Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Ιαν 2016





Στις 24 Ιανουαρίου 2016, η Μολδαβία προετοιμάστηκε για άλλο ένα μεγάλο κύμα διαδηλώσεων κατά του καθεστώτος των ολιγαρχών που την κυβερνούν. Στην ανάλυση αυτή, επιχειρούμε μια συνοπτική αναφορά στην ιστορία και τις ρίζες των συγκρούσεων, καθώς και στη σημερινή εκρηκτική κατάσταση στη Μολδαβία.

Οι μεγάλες δυνάμεις, ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία, αλλά και ο ΟΗΕ, θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην περιοχή αυτή, λόγω της ανεξέλεγκτης διαφθοράς και εξάπλωσης της ανομίας. Τα εκατομμύρια απλών ανθρώπων που ζουν μόνιμα εκεί έχουν ήδη ανεχθεί πολλά, αφού οδηγούνται σε απόγνωση από το φεουδαρχικό-ολιγαρχικό καθεστώς που καταστρέφει το μέλλον τους. Η φλόγα στο φυτίλι πλησιάζει τα εκρηκτικά...

Ανάλυση: South Front Foreign Policy Diary  
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η Μολδαβία, μια μικρή χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, βιώνει μια βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση. Η χώρα ταλανίζεται από ένα γιγάντιο σκάνδαλο που ξέσπασε όταν διαπιστώθηκε ότι ένα δισεκατομμύριο δολάρια “εξαφανίστηκαν” από το τραπεζικό σύστημα. Μαζικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν τις τελευταίες ημέρες.

Η κατάσταση στη Μολδαβία έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς ο πληθυσμός που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας αυξήθηκε δραματικά. Η κατάρρευση άρχισε το 2009, μετά την «Πορτοκαλί Επανάσταση» της 9ης Απριλίου, όταν το κτίριο του κοινοβουλίου στο Κισινάου πυρπολήθηκε, ενώ το γραφείο του προέδρου της Μολδαβίας και ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος, Βλαντίμιρ Βορόνιν, καταστράφηκε.

Αν και ο τελευταίος ακολουθούσε πιστά τις προσταγές των ΗΠΑ και της γραφειοκρατικής ηγεσίας της ΕΕ, διακηρύσσοντας την επιθυμία της Μολδαβίας να δημιουργήσει δεσμούς συνεργασίας με την ΕΕ και εγκαινιάζοντας μια συνεργασία της χώρας με το ΝΑΤΟ (παρά το συνταγματικό καθεστώς της ως ουδέτερης χώρας), οι ΗΠΑ και η ΕΕ υποστήριξαν τις δράσεις διαμαρτυρίας της αντιπολίτευσης, φοβούμενες ότι ο δηλωμένος κομμουνιστής Βορόνιν θα άλλαζε την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Μετά την κρίση που προκλήθηκε από την αδυναμία εκλογής αρχηγού κράτους, το καλοκαίρι του 2009 ανέλαβε την εξουσία μια συμμαχία φιλελεύθερων δημοκρατικών κομμάτων, η οποία τάχθηκε υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Διάφοροι Δυτικοί πολιτικοί έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την διακυβέρνηση της νέας αυτής “Συμμαχίας για την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση” (απαρτιζόμενης από το Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό Κόμμα, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Φιλελεύθερο Κόμμα) ως το “success story” της Μολδαβίας, στα πλαίσια του νέου “ορίζοντα” που διαφαινόταν εντός της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ της ΕΕ και των ανατολικών κρατών της μετα-σοβιετικής εποχής. Δεδομένου δε ότι ο μόνος πραγματικός σκοπός του προγράμματος αυτού ήταν η ρήξη των δεσμών των χωρών αυτών με τη Ρωσία, οι Ευρωπαίοι επόπτες της Μολδαβίας δεν έδωσαν την δέουσα προσοχή – πόσο μάλλον να ανησυχήσουν – για τον έλεγχο της πραγματικής κατάστασης που επικρατούσε στην κοινωνία της χώρας.

Στο πλαίσιο των εξεγέρσεων στην πλατεία Μαϊντάν του Κιέβου το 2013-2014, που έληξαν με ένα αιματηρό πραξικόπημα, μια παρατεταμένη πολιτική κρίση στην Ουκρανία και την αποτυχία Σαακασβίλι στη Γεωργία, η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες θεώρησαν σημαντικό όχι μόνο το να διατηρήσουν τη Μολδαβία υπό την επιρροή τους, αλλά το να την παρουσιάσουν στις Δυτικές κοινωνίες  ως παράδειγμα επιτυχούς εφαρμογής των "αρχών φιλελεύθερης πολιτικής". Αγνόησαν την απουσία μεταρρυθμίσεων και την καταστροφική επιδείνωση της οικονομίας της χώρας, οι οποίες συνοδεύτηκαν από τη θέσπιση μιας διακυβέρνησης από ολιγάρχες. Το πιο σημαντικό πράγμα γι’ αυτούς ήταν η επισημοποίηση της "συνεργασίας" μέσω της επικύρωσης  της Συμφωνίας Σύνδεσης, η οποία έγινε στα μέσα του 2014. Εν συνεχεία, οι αξιωματούχοι της ΕΕ αποφάσισαν ότι το “μολδαβικό παιχνίδι” τους είχε πάρει τέλος. Στο ακριβώς επόμενο διάστημα, η προσοχή της ΕΕ στράφηκε εξ ολοκλήρου στην “ελληνική κρίση” και στο “προσφυγικό”, με αποτέλεσμα να ξεχαστεί το ζήτημα της Μολδαβίας.

 Το δίκτυο διαφθοράς στο οποίο εμπλέκεται ο” νονός” Πλαχότνιουκ

Ωστόσο, η κατάσταση στη Μολδαβία συνέχισε να επιδεινώνεται. Υπήρξε μια κλιμάκωση συγκρούσεων ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες ολιγαρχικές φατρίες, οι οποίες αντιπροσωπεύονται από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, υπό τον Μολδαβό ολιγάρχη Βλαντίμιρ Φιλάτ, και το Δημοκρατικό Κόμμα της Μολδαβίας, με “παντρόνε” τον απεχθή ολιγάρχη Βλαντίμιρ Πλαχότνιουκ, ο οποίος ελέγχει επίσης το γραφείο του γενικού εισαγγελέα και του υπόλοιπου δικαστικού συστήματος. Αυτός ο ανταγωνισμός μεταξύ των δύο φατριών κλιμακώθηκε με το τεράστιο σκάνδαλο υπεξαίρεσης ύψους περίπου 1 δις δολαρίων, που έκαναν φτερά από το τραπεζικό σύστημα της Μολδαβίας το 2014.

Το κύμα διαδηλώσεων που βλέπουμε να εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες στο Κίσινεφ έχει τις ρίζες του στη δυσαρέσκεια των πολιτών από όλες τις προαναφερθείσες αρνητικές εξελίξεις. Τα κυριότερα αιτήματα που τίθενται σε εκείνους που είναι υπέρ της ενίσχυσης των σχέσεων με τη Ρωσία και τους υποστηρικτές της προσέγγισης προς την ΕΕ περιλαμβάνουν τη διάλυση του παράνομου κοινοβουλίου και τη διεξαγωγή έκτακτων εκλογών. Οι διαδηλώσεις πυροδοτήθηκαν από την αυθαίρετη εγκατάσταση των ολιγαρχών στο κοινοβούλιο, χρησιμοποιώντας μια πλειοψηφία που "μαγείρεψαν" βιαστικά ο “νονός” Πλαχότνιουκ σε συνεργασία με ένα νέο "Υπουργικό Συμβούλιο", χωρίς καν να συζητηθεί καν το πρόγραμμά του, όπως προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας. Οι διαδηλωτές απαιτούν επίσης τη διερεύνηση και απόδοση ευθυνών σε εκείνους οι οποίοι καταχράστηκαν τραπεζικά κεφάλαια και την απόλυση του γενικού εισαγγελέα Κορνέλιου Γκούριν, προστατευόμενου του Πλαχότνιουκ.

Ένα άλλο αίτημα είναι η απελευθέρωση οκτώ πολιτικών κρατουμένων του καθεστώτος, ανάμεσα στους οποίους είναι το επίτιμο μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, Γκριγκόρι Πετρένκο. Το καθεστώς προσπαθεί να τους καταδικάσει σε διάφορες ποινές φυλάκισης, με την κατηγορία ότι οργάνωσαν μια ειρηνική διαμαρτυρία τον Σεπτέμβριο του 2015 κατά των παράνομων ενεργειών των αστυνομικών αρχών.

Ο Πλαχότνιουκ, ο οποίος κατάφερε σύντομα να απαλλαγεί από τον κύριο ανταγωνιστή του, τον Φιλάτ, και είναι σήμερα ο απόλυτος "άρχοντας" της Μολδαβίας, έχει την πλήρη υποστήριξη της Δύσης. Οι ΗΠΑ, μέσω του πρέσβη τους στο Kισινάου, Τζέιμς Πέτιτ, και οι χώρες της ΕΕ, μέσω των εκπροσώπων τους, είναι ενάντια στην ιδέα των πρόωρων εκλογών, λόγω ανησυχιών ότι θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σημαντική άνοδο – ή και σχηματισμό κυβέρνησης – από κόμματα τα οποία τάσσονται υπέρ της ουδετερότητας της χώρας.

Το επικίνδυνο στοιχείο στην υπόθεση είναι ότι, αυτή τη στιγμή, το καθεστώς της Μολδαβίας ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει τον στρατό εναντίον των διαδηλωτών στο Κισινάου.

Στο νοτιοανατολικό άκρο της ΕΕ έχει αναδυθεί μια νέα εύφλεκτη ζώνη κρίσης, η οποία είναι ικανή να εξελιχθεί, ανά πάσα στιγμή, σε ένοπλη σύγκρουση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Η παρουσία του νέου αρχηγού της Ν.Δ. στην πρώτη αντιπαράθεσή του με την Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πράγματι ενδιαφέρουσα. Ο Κ. Μητσοτάκης επιβεβαιώνοντας τη στροφή της Ν.Δ. προς το Κέντρο με την κύρια τοποθέτησή του στην προ ημερησίας συζήτηση για το Ασφαλιστικό προσέφερε το περίγραμμα της συγκρότησης του «Μεταρρυθμιστικού Κέντρου» με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜ.ΑΡ. Η αναφορά στο σχέδιο του κ. Γιαννίτση πριν από την ανάλογη νομοθέτηση Σιούφα, Πετραλιά και Βρούτση στο Ασφαλιστικό, αλλά και η πολύ θετική προσέγγιση για το νομοσχέδιο σχετικά των κ. Λοβέρδου - Κουτρουμάνη, έδωσαν τα νέα δεδομένα συσχετισμών στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας. Υστερα από πέντε χρόνια Μνημονίων -κατάσταση χρεοκοπίας για το εθνικό κράτος- και τη μετατροπή της Ελλάδας χωρίς όρους επιβίωσης για τους Ελληνες σε περιοχή της ευρωζώνης, ο κ. Μητσοτάκης επιλέγει να τεθεί επικεφαλής των «ευρωκεντρικών» κομματικών σχηματισμών στη χώρα μας, που αποδέχονται τη «γερμανική ηγεμονία» μέσω ευρώ ως τη μοναδική πραγματικότητα που μας αφορά.

Ο κ. Μητσοτάκης θέτοντας απέναντί του τη συστημική Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και την όποια έκφραση εθνικής Δεξιάς μπορεί να δείξει ο μάλλον ευκαιριακός σχηματισμός των Ανεξάρτητων Ελλήνων επεδίωξε να «ξεπλύνει» τις βαριές ευθύνες του «ευρωκεντρικού» (φραγκολεβαντίνικου) εκσυγχρονισμού της χώρας από το 1996 και μετά, που κατέληξε στην πλήρη χρεοκοπία εντός της ευρωζώνης. Φυσικά ο κ. Μητσοτάκης και ο κύκλος των «οικονομιστών φιλελευθέρων», που ανέλαβε την ηγεσία της Ν.Δ. προ ελαχίστων εβδομάδων, έχουν ισχυρή επιχειρηματολογία απέναντι στην «ηττημένη» Αριστερά τού «ναι σε όλα» του κ. Τσίπρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ευθύνη των Ελλήνων είναι συλλογική για την κατάσταση χρεοκοπίας στην οποία βρισκόμαστε, όπως ισχυρίστηκε.

Η ευθύνη της δομικής χρεοκοπίας, άρα και του ασφαλιστικού συστήματος, ανήκει σε αυτούς που άσκησαν ή επηρέασαν τη διακυβέρνηση της χώρας από την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ και μετά. Μιλάμε για μια μακρά πολιτική περίοδο, που υπερβαίνει τα 20 χρόνια και διαχωρίζεται εκ των πραγμάτων από την πρώτη περίοδο της Μεταπολιτεύσεως 1974-1994. Την περίοδο αυτή, όπου κυριάρχησαν οι εθνομηδενιστές του «ευρωπαϊκού μονόδρομου» είτε από την πλευρά της φιλελεύθερης Κεντροδεξιάς είτε από την πλευρά της εκσυγχρονιστικής Σοσιαλδημοκρατίας, υπογράφονταν και αναλαμβάνονταν δεσμεύσεις και υποχρεώσεις από τη χώρα έναντι της ευρωπαϊκής δομής και της διαδικασίας οικονομισματικής συγκρότησης ομοσπονδίας, χωρίς ταυτόχρονα στο εθνικό επίπεδο να αποφασίζονται οι αναγκαίες προσαρμογές και μεταρρυθμίσεις, που θα μετέτρεπαν την Ελλάδα σε «βιώσιμη περιοχή» της ευρωζώνης.

Οι διαδοχικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. με συνθήματα του δικομματισμού απέφευγαν τις ευθύνες τους έναντι των Ελλήνων, την ίδια στιγμή που δέσμευαν το έθνος στη γερμανικού χαρακτήρα Ευρώπη, προφασιζόμενες το πολιτικό κόστος, δηλαδή την προστασία στη διατήρηση της εξουσίας τους. Οι δυνάμεις ουσιαστικά των παρουσιαζόμενων ως «Μεταρρυθμιστικό Κέντρο» δεν είναι άλλες από μια σειρά κακών επαγγελματιών της πολιτικής και της κομματοκρατίας, που με πλήρη ευθύνη τους έριξαν τη χώρα στα βράχια.

Ο λαός ποτέ δεν ρωτήθηκε για τη μοίρα του. Ποτέ δεν υπήρξε δημοψήφισμα για την ευρωπαϊκή πορεία. Ούτε μία σοβαρή συζήτηση για την προσαρμογή της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές δομές.
Στο όλο σκηνικό προστέθηκε μια αφελής και ιδεοληπτική Αριστερά, η οποία πίστευε στην Ευρώπη της αλληλεγγύης και της ισονομίας το 2015, και το σκηνικό ολοκληρώθηκε. Οσοι θέλουν να μιλήσουν για συλλογική ευθύνη των Ελλήνων ας εξηγήσουν τρία νούμερα στο χρέος. Η περίοδος Σημίτη προσέφερε συν 100 δισ. στο χρέος, η περίοδος Καραμανλή επίσης συν 100 δισ. χρέος και η περίοδος Τσίπρα σωρευτικά 90 δισ.
Οι Ελληνες με τα Μνημόνια καλούνται να πληρώσουν ένα μη βιώσιμο χρέος σε μια μη βιώσιμη οικονομία, εντός μιας πατρίδας ετεροκαθορισμένης από τους θεσμούς του ευρώ.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Κώστα Ράπτη

Ενίοτε οι εκβιασμοί αποτελούν πολύ αποδοτική διπλωματική πρακτική. Στην περίπτωση μάλιστα της Άγκυρας ο εκβιασμός είναι τριπλός και ασκείται προς ισάριθμες κατευθύνσεις ταυτοχρόνως.

Ο πρώτος εκβιασμός ασκείται προς την Ε.Ε. και προσωπικά την πολιτικά βαλλόμενη Angela Merkel ως προς την προσφυγική κρίση. Η επίσκεψη την περασμένη Παρασκευή του Τούρκου πρωθυπουργού Αhmet Davutoğlu στο Βερολίο (την ίδια ημέρα κατά την οποία ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών συναντήθηκε στη γερμανική πρωτεύουσα με τον ομόλογό του Frank-Walter Steinmeier) υπήρξε από αυτή την άποψη αποκαλυπτική.
Το γεγονός ότι ο Davutoğlu επανέλαβε ενώπιον της Merkel την απαίτηση της αλλαγής καθεστώτος στη Δαμασκό και του αποκλεισμού των Κούρδων της Συρίας από τις διεθνείς συνομιλίες, παρακάμπτοντας την διακριτική αναφορά της καγκελαρίου στην ανάγκη πολιτικής επίλυσης των εντάσεων στο εσωτερικό της δικής του χώρας, και αποσπώντας παράλληλα υποσχέσεις για αύξηση της γερμανικής χρηματοδότησης της φιλοξενίας προσφύγων στην Τουρκία και για αδιατάρακτη δρομολόγησης της κατάργησης της βίζας για Τούρκους πολίτες στην ΕΕ, αποδεικνύει πόσο θεωρεί η Άγκυρα ότι ισχυροποιεί τη θέση της αυτός ο εκβιασμός.
Τα όσα ακολούθησαν την εβδομάδα αυτή, με την γενικότερη ευρωπαϊκή κακοφωνία στο προσφυγικό ζήτημα, το τρίμηνο τελεσίγραφο της Κομισιόν προς την Αθήνα, επί απειλή διετούς αποβολής από τον Χώρο Schengen, η πολιτική προεργασία για ανάπτυξη της Frontex στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ, δείχνουν ότι αντιμέτωπη με πανικόβλητες ευρωπαϊκές ηγεσίες, η Τουρκία διατηρεί τη δυνατότητα να μένει στο απυρόβλητο και να ρυθμίζει την εκάστοτε ένταση του προβλήματος, το οποίο εσωτερικεύεται διαλυτικά από την Ε.Ε.


Ο δεύτερος εκβιασμός ασκείται εντός των τουρκικών συνόρων, με την συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον κουρδικών πόλεων και την διακήρυξη των Τούρκων ιθυνόντων ότι δεν υφίσταται ορίζοντας πολιτικού διαλόγου ούτε με το εκτός νόμου PKK, ούτε με το κοινοβουλευτικό φιλοκουρδικό κόμμα HDP. Η κλιμάκωση αυτή, που φαντάζει απερίσκεπτη σε συνθήκες πολλαπλής “πολιορκίας” της τουρκικής οικονομίας και πολιτικής, προκύπτει ως προληπτική κίνηση εκκαθάρισης του εσωτερικού μετώπου, σε συνθήκες συνολικής αναβάθμισης του κουρδικού παράγοντα, λόγω των εξελίξεων στη Συρία. Υπαγορεύεται επίσης από την επιθυμία καταπολέμησης της αυτοτελούς καταγραφής του κουρδικού στοιχείου στο τουρκικό πολιτικό σκηνικό.


Ο τρίτος εκβιασμός, που υπηρετείται από τους άλλους δύο, αφορά την αγωνία της Άγκυρας να διασώσει από αποτυχία τις “νεοθωμανικές” φιλοδοξίες της για τη Συρία – σε μία συγκυρία που οι διαφαινόμενες συγκλίσεις των μεγάλων διεθνών παικτών απειλούν να αφήσουν την Τουρκία μόνη χαμένη της “επόμενης μέρας”.

Έτσι, το διπλωματικό θρίλερ και ο ρωστουρκικός φραστικός πόλεμος των τελευταίων 24ωρων σχετικά με τις εκ του σύνεγγυς διαπραγματεύσεις συριακής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, οι οποίες προβλέπονται από το ψήφισμα της 18ης Δεκεμβρίου του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και είναι προγραμματισμένο να αρχίσουν, εξ αναβολής, την Παρασκευή, κατέληξαν σε μία τουρκική διπλωματική νίκη, τη μη πρόσκληση εκπροσώπων του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) των Κούρδων της Συρίας, που όμως απειλεί να εκτροχιάσει συνολικά την δυνατότητα εξεύρεσης πολιτικής λύσης στην κρίση.

Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Staffan de Mistura βρήκε έναν ιδιόμορφο τρόπο να κατεβάσει τον πήχυ των προσδοκιών ανακοινώνοντας σε συνέντευξη Τύπου την Δευτέρα την (μετετεθειμένη) εκκίνηση της διαδικασίας. “Μπορώ να σας πω εκ των προτέρων: μην εκπλαγείτε, θα υπάρξουν πολλές εντάσεις, πολλές αποχωρήσεις και προσελεύσεις, διότι έπεσε μια βόμβα ή κάποιος έκανε μια επίθεση, θα το δείτε να συμβαίνει. Δεν θα μας καταπλήξει αλλά είναι πιθανό να συμβεί. Το σημαντικό είναι να διατηρήσουμε το μομέντουμ” δήλωσε ο Ιταλό-σουηδός διπλωμάτης που πάντως είχε μόλις λάβει τις οδηγίες του. Σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του οι υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ John Kerry και της Ρωσίας Sergei Lavrov είχαν την ανάγκη έναρξης των συνομιλιών εντός του Ιανουαρίου, παρά τα ανοιχτά ερωτήματα για το ποιός θα προσκληθεί από την πλευρά της συριακής αντιπολίτευσης.

Η εμπλοκή αφορούσε κατά πρώτο λόγο την επιθυμία της Ανώτατης Επιτροπής Διαβουλεύσεων που συγκροτήθηκε τον περασμένο μήνα στο Ριάντ υπό τις ευλογίες των Σαούντ να επιβάλλει την “πρωτοκαθεδρία και την αποκλειστικότητά της ως αντιπροσώπου της αντιπολίτευσης”, όπως φέρεται, σύμφωνα με το Foreign Policy να ενημέρωσε ο de Mistura το Συμβούλιο Ασφαλείας σε κεκλεισμένων ων θυρών συνεδρίασή του την περασμένη Πέμπτη. Σημειώνεται ότι η αντιπροσωπεία που έχει υποδείξει η Ανώτατη Επιτροπή Διαβουλεύσεων περιλαμβάνει ως κύριο διαπραγματευτή τον Mohammed Alloush, πολιτικό ηγέτη της οργάνωσης Jaish al-Islam την οποία Μόσχα και Δαμασκός χαρακτηρίζουν τρομοκρατική. Ο δε συντονιστής της Ανώτατης Επιτροπής και πρώην πρωθυπουργός της Συρίας Riad Hijjab εξέδωσε συλλυπητήρια ανακοίνωση για την εξόντωση στις 25 Δεκεμβρίου του στρατιωτικού ηγέτη της Jaish al-Islam, Zahran Alloush.

Όμως η μεγαλύτερη εμπλοκή αφορούσε την εκπροσώπηση ή μη του PYD με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu να απειλεί με μποϊκοτάρισμα της διαδικασίας από τη χώρα του και τον πρωθυπουργό της γείτονος Ahmet Davutoğlu να επιμένει κατά τις επαφές του με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Joe Biden το κουρδικό αυτό μόρφωμα είναι το ίδιο με το “τρομοκρατικό” ΡΚΚ και συνιστά μείζονα απειλή για την Τουρκία.

Η ρωσική διπλωματία προσπάθησε να παρακάμψει και τα δύο εμπόδια επιμένοντας να προσκληθούν στη Γενεύη και “εκπρόσωποι της συριακής κοινωνίας των πολιτών” (οι αντιπολιτευόμενες οργανώσεις ανεκτές από τη Δαμασκό και το PYD). Το μυστήριο διαλευκάνθηκε όταν ο de Mistura δημοσιοποίησε τον κατάλογο των προσκλήσεων – με παρουσία μόνο τον εγκεκριμένων από το Ριάντ οργανώσεων, οι οποίες μάλιστα αφήνουν ακόμη εκκρεμή τη συμμετοχή τους προβάλλοντας απαιτήσεις όπως η διακοπή των ρωσικών επιχειρήσεων στη Συρία. Η Άγκυρα πανηγυρίζει.

Ρωσία και ΗΠΑ επιφυλάσσονται

Πάντως, Μόσχα και Δαμασκός έχουν κάθε λόγο να επιδείξουν υπομονή, καθώς η πραγματική διαπραγμάτευση δείχνει να διεξάγεται στα πεδία των μαχών όπου ο συριακός κυβερνητικός στρατός κατέλαβε τα τελευταία 24ωρα, με τη στήριξη δυνάμεων της Ρωσίας και του Ιράν, της στρατηγικής σημασίας πόλεις της Ραμπία στο Βορρά (όπου ήδη οι Ρώσοι κομμάντος φέρεται να αναζητούν τον Τούρκο πράκτορα Alparslan Çelik, ο οποίος ανέλαβε την ευθύνη για τον φόνο του Ρώσου πιλότου Oleg Peshkov στις 24 Νοεμβρίου) και Σέιχ Μισκίν στον νότο.

Αλλά και ο Biden στην Άγκυρα μολονότι κολάκευσε τους οικοδεσπότες του εξαπολύοντας μύδρους κατά του ΡΚΚ, δηλώνοντας ότι ΗΠΑ και Τουρκία είναι έτοιμες να αναλάβουν στρατιωτική δράση κατά του Ισλαμικού Κράτους αν δεν προκύψει η ευκταία πολιτική λύση στη Συρία και δείχνοντας διάθεση συνεννόησης ως προς την τουρκική στρατιωτική παρουσία στη βάση της Μπασίκα στο βόρειο Ιράκ, δεν βρήκε πεδίο συμφωνίας σε ό,τι αφορά το PYD που η Ουάσιγκτον θεωρεί βασικό εταίρο στη μάχη κατά των τζιχαντιστών. Ήδη άλλωστε αμερικανικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στο αεροδρόμιο του Καμισλί στην κουρδοκρατούμενη περιοχή της Συρίας.

Τα λοιπά θα κριθούν κατά την επίσκεψη του επικεφαλής της αμερικανικής Centcom αντιπτέραρχου Charles Brown σε Άγκυρα και Ντιγιάρμπακιρ στις αρχές Φεβρουαρίου. Όσο για τον Davutoğlu, θα σπεύσει στο Ριάντ την Παρασκευή για την εξέταση “διμερών και περιφερειακών ζητημάτων”.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ενωμένοι θριαμβεύουμε - διχασμένοι καταστρεφόμαστε. Τούτη την αλήθεια θα έπρεπε να την έχουν μάθει όλοι. Θα έπρεπε να έχει γίνει βίωμα και σε εκείνους που έχουν «οργώσει» βαθιά τον νου τους με πολύμοχθη εκπαίδευση, αλλά και στους αναλφάβητους ακόμα.

Η παιδαγωγός κοινωνία και η ανθρώπινη εμπειρία διδάσκουν ότι πολλά μπορούν να επιτραπούν στους Ελληνες και ακόμα περισσότερα μπορούν να συγχωρηθούν.

Ομως, η διαίρεση, η καλλιέργεια εμφυλιοπολεμικού κλίματος και το «ποντάρισμα» στα αισθήματα του φθόνου, της μνησικακίας και της εκδικητικότητας είναι ασυγχώρητες, ανεπίτρεπτες συμπεριφορές, που προδιαγράφουν μόνο δεινά για το κοινωνικό σύνολο.

Η Μικρασιαική Καταστροφή, ο εμφύλιος πόλεμος κατά τη διάρκεια της Εθνεγερσίας που μας λευτέρωσε από τους Τούρκους, οι ποταμοί του αίματος που κυλούσαν από το 1944 έως το 1949 δεν πρέπει να λησμονούνται ούτε από τον λαό ούτε από τις ηγεσίες του τόπου. Η «δημοκρατία», θεωρούσα την εθνική ενότητα το πιο ακλόνητο και πολύτιμο θεμέλιο του ελληνικού οικοδομήματος, έχει πολλάκις επισημάνει τον κίνδυνο της παγίδευσης μιας μερίδας των πολιτών στο διχαστικό δόκανο της τρόικας και της ανθελληνικής συμμορίας που επιβουλεύεται την πατρίδα.

Αυτοί οι φορείς της παρακμής, στα μαύρα σενάριά τους για τη χώρα μας, έχουν προβλέψει για φινάλε τον εμφύλιο σπαραγμό. Θα το καταφέρουν αν οι ηγεσίες των κομματικών φορέων δεν σταθούν στο ύψος τους και, για αμιγώς μικροπολιτικούς λόγους, αρχίσουν να στρέφουν τους φτωχούς εναντίον των μεσοαστών, τους ελεύθερους επαγγελματίες εναντίον των αγροτών, τους δημόσιους υπαλλήλους εναντίον των ιδιωτικών και όλους μαζί εναντίον όσους το κράτος θεωρεί «πλουσίους».

Αυτού του είδους η ανάγνωση της πραγματικότητας δεν δύναται να έχει σχέση με την ελληνικότητα, αλλά συνιστά μια από τις πολλές οδούς οι οποίες δύνανται να καταλήξουν στον εκβαρβαρισμό της κοινωνίας.

Αν διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός αποκλείεται να αντέξουν οι κρατικές δομές. Οσοι υποκρίνονται ότι δεν... καταλαβαίνουν τα προαναφερθέντα, είτε πάσχουν από ευήθεια είτε είναι βαλτοί. Αλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εργάζονται παράνομα στην τουρκική βιομηχανία σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα

Χιλιάδες προσφυγόπουλα από τη Συρία εργάζονται παράνομα στην τουρκική βιομηχανία ενδυμάτων, τα οποία προορίζονται για τις αγορές της Ευρώπης, αποκαλύπτει η βρετανική εφημερίδα The Guardian.

O 12χρονος Σούκρι μεταφέρει ρούχα στις ραπτομηχανές, την ώρα που τα περισσότερα παιδιά από την Τουρκία βρίσκονται στο σχολείο.

Η βρετανική εφημερίδα σημειώνει ότι η παιδική εργασία, οι χαμηλοί μισθοί και οι κακές εργασιακές συνθήκες είναι συνηθισμένα στην τουρκική βιομηχανία ενδυμάτων.

Ο Σούκρι, ένας Σύρος Κούρδος εργάζεται ακόμα και 60 ώρες την εβδομάδα με μισθό 185 ευρώ, θέλοντας να βοηθήσει την οικογένειά του. «Δεν μπορώ να πάω σχολείο επειδή δουλεύω» λέει. «Αλλά θα πάω στο σχολείο όταν επιστρέψουμε στη Συρία».

Ο υπεύθυνος του εργοστασίου απορρίπτει τις ευθύνες, λέγοντας: «Δεν είναι δικό μας λάθος που πρέπει να δουλέψουν. Το κράτος απέτυχε να τους εξασφαλίσει τα απαραίτητα».

Ο Guardian σημειώνει ότι δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για το πόσοι Σύροι εργάζονται στην Τουρκία. Περίπου 2,3 εκατομμύρια σύροι πρόσφυγες ζουν στην Τουρκία και μόλις το 9% μένει σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Οι υπόλοιποι πρέπει να εξασφαλίσουν μόνοι τους τα προς το ζην, χωρίς καμία στήριξη από το κράτος.

Αναλυτής του Κέντρου Σπουδών Στρατηγικής της Μέσης Ανατολής εκτιμά ότι περίπου 250.000 σύροι πρόσφυγες εργάζονται παράνομα στη χώρα, με πρόσφατη έκθεση του Human Rights Watch να αφήνει να εννοηθεί ότι η παιδική εργασία «οργιάζει». Πολλά προσφυγόπουλα εργάζονται στη βιομηχανία ενδυμάτων, τη δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανία στη χώρα.

Μέχρι σήμερα, οι Σύροι θεωρούνταν επισκέπτες στην Τουρκία, γεγονός που δεν τους έδινε το δικαίωμα να εργάζονται. Όσοι εργάζονταν, το έκαναν παράνομα. Η συμφωνία που επιτεύχθηκε με την ΕΕ ορίζει ότι οι Σύροι που βρίσκονται πάνω από έξι μήνες στην Τουρκία θα μπορούν να κάνουν αίτηση για να λάβουν άδεια εργασίας.

Η κίνηση έχει χαιρετιστεί από ΜΚΟ, με ορισμένες να σημειώνουν ότι το μέτρο αυτό θα βοηθήσει στην προστασία των σύρων εργαζομένων.

Οι περισσότεροι σύροι πρόσφυγες δεν απολαμβάνουν ίσες συνθήκες εργασίας με τους τούρκους πολίτες. Μιλώντας στον Guardian, αρκετοί πρόσφυγες καταγγέλλουν ότι ο μισθός τους είναι πολύ μικρότερος και ότι η πληρωμή καθυστερεί.

Τα περισσότερα εργοστάσια παρέχουν ενδύματα σε εταιρείες που εξάγουν τα ρούχα στην Ευρώπη. Πολλές ευρωπαϊκές μάρκες επιλέγουν την Τουρκία, επειδή είναι κοντά και εξαιτίας της ποιότητας των ενδυμάτων. Ωστόσο, όπως σημειώνει ο Guardian, ελάχιστες εταιρείες γνωρίζουν τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν στα τουρκικά εργοστάσια.

Η Ρουθ Βερμίλεν, η οποία εργάζεται στην ΜΚΟ Fair Wear Foundation σημειώνει: «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει το τρωτό των προσφύγων να οδηγήσει σε άρνηση των βασικών τους δικαιωμάτων: όχι στην παιδική εργασία, όχι στις διακρίσεις και πληρωμή» ενός αξιοπρεπούς μισθού.

Σύμφωνα με την οργάνωση, το κλειδί είναι η αλλαγή, η οποία μπορεί να ξεκινήσει από τις ίδιες τις εταιρείες πώλησης ενδυμάτων, ζητώντας τους να απαιτήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας για τους πρόσφυγες.

Επιμέλεια: Αγγελική Στελλάκη
Πηγή "Το Βήμα"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και το Ισραήλ καταγγέλλει το «χρυσοφόρο» αλισβερίσι της Άγκυρας με τους τζιχαντιστές 

Το Ισραήλ είναι η δεύτερη χώρα μετά τη Ρωσία που καταγγέλλει επισήμως την Τουρκία ότι ενισχύει οικονομικά τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, αγοράζοντας και διακινώντας το πετρέλαιο από τις περιοχές που έχουν καταλάβει σε Ιράκ και Συρία. Η σχετική καταγγελία διατυπώθηκε από τον υπουργό Αμυνας του Ισραήλ Μος Γιάλον, που τόνισε ότι «το Ι.Κ. εισπράττει το τουρκικό χρήμα για πολύ, πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα».

Οι πωλήσεις

Επισήμως η απαγόρευση πωλήσεων σε Ε.Ε. και ΗΠΑ πετρελαίου προερχόμενου από τη Συρία χρονολογείται από το 2011, όμως η παράνομη διακίνηση που συνεχίστηκε χάρη στην Τουρκία αποδίδει ημερήσια έσοδα εκτιμώμενα σε 2.000.000 δολάρια στο Ι.Κ., που πουλάει σε τιμές 50%-60% χαμηλότερες της διεθνούς αγοράς (στα 20 δολάρια το βαρέλι) κατά τη CIA. Από τον Δεκέμβριο, που οι Ρώσοι αποκάλυψαν με φωτογραφικά ντοκουμέντα τους δρόμους του λαθρεμπορίου πετρελαίου μέσω Τουρκίας, αλλά και τις διασυνδέσεις της οικογένειας του προέδρου Ερντογάν με το κύκλωμα αυτό, οι δυτικοί υποστηρίζουν ότι έχουν πλήξει το 40% της πετρελαιοπαραγωγικής δυνατότητας των τζιχαντιστών.

Ο Μος Γιάλον συμπλήρωσε ότι οι Τούρκοι διευκολύνουν επιπλέον το πέρασμα των τζιχαντιστών στην Ευρώπη, καταγγελία που συνέπεσε με αποκαλύψεις Βρετανού αξιωματούχου χθες στην εφημερίδα «Independent» ότι εκπαιδευμένοι στη Ράκα τζιχαντιστές χρησιμοποιούν πλαστά συριακά και ιρακινά διαβατήρια για να περάσουν μέσω τουρκικών συνόρων στην Ευρώπη ανάμεσα στους χιλιάδες πρόσφυγες, καθιστώντας τον εντοπισμό τους «αδύνατο για τις μυστικές υπηρεσίες των ευρωπαϊκών χωρών». Γι' αυτό καθίσταται αποφασιστικής σημασίας ο έλεγχος της λαθραίας διέλευσης των τουρκικών συνόρων, όπως υπονόησε χθες ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ, δηλώνοντας ότι «περιμένουμε από την Τουρκία να κινηθεί εντατικότερα και με μεγαλύτερη συνέπεια εναντίον των διακινητών».

Την αδυναμία ελέγχου της τεράστιας «βιομηχανίας πλαστών διαβατηρίων» και της ενδεχόμενης διείσδυσης τζιχαντιστών μέσα στο κύμα των μαζικών εισροών προσφύγων έχουν παλαιότερα επισημάνει τόσο ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς όσο και ο υπουργός Εσωτερικών Μπερνάρ Καζνέβ της Γαλλίας, μιας χώρας που επιχειρεί να θωρακιστεί απέναντι στους τζιχαντιστές ακόμα και με αμφιλεγόμενα μέσα. Οπως, για παράδειγμα, η νέα παράταση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που επιτρέπει ακόμα και αυθαίρετες συλλήψεις και ανακρίσεις υπόπτων ή ένας νέος νόμος που προβλέπει στέρηση, υπό προϋποθέσεις, της γαλλικής υπηκοότητας για άτομα καταδικασθέντα για τρομοκρατική δράση, η προώθηση του οποίου οδήγησε χθες σε παραίτηση την υπουργό Δικαιοσύνης Κριστιάν Τομπιρά.

Το ISIS θέλει να απαγάγει τους Ρώσους

Οι τζιχαντιστές του Ι.Κ. σχεδιάζουν να αρπάξουν ομήρους τους Ρώσους πολίτες που βρίσκονται στην Τουρκία για να τους εκτελέσουν δημοσίως ή να τους χρησιμοποιήσουν ως ανθρώπινες ασπίδες! Η προειδοποίηση φέρει την υπογραφή του ρωσικού οργανισμού τουρισμού Rostourism, που καλεί τους Ρώσους που ταξιδεύουν στην Τουρκία μεμονωμένα (υπενθυμίζεται ότι από τις 28 Νοεμβρίου τα ρωσικά τουριστικά πρακτορεία δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να διαθέτουν στους πελάτες τους ταξίδια στην Τουρκία, για λόγους ασφαλείας) να λάβουν όλα τα δυνατά και αναγκαία μέτρα για την ασφάλειά τους.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Λάβαμε αυτή την επιστολή Αγιορειτών Πατέρων με την οποία εκφράζουν με αδρό τρόπο την μεγάλη τους ανησυχία για την κατάσταση αποχριστιανοποίησης και όχι μόνο της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού κράτους.
Την δημοσιεύουμε ολόκληρη με την επισήμανση ότι στις υπέγραφες που ακολουθούν υπογράφουν πολλοί γνωστοί Αγιορείτες Πατέρες ενώ έπονται και άλλες υπογραφές.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ

• ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
• ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
• ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
• ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
«…καὶ ὁ σκοπός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὐτῆς ἀνομίαν ἐλήφθη, καὶ τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω».
Ἰεζεκιήλ 33,6
Ὡς Ἁγιορεῖτες Μοναχοί καί Ἕλληνες πολίτες, ἐκφράζουμε τήν ἀνέκφραστη θλίψι μας καί τόν πόνον τῆς ψυχῆς μας δι᾿ ὅσα διενεργοῦνται στήν πατρίδα μας κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες. Ὡς μοναχοί τόσα χρόνια ἀγωνιούσαμε καί ἐλπίζαμε σέ μιά μετάνοια καί μεταστροφή. Τώρα εἶναι «καιρός τοῦ λαλεῖν», καιρός ὁμολογίας, ὁμολογίας Χριστοῦ μέ τήν χάριν καί τήν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας μας.

Ἐκφράζουμε, δηλώνουμε καί διατρανώνουμε τήν διαμαρτυρία μας καί τήν ριζική ἀντίθεσί μας πρός κάθε ἀντιχριστιανικό, ἀνθελληνικό καί ἀνήθικο νόμο τῆς πολιτείας τῶν ἑκάστοτε κυβερνήσεων ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων. Μέ σατανική πονηρία καί ὑποκρισία παραπλανᾶτε τόν ὀρθόδοξο χριστιανικό λαό, ἔχοντας σάν τελικό σας στόχο, ἡ ἑκάστοτε πολιτική κυβέρνησι, νά ἀποχριστιανοποιήσῃ, νά ἀφελληνίσῃ, νά ἐκφυλίσῃ καί νά διαφθείρῃ ἠθικά, πνευματικά καί ἐθνικά τήν πατρίδα μας.῾Ο λαός, μήπως σᾶς ἐψήφισε γιά νά ἐκτελέσετε αὐτό τό ἔργο;

Κατά τίς τελευταῖες δεκαετῖες ἔχουν ψηφισθεῖ ἀπό τήν Ἑλληνική Βουλή ἀρκετοί νόμοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀντιχριστιανικοί, ἀντιευαγγελικοί καί ἀνθελληνικοί ὅπως:
α) Ἀποποινικοποίησι τῆς μοιχείας,
β) Πολιτικός γάμος, αὐτόματο διαζύγιο,
γ) Ἐκτρώσεις,
δ) Ἐπιβολή τῆς μονοτονικῆς γραφῆς, πλημμελής διδασκαλία τῆς ἀρχαίας καί χριστιανικῆς γραμματολογίας στά σχολεῖα, κατευθυνόμενη διαστρέλωσι τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας κ. ἄ.
ε) Ἀνεξέλεγκτη εἰσρροή μωαμεθανῶν λαθρομεταναστῶν μέ ἀπώτερο σκοπό τήν μετατροπή τῆς πατρίδος μας σέ μιά ἰσλαμική χώρα ἤ μιά ἄθεη ὑλιστική πολυθρησκευτική χοάνη,
στ) Τόν ἀντιρατσιστικό νόμο, γιά νά μήν ἔχουμε τό δικαίωμα νά ὑπερασπιζόμαστε τήν χριστιανική πίστι μας καί τήν πατρίδα μας, ἀντίθετα μέ τούς λαθρομετανᾶστες, πού ἔχουν μόνο δικαιώματα καί καμία ὑποχρέωσι, ζ) Τήν μή ἐκπλήρωση γιά τό τάμα τοῦ ἔθνους, κ.ἅ.

Ὅσοι ἀπό τούς βουλευτές ἔχετε ψηφίσει ὅλους αὐτούς τούς νόμους, μᾶς δείχνετε ξεκάθαρα ὅτι στόχος σας εἶναι, ὄχι νά οἰκοδομήσετε καί νά δουλέψετε γία τό καλό τῆς πατρίδος μας, ἀλλά νά διαλύσετε τήν ἑλληνική κοινωνία, τήν ἑλληνική οἰκογένεια, τήν ἑλληνική παιδεία, τόν ἑλληνοχριστιανικό πολιτισμό μας ἀπό τόν ὁποῖον ἀντλεῖ ἰδανικά καί πνευματικές ἀξῖες ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότης καί μέ λίγα λόγια πολεμᾶτε μέ λύσσα, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ καί ΕΛΛΑΔΑ.

Ὡς ἐπιστέγασμα καί ἀποκορύφωμα ψηφίσατε, μάλιστα παραμονές τῶν Χριστουγέννων (22 Δεκεμβρίου), τόν κατάπτυστον νόμον γιά τήν ἐλεύθερη συμβίωσι τῶν ἀρσενοκοιτῶν, σοδομιτῶν, κιναίδων, ἀνωμάλων, ὅπως τούς χαρακτηρίζει ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ ἀρχαιοελληνική, χριστιανική καί παγκόσμια γραμματολογία καί ἀνθρωπολογία, ἐνῶ ἐσεῖς ἔχετε ἐπιβάλλει στήν κοινωνία νά τούς ὀνομάζῃ «ὁμοφυλόφιλους».Μέ αὐτόν τόν νόμο διενεργεῖτε τήν πλήρη διαστροφή τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τήν ὑψίστην ὕβριν κατά τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ. Διαφθείρετε τούς νέους ἀπό τήν κούνια τους. Μέ αὐτόν τόν νόμον δικαίως θά σᾶς ἀποδώσῃ ἡ ἱστορία τόν πρέποντα χαρακτηρισμόν, ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΣΟΔΟΜΩΝ.

Ὅπως προφητικά εἶπε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός:
«Θά δοῦμε καί θά ζήσουμε τά Σόδομα καί τά Γόμορα στόν τόπο μας».
Κατόπιν τούτων, ὅπως καταλαβαίνετε ἐσεῖς οἱ βουλευτές, πού ψηφίσατε αὐτόν τόν νόμον, γιά ἐμᾶς τούς Ἁγιορεῖτες μοναχούς καί γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς καί Ἕλληνες, ἀλλά καί γιά κάθε λογικά σκεπτόμενο ἄνθρωπο, στήν συνειδησί μας, ἀπεμπολίσατε τήν ἀνθρώπινη φύσι διότι τολμήσατε διά κρατικοῦ νόμου τήν νομιμοποίησι τῆς διαστροφῆς πού οὔτε καί τά ἄλογα ζῶα δέν κάνουν. Γιά ἐμᾶς ἔχετε παύσει νά εἶστε Χριστιανοί καί Ἕλληνες.
Ὁ προφήτης Δανιήλ πρίν 2.550 χρόνια περίπου λέγει γιά ἐσᾶς
«ἐθεώρουν καί τό κέρας ἐκεῖνο ἐποίει πόλεμον μετά τῶν ἁγίων καί ἴσχυσε πρός αὐτούς…καί λόγους πρός τόν Ὕψιστον λαλήσει καί τούς ἁγίους τοῦ Ὑψίστου παλαιώσει καί ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιρούς καί νόμον». (Δαν.Ζʹ,21-26).
Αὐτό ἀκριβῶς ἐπαληθεύσατε διά τοῦ νόμου περί ἐλεύθερης συμβίωσης τῶν σοδομιτῶν.

Ἄς γνωρίζετε ὅμως, ὅλοι ἐσεῖς ὅτι μέ ὅλα αύτά, ἔχετε κάνει νά ξεχυλίσῃ τό ποτήρι τῆς ἀνοχῆς τοῦ Θεοῦ καί προκαλεῖτε τήν μακροθυμία του, τόν ὁποῖον ὑβρίζετε καί πολεμᾶτε, καί μέλλει νά ξεσπάσῃ σέ ὅλους τούς ἀμετανοήτους, πού ἀποδέχονται αὐτούς τούς βλάσφημους νόμους, ἡ δικαιοσύνη τοῦ Παντοκράτορος Θεοῦ, ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπειθείας.
Ὅπως γράφει καί ὁ ψαλμωδός:
«Ἱνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη, καί λαοί ἐμελέτησαν κενά; παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καί οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπί τό αὐτό κατά τοῦ Κυρίου καί κατά τοῦ χριστοῦ».(ψαλ. Βʹ,1-2).
Τέλος δέ, ὡς ἔσχατο καί ὁλοκληρωτικό χτύπημα πρός τήν Ὀρθοδοξία καί τήν Ἑλλάδα προετοιμάζετε νά φέρετε στήν βουλή διά πονηράν διαβούλευσιν καί πρός ψήφισμα, τήν νέα ἠλεκτρονική ταυτότητα τήν ὁποία γιά λόγους παραπλανητικούς καί ψυχολογικούς μετωνομά-σατε σέ κάρτα τοῦ πολίτη.

Διά τῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητος – κάρτας τοῦ πολίτη, ( δηλαδή τό φακέλλωμα), γίνεται ἡ εἰσαγωγή τοῦ σφραγίσματος. Ἔτσι χωρίς αὐτήν, τήν ὁποία θά κουβαλᾶμε ἑπάνω μας παντοῦ καί πάντοτε, δέν θά μποροῦμε να ζήσουμε, καί ὕστερα ἀπό λίγο, γιά λόγους ἀσφαλείας, ἐπειδή θά μᾶς τήν κλέβουν, θά φροντίσετε γιά τό καλό μας πάντα, νά τήν βάλετε μέσα στό σῶμα μας διά τῆς ἐμφυτεύσεως τοῦ βιοτσίπ, στό δεξιό χέρι ἤ στό μέτωπο, ἐπαληθεύοντας σέ ὅλα πιστά τήν Ἀποκάλυψι.

Θά ἐπιβάλλετε, λοιπόν διά νόμου καί ὑποχρεωτικά νά μᾶς δώσετε καί νά μᾶς σφραγίσετε μέ τήν βούλα τοῦ Σατανᾶ, ὅπως ἔλεγε καί ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλος, ὁ διδάσκαλος καί προφήτης τοῦ Γένους μας. Μέσα σ᾿ αὐτό τό μικροτσίπ, ὅπως γνωρίζουμε θά περιέχῃ καί τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου, τό 666, διότι γιά αὐτόν τόν ἀριθμό γίνεται ὅλος ὁ ἀγῶνας.
Βέβαια ἐσεῖς θά καθησυχάσετε τήν Ἐκκλησία καί τόν Λαό, ὅτι δέν θά ὑπάρχει μέσα τό 666, καθότι πολύς λόγος ἔχει γίνει περί αὐτοῦ, ὥστε ἡ Ἐκκλησία νά μή φέρῃ καμμία ἀντίδρασι καί παραμείνουν πάλι ἄκαρπες οἱ προσπάθειές σας, ὅπως ἔχει γίνει μέχρι τώρα λόγῳ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Ὅλα αὐτά βέβαια δέν εἶναι δικά μας λόγια, οὔτε δικές μας προφητεῖες. Εἶναι αὐτά τά ὁποῖα μᾶς ἔχουν πεῖ ἡ ἱερά Ἀποκάλυψι καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, πρίν ἀπό αἰῶνες καθώς καί σύγχρονοι ἅγιοι γέροντες.

Ἐπειδή, δυστυχῶς πολλοί ἐκκλησιαστικοί ἄνθρωποι, δηλαδή «κάποιοι γνωστικοί καί διακριτικοί» γέροντες, θά παρασυρθοῦν ἀπό τούς πολιτικούς ὅτι δέν θά ὑπάρχει τό 666, καί ἔτσι θά πλανήσουν καί θά παρασύρουν πολλούς χριστιανούς νά δεχθοῦν τίς νέες ταυτότητες. Ὅλοι αὐτοί, εἴτε ἐν γνώσει εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ θά ἐπωμισθοῦν τεράστια εὐθύνη ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως
Ἡ ταυτότητα εἶναι ἕνα ἀναγκαῖο αὐτοπροσδιοριστικό ἔγγραφο τῶν πολιτῶν κάθε κράτους καί ἄρα δέν εἶναι ἕνα ἀπλό ἔγγραφο οὔτε προαιρετικό. Μέ ἁπλά λόγια ἡ ταυτότητα, μᾶς ταυτοποιεῖ, καθώς ἡ σφραγίδα μέ τήν βούλα της, διότι
«ταυτότητα σημαίνει ὅτι καί ἡ λέξη· ταυτίζεται δηλαδή κανείς μέ αὐτά πού δηλώνει, βάζουν τόν διάβολο (δηλ. τόν ἀριθμό τοῦ θηρίου-Ἀντιχρίστου), καί ὑπογράφω, ὅτι τόν ἀποδέχομαι. Πῶς μπορῶ νά τό κάνω αὐτό»; (Γέροντος Παϊσίου, Πνευματική ἀφύπνιση σελ.183).
Ἐπίσης δέν μπορεῖς νά τήν ἀπορρίψεις ὅταν θέλήσῃς, ὅπως μιά τραπεζική κάρτα, πού ἄν θέλῃς τήν καταργῇς. Ἑπομένως τό πανανθρώπινο δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ κάθε ἀνθρώπου καταργεῖται, ἐάν καταναγκαστικῶς ἐπιβληθεῖ ἡ ἀποδοχή της.

Ἀυτό μᾶς τό λέγει καί τό κείμενο τῆς Ἱερᾶς Ὰποκαλύψεως:
« ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. ῟Ωδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξςʹ.»( Ἀποκ. Ιγ’ 15-18). 
Δηλαδή οἱ ἄνθρωποι πού θά σφραγισθοῦν θά φέρουν ἐπάνω τους τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματός του, πού εἶναι τό 666.

Ἤδη στίς ἡμέρες μας ἔχει ἀρχίσει ἡ ἀριθμοποίησι τῶν ἀνθρώπων, καί ἀπό πρόσωπο ὁ ἄνθρωπος μετατρέπεται σέ νούμερο – ἀριθμό.

Γνωρίζουμε ὅτι ὁ στόχος τῆς Ε.Ε, τῶν Η.Π.Α. καί πολλῶν ἄλλων κρατῶν, πού εἶναι στό πνεῦμα τῆς Ν. Ἐποχῆς καί τῆς Παγκοσμιοποιήσης, ἐπιδιώκουν μέσα στόν προσωπικό ἀριθμό τῆς ταυτότητας τοῦ κάθε ἀνθρώπου νά περάσουν καί τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος τοῦ θηρίου, δηλαδή τό 666. Ἤδη ὅμως στό σύστημα Barcode ΕΑΝ13 καί στό μικροτσίπ πού ἔχουν πολλές κάρτες ἐξυπηρετίσεως ὑπάρχει ὁ ἀριθμός τοῦ ὀνόματος τοῦ θηρίου -666.

Ἐκεῖνος πού παραλαμβάνει τήν νέαν ταυτότητα-κάρτα δηλώνει ἐν τῇ πράξει ὅτι ἀναγνωρίζει ὡς κύριόν του τόν ἀντίχριστο καί ἀδείᾳ αὐτοῦ κινεῖται καί ἀσκεῖ τά δικαιώματά του. Ἑμεῖς ὡς χριστιανοί ἔχομεν ὡς Κύριόν μας καί Θεόν μας τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Δέν δεχόμεθα ἄλλο βάπτισμα-σφραγίδα. Ἅρα, αὐτή ἡ ἀριθμοποίηση καί ἡ εἰσαγωγή τοῦ 666 στίς ταυτοτητές μας- κάρτα τοῦ πολίτη εἶναι πτώση καί συστέλλει τήν χάριν· διά τοῦτο καί ἀποτελεῖ προθάλαμο καί «ἀρραβώνα» γιά τό τελικό σφράγισμα στό σῶμα μας.

Σύμφωνα πάλι μέ τόν ἅγιο γέροντα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη, ἡ λήψη ἡλεκτρονικῶν ταυτοτήτων — κάρτας πολίτη εἶναι πτῶσις:
«Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νά πάρει μία θέση σωστή. Νά μιλήσει, νά ἑξηγήσει στούς πιστούς, γιά νά καταλάβουν ὅτι, ἄν πάρουν τήν ταυτότητα, αὐτό θά εἶναι πτώση» (Πνευματική ἀφύπνηση,σελ. 183). 
«Σιγά-σιγά, μετά τήν κάρτα καί τήν ταυτότητα, δηλ. τό «φακέλωμα», θά προχωρήσουν πονηρά στό σφράγισμα (στό σῶμα μέ τό βιοτσίπ). Μέ διάφορα πονηρά μέσα θά κάνουν ἑκβιασμούς, γιά νά δέχονται οἱ ἄνθρωποι τό σφράγισμα στό μέτωπο ἤ στό χέρι. Θά στριμώξουν τούς ἀνθρώπους καί θά ποῦν: Μόνο μέ τίς κάρτες θά κινεῖσθε, τά χρήματα θά καταργηθοῦν. (Πνευματική ἀφύπνηση σελ. 185-6).
Ἡ προφητεία τῆς Ἱ. Ἀποκαλύψεως ( ιγ’ 15-18) σαφώς λέγει ὅτι "ὅποιος δέν λάβει τό χάραγμα-ἀριθμό δέν θά δύναται «ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι:. Ὅ,τι ἀκριβῶς γίνεται σήμερα:
"ἐὰν δὲν πάρετε τὸν ἀριθμὸ τάδε π.χ. ΑΜΚΑ, ΕΚΑΜ, (μέ ἤ χωρὶς τὸν 666) δέν δύνασθε νὰ ἔχετε ἐργασίαν, ἀσφάλειαν, νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, σύνταξιν, τραπεζικές ἤ κρατικὲς συναλλαγές, καίτοι εἶναι δεδουλευμένα". Γιά λεπτομερέστερη ἐνημέρωση σᾶς παραπέμπουμε στό δημοσιευμένο ἤλεκτρονικό ἔντυπο «Ἅγιορείτες Πατέρες, Κάρτα τοῦ Πολίτη, Εἰσαγωγή τοῦ Σφραγίσματος, 2η ἐπηυξημένη ἔκδοση» (ἠλεκτρονική διεύθυνση : Ἰστολόγιο Καιόμενη βάτος).
Ἰδοῦ καί οἱ συνέπειες γιά ὅσους ἀθετήσουν τήν προφητεία καί δεχθοῦν τελικά τό χάραγμα, ἤ προσκυνήσουν τό θηρίο καί τήν εἰκόνα αὐτοῦ:
«εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει τὸ χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου. καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει, καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτὸς οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ». Ἀποκ. Ιδ’ 9-11.
Φαίνεται καθαρά ἀπ᾿ αὐτό ὅτι οἱ πολιτικοί θέλουν νά μᾶς ἀποκλείσουν ἀπό τήν ζωή καί πρίν ἀκόμη ἔρθει τό τελικό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐάν, λοιπόν χωρίς τήν λήψη-ἀποδοχή τῆς ταυτότητας-κάρτας μᾶς ἀπαγορεύουν νά πωλοῦμε καί νά ἀγοράζουμε κλπ. ἄραγε σημαίνει ὅτι ἤδη ἑνεργεῖται σέ ἕνα πρῶτο στάδιο τό χάραγμα καί εἶναι θέμα χρόνου νά τό ἐμφυτεύσουν καί στό χέρι μας.

Ὑστερα ἀπό ὅλα αὐτά, ζητοῦμε ἀπό τήν Ἑλληνική Κυβέρνηση καί τό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο, νά ἀποσύρῃ ὅλους αὐτούς τούς νόμους, πού βλασφημοῦν τήν Ὀρθόδοξη πίστι μας καί ντροπιάζουν τήν πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα, καί νά μήν προχωρήσουν στήν ὑποχρεωτική παραλαβή τῆς νέας ταυτότητος-κάρτας.

Πρός τήν ποιμένουσα Ἐκκλησία, τήν Ἱερά Σύνοδο, καθώς ἐπίσης καί πρός τήν θεσμικήν ἀρχήν τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν Τόπου, ἐκφράζουμε τήν κατάπληξίν μας καί τήν ἀπορία μας γιά τήν ὅλη στάσιν τους ἀπέναντι σέ ὅλους αὐτούς τούς νόμους. Προσδοκούσαμε καί εὐελπιστούσαμε, ἐπί τόσα χρόνια, ὅτι κάποια στιγμή θά ἐγκαταλείπατε αὐτήν τήν στάσιν τῆς ‘’διακριτικῆς’’ ἀνοχῆς καί δέν θά ἐπιτρέπατε ποτέ νά φθάσῃ ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση νά ψηφίσῃ αὐτόν τόν κατάπτυστον νόμον διά τήν ἐλευθέραν καί νόμιμην συμβίωσιν τῶν σοδομιτῶν.

Ἡ μοναχική καί ἁγιορειτική συνείδησί μας οὐδέποτε θά ἀποδεχθεῖ αὐτήν τήν στάσιν σας. Ἐσεῖς, ἔχετε ἀκόμη μεγαλύτερη εὐθύνη ἀπό τούς πολιτικούς.
Ὁ Χριστός μας καί ἡ Ἐκκλησία βλασφημεῖται καί προσβάλλεται διά τῶν πιό χυδαίων νόμων, καί ἐσεῖς ἀρκεσθήκατε μόνον σέ κάποια κείμενα διαμαρτυρίας!
Ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία σᾶς ἐμπιστεύθηκε τήν διαποίμανσιν τοῦ πιστοῦ λαοῦ Του καί ἐσεῖς τόσα χρόνια μέ τήν σιωπή σας ἤ μέ τήν τυπική διαμαρτυρία σας, ἐπιτρέψατε νά φθάσουμε σέ αὐτό τό χάος τῆς ἀποστασίας καί τῆς ἀπωλείας!
Δέν ἠμποροῦμε νά τό πιστεύσουμε.
Δέν τό χωράει ὁ νοῦς μας.
Δέν τό ἀνέχεται ἡ συνείδησί μας.
Ἡ ὀδύνη, ὁ πόνος καί οἱ προσευχές μας, θά ἀνεβαίνουν καθημερινῶς πρός τόν θρόνον τοῦ Δικαίου Κριτοῦ, θά στενάζουμε καί θά ζητοῦμε νά ἐπέμβῃ ὁ Κύριος γιά νά σταματήσῃ τό κακό. Σῶσον Κύριε τόν λαόν Σου καί φύλαξον τήν κληρονομίαν Σου, τό μικρό Σου ποίμνιο, τό ὁποῖο εἶναι ἐρριμένον καί ἐγκαταλελλειμένον ὡς μή ἔχοντα ποιμένες.

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς καί ποιμένες, μέ τόν προσήκοντα σεβασμόν πρός τά θεοτίμητα πρόσωπά σας, παρακαλοῦμε ἐσᾶς καί ὅλους τούς πνευματικούς φορεῖς τῆς πατρίδος μας, ἔστω καί τώρα, πρίν εἶναι ἀργά, νά ἐνεργήσετε δυναμικά, ὁμολογιακά, μαρτυρικά, ὥστε ἤ νά καταργηθῇ ὁ νόμος, ἤ νά διαχωρίσῃ ἡ Ἐκκλησία τήν θέση της μέ τό κράτος αὐτό. Παράλληλα ἀγαπητικά καί θεραπευτικά πρός τά ἀποστατημένα αὐτά παιδιά, ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας πού δέν καταδικάζει τόν ἁμαρτωλό ἄνθρωπο, ἀλλά πάντοτε φροντίζει νά διδάσκῃ καί νά καλῇ εἰς μετάνοια ὅλους μας, πρέπει νά καλέσῃ καί αὐτούς σέ ἀναθεώρηση καί μετάνοια. Διότι δέν δύναται ποτέ νά ἀνεχθῇ ἡ Ἐκκλησία, τό πάρα φύσιν νά νομιμοποιεῖται ὡς κατά φύσιν, καί μάλιστα διά νόμου τοῦ κράτους. Ἀγαπᾶ τόν ἁμαρτωλό ὡς ἄρρωστο μέλος, μισεῖ ὄμως τήν ἁμαρτία. Ἡ Ἐκκλησία ὡς πνευματικό νοσοκομεῖον θεραπεύει τόν ἀσθενῆ ἁμαρτωλό, ἀλλά καυτηριάζει, καί τέλος ἄν δέν θεραπεύεται, ἀποκόπτει τήν γάγγραινα γιά νά μή μεταδοθῇ καί πρός τά ὑγιῆ μέλη της, τό καρκίνωμα τῆς ἁμαρτίας.

Παρακαλοῦμε κινητοποιήσατε τόν πιστόν λαόν, ὥστε νά ἀναγκασθοῦν νά ἀκυρώσουν καί νά ἀποσύρουν ὅλους τούς ἀνωτέρω νόμους μέ ἀποκορύφωμα τόν τελευταῖον, γιά νά ἐξαρθῇ πᾶσα ἀσέβεια καί διαφθορά ἐκ μέσῳ τοῦ λαοῦ, πρίν ξεσπάσει ἐπάνω μας ἡ δικαιοσύνη τοῦ Χριστοῦ,καί νά ἐπανέλθῃ ἡ πατρίδα μας στήν αἰώνια διαχρονική πορεία της ὡς Ὀρθόδοξη χώρα.
Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ὁρίζει διά τοῦ ψαλμοῦ «Σύν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις τήν ἀνομίαν καί οὐ μή συνδυάσω μετά τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν»( ψαλμ. ΡΜʹ).

Ἐάν ὅμως, δέν ἀποσυρθοῦν καί ἀκυρωθοῦν ὅλοι αὐτοί οἱ ἐπαίσχυντοι νόμοι τοῦ κράτους, τότε ζητοῦμε, γιά ὅσους πολιτικούς – βουλευτές παραμείνουν ἀμετάπειστοι καί ἀμετανόητοι, ἡ Ἱεραρχία διά τῆς Ἱερᾶς Συνόδου νά ἐνεργοποιήσῃ τά δραστικά θεραπευτικά της φάρμακα, ὅπως εἶναι ὁ ἐκκλησιαστικός ἀφορισμός. Νά τούς ἀπαγορευθῇ ἡ εἴσοδος στούς Ἱερούς ναούς, καί ἡ συμμετοχή τους στά μυστήρια. Ἐξάλλου οἱ ἴδιοι ἀπό μόνοι τους, διά τῶν πράξεων τους ἔχουν ἀρνηθεῖ τήν χριστιανική τους πίστη καί ἔχουν αὐτοαφορισθεῖ (ξεχωρίσει τόν ἑαυτόν τους ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας).
Ἐκεῖνο ὄμως πού κυρίως πλήττει ἐμᾶς ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ὑποκρισία τους. Οἱ πολιτικοί ἄν καί ἐξωτερικά ἐμφανίζονται ὡς χριστιανοί, λαμβάνουν διά τῶν νόμων τοῦ κράτους θέση διωκτῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἐκτελώντας ἐντολές ἄνωθεν, ἀπό τά κέντρα τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου.

Παρακαλοῦμε, ἐπίσης, καί τήν ἰδικήν μας Ἱερά Κοινότητα διά ἐπισήμου ἀνακοινώσεως νά ἀπαγορεύσῃ σέ ὅλους τούς ἀνωτέρω ἀμετανοήτους βουλευτές, καί σέ ὅλους ὅσους ὑπερηφανεύονται δημοσίως διά αὐτήν τήν ἀσχημοσύνη τους, καί ἰδιαιτέρως στόν συνειδητά προστάτη τῶν σοδομιτῶν, Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Μπουτάρη, τήν εἴσοδό τους στό Περιβόλι τῆς Παναγίας.

Ἕνας Γέροντας, θέλοντας νά μᾶς δείξῃ πόσο πολύ θλιμμένος εἶναι γιά ὅλους αὐτούς τούς ἁμετανοήτους βουλευτές καί πόσο μεγάλο κακό θά κάνουν διαχρονικῶς στήν πατρίδα μας, εἶπε:
"Ὅσοι ψήφισαν τούς νόμους αὐτούς, αὐτοί εἶναι χειρότεροι ἀπό τόν Φαραώ, πού σκότωνε τά ἄρρενα τέκνα καί χειρότεροι ἀπό τόν παιδοκτόνο Ἡρώδη πού σκότωσε 14.000 νήπια, διώκοντας τό Νήπιον Ἰησοῦ. Ὑπάρχει κόλασις καί παράδεισος, μέλλουσα κρίσις καί ἀνταπόδοσις. Ἐάν δέν μετανοήσουν καί δέν ἀποσύρουν αὐτούς τούς ἀντίχριστους νόμους, οὔτε ἡ κόλασις δέν θά τούς δεχθεῖ μετά θάνατον. Ὁ Θεός θά κάνει εἰδική κόλασι γι᾿ αὐτούς, ὅπου μέ τά ὑψηλά πολιτικά ἀξιώματά τους θά κοσμοῦν τά φρικτώτερα μέρη τῆς εἰδικῆς κολάσεως τους. Τεράστια εὐθύνη μαζί μέ αὐτούς ἔχουν καί ὅσοι συνηγοροῦν, συνευδοκοῦν ἤ σιωποῦν καί δέν διαμαρτύρονται".
Τέλος ὡς πρός τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα-κάρτα τοῦ πολίτη πού προετοιμάζεται νά ἐκδοθῇ, δηλώνουμε ὡς Ἁγιορεῖτες Μοναχοί ὅτι μέ τήν χάρι τοῦ Χριστοῦ μας καί τήν βοήθεια τῆς Παναγίας μας, ἐφόσον κανείς δέν ἠμπορεῖ νά κάνῃ τίποτε χωρίς τήν ἐνίσχυσιν τοῦ Κυρίου, θά ἀγωνισθοῦμε ὅσο ἠμποροῦμε, ὥστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός καί συνάνθρωπός μας, νά ἐνημερωθῇ, νά ἀφυπνισθῇ, γιά νά μήν τήν δεχθῇ, καθώς καί κανένας ἁγιορείτης μοναχός.

Ἡ ἀπόφασις φυσικά ἐπαφίεται στήν συνείδησιν ἑνός ἑκάστου καί εἶναι προσωπική. Δηλώνουμε ἀκόμη ὅτι θά ἀντισταθοῦμε μέ κάθε νόμιμον τρόπο, ἀκόμη καί ἄν ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία καί ἡ Ἱερά Κοινότης παρασυρθῇ καί μᾶς συστήσει ἀντίθετα ἀπό ὅσα μέχρι τώρα ἔχει συστήσει διά ἐγκυκλίων (Δ.Ι.Σ. 2626/1997 καί 2641/1998). Δέν θά δεχθοῦμε τίς νέες ἠλεκτρονικές ταυτότητες-κάρτα τοῦ πολίτη καί θά χρησιμοποιοῦμε τά συμβατικά μέσα ταυτοποιήσεώς μας. (Ἱ. Κοινότητα Α.Ο. 22-4/5.5. 2011).
Νικητής θά εἶναι ὁ Χριστός, τό ἐσφαγμένον ἀρνίον καί ὄχι ὁ Ἀντίχριστος τό θηρίον, τό ὁποῖον σήμερα φαίνεται νά ἐπικρατῇ παντοῦ. Ὁ Χριστός καί Κύριός μας θά θριαμβεύσῃ τελικά καί μαζί Του ὅσοι τόν ἀκολούθησαν καί δέν ἐφοβήθησαν τό θηρίον.
«Ἰδού ἔρχομαι ταχύ, μακάριος ὁ τηρῶν τούς λόγους τῆς προφητείας… ὁ καιρός γάρ ἐγγύς… Ἐξῆλθεν νικών καί ἵνα νικήσῃ… Ναί ἔρχομαι ταχύ. Ἀμήν, ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ». ( Ἱ. Ἀποκ. ΣΤʹ καί ΚΒʹ κεφ.).
Οἱ ὑπογράφοντες:

Γέρων Γαβριήλ Μοναχός, Ἱ.Κ.Ἁγίου Χριστοδούλου, Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου
Γέρων Σάββας Μοναχός, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Ἰλαρίων, , Ἱ.Κ.Ἀγίου Μαξίμου τοῦ Ὀμολογητοῦ, , Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου
Μοναχός Δοσίθεος, , Ἱ.Κ.Ἀγίου Μαξίμου τοῦ Ὀμολογητοῦ, Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου
Γέρων Εὐστράτιος Ἱερομόναχος, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Ἀρτέμιος, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Παΐσιος, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Χριστοφόρος, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Δωρόθεος, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Ἰεζεκιήλ, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Ἱερομόναχος Ἀθανάσιος, Δικαῖος Ἱ. Σκήτεως Τιμίου Προδρόμου Ἱ. Μ. Μ. Λαύρας, μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ, (25 μοναχοί)
Μοναχός Χερουβίμ, Ἱ.Κ.Ἀρχαγγέλων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Ἰωάννης, Ἱ.Κ.Εἰσοδίων Βίγλας, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Πατάπιος, Ἱ.Κ.Σκέπης τῆς Θεοτόκου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας καί τῆς συνοδίας αὐτοῦ (2)
Γέρων Γεώργιος, Ἱ.Κ.Βαρλαάμ καί Ἱωάσαφ Βίγλας, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Χαρίτων Ἱερομ., Ἱ.Κ.Ἀναλήψεως Καρυές, Ἱ.Μ.Βατοπεδίου
Γέρων Μελέτιος, Ἱ.Κ.Γενέσιον τῆς Θεοτόκου, Καψάλα, Ἱ.Μ.Παντοκράτορος
Ἱερομ. Μακάριος, « « « « «
Γέρων Ζηνόβιος, Ἱ.Κ.Ἁγίων Ἀναργύρων, Ἱ.Μ.Παντοκράτορος
Γέρων Συμεών, Ἱ.Κ.Ἁγίου Συμεών Καυσοκαλύβια,Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Ἠσαΐας « « « «
Μοναχός Εὐστάθιος, Ἱ.Κ.Ἁγίου Εὐσταθίου Καυσοκαλύβια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Μοναχός Ἐρμόλαος, Καυσοκαλύβια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Χαρίτων, Καρούλια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Ἀθανάσιος,Ἱ.Ἠ. Ἅγιος Σάββας, Καρούλια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Σοφρώνιος, Ἱ.Ἠ. Ἁγία Τριάδα, Καρούλια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γρηγόριος Δανιηλαίος μετά τῆς συνοδίας αὐτοῦ (Δανιηλαίοι, 10 μοναχοί) Ἱ.Ἡ. Ἁγιορεῖται Πατέρες, Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Γεράσιμος, Ἱ.Ἠσ. Ἁγιος Γεράσιμος, Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Παντελεήμων Ἱερομ., Ἱ.Ἠ.Ἅγιος Ἰωάννης Θεολόγος, Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.
Γέρων Κύριλλος, Ἱ.Ἠ.Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας
Γέρων Θωμᾶς Ἱερομόν. μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ (Θωμάδες, 4 μοναχοί) Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμά, Μικρά Ἁγία Ἄννα, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.
Ἡ συλλογή τῶν ὑπογραφῶν συνεχίζεται καί θἀ ἐκδοθοῦν στἠν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τύπος, στό τεῦχος τῆς Παρασκεῆς 5-2-2016. 

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Με τη Σένγκεν να απειλείται με κατάρρευση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να δείξουν ότι έχουν ανακτήσει τον έλεγχο της προσφυγικής κρίσης
  • Γιατί η γενναιοδωρία της Μέρκελ πρέπει να συνδυαστεί με μεγαλύτερο ρεαλισμό
  • Ο ρόλος των ΗΠΑ και η Τουρκία
Η Άνγκελα Μέρκελ θέλει να σώσει την Ευρώπη. Αλλά πρώτα πρέπει να σώσει τον εαυτό της. Η ενότητα εντός της Ε.Ε. αποτελούσε πάντοτε γνώμονα της πολιτικής της Γερμανίδας καγκελάριου. Είναι μια αξιοσέβαστη φιλοδοξία, αλλά της έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό.

Οι ηγέτες της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας δεν θα δείξουν ποτέ την ίδια γενναιοδωρία απέναντι σε πρόσφυγες που είναι μουσουλμάνοι. Η συναίνεση που αναζητάει η κυρία Μέρκελ αποτελεί την τέλεια συνταγή για παράλυση.

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ξύνουν τα κεφάλια τους για το πώς η έλευση 1 εκατ. ανθρώπων σε μια πλούσια και μεγάλη ήπειρο μετατράπηκε σε μια υπαρξιακή απειλή. Οι νεοαφιχθέντες αντιστοιχούν μόλις στο 0,2% του πληθυσμού της Ε.Ε. Μια ξαφνική εισροή είναι λογικό να προκαλέσει αστάθεια, αλλά όχι και να οδηγήσει στην κατάρρευση μια διαδικασίας ενοποίησης πενήντα ετών.

Για ορισμένους, ο πανικός είναι η έτοιμη απάντηση. Όταν ο Μαρκ Ρούτε, ο Ολλανδός πρωθυπουργός και ο Γάλλος ομόλογός του, ο Μανουέλ Βαλς, προειδοποιούν για μόνιμες ρωγμές στην Ένωση, γεννούν το ερώτημα για το τι έχουν κάνει οι ίδιοι για να το αποτρέψουν. Όχι πολλά. Ο Ματέο Ρέντσι, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, είναι απασχολημένος με την επίλυση παλιών διαφορών με την κυρία Μέρκελ. Ο Βρετανός Ντέιβιντ Κάμερον καλείται να κερδίσει ένα δημοψήφισμα, οπότε δεν θέλει να έχει την παραμικρή σχέση με ό,τι ισοπεδωτικά αποκαλεί «ένα τσούρμο μετανάστες».

Το να υποστηρίξει κανείς ότι δεν υπάρχει εύκολη απάντηση στο προσφυγικό ζήτημα δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν χρήσιμες απαντήσεις. Πάνω από όλα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να επιδείξουν ότι έχουν ανακτήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Οι ψηφοφόροι ανησυχούν για τα νούμερα, αλλά αυτό που μετατρέπει την ανησυχία σε θυμό και έλλειψη ανοχής είναι ο ρόλος των ηγετών ως παρατηρητών. Η κοινή γνώμη αρχίζει να συγχέει την ισλαμιστική τρομοκρατία και τους πρόσφυγες.

Η αλλαγή αυτής της δυναμικής απαιτεί δράση σε τρία μέτωπα: διπλωματία, χρήματα και γραφειοκρατία. Το σχέδιο δεν διαφέρει με πολλά από αυτά που έχουν γίνει, με τη διαφορά ότι απαιτεί αποφασιστικότητα αντί για ενοχές και στην περίπτωση της κας Μέρκελ, τη βούληση να κάνει στην άκρη όσους προωθούν την ισλαμοφοβία.

Η διπλωματία πρέπει να αμφισβητήσει τη μοιρολατρία για το μέλλον της Συρίας. Μια περιεκτική ειρηνευτική συμφωνία δεν φαίνεται ρεαλιστική, αλλά οι πιθανότητες για κατάπαυση του πυρός έχουν αυξηθεί. Η σύγκρουση έχει περιοριστεί από τους ελιγμούς των ξένων δυνάμεων. Τώρα μπορεί να υπάρχει κοινό συμφέρον για μια ανακωχή.

Με τη συμφωνία με το Ιράν για τα πυρηνικά να έχει κλείσει, οι ΗΠΑ μπορούν να εστιάσουν τις προσπάθειες τους στη Συρία. Όσο και αν έχει μειωθεί η επιρροή της Ουάσιγκτον, παραμένει πολύ μεγαλύτερη από οποιουδήποτε άλλου. Η Ευρώπη έχει κάθε κίνητρο να προσφέρει στήριξη. Όλοι μπορούν να συμφωνήσουν ότι η Ε.Ε. πρέπει να ενισχύσει τα εξωτερικά της σύνορα και γρήγορα. Αλλά αυτοί που έχουν φύγει από τη Συρία χρειάζονται κάποια ελπίδα για να επιστρέψουν πίσω.

Η Ρωσία, η οποία έχει δεχθεί μεγάλο πλήγμα από την κατάρρευση της τιμής του αργού, δεν έχει κάτι να κερδίσει και πολλά να χάσει από μια πιο βαθιά στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία του Μπασάρ αλ Άσαντ. Μια ανακωχή θα μπορούσε να περιφρουρήσει τα συμφέροντα της Μόσχας. Με έναν συμβιβασμό, οι ξένες δυνάμεις θα μπορούσαν να φέρουν κοντά τις τοπικές δυνάμεις -το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία. Το Ισλαμικό Κράτος έχει βοηθήσει στην κατεύθυνση αυτή, προσθέτοντας τη Ρωσία και την Τουρκία στη λίστα με τους στόχους.

Όσον αφορά στα χρήματα, είτε είναι ένα σχέδιο Μάρσαλ είτε ένα σχέδιο Μέρκελ, είναι αναγκαία μια βοήθεια πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που έχει προβλεφθεί έως τώρα. Τα 3 δισ. ευρώ προς την Τουρκία δεν μπορεί παρά να είναι μια μικρή προκαταβολή. Οι κυβερνήσεις είχαν αγνοήσει τις προειδοποιήσεις, όταν οι καταυλισμοί προσφύγων στην περιοχή αντιμετώπισαν πέρυσι ελλείψεις τροφίμων. Είναι απίστευτο, αλλά ορισμένα κράτη της Ε.Ε. ακόμα δεν πληρώνουν το μερίδιό τους.

Για χρόνια, η Ε.Ε. φλέρταρε με ημιτελή σχέδια για τη σταθεροποίηση των γειτόνων της στη Μεσόγειο. Τώρα, εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες από το Μαγκρέμπ έρχονται να προστεθούν στις ροές προσφύγων από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η Ευρώπη χρειάζεται πράγματι μια σοβαρή στρατηγική περιφερειακής ανάπτυξης.

Μια αποτυχία στο μέτωπο της γραφειοκρατίας μπορεί να φαίνεται κάτι τετριμμένο. Στην περίπτωση αυτή, είναι ακριβώς το αντίθετο. Οι πολιτικοί έχουν αποτύχει παταγωδώς να αντιμετωπίσουν τις αφίξεις: να διαχωρίσουν τους νόμιμους πρόσφυγες από τους οικονομικούς μετανάστες, να προστατεύσουν τα εξωτερικά σύνορα της Ελλάδας, να διασφαλίσουν ότι οι δικές τους τοπικές κοινότητες θα επιβραβευτούν για την υποδοχή προσφύγων και να αντιμετωπίσουν τα κρούσματα εγκληματικότητας, σαν και αυτά στη γερμανική πόλη της Κολωνίας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ παρατήρησε κάποτε πως η στάση της κοινής γνώμης όσον αφορά στην αντιμετώπιση των εγκληματιών είναι ένα «από τα πιο σίγουρα τεστ για τον πολιτισμό μιας χώρας». Σήμερα θα μπορούσε κανείς να αντικαταστήσει τους μετανάστες με τους εγκληματίες. Η Ευρώπη θα έχει πάντοτε ισλαμοφοβικούς και αντισημίτες, αλλά σε μεγάλο βαθμό οι δημοκρατίες βασίζονται σε ουμανιστικά ιδεώδη.

Αν η κυρία Μέρκελ θέλει να ξεπεράσει τις προκλήσεις, η γενναιοδωρία προς τους μετανάστες πρέπει να συνδυαστεί με τη διαβεβαίωση της ασφάλειας. Η χαοτική αντίδραση που έχουμε δει έως τώρα έχει δώσει οξυγόνο σε όσους υποστηρίζουν ότι κάθε μουσουλμάνος είναι ένας δυνητικός εγκληματίας ή τρομοκράτης. Οι αριθμητικοί στόχοι δεν λύνουν τίποτα. Αλλά το Βερολίνο πρέπει να δημιουργήσει την εμπιστοσύνη ότι μπορεί να ελέγξει τα νούμερα και ότι μπορεί να ξεχωρίσει τους πραγματικούς πρόσφυγες.

Η Γερμανίδα καγκελάριος θα ήθελε και τα 28 κράτη-μέλη να μείνουν ενωμένα. Στην πραγματικότητα, η επιλογή που αντιμετωπίζει το σύστημα των ανοικτών συνόρων της Σένγκεν είναι ανάμεσα στη σχεδιασμένη αναστολή και την άτακτη κατάρρευση. Η κυρία Μέρκελ πρέπει να διαλέξει το πρώτο.

Αυτό που χρειάζεται είναι ένας συνασπισμός των προθύμων -κρατών που είναι έτοιμα να αντλήσουν πόρους και να μοιραστούν το βάρος της κρίσης. Το μέλλον της Ένωσης είναι ένα μέλλον επάλληλων κύκλων. Αυτή η νέα ομάδα θα αποτελέσει τη βάση για έναν επανασχεδιασμό των ανοικτών συνόρων. Αν ένα μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης έμενε εκτός, θα ήταν μετά από επιλογή των κρατών αυτών.

Η κυρία Μέρκελ δεν έχει άλλο χρόνο να τα περιμένει.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία θα είναι το πλέον σημαντικό κράτος για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Το Stratfor από καιρό αναφέρεται στις δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από την επανεμφάνιση της Τουρκίας, αλλά και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει. Αν και η Άγκυρα έχει αντιμετωπίσει αρκετά εμπόδια, μια πιο πολιτικά ασφαλής κυβέρνηση υπό την ηγεσία του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα είναι πολύ πιο διεκδικητική πέραν των συνόρων της Τουρκίας φέτος.

Γράφει η Άννα Φαλτάιτς

Η Τουρκία ήδη ετοιμάζεται για επιχείρηση δυτικά του Ευφράτη στη βόρεια Συρία, για να διώξει τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους που βρίσκονται στα σύνορά της. Πέραν της αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους, η Τουρκία θέλει να έχει υπό έλεγχο την κουρδική επέκταση στη βόρεια Συρία και τελικά θέλει να δημιουργήσει μια «ασφαλή ζώνη» για τους Σύριους πρόσφυγες εντός της Συρίας.

Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται να απορροφήσει περισσότερους πρόσφυγες για χάρη της Ευρώπης, όμως η Άγκυρα σκοπεύει να εκμεταλλευτεί το άγχος της Ευρώπης για τις προσφυγικές ροές, προκειμένου να ενισχύσει το «αποτύπωμά» της στην Ευρώπη και να διασφαλίσει στήριξη για τις στρατιωτικές ενέργειές της στη Συρία.

Οι ΗΠΑ πιθανότατα θα διευκολύνουν τις αεροπορικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, επιδιώκοντας παράλληλα μια δεύτερη επιχείρηση που θα βασίζεται κυρίως σε «αντιπρόσωπους» των Κούρδων ανταρτών ανατολικά του Ευφράτη. Η Τουρκία θα δώσει έμφαση στην πρόθεσή της να βασιστεί πρωτίστως στους Σουνίτες Τουρκομάνους και στους «αντιπροσώπους» των Αράβων ανταρτών, για να ξεκαθαρίσει και να κρατήσει τις περιοχές που ελέγχονται τώρα από το Ισλαμικό Κράτος, όμως η Άγκυρα θα έχει επίσης εναλλακτικό σχέδιο στην περίπτωση που χρειαστεί να αναπτύξει στρατό ξηράς.

Επιπλέον, η Τουρκία και οι ΗΠΑ θα συνεργαστούν με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και πιθανότατα άλλες αραβικές χώρες όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, για να φτιάξουν έναν συνασπισμό για τις επιχειρήσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία. αυτό θα αυξήσει το ανθρώπινο δυναμικό της τρέχουσας αποστολής, βοηθώντας ταυτόχρονα την Άγκυρα να αποφύγει την αναβίωση της ιστορικής δυσφορίας που δημιουργεί η επιστροφή Τούρκων στρατιωτών σε αραβικό έδαφος.

Ο μεγαλύτερος παράγοντας που μπορεί να περιπλέξει τα σχέδια της Τουρκίας είναι η Ρωσία. Ο στόχος της Ρωσίας στη Συρία είναι πολυεπίπεδος και η Μόσχα δεν θα απομακρυνθεί από τη συνεργασία της με την κυβέρνηση του Σύριου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ στην προσπάθειά της να αποδυναμώσει το Ισλαμικό Κράτος. Αυτή η συνεργασία σημαίνει ότι η Συρία θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις που προσπαθούν να αποδυναμώσουν την κυβέρνηση της Συρίας, περιλαμβανομένης της σειράς των δυνάμεων ανταρτών στις οποίες βασίζονται οι ΗΠΑ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και το Κατάρ, για τον δικό τους πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. Η διπλή στόχευση της Ρωσίας -κατά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους και των Σύριων ανταρτών- θα αποτρέψει τη δημιουργία ενός πιο συνεκτικού συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους και θα διευρύνει το χάσμα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας.

Η Ρωσία θα προσπαθήσει να βάλει εμπόδια στα στρατιωτικά σχέδια της Τουρκίας, αυξάνοντας την παρουσία της στη Συρία. Αυτό θα σημάνει κυρίως περαιτέρω χρήση αεροπορικών βάσεων στη βόρεια Συρία. Η Τουρκία δεν είναι απαραίτητο ότι θα κάνει πίσω σε αυτές τις πιέσεις. Οι διαπραγματεύσεις για μείωση του κινδύνου «ατυχήματος» στο πεδίο της μάχης είναι πιθανό να υπάρξουν, όμως και αυτές δεν εξαλείφουν το ενδεχόμενο αψιμαχιών. Καθώς οι ρωσοτουρκικές σχέσεις θα επιδεινώνονται αισθητά, η Μόσχα δεν θα θέλει να φτάσει την Τουρκία στα άκρα. Όσο περισσότερο η Τουρκία βρίσκει κοινούς σκοπούς με τους εταίρους του ΝΑΤΟ, τόσο πιο ευάλωτη θα είναι η Ρωσία στην πρώην σοβιετική σφαίρα.

Η επιδείνωση της σχέσης της Τουρκίας με τη Ρωσία θα δώσει στις ΗΠΑ και στους εταίρους της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης την ευκαιρία να προσελκύσουν την Άγκυρα σε μια πιο στενή συνεργασία. Ούτε η Τουρκία ούτε η Ρωσία μπορούν να αντέξουν μια πλήρη κατάρρευση των σχέσεών τους, όμως οι εμπορικοί δεσμοί των δύο χωρών είναι βέβαιο ότι θα πληγούν, ενώ είναι πιθανό να υπάρξουν περαιτέρω καθυστερήσεις σε στρατηγικά ενεργειακά projects. Αυτό θα κάνει πιο επείγουσα την πίεση προς την Τουρκία να επιδιώξει ενεργειακά projects στο Αζερμπαϊτζάν και στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ. Η Τουρκία θα πιεστεί επίσης περισσότερο να κάνει πρόοδο στις διαπραγματεύσεις για την επανένωση της Κύπρου, προκειμένου να μπει στα ενεργειακά projects της Μεσογείου.

Το πεδίο μάχης της Συρίας είναι μοιρασμένο μεταξύ ενός μεγάλου αριθμού ανταγωνιστών και συμφερόντων. Αυτό σημαίνει πως οι όποιες προσπάθειες για εκεχειρία ή για κατάρτιση μιας τελικής συμφωνίας για τον επιμερισμό της εξουσίας θα είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Τα ξένα συμφέροντα δεν είναι πρόθυμα να αυξήσουν τη στρατιωτική στήριξη των «αντιπροσώπων» τους. Αν και αυτό θα οδηγήσει σε κάποια ισορροπία στο πεδίο της μάχης, ταυτόχρονα όμως θα μειώσει περαιτέρω το κίνητρο οποιαδήποτε πλευρά να κάνει συμβιβασμούς για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις.

Καθώς η Τουρκία θα γίνεται πιο διεκδικητική στη Μέση Ανατολή, ο ανταγωνισμός της με το Ιράν στη Συρία και το Ιράκ θα ενταθεί. Ταυτόχρονα με την ενίσχυση της κυβέρνησης Άσαντ, μαζί με τη Ρωσία, το Ιράν θα εκμεταλλευτεί τις διαφορές στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ για να αντισταθμίσει τις προσπάθειες της Τουρκίας να συσφίξει τους οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς στο βόρειο Ιράκ σε βάρος της Βαγδάτης. Η Ρωσία θα μπορούσε επίσης να ανανεώσει τις σχέσεις της με κουρδικές ομάδες μαχητών ως μοχλό πίεσης κατά της Άγκυρας.

Η Τουρκία θα αφιερώσει έναν περιορισμένο αριθμό στρατιωτών για εκπαίδευση Σουνιτών μαχητών στο βόρειο Ιράκ. Την ώρα που η Τουρκία θα προσπαθεί να βελτιώσει τη σχέση της με το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα του Μασούν Μπαρζάνι, ώστε να εμβαθύνει το «αποτύπωμά» της στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ, οι σχέσεις της Τουρκίας με την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα καθώς η Άγκυρα θα συνεχίσει να κυνηγά τους Κούρδους αντάρτες που χρησιμοποιούν ως καταφύγιο το Ιράκ.

Επιμένει το Ισλαμικό Κράτος

Ο πυρήνας του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και στο Ιράκ θα υποστεί αξιοσημείωτες απώλειες φέτος, αν και το επίδοξο «χαλιφάτο» δεν είναι πιθανό να υποστεί πανωλεθρία. Η αποδυνάμωση του Ισλαμικού Κράτους ως συμβατικής δύναμης στη Συρία θα ενθαρρύνει την ηγεσία της Οργάνωσης να καλέσει περισσότερες τρομοκρατικές ενέργειες στη Δύση και τη Μέση Ανατολή. Όπως φάνηκε από τις επιθέσεις στο Παρίσι, οι δύσκολα ανιχνεύσιμες τρομοκρατικές ομάδες θα συνεχίσουν να συνιστούν μια σοβαρή απειλή.

Ο ανταγωνισμός εντός του παγκόσμιου τζιχαντιστικού σκηνικού θα δώσει και αυτός κίνητρο για επιθέσεις, ιδιαίτερα στο Μαγκρέμπ, στην αραβική χερσόνησο και στη Δυτική Αφρική, όπου δρα η Αλ Κάιντα.

Επιστροφή του Ιράν στην αγορά πετρελαίου

Οι μεγάλες πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής εισέρχονται σε μια ακόμα δύσκολη χρονιά, χαμηλών τιμών και εκτεταμένων δεσμεύσεων εξωτερικής πολιτικής. Η εφαρμογή της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν στην αρχή του έτους οδηγεί στην προσθήκη τουλάχιστον 500.000 βαρελιών ημερησίως στην πετρελαϊκή αγορά, με μια βραδύτερη αύξηση της παραγωγής τους επόμενους μήνες.

Ο πρόεδρος του Ιράν, Χασάν Ρουχανί, θα εκμεταλλευτεί την επιτυχία της πυρηνικής συμφωνίας στην εκστρατεία του υπέρ των πιο μετριοπαθών φωνών ενόψει των βουλευτικών εκλογών και των εκλογών για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων (του σώματος που είναι αρμόδιο για τον διορισμό και την αξιολόγηση των επιδόσεων του Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ) που θα γίνουν τον Φεβρουάριο. Ωστόσο, θα χρειαστεί καιρός για να δουν οι Ιρανοί τα θετικά οικονομικά οφέλη της συμφωνίας.

Ο Χαμενεΐ αναμένεται να εκμεταλλευτεί την ανεπίσημη επιρροή που έχει στο κοινοβούλιο και το Συμβούλιο των Φρουρών, που εξετάζει τους υποψήφιους των εκλογών, για να υπάρξει αντιστάθμισμα έναντι των μετριοπαθών, κάτι που θα αυξήσει τον ανταγωνισμό ακόμα περισσότερο στο συντηρητικό πολιτικό σκηνικό του Ιράν. Αυτό υποδηλώνει πως η κυβέρνηση Ρουχανί έχει μπροστά της ακόμα μεγαλύτερες προκλήσεις σε ό,τι αφορά στον περιορισμό της πολιτικής και οικονομικής επιρροής της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς, την ώρα που οι επενδυτές θα έρχονται στο Ιράν.

Λόγω της επιστροφής του ιρανικού πετρελαίου στην αγορά, δύσκολα θα μειώσει σημαντικά την παραγωγή της η Σαουδική Αραβία το α' εξάμηνο του 2016 για να στηρίξει τις τιμές. Όταν μπορέσει η Σαουδική Αραβία να εκτιμήσει την επίπτωση που θα έχει στις τιμές η επιστροφή του Ιράν, το Ριάντ θα μπορούσε να τροποποιήσει την ενεργειακή παραγωγή του το β' εξάμηνο του έτους. Ωστόσο, οι Σαουδάραβες δεν θα μπορέσουν να συντονίσουν μια βιώσιμη μείωση της παραγωγής με άλλες πετρελαιοπαραγωγικές χώρες εντός και εκτός ΟΠΕΚ. Κυρίως λόγω του μικρότερου πληθυσμού τους, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ θα μπορέσουν πιο εύκολα να αντεπεξέλθουν σε μια ακόμα χρονιά χαμηλών τιμών πετρελαίου.

Αντιθέτως, η Σαουδική Αραβία θα πρέπει να χρηματοδοτήσει ένα αυξανόμενο έλλειμα προϋπολογισμού μέσω εκδόσεων ομολόγων και μικρών και σταδιακών περικοπών στις δαπάνες.

Η επόμενη φάση των συγκρούσεων στην Υεμένη

Ο συνασπισμός του οποίου ηγείται η Σαουδική Αραβία θα συνεχίσει να κερδίζει έδαφος στο πεδίο της μάχης της Υεμένης έναντι των μαχητών Χούτι και των δυνάμεων που είναι πιστές στον πρώην πρόεδρο της χώρας, Αλί Αμπντουλάχ Σαλεχ, καθώς θα πλησιάζουν σε επίλυση της παρούσας φάσης της κρίσης.

Το αν η λύση θα έρθει με την μορφή στρατιωτικής προώθησης στη Σαναά ή μιας διαπραγματευμένης συμφωνίας, θα εξαρτηθεί από την αποφασιστικότητα και των δυο πλευρών να συνεχίσουν τη μάχη. Για τον συνασπισμό του οποίου ηγείται η Σ. Αραβία και για τα στοιχεία αυτά της Υεμένης που τάσσονται κατά των Χούτι, μια κίνηση προς την ορεινή «καρδιά» της Υεμένης θα σημαίνει επιβράδυνση της προώθησής τους με σημαντικές απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό και σε εξοπλισμό.

Αυτό μπορεί να αυξήσει τις προστριβές μεταξύ των μελών του συνασπισμού, όπως μεταξύ της Σ. Αραβίας και των ΗΑΕ, ως προς το ποια κόμματα της Υεμένης θα πρέπει να στηρίξουν. Καθώς η Υεμένη έρχεται πιο κοντά στην επίλυση των συγκρούσεων, μη κρατικοί παράγοντες θα αποτελέσουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ασφάλεια, καθώς ο μηχανισμός ασφαλείας της Υεμένης είναι αποδυναμωμένος και η προσοχή του έχει αποσπαστεί. Η αυξανόμενη αυτονομία του Νότιου Αντιστασιακού Κινήματος θα αυξήσει τις φωνές που θα ζητούν ανεξάρτητη «Νότια Υεμένη», με την χώρα να κινείται στον δρόμο του μελλοντικού διαχωρισμού του βορρά από τον νότο.

Το δίλημμα για την ασφάλεια του Ισραήλ μεγαλώνει

Καθώς ο πόλεμος στη Συρία γίνεται όλο και πιο περίπλοκος, η κυβέρνηση του Ισραήλ θα εργαστεί ώστε να διατηρήσει σχέσεις με όσο το δυνατόν περισσότερους παίκτες στο πεδίο μάχης μπορεί, για να προετοιμαστεί για το χειρότερο σενάριο. Το Ισραήλ αναμένεται να μείνει κοντά τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Ρωσία για να μπορεί να παρακολουθεί τι συμβαίνει στο πεδίο της μάχης. Η χώρα θα διατηρήσει επίσης το δικαίωμά της να πραγματοποιεί αεροπορικές επιθέσεις κατά στόχων της Χεζμπολά και του Ισλαμικού Κράτους κοντά στα σύνορά της. Ο διευρυνόμενος ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή θα αναγκάσει το Ισραήλ να προσπαθήσει να βελτιώσει τις σχέσεις του με την Άγκυρα.

Η σύγκρουση Ισραηλινών-Παλαιστινίων θα χαρακτηριστεί από έναν κύκλο συνεχών επιθέσεων από χαμηλού επιπέδου παλαιστινιακά ακραία στοιχεία στη Δυτική Όχθη και το Ισραήλ, που θα προκαλέσουν συνεχή αντίποινα και απαντήσεις από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ. Από τη βάση της στη Γάζα, η Χαμάς θα προσπαθήσει να αποφύγει άλλες άμεσες συγκρούσεις με το Ισραήλ, όμως η πολιτική του Ισραήλ θα θεωρεί υπεύθυνη τη Χαμάς για υποστήριξη των επιθέσεων, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες του Ισλαμικού Κράτους στη Γάζα να τραβήξει και τη Χαμάς στη σύγκρουση, θα μπορούσαν να διευρύνουν τις επεμβάσεις του Ισραήλ σε παλαιστινιακά εδάφη.

Η Χεζμπολά θα δεχθεί θετικά αυτούς τους περισπασμούς του Ισραήλ, καθώς η ομάδα θα προσπαθεί να εξισορροπήσει τις δεσμεύσεις της στη Συρία με την υπεράσπιση του δικού της εδάφους έναντι θυλάκων Σουνιτών ανταρτών που προσπαθούν να υπονομεύσουν τον ρόλο της Χεζμπολά στον πόλεμο της Συρίας. Μια αναδυόμενη συναίνεση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν για την επιλογή λιβανέζου προέδρου θα βοηθήσει επίσης να εκτονωθεί μια πιο σοβαρή διάχυση της συριακής σύγκρουσης στον Λίβανο.

Μια δύσκολη αλλά διαχειρίσιμη χρονιά για το Κάιρο

Αυτή τη χρονιά δεν αναμένεται να εμφανιστεί κάποια αξιόπιστη αμφισβήτηση της εξουσίας του αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Εκμεταλλευόμενη τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου, η αιγυπτιακή κυβέρνηση θα κινηθεί προσεκτικά σε ότι αφορά την μεταρρύθμιση στο θέμα των επιδοτήσεων σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τη δημοσιονομική της θέση και να διασφαλίσει τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η αντιπολίτευση θα συνεχίσει να είναι κατακερματισμένη, δίνοντας τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να διαχειριστεί πιθανές εκρήξεις κοινωνικών αναταραχών. Μια επίμονη τζιχαντιστική απειλή στην χερσόνησο του Σινά, η οποία όμως έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει επιθέσεις σε βασικές αστικές περιοχές της χώρας, θα οδηγήσει σε μεγάλες αμυντικές δαπάνες και θα μπορούσε να υπονομεύσει ακόμα περισσότερο τον τουριστικό τομέα.

Η Ρωσία θα μπορέσει να αντισταθμίσει την τζιχαντιστική απειλή για να εμβαθύνει την σχέση της με το Κάιρο, αν και η αιγυπτιακή κυβέρνηση θα συνεχίσει να διατηρεί μια προσεκτική ισορροπία μεταξύ των εγγυητών του Κόλπου, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Παράλληλα, οι υπεράκτιες δυνατότητες της Αιγύπτου σε ότι αφορά το φυσικό αέριο θα οδηγήσουν σε ενεργειακή συνεργασία μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και του Ισραήλ στην ανατολική Μεσόγειο.

Αγώνας κατά της αστάθειας στη Β. Αφρική

Η Αλγερία θα βρεθεί υπό σημαντική οικονομική πίεση καθώς αγωνίζεται να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των χαμηλών τιμών του πετρελαίου. Οι περικοπές στις δαπάνες και οι επιλεκτικές αυξήσεις φόρων είναι αναπόφευκτες, αν και η κυβέρνηση θα μπορέσει να αποφύγει μια μεγάλη μεταρρύθμιση στις επιδοτήσεις, για να μην προκαλέσει σημαντικές κοινωνικές αναταραχές. Στις άλλες μεταρρυθμίσεις που στόχο έχουν να βελτιώσουν το ενεργειακό επενδυτικό κλίμα και τελικά να αυξήσουν την ενεργειακή παραγωγή για να αυξηθούν τα κρατικά έσοδα, αναμένεται να γίνουν αργές και άνισες κινήσεις. Παρά την επισφαλή οικονομική θέση της Αλγερίας, η κυβέρνηση δεν θα θυσιάσει τις δαπάνες στην άμυνα και την ασφάλεια.

Οι προετοιμασίες για την μελλοντική πολιτική μετάβαση της Αλγερίας θα γίνουν με σταθερό ρυθμό. Μέρος της προετοιμασίας θα μπορούσε να περιλαμβάνει κάποια πρόοδο προς τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που στόχο θα έχουν να δημιουργήσουν μια νέα ισορροπία δυνάμεων μεταξύ του προέδρου και του πρωθυπουργού της χώρας. Η Αλγερία θα ενθαρρύνει και θα φιλοξενήσει διαπραγματεύσεις μεταξύ αντίπαλων ομάδων της Λιβύης για να μπορέσει να μετριάσει την αστάθεια στα ανατολικά σύνορα της χώρας και να αποφύγει άμεσες στρατιωτικές εμπλοκές πέραν των συνόρων της.

Οι διαπραγματεύσεις με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ για τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας στη Λιβύη μεταξύ αντίπαλων «στρατοπέδων» στην Τρίπολη και το Τομπρούκ θα συνεχίσουν να «σέρνονται» υπό το βάρος των δυσεπίλυτων διαφορών μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών. Η παραγωγή και οι εξαγωγές πετρελαίου της Λιβύης θα εμφανίσουν διακυμάνσεις, όμως θα παραμείνουν περιορισμένες σε όλη τη διάρκεια του 2016. Οι διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες θα συνεχίσουν να προτιμούν τη συνεργασία με την Τρίπολη παρά με το Τομπρουκ. Αυτό θα αναγκάσει την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση του Τομπρουκ να καταλήξει σε συμβιβασμό με τους αντιπάλους της. Ωστόσο, η διατήρηση μιας συμφωνίας για τον διαμοιρασμό της εξουσίας θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Ο αναπόφευκτος παραμερισμός των πιο σκληροπυρηνικών ομάδων θα τροφοδοτήσει τις συνεχιζόμενες προκλήσεις για την ασφάλεια της Λιβύης.

Η αυξανόμενη παρουσία του Ισλαμικού Κράτους στη Λιβύη, ιδιαίτερα δεδομένης της αυξανόμενης ροπής της Οργάνωσης για επιθέσεις στο εξωτερικό, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη ξένη εμπλοκή στη χώρα. Ωστόσο, αυτή η δραστηριότητα θα περιορίζεται κυρίως σε αεροπορικές επιθέσεις και ειδικές επιχειρήσεις και σε συνεργασία με τοπικούς παράγοντες για να υπονομευθεί το Ισλαμικό Κράτος.

Το Ισλαμικό Κράτος στη Λιβύη θα επικεντρωθεί στη συγκέντρωση δυνάμεων στην πόλη Σύρτη, όμως θα επιχειρήσει να επεκταθεί προς τα δυτικά, προς τη Μισράτα από το Αμπου Γκρέιν και ανατολικά προς την Ατζνταμπίγια από τη Ναουφαλίγια. Καθώς το Ισλαμικό Κράτος θα αναδύεται ως δύναμη στη Λιβύη, οι ομάδες ανταρτών της Μισράτα θα στρέψουν τις προσπάθειές τους στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η ρωσική Gazprom ακύρωσε την έκπτωση στις τιμές του αερίου για τους Τούρκους πελάτες, δήλωσαν σήμερα στελέχη του κλάδου, σε ένα ακόμα επεισόδιο της διπλωματικής και εμπορικής διαμάχης των δύο χωρών μετά την κατάρριψη ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους από την Τουρκία πριν από δύο μήνες.

Η Τουρκία είπε ότι πέρυσι είχε καταλήξει σε συμφωνία για έκπτωση 10,25% στις τιμές αερίου από τη ρωσική Gazprom αλλά οι τελικές υπογραφές καθυστερούσαν, με αποτέλεσμα η κρατική εταιρία διαχείρισης αγωγών Botas να προσφύγει στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο.

Στελέχη από ιδιωτικές εταιρίες αερίου της Τουρκίας δήλωσαν στο Reuters ότι η Gazprom ακύρωσε την έκπτωση και ότι οι τουρκικές επιχειρήσεις είχαν ενημερωθεί την περασμένη εβδομάδα κατά τη διάρκεια συνάντησης στη Βιέννη.

Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής αερίου της Τουρκίας με πωλήσεις 28-30 δισεκ. κυβικών μέτρων ετησίως, αξίας περίπου 6,5 δισεκ. δολαρίων. Η Τουρκία εισάγει το 60% του αερίου της και το 35% του πετρελαίου της από τη Ρωσία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Τελικά ο κύβος ερρίφθη» με αυτή την φράση που στην Αμερικανική της εκδοχή αναφέρει ότι το «παπούτσι ερρίφθη», ο Peter Spiegel των Financial Times ξεκινά την αξιολόγηση του τελεσιγράφου που έστειλαν οι Βρυξέλλες στην Αθήνα σχετικά με την εφαρμογή της συμφωνίας Σέγκεν για τον έλεγχο της ροής των μεταναστών .

Μετά από μήνες ήπιων ή λιγότερο ήπιων προειδοποιήσεων αναφέρει ο Αμερικανός δημοσιογράφος των Financial Times, οι Βρυξέλλες έκαναν το πρώτο τους βήμα πριν δώσουν πράσινο φώς στους συνοριακούς ελέγχους σε όλη την Ευρώπη, για έως και δύο χρόνια, σπρώχνοντας την Ελλάδα προς την κατεύθυνση μιας de facto αναστολής της Σένγκεν.

Η έκθεση της Κομισιόν για την Ελλάδα βρήκε «σοβαρές ελλείψεις» στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται η Αθήνα τα εξωτερικά σύνορα της χώρας, συνεχίζει ο Peter Spiegel. Αυτές οι δύο λέξεις «σοβαρές ελλείψεις» - είναι το κλειδί, δεδομένου ότι χρησιμοποιούνται ρητά στον κώδικα που διέπει τη ζώνη Σένγκεν για μετακινήσεις στην ΕΕ χωρίς διαβατήριο, αν οι Βρυξέλλες αποφασίσουν να υπαγορεύσουν νέους συνοριακούς ελέγχους που αποσκοπούν στην αποκατάσταση της «συνολικής λειτουργίας» τους.

Όπως συμβαίνει με όλους τους κανόνες και τους κανονισμούς της ΕΕ, η διαδικασία της μετατροπής αυτού που ανακοινώθηκε χθες σε συνοριακούς ελέγχους είναι περίπλοκη και γεμάτη με περαιτέρω γύρους συνομιλιών ανάμεσα στις Βρυξέλλες και την Αθήνα. Αλλά ο κώδικας Σένγκεν καθιστά επίσης σαφές ότι μια τέτοια έκθεση είναι το πρώτο βήμα.

Τι συμβαίνει όμως μετά αναρωτιέται στην συνέχεια ο επικεφαλής του οικονομικού ρεπορτάζ των Financial Times στις Βρυξέλες; Σύμφωνα λοιπόν με τον κώδικα της Σεγκεν, η Αθήνα έχει τρεις μήνες για να προχωρήσει στις αναγκαίες ενέργειες. Αλλά αν δεν το κάνει, η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα, βάσει του άρθρου 26 του κώδικα Σένγκεν να προτείνει σαρωτικούς συνοριακούς ελέγχους για χρονικό διάστημα έως και δύο ετών.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν θα ήταν τεχνικά δυνατόν να εκδιωχθεί από την Σένγκεν, δεδομένου ότι δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος για την αναστολή της συμφωνίας για μια χώρα, η Κομισιόν θα μπορούσε να αναγκάσει την Ελλάδα να προβεί στο ίδιο είδος συνοριακών ελέγχων στους επισκέπτες της χώρας όπως έκανε και στην προ-Σένγκεν Ευρώπη.

Υπάρχουν ωστόσο μεγαλύτερες επιπτώσεις υπογραμμίζει στην συνέχεια ο Πήτερ Σπήγκελ. Σχεδόν όλες οι χώρες κατά μήκος της αποκαλούμενε «διαδρομής των Δυτικών Βαλκανίων» στην οποία περιλαμβάνονται οι χώρες: Σουηδία, Δανία, Γερμανία, Αυστρία και Σλοβενία έχουν ενεργοποιήσει διατάξεις στο πλαίσιο του κώδικα Σένγκεν που τους επιτρέπουν προσωρινά να κάνουν εκ νέου ελέγχους στα σύνορα τους. Αν θέλουν να επεκτείνουν τους εν λόγω ελέγχους όμως πέρα από το Μάιο, το άρθρο 26 πρέπει να ενεργοποιηθεί.

Έτσι, ενώ η Ελλάδα είναι αυτή της στιγμή στο επίκεντρο, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι πιο σαρωτικές για την απρόσκοπτη μετακίνηση των Ευρωπαίων πολιτών σε όλη την ΕΕ. Το περίεργο δε πράγμα για την Ελλάδα είναι ότι είναι ένα από τα λίγα κράτη εντός Σένγκεν που δεν μοιράζεται χερσαία σύνορα με άλλη χώρα Σένγκεν. Έτσι, μια εκ νέου επιβολή ελέγχων στα σύνορα θα επηρεάσει κυρίως τις διεθνείς πτήσεις από την Ελλάδα προς την Ευρώπη και δεν θα έχει καμία επίδραση στις μεταναστευτικές ροές μια που οι μετανάστες δεν μπορούν να βγάλουν εισιτήρια χωρίς νόμιμα χαρτιά.

Είναι δε ιδιαίτερα σημαντικό ότι και οι τρεις χώρες στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας από όπου οι πρόσφυγες διασχίζουν την πορεία τους προς τη Γερμανία είναι εκτός Σένγκεν χώρες. Η Αλβανία και ΓΔΜ δεν είναι καν στην ΕΕ, και η Βουλγαρίας, η οποία είναι μέλος της ΕΕ, δεν έχει ακόμη ενταχθεί στη Σένγκεν . Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή έχει υποστηρίξει μια ξεχωριστή πρωτοβουλία: να ενθαρρύνει δηλαδή τα κράτη μέλη να στείλουν αστυνομία και τον εξοπλισμό στην πΓΔΜ για να βοηθήσουν την ενίσχυση των νοτίων συνόρων της με την Ελλάδα. Κάτι που, στο τέλος, θα μπορούσε να έχει μια πολύ πιο σημαντική επίδραση.

Πηγή EnOikonomia


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Tην Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου οι υπουργοί Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ και της Γαλλίας Μπερνάρ Καζνέβ έρχονται στην Ελλάδα για το προσφυγικό. Είναι σαφές πως η Ευρώπη για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ανίκανη να αντιμετωπίσει μια μεγάλη και σοβαρή πρόκληση. Για άλλη μια φορά αναδεικνύεται το έλλειμμα της θεσμικής ολοκλήρωσής της, με αποτέλεσμα από τα δημοσιονομικά μέχρι το προσφυγικό, να μετατρέπονται όλα σε κρίσεις μεγάλης κλίμακας. Συνεπώς πέρα από την ξενάγηση στην «κόλαση», την οποία υποθέτω πως θα τους κάνει ο αρμόδιος υπουργός κ. Μουζάλας, δε νομίζω πως έχουμε να περιμένουμε πολλά από αυτή την επανεμφάνιση του «γερμανο-γαλλικού» άξονα.

Η Ευρώπη είναι θύμα της μακράς ιστορίας της. Μίση, πάθη, θρησκευτικοί πόλεμοι, ρατσισμός, αποικιοκρατικές αντιλήψεις, εθνικιστικές ιδεοληψίες έχουν έρθει όλα στην επιφάνεια. Το «τσουνάμι» των μουσουλμάνων προσφύγων και μάλιστα μέσα σε συνθήκες πολεμικής έξαρσης του τζιχαντισμού, αποδεικνύει πως όλα τα «φαντάσματα» του ιστορικού παρελθόντος της Ευρώπης που είχαν σκεπαστεί κάτω από το κάλυμμα ενός κλαμπ χωρών που κάνει μόνο business, είναι ζωντανά και επιστρέφουν στο προσκήνιο απειλώντας με διάλυση την Ε.Ε περισσότερο και πιο άμεσα από την κρίση του ευρώ.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η θέση της Ελλάδας επιδεινώνεται διαρκώς. Ακριβώς όπως συνέβη και με την κρίση του ευρώ, η αδυναμία της Ε.Ε να έχει μια κοινή πολιτική με αρχή, μέση και τέλος οδηγεί ξανά στην κατασκευή του «αποδιοπομπαίου τράγου». Έτσι παρά τα γεγονός πως σίγουρα δεν είναι η Ελλάδα ούτε αυτή που δημιουργεί αλλά ούτε κι αυτή που μπορεί να λύσει το πρόβλημα, απειλείται σε καθημερινή βάση με έξοδο από τη συνθήκη Σένγκεν. Πάντα όμως μέσα στην τυπολατρική, γραφειοκρατική και αμήχανη Ευρώπη κάποιος «πρέπει να φταίει», για να συνεχίζουν οι υπόλοιποι τον ύπνο τους.

Ο πρώτος καλύτερος τρόπος για να λύσεις ένα πρόβλημα είναι να το έχεις μελετήσει σωστά και να έχεις καταλήξει σε μια συγκροτημένη και συνεκτική πολιτική για την επίλυσή του. Ο δεύτερος καλύτερος, όταν δεν υπάρχει ο τρόπος, είναι να ταΐσεις το πρόβλημα με λεφτά. Εκεί βρισκόμαστε σήμερα. Η Ευρώπη πρέπει να εξαγοράσει την ησυχία της και για να το κάνει πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι γνωστές ευρωπαϊκές μπουρδολογίες που απλά καταναλώνουν χρόνο ενώ τα προβλήματα οξύνονται μέρα με τη μέρα. Ακόμη κι αν έβγαινε η Ελλάδα από τη Σένγκεν το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα δεν θα λυνόταν για την Ευρώπη. Απλώς όπως και με το χρέος, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ρίχνουν «ξύλο» στην Ελλάδα για να καθησυχάζουν την κοινή γνώμη στις χώρες τους και να μην αποκαλυφθεί πως μέσα στο «βασίλειο» της Ε.Ε, «ο βασιλιάς είναι γυμνός».

Η Ελλάδα μόνη της δεν μπορεί. Η Ε.Ε μόνη της, είτε δεν μπορεί, είτε δεν θέλει, είτε και τα δυο μαζί ταυτόχρονα. Αυτό δυστυχώς διαμορφώνει τις προϋποθέσεις να πάμε σε μια ανθρωπιστική καταστροφή τεράστιων διαστάσεων. Διότι το να πνίγουμε τους πρόσφυγες δεν μπορεί να προτείνεται στα σοβαρά ως λύση. Υπό αυτές τις συνθήκες και με δεδομένο πως ο «εξαφανισμένος» επί της ουσίας καθ’ ύλην αρμόδιος Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος ( είναι ο θρίαμβος του αυτονόητου το να κάνει απλά δηλώσεις πως δεν πρέπει η Ελλάδα να βγει από τη Σένγκεν) και η ηγεσία της Ε.Ε δεν πρόκειται να δεχτούν ξαφνικά κάποια «επιφοίτηση», η Ελλάδα κατά τη γνώμη μου πρέπει να χτυπήσει επισήμως την πόρτα του ΟΗΕ.

Το τι θα γίνει στο Αιγαίο πρέπει να αντιμετωπιστεί – και έτσι είναι – ως παγκόσμιο πρόβλημα. Τι να κάνουμε; Αφού η Ευρώπη δεν «το’ χει», όπως με το χρέος ενεπλάκη μοιραία το ΔΝΤ για να υπάρξει ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης, έτσι κι εδώ πρέπει να γίνει η αντίστοιχη εμπλοκή του ΟΗΕ. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, π.χ πολεμικών επιχειρήσεων, που η Ευρώπη δεν είχε πολιτική, μπήκε κάτω από την ομπρέλα του ΟΗΕ βάζοντας λεφτά. Το ίδιο ας υποχρεωθεί να κάνει και τώρα. Ας δώσει τα λεφτά στον ΟΗΕ.

Όσο πιο γρήγορα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση, τόσο το καλύτερο για τη χώρα που βάλλεται πανταχόθεν.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Και ο τρόπος είναι ένας.
Οι εξής δύο:
Πρώτον κοινωνική συνένωση και συνοχή για αντιμετώπιση του κοινού εχθρού...
Και δεύτερον σπάσιμο των τηλεοράσεων και ενημέρωση από ελεύθερα αυτοδιαχειριζόμενα κανάλια και σταθμούς, κι ελεύθερα blog και sites στο διαδίκτυο. 

Κοινωνική αλληλεγγύη:
Το Α και το Ω μιάς σοβαρής και ελπιδοφόρας κοινωνικής επανάστασης, ή μιάς παλλαϊκής εξέγερσης.

Δεν υπάρχουν πιά αγρότες, γιατροί, καθηγητές, έμποροι, ή πλανόδιοι πωλητές. 
Υπάρχουν έλληνες που καταστρέφονται, εξουθενώνονται, απαξιώνονται και μιά πατρίδα που ρημάζεται και καταληστεύεται, εξ αιτίας του κολοσσιαίου σε έκταση πειράματος της ναζιστικής Νέας Τάξης, της μετατροπής δηλαδή εν καιρώ ειρήνης και με οικονομικά μέσα ενός Δυτικού κράτους σε προτεκτοράτο και την μετατροπή των κατοίκων του σε άβουλα λοβοτομημένα όντα, δια βίου εργάτες-σκλάβους χωρίς μέλλον  και χωρίς ελπίδα για κάτι καλύτερο.

Τα όπλα τους: το ευρώ, οι τράπεζες, τα ψέματα, οι απειλές οι εκβιασμοί, οι κυβερνήσεις προδοτών και τα συστημικά-γκαιμπελικά ΜΜΕ.

Τα δικά μας όπλα; Η αγάπη για την πατρίδα, για την ζωή, την ομορφιά, για την ελευθερία, την δικαιοσύνηη πίστη μας στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην αυτοδιάθεση, στις οικουμενικές και διαχρονικές αξίες του ουμανισμού.

Οι πιθανότητες είναι σκανδαλωδώς με το μέρος μας.
Αρκεί να είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι.
Γιατί αυτοί δεν έχουν ''πιστεύω'' ούτε αξίες να υπερασπιστούν.

Παλεύουν μόνο για το χρήμα και για την επικράτηση της ανηθικότητας.
Αγωνίζονται για την επικράτηση του άδικου, και αυτός είναι ένας αγώνας που δεν εμψυχώνει, δεν  έχει όραμα.
Είναι ένας αγώνας μισθοφόρων εναντίον ελεύθερων ανθρώπων.

Αυτός ο αγώνας που ξεκίνησαν οι αγρότες πρέπει να γίνει αγώνας όλων μας. 
Και πρέπει να δοθεί.
Ασχέτως αν θα κερδηθεί ή όχι.
Οι αγώνες πρέπει να δίνονται. 
Κανείς δεν πρέπει να παραδίνεται χωρίς αγώνα.
Τίποτα δεν γίνεται χωρίς προσπάθεια.
Τίποτα δεν χαρίζεται. Και μάλιστα απ' αυτούς που σκοπό έχουν να σε εξοντώσουν. 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ 
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ.

Εχθρός όλων των ελλήνων. Πλην σκυμμένων και πλην διαπλεκόμενων, εθνικών εργολάβων, προμηθευτών, και των δημοσιογράφων-τζουτζέδων τους. 

Η κυβέρνηση είναι εχθρός μας και μας το δείχνει!
Ας τους το δείξουμε κι εμείς!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου