Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Μαρ 2015

Δεν υπάρχει γωνιά της πατρίδας μας όπου να μη δοξάζεται η ασχήμια. Δεν υπάρχει ούτε μία συνοικία όπου δεν επικρατεί το ανοίκειο. Δεν υπάρχει ούτε ημέρα που να μην απουσιάζει η Δικαιοσύνη από εκεί όπου θα έπρεπε να τέμνει την ανομία με το ξίφος της και να σταθμίζει με τον ζυγό της. Δεν υπάρχει τόπος να σταθεί και να στεριώσει η λογική στη χώρα που τη γέννησε.

Οι τζιχαντιστές οπαδοί της διάλυσης κόβουν κεφάλια αγαλμάτων, βάφουν μαύρα κι άραχλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τραμπουκίζουν σε χώρους διαλόγου, μαϊμουδίζουν αντί να συμπεριφέρονται, καταναλώνουν ψυχοτρόπες ουσίες αντί να ψυχαγωγούνται. Είναι γνήσια τέκνα των μεγάλων ιμάμηδων της παρακμής, της αποδόμησης, της ενστικτώδους εχθρότητας απέναντι σε καθετί εθνικό και χριστιανικό.

Η Νέα Τάξη βρήκε τους καλύτερους υπηρέτες που θα μπορούσε ποτέ να στρατολογήσει στην αγέλη των «εκσυγχρονιστών» του Σημίτη και τους κάθε λογής άρπαγες κρατικού ή ευρωπαϊκού χρήματος. Για να μπορέσει να σταθεί αυτή η ολότελα σάπια δομή έπρεπε πρώτα να μηδενίσει τα κοντέρ της κοινωνίας στα αποθέματα ήθους, φιλοπατρίας, ευσέβειας και πνευματικότητας κι έπειτα να λαφυραγωγήσει ό,τι υπήρχε και δεν υπήρχε από δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο.

Δεν είναι δυνατόν να στέκονται ολόρθοι οι Τσουκάτοι, οι Μαντέληδες και οι λογής λογής σύντροφοί τους στην εξουσία, αν είχαν να αντιμετωπίσουν πολίτες με καλλιέργεια, ανεξαρτησία οικονομική και πνευματική, καθώς και με αρχές. Ούτε θα μπορούσε ποτέ να καταντήσει το κράτος σαν το «χάρτινο κοκοράκι» που σάρκαζε ο Περικλής Γιαννόπουλος, αν δεν δημιουργούνταν στη μάζα η πεποίθηση ότι είμαστε μια μικρή χώρα, με περιορισμένες δυνατότητες, που υπάρχει εξαιτίας του ελέους και της ανοχής χωρών όπως η Φινλανδία, το Βέλγιο και η Ολλανδία.

Οι Ελληνες δέχονται επί αρκετά χρόνια προπαγανδιστικό βομβαρδισμό με συνθήματα και αναλύσεις αρνησιπάτριδων, μηδενιστών πολιτικών, εξαγορασμένων παπαγάλων και «διανοουμένων» της συμφοράς, οι οποίοι αποπειρώνται να νικήσουν το έθνος μας, ενώ δεν έχουν λύσει καν τα τρομερά ψυχολογικά προβλήματα που ταλανίζουν τους ίδιους... Προσπαθούν να μειώσουν τη δύναμη των πολιτών, απομακρύνοντάς τους από τις εστίες της δυνάμεώς τους: τον σταυρό και τη σημαία.

Ωστόσο, παρά την ουτιδανή αξία της προσωπικότητάς τους, οι αποδομητές έχουν κάνει τεράστια ζημιά. Την κατόρθωσαν επειδή είναι πολλοί, έχουν πληθώρα υλικών μέσων, στήριξη από το εξωτερικό και δεν βρίσκουν σημαντικές αντιστάσεις στο εσωτερικό.

Γι' αυτό χρειάζεται ακόμα μία Εθνεγερσία. Ενα κίνημα πρωτίστως πνευματικού χαρακτήρα, που θα επανασυνδέσει τον λαό μας με τις αειζώους πηγές του Γένους μας. Πρέπει να πάρουμε πίσω ό,τι μας αφαιρέθηκε με δόλο και να ξανακάνουμε τον τόπο μας ελληνικό.

Πηγή "δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Τσίπρας έχει όλη τη διάθεση να συγκρουστεί, μόνο που πάει στη μάχη με σφεντόνα. Έτσι τον άφησαν οι προηγούμενοι

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Ειλικρινά, δεν μου αρέσουν οι εύκολες υποθέσεις, ειδικά όταν γίνονται εκ του ασφαλούς. Να λες, δηλαδή, τι θα μπορούσε να είχε συμβεί, αν η ζωή τα 'χε φέρει διαφορετικά. Τείνω όμως να πιστέψω ότι, αν το καλοκαίρι του 2010 ήταν ο Τσίπρας πρωθυπουργός, θα είχαμε ξεφύγει από το σημερινό πλαίσιο ασφυκτικής ομηρίας, που οδηγεί τη χώρα είτε στην ταπεινωτική συνθηκολόγηση είτε στο επικίνδυνο σταυροδρόμι εγκατάλειψης του ευρώ.

Με τη νεανική ορμητικότητα, την άγνοια κινδύνου και την έλλειψη εξαρτήσεων από γερμανικά συμφέροντα, ο Τσίπρας θα την είχε καθαρίσει την παρτίδα. Θα είχε εκβιάσει αυτός με τη σειρά του τους ξένους ότι θα «φορέσει» το χρέος στο κεφάλι όλων των «ιδιωτών» που το κατείχαν (ευρωπαϊκές τράπεζες, hedge funds και κάθε άλλος διεθνής τζογαδόρος που παίρνει τα ρίσκα του) και θα γλίτωναν τα δικά μας χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα ασφαλιστικά ταμεία και οι ταλαίπωροι μικροομολογιούχοι, οι οποίοι πίστεψαν στη φερεγγυότητα του διεφθαρμένου ελληνικού κράτους.

Οτι αυτό μπορούσε να γίνει δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Το πρότειναν, άλλωστε, ως εναλλακτική διέξοδο στον Γιωργάκη οι Αμερικανοί «γκουρού» των αναδιαρθρώσεων χρέους, που είχε προσλάβει από κοινού με τη Lazard: το διεθνούς φήμης νομικό γραφείο της Νέας Υόρκης Cleary, Goettlib Steen & Hamilton και ο επικεφαλής του, ο διακεκριμένος νομικός Lee Buchheit...σαράντα χρόνια «φούρναρης» στη διαχείριση χρέους κρατών της Λατινικής Αμερικής. Αυτοί είχαν καταστήσει απολύτως σαφές στην ελληνική κυβέρνηση ότι το δημόσιο χρέος εκείνης της εποχής ανήκε κατά το μεγαλύτερο μέρος του σε ιδιώτες και υπαγόταν στο Ελληνικό Δίκαιο.

Η διαχείρισή του σήκωνε επομένως χοντρό «παζάρι», γιατί, αν έσκαγε το... κανόνι, πολλοί θα έχαναν τον ύπνο τους, μεταξύ των οποίων μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες της Γερμανίας, της Γαλλίας, και δευτερευόντως της Ιταλίας και της Ισπανίας. Θα επρόκειτο για μια ωραία χρεοκοπία εντός του ευρώ, αλλά οι εταίροι δεν θα είχαν ούτε τη δυνατότητα ούτε τα μέσα και ενδεχομένως ούτε το κουράγιο να μας πετάξουν έξω. Οσο για τα χρωστούμενα, θα ίσχυε το «πήγαινε να δεις αν έρχομαι», αφού οι όποιες διεκδικήσεις όσων δεν αποδέχονταν το μονομερές ελληνικό «κούρεμα» θα γίνονταν αντικείμενο πολύχρονων δικαστικών διενέξεων.

Από βλακεία, δειλία ή σκοπιμότητα, ο Παπανδρέου πέταξε την ευκαιρία στα σκουπίδια. Το «κούρεμα», όμως, ήρθε ενάμιση χρόνο αργότερα με τους όρους των ξένων και με τον εφιάλτη του Παπαδήμου. Η χώρα παγιδεύτηκε οριστικά, αυξάνοντας τον δανεισμό με ένα επιπλέον «πακέτο» και μεταφέροντας το κύριο μέρος του χρέους σε διακρατική υποχρέωση υπαγόμενη στο Αγγλικό Δίκαιο και στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου!

Επιπλέον, ο... σωτήρας Παπαδήμος, πρώην υπάλληλος της Φρανκφούρτης, δέχτηκε την εξαίρεση από τη διαδικασία του «κουρέματος» των ελληνικών ομολόγων που διακρατούσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ενώ την επέβαλλε υποχρεωτικά στα δικά μας ασφαλιστικά ταμεία, εξανεμίζοντας τα αποθεματικά τους. Γι' αυτό και η πρώτη Εξεταστική για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Παπαδήμου οφείλει να συσταθεί - εις βάρος του ιδίου και των εμμέσως συνυπεύθυνων Σαμαρά και Βενιζέλου.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στα τρέχοντα. Μια μικρή χρονική ανάσα κέρδισε μονάχα ο Τσίπρας από την επταμερή συνάντηση των Βρυξελλών. Ή θα αναγκαστεί να φέρει δημοσιονομικά μετρήσιμες «μεταρρυθμίσεις» ή θα «γονατίσει» σε συνθήκες χρηματοδοτικής ασφυξίας. Αλλά για σκεφτείτε: Ενας Ελληνας πρωθυπουργός οδήγησε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το πανίσχυρο διευθυντήριο της Ευρώπης για τέσσερις ολόκληρες ώρες. Ποια προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε έστω και να το έχει διανοηθεί αυτό;

Για να βάζουμε, λοιπόν, τα πράγματα στη θέση τους: Το ασκέρι του Τσίπρα στερείται ασφαλώς εμπειρίας και συγκρότησης, αλλά δεν εξυπηρετεί «αλλότρια συμφέροντα». Εχει όλη τη διάθεση να συγκρουστεί, μόνο που πάει στη μάχη με σφεντόνα, έχοντας απέναντί του τεθωρακισμένα.
Δεν φταίει ο Τσίπρας για τη γύμνια του ελληνικού οπλοστασίου, ας μην κοροϊδευόμαστε. Ετσι τον άφησαν. Και τώρα, θα πρέπει είτε να ξεφτιλιστεί είτε να οδηγήσει με δική του ευθύνη τη χώρα σε αχαρτογράφητα νερά. Δυστυχώς, η Ιστορία δεν κρίνει τις προθέσεις, αλλά κυρίως τα αποτελέσματα. Και, υπό αυτήν την έννοια, ίσως και να τον αδικήσει...

Πηγή "δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το βαμβάκι, ο καπνός και το γκρίζο μέλλον
Η ενοχική σιωπή της Αθήνας καταλύτης δυσάρεστων εξελίξεων στην Θράκη

Η Παράταξη Πολιτών ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ παρακολουθώντας ορισμένες πρόσφατες εξελίξεις στην οικονομική ζωή του τόπου μας θέλει να επισημάνει ένα καινοφανές τοπίο που διαμορφώνεται και το οποίο κρύβει σημαντικούς κινδύνους για την ασφάλεια και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Η προ ημερών απόφαση του ΔΣ της εταιρείας ΜΠΑΣΜΑΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΕ, να τοποθετήσει τον Λεβέντ Σαδίκ Αχμέτ ως μάνατζέρ της θεωρούμε ότι είναι μια οικονομική πρωτοβουλία που έχει και άλλες πλευρές, πολιτικού και εθνικού περιεχομένου.

Δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι το συγκεκριμένο ἀτομο, μόνιμος κάτοικος Τουρκίας και με ολοφάνερα πολιτικό προφίλ, ΔΕΝ είναι ο τυπικός επιχειρηματίας με τον οποίον μπορεί κανείς να έχει απλώς οικονομικές σχέσεις.

Είναι ο κληρονόμος του φανατικού βουλευτή που αναστάτωσε τη Θράκη πριν 25 χρόνια και έχει ηρωοποιηθεί μετά τον τυχαίο θάνατό του σε τροχαίο.

Η συνοδεία του υιού Σαδίκ κάθε χρόνο περιλαμβάνει υπουργούς της Τουρκίας, κατά κανόνα τους φανατικότερους, τη σύζυγο του Ερντογάν, κάποτε και πράκτορες τύπου Μισιρλίογλου (βλ. φωτογραφία).

Το να παραδίνεται – μετά το βαμβάκι – και ο καπνός της περιοχής στα χέρια του για να τον εμπορευτεί, σημαίνει ότι το σύνολο σχεδόν της πρωτογενούς εξαγώγιμης παραγωγής μας εξαρτάται από τις επιλογές κύκλων της γείτονος.

Νιώθει κάποιος ασφαλής σε μια τέτοια προοπτική;

Προφανώς είμαστε τόσο αδρανείς που δεν προνοήσαμε για να αποφευχθεί μια τέτοια εξέλιξη.
Αλλά είμαστε και τόσο αφελείς που είτε δεν βλέπουμε κάτι περίεργο είτε περιμένουμε απλώς να δούμε πού θα μας βγάλει;

Καλούμε κάθε Έλληνα αρμόδιο να δράσει με τρόπο που θα αποκλειστούν τυχόν παρενέργειες και τον κόσμο της Θράκης να βρίσκεται σε εγρήγορση.
Και ο γκρίζος λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.

Δημοτική Παράταξη Κομοτηνής "Σπάρτακος"
Πηγή Αντιφωνητής

Διαβάστε επίσης: Μπορεί η Θράκη «να πάρει φωτιά»;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Οι δυσκολότερες στιγμές για έναν ηγέτη, οι πιο επώδυνες, πρέπει να είναι αυτές των ρήξεων. Οχι τόσο της σύγκρουσης με αδίστακτους αντιπάλους, κατεστημένα άνομα συμφέροντα, ιδιοτελείς ή ανεπαρκείς συνεργάτες. Το κυρίως οδυνηρό πρέπει να είναι η απρόσμενη αχρήστευση εγγύτατων φίλων, σφάλματα ή απρονοησίες που «καίνε» στενούς συνεργάτες, κεντρικά επιτελικά στελέχη.

Σίγουρα στην αρένα της πολιτικής πλεονάζουν οι εν ψυχρώ σκόπιμες συμμαχίες, οι συμφεροντολογικές συμπορεύσεις. Αλλά θα γεννιώνται ασφαλώς και φιλίες, θα ανακαλύπτονται συγκλίσεις νοο-τροπίας, κοινά κριτήρια αξιολογήσεων και προτεραιοτήτων. Η άσκηση εξουσίας ήταν πάντοτε αμείλικτο δοκιμαστήριο «αντοχής των υλικών» – πόσο ανθεκτική είναι η ανιδιοτέλεια του καθενός, η ετοιμότητα και ικανότητά του για δημιουργική προσφορά, η ελευθερία του από εγωκεντρικές σκοπιμότητες. Από τα πανάρχαια χρόνια η κοινή εμπειρία βεβαιώνει ακατάπαυστα πόσο εύκολα μετασχηματίζονται οι αγαθές προθέσεις κοινωνικής προσφοράς σε μέθη εξουσιαστικής ηδονής, πόσο διαφθείρει ανεπαίσθητα και εξαχρειώνει τον άνθρωπο η δίψα της δημοσιότητας, της «αναγνωρισιμότητας», η βουλιμική εξάρτηση από κολακείες.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι ακόμα άγνωστη (μη προβλεπόμενη) η έκβαση της απίστευτης σε ένταση και έκταση, λυσσαλέας προσπάθειας να αποβληθεί από το ευρωπαϊκό πολιτικό πεδίο ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Τσίπρα Γ. Βαρουφάκης. Το μένος μοιάζει ενορχηστρωμένο και το εκφράζουν αδίστακτα κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως και έντυπα χυδαίου κιτρινισμού. Η αμετρία της εμπάθειας αφαιρεί από τον πολίτη (τον οποιασδήποτε εθνικότητας Ευρωπαίο) τη δυνατότητα να αντιληφθεί τις πραγματικές αιτίες και τους στόχους της τόσης απέχθειας και επιθετικότητας.

Υποθέτουμε τις ελπίδες που πρέπει να είχε επενδύσει στον κ. Βαρουφάκη ο πρωθυπουργός: Ισως τους συνέδεε και φιλία, πάντως προβλήθηκε ως ο δεύτερος σε ευθύνες συνεργάτης του στο τιτάνιο εγχείρημα να ξαναστηθεί στα πόδια της η ελλαδική κοινωνία. Καταξιωμένος στον διεθνή επιστημονικό στίβο ο κ. Β., με ευρύτατη προβολή των βιβλίων του στην αγγλόφωνη αγορά, νους οξύτατος και γοητευτικός αγορητής, διαθέτει προσόντα και εντυπωσιακή παρουσία που για πρώτη ίσως φορά εμφάνισε ελλαδίτης υπουργός Οικονομικών στην ευρωπαϊκή και διεθνή σκηνή.

Δυστυχώς, μοιάζει να του λείπει η στόφα του ηγέτη: Διότι ο ηγέτης ξέρει να αξιοποιεί τα προσόντα του, αλλά δεν τα επιδεικνύει. Η διαφορά είναι λεπτή, όμως καίρια, αποφασιστική. Ο κ. Β. μπήκε στην αρένα με τον αέρα της βεντέτας. Στην αρχή μάς συγκίνησε, μας μετάγγισε περηφάνια – δεκαετίες ολόκληρες ντρεπόμασταν για τους σπιθαμιαίους που μας εκπροσωπούσαν στην Ευρώπη. Αλλά ο «αέρας» του νάρκισσου είναι μια άλλη ντροπή: είναι η υπεραναπλήρωση μειονεξίας, το σύνδρομο του αδικαίωτου εγώ.

Ετσι, η αρχική ανακούφιση άρχισε να μετατρέπεται σε ανησυχία. Γιατί πρώτο χάρισμα του αληθινού ηγέτη είναι να χειρίζεται τα ταλέντα του με την απλότητα αποδοχής του αυτονόητου: σαν να μην υπάρχουν. Οταν ένας ατάλαντος σπιθαμιαίος κομπάζει, γίνεται απλώς γελοίος. Οταν ένα ταλαντούχος ναρκισσεύεται, είναι επώδυνα θλιβερός, τον νιώθεις να αυτοαχρηστεύεται. Μακάρι να είναι αντισυμβατικός ο ηγέτης. Αρκεί να μπορεί να ξεχωρίζει τη γνησιότητα της αυθορμησίας από την εξεζητημένη αμφίεση και συμπεριφορά, την καινοτομία από τη συμπλεγματική επίδειξη.

Ξάφνιασε η αμφίεση του κ. Β. Εμοιαζε θαρραλέα άρνηση υποταγής στα στερεότυπα. Ωστόσο ο «αέρας» του τολμήματος ήταν θελημένα επιθετικός και η επιθετική προκλητικότητα, όταν είσαι ο ηττημένος και αναγκεμένος, εισπράττεται με δυσφορία: Είναι «χοντράδα» να προσέρχεσαι ζητώντας βοήθεια για «κρίση ανθρωπιστική» στη χώρα σου, και να το κάνεις ντυμένος με «σινιέ συνολάκι», τελευταία λέξη της μόδας. Κάπου «μπάζει» τέτοιος αντικομφορμισμός.

Η δυσφορία για την αμφίεση επιτάθηκε από την πληθωρική, κατακλυσμική παρουσία του κ. Β. στα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ. Καταιγισμός συνεντεύξεων, δηλώσεων, δημόσιων αντιμαχιών, σε ποσότητα και πυκνότητα που απαιτούν πλήρη και αποκλειστική απασχόληση – τέτοιο φόρτο αναλαμβάνει μόνο ένας «κυβερνητικός εκπρόσωπος», όχι ο επιτελάρχης της Οικονομίας. Αποτέλεσμα: δόθηκαν λαβές στη γερμανική εμπάθεια να χαρακτηρίζει τους Ελληνες, σε μια τόσο κρίσιμη ώρα, «μη σοβαρούς».

Θριαμβική επιβεβαίωση του απαξιωτικού αυτού ισχυρισμού ήταν η φωτογράφιση του ζεύγους Β. για το ελαφρολαϊκό περιοδικό Paris Match. Το είδος και «ύφος» της φωτογράφισης ταξιθετούσε οριστικά τον ναρκισσισμό του χαρισματικού υπουργού στο είδος του «ανεπαίσθητου» επαρχιωτισμού. Και το πιο οδυνηρό: Επέτρεπε στον κ. Σόιμπλε να περιφρονεί, βαρβαρικά και αναιδέστατα, κάθε έννοια δημοκρατίας, κάθε σεβασμό της εκφρασμένης βούλησης ενός λαού, δηλώνοντας ότι «η νέα ελληνική κυβέρνηση κατέστρεψε όλη την εμπιστοσύνη που είχε επιτευχθεί με την προηγούμενη κυβέρνηση» («Κ» 17.3.2015). Τόσο απερίφραστος χαρακτηρισμός των πρασινογάλαζων ελλαδικών κυβερνήσεων ως παρακεντέδων εξυπηρέτησης των γερμανικών φιλοδοξιών δεν είχε ποτέ αποτολμηθεί.

Είναι τιμή απροσμέτρητη να εμπιστεύονται εκατομμύρια ανθρώπων τη διαχείριση της ζωής τους και των ελπίδων τους, τη χαρά και την ποιότητα της καθημερινότητάς τους σε έναν ηγέτη. Αυτή η τιμή είναι παραπάνω από φιλίες, συντροφικούς δεσμούς, πολύχρονες συμπορεύσεις. Γι’ αυτό και οφείλει ο κ. Τσίπρας στον κ. Βαρουφάκη την επώδυνη και για τους δυο ρήξη: «Φίλε Γιάννη (με δύο «ν», γιατί ο σεβασμός για τη γλώσσα σαρκώνει τον σεβασμό για την κοινωνία) άθελά σου κάηκες, είσαι πια καμένο χαρτί. Την οδυνηρή ρήξη την υπαγορεύει το κοινό μας χρέος, αλλά και η κοινή ενοχή: Εχεις ευθύνη που σπατάλησες σπουδαίο τάλαντο και είμαι ένοχος που δεν σε συγκράτησα έγκαιρα».

Η εντολή που δόθηκε στον κ. Τσίπρα (και μέγιστη τιμή) είναι να στήσει την Ελλάδα στα πόδια της, να δώσει στη ζωή μας ειρήνη και αξιοπρέπεια. Να αποτρέψει την επιστροφή στις προτιμήσεις που έχει για τη διακυβέρνησή μας ο κ. Σόιμπλε, επιστροφή στον εφιάλτη ανυπόφορης ατίμωσης.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Φώτιος Μιχαήλ

Μιλώντας για την 25η Μαρτίου και την Επανάσταση του 1821, μας αρέσει, συνήθως, να λέμε λόγια φανταχτερά, γεμάτα θριαμβολογίες και επαίνους.
Σπάνια ακούγεται λόγος, που να ελέγχει και να προβληματίζει.
Η επέτειος, όμως, της 25ης Μαρτίου δεν είναι μόνον μια επέτειος ηρωϊκών αγώνων και πολεμικών κατορθωμάτων.
Είναι ταυτόχρονα και μια πολύ καλή αφορμή, να κάνουμε όλοι μας μιαν άσκηση αυτοκριτικής και να αναρωτηθούμε:

Τι είναι αυτό, που μετράει περισσότερο για τους ήρωες του ’21; Είναι τα λόγια μας τα μεγάλα, οι παρελάσεις και η κατάθεση στεφάνων;
Ή μήπως οι ψυχές τους λαχταράνε από εμάς άλλα πράγματα και κυρίως να τους μιμηθούμε στην πράξη, και η ζωή μας να είναι σύμφωνη με τα πιστεύω τους και τα ιδανικά τους;

Στα χρόνια μας, έχουμε κάνει, δυστυχώς, την Πατρίδα μας ένα απέραντο εργαστήριο αυτοκαταστροφής.
Οι αλήθειες του ’21 παραποιούνται, τα πρόσωπα των ηρώων σπιλώνονται, η Πίστη και τα Ιδανικά των προγόνων μας θάβονται.

Τα παιδιά μας μεγαλώνουν μέσα σε μια σύγχυση δαιμονική. Μπερδεύουν την φιλοπατρία με τον φασισμό. Βάζουν φωτιά στην τιμημένη και ένδοξη Ελληνική Σημαία, λες και πρόκειται για ένα οποιοδήποτε πανί.

Τρέφονται με τα δηλητήρια της αθεΐας και της παγκοσμιοποίησης και ντρέπονται να πουν, ότι γεννήθηκαν Έλληνες και Ορθόδοξοι.

Τις θυσίες των ηρώων του ’21, τα οράματα, τις αξίες και την πίστη τους, φτάσαμε να τα θεωρούμε παρακατιανά και παλιομοδίτικα.
Αφ’ ότου λευτερωθήκαμε από τον τούρκικο ζυγό, πετάξαμε στα άχρηστα τον δοκιμασμένο δικό μας Τρόπο και λιμπιστήκαμε την κάλπικη γυαλάδα των ξένων.

Ειρωνευτήκαμε την φιλοκαλία των πατέρων μας και προτιμήσαμε τα ξυλοκέρατα του πάπα και των προτεσταντών.
Τυφλωθήκαμε από τα ψεύτικα και πλάνα "φώτα" των δήθεν πολιτισμένων της εσπερίας, και στο τέλος παγιδευτήκαμε για τα καλά.

Με δική μας, βεβαίως, υπαιτιότητα δώσαμε δικαιώματα στους Ευρωπαίους "σωτήρες" μας(*), να μας εμπαίζουν, να μας υποτιμούν και να μας εκμεταλλεύονται.
Μέχρι πότε, όμως;

Την απάντηση την έδωσε, πριν από λίγες ημέρες, σχολιάζοντας συκοφαντικό για την Ελλάδα μας δημοσίευμα του γερμανικού τύπου, ο γηραιός και πολύπειρος Μίκης Θεοδωράκης με τα παρακάτω λόγια, λόγια που ταιριάζουν στην επέτειο της 25ης Μαρτίου και που δικαιώνουν απόλυτα τους Αγώνες και τις Θυσίες όλων των Ηρώων του ‘21:
"Όχι! Δεν θέλουμε να σωθούμε! Το μόνο που θέλουμε, είναι, να μας αφήσουν μόνους και ήσυχους. Και να είστε βέβαιοι, ότι τα καταφέρνουμε καλά. Γιατί η γη μας είναι καλή. Η θάλασσά μας πλούσια. Κι εμείς εργατικοί, φιλόξενοι, νοικοκυραίοι, αλτρουιστές και πατριώτες".

(*) ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Όλοι οι προκομμένοι άντρες των παλαιών Ελλήνων, οι γοναίγοι όλης της ανθρωπότης, ο Λυκούργος, ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής, ο Λεωνίδας, ο Θρασύβουλος, ο Δημοστένης και οι επίλοιποι πατέρες γενικώς της ανθρωπότης κοπίαζαν και βασανίζονταν νύχτα και ημέρα μ' αρετή, με 'λικρίνειαν, με καθαρόν ενθουσιασμόν να φωτίσουνε την ανθρωπότη και να την αναστήσουν να 'χει αρετή και φώτα, γενναιότητα και πατριωτισμόν. Όλοι αυτείνοι οι μεγάλοι άντρες του κόσμου έντυναν τους ανθρώπους αρετή, τους γύμνωναν από την κακή διαγωή και γένονταν δάσκαλοι της αλήθειας.
Κάνουν και οι μαθηταί τους οι Ευρωπαίοι την ανταμοιβή εις τους απογόνους εμάς -γύμναση της κακίας και παραλυσίας.
Τέτοι' αρετή έχουν, τέτοια φώτα μας δίνουν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επίκεντρο του παγκόσμιου ενεργειακού ενδιαφέροντος η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου

Τα αποθέματα, ο Λεβιάθαν και οι αγωγοί ΕastMed και «Ποσειδών»

Γράφει ο Χρύσα Λιάγγου

Στα 3,4 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα υπολογίζονται τα συνολικά ανακτήσιμα αποθέματα στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου (Levantine Basin), σύμφωνα με τα στοιχεία της Αμερικανικής Γεωλογικής Επιθεώρησης (US Geological Survey), καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα σε παγκόσμιο επίπεδο κοίτασμα.

Η Ευρώπη, από τις πρώτες ανακαλύψεις στην ΑΟΖ του Ισραήλ και της Κύπρου, είδε τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου ως μια νέα πηγή τροφοδοσίας, καθώς η εξάρτησή της από τις εισαγωγές φυσικού αερίου, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, συνεχίζει να αυξάνεται από το 45% των αναγκών της που είναι σήμερα, σε περίπου 65% μέχρι το 2020.

Η πρόσφατη κρίση με την Ουκρανία έχει εντείνει το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα της περιοχής, τα οποία κατά ένα μέρος αποτελούν και δυνητικά ευρωπαϊκά κοιτάσματα, αφού σε αυτά συγκαταλέγονται και τα βεβαιωμένα κοιτάσματα της Κύπρου καθώς και τα πιθανολογούμενα της Ελλάδας στην περιοχή νοτίως της Κρήτης. Μέσα στην τελευταία πενταετία έχουν επιβεβαιωθεί σημαντικά αποθέματα στα μεγάλα πεδία Λεβιάθαν και Ταμάρ στο Ισραήλ και Αφροδίτη στην Κύπρο, καθώς και μικρότερα κοιτάσματα στο Ισραήλ, όπως των Dalit, Tanim, Dolphin, Shimson, Sara και Νοa, ενώ συνεχίζονται τα ερευνητικά προγράμματα στα οικόπεδα 2, 3, 9, 10 και 11 στην Κύπρο. Η Ελλάδα προσδοκά επίσης στην επιβεβαίωση πιθανολογούμενων κοιτασμάτων νοτίως της Κρήτης με την ολοκλήρωση του διαγωνισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη για την παραχώρηση 9 οικοπέδων στην περιοχή από κοινού με 11 ακόμη οικόπεδα στο Ιόνιο.

Οι πιθανότητες ωστόσο ερευνητικών γεωτρήσεων και στην ελληνική ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης περιορίζονται καθώς προχωράμε στην καταληκτική ημερομηνία της 16ης Μαΐου για την κατάθεση προσφορών από τους ενδιαφερόμενους επενδυτές και αυτό γιατί έχουν μεσολαβήσει δύο παράγοντες υψηλού ρίσκου για τις πετρελαϊκές εταιρείες: οι χαμηλές τιμές πετρελαίου που τις έχουν υποχρεώσει να περικόψουν σημαντικά τα επενδυτικά τους προγράμματα και η πολιτική αβεβαιότητα της χώρας.

Ενα από τα πρώτα θέματα που ανέκυψε με την ανακάλυψη των πρώτων κοιτασμάτων ήταν ο δρόμος για τη μεταφορά τους στη μεγάλη αγορά της Ευρώπης. Στο πεδίο αυτό σημαντικό ρόλο επιχειρεί να διαδραματίσει και η Ελλάδα με τον αγωγό ΕastMed, που σχεδιάζεται να συνδέσει τα υπεράκτια κοιτάσματα του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας μέσω Κρήτης και Πελοποννήσου και από εκεί να ενωθεί με τον αγωγό «Ποσειδών» που συνδέει την Ελλάδα με την Ιταλία. Το έργο αν και τεχνικά αμφισβητείται, έχει ενταχθεί στα έργα προτεραιότητας της Ε.Ε.

Ο ρόλος της Αιγύπτου

Από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, σύμφωνα με τη μελέτη in DEEP analysis, η Αίγυπτος είναι η μοναδική που διαθέτει αξιόλογα κοιτάσματα καθώς και ένα οργανωμένο σύστημα εισαγωγής και εξαγωγής φυσικού αερίου. Εκτιμάται ότι διαθέτει περίπου 77 τρισ. κυβικά πόδια αερίου, ενώ το 70% της παραγωγής της προέρχεται από τα κοιτάσματα του Κωνικού πεδίου στα ανοιχτά του Δέλτα του Νείλου.

Tα αποδεδειγμένα αποθέματα της Συρίας ανέρχονται σε 8,5 τρισ. κυβικά πόδια αερίου, ενώ εκτιμάται ότι τα εκμεταλλεύσιμα αποθέματα εντός της περιοχής που καλύπτεται από τις ΑΟΖ της Συρίας, του Λιβάνου και του Ισραήλ ανέρχονται σε 122 τρισ. κυβικά πόδια.

Ο Λίβανος επιθυμεί να συμμετάσχει στο ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς διεκδικεί ποσοστό από το ισραηλινό κοίτασμα Λεβιάθαν. Ερευνες στις νοτιοανατολικές ακτές της χώρας εντόπισαν την ύπαρξη κοιτάσματος που εκτιμάται ότι περιλαμβάνει 107 δισ. κ.μ. αερίου.

Στα 1,4 τρισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου εκτιμάται η δυναμικότητα του κοιτάσματος Marine-1 στη Λωρίδα της Γάζας. Ερευνες στην ευρύτερη περιοχή της Λωρίδας της Γάζας έδειξαν ότι υπάρχουν κοιτάσματα η αξία των οποίων εκτιμάται στα 3 δισ. κυβικά πόδια, ενώ οι ίδιες έρευνες επιβεβαίωσαν την ύπαρξη κοιτάσματος Μari-B, τα αποθέματα του οποίου ανέρχονται σε περίπου ένα τρισ. κυβικών ποδιών και βρίσκεται στην περιοχή της ισραηλινής και ενδεχόμενης Παλαιστινιακής ΑΟΖ.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός


Με το δημοσίευμα του για τον κ. Κατρούγκαλο το ΒΗΜΑ της Κυριακής κατέστησε σαφές πια ότι τώρα αρχίζει ο πόλεμος για την κυβέρνηση. Μέχρι σήμερα είχαμε δει από «επιθέσεις» φιλίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και προειδοποιητικές βολές. Και προφανώς επειδή δεν έπιασαν τόπο οι μέθοδοι αυτοί, φαίνεται ότι και οι γνωστοί-άγνωστοι που ελέγχουν την πλειοψηφία των ΜΜΕ προχωράνε στο επόμενο βήμα.

Μπορεί να γινόμαστε κουραστικοί, αλλά θα το γράψουμε για άλλη μία φορά. Το ΠΡΟΒΛΗΜΑ της χώρας μας δεν είναι οικονομικό. Είναι η ΔΙΑΦΘΟΡΑ, η σήψη, η σαπίλα που βασιλεύει παντού. Από εκεί ξεκινούν όλα τα προβλήματα και εκεί καταλήγουν. Και κάθε ημέρα γίνεται και πιο έντονο το πρόβλημα. Ειδικά τώρα που η κυβέρνηση σιγά-σιγά αρχίζει να μετατρέπει τα λόγια της σε πράξεις. Γιατί η καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και όλων των παρομοίων ήταν και είναι στην πρώτη γραμμή του προγράμματος της…

Για να δούμε λοιπόν τι προχωρά η κυβέρνηση αυτό το διάστημα. Πρώτα από όλα μάθαμε από Ελβετικές πηγές ότι «την ερχόμενη εβδομάδα» θα επαναληφθούν εδώ οι συνομιλίες μεταξύ της Βέρνης και της Αθήνας με θέμα τις μη δηλωθείσες καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος του Ελβετικού υπουργείου Οικονομικών.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είχε γίνει συνάντηση υψηλού επιπέδου για το θέμα ανάμεσα στη Βέρνη και τη Αθήνα; Έλα ντε… Για ένα θέμα που μας έκαιγε… Πρόσφατα…. Στις 4 Φεβρουαρίου 2014. Πριν από 13 μήνες δηλαδή!!! Τότε ο υπουργός Οικονομικών της Ελβετίας είχε συναντηθεί τότε με τον Έλληνα ομόλογό του Γιάννη Στουρνάρα και είχε προτείνει, σύμφωνα με τα ελβετικά μέσα ενημέρωσης, λύση για την διευθέτηση του θέματος… Και η υπουργάρα μας αυτή τι έκανε; Έλυσε το πρόβλημα αυτό για την Ελλάδα; Όχι καλέ!!!! Απλά έλυσε το δικό του αφού έγινε διοικητής της τράπεζας Ελλάδος για έξη χρονάκια…. Και εσύ Έλληνα πλήρωνε… Το Έλληνα το γράψαμε σκέτο, χωρίς την χαρακτηριστική κλητική προσφώνηση…

Τι άλλο μάθαμε; Πάλι από το καλό μας ΒΗΜΑ. Ότι όπως αποκαλύφθηκε από ξένο ειδησεογραφικό πρακτορείο, δύο δημοσιογράφοι του επισκέφτηκαν την περασμένη εβδομάδα το ΣΔΟΕ. Οι δημοσιογράφοι είχαν συνάντηση με τους οικονομικούς εισαγγελείς και τους πληροφόρησαν ότι συνομίλησαν με τον Ερβέ Φαλτσιανί, ο οποίος έδωσε τα στοιχεία για το κάποιο πολιτικό πρόσωπο που όπως αποδείχθηκε μετά από έρευνα, ο συγκεκριμένος πολιτικός δεν ήταν απλώς ο διαχειριστής του λογαριασμού των 5,4 εκατομμυρίων δολαρίων στην Λίστα Λαγκάρντ αλλά ο δικαιούχος. Μέχρι σήμερα εμφανιζόταν ως πληρεξούσιος….

Μάλιστα… Τι έχουμε μάθει ακόμη από τον κ. Φαλτσιάνι; Ότι «οι καρτέλες με τα ονόματα και τους λογαριασμούς που έχετε και εσείς στη διάθεσή σας είναι ένα μικρό κομμάτι των στοιχείων. Οι καρτέλες αυτές συνοδεύονται από στοιχεία με συναλλαγές, καταθέσεις, μεταφορές χρημάτων, εταιρίες που συνδέονται με πρόσωπα. Ένας λογαριασμός μπορεί να φαίνεται κλειστός ή αρνητικός και να έχει σχέση με λογαριασμό που έχει εκατομμύρια σε άλλη χώρα. Όλα αυτά υπάρχουν. Η διαδρομή του χρήματος. Η Ελλάδα μπορεί να τα πάρει, αλλά δεν το έχει κάνει»…. Και δεν το έχει κάνει πολύ καιρό τώρα… Και εσύ Έλληνα πλήρωνε… Δεν χρειάζεται να γράψουμε και πάλι για την κλιτική προσφώνηση… Ε;

Μετά η κυβέρνηση προχώρησε σε μια αλλαγή η οποία πέρα από απόλυτα δίκαιη θα φέρει και ανακούφιση σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας. Και αναφερόμαστε στην κατάργηση των τεκμηρίων για τους ανέργους… Με το φορολογικό σύστημα της αλήστου μνήμης Νέας Δημοκρατίας του Αντωνίου, κινδύνευαν να φορολογηθούν από το πρώτο ευρώ με 26%, άνθρωποι που στην πραγματικότητα είχαν είτε ένα ελάχιστο εισόδημα είτε ακόμη και μηδενικό εισόδημα!!! Δηλαδή δεν τους έφτανε η αγωνία, η «ζητιανιά» από συγγενείς και φίλους για να επιβιώσουν, έπρεπε να πληρώσουν και φόρους…

Και δεν φθάνει στον Τσίπρα που δεν θα πληρώσουν φόρο οι μη έχοντες εισοδήματα εξ αιτίας των τεκμηρίων, με το νομοσχέδιο των 100 δόσεων περνά διάταξη και βάζει και φόρο 26% στις «μαϊμού» τριγωνικές συναλλαγές!!! Δηλαδή, που πάμε… Αν είναι δυνατόν… Να αρχίσουν να πληρώνουν οι κομπιναδόροι!!! Θεέ μου, πάει αυτή η χώρα!!!! Καταστρέφεται!

Μπαγάσα Αντωνάκη, φιλολαϊκέ πολιτικέ, να με κάτι τέτοια μέτρα που είτε ψήφισες είτε ανέχθηκες κατάφερες να δημιουργήσεις, άντε το ολιγότερο να αυξήσεις την ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα, για να την λύσεις μετά… Πόσο μπροστά ήσουν και δεν το είχαν καταλάβει οι Έλληνες!!! Να γιατί εσύ και οι άλλοι πρωθυπουργοί της εποχής της κρίσης αυξήσατε τους φόρους των φτωχών κατά 337% και μειώσατε και τα εισοδήματα των νοικοκυριών αυτών κατά 86%!!! Ευτυχώς όμως δεν ξεχάσατε και τους πλουσίους… Τους τσακίσατε στην φορολογία. Ναι, είναι αλήθεια… 9% τους αυξήσατε τους φόρους τους… Πωπωωω… τους γονατίσατε…

Και αυτοί οι ξένοι τι απαράδεκτοι που είναι. Κάνει μια «πλάκα» η κυβέρνηση ότι θα κάνει επιτροπή λογιστικού ελέγχου του Ελληνικού χρέους, την οποία ήδη δημιούργησε (!!!) η πρόεδρος της Βουλής, και βγαίνουν ήδη κάποιοι Γάλλοι οικονομολόγοι και δηλώνουν ότι περίπου το 60% του δημόσιου χρέους είναι παράνομο!!! Συγκεκριμένα ο Ζαν Γκαντρέ, επίτιμος καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Λιλ, υποστηρίζει ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι παράνομο σε ποσοστό 70%!. Και ο Μισέλ Χουσόν, επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών του Παρισιού, ξιφουλκεί εναντίον των δανειστών της Ελλάδας λέγοντας ότι το 56% του ελληνικού δημοσίου χρέους είναι παράνομο»!!!

Σύμφωνα δε με τον Γκαντρέ, «περισσότερο από το μισό του συσσωρευμένου χρέους το 2007 είναι παράνομο, όπως παράνομο είναι και το σύνολο σχεδόν της αύξησης του χρέους από το 2007. Σύμφωνα με κάποιες προσεγγίσεις, το παράνομο χρέος θα μπορούσε να αποτελεί το 120%-130% του τρέχοντος ΑΕΠ ή περίπου το 70% του συνολικού ελληνικού δημόσιου χρέους»…

«Που πήγαν άραγε όλα αυτά τα δάνεια;» διερωτάται ο Μισέλ Χουσόν. « Τα 134 δις ευρώ πήγαν σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα και τόκους, ενώ τα 148 δις ευρώ σε εξοφλήσεις βραχυχρόνιου χρέους το ίδιο διάστημα. Σύνολο 282 δις ευρώ για την εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή το 75,6% του νέου δανεισμού πήγε σε εξόφληση παλιότερου χρέους. Μήπως τα υπόλοιπα δάνεια πήγαν σε μισθούς και συντάξεις; Αμ δε. Το αθροιστικό πρωτογενές έλλειμα της Γενικής Κυβέρνησης την περίοδο 2010-2013 έφτασε σχεδόν τα 40 δις ευρώ. Που πήγαν τα υπόλοιπα 51 δις ευρώ που απομένουν από το συνολικό δανεισμό; Ποιος τα καρπώθηκε; Προφανώς οι τραπεζίτες. Και τελικά ποια ήταν η κατάληξη ; Να χρωστάει σήμερα η Ελλάδα 323 δις ευρώ.!!!

Είδατε τι πέρασε την τελευταία εβδομάδα ξαφνικά η Πρόεδρος της Βουλής. Πάει και αυτή η κοπέλα και δηλώνει συνεχώς ότι θα εξετάζονται άμεσα οι ποινικές υποθέσεις των βουλευτών, δεν θα πέφτουν σε πηγάδια, κάνει την επιτροπή για το δημόσιο χρέος, θέλει οι βουλευτές να παρουσιάζονται στην Βουλή, θέλει να αδειάσει γραφεία… Αμάν κυρία μου!!! Τι θέλετε; Να βάλετε τάξη στην Βουλή; Δεν περνάγανε καλά μέχρι σήμερα; Και τι θέλετε την νομιμότητα; Ότι αφορά την Χρυσή Αυγή δεν είναι νόμιμο, άσχετο αν είναι!!! Αλλαγές εσείς, να και οι άλλοι… Υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής η Πρόεδρος της Βουλής!!! Να πως νόμισαν ότι λύθηκε το πρόβλημα Ζωή Κωνσταντοπούλου…

Συμπατριώτες ξυπνήστε για τα καλά!!! Γιατί η επιλογή για την διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι από εκεί που κοιμόντουσαν για τα καλά οι Έλληνες ξύπνησαν και χουζουρεύουν τώρα… Από εδώ και πέρα αρχίζει πλέον ο πόλεμος!!! Και αλλοίμονο αν δεν είμαστε τελείως ξύπνιοι και σε εγρήγορση. Ο πόλεμος αυτός έχει πολλούς αντιπάλους. Ντόπιους και ξένους. Συγκεκριμένα, τα ντόπια και τα ξένα συμφέροντα. Βλέπουν ότι κάτι αρχίζει να μην πηγαίνει καλά για τα συμφέροντα τους και αντιδρούν. Ολιγάρχες, φοροφυγάδες, SIEMENS, BMW, Mercedes και πάρα πολύ άλλοι…

Και οι αντιδράσεις αυτές θα συνεχιστούν και θα μεγαλώσουν… Και αν αρχίσουμε και πέφτουμε ως λαός στην παγίδα των διαφόρων αποκαλύψεων και των παραπλανητικών δημοσιευμάτων θα πέσουμε πάλι για ύπνο πολύ σύντομα. Η περίπτωση του κυρίου Κατρούγκαλου δείχνει να είναι η πρώτη πράξη του έργου. Είτε είναι κατασκευασμένη είτε αληθινή. Γιατί σε μια κυβέρνηση μπορεί να παρουσιαστεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Το θέμα είναι ποια θα είναι η αντίδραση του πρωθυπουργού, αν μια καταγγελία είναι αληθινή. Αν θα πει πχ ότι ο κύριος Παπασταύρου της Λίστας Λαγκάρντ είναι δικό μου παιδί και τον πιστεύω όπως είπε ο κ. Σαμαράς ή θα πάρει μέτρα…

Έτσι ειδήσεις δεν είναι ούτε η «αποκάλυψη» για τον Κατρούγκαλο ούτε η δήθεν «φιλο-Χρυσαυγίτισα» κ. Κωνσταντοπούλου. Είναι η Λίστα Λαγκάρντ, για την οποία δεν έχουμε δει ακόμη τον θησαυρό που κρύβει, η φορολόγηση των καταθέσεων στην Ελβετία, ο λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους, η φορολόγηση των τριγωνικών συναλλαγών, και όλα τα άλλα που αν μας έλεγε κάποιος ότι θα γίνουν η απάντηση μας θα ήταν: «ξέρετε το άλλο ανέκδοτο με τον Τοτό»; Για αυτό, αν θέλουμε να αποτινάξουμε τον ζυγό του χρέους, της κρίσης, της ανθρωπιστικής καταστροφής, που μας επέβαλαν κάποιοι το ολιγότερο θα πρέπει να είμαστε σε επαγρύπνηση. Γιατί «το τίμημα της ελευθερίας είναι η συνεχής επαγρύπνηση» (Τόμας Τζέφερσον)… Τόσο απλό και συνάμα και δύσκολο!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο κρίσιμο για την Ελλάδα διάστημα είτε στο εξωτερικό, είτε στο εσωτερικό της Ελλάδας, δεν μπορούν να περιγραφούν με λέξεις, παρά μόνο φέρνουν πολύ σοβαρές σκέψεις για την πιθανότητα αγαστής συνεργασίας μεταξύ ανθρώπων των ΜΜΕ, τόσο της Ελλάδας όσο και κάποιων χωρών που επιτίθενται με συκοφαντίες, ψεύδη και απόλυτο ρατσισμό και φασισμό στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και σε όλους τους Έλληνες πολίτες…

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος 

Τα πρόσφατα παραδείγματα Βαρουφάκη – Κατρούγκαλου είναι χαρακτηριστικά.
Στον μεν Βαρουφάκη η επίθεση είναι δριμεία και συντονισμένη από διάφορα ΜΜΕ, τα οποία ψευδολογούν, συκοφαντούν και… δημιουργούν ειδήσεις (και vodeo) για να εγκαθιδρύσουν ένα κλίμα φανατισμού, πόλωσης και σύγκρουσης μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών. Οι επιθέσεις, οι προκλήσεις και οι συκοφαντίες του κ. Σόιμπλε προς τους Έλληνες, μένουν στο δημοσιογραφικό απυρόβλητο, ενώ –όλως τυχαίως- η απαίτηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών για απομάκρυνση του κ. Βαρουφάκη από την ελληνική κυβέρνηση, βρήκε ευήκοα ώτα, κυρίως στην Ελλάδα, παρακάμπτοντας το γεγονός αυτό καθεαυτό και τους λόγους (ή φόβους) που οδήγησαν τον κ. Σόιμπλε στο να παρεκτραπεί, να εισέλθει ευθέως στα εσωτερικά της Ελλάδας και να απαιτήσει τον «αποκεφαλισμό» του Βαρουφάκη!!! Σε όλα αυτά οι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν είδαν και δεν κατανόησαν τους λόγους της επίθεσης κατά του κ. Βαρουφάκη, αλλά «έτρεξαν» να συνδράμουν την απαίτηση Σόιμπλε και φυλλάδων τύπου Bild.

Στην περίπτωση Κατρούγκαλου, η γελοιότητα και η θρασύτητα έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, αφού ο υπουργός κατηγορείται για σύγκρουση συμφερόντων και απαιτείται η καθαίρεσή του, επειδή πολύ πριν να υπουργοποιηθεί, με την ιδιότητα του δικηγόρου, ανέλαβε υποθέσεις Ελλήνων πολιτών (που χτυπήθηκαν ανελέητα από τα μνημόνια), για τις οποίες πρέπει σήμερα ως υπουργός να πάρει απόφαση για την τελική έκβασή τους… Τι υποστηρίζουν, δηλαδή, οι διώκτες του Κατρούγκαλου; Ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δικηγόρος δεν θα πρέπει να αναλαμβάνει υποθέσεις τις οποίες ενδεχομένως θα συναντήσει μπροστά του εάν πολιτευθεί και εάν γίνει υπουργός! Δεν τολμούν βέβαια τα μίσθαρνα των μνημονίων, εκείνοι που οφελήθηκαν τα μέγιστα (και που δανείσθηκαν, χωρίς επιστροφή, τρισμέγιστα χρηματικά ποσά εις βάρος της οικονομίας της χώρας) να εμφανιστούν ευθέως και να στηρίξουν την ανοησία τους, αλλά και το θράσος τους να μην εκπροσωπούνται οι έλληνες πολίτες σε διαμάχες τους με το ελληνικό δημόσιο, επειδή υπάρχει η πιθανότητα ο νομικός τους εκπρόσωπος να γίνει υπουργός…. Δεν τολμούν, φυσικά, οι χρήσιμοι ηλίθιοι δημοσιογράφοι (πόσοι και ποιοι από αυτούς έχουν παρακολουθήσει τα σεμινάρια του ΔΝΤ, θα το μάθουμε ποτέ;) να αντιπαραβάλουν την περίπτωση Βορίδη, που ως υπουργός ανέλαβε την περίπτωση – απάτη της Energa, ευρισκόμενος ευθέως με τα συμφέροντα της κυβέρνησης στην οποία ήταν ήδη μέλος…

Τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά, οι μισές αλήθειες και η γκρίζα ενημέρωση, οι κύριες αιτίες της σήψης και της διαφθοράς της πολιτικής (και της σημερινής κατάντιας ης χώρας), βρίσκονται εδώ και απειλούν με περίσσιο θράσος, ψάχνοντας για «σκάνδαλα», ελπίζοντας πως θα δημιουργήσουν ρωγμή ή ρωγμές στην κυβέρνηση Τσίπρα, για να την αποδυναμώσουν όσο περισσότερο μπορούν, εξυπηρετώντας στον μέγιστο δυνατό βαθμό με αυτόν τον τρόπο τα συμφέροντα εκείνα που επιθυμούν ανώμαλες καταστάσεις εντός της Ελλάδας. Είναι οι ίδιοι που έχουν "ξεχάσει" το "έργο" του Γιώργου Παπανδρέου, την "πολιτεία" του Σημίτη, και άλλα πολλά. Είναι οι ίδιοι κονδυλοφόροι που η επιλεκτική τους μνήμη τυγχάνει σχεδόν πάντα να εξυπηρετεί είτε προσωπικά τους οφέλη είτε σχεδιασμούς, πρακτικές και συμφέροντα εκτός Ελλάδας...

Η μόνη απάντηση που θα έπρεπε να δώσει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, θα ήταν η άμεση επιστροφή όλων των δανείων και άλλων χρεών σε φορείς του δημοσίου, των γνωστών ΜΜΕ… Έτσι, για να αρχίσουν να μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους και κάποιοι εκδότες – εργολάβοι να μπαίνουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για χρέη… και ενδεχομένως για συστηματική παραπλάνηση του ελληνικού λαού…

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


O Aλ. Τσίπρας πρέπει να έχει αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται να έχει κάποιου είδους «φιλική συζήτηση» με τη Μέρκελ, αλλά ότι θα δώσει αγώνα ζωής και θανάτου με τη Γερμανίδα καγκελάριο

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Αύριο, μέσα στην καγκελαρία, στο Βερολίνο, θα διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό η ελληνική οικονομική και κοινωνική πολιτική. Εκεί θα συναντηθούν η Γερμανίδα καγκελάριος, Ανγκελα Μέρκελ, με τον Ελληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. Οι Γερμανοί κάλεσαν τον Τσίπρα στην καγκελαρία για να τον κατασπαράξουν. Να τον βάλουν να δηλώσει υποταγή, όπως είχε κάνει και ο προκάτοχός του, ο Αντώνης Σαμαράς. Μέσα στην καγκελαρία είχε δηλώσει εκείνος ότι όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη, όταν ρωτήθηκε για την προηγούμενη, αντιμνημονιακή στάση του. Οι Γερμανοί είναι βέβαιοι ότι το ίδιο θα κάνει και ο Αλέξης Τσίπρας.

Να τους διαψεύσει στεκόμενος όρθιος μέσα στην καγκελαρία και ανθιστάμενος στις αφόρητες πιέσεις των Γερμανών, ευχόμαστε. Αύριο βράδυ ίσως να έχουμε αρκετές ενδείξεις για να καταλάβουμε τι έχει γίνει. Ελπίζουμε να έχει αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται να έχει κάποιου είδους «φιλική συζήτηση» με τη Μέρκελ. Ελπίζουμε να έχει συνειδητοποιήσει ότι θα δώσει αγώνα ζωής και θανάτου με τη Γερμανίδα καγκελάριο. Ή ταν ή επί τας!

Θα αποτυπωθεί η ουσία της πραγματικής πρόθεσης της ελληνικής κυβέρνησης στη λίστα των μεταρρυθμίσεων που θα υποβάλει στην ευρωομάδα σε μερικές μέρες. Μετά, φυσικά, από τη συνάντηση Μέρκελ - Τσίπρα, το πνεύμα της οποίας θα επηρεάσει καθοριστικά τις τελικές κυβερνητικές προτάσεις μεταρρυθμίσεων. Πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην καγκελαρία μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Στις 5 το απόγευμα θα γίνει δεκτός με στρατιωτικές τιμές. Στις 6.15 θα δώσουν η καγκελάριος και ο πρωθυπουργός κοινή συνέντευξη Τύπου. Αμέσως μετά θα δειπνήσουν οι δυο τους, επί όση ώρα διαρκέσει η συζήτησή τους. Συζήτηση;

«Χαίρομαι για την επίσκεψή του. Θα έχουμε χρόνο να μιλήσουμε λεπτομερώς μεταξύ μας, ίσως επίσης και να συζητήσουμε» είπε ειρωνικά η Μέρκελ στο γερμανικό ομοσπονδιακό κοινοβούλιο, αναφερόμενη στην αυριανή συνάντησή της με τον Τσίπρα στο Βερολίνο. Χάχανα από τους Γερμανούς βουλευτές. «Oχι μονάχα να ''μιλήσουν'', αλλά επίσης και να ''συζητήσουν'' θέλει η καγκελάριος με τον μη ανεχόμενο την πολιτική της Ελληνα πρωθυπουργό που θα βρεθεί στο Βερολίνο» σχολιάζει στο ίδιο σαρκαστικό, χλευαστικό στην ουσία πνεύμα και η σοβαρότερη δεξιά εφημερίδα της γερμανικής πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Εντελώς άλλο κλίμα από εκείνο των Βρυξελλών θα συναντήσει στο Βερολίνο ο Ελληνας πρωθυπουργός. Να τον καθυποτάξει κατά το πρότυπο Σαμαρά θέλει η Μέρκελ, τίποτα λιγότερο! Βεβαίως και πρέπει να είναι απολύτως σίγουρος από πολιτική σκοπιά ο Αλέξης Τσίπρας ότι οι Γερμανοί δεν θέλουν κατά κανένα τρόπο να πετάξουν την Ελλάδα εκτός Eυρωζώνης. Αυτό όμως δεν αποτρέπει τα βασανιστήρια στα οποία θα υποβάλουν τη χώρα μας για να «σπάσουν» την κυβέρνησή της! Το μαρτύριο της σταγόνας στο οποίο υποβάλλει η ΕΚΤ την ελληνική οικονομία από πλευράς ρευστότητας είναι μόνο μία ένδειξη.

Καλά τα πήγε στις Βρυξέλλες ο Αλέξης Τσίπρας. Και μόνο το γεγονός ότι στην ανακοίνωση της ΕΕ αναγράφεται ρητά ότι «οι συνομιλίες για θέματα πολιτικής λαμβάνουν χώρα στις Βρυξέλλες» και ότι «οι αποστολές για τη συγκέντρωση πληροφοριών λαμβάνουν χώρα στην Αθήνα» συνιστά επιτυχία. Δίνει μια ανάσα εθνικής αξιοπρέπειας στον χειμαζόμενο ελληνικό λαό, σε ψυχολογικό επίπεδο. Η ουσία όμως θα κριθεί αύριο.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Κατερίνας Γκαράνη

Σε ποια παράγραφο των μεταρρυθμίσεων βρίσκονται οι δικές μας ζωές;
Πού είναι τα δικά μας “Θέλω” και “Απαιτώ”;
Σε ποια άρθρα των νομοσχεδίων είναι στριμωγμένες οι επιθυμίες και οι ανάγκες μας;
Πουθενά!
Κατάντησε ο Ναός της Δημοκρατίας λογιστικό γραφείο. Εκεί μέσα δεν παίρνουν φωτιά οι ιδέες και τα οράματα, παίρνουν φωτιά τα κομπιουτεράκια να πολλαπλασιάζουν το έλλειμμα επί του επιτοκίου και να αφαιρούν την ζωή των ανθρώπων. Η Ελλάδα δεν έχει δημοκρατικό αλλά εισπρακτικό τραπεζικό πολίτευμα αποτελούμενο από συμφεροντολογικά όντα που θέλουν να πάρουν καλή βαθμολογία και διαγωγή “κοσμιοτάτη” όταν ο επιθεωρητής του Brussel Group θα τους εξετάσει.

Μοιάζουν σαν κάτι δασκαλάκους που έχοντας την βέργα στο χέρι πίεζαν τους μαθητές με την θεωρία ότι για να γίνεις άνθρωπος πρέπει να σου ρίξουν δέκα ξυλιές στις παλάμες απολαμβάνοντας να κοιτάνε τα μάτια που πεισματικά δεν άφηναν δάκρυ να πέσει. Στεγνά ανθρωπάκια που δεν είχαν ποτέ ζωή έρχονται να σου καθορίσουν την δική σου ζωή.
Να στην κάνουν στεγνή σαν την δική τους.
Να σε κάνουν σαν τα μούτρα τους: 
Να ρουφιανεύεις τον διπλανό για να πάρεις τα εύσημα.
Να τρομοκρατήσε να πάρεις την ζωή στα χέρια σου όπως τρομοκρατούσε τους ίδιους το οποιοδήποτε ρίσκο που θα αποδείκνυε ότι είναι ζωντανοί.

Έβαλαν έναν λαό στην ψυχολογία ότι σκοπός της ζωής είναι να παίρνεις καλή βαθμολόγια στις λίστες της Εφορίας και τον επαγγελματικό προσανατολισμό σου θα ακολουθήσεις σύμφωνα με τους επιθεωρητές των Βρυξελλών. Απαγορεύεται να θέλεις, τώρα μόνο θα ακολουθείς οδηγίες για το πού θα περπατάς, τι θα σκέφτεσαι, πώς θα λες σε όλα ναι γιατί αλλιώς τα σπασικλάκια που μαζεύτηκαν στο κόμμα Βουλή θα σου κάνουν το καψόνι της απόγνωσης.

Όλοι μιλάνε για το Δ' Ράιχ αλλά έχουμε πάει πολύ πιο πίσω στην ευρωπαϊκή ιστορία. Βρισκόμαστε στο νέο Μεσαίωνα της Ευρώπης. Δεν είναι Brussel Group, αλλά Ιερά Εξέταση. Δεν είναι επιτηρητές υπάλληλοι ή Τρόικα, αλλά Ανακριτές και δεν είναι ελληνική κυβέρνηση αλλά βασανιστές και δήμιοι των επισκόπων τύπου Αγίου Δομίνικου.
Αντιμετωπίζουν τον ελληνικό λαό ως “αίρεση” της Εκκλησίας της Ε.Ε.
Μόνος σκοπός να φοβάσαι και την σκιά σου.
Να φοβάσαι τον διπλανό σου μη σε “καρφώσει” ως μάγισσα ή αιρετικό Γαλιλαίο επειδή υποστηρίζεις ότι “κι όμως η Ελλάδα διαφέρει”.
Μην τολμήσεις ως Ελ Γκρέκο να ζωγραφίσεις αυτό που θέλεις, αλλά να βάλεις όριο στο χρώμα και στις γραμμές που αυθόρμητα σε σπρώχνει το κύτταρό σου, για να είσαι αρεστός στην Εξουσία.

Στήσου στην ουρά όπως έμαθαν οι Δυτικοευρωπαίοι να στήνονται με το βούρδουλα στην πλάτη και πλήρωνε όσα υπολογίζουν ότι σου αναλογούν οι Καρδινάλιοι της Ελλάδας για να σου δώσουν συγχωροχάρτι της Εφορίας, των Τραπεζών και των Ταμείων. Η Βουλή των Ελλήνων έχει παράρτημα της γκροτέσκο νεοΡωμαιοκαθολικής Έδρας που φτιάχνει νομοθετήματα στα μέτρα των σκλάβων.

Όλοι πολεμάνε να σε κάνουν άνθρωπο στα μέτρα του υποτακτικού. Να μην ρωτάς, να μην αμφισβητείς, να μην θέλεις, να μην απαιτείς. Η περιουσία σου θα είναι υπό το καθεστώς των τραπεζικών ενοικίων. Σκοπός είναι να στήνεσαι στην ουρά, να δίνεις τον οβολό σου υπέρ του Πάπα Γιούνκερ και όλων των Καρδιναλίων της Ε.Ε για την ισχυροποίηση της Αγίας Έδρας.

Είναι προσβλητικό προς όλους τους Ευρωπαίους που στήριξαν την ανεξάρτητη γνώμη του ανθρώπου, που πάτησαν στην θεωρία της Ελευθερίας της σκέψης των Αρχαίων Ελλήνων. Προσβολή είναι προς μυαλά ευρωπαϊκά που έγραψαν “πρέπει να φοβάσαι, παιδί μου, έτσι θα γίνεις νομοταγής πολίτης”, να έρχεται η ελληνική κυβέρνηση να υποστηρίζει “νόμος είναι να φοβάσαι”.

Να μάς πουν οι φιλοευρωπαϊστές πολιτικάντιδες έναν κανόνα που όρισε την Ευρώπη ως Ήπειρο της Ελευθερίας και των Ιδεών και που αυτοί τον έχουν ως θεμέλιο της πολιτικής τους. Κανέναν.

Αντιθέτως μέσα από λαϊφσταλίστικες αμερικάνικες φράσεις που κρύβουν άκρατο πουριτανισμό των Κουάκερων θέλουν να επιβάλουν τις εντολές της Ιεράς Εξέτασης του νέου Μεσαίωνα που είναι σε εξέλιξη.

Μισούν την Ευρώπη όπως μισούν την Ελλάδα, όπως μισούν όλες τις χώρες που απαρτίζουν την Ευρώπη. Μισούν ο,τιδήποτε χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια και ιδιαιτερότητα.

Μισούν τους λαούς της Ευρώπης, την διαφορετικότητά τους, τον εθνισμό τους. Όπως τους μίσησε η Ιερά Εξέταση που τους άλωσε με τον φόβο του Θεού και τα Ράιχ των προτεσταντών με το φόβο του Στρατού.

Οι λαοί αναμετριούνται και νικούν βάση των Ιδεών τους και όχι βάση των υπολογισμών τους. Πώς αλλιώς θα γύριζε ο πλανήτης του Γαλιλαίου υπό τον φόβο της πυράς και πώς ο Φεραίος θα έγραφε τον πρώτο κανόνα της Παγκόσμιας Ελευθερίας “όλον το έθνος αδικείται, όταν αδικείται ένας μόνος πολίτης” υπό τον φόβο της αγχόνης;

Φοβίστε μας, λοιπόν. Είναι κριτήριο Ελευθερίας ο φόβος.
Ή τον αποδέχεσαι ή τον κάνεις μπάλα που κλωτσάς σπάζοντας τα τζάμια του γυάλινου κάστρου της Δημιοκρατορίας.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μια νέα κυβέρνηση με πυλώνας το κόμμα Λικούντ του Μπενιαμίν Νετανιάχου αναμένεται να προκύψει τις επόμενες ημέρες στο Ισραήλ. Η νέα ισραηλινή κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει πολλές και μεγάλες προκλήσεις ασφαλείας στο δύσκολο στρατηγικό περιβάλλον της Μέσης Ανατολής. 

Του καθηγητή Efraim Inbar
Τίτλος άρθρου: Security Challenges of the New Israeli Government (Προκλήσεις Ασφαλείας για τη νέα ισραηλινή κυβέρνηση)
Πηγή: Begin-Sadat Center (BESA) / PERSPECTIVES
Μετάφραση - Απόδοση: Παντελής Καρύκας


Το σημαντικότερο ζήτημα είναι αυτό του Ιράν. Οι ΗΠΑ βαδίζουν ολοταχώς προς την υπογραφή μιας συμφωνίας, η οποία θα νομιμοποιεί το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Και άλλες μεσανατολικές δυνάμεις έχουν δείξει την ενόχλησή τους, αλλά και την πρόθεσή τους να αναπτύξουν και αυτές πυρηνική τεχνολογία ώστε να αντιμετωπίσουν το Ιράν.

Η αμερικανική προσπάθεια εφαρμογής ενός σχεδίου «ομπρέλας» για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων στην περιοχή, δεν πρόκειται να επιτύχει. Κανένας Άραβας ηγέτης δεν εμπιστεύεται τον πρόεδρο Ομπάμα. Κατά συνέπεια μόνο η στρατιωτική δράση που θα καταστρέψει τις ιρανικές πυρηνικές υποδομές, μπορεί να σταματήσει την εξάπλωση των πυρηνικών στη Μέση Ανατολή. 

Η μόνη χώρα που μπορεί να αναλάβει τη δράση αυτή είναι το Ισραήλ. Η απόφαση περί αυτού, αν είναι να ληφθεί, θα ληφθεί από τη νέα ισραηλινή κυβέρνηση. Ο χρόνος που θα επιλεγεί για μια τέτοια δράση δεν έχει να κάνει με την περαιτέρω πρόοδο του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, αλλά με τις αντιλήψεις των ηγεσιών των περιφερειακών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, περί των ιρανικών φιλοδοξιών και της ισχύος του Ιράν.

Η ενίσχυση της ιρανικής επιρροής στο Ιράκ και την Υεμένη, αλλά και στην Συρία και τον Λίβανο, θεωρείται από τις περιφερειακές δυνάμεις ως απειλή. Η προθυμία των ΗΠΑ να αποδεχτούν έναν νέο, διευρυμένο ρόλο για το Ιράν, υπονομεύει την αμερικανική αξιοπιστία και υπογραμμίζει την ανάγκη ισραηλινής στρατιωτικής δράσης, στο εγγύς μέλλον. 

Μια ισραηλινή επίθεση χρειάζεται για να σταματήσει η διάδοση των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή, αλλά και να αποτραπεί η επέκταση της ιρανικής ηγεμονίας στην περιοχή. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι παρόμοιες δράσεις του Ισραήλ δεν έχουν τύχει καλής υποδοχής από τις ΗΠΑ, αλλά τελικά γίνονται ευμενώς αποδεκτές, αργότερα. Στην περίπτωση αυτή οι Ισραηλινοί πρέπει να σώσουν τους Αμερικανούς από τον εαυτό τους. 

Η βασική επιλογή του Ισραήλ είναι να διατηρήσει την ελευθερία κινήσεών του, ακόμα και συγκρουόμενο με την σημερινή αμερικανική πολιτική. Αυτό δεν είναι εύκολο, αλλά το Ισραήλ μπορεί να στηριχθεί στα μεγάλα αποθέματα υπέρ του καλής θελήσεως στις ΗΠΑ, που θα του επιτρέψουν να δράσει, προασπίζοντας τα ζωτικά του συμφέροντα, παρά τις θελήσεις του μη δημοφιλούς Αμερικανού προέδρου.

Παρά το γεγονός ότι ορισμένες αραβικές χώρες που αποτελούσαν απειλή για το Ισραήλ έχουν εξουδετερωθεί και το ισοζύγιο ισχύος μεταξύ του Ισραήλ και των Αράβων γειτόνων του, μεγαλώνει συνεχώς υπέρ του Ισραήλ, το Εβραϊκό κράτος, αντιμετωπίζει απειλές από ισλαμικές οργανώσεις όπως η Χαμάς, η Χεζμοπλάχ και τη Ισλαμική Τζιχάντ. 

Οι οργανώσεις αυτές, φυσικά, δεν μπορούν να κατακτήσουν το Ισραήλ, έχουν όμως, πλέον, τις δυνατότητες να του προξενήσουν μεγάλες καταστροφές. Το Ισραήλ χρειάζεται ισχυρούς τεθωρακισμένους σχηματισμούς και ισχυρή αντιπυραυλική άμυνα, για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις αυτές.

Δυστυχώς η χρηματοδότηση των IDF είναι ελλιπής. Όποιος και αν είναι ο νέος υπουργός Άμυνας. θα πρέπει να εξασφαλίσει αυξημένες αμυντικές δαπάνες. Το ίδιο ισχύει και το Ναυτικό, το οποίο πρέπει να ενισχυθεί, καθώς το 90% των ισραηλινών εξαγωγών διακινείται μέσω της Μεσογείου, εκεί όπου βρίσκονται τα ισραηλινά κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Η Αν. Μεσόγειος όμως, σταδιακά, μεταβάλλεται σε ισλαμική λίμνη.

Η Τουρκία του Ερντογάν καθίσταται, κάθε μέρα και πιο εχθρική. Η Συρία είναι σύμμαχος του Ιράν και ο εκεί πόλεμος έχει εκθρέψει ισλαμικές οργανώσεις κάθε είδους. Ο Λίβανος, σε μεγάλο βαθμό, ελέγχεται από την σιιτική Χεζμπολάχ, σύμμαχο επίσης του Ιράν.

Η Χεζμπολάχ, περιστασιακά, εκτελεί επιθέσεις κατά του Ισραήλ και απειλεί τις ισραηλινές εγκαταστάσεις άντλησης υδρογονανθράκων. Η Χαμάς, από την άλλη, η σουνιτική τρομοκρατική οργάνωση, ελέγχει τη Λωρίδα της Γάζας και εξαπολύει χιλιάδες ρουκετών στο Ισραήλ, απειλώντας, με πυραύλους τις ισραηλινές εξέδρες άντλησης φυσικού αερίου.

Στο Σινά, ένα πλήθος ισλαμιστικών οργανώσεων απειλεί την Αίγυπτο και εκτελεί επιθέσεις ακόμα και στο Σουέζ. Στη Λιβύη δεν υφίσταται ουσιαστικά κράτος και οι ισλαμικές οργανώσεις μάχονται μεταξύ τους. Κατά συνέπεια, ίσως σύντομα, δούμε να αναβιώνει το φαινόμενο της πειρατείας στη Μεσόγειο. 

Το Ισραήλ πρέπει, λοιπόν, να αποκτήσει ένα ισχυρό Ναυτικό. Το πρόγραμμα επέκτασης του Ναυτικού θα κοστίσει πολύ. Μπορεί όμως να εκτελεστεί με κατασκευές πλοίων στο Ισραήλ και αγορές από τη Γερμανία.

Το στρατηγικό τοπίο στη Μέση Ανατολή είναι ιδιαίτερα απαιτητικό για τη νέα ηγεσία. Ο μηχανισμός ασφαλείας του Ισραήλ έχει επίσης δύσκολο έργο. Πολλοί από τους «διαβόλους» που το Ισραήλ γνώριζε καλά δεν βρίσκονται πλέον στην εξουσία. 

Το γεγονός αυτό σημαίνει πως οι πιθανότητες αιφνιδιασμού είναι μεγαλύτερες, όπως και το αίσθημα ανασφάλειας. Το Ισραήλ δεν μπορεί να αποτρέψει τον κάθε αιφνιδιασμό, αλλά πρέπει να προετοιμαστεί για το χειρότερο σενάριο.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Για… ρεκόρ ελληνικών «προκλήσεων» στις συνεχιζόμενες αερομαχίες πάνω από τον εναέριο χώρο του Αιγαίου, κατηγορεί την ελληνική πλευρά η τουρκική εφημερίδα Sabah, επικαλούμενη σχετική ανακοίνωση του Επιτελείου Αεροπορίας της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τις τουρκικές ανακοινώσεις και τα τουρκικά δημοσιεύματα, τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 που πετούσαν στον διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου (φυσικά όπως τον αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι), ενεπλάκησαν σε αερομαχίες με ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη του ίδιου τύπου, F-16.
Αλλά το πιο εντυπωσιακό στην περίπτωση αυτή όπως το τονίζουν οι Τούρκοι, είναι ότι επί 13 λεπτά και 60 δευτερόλεπτα τα ελληνικά αεροσκάφη είχαν εγκλωβίσει και στοχοποιήσει τα τουρκικά στα ραντάρ τους, γεγονός που έχει θορυβήσει σε μεγάλο βαθμό το Επιτελείο Αεροπορίας της Τουρκίας.

Το γεγονός αυτό που προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στην Άγκυρα, έρχεται παράλληλα με την σύγχρονη εμπλοκή, πάλι σύμφωνα με το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, δυο τουρκικών F-16 αυτή την φορά στον εναέριο χώρο της Μαύρης Θάλασσας με δυο ρωσικά IL-20, όπως αποκαλύπτει και η ιστοσελίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου.

Όλα αυτά όπως φαίνεται προβληματίζουν έντονα την Άγκυρα καθώς όπως διαπιστώνουν από την μια πλευρά οι γείτονες τους (οι Έλληνες), αρχίζουν να μην αστειεύονται στις συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και από την άλλη έχουν αρχίσει να αγριεύουν και οι Ρώσοι στην Μαύρη Θάλασσα, κάτι που για πρώτη φορά συμβαίνει στα τουρκικά αεροπορικά χρονικά.

Ίδωμεν την συνέχεια!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ιστορίες καθημερινής – ισλαμιστικής – τρέλας από τη σύγχρονη Τουρκία του θρησκόληπτου (με μεσαιωνικά χαρακτηριστικά) Ερντογάν, καταγράφει ο τουρκικός Τύπος, όπως αυτή με τους τρεις γιους Τούρκου καθηγητή πανεπιστημίου, ηλικίας 16-19 ετών, οι οποίοι εντάχθηκαν εθελοντικά, στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους…

Το θέμα φιλοξενεί η εφημερίδα «Χουριέτ». Ο καθηγητής υπέβαλε επίσημο αίτημα βοήθειας στις τουρκικές αρχές ώστε να επιστρέψουν τα παιδιά του. Πληροφορήθηκε όμως από τις αρχές ότι τα παιδιά του βρίσκονται ήδη στην Συρία. Τα τρία αγόρια, δύο δίδυμοι 16 ετών και ένας 19χρονος φοιτητής, έχουν ήδη ενταχθεί στις τάξεις των τζιχαντιστών.

Σύμφωνα με τη ΜΙΤ τα παιδιά πέρασαν τα σύνορα, ανενόχλητα, και εντάχθηκαν στο ΙΚ. Σε μήνυμα που απέστειλε ο μεγαλύτερος γιός γράφει στους γονείς του: «Εδώ βρήκαμε την ειρήνη. Μην ανησυχείτε για μας».

Η οικογένεια πάντως, έκανε έκκληση στον πρόεδρο Ερντογάν και στη ΜΙΤ, ζητώντας να φέρουν πίσω τα παιδιά τους, τα οποία έχουν εντοπιστεί, πλέον, στο Ιράκ. Την ίδια ώρα οι αρχές ερευνούν τις διασυνδέσεις του μεγαλύτερου γιού, για να ανακαλύψουν ποιος βοήθησε στη φυγή τους.

Σύμφωνα με φίλους του, ο 19χρονος φοιτητής οδοντιατρικής άρχισε να «ισλαμοποιείται» μετά από την ανάγνωση βιβλίων από ισλαμικά βιβλιοπωλεία. Η συμπεριφορά του άλλαξε εντελώς, λένε οι φίλοι του, μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου με τον τίτλο «Ο υποσχόμενος Παράδεισος».

Σύμφωνα με έρευνα Τούρκων δημοσιογράφων, τον Σεπτέμβριο του 2014, ένας μεγάλος αριθμός ισλαμικών βιβλιοπωλείων «ξεφύτρωσε» ξαφνικά στην Τουρκία και κατέστησαν τα σημαντικότερα κέντρα στρατολόγησης Τούρκων εθελοντών για το ΙΚ. Σύμφωνα με έκθεση της ΜΙΤ, επτά από αυτά συνδέονται με οργανώσεις που ασκούν «ύποπτες δραστηριότητες».

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον 2.307 Τούρκοι υπήκοοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έχουν ενταχθεί στις τάξεις των τζιχαντιστών, αν και ανεπισήμως ο αριθμός αυτός είναι πολύ μεγαλύτερος. Στα τέλη του 2014 και στις αρχές του 2015, συνολικά 680 τουρκικές οικογένειες ανέφεραν στις αρχές πως τα παιδιά τους εγκατέλειψαν τις εστίες τους για να πολεμήσουν στις τάξεις των τζιχαντιστών.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Νίκου Σταματάκη

Ενώ ο πρώτος γύρος της αντιπαράθεσης της ελληνικής κυβέρνησης με την ομάδα των δανειστών είχε λήξει στις 20 Φεβρουαρίου με ισοπαλία (την οποία εξέφραζε γλαφυρά η «δημιουργική ασάφεια» του κοινού ανακοινωθέντος, ενός πραγματικού μνημείου αμφισημίας που θα το ζήλευε και η ίδια η Πυθία), ο δεύτερος γύρος που έληξε προχθές αποτελεί μια σημαντική ελληνική επιτυχία που πιστώνεται κυρίως στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Οι μάχες ασφαλώς θα συνεχιστούν και θα είναι σκληρές τουλάχιστον έως το τέλος Ιουνίου. Αλλά η μπάλα τώρα βρίσκεται στο ελληνικό γήπεδο και οι επόμενες κινήσεις θα γίνουν με ελληνική πρωτοβουλία.

Ας δούμε πρώτα τα κυριότερα στοιχεία αυτής της ελληνικής επιτυχίας:

1) Χωρίς την «αφόρητα πιεστική», παρέμβαση των ΗΠΑ – και ειδικά χωρίς τις πολλές πιέσεις του ίδιου του Προέδρου Ομπάμα στην καγκελάριο Μέρκελ – δεν θα ήταν δυνατή η αλλαγή της γερμανικής στάσης, που ξεκίνησε με την επιβολή «φιμώτρου» στον κ.Σόιμπλε και τις απαράδεκτες δηλώσεις του. Οι δηλώσεις αυτές, εάν αφήνονταν ανεξέλεγκτες, θα ήταν δυνατό να τινάξουν όχι μόνο την ελληνική αλλά και την ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια οικονομία στον αέρα. Οι απαντήσεις του κ.Βαρουφάκη ήταν εξίσου εκρηκτικές, πλήν όμως ήταν η γερμανική πλευρά που «ήρξατο χειρών αδίκων». Η πολιτικά και οικονομικά ισχυρή πλευρά – στην περίπτωση μας η ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης η Γερμανία – έχει υποχρέωση να συμπεριφέρεται με μεγαλύτερη υπευθυνότητα και να μην ρίχνει «λάδι στη φωτιά». Και κυρίως να μην μεταχειρίζεται τους υπολοίπους εταίρους ως «υποτακτικούς» της…

2) Αλλά η αμερικανική παρέμβαση δεν θα είχε πραγματοποιηθεί (ή τουλάχιστον δεν θα είχε την ίδια ένταση) εάν η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έδινε από την πρώτη κιόλας στιγμή το μήνυμα ότι «αυτά που ξέρατε τελείωσαν – η Ελλάδα ήταν, είναι και θα παραμείνει ο προμαχώνας της Δύσης, αλλά όχι σε βάρος των στρατηγικών και οικονομικών της συμφερόντων και όχι χωρίς σοβαρά ανταλλάγματα». Το μήνυμα ήταν καθαρότατο και κατά πάσα βεβαιότητα είχε δοθεί προεκλογικά. Είναι διαχρονική αλήθεια άλλωστε ότι οι αμερικανοί σέβονται τα «καθαρά μηνύματα» τέτοιου είδους… Βέβαια άλλο που δεν ήθελαν στην περίπτωσή μας, καθώς εδώ και χρόνια παλεύουν να αλλάξει η αδιέξοδη οικονομική πολιτική της Γερμανίας – και μάλλον βρήκαν τον κατάλληλο πολιορκητικό κριό στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Από την άλλη πλευρά διαθέτουν άριστη ενημέρωση για το κάθε φύλλο που κινείται στην Ελλάδα και μάλιστα από το εσωτερικό της ελληνικής κυβέρνησης, και γνώριζαν ότι ο Τσίπρας δεν μπλοφάρει και «δεν μασάει». Ελαβαν το μήνυμα και έδρασαν με την αποφασιστικότητα που τους διακρίνει όταν διακυβεύονται τα συμφέροντά τους. Ο κ. Σόιμπλε τα μάζεψε και στο εξής θα είναι πιο συνεσταλμένος…

3) Η επιτυχία ασφαλώς δεν ήρθε χωρίς ρίσκο από την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα που δεν δίστασε στην πιο κρίσιμη στιγμή να καλέσει την συνάντηση κορυφής με τους Ευρωπαίους ηγέτες (Μέρκελ, Ολάντ, Γιουνγκέρ, Ντράγκι, Ντάισελμπλουμ, Τουσκ). Η θετική κατάληξη είχε προδιαγραφεί προτού ξεκινήσει η συνάντηση καθώς η συμμετοχή των κορυφαίων ηγετών έθετε το θέμα εκεί που το ήθελε η ελληνική πλευρά – σε πολιτική και ευρωπαϊκή βάση. Αλλά στη συνάντηση καθευατή δόθηκε η ευκαιρία να λεχθούν πολλά εκατέρωθεν με απόλυτη ειλικρίνεια. Ο Αλέξης Τσίπρας μπόρεσε να θέσει τα καυτά ερωτήματα – και ειδικά αυτό της ανθρωπιστικής κρίση και της ανάπτυξης. Η έμπρακτη απάντηση ήρθε από την πλευρά του κ.Γιουνγκέρ που επανέφερε στο τραπέζι την εκταμίευση 2 δις ευρώ (άμεσα – έως το τέλος του 2015) για τη νεανική ανεργία και την ανθρωπιστική κρίση. Για τα υπόλοιπα θέματα η συνάντηση αποφάσισε να δώσει σύντομη διορία μιας περίπου εβδομάδας στην ελληνική πλευρά ώστε να ετοιμάσει και να καταθέσει το δικό της συγκεκριμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Αποδοχή του σχεδίου αυτού από το Eurogroup θα ανοίξει τους κρουνούς της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης προς την Ελλάδα από πολλές πηγές και κυρίως από τον κ.Ντράγκι και την ΕΚΤ.

Είναι γνωστό ότι το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Τσίπρα επεξεργάζεται εδώ και καιρό ένα τέτοιο πακέτο συνολικών μεταρρυθμίσεων που θα στοχεύουν στην εκλογίκευση του φορολογικού συστήματος, την πάταξη της διαφθοράς και την αναμόρφωση του δημόσιου τομέα. Προτεραιότητα είναι η δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών, αφού είναι τεκμηριωμένο ότι τα εισοδήματα των μεσαίων και κατώτερων τάξεων μειώθηκαν πάνω από 60% στα χρόνια της κρίσης ενώ των ανωτέρων τάξεων μόνο κατά 20%. Η κυβέρνηση καλείται επίσης να δώσει εξετάσεις στην επίσπευση των ελέγχων όσων παραβίασαν το πόθεν έσχες, την εξακρίβωση των στοιχείων της λίστας Λαγκάρντ και των άλλων λιστών σε cd που σκονίζονται στα συρτάρια της Εισαγγελίας, να τιθασεύσει τη φοροδιαφυγή στα καύσιμα και σε άλλους τομείς και περικόψει τις σπατάλες στο δημόσιο με την εκλογίκευση των προμηθειών και την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του. Ασφαλώς πρόκειται για τιτάνιο έργο. Όμως κανείς, εντός και εκτός Ελλάδος, δεν περιμένει θαύματα. Χειροπιαστά δείγματα σοβαρότητας αναμένουν ότι το «νερό έχει μπει στο αυλάκι»…

Αλλά το σπουδαιότερο έργο το έχει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας που καταλαβαίνει ασφαλώς τώρα πόσο καυτή είναι η καρέκλα του ηγέτη του «ελληνικού φρενοκομείου», όπου ο καθένας τραβάει το δικό του δρόμο, χωρίς να δίνει λογαριασμό πουθενά… Πρέπει πρώτα να συμμαζέψει τους βουλευτές του που καβάλησαν το καλάμι και δεν συμμορφώνονται στο θέμα των «βουλευτικών αυτοκινήτων»… Και που να τους πεί κανείς ότι σε κανένα κοινοβούλιο του κόσμου (ούτε και στο αμερικανικό Κογκρέσο) δεν αμείβεται υπερωριακά η συμμετοχή σε επιτροπές – εκεί να δεις τις «δημοκρατικές» τους ευαισθησίες… Πρέπει μετά να συμμαζέψει τις συνιστώσες που αλληθωρίζουν προς «επιστροφή στη δραχμή», κρατικές ιδιοκτησίες και λοιπές ιδεοληψίες. Ασφαλώς μια απειλή για εκλογές, μετά τις οποίες θα βρεθούν με σιγουριά και πάλι στο περιθώριο, θα τους πείσει… Και πρέπει ακόμα να πείσει τους γνωστούς «νταβατζήδες» ότι το «πάρτι» με τα «δανεικά και αγύριστα» τελείωσε… Σε τούτο το δύσκολο έργο ο Αλέξης Τσίπρας ας είναι βέβαιος ότι όσο προχωρά στο σωστό δρόμο ο λαός και το Εθνος θα είναι μαζί του…

Οσο για κείνους που ακόμα ονειρεύονται «αριστερή παρένθεση» και βεβαιώνουν καθημερινά ότι η «φούσκα» του ΣΥΡΙΖΑ θα σπάσει, ας πάρουν μια βαθειά ανάσα… Θα έχουν πολύ καιρό στα καφενεία της αντιπολίτευσης να αναλογιστούν τι πήγε λάθος… Η «άθλια» τρόικα δεν τους επέβαλε περικοπές μισθών και συντάξεων και επιδρομή στις φτωχές λαϊκές μάζες – αντίθετα εκείνοι τις διάλεξαν. Είχαν πολλές επιλογές, μια από τις οποίες ήταν να πατάξουν τη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή… Εκείνοι όμως έκρυψαν τη λίστα Λαγκάρντ… Εκείνοι διόρισαν το «λύκο» (Χαρδούβελη) να «φυλάει τα πρόβατα»…
Οταν ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησής σου – ο κατεξοχήν υπεύθυνος για την χρηματοπιστωτική σταθερότητα της χώρας- αποδεικνύεται ότι βγάζει κρυφά μεγάλα ποσά στο εξωτερικό…
Όταν ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησής σου (Ε.Βενιζέλος) μένει άφωνος και άπρακτος στο τεράστιο θέμα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και τρώει συμβολικές (και πρακτικές) «σφαλιάρες» από τον κ.Γιουγκέρ…
Όταν ο πρωθυπουργός ο ίδιος αδυνατεί να εκστομίσει ένα αληθινό πατριωτικό λόγο απέναντι στους «δανειστές» και παρακολουθεί αμήχανος την εξαθλίωση του λαού, τότε ας μην κατηγορεί κανένα άλλο παρά τον εαυτό του και τις αδιέξοδες και άδικες πολιτικές του επιλογές…
Σε τελική ανάλυση προτίμησε να προασπίσει τα συμφέροντα των λίγων και να μη θίξει τη φαυλοκρατία – αντί να τραβήξει μπροστά στο μέλλον της Ελλάδας – το οποίο άλλωστε είχε ο ίδιος θαυμάσια οραματιστεί – και ο λαός τον πίστεψε και τον ψήφισε με πρωτοφανή μαζικότητα φέρνοντας τον στην ηγεσία του κόμματός του. Για να εισπράξει την απογοήτευση της «κωλοτούμπας»…
Η Ιστορία θα έχει πολύ λίγα καλά πράγματα να γράψει για αυτόν…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου