Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Νοε 2013

Αυτή υπήρξε βεβαίως η ακριβής (βαθύτατα ποιητική και μεγαλειωδώς ανατριχιαστική) διατύπωση της τελευταίας μεγάλης άρνησης που ειπώθηκε από επίσημο στόμα στον ελλαδικό χώρο και την οποία τιμήσαμε πάλι (θεωρητικά τουλάχιστον) πριν από λίγες ημέρες. 
Και αυτή ήταν η ακριβής απαρχή του έπους που έγραψε με το αίμα της η τελευταία γενιά Ελλήνων που υπήρξε στην Ιστορία. Ακριβώς δηλαδή λίγο πριν την έναρξη της τελικής φάσης της οριστικής τους μετάλλαξης…

Αυτό το γεγονός, το αίμα που συνολικά χύθηκε τότε επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ήταν η τελευταία πράξη αντιστάσεως του πάλαι ποτέ λαού της αντιστάσεως, το κύκνειο τουτέστιν άσμα του, στη μέση μιας πορείας που είχε βεβαίως δρομολογηθεί αρκετά πριν. Μιας πορείας εκποιητικού εκσυγχρονισμού και εκπολιτιστικής εκπόρνευσης. Η τελευταία του πράξη, λίγο πριν υποταχτεί εκουσίως και καθ’ ολοκληρίαν πια στα σκουπίδια. Επτά δεκαετίες πλέον αργότερα, απομείναμε παραδομένοι στην παρακμή και την ασυναρτησία, τυφλοί και αμνησιακοί, να ακούμε λόγια για έργα του παρελθόντος, που δείχνουν να είναι όμως πια πολύ μακριά από μας, ώστε να μπορούν να μάς αγγίξουν. 
Πώς να ακουστεί δηλαδή πια στ’ αυτιά σου η λέξη «αυταπάρνηση» στους καιρούς της απόλυτης αποθέωσης του ψυχωτικού ατομοκεντρισμού; 
Και πώς ν’ ακουστεί στους καιρούς της βαριάς κατάθλιψης η λέξη «ηρωισμός»; 
Ή στους καιρούς του υστερικού μηδενισμού η λέξη «πίστη»; 
Νευρωτικά υποχείρια πλέον του Τίποτε, κενά και θλιβερά σαρκία, που απέμειναν να περιφέρονται δίχως νόημα και σκοπό και να προσκυνούν ειδωλόθυτα. Μία άχρωμη, συρφετώδης και βαθέως υπνώττουσα ανθρωπομάζα, που κατ’ ουσίαν αναμένει πια μόνο την ώρα που ως σκέτος χους εις σκέτον χουν απελεύσεται – και που το μόνο όνειρο που της απέμεινε πλέον είναι να διατηρήσει, παντί τω τρόπω και παντί τω τιμήματι, για λίγο ακόμη μέσα σε μια τελευταία ψευδαίσθηση απατηλής χλιδής το πανάθλιο σαρκίο της…

Και βέβαια, ακόμη κι αν κάτι πάει κάποια στιγμή ν’ αναρριπίσει μέσα σου, αυτός ο τόπος πια δεν το αφήνει. Αυτός ο τόπος, που εδώ και πολλά χρόνια τον λυμαίνονται γονυκλινείς ριψάσπιδες, τρομαγμένες απ’ τον ίδιο τους τον ίσκιο πολιτικές καρικατούρες, πλανεμένοι ιεράρχες, πουλημένα δημοσιογραφούντα τομάρια και γραικύλοι ψευτοκουλτουριάρηδες, σε τραβάει πια συνεχώς προς τα κάτω, δεν σε αφήνει να ξαναβγείς στο φως. 
Με την τεχνητή εμπλοκή στα αγχωτικά γρανάζια του αδυσώπητα μειούμενου μεροκάματου, με την απειλή της οικονομικής κατάρρευσης, με τον ανελέητο φασισμό του μνημονιακού μονόδρομου, με τη χυδαία ηλιθιότητα των βοθροκάναλων, με τη φασιστική ιδεολογική τρομοκρατία μιας ψευδεπίγραφα προοδευτικής και μηδενιστικής πλέμπας, που εξεμεί τη φωταδιστική της υστερία ενάντια σε κάθε τι το αυτονόητο και εκσπερματώνει χύδην πάνω σε κάθε τι το αυθεντικό. 
Αυτός ο τόπος πια έχει ταχθεί για να σε βουλιάζει, κάθε μέρα που περνάει όλο και πιο πολύ, μέσα στα αφόρητα και βρωμερά περιττώματά του…

Αλλά και γιατί άραγε να μην είναι έτσι; Γιατί δηλαδή ετούτο το βύθιο σύγχρονο μικροελλαδίτικο Μηδέν θα έπρεπε να έχει να επιδείξει κάτι καλύτερο στη θλιβερή βιτρίνα του; 
Αφήστε τώρα τους λίγους που – κόντρα στη λογική και το ρεύμα των Καιρών – μπορούν και μας κρατάνε ακόμα στη ζωή, ζώντας αυτεξουσίως οι ίδιοι σε κάποιες «φυλακές», ως ελεύθεροι και ωραίοι. Εγώ σας μιλώ για τη βιτρίνα. 
Τοιούτοι λοιπόν έπρεπον ημίν και εκκοσμικευμένοι κληρικοί και προδότες πολιτικοί και φονιάδες γιατροί και ανελλήνιστοι καθηγητές και κλέφτες έμποροι και μεγαλοαπατεώνες εργολάβοι. 
Ανύπαρκτοι συλλήβδην επί ανυπάρκτων και μηδενικά επί μηδενικών και σκύβαλα επί σκυβάλων. 
 Πού το παράξενο δηλαδή; Σαρξ εκ της σαρκός ημών – όλοι τους. 
Τρεις συνεχόμενες γενεές εκμαυλισμένων ελληνέζων ώδινον – και είναι κάμποσα χρόνια τώρα που φυσιολογικά πλέον γεννοβολούν, εξεμώντας και εκβάλλοντας τα ποικιλόμορφα εκτρωματικά τους κυήματα προς κάθε δυνατή κατεύθυνση.

Alors, c’est la guerre. Τότε λοιπόν, πόλεμος. 
Πάντοτε ανατριχιαστικά μεγαλειώδες, κενό πλέον ωστόσο, φοβάμαι, παντός νοήματος. Και αν πάντως δεν είναι, απομένει να αποδειχθεί. 
Προς τα πού όμως να το ξαναπρωτοπείς επτά δεκαετίες αργότερα, επτά ολόκληρες δεκαετίες αλαλάζουσας βλακείας, εξουθενωτικής αμνησίας και έρπουσας υποταγής; 
Επτά ολόκληρες δεκαετίες, που μάθαμε μονάχα να μηρυκάζουμε ενδοτισμούς και κρετίνικες ονειρώξεις ευμάρειας ή να ψιθυρίζουμε μιθριδατικά «δε βαριέσαι» και «δεν πειράζει»; 
Πώς να ξαναπείς τελικά κάτι τόσο αυτονόητο ίσως, που όμως πολύ απλά πρέπει να το φωνάξεις, γιατί από την ίδια του τη φύση ασφαλώς δεν μπορεί να προφερθεί δια ψιθυρισμού; 
Ναι, εμείς είμαστε εδώ, πάντα στις επάλξεις μας, έτοιμοι να δώσουμε την τελευταία ικμάδα μας στην προσπάθεια να σαλπίσουμε έναν νέο ανένδοτο, ένα αγώνα αναγέννησης και ανασύνθεσης, στην τελευταία ίσως ιστορική ευκαιρία που μάς απέμεινε στο χείλος κυριολεκτικά του γκρεμού, εκεί όπου καραδοκεί ο οριστικός αφανισμός μας. 
Ταυτόχρονα όμως είναι πάντα εδώ και οι Μήδοι – και επιχειρούν να διαβούνε. 
Βρίσκονται έξω από τα σύνορα, βρίσκονται εντός των τειχών, βρίσκονται και μες στους ίδιους τους εαυτούς μας. 
Έχει απομείνει άραγε κάποιο γονίδιο ζωντανό, κάποια έστω απλή ανάμνηση, από εκείνη τη στερνή γενιά των αυθεντικών Ελλήνων;


«Σαν έρθει η ώρα, η μεγάλη, η άγια, όλοι θα το καταλάβουν αφού ψηλότεροι θα έχουν γίνει και δυνατοί όσο ποτέ θα έχουν νιώσει» 
Ήταν πρωί, θαρρώ φθινόπωρο γιατί μετά ήρθε ο χειμώνας και παρέμεινε.
Ήταν οι ίδιοι που είχαν ξανάρθει, κρατώντας λάβαρα, σημαίες και δώρα πολλά, τότε, κραδαίνοντας σπαθιά και γιαταγάνια, τούτη τη φορά.
Να πάρουνε τη σοδειά ζητούσαν, τη φετινή μα και ότι απέμεινε από πέρσι και πρόπερσι. Να πάρουνε και το χώμα και τα παιδιά μας σκλάβους να τα κάνουν, οπότε θα μας είχαν όλους σκλάβους.

Μετά ζητήσανε να πάρουν και τα ζώα, και τα ηνία, μέχρι και τα χάμουρα που ζεύαμε τ’ άλογα.  Μέχρι και αυτά μας τα πήραν.
«Με τα χέρια» είπαν. «Με τα χέρια θα οργώνετε, με τα χέρια θα σπέρνετε και η σοδειά δική μας».
Είπαν στις γυναίκες να μην κάνουν παιδιά και στα παιδιά να μην πάνε στο σχολείο.
Το έκλεισαν το σχολείο. Το κλειδαμπάρωσαν, μαζί με τα βιβλία. Όσοι είχαν βιβλία στα σπίτια τους, τα έθαψαν βαθιά μην τα βρουν οι δυνάστες και τα ρίξουν στη φωτιά.
Έστειλαν τους δασκάλους εξορία. «Δεν χρειάζονται οι δάσκαλοι» είπαν. «Είναι επικίνδυνοι και όλο προβλήματα δημιουργούν. Άλλωστε τα χωράφια δεν θέλουν γράμματα».

Μάζεψαν τους κατσαπλιάδες των γύρω χωριών και τους έδωσαν αξιώματα μαζί με τα κλειδιά και τα τεφτέρια.
Έστειλαν τελάληδες παντού αναζητώντας τους πιο καλούς κλέφτες, που δεν τους έπιανε