Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Δεκ 2013

Γράφει ο Γιάννης Κριτσαντώνης
Επιμένουν να «σώζουν» καθημερινά τη χώρα.
Επιμένουν ότι διαπραγματεύονται «σκληρά» με τη Τρόικα.
Επιμένουν να κάνουν κάθε τόσο ενέσεις ευθανασίας σε μισθωτούς και συνταξιούχους.
Επιμένουν ότι σώζοντας τους δανειστές, σώζουν την Ελλάδα.
Επιμένουν δηλαδή να παριστάνουν τους ήρωες.
Επιμένουν ακόμη να παριστάνουν και τους ευαίσθητους σε μια καθημαγμένη χώρα με διαλυμένη την  Υγεία, χωρίς υποδομές, με διαλυμένο το Δημόσιο, χωρίς στοιχειώδη Άμυνα, χωρίς κοινωνικά προγράμματα, χωρίς Παιδεία, δουλειά και Έρευνα. Και παριστάνουν τους ευαίσθητους απειλώντας να κατάσχουν τα μοναδικά σπίτια συνταξιούχων, ανέργων, καθαριστριών και αναπήρων.
Πρώτος ευαίσθητος στη κοινωνική διάλυση (το δήλωσε και μόνος του – «ξέρετε είμαι πολύ ευαίσθητος στα κοινωνικά θέματα» – είπε) ο Γιάννης Στουρνάρας. Αυτός που βοηθάει την συνταξιούχο  κακομοίρα πεθερά του και που σύμφωνα με τη δήλωση περιουσιακής κατάστασης του τα τελευταία 3 χρόνια της κρίσης είχε καταθέσεις 224.940 ευρώ και  έσοδα συνολικού ύψους 777.465,97 ευρώ! (πόσα ξόδεψε δηλαδή σε βενζίνες, πετρέλαιο θέρμανσης και φαγητό, όταν  οι υπόλοιποι  Έλληνες πεινούν παγωμένοι μέσα στο χειμώνα;)
Άλλος μεγάλος ευαίσθητος σ αυτή τη χώρα, ο… εθνικός μας τηλεβιβλιοπώλης. Ο προϊστάμενός μας! (το δήλωσε και μόνος του – «είμαι ο προϊστάμενός σας, αν δεν το ξέρετε» – είπε στους εργαζόμενους). Και δεν γνωρίζει από τη φόρα που έχει πάρει ότι δεν είναι προϊστάμενος αλλά υπηρέτης τους. Στη χώρα που θαυμάζει, αν ήταν υπουργός με τέτοια δήλωση, η… καγκελάριος θα τον είχε πετάξει αμέσως έξω διότι θα είχε προκαλέσει πολιτικό σκάνδαλο μεγατόνων. Αυτός συνεχίζει διαλύοντας νοσοκομεία. Αυτός δεν φτιάχνει ΜΕΘ (Μονάδες Εντατικής  Θεραπείας), αυτός φτιάχνει ΜΕΝ (Μονάδες Εντατικής Νεκρών).
Χθες για παράδειγμα, επισκέφθηκα έναν βαριά άρρωστο φίλο στο άλλοτε κόσμημα για τη χώρα «Αττικόν».  Γεμάτοι οι διάδρομοι με κρεβάτια, τουλάχιστον 8 ώρες αναμονή για εισαγωγή και βαρύς ο αέρας  διαδρόμων και θαλάμων από… «διάφορες μυρουδιές»! Και οι συγγενείς να περιμένουν στην ουρά το μεσημέρι 2 με 4 για να ρωτήσουν τον γιατρό για την πορεία του ασθενούς. Αυτός ο ήρωας που σώζει καθημερινά την Ελλάδα, διέλυσε τον Αύγουστο και το νοσοκομείο «Αγ. Βαρβάρα», έτσι που έβγαλε σε διαθεσιμότητα όχι μόνο το νοσηλευτικό και ιατρικό  προσωπικό, αλλά ακόμα και το γραφείο προσωπικού και μισθοδοσίας, χωρίς να σκεφτεί  ότι αυτοί που έβγαιναν στη σύνταξη τότε, ψάχνουν ακόμα να βρουν τους ατομικούς τους φακέλους!
Αλλά στην… («πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης») Ελλάδα του 2014 υπάρχουν κι άλλοι πολλοί ήρωες που θέλουν να σώσουν τη χώρα. Άλλοι φτιάχνοντας αυτά τα χρόνια πισίνες, άλλοι κυκλοφορώντας με πλαστές πινακίδες τα αυτοκίνητά τους και  γενικώς όλοι αυτοί οι ήρωες – πολιτικοί που σκέφτονται «πάμε και μείς να δούμε την τύφλα μας και να προλάβουμε καμιά κουταλιά πριν κλείσει το βάζο», όπως έγραφε χαρακτηριστικά και ο μακαρίτης Νίκος Τσιφόρος.
Όλοι αυτοί οι σωτήρες μου θυμίζουν τον Κορτέζ  και τον Πιζάρο, τους σπανιόλους  του 1520 που πήγαν να «σώσουν» τους Αζτέκους στο Μεξικό και τους Ίνκας στο Περού, ισοπεδώνοντας τον πολιτισμό τους και μεταφέροντας το χρυσάφι τους στην «πολιτισμένη» Ευρώπη.
Καλά παιδάκια όπως και οι σημερινοί. 
Να τους πιάνεις και να στέλνεις τα χέρια σου στο καθαριστήριο!
Από olympia


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Η προσεχής απελευθέρωση της διακίνησης των Τούρκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή η κατάργηση στης βίζας, θα σηματοδοτήσει την «ιστορική έφοδο» εκατομμυρίων Τούρκων στην ελληνική επικράτεια καθώς το ογκώδες πλεονάζων ανθρώπινο δυναμικό που συσσωρεύεται στην δυτική Τουρκία, σύμφωνα με τα τελευταία άκρως ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, αναζητά απεγνωσμένα ζωτικό χώρο. 
Είναι χαρακτηριστικό πως σύμφωνα με τα επίσημα τουρκικά στατιστικά στοιχεία οι περιοχές των ακτών του τουρκικού Αιγαίου παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια μια εκρηκτική πληθυσμιακή αύξηση η οποία ήδη έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τα εκατομμύρια Τούρκων δίπλα στα ελληνικά νησιά. 
Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με την μεγάλη ελληνική υπογεννητικότητα και στην σταδιακή εγκατάλειψη στην τύχη τους των νησιών του ανατολικού Αιγαίου χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χωρίς επαγγελματική προοπτική, ανοίγουν ουσιαστικά τους ασκούς του Αιόλου για την εισβολή στην περιοχή του τουρκικού στοιχείου σε πρώτη φάση, ενώ η προοπτική είναι να επεκταθεί η τουρκική παρουσία ακόμα και στην κυρίως Ελλάδα σύμφωνα και με τα νεο-οθωμανικά οράματα της Άγκυρας. 

Η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα της Ευρώπης που θα πληγεί ανεπανόρθωτα από την κατάχρηση της βίζας για τους Τούρκους, με ολέθριες συνέπειες, ακόμα και για την ίδια την ύπαρξη μας σαν  ελληνικός λαός. 
Όσον αφορά δε τους πανηγυρισμούς ότι η Τουρκία υπέγραψε την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών, θα γελάσει ο «κάθε πικραμένος» καθώς η ελευθερία πλέον διακίνησης χωρίς κανένα περιορισμό θα εξουδετερώσει ουσιαστικά αυτή την υπογραφή. Πολύ απλά όλοι οι μουσουλμάνοι θα «βαπτιστούν» Τούρκοι και θα μπαίνουν πλέον ελεύθερα στην χώρα μας. Τα τουρκικά νεοοθωμανικά οράματα υλοποιούνται σταδιακά με την  προδοτική αδιαφορία της ελληνικής κυβέρνησης για τις τύχες της πατρίδας μας και μάλιστα όλα αυτά θα συντελεστούν και επί ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Την δραματική αυτή απειλή της τουρκικής πληθυσμιακής εισβολής,  καταδεικνύουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τα τελευταία στατιστικά στοιχεία για τον πληθυσμό της δυτικής Τουρκίας, δηλαδή των περιοχών που βρίσκονται  απέναντι από τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. 
Οι περιοχές αυτές της Τουρκίας παρουσιάζουν εκρηκτική πληθυσμιακή αύξηση αναμένεται στο άμεσο μέλλον να προκαλέσουν κυριολεκτικά μια ανθρώπινη πλημμυρίδα που θα ανατρέψει κάθε δημογραφική ισορροπία  και θα απειλήσει άμεσα την εθνική μας κυριαρχία. 
Έτσι σύμφωνα με τους φετινούς  πινάκες που δίνει το ίδιο το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών, ο συνολικός πληθυσμός της Τουρκίας από 76 εκατομμύρια που είναι σήμερα το 2023 θα φτάσει τα 84.247.088. 
Ο πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης από 14 εκατομμύρια που είναι σήμερα το 2023 θα φτάσει τα 16.568.500. 
Ο πληθυσμός της Σμύρνης, του μεγαλύτερου τουρκικό λιμάνι στο Αιγαίο, από 4 εκατομμύρια που είναι σήμερα το 2013 θα φτάσει τα, 4.405.279. 
Ο πληθυσμός του Αϊδινίου που βρίσκεται στην περιοχή του Αιγαίου ανατολικά της Σμύρνης, το 2023 θα φτάσει το 1.062.288. 
Ο πληθυσμός της Μούγλας απέναντι από την Ρόδο, που πριν από λίγες δεκαετίες ήταν μια ασημή κωμόπολη, το 2023 θα φτάσεις στις 964.591. 
Ο πληθυσμός της Προύσας το 2023 θα φτάσει τα 3.073.486. 
Το Ντενιζλί, που είναι επίσης στην δυτική Τουρκία, το 2023 θα έχει πληθυσμό 1.001.981. 
Η Μαγνησία δίπλα από τις ακτές του Αιγαίου θα φτάσει το 2023 το 1.370.823. 
Το Κοτζαελί στην ασιατική ακτή της Κωνσταντινούπολης, θα έχει πληθυσμό 1.983.591.

Αυτή η καλπάζουσα δημογραφική ανάπτυξη της Τουρκίας είναι σίγουρο πως θα έχει σοβαρότατες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και βέβαια ιδεολογικές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή μας. 
Αρκεί να αναλογιστούμε πως οι μελετητές υπολογίζουν ότι  σε λίγα χρόνια  η Τουρκία θα έχει πληθυσμό περίπου 100 εκατομμυρίων,  με πλειοψηφία  κάτω των 25 ετών. Ένας πληθυσμός που θα αναζητάει «ζωτικούς» χώρους επιβίωσης. 

Η παραπάνω κατάσταση  σχετίζεται άμεσα και με τις εξελίξεις στον οικονομικό τομέα κι εδώ ξεκινούν οι εκφραζόμενοι φόβοι πως αν η τουρκική οικονομία δεν επιτύχει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια, ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, οι νέοι της ή θα προσχωρήσουν μαζικά σε εξτρεμιστικά  κινήματα, ή θα γίνουν παράνομοι μετανάστες, ή θα πυκνώσουν τις τάξεις της τουρκικής τρομοκρατίας και μαφίας, ή τέλος θα επιδιώξουν να πάνε προς τα δυτικά. 

