Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Ιουλ 2013

«Την 20η Ιουλίου του 1974, οι Ελλαδίτες αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίτες που υπηρετούσαν στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου με κύριο εφόδιο τους την υπέρμετρη αγάπη τους προς την πατρίδα μαζί με τον αδελφό Ελληνοκυπριακό λαό ρίχτηκαν στη μάχη κατά των ιταμών Τούρκων εισβολέων, γράφοντας με τα αιματοβαμμένα τους κορμιά σελίδες άφθαστου ηρωισμού. 

Όπου και να κλήθηκαν, σε όποιες μάχες και να έλαβαν μέρος, με αποκορύφωμα την τριήμερη επική μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, υπερασπίστηκαν με σθένος τα ιερά και τα όσια της πατρίδας. 

Η ΕΛΔΥΚ που είχε το στρατόπεδο της δίπλα στη Λευκωσία, στον δρόμο προς το Γερόλακο, ήταν κυριολεκτικά σαν τη μύγα μες στο γάλα στον εκτεταμένο και επίπεδο κάμπο. Χτυπήθηκαν λυσσαλέα και οι βόμβες Ναπάλμ κατέκαιαν τα πάντα.

Οι μισοί από τους ηρωικούς μαχητές είχαν αφιχθεί μόλις την προηγούμενη το βράδυ από την Ελλάδα. Αυτοί δε που είχαν φύγει με το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ για να απολυθούν ξαναγύρισαν εθελοντικά για να πολεμήσουν. Οι Τούρκοι πίστεψαν ότι μετά τον βομβαρδισμό θα μπορούσαν εύκολα να καταλάβουν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ. Όμως γελάστηκαν, αφού οι ΕΛΔΥΚάριοι όχι μόνο δεν εκάμφθησαν από τους βομβαρδισμούς, αλλα κατέλαβαν το στρατόπεδο της ΤΟΥΡΔΥΚ και επιχείρησαν και νυχτερινή επίθεση προς το ΚΙΟΝΕΛΙ, εναντίον των Τουρκικών μονάδων, που είχαν φτάσει στον τουρκικό θύλακα με ελικόπτερα και αλεξίπτωτα. 

Οι Τούρκοι, λόγω της αρχικής πικρής εμπειρίας τους στη σύγκρουση με την ΕΛΔΥΚ, συγκέντρωσαν τα επίλεκτα συντάγματά τους (καταδρομών και αλεξιπτωτιστών) και αμέσως με την υπόγραφή της ανακωχής (22 Ιουλίου 1974 ώρα 16.00) άνανδρα επιτέθηκαν το ίδιο βράδυ κατά της ΕΛΔΥΚ, ώστε να ξεκαθαρίσουν αυτό το ισχυρό εμπόδιο.
Οι ΕΛΔΥΚάριοι είχαν εντολή να μην κάνουν χρήση πυρών λόγω της ανακωχής. Οι Τούρκοι πλησίασαν ανενόχλητοι μέχρι τα 150 μέτρα και κανείς από την ΕΛΔΥΚ δεν έβαλε λόγω της απαγορευτικής διαταγής... 

Είχε αρχίσει να πέφτει σκοτάδι όταν μια κραυγή έσκισε τον αέρα «ΒΑΡΑΤΕ ΤΟΥΣ! ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ ΟΛΟΥΣ». Ήταν ο Λοχαγός Αρώνης Σπύρος του 6ου Λόχου όπου παρέβη την απαγορευτική εντολή και έτσι άρχισε μια από της μεγαλύτερες μάχες της πρώτης φάσης του ΑΤΤΙΛΑ όπου και διαλύσαμε τους Τούρκους.
 
Οι Τούρκοι Κομάντος είχαν βάλει στην πρώτη σειρά Κούρδους για να σκοτωθούν αυτοί πρώτα από τα πυρά μας (το ομολόγησαν άλλωστε οι συλληφθέντες αιχμάλωτοι). Δεν μπορούσαν να χωνέψουν την αποτυχία τους από μια μονάδα αριθμητικά κατώτερη, που δεν ήταν σε ισχυρό έδαφος και την όλη επιχείρηση την είχαν χαρακτηρίσει σχετικά εύκολη. 

Μετά την αποτυχία τους προσπάθησαν να κυκλώσουν την ΕΛΔΥΚ και γι’αυτό άρχισαν τις μετακινήσεις βαρέων αρμάτων και πυροβολικό προς το Αεροδρόμιο της Λευκωσίας που ήταν στα νώτα της ΕΛΔΥΚ. Οι Τούρκοι αργά αλλά σταθερά άρχισαν να μεταφέρουν τις  πιο επίλεκτες μονάδες τους γύρω από την ΕΛΔΥΚ και την 14η Αυγούστου το πρωί, ολόκληρο το 50ό Σύνταγμα ενισχυμένο με δύο επιπλέον Τάγματα, με 45 άρματα μάχης και Πυροβολικού, με συνεχή υποστήριξη από την αεροπορία, επιτέθηκαν κατά του Στρατοπέδου. Το Στρατόπεδο το υποστήριζαν δύο λόχοι των 100 περίπου ανδρών (2ος και 4ος Λόχος) και ορισμένα κομμάτια του Λόχου διοικήσεως, όπως οι Μουσικοί, το Μηχανικό, οι γραφείς οι Στρατονόμοι και άλλοι. Μόλις που έφθαναν τους 300ους, πιθανώς να τους ξεπερνούσαν κατά τι. Όλοι αυτοί οι άνδρες  ήμασταν καταταλαιπωρημένοι από τον Α' γύρο του πολέμου. Υποφέραμε από τη ζέστη, την έλλειψη νερού και φαγητού καθώς και αϋπνία. Η κρούση της πρώτης επίθεσης ήταν εξαιρετικά βίαιη κυρίως λόγω των βομβών Ναπάλμ από τον αέρα. Σε όλη τη διάρκεια των βομβαρδισμών χωνόμαστε μέσα σε χωμάτινα ορύγματα και μόλις οι Τούρκοι έφθαναν σε απόσταση βολής τους χτυπούσαμε με φονικό πυρ.
 
Όλη η Κύπρος έπεφτε από την άνευ αντιστάσεως προέλαση των Τούρκων και στην ΕΛΔΥΚ η καλύτερη Τουρκική δύναμη δεν είχε προχωρήσει ούτε μέτρο. Ενώ οι επιθέσεις διαδέχονταν η μια την άλλη χωρίς κανένα αποτέλεσμα. 

Πρωί πρωί της Παναγίας οι Τούρκοι αναμένονται αλλά δε φαίνονται πουθενά. Οι φήμες έλεγαν ότι έγινε ανακωχή. Όμως κατά τις 11.00 η ώρα οι Τούρκοι με ξαφνικό και συντονισμένο πυρ επιτέθηκαν ξανά κατά των ΕΛΔΥΚάριων. Παρά τις λυσσώδεις επιθέσεις μιας ολόκληρης μέρας, η ΕΛΔΥΚ δεν πέφτει. Το πιο σημαντικό όμως είναι οι απώλειες, αφού η πεδιάδα είχε στρωθεί με τα κορμιά των Τούρκων στρατιωτών.
Οι απώλειες της ΕΛΔΥΚ είναι μικρές και όσο προχωρεί ο πόλεμος είναι ακόμα μικρότερες λόγω της εμπειρίας των μαχητών... 

Όταν άρχισε να σκοτεινιάζει της Παναγίας για πρώτη φορά το πυροβολικό των Τούρκων σταμάτησε. Για μας η νύχτα ήταν λυτρωμός από την αεροπορία και εκείνο το καταραμένο όλπο που λέγεται όλμος. Με την κατάσταση στην ΕΛΔΥΚ άρχισαν πλέον να ασχολούνται Τούρκοι, Έλληνες, ΟΗΕδες μη μπορώντας να εξηγήσουν τα συμβαίνοντα μέσα σε μια γενική κατάρρευση. Ακόμα και ο Στρατηγός της εισβολής ΝΤΕΜΙΡΕΛ το μνημονεύει.

Έτσι φθάσαμε στην αποφράδα ημέρα της 16ης Αυγούστου.

Αυτή η μέρα δεν μπορεί να περιγραφεί με τίποτα. Ήταν μια μέρα που άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως. Ενίσχυση δεν ερχότανε, αλλά και ο απεγκλωβισμός των ΕΛΔΥΚάριων δεν απασχολούσε κανέναν! 

Πίστευαν ότι τελικά δεν θα ζούσαμε κανένας.

Η τουρκική επίθεση άρχισε με το σύνολο των δυνάμεων της και των πυρών. Τα άρματα άρχισαν να καβαλούν τα ορύγματα και εκεί έγινε μάχη σώμα προς άρμα. Οπότε άρχισαν και οι απώλειες.

Τι θαύμα και πάλι! Οι 300 ΕΛΔΥΚάριοι κράτησαν και δε χάσανε το Στρατόπεδο ώσπου ήρθε η διαταγή στις 13.45 από τον Υποδιοικητή και Στρατοπεδάρχη Σταυρόπουλο Παναγιώτη για οπισθοχώρηση. Οπισθοχώρηση βέβαια την ημέρα είναι ένας θάνατος. Πράγματι κινηθήκαμε προς τα πίσω στη Σχολή Γρηγορίου με σκοπό να απεγκλωβιστούμε από τους Τούρκους.

Μερικοί δεν ειδοποιήθηκαν εγκαίρως για την οπισθοχώρηση και έμειναν εκεί, πολεμώντας, πέφτοντας νεκροί ή συλλαμβανόμενοι τραυματίες από τους Τούρκους. Μεταξύ αυτών και ο γίγαντας του 4ου Λόχου Ανθ/της Κέντρας Κ. με τη Διμοιρία του.

Τότε άρχισαν και οι πολύ μεγάλες απώλειες. Όσοι σωθήκαμε μπήκαμε κατά τις 18.00 στις γραμμές μας, οπότε έγινε και ανακωχή. 

ΣΧΟΛΙΑ

Αυτοί οι ήρωες και όλοι οι υπόλοιποι που καταφέραμε και επιβιώσαμε πιστεύουμε ότι πράξαμε στο ακέραιο το καθήκον μας απέναντι στην πατρίδα. Η πατρίδα όμως όλα αυτά τα χρόνια έλαμψε και εξακολουθεί να λάμπει δια της απουσίας της.

Στην πατρίδα μας την Ελλάδα, όμως, όλα μπορεί να συμβούν. Το τι υπoστήκαμε από την πρώτη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας επιστρέφοντας στην Ελλάδα από την φρίκη και την αγριότητα του πολέμου, με νωπές τις μνήμες της αθλιότητας και τα βιώματα μας, δεν περιγράφεται.  Περιμέναμε από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να μας καλέσουν κάποια στιγμή όταν ηρεμήσουν τα πράγματα και να μας δώσουν να καταλάβουμε ότι η πολιτεία αναγνωρίζει των αγώνα μας, την προσφορά μας και ότι μας τιμούν σαν ήρωες πολέμου. Αντ’ αυτών όμως εισπράξαμε αδιαφορία, εγκατάλειψη,κλειστές πόρτες, περιφρόνηση και βέβαια το στίγμα του χουντικού. Λες και εμείς οι Έφεδροι που μας έστειλε στην Κύπρο η ίδια μας η Πατρίδα για να την υπηρετήσουμε οργανώσαμε και κάναμε το Πραξικόπημα! Βέβαια, αν ανατρέξουμε στην Ιστορία μας θα θυμηθούμε το τέλος του Αθηναίου Ναυάρχου Θεμιστοκλή, νικητή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, του Λακεδαιμόνιου αντιβασιλιά Παυσανία, νικητή της μάχης των Πλαταιών, την καταδίκη σε θάνατο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τον Ελευθέριο Βενιζέλο κλπ.

Εμείς οι μικροί και ταπεινοί γιατί να έχουμε διαφορετική αντιμετώπιση;

Η σκέψη μας καθημερινά εδώ και 34 χρόνια κάποια στιγμή του 24ώρου επιστρέφει και περιηγείται τα πεδία του ηρωισμού και της θυσίας και συγκινούμαστε και δακρύζουμε. Η καρδιά μας όμως, σας διαβεβαιώνουμε, δεν έφυγε ποτέ από την Κύπρο μας. Βρίσκεται πάντα εκεί, για να συντροφεύει τους συμπολεμιστές μας που έγειραν στη γη της μαρτυρικής Μεγαλονήσου, και λέω έγειραν γιατί, όπως όλοι θα γνωρίζετε, οι ήρωες δεν πεθαίνουν ποτέ, αλλά γέρνουν για να ξαποστάσουν.

Επαναλαμβάνουμε ότι όλοι εμείς πράξαμε το καθήκον μας προς την πατρίδα στο ακέραιο και θεωρούμε πως μας αντιπροσωπεύει πλήρως ο παρακάτω στίχος:

Εμείς ήμασταν πάντα με τον Έκτορα
Που ήξερε πως δεν έχει ελπίδα,
Μα βγήκε από τα Τείχη και σκοτώθηκε,
Για της ψυχής του την Πατρίδα!
 





Του Φρίξου Δαλίπη 

Λευκωσία: Οι σειρήνες ηχούν και αυτό το πρωινό πένθιμα για να θυμίσουν το έγκλημα που διαπράχθηκε εις βάρος αυτού του τόπου. Έγκλημα, το οποίο πλέον αποδεικνύεται μέσα από ντοκουμέντα και μαρτυρίες ανθρώπων που αποτέλεσαν τους πρωταγωνιστές των γεγονότων. Ένα προμελετημένο και καλά σχεδιασμένο έγκλημα, στηριγμένο στην προδοσία, την εγκληματική άγνοια, αλλά και στην εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων.
Θύμα όλων αυτών των σχεδιασμών, ο κυπριακός ελληνισμός, ο οποίος θρηνεί ακόμα για την τραγωδία και τις ανοικτές πληγές που αιμορραγούν.

Μέσα από στοιχεία που κατάφερε να συλλέξει η Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τον «Φάκελο της Κύπρου», προκύπτει πλέον ξεκάθαρα και με στοιχεία, η συνωμοσία εις βάρους της Κύπρου, η οποία ξεκινά από τη δεκαετία του 1960 μετά το ναυάγιο των προσπαθειών για επιβολή του «Σχεδίου Άτσενσον», το οποίο προέβλεπε τη διχοτόμηση του νησιού και την διπλή ένωση. Η αποστασία στην Ελλάδα που οδήγησε στην επιβολή της Χούντας των Συνταγμαρχών, οι συνθήκες αποσταθεροποίησης στην Κύπρο, η κρίση της Κοφίνου, η απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας, η δημιουργία του «Εθνικού Μετώπου», η άφιξη του Γρίβα και η δημιουργία της ΕΟΚΑ Β’, οι απόπειρες δολοφονίας του Μακαρίου, η εκκλησιαστική κρίση, ήταν μια σειρά γεγονότων που οδήγησαν στην 15η Ιουλίου 1974 που άνοιξε το δρόμο για ολοκλήρωση των σχεδιασμών στις 20 Ιουλίου 1974.

Μέσα από το μαρτυρικό υλικό, αλλά και τα απόρρητα έγγραφα που εξασφάλισε η Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τον Φάκελο της Κύπρου, αποκαλύπτοντας συνταρακτικά στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν και το μέγεθος της συνωμοσίας αλλά και της προδοσίας εις βάρους της Κύπρου. Τον ρόλο της Χούντας των Συνταγματαρχών, τις σχέσεις ΕΟΚΑ Β’ με τη Χούντα, το ρόλο των Αμερικανών, αλλά και τις σχέσεις συνεννόησης μεταξύ της χουντικής κυβέρνησης με την τουρκική κυβέρνηση.

Είναι χαρακτηριστικό, το κρυπτογραφημένο σήμα που απέστειλε ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα η ώρα 06:15 το πρωί. «Η ώρα 05:45 κληθείς κατεπειγόντως συνηντήθην με τον κ. Γκιουνές όστις μου ανακοίνωσεν εξής: Τουρκική κυβέρνησις πληροφορεί ελληνική κυβέρνηση ότι απεφάσισε κάμη χρήσιν άρθρου 4 εδαφίου 2 Συνθήκης Εγγυήσεως. Ενέργεια αυτή τουρκικής κυβερνήσεως τοποθείται αυστηρώς εντός πλαισίου συμβατικής ταύτης διατάξεως και αποβλέπει εις επαναφορά εις κατάστασην πραγμάτων οριζομένης εν ειρημένη συνθήκη. Προστίθεται ότι κατά συνομιλίας μετά κ. Σίσκο, (σ.σ. οι συνομιλίες ήταν στις 19 Ιουλίου), διαβεβαιώσαμεν τούτο, ότι τουρκικά στρατεύματα δεν θα ανοίξουν ποτέ πυρ εφόσον το αυτό πράξουν δυνάμεις αίτινες ευρίσκονται εν νήσω».
Στην ουσία δηλαδή, αναφέρεται ότι η τουρκική κυβέρνηση ενημέρωσε τον Σίσκο ότι κατεβαίνουν στην Κύπρο για να εφαρμόσουν το σχέδιο.

Όπως ανέφερε στον «Φ», ο πρόεδρος κατά τη σύνταξη του πορίσματος της Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου, Μαρίνος Σιζόπουλος, το πιο πάνω συμπέρασμα επιβεβαιώνεται και από τα πρακτικά της συνάντησης της Χούντας με τον Σίσκο στις 19 Ιουλίου. Εμμέσως πλην σαφώς, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, η Χούντα αποδέχθηκε την εισήγηση του Σίσκο για κατάληψη τμήματος των εδαφών της επαρχίας Κερύνειας από τα τουρκικά στρατεύματα για να αποκτήσει έξοδο προς τη θάλασσα ο τουρκοκυπριακός θύλακας Κιόνελι- Λευκωσίας.

«Η Τουρκία είχε καταστρώσει το σχέδιο της για κατάληψη του 30% του κυπριακού εδάφους», ανέφερε ο κ. Σιζόπουλος. «Το σχέδιο Άτσενσον προέβλεπε πολύ μικρότερο ποσοστό. Όμως η Τουρκία, κατά την άποψη μου, θεωρούσε το σχέδιο Άτσενσον, ως ένα ενδιάμεσο στάδιο, για να μπορέσει μέσα από τη στρατιωτική βάση που θα είχε στην Καρπασία, να μετακινήσει ελεύθερα στρατιωτικές δυνάμεις και όποτε θεωρούσε κατάλληλο να κάνει προέλαση και να καταλάβει το έδαφος που είχε σχεδιάσει. Διότι το πιο δύσκολο κομμάτι στους σχεδιασμούς της ήταν η απόβαση.

Οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ κατ’ επέκταση, στις αντιλήψεις που είχαν ήταν ότι η λύση της διπλής ένωσης που έπρεπε να επιβληθεί στην Κύπρο, με τρόπο ώστε:
  • Να μην υπάρχει νικητής και ηττημένος
  • Να μην υπάρχει ελληνοτουρκικός πόλεμος
  • Να μην διαταραχθούν οι σχέσεις των χωρών της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ», ανέφερε.
Καλά μελετημένη η εφαρμογή των σχεδίων

Από το 1965 μέχρι το 1974 υπήρχε μία σταδιακή κλιμάκωση των προσπαθειών επιβολής λύσης και ανατροπής του Μακαρίου, γεγονός που αποδεικνύει ότι το έγκλημα εις βάρος της Κύπρου ήταν προσχεδιασμένο. Όπως προκύπτει μέσα από τα γεγονότα, το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου δεν ήταν ένα στιγμιαίο, ούτε μεμονωμένο γεγονός. Ήταν το αποκορύφωμα μια σειράς γεγονότων που ξεκίνησε από το 1965, είχαμε το 1966 τις συνομιλίες της κυβέρνησης των αποστατών στην Ελλάδα, με αποκορύφωμα τη συνάντηση τον Δεκέμβρη του 1966 στο Παρίσι του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, στο σπίτι του Έλληνα Πρέσβη. Για να φτάσουμε στη συνέχεια στα γεγονότα της Κοφίνου το 1967 στις συνομιλίες του Έβρου, να φτάσουμε μετά στην ίδρυση του Εθνικού Μετώπου με συγκεκριμένο στόχο, για να πάμε στη συνέχεια στη δολοφονική απόπειρα κατά του Μακαρίου το 1970, να ακολουθήσει η εκκλησιαστική συνωμοσία εναντίον του Μακαρίου, αφού προηγήθηκε και η άφιξη Γρίβα στην Κύπρο και να φτάσουμε στο πραξικόπημα.

«Ανώτατο στέλεχος της ΕΟΚΑ Β’ κατέθεσε στην Επιτροπή», αναφέρει ο κ. Σιζόπουλος, «ότι από τον ίδιο τον Γρίβα έλαβε οδηγίες από το 1969 για να προχωρήσει στη στρατολόγηση και στη δημιουργία ένοπλης οργάνωσης ικανής να διεκπεραιώνει στρατιωτικές επιχειρήσεις και ότι το καλοκαίρι του 1971, πριν από την άφιξη του Γρίβα, η οργάνωση αυτή που στη συνέχεια ονομάστηκε ΕΟΚΑ Β’ αριθμούσε 650 μέλη ένοπλα, καθώς επίσης και δίκτυο πληροφοριοδοτών σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους. Επίσης, με την άφιξη του Γρίβα στην Κύπρο, αποκαλύπτεται και το πρώτο σχέδιο που εκπόνησε ο Γρίβας για πραξικόπημα ανατροπής του Μακαρίου, με την ονομασία «ΣΦΕΝΔΟΝΗ». Στη συνέχεια είχαμε το ματαιωθέν πραξικόπημα της 15ης Φλεβάρη του 1972, το οποίο επιβεβαιώνεται από υποκλοπή τηλεφωνικής συνομιλίας που είχε ο τότε πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο, ο Παναγιωτάκος, με το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, από το οποίο επιμόνως ζητούσε την έγκριση για να ξεκινήσει το πραξικόπημα. Μάλιστα χαρακτηριστικά λέει, «όσον καθυστερείτε να μας δώσετε την έγκριση σας, υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε το λεωφορείο».
Ακόμα ένα σημαντικό στοιχείο, το οποίο λέει ότι σε κάποιες από τις τοποθετήσεις του συνομιλητή του από το υπουργείο Εξωτερικών, τον ρώτησε, «η πέραν του ατλαντικού δύναμη, δεν έχει δώσει το πράσινο φως; Δηλαδή οι ΗΠΑ».

Όπως αναφέρει ο κ. Σιζόπουλος, μετά από αυτό, ο Μακάριος κάλεσε τον Κληρίδη στο γραφείο του, τον ενημέρωσε για το συγκεκριμένο στοιχείο, ο οποίος επισκέφθηκε τότε τον πρέσβη των ΗΠΑ στη Λευκωσία και του έθεσε υπόψη του ότι αυτό γνωρίζει η Κυπριακή Κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα υπήρξε και μία μαζική κινητοποίηση του λαού, με το ογκώδες συλλαλητήριο στην Αρχιεπισκοπή και έτσι οδηγηθήκαμε σε ματαίωση του πραξικοπήματος.

Η εμπλοκή των τριών Μητροπολιτών

Ανάμεσα στα άλλα σημαντικά έγγραφα που κατάφερε η Επιτροπή να εξασφαλίσει, υπάρχει ένα πολύ σημαντικό έγγραφο, ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου 1972, δηλαδή δέκα μέρες μετά τη ματαίωση του πραξικοπήματος. Ο Παναγιωτάκος είχε ήδη επιστρέψει στην Αθήνα και ανέλαβε υφυπουργός Εξωτερικών. Το έγγραφο αφορά συνάντηση του υφυπουργού κ. Παναγιωτάκου και του Τούρκου Πρέσβεως στην Αθήνα, Τουρκμέζ. Ανάμεσα στα υπόλοιπα που αναφέρονται, όσον αφορά τις προσεχείς ενέργειες που πρέπει να γίνουν, λέει ο Παναγιωτάκος, «ανέφερα (εννοεί του Τούρκου Πρέσβη) ότι η Ελληνική Κυβέρνηση είναι εις συνεχή επαφή μετά των τριών Κυπρίων Μητροπολιτών και του απεκάλυψα ότι κατά τη διάρκεια της τελευταίας στην Κύπρο παραμονής, είχον σειρά συναντήσεων μετ’ αυτών. Οτι οι Μητροπολίται με την εις αυτούς αποκάλυψη στοιχείων περί των κινδύνων ους συνεπάγεται η μετά των κομμουνιστών πολιτική συνεργασία του Μακαρίου, υπεσχέθησαν ενεργό συμμετοχή εις τας προσπάθειας ανατροπής του Κυπρίου Προέδρου. Σημαντικό μέρος της πολιτικής του δυνάμεως, αντλεί ο Μακάριος εκ της κυπριακής Εκκλησίας. Ελπίζουμε λοιπόν ότι ενέργειαι των τριών Μητροπολιτών, θα τον κλονίσουν τόσο, ώστε να καταστεί ευχερής η απομάκρυνσής του(…).

Ως ήταν φυσικό δεν ήτο εις θέσην να μου απαντήσει κατά πόσο η χώρα του θα ήτο διατεθειμένη να συμβάλει εις την διά δελεασμού παγίδευση του Μακαρίου. Νομίζει όμως ότι η απάντηση θα είναι θετική. Υπεσχήθη ότι η δική του εισήγηση προς την κυβέρνηση του θα είναι θετική».

Αποκαλύπτεται δηλαδή με αυτό το έγγραφο, η συνεργασία της Χούντας με την τουρκική κυβέρνηση.

Εμπόδιο ο Μακάριος

Από την ώρα που ο Μακάριος αρνείτο να γίνει η διπλή ένωση και τα υπόλοιπα, έπρεπε να φύγει από τη μέση και έπρεπε να δοθεί η δυνατότητα μίας ανώδυνης μικρής έκτασης πολεμικής σύρραξης στην Κύπρο, για να δικαιολογηθεί η επέμβαση της Τουρκίας και η κατάληψη των εδαφών.

«Αυτό έχει δύο διαστάσεις», εξηγεί ο κ. Σιζόπουλος. «Η μία διάσταση ήταν ότι έπρεπε να αποχωρήσει η ελληνική Μεραρχία από την Κύπρο. Η παρουσία της στην Κύπρο εξυπάκουε ότι εάν η Τουρκία επιχειρούσε απόβαση στην Κύπρο και είχε ισχυρό αντίπαλο, αν η απόβαση αποτύγχανε, η Ελλάδα θα ήταν νικήτρια και η Τουρκία χαμένη. Εάν η απόβαση επιτύγχανε τότε η Τουρκία θα ήταν η νικήτρια και η Ελλάδα χαμένη. Η παρουσία μιας μεραρχίας με πιθανή αποβατική ενέργεια της Τουρκίας συνιστούσε ελληνοτουρκικό πόλεμο, άρα έπρεπε να φύγει, άρα η αποβατική ενέργεια να ήταν θέμα τουρκοκυπριακό και όχι ελληνοτουρκικό. Γι’ αυτό σκηνοθετήθηκε η κρίση της Κοφίνου. Να φύγει η Μεραρχία, να αποδυναμωθεί η Κύπρος και να αποφευχθεί εμπλοκή της Ελλάδας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν αναγνωριστεί οι Ελλαδίτες θύματα της εισβολής, ως θύματα πολέμου».

Η δεύτερη διάσταση του θέματος, όπως εξηγεί, ήταν ότι για να νομιμοποιηθεί η εισβολή της Τουρκίας, έπρεπε να υπάρχει νόμιμη δικαιολογία. Η απλή δολοφονία του Μακαρίου από μόνη της, δεν συνιστούσε νόμιμη πρόκληση προς την Τουρκία. Έπρεπε να υπάρξει πραξικοπηματική ανατροπή. Γι’ αυτό υπήρξε το πραξικόπημα και όχι η δολοφονία του Μακαρίου. «Μπορεί να συνδυάζονταν τα δύο, όπως σχεδιαζόταν το 1970 με την απόπειρα εναντίον του ελικοπτέρου του. Να γινόταν δολοφονία και να γινόταν και επέμβαση του στρατού για κατάληψη της εξουσίας. Γι’ αυτό και δεν δοκίμασαν να σκοτώσουν τον Μακάριο στις 15 Ιουλίου όταν ερχόταν από το Τρόοδος και περνούσε έξω από το στρατόπεδο των τεθωρακισμένων στην Κοκκινοτριμμιθιά, αλλά τον άφησαν να φτάσει στο Προεδρικό. Ήταν για να δοθεί η ευκαιρία στην Τουρκία, να εφαρμόσει «νόμιμα» πλέον το σχετικό άρθρο της συνθήκης», αναφέρει.

«Αυτό», επισημαίνει, «προκύπτει και από ένα σημαντικό στοιχείο. Στις συνομιλίες του Λονδίνου στο Lancaster House το 1959, στα πρακτικά της 18ης Φεβρουαρίου, υπάρχει μία παράγραφος που αφορά διάλογο των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, Αβέρωφ- Ζουρλού αντίστοιχα. Όπου ο Ζουρλού ενημερώνει τον Αβέρωφ ότι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία επιθυμεί να έχει επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο δεν είναι για να τα ασκήσει για ασήμαντο λόγο. Αλλά σε περίπτωση που η Ελλάδα προχωρήσει σε ένα πραξικόπημα στην Κύπρο, η Τουρκία να μην έχει το νόμιμο δικαίωμα της επέμβασης; Άρα στην ουσία και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, όσοι ασχολούνταν με το Κυπριακό, θα έπρεπε να γνώριζαν ότι οποιαδήποτε πραξικοπηματική ανατροπή εκλελεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας όποιος και να ήταν αυτός, στην ουσία σήμαινε νομιμοποίηση τουρκικής επέμβασης στην Κύπρο».

Κλιμάκωση της κρίσης


Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο, όπως αναφέρει ο κ. Σιζόπουλος, είναι η κατάθεση στην Επιτροπή του Λοχαγού του κλιμακίου στην Κύπρο της ελληνικής ΚΥΠ, Αλέξανδρου Σημαιοφορίδη, σύμφωνα με την οποία, από τον Απρίλιο του 1974 είχαν παρατηρηθεί ασυνήθιστες κινήσεις των τουρκικών στρατευμάτων στα παράλια της Τουρκίας απέναντι από την Κύπρο. Μάλιστα παρατηρήθηκε μετακίνηση ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων, όπως της 28ης Μεραρχίας, όπως επίσης του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, των τεθωρακισμένων και ασυνήθιστες ασκήσεις αποβατικής ενέργειας στον κόλπο της Αλεξανδρέττας.

«Αυτά συμπίπτουν με δύο γεγονότα», επισημαίνει. «Πρώτον την εντολή της Χούντας προς την ΕΟΚΑ Β’ για να εντείνει τη δράση της σε βάρος του Μακαρίου με το χαρακτηριστικό «χτυπάτε στο ψαχνό» και το δεύτερο συμπίπτει με την τελική απόφαση της τετράδας της Χούντας για την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου, μετά την επιστροφή του από το ταξίδι του στην Κίνα. Το οποίο προσδιοριζόταν προς τα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου».




Η νύχτα φεύγει, ο μισθός φεύγει, η σύνταξη φεύγει, η Τρόικα μένει και… και ο Χάρρυ Κλυνν έρχεται με την καλοκαιρινή του περιοδεία ανά την Ελλάδα και «ΟΠΟΙΟΝ ΠΑΡΕΙ Ο ΧΑΡΗΣ!»

Θέλετε να φωνάξετε, να διαμαρτυρηθείτε;
Να βρίσετε για όλα αυτά που βλέπετε να συμβαίνουν γύρω σας;
Θέλετε να τα πείτε έξω από τα δόντια και δε ξέρετε πως;
Τώρα υπάρχει τρόπος:...

Εκτονωθείτε με το Χάρρυ Κλυνν… και «ΟΠΟΙΟΝ ΠΑΡΕΙ Ο ΧΑΡΗΣ»
Η σατιρική μουσική παράσταση, αντίδοτο στην κατάθλιψη του Έλληνα.
Η γελοιοποίηση της εξουσίας μέσα από τη σάτιρα και το γέλιο με τον τρόπο που μόνο ο Χάρρυ Κλυνν γνωρίζει…
Γιατί αυτός γέννησε τους ρόλους που δεν γέρασαν ποτέ.
Ο «Μέγας αλχημιστής της σάτιρας», η «Δαιμόνια αλογόμυγα» που πειραματίστηκε, δημιούργησε, επηρέασε, και παραμένει σε θέση μάχης και…
 «ΟΠΟΙΟΝ ΠΑΡΕΙ Ο ΧΑΡΗΣ»




Λάθος ημερομηνία διάλεξε ο Βενιζέλος να πάει ταξίδι στους Μεμέτηδες.

Ίσως μερικοί να θέλουν να δείξουν ότι δεν έχει σημασία το παρελθόν γιατί βλέπουν στο μέλλον.

Εμείς ξέρουμε όμως, ότι το παρελθόν έχει πολύ μεγάλη σημασία, αφού η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Το σίγουρο μάλιστα είναι ότι οι πρόγονοι των Τούρκων, οι Γιουγκούρ Τούρκοι, είναι ο αρχαιότερος εχθρός των Ελλήνων.

Το πόδι του Αττίλα εξακολουθεί να πατάει πάνω στην Κύπρο, πάνω στη Σμύρνη και πάνω στην Πόλη.

Τα τουρκο-σήριαλ δεν μας έχουν χαζέψει , ούτε μας έχουν μαγέψει όλους.

Η Κύπρος είναι Ελλάδα και η τουρκιά πάτησε ξανά εκεί πριν από 39 χρόνια και οι πολιτικάντηδες είπαν ότι η Κύπρος είναι μακριά.

Δεν ξεχάσαμε. Απλά περιμένουμε...

Και του χρόνου στην Πόλη.

Δημοσθένης Λιακόπουλος


Πηγή: PrisonPlanet.gr 



Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Τζακ Λιου
Επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΟΙΚ Τζακ Λιου στην Αθήνα την Κυριακή με αντικείμενο και την προετοιμασία της συνάντησης Σαμαρά - Ομπάμα

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης δυο διαφορετικών σχολών σκέψης για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ευρωζώνη βρίσκεται η Αθήνα ενόψει και της επίσκεψης Σαμαρά στην Ουάσιγκτον στις 8 Αυγούστου.

Μεταξύ, άλλων οι ΗΠΑ επιθυμούν οι χώρες «που έχουν τη δυνατότητα» να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την τόνωση της καταναλωτικής ζήτησης στην Ευρώπη, κάτι που προκαλεί την έντονη δυσφορία της Γερμανίας που επιθυμεί τη συνέχιση της περιοριστικής πολιτικής.

Σε δηλώσεις του στην τηλεόραση του Bloomberg την Παρασκευή ο Aμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου, o oποίος επισκέπτεται την Κυριακή την Αθήνα, τόνισε ότι θα πιέσει τους Ευρωπαίους ομολόγους του κατά την σύνοδο της ομάδας των G20 που διεξάγεται στη Μόσχα να τονώσουν την ανάπτυξη, σημειώνοντας ότι η ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας αποτελεί ένα επιτυχημένο παράδειγμα.

Στον αντίποδα, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ανέφερε την Παρασκευή ότι «εάν όλα συνεχίσουν έτσι, η Ελλάδα στο τέλος του έτους θα επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα» και εμφανίστηκε ικανοποιημένη από την πρόοδο που σημειώνουν οι χώρες της Ευρωζώνης που περνούν κρίση.

Σημειώνεται ότι ερωτηθείς από τη Σία Κοσιώνη για ενδεχόμενο νέο κούρεμα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ανέφερε από την πλευρά του ότι θα ήταν "λάθος τώρα που πρέπει να συγκεντρωθούμε στην υλοποίηση των υπαρχουσών δεσμεύσεων, να μιλάμε για το τι θα γίνει στο τέλος του του προγράμματος".

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Αθήνα, ο κ. Λιου αναμένεται να μεταφέρει στήριξη της Ουάσιγκτον στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης για έξοδο από την κρίση. Ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών θα γίνει δεκτός από τον πρωθυπουργό, ενώ θα συναντηθεί και με τον έλληνα ομόλογό του.

Στη συνέντευξή του στο Bloomberg, ο κ. Λιου είπε οτι η Ελλάδα "προωθεί τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ωστόσο ότι οι Έλληνες έχουν δύσκολες αποφάσεις μπροστά τους".

Στην ατζέντα της επίσκεψης του Aμερικανού υπουργού στην Αθήνα βρίσκεται και η προετοιμασία της συνάντησης του Αντώνη Σαμαρά στις 8 Αυγούστου στο Λευκό Οίκο με τον Aμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.


Πηγή: skai.gr



Κούρδοι μαχητές από τη Συρία εξεδίωξαν σήμερα Σάββατο σύρους τζιχαντιστές από ένα σημείο ελέγχου-κλειδί στο βόρειο τμήμα της χώρας, κατάσχοντας όπλα και πυρομαχικά, ανέφερε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH).

Την Τετάρτη, Κούρδοι μαχητές από τη Συρία είχαν επιφέρει οδυνηρή ήττα στην Αλ Νόσρα και στο Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε (EIIL), δύο οργανώσεις που συνδέονται με την Αλ Κάιντα, εκδιώκοντάς τες από τη Ρας αλ-Άιν, μια κοινότητα που βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία.

«Σφοδρές μάχες μαίνονταν τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο ανάμεσα σε Κούρδους και σε μαχητές του Μετώπου Αλ-Νόσρα, του EIIL και άλλων οργανώσεων, κοντά στα χωριά Ταλ Άλου, Καρχούκ και Άλι Άγκα», ανέφερε η μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία βασίζεται σε ένα μεγάλο δίκτυο ακτιβιστών και ιατρικών και στρατιωτικών πηγών σε ολόκληρη τη χώρα.

Οι συγκρούσεις τελείωσαν στις 08:00, όταν οι κουρδικές λαϊκές επιτροπές κατέλαβαν εκεί ένα σημείο ελέγχου-κλειδί, συνεχίζει το OSDH. Οι κούρδοι μαχητές κατέσχεσαν ακολούθως πυρομαχικά, ελαφρά όπλα και ένα όχημα με μυδραλιοβόλο, διευκρινίζει το OSDH.

Κούρδοι αξιωματούχοι δήλωσαν την Παρασκευή πως οι Κούρδοι προσβλέπουν στη δημιουργία μια προσωρινής αυτόνομης κυβέρνησης για τη διοίκηση των συριακών περιοχών στις οποίες αποτελούν την πλειοψηφία. Το 2012 ο στρατός του Μπασάρ αλ Άσαντ αποσύρθηκε από εννέα κουρδικές κοινότητες σε αυτή την περιοχή.

Στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, αεροπορικές δυνάμεις συνέχισαν την επίθεσή τους εναντίον της πόλης Σαρακέμπ, εξαπολύοντας σήμερα δέκα αεροπορικά πλήγματα, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο. Από τους βομβαρδισμούς της πόλης αυτής, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ανταρτών, σκοτώθηκαν τρία παιδιά, ένας εθελοντής στον τομέα της υγείας και μία γυναίκα και κατέρρευσαν πολλά σπίτια. Την ίδια στιγμή, οι αντάρτες προωθήθηκαν προς τη Χαν αλ-Άσαλ, τη μοναδική πόλη στα δυτικά της επαρχίας του Χαλεπιού που βρίσκεται ακόμα στα χέρια των δυνάμεων του καθεστώτος.

Την Παρασκευή, τουλάχιστον 95 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε επεισόδια βίας στη Συρία, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ




Την ξαφνική «απόσυρση» του Κατάρ από τη διεθνή πολιτική σκηνή ακολούθησε, μια εβδομάδα αργότερα, η ανατροπή του Mohammed Morsi στην Αίγυπτο. Παρά το γεγονός ότι αυτά τα δύο γεγονότα συνέπεσαν, χωρίς να συνδέονται με σχέση αίτιου και αποτελέσματος, η εμφάνισή τους αλλάζει ριζικά το μέλλον του αραβικού (και όχι μόνο) κόσμου...

Του Thierry Meyssan 
Voltaire Network
20 Ιουλίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Μέσα σε δύο εβδομάδες, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, στην οποία η Ουάσιγκτον είχε υποσχεθεί την ηγεσία του αραβικού κόσμου, έχει χάσει δύο από τους κύριους μοχλούς της εξουσίας της. Ο Εμίρης Hamad Al-Thani του Κατάρ αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 25 Ιουνίου και μαζί του, ο μέντορας και πρωθυπουργός της χώρας, Hamad bin Jassim. Στις 3 Ιουλίου, ο Πρόεδρος Mohammed Morsi ανατράπηκε από τον αιγυπτιακό στρατό, ενώ δεν άργησαν να εκδοθούν εντάλματα για τη σύλληψη των εγκεφάλων του «αιγυπτιακού κινήματος». Ανάμεσά τους ήταν και ο υπ’ αριθμόν 1 καθοδηγητής της Αδελφότητας, Μohammed Badie.

Όλα δείχνουν, ωστόσο, ότι, σπρώχνοντας τον Καταριανό Εμίρη Hamad προς την έξοδο, η Ουάσιγκτον δεν είχε προβλέψει τη νέα αλλαγή καθεστώτος στην Αίγυπτο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δεν ανέχονταν άλλο τα πολιτικά και οικονομικά «τσαλίμια» του Κατάρ, αποφάσισαν να το υποβιβάσουν στη θέση που κανονικά του άξιζε: αυτή ενός μικρού κράτους. Η Ουάσιγκτον δεν αμφισβήτησε ποτέ την στήριξη που παρείχε ο Εμίρης στην Μουσουλμανική Αδελφότητα, ούτε τον ρόλο τους στο Κάιρο. Απλά δεν ανεχόταν άλλο την έπαρση του εμιράτου.

Ο ρόλος των Αδελφών Μουσουλμάνων

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απροσδόκητη άνοδος της Αδελφότητας στην εξουσία στην Αίγυπτο, τον Ιούνιο του 2012, ήταν ο προπομπός του σαφούς μηνύματος του πραγματικού σκοπού της «Αραβικής Άνοιξης»: να εγκαινιάσει μια νέα εποχή αποικιοκρατίας βάσει της μυστικής συμφωνίας μεταξύ των «Αδελφών», των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.  

-  Για την Αδελφότητα, στόχος θα ήταν ο αναγκαστικός εξισλαμισμός της Βόρειας Αφρικής και ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου (Μέσης Ανατολής και Τουρκίας). 
- Στόχος της Ουάσιγκτον, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, μέσω της διαδικασίας μαζικών ιδιωτικοποιήσεων. 
- Όσο για το Τελ Αβίβ, θα ήταν η συνέχιση της ιδιότυπης εφαρμογής της συνθήκης του Καμπ Ντέιβιντ. 
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι, κατά συνέπεια, και όπως επισημαίνει ο Λιβανέζος στοχαστής Hassan Hamade, «η Αδελφότητα έχει γίνει η αιχμή του δόρατος του αραβικού σιωνισμού». Αυτό επιβεβαιώνεται, με τον δικό του τρόπο, από τον «εμπνευστή» του καταριανού τηλεοπτικού κολοσσού Αl-Jazeera, Σεΐχη Yusuf al-Qaradawi, ο οποίος κηρύττει ότι, αν ο Μωάμεθ ήταν ζωντανός σήμερα, θα ζούσε ειρηνικά με τους Ισραηλινούς και θα υποστήριζε το ΝΑΤΟ.

Η ιδεολογία της Αδελφότητας

Η υιοθέτηση αυτής της στάσης διευκολύνθηκε από την ίδια τη δομή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Παρά το γεγονός ότι είναι γενικά συντονισμένη σε διεθνές επίπεδο, η Αδελφότητα δεν αποτελείται από μια ενιαία οργάνωση, αλλά και από ένα πλήθος διακριτών ομάδων. Επιπλέον, υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα ιδιότητας μέλους, το καθένα με τη δική του ιδεολογία. Ωστόσο, όλα τα μέλη κατεβαίνουν σε εκλογές με το ίδιο σύνθημα:


«Ο Αλλάχ είναι ο στόχος μας, το Κοράνι είναι ο νόμος μας, ο Προφήτης ο ηγέτης μας, η Τζιχάντ ο δρόμος μας και το μαρτύριο η μεγαλύτερη ελπίδα μας»

Επιπλέον, όλοι τηρούν τις διδαχές των Hassan al-Banna (1906-1949) και Said Qutb (1906-1966).

Εκ των πραγμάτων, η Αδελφότητα είναι η μήτρα όλων των σαλαφιστικών κινημάτων (τα οποία υποτίθεται ότι προσπαθούν να μιμηθούν τους έμπιστους συντρόφους του προφήτη) και των ομάδων των τακφιριστών (οι οποίοι αντιμάχονται τους αποστάτες σε συνεργασία με τη CIA). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ayman al-Zawahari, σημερινός ηγέτης της Αλ-Κάιντα, που προήλθε από τις τάξεις τους. Πιστός πράκτορας των ΗΠΑ, ο al-Zawahari υποκίνησε την άνοδο του Hosni Mubarak στην εξουσία, οργανώνοντας τη δολοφονία του Anwar Sadat. Σήμερα έχει αναδειχθεί σε πνευματικό ηγέτης της νέας εκδοχής των μισθοφόρων «Κόντρας», που δρουν στη Συρία.

Η Αδελφότητα αποτελεί πάντα μειονότητα σε όλες τις χώρες όπου έχει αναπτυχθεί, και η Αίγυπτος δεν αποτελεί εξαίρεση. Αν και κέρδισε τις εκλογές, οφείλει τη νίκη της στην αποχή από τις εκλογές των 2/3 των εγγεγραμμένων Αιγύπτιων ψηφοφόρων. Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει συσπειρώσει εναντίον των εκάστοτε δικτατορικών καθεστώτων, διάφορα είδη ένοπλων ομάδων, τα οποία επιχείρησαν να καταλάβουν την εξουσία σπέρνοντας τη βία και τον διχασμό. Αυτό που χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά της είναι η πίστη στο γνωμικό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Συνεπώς, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς με σαφήνεια την ιδεολογική εξέλιξή της, δηλαδή τα αυθεντικά στοιχεία από εκείνα που πηγάζουν από την πολιτική αποπλάνησης που εφαρμόζει. Συγκεκριμένα, οι εξελίξεις στην Αίγυπτο απέδειξαν ότι η δημοκρατική εξέλιξη της ήταν σαφώς ένα προπέτασμα, μια «βιτρίνα» μόνο για όσο θα διαρκούσε η προεκλογική περίοδος.

Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι, αν και ξεκίνησε ως κίνημα αντίστασης εναντίον του βρετανικού ιμπεριαλισμού, ήρθε αμέσως σε σύγκρουση με τον αραβικό εθνικισμό, τον κατ’ εξοχήν αντίπαλο του ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Αφού αντιλήφθηκαν το πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τους Αδελφούς, οι Βρετανοί, διαχρονικά αξεπέραστοι στον χειρισμό θρησκευτικών ομάδων και άλλων φατριών προς όφελός τους, αντί να τις εξολοθρεύσουν, διείσδυσαν μέσα σε αυτές και τις στήριξαν σε πολέμους εναντίον των εθνικιστών. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, ακόμη και σήμερα, το διεθνές συντονιστικό κέντρο των Αδελφών Μουσουλμάνων εδρεύει στο Λονδίνο.

Η «Αραβική Άνοιξη», από το «ξέσπασμά» της τον Δεκέμβριο του 2010, αποτελεί ουσιαστικά μια αναβίωση της παλιάς στρατηγικής της «Αραβικής Εξέγερσης» κατά των Οθωμανών (1916-1918), που στηρίχθηκε από τους Βρετανούς και τους Γάλλους. Μόνο που αυτή τη φορά, ο στόχος δεν ήταν να μπει μια δήθεν ανεξάρτητη μαριονέτα στη θέση της παλιάς οθωμανικής διακυβέρνησης, αλλά να αντικατασταθούν οι ξεπερασμένοι και φθαρμένοι σύμμαχοί τους με νέα πρόσωπα, που θα έπαιζαν τον ρόλο της μαριονέτας των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης.

Η στρατηγικής σημασίας «απόσυρση» του Κατάρ

Από τότε που έγινε η αλλαγή φρουράς στο Κατάρ, το χρήμα σταμάτησε να ρέει ελεύθερα προς την πλευρά των Αδελφών, στη Συρία, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και αλλού. Το εμιράτο αναγκαστικά επικεντρώνεται στις εσωτερικές φιλοδοξίες του και σχεδιάζει να δαπανήσει 200 δις δολάρια στην προετοιμασία για το Παγκόσμιο Κύπελλο σε πέντε χρόνια.

Αυτή η ξαφνική εξαφάνιση του Εμιράτου από τη διεθνή σκηνή έχει αφήσει το πεδίο ανοιχτό στους Σαουδάραβες και τους υπόλοιπους των Εμιράτων, οι οποίοι έσπευσαν να υποστηρίξουν το νέο αιγυπτιακό καθεστώς.

Από την άλλη πλευρά, η αντιπαλότητα μεταξύ του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας είχε ως αποτέλεσμα να υποστηρίξει το Ιράν τον Mohammed Morsi στην Αίγυπτο, ενώ την ίδια στιγμή υποστηρίζει και τον Bashar al-Assad στη Συρία. Έτσι, η Τεχεράνη βρέθηκε ξαφνικά να έχει περισσότερη εγγύτητα με την αποστολή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο για «εξισλαμισμό της κοινωνίας» παρά με εκείνη των Νασερικών, για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης από την αποικιακή κατοχή.

Τελικά, αυτό που είδαμε να προκύπτει από την απόσυρση του Κατάρ από την σκηνή ήταν η εξισορρόπηση των δυνάμεων της αγγλοαμερικανικής επιρροής. Αμέσως μετά ακούσαμε ότι, οι επιτροπές ελέγχου των μυστικών υπηρεσιών του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και της βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων αντιτάχθηκαν ξαφνικά στην αποστολή όπλων στους «επαναστάτες» στη Συρία.

Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα, στο οποίο μπορεί να οδηγηθεί κανείς, είναι το εξής:

Η πτώση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας δεν αποτελεί αποτυχία αποκλειστικά της Αδελφότητας, αλλά και μια αποτυχία όσων, από το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον, πίστεψαν ότι θα ήταν ικανοί να «αναδιαμορφώσουν» τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή και, αφού κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό, προτιμούν να επιτρέπουν να βασιλεύει το χάος στην περιοχή, παρά να χάσουν τον έλεγχό της.



Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι ...




Ένα αγόρι τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που σημειώθηκαν τη νύχτα της Παρασκευής έξω από αστυνομικό τμήμα στα προάστια του Παρισιού, με αφορμή τη σύλληψη ενός άνδρα που απέτρεψε αστυνομικούς να ελέγξουν τη σύζυγό του, η οποία φορούσε μπούρκα.

Σύμφωνα με στέλεχος μουσουλμανικής ένωσης που μίλησε στο Γαλλικό Πρακτορείο, 200-400 άτομα είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από το αστυνομικό τμήμα και διαδήλωναν για τη σύλληψη του άνδρα αυτού.

Αστυνομική πηγή ανέφερε ότι ο σύζυγος συνελήφθη επειδή ξυλοκόπησε έναν αστυνομικό.

Κοντά στο τοπικό νοσοκομείο οι διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμάτων

Τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα η κατάσταση γύρω από το αστυνομικό τμήμα ήταν ήρεμη. Περίπου δέκα κλούβες είχαν παραταχθεί έξω από το κτίριο ενώ ένα ελικόπτερο της αστυνομίας πετούσε πάνω από τη συνοικία που ήταν σπαρμένη με σπασμένες πλάκες πεζοδρομίων και δοχεία δακρυγόνων.

Σημειώνεται πως σύμφωνα με νόμο που τέθηκε σε ισχύ τον Απρίλιο του 2011 απαγορεύεται στις γυναίκες να κυκλοφορούν σε δημόσιους χώρους έχοντας πλήρως καλυμμένο το πρόσωπό τους. Στους παραβάτες μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο έως και 150 ευρώ. Τα ενδύματα που απαγορεύονται είναι το νικάμπ και η μπούρκα.



Πολλά «γελάκια», χαριεντισμοί και ανούσιες – τετριμμένες δηλώσεις, με εστίαση στο σημαντικό, αλλά όχι μοναδικό για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, ζήτημα του αγωγού TAP (Trans-Balkan Pipeline), προκαλούν αρνητικά συναισθήματα σε αναλυτές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, που παρακολούθησαν την επίσκεψη του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, στην Τουρκία.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Αλήθεια, για ποιον λόγο ήταν τόσο απαραίτητη, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, η επίσκεψη του νέου υπουργού Εξωτερικών στην Τουρκία; Εκτός κι αν θεωρήσουμε ως επιτυχία το ότι ο Νταβούτογλου ανέφερε ότι ήταν το πρώτο ταξίδι στο εξωτερικό, οπότε αφού είχε προηγηθεί το ταξίδι στην Κύπρο, δικαιούμαστε να συμπεράνουμε ότι ο Τούρκος υπουργός θεωρεί «εσωτερικό» για την Ελλάδα την Κυπριακή Δημοκρατία. Τον ευχαριστούμε, για πολλούς, πάρα πολλούς ελπίζουμε, στην Ελλάδα, ψυχολογικά τουλάχιστον έτσι είναι.

Ποιο ήταν άραγε το νόημα της επανάληψης των περί «γέφυρας» φιλίας με γεωπολιτικό περιεχόμενο, αναφορές σχετικές με τον αγωγό; Τα είπαμε, τα εμπεδώσαμε, ώρα να προχωρήσουμε και σε βήματα υλοποίησης των συμφωνηθέντων, χωρίς να γίνεται υπερεκτίμηση από την ελληνική πλευρά της σημασίας του αγωγού τόσο στις διεθνείς σχέσεις της χώρας όσο και στην οικονομία της.

Από αυτό το σημείο και κάτω τι γίνεται; Η τουρκική πλευρά άκουσε με ικανοποίηση την ελληνική να τη διαβεβαιώνει ότι η πολιτική στήριξης της προσπάθειάς της να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει αλλάξει. Η ελληνική όμως πλευρά δεν άκουσε κάτι θετικό στο ζήτημα της χάραξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΠΖ) και στο Κυπριακό, τα οποία υποτίθεται είναι στην κορυφή της ατζέντας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αν πιστέψουμε τα λόγια του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, όπως στην κορυφή των προτεραιοτήτων από πλευράς Τουρκίας, αν και ανομολόγητα, είναι η προώθηση με κάθε τρόπο της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση…

Εάν κανείς κρίνει από τη «γλώσσα του σώματος», προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι τα πράγματα πηγαίνουν πολύ καλά στο παρασκήνιο και οι δυο χώρες προχωρούν στο να καταλήξουν σε συμφωνία που θα ξεμπλοκάρει τα δύο κορυφαία θέματα που προαναφέρθηκαν. Είναι όμως αυτό πραγματικότητα; Κι αν ναι, σε ποια κατεύθυνση κινείται η συμφωνία; Διότι εάν κανείς κρίνει από τη ρητορική της Άγκυρας, διεκδικεί τα πάντα στο ζήτημα της ΑΟΖ και μια λύση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της στο Κυπριακό, τέτοια που θα διασφαλίζει τον γεωπολιτικό έλεγχο σε μια περιοχή κρίσιμη για τον Ελληνισμό, όπου από γεωγραφικής απόψεως η Τουρκία έχει ένα πλεονέκτημα…

Δεν είναι όμως μόνο αυτό το ζήτημα. Στα δύο προαναφερθέντα κορυφαία θέματα, δεν μπορεί να μην εξετάσει κανείς την οπτική της Λευκωσίας και της Ουάσιγκτον. Η με το ζόρι αναφορά στο Κυπριακό και μόνο μετά από την υποβολή σχετικής ερώτησης δεν ακούγεται καλά, υπό φυσιολογικές συνθήκες στη Λευκωσία. Η δε επικείμενη επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στην Ουάσιγκτον με τις ΗΠΑ να βρίσκονται σε αναζήτηση στρατηγικού προσανατολισμού για την περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου κι ενώ αντιμετωπίζουν πάμπολλα προβλήματα στις σχέσεις τους με την Τουρκία, θέτει κι αυτή ερωτήματα ως προς τη σκοπιμότητα αυτής της επίσκεψης.

Κατά τα άλλα, περί τα τέλη του έτους θα υποδεχτούμε ξανά στην Αθήνα τον Αχμέτ Νταβούτογλου, ενώ η επόμενη σύνοδος του Ελληνοτουρκικού Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας θα πραγματοποιηθεί το πρώτο εξάμηνο του 2014, κατά τη διάρκεια της ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ.

Πηγή: Defence-Point




Η ανεργία μάλλον δεν ταιριάζει σε όλους τους τύπους ανθρώπων. Είναι μερικοί τύποι που νομίζεις ότι δεν θα ξεμείνουν ποτέ από δουλειά. Ότι και να συμβαίνει, κάπου θα ξετρυπώσουν ένα μεροκάματο. Είτε γκαρσονιλίκι είναι αυτό, είτε χαμαλίκι, είτε αγροτιλίκι κάτι θα βρίσκουν πάντα να κάνουν.

Ένας απ' αυτούς είμαι κι εγώ. Δύσκολα θα μείνω για πολύ καιρό χωρίς μεροκάματο. Δεν την μπορώ, δεν την αντέχω την ανεργία. Ποτέ μου δεν την άντεχα. Από φοιτητής θυμάμαι όλο κάτι θα σκάρωνα κι ένα μεροκάματο θα το είχα. Άλλοτε αξιοπρεπές, άλλοτε του δρόμου, άλλοτε του τρόμου. Θα το είχα όμως.

Τα καλοκαίρια στα νησιά και την επαρχία τα πράγματα ήσαν εύκολα. Παραμένουν πιο εύκολα από τα μεγάλα αστικά κέντρα, ακόμα και τώρα που οι δουλειές είναι δυσεύρετες. Ακόμα και σήμερα, μ' αυτή την κρίση, τους καλοκαιρινούς μήνες κάτι κινείται στα τουριστικά και στα αγροτικά μέρη.

Στην Αθήνα, η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα έχουν δυσκολέψει γι΄ αυτούς που δεν έχουν δουλειά. Όμως, σίγουρα υπάρχουν μεροκάματα κάπου. Αν ήμουν ακόμα εκεί, σίγουρα θα τα ανακάλυπτα. 

Κι εσύ, συνάδελφε και συναδέλφισσα, μπορείς να τα βρεις. Μη σε παίρνει από κάτω. Κάπου υπάρχει κάτι και για σένα...

Νίκος, 48 χρ.






Την πρόσληψη των πιο επίλεκτων βατραχανθρώπων, αλεξιπτωτιστών και πεζοναυτών, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θητείας τους, προβλέπει νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση και στόχο έχει την ποιοτική αναβάθμιση και την ταχεία ενίσχυση των Ειδικών Δυνάμεων.

Πρόκειται για το νομοσχέδιο που αφορά «Οπλίτες Βραχείας Ανακατάταξης» και το οποίο συντάχθηκε από το ΓΕΕΘΑ, αφού προηγουμένως έδωσε το «πράσινο φως» το Μέγαρο Μαξίμου. Επί της ουσίας πρόκειται για τροποποίηση του άρθρου 13 του νόμου 1911/1990.

Δυνατότητα πρόσληψης έχουν:

- Όσοι από τους οπλίτες ή έφεδρους δεν έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους και έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς, κατά τη διάρκεια της εκπλήρωσης της στρατιωτικής τους υποχρέωσης, από το Σχολείο Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης Οπλιτών Ειδικών Δυνάμεων και τη Σχολή Αλεξιπτωτιστών ή τη Σχολή Υποβρυχίων καταστροφών του Πολεμικού Ναυτικού, ανακατατάσσονται ή επανακατατάσσονται εθελοντικά για βραχεία περίοδο τριών ετών πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας στον Στρατό Ξηράς ή το Πολεμικό Ναυτικό, αντίστοιχα, ανεξάρτητα από τον κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν ή στην εφεδρεία του οποίου ανήκουν, εφόσον δεν παρήλθε ανά έτος από την ημερομηνία οριστικής απόλυσής τους.

- Οι ενδιαφερόμενοι βατραχάνθρωποι, αλεξιπτωτιστές και πεζοναύτες που εκπληρώνουν τις παραπάνω προϋποθέσεις μπορούν να ζητήσουν παράταση της ανακατάταξης ή της επανακατάταξής τους μέχρι δύο ακόμη φορές, διάρκειας πέντε ετών πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας η καθεμία. Η ανακατάταξη και η επανακατάταξη των ως άνω οπλιτών και εφέδρων, αντίστοιχα, γίνεται με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας έπειτα από εισήγηση του ενδιαφερόμενου Γενικού Επιτελείου και πρόταση του Αρχηγού του ΓΕΕΘΑ.

- Με κοινή απόφαση των υπουργών Άμυνας και Οικονομικών, ορίζεται ο αριθμός των ανακατατασσόμενων οπλιτών και των επανακατατασσόμενων εφέδρων για κάθε χρόνο, ανάλογα με τις ανάγκες των Γενικών Επιτελείων. Προτεραιότητα δίνεται στην ικανοποίηση των αναγκών των μονάδων της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών του Πολεμικού Ναυτικού.

- Ο συνολικός αριθμός των προσλήψεων δεν θα υπερβαίνει τους 50 για όλους τους κλάδους.

- Η επαγγελματική καριέρα των κομάντος πενταετούς θητείας θα διακόπτεται αυτόματα εφόσον κριθούν από αρμόδια υγειονομική επιτροπή ικανοί κατηγορίας δευτέρας (Ι2). Απολυόμενοι μεταφέρονται στην εφεδρεία του κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων, στον οποίο υπηρέτησαν ως οπλίτες βραχείας περιόδου, εφόσον η υπηρεσία τους αυτή είχε διάρκεια τουλάχιστον ένα έτος.



Η μυστική διπλωματία ήταν επί δεκαετίες το αγαπημένο «σπορ» των Ελλήνων πολιτικών, οι οποίοι αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα, ήταν όχι μόνο ανίκανοι, αλλά απολύτως επικίνδυνοι να μετέχουν σε διπλωματικές κινήσεις οι οποίες εξέφραζαν είτε προσωπικές πολιτικές είτε εξυπηρετούσαν σκοπιμότητες τρίτων.

Τα αποτελέσματα αυτής της επικίνδυνης άσκησης μυστικής διπλωματίας είναι ήδη καταγεγραμμένα στον διπλωματικό αλλά και τον φυσικό – γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδας, αφού τα Ίμια είναι «γκρίζα νησιά», ενώ ένα σημαντικότατο μέρος του Αιγαίου έχει μετατραπεί σε περιοχή άσκησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής (υποβοηθούμενη φυσικά από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό).

Η λίαν πρόσφατη δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου, στην οποία περιχαρής ο όψιμος υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά, αναφέρθηκε σε «αλλαγή των γεωγραφικών δεδομένων» που αφορούν την Ελλάδα και την Τουρκία, καταδεικνύει την πλήρη απάθεια – επικινδυνότητα που περιβάλει τους «διασώστες» της Ελλάδας, οι οποίοι χωρίς ψήγμα αιδούς και με θρασύτητα στον απόλυτο βαθμό τολμούν να αναφέρονται –έστω και μερικώς- σε μυστικές συμφωνίες που οι ίδιοι συνάπτουν με την Τουρκία και οι οποίες είναι μειωτικές για την Ελλάδα, ενώ ενέχουν ισχυρά δείγματα πράξεων που περιγράφονται ως «εσχάτη προδοσία».

Ο γνωστός για την μαχητικότητά του στα εθνικά θέματα βουλευτής Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Τέρενς Κουίκ, αναφερόμενος στις συγκεκριμένες δηλώσεις του Βενιζέλου για αλλαγή γεωγραφικών δεδομένων, δήλωσε πως «μόνο εύλογες απορίες και ανησυχία δημιουργούν τα όσα είπε», ενώ εύλογη είναι η απορία για το εάν τα όσα ελέχθησαν εκ μέρους του αντιπροέδρου της κυβέρνησης ήταν σε απόλυτη γνώση και συνεννόηση με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά…

Ο Βουλευτής Επικρατείας και Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ έκανε την εξής δήλωση για τα όσα ανακοίνωσε ο κ. Βενιζέλος:
«Οι δηλώσεις του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης και Υπουργού Εξωτερικών Ευάγγελου Βενιζέλου, μετά τη συνάντησή του στην Άγκυρα με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου, εγείρουν πολλές απορίες για την πορεία που λαμβάνουν οι θέσεις της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας.
Το γεγονός ότι ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος μίλησε ανάμεσα στις κουβέντες του με τον Νταβούτογλου για τον TAP, για «αλλαγή γεωγραφικών δεδομένων», επιβεβαιώνει την άποψη που διατύπωσα την ημέρα της ορκωμοσίας της νέας κυβέρνησης ότι η επιλογή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών, μόνο ανησυχίες μπορεί να δημιουργεί.
Επίσης, επισημαίνουμε, με εξ’ ίσου ιδιαίτερη ανησυχία, το γεγονός ότι ο Αχμέτ Νταβούτογλου μπροστά στην «πόρτα» που έφαγε η Τουρκία από την «αραβική άνοιξη» της Αιγύπτου, προσπαθεί να εμπλέξει την Ελλάδα στις πολιτικές της στην περιοχή της Μεσογείου,, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ζήτημα για την Ελλάδα, η οποία προσπαθεί να αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις της με την Αίγυπτο, πόσο μάλλον όταν η Αθήνα προσπαθεί να συνομιλήσει με το Κάιρο για θέματα ΑΟΖ.
Και μας μένει να ξεκαθαρίσει το Μέγαρο Μαξίμου, εάν όλα όσα συζήτησε και συμφώνησε ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος με τον Αχμέτ Νταβούτογλου ήταν σε προσυνεννόηση ή έτυχαν της εκ των υστέρων αποδοχής από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, όταν μάλιστα ο ίδιος ο κ.Σαμαράς, ανοίγει από αύριο κύκλο επαφών με υψηλόβαθμους αξιωματούχους των ΗΠΑ, εν όψει της επίσκεψής του στο Λευκό Οίκο, αρχές Αυγούστου
Nα επισημάνω ότι όσες ώρες ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών ήταν στην Άγκυρα, πολεμικά αεροπλάνα της Τουρκίας, παραβίαζαν τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας.
Λέτε να έκανε από τώρα πράξη την αλλαγή των γεωγραφικών δεδομένων που ανέφερε ο κ. Βενιζέλος;»
Τέλος, ο κ. Βενιζέλος με αυτή του τη δήλωση περί αλλαγής των γεωγραφικών δεδομένων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, κατόρθωσε να ακυρώσει την περίφημη ρήση «στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται, αλλά και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται»… Ομολογουμένως, το μεγαλείο νόησης του κ. Βενιζέλου θέτει νέα όρια στον ορισμό της πολιτικής και δη της μυστικής διπλωματίας. Ας κρατήσει, όμως, στο πίσω μέρος του μυαλού του πως για όλα και για όλους υπάρχει τιμωρία και η πολιτική του αμετροέπεια ενδεχομένως θα δώσει νέο ορισμό στην επικείμενη τιμωρία…

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Επειδή μέχρι τη στιγμή που γραφόταν αυτό το σχόλιο δεν είχε ανακοινωθεί η απομάκρυνση του κ. Βενιζέλου από το υπουργείο Εξωτερικών και -φυσικά- από την κυβέρνηση, υποθέτουμε ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ασπάζεται πλήρως τα όσα δήλωσε ο αντιπρόεδρός του... Αλήθεια, τι πρέπει να κάνει ένα μέλος της κυβέρνησης για να απομακρυνθεί κύριε Σαμαρά; Μήπως να... δώσει την Ακρόπολη σε ξένους ή μήπως να υπογράψει παραχωρητήριο ιδιοκτησίας κάποιου ελληνικού νησιού στην Τουρκία; Αλήθεια, θα δημοσιευτούν ποτέ τα αποτελέσματα των συζητήσεων των επιτροπών σοφών Ελλάδας και Τουρκίας; Τέλος, μπορεί ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας να απαντήσει πόσο από το Αιγαίο σήμερα είναι γαλάζιο;


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι ...