Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Μαΐ 2014

Στην ιστορική Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης, οι Τούρκοι διοργανώνουν κάθε καλοκαίρι το περίφημο Φεστιβάλ Πάλης. Το ονομάζουν Κιρκ-πινάρ, δηλαδή «σαράντα βρύσες» και συμβολίζει τους σαράντα πρώτους οθωμανούς επιδρομείς που κατέκτησαν την Αδριανούπολη και τη Θράκη. Κάθε χρόνο πολλοί Έλληνες επισκέπτονται αυτό το Φεστιβάλ και δυστυχώς μεταξύ αυτών και αιρετοί εκπρόσωποι από τη Θράκη.

Για την επέτειο των 650 χρόνων αυτού του Φεστιβάλ, δηλαδή για τα 650 χρόνια από την άλωση της Αδριανούπολης, ο Τούρκος Δήμαρχος προσκάλεσε και το Δήμαρχο της Ορεστιάδας, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την τουρκική πόλη. Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι η Νέα Ορεστιάδα είναι η νεώτερη πόλη της Ελλάδας και χτίστηκε το 1923 από πρόσφυγες της Αδριανούπολης και του προαστείου Ορεστιάδα (σήμερα Κάραγατς).

Ο Έλληνας Δήμαρχος, ο Δημήτρης Μουζάς, όταν άλλοι συνάδελφοί του «προσκυνούν» το τουρκικό Προξενείο και την Τουρκία για μουσουλμανικές ψήφους, απέδειξε ότι έχει ψυχή και γενναιότητα. Χωρίς ακραίες εκφράσεις και προσβολές, χωρίς να αποκλείει μελλοντική συνεργασία σε άλλο επίπεδο, προς το κοινό όφελος των δύο πόλεων, αρνήθηκε να παραστεί στη γιορτή για την άλωση της πατρίδας των προγόνων του.

Αν θυμηθούμε ότι ήταν ο μόνος Δήμαρχος που είχε υποστηρίξει την κατασκευή του «φράκτη» στον Έβρο, που έκοψε την ανεξέλεγκτη είσοδο χιλιάδων λαθρομεταναστών από την περιοχή και ταυτόχρονα ζήτησε ανθρώπινη αντιμετώπισή τους από την πολιτεία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε μπορούμε να πούμε: ΝΑΙ, τέτοιους Δημάρχους χρειαζόμαστε στα σύνορα.

Δήμαρχος Ορεστιάδας προς το Δήμαρχο Αδριανούπολης:
«Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση, αλλά δε μπορώ να συμμετάσχω στο Φεστιβάλ. Οι ρίζες της οικογένειάς μου βρίσκονται στην Αδριανούπολη και ήρθαμε ως πρόσφυγες στο μέρος όπου οι πρόγονοί μας έχτισαν τη Νέα Ορεστιάδα. Η γνώμη μου είναι ότι οι πολίτες Ορεστιάδας και της Αδριανούπολης μπορούν να τιμούν τις ιστορικές τους επετείους ο καθένας μόνος του. Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε την αδυναμία μου να δεχτώ την πρόσκληση, λόγω της ιστορικής έννοιας που έχει αυτό το Φεστιβάλ.
Νομίζω ότι μπορούμε να βρούμε πολλούς άλλους τρόπους να συνεργαστούμε για φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο πόλεων. Είμαι σίγουρος ότι σε πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης, αμοιβαίου σεβασμού και δικαίου, μπορούμε να βρούμε το δρόμο για μια νέα εποχή. Θα περιμένω μια νέα ευκαιρία να σας συναντήσω στην Ορεστιάδα ή στην Αδριανούπολη, για να γνωριστούμε καλύτερα και να συζητήσουμε τις δυνατότητες συνεργασίας μεταξύ των δύο πόλεων».

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ώρα να (ξανα)εκτεθώ… Τώρα που έληξε η προθεσμία της υποβολής αιτήσεων για συμμετοχή στους διάφορους εκλογικούς συνδυασμούς και την εκλογή δημάρχων, δημοτικών συμβούλων και λοιπών πολιτικών παρατρεχάμενων, μπορώ να γράψω μερικά «πραγματάκια», με βέβαιο κίνδυνο να χαρακτηριστώ ως εις εκ των πολλών κινδυνολόγων που μιλούν και γράφουν «εκ τους ασφαλούς». (Το βήμα που λέγεται Facebook, ήδη μου «εξασφάλισε» μια θέση στη μεγάλη ηλεκτρονική λίστα των «ενοχλητικών, αλλά ακίνδυνων ρομαντικών». Βλέπεται, ο πατριωτισμός - που σήμερα μεταφράζεται από πολλούς ως εθνικισμός - και η αγωνία - που σήμερα μεταλλάχτηκε σε βουβαμάρα - για το αύριο της Πατρίδας μας και των παιδιών μας, είναι «πράγματα» που δυστυχώς έχουν διανεμηθεί, διασκορπιστεί και απομονωθεί επιμελώς σε εναπομείναντες σκόρπιους «ρομαντικούς»).

Έχω δει τούτες τις προεκλογικές ημέρες (αναφέρομαι και σε συμπολίτες μου, αλλά και σε φίλους ανά την Ελλάδα), τόσους πολλούς γνωστούς και άγνωστους νέους και ελπιδοφόρους υποψήφιους για τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές, συμπαθείς και άξιους στις καθημερινές επαγγελματικές και μη δραστηριότητές τους, από κάθε κοινωνική, οικονομική και ιδεολογική «τάξη». Οι περισσότεροι αγαπούν αγνά και θέλουν την πρόοδο του τόπου τους και της χώρας γενικότερα. Ο καθένας, πρωτίστως, θα εστιάσει στην εξομάλυνση και επιδιόρθωση των όποιων προβλημάτων του τόπου του, αλλά κατ’ επέκταση και όλης της χώρας. 

Το ότι είμαι ένας εκ της πλειοψηφίας που δεν έθεσαν εαυτόν σε ψηφοδέλτιο (αν και μου έγινε η τιμή μιας σχετικής πρόσκλησης, αλλά αρνήθηκα συνειδητά, στοιχειοθετώντας την άρνησή μου), δεν είμαι έξω από αυτόν τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Θα σημείωνα, μάλιστα, ότι η θέση του συνειδητοποιημένου ψηφοφόρου (και όχι του επιπόλαιου συμμετέχοντα στα κοινά ή επιπόλαιου απέχοντα από αυτά) είναι πολύ πιο δύσκολη στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο. 

Λόγω της ενασχόλησης με τα πολιτιστικά, πολλοί εκ των νέων υποψηφίων (νέων όχι μόνο ηλικιακά, αλλά και με την έννοια της πρώτης φοράς), είναι κοινοί μας γνωστοί και λίγο-πολύ γνωρίζουμε όλοι την προσφορά τους στα πολιτιστικά δρώμενα, τοπικά και πανελλήνια. Η μερίδα αυτών των ανθρώπων του πολιτισμού, δεν είναι παράξενο που δέχτηκε πληθώρα προτάσεων από τα διάφορα πολιτικά γραφεία. 

Οι υπεύθυνοι των πολιτικών συνδυασμών γνωρίζουν ότι οι πολιτιστικοί σύλλογοι κάθε μορφής, κυρίως αυτοί που δραστηριοποιούνται δια του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού (βλέπε χορευτικοί όμιλοι), κατακλύζονται από μέλη, τα οποία μπορούν να είναι μελλοντικοί εν δυνάμει ψηφοφόροι τους, εφόσον θέσουν ως «κράχτη» τον, με οποιονδήποτε τρόπο, «μπροστάρη» αυτών των πολιτιστικών ομάδων. 

Εύχομαι να διαψευστώ, αλλά πιστεύω ότι για πολλοστή φορά ο πολιτισμός χρησιμοποιείται από την πολιτική και τους εκπροσώπους της, για να θυσιαστεί στον βωμό της αποδεδειγμένα αποτυχημένης νεοελληνικής «στρατηγικής» πολιτικής και του εκάστοτε πολιτικά μικροφιλόδοξου καιροσκόπου επαγγελματία πολιτικού. 

Οι υγιώς σκεπτόμενοι νεοεισελθόντες στην πολιτική παλαίστρα υποψήφιοι, θα χρησιμοποιηθούν για την όσο καλύτερη συλλογή ψηφαλακίων και όσοι από αυτούς «τολμήσουν» να κατεβάσουν ριζοσπαστικές προτάσεις για την ανάδειξη του πολιτισμού που εκπροσωπούν, θα τύχουν επιτηδευμένης, αλλά πλήρους αδιαφορίας από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους. 

Εμείς αποτελούμε απλά ένα κερασάκι στην τούρτα, ένα ευχάριστο στόλισμα που τρώγεται πρώτο και εύκολα, ένα κάλυμμα της μουχλιασμένης τούρτας τους. Η άρνηση στην πρόσκληση υποψηφιότητας δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρεσαι για τα κοινά, ίσα - ίσα, ειδικά σήμερα με την κατάντια του πολιτικού μας συστήματος, πιο πολλούς τρόπους μπορείς να βρεις για να βοηθήσεις «από έξω» τον τόπο σου, παρά «από μέσα». Γιατί το «από μέσα» σημαίνει εξαναγκαστική εναρμόνιση με την διεστραμμένη σήμερα εν Ελλάδι φύση της πολιτικής. Αν μου ζητάτε αποδείξεις για αυτά, απλά ρίξτε μια ματιά στην Ελληνική Βουλή των «Ξένων».

Γόνος προσφύγων, σήμερα ζω στη Θράκη από τη γέννησή μου και θα ήθελα, εφόσον θέλει και ο Θεός, η γη της Θράκης να αποτελέσει και την τελευταία μου κατοικία. Δεν θέλω να ξαναγίνω πρόσφυγας. Όταν βλέπω μαύρα σύννεφα, ξέρω ότι ο καιρός θα χαλάσει και πρέπει να προετοιμαστώ. Σήμερα στεκόμαστε εν μέσω εξελισσόμενης καταιγίδας και νομίζουμε ότι έχει λιακάδα. Θέλοντας να «φωνάξω» διαδυκτιακά, καθημερινά αναδημοσιεύω και προωθώ άρθρα σχετικά με τα εθνικά μας θέματα που αφορούν την ίδια μας την ύπαρξη στην Ελλάδα και εδώ στη Θράκη.

Ελάχιστοι καταλαβαίνουν τί κίνδυνος υπάρχει και με ποια μορφή κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Έχουμε «πεθάνει» ως έλληνες, η πολυθρόνα μας έγινε «θρόνος» ενός ξεχασμένου αγωνιστή, όπως ήξερε κάποτε να είναι ο Έλληνας. 

Δεν άκουσα, πλην ελαχίστων αλλά και αυτοί ανώδυνα μέσα στην στρατηγική τους για πολιτική ανάδειξη, έναν υποψήφιο να εκφράζει παρόμοιες ανησυχίες, να παίρνει θέση ανοιχτά και δημόσια και να δεσμεύεται ο ίδιος προσωπικά, αλλά και όλη η παράταξή του, για τα εθνικά και τοπικά συμφέροντα, για την ανάδειξη του αισθήματος της δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών δικαίου και τη διασφάλιση της ποιότητας του περιβάλλοντος όπου κινούμαστε και ζούμε. 

Όλοι οι νέοι υποψήφιοι και ειδικά αυτοί που εκπροσωπούν με τις δραστηριότητές τους τον πολιτισμό, θα έπρεπε να δεσμεύσουν τους πολιτικούς τους προϊσταμένους ανοιχτά μπροστά στο λαό για όλα τα παραπάνω και να ασκούν ευθαρσώς και ανοιχτά πιέσεις προς αυτή τη κατεύθυνση στους τωρινούς και μετέπειτα πολιτικούς τους προϊσταμένους για να ξεκαθαρίσουν τη στάση τους απέναντι σε τέτοια εθνικά θέματα.

Σήμερα στην Ελλάδα αγαπάμε την προσωπική μας προβολή και την επιλεγμένη Δημοκρατία. 
Τρέχουμε και αγωνιούμε για τα συμφέροντα του κόμματος μπας και πετάξουν και σε μας ένα ξεροκόμματο προβολής, αναγνώρισης και πιθανής εξασφάλισης για τα προς το ζην. 
Είναι απίστευτη η αδιαφορία και η εχθρότητά μας προς τον συνάνθρωπο και την Πατρίδα. 
Όταν και εάν καταλάβουμε τα λάθη μας, εύχομαι να μην είναι αργά. 
Ας προσευχηθούμε ο Θεός να δώσει φώτιση σε λαό και άρχοντες...

Γιάννης Καναργιέλης

Έχουμε ευχάριστα νέα από το Τουμπίνγκεν της Γερμανίας, όπου ταξίδεψε τη Δευτέρα ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ και τέως Πρωθυπουργός Κωνστανταντίνος Μητσοτάκης, για να υποβληθεί, όπως κι έγινε, σε επέμβαση στο δεξί του μάτι και συγκεκριμένα για αντιμετώπιση της εκφύλισης ωχράς κηλίδας.

Στο ιατρικό ανακοινωθέν που εκδόθηκε την Τρίτη το πρωί αναφέρεται ότι οι γιατροί που εξέτασαν και εγχείρισαν τον κ. Μητσοτάκη είναι καλύτερα, ο ίδιος δε ο κ. Μητσοτάκης βλέπει καρφίτσα στα 1.000 μέτρα.

Ανακοινώθηκε και το πρόγραμμα των επανεξέτασεων του 96χρονου πρώην πρωθυπουργού, που είναι το εξής:

Φεβρουάριος 2015
Απρίλιος 2019
Δεκέμβριος 2024
Οκτώβριος 2038
Μάιος 2110

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης νοσηλεύεται μόνος του στο νοσοκομείο του Τουμπίνγκεν, γιατί οι υπόλοιποι ασθενείς μόλις πληροφορήθηκαν την έλευσή του εγκατέλειψαν έντρομοι το νοσοκομείο και πολλοί μάλιστα εγκατέλειψαν την Γερμανία....

Αναγνώστης

Αποσπάσματα από το βιβλίο του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειου Νικόπουλου δημοσιεύει η εφημερίδα "Το Παρόν". Ο ανώτατος δικαστικός λειτουργός καταγγέλλει ότι έχει αυτοκαταλυθεί το κράτος ενώ είμαστε εδώ και τουλάχιστον 4 χρόνια υποτελείς στους δανειστές. 

Ο κ. Νικόπουλος τονίζει ότι η Κυβέρνηση λειτουργεί ως εντολοδόχος της τρόϊκας ενώ η Ιστορία "δεν θα συγχωρήσει ποτέ το κατάπτυστο ΝΑΙ στους οικονομικούς εισβολείς". Τέλος, σημειώνει ότι πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου, το Σύνταγμα έγινε κουρελόχαρτο. 

Πρόκειται για διαπιστώσεις ενός ανώτατου δικαστή, τις οποίες με ζηλευτό θάρρος και γενναιότητα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, όταν άλλες γνωστές προσωπικότητες του δημόσιου βίου έχουν κρυφθεί.
Το βιβλίο με τον τίτλο «Αγαπημένο μου... Σύνταγμα ή αντισυνταγματικοί παραλογισμοί - Η αλήθεια για την σημερινή αντισυνταγματική κατάσταση της Ελλάδας» κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του κ. Νικόπουλου:
«Ο λαός δεν είναι "ο αφέντης του σπιτιού του", στο οποίο κανένας δεν μπορεί να μπει χωρίς την άδειά του.
Ο λαός έχει τεθεί στην μπάντα.
Η Ελλάδα δεν έχει πλέον το κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο έχει εξ ορισμού κάθε ανεξάρτητο κράτος, να διαχειρίζεται όπως αυτή θέλει τον όποιο εθνικό της πλούτο, αλλά ως υποτελής πλέον χώρα οφείλει να ακολουθεί τις εντολές των δανειστών της, οι οποίοι είναι οι οικονομικώς αλλά και πολιτικώς κυρίαρχοι αυτού του τόπου.
Η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από την εθνική της κυριαρχία, αυτοκαταλύεται ως ανεξάρτητο κράτος και γίνεται υποτελής στους δανειστές της, αυτοκαταλύεται ένα κράτος χωρίς πόλεμο εν καιρώ ειρήνης.
Πρόκειται για πρωτοφανές ιστορικό γεγονός.
Με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του ελληνικού, επέρχεται και η απώλεια της νομικής μας κυριαρχίας.
Οι δανειακές συμβάσεις έπρεπε να είχαν γίνει από την αυξημένη πλειοψηφία των τριών πέμπτων του αριθμού των βουλευτών, δηλαδή από εκατόν ογδόντα βουλευτές. Οι συμβάσεις αυτές είναι νομικώς ανυπόστατες και ως τέτοιες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα.
Την πραγματική εξουσία στην υποτελή πλέον αυτή χώρα ασκούν από κοινού το περίφημο ΔΝΤ, η αυτοαποκαλούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Οι τρεις αυτοί νέοι κατακτητές μας, προκειμένου να ασκούν αποτελεσματικότερα την κατοχική τους εξουσία στη χώρα μας, συνέστησαν την "τρόικα", στην οποία λογοδοτεί η κυβέρνηση για την πιστή εφαρμογή των υποδειχθέντων και δέχεται τις παρατηρήσεις της και λαμβάνει νέες εντολές, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να ενεργήσει ως κυβέρνηση ανεξάρτητου κράτους, αλλά ενεργεί ως εντολοδόχος κυβέρνηση των δανειστών.
Η παρουσία της «τρόικας» στη χώρα μας είναι αντισυνταγματική και παράνομη και ως τέτοια θα έπρεπε να είχε εξαρχής αποκρουσθεί. Δεν είναι δυνατόν η Ιστορία της Ελλάδας, που είναι γεμάτη από "ΟΧΙ" και αντιστάσεις κατά του οποιουδήποτε σφετεριστή της εθνικής μας κυριαρχίας, να συγχωρήσει το κατάπτυστο "ΝΑΙ", το οποίο εν καιρώ ειρήνης είπε η ελληνική κυβέρνηση στους ειρηνικούς οικονομικούς εισβολείς.
Ο πόλεμος είναι η μεγαλύτερη απειλή για ένα κράτος.
Και όμως, τούτη η χώρα δεν δίστασε ανά τους αιώνες να αντιστέκεται και να λέει "ΟΧΙ" και σε πολεμικούς κινδύνους ακόμα, οι οποίοι την απειλούσαν με αφανισμό.
Ακόμη και οι ξένοι ομολογούν ότι η "τρόικα" της Ελλάδος είναι "οι άνδρες με τα μαύρα", όπως έγραψε η γαλλική εφημερίδα "Le Monde", που θυμίζουν στους Έλληνες παλιές κατοχικές μέρες.
Η αλήθεια είναι πως η "τρόικα" είναι ο εφιάλτης της ελληνικής κυβέρνησης, ο μπαμπούλας που απειλεί κάθε τόσο με πτώχευση τη χώρα αν τολμήσει να της αντισταθεί.
Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να μη δανείζεται, καμία όμως χώρα στον κόσμο δεν έχει παραδώσει -άνευ όρων μάλιστα- την κυριαρχία της στους δανειστές, όπως έκανε η Ελλάδα.
Η κυβέρνηση όφειλε να υπερασπισθεί την εθνική μας κυριαρχία, να σεβασθεί το Σύνταγμα που την κατοχυρώνει και να το αντιτάξει στους εταίρους δανειστές μας ως ασπίδα του Έθνους κατά πάσης εκ μέρους τους απειλής. Έφεραν έναν τόσο περήφανο και αξιοπρεπή λαό στο χείλος του κρημνού.
Οδήγησαν τους Έλληνες στην απόγνωση και πολλούς και στην αυτοκτονία ακόμη.
Ποιός Έλληνας θα μπορούσε να φαντασθεί ότι μια δημοκρατική κυβέρνηση θα λεηλατούσε τα εισοδήματά του με αλλεπάλληλες φορολογικές επιβαρύνσεις σε βάρος μόνο των μισθωτών, των συνταξιούχων και των μικρομεσαίων, που είναι αντίθετες με το Σύνταγμα, το οποίο προβλέπει τη συνεισφορά στα δημόσια βάρη όλων των Ελλήνων χωρίς διακρίσεις, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
Και όλα αυτά και τόσα άλλα συνέβησαν στην Ελλάδα κατά την τετραετία 2010-2013 και θα εξακολουθούν δυστυχώς να συμβαίνουν τις οίδε μέχρι πότε, κατά παράβαση του Συντάγματος, το οποίο πρώτη φορά στην Ιστορία αυτού του τόπου γνώρισε τέτοια περιφρόνηση από το ίδιο το κράτος, που φάνηκε ανάξιο ενός τόσο δημοκρατικού και ανθρώπινου Συντάγματος».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Το σκηνικό καταρρέει. Αυτό το γνωρίζουν οι πάντες γι αυτό και η «αγωνία του θανάτου» είναι ζωγραφισμένη έντονα πάνω στα πρόσωπα ΟΛΩΝ των κατοχικών δυνάμεων, ιδιαίτερα στα πρόσωπα των κυβερνητικών ανδρεικέλων…

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι οι πρώτοι που νιώθουν την πνοή του θανάτου γι αυτό και έχουν χάσει κάθε έλεγχο και κάθε όριο του πανικού τους: Αυτός πλέον ζωγραφίζεται καθαρά στα αγωνιώδη παραληρήματα του ψεύδους και της ηλιθιότητας που ξερνούν καθημερινά…

Ο Βενιζέλος, εδώ, κρατάει τα σκήπτρα:
Η καρατόμησή του θα είναι πιο οδυνηρή…

Ας συνθέσουμε, όμως, συνοπτικά αυτό το καταρρέον σκηνικού του τρόμου για το καθεστώς:
Στη ΝΔ η εικόνα τροχίζονται τα μαχαίρια

α) Ντόρα: «Η ΝΔ σήμερα είναι μικρό κόμμα!»
Αυτή η «χολή» της Ντόρας δεν θα έβγαινε χωρίς γνώση: Τη γνώση ότι στις ευρωεκλογές η ΝΔ θα κατεδαφιστεί, θα «είναι μικρό κόμμα».

Η Ντόρα είναι ψυχρή, σαν τον πατέρα της, και δεν παρασύρεται από… συναισθήματα. Γνωρίζει το βατερλό που θα υποστεί το κόμμα της και περιμένει, με το δάκτυλο στη σκανδάλη, για την επόμενη μέρα…

β) Καραμανλικοί: Και αυτοί με το δάκτυλο στη σκανδάλη.
Το διατύπωσε καθαρά ο Αντώναρος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επί Καραμανλή: Σχεδόν κάλεσε ΑΝΟΙΚΤΑ τους ψηφοφόρους της ΝΔ να «μαυρίσουν» τους αλεξιπτωτιστές, υβριστές, δήθεν τηλεαστέρες μαϊντανούς:

«Όχι στους αλεξιπτωτιστές και υβριστές. Όχι στους δήθεν τηλεαστέρες. Όχι στους μαϊντανούς».
Ευθείες βολές εναντίον των επιλογών Σαμαρά!!!
Το ίδιο και ο Παυλόπουλος έχει δώσει καθαρά τα μηνύματα αυτής της πτέρυγας…

Το εσωτερικό τοπίο της ΝΔ είναι τοπίο αλληλοσφαγής. Συγκαλύπτεται από τα «αντικειμενικά» ΜΜΕ, αλλά το καζάνι βράζει και θα εκραγεί τη νύχτα του Βαρθολομαίου: Το βράδυ των εκλογών…

γ) Στο ΠΑΣΟΚ η συντέλεια έχει έρθει
Ο περιφερόμενος στα κανάλια, σαν θλιβερός επαίτης ψήφων, ο Βενιζέλος, αποτυπώνει, με τον πιο πειστικό και τελεσίδικο τρόπο αυτή τη συντέλεια: Τον πανικό της τελικής πτώσης και διάλυσης.

Εκτός, όμως, όλων αυτών ο πανικός του Βενιζέλου συμπυκνώνεται και στην επίθεση που έκανε στον Κουβέλη, τον κυβερνητικό σύμμαχο, μέχρι χθες:

«Ο κ. Κουβέλης είναι ένας αντίπαλος. Είναι ένας αντίπαλος που λειτουργεί πολύ συχνά – η ΔΗΜΑΡ, όχι ο ίδιος προσωπικά – παρασιτικά σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ!»
Χαρακτηριστική είναι και η δήλωση πανικού του εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου:

«Αν δεν πάει καλά η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ και η Ελιά που μας ενδιαφέρει εμάς ή αν το άθροισμα της κυβέρνησης είναι πιο χαμηλό από του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει περίπτωση να κρατηθεί κυβέρνηση;».
Ο πάγκαλος, βεβαίως, με τον κυνισμό του το διατυπώνει ωμά:
«Σε αυτές τις εκλογές σας λέω ότι θα εξαφανιστεί το ΠΑΣΟΚ και μου λέτε τώρα εσείς για τη ΔΗΜΑΡ; Αυτό είναι ανέκδοτο!»
Η εικόνα της συντέλειας στο ΠΑΣΟΚ συμπληρώνεται, βαθαίνει και …ακτινοβολεί αδυσώπητα και από το βρικολάκιασμα του ΓΑΠ που άνοιξε τον κύκλο της καρατόμησης του Βενιζέλου.
δ) Οι δημοσκοπήσεις μαϊμού
Η πλημμυρίδα από τις στημένες δημοσκοπήσεις αποτυπώνει κι αυτή τον πανικό του καθεστώτος και των κυβερνητικών ανδρεικέλων. Όλες αυτές οι δημοσκοπήσεις μαϊμού συμπληρώνουν την εικόνα της «αγωνίας θανάτου» του καθεστώτος: Επιχειρούν απεγνωσμένα να διασώσουν τα κατοχικά ανδρείκελα και να προωθήσουν τα νέα τους κατασκευάσματα…

ε) Ο πανικός του ΚΚΕ
Και στην βλακώδη πολιτική της ηγεσίας αυτού του κόμματος, καταγράφεται, επικουρικά, η αγωνία του καταρρέοντος σκηνικού. Το ΚΚΕ τρέμει κι αυτό την κατάρρευση των κυβερνητικών ισορροπιών, διότι δρομολογούν και το δικό του τελειωτικό θάνατο.

στ) Ο… πανικός του ΣΥΡΙΖΑ

Και εδώ έχουμε μια πινελιά του γενικού καθεστωτικού πανικού: Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ό,τι μπορεί κι αυτός να μη σωριαστεί με πάταγο το οικοδόμημα των καθεστωτικών ισορροπιών, αλλά να μπει σ’ αυτό το οικοδόμημα «ομαλά», χωρίς μεγάλους κλυδωνισμούς…

Όπως σε όλα τα ζητήματα έτσι κι εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ τρέφεται με ΟΥΤΟΠΙΕΣ: ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να αναχαιτίσει την παταγώδη κατάρρευση του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού…

Τα έχουμε αναλύσει διεξοδικά σε πολλά προηγούμενα κείμενά μας…

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ αυτή είναι η εικόνα του καταρρέοντος κυβερνητικού οικοδομήματος και των θυελλωδών ανέμων που έρχονται…

Πηγή resaltomag

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Στην δεύτερη εκρηκτικώτερη φάση της

Του Μιχαήλ Στυλιανού 

Στην Ανατολική Ουκρανία έχει πλέον αρχίσει η προγραμματισμένη αιματοχυσία.Tα μυαλά της ηγεσίας τού (μακαρία τη μνήμη) «Ελεύθερου Κόσμου» έχουν ήδη διαβεί τον Ρουβίκωνα. Ο Ψυχρός Πόλεμος ΙΙ είναι εδώ. Και η παρουσία και δράση πρακτόρων της C.I.A. στο θερμό μέτωπο διέσπασε το φράγμα διακριτικότητας και του Σπήγκελ. Ο πρόεδρος Πούτιν έπαψε από τις 14 Απριλίου να δέχεται τις τηλεφωνικές κλήσεις του Λευκού Οίκου, έχοντας πεισθεί – όπως εξήγησε το περιβάλλον του- για το ανώφελο
της προσπάθειας. Ο πρόεδρος Ομπάμα κλιμακώνει τις απειλές των «κυρώσεων» (όπλων οικονομικού πολέμου) σε βάρος της Ρωσίας Και δίπλα του, στο παρτέρι του Λευκού Οίκου, η κ.΄Αγκελα Μέρκελ κάτι εψέλισε και αυτή, σαν ηχώ, χωρίς περίσσεια ενθουσιασμού.

Ο ΥπΕξ κ.Τζων Κέρρυ, η προεδρική σύμβουλος κ.Σούζαν Ράϊς, η πρέσβειρα στον ΟΗΕ κ.Σαμάνθα Πάουερ, βομβαρδίζουν καθημερινά τη Ρωσία και τον πρόεδρο Πούτιν με βροντώδεις κατηγορίες και υβριστικούς χαρακτηρισμούς, που μοναδικό έρεισμα έχουν την εξασφαλισμένη φίμωση κάθε διάψευσης και την βεβαιότητα της μεγαφωνικής αναπαραγωγής τους από ένα συμπαγές δυτικό σύστημα μαζικής επικοινωνίας («new speak»), βγαλμένο από τις σελίδες του ΄Οργουελ και του Χάξλεϋ.

Ο Αμερικανός βοηθός Γ.Γ. του ΝΑΤΟ (δηλαδή ο επικεφαλής στην ουσία της συμμαχίας) κ. Αλεξάντερ Βέρσμπόου, πρώην πρεσβευτής στη Ρωσία, δηλώνει στους δημοσιογράφους ότι « η συμμαχία αναγκάζεται να αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως εχθρό πλέον αντί εταίρο.» Και –πολυσήμαντα- προσθέτει ότι νέες, ισχυρότερες αυμμαχικές δυνάμεις μπορεί να αναπτυχθούν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και ότι «είναι ανάγκη να αυξήσουμε την ενίσχυση του στρατιωτικού εκσυγχρονισμού των γειτόνων της Ρωσίας –όχι μόνο της Ουκρανίας αλλά επίσης της Μολδαβίας, της Γεωργίας, της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν…» (Ασσοσιέϊτετ)

​Η στοχευμένη υστερία
Στη φόρα του οίστρου του ο Αμερικανός ηγέτης του ΝΑΤΟ αποκάλυψε έτσι τους στόχους της όλης επιχείρησης «Πρότζεκτ Ουκρανία», στην οποία οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει 5 δις. δολλάρια, κατά τη νέα -στο CNN- ομολογία της Βοηθού ΥπΕξ κ.Βικτώριας Νούλαντ. 
Δηλαδή ποιους στόχους ακριβώς;

Το Σχέδιο 1, που πυροδοτήθηκε, με την Ροζ Επανανάσταση Νο2, στη Πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, εξόφθαλμα στόχευε στην απόκτηση του ελέγχου της Ουκρανίας, στην έξωση της Ρωσίας από τη ναυτική βάση της Σεβαστούπολης στη Κριμαία, δηλαδή από την Μαύρη Θάλασσα και από την Ανατολική Μεσόγειο. Και στην προώθηση του ΝΑΤΟ -και των αμερικανικών αντιπυραυλικών συστημάτων- στα σύνορα της Ρωσίας.

Το ουκρανικό δίκτυο αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου (που καλύπτουν το 60% των ενεργειακών εισαγωγών της Ευρώπης από τη Ρωσία και αποτελούν το υπόβαθρο των Ευρω-Ρωσικών εμπορικών ανταλλαγών (αξίας 370 δις. δολλαρίων το 2012) θα περνούσε στον αμερικανικό έλεγχο, με ό,τι τούτο σημαίνει για την οικονομία και την ελευθερία επιλογών της Ευρώπης.

Το «σιδηρούν παραπέτασμα» μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας θα είχε επανυψωθεί. Το σύστημα αντιπυραύλων στα ρωσικά σύνορα θα είχε πετύχει την εξουδετέρωση της αποτρεπτικής απειλής ρωσικών αντιποίνων σε πρώτο αμερικανικό πυρηνικό πλήγμα. Δηλαδή την υποβάθμιση της Ρωσίας σε αυτό που την χαρακτήρισε ο Ομπάμα, «μια περιφερειακή (υποχείρια) δύναμη», κάτι σαν την Τουρκία. Ο αμερικανικός εφιάλτης του οράματος του Ντε Γκώλ, για «Μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό στα Ουράλια» θα είχε οριστικά εξορκισθεί.Το παλαιό, μεταπολεμικό σχέδιο, που ξεδίπλωσε στην «Σκακιέρα» του ο Μπρζενζίσκυ, θα είχε γίνει πραγματικότητα.
Ματαιώθηκε, όμως, με την αναίμακτη εξέγερση, το δημοψήφισμα στην Κριμαία και την ενσωμάτωσή της στη Ρωσία.

Το εναλλακτικό σχέδιο

Το (εναλλακτικό) Σχέδιο 2, (για την έναρξη εφαρμογής του οποίου χρειάσθηκε να πάνε στο Κίεβο, πρώτα ο επικεφαλής της CIA κ.Μπρέναν και έπειτα ο Αμερικανός αντιπρόεδρος κ.Μπάϊντεν, για να «εμψυχώσουν» τους πανικόβλητους τοποτηρητές τους) εξόφθαλμα πλέον προβλέπει –για την παγίδευση της Ρωσίας- την πολυαίμακτη καταστολή των χωριστικών εξεγέρσεων στις ανατολικές και νότιες ουκρανικές επαρχίες.
(Για το ντοπάρισμα ενός τακτικού στρατού -που είχε αποδειχθεί μέχρι τότε απρόθυμος να χτυπήσει αμάχους και γυναικόπεδα και συχνά περνούσε στην πλευρά των εξεγερμένων, μαζί με τα τάνκς και τον εξοπλισμό του- στάλθηκαν με λεωφορεία εκατοντάδες από τους πορθητές του Κιέβου, μαυροντυμένοι πάνοπλοι κουκουλοφόροι ναζιστές του «Σβόμποντα» και του «Δεξιού Τομέα», εκπαιδευμένοι στις προβοκάτσιες, που δήλωσαν με κραυγές την ταυτότητά τους στο Σλοβένσκ, στο Ντονιέτς και στην Οδησσό. Μαζί τους και αρκετοί ξενόγλωσσοι -κατά καταγγελίες και παρουσιάσεις αιχμαλωτισμένων στά βίντεο- προφανώς μισθοφόροι της Μπλάκγουώτερ, ιδιοκτησίας Μονσάντο, των οποίων η παρουσία και φονική δράση είχε επισημανθεί και στο Κίεβο.)

Η αιματοχυσία, που άρχισε ήδη, θα πρέπει –κατά το αναπτυσσόμενο σχέδιο- να εξαναγκάσει τον Πούτιν να «εισβάλει» στην Ουκρανία, για να σώσει τους ομοεθνείς του -αλλά και το προσωπικό του γόητρο στο εσωτερικό της Ρωσίας. Η «εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία», θα πείσει, υπό την πίεση της ενορχηστρωμένης κατακραυγής (και …παράλληλων μέσων), την ευρωπαϊκή ηγεσία για τον κίνδυνο που την απειλεί, για την ανάγκη συσπείρωσης στη συμμαχία του ΝΑΤΟ και για την αποδοχή «οικονομικών και λοιπών θυσιών για την προστασία της ελευθερίας».

Ο «βιασμός της εθνικής κυριαρχίας της Ουκρανίας» θα αξιοποιηθεί στον ΟΗΕ για την απομόνωση της Ρωσίας και για τόν στιγματισμό και την «ηθική απογύμνωση» του ρωσικού βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας, καθιστώντας άνετη την παράκαμψή του. Και θα κεφαλαιοποιηθεί για την πραγμάτωση του προγράμματος που συνώψισε ο Αμερικανός βοηθός Γ.Γ. του ΝΑΤΟ. Δηλαδή την απροκάλυπτη ΝΑΤΟϊκή περικύκλωση της Ρωσίας, την πολιτικο-διπλωματική και οικονομική της απομόνωση (με το στίγμα του «σωβινιστή επιδρομέα και υπονομευτή της εθνικής ασφάλειας των γειτόνων της»), και τον «υποβιβασμό» της, με ουκάζιο του Αυτοκράτορα-διαιτητή της Νομιμότητος, στην κατηγορία του Rogue State («κράτους-κακοποιού») -κατά τα προηγούμενα της Λιβύης του Καντάφι, του Ιράκ του Σαντάμ και της Β.Κορέας…

Σύμβουλοι σε παιχνίδι «Μονόπολι»
Ο κ.Ραίυ ΜακΓκόβερν, επί 27 χρόνια αναλυτής της CIA ειδικός στη Ρωσία και συνιδρυτής της οργάνωσης «Βετεράνοι Επαγγελματίες Μυστικών Υπηρεσιών Στην Υπηρεσία της Σωφροσύνης», σε πρόσφατο άρθρο του χαρακτηρίζει κάποιους/ποιες από τους σημερινούς διαμορφωτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ ως «κλόουν». Για τον ΥπΕξ κ.Τζων Κέρρυ γράφει ότι δεν διστάζει να ψεύδεται και ότι στις δηλώσεις του στο Λονδίνο,την 5 Σεπτεμβρίου, ψεύσθηκε 35 φορές, λέγοντας ότι υπάρχουν στοιχεία για την ενοχή της κυβέρνησης ΄Ασσαντ στην φονική χρήση χημικών, ενώ ήξαιρε ότι έλεγε ψέματα.

Με τις εκτιμήσεις αυτές συμπίπτει και ο διάσημος θεωρητικός της στρατηγικής, τέως σύμβουλος σειράς προέδρων καθηγητής΄Εντβαρ Λούττβακ, γνωστός στην Ελλάδα από το σύγγραμμά του «Η Τεχνική τού Πραξικοπήματος». Σε συνέντευξή του στη γαλλική επιθεώρηση Politique Internationale, μιλάει με την έσχατη περιφρόνηση για τις δυο στενές συμβούλους («νεοκόν») του –«αδιάφορου στα εξωτερικά»- Προέδρου Ομπάμα, τις κυρίες Σούζαν Ράϊς και Σαμάνθα Πάουερ. Τις αποκαλεί χλευαστικά «τσούπρες» η «κοριτσόπουλα», «που τα κάνουν μπάχαλο, γιατί δεν καταλαβαίνουν τίποτα από διεθνή πολιτική». Για τον κ.Τζων Κέρρυ λέει ότι ασκεί μια δική του εξωτερική πολιτική, με προσωπικούς υπολογισμούς , επιζητώντας την προσοχή των μίντια. Και ότι και οι τρείς έσπρωχναν τον Πρόεδρο να βομβαρδίσει τη Συρία.

Κατά τον ΄Εντβαρντ Λούτβακ, «ο Πούτιν είναι αναμφισβήτητα ο μεγάλος άνδρας της εποχής μας. Ο μόνος που μπορεί να οδηγήση τη χώρα του όπως το επιθυμεί.» Εντυπωσιακή έκφραση εκτίμησης που συμπίπτει με ανάλογες αποτιμήσεις προσωπικοτήτων, όπως ο Πάτρικ Μπιουκάναν, ο Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς και πολλοί άλλοι Αμερικανοί απρόσβλητης σοβαρότητας.

Μια συγκριτική αντιπαράθεση που συναντά κανείς συχνά σε νηφάλιους και αδέσμευτους Αμερικανούς σχολιαστές είναι πως «ο Πούτιν παίζει σκάκι, ενώ οι ιθύνοντες σήμερα στην Ουάσιγκτων παίζουν Μονόπολι ή το «Παιχνίδι των Θρόνων» στο Πλαίυ Στέϊσον…
Η παρτίδα –αιματηρή πλέον για τους δύστυχους Ουκρανούς- είναι σε εξέλιξη. Οι γείτονες και ο μη εμπλεκόμενος ευρύτερα κόσμος δικαιούνται να ελπίσουν ότι η, διαπιστωμένη ως σήμερα, εντυπωσιακή ψυχραιμία, νηφαλιότητα και περίσκεψη του σκακιστή θα αφοπλίση τον στημένο εκρηκτικό μηχανισμό των μανιακών του πλαίυ στέϊσον.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Μας αρκεί απλά να πούμε το παραπάνω και να προσπεράσουμε το γεγονός…; Μας αρκεί να «χωνέψουμε» και αυτό το γεγονός και να πάμε παραπέρα…; Άλλωστε τέσσερα (4) χρόνια τώρα αυτό Δεν κάνουμε; Ακούμε, πληροφορούμαστε, ενημερωνόμαστε και… άντε και κανένας αναθεματισμός και… πάμε παρακάτω, στο επόμενο. Άραγε αυτό αρκεί, αυτό φθάνει(;) και μάλιστα για ένα τόσο σημαντικό θέμα, όπως η πατρίδα;

Ήταν Άνοιξη του 2010 που ο κ. ΓΚΑΠ διοικούσε έναν τιτανικό, που διοικούσε μία διεφθαρμένη χώρα (χώρο, μάλλον κατ’ αυτόν), όπως δήλωσε και μάλιστα Διεθνώς, κάνοντάς μας Διεθνώς ρεζίλι, έρχεται το ΔΝΤ ή καλύτερα η Τρόικα (ή ελληνιστί η Τριμερής) επιτήρηση στην πατρίδα μας. Στην αρχή λίγοι «ξεσηκώθηκαν» (ή μάλλον πολλοί), αλλά ήρθε ο εμπρησμός της Μαρφίν και ο θάνατος τεσσάρων ψυχών και μαζί ο «θάνατος» όλων μας, ασορτί με το μωβ πένθιμο χρώμα της γραβάτας του κ. ΓΚΑΠ στο Καστελόριζο και όλα σταμάτησαν.

Μετά ήρθε η Άνοιξη και το γλυκό καλοκαιράκι του Ιουνίου του 2011. Μαζεύτηκαν πάλι πολλοί, κάθε απόγευμα στις πλατείες και στο Σύνταγμα, «οι Αγανακτισμένοι» τους ονόμασαν. Όμως, μαζί τους ήρθαν και τα «βεγγαλικά» κοκ του κ. Παπουτσή, του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη…, (λέγε με τώρα, καθώς το Υπουργός Δημοσίας Τάξεως του ερχόταν βαρύ), άγριο «μαύρο σύννεφο» πλήθους μπρος από τη Βο(υ)λή και άγριο ξύλο μετ’ απειλών του ψηλοΚοντού – υβριστή κ. Παπακωνσταντίνου του Μεσοπρόθεσμου ότι «πάπαλα» μισθοί-συντάξεις αν δεν ψηφισθεί και κατά τη διάρκεια ψήφισής του πολύ ξύλο, λέμε ! Οριακά το πέρασε, οριακά συντηρήθηκε η κυβέρνηση ΓΚΑΠ, όμως εξαφανίσθηκαν και από προσώπου γης οι Αγανακτισμένοι.

Μετά ήρθε η «Δημοκρατικά» εκλεγμένη κυβέρνηση του κ.Παπαδήμ(ι)ου, πέρασαν καμιά δεκαριά ΠΝΠ (πράξεις νομοθετικού περιεχομένου… δημοκρατικότατα), ύστερα ήρθαν οι Διπλές εκλογές του 2012 με τις «τσάρτερ χρηματαποστολές» της κας Σπυράκη και παρ’ αυτά το πολυπόθητο 180 βο(υ)λευτάδες δεν το ‘φθάσαν. Ακολούθως έγινε η κυβέρνηση ΠασοκΝΔημαρ. Βρε τι ανίκανοι αυτοί οι υπουργοί της Δημάρ, γι’ αυτό «κλείσαμε» την ΕΡΤ (σ.σ. ότι Κανείς Δεν είπε (ούτε ξομολογήθηκε) ότι μία ΠΝΠ της προκοπής δεν μπόρεσαν να εκδώσουν για να κλείσουν της ΕΡΤ, καθώς αυτή απαιτεί για το υποστατό της τις υπογραφές Όλων των υπουργών του Υπουργικού Συμβουλίου, μήπως Δεν την υπέγραψαν οι υπουργοί της Δημάρ; Φυσικά κανείς δεν το λέει αυτό ούτε ο ακραιφνής Δημοκράτης κ. Κουβέλης, «Γεια σου ρε μπάρμπα της Δημοκρατίας Σας!!!», που έφυγες γιατί δεν Πέρασες το Αντιρατσιστικό, τρομάρα σου.

Ακολούθησε η διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών, των σχολικών φυλάκων, της δημοτικής αστυνομίας κοκ … και αναμένουμε εν τέλει και τη διαθεσιμότητα/σχόλασμα της ζωής όλων μας, απλά ορισμένοι από εμάς, ακόμη, δεν το συνειδητοποίησαν … Όμως, έρχεται με μαθηματική ακρίβεια, άλλωστε το είπε πριν από εμάς για εμάς ο Μπρεχτ*.

Ποια άλλη έκπτωση στη ζωή μας θα ανεχτούμε, ποια άλλη έκπτωση στην αξιοπρέπειά μας; Άντε και όλα αυτά που ήρθαν και θα έρθουν να τα ανεχτούμε, να τα υπομένουμε, να τα «χωνέψουμε», όμως τις εκπτώσεις κατά της πατρίδας (μας), ΓΙΑΤΙ;

Αν συνεχίσουμε έτσι, τίποτε δεν μας γλιτώνει και από άλλες καταστροφές που σε συνέχεια των καταστροφών που υπέστη ο Ελληνισμός στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, θα του δώσουν το Τελειωτικό χτύπημα. Άλλωστε τώρα ήδη υφιστάμεθα μία σιωπηρή, ύπουλη και εν καιρώ «ειρήνης» γενοκτονία, βλ τον αριθμό των γεννήσεων που προ πολλού είναι μικρότερος από τον αριθμό των θανάτων. Ήδη η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε.

Θαρρείς, λοιπόν, και Δεν μας έφταναν όλα αυτά και καθώς πλέον έχουμε εισέλθει για τα καλά στην προεκλογική περίοδο και εδώ στη Θράκη (την Ελληνική; ), όλα και όλοι στρέφονται γύρω από το … βρες το, έχεις μόλις μερικά δεύτερα ακόμη)… από το Τουρκικό προξενείο στην (της) Κομοτηνή … Ναι βέβαια εδώ στην σ.σ. Ελληνική Θράκη κάνει κουμάντο το Τουρκικό προξενείο.

Ό,τι θες στα τουρκικά, εδώ θα το βρεις. Αφίσες των υποψηφίων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων στα τουρκικά, Εδώ. Επαφές και φωτογραφίες των υποψηφίων περιφερειαρχών με τον Τούρκο πρόξενο, Εδώ. Αφίσες αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης στα τουρκικά, Εδώ. Τοπικά τηλεοπτικά κανάλια με ειδήσεις στα τουρκικά και μάλιστα με φόκους (στα ελληνικά εστίαση, ζουμ) στους 3 προύχοντες της περιοχής βλ ψευδομουφτής, τοπικός βο(υ)λευτής, τούρκος πρόξενος, Εδώ … και άλλα πόσα αναρίθμητα παραδείγματα.

Μήπως μου διαφεύγει κάτι; Μάλλον «διεθνοποιηθήκαμε» τουρκικά και δεν το κατάλαβα, έμεινα πίσω, εγώ ο «οπισθοδρομικός»;

Καθώς τα πράγματα πλέον έχουν «χοντρύνει» τόσο που άλλο Δεν πάει και καθώς μόνο γραφικοί δεν είναι πλέον όλοι αυτοί που τα κάνουν όλα αυτά, αφού είναι πλέον «πολλά τα …μύρια» του Τουρκικού προξενείου / Τουρκίας και ως εκ τούτου οι «συνειδήσεις» όλων αυτών των «κυρίων» είναι εύκολα και άνετα εξαγοράσιμες … Απλά είναι τα πράγματα: Καθείς εφ ω ετάχθη, Ήγγικεν η ώρα, Μολων Λαβέ.

Αναγνώστης

* Ένα ποίημα που αποδίδεται σε λάθος άνθρωπο. Είναι το γνωστό “Όταν ήρθαν να πάρουν…”:
Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…
Για σένα που νομίζεις ότι η δική σου σειρά δε θα φτάσει ποτέ... 
Ότι επειδή ακόμη δε χρειάστηκε να πας στο νοσοκομείο και να σε διώξουν γιατί δεν έχεις λεφτά.. 
Ότι επειδή ακόμη έχεις ένα πιάτο φαί, δε θα στο πάρουν …
Ότι ακόμη δε σου πήραν το σπίτι του πατέρα σου για χρέη στο Δημόσιο, θα τη γλυτώσεις… 
Ότι επειδή το παιδί σου ακόμη είναι στο σχολείο, θα συνεχίσει.. 
Οτι η ζωή σου δεν επηρεάζεται από εκείνη του διπλανού σου..

Το έχουμε δει (σε διάφορες εκδοχές…) σχεδόν παντού, από ιστολόγια μικρά ή μεγάλα, σοβαρά ή γελοία, σε εφημερίδες και περιοδικά. Η αλήθεια είναι όμως ότι συγγραφέας του ποιήματος δεν είναι ο Μπρεχτ μα ο Γερμανός πάστορας Martin Niemöller. Το ποίημα είναι αυτοβιογραφικό λίγο μια κι ο ίδιος επέδειξε την αδιαφορία που αναφέρει και στο τέλος φυλακίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης από τους ναζιστές. Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1955 στο βιβλίο του Milton Mayer Νόμιζαν πως ήταν ελεύθεροι. Πληροφοριακό υλικό για τον πάστορα, την ιστορία του ποιήματος και τις διάφορες παραλλαγές του μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://www.history.ucsb.edu/

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Είναι σίγουρο πως στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές αλλά κυρίως στις ευρωεκλογές, όπου σαφέστατα καταγράφεται πολιτικό μήνυμα, η ΝΔ θα καταποντιστεί. Τουλάχιστον, αυτή την τάση δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, παρά την υπερφίαλη αισιοδοξία που εκφράζεται από την στενή αυλή του Πρωθυπουργού της χώρας. Είναι πασιφανές πως έχει αρχίσει ήδη στη ΝΔ η αμφισβήτηση και η αποδόμηση του Αντώνη Σαμαρά και έχει ξεκινήσει η συζήτηση για τον ή την διάδοχό του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Το φαινόμενο θα λάβει σαρωτική μορφή από τη στιγμή που θα επιβεβαιωθούν τα χαμηλά ποσοστά της ΝΔ στις προσεχείς ευρωεκλογές.

Ένα από τα πρόσωπα που θα διεκδικήσουν την αρχηγία της ΝΔ, θα είναι η Ντόρα Μπακογιάννη, παρ΄ ότι για όσους γνωρίζουν πολύ καλά, «παίζει» με τις λιγότερες πιθανότητες από τη στιγμή που υπάρχει στο παιχνίδι ο κύριος παίκτης του, δηλαδή «ο ατσαλάκωτος», κατά τους περισσότερους, Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο οποίος μπροστά στην φιλοδοξία της ανάληψης της αρχηγίας της ΝΔ – με απώτερο σκοπό την Πρωθυπουργία - «κατάπιε αμάσητη» την «υποβίβασή του» στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης, από το υπουργείο Εξωτερικών, που μέχρι τις 25 Ιουνίου 2013 κατείχε, προκειμένου τη θέση αυτή να πάρει, μετά από έντονο παρασκήνιο και όχι τόσο κομψούς διαξιφισμούς, ο συνέταιρος στην συγκυβέρνηση, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Και «παίζει» η Ντόρα Μπακογιάννη με τις λιγότερες πιθανότητες να διαδεχτεί τον Αντώνη Σαμαρά στην αρχηγία της ΝΔ, γιατί «πληρώνει» την αποχώρησή της από τη ΝΔ και την δημιουργία του νέου κόμματος της «Δημοκρατικής Συμμαχίας». Που δυστυχώς για εκείνη, το κόμμα της απέτυχε να συγκεντρώσει ποσοστό μεγαλύτερο του 3% στις εκλογές του Μαΐου 2012, με αποτέλεσμα να βρεθεί, τόσο το κόμμα της, όσο και η ίδια εκτός κοινοβουλίου. Έτσι, εν όψει των επαναληπτικών εκλογών του Ιουνίου 2012, σαν «βρεγμένη γάτα», προχώρησε σε συνεργασία με την ΝΔ και τον άσπονδο πολιτικό εχθρό της, Αντώνη Σαμαρά, και τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Ωστόσο, αυτή η πολιτική συμφωνία, η οποία βόλευε την Ντόρα αλλά και τον Αντώνη, δεν ήταν δυνατόν να κρατήσει αιώνια, από τη στιγμή που η έχθρα του Σαμαρά και της οικογένειας Μητσοτάκη, συντηρείται επί πολλά χρόνια και οι όποιες πρόσκαιρες λυκοφιλίες δεν μπορούν να την σκεπάσουν. Γι΄ αυτό, η καταλληλότερη εποχή για να διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητες έχει η Ντόρα για την αρχηγία της ΝΔ, είναι αυτή η χρονική στιγμή που όλες οι συγκυρίες εμφανίζουν τον Σαμαρά αδύνατο, αλλά και επειδή πρέπει ήδη να φτιαχτεί ένα κατάλληλο κλίμα, εν όψει του πιθανού καταστρεπτικού αποτελέσματος των ευρωεκλογών για τη ΝΔ και τον Αντώνη Σαμαρά. Αυτές οι σκέψεις μας ενισχύονται από τις πρόσφατες δηλώσεις της κ. Μπακογιάννη στην εκπομπή «Πρωινή Ενημέρωση», της τηλεόρασης του Alpha: «Η Νέα Δημοκρατία σήμερα, είναι μικρό κόμμα, δεν έχει καμία σχέση με τη μεγάλη Κεντροδεξιά Παράταξη που γνώρισα εγώ». Επίσης η κ. Μπακογιάννη διευκρίνισε ότι «η ίδια δεν έχει, αυτή τη στιγμή, προσωπική αρχηγική φιλοδοξία», ενώ συμπλήρωσε «πως το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα καθορίσει τα νέα δεδομένα στο πολιτικό πεδίο». Επιπροσθέτως, υποστήριξε ότι «στις περιφερειακές εκλογές δεν κρίνονται τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα. Τα κόμματα θα κριθούν από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, γιατί μόνο σ' αυτές είναι πολιτική η ψήφος».

Όμως, αυτές τις πονηρές προεκλογικές ημέρες στον Κυριακάτικο Τύπο, έπαιξε πολύ και η επανεκκίνηση της πολύκροτης υπόθεσης δωροδοκίας του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Τάσου Μαντέλη από τα «μαύρα ταμεία» της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας Siemens, αλλά και του πρώην Γενικού Διευθυντού τηλεπικοινωνιών της Siemens, Ηλία Γεωργίου. Μια δίκη που ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο και μέχρι σήμερα δεν συνεχιζόταν επί της ουσίας, λόγω διαφόρων ενστάσεων που υπέβαλε η πλευρά της υπεράσπισης.

Ο Αντώνης Σαμαράς και η Ντόρα Μπακογιάννη, είναι δυο πολιτικά πρόσωπα με άρρηκτες και στενές σχέσεις με την γερμανική εταιρεία. Ο Αντώνης Σαμαράς έσωσε το δικό του πολιτικό σαρκίο και ταυτόχρονα έσωσε και το δικό της, όταν το 2010 ξέσπασε το σκάνδαλο της Siemens και έβαλε μπροστά τον σημερινό υφυπουργό Εργασίας, Βασίλη Κεγκέρογλου, προκειμένου να «αδειάσει» στην κυριολεξία στενό συγγενικό πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά, εργαζόμενο στη Siemens, που από ότι φαίνεται γνώριζε και γνωρίζει πολλά για τη δράση του Σαμαρά αλλά και της Ντόρας με τη γερμανική πολυεθνική από το 1989... Έτσι, ενώ η υπόθεση του σκανδάλου της Siemens βρισκόταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας, εμφανίστηκε στην Ελληνική Βουλή στις 2 Ιουνίου 2010, ως μάνα εξ ουρανού για την απενοχοποίηση της στενής σχέσεως Σαμαρά (κυρίως) και Siemens, ο Βασίλης Κεγκέρογλου, κραδαίνοντας έγγραφο φωτιά, το οποίο φέρεται να του είχε δοθεί πριν μια μέρα, από τον Γενικό Διευθυντή της γερμανικής εταιρείας, κ. Πάνο Ξυνή. Το εν λόγω έγγραφο, αφορούσε το ηλεκτρονικό μήνυμα (e-mail) του Ευάγγελου Σέκερη, μπατζανάκη του Σαμαρά (έχουν παντρευτεί τις αδελφές Κρητικού) και διευθυντικού στελέχους της Siemens στις επικοινωνίες (δεξί χέρι του προϊσταμένου του και σήμερα φυγόδικου Χρήστου Καραβέλα) προς τον τότε ευρωβουλευτή της ΝΔ, Α.Σαμαρά. Σ΄ αυτό το e-mail, μεταξύ των άλλων ο κ. Σέκερης αναφέρει: “Γενικά δεν χρειάζεται να είσαι ιδιαίτερα ευγενής μαζί του (προς τον Μ.Χριστοφοράκο), τους έχω προσφέρει πάρα πολλά και το γνωρίζει πολύ καλά. Ξέρει ότι γνωρίζω πολλά για τις βρωμιές τους και ότι έχω κρατήσει το στόμα μου κλειστό. Θα ήθελα να του δώσεις να καταλάβει ότι μιλάμε συχνά και ότι γνωρίζω πάρα πολλά». Χαρακτηριστικά η «Καθημερινή» ανέφερε τον Ιούνιο του 2010: “Αιτία της σκληρής σύγκρουσης αποτέλεσε η αποστολή από τον Γενικό Διευθυντή της Siemens κ. Πάνο Ξυνή της αλληλογραφίας του κ. Σέκερη τόσο με τον Μιχάλη Χριστοφοράκο όσο και τον ίδιο τον πρόεδρο της ΝΔ”.

Αναρωτιέται λοιπόν, εύλογα κάποιος! Πως μετά τη δημοσίευση του συγκεκριμένου e-mail, δια μαγείας αθωώθηκαν και η Ντόρα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης (εμπλεκόμενοι με τιμολόγια αγορών της εταιρείας); Πως δεν εκλήθη να μιλήσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ο οποίος λίγες ημέρες πριν έβλεπε τον κίνδυνο και απειλούσε πως θα μιλούσε για το «βρώμικο» ΄93; Αλλά και πως ο Αντώνης Σαμαράς κατάφερε να αποποιηθεί κάθε πιθανής σχέσης με την εταιρία ρίχνοντας όλη την ευθύνη σε πρόσωπο του οικογενειακού του περιβάλλοντος;

Έχει επίσης, μεγάλη σημασία να θυμηθούμε πως ο Σαμαράς επέστρεψε πανηγυρικά το 2004 στη ΝΔ μέσω της καθόδου του στην ευρωβουλή στην οποία και παρέμεινε για 3 χρόνια. Τόσα όσα «ως πολιτικός πολυτελείας», απαιτούντο για να καθαγιαστεί πολιτικά από το «βρώμικο» ΄93 και να επιστρέψει στην Κεντρική πολιτική σκηνή. Λέγεται δε, πως καταλυτικό ρόλο για το come back του, έπαιξε μεταξύ άλλων και ο Μιχάλης Χριστοφοράκος και τα κρυφά ραντεβού που είχαν προηγηθεί σε σπίτι του Κεφαλαρίου αλλά και σε άλλα στέκια της Κηφισιάς (επί παραδείγματι, «Βάρσος»). Να θυμίσουμε πως ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, πέραν του ότι ήταν άνθρωπος των Γερμανών, διατηρούσε πολύ στενές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη (έχουν γραφτεί πολλά για αυτό). Βέβαια, ακολούθησαν τότε και πολλά άλλα ραντεβού στο γνωστό καφέ-εστιατόριο του Ψυχικού «Διόσκουροι», αγαπημένο στέκι του Χρήστου Καραβέλα και της παρέας του, όπως του συγχωρεμένου Λιναρδάτου (μέλους του τότε Δ.Σ. του ΟΤΕ επί Προεδρίας Παναγή Βουρλούμη) καθώς και κάποιου μυστικού συμβούλου της κ. Βάσως Παπανδρέου. Ωστόσο, οι κακές γλώσσες μας λένε πως τα ραντεβού κλείνονταν τόσο εκεί όσο και στο παρακείμενο τότε νεανικό στέκι «Deals», εκ των αγαπημένων του Μιχάλη. Χριστοφοράκου.

Γι αυτούς τους λόγους, μήπως αυτές οι εκλογές και η επανεκκίνηση της δίκης Μαντέλη-Γεωργίου, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ξανανοίξει η υπόθεση της Siemens με την πραγματική όμως, διάσταση των γεγονότων; Όχι με τους ψευτο-εξωδικαστικούς συμβιβασμούς των Σαμαρά-Βενιζέλου και την προκλητική σιωπή όλων των πολιτικών κομμάτων. Ίσως, ήρθε η ώρα κάποιοι που βιάστηκαν να θυσιάσουν χιλιάδες εργαζομένων (βλέπε Κούλης Μητσοτάκης), κάποιοι άλλοι, τους ίδιους τους συγγενείς τους (βλέπε Αντώνης Σαμαράς), να λογοδοτήσουν; Εμείς, καλούμε την Ελληνική Δικαιοσύνη να προστατεύσει κάποιους μάρτυρες κλειδιά που θα είχαν πολλά να πουν αλλά φοβούνται ακόμα και για την ίδια τους τη ζωή και επιτέλους, κάποιος να τους καλέσει να μας πουν την αλήθεια για να ξεβρομίσει ο τόπος από τέτοιους πολιτικούς.

Με την ευκαιρία αυτή, γεννιέται και ένα άλλο επίκαιρο ερώτημα! Ο κ. Μπαλτάκος, ας υποθέσουμε πως πράγματι δεν είχε καμία επικοινωνία με τον Αντώνη Σαμαρά στο πολύκροτο θέμα του χειρισμού της Χρυσής Αυγής. Μπορεί όμως, να μας πει, με ποιον ή με ποιους από τα παραπάνω αναφερόμενα πρόσωπα είχε ενδεχομένως κάποια επικοινωνία, λίγα χρόνια πριν, όταν ξεσπούσε η θύελλα με το σκάνδαλο της Siemens, και προσπαθούσε να τους κρατήσει κλειστό το στόμα προκειμένου να μην κάνουν κακό στον Πρόεδρο, λέγοντας χαρακτηριστικά «πρέπει να σου χορηγήσουμε αντιβιωσούλα για να γίνεις καλά». Ενεργούσε ως νομικός σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά; Ενεργούσε έτσι, σε αυτές τις συναντήσεις με τη σύμφωνη γνώμη του σημερινού Πρωθυπουργού;

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr
twitter: @egerssi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


"Η το έθνος θα αφανίσει το χρέος, ή το χρέος θα αφανίσει το έθνος".
Πρόκειται για την ιστορική ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου, σχεδόν 20 χρόνια πριν και όταν στο πλαίσιο της ΕΕ προετοιμαζόταν η μετεξέλιξη της σε ΟΝΕ (Οικονομική Νομισματική Ένωση).

Μια ρήση καθόλα επίκαιρη αν αναλογιστεί κανείς την πορεία της ελληνικής οικονομίας και ειδικά τα 4 τελευταία χρόνια του Μνημονίου, που εκτόξευσαν το χρέος λόγω των δανείων και της ύφεσης από το 120%, σχεδόν στο 180% του ΑΕΠ.

Ένα τέτοιο χρέος είναι προφανές ότι δεν είναι βιώσιμο όταν η ίδια η Συνθήκη θέτει ως όριο το 60% του ΑΕΠ και με τους ίδιους τους δανειστές να θέτουν ως στόχο βιωσιμότητας το 124% του ΑΕΠ το 2020!

Με την ελπίδα λοιπόν να ξεκινήσει τουλάχιστον η διαδικασία ρύθμισης του ελληνικού χρέους ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας θα βρεθεί σήμερα ενώπιον των ευρωπαίων ομολόγων του της ζώνης του ευρώ (Eurogroup) και θα ζητήσει υλοποίηση των δεσμεύσεων των εταίρων για την ελάφρυνση του Ελληνικού δημόσιου χρέους, όπως αυτή συμφωνήθηκε το Νοέμβριο του 2012, με την προϋπόθεση του πρωτογενούς πλεονάσματος το οποίο είναι πλέον γεγονός με βάση και την Eurostat.

Η “ελληνική” πρόταση- λύση που προωθούν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο Γιάννης Στουρνάρας, στηρίζεται

- στη μετακύλιση της λήξης των δανείων από τα 30 χρόνια που είναι σήμερα στα 50 χρόνια, και

- στη μείωση των επιτοκίων με δυνατότητα μετατροπής των επιτοκίων από κυμαινόμενα σε σταθερά, ώστε να μην επηρεαστεί το ελληνικό χρέος από μια μελλοντική αύξηση των επιτοκίων της ΕΚΤ.

Στόχος το ελληνικό χρέος να πέσει κάτω από το 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2022.

Με το ζήτημα του χρέους είναι επίσης προφανές ότι η κυβέρνηση Σαμαρά "παίζουν" ουσιαστικά τα ρέστα τους στο πολιτικό επίπεδο, γνωρίζοντας ότι η απομείωση του χρέους σε συνδυασμό με την εισροή κεφαλαίων στις τράπεζες δημιουργούν τις προϋποθέσεις προκειμένου να πείσουν τους πολίτες ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να αναταχθεί και να βρει την αναγκαία ρευστότητα, μέσα από τις εισροές ξένων κεφαλαίων και την μείωση τόκων και χρεωλυσίων.

Η πολιτική όμως αστάθεια λόγω των εκλογικών αναμετρήσεων σε συνδυασμό με τη ύφεση, την ανεργία και τα τεράστια προβλήματα στη πραγματική οικονομία δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, καθώς εταίροι και δανειστές εν όψει της συζήτησης για τη ρύθμιση του χρέους, θέτουν επί τάπητος ουσιαστικά νέα μέτρα με έμφαση στην ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις και στην περαιτέρω συρρίκνωση του Δημοσίου

Οι εταίροι και δανειστές δε πρόκειται να πειστούν εύκολα από την αισιοδοξία της Αθήνας, όπως αυτή αποτυπώνεται και στο νέο μεσοπρόθεσμο που θα ψηφιστεί από τη Βουλή στο τέλος της εβδομάδας με τις τελικές αποφάσεις να αναμένονται όχι νωρίτερα από το Φθινόπωρο.

Και αυτό γιατί οι Βρυξέλλες,το Βερολίνο και η Ουάσικγτον θα πρέπει να στηριχθούν πολιτικά στο νέο συσχετισμό που θα έχει διαμορφωθεί από την κάλπη των ευρωεκλογών στις 28 χώρες μέλη-κράτη και ιδίως στην Ελλάδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Συνεργάστηκαν
Μαρία Σταματιάδου (ελεύθερη δημοσιογράφος)
Όμηρος Φωτιάδης (αναλυτής γεωπολιτικής)
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!" 

Στις αρχές του 2011 δημοσιεύσαμε το αποτέλεσμα μίας πολύμηνης έρευνας. Ο τίτλος του δημοσιεύματος ήταν «Project Θράκη: Το έγκλημα πλησιάζει στο τέλος του». Από τότε, κύλησε πολύ νερό στον μύλο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία αύξησε κατακόρυφα τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά τις «παρεμβάσεις» της στην Ελληνική Θράκη, με αποτέλεσμα να έχει κατορθώσει να καταστεί η ακριτική αυτή περιοχή της Ελλάδας σε μία κατάσταση άτυπης συγκυριαρχίας με την Άγκυρα, για την ακρίβεια μεταξύ Ελληνικών πολιτικών κομμάτων και του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο έχει μετατραπεί σε ρυθμιστή της ροής ψήφων προς τα ελληνικά κόμματα και τους τοπικούς τους πολιτευτές και κομματάρχες που συνδιαλέγονται –με άγνωστα ανταλλάγματα- μαζί του.

Δυστυχώς, με υπαιτιότητα εκείνων των πολιτικών που κυβερνούν ή που ευελπιστούν πως θα κυβερνήσουν την χώρα, έχουν δοθεί σημαντικά πλήγματα σε μείζονα εθνικά θέματα της Ελλάδας (φυσικά και της Θράκης) και έχει γίνει κατορθωτό το οπλοστάσιο της τουρκικής εξωτερικής (απολύτως επιθετικής και αλυτρωτικής) πολιτικής να εμπλουτίζεται με ενέργειες Ελληνικών κομμάτων, τα οποία δεν έχουν καμία απολύτως δικαιολογία μη γνώσης των ειδικών θεμάτων και δη των εθνικών, εκτός και εάν οι ηγέτες τους επικαλούνται ανικανότητα διαχείρισης, οπότε θα πρέπει τόσο αυτοί όσο και τα κόμματα στα οποία ηγούνται να διαγραφούν από τον πολιτικό χάρτη της χώρας, με την ένδειξη «Προσοχή – Επικίνδυνο το περιεχόμενο για την Ελλάδα»…

Το τελευταίο διάστημα, κατά το οποίο βιώσαμε και τον επιπλέον τηλεοπτικό βιασμό και καταστροφή της Θράκης (για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη οι αντιμαχόμενες πλευρές), μέσω της «Θρακειάδας» που δημιούργησε το γνωστό θέμα της Ρομά Σουλεϊμάν Σαμπιχά, εμφανίστηκε ένα πλήθος προθύμων να καταγράψουν την εκ του μακρόθεν γνώση τους για την Ελληνική Θράκη. Επειδή πολλοί χρησιμοποίησαν πρπόθυμα ως βασική πηγή των γραφομένων τους την έρευνά μας «Project Θράκη: Το έγκλημα πλησιάζει στο τέλος του», χωρίς να αναφέρουν την πηγή κι εκείνους που επί μήνες συνέλλεξαν στοιχεία για να τα δημοσιοποιήσουν ευελπιστώντας πως θα «προλάβουν το κακό», σήμερα μετα από δεκάδες ειδικά άρθρα - παρεμβάσεις που έγιναν από εμάς μέχρι σήμερα, επαναδημοσιεύουμε το άρθρο που σήμανε τον κώδωνα σε ώτα κωφών και που καταδείκνυε όχι μόνο το πρόβλημα αλλά και τις ενδεδειγμένες λύσεις για να ξεκινήσει η «ανακατάληψη» της Θράκης. 
Να σημειωθεί πως πλήθος στοιχείων έχουν συλλεχθεί από τουρκόφωνα μέσα ενημέρωσης (Ελλάδας και Τουρκίας), ενώ κάποιες περισσότερο «ιδιαίτερες» πληροφορίες που παρουσιάζονται στην έρευνα είναι αποτέλεσμα προσωπικών επαφών και μαρτυριών των ερευνητών, ενώ πληροφορίες από τρίτα πρόσωπα έχουν ελεγχθεί και διασταυρωθεί πριν καταγραφούν στην πραγματικά αποκαλυπτική αυτή έρευνα, η οποία αν και μεγάλη σε μέγεθος, αλλά πολύ μικρή σε σχέση με το αντικείμενο, συνίσταται για μελέτη και όχι για απλή ανάγνωση.

Project Θράκη: Το Έγκλημα πλησιάζει στο τέλος του
Είμαστε πολύ κοντά στην αποδοχή μίας «ανεξάρτητης Θράκης» από την Ελληνική πλευρά –Μένει απλώς να τεθεί το αίτημα
Επί χρόνια γίνεται μία προσπάθεια ανάδειξης του Θρακικού προβλήματος, ενός εθνικού προβλήματος που όσο η Αθήνα αποφεύγει, τόσο αυτό γιγαντώνεται και απειλεί την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών της περιοχής. Επιχειρήσαμε, να αποδώσουμε τον στρατηγικό σχεδιασμό και την γενικότερη παρεμβατικότητα της Τουρκίας στην Θράκη, αναλύσαμε πλείστες όσες περιπτώσεις της μεθοδικής «εργασίας» που έχουν αναλάβει μυστικές υπηρεσίες της γείτονος Τουρκίας προκειμένου να αλλοιώσουν την πραγματικότητα και να «χτίσουν» με υπομονή όλα εκείνα τα απαραίτητα «δομικά στοιχεία» που μπορούν να στοιχειοθετήσουν σοβαρότατο πρόβλημα για τον χαρακτηρισμό της Ελληνικότητας της περιοχής…

Πολιτική ανικανότητα και αδικαιολόγητη δουλικότητα σε παροτρύνσεις ξένων.
Εγκληματικά λάθη πολιτικών, ανυπαρξία εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, εξυπηρετήσεις στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά κυρίως η αδυναμία της Αθήνας να κατανοήσει την ευθύνη της προς την περιφέρεια, οδηγεί σήμερα τη Θράκη (και όχι μόνο) στις διαθέσεις εκείνων που σχεδίασαν, οργάνωσαν και εκτέλεσαν ένα μακρόχρονο σχέδιο πολιορκίας και άλωσης ελληνικών περιοχών…
Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε, όσο πιό σύντομα γίνεται, να αποδείξουμε πως πλησιάζει πολύ επικίνδυνα η στιγμή εκείνη κατά την οποία ο Ελληνισμός θα τεθεί μπροστά σε τεράστια εκβιαστικά διλήμματα ως προς την Θράκη, αλλά και ως προς το Αιγαίο. Εγνωσμένης αξίας ορυκτού πλούτου, η Θράκη, έχει ουσιαστικά παραδοθεί και λείπουν οι... υπογραφές για την δημιουργία μίας -εντός της Ελλάδος- περιοχής που θα λειτουργεί ως μόνιμο αγκάθι και με μεγάλους κινδύνους να μετατραπεί σε μία άτυπα κατεχόμενη από την Τουρκία περιοχή. Ζητάμε τον σεβασμό, την κατανόηση, την βοήθεια αλλά και την προσοχή όλων εκείνων των Ελλήνων που ενδιαφέρονται να αναδειχθεί το πραγματικό πρόβλημα της Θράκης. Ευελπιστούμε πως αυτή η προσπάθεια που καταβάλλουμε θα τύχει του δέοντος σεβασμού και της προσοχής που της αξίζει...
Οι ειδικοί έχουν σημάνει συναγερμό

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ειδικοί επιστήμονες, αναλυτές γεωπολιτικής, διπλωμάτες, αλλά και ιστορικοί και κοινωνιολόγοι, έχουν ποικιλοτρόπως καταδείξει το μέγεθος του συνεχώς διογκούμενου προβλήματος, που λέγεται Θράκη.

Οι φόβοι όλων πάντα ενέτειναν στο σοβαρότατο ενδεχόμενο μίας μικρής «επανάστασης» (σε πολιτικά πλαίσια ενισχυμένη από την διπλωματία της Άγκυρας) και αίτησης ανεξαρτησίας.
Αργότερα, άρχισε να συζητείται σοβαρά το ενδεχόμενο Κοσοβοποίησης της Θράκης, αφού πληρούσε τα κριτήρια, αλλά είχε και τους ανθρώπους (π.χ. τούρκος πρόξενος Σαρνίτς) για να υλοποιήσουν ένα νέο Κόσοβο.

Ίσως, το ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση (παρά τα όποια σημερινά οικονομικά της προβλήματα), ανάγκασε την Άγκυρα να «υποχωρήσει» σε περισσότερο ήπιες μεθόδους τουρκοποίησης της Θράκης.

Γιατί η Τουρκία θέλει μία «Ανεξάρτητη Δυτική Θράκη»

Είναι γνωστό πως οι «δεξαμενές σκέψης» της Τουρκίας και οι γενικότερες στρατηγικές που ακολουθούνται από την τουρκική εξωτερική πολιτική, καθώς και από τις υπηρεσίες (κυρίως εθνικού ενδιαφέροντος) της γείτονος, έχουν «στοχεύσει» την Ελληνική Θράκη πριν από δεκαετίες. Ίσως και από την ίδρυση του σύγχρονου τουρκο-Κεμαλικού κράτους, όταν τα Ελληνικά στρατεύματα αποχώρησαν από την Ανατολική Θράκη χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα (ελέω συμφωνιών που υπέγραψε η τότε ελληνική κυβέρνηση).

Από τότε μέχρι σήμερα, έχoυν αποκαλυφθεί μία σειρά από θέματα (π.χ. χρυσός, ουράνιο, πετρέλαιο κ.α.) που διαθέτει η Θράκη. Όμως, το ότι αποτελεί το τμήμα σύνδεσης Ασίας και Ευρώπης, με δρόμους συγκοινωνιών, αλλά και ενέργειας, η περιοχή της Θράκης σήμερα μεταβάλλεται σε περιοχή ελέγχου ροής ενέργειας προς την Ευρώπη, καθιστώντας την στο εγγύς μέλλον (την αμέσως επόμενη δεκαετία) περιοχή που θα συγκεντρώσει βαριά βιομηχανία και σημαντικά οικονομικά και τραπεζικά κεφάλαια θα ζητήσουν να κατοικοεδρεύσουν σε αυτήν…

Η Άγκυρα θέλει όχι μόνο να είναι παρούσα, αλλά να «διευθύνει» και να αποκομίσει τα μέγιστα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη που προκύπτουν από τα ανωτέρω.

Πως μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη Θράκη;

Το ερώτημα που σήμερα θα πρέπει να απαντηθεί είναι: μπορεί ειρηνικά να τεθεί θέμα δημιουργίας ενός ανεξάρτητου κρατιδίου στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης; Η απάντηση είναι πως είμαστε πολύ κοντά στο ενδεχόμενο αυτό. Αλλά όχι ακόμη. Εκτός αν κάποιοι αποφασίσουν να ρίξουν τις μάσκες της φιλίας τους επειδή θα πρέπει να επιταχύνουν τις… «δουλειές» τους στην Βαλκανική και στην Ανατολική Μεσόγειο…
Πότε όμως θα είναι δυνατό να υλοποιηθεί μία ανακήρυξη της Θράκης ως ανεξάρτητου κρατιδίου; Μα φυσικά, όταν αυτό το κρατίδιο θα πληρούσε τα απαραίτητα «δομικά στοιχεία» ενός κράτους, είναι η απάντηση. Δηλαδή να έχει:

Ενιαίο, συμπαγές και αδιαίρετο γεωγραφικό χώρο
Οργανωμένη Διοίκηση ή σύστημα αυτοδιοίκησης
Υποτυπώδες σύστημα οικονομίας ή Τραπεζικό σύστημα
Υποτυπώδες έστω σύστημα Υγείας
Οργανωμένο σύστημα Παιδείας
Κοινή ιστορική και εθνική συνείδηση των πολιτών

Αυτά αποτελούν τα συστατικά στοιχεία αποτελούν την «μαγιά» για να γίνει ο εφιάλτης πραγματικότητα.

Τι συμβαίνει σήμερα στη Θράκη;

Επειδή, λοιπόν, το «ψηφιδωτό» είναι πλέον μπροστά μας, καλό θα είναι να το αποκωδικοποιήσουμε και να το δούμε επιτέλους ολόκληρο, όπως έχει μέχρι σήμερα στηθεί από την Άγκυρα. Στο σημείο αυτό θα πρέπει επίσης να σημειωθεί πως οι ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών από την Αθήνα ή οι ευθύνες των εκάστοτε τοπικών αρχόντων της Θράκης, συνετέλεσαν τα μέγιστα ώστε ο κίνδυνος μεταβολής της Ελληνικής Θράκης σε περιοχή υπό άτυπη Ελληνική συγκυριαρχία να έχει μεγιστοποιηθεί σε βαθμό λίαν επικίνδυνο…

Δυστυχώς, είμαστε πολύ κοντά στο να ολοκληρωθούν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα μας στερήσουν ως χώρα το αναφαίρετο δικαίωμα να ονομάζουμε την Θράκη αμιγώς Ελληνική και περιοχή υπό πλήρη Ελληνική κυριαρχία. Και αυτή η ομιχλώδης κατάσταση έχει δημιουργηθεί λόγω μηδενικής μέριμνας και έλλειψης μακροχρόνιου σχεδιασμού εκ μέρους των Αθηνών.

Οι εκάστοτε προσωπικές πολιτικές υπουργών, βουλευτών, Νομαρχών και Δημάρχων, κατάφεραν να αποδομήσουν και σε πολλές περιπτώσεις να παραχωρήσουν σοβαρά δικαιώματα στους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της Άγκυρας και τους εκάστοτε πρακτορίσκους και ανθυπρακτορίσκους της ΜΙΤ και του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, που διαφεντεύουν πλέον σε μεγάλες περιοχές με μουσουλμανικό πληθυσμό…

Η εφήμερη δόξα κάποιων πολιτικών ή οι μακροχρόνιοι σχεδιασμοί τους για ανέλιξη στην πολιτική, δυστυχώς, έχει ως αντίκρισμα την ίδια την Θράκη… Η ψήφος έχει καταστεί ναρκωτικό για τους πολιτικούς, που δεν διστάζουν να το καταναλώνουν σε υπέρμετρες δόσεις, προκειμένου να ικανοποιήσουν την πολιτική τους ματαιοδοξία, αγνοώντας ηθελημένα τις επιπτώσεις της «δουλικότητας» που απαιτείται ως «αντίδωρο». Μάλιστα, όπως θα καταδείξουμε στη συνέχεια ο περίφημος «Καλλικράτης» αποτελεί το καλύτερο δυνατό δώρο προς την κατεύθυνση πιθανότατης (απ)αίτησης ανεξαρτησίας της Θράκης. Ένα δώρο, που χαρακτηρίζεται ως αυτοκτονικός ιδεασμός του νομοθέτη ή κενότητα πολιτικής και εθνικής ευθύνης του πολιτικού συστήματος…

Αργά, αλλά σταθερά, με ευγενικές «χορηγίες» από την Αθήνα, από την Άγκυρα αλλά κυρίως από τις ΗΠΑ, η Θράκη είναι ένα σχεδόν βήμα πριν «σκάσει» σαν βόμβα, με άγνωστα αποτελέσματα.

Σύστημα Αυτοδιοίκησης (υπάρχει ήδη)

Ο «Καλλικράτης» παρέχει τοπική αυτοδιοίκηση, με δομημένη ιεραρχία. Μέσα από ένα νομοσχέδιο για την τοπική Αυτοδιοίκηση και χωρίς προφανώς οι σχεδιαστές του να λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν τους την εθνική ιδιαιτερότητα της Θράκης, κατέστη δυνατό να παραχωρηθεί το «δικαίωμα» σε φανατικούς τουρκόφρονες, πιστούς υπηρέτες του εκτουρκισμού της Θράκης, να αναλάβουν την τοπική αυτοδιοίκηση σε συγκεκριμένες περιοχές που συνορεύουν μεταξύ τους.

Τι θα κάνει άραγε ο «σοφός νομοθέτης» εάν αύριο δηλώσουν όλοι αυτοί οι τουρκόφρονες –προσφάτως εκλεγέντες- δήμαρχοι, ότι νιώθουν τούρκοι και ασκούν το καθήκον τους ως τούρκοι πολίτες; Μπορεί άραγε ο «νομοθέτης» να κατανοήσει τι ακριβώς σημαίνει για τη Θράκη μία ενιαία τοπική αυτοδιοίκηση, που δεν είναι φίλα προσκείμενη στο Ελληνικό Σύνταγμα και στην εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση; Ας θεωρήσουμε, όμως, πως απλώς ο νομοθέτης έκανε λάθος και δεν υπολόγισε παραμέτρους που του ήταν άγνωστες… Το λάθος όμως, του νομοθέτη δυστυχώς, επεκτείνεται… και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα όργανα του τουρκισμού στην Θράκη.

Έτσι, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπάρχει ήδη μία άτυπη κυβέρνηση, που έχει ορκιστεί στον Εχίνο Ξάνθης, μέλη της οποίας είναι όλοι οι πρώην και νυν μουσουλμάνοι βουλευτές όλων των Ελληνικών κομμάτων. Η άτυπη κυβέρνηση δρα με την «βιτρίνα» της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Μειονότητας Τούρκων Δυτικής Θράκης» και έχει άμεσες σχέσεις με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Μάλιστα, τελευταία, με την ευγενική χορηγεία του τούρκου προξένου, και την επιμέλεια της άτυπης αυτής κυβέρνησης των «τούρκων» της Θράκης, έχει ξεκινήσει μία καταιγίδα δημιουργίας «τουρκικών συλλόγων» (κυρίως πολιτιστικών, που βάζουν ιστορικά θεμέλια τουρκικού πολιτισμού στην περιοχή, διαστρεβλώνοντας την ιστορία αλλά και οικειοποιούμενοι ως τουρκικό τον ήδη υπάρχοντα πολιτισμό των μουσουλμάνων της περιοχής), που διασπείρονται στην ορεινή Θράκη αλλά και στο νοτιοανατολικό πεδινό τμήμα του νομού Ροδόπης.

Μία ευρεία γεωγραφική περιοχή, αυτοδιοικούμενη, με επίπεδα τοπικής αλλά και κεντρικής διοίκησης, ήδη υπάρχει, ελέω Καλλικράτη… Κάποιοι στην Αθήνα είτε δεν υπολόγισαν σωστά τις εξελίξεις, είτε τις υπολόγισαν με λάθος «μέτρα» και «σταθμά»… συνεχίζοντας τα λάθη εις βάρος της Θράκης και του Ελληνισμού…

Ενιαία γεωγραφική περιοχή (υπάρχει ήδη)

Μέσω του Καλλικράτη, το πολιτικό έγκλημα των Αθηνών στην Θράκη, γιγαντώθηκε. Μέσα από παράξενες μεθοδεύσεις (πολλοί μίλησαν για συμφωνίες μεταξύ ΠΑΣΟΚ και φανατικών τουρκοφρόνων) και επιλογές, κατέστη δυνατό να εκλεγούν 3 μουσουλμάνοι δήμαρχοι σε 3 Δήμους της Θράκης (δήμος Γλαύκης στην Ξάνθη, δήμος Ιάσμου και δήμος Φιλύρας στην Ροδόπη), σε γειτονικούς γεωγραφικά δήμους, στην ορεινή Θράκη, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό μία ενιαία –εκτεταμένη γεωγραφικά κατά μήκος σχεδόν ολόκληρης της ορεινής Θράκης- περιοχή, που κατοικείται σχεδόν ολοκληρωτικά από μουσουλμάνους και ελέγχεται αποκλειστικά από το τουρκικό προξενείο και τους ανθρώπους του!!! Αν αυτό σε κάποιους θυμίζει γκέτο, θα τολμούσα να συμπληρώσω πως ίσως θα έπρεπε να μην παραμείνουν μόνο σε αυτή την εικόνα, αλλά στην σημασία που αυτή η εκτεταμένη ομοιογενών χαρακτηριστικών περιοχή μπορεί να πάρει…

Να σημειωθεί, βέβαια, πως στη νότια Βουλγαρία έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα οι φιλοτουρκικές τάσεις, αφού η δράση των τουρκικών υπηρεσιών εκεί είναι ιδιαίτερα έντονη και έχουν ήδη δημιουργηθεί εντάσεις με την κυβέρνηση της Βουλγαρίας. Μία ακόμη ευρύτερη περιοχή τουρκοφρόνων ή μουσουλμάνων εξαρτώμενων από τουρκόφρονες, δημιουργεί αυτόματα σημαντική «πληγή» για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή. Όμως, για να συμβεί αυτό έπρεπε πρώτα να γίνει ο δικός μας «Καλλικράτης», και στη συνέχεια θα πρέπει να πραγματοποιηθούν και άλλα απαραίτητα «δομικά στοιχεία»…

Τα λάθη των Ελλήνων πολιτικών, δείχνουν να επηρεάζουν και την Βουλγαρία, αφού καταφέρνουν να διογκώσουν ένα πρόβλημα που έρχεται επάνω μας, με μεγάλη ταχύτητα… Το Θρακικό πρόβλημα είναι ήδη εδώ, άσχετα αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχθούν ή να το δούνε. Το ειρωνικό είναι πως το «Θρακικό Πρόβλημα» είναι εδώ εξαιτίας της ανυπαρξίας βούλησης, σχεδιασμού ή της φιλοπατρίας Ελλήνων πολιτικών, που στάθηκαν πολύ μικροί έως ανίκανοι να αντιληφθούν πως παρέδιδαν και παραδίδουν τα υλικά ανεξαρτητοποίησης της Θράκης…

Αυτοδύναμη οικονομία (υπάρχει ήδη)

Σε όσους ζούνε στην Θράκη ή σε όσους θέλησαν να ασχοληθούν σοβαρά με αυτήν, έχει ήδη γίνει απολύτως σαφές πως ο μουσουλμανικός πληθυσμός λειτουργεί σε καθεστώς γκέτο. Και αυτή η λειτουργία σε ένα πολύ μεγάλο της μέρος αφορά την οικονομία. Έτσι, υπάρχουν μουσουλμάνοι έμποροι που έχουν προϊόντα μόνο για μουσουλμάνους, ενώ είναι πολύ σπάνιο το φαινόμενο κατά το οποίο μουσουλμάνος θα αγοράσει από κατάστημα χριστιανού (οι χριστιανοί αγοράζουν από όπου τους αρέσει, ενώ οι μουσουλμάνοι αγοράζουν μόνο από μουσουλμάνους!!!). Υπάρχουν μουσουλμάνοι οικοδόμοι – εργολάβοι (απορίας άξιο πως αναπτύσσονται οικονομικά, όταν καταγγέλλουν την Ελλάδα για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για δημιουργία προβλημάτων στην ανάπτυξη, για άνιση αντιμετώπιση από το νόμο κ.α.) που δίνουν εργασία μόνο σε μουσουλμάνους εργάτες. Να σημειωθεί επίσης πως η φωτογραφία του Κεμάλ μπαίνει στα εγκεκριμένα από το τουρκικό προξενείο καταστήματα, τα οποία με αυτόν τον τρόπο κάνουν «χρυσές δουλειές».

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, αλλά και το βάθος της οικονομικής διείσδυσης, δύναμης και ανεξαρτησίας που ήδη υπάρχει στους μουσουλμάνους της Θράκης (αιτία γι αυτό υπήρξε σειρά τραγικών λαθών της Αθήνας) σημειώνεται πως δεν είναι μόνο η εμπορική οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσεται (έστω και σε καθεστώς οικονομικού γκέτο). Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες των μουσουλμάνων (πλην ελαχίστων ηρωικών εξαιρέσεων που δεν διστάζουν να τα βάλουν με το «σύστημα του προξενείου» αμφισβητώντας την «βοήθεια» που αυτό μπορεί να τους παρέχει). Σαν παράδειγμα, της άνθησης αυτής της κλειστής οικονομίας, αρκεί να αναφερθεί ένα γεγονός που συνέβη σε τράπεζα της Ξάνθης κατά την είσοδο του ευρώ στην οικονομική καθημερινότητά μας. Ένας γέροντας πομάκος επισκέφθηκε την τράπεζα με ένα τσουβάλι δεκαχίλιαρα και όταν είδε τι του έδωσαν απογοητεύτηκε. Μέχρι τότε, πολλοί μουσουλμάνοι της Θράκης επένδυαν τα χρήματά τους στην Τουρκία, αλλά μετά από κάποια γεγονότα απαγωγών και ουσιαστικής απώλειας των επενδύσεών τους, αποφάσισαν (τουλάχιστον) την παύση επενδύσεων στην επικίνδυνη για επενδύσεις «μητέρα πατρίδα»…

Είναι γνωστό πως μέχρι και σήμερα ένας μεγάλος όγκος χρημάτων των μουσουλμάνων της Θράκης βρίσκεται σε σεντούκια. Αυτά τα χρήματα θα προσπαθήσει να προσεταιριστεί η τουρκικών συμφερόντων Ziraat Bank, αλλά και οι τούρκοι επιχειρηματίες που σκοπεύουν να «επενδύσουν» στην Θράκη. Η Τουρκία σκοπεύει να «αγοράσει» τη Θράκη με βοήθεια που θα πάρει από τα χρήματα των Ελλήνων μουσουλμάνων. Και αν δεν καταφέρει σήμερα να τους πάρει τα χρήματα, η παρουσία της Άγκυρας στη Θράκη τους υπόσχεται πως αύριο θα τους πάρει την γη που κατέχουν… Γιατί; Μα, αφού η Ελληνική Πολιτεία δεν ενδιαφέρεται να καλύψει το ήδη υπάρχον κενό απέναντι στους πολίτες της, η πολιτική της γείτονος θα έρθει ως φυσικός κανόνας, να συμπληρώσει τα αθηνοκεντρικά κενά…

Η πρόσφατη οικονομική τάση, με τις επισκέψεις τούρκων επιχειρηματιών στην Θράκη, δημιουργεί μία παράξενη δυναμική στην τοπική οικονομία. Δεν είναι μόνο τα έπιπλα τουρκικής κατασκευής, αλλά κυρίως η μεταφορά τουρκικών βιοτεχνιών (κυρίως στην Κομοτηνή), που θα αγκαλιάσουν» τους μουσουλμάνους της Θράκης, θα τους δώσουν δουλειά και θα αποκτήσουν απόλυτη κυριαρχία – εξάρτηση στην διαβίωσή τους… Μήπως θα ήταν καλύτερα οι κομπορημονούντες οικονομολόγοι των ΕΒΕ να υπολογίσουν και κάποιες άλλες παραμέτρους των σχεδιασμών ανάπτυξης που ονειρεύονται; Πώς είναι δυνατόν οι «ειδικοί» να μην βλέπουν πως μέσω των σημερινών τους σχεδιασμών πρόκειται να επηρεάσουν (σε εκβιαστικό βαθμό μάλιστα) τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς πολίτες της Θράκης;
  • (Απορία συντάκτη: Γιατί έρχονται να επενδύσουν στην Ελλάδα οι τούρκοι βιομήχανοι, όταν το κόστος εργασίας στην Τουρκία είναι πολύ μικρότερο; Ποιός μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση, χωρίς να εικάσει κάποια έστω και υφέρπουσα επιθετική κίνηση της Άγκυρας;)
Η δημιουργία μίας (έστω υποτυπώδους) οικονομικής κίνησης που θα βασίζεται σε μικρής και μέσης εξαγωγικής μορφής βιοτεχνία ή βιομηχανία, είναι ένα ακόμη «δομικό στοιχείο» δημιουργίας μίας ανεξάρτητης Θράκης… «δομικό στοιχείο» που η οικονομική και πολιτική ελίτ το προσφέρει με πλατιά χαμόγελα στον Ταγίπ Ερντογάν, στον Αχμέτ Νταβούτογλου και στον τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής, που εργάζονται μεθοδικά στα πλαίσια του νέο-οθωμανισμού και της δημιουργίας μίας μεγάλης Τουρκίας που θα «πατάει» στα Βαλκάνια.
Η πρόσφατη συνάντηση στην Κομοτηνή, όπου οι τούρκοι επιχειρηματίες εκδήλωσαν ανοιχτά το ενδιαφέρον τους για αγορά και εκμετάλλευση εγκαταλελειμμένων βιοτεχνιών και βιομηχανιών στην Ροδόπη, αποτελεί την μέγιστη απόδειξη της οικονομικής παράδοσης – μεταβίβασης της Θράκης σε τουρκικά χέρια.

Η ανάπτυξη ενός οικονομικού πόλου, που θα έχει άμεση και αμέριστη, χρηματική και πολιτική στήριξη από την Άγκυρα, είναι ήδη γεγονός. Η οικονομική εξάρτηση του μουσουλμανικού στοιχείου θα σημάνει την αυτόματη πολιτική χειραγώγησή του.

Τί έχει να απαντήσει η Αθήνα σε αυτό; Πρόκειται για ένα ακόμη επικίνδυνο λάθος που προστίθεται στα προηγούμενα; Ένα ακόμη μοιραίο λάθος, που παραδίδει την τοπική οικονομία σε φορείς που εδράζονται στην Τουρκία και οι οποίοι ασφαλώς δεν ενδιαφέρονται για τα Ελληνικά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα!!!

Μήπως όμως θα έπρεπε να αναφερόμαστε ξεκάθαρα σε τουρκική «εισβολή»; Σαν παράδειγμα αναφέρεται καθαρά για ιστορικούς σκοπούς και από στοιχεία της Τουρκικής Στατιστικής Υπηρεσίας Τurkstat για το ενδεκάμηνο Ιανουαρίου - Νοεμβρίου 2008 προκύπτει ότι οι ελληνικές εξαγωγές προς την Τουρκία έφθασαν στα 1.094 εκατ. δολ. και οι τουρκικές εξαγωγές προς την Ελλάδα στα 2.326 εκατ. δολ. (εμπορικό ισοζύγιο: -1.232 εκατ. δολ.). Ενώ για την περίοδο 2008-2009 τα νούμερα ήταν 1,1 δις και 1,6 δις δολάρια αντίστοιχα (εμπορικό ισοζύγιο: -500 εκατ. δολ). Επομένως τι είδους εξαγωγές θα μπορούσαν να πετύχουν οι ελληνικές επιχειρήσεις όταν ο μέσος μισθός στην Τουρκία είναι 320 ευρώ και τα ελληνικά προϊόντα κάθε άλλο παρά φτηνά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σε σχέση με τα τουρκικά.
Εντάξει, λοιπόν, ας το προσμετρήσουμε κι αυτό σαν ένα ακόμη λάθος…

Τραπεζικό σύστημα (υπάρχει ήδη)

Η ύπαρξη της τουρκικών συμφερόντων τράπεζας Ziraat Bank στην Θράκη, με υποκαταστήματα στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη, αποτελεί σήμερα τον συνεκτικό κρίκο της ήδη γκετοποιημένης οικονομίας των μουσουλμάνων της Θράκης. Είναι, δε, απολύτως βέβαιο πως όταν χρειασθεί θα κληθεί να παίξει τον οργανωτικό ρόλο σε μία νέα ανεξάρτητη οικονομία, αφού θα συγκεντρώνει το αποκλειστικό ενδιαφέρον και την εμπιστοσύνη του νέου ανεξάρτητου κράτους… Οπότε, η αδειοδότηση λειτουργίας της στην Θράκη, ήταν μάλλον το αποτέλεσμα εγκεφαλικής δυσλειτουργίας εκείνου που συμφώνησε και υπέγραψε για την ύπαρξη της Ziraat Bank σε μία ευαίσθητη εθνικά περιοχή.
Η Ziraat Bank σήμερα στηρίζει την δημιουργία και της λειτουργίας μίας ανεξάρτητης οικονομίας, αποκλειστικά από και προς μουσουλμάνους, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν πολιορκητικός κριός ισχύος στην ήδη καταρρέουσα (λόγω τεράστιων ευθυνών των κυβερνήσεων της χώρας, που εγκατέλειψαν και εν μέρει – εμμέσως κατέστρεψαν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που τόλμησαν να αναπτυχθούν σε ολόκληρη την περιφέρεια της Αν. Μακεδονίας και Θράκης) τοπική οικονομία.

Το κύμα δανειοδοτήσεων, αλλά κυρίως η αγορά γης από μουσουλμάνους μέσω της Ziraat Βank, αποτελεί μία εν δυνάμει απειλή αλλαγής ιδιοκτησίας γης… Και κάτι τέτοιο, είναι δυνατόν να μεταβάλει τον γεωγραφικό εθνικό χάρτη, με άγνωστα αποτελέσματα σε περίπτωση που γίνει επίκληση της Συνθήκης της Λωζάνης. Μία συνθήκη στην οποία γίνεται σαφέστατη αναφορά σε πληθυσμιακή και ιδιοκτησιακή ανωτερότητα, με βάση την οποία η σημερινή Θράκη (δυτική Θράκη) δόθηκε στην Ελλάδα…

Ενώ σήμερα η Ziraat Bank έχει ένα σαφή προσανατολισμό, είναι απολύτως βέβαιο πως την επαύριο θα αλλάξει χαρακτηριστικά, θα επαναπροσανατολισθεί και θα μπορεί άνετα να μεταβληθεί σε «εθνική τράπεζα» της ανεξάρτητης τουρκικής Θράκης. Είναι σαφές πως με βάση τις ήδη υπάρχουσες οικονομικές συναλλαγές, θα μπορεί να αποδεχθεί μία έκκληση – αίτηση των τουρκοφρόνων, για να δημιουργήσει τον οικονομικό κορμό και να λειτουργήσει σαν κύριος φορέας οικονομικής σύνδεσης με άλλα κράτη…

Η τουρκικών συμφερόντων τράπεζα δεν ήρθε στην Θράκη για να δώσει δάνεια, αλλά για να πάρει ισχύ και να καλύψει (σχεδόν αποκλειστικά) τις αυξημένες οικονομικές δραστηριότητες που επίκειται να αναπτυχθούν από την διέλευση των αγωγών ενέργειας και την ταυτόχρονη έλευση μεγάλων βιομηχανικών μονάδων στην περιοχή. Η αυξημένη δυναμική, η τεχνογνωσία και οι καλές σχέσεις με τον τοπικό μουσουλμανικό πληθυσμό, θα καταστήσουν την Ziraat Bank σε παίκτη ισχύος.

Τι επεκτάσεις οικονομικές και πολιτικές μπορεί να έχει μία τέτοια εξέλιξη; Δυστυχώς, για την Ελλάδα, τις χειρότερες, αφού η Ελληνική οικονομία θα βρεθεί έξω από την «πίτα» ή θα αναγκαστεί να αποδεχθεί να μοιραστεί την «πίτα» που λέγεται Θράκη!!!
Και τα λάθη της Αθήνας, απλώς συνεχίζονται…
  • Υποτυπώδες -έστω- σύστημα Υγείας (υπολείπεται)
Η λειτουργία ενός κράτους (ή η αίτηση για ίδρυση ενός κρατιδίου – μορφώματος) απαιτεί σαφείς υπάρχουσες υποδομές. Μέσα σε αυτές τις απαιτητές υποδομές είναι και η παροχή του αγαθού της Υγείας. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει δημιουργηθεί κάποια νοσηλευτική μονάδα, τουρκικών συμφερόντων, στην Θράκη, οι πληροφορίες που υπάρχουν γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, είναι ανησυχητικές για την Ελληνική πλευρά.

Μέσα στα πλαίσια των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων και της ελεύθερης οικονομικής ανάπτυξης (και οικονομικών δραστηριοτήτων) ανάμεσα στις δύο χώρες, τούρκοι επιχειρηματίες συνοδευόμενοι από γιατρούς, έχουν ήδη επισκεφθεί τον ορεινό όγκο των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, συλλέγοντας στατιστικές πληροφορίες για θέματα υγείας και ασθενειών των κατοίκων των περιοχών αυτών. 
Μάλιστα, έδωσαν διαβεβαιώσεις στους κατοίκους του Εχίνου (Ν. Ξάνθης) πως πρόκειται να λειτουργήσουν πλήρεις ιατρικές κλινικές μονάδες (μικρά ιδιωτικά νοσοκομεία) πολύ σύντομα!!! Στα ίδια επιχειρηματικά πλαίσια, τούρκοι επιχειρηματίες επισκέφθηκαν την πόλη της Κομοτηνής σε μία προσπάθεια συνεργασίας με τον τούρκο πρόξενο προκειμένου να εξευρεθεί οικόπεδο που θα μπορέσει να φιλοξενήσει μία μεγάλη ιδιωτική ιατρική μονάδα (νοσοκομείο), η οποία θα μπορεί να παρέχει υπηρεσίες στο νομό Ροδόπης. Οι πληροφορίες ανέφεραν μάλιστα την επιθυμία των τούρκων επιχειρηματιών η νοσοκομειακή αυτή μονάδα να διαθέτει και ελικόπτερα για αερο-διακομιδή των ασθενών (ιδιαίτερα της ορεινής Ροδόπης)…

Σήμερα, υπάρχει μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων ιατρών, οι οποίοι σε ένα ποσοστό περίπου 99% έχουν σπουδάσει ιατρική στην Τουρκία. Η επιστημονική τους δραστηριότητα στέφεται με επιτυχία αφού έχουν ως ασθενείς – πελάτες περίπου το 90% των μουσουλμάνων. Ακόμη και ο ευαίσθητος χώρος της Υγείας έχει μεταβληθεί σε ένα γκέτο… ενώ στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, διορίζονται σε δημόσιους οργανισμούς υγείας, με την βοήθεια πολιτικών (χριστιανών και μουσουλμάνων) παραβιάζοντας την «σειρά» ή και τις «προϋποθέσεις» που απαιτούνται.

Σε περίπτωση που αύριο τεθεί αίτημα δημιουργίας ενός ιδιωτικού νοσοκομείου τουρκικών συμφερόντων, εμείς θα μπορούνε να πούμε πως απλώς ένα ακόμη κομμάτι της «αλυσίδας» μπήκε στη θέση του, ένα ακόμη «λάθος» έχει γίνει στο όνομα της ελεύθερης οικονομίας και των καλών σχέσεων. Και η ζωή συνεχίζεται, στην… υγεία των κορόιδων…

Οργανωμένο σύστημα Παιδείας (είναι σχεδόν έτοιμο) και κοινή γλώσσα εκπαίδευσης η τουρκική (αναγνωρίστηκε)

Στο σημείο αυτό το «έγκλημα» είναι παλιό. Μετράει δεκαετίες, περισσότερο από μισό αιώνα, όταν η Ελληνική κυβέρνηση (1954) αποφάσισε να παραβιάσει εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων την Συνθήκη της Λοζάνης, αναγνωρίζοντας τουρκική μειονότητα. Μάλιστα, φρόντισε ο τότε υπουργός Παιδείας να στείλει έγγραφο σε όλα τα σχολεία της Επικράτειας που υπήρχαν μουσουλμάνοι, μέσω του οποίου ζητούσε την διακριτική ευνοϊκή μεταχείριση των τούρκων μαθητών. Έτσι, η λέξη «Τούρκος» μπήκε στο υπουργείο Παιδείας. Την επόμενη χρονιά, η τουρκική κυβέρνηση, αποφάσισε να ανταποδώσει την ευγενική κίνηση της Ελλάδας, οργανώνοντας μία δίχως προηγούμενο επίθεση κατά των Ελλήνων της Πόλης (τα γνωστά αίσχη του τουρκικού παρακράτους, Σεπτεμβριανά).

Από τότε, μέχρι σήμερα, πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και οι αναίτιες παραχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς άρχισαν να δημιουργούν τις βάσεις για ένα ανεξάρτητο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα εντός της Ελλάδας! Μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία, Μειονοτικά Ιδιωτικά Γυμνάσια και Λύκεια, με δασκάλους «προσοντούχους» (άγνωστο τι προσόν διέθεταν πέρα από τη γνώση της τουρκικής γλώσσας και τις πολύ καλές τους επαφές με την Άγκυρα), καθηγητές από την Τουρκία και πάντοτε υπό Τουρκική διεύθυνση!!!

Το έγκλημα της Ελληνικής πολιτείας ήταν συνεχές, αφού φρόντισε να υποβιβάσει (με τις εντολές ειδικές – διακριτικής διαχείρισης, όπως φαίνεται στο έγγραφο που παρατίθεται, έτους 1954) τους μαθητές, παραδίδοντάς τους σε δασκάλους και καθηγητές που είχαν ελάχιστη διάθεση και μπορούσαν να εργάζονται όποτε και όπως ήθελαν, αφού ο έλεγχος για την πρόοδο των μαθητών ήταν σχεδόν μηδενικός. Το έδαφος ήταν πρόσφορο, προκειμένου να εργαστούν οι «προσοντούχοι» και οι εκ Τουρκίας εκπαιδευτικοί με πολύ άνεση στον εκτουρκισμό των συνειδήσεων των μαθητών…

Την οριστική πέτρα στο στρεβλό οικοδόμημα έβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου που ως υπουργός Παιδείας αποφάσισε την ειδική πριμοδότηση -με ένα σύστημα ποσόστωσης- των μουσουλμάνων (σύμφωνα με την εγκύκλιο του 1954, τούρκων) μαθητών προκειμένου να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βέβαια, η απόφαση αυτή είχε σαν αιτιολογικό να σταματήσει ή έστω να μειώσει την μετακίνηση των μουσουλμάνων μαθητών στην Τουρκία, προκειμένου να σπουδάσουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο. Στην πραγματικότητα ήταν η ταφόπλακα σε κάθε πιθανότητα επαναφοράς σε φυσιολογική λειτουργία του συστήματος εκπαίδευσης των μουσουλμάνων μαθητών. Δια χειρός Παπανδρέου, λοιπόν, η κάκιστη απόδοση των εκπαιδευτικών, αλλά και του λανθασμένου συστήματος εκπαίδευσης, επιβραβευόταν με ειδική βαθμολογία και με λίγη τύχη κάποιος που στις εξετάσεις έπαιρνε βαθμό 4 (με άριστα το είκοσι) σπούδαζε από δικηγόρος μέχρι γιατρός!!!

Η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης (γνωστή ως ΕΠΑΘ) λειτουργούσε πάντα με χαμηλά κριτήρια αξιολόγησης και παρήγαγε δασκάλους (πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αποκλειστικά για μειονοτικά δημοτικά σχολεία) που η απόδοσή τους εξαρτώνταν μόνο από την διάθεσή τους να διδάξουν. Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί, με έναν δεύτερο μισθό από την Άγκυρα, δίδασκαν τον τουρκισμό, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις προβιβάζονταν σε ιμάμηδες (ποιος είπε ότι η θρησκεία δεν μοιράζει χρήμα;) ή ακόμη και σε «μάγους» που «διάβαζαν», «ξόρκιζαν», έκαναν μάγια… φυσικά με το αζημίωτο. Το σύστημα της Ελληνικής Εκπαίδευσης στο μεγαλείο του!!!

Όταν έγινε γνωστό πως το πρόβλημα που ουσιαστικά αντιμετώπιζε η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων ήταν η πολυγλωσσία (οι περισσότεροι μουσουλμάνοι είναι Πομάκοι και μιλούσαν τρεις γλώσσες: την μητρική Πομακική, την Τουρκική και την Ελληνική) στην οποία αναγκάζονταν οι μαθητές να ζούνε, η Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει ειδικά προγράμματα για να δοθεί κάποια λύση στο φυσιολογικό πρόβλημα να μιλάς την μητρική σου γλώσσα, να διδάσκεσαι στην Ελληνική και υποχρεωτικά –και τελείως αναίτια- στην Τουρκική. Και όλα αυτά ενώ θα πρέπει να ζήσουν και να εργαστούν στην Ελλάδα…!

Μέσα από τα καλοπληρωμένα αυτά ειδικά ερευνητικά προγράμματα εμφανίστηκε και η κυρία Δραγώνα, η οποία τελικά κατέθεσε τα αποτελέσματα της έρευνάς της στο Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, το οποίο με τη σειρά του απεφάνθη πως η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων θα γίνεται σε δύο γλώσσες (Ελληνικά και Τουρκικά), εξαφανίζοντας –κυριολεκτικά- από τον γλωσσολογικό χάρτη την Πομακική γλώσσα και παραδίδοντας ουσιαστικά τους Πομάκους στην αγκαλιά της Άγκυρας!

Το πρωτοφανές αυτό γεγονός συνέβη στο τέλος του 2010, και θεωρείται μοναδικό στην παγκόσμια κοινότητα, αφού ένα υπουργείο Παιδείας αποφασίζει να εξαλείψει την ιστορία, τον πολιτισμό, την γενικότερη κουλτούρα και την γλώσσα μίας πληθυσμιακής ομάδας, εντάσσοντάς την εθνολογικά μέσα σε μία άλλη υποδεέστερη αριθμητικά τοπική πληθυσμιακή ομάδα. Και το κριτήριο της ανώμαλης αυτής συγχώνευσης ήταν το θρήσκευμα, που ενώ αποτελεί ευαίσθητο μη δημοσιοποιήσιμο προσωπικό δεδομένο, γίνεται ισοπεδωτικό εθνολογικό κριτήριο…

Με ποια λογική συνέβη αυτό; Ίσως με την λογική της κυρίας Δραγώνα, ίσως με την λογική της κυρίας Διαμαντοπούλου, ίσως με την λογική της Άγκυρας και των φερέφωνων (βλ. Ανεξάρτητη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης) που διατηρεί εντός της Ελληνικής Θράκης.

Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, κατάφεραν να αλωθούν από την Τουρκική γλώσσα, ενώ σοβαρές πιέσεις πλέον δέχεται και η εκπαίδευση στα νηπιαγωγεία (δίγλωσσα), ενώ ήδη άρχισαν οι «φωνές» από τους γνωστούς κύκλους τουρκοφρόνων της Θράκης, που θέλουν τουρκικό Πανεπιστήμιο… Πληροφορίες αναφέρουν πως εδώ και ένα χρόνο γίνεται έρευνα για την ανεύρεση του κατάλληλου χώρου – οικοπέδου στην πόλη της Κομοτηνής.
Αν λοιπόν σκεφτούμε πως η εξέγερση των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου ξεκίνησε έναν χρόνο μετά την ίδρυση του Αλβανικού Πανεπιστημίου, ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να αναλογιζόμαστε τι θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί η κλίμακα της Τουρκικής Εκπαίδευσης, καλυπτόμενη σε όλες τις βαθμίδες, εντός της Θράκης…

Και πάλι, μέσα στο πνεύμα της κατανόησης, των δικαιωμάτων για προσέγγιση στην παιδεία, ίσως μας οδηγεί σε ένα τεράστιο λάθος. Μόνο που έρχεται να προσμετρηθεί σε άλλα, ήδη υπάρχοντα λάθη. Και, δυστυχώς, ιστορικά αποδεικνύεται πως η Παιδεία αποτελεί μία ιδανική βάση για δημιουργία εθνικών συνειδήσεων, όταν γίνεται εργαλείο σε χέρια ανθρώπων που δεν αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση με σεβασμό, αλλά ως πολιτικό εργαλείο…

Κοινή ιστορική και εθνική συνείδηση των πολιτών 
(λίγο πριν την ολοκλήρωσή της)

Από τα όσα μέχρι στιγμής αναφέρθηκαν εξάγεται το συμπέρασμα πως οι μουσουλμάνοι της Θράκης οδηγούνται συστηματικά σε έναν εκτουρκισμό με την πλήρη συναίνεση της Ελληνικής Πολιτείας. Η Παιδεία, δυστυχώς, συμβάλει τα μέγιστα στην δημιουργία κοινής εθνικής πεποίθησης ή στην περίπτωση της Θράκης, συμβάλει στην στρέβλωση της πραγματικότητας και στην δημιουργία αμφιβόλων εθνικών συνειδήσεων.
Στο σημείο αυτό, ακριβώς, παρεμβάλλεται η οικονομία, οι μικρο-κοινωνίες που αναπτύσσονται κυρίως σε χωριά, το θρήσκευμα, αλλά και η δημιουργία έντονης πλην τεχνητής αντιπαλότητας. Οι συνεχείς αναφορές σε τούρκους πολίτες εντός της Ελλάδας, ακόμη και από τον τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής, από μουσουλμάνους βουλευτές που ενώ εκλέγονται ως Έλληνες πολίτες και υποτίθεται πως υπηρετούν την κοινωνία των πολιτών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, δηλώνουν απερίφραστα πως είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την «μητέρα πατρίδα Τουρκία». Την ίδια στιγμή, ενώ απολαμβάνουν πλήρη ισότητα και ισονομία (αρκετές φορές πλέον του δέοντος), επικαλούνται παραβιάσεις των ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων και δημιουργούν πόλους συσπείρωσης, επικαλούμενοι πως αυτά συμβαίνουν επειδή είναι μουσουλμάνοι και πιστοί στο Ισλάμ!!!
Μέσα σε αυτόν τον «αχταρμά» (τουρκική λέξη που σημαίνει «μπέρδεμα», «ανακάτωμα»), δέχονται και βοήθειες από την Ελληνική πλευρά, που ανέχεται την οικειοποίηση του πολιτισμού του τοπικού μουσουλμανικού πληθυσμού από τα «πολιτιστικά καραβάνια» και από τις «πολιτιστικές εκδηλώσεις» που οργανώνει η Άγκυρα εντός της Θράκης. Μάλιστα, η κλοπή τοπικών ενδυμασιών και η εμφάνισή τους ως «τουρκικές» αποτελεί ένα απλό μόνο δείγμα του θράσους της πολιτιστικής κλοπής (και όχι επίθεσης) που συμβαίνει εις βάρος των Πομάκων της Θράκης.

Με διαταγή του κράτους επιβάλλεται η χρήση της λέξης Τουρκικός
Το 1954 με την κυβέρνηση Παπάγου, προφανώς με αμερικανική έμπνευση, όπου κατά παράβαση των όρων της Συνθήκης της Λοζάνης, η ελληνική πλευρά προβαίνει σε ενέργεια που ούτε οι Τούρκοι μπορούσαν να φανταστούν. Στις 28.1.1954, ο Γενικός Διοικητής Θράκης, συνταγματάρχης Γ. Φεσσόπουλος, εκδίδει την παρακάτω διαταγή προς τους δημάρχους και κοινοτάρχης της Ροδόπης
«Κατόπιν διαταγής του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως, παρακαλούμεν όπως εφεξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρου «Τούρκος - τουρκικός», αντί του τοιούτου «μουσουλμάνος - μουσουλμανικός». Επί τούτοις δέον να μεριμνήσετε δια την αντικατάστασιν των εν τη περιφέρεια υμών υφισταμένων διαφόρων επιγραφών, όπως «Μουσουλμανικόν σχολείον, Μουσουλμανική κοινότης» κ.τ.λ. δια της ταύτης «Τουρκικόν».
Διαπιστώνοντας ο Φεσσόπουλος, ότι κάποιοι δήμαρχοι και κοινοτάρχες δεν φάνηκαν και τόσο πρόθυμοι να εκτελέσουν τις εντολές του διατάγματος, αποφασίζει να τους «τραβήξει το αυτί», κι έτσι, έναν χρόνο αργότερα, στις 5 Φεβρουαρίου 1955, εκδίδει και δεύτερη διαταγή, με την οποία τους υπενθυμίζει το «καθήκον» τους:
«Παρά τας αυστηράς διαταγάς της κυβερνήσεως περί της αντικαταστάσεως και χρησιμοποιήσεως του λοιπού των όρων «μουσουλμάνος - μουσουλμανικός» δια των τοιούτων «Τούρκος - τουρκικός», εις το χωρίον Άρατος επί της δημοσίας οδού Κομοτηνής-Αλεξανδρουπόλεως, υφίσταται επιγραφή εμφανέστατη αναγράφουσα «μουσουλμανικό σχολείο». Να αντικατασταθεί αμέσως, τόσον αυτή, όσο και πάσα άλλη τυχόν υπάρχουσα εις την περιοχή του νομού Ροδόπης».
Το 1955 και στη βάση της ελληνοτουρκικής «φιλίας», ξεκινά η διαδικασία επιβολής και της τουρκικής γραφής και γλώσσας και στους Πομάκους (οι οποίοι δεν φαίνονταν και τόσο…πρόθυμοι να «επωφεληθούν» από τις καινοτομίες των ελληνικών κυβερνήσεων), η οποία ολοκληρώθηκε το 1973.
Αυτά συμβαίνουν, υπό την ανοχή (ή και την "παρότρυνση") των Αθηνών και των εκεί υπευθύνων, που προφανώς στο όνομα της ωραιοποίησης της πραγματικότητας και κυρίως των καλών Ελληνοτουρκικών σχέσεων, προχωρούν σε λάθη που είναι άγνωστο εάν το τίμημά τους είμαστε σε θέση να τα πληρώσουμε ως λαός όταν μας ζητηθεί…

Τι σχεδιάζεται τελικά ως «λύση»;

Μέσα σε αυτή την πληθώρα των εγκληματικών λαθών, της πολιτικής αναποφασιστικότητας και του ακατανόητου μη κρατικού παρεμβατισμού, η Θράκη σήμερα έχει αφεθεί σε έναν επικίνδυνο δρόμο που την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε περιπέτειες.
  • Τι μέλλει γενέσθαι όταν θα ολοκληρωθεί το παζλ των απαιτητών για την δημιουργία ενός ανεξάρτητου κρατιδίου;
  • Πώς είναι δυνατόν, ακόμη και σήμερα οι κυβερνώντες την Ελλάδα να μην βλέπουν την «εικόνα» αυτού του παζλ κοντεύει να ολοκληρωθεί;
  • Πώς θα αντιδράσει η Ελληνική κυβέρνηση σε ένα αίτημα το οποίο απλώς θα ολοκληρωθεί από την πλευρά των οργάνων της Άγκυρας, ενώ επί σειρά δεκαετιών η ίδια η Ελληνική κυβέρνηση επέτρεψε ή προέτρεψε στο να δημιουργηθούν όλα τα προαπαιτούμενα για την αίτηση – ανακοίνωση μίας Ανεξάρτητης Δημοκρατίας Δυτικής Θράκης; Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας δεν αντέδρασαν (με ποινικές διώξεις για δημιουργία εσωτερικής ανωμαλίας και κίνδυνο διασάλευσης της ειρηνικής συμβίωσης και ασφάλειας Ελλήνων πολιτών) ούτε όταν κυκλοφόρησε η σημαία της Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης!!!
  • Πώς θα αντιδράσουν, άραγε, οι κυβερνώντες όταν η παράνομη κυβέρνηση των «Τούρκων» της Ελληνικής Θράκης, αιτηθεί την ανεξαρτησία της από την Διεθνή Κοινότητα;
  • Σαν κράτος, έχουμε προσφέρει σχεδόν τα πάντα ώστε να παραδώσουμε Ελληνική γη. Θα μπορέσουμε άραγε να δρομολογήσουμε όλα τα απαιτητά για να αντιστρέψουμε τις επερχόμενες εξελίξεις;
Η Άγκυρα έχει τα δικά της σχέδια

Είναι βέβαιο πως μία αίτηση για ανεξαρτησία της Θράκης θα λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης από την Άγκυρα προς την Αθήνα, ώστε με τη σειρά της να υποχωρήσει σε άλλες απαιτήσεις της Άγκυρας. Είναι βέβαιο πως μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολύ δύσκολο, αν όχι ανέφικτο, να δημιουργηθεί ένας νέος ανεξάρτητος γεωγραφικά και εθνικά χώρος. Όμως, πόσο δύσκολο μπορεί να νοηθεί κάτι τέτοιο, σε μία περίοδο γενικότερων γεωπολιτικών ανακατατάξεων;
Με περισσή βεβαιότητα, η Άγκυρα θα εμφανισθεί ως εγγυήτρια δύναμη υπέρ των «Τούρκων» της Δυτικής Θράκης. Άλλωστε, ο Ταγίπ Ερντογάν, ως πρωθυπουργός της Τουρκίας πριν έναν χρόνο σε ομιλία του αναφέρθηκε στους μουσουλμάνους της Θράκης αποκαλώντας τους, «οι Τούρκοι της Θράκης, οι πολίτες μου…».
Οι "εγγυήσεις" της Άγκυρας, η οποία χρησιμοποιεί το «μοντέλο Κύπρου», θα σταθούν σε κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας κάπου στο Αιγαίο. Κι επειδή οι εξελίξεις στο ενεργειακό του Αιγαίου πραγματοποιούνται με ταχύτατους ρυθμούς, είναι πολύ πιθανό το «Θρακικό ζήτημα» να μετανσαρκωθεί σε «Θρακικό Πρόβλημα». Και για να γίνει αυτό, αρκεί μία ανακοίνωση από τους τουρκόφρονες καλοπληρωμένους πρακτορίσκους που έχουν μεταβάλει τη Θράκη σε χωράφι τους.

Πώς θα γλιτώσει η Θράκη από τον κίνδυνο;

Πώς η Θράκη μπορεί να ξεφύγει από την παγίδα που επί δεκαετίες έστησαν σύμμαχοι και γείτονες, ώστε να την θέσουν (ολόκληρη ή μέρος της) υπό αμφισβήτηση;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι εξωφρενικά απλή. Αρκεί να υπάρξει πραγματική πολιτική μέριμνα, με κύριο και μοναδικό άξονα ενδιαφέροντος τη διατήρηση του Ελληνισμού σε αυτήν. Πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, όταν μάλιστα στην αρχή της δεκαετίας του 1990 με το σχέδιο της τότε κυβέρνησης Μητσοτάκη, ενισχύθηκε η Θράκη πληθυσμιακά με Έλληνες παλιννοστούντες ομογενείς από διάφορες περιοχές – δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, χωρίς να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα; Και πάλι η απάντηση είναι απλή. Να εφαρμοσθούν πολιτικές που δεν θα είναι ελαστικές, αλλά θα απαιτούν (αν χρειαστεί και υπό δαμόκλειο σπάθη) την υλοποίησή τους. Τα κομματικά συμφέροντα θα πρέπει να παυθούν οριστικά και να εφαρμοσθούν απαρέγκλιτα μέτρα τέτοια που θα σταθούν πυλώνες αναδημιουργίας, ανασύστασης και ισχυροποίησης της Ελλάδας, μεταβάλλοντας την ευρύτερη περιοχή σε έναν παράδεισο και ταυτόχρονα πόλο έλξης τόσο για νέους Έλληνες κατοίκους, όσο και για επιχειρήσεις που θα μεταφερθούν –κάτω από αυστηρές και μακροχρόνιες δεσμεύσεις- στην ευαίσθητη αυτή γωνιά της Ελλάδας.
Αρχικά, θα πρέπει να νομοθετηθεί ένα πλαίσιο υποστηρικτικό για την οικονομία της Θράκης.  
Έτσι, με ειδική νομοθεσία απαιτείται πλέον η Θράκη
  • να μεταβληθεί σε μία περιοχή με ειδική χαμηλότατη φορολόγηση για όσους διαμένουν μόνιμα και εργάζονται σε αυτήν
  • να ορισθεί ως περιοχή ειδικής χαμηλής φορολόγησης για όσες επιχειρήσεις από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και από την Ρωσία, μεταφερθούν στην περιοχή, με οικονομικές δικλείδες μακροχρόνιας (τουλάχιστον για μία εικοσαετία) παραμονής
  • να ισχύσουν τα ίδια και για όσες Ελληνικές βιομηχανίες επιθυμούν να μεταφερθούν ή να πρωτο-λειτουργήσουν στην περιοχή και στις ήδη υπάρχουσες βιομηχανικές περιοχές
  • να ορισθεί ειδική φορολόγηση προϊόντων προς την κατεύθυνση της τόνωσης –οικονομικής και ηθικής- των ήδη υπαρχόντων κατοίκων, αλλά και προς την κατεύθυνση προσέλκυσης Ελλήνων πολιτών από άλλες περιοχές της Ελλάδας
  • να μεταφερθούν δύο τουλάχιστον υπουργεία (Ανάπτυξης και Μεταφορών) από την Αθήνα στην Θράκη. Η Καβάλα μπορεί να φιλοξενήσει το υπουργείο Μεταφορών, ενώ η Δράμα το υπουργείο Ενέργειας.
  • να ενισχυθεί οικονομικά το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, δίνοντας βαρύτητα στους τομείς έρευνας και ανάπτυξης
  • να μεταφερθεί μέρος της Σχολής Ευελπίδων (4ο έτος) στην Αλεξανδρούπολη και να λειτουργήσει ως ηθική προμετωπίδα της Ελληνικής Άμυνας επί του Έβρου και του Βορείου Αιγαίου
  • να λειτουργήσουν οι κανόνες που υπήρχαν για την εγκατάσταση των παλιννοστούντων, οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν δεχθεί την κρατική βοήθεια και έχουν αποχωρήσει οριστικά από την περιοχή, διαμένοντας μόνιμα -σε πολλές περιπτώσεις- εκτός Ελλάδας
  • να λειτουργήσει η Δικαιοσύνη χωρίς ειδική μεταχείριση-προσέγγιση σε ζητήματα μουσουλμάνων και να εφαρμόζεται ο νόμος χωρίς εξαιρέσεις λόγω καλών σχέσεων με την γείτονα Τουρκία
Τα παραπάνω μέτρα θα πρέπει να εφαρμοσθούν χωρίς εξαιρέσεις για ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην δημιουργία οργάνων ελέγχου και τήρησης των όρων, ενώ απαιτείται και η δημιουργία ειδικού τμήματος παρακολούθησης της οικονομικής πορείας της περιοχής. Τα μέλη του συμβουλίου θα ελέγχονται οικονομικά σε μηνιαία βάση, προκειμένου να αποφευχθούν περιπτώσεις χρηματισμού. Προτείνεται μάλιστα να ανήκουν στον χώρο της Δικαιοσύνης και να αναδεικνύονται μέσω κλήρωσης που θα γίνεται ετησίως.

Το ιστορικό της εγκατάλειψης της Θράκης
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Τουρκία αποκτά ιδιαίτερο ρόλο

Οι γείτονές μας, οι Τούρκοι, αναγνωρίζοντας το ειδικό γεωστρατηγικό βάρος της Θράκης, εποφθαλμιούσαν πάντα την επιστροφή της τουρκικής κυριαρχίας στην περιοχή. Με το πέρασμα των χρόνων, και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η δειλή και μη συμμετέχουσα Τουρκία, άρχισε αιφνιδίως να γίνεται σημαντικό πιόνι που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν οι αμερικανοί. Αιτία γι αυτή την αμερικανική στρατηγική επιλογή ήταν η απόσταση της Ρωσίας από την Τουρκία…
Κι ενώ η Άγκυρα δεν συμμετείχε στον πόλεμο, βρέθηκε να «κερδίζει» ανταλλάγματα, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που έχοντας ενεργό συμμετοχή στον πόλεμο κατά της Ιταλίας και της Γερμανίας (σε όλη την διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου), με μεγάλους αριθμούς ανθρώπινων απωλειών και με σοβαρή οικονομική καταστροφή, βρέθηκε να «χάνει» ακόμη περισσότερα λόγω… συμμαχίας!

Μπάρες: Το πρώτο έγκλημα της Ελλάδας

Το 1936 η μεταξική δικτατορία δημιούργησε τις Επιτηρούμενες Ζώνες, από την ορεινή Θράκη ως την Ήπειρο. Οι κύριες περιοχές κατοικίας των Πομάκων έγιναν απαγορευμένες και ελεγχόμενες με μπάρες. Για την είσοδο στις περιοχές αυτές χρειαζόταν ειδική άδεια εισόδου από την Αστυνομία. Υπήρχε ώρα έναρξης διέλευσης και ώρα λήξης… Δηλαδή, αν κάποιος Πομάκος αρρώσταινε το απόγευμα, θα έπρεπε να περιμένει να ξημερώσει η επόμενη ημέρα για να πάει στο Νοσοκομείο.
Βέβαια, οι επιτηρούμενες ζώνες συνεχίστηκαν και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή ουσιαστικά αποτελούσαν τα σύνορα του ΝΑΤΟ! Επεκτείνονταν, δε, μέχρι και την Φλώρινα!!! Θεωρούνταν στρατιωτικές περιοχές και απαγορευόταν ακόμη και η φωτογράφιση! Όλοι οι Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτου θρησκεύματος, έπρεπε να αποκτήσουν ειδική άδεια εισόδου για να εισέλθουν στην ορεινή Θράκη, στα γνωστά Πομακοχώρια.
Οι Έλληνες δικτάτορες και πολιτικοί απομόνωσαν Έλληνες, απαγόρευσαν την ελεύθερη μετακίνηση Ελλήνων πολιτών και ουσιαστικά δημιούργησαν τεράστιες ανοιχτές φυλακές, για να ικανοποιήσουν τους… ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους!
Οι Επιτηρούμενες Ζώνες ατόνησαν, για να καταργηθούν από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Γεράσιμο Αρσένη στις 17/11/1995.

Άρνηση προσάρτησης των Πομάκων της Βουλγαρίας στην Ελλάδα

Το 1946, μία αντιπροσωπεία των Πομάκων (ο Χαμδή Χουσεΐν Φεχμή Μπέης, πρώην βουλευτής Ροδόπης, και ο Χακκή Σουλεϊμάν Μπέης) της Ροδόπης (σημερινή νότια Βουλγαρία και βόρεια Θράκη) μετέβη στο Παρίσι, και ζήτησε με υπόμνημα την προσάρτηση των Πομάκων στην Ελλάδα, επειδή αισθανόντουσαν εθνικά Έλληνες. Η Ρωσία, για να μην δυσαρεστηθεί η Βουλγαρία (η οποία ήταν σύμμαχος του Χίτλερ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) πίεσε τις ΗΠΑ και δεν έγινε δεκτό το αίτημα των Πομάκων, ενώ η τότε Ελληνική αρκέστηκε απλώς να παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα, ενώ στο τέλος δέχθηκε αδιαμαρτύρητα την απώλεια των Πομάκων (και των εδαφών που αυτοί κατοικούσαν, μέχρι και τον αιφνίδιο εγκλωβισμό ελλήνων κτηνοτρόφων μέσα στην Βουλγαρία.
Μόλις είχε ξεκινήσει μία αδικαιολόγητη υποχωρητική και άκρως επικίνδυνη για την ίδια την Ελλάδα πολιτική…

Αναγνώριση Τούρκων στην Θράκη, κατά παράβαση της συνθήκης της Λοζάνης!

Στην δεκαετία του 1950, μία περίοδο που ο εθνικισμός στο εσωτερικό της Τουρκίας προσπαθούσε να πάρει οτιδήποτε μπορούσε, διαπίστωσε πως ο οικονομικός πλούτος που κατείχε η Ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, έπρεπε να περάσει στα χέρια των εθνικιστών και να αποδυναμώσει ταυτόχρονα πέρα από οικονομικά και πληθυσμιακά την παρουσία των Ελλήνων στην Τουρκία. Τα δυσάρεστα γεγονότα του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της «πολιτικής» ενός τουρκικού βαθέως κράτους που άρχισε να δημιουργείται.
Στον αντίποδα, η Ελληνική κυβέρνηση, μετά από παροτρύνσεις της αμερικανικής πλευράς, για να εξευμενίσει την τουρκική βαρβαρότητα, παραχώρησε αναίτια τον όρο τουρκικός στην Θράκη, παραβιάζοντας η ίδια η Ελλάδα, εις βάρος της, τη Συνθήκη της Λοζάνης! Έτσι, το 1954 τέθηκε σε ισχύ ο νόμος «Περί τουρκικής μειονότητος Θράκης» και η «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» (πολιτιστικό ίδρυμα των μουσουλμάνων της πόλης), ξαφνικά μεταβάλλεται σε κάτι πολύ διαφορετικό από ότι το ιδρυτικό της καταστατικό έγραφε. Μετατράπηκε στο πρώτο επίσημο όργανο των τουρκικών υπηρεσιών εντός της Θράκης.
Η Αθήνα ήταν πολύ μακριά για να μπορέσει να κατανοήσει τι ακριβώς σήμαινε αυτό, αλλά ταυτόχρονα, οι πολιτικοί της εποχής αρκούνταν στο να εκτελούν εντολές τρίτων, εάν δεν προσπαθούσαν να εκτελέσουν πολιτικούς τους αντιπάλους…

Εκτουρκισμός στην εκπαίδευση

Ο πλήρης εκτουρκισμός της μειονοτικής εκπαίδευσης συντελέστηκε με το Μορφωτικό Πρωτόκολλο του 1968. Σήμερα, 56 χρόνια μετά το ψυχροπολεμικό διάταγμα, που αντικαθιστούσε τον όρο «μουσουλμανικός» με τον όρο «τουρκικός», η ελληνική πολιτική απέναντι στους Πομάκους ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει.
Μέσα από τη μειονοτική εκπαίδευση οι Πομάκοι μαθητές γκετοποιούνται και αναγκάζονται να διδάσκονται -πλην της ελληνικής- την τουρκική γλώσσα, ενώ η μητρική τους γλώσσα αγνοείται παντελώς (κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης). Αυτή η θεσμοθετημένη τριγλωσσία ισοδυναμεί με παραποίηση της ταυτότητας των Πομάκων, που γίνεται μέσα από το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας.
Η μόνη λύση στο πρόβλημα αυτό δεν μπορεί παρά να είναι η κατάργηση των μειονοτικών σχολείων που καταδικάζουν τους Πομάκους μαθητές στην αμάθεια και η παροχή σε όλους τους μουσουλμάνους ισότιμης με όλους τους Έλληνες πολίτες εκπαίδευσης καθώς και διδασκαλίας (πλην του βασικού προγράμματος) των μητρικών γλωσσών της μειονότητας (τουρκικής - πομακικής - ρομά).
Πρόσφατα, μάλιστα, με το ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων (που σχεδίασε η γνωστή κυρία Δραγώνα), και σύμφωνα με την απόφαση η εκπαίδευση να γίνεται στην μητρική γλώσσα των μουσουλμάνων, δηλαδή στην τουρκική, συντελέσθηκε ένα ακόμη έγκλημα κατά της Θράκης και των Ελλήνων μουσουλμάνων που κατοικούν σε αυτήν.
Με μία απόφαση του υπουργείου Παιδείας, καταργείται η Πομακική γλώσσα και οι Πομάκοι χαρακτηρίζονται (από το πρόγραμμα της κυρίας Δραγώνα, δηλαδή του Ελληνικού υπουργείου Παιδείας) ως τουρκογενείς!!! Με μία απλή κίνηση, περίπου 80.000 Πομάκοι τοποθετούνται στην αγκαλιά της Άγκυρας αφού πλέον θα διδάσκονται επίσημα σε ελληνικά σχολεία, την τουρκική γλώσσα!

Ανακεφαλαίωση

Ανακεφαλαιώνοντας, λοιπόν, θα πρέπει μέσα από όλα όσα (περιληπτικά) κατατέθηκαν να κατανοήσουμε πως η Θράκη ουσιαστικά έχει δοθεί. Μία σειρά από «επιμελημένα» λάθη και πολιτικές αποφάσεις που σε άλλα κράτη θα επανέφεραν την ποινή της εκτέλεσης, έχουν παραδώσει στους τουρκόφρονες της Θράκης –βήμα προς βήμα και επί σειρά δεκαετιών- ένα προς ένα όλα τα συστατικά στοιχεία ενός κράτους.
Δυστυχώς, εάν μέσα στο αναβράζον σημερινό γεωπολιτικό σκηνικό, με πλήθος ανακατατάξεων και με το ισλαμικό στοιχείο να αναδεικνύεται σε σοβαρό αποσταθεροποιητικό παράγοντα, ικανό να αλλάξει γεωγραφικές δομές κρατών, μία πρόταση – ανακοίνωση των τουρκοφρόνων της Θράκης (μέσω της Συμβουλευτικής Επιτροπής Τούρκων Δυτικής Θράκης, καθαρό όργανο της Άγκυρας και ταυτόχρονα ορκισμένη παράνομη κυβέρνηση της Ελληνικής Θράκης), δεν θα πέσει ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά θα πιέσει αφόρητα την Αθήνα, η οποία θα βρεθεί απολογούμενη και –πιθανότατα- θα οδηγηθεί σε συζητήσεις και λύσεις που δεν θα τιμούν την Ελληνική ιστορία…
Εάν ακόμη και τώρα δεν βρούμε την δύναμη να κοιτάξουμε το πρόβλημα κατάματα, να εστιάσουμε στην σκληρή πραγματικότητα παραβλέποντας τις όποιες πολιτικές σκοπιμότητες, πολύ σύντομα δεν θα είμαστε σε θέση να επιλέξουμε, αλλά θα βρεθούμε –δυστυχώς- στην οικτρή θέση να αποδεχθούμε όσα θα μας προτείνουν, η Τουρκία, οι Ευρωπαίοι και οι ΝΑΤΟϊκοί μας σύμμαχοι…

ΥΓ: Σε ειδική δημοσίευση θα αναλύσουμε τον παράγοντα θρησκεία και την επιρροή του Ισλάμ για το σχέδιο τουρκοποίησης της Θράκης. Ενώ στην σύγχρονη Ελλάδα η θρησκεία δεν αποτελεί στοιχείο συνεκτικότητας και κατά συνεπαγωγή δομικό στοιχείο για τον ορισμό έθνους, σε πλήρη αντιδιαστολή η Άγκυρα χρησιμοποιεί αυτόν ακριβώς τον παράγοντα, το Ισλάμ, μέσα από το οποίο πιέζει για την μετατόπιση της εθνικοφροσύνης των μουσουλμάνων της Ελλάδας και την μετονομασία τους σε τούρκους. Αν και το εγχείρημα της τουρκικής προπαγάνδας αγγίζει και ξεπερνά τα όρια του γελοίου (αφού με το ίδιο σκεπτικό, ένας μουσουλμάνος εσκιμώος είναι αυτομάτως τούρκος λόγω της θρησκείας!), η πολιτική ανεπάρκεια στην Ελληνική πλευρά δεν δείχνει να μπορεί να αντιμετωπίσει ευθέως τις γελοιότητες της τουρκικής πλευράς, αφήνοντας πεδίο δόξης λαμπρό σε εκείνους που ορέγονται την Ελληνική Θράκη.