Εδώ έγκειται και ο μεγάλος κίνδυνος να υπάρξει μια τεράστια ροή προς την Ελλάδα που σε συνδυασμό με την αυξανομένη ροή των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών σίγουρα θα προκαλέσει εκρηκτικά προβλήματα με άμεση απειλή για την εθνική κυριαρχία της χώρας. 

Το άλλο βασικό αλλά και πολύ ανησυχητικό στοιχείο όλης αυτής της κατάστασης είναι ότι ο υπερπληθυσμός αυτός χρησιμοποιείται από την ηγετική μερίδα της Τουρκίας για την επεκτατική της πολιτική και για την προβολή αξιώσεων βάσει ιστορικών ανακριβειών σε γειτονικές της χώρες. 
Εδώ είναι και το επίμαχο σημείο που μας αφορά άμεσα και θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά σαν μια ακόμα εξ’ ανατολών πρόκληση που θα βρεθεί μπροστά μας και την οποία θα πρέπει, θέλουμε δεν θέλουμε, να την αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον.

Με όλα αυτά αντιλαμβάνεται κάνεις το πόσο εγκληματική είναι η πολιτική των μνημονιακών κατοχικών κυβερνήσεων στην οικονομική και φορολογική αφαίμαξη που αποθαρρύνει τους Έλληνες από την τεκνοποίηση αυξάνοντας έτσι σε ανησυχητικό βαθμό την υπογεννητικότητα. 
Οι Έλληνες πλέον δεν γεννούν παιδιά και φτάσαμε στο έσχατο σημείο οι θάνατοι να είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. 

Που θα πάει αυτή η εθνοκτόνο πολιτική κατά της οικογένειας που  καθίστα το κάθε παιδί και ένα επιπλέον φορολογήσιμο τεκμήριο; 

Αλήθεια, θα θελήσουμε να αυτοκτονήσουμε σαν λαός και σαν έθνος χωρίς να προβάλουμε καμία αντίσταση στην πληθυσμιακή έκρηξη που πλησιάζει σαν «τυφώνας» από τα ανατολικά μας σύνορα, διακόσια σχεδόν χρόνια μετά την επανάσταση του 1821;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Είναι αναμφισβήτητο ότι ζούμε στη χώρα των πλεονασμάτων.
Όταν βουλευτές φτάνουν στο σημείο να αλληλοσυγχαίρονται, γεμάτοι χαρά, γιατί κατάφεραν να περάσουν νόμο για να βγάλουν σε πλειστηριασμό την πρώτη κατοικία των πολιτών, για να σωθούν οι τράπεζες, τότε είναι βέβαιο ότι έχουμε Πλεόνασμα ξεδιαντροπιάς.

Όταν η κυβέρνηση μιλάει για επιτυχία με την ανεργία στο 30%, με το 25% των πολιτών κάτω από το όριο της φτώχειας, με συρρίκνωση του ΑΕΠ αντίστοιχη μόνο σε χώρες που βρίσκονται σε πόλεμο, τότε σίγουρα έχουμε Πλεόνασμα υποκρισίας.

Όταν λιποθυμούν παιδιά από την πείνα στα σχολεία, όταν συμπολίτες μας δηλητηριάζονται από μαγκάλια, γιατί ουσιαστικά απαγορεύτηκε η θέρμανση στους φτωχούς, τότε είναι δεδομένο ότι έχουμε Πλεόνασμα αναλγησίας.

Όταν κάθε κοινωνικό αγαθό, απαραίτητο για την επιβίωση των πολιτών, έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα πολυτελείας, τότε ασφαλώς έχουμε Πλεόνασμα αχρειότητας. 

Όταν η τηλεόραση έχει γεμίσει με διαφημίσεις ιδιωτικών «καρτών υγείας» και ο αρμόδιος υπουργός ισχυρίζεται ότι βελτιώνει το δημόσιο σύστημα υγείας, τότε είναι οφθαλμοφανές ότι έχουμε Πλεόνασμα θράσους.

Όταν ο άνθρωπος που φρόντισε να κατοχυρώσει το ακαταδίωκτο από την δικαιοσύνη των πολιτικών προσώπων... που βλέπει τους αριθμούς των μαύρων λογαριασμών σαν αριθμούς τηλεφώνων... που δεν βλέπει τις μίζες της Siemens, τη λίστα Λαγκάρντ, τη σύμβαση για τα υποβρύχια που γέρνουν... υποστηρίζει ότι «Ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί το αίσθημα του εκτσογλανισμού της κοινωνίας», τότε είναι φανερό ότι έχουμε Πλεόνασμα Αυθάδειας. 

Όσο για το λαό που ακόμα δεν έχει καταλάβει πώς είναι δυνατόν να οδηγείται η χώρα του στη χρεοκοπία και ο ίδιος στην εξαθλίωση, αφού πάντα επέλεγε τους καταλληλότερους να τον κυβερνήσουν: Όταν υπάρχουν συμπολίτες μας που δεν αντιλαμβάνονται ότι σε μία χώρα με ένα πολιτικό σύστημα που ιδιοτέλεια, αδιαφάνεια, ατιμωρησία και διαφθορά είχαν υπερβεί κάθε φαντασία, οι διαφθορείς θα έχουν εξασφαλίσει στοιχεία για να εκβιάζουν τους διεφθαρμένους... όταν πιστεύουν ότι τα μνημόνια ψηφίζονται από τα δύο κόμματα που διαχειρίστηκαν την εξουσία γιατί μόνο αυτά έχουν αίσθημα ευθύνης και θέλουν το καλό της χώρας... τότε και ο λαός διαθέτει ένα μεγάλο Πλεόνασμα αφέλειας.

Όταν υπάρχουν ακόμα κάποιοι που πιστεύουν ότι έρχεται η ανάπτυξη ...που πιστεύουν ότι τα ίδια κόμματα, οι ίδιοι άνθρωποι, που οδήγησαν μια προικισμένη χώρα στην χρεοκοπία, στον εξευτελισμό, και την επαιτεία τώρα μπορούν να τη σώσουν, τότε είναι βέβαιο το Πλεόνασμα βλακείας.

Τέλος, όταν η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι κατάφερε να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα... αφού όμως η χώρα μας είναι πρώτη στην ευρωζώνη σε ποσοστό ατόμων που στερούνται στοιχειωδών μέσων διαβίωσης... αφού έχουν κοπεί όλα τα κοινωνικά επιδόματα... αφού το σύστημα υγείας έχει σαρωθεί... αφού έχουν ποδοπατηθεί εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα... αφού μισθοί και συντάξεις έχουν μετατραπεί σε φιλοδωρήματα... αφού οι φόροι στους αδύνατους έχουν επταπλασιαστεί, αφού αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν 200.000 συμπολίτες μας... τότε το πλεόνασμα δεν είναι πρωτογενές είναι πρωκτογενές, κοινώς του κώλου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το γερμανικό Δ' Ράιχ σε πρώτη φάση στραγγαλίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση... 

…προτού ξεκινήσει η διαδικασία του διαμελισμού, που πρόκειται να αλλάξει τον χάρτη της Ευρώπης


Η μη τυχαία άνοδος των ακροδεξιών κινημάτων στην Ευρώπη κατέχει ρόλο-κλειδί στην όλη διαδικασία

Του Lyuba Lulko*
Εφημερίδα Pravda 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Οι λαοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης βιώνουν τελευταία πρωτόγνωρες και δύσκολες καταστάσεις. Πολλές χώρες ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να αποχωρήσουν από την Ένωση. Ένα κύμα διαμαρτυριών σάρωσε ολόκληρη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια του περασμένου Σαββατοκύριακου. Η εφημερίδα Pravda αναζήτησε τις απόψεις εμπειρογνωμόνων σχετικά με το βασικό φάσμα των αντιθέσεων που βρίσκεται στην βάση του οικοδομήματος της ΕΕ: το σύστημα εκείνο που έχει στηθεί κατάλληλα, ώστε οι πλούσιες χώρες να γίνονται πλουσιότερες και οι φτωχές φτωχότερες. Δίχως να ξεχνάμε ότι η Γερμανία είναι η χώρα που κατασκεύασε το όλο σύστημα.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (ΕuroStat), περίπου 124 εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ (το 24,8 %) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη στη Βουλγαρία , όπου το ποσοστό διαμορφώνεται στο 50%, ακολουθούμενη από τη Ρουμανία και τη Λετονία – 42% και 37%, αντίστοιχα, τη Λιθουανία (33%), την Πολωνία (27.2%), την Εσθονία (23,1%). Αλλά και όσοι ζουν σε περισσότερο αναπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλά προβλήματα: ανεργία, την απότομη αύξηση των φόρων και τη μετανάστευση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα από το γερμανικό Ίδρυμα Κόνραντ Αντενάουερ, το 2014, ένα στα τέσσερα μέλη της ΕΕ (κυρίως οι προηγμένες οικονομίες της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας) θα επιδιώξει να αποχωρήσει από την Ένωση και να «σφίξει τα λουριά» της μεταναστευτικής πολιτικής του.

Την περασμένη εβδομάδα, πραγματοποιήθηκαν μαζικές πορείες διαμαρτυρίας σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Οι λαοί απαιτούν από τις κυβερνήσεις τους να σκύψουν επιτέλους πάνω από τα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες τους. Οι αγρότες και οι οδηγοί φορτηγών στη Γαλλία κατέβηκαν σε απεργία ζητώντας την κατάργηση του φόρου της «πράσινης ανάπτυξης».



Σύμφωνα με πρόσφατες προβλέψεις, το γαλλικό «Εθνικό Μέτωπο» της Mαρίν Λε Πεν δεν θα αργήσει να αναδειχθεί σε πρώτο κόμμα ανάμεσα στις υπόλοιπες ακροδεξιές παρατάξεις της χώρας, στις επερχόμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 33% των Γάλλων πιστεύει ότι η Λε Πεν σύντομα πρόκειται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη γαλλική κοινωνία.

Στην Ιταλία, την τέταρτη οικονομία της ΕΕ, οργανώθηκαν μαζικές διαδηλώσεις το περασμένο Σαββατοκύριακο με αυτονομιστικά συνθήματα, τα οποία ήδη προκαλούν ανησυχία σε όσους φαντάζονται ότι ο χάρτης της Ιταλίας θα παραμείνει αναλλοίωτος. Ο αρχηγός της «Λίγκας του Βορρά» προέτρεψε τους υποστηρικτές του κινήματος να πάνε μαζικά στη Ρώμη. Για όσους δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί τη σημασία της, η έκκληση ήταν ιστορικής σημασίας, αφού μετά από μια παρόμοια έκκληση ήρθε ο Μουσολίνι στην εξουσία το 1922.




Στη Βρετανία κυριαρχεί η έντονη ανησυχία για τον αμείωτο ρυθμό εισροής μεταναστών. Ο Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι πρόκειται να αγνοήσει την ευρωπαϊκή νομοθεσία, με σκοπό να περιορίσει τη μετανάστευση από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, μέσω της εφαρμογής οικονομικών μέτρων. Αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι κατηγόρησαν τη Βρετανία για ξενοφοβία και απόπειρες να μειώσει τις κοινωνικές παροχές προς τους μετανάστες. Παρ 'όλα αυτά, το θέμα εξακολουθεί να είναι πολύ σοβαρό, ενώ υπάρχει παράλληλα μια δραστήρια εκστρατεία στο βρετανικό Τύπο υπέρ της αποχώρησης της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα κρίσιμο δημοψήφισμα, που θα θέτει στους πολίτες αναλυτικά ερωτήματα, έχει προγραμματιστεί για το 2017. Τη θέση της Βρετανίας σχετικά με τη μεταρρύθμιση των κανόνων περί ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών στην ΕΕ υποστήριξαν επίσης η Αυστρία, η Γερμανία και η Ολλανδία. Αυτές οι χώρες, από κοινού με τη Φινλανδία, συνεχίζουν να τηρούν μια αρκετά σκληρή στάση έναντι του νέου γύρου πακέτων «διάσωσης» προς τις χώρες του Νότου.

Δημοσκοπήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε όλη την Ευρώπη προβλέπουν εντυπωσιακή άνοδο του αριθμού των ακροδεξιών δυνάμεων στις εκλογές του επόμενου έτους για το Ευρωκοινοβούλιο. Η Μαρίν Λε Πεν και ο ομόλογός της από το ολλανδικό «Κόμμα Ελευθερίας» Γκέερτ Βίλντερς ηγούνται μιας ενιαίας εθνικιστικής παράταξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η οποία υποστηρίζει τη ριζική μείωση της επιρροής της ΕΕ στις χώρες τους και, εν τέλει, την έξοδο από αυτή. Στο πλευρό των Λε Πεν και Βίλντερς στάθηκε και το αυστριακό «Κόμμα Ελευθερίας», το Vlaams Belang Partt (VB), το Σουηδικό «Κόμμα της Δημοκρατίας» και η ιταλική «Λίγκα του Βορρά». Την ημέρα κατά την οποία δημιουργήθηκε η συμμαχία με τους Γάλλους, ο Βίλντερς την ονόμασε «ημέρα της απελευθέρωσης της Ευρώπης από το τέρας των Βρυξελλών».




Οι τάσεις απόσχισης είναι τόσο ισχυρές που ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο κάλεσε τους Ευρωπαίους στις 8 Δεκεμβρίου να αντισταθούν «εναντίον του αυξανόμενου λαϊκισμού και εξτρεμισμού», τάσεων που βρίσκουν υποστήριξη σε αρκετά κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

«Πρέπει να έχουμε το θάρρος να ταχθούμε υπέρ της ενωμένης Ευρώπης. Πρέπει να βρούμε το σθένος να αντιμετωπίσουμε αυτές τις αρνητικές δυνάμεις», τόνισε ο Μπαρόζο.

«Υπάρχουν βαθιές αντιφάσεις, οι οποίες συνιστούν τον καταλύτη των διαδικασιών αποσύνθεσης στην Ευρώπη», υπογράμμισε στην Pravda o Ανατόλι Μπαζάν, υποδιευθυντής του Κέντρου Τραπεζικής και Πιστωτικής Πολιτικής του Ινστιτούτου Ευρώπης, της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

«Η αντίφαση συνίσταται στο ότι με τη διατήρηση ενός ενιαίου νομισματικού συστήματος, τα κράτη - μέλη της ΕΕ διατηρούν μεν την πολύ σημαντική κυριαρχία τους, αλλά οι χώρες με τα χαμηλότερα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης δέχονται αφόρητες πιέσεις μέσα σε αυτόν τον ανταγωνισμό. Τα σημερινά προβλήματα που προέκυψαν από το εμπορικό ισοζύγιο συνεχώς οξύνονται, γεγονός που οδηγεί στην αύξηση του δημόσιου χρέους τους. Αυτή η αντίφαση θα μπορούσε θεωρητικά να εξαλειφθεί, αν υπήρχε ένας ενιαίος προϋπολογισμός στα πλαίσια της δημιουργίας ενός νέου κράτους, των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης». Στην περίπτωση αυτή, τα δημοσιονομικά ελλείμματα των επιμέρους χωρών θα καλύπτονταν σε ομοσπονδιακό επίπεδο, όπως συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αλλά η ΕΕ δεν θα είναι σε θέση να φθάσει σε αυτό το στάδιο στο άμεσο μέλλον, διότι καμιά χώρα, ούτε καν η Γερμανία, δεν είναι διατεθειμένη να πληρώσει για τις ανισορροπίες των προϋπολογισμών άλλων χωρών.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η Γερμανία, με όπλο το ευρώ, κυριαρχεί στις αγορές και λειτουργεί ως ένας από τους μοχλούς αυτών των ανισορροπιών», δήλωσε στην Pravda ο εμπειρογνώμονας. 


«Πράγματι, η ΕΕ έχει αναπτύξει ένα σύστημα διατραπεζικού διακανονισμού, γνωστό ως «Target 2», γεγονός που επιδεινώνει την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Το σύστημα αυτό επιτρέπει την ελεύθερη ροή κεφαλαίων από τις περιφερειακές χώρες της νομισματικής ένωσης προς τις ανεπτυγμένες χώρες, και ειδικά προς τη Γερμανία. Για παράδειγμα, το καθαρό ποσό από τα δάνεια των γερμανικών τραπεζών εντός του συστήματος ανήλθε σε 500 δισ. ευρώ περίπου στο τέλος του 2011, ενώ στις τράπεζες της Ιταλίας και της Ισπανίας παρατηρήθηκε η ίδια σχεδόν αύξηση του καθαρού ποσού από τα δάνεια. Λόγω αυτής της αντίφασης, η απειλή της κατάρρευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι μόνο εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά γίνεται όλο και πιο έντονη», τόνισε ο Μπαζάν.

Είναι απορίας άξιο, επομένως, το γεγονός ότι ισχυρές πολιτικές δυνάμεις σε χώρες όπως η Σερβία και η Ουκρανία επιθυμούν να ενταχθεί η χώρα τους στην ΕΕ. Δεν βλέπουν την προφανή αποτυχία της εν λόγω ένωσης που ολοένα πασχίζει για μια «ολοκλήρωση» που οδηγεί σε όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων;

Σύμφωνα με τον Ανατόλι Μπαζάν, «πολλοί διατηρούν την αφελή πεποίθηση ότι εάν ενταχθούν σε μια ένωση με κράτη ισχυρότερα από οικονομική άποψη, θα γίνουν οι χώρες τους όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Αλλά είναι μια άποψη αφελής, αφού η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου μπορεί να συσχετιστεί μόνο με την οικονομική ανάπτυξη, πράγμα το οποίο δεν τους εγγυάται η Ευρώπη. Για την Ουκρανία, ειδικά, θα ήταν προτιμότερο να ενταχθεί στην Τελωνειακή Ένωση που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Ρωσίας, αφού ο ρυθμός ανάπτυξης είναι ταχύτερος στην ένωση αυτή. Οι Ουκρανοί θα έβρισκαν τη θέση που τους αξίζει στην ανάπτυξη νέων θέσεων εργασίας, η οποία θα μπορούσε εύκολα να επεκταθεί, μειώνοντας σημαντικά τις οικονομικές δυσκολίες που σήμερα υπάρχουν».

Η Έλενα Γκούσκοβα, επικεφαλής του Κέντρου Ερευνών της Κρίσης στα Βαλκάνια, του Ινστιτούτου Σλαβικών Σπουδών της Μόσχας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Pravda, υπογράμμισε τα εξής: 


«Δυστυχώς, η ευρωπαϊκή «ολοκλήρωση» βασίζεται όλο και περισσότερο στην πολιτική και λιγότερο στην οικονομία. Η εμπειρία των Βαλκανίων δείχνει ότι η ελκυστικότητα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί από το «ιερατείο» της ΕΕ ως πρόσχημα για την αντιμετώπιση «απείθαρχων» χωρών ή χωρών με «ευλύγιστες» και διεφθαρμένες ηγεσίες. 

Αρχικά απαίτησαν από τη Σερβία να εκδώσει εγκληματίες πολέμου στο Δικαστήριο της Χάγης. Στη συνέχεια, είχαν την αξίωση να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου και τέλος να αναγνωρίσει και την εθνική κυριαρχία του, δηλαδή να παραδώσει σε μη Σέρβους την πόλη Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα.

Η εμπειρία της Σερβίας δείχνει ότι κάθε χώρα η οποία δέχεται πρόσκληση να ενταχθεί στην ΕΕ θα πρέπει να υπολογίσει τι θα κερδίσει και τι θα χάσει. Ούτε είναι τυχαίο το γεγονός ότι θέτουν εξαιρετικά περίπλοκους όρους σε ορθόδοξες χώρες, όπως η Σερβία. Η Ουκρανία, επομένως, θα πρέπει να αναλογιστεί πολύ προσεκτικά τις κινήσεις της και τις συνέπειές τους προτού προχωρήσει σε οποιοδήποτε βήμα, αφού είναι αναμενόμενο ότι η βασική απαίτηση της ΕΕ θα είναι να ψυχθούν οι σχέσεις της χώρας με τη Ρωσία», υπογράμμισε η κ. Γκούσκοβα.

H ίδια πιστεύει ότι αν οι πολιτικοί παράγοντες αναλάβουν τον σημαντικότερο ρόλο στην ευρωπαϊκή «ολοκλήρωση», η ΕΕ θα οδηγηθεί σε πορεία αποσύνθεσης, προφανώς εσκεμμένη.

Τι γίνεται όμως με τη Γερμανία; Διότι μόνο αυτή φαίνεται να υποστηρίζει τη διατήρηση της Ευρωζώνης. Ο Αλεξάντερ Ράαρ, επιστημονικός διευθυντής του Γερμανορωσικού Φόρουμ δήλωσε στην Pravda:

«Η νέα κυβέρνηση Μέρκελ θα συνεχίσει την πορεία υπέρ της «αλληλεγγύης» και της ενίσχυση των οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακριβώς επειδή η Γερμανία, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες εντός της ΕΕ, αποκόμισε τα μεγαλύτερα κέρδη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Γερμανοί κερδίζουν πολλά από το αδασμολόγητο μάρκετινγκ σε ολόκληρη την ΕΕ, στο σύνολο της ευρωπαϊκής αγοράς, γεγονός το οποίο αποφέρει τα μέγιστα για τη γερμανική οικονομία. Ως εκ τούτου, η Γερμανία, ή μάλλον η γερμανική ελίτ, θα εξακολουθεί να υποστηρίζει ολόθερμα το ευρώ».

Αφού απέτυχε να κατακτήσει την Ευρώπη με τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία έχει κατασκευάσει ένα Δ' Ράιχ μέσα σε μια θερμοκοιτίδα «ειρήνης».

Κάποιοι το έχουν ήδη αντιληφθεί αυτό, ενώ άλλοι, προφανώς, δεν ενοχλούνται από το γεγονός ότι οι λαοί τους έχουν μπει σε μια διαδικασία μετατροπής σε σκλάβους. 


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...


*Άρθρα του Lyuba Lulko στο Ας Μιλήσουμε Επιτέλους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μέσα από αυτό τον χώρο δίνουμε μάχη τα τελευταία πέντε χρόνια για να ενημερώσουμε το δυνατόν καλύτερα για εκείνα που συμβαίνουν στη Θράκη και που έχουν ως στόχο την μείωση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας μέσα από ένα μοντέλο Κύπρου (ή και Κοσσυφοπεδίου), την δημιουργία -έστω και εικονική- μίας "ανώμαλης κατάστασης" και την περαιτέτω εκμετάλλευση του "φαινομένου" από τους έμπειρους τούρκους πολιτικούς.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, κρίνουμε πως θα πρέπει να είχαν ήδη απομακρυνθεί από τις θέσεις τους όσοι ενεπλάκησαν -είτε ως κρατικοί υπάλληλοι είτε ως πολιτικοί- και χειρίστηκαν το "ζήτημα Θράκη", ενώ θα έπρεπε ήδη να γίνονται εισαγγελικές έρευνες για αποφάσεις που πάρθηκαν, για ενέργειες που έγιναν ή που δεν έγιναν στην περιοχή και επέτρεψαν την διόγκωση του τουρκισμού, την λειτουργία προπαγανδιστικών μηχανισμών (ακόμη και για μικροκομματικά οφέλη δηλ. ψήφους) και την περαιτέρω διόγκωση ενός ανύπαρκτου θέματος, δηλαδή την ύπαρξη "τουρκικής μειονότητας" και την προώθηση θεμάτων που την αφορούν.

Μέσα από την χρόνια ενδελεχή και προσεκτική απόπειρα ανεξάρτητης ενημέρωσης δημοσιοποιήσαμε τακτικές και πρακτικές των μηχανισμών των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών που αυξάνονται και πληθύνονται στην περιοχή, όπως αυξάνονται και πληθύνονται ποσοτικά και ποιοτικά οι προκλήσεις της τουρκικής κυβέρνησης και των οργάνων της (βλ. τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) που μεθοδεύουν την εκτράχυνση των σχέσεων μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων και την δημιουργία άκρως επικίνδυνων θυλάκων τουρκισμού εντός της Ελληνικής επικράτειας. Στην προσπάθειά μας αυτή πολλές φορές επιλέξαμε να μην δημοσιοποιήσουμε και να αφήσουμε τον χειρισμό των γεγονότων στις αρμόδιες ελληνικές κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες δίνουν κυριολεκτικά έναν αγώνα απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και στην κυβερνητική αδιαφορία, η οποία προ πολλού έχει ξεπεράσει τους ευγενικούς χαρακτηρισμούς της ανικανότητας, της φοβικότητας ή της "πολιτικής εφησυχασμού στο πνεύμα των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων και της ανάπτυξης της ελληνοτουρκικής φιλίας" (για παράδειγμα, δεν κάναμε αναφορές στην αύξηση της εμφάνισης "ομάδων" τούρκων πολιτών, ενδεδυμένων με πολιτικά, που περιφέρονται αποκλειστικά στα ορεινά της Θράκης, με αμάξια υψηλού κυβισμού παντός εδάφους και με έντονα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς στρατιωτών)...

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του κυβερνητικού ενδιαφέροντος στα εθνικά θέματα και δη της Θράκης, αρκεί να αναφέρουμε πως την τελευταία πενταετία έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό ο αριθμός των υπαλλήλων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην περιοχή, γεγονός που αποτελεί κυβερνητική επιλογή τη στιγμή που τα χρήματα της τουρκικής προπαγάνδας πολλαπλασιάζονται στην περιοχή. Προφανώς οι κατοικοεδρεύοντες στο μέγαρο Μαξίμου ή οι σιτιζόμενοι από τα υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών θεωρούν πως η εξοικονόμηση χρήματος είναι σπουδαιότερη απέναντι στην αύξηση του τουρκισμού στην Θράκη. 

Αντί περαιτέρω σχολιασμού της επικινδυνότητας επί των εθνικών θεμάτων και δη αυτών που απασχολούν την Θράκη από τους μέχρι σήμερα κυβερνώντες την χώρα, παραθέτουμε άρθρο από την εφημερίδα "Το Παρόν", για να μην κατηγορηθούμε ως εθνικιστές, ακραίοι, επικίνδυνοι κ.α. από εκείνους που θεωρούν πατρίδα τον χώρο που ζούνε ή από εκείνους που μετράνε την πατρίδα με τα κομματικά κουκκιά.

Ιταμές οι τουρκικές διαθέσεις από Κύπρο έως Θράκη
Το ξεσάλωμα του Ερντογάν και η χλιαρότητα που το διακρίνει

Του Α. Λυκαύγη
Όταν από αυτές εδώ τις ίδιες στήλες σ’ επανειλημμένες αρθρογραφικές αναφορές μας επισημαίναμε τις τουρκικές βλέψεις και τους άδηλους σχεδιασμούς σε ό,τι αφορά τη Θράκη, κάποιοι τις θεωρούσαν «καθ’ υπερβολήν κινδυνολογίες»!
Αυτό σημείωνε παραπολιτική στήλη. Σήμερα και μετά τις τελευταίες δηλώσεις του ιδίου του υψαύχενος Τούρκου πρωθυπουργού αποδεικνύεται ότι οι παρατηρήσεις μας έπρεπε να ήσαν οξύτερες ως προειδοποιητικά σήματα εθνικού κινδύνου. Καθώς η τουρκική νέοοθωμανική αλαζονεία προχωρά σε ανοικτή και ανοίκεια –με όρους διπλωματικής τακτικής– επέμβαση σε θέματα ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Αποκαλύπτοντας στρατηγική ενεργοποίηση ευσεβοποθικών βλέψεων κι επιβεβαιώνοντας επεκτατικές πολιτικές.


Η επιθετικότητα της Άγκυρας μπορεί να μην είναι νέα. Δεν αποτελεί δηλαδή νεόκοπο φαινόμενο, αλλά αντιθέτως είναι διαχρονική. Σήμερα όμως παρά πριν, εκδηλώνεται σε όλες τις παραμέτρους των ελληνοτουρκικών σχέσεων και διαφορών με τρόπο που συνιστά το λιγότερο ιταμή πρόκληση.

Που εάν δεν επιμετρηθεί σωστά και κυρίως εάν δεν αντιμετωπισθεί αποφασιστικά, θα υποτροπιάσει με αποθράσυνση, και των χαρακτηριστικών και των επιδιώξεών της. Κι αυτό θέτει ακριβώς ενώπιον βαρύτατων ευθυνών και τους θεσμικούς διαχειριστές στην Αθήνα (αλλά και στη Λευκωσία) και τις πολιτικές ηγεσίες γενικότερα. Με την έννοια ότι επιβάλλεται να διαβιβάσουν με στρατηγική πειστικότητα –κι αυτό το υπογραμμίζουμε– το ανάλογο μήνυμα προς την Άγκυρα για τις διαθέσεις μας ως Ελληνισμού. Για τις αντιστάσεις του, δηλαδή, που θα είναι αντιστρόφως ανάλογες προς την οικονομική κατάσταση που μπορεί να μας ταλανίζει. Γιατί: Την οικονομική κακοδαιμονία αργά ή γρήγορα θα την υπερβούμε. Αλλά τυχόν απώλεια κυριαρχικών ορίων και δικαιωμάτων δεν θα είναι καθόλου αναστρέψιμη.


Δεν υπάρχει βεβαίως αμφιβολία ότι σ’ αυτήν ακριβώς την οικονομική παθογένεια είναι που ποντάρει σήμερα ο Ερντογάν και οι συν αυτώ. Θεωρούν δηλαδή ότι: Με την Ελλάδα σε χρεοκοπική κατιούσα μπορούν να προάγουν ευχερέστερα όσα οι έωλοι γεωπολιτικοί τους σχεδιασμοί διαλαμβάνουν. Και οι οποίοι περνούν σε μεγάλο βαθμό από τη δημιουργία τετελεσμένων, τόσο στον αιγαιωτικό χώρο όσο και στον θρακικό. Στον οποίο ακριβώς προσπαθούν με τους μειονοτικούς εγκαθέτους, να αναμοχλεύσουν εθνικιστικά σύνδρομα που θα οδηγήσουν σε βάθος χρόνου σε αυτονομιστικές διαδικασίες! Κι αυτό το τελευταίο είναι η προφανής επιδίωξη. Ο κεντρικός στόχος.

Είχαμε τονίσει και το επαναφέρουμε ως ευκρινές σήμα κινδύνου: Ότι δηλαδή προάγεται σιωπηρά δημιουργία συνθηκών με «μοντέλο Κύπρου». Με το ψευδοκράτος στη γεωπολιτικά κρεουργημένη μεγαλόνησο να αποτελεί δείκτη των νεοτουρκικών μεθοδεύσεων στον θρακικό χώρο. Να μην υπάρχει αμφιβολία. Κι όσο στην ίδια την Κύπρο «τα βρήκαν εύκολα» ως αποτέλεσμα της χουντικής προδοσίας, τόσο ελπίζουν σ’ αυτή τη δύσκολη για μας φάση, ότι θα πράξουν το ίδιο και στη Θράκη. Την οποία ο Ερντογάν με μια μελετημένη δήλωση απέσπασε από την ελληνική επικράτεια!

Θεωρητικώς μεν, πλην όμως ως εκδηλωμένη πολιτική πρόθεση της τουρκικής βουλιμίας. Η οποία δυστυχώς αντιμετωπίσθηκε μάλλον με διπλωματική χλιαρότητα, ενώ επεβάλλετο επί του ανωτέρου δυνατού πολιτικού (και πολιτειακού) επιπέδου αντίδραση της Ελλάδος.

Κι αυτό ενώ: Την ίδια στιγμή προάγεται νέο παιχνίδι σε βάρος της Κύπρου, όπου σκοπείται οριστικός τεμαχισμός της κρατικής της κυριαρχίας, ως βάση επιλύσεως του προβλήματος. Με την ελληνική πλευρά να πιέζεται αφόρητα και να εκβιάζεται παρασκηνιακά, προκειμένου να συναινέσει σε νέο σχέδιο Ανάν με άλλο φυσικά πατρώνυμο, αλλά με τις ίδιες διχοτομικές προδιαγραφές. Οι οποίες και δεν διαιρούν απλώς, αλλά παρέχουν στην Άγκυρα την ευκαιρία να αποβεί θεσμικός στρατηγικός κηδεμόνας σ’ αυτή τη γεωγραφία! Ό,τι χειρότερο δηλαδή. Με τη βοήθεια συγκεκριμένων δυτικών κέντρων αποφάσεων. Και με την Ευρώπη να σιωπά αιδημόνως, θωπεύοντας ενθαρρυντικά τις τουρκικές απαιτήσεις που καθιστούν οποιαδήποτε λύση ασύμβατη με το Κοινοτικό κεκτημένο. Κάτι που εάν συμβεί, θα αποβεί δευτέρα πλάνη χείρον της πρώτης. Και με τον κυπριακό Ελληνισμό, να αποκτά ημερομηνία ιστορικής λήξεως. 



Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...


Τελικά πόσοι είναι οι Βορειοηπειρώτες;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Ο πρόεδρος της Ομόνοιας, της Οργανώσεως της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία, Βασίλης Μπολάνος παρουσίασε προ ολίγων ημερών μία ενδιαφέρουσα καταγραφή αριθμητικών και ποιοτικών στοιχείων. Συγκεκριμένα η Ομόνοια αμφισβήτησε την απογραφή πληθυσμού και εθνοθρησκευτικών κοινοτήτων που διενήργησε προ δύο ετών η αλβανική κυβέρνηση και πραγματοποίησε μία δική της απογραφή. Οι ελληνικής εθνικής συνειδήσεως Αλβανοί υπήκοοι, όπου κι αν κατοικούν, εκλήθησαν να απογραφούν είτε γραπτώς είτε ηλεκτρονικώς (μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας). Τα τελικά αποτελέσματα δείχνουν τον αριθμό των 286.500 που δηλώνουν Ελληνες στην Αλβανία. Εξ αυτών περίπου οι μισοί κατοικούν στην Ελλάδα, αλλά διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με την πατρώα γη. Το 90% δηλώνει ότι ακολουθεί την ορθόδοξη πίστη, ενώ οι υπόλοιποι δεν δηλώνουν θρήσκευμα. Από πλευράς γλωσσικής, οι 186.000 περίπου δηλώνουν ότι είναι ελληνόφωνοι και οι υπόλοιποι, περίπου 100.000, δηλώνουν κυρίως βλαχόφωνοι. Οι γενναίοι Ελληνόβλαχοι κρατούν ψηλά τη σημαία!

Δεν γνωρίζω πόσο αξιόπιστη μέθοδος χρησιμοποιήθηκε γι' αυτήν την καταγραφή του Ελληνισμού, πάντως τα στοιχεία φαίνεται ότι συμφωνούν με την ιστορική πορεία των εθνολογικών στατιστικών. Προ κομμουνισμού, η τελευταία απογραφή έδειχνε ότι ορθόδοξοι χριστιανοί ήταν το 20% του πληθυσμού, εκ των οποίων η συντριπτική πλειονότητα Ελληνες. Αντιθέτως, η επίσημη αλβανική άποψη φέρνει τους Βορειοηπειρώτες γύρω στους 60.000, στοιχείο που είναι οφθαλμοφανώς ανακριβές. Αρκεί να παρατηρήσει κάποιος με μία εμπειρική στατιστική πόσοι Βορειοηπειρώτες κατοικούν στη χώρα μας, όπου ξεπερνούν κατά πολύ τους αλβανικούς υπολογισμούς. Η αλβανική Πολιτεία, από την ίδρυσή της το 1913 μέχρι σήμερα, προσπάθησε με κάθε τρόπο να αμφισβητήσει τον αριθμό και τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής κοινότητος.

Εχουμε, λοιπόν, δύο απογραφές, μία κρατική και μία της Ομόνοιας, που η μία δεν αναγνωρίζει την άλλη. Οι εκπρόσωποι των ομογενών μας αλλά και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας ουδέποτε αποδέχθηκαν το αποτέλεσμα της κρατικής απογραφής. Παρά τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να καταγράφονται και η εθνική καταγωγή και το θρήσκευμα -αν θέλει ο ερωτώμενος-, τελικά οι περισσότεροι απογραφείς δεν έθεταν σκοπίμως αυτά ερωτήματα στις περιοχές του Ελληνισμού. Από τη στιγμή που η μεγαλύτερη μειονότητα της Αλβανίας δεν αναγνωρίζει την κρατική απογραφή, δικαιούνται η Ελλάς και η Ε.Ε. να ζητήσουν νέα αδιάβλητη απογραφή όλων των μειονοτήτων της Αλβανίας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Βασίλειος Μαρκεζίνης 

Πού βρισκόμαστε; Βρισκόμαστε εν μέσω μιας φοβερής φουρτούνας - οικονομικής, πολιτικής, αμυντικής, ηθικής, κοινωνικής. Πιθανόν να κατορθώσουμε να βγούμε από αυτή την κατάσταση εάν αποδεχθούμε πραγματικά ότι, για κάποια χρόνια, όλη η κοινωνία θα πρέπει να συμμεριστεί το κόστος της ανάκαμψης, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα καθενός μέλους της. Και όταν λέω «όλη», δεν εννοώ μόνο τα εύπορα μέλη της, αλλά και τα κομματικά και ποικιλοτρόπως ευνοούμενα μέλη της - κατηγορία εντελώς διαφορετική από τους «παραδοσιακούς πλουσίους», η οποία είναι γνωστή και ως η μαφία των «διαπλεκομένων» ή, άλλως πώς, καιροσκόπων. Κάπου 4%-5% των ψηφοφόρων ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, η οποία μας έφερε τον Σημίτη το 2001, τον Καραμανλή το 2004, τον Παπανδρέου το 2009, τον Σαμαρά (παρόλο που τον «απεχθανόταν») το 2012 και τώρα… Κύριος οίδε!

Πώς καταφέραμε να φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση;


Υπερκατανάλωση. Διαστρεβλωμένος συνδικαλισμός. Ιδιοτελή έως και απολύτως διεφθαρμένα κατεστημένα, τα οποία, από το 1965 και μετά, διέχεαν προς τα κάτω τη χαλαρή οικονομική ηθική τους. Πελατειακή πολιτική από όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν, ιδίως μετά το 1974. Εγκατάλειψη, ιδίως από το 1990 και μετά, των παραδοσιακών ηθικών αξιών, πολλές φορές ως συνέπεια των ιδεών που ασπάστηκαν οι λεγόμενοι αριστεροδεξιοί «νεωτεριστές», οι οποίοι τώρα προσπαθούν να αναστηθούν πολιτικά. Επακόλουθο όλων αυτών στάθηκε, μεταξύ άλλων, η απώλεια της αίσθησης της κοινωνικής συνοχής.


Πώς μπορούμε να βγούμε από αυτή την κατάσταση;


Το είπε ο Ευριπίδης (ή, μάλλον, ο Αριστοφάνης) στους «Βατράχους» το 401 π.Χ.: «Με νέους ανθρώπους και νέες ιδέες». Επείγει ιδιαίτερα μια ειρηνική επανάσταση, για να αποφύγουμε την αιματηρή, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από εξωτερικούς εχθρούς για τον αφανισμό μας, ως έθνους. Αλλά, αντίθετα από την αιματηρή, η ειρηνική επανάσταση μπορεί να γίνει μόνο με τη συγκατάθεση των προνομιούχων μελών της κοινωνίας, όσο ακόμη υπάρχει καιρός.


Ορισμένες επειγόντως απαιτούμενες οικονομικές αποφάσεις


1. Αποκατάσταση του διαλυμένου κοινωνικού ιστού με αντιμετώπιση της ανεργίας και των αναγκών των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων και των ανέργων. Κάτι τέτοιο θα δοκιμάσει (δημαγωγικά) η παρούσα κυβέρνηση την άνοιξη, αλλά μάλλον πιο πειστικά θα το επιχειρήσει -άγνωστο όμως εάν το πετύχει- ο Αλέξης!

2. Οι ευπορούντες πρέπει να αντιληφθούν ότι η ανασυγκρότηση πρέπει να αρχίσει από τη φροντίδα προς τους αδύναμους και εγκαταλελειμμένους, διότι αυτό απαιτεί όχι μόνον η δικαιοσύνη, αλλά και το συμφέρον των ίδιων των ευπορούντων.

3. Αναμόρφωση του τραπεζικού συστήματος, η οποία δεν σημαίνει κρατικοποίηση, αλλά θα μπορούσε να περιλαμβάνει πώληση σε ξένους, οικονομικά υγιείς τραπεζικούς οργανισμούς. Αυτό θα σταματούσε τη συνεχή αύξηση του δημόσιου χρέους μας για να βοηθούνται οι τραπεζίτες, αλλά όχι και οι τράπεζες και -προπαντός- η αγορά. Θα απέτρεπε, επίσης, τις τράπεζες από το να δανείζουν σε πτωχευμένα κόμματα και αυτοκρατορίες μέσων επικοινωνίας και να ζητούν, ταυτόχρονα, νομική προστασία από τυχόν αγωγές των μετόχων τους.

4. Πρέπει να φέρουμε στην ενεργό πολιτική νέους ανθρώπους -μεταξύ άλλων και επιχειρηματίες- έστω και προσωρινά, αντί των «επαγγελματιών πολιτικών» που εφτά φορές στις 10 στερούνται επαγγέλματος ή εμπειρίας ζωής. Ο λόγος; Να εκμεταλλευθούμε τις πρακτικές γνώσεις των επιτυχημένων της ζωής. Μόνη προϋπόθεση η απόλυτη εντιμότητα. Η πρώτη προτεραιότητα μιας νέας κυβέρνησης θα είναι να μιλήσει με αυτούς τους ανθρώπους, να αναζητήσει τις συμβουλές τους και μετά να τις ακούσει και να τις λάβει υπόψη της. Κάτι τέτοιο έχει κάνει έως σήμερα ο κ. Σαμαράς; Και αν ναι, το κάνει αρκετά συχνά ώστε να έχει πλήρη επίγνωση των ατυχών συνεπειών της πολιτικής του;

5. Ενθάρρυνση της ανάπτυξης μέσω: (α) στοχευμένης μείωσης της φορολογίας, (β) αποφυγής συχνών αλλαγών της φορολογικής νομοθεσίας και (γ) δραστικής μείωσης της γραφειοκρατίας.

Θεωρώ ότι αυτά μπορούν να γίνουν με ένα πακέτο μέτρων, στα οποία θα περιλαμβάνεται η φορολόγηση των εταιριών με ενιαίο συντελεστή (flat-rate) 20%, που θα μειώνεται περαιτέρω -ακόμη και σε 10%- εάν:

(α) τα κέρδη μένουν μέσα στην εταιρία τουλάχιστον επί τρία χρόνια ή
(β) η επένδυση είναι τέτοια, ώστε να μπορεί να δημιουργήσει σημαντικό αριθμό νέων θέσεων στην αγορά εργασίας ή
(γ) είναι επένδυση σε υψηλή τεχνολογία ή
(δ) στοχεύει περιοχές στις οποίες η χώρα έχει επείγουσα πολιτική ανάγκη ενίσχυσης, όπως είναι λ.χ. η Θράκη.

6. Ταχεία, χωρική αποκέντρωση με επιλογή περιοχών προς ανάπτυξη και με ταυτόχρονη μετακίνηση υπουργείων στην περιφέρεια, με σκοπό τη βαθμιαία ανάπτυξη νέας ζωής και δημιουργίας θέσεων εργασίας σε επιλεγμένες αστικές περιοχές σε διάφορα διαμερίσματα της χώρας. Π.χ., προ δύο ετών πρότεινα το υπουργείο Πολιτισμού, για πολιτικούς και πολιτισμικούς λόγους, να μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη. Ούτε ένας Θεσσαλονικιός βουλευτής δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα!

Ολα τα προαναφερθέντα και περισσότερα ακόμη θα χρειαστούν απαραιτήτως, εάν -όπως μου φαίνεται πολύ πιθανό να συμβεί- μας εξαναγκάσουν, ίσως με κίνητρα, οι «Ευρωπαίοι φίλοι μας» σε «εθελούσια έξοδο» από την ευρωζώνη και σε επιστροφή στη δραχμή.


Κάτι τέτοιο θα είναι εξαιρετικά οδυνηρό. Αλλά θα μπορούσε ταυτόχρονα να περιορίσει τη διάρκεια της δοκιμασίας, εφόσον:


(α) ως όρος ήπιας αποχώρησης επιτευχθεί μακροχρόνια αποπληρωμή του χρέους,
(β) οι συμπατριώτες μας δεν θα δουν την επιστροφή στη δραχμή σαν ευκαιρία για επιστροφή στις παλιές και δηλητηριώδεις συνήθειες δαπανών, και
(γ) επιτευχθεί σοβαρή εξοικονόμηση χρημάτων με την εξάλειψη έκτακτων επιδοτήσεων σε πολιτικούς φίλους και στη συνομοταξία των αποκαλουμένων «golden boys» -όρος που, για μένα, περιλαμβάνει και τους ηγέτες των εργατικών συνδικάτων-, οι οποίοι έχουν μολύνει σαν πανούκλα την κοινωνία μας και δημιουργούν φθόνο μάλλον, παρά αληθινή εργασία.

Πώς μπορούν να επιτευχθούν όλα αυτά;


Περικοπές. Τεράστιο θέμα, αλλά ιδού μερικές ιδέες σε περίληψη:

Πρώτον: Οικονομίες σχετικώς μικρές σε μέγεθος, αλλά με μεγάλη αξία συμβολισμού


1. Αποδοχές βουλευτών, υπουργικά και βουλευτικά αυτοκίνητα, μείωση ειδικά συμφωνημένων επιχορηγήσεων σε επικεφαλής ανεξάρτητων Αρχών και «golden boys», π.χ. ΤΑΙΠΕΔ, ειδικούς συμβούλους - ιδίως στους πολυθεσίτες του Δημοσίου.
2. Μείωση οικονομικής βοήθειας σε πλούσια μουσεία και πολιτιστικά ιδρύματα που έχουν ήδη στηριχθεί υπερ-γενναιόδωρα από το κράτος. Τα ονόματα περιττεύουν, αν και τα συνεχώς ευεργετούμενα είναι σε όλους γνωστά.

Δεύτερον: Σημαντικές περικοπές


1. Πραγματικός και όχι προσχηματικός (για να ξεγελάσουμε την τρόικα) περιορισμός του δημόσιου τομέα διά φυσιολογικής ελάττωσης (natural wastage) των εργαζομένων αλλά και με την παροχή μη υποχρεωτικών κινήτρων, του είδους που έχει στο παρελθόν υποδείξει ο κ. Μάνος.
2. Αμεση διακοπή χρηματοδότησης ΜΚΟ και κοινωνικώς μη αναγκαίων ιδρυμάτων.
3. Μειώσεις μισθών και θέσεων σε ΔΕΚΟ, ιδίως σε εκείνες των οποίων η συνεχιζόμενη λειτουργία δεν είναι αναγκαία για ευρύτερους σκοπούς.
4. Αμεση και αυστηρή εφαρμογή φορολογικής νομοθεσίας σε μεγαλοφοροφυγάδες προς παραδειγματισμό.
5. Συμφωνημένη ή de facto μη καταβολή τόκου δανείων και τοκοχρεολυσίων σε ξένους δανειστές κ.λπ. επί μία περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών.
6. Δραστικός περιορισμός της επιρροής των οικονομικών συμφερόντων που επηρεάζουν ανασταλτικά την ενεργειακή πολιτική της χώρας.


Περιορισμένη αλλά αναγκαία συνταγματική αναθεώρηση


1. Οι βουλευτές να μην επιτρέπεται να γίνονται υπουργοί.
2. Περιορισμός των βουλευτικών εδρών σε 200.
3. Αλλαγή των κανόνων που αφορούν την ευθύνη των υπουργών. Εφαρμογή του κοινού ποινικού δικαίου.
4. Νομικός περιορισμός των αμφισβητήσεων/προσβολών στο ΣτΕ που καθυστερούν επενδυτικά σχέδια (έπειτα από συνεννόηση με το ΣτΕ ως προς τον καλύτερο τρόπο που μπορεί να πραγματωθεί αυτή η ιδέα).
5. Απλούστευση της αφαίρεσης αξιωμάτων/μονιμότητας σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ανεπαρκούς εκτέλεσης καθηκόντων.

Αμυνα/προστασία κυριαρχικών δικαιωμάτων σε γη, αέρα και θάλασσα


Ο ρόλος των (στρατιωτικώς) ανειδίκευτων


Διαμόρφωση νέου, συντονισμένου δόγματος εξωτερικής και αποτρεπτικής στρατιωτικής πολιτικής. Σε αυτήν τη διαδικασία οι μεγαλύτεροι στρατιωτικοί εγκέφαλοι της ιστορίας αναγνωρίζουν σημαντικό ρόλο σε μη στρατιωτικούς, πολιτικούς ή σκεπτόμενους πολίτες.


Σκέψεις επί της Αποτρεπτικής Στρατηγικής


1. Από την εποχή των Ναπολεόντειων Πολέμων και των αναλύσεων των Jomini, Clausewitz και von Moltke, βρίσκουμε στη στρατηγική σκέψη την ιδέα της «αποφασιστικής μάχης». Αυτή η ιδέα είναι χρήσιμη, αλλά οφείλουμε να σημειώσουμε πού εφαρμόζεται, καθώς και τους περιορισμούς της.

2. Δεν εφαρμόζεται όταν οι συγκρουόμενες δυνάμεις είναι εκείνες των υπερδυνάμεων, που μπορούν να εκμηδενίσουν ολότελα η μία την άλλη. Ωστόσο, μπορεί να εφαρμοστεί όταν ο ένας εκ των εμπολέμων είναι εμφανώς υπέρτερος του άλλου. Αυτό έχει συνέπειες για τον πιο αδύναμο από τους δύο.

3. Μία συνέπεια είναι ότι πρέπει να αρχίσει επιδιώκοντας τον περιορισμό στο ελάχιστο δυνατό των επιπτώσεων του πρώτου χτυπήματος του αντιπάλου. Μια άλλη συνέπεια είναι να μετατρέψει τη σύγκρουση σε σύγκρουση σχετικής αντοχής. Μια τρίτη είναι η συνειδητοποίηση ότι τίποτε το προσχεδιασμένο δεν πρόκειται να επιζήσει της έναρξης των εχθροπραξιών.

4. Το τελευταίο σημείο είναι εξόχως σημαντικό στον στρατηγικό σχεδιασμό, διότι σημαίνει ότι ο ασθενέστερος των συμπλεκομένων πρέπει να είναι ικανός να αυτοσχεδιάζει, επιδιώκοντας ένα βήμα κάθε φορά, ώστε να είναι σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία ήταν κατά την έναρξη της μάχης.

5. Για να το θέσω μεταφορικά, με όρους θεάματος, η στρατηγική δεν είναι έργο σε τρεις πράξεις, αλλά μια εξελισσόμενη «σαπουνόπερα» με δυνάμει καταστροφικές συνέπειες, εάν οι στρατηγικοί σύμβουλοι του πιο αδύναμου από τους συμπλεκομένους είναι ανίκανοι να προσαρμόζονται διαρκώς σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

6. Το συμπέρασμα αυτών των σκέψεων, συμπέρασμα ενός ερασιτέχνη, ο οποίος εντούτοις πάντοτε επιζητεί την κοινή λογική, είναι ότι, αν και τα στρατηγικά σχέδια σπανίως επιζούν της έναρξης των εχθροπραξιών, ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι απαραίτητος. Και, κατά την άποψή μου, το πιο σπουδαίο -αν όχι το μόνο πραγματικά σημαντικό- στοιχείο επ’ αυτού πρέπει να είναι όχι απλώς αυτό που συμβούλευε ο Sung Chu, δηλαδή η παραπληροφόρηση και η απάτη, αλλά κυρίως η επιμελημένη προετοιμασία των νευραλγικών συμμαχιών.

Ετσι, ερχόμαστε στο επόμενο και τελευταίο μέρος της πρότασής μου.

Αναγέννηση της εξωτερικής πολιτικής


Η Ελλάδα είναι χώρα γεωπολιτικά σημαντική αλλά και, παράλληλα, ποικιλοτρόπως ευάλωτη. Η Ιστορία και η λογική μάς διδάσκουν ότι η προστασία των συμφερόντων της εξαρτάται από επιτυχείς συμμαχίες, στρατιωτική ετοιμότητα και εσωτερική ομοψυχία.

(Ολα τα θέματα που αναφέρω κατωτέρω αναπτύσσονται εκτενώς [σελ. 65- 205] στο πρόσφατο βιβλίο μου «Η Ελλάδα στον κατήφορο» [εκδ. Σιδέρη], γι’ αυτό και αρκούμαι εδώ σε επικεφαλίδες.)

1. Αλλαγή των ξεπερασμένων / δουλοφρόνων ελληνικών «ελίτ».

2. Ανάγκη διεύρυνσης του κύκλου των πολιτικών «φίλων» της χώρας για αμυντικούς αλλά και οικονομικούς λόγους.

3. Μια τέτοια πολιτική είναι εφικτή αν φιλία και ραγιαδισμός διαφοροποιηθούν ως έννοιες και μάθουμε ότι, «για να πάρουμε, πρέπει να τερματίσουμε τη δουλική συνήθεια μόνο να δίδουμε» (Βλ. Κίνα σε Αίγυπτο, Ρωσία σε Ουκρανία ή, παλαιότερα, Ρωσία προς Ελλάδα.)

4. Συμπέρασμα: Στον εξωτερικό τομέα οι λαμβανόμενες αποφάσεις πρέπει να ξεκινούν από το Δίκαιο και να καταλήγουν βασισμένες στον πολιτικό ρεαλισμό, καθώς σιγά σιγά πρέπει να κινηθούμε προς μία φάση «ενεργητικής ουδετερότητας» βασισμένης στην ιδέα «βοηθούμε όσους μας βοηθούν, αλλά ανήκουμε όμως μόνο στους εαυτούς μας».

Τα τρία σενάρια έως τις ευρωεκλογές

Πιθανές εξελίξεις
O πρωθυπουργός βρίσκεται σήμερα σε άκρως αντιδημοτική και επικίνδυνη θέση. Οι πιθανές αντιδράσεις του (κατά υποθετική σειρά προτίμησης του) θα ήταν ίσως οι ακόλουθες:


-Πρώτο σενάριο
Ο πρωθυπουργός ενδίδει σε όλες τις απαιτήσεις των «φίλων» του και, με τη βοήθεια του φοβερού και τρομερού επικοινωνιακού μηχανισμού του, επιχειρεί να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως νίκη. Η προσπάθεια αυτή συνδυάζεται με «στοχευμένες παροχές» κατά την προεκλογική περίοδο, ώστε να περάσει η ιδέα ότι το εκλογικό σώμα του οφείλει να τον υπερψηφίσει προκειμένου αυτός να συνεχίσει την «πρόοδο» που έχει ήδη σημειώσει.


-Δεύτερο σενάριο
Ο πρωθυπουργός δεν ενδίδει στις εντεινόμενες πιέσεις των «ξένων φίλων» του, αποφασίζει να παίξει «σκληρό παιχνίδι» και, μέσω εκλογών, προσπαθεί να πείσει τους καχύποπτους ψηφοφόρους ότι -έστω και καθυστερημένα- μάχεται για τα συμφέροντά τους και, εν ανάγκη, είναι πρόθυμος ακόμη και να θυσιαστεί.


-Τρίτο σενάριο
Ο πρωθυπουργός ανατρέπεται, κυρίως από τους κομματικούς φίλους του, και γίνονται προσπάθειες να συγκροτηθεί μια κυβέρνηση συνασπισμού με νεοδημοκρατική ηγεσία αλλά και με τη στήριξη διάφορων βουλευτών, οι οποίοι δεν έχουν μεταξύ τους άλλο κοινό στοιχείο πέρα από την επίγνωση ότι, εάν γίνονταν εκλογές, οι περισσότεροι θα αποχαιρετούσαν τη Βουλή για πάντα. Εχω ήδη χαρακτηρίσει αυτήν τη πρακτική εκσυγχρονισμένη εκδοχή των διαβόητων Ιουλιανών του 1965.
Κατά την άποψή μου, καμία από τις παραπάνω λύσεις δεν θα μπορούσε να επιβιώσει μετά τις Ευρωεκλογές του Μαΐου, ενώ, επίσης, στα χρόνια που θα έρχονταν καμία δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει καλό όνομα στον πρωθυπουργό και στον συνασπισμό του.

Πρόταση για μη κομματική κυβέρνηση με επιτυχημένους (και τίμιους) ανθρώπους της αγοράς


Η συμβουλή μου
Πολλά έχουν γραφτεί για εμένα τον τελευταίο καιρό, αλλά, ως συνήθως, πρόκειται για φαντασιώδη κατασκευάσματα στερούμενα αληθοφάνειας. Το μόνο πράγμα που αληθεύει είναι ότι διάφοροι πολιτικοί, όλων των αποχρώσεων, μου ζητούν ενίοτε να τους εκφράσω τις απόψεις μου σχετικά με εξελίξεις και γεγονότα στο εξωτερικό. Θα συνεχίσω να παρέχω τις συμβουλές μου όσο καλύτερα μπορώ σε οποιονδήποτε μου τις ζητά με τρόπο καλόπιστο.


Θα πρέπει όμως, μια μέρα, οι προαναφερθείσες ιδέες να γίνουν πραγματικότητα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από πολιτικά πρόσωπα που στο μυαλό τους έχουν μόνο ένα πράγμα: πώς να παραμείνουν στην εξουσία ή πώς να επανεκλεγούν.


Αργά ή γρήγορα, λοιπόν, η χώρα μας θα πρέπει να διοικηθεί από μια μη κομματική κυβέρνηση, η οποία θα πρέπει να διαθέτει αρκετή ελευθερία κινήσεως ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα - μέτρα που ποτέ δεν θα λάμβανε κάποιος πολιτικός. Και η κυβέρνηση αυτή θα πρέπει να αναλάβει τη διοίκηση της χώρας για περιορισμένο και προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, η διάρκεια του οποίου δεν θα υπερέβαινε το ένα έτος.


Δεν ομιλώ για κυβέρνηση «σοφών». Η λέξη «σοφός» μού εμπνέει έντονη δυσπιστία, μια και συνοδεύεται με την εικόνα αεροβάμονος. Τάσσομαι, αντιθέτως, υπέρ μιας κυβέρνησης καταξιωμένων επαγγελματιών, βιομηχάνων, εμπόρων και ειδημόνων σε θέματα απασχόλησης και κοινωνικής πολιτικής, οι οποίοι θα ήταν αποδεδειγμένα τίμιοι και ικανοί να επιλύσουν με ορθολογικό τρόπο τα σοβαρότατα προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα μας. Τα προβλήματα αυτά σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και την εθνική άμυνα, τα εργασιακά και τα κοινωνικά θέματα, την υγεία, την ανάγκη να καθιερώσουμε ένα ποιοτικό σύστημα ανώτατης τεχνολογικής εκπαίδευσης, καθώς και την άμεση ανάγκη να αναδιαρθρώσουμε τον δημόσιο τομέα της χώρας μέσω της πάταξης της γραφειοκρατίας.


Κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν μπορεί να επιλυθεί εύκολα και η επίλυσή τους θα χρειαστεί την καλόπιστη στήριξη των δικαστηρίων. Θα είναι, μάλιστα, εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν όλα μαζί αυτά τα θέματα κατά τρόπο που θα ικανοποιεί τους πάντες. Το καθήκον αυτό, ωστόσο, αποτελεί αδήριτη ανάγκη - η οποία ουδέποτε πρόκειται να εκπληρωθεί αν η σημερινή ομάδα πολιτικών, τραπεζιτών και μιντιαρχών παραμείνει όχι απλώς στην εξουσία αλλά και κοντά σε οποιοδήποτε κέντρο λήψης πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων κατά το άμεσο μέλλον.


Μόνον ο ελληνικός λαός μπορεί να αποφασίσει εάν είναι έτοιμος να δεχτεί μια τέτοια οικονομική επανάσταση για λογαριασμό του. Εχω όμως τη βάσιμη υποψία ότι, για να αποφασίσει η πλειοψηφία να στηρίξει μια τέτοια τολμηρή πολιτική ισορροπίας μεταξύ «αγοράς και κράτους», θα πρέπει η κατάσταση να χειροτερεύσει ακόμη περισσότερο.


Φοβάμαι ότι θα περάσουμε και από αυτό το στάδιο!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η επίσημη ανακοίνωση από το US Treasury Department ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για την εγκληματική δράση της “φιλανθρωπικής οργάνωσης”.

Έδινε εκατομμύρια Ευρώ τον μήνα στους σφαγείς των εθνών! Συρία, Υεμένη, Ιράκ, Σομαλία. Όπου χύνεται αίμα αθώων δηλαδή από τις δολοφονικές συμμορίες των υπανθρώπων. 
Τα καθάρματα του Ολάντ είχαν απελευθερώσει τον εκτελεστικο του διευθυντή, ως “ρατσιστικό κρατούμενο” του Σαρκοζί, ενώ του επέτρεψαν να ανοίξει γραφεία στο Παρίσι για να βοηθήσει στην πτώση του Καντάφι!

Οι ΗΠΑ παγώνουν κάθε περιουσιακό στοιχείο του Καταριανού “καθηγητή” Abdul Rahman Bin Umair Al Nuaimi χαρακτηρίζοντας τον “χρηματοδότη και συνεργό τρομοκρατικών οργανώσεων”, απαγορεύοντας κάθε οργάνωση ή φυσικό πρόσωπο να έχει οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί του.

Οι μισάνθρωποι που κατηγορούσαν την Ελλάδα ως “ρατσιστική χώρα”, έπαιρναν χρήματα  από ναζιστή Καταριανό, χρηματοδότη της Αλ Κάιντα. Ο συγκεκριμένος, είχε ιδρύσει μία ΜΚΟ στην Ελβετία όπου μεταξύ άλλων, χρηματοδοτούσε τους ισλαμοφασίστες στην Συρία και στην Υεμένη! Να θυμίσουμε ότι η πρόσφατα, στην Υεμένη καθάρματα της Αλ Κάιντα κατέσφαξαν ασθενείς – μεταξύ των οποίων και βρέφη – γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό μέσα σε νοσοκομείο. 

Η Human Rights Watch του Σόρος να υπενθυμίσοιυμε ότι σάλπισε και την σφαγή στην Συρία, με τις δόλιες αναφορές για “παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων” από τον Ασάντ, την ίδια στιγμή που Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Τουρκία έστελναν τις ορδές των δολοφόνων για να διαπράξουν την γενοκτονία του Συριακού λαού!

γαπ καταρΟ οχετός δυσφήμισης που γίνεται και για την Ελλάδα από τα ίδια κέντρα, επιβεβαιώνει τον δόλιο σχεδιασμό – καρμπόν για την χώρα μας. Τεράστια ερωτηματικά πλέον και για την προθυμία πολιτικών όπως του Βενιζέλου και του Κουβέλη να βομβαρδιστεί η Συρία, για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των δολοφόνων.

Το Ελληνικό κράτος υποχρεούται άμεσα να αναστείλει την λειτουργία της συγκεκριμένης οργάνωσης και των παρακλαδιών της στην Ελλάδα, ξεκινώντας έρευνα για την προέλευση των χρημάτων που διαχειριζόταν αλλά και για όσους χρηματοδότησαν στην Ελλάδα.

Η συγκεκριμένη οργάνωση χρηματοδοτούσε και την “Διεθνή Αμνηστία” που όμως παραδέχθηκε αμέσως το γεγονός μετά την αποκάλυψη από το Αμερικανικο κράτος. Προαναγγέλοντας πλήρη συνεργασία με τις αρχές.

Ο Καταριανός Abdul Rahman Bin Umair Al Nuaimi, παρουσιαζόταν ως “καθηγητής ιστορίας” και πρόεδρος της Al Karama η οποία διαπιστώθηκε ότι συγκέντρωνε ποσά για την Αλ Κάιντα στην Συρία, το Ιράκ, την Σομαλία και την Υεμένη. Το USTD θα επιβάλλει αυστηρότατες κυρώσεις ενώ ξεκινά έρευνα για την HRW του Σόρος και της Amnesty International για τις σχέσεις τους με την εν λόγω “ΜΚΟ” που λειτουργούσε με προκάλυμμα “ανθρωπιστική δράση στις Αραβικές χώρες”.

Οι διώξεις κατά του επικίνδυνου εγκληματία θεωρείται ότι θα έχει επιπτώσεις στις διπλωματικές σχέσεις ΗΠΑ – Κατάρ.

Η Διεθνής Αμνηστία παραδέχθηκε την σχέση της με την Al Karama ενώ η HRW του καταδικασμένου απατεώνα Σόρος, αρνήθηκε να σχολιάσει τις εξελίξεις.

Η εγκληματική δραστηριότητα του Καταριανού υπάρχει για πάνω από μία δεκαετία, ενώ συμφωνα με το κατηγορητήριο η οργάνωση του χρηματοδοτούσε πράκτορες που έδιναν στοιχεία για την δράση των ΗΠΑ στην Αλ Κάιντα. Ειδική μνεία γίνεται για την χρηματοδότηση των ισλαμοφασιστών στο Ιράκ (στο οποίο συντελείται μία πραγματική γενοκτονία) η οποία ξεπερνούσε τα 2 εκατομμύρια δολλάρια τον μήνα!

mourad dhinaΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΠΑΙΡΝΑΝ.
Τα κεντρικά της οργάνωσης Al Karama στην Ελβετία ξαφνικά “έκλεισαν” ενώ ο μόνος που έκανε μία διαρροή ήταν ο εκτελεστικός διευθυντής της, Mourad Dhina (φωτό). Σύμφωνα με τις διαρροές, ο εν λόγω κύριος δήλωσε θορυβημένος από τις εξελίξεις. Ο Dhina όμως, είναι ένας άνθρωπος που ήδη είχε ταυτιστεί με την τρομοκρατία, αφού είχε συλληφθεί στην Γαλλία το 2012 ως συνεργός σε ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις στην Αλγερία! 
Όμως αφέθηκε ελεύθερος λόγω της Ελβετικής υπηκοότητας που κατείχε, επιτρέποντας του να συνεχίσει την εγκληματική δράση του. Η σύλληψη του είχε μάλιστα στηλιτευθεί από “ανθρωπιστικές οργανώσεις” ως ρατσιστική ενέργεια του… Σαρκοζί! Η συμμορία του Ολάντ όμως, επέτρεψε στον Dhina να ανοίξει γραφεία στην Γαλλία για να προωθήσει το κίνημα “Rachad” που στήριζε τους ισλαμοφασίστες τρομοκράτες της Λιβύης!

Δηλαδή η “σοσιαληστική” κυβέρνηση της Γαλλίας συνεργάστηκε και έδωσε στέγη σε έναν τρομοκράτη επειδή εξυπηρετούσε τα σχέδιά της για ανατροπή του Καντάφι στην Λιβύη.
Οι Αμερικανικες αρχές επιβεβαίωσαν την πρόθεση τους να ελέγξουν και άλλες ΜΚΟ που λειτουργούν με προκάλυμμα τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ χρηματοδοτούν ισλαμοφασιστικές οργανώσεις στην Μέση Ανατολή!

Τώρα δημιουργείται μείζον θέμα για τις ΜΚΟ που λειτουργούν ανεξέλεγκτα στην Ελλάδα με το ίδιο προκάλυμμα, αλλά και για τους Έλληνες πολίτες που συνεργάζονται μαζί τους. Είτε είναι δικηγόροι, δήμαρχοι, δημοσιογράφοι κλπ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ εἷς ἐκ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, πατέρας καὶ διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γεννήθηκε γύρω στὸ 330 μ.Χ. στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Προερχόταν ἀπὸ πλούσιο χριστιανικὸ οἶκο εὐγενῶν. Ἀπὸ νεαρῆς ἡλικίας σπούδασε στὰ σημαντικότερα ἐπιστημονικὰ πνευματικὰ κέντρα τῆς ἐποχῆς τουˑ στὴν Καισαρεία, στὸ Βυζάντιο, στὴν Ἀθήνα. Καταρτήστηκε σὲ ἐπιστήμες ὅπως φιλοσοφία, ρητορική, γραμματική, ἀστρονομία, ἰατρική. Ὁ ἴδιος δίδασκε ρητορικὴ τέχνη. Οἱ ἀρετὲς του τὸν ἀνεβίβασαν μέχρι τὸν ἀρχιερατικὸ θρόνο τῆς ἐπισκοπῆς τῆς Καισαρείας. Πρωτοστάτησε στοὺς ἀγῶνες κατὰ τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ἵδρυσε τὴν περίφημη «Βασιλειάδα», συγκρότημα εὐαγῶν ἱδρυμάτων, πτωχοκομεῖο, ὀρφανοτροφεῖο, γηροκομεῖο, ξενοδοχεῖο, νοσοκομεῖο κ.ἄ..
 Ἡ φιλανθρωπικὴ του δράση ἦταν ἴσως πρωτοπόρος γιὰ τὴν ἐποχή. Ὁ Μέγας Βασίλειος ὄντας ἄνθρωπος τῶν γραμμάτων, παρουσίασε πλούσιο καὶ σημαντικὸ συγγραφικὸ ἔργο. Ἔχουν διασωθεῖ 365 ἐπιστολὲς του, καθῶς καὶ 19 συγγράμματα δογματικοῦ, ἀσκητικοῦ καὶ ρητορικοῦ περιεχομένου. Ἐκοιμήθη τὸ 357 μ.Χ. καὶ ἐθρηνήθη ἀπὸ χριστιανούς, ἐθνικοὺς καὶ ἰουδαίους.

Σκεπτόμενος τὸν βίο του, μοῦ εἶναι δύσκολο νὰ φαντάζομαι αὐτὴν τὴν σεβάσμια, πνευματικὴ καὶ ἀσκητικὴ μορφὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, σὰν ἕνα παχύσαρκο κατεργάρηˑ σὰν ἕναν γέρο Οὗννο ἐνδεδυμένο στὰ χρώματα τῆς CocaCola, ὁ ὁποῖος σκαρφαλώνει σὰν τὸν κλέφτη στοὺς ἐξώστες μας πάνω σὲ κλίμακες ἀπὸ λαμπάκια.

Κάτι ἄλλο συμβαίνει. Καὶ αὐτὸ που συμβαίνει εἶναι ὅτι ‘’αὐτό’’ που βλέπουμε ὡς χριστουγεννιάτικο διάκοσμο πάνω σὲ ἐξώστες, ἔλατα(μὴ χειρότερα) καὶ καταστήματα, δὲν εἶναι ὁ Ἅγιος Βασίλειος. Εἶναι ἕνα δυτικὸ εἰδωλολατρικὸ κατάλοιπο που ἀκούει στὸ ὄνομα Santa Claus(Σάντα Κλάους).
Ὁ Σάντα Κλάους εἶναι ἕνα στοιχείο τῆς εὐρωπαϊκῆς λαογραφίας. Συμβολίζει τὴν ἐπάρκεια τῶν άγαθῶν, τὴν καλοτυχία, τὸν ἅγιο Νικόλαο(κατὰ τοὺς Γερμανούς), τὸν θεὸ Ὄντιν καὶ διάφορα ἄλλα κατὰ τόπους. Ἀντίστοιχη μορφὴ συναντᾶται καὶ στὴν ὁμόδοξη Ρωσσία, ὑπὸ τὴν προσωνυμία ΄΄ὁ Γερο-Ψῦχος΄΄(Дед Мороз), ὁ ὁποῖος μάλιστα συνοδεύεται ἀπὸ τὴν νεαρὴ ἐγγονὴ του(νέα ἐποχή;). Ὡστόσο καὶ ἐκεῖ ὁ σλαυικὸς παραδοσιακὸς τύπος ἔχει ἀντικατασταθεῖ αἰσθητικὰ ἀπὸ τὸν Σάντα Κλάους.

Τὶ εἶναι οὐσιαστικὰ ὁ σύγχρονος Σάντα Κλάους; Ἕνα σύμβολο τῆς δυτικῆς εὐδαιμονίας(βλέπε στραβωμάρας) που μόνο σὲ ἅγιο ἀσκητὴ δὲν παραπέμπει. Μία ἀκαλαίσθητη σουρωμένη παχύδερμη μορφὴ τῆς βαρβαρικῆς αφθονίας, ἔλλειψης μέτρου καὶ ἐγκράτειας. Εἶναι μία φράγγικη ἑτερόδοξη παράδοση, τὴν ὁποῖα τεχνηέντως προωθεῖ ἡ παγκοσμιοποίηση, μέσα στὰ πλαίσια ἐπιβολῆς πανθησκειῶν καὶ πανεθίμων.
Δὲν εἶναι τυχαῖο που ὁ ἴδιος καὶ τὰ σύμβολά του (τάρανδροι, σκοῦφος, κάλτσα) διαδίδονται καὶ στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο. Ἀρκεῖ νὰ ρίξετε μιὰ ματιὰ στὶς νέες τάσεις πρωτοχρονιάτικης διακόσμησης σὲ κάποιες ἀνατολικὲς χώρες, ὅπου κυριαρχεῖ τὸ Ἰσλάμ. Στὶς ἴδιες μουσουλμανικὲς χώρες ἑορτάζονται καὶ ἄλλες παγκόσμιες ἐμπορικὲς ἑορτὲς καὶ ἡμέρες, ὅπως τῆς γυναῖκας, τοῦ ἁγίου Βαλεντίνου, τοῦ τιμίου διαζυγίου, τοῦ νεφροῦ, τοῦ μακαρονιοῦ, καθῶς καὶ ἄλλες νεοεποχίτικες σαχλαμάρες. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἕνα ἄλλο τεράστιο θέμα…

Αὐτὸ που δὲν ἀντιλαμβανόμαστε εἶναι ὅτι ὁ τέτοιου εἴδους ἐμπορικὸς ‘’ἁηβασίλης’’, οὐδεμία σχέση ἔχει μὲ τὰ Χριστοῦγενναˑ μὲ τὰ δικὰ μας ρωμαίϊκα Χριστούγεννα. Οἱ Ἑλληνορωμηοί, διατηρήσαμε πάμπολλα ὡραῖα κατάλοιπα τῶν προχριστιανικῶν μας πρωτοχρονιάτικων παραδόσεων. Τέτοιο εἶναι οἱ καλικάντζαροι καὶ τὸ δένδρο τῆς ζωῆς.
Ἀπὸ πότε μᾶς προέκυψε ὁ Σάντα Κλάους;
Ποιοὶ τὸν εἰσήγαγαν καὶ τὸν προωθοῦν στὸ ἐμπόριο καὶ στὴν τηλεόραση;
Διότι ἀποκλείεται νὰ τὸν λάβαμε αὐθόρμητα ὡς μιὰ ἑλκυστικὴ ξένη ἐπιρροή, ἐμεῖς καὶ ὁ ὑπόλοιπος πλανήτης. Πιστεύω ὅτι αὐτοὶ που ἔχουν συμφέρον ἀπὸ τὴν καθιέρωση τέτοιων συμβόλων προσβλέπουν σὲ δύο κυρίως πράγματα. Στὸ οἰκονομικὸ κέρδος καὶ στὴν ἀποχριστιανοποίηση τῶν ἑορτῶν μας. Λίγο-πολὺ γνωρίζουμε ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ καὶ ποιὰ εἶναι ἡ θρησκεία τους.

Τὸ θέμα εἶναι τὶ κάνουμε ἐμεῖς. Δὲν εἶμαι κάποιος κληρικὸς ἤ θεολόγος, ἀλλὰ ἕνας ἁπλὸς λαϊκὸς ἀνάμεσα στοὺς πολλούς. Δόξα τῷ Θεῷ, ἐδῶ καὶ χρόνια στὸ θέμα αὐτὸ ἔχουν ἀναφερθεῖ καὶ συνεχίζουν νὰ ἀναφέρονται ἄνθρωποι πιὸ ἁρμόδιοι ἀπὸ ἐμένα, πιὸ σημαντικοί, πιὸ ἀξιόλογοι.
Παρ’ ὅλα αὐτά, τίποτε δὲν ἀλλάζει. Τὸ φαινόμενο παραμένει καὶ ριζώνει στὴ συνείδηση τοῦ λαοῦ μας.

Συχνὰ τέτοιες ἡμέρες δυσαρεστούμαστε ἐπειδὴ ἡ σύγχρονη ζωὴ μᾶς κάνει νὰ βιώνουμε ‘’Χριστούγεννα δίχως Χριστό’’. Θὰ συμπλήρωνα ἐπίσης, Χριστούγεννα δίχως Ἁη Βασίλη.

Καλῶ ὅλους τοὺς λαϊκούς. Κατὰ τὴ διάρκεια αὐτῶν τῶν εἴκοσι μὲ τριάντα ἑορταστικῶν ἡμερῶν, νὰ ἐνημερώνουν σχετικὰ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Νὰ μὴν ἀγοράζουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.
Καλῶ τοὺς ἱερεῖς μας νὰ κάνουν εἰδικὰ κηρύγματα.
Καλῶ τοὺς ἀναδόχους νὰ διδάσκουν τὰ πνευματικὰ τους παιδιά.
Καλῶ ὅλους τοὺς γονεῖς νὰ πετάξουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀπὸ τὰ σπίτια τους.
Διότι ὁ Σάντα Κλάους δὲν εἶναι Ἅγιος Βασίλης.
Δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν πίστη μας.
Δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν Χριστοῦ Γέννα.

Χρόνια πολλὰ καὶ καλὰ ἀδελφοὶ μου.

Σπάρτακος Τανασίδης
tanasidisspartakos@yahoo.gr