Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Ιουλ 2012


Αυτό δεν το ξέρατε κ. υφυπουργέ υγείας και εκλεκτή της ΔΗΜΑΡ;

Είναι προφανές ότι η υφυπουργός υγείας κ. Σκοπούλη όταν έλεγε προχθές στους γονείς των παιδιών με συγγενή καρδιοπάθεια, ότι περιμένει την απόφαση της πειθαρχικής δίωξης, εκείνης δηλαδή που χαλκεύτηκε από τον τέως υπ. υγείας κ. Λοβέρδο, τον νυν διοικητή του νοσοκομείου παίδων Αγία Σοφία (και ανιψιό του κ. Κρεμαστινού) και μερικών άλλων "εκλεκτών", εναντίον των δύο παιδοκαρδιοχειρουργών του μοναδικού δημόσιου και παγκοσμίως γνωστού για τις επιτυχίες του παιδοκαρδιοχειρουργικού κέντρου, προκειμένου να δώσει εντολή για την επαναλειτουργία του, δεν γνώριζε ότι εν τω μεταξύ έχουν πεθάνει 4 παιδάκια. όχι βέβαια εξ αιτίας των "καυγάδων" μεταξύ των γιατρών. αλλά εξ αιτίας του "λουκέτου" που μπήκε λόγω της ανωτέρω χαλκευμένης πειθαρχικής δίωξης.

Δεν γνώριζε επίσης η κ. Σκοπούλη, ότι οι γονείς των καρδιοπαθών παιδιών εκτός του ότι γνωστοποίησαν σε κάθε ενδιαφερόμενο ενυπογράφως και δια δελτίων τύπου, την μαρτυρία τους σχετικά με το τι πραγματικά συμβαίνει στο παιδοκαρδιοχειρουργικό, όπως και για το αβάσιμο των κατηγοριών που εξαπέλυσαν ψευδώς εναντίον των δύο γιατρών του παιδοκαρδιοχειρουργικού, έχουν ήδη καταθέσει και μηνυτήριο αναφορά προς τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Αθηνών κατά παντός υπευθύνου.

Αν λοιπόν δεν έδωσε σημασία σε όσα της είπαν οι ίδιοι οι γονείς και οι εργαζόμενοι, αν δεν ξέρει ότι μετά την κατάθεση της μήνυσης πέθανε ένα ακόμα παιδάκι εξ αιτίας του λουκέτου που έβαλαν στο μοναδικό δημόσιο παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο του νοσοκομείου παίδων Αγία Σοφία, τουλάχιστον ας διαβάσει μερικά αποσπάσματα από αυτήν την μηνυτήριο αναφορά, που μας έστειλαν οι γονείς, διότι αν μέχρι να βγει το "πόρισμα" της πειθαρχικής δίωξης, πεθάνει - ό μη γένοιτο- και άλλο καρδιοπαθές παιδάκι, τότε εκτιμούμε πως τόσο εκείνη όσο και ο νυν υπουργός υγείας ενδεχομένως θα αποκτήσουν, μαζί με τους προηγούμενους, όμοιες ποινικές ευθύνες.

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
(Απαλείφεται το όνομα)

ΠΡΟΣ ΤΟΝ Κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΗΝΥΤΗΡΙΟΣ ΑΝΑΦΟΡΑ
Των ... (απαλείφονται τα ονόματα)
ΚΑΤΑ

Παντός υπευθύνου και εμπλεκομένου στην υπόθεση καθ’ οιονδήποτε τρόπο και μέθοδο.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΜΕΝΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ: Παράβαση καθήκοντος (αρθ. 259 ΠΚ), Έκθεση (αρθρ. 306 ΠΚ) και Ανθρωποκτονία από αμέλεια (αρθρ. 302 ΠΚ).
Τυγχάνουμε άπαντες γονείς ανήλικων τέκνων που πάσχουν από καρδιολογικές παθήσεις. Εμείς, οι γονείς των καρδιοπαθών παιδιών, ως έχοντες άμεσο και διαρκές έννομο συμφέρον για την εύρυθμη λειτουργία και παροχή υπηρεσιών υγείας στην ειδική αυτή κατηγορία ασθενών, γνωστοποιούμε ενώπιόν Σας τα όσα υπέπεσαν στην αντίληψή μας, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας των ανήλικων τέκνων μας στο Παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», αλλά και μετά το κλείσιμο αυτού:

2010-2011: Με ευθύνη της Διοίκησης του «Αγία Σοφία», το μοναδικό δημόσιο Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο της Ελλάδας λειτουργεί με σημαντικότατη υποστελέχωση, ώστε να προκύπτει πρόβλημα στις εφημερίες και όχι μόνο. Αντί να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες διορισμών, ο συντονιστής του Κέντρου, κ. Κουρτέσης, προτείνει ως λύση το κλείσιμο της Καρδιοχειρουργικής Εντατικής Μονάδας του Κέντρου.

29 Σεπτεμβρίου 2011: Με απόφαση της Διοίκησης, τα εγχειρισμένα παιδιά μεταφέρονται, μέσω κοινόχρηστων ανελκυστήρων, σε Γενικές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, που βρίθουν μικροβίων (στοιχειοθετουμένου του εγκλήματος εκθέσεως κατ’ εξακολούθησιν).

3 Οκτωβρίου 2011: Γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό, γονείς και σύλλογοι συναντούμε τον Διοικητή του «Αγία Σοφία» κ. Παπασάββα. Διαμαρτυρόμαστε για το κλείσιμο της μονάδας προφορικώς και εγγράφως. Σε ερώτησή μας, ο κ. Παπασάββας μας διαβεβαιώνει ότι, όχι μόνο θα μπορούμε να φέρνουμε εκεί τα παιδιά μας, αλλά και ότι θα γίνονται και περισσότερα χειρουργεία.

7 Οκτωβρίου 2011: Επιτροπή γονέων καταθέτουμε επιστολή στο Υπουργείο Υγείας με αίτημα την άμεση στελέχωση του κέντρου και το άνοιγμα της μονάδας. Ο Διευθυντής του υφυπουργού κ. Τιμοσίδη, καθώς και ο κ. Πολύζος (Γενικός Γραμματέας, υπεύθυνος για τα νοσοκομεία) δηλώνουν ότι δε γνωρίζουν τίποτα για όλα αυτά! Ο κ. Πολύζος αναγκάζει τον κ. Παπασάββα σε εκ νέου συμβούλιο, ώστε να ξανασυζητηθεί το άνοιγμα της μονάδας, με την προϋπόθεση να παρευρεθούν, εκτός του συντονιστή κ. Κουρτέση, και οι έτεροι δύο καρδιοχειρουργοί.

10 Οκτωβρίου 2011: Το νέο συμβούλιο γίνεται, χωρίς να κληθούν οι δύο καρδιοχειρουργοί. Η Διοίκηση εμμένει στο κλείσιμο της μονάδας.

14 Οκτωβρίου 2011: Τα χειρουργεία καρδιάς σταματούν και παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Παπασάββα προς τους γονείς, τα παιδιά στέλνονται στο Ωνάσειο, σαν να μην υπάρχουν παιδοκαρδιοχειρουργοί στο «Αγία Σοφία». Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, η λειτουργία ολόκληρου του κέντρου καταλύεται!
Οι γονείς αντιδρούμε δυναμικά. Έκτοτε αρχίζει μια «παράξενη» αλυσίδα γεγονότων:

Ο κ. Παπασάββας ενημερώνει ξαφνικά όλους τους Έλληνες, ότι το κέντρο έκλεισε επειδή δυσλειτουργούσε, όχι λόγω υποστελέχωσης, αλλά λόγω τσακωμών και ασυμφωνίας των γιατρών!

Επικαλείται μάλιστα περιστατικό (το οποίο στα ΜΜΕ μεγεθύνθηκε σε «περιστατικά») νάρκωσης παιδιού, που ξύπνησε εν μέσω τσακωμού, χωρίς να έχει χειρουργηθεί, περιστατικό που δεν συνέβη και δεν αποδείχθηκε έως και σήμερα.

- Ο Διοικητής της 1ης ΥΠΕ κ. Μουσιώνης, ψευδέστατα ανακοινώνει από την κρατική τηλεόραση, ότι οι γιατροί μας δεν ενδιαφέρονταν για τα παιδιά που περίμεναν χειρουργείο καρδιάς, γι’ αυτό τα έστειλαν στο Ωνάσειο. Δηλώνει, επίσης, ότι εκεί έχουν ήδη πραγματοποιηθεί τα χειρουργεία, γεγονός ανακριβές! Κάνει, επίσης, νύξεις για παιδιά που στέλνονταν στο παρελθόν στο εξωτερικό, αλλά χωρίς να το καταλαβαίνει, υποστηρίζει τελικά το κέντρο, αφού ο αριθμός αυτός έχει σήμερα κατά πολύ μειωθεί!.

- Αυτά και μόνο, χωρίς να ερευνηθούν ενδελεχώς, έκαναν τον κ. Λοβέρδο να σχίζει τα ιμάτιά του από το βήμα της Βουλής και να απειλεί με απολύσεις!

- Τελευταία δε, αφού οι κατασκευασμένες συκοφαντίες ήταν φανερά ανεπαρκείς, βρέθηκε και νέα «αποκάλυψη»: η δήθεν άρνηση των γιατρών μας να συμμετέχουν σε περιστατικό του ογκολογικού τμήματος.

- Διαμαρτυρηθήκαμε και πάλι μέσω του πρώτου μας δελτίου τύπου. Κάποιοι όμως βιάζονταν πάρα πολύ.
Έτσι στις 27 Οκτωβρίου, έβγαλαν την ετυμηγορία:
Οι γιατροί μας κρίθηκαν ένοχοι, για «σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα, όπως παράβαση δεοντολογίας και παράβαση ιατρικού κώδικα» και τέθηκαν σε αργία!
Συνεπεία, επομένως, του κλεισίματος του Κέντρου, οι θεράποντες ιατροί του Κέντρου διώκονται πειθαρχικά και γονείς παιδιών με αντίστοιχα προβλήματα αναγκάζονται να απευθυνθούν σε ιδιωτικό κέντρο όπου συμβαίνουν τα εξής καταγγελλόμενα:

1) Νήπιο 20 μηνών, ονόματι ............, διακομίσθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2012 από την Ικαρία στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ», λόγω κατάποσης ξένου σώματος (μπαταρίας). Το παιδί εισήχθη στην Παιδιατρική Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας(ΠΜΕΝ) του Νοσοκομείου. Το ξένο σώμα αφαιρέθηκε από τον οισοφάγο του παιδιού με ενδοσκόπηση. Όμως μετά την αφαίρεση, υπήρχε συνεχιζόμενη αιμορραγία από τον οισοφάγο, η ακριβής προέλευση της οποίας χρειαζόταν να διερευνηθεί με αγγειογραφία. Όμως, το Αιμοδυναμικό Εργαστήριο του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», μοναδικό στο ΕΣΥ και το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να καλύψει το περιστατικό, δεν λειτουργεί από τις 19.10.2011, οπότε η Διοίκηση του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», με τη σύμφωνη γνώμη της Διοίκησης της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας (Υ.ΠΕ.) αποφάσισε και έκλεισε το Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο του«ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ».

Το Κέντρο αυτό, μοναδικό στο ΕΣΥ, περιελάμβανε:
α) το Καρδιοχειρουργικό Τμήμα,
β) το Καρδιολογικό Τμήμα και το Αιμοδυναμικό Εργαστήριο,
γ) το Καρδιοαναισθησιολογικό Τμήμα και
δ) την Καρδιοχειρουργική Εντατική Μονάδα.

Από τους θεράποντες ιατρούς του παιδιού στο«Π. & Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ» αναζητήθηκε λύση στο Ωνάσειο. Όμως, λόγω φόρτου εργασίας, δεν υπήρξε δυνατότητα να γίνει η αγγειογραφία εκεί. Εξ ανάγκης και με καθυστέρηση, το παιδί παραπέμφθηκε σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, όπου πραγματοποιήθηκε η αγγειογραφία. Το παιδί, όμως, απεβίωσε αμέσως μετά την αγγειογραφία.

2) Πρόωρο βρέφος, βάρους 500 γρ. νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» τον Μάρτιο 2012. Χρειάσθηκε να υποβληθεί σε καρδιοχειρουργική επέμβαση για απολίνωση ανοικτού βοταλείου πόρου. Η επέμβαση αυτή θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει εντός του Νοσοκομείου, όπως γινόταν για περισσότερα από είκοσι χρόνια, και με ελάχιστη ταλαιπωρία και έκθεση σε κίνδυνο για το βρέφος. Όμως, επειδή το Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο του «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» είναι κλειστό από τον Οκτώβριο 2011, το παιδί χρειάστηκε να διακομιστεί στο Ωνάσειο. Εκεί, υποβλήθηκε στην απαιτούμενη καρδιοχειρουργική επέμβαση. Αμέσως μετά την επέμβαση, επέστρεψε για συνέχιση της νοσηλείας του στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», αφού το Ωνάσειο δεν διαθέτει ανάλογη Μονάδα. Το βρέφος απεβίωσε λίγες ημέρες μετά Θεωρούμε ότι η ταλαιπωρία της άσκοπης μεταφοράς του, επιβάρυνε την ήδη κρίσιμη (λόγω προωρότητας) κατάστασή του...

3) Νήπιο 20 μηνών, ονόματι ............, με πολύπλοκη συγγενή καρδιοπάθεια και σύνδρομο DiGeorge, βρισκόταν σε παρακολούθηση από το Παιδοκαρδιο-χειρουργικό Κέντρο και τα άλλα σχετικά Τμήματα του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ».
Όταν αυτό έκλεισε, το παιδί παραπέμφθηκε από τους γιατρούς του «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» για χειρουργική αντιμετώπιση στο Ωνάσειο. Το βρέφος είχε, εκτός των άλλων, πρόβλημα στον καθετηριασμό περιφερικών αγγείων (φλέβες) και αιμοληψίας. Λόγω του υποκειμένου καρδιολογικού προβλήματος, η αιμοληψία έπρεπε να γίνεται με την λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία και πόνο του παιδιού, ώστε να μην κινδυνεύσει η ζωή του από κυάνωση καθώς θα «σφίγγεται». Όσες φορές το βρέφος χρειάστηκε να υποβληθεί σε εξετάσεις αίματος, τα όποια προβλήματα, μερικά σοβαρά, κατά τη διάρκεια της αιμοληψίας είχαν αντιμετωπιστεί με επιτυχία στο «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», γιατί οι γιατροί του ήξεραν το πρόβλημα και πώς να το χειριστούν. Στο Ωνάσειο, το παιδί προγραμματίστηκε για καρδιακό καθετηριασμό στις 23 Μαρτίου 2011. Για τον καθετηριασμό, χρειάστηκε να γίνει αιμοληψία. Κατά τη διάρκεια της αιμοληψίας, το παιδί έκανε έντονη κυανωτική κρίση και απεβίωσε.

Με μεγάλη μας δυσαρέσκεια και ανησυχία έχουμε διαπιστώσει ότι, από το Σεπτέμβριο τουλάχιστον του έτους 2011, ξεκίνησε μια μεθοδευμένη προσπάθεια προκειμένου να απαξιωθεί το Ειδικό Κέντρο Αντιμετώπισης Συγγενών Καρδιοπαθειών στα Παιδιά, μέσω μιας δήθεν λειτουργικής διασύνδεσης αυτού με το Ωνάσειο.

Ειδικότερα με την με αρ. 1/23/26-9-2011 απόφασή του το ΔΣ του Νοσοκομείου με πρόσχημα την υπαρκτή αδυναμία πλήρους κάλυψης των εφημεριών της ΚΕΜ, λόγω υποστελέχωσης (καλύφθηκαν οι 29 από τις 30 ημέρες του Σεπτεμβρίου) προχώρησε στην ουσιαστική κατάργηση της Καρδιοχειρουργικής Εντατικής Μονάδας (ΚΕΜ) δια της ενσωμάτωσής της στη γενική παιδιατρική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Η ανωτέρω απόφαση λόγω της προφανούς «επικινδυνότητάς» της (έλλειψη υποδομής για την πραγματοποίηση του εγχειρήματος με κίνδυνο ακόμη και ζωής των ασθενών) ανακλήθηκε με το με αρ. 26/19-10-2011 πρακτικό του ΔΣ του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», όπου μεταξύ άλλων αποφασίστηκε:

«..1) Την παραπομπή όλων των καρδιοχειρουργικών περιπτώσεων, τακτικών και επειγόντων, νεογνών και παιδιών, του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό κέντρο ως την περάτωση της διαδικασίας αναβάθμισης του ΕΚΑΣΚΑΠ,
2) Την αποστολή της υπ’ αριθμ. πρωτ. 22321/17-10-2011 επικαιροποιημένης υφισταμένης λίστας καρδιοχειρουργικών περιπτώσεων στο ΩΚΚ προκειμένου να αξιολογηθεί από τους Ιατρούς του ΩΚΚ οι οποίοι και θα προγραμματίσουν τους ασθενείς για τις τυχόν περαιτέρω ενέργειες,
3) Την ανάκληση της υπ’ αριθμ. 1/23/26-9-2011 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου όσον αφορά στην συγχώνευση των δύο Τμημάτων Χειρουργικής Θώρακα σε ένα ώστε να παραμείνουν δύο τμήματα Χειρουργικής Θώρακα,
4) Την άμεση προκήρυξη όλων των κενών θέσεων των παραπάνω τμημάτων,
5) κατά τη διάρκεια της αναβάθμισης του ΕΚΑΣΚΑΠ δεν θα προγραμματίζονται και δεν θα πραγματοποιούνται εφημερίες από τους καρδιοχειρουργούς του Νοσοκομείου,
6) Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα δεν θα εκτελούνται στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο καθετηριασμοί ή άλλες επεμβατικές πράξεις που απαιτούν την άμεση συνδρομή Καρδιοχειρουργών...».

Οι ανωτέρω αποφάσεις πέραν της ασάφειάς τους, προκαλούν έντονες ανησυχίες, κατά την κρίση μας, για την επιχειρούμενη προσπάθεια «αναβάθμισης» του ΕΚΑΣΚΑΠ, τη στιγμή που από ότι εμείς τουλάχιστον αντιλαμβανόμαστε αυτό όχι μόνο δεν αναβαθμίζεται αλλά ουσιαστικά καταργείται, ενώ αντίστοιχα προάγεται το Ωνάσειο, μολονότι η λειτουργία της ΚΕΜ για 25 έτη είχε διαμορφώσει ένα εξαιρετικά έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό, που ανταποκρινόταν άριστα στις αυξημένες απαιτήσεις των καρδιοχειρουργημένων παιδιών μας.
Απόδειξη τούτου, αποτελεί το εξαιρετικό ποσοστό καλών αποτελεσμάτων σε ασθενείς με πολύπλοκες συγγενείς καρδιοπάθειες και δύσκολες επεμβάσεις θώρακα.
Σε διεθνές επίπεδο τέτοιο προσωπικό που απαιτεί επίπονη και μακρόχρονη εκπαίδευση, διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού και δεν καταργείται!
Πολύ περισσότερο δε όταν το εν λόγω τμήμα εξοπλίστηκε, στελεχώθηκε και λειτούργησε με χρήματα του ελληνικού λαού, ο οποίος το έφτιαξε για να παρέχει υψηλού επιπέδου δωρεάν υγειονομικές υπηρεσίες στα παιδιά του ως το μοναδικό ΔΗΜΟΣΙΟ παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο της χώρας, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αν όχι ευρωπαϊκό παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο τουλάχιστον διαβαλκανικό και μάλιστα με υψηλότατες προδιαγραφές.

Αντίθετα τα «αρμόδια όργανα» αποφάσισαν το κλείσιμο του Κέντρου και την αποστολή των περιστατικών σε διάφορα ιδιωτικά κέντρα, με τα ανωτέρω τραγικά αποτελέσματα.

Θεωρούμε λοιπόν ότι βαρύτατη ευθύνη για όλα τα παραπάνω και το άδικο και παράνομο κλείσιμο της μονάδας φέρουν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και συγκεκριμένα ο Διοικητής και το Δ.Σ. του Νοσοκομείου Αγία Σοφία, ο συντονιστής διευθυντής του καρδιοχειρουργικού τμήματος και όποιο άλλο πρόσωπο έχει τυχόν εμπλακεί με σκοπό αποκόμισης παράνομου περιουσιακού οφέλους.

Επειδή από όλα τα ανωτέρω προκύπτει πως υπάλληλοι με πρόθεση παραβίασαν τα καθήκοντά τους με σκοπό να προσπορίσουν στον εαυτό τους ή σε άλλους παράνομο όφελος, με την αποστολή όλων των περιστατικών σε ιδιωτικά κέντρα, επειδή εξέθεσαν και συνεχίζουν να εκθέτουν τα άρρωστα τέκνα μας σε κίνδυνο, ενώ από την ανωτέρω συμπεριφορά τους επήλθε ήδη ο θάνατος τριών βρεφών, που δεν θα είχε συμβεί αν το Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων λειτουργούσε ως όφειλε και παρείχε τις υπηρεσίες του.
Κατόπιν των ανωτέρω και προς αποφυγή τέλεσης άλλων τέτοιων τραγικών λαθών που συνέπεια έχουν την απώλεια ανθρώπινων ζωών, ζητάμε την διερεύνηση των ανωτέρω περιστατικών και την ποινική αξιολόγηση της συμπεριφοράς παντός υπευθύνου.

Αθήνα 15/5/2012
Οι μηνυτές
Όσοι δεν γνωρίζετε την ιστορία μπορείτε να δείτε μερικές από τις δεκάδες σχετικές αναρτήσεις μας εδώ μιας και η "Κλασσικοπερίπτωση" βρίσκεται από την αρχή στο πλευρό των παιδιών των γονιών αλλά και των διωκομένων γιατρών.


Σύγχρονα εργασιακά κάτεργα προωθεί το Βερολίνο σε συμφωνία με την κυβέρνηση για τη δήθεν προσέλκυση «επενδύσεων»

Το ζήτημα της δημιουργίας/λειτουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών φαίνεται -σύμφωνα με δημοσιεύματα- ότι ανοίγει και πάλι, με φερόμενη ως πρώτη σε σειρά «προτίμησης» την περιοχή της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ιδιαίτερα η Γερμανία –σε αγαστή συνεργασία τόσο με την νυν όσο και με τις πρώην μνημονιακές κυβερνήσεις- φαίνεται να επικεντρώνουν τους σχεδιασμούς τους, πέραν των άλλων, στον κατακερματισμό της χώρας σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, με ελάχιστη ή μηδενική φορολογία, με εργασιακές σχέσεις arbeitslagern (στρατόπεδα εργασίας) και πολεοδομικούς κανόνες ανύπαρκτους. Το «καρότο» είναι η διακήρυξη του Βερολίνου ότι μέσα στις ζώνες διαμορφώνεται ένα περιβάλλον για προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων που «θα ευνοήσουν την οικονομία της χώρας και θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας». Αυτό, όμως, που ουσιαστικά δημιουργείται είναι περιοχές κερδοφορίας του ξένου κεφαλαίου, με εργασιακές συνθήκες Ασίας και μηδενικά σχεδόν οφέλη για την εγχώρια οικονομία.

Μάλιστα, ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Ν. Μηταράκης, μιλώντας από το βήμα του συνεδρίου του «Economist», υπογράμμισε ότι «ειδικά για την προσέλκυση επενδύσεων και την άμεση δημιουργία θέσεων εργασίας διερευνάται, στα πλαίσια των δυνατοτήτων που μας δίνει η ευρωπαϊκή νομοθεσία, η λειτουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών. Με προστασία βέβαια των εργασιακών δικαιωμάτων». Ωστόσο, οποιαδήποτε έννοια προστασίας των εργαζομένων είναι εντελώς αντίθετη με την ύπαρξη και λειτουργία των ΕΟΖ, που από τη φύση τους έρχονται να καταρρίψουν τα «εμπόδια» της εργατικής νομοθεσίας, αλλά και να εξασφαλίσουν ευνοϊκότερο ειδικό νομικό και φορολογικό καθεστώς στις εταιρείες που θα προσέλθουν.

Για τις νέες εξελίξεις στο θέμα της δημιουργίας ΕΟΖ και ειδικότερα στην περιοχή της Θράκης, παραθέτουμε ακολούθως το ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημερινό άρθρο του Μιχαήλ Γελαντάλι από το www.euro2day.gr καθώς και ένα παλιότερο άρθρο του Ριζοσπάστη που αναφέρεται στα στοιχεία από την εμπειρία της λειτουργίας ΕΟΖ σε άλλες χώρες.

ΩΡΙΜΑΖΕΙ Η ΙΔΕΑ ΤΩΝ ΕΟΖ
Του Μιχαήλ Γελαντάλι

Mε τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την αμέριστη… συνδρομή του Βερολίνου και την ανάλογη εκ των έσω ανακίνηση του θέματος φαίνεται πως τίθεται εκ νέου το ζήτημα της δημιουργίας – λειτουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ).

Το ότι η πρώτη σχεδιάζεται να διαμορφωθεί στη Θράκη (και ολίγη από Ανατολική Μακεδονία) προφανώς και δεν είναι άσχετο από το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια το τουρκικό προξενείο αλωνίζει στην περιοχή και Τούρκοι πολιτικοί αναφέρονται τις τελευταίες μέρες με νόημα στην ανάγκη του σεβασμού των δικαιωμάτων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης.

Και για να μην παρερμηνεύονται οι προθέσεις τους, αυτές τις μέρες περιοδεύει στην περιοχή ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Όσοι γνωρίζουν ποιος είναι ο Τούρκος πολιτικός και κυρίως ποια περιβόητη οργάνωση εκπροσωπεί ο πολιτικός φορέας του απορούν με την εκκωφαντική σιωπή που δείχνουν για το όλο θέμα η Αθήνα και οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι. Ο Ντ. Μπαχτσελί είναι ο αρχηγός της περιβόητης «αγέλης» των Γκρίζων Λύκων, ό,τι αυτό προοιωνίζεται για τη συνέχεια και την ετεροβαρή σχέση Αθήνας – Άγκυρας.

Το ζήτημα της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης εξετάστηκε διεξοδικά στο συνέδριο του Χρηματοοικονομικού Φόρουμ Θράκης (διεξήχθη τις προηγούμενες μέρες στην Αλεξανδρούπολη), με τους υπεύθυνους να εμφανίζονται αισιόδοξοι πως οι συνθήκες είναι ώριμες και λείπει μόνο η πολιτική βούληση για να προχωρήσει η ΕΟΖ Θράκης (και… ολίγης Ανατ. Μακεδονίας).

ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ

Ειδικά για τις ΕΟΖ, οι δανειστές έχουν δείξει εδώ και καιρό τις διαθέσεις και τους σχεδιασμούς τους. Το θέμα ανακίνησε πρώτος ο Νικόλας Χουντής με σχετικό ερώτημά του (τον Ιούνιο του 2011) προς την Κοινότητα, για να λάβει τρεις εβδομάδες αργότερα την απάντηση-επιβεβαίωση του επιτρόπου (Όλι Ρεν).

Δημοσιότητα δόθηκε στον τύπο (κυρίως από τις σελίδες της «Ελευθεροτυπίας» τότε) με σχετικά άρθρα υπό τους εύγλωττους τίτλους «Ελλάδα, η πρώτη γερμανική αποικία στη Δυτ. Ευρώπη» (3/9/2011) και «Οι Γερμανοί ζητούν γην και ύδωρ για… ψίχουλα επενδύσεων» (9/10/2011). Οι τότε υπουργοί της κυβέρνησης Παπανδρέου επιδίδονταν σε υπερθεματικές αναφορές για επενδύσεις χιλιάδων θέσεων εργασίας, δεκάδων δισ. ευρώ κ.λπ., με τους Ευάγγ. Βενιζέλο (τότε τσάρος της οικονομίας) και Μιχ. Χρυσοχοΐδη (τότε υπουργός Ανάπτυξης) να… μεγαλουργούν. Εν πάση περιπτώσει, αυτά είναι παρελθόν και λεπτομέρειες, καθώς το Βερολίνο φαίνεται να δείχνει και πάλι ενδιαφέρον για την πρωτοβουλία που αναπτύσσεται τελευταία από τον αρμόδιο επίτροπο Όλι Ρεν και την Κοινότητα.

Παράλληλα, και στο εσωτερικό έχουν πάρει ζεστά την όλη υπόθεση κι η Περιφέρεια Θράκης ολοκληρώνει σχετική μελέτη (εκπονήθηκε από ιδιωτική εταιρεία), στην οποία καταγράφονται όλα τα πιθανά ενδεχόμενα ανάπτυξης της περιοχής. Μάλιστα, στο Φόρουμ της Αλεξανδρούπολης, η Κατερίνα Καραγιάννη (δημιουργός του ΧΦΘ) έκανε λόγο για ενδιαφέρον εταιρειών, χωρίς όμως να δώσει περισσότερες επεξηγήσεις.

Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ

Ωστόσο, πέρα από τη θεατή επιχειρηματική όψη, υπάρχει και μία λιγότερο ευδιάκριτη, που χρειάζεται προσεκτικότερη εξέταση. Και γινόμαστε σαφείς, καθώς στην τεχνική έκθεση της Capital Markets Experts αναφέρονται προϋποθέσεις και κριτήρια όπως ότι «η ελευθερία επιλογής νομίσματος στην εφαρμοζόμενη λογιστική στο πλαίσιο μιας ΕΟΖ μπορεί να δώσει λύσεις σε θέματα όπως η νομισματική αστάθεια, ο υψηλός πληθωρισμός, οι ζημίες από συναλλαγματικές διαφορές». Αλλά και η αναφορά ότι «το εργασιακό δυναμικό στις κατά τόπους ΕΟΖ είναι κατά κύριο λόγο τοπικό και η εισαγωγή (σ.σ. sic!) εργαζομένων αφορά κυρίως σε εξειδικευμένους experts-εργοδηγούς των μητρικών πολυεθνικών που επενδύουν στη ζώνη».

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ

Επειδή, όμως, έχουμε ασχοληθεί επισταμένως με το θέμα των ΕΟΖ και η εκτίμησή μας είναι πάγια πως τίποτε δεν είναι σύμπτωση, τυχαίο ή… απρογραμμάτιστο (κυρίως από την πλευρά των δανειστών, και κυρίως των Γερμανών), υπενθυμίζουμε μερικές χρήσιμες λεπτομέρειες:
Εξαρχής (Ιούλιος – Αύγουστος 2011) η γερμανική πλευρά είχε θέσει χωρίς περιστροφές το πώς εννοεί τις επενδύσεις στην Ελλάδα, τόσο στη συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με την ηγεσία του BDI (του πανίσχυρου Συνδέσμου Βιομηχανιών) όσο και στις επαφές των Γ. Παπακωνσταντίνου και Μιχ. Χρυσοχοΐδη.

Ποιος αλήθεια έχει ξεχάσει το περίφημο πρόγραμμα Helios ή τις αναφορές του Γερμανού τσάρου της οικονομίας για τον ελληνικό ήλιο, που θα μπορούσε να λύσει πολλά από τα προβλήματα του Βερολίνου; Ποιος αλήθεια έχει ξεχάσει τις αλήστου μνήμης θριαμβικές δηλώσεις του Μιχ. Χρυσοχοΐδη πως «με τη γερμανική κυβέρνηση χτίζεται, μετά και τη συμφωνία της 21ης/7 μία συμμαχία για την ανάπτυξη»;

Υποστήριζε τότε ότι «εργαζόμαστε για να μετατραπεί το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης σε σχέδιο ανάκαμψης και σε ριζική αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας». Πομφόλυγες ολίγιστων πολιτικών παραγόντων, που όμως έχουν τη σημασία τους, όταν η άλλη πλευρά (δανειστές – Βερολίνο) είναι ξεκάθαρη. Γι’ αυτό θυμίζουμε την επισήμανση του Hans Peter Keitel (επικεφαλής του πανίσχυρου Bundesverband der Deutschen Industrie – BDI) για το υψηλό εργατικό κόστος στην ελληνική αγορά εργασίας.

Επίσης, την προειδοποίηση του Martin Knapp (επικεφαλής του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου) πως «στην ελληνική αγορά δραστηριοποιούνται περί τις 150 γερμανικές επιχειρήσεις, όμως όλες ασχολούνται με την εισαγωγή-εμπορία προϊόντων που παράγονται αλλού. Και αυτό είναι πρόβλημα», συνιστώντας προφανώς την προσαρμογή των αμοιβών σε επίπεδα… Ουγγαρίας ή Πολωνίας, αφού (σύμφωνα με τις τότε δηλώσεις του) η Ελλάδα έχει χάσει τη μάχη της προσέλκυσης επενδύσεων από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Αλλά και στην επίσκεψη του Stefen Kapferer (είχε συναντηθεί τότε με τον Ευάγγ. Βενιζέλο) είχε δοθεί το περίγραμμα του πώς εννοούνται οι επενδύσεις: αποικιακού χαρακτήρα, με ξεχωριστό νομικό, διοικητικό και εργασιακό καθεστώς, στη λογική του πώς βλέπουν οι Γερμανοί την ευρωπεριφέρεια γενικά και ειδικότερα τη χώρα μας.

ΥΓ.: Για να έχουμε ακόμη πιο ξεκάθαρη εικόνα όσων πιθανόν παίζονται με τις ΕΟΖ (κυρίως όμως με αυτήν της Θράκης), στοιχεία χρήσιμα βρίσκουμε στο πληρέστατο «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα» του Δημ. Μπάτση (πρώτη έκδοση 1947 και επανέκδοση από τις εκδόσεις Κέδρος) και στο νηφάλιο, αλλά αρκούντως προφητικό «Για το ζήτημα του Αιγαίου» του Αναστάσιου Ι. Πεπονή (εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη) για τα πετρέλαια, τον Μάρτη του ’87, τις συνοριακές διαφορές, την Ε.Ε. και την ενεργειακή «γέφυρα». Όπου η ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Θάσου, ο ρόλος της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης, η γεωστρατηγική σημασία του Έβρου και ο (πιθανός) ορυκτός πλούτος στην περιοχή Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης έχουν πρωτεύουσα σημασία.

*** Το άρθρο του Ριζοσπάστη της 25.09.2011:
«ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ» ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

Το άθλιο καθεστώς των «Ειδικών Οικονομικών Ζωνών» (ΕΟΖ) επανήλθε στην επικαιρότητα, με αφορμή την επίσκεψη του υφυπουργού Οικονομίας της Γερμανίας Στέφαν Καπφέρερ στην Αθήνα και οι συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση για την προοπτική γερμανικών επενδύσεων στην Ελλάδα. Ο κ. Καπφέρερ μετέφερε στους συνομιλητές τους την απαίτηση τόσο της γερμανικής κυβέρνησης, όσο και των γερμανικών επιχειρήσεων για τη δημιουργία ΕΟΖ στην Ελλάδα, όπου θα εφαρμόζονται ειδικά νομικά ή διοικητικά πλαίσια. Δηλαδή, Ζώνες με χαμηλό «εργατικό κόστος», ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ειδικό φορολογικό και ειδικό νομικό καθεστώς.

ΑΣ ΡΙΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ στη διεθνή εμπειρία από τη δημιουργία και λειτουργία των ΕΟΖ σε άλλες χώρες, αφού υπολογίζεται ότι σήμερα υπάρχουν περισσότερες από 3.000 ΕΟΖ σπαρμένες σε περισσότερες από 120 χώρες.

Οι πρώτες ΕΟΖ δημιουργήθηκαν για λογαριασμό των αμερικανικών πολυεθνικών στις περιοχές του Μεξικού, κοντά στα σύνορα με τις ΗΠΑ και ονομάστηκαν «maquilladoras». Εκεί οι αμερικάνικες εταιρείες εισάγουν αδασμολόγητα τις πρώτες ύλες, πληρώνουν με εξευτελιστικά μεροκάματα τους Μεξικανούς, εξάγουν εξ ολοκλήρου την παραγωγή τους και απαλλάσσονται από τους φόρους.

ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ, οι στόχοι των χωρών που δημιουργούν ΕΟΖ στο έδαφός τους είναι η επέκταση και ο εκσυγχρονισμός της οικονομίας μέσω των επενδύσεων, η εισαγωγή τεχνολογίας και η δημιουργία θέσεων εργασίας. Στην πράξη και οι τρεις στόχοι αναιρούνται.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι οι επιχειρήσεις που λειτουργούν εντός των ΕΟΖ χρησιμοποιούν εισαγόμενες πρώτες ύλες χωρίς δασμούς, αξιοποιούν τη φορολογική ασυλία και δεν πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους, σε συνδυασμό με τη χαμηλή διασύνδεσή τους με την εγχώρια οικονομία, δείχνει ότι το όφελος για την οικονομία της φιλοξενούσας χώρας είναι μηδαμινό.

Οσο για τις θέσεις εργασίας, το όποιο όφελος είναι αμελητέο μπροστά στην άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΜΕΛΕΤΗ της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι εργαζόμενοι αυτών των ζωνών δουλεύουν 10 – 12 ώρες καθημερινά, ενώ σε κάποιες περιόδους ακόμη και 16 ώρες συνεχώς. Πολλά εργοστάσια χρησιμοποιούν σύστημα ημερήσιων, ή εβδομαδιαίων πλάνων παραγωγής. Πράγμα που σημαίνει ότι για να πάρει ο εργάτης το μεροκάματό του πρέπει να πετύχει το πλάνο παραγωγής. Ετσι, σε κάποιες περιπτώσεις οι εργάτες είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν πέραν της «κανονικής» βάρδιας.

ΣΕ ΑΛΛΗ ΜΕΛΕΤΗ της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρεται ότι στις ΕΟΖ της Κίνας το μέσο ωράριο ποικίλλει από τις 54 ως τις 77 ώρες τη βδομάδα.

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες υπάρχουν σε Κίνα, Αγκόλα, Μπαγκλαντές, Βραζιλία, Ινδία, Ιράν, Ιορδανία, Καζακστάν, Ομάν, Πακιστάν, Φιλιππίνες, Πολωνία, Νότια Κορέα, Ρωσία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Καμπότζη, Περού κ.α.

ΤΕΤΑΡΤΗ 04 ΙΟΥΛΙΟΥ



Γράφει ο Κ. Κυριακόπουλος

Σε αυτό τον απίστευτο ρεφενέ, όλοι έβαλαν το χειρότερο εαυτό τους.

Ο Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία, έβαλε το πιο αποκρουστικό κομμάτι της νεοφιλελεύθερης πολιτικής από την οποία διακατέχεται, και ξεπουλά τα πάντα.
Μόνο που αυτά που ξεπουλά, δεν είναι η προίκα της ούτε η αφάγωτη προίκα του αρχηγού της.
Είναι η πληρωμένη με αίμα και ιδρώτα περιουσία του λαού μας, και από αυτή οφείλουν να κρατήσουν μακριά τα ντροπιασμένα και ταπεινωμένα χέρια τους.

Ο μαϊντανός της τραβεστί Αριστεράς, συνεισέφερε με το νεοταξίτικο δηλητήριο της λαθροπροστασίας και της λαγνείας του με οτιδήποτε εθνοκτόνο περπατά, κολυμπά ή πετάει και πλιατσικολογεί σ αυτή τη χώρα.

Και οι πράσινοι δήμιοι της εθνικής μας αξιοπρέπειας, συνεισέφεραν...


Την εγκληματική τους ενοχή για την καταστροφή του τόπου, που πλανιέται στην πιάτσα ης πολιτικής συναλλαγής, για να εξασφαλίσει την πολιτική της αμνηστία για τα κορυφαία εθνοκτόνα της εγκλήματα.

Και φυσικά οι αφελείς της Ελληνικής κοινωνίας, γι ακόμη μια φορά έβαλαν σ αυτό το ρεφενέ της ταπείνωσης και της κατοχικής προσαρμογής, την τρικολόρε τους ψήφο. Αυτή την καταραμένη ψήφο που διαχρονικά κατέστρεψε τον τόπο μας και παρέδωσε αμαχητί της αξιοπρέπεια του λαού μας.

Από αυτόν το ρεφενέ του ευτελισμού, υπήρξε και νέα γενιά δολοφονημένων, πλάι στις χιλιάδες των δολοφονημένων συνανθρώπων μας, που ήταν θύματα της εγκληματικής τους πολιτικής.

Πρώτη σ αυτή τη λίστα της ντροπής, είναι η εθνική αξιοπρέπεια. Σήμερα δέχτηκε τη χαριστική βολή, από τον συνυπεύθυνο της εθνικής τραγωδίας. Πρόκειται για τον άνθρωπο που δε δίστασε να υπογράψει το συνυποσχετικό της ντροπής, ως διαπιστευτήριο στο κατοχικό σουλτανάτο, με αντάλλαγμα την ανοχή τους για την ανάδειξή του σε πρωθυπουργό συνεχιστή του δοσιλογισμού.

Τη σκυτάλη πήραν οι ελάχιστες προσδοκίες που δημιούργησε προεκλογικά στους αφελείς κοψοχέρηδες που αμετανόητοι πήραν και πάλι στο χέρι τους το τρικολόρε ψηφοδέλτιο.

Και φυσικά στο δολοφονικό κρεβάτι του Προκρούστη, τοποθετήθηκαν μια προς μια οι όποιες ελπίδες τόλμησαν να εναποθέσουν σ' αυτή την ανίερη πολιτική συναλλαγή, οι Έλληνες πολίτες που δικαιούνται να έχουν ένα μίνιμουμ απαιτήσεων, από την εθνική κυβέρνηση της χώρας τους.

Στο Ελληνικό κοινοβούλιο σήμερα, αυτό που συζητήθηκε, δεν ήταν προγραμματικές δηλώσεις εθνικής κυβέρνησης.
Ήταν ένα άθλιο πρόγραμμα κατοχικού πλειστηριασμού που βγάζει στο σφυρί την πατρίδα και την εθνική μας αξιοπρέπεια, και αυτό στο όνομα καμίας σκοπιμότητας δε θα πρέπει να μείνει ατιμώρητο.

Σ αυτή τη χορογραφία των δολοφόνων της εθνικής αξιοπρέπειας, όλοι όσοι τη συναποτελούν και πρωτίστως ο κατοχικός πρωθυπουργός, δείχνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν μέχρι τέλους.

Κόντρα κι ενάντια σ αυτή την ορκισμένη δουλοπρέπεια, η Ελληνική κοινωνία έχει μονάχα ένα πράγμα να αντιπαραθέσει…
.
Την περηφάνια που της απέμεινε… Αν της απέμεινε…
Την όποια αποφασιστικότητα διαθέτει… Αν τελικά τη διαθέτει, προκειμένου να σταθεί όρθια στις δύσκολες μέρες που έρχονται.
Και φυσικά τη θέλησή της… Αν κι εφ όσον διαθέτει αυτή τη θέληση, προκειμένου να πάρει και πάλι στα χέρια της την κατασχεμένη της πατρίδα.

Απέναντι σ αυτόν τον επικίνδυνο πολιτικό ρεφενέ, που επί τριανταπέντε λεπτά δε δεσμεύτηκε να δημιουργήσει οτιδήποτε, αλλά απαρίθμησε όλα εκείνα τα οποία θα καταστρέψει…

Απέναντι σ αυτή την αθλιότητα της πολιτικής εξαπάτησης που δεν τόλμησε να επαναλάβει ούτε καν τις στοιχειώδεις προεκλογικές διατυπώσεις της (παραπομπή για τιμωρία των ενόχων της εθνικής καταστροφής, μείωση ΦΠΑ, λαθρομετανάστευση, εγκληματικότητα κλπ), η Ελληνική κοινωνία, όχι μονάχα δεν νομιμοποιείται να επιδείξει την ελάχιστη ανοχή, αλλά εκείνο που υποχρεούται είναι να οργανώσει από την πρώτη κιόλας στιγμή την άμεση ανατροπή της και την ακύρωση αυτού του εφιαλτικού σχεδίου.

Αυτός ο ρεφενές της ντροπής τα έδωσε όλα…
Απ αυτό το συρφετό της ταπείνωσης, θα πρέπει να αφαιρέσει ο λαός και τα σώβρακα.


Πυρά κατά του Αντώνη Σαμαρά εξαπέλυσαν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες σχολιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις του, σημειώνοντας ότι ο πρωθυπουργός εξάντλησε την ομιλία του στην παράθεση μιας λίστας ευχών εγκαταλείποντας την προεκλογική υπόσχεση της επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου και ακολουθώντας πλήρως στις επιταγές της τρόικας και των πιστωτών της χώρας.

Σε σχετική τους ανακοίνωση οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κατηγορούν τον Αντώνη Σαμαρά ότι ξέχασε πλήρως τις δημόσιες δεσμεύσεις του καθώς δεν αναφέρθηκε καθόλου στη διερεύνηση και την απόδοση ευθυνών για το πώς οδηγήθηκε η Ελλάδα στο ΔΝΤ και τα μνημόνια. Επίσης, προσθέτουν ότι ο κ. Σαμαράς χαιρέτησε το θάρρος του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ για τον σχηματισμό κυβέρνησης αποφεύγοντας ακόμη και τον παραμικρό υπαινιγμό ότι ο κ. Βενιζέλος είναι εκ των βασικών συντελεστών για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα σήμερα.

Από τα περίφημα 18 μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας που παρουσίασε στις 31 Μαΐου 2012, επισημαίνουν τέλος οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, έκανε έμμεση αναφορά σε λιγότερα από τα μισά με χαρακτηριστική την παντελή απουσία κάθε αναφοράς στην αποκατάσταση των πολύ χαμηλών συντάξεων, των πολυτεκνικών επιδομάτων, των ειδικών επιδομάτων, την αποκατάσταση των ζημιών των ομολογιούχων και των ασφαλιστικών ταμείων.

Δηλώσεις έκανε και ο Κώστας Μαρκόπουλος, βουλευτής Ευβοίας των Ανεξάρτητων Ελλήνων, λέγοντας χαρακτηριστικά: «’κουσα τον κ. πρωθυπουργό ο οποίος δεν δεσμεύθηκε για τίποτε. Δεν άκουσα για διαπραγμάτευση, ήταν κατηγορίας φτερού και την πήρε μάλλον ο αέρας. Δεν άκουσα για ισοδύναμα που θα αντιμετωπίσουν τις περικοπές. Δεν άκουσα τίποτε για παιδεία, για υγεία, για Ένοπλες Δυνάμεις, για τον αγροτικό κόσμο. Δεν άκουσα τίποτε για τους οφειλέτες του δημοσίου που αυτοκτονούν. Ανησυχώ βαθιά».

- Συμψηφισμός οφειλών από και προς το κράτος - Επέκταση του επιδόματος ανεργίας
- Θα παραχωρηθούν δικαιώματα εκμετάλλευσης στην ενέργεια - Αξιοποίηση και της ακίνητης περιουσίας
- Μήνυμα Σαμαρά στους Ευρωπαίους: "Προκλητικές οι δηλώσεις τους περί επιστροφής στη δραχμή
- Α. Σαμαράς: "Συστηματική προετοιμασία για την γρήγορη ανακήρυξη ΑΟΖ"
- Άρση της βουλευτικής ασυλίας και τέλος στα προνόμια των βουλευτών - Αλλαγές στο νόμο περί ευθύνης υπουργών

Το στίγμα της πολιτικής της νέας κυβέρνησης έδωσε στη Βουλή ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς με την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων, χωρίς ωστόσο να μπει σε ιδιαίτερα συγκεκριμένα μέτρα, κάτι που το άφησε όπως φαίνεται για τους υπουργούς, που στις επόμενες ημέρες πριν την ψήφο εμπιστοσύνης, θα δώσουν συγκεκριμένες αναφορές για τα μέτρα.

Ο κ. Σαμαράς δήλωσε ότι δεν θα δώσει ψεύτικες υποσχέσεις γιατί οι πολίτες ζητούν την αλήθεια, την ειλικρίνεια και ελπίδα, παραδεχόμενος ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Δήλωσε ότι η χώρα μπορεί να τα καταφέρει και η κυβέρνηση θα κάνει τα πάντα. Στην αρχή της ομιλίας του ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στο πρόβλημα υγείας του, ευχαριστώντας όλους τους βουλευτές που του συμπαραστάθηκαν και τόνισε πως πιστεύει ότι σύντομα θα ξεπεράσει το πρόβλημα με την όρασή του.

ΤΑ ΕΝΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

1. Έμφαση και προτεραιότητα στις αποκρατικοποιήσεις ακόμα και με νομοθετική πρωτοβουλία

2. Προώθηση των αποκρατικοποιήσεων που δεν αποτελούν άμεσες συμβατικές υποχρεώσεις σύμφωνα με το μνημόνιο. Αυτές οι αποκρατικοποιήσεις θα γίνουν προκειμένου όπως είπε ο πρωθυπουργός να φέρουν επενδύσεις, θέσεις εργασίας και Ανάπτυξη. Όπως στους σιδηροδρόμους - κυρίως στο λειτουργικό τμήμα του ΟΣΕ και το παραγωγικό μέρος της ΔΕΗ. Για την αποκρατικοποίηση του ΟΣΕ τόνισε πως θα γίνει με διατήρηση των δικτύων σε δημόσιο έλεγχο, με ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου, ειδικά για την ενέργεια, με ιδιαίτερη προσοχή για τα ορυχεία, όπου θα παραχωρηθούν δικαιώματα εκμετάλλευσης, όχι ιδιοκτησιακό καθεστώς.

3. Συμβάσεις παραχώρησης υποδομών που ήδη υπάρχουν και υπολειτουργούν, κυρίως περιφερειακά λιμάνια και αεροδρόμια, ασφαλώς με την παρουσία δημόσιας αρχής εποπτείας και ελέγχου.

4. Αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Πέρα από το Ελληνικό, που ήδη προχωρά, θα δημιουργηθεί Επενδυτικό Όχημα Ειδικού σκοπού [το λεγόμενο SPV], για τη δημόσια περιουσία που βρίσκεται σε ολόκληρη την περιοχή από το Φάληρο μέχρι το Σούνιο και παραμένει αναξιοποίητη. Διευκρίνισε ωστόσο πως αυτό θα γίνει αφού ληφθούν μέτρα ώστε το περιβάλλον να αναβαθμιστεί παντού.

5. Ξεμπλοκάρισμα των κοινοτικών πόρων (του ΕΣΠΑ), που αφορά 12,5 δισεκατομμύρια κονδύλια για την Ελλάδα με παράκαμψη της γραφειοκρατίας και κύρια κατεύθυνση η κεντρική αδειοδότησή τους να γίνεται από το υπουργείο Ανάπτυξης, πρωτίστως σε ό,τι αφορά τα μεγάλου μεγέθους έργα.

6. Κλείσιμο ή η συγχώνευση δεκάδων οργανισμών και φορέων του δημοσίου. Υπάρχει κατάλογος μερικών εκατοντάδων τέτοιων οργανισμών. Για μερικούς έχει αρχίσει η αξιολόγηση.

7. Στήριξη της ρευστότητας με μέτρα που διευκολύνουν την επιστροφή καταθέσεων. Ανακοίνωσε λοιπόν τη δημιουργία ηλεκτρονικού περιουσιολογίου για όλους τους φορολογικούς κατοίκους της Ελλάδας που θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2013 και θα περιλαμβάνει και τις καταθέσεις. Με ειδική νομοθετική ρύθμιση όσοι δεν δήλωσαν έσοδα που αποδεικνύονται από την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, θα έχουν μια τελευταία ευκαιρία να τα δηλώσουν και να φορολογηθούν. Όσοι δεν το κάνουν θα έχουν κυρώσεις. Διευκρίνισε ωστόσο πως η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση δεν θα αφορά τις περιπτώσεις νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Όπως δεν θα αφορά τους πολιτικούς καθώς και πρόσωπα που άσκησαν δημόσια εξουσία από θέσεις ευθύνης.

8. Αμεσα μέτρα για την καταπολέμηση της σπατάλης με τη βοήθεια εργαλείων της σύγχρονης τεχνολογίας. Μέσα σε αυτά είναι και η συγκρότηση ενός μόνιμου μηχανισμού συντονισμού των υπουργείων με τον κ. Σαμαρά να ορίζει ανώτατο αξιωματούχο επικεφαλής αυτού του μηχανισμού, ο οποίος υπό την ευθύνη του ίδιου του πρωθυπουργού θα συνεργάζεται στενά με τους υπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομίας, ώστε να γίνει πλήρως λειτουργικός ως το φθινόπωρο. Επίσης ανακοίνωσε τη συγκρότηση διϋπουργικής επιτροπής για το σχεδιασμό και την προώθηση της διοικητικής μεταρρύθμισης η οποία θα συνεδριάζει τακτικά πάλι υπό την προσωπική του ευθύνη. Παράλληλα, θα δημιουργηθούν ηλεκτρονικές πλατφόρμες για την προμήθεια και τη διαχείριση υλικού σε όλο το ευρύτερο Δημόσιο, με απόλυτη διαφάνεια, κάτι που όπως εκτίμησε θα φέρει εξοικονόμηση μέχρι 2 δισεκατομμυρίων στα πρώτα χρόνια και περίπου τα διπλάσια αργότερα.

9. Επίσπευση της διαδικασίας του συμψηφισμού οφειλών από και προς το δημόσιο, ώστε μέσα σε ένα-ενάμιση χρόνο να έχει ολοκληρωθεί. Όπως τόνισε "δεν μπορεί επιχειρήσεις να κλείνουν διότι τους χρωστά το κράτος! Δεν μπορεί το κράτος να απαιτεί οφειλές από ιδιώτες, όταν το ίδιο δεν τους πληρώνει! Δεν μπορεί το κράτος να είναι αυστηρό, χωρίς το ίδιο να είναι πρώτα δίκαιο".

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η κυβέρνηση με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ έχει ορίζοντα τετραετίας,ενώ παραδέχθηκε πως το πρόγραμμα είναι εκτός στόχων, αλλά αυτή τη φορά η χώρα έχει το όπλο της ενότητας. Περιέγραψε την κατάσταση της χώρας, με τους ανθρώπους να ψάχνουν για τροφή στα σκουπίδια, ενώ έκανε ιδιαίτερη αναφορά στις πολλές αυτοκτονίες, αλλά και στην έξαρση της εγκληματικότητας.

ΝΩΡΙΤΕΡΑ Η ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ

Τον όρκο του βουλευτή έδωσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στην Ολομέλεια, ο οποίος απουσίαζε από την τελετή ορκωμοσίας της Βουλής της 28ης Ιουνίου, λόγω της ανάρρωσής του.

Ορκίστηκαν επίσης βουλευτές ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών, Κωστής Χατζηδάκης, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου, οι οποίοι την ημέρα της ορκωμοσίας της Βουλής βρίσκονταν σε κυβερνητική αποστολή στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Τον νενομισμένο όρκο έδωσαν ακόμη ο πρώην πρωθυπουργός, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Γεώργιος Παπανδρέου και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, που επίσης δεν είχαν ορκιστεί μαζί με τα άλλα μέλη της Βουλής.

Της τελετής ορκωμοσίας χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικόλαος, ενώπιον του οποίου ορκίστηκαν οι βουλευτές.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Μία σύντομη περίληψη των δηλώσεων Σαμαρά μπορεί να συνοψιστεί στο εξής: "Πουλάμε τα πάντα, άμεσα και με οποιαδήποτε τιμή". Αμφιβάλει κανείς;

Αντώνη, χαρισμένο εξαιρετικά...
Και ακολουθούν άλλα, όπως "Στο δεκατρία το κελί" κ.λ.π.


Του Ηλία Κοπανάκη

Ξάφνου, κι ενώ η κάθε μέρα που περνούσε ήταν κρίσιμη, να ζήσουμε ή να αφανιστούμε στη δραχμική ανυπαρξία μας, ως εκ θαύματος δεν καταποντιστήκαμε μετά από την απραξία δύο μηνών, όπου δύο εκλογικές αναμετρήσεις διεξήχθησαν στη χώρα και μία κουτσουρεμένη για μέρες τώρα νέα κυβέρνηση με παλιά υλικά, ψάχνει να βρει τον ευρω-δουλικό βηματισμό της…

Σκεφτόμουν πόσες ερωτήσεις προέκυψαν τις μέρες που πέρασαν. Ερώτηση προς τον κ. Κουβέλη: Φώτη, μπορείς να μας εξηγήσεις γιατί οδήγησες τη χώρα σε νέες εκλογές τη στιγμή που μια χαρά κυβέρνηση φτιάχνατε τα τρία μνημονιακά κόμματα (ΝΔ, ΔΗΜΑΡ, ΠΑΣΟΚ) με 168 έδρες; Αλλά τι να πει κανείς. Και μόνο ο όρος που έθετε προεκλογικά ο κ. Φώτης να μη διανοηθεί η Ελλάδα να βγει από το Ευρώ, αρκεί για να σκεφτούμε τα χειρότερα…

Προτιμά λοιπόν ο κ. Κουβέλης, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Ευάγγελος από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα το Ευρώ, ανεξάρτητα αν με αυτήν την απόφαση θα λάβουν χώρα εκατοντάδες απολύσεις, χιλιάδες αυτοκτονίες (!), δεκάδες χιλιάδες θα κοιμούνται σε χαρτόκουτες, οι βαριά ασθενείς συμπολίτες μας δεν έχουν πλέον φάρμακα (κάτσε τώρα μπερδεύτηκα, και με τον ΣΥΡΙΖΑ πάλι φάρμακα δε θα είχαμε…), στα παιδιά άρχισαν ήδη να διακρίνονται τα κοκαλάκια από τα πλευρά τους και η κατάσταση δεν σηκώνει άλλο περιγραφή…

Αλλά όπως ειπώθηκε «όταν η λέσχη Μπίλντεμπεργκ και οι κάθε λογής Μασόνοι ανησυχούν για την έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ, αυτό σημαίνει ότι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα αποτελεί τον μοναδικό ορθό δρόμο»! Κι έτσι είναι! Αυτό αποδεικνύεται με την «εις άτοπον απαγωγή». Διότι, η παραμονή μας στο δεσμωτήριο του Ευρώ, αποτελεί τον μοναδικό δρόμο που επί δεκαετίες ετοίμαζαν, προκειμένου να εγκλωβίσουν τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά κράτη, εκχωρώντας την εθνική τους κυριαρχία και χαρίζοντας στα τραπεζικά καρτέλ ως μποναμά τους λαούς και τα δικαιώματα αυτών (εργασιακά, πολιτικά, κοινωνικά, επικοινωνίας κ.ά.).

Μια πιθανή έξοδος της χώρας από το Ευρώ, όχι απλά θα επέτρεπε στη χώρα να αναπτυχθεί οικονομικά και όχι μόνο (η γνώση της αντίπαλης θεώρησης, σου επιτρέπει να εκτιμήσεις την προτέρα), αλλά παράλληλα θα αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση για τις άλλες χώρες της ευρωζώνης να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τους βέβηλους και βάρβαρους νεοταξίτες και το τρελό τους (εδώ η λέξη είναι με την κυριολεκτική σημασία της) όνειρο για τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού φασιστικού υπερκράτους.

Ερώτηση προς νοικοκυρές και συνταξιούχους:

οι οποίοι σύμφωνα με την στατιστική ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος στήριξαν μαζικά τον κ. Αντώνη. Αυτά που θέλατε και ελπίζατε ότι με την ψήφο σας στον κ. Αντώνη θα διασφαλίζονταν, είστε πλέον σίγουροι ότι έχουν διασφαλιστεί; Η απάντηση ήδη θα έπρεπε να τους έχει δοθεί, από τις επιστολές του στους ευρωπαίους… Είναι εν τέλει περήφανοι και χαρούμενοι για την ψήφο τους; Ή μήπως αυτή ήταν προϊόν φόβου; Εκ των πραγμάτων και καθώς πουθενά δεν ακούγεται πανηγυρισμός για την εκλεγμένη κυβέρνηση, προφανώς πρόκειται για προϊόν εκφοβισμού και ψυχολογικής βίας. Όλες οι μέθοδοι (επιστημονικές ωστόσο, α, όλα κι όλα!) του Συστήματος απέδωσαν και ο λαός εκφοβισμένος αδυνατούσε να σκεφτεί ότι το δίλημμα δεν είναι ευρώ ή δραχμή, αλλά είναι και παραμένει: εγώ ή αυτοί, ο λαός ή οι τραπεζικοί φασιστικοί κύκλοι.

Ερώτηση προς τον κ. Αλέξη:

Γιατί μπήκατε στο παιχνίδι του δίπολου αριστερά-δεξιά; Θεωρείτε ότι η ανεργία ή η πείνα χτυπά μόνο τις αριστερές ή τις δεξιές κοιλιές και πόρτες; Αναρωτιέμαι αν ο κ. Αλέξης μιλούσε προεκλογικά για «λαϊκή» και όχι αριστερή Κυβέρνηση μήπως σήμερα ήταν πρωθυπουργός… Καλό είναι να γνωρίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι πέρα από το αν θέλουν ή όχι να κυβερνήσουν (αυτό είναι δικό μας θέμα), είναι συνυπεύθυνοι στο μεγάλης πιθανότητας και ισχυρής «παγκαλικής» στήριξης σενάριο (;) εμφυλιοπολεμικού κλίματος, μετεξελιχθέντος σε κατάσταση.

Ερώτηση προς τον κ. Πρωθυπουργό:

Πρωθυπουργέ μου, μιλούσατε προεκλογικά για επαναδιαπραγμάτευση, τώρα μιλάτε; Και πάλι εκ του αποτελέσματος θα μετρήσει πόσο θα διαπραγματευτείς το Μνημόνιο ΙΙ. Πάντως μην έρθεις και μας πεις ότι το έκανες τη στιγμή που θα αυξάνονται ανεργία και αυτοκτονίες, που θα παίρνουν οι τράπεζες τα ακίνητα των πολιτών, που οι φασιστικές επιθέσεις από τα ακροδεξιά στοιχεία θα πάνε να καταστούν καθημερινότητα. Τότε αυτό δε θα μπορεί να χαρακτηριστεί επαναδιαπραγμάτευση, αλλά «κατά μέτωπον» κοροϊδία.

Αγαπητοί συμπολίτες,

Για όσους δε το κατάλαβαν ακόμα είμαστε ήδη εντός επίσημης χρεοκοπίας. Όμως η αφύπνιση του λαού, δείγμα της οποίας είδαμε στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, αποτελεί παρακαταθήκη, εγγύηση για πολλούς, ότι μια νέα συνειδητότητα διαμορφώνεται. Το τελευταίο δεν στηρίζεται μόνο από την πτώση των ποσοστών των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων, αλλά και από το ποσοστό που κατέγραψαν το σύνολο των κομμάτων που μετείχαν στις εκλογές. Και η απελευθέρωση από τα δεσμά του παρελθόντος θα κάνει πράξη αυτονόητες πολιτικές όπως είναι η διαγραφή του χρέους, η επιστροφή σε εθνική κυριαρχία (συμπεριλαμβανομένου φυσικά του εθνικού νομίσματος) και η παραπομπή στην ανεξάρτητη λαϊκή Δικαιοσύνη των πρωταίτιων της σημερινής ανθρωπιστικής κρίσης στη χώρα.

Η αντίσταση σήμερα παίζεται στην γειτονιά. Εκεί θα πρέπει ο καθένας να βοηθήσει όσο μπορεί τον συνάνθρωπο του, γιατί κανείς δε του διασφαλίζει ότι σύντομα δε θα είναι και εκείνος στην ίδια κατάσταση. Ένα πιάτο φαί, μια κουβέντα, μια μικρή στήριξη, είναι σίγουρο ότι θα σώσει ζωές. Στη νέα συνειδητότητα δε χωρά ο παλαιός μικρόκοσμος του ατομισμού.

Καλή δύναμη, καλή λευτεριά



Το εφιαλτικό φαινόμενο – και ενδεχόμενο – της σύμπραξης κοινωνικής και πολιτικής τρομοκρατίας

Γράφει ο Δημήτρης Τσίτος
(Συγγραφέας – Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων)


Πριν από μερικές μέρες είχαμε το περιστατικό της τρομοκρατικής ενέργειας στο χώρο της Microsoft. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας μια πράξη τρομοκρατική με στόχο την πολιτική κατάσταση που έχει στόχο να υπερβεί τα όρια του ελλαδικού χώρου ενώ στιγματίζει την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα – και την ίδια την Ελλάδα.

Όμως αντιμετωπίζουμε – ευθέως πλέον - και το ενδεχόμενο της κοινωνικής τρομοκρατίας που θα εκπηγάσει από την κοινωνική εξαθλίωση των ελλήνων. Αυτό κατά τη γνώμη μας είναι το «σημείο τροπής» το οποίο θα επισφραγίσει τις δυσάρεστες εξελίξεις που, μάλλον, θα επακολουθήσουν.

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε τονίσει με έμφαση ότι «ο χειρότερος τρομοκράτης είναι η πείνα».

Τα γεγονότα, δυστυχώς, έρχονται για να μας δικαιώσουν. Οι καθημερινές αυτοκτονίες εντίμων ανθρώπων σε πλήρη ανέχεια και η κτηνωδία του συστήματος διακυβέρνησης της χώρας οδηγούν τους εξαθλιωμένους Έλληνες σε πράξεις «λύτρωσης» από την άθλια ζωή στην οποία τους καταδίκασαν ανέντιμοι και ανίκανοι (;) πολιτικοί της χώρας, οι οποίοι συνεχίζουν στον ίδιο ρυθμό το βιολί τους.

Την εποχή του καλοκαιριού, πριν κάποια χρόνια που η βενζίνη ήταν φθηνή, οι νεκροί από τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα ήταν 60-80 κάθε σαββατοκύριακο. Είχαμε συνηθίσει και δεν μας προκαλούσαν εντύπωση αυτές οι ειδήσεις. Η είδηση όμως της αυτοκτονίας κάποιου υπέργηρου νοικοκύρη επειδή αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα μας συγκλονίζει. Ο ένας θάνατος εκτοπίζει το μέγεθος των ογδόντα θανάτων και μας κάνει να σκεπτόμαστε το δικό μας μέλλον και των παιδιών μας.

Οι τράπεζες με τη συλλογιστική του «Σάϋλοκ» τοκογλύφου συνεχίζουν το έργο τους. Κάποιες αποφάσεις δικαστηρίων θυμίζουν, όμως, ότι στη Δικαιοσύνη υπάρχει ακόμη Δικαιοσύνη. Αλλά και αυτή –η δικαιοσύνη- είναι, ακόμη, δέσμια πολλών παραγόντων.

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλά όπλα. Υπάρχουν σε χέρια κακοποιών, κυρίως αλλοδαπών παρανόμων, και σε χέρια απλών ανθρώπων. Η διαδρομή και ο χρόνος από την απελπισία στη σκανδάλη είναι πολύ μικρή και σύντομη.

Το σύστημα πρόληψης του εγκλήματος είναι ανεπαρκέστατο και πολιτικά δέσμιο. Αυτή τη στιγμή εξυπηρετεί τους «επιφανείς της καταστροφής ενός έθνους» και τα συμφέροντά τους – έστω απροθύμως ή δισαπροθύμως.

Κάποια σενάρια –εφιαλτικά και αποτρόπαια- δεν μπορούμε να μην τα σκεφθούμε, ενώ ευχόμαστε να μη συμβούν ποτέ, θα δημιουργούσαν μια πραγματική κόλαση:
Οργισμένοι πολίτες να μπαίνουν σε τράπεζες και να δολοφονούν τους εργαζόμενους εκεί επειδή τους θεωρούν ως τοποτηρητές των δυναστών.

Ομάδες κρούσεως να μπαίνουν σε σούπερ μάρκετ και να ληστεύουν τα ταμεία ενώ μοιράζουν τα προϊόντα στους φτωχούς και ανήμπορους που τους χειροκροτούν με ευγνωμοσύνη.

Οι εύποροι συμπολίτες μας να είναι σε κατάσταση πολιορκίας και απειλών, χωρίς οι ομάδες σωματοφυλάκων – γλισχρα αμειβόμενοι - να μπορούν να τους προστατεύσουν εκουσίως ή ακουσίως.

Απαγωγές σημαινόντων προσωπικοτήτων για είσπραξη λίτρων ή εκδίκηση για ικανοποίηση του κοινού αισθήματος δικαίου.

Εισβολές σε εφορίες και δολοφονία των διευθυντών των εφοριών ή ακόμη, επιθέσεις σε μέλη των οικογενειών τους.

Βίαιες πράξεις σε ιδιοκτήτες που προβαίνουν σε εξώσεις οικονομικά εξαθλιωμένων ελλήνων, όπως και σε ιδιοκτήτες ενεχυροδανειστηρίων .

Εκτελέσεις παρουσιαστών της τηλεόρασης με εγνωσμένη και βεβαιωμένη πολλαπλώς τη «διατεταγμένη υπηρεσία προς όφελος συμφερόντων» προκειμένου να πλουτίζουν.

Τις επιθέσεις σε «κοσμικούς και τηλεπερσόνες όπως και φιλοσόφους - διανοητές της πλάκας» που απολαμβάνουν, και πλουτίζουν από, τις ψυχοσυναισθηματικές διαστροφές τους.

Ποιος μπορεί να μας πείσει, πλέον, ότι αυτά δεν θα συμβούν;

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ούτε καν οι πολιτικοί μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς.

Ο John Kennedy είχε πει κάποτε: "εάν κάποιος αποφασίσει να μου πάρει τη ζωή πληρώνοντας με τη ζωή του, έχω χάσει τη ζωή μου".

Εδώ βρισκόμαστε και αυτά θα αντιμετωπίσουμε.

Οι ξένοι παράνομοι εγκληματούν σε βάρος του ελληνικού λαού ενώ τα αριστερά κόμματα μιλούν για δημοκρατία και ανθρωπισμό. Το ίδιο κάνουν και οι πολιτικοί –με τον τρόπο τους φυσικά-, με κάποιες επαινετές εξαιρέσεις.

Προφανώς ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Ο Ελληνικός λαός που πλήρωσε με περισσότερο από ένα εκατομμύριο νεκρούς τον εμφύλιο πόλεμο –εξαιτίας, πάλι, των πολιτικών,- έχει να τακτοποιήσει ένα λογαριασμό.

Ο εχθρός δεν είναι, πλέον, η καγκελλάριος Μέρκελ με τους δορυφόρους της. Είναι όλοι όσοι –εντόπιοι, πολιτικοί, μέσα μαζικής ενημέρωσης, τραπεζίτες, κλπ.- δεν κάνουν τίποτε για τη σωτηρία και την ανακούφιση των «εν απογνώσει και ταλαιπωρία» διαβιούντων ελλήνων.

Αυτά λέγονται σήμερα και αυτά συζητούνται δημόσια.

Το πρώτο «μπάμ» θα φέρει και άλλα πολλά και πολλά άσχημα.

Ας δούμε τα θα γίνει…

Κάποια στιγμή οι σφαίρες δεν θα γράφουν το όνομα του … αποστολέα θα έχουν όμως … «παραλήπτη». Κανένας δεν θα είναι ασφαλής σ αυτόν τον τόπο.

Πάντως, φαίνεται ότι οι πολιτικοί μας δεν ξύπνησαν ακόμη … Εισπράττουν, όμως ! Η ευθύνη τους είναι μεγάλη όσο ποτέ άλλοτε.

Μακάρι, και με τις … ευλογίες της Ορθοδόξου Ελληνικής Εκκλησίας, να μη συμβεί τίποτε από αυτόν τον εφιάλτη.

Το μήνυμα εστάλη και δεν είναι καθόλου διαφοροποιημένο από τα μέχρι σήμερα αποσταλθέντα εκβιαστικά μηνύματα των ευρωπαίων «διασωστών» μας.
Η ακριβής δήλωση, όμως μεταδόθηκε από το Reuters:
«Δεν θα υπάρξει περαιτέρω εκταμίευση κεφαλαίων προς την Ελλάδα μέχρι οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης να αποφασίσουν ότι η Ελλάδα τηρεί τους όρους του προγράμματος διάσωσης»
Δηλαδή, τι μας είπαν οι φίλοι μας; «Δεν θα πάρετε ούτε ευρώ, αν δεν πάρετε το δηλητήριο που σας δίνουμε»!!!

Βέβαια, όλοι –ευρωπαίοι και μη- γνωρίζουν πως το μνημόνιο καταστρέφει την Ελληνική οικονομία και κατορθώνει να γεμίσει τις τσέπες των τοκογλύφων. Απόδειξη για την λάθος συνταγή αποτελεί η στάση του Μόντι, ο οποίος απαίτησε η «συνταγή» να είναι διαφορετική για την περίπτωση της χώρας του.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όμως, ελλείψει ικανών πολιτικών, όλα είναι δυνατά για την τρόικα, η οποία θρασύτατα απειλεί, ενώ γνωρίζει πως εάν υπάρξει κάθετη αντίδραση από την Ελληνική πλευρά, θα αρχίσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα να καταρρέει, τουλάχιστον οικονομικά. Με απλά λόγια, το ευρώ θα γίνει ένα νόμισμα που θα κοσμεί προθήκες συλλεκτών του είδους.
Και όμως, η επιμονή των «φίλων», των «εταίρων» και των «διασωστών» μας, να απειλούν έναν ολόκληρο λαό και να τον εκβιάζουν πως θα του στερήσουν την ρευστότητα του ευρώ, αν και αρχικά απευθύνεται σε ηλιθίους, βρίσκει χώρο και πείθει για το αληθές της απειλής, μέσω ων γνωστών προπαγανδιστικών ΜΜΕ και των λοιπών κοπρολάγνων που σιτίζονται από αυτά.

Μάθαμε, λοιπόν, σήμερα πως θα φτωχύνουμε εάν δεν ακολουθήσουμε την συνταγή που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση!!! Περί αυτού πρόκειται και ας προστρέξουν τα γνωστά παπαγαλοειδή τρεφόμενα από την τρόικα να ισχυριστούν το αντίθετο. Ωμός εκβιασμός, που απευθύνεται προς ηλιθίους (η επανάληψη της έκφρασης γίνεται προκειμένου να κατανοηθεί το μέγεθος της επιβαλλόμενης ηλιθιότητας που επιθυμούν να μας προσάψουν) είναι η «είδηση» που μετέδωσε το Reuters. Και ο εκβιασμός γίνεται, επειδή υπήρξαν και άλλοι, προηγούμενοι, οι οποίοι έγιναν ευμενώς δεκτοί τόσο από τους αχαρακτήριστους πολιτικούς, όσο και από τον «πανέξυπνο» κατά τα άλλα Ελληνικό λαό. Μας εκβιάζουν ωμά, επειδή γνωρίζουν πως υποκύπτουμε. Εάν είχαν έστω και την υποψία πως θα αντιδράσουμε ως λαός στην «διαταγή αυτοκτονίας» και την «συνταγή των οικονομικών δολοφόνων», τότε δεν θα τολμούσαν ούτε να σκεφτούν μία τόσο επιθετική στάση απέναντί μας… Αλλά, ας όψεται ο φοβικός σημερινός Έλληνας, που έχει γίνει θύμα της δειλίας του…

Εμείς, όμως, από την μεριά μας, αναρωτιόμαστε: Ο μήνας Ιούλιος καθώς και ο επόμενος και μεθεπόμενος, αποτελούν το μεταίχμιο πληρωμών των ομολόγων. Δεκάδες δισεκατομμύρια πρέπει να πληρωθούν. Και η μεγάλη απορία είναι: Έχουν τόσα οι «φίλοι» μας για να μας δώσουν; Μήπως προσπαθούν να αποφύγουν το ξεγύμνωμα της μεγάλης κομπίνας τους;

Απλή απορία καταθέτουμε, διαβλέποντας πως μας σπρώχνουν στο αδιέξοδο και στη συνέχεια στο… αγγλικό δίκαιο για να μας πάρουν τα πάντα χωρίς να έχουν δώσει τίποτε.


Τι συζήτησαν στη Χάγη οι 12 ισχυρότεροι τραπεζίτες της Ευρώπης

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πριν μερικές μέρες πραγματοποιήθηκε στη Χάγη μυστική σύσκεψη των εκπροσώπων δώδεκα από τα μεγαλύτερα τραπεζικά ιδρύματα της Ευρώπης, περιλαμβανομένης της Βρετανίας, με αντικείμενο την ελληνική κρίση και τις προοπτικές του ευρώ. Η σύσκεψη έγινε σε επίπεδο βασικών οικονομικών συμβούλων (των «Νο 2») των τραπεζών. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένους οικονομικούς κύκλους, την εισήγηση στη σύσκεψη έκανε ο κύριος οικονομικός σύμβουλος της Deutsche Bank. (Το κατά πόσον αυτή η τράπεζα είναι όντως αυτό που δηλώνει ο τίτλος της είναι άλλη ιστορία, που εκφεύγει αυτού του άρθρου).

Οι «πρόσφατες εκλογές στην Ελλάδα δεν έλυσαν τίποτα», ήταν η εκτίμηση των τραπεζιτών, που αναμένουν σύντομα νέα κρίση στη χώρα μας. Το μέλλον του ευρώ θα κριθεί σε έξη έως επτά μήνες, με την Ελλάδα να πηγαίνει εκτός ευρώ, ντε γιούρε ή ντε φάκτο, τόνισε στην εισήγησή του ο εκπρόσωπος της Ντώυτσε Μπανκ. Πέραν της «μη συμμόρφωσης» προς τους όρους του Μνημονίου, είναι φανερό ότι η αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης απαιτεί νέο κούρεμα των κρατικών τώρα χρεών και νέους χρηματοδοτικούς πόρους. Και τα δύο είναι «ανέφικτα», άρα δεν απομένει παρά η «προσωρινή» έξοδος της Ελλάδας είτε πλήρως, είτε μερικά από το ευρώ, με την εισαγωγή ενδεχομένως παράλληλου εσωτερικού μέσου πληρωμής.

Κατά τη Ντώυτσε Μπανκ «η ελληνική οικονομία δεν μπορεί από μόνη της να καταστρέψει το ευρώ». Η βασική απειλή δεν προέρχεται ούτε καν από την ισπανική κρίση, που περιορίζεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα, αλλά από την Ιταλία, που αντιμετωπίζει μια τεράστια κρίση ελλειμμάτων σε όλους τους τομείς.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές, η Γερμανίδα Καγκελλάριος έχει ενημερώσει διεθνείς συνομιλητές της, προ των εκλογών, για την ενδεχόμενη πρόθεσή της να «οργανώσει» την «αποχώρηση», με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, της Ελλάδας από την ευρωζώνη. ‘Άλλες, μη επιβεβαιωμένες πάντως πληροφορίες, φέρουν την ΕΚΤ να ετοιμάζει την τεχνική υποστήριξη για εκτύπωση νομίσματος στην Ελλάδα.

Πέντε συμπεράσματα

Τι συμπεράσματα πρέπει να βγάλει κανείς από αυτές τις πληροφορίες;

1. ‘Ότι όλο και ισχυρότεροι κύκλοι της Γερμανίας και των τραπεζών οδηγούνται στη «λύση» της εξόδου της Ελλάδας, αλλά δεν είναι ακόμα έτοιμοι. Άρα πρέπει τώρα να ζητηθεί κανονική λύση του ελληνικού, και όχι εξωραϊσμός, γιατί είναι δυσκολότερο στο Βερολίνο να κάνει τη ρήξη τώρα, γιατί η κατάσταση στην Ελλάδα επιδεινώνεται διαρκώς, γιατί είναι το ίδιο το Μνημόνιο και η μη υπεράσπιση της χώρας από την ελίτ που αυξάνει την πίεση για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

2. Μετά από μία διετία ανείπωτων καταστροφών δια του Μνημονίου, η Ελλάδα όχι μόνο δεν «σώθηκε», αλλά κατέστη ρεαλιστικό ενδεχόμενο το, αδιανόητο μέχρι τότε, εκδίωξης μιας χώρας από την ευρωζώνη. Αυτό κατάφεραν η πολιτική τάξη της χώρας με τα συνεχή ναι. Είναι θέμα λίγου χρόνου πλέον να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις τελικής εκδίωξης της Ελλάδας, υπό τους χειρότερους δυνατούς όρους. Αν οι ελληνικές ελίτ συνεχίσουν αυτά που έπρατταν την τελευταία διετία, θα υπονομεύσουν πλήρως και τη θέση της Ελλάδας στην ευρωζώνη, αλλά και τους λόγους για τους οποίους έχει νόημα να παραμείνει.

3. Η «Διεθνής του Χρήματος» ετοιμάζει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αν όχι μεσοπρόθεσμα τη διάλυσή του, τουλάχιστον αν η Ευρωπαϊκή δεν δεχθεί να μετατραπεί τάχιστα σε Τραπεζική Ένωση, μια ολιγαρχική δομή «Βασιλείας του Χρήματος», προορισμένης να κατεδαφίσει το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος και την εναπομένουσα δημοκρατία στην ήπειρο, για να εγγυηθεί την αξία και απόδοση του χρηματιστικού κεφαλαίου.

Είναι εγκληματική πράξη η συνέχιση της συζήτησης για παραμονή ή όχι της Ελλάδας στο ευρώ. Αν οι ελληνικές ελίτ θέλουν την παραμονή στο ευρώ πρέπει να σταματήσουν να συζητάνε οι ίδιες (για εσωτερικούς ιδιοτελείς σκοπούς) και να επιτρέπουν τη διεθνή συζήτηση για αυτό το ενδεχόμενο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι Γερμανική, Πορτογαλλική ή Τραπεζική, κι αν δεν βρεθεί κάποιος Έλληνας να το πει αυτό, θα μας πετάξουν έξω.

Η ίδια η συζήτηση από κρατικούς αξιωματούχους, ή η μη αποδοκιμασία της συζήτησης από άλλους σημαίνοντες παράγοντες του ενδεχομένου αποβολής, το καθιστά πολιτικά αποδεκτό ως μία από τις «λύσεις» του ελληνικού και υπονομεύει τη διεθνή οικονομικο-πολιτική θέση της χώρας. ‘Όχι επενδυτές δεν έρχονται στη χώρα, αλλά και όποιος Έλληνας μπορεί βγάζει τα λεφτά του έξω ή τα παίρνει από τις τράπεζες. Πρέπει να αντιμετωπισθεί ως ανθελληνική-αντιευρωπαϊκή πολιτική πράξη

4. Υπάρχει λύση στο ελληνικό και την περιγράφει η ίδια η Ντώυτσε Μπανκ, άθελά της και για να την απορρίψει. Είναι η ίδια λύση που υπήρχε ευθύς εξ αρχής, η σοβαρή αναδιάρθρωση του χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο και ένα σχέδιο Μάρσαλ. Υπάρχουν πάμπολλα επιχειρήματα με τα οποία μπορεί να υποστηριχθεί μια τέτοια πρόταση, αν ήθελαν να το πράξουν οι ελληνικές ελίτ, αν κάποιο θαύμα τις μεταμόρφωνε σε εκφραστή του έθνους τους και, γιατί όχι, των καλώς νοουμένων συμφερόντων όλης της Ευρώπης. Η πρόταση πρέπει όμως να υποστηριχθεί ανεξαρτήτως του αν θα τη δεχθούν ή όχι, για να καταγράφεται ως υπαρκτή εναλλακτική και να σταματήσει να αποδίδεται στην Ελλάδα η ευθύνη της μνημονιακής καταστροφής. Μόνο στην Ελλάδα έχει αναχθεί σε ύψιστη διπλωματική τέχνη η προσπάθεια να λέμε πράγματα μόνο όταν φανταζόμαστε ότι θα γίνουν αποδεκτά από την άλλη πλευρά. Αν πάτε να διαπραγματευτείτε το σπίτι σας με αυτή τη νοοτροπία θα το «σκοτώσετε»

Η Ελλάδα οφείλει να καταγγείλει σαφώς το Μνημόνιο, αντί να λέει ότι συμφωνεί με τις επιδιώξεις του αλλά θα ήθελε μια αλλαγή του «μείγματος». Το Μνημόνιο είναι μηχάνημα καταστροφής εξαιτίας των δημοσιονομικών στόχων του, όχι εξαιτίας των μεθόδων που επιδιώκονται. Δεν αναγνωρίζει το βασικό γεγονός ότι το συσσωρευθέν χρέος είναι απολύτως μη βιώσιμο, αυξάνει το χρέος και οδηγεί σε κατάρρευση τη χώρα. Ακόμα κι αν φτάσει ησύχως στο επίπεδο Βουλγαρίας, Ρουμανίας ή … Νίγηρα, δεν θα αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητά της και θα γίνει μια Βουλγαρία, Ρουμανία ή Νίγηρας, από τον οποίο θα έχουν αρπάξει όλη την περιουσία και ο οποίος θα έχει πάλι ένα κολοσσιαίο χρέος. Οι τεκμηριωμένες σχετικές γνώμες των γνωστότερων διεθνώς και Γερμανών οικονομολόγων θα μπορούσαν να αποτελέσουν, αν κάποιος τις συγκεντρώσει, ένα βιβλίο τόσο μεγάλο όσο και η Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη

Ανεξαρτήτως βέβαια του τι μπορεί ή θέλει να δεχθεί η Γερμανία και οι υπόλοιποι, η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει σε αυτό τον δρόμο. Η Γερμανία έχει τις απόψεις της, η Ελλάδα δεν μπορεί όμως να αποδεχθεί την καταστροφή της, ότι και αν συνεπάγεται η μη αποδοχή. Πρέπει να σταματήσει με κάθε μέσο μια πορεία αυτοκαταστροφής, κάθε περαιτέρω μείωση του ΑΕΠ, των αμοιβών εργασίας και των ζωτικότερων κοινωνικών παροχών και αύξησης της ανεργίας, χρησιμοποιώντας το σύνολο των μέσων που διαθέτει. Ακόμα κι αν διαφωνήσουμε ως προς την επιβαλλόμενη λύση, η Ελλάδα οφείλει να ζητήσει τουλάχιστο άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση μείζονος ανθρωπιστικής καταστροφής, την οποία έχει προκαλέσει το επιβληθέν Μνημόνιο.

5. Η οικονομική ζημιά που θα προκαλέσει ελληνική αποχώρηση είναι τεράστια, γιατί τι άλλο σημαίνει η έκφραση «δεν μπορεί να καταστρέψει από μόνη της την ευρωπαϊκή οικονομία». Επιπλέον κανείς δεν μιλάει για τις πολιτικές συνέπειες και η Αθήνα οφείλει να το κάνει. Τι ακριβώς σημαίνει για το ευρωπαϊκό μεταπολεμικό σχέδιο, για την ευημερία, τη δημοκρατία, την ειρήνη, τον διεθνή ρόλο της Ευρώπης, αν επιτραπεί στις αγορές να αποφασίσουν για τη σύνθεση και τον χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Όσοι συζητάνε για αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, οργανώνουν και προετοιμάζουν τον θάνατο της Ευρώπης, και πρέπει να βρει το θάρρος να το πει αυτό ο κ. Σαμαράς. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουμε να δεχόμαστε το γελοίο επιχείρημα ότι η Ελλάδα φταίει για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομική κρίση, ή να κατηγορούμε τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι υπεύθυνοι του κινδύνου αποβολής της Ελλάδας από την Ευρώπη ή διάλυσής της! Ούτε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας ως μέλη περιορισμένων δικαιωμάτων.

Η παρελθούσα διετία αποδεικνύει πέραν κάθε αμφιβολίας ότι ήταν το «ναι σε όλα» που μας κατέστρεψε και όχι το όχι που δεν είπαμε ποτέ και θα αναγκαστούμε ίσως να το πούμε μόνο όταν είναι πολύ αργά και υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Δεν μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση, όταν ξεκινάμε μονίμως από το τι εκτιμάμε ότι αρέσει στον άλλο να ακούσει κι όχι τι είναι ανάγκη να πάρουμε, όχι μόνο προς το δικό μας, αλλά και προς το συμφέρον όλης της Ευρώπης.

Στο μεταξύ, αν έχει στοιχειώδες μυαλό στο κεφάλι της η κυβέρνηση πρέπει να φροντίσει την επάρκεια της χώρας σε τρόφιμα, φάρμακα, απαραίτητο στρατιωτικό υλικό. Πρέπει να εξηγήσει στη Ντώυτσε Μπανκ και στη Μέρκελ ότι κακώς ψάχνουν για κορόιδα στην Ελλάδα, ότι δεν θα δεχτούμε αίφνης «παράλληλο νόμισμα» στο εσωτερικό, αλλά να πληρώνουμε με ευρώ τα χρέη μας και να σώζουμε τις τράπεζες, ότι, αν αυτοί θα μας κάνουν κακό, θα τους κάνουμε κι εμείς. Κι ο Άγιος φοβέρα θέλει, πόσο μάλλον που δεν υπάρχει κανείς Άγιος στην υπόθεση αυτή. Και πρέπει παράλληλα να προσέξει η κυβέρνηση τις προβοκάτσιες εξωτερικά και εσωτερικά, για να μην οδηγηθούμε σε καμιά ξαφνική κρίση με την Τουρκία ή κανένα εσωτερικό «φυλετικό» πόλεμο, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες κρίσης που να καταστήσουν εφικτά σενάρια που είναι σήμερα αδιανόητα.

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

To έτος 2000 το δημόσιο χρέος της χώρας ήταν 139,2 δισ. ευρώ.
Το 2004 το δημόσιο χρέος είχε ανέλθει στα 201,2 δισ. ευρώ.
Το 2009 το δημόσιο χρέος έφτασε στα 298,5 δισ. ευρώ.
Στα τέλη του 2011, το δημόσιο χρέος «έκλεισε» στα 367 δισ. ευρώ.

Η παραπάνω αναδρομή είναι χρήσιμη - όπως ελπίζουμε θα φανεί στη συνέχεια - ώστε να διερευνήσουμε πόση σχέση έχει (κι αν έχει οποιαδήποτε σχέση) με την αλήθεια η απίστευτη προπαγάνδα που κατακλύζει το δημόσιο βίο.
Αναφερόμαστε στην προπαγάνδα που ισχυρίζεται πως:...
«Η μείωση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων περνάει μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις και τις αποκρατικοποιήσεις του δημόσιου τομέα».

Ας δούμε, λοιπόν, πόσο ευθύνεται το (ανύπαρκτο, έτσι κι αλλιώς) Δημόσιο στην εκτίναξη των χρεών και των ελλειμμάτων, κι ας δούμε κατά πόσο ισχύει ότι το ξεπούλημα και η εκποίηση του δημόσιου πλούτου που περιγράφονται με όλους τους δυνατούς ευφημισμούς
(ιδιωτικοποίηση, αποκρατικοποίηση, μετοχοποίηση, μισθώσεις παραχώρησης κ.λπ.),
ενισχύουν, τάχα, τα δημόσια ταμεία και απαλλάσσουν τη χώρα από χρέη.

Οι κυβερνώντες, που σήμερα είναι συγκυβερνώντες με την συνδρομή του κ. Κουβέλη, την τελευταία 20ετία έχουν διαπράξει τα κάτωθι:

Ξεπούλησαν και ξαναξεπούλησαν τον Σκαραμαγκά και όλη σχεδόν την ναυπηγική βιομηχανία. Αλλά αυτό σε τι «βοήθησε» τα οικονομικά του κράτους;
Ξεπούλησαν την ΑΓΕΤ. Αλλά αυτό σε τι «τόνωσε» τα δημόσια ταμεία;
Ξεπούλησαν τον ΟΤΕ. Αλλά αυτό σε τι απέτρεψε την πτώχευση;
Ξεπούλησαν πάνω από το 90% του τραπεζικού τομέα. Αλλά αυτό σε τι «έσωσε» την οικονομία;
Ξεπούλησαν το λιμάνι του Πειραιά. Αλλά αυτό σε τι «βελτίωσε» τα ελλείμματα;
Ξεπούλησαν την «Ολυμπιακή». Αλλά αυτό σε τι απομάκρυνε την χρεοκοπία;
Ξεπούλησαν τη διώρυγα της Κορίνθου. Αλλά αυτό σε τι απομάκρυνε τα «κουρέματα»;
Ξεπούλησαν τους οδικούς άξονες της χώρας. Αλλά αυτό σε τι συνέβαλε για τον «κατευνασμό των αγορών»;

Επίσης υπενθυμίζουμε ότι:
Μέχρι το 2004, δηλαδή μια ολόκληρη πενταετία πριν από την εκδήλωση της κρίσης, αρκετά χρόνια πριν αρχίσουν να επικαλούνται προσχηματικά το χρέος για να κόβουν μισθούς και συντάξεις, να διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις και να καταργούν ό,τι απέμεινε από το λεγόμενο «κράτος πρόνοιας», το ΠΑΣΟΚ είχε διαπράξει τα εξής:

Ξεπούλησε το 48,5% της ΔΕΗ.
Ξεπούλησε το 38% της ΕΥΔΑΠ.
Ξεπούλησε το 64% από τα «Ελληνικά Πετρέλαια».
Ξεπούλησε το 49% του ΟΠΑΠ.
Ξεπούλησε το 92% της Εθνικής Τράπεζας.
Παρέδωσε το αεροδρόμιο των Σπάτων στους Γερμανούς.
Παρέδωσε τη γέφυρα του Ρίου στους Γάλλους.
Παρέδωσε την Αττική Οδό στον Μπόμπολα κ.ο.κ.

Μήπως αμφισβητεί αυτά τα στοιχεία ο κ. Σαμαράς; Τότε θα πρέπει να αμφισβητήσει τον κ. Καραμανλή.
Αυτός ήταν - ο κ. Καραμανλής - που ως πρωθυπουργός τα είχε καταθέσει στην Βουλή...
Επομένως, ο ελληνικός λαός έχει κάθε λόγο να απαιτεί καταλογισμό ευθυνών και εξήγηση:
α) Σε τι απέτρεψαν όλες αυτές οι εκποιήσεις - που πάντα βαφτίζονται «αξιοποίηση» - την εκτίναξη του δημόσιου χρέους;
β) Πόσο στοίχισε στην κοινωνία της εργασίας και του μόχθου το ιδεολόγημα περί «λιγότερου κράτους», που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διακινούν από τη δεκαετία του '80 για να ρημάζουν και να παραδίδουν τη δημόσια περιουσία στην πλουτοκρατία;

Οι απαντήσεις είναι τόσο προφανείς, όσο πρόδηλη είναι και η νέα τους στόχευση:

Πρώτον, εμφανίζουν σαν «σωτηρία» την ίδια καταστροφική πολιτική που έχει γεμίσει τα ταμεία των κεφαλαιοκρατών και έχει εκτινάξει τα δημόσια χρέη!
Δεύτερον, παρουσιάζουν σαν «φάρμακο» την ίδια εκείνη δηλητηριώδη πολιτική που έχει διαλύσει την Ελλάδα!
Τρίτον, ισχυρίζονται πως παραμένει «επιβεβλημένος» εκείνος ακριβώς ο «μονόδρομος» του ξεπουλήματος που ακολουθούν επί δεκαετίες, με τα γνωστά αποτελέσματα!
Τέταρτον, αποκαλούν «φιλόδοξη» και «αναγκαία» την ίδια εγκληματική πολιτική που έχει χρεοκοπήσει τους Ελληνες και τους έχει αποστερήσει το δημόσιο πλούτο τους!
Πέμπτον, έχουν ορκιστεί πίστη στο ξεπούλημα πολύ πριν εμφανιστεί η «τρόικα». Πολύ πριν ανακαλύψουν ως πρόσχημα το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα.

Τα πράγματα είναι απλά και συγκεκριμένα:
Αν ξεπουλάνε για να μειώσουν τα χρέη - και όχι για να ενισχύσουν την κερδοφορία της ολιγαρχίας παραδίδοντάς της για να ξεζουμίσει ό,τι απέμεινε από την δημόσια περιουσία - τότε:
  • Πώς γίνεται από το 2000 μέχρι το 2004, την εποχή του μεγάλου «εκσυγχρονιστικού» κύματος του ξεπουλήματος, το δημόσιο χρέος, αντί μείωσης, να αυξήθηκε κατά 62 δισ. ευρώ;
  • Πώς γίνεται από το 2004 μέχρι το 2009, την περίοδο του ξεπουλήματος της «ήπιας προσαρμογής», της «Cosco», της διάλυσης της Ολυμπιακής και της εν συνόλω εκποίησης του ΟΤΕ, το χρέος αντί να μειώνεται, να αυξήθηκε κατά 97,3 δισ. ευρώ;
  • Πώς γίνεται από το 2009 μέχρι το 2011, την περίοδο που τίναξαν στον αέρα τα νοσοκομεία, έβαλαν λουκέτο στις διαδρομές του ΟΣΕ στην μισή Ελλάδα (!), επέκτειναν τη δράση των ιδιωτών στον τομέα της ενέργειας, το χρέος αντί να μειώνεται, να αυξήθηκε κατά 68,5 δισ. ευρώ;
Τα πράγματα είναι απλά και συγκεκριμένα:
Μόνο κατά την περίοδο 2000 - 2011, περίοδο γενικού ξεπουλήματος,το χρέος όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλάαυξήθηκε κατά 227,8 δισ. ευρώ (!), δηλαδή υπερδιπλασιάστηκε
καιαυξήθηκε με ρυθμό 164%!

Συμπέρασμα:
Δεν ξεπουλούν για να «μειώσουν» το χρέος ή τα ελλείμματα.
Αντίθετα:
Οσο περισσότερο ξεπουλούν,
τόσο περισσότερο το χρέος αυξάνει!
Δεν ξεπουλούν για να «πληρώσουν τα χρέη της χώρας». Ξεπουλούν για να εκ-πληρώσουν το μόνο χρέος που αναγνωρίζουν και το μόνο «χρέος» που τους καθοδηγεί:
Είναι το ταξικό τους χρέος, που «επιβάλλει» το ξεπούλημα. Δεν πρόκειται περί «κοινωνικής ευθύνης».
Είναι αδίστακτη και στυγνή εφαρμογή του ταξικού τους καθήκοντος να υπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, αποστερώντας το λαό από τα πάντα:
Από το μισθό, από τη σύνταξη και από τα φάρμακα μέχρι οτιδήποτε έχει απομείνει να θυμίζει δημόσια περιουσία.

Αυτό το έγκλημα που πάνε να ολοκληρώσουν, την καθολική δηλαδή παράδοση στους «ιδιώτες» μιας δημόσιας περιουσίας που ο λαός τη δημιούργησε με το αίμα και τον ιδρώτα του, έχουν το θράσος να το βαφτίζουν «εθνική υπευθυνότητα»!

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Τι λέει η πραγματικότητα; ότι η τριμερής κυβέρνηση δεν μπορεί να τηρήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις για κατώτατο μισθό στα 750 ευρώ, για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας , για αναβίωση της μετενέργειας και την αποκατάσταση έστω κατά μικρό μέρος των συντάξεων.

Τι λέει η προπαγάνδα; ότι η τριμερής κυβέρνηση θα προσπαθήσει να τα εφαρμόσει όλα αυτά σε βάθος... τετραετίας...!

Τι λέει η πραγματικότης; ότι η σπατάλη των δημοσίων εσόδων (απ’ τη φορολογία που πληρώνουν οι εργαζόμενοι κι όχι οι φοροφυγάδες) συνεχίζεται με δαπάνες για στρατιές συμβούλων, αργόμισθων σε υπηρεσίες φαντάσματα, για καταβολές ενοικίων (αντί της αξιοποίησης των χιλιάδων κρατικών ακινήτων), για μισθούς πολυθεσιτών στις Ανεξάρτητες Αρχές, για χορηγήσεις στις αχόρταγες ΜΚΟ και γενικώς για τις «ανάγκες» της Μιχαλούς – αυτού δηλαδή του τούρκικου δοβλετιού που ο ελληνικός δικομματισμός μοστράρει ως «κράτος».

Τι λέει η προπαγάνδα; ότι ο μόνος τρόπος να μπουν κάποια λεφτά στα κρατικά ταμεία είναι η αξιοποίηση (διάβαζε η εκποίηση) όσης κρατικής περιουσίας (διάβαζε περιουσίας του ελληνικού λαού) απέμεινε.

Ειρήσθω εδώ εν παρόδω, ότι η προπαγάνδα υπέρ του ξεπουλήματος (αλλά και η πραγματικότης του διαρκούς ξεπουλήματος) του δημόσιου πλούτου, έχει τέτοιο βάθος πίσω στον χρόνο, ώστε η ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, φέρ’ ειπείν, (στην πραγματικότητα η κρατικοποίησή του υπέρ της κρατικής Ντόυτσε Τέλεκομ) να μας φαίνεται ως κάτι τι το λογικόν.

Αναλόγως, ύστερα απ’ την πλύση εγκεφάλου που έχουμε υποστεί περί «της ιδεολογικής κυριαρχίας της Αριστεράς στην Ελλάδα» ή περί της «τελευταίας χώρας Σοβιετικού τύπου», μας φαίνεται φυσιολογικό να ιδιωτικοποιούμε ό,τι άλλοι επανακρατικοποιούν, όπως πετρέλαια, ύδατα, ενέργεια, δίκτυα, λιμάνια, υποδομές.

Τι λέει λοιπόν η πραγματικότητα; ότι αυτά που θέλουν να ξεπουλήσουν, (ορισμένα μάλιστα μπιρ παρά όπως ο [ανεκτίμητος] Αστέρας Βουλιαγμένης η [κερδοφόρος] Βιομηχανία ζάχαρης) είναι ζωτικής και εθνικής σημασίας για τη χώρα, όπως η ΔΕΗ, η ΔΕΠΑ και η ΔΕΣΦΑ, τα λιμάνια και τα ύδατα. Ή χρυσοτόκες όρνιθες, όπως ο ΟΠΑΠ και τα κρατικά λαχεία. Ή αμύθητης αξίας περιουσία του ελληνικού λαού, όπως το Ελληνικό.

Τι λέει για αυτά η προπαγάνδα; ό,τι λέει ο κ. Πρετεντέρης! Ότι δηλαδή είναι «καραγκιόζηδες» όσοι διαμαρτύρονται «όταν πάμε να βάλουμε χέρι στο κράτος».

Καμιά σημασία δεν έχει για την προπαγάνδα το ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο! Ότι δηλαδή το κράτος βάζει χέρι στη δημόσια περιουσία, στην περιουσία του ελληνικού λαού, το υπό κατοχήν τώρα κράτος, πλην όμως το ίδιο κι απαράλλαχτο με την προγενέστερη υπόστασή του ως κράτους της Διαπλοκής και της Διαφθοράς.

Αλλά, ποιο είναι το πιο αισχρό επιχείρημα της προπαγάνδας εναντίον της πραγματικότητας; ακριβώς η διαστρέβλωση της τελευταίας. Μάλιστα με τέτοιον αμοραλιστικό τρόπο, ώστε να γίνεται πειστικός.

Όπως λοιπόν λένε και τα «ψώνια του Mega» (καθώς λέει και το «Ποντίκι» για τους οιηματίες που τρομοκρατούν κάθε βράδυ στις οκτώ τον ελληνικό λαό): αφού δεν υπάρχει φράγκο (ασχέτως ποιοι τα φάγανε) πρέπει να πουληθεί όσο - όσο ό,τι έχουμε και δεν έχουμε (απ’ αυτούς που τα φάγανε) ώστε να συνεχίσουν να τα τρώνε η Διαπλοκή και η Διαφθορά δηλαδή οι κρατικοδίαιτοι (και κατά τα άλλα αντικρατιστές) νταβατζήδες.

Έχει κρατήσει πολύ πλέον αυτή η κολώνια της προπαγάνδας – βρωμάει. Βρωμάει ιδεολογική τρομοκρατία και ιδιοτέλεια. Ζέχνει όπως ο βιασμός.

Και δεν μιλώ εδώ για τις απόψεις, τις θέσεις, τις ιδέες, δεξιές, αριστερές, νεοφιλελεύθερες, συντηρητικές, σοσιαλιστικές ή κομμουνιστικές, μιλώ για τη διαστρέβλωση των πάντων μέσα σε μια κρεατομηχανή που κάνει κιμά τη λογική, που κάνει το κρέας ψάρι για να το φάνε (σφυρίδα) οι Δυνατοί, μαριδίτσα (οι πελάτες τους) και μπαρμπουνάκι (οι λακέδες τους).

Μόνον που πρόκειται για την Ελλάδα.

Για παράδειγμα (και για όσους ξέρουν λίγο την Ιστορία) η μεταπολεμική Ελλάδα, ήταν η ΔΕΗ. Για όσον καιρό αυτή η χώρα παρήγαγε κάτι, πίσω απ’ τη φάμπρικα και μέσα στο νοικοκυριό με φθηνό ρεύμα ήταν η ΔΕΗ.

Απ’ όταν όμως άρχισαν να κάνουν κουμάντο οι «εκσυγχρονιστές» η ΔΕΗ έγινε σφάγιο και λάφυρο.

Απ’ όταν οι νεοφιλελεύθεροι άρχισαν να προσθέτουν στους «εκσυγχρονιστές» τις δικές τους «φαεινές» ιδέες, άρχισαν τα γέλια, όπως η «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» - βγήκαν δυο ιδιωτικές εταιρείες για τη διανομή του ρεύματος, βάρεσαν κανόνι και οι δύο, τα φάγανε και «άντε βρες τους» που λέει και ο καλός κύριος Ρέστης. Για αυτό το ζήτημα, όπως για τα καρτέλ, τις εναρμονισμένες πρακτικές και τόσα άλλα, κιχ η προπαγάνδα.

Λαλίστατη όμως τώρα που ζητά να συμβούν τα ίδια με τη ΔΕΠΑ και τη ΔΕΣΦΑ. Τι κι αν κανένα σοβαρό κράτος στον κόσμο δεν εκχωρεί τα δίκτυά του, το «δικό μας» κράτος δηλαδή το κράτος της Διαπλοκής, δηλαδή το φόρου υποτελές «ελληνικό» κράτος είναι έτοιμο στο όνομα του «ανταγωνισμού» (και κάθε άλλης ομοειδούς παπάρας) να ξεπουλήσει για μιαν ακόμη φορά ό,τι απέμεινε από όσα ο λαός με τον ιδρώτα του δημιούργησε.

Η τριμερής κυβέρνηση των ανδρεικέλων της Τρόικας περνάει στο τρίτο και τελευταίο στάδιο ξεπουλήματος της χώρας – σε λίγο η Θράκη θα είναι Ειδική Οικονομική Ζώνη, στα όρια δηλαδή της εξόδου απ’ την ενιαία επικράτεια και η Αθήνα μια κατ’ όνομα πρωτεύουσα, με μια ορδή Επιτρόπων (της Τρόικας, της Κομισιόν και κάθε άλλου ενδιαφερομένου) να μοιράζει παιχνίδι...

Εδώ και καιρό η πραγματικότητα στην Ελλάδα ήθελε ένα καλύτερο κράτος, ενώ η προπαγάνδα έσκουζε για ένα λιγότερο κράτος (που όμως η Διαπλοκή άρμεγε και η Διαφθορά ξεχείλωνε) – ώσπου εν τέλει «αποκτήσαμε» ένα υποτελές κράτος.

Οι ευθύνες της εθνικής (;) αστικής τάξης, αρχίζουν πλέον να αγγίζουν κόκκινες περιοχές (παρά τις επίσης προπαγανδιστικές μπουρδίτσες περί κόκκινων γραμμών). Τις ίδιες ευθύνες έχει και το αστικό σύστημα διακυβέρνησης – δεν τα βρήκατε τσιφλίκια απ’ τον πατέρα σας για να τα πουλάτε, αυτά που οι Ελληνες ελευθέρωσαν με αίμα και έχτισαν με ιδρώτα...

Στάθης

Του Νίκου Στέλγια

Στα πλαίσια της νέας τροποποίησης της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία αφορά τον Ποινικό Κώδικα της Τουρκίας, σήμερα, στην γειτονική χώρα λαμβάνουν χώρα ιστορικής σημασίας εξελίξεις. Φυλακισμένοι βουλευτές και φυλακισμένα υψηλόβαθμα πρώην στελέχη των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων έχουν προσφύγει στην τουρκική δικαιοσύνη και ζητούν την άμεση απελευθέρωση τους.

Οι δικηγόροι του πρώην επιτελάρχη του τουρκικού στρατού, Ιλκέρ Μπάσμπουγ, των εκλεγμένων βουλευτών Μουσταφά Μπαλμπάϊ, Μεχμέτ Χαμπέραλ, Ενγκίν Αλάν, των φυλακισμένων δημοσιογράφων και στελεχών του τουρκικού στρατού, οι οποίοι εμπλέκονται στην Υπόθεση Εγκενεκόν και Βαριοπούλα, υποστηρίζουν ότι η νέα τροποποίηση της τουρκικής κυβέρνησης ανοίγει τον δρόμο για την άμεση απελευθέρωση αυτών των ατόμων.

Σε κάποιες περιπτώσεις, ο νέος ποινικός κώδικας προβλέπει τον κατ' οίκον περιορισμό των υπόπτων. Οι δικηγόροι πιστεύουν ότι οι δικαστές ενδέχεται να αποφασίσουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Το ειδικό δικαστήριο, το οποίο εκδικάζει την Υπόθεση Εργκενεκόν συνεδριάζει σήμερα. Εντός της ημέρας αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου σχετικά με τις προσφυγές των δικηγόρων.

Σε περίπτωση που οι Τούρκοι δικαστές αποφασίσουν για την απελευθέρωση των φυλακισμένων εκλεγμένων βουλευτών, η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια νέα ιστορική πολιτική εξέλιξη. Αμέσως μετά την απελευθέρωση των βουλευτών, θα τεθεί επί τάπητος το ζήτημα της ορκωμοσίας τους. Σε περίπτωση που οι εκλεγμένοι βουλευτές τεθούν υπό κατ'οίκον περιορισμό, η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια νέα πολιτική κρίση. Σε αυτή την περίπτωση, η τουρκική αντιπολίτευση θα πιέσει την κυβέρνηση για την εύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης για την ορκωμοσίας των βουλευτών και συνεπώς την απελευθέρωση τους, με βάση την βουλευτική ασυλία τους. Από την πλευρά της, η τουρκική κυβέρνηση ενδέχεται να μην συμφωνήσει με αυτή την πρωτοβουλία.

Αντιμέτωπη με τις νέες εξελίξεις, η τουρκική κυβερνητική παράταξη εμφανίζεται διχασμένη. Μια μερίδα εντός του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) βάλλει κατά της κυβέρνησης Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν και ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να έρθει σε άμεση συνεννόηση με τους κεμαλιστές.

Tου Σταύρου Λυγερού

Οι επικείμενες προγραμματικές δηλώσεις της τριμερούς κυβέρνησης Σαμαρά θα δώσουν το στίγμα των προθέσεών της, αν και οι χθεσινές συναντήσεις με την τρόικα το προδιαγράφουν σε μεγάλο βαθμό. Τα γεγονότα έχουν διαψεύσει παταγωδώς τις διαδοχικές προβλέψεις - διαβεβαιώσεις ότι τα Μνημόνια θα εξασφάλιζαν τον αναγκαίο χρόνο και θα επιτύγχαναν τη δημοσιονομική εξυγίανση και την ανάταξη της οικονομίας.

Δεδομένου ότι το ναυάγιο είναι προφανές και αναμφισβήτητο, η τρόικα ισχυρίζεται ότι δεν φταίει η συνταγή της, αλλά ο τρόπος που εφαρμόζεται. Οι δανειστές έχουν τη δυνατότητα να προβάλλουν αυτόν τον ισχυρισμό. Δεν την έχουν, όμως, όσοι όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν υπεύθυνοι για την εφαρμογή της συνταγής. Τα στελέχη της κυβέρνησης Παπανδρέου και σε μικρότερο βαθμό της κυβέρνησης Παπαδήμου οφείλουν να απαντήσουν με σαφή τρόπο σ’ αυτό το κρίσιμο ερώτημα.

Εάν θεωρούν ότι φταίει η πολιτική του Μνημονίου ας το δηλώσουν καθαρά. Εάν αντιθέτως θεωρούν αυτή την πολιτική επιβεβλημένη θα πρέπει να ομολογήσουν τη δική τους ευθύνη και να εγκαταλείψουν την πολιτική σκηνή. Δεν έκαναν, βεβαίως, τίποτα από τα δύο. Ακόμα προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι και η συνταγή είναι σωστή και ότι οι ίδιοι έπραξαν το καθήκον τους! Εάν, όμως, ισχύουν και τα δύο, πώς εξηγείται το εξόφθαλμο ναυάγιο;

Εξ αρχής έχουμε υποστηρίξει ότι και η συνταγή είναι λάθος και ο «μάγειρας» που την εφάρμοσε κακός. Οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου έχουν βαρύτατες ευθύνες για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Ο κατάλογος μακρύς. Προ ημερών, μάλιστα, πληροφορηθήκαμε ότι ακόμα και όταν υπέγραφαν απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, οι αθεόφοβοι προσλάμβαναν υπέρμετρο αριθμό συμβασιούχων!

Η στήλη τούς έχει ασκήσει την πιο έντονη κριτική, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η ύφεση είναι το αποτέλεσμα κυρίως της πολιτικής που υπαγορεύει η τρόικα. Δεδηλωμένος στόχος της πολιτικής του Μνημονίου δεν είναι μόνο η δραστική μείωση του ελλείμματος. Είναι και η εσωτερική υποτίμηση, η οποία υποτίθεται ότι θα αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η εσωτερική υποτίμηση, όμως, επιτυγχάνεται μέσω της ύφεσης. Με άλλα λόγια, αυτό που συμβαίνει δεν είναι μια απροσδόκητη παρενέργεια. Είναι το λογικό αποτέλεσμα της συνταγής των δανειστών.

Ανεξαρτήτως, όμως, του πώς κατανέμει ο καθένας τις ευθύνες, το γεγονός είναι ότι η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει. Η κυβέρνηση Σαμαρά θα εκπέμψει κάποια αισιοδοξία, αλλά έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα το μόνο που προσφέρουν οι δανειακές συμβάσεις είναι να μεταθέσουν για λίγο αργότερα το αναπόφευκτο. Η αγορά χρόνου, όμως, κοστίζει πανάκριβα, επειδή αποσα θρώνει τον παραγωγικό ιστό και έχει υποθηκεύσει χρήσιμη για την ανασυγκρότηση δημόσια περιουσία.

Εκτός από την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων, η ασκούμενη πολιτική στρώνει τον δρόμο για μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία - κατάρρευση. Εάν συμβεί αυτό θα αναπτυχθούν δυναμικές, οι οποίες μεταξύ των άλλων θα καταστήσουν αναπόφευκτη και την έξοδο από την Ευρωζώνη. Με το σύνολο του ελληνικού χρέους πια να υπάγεται στο βρετανικό δίκαιο, η χώρα έχει μετατραπεί σε έρμαιο των δανειστών της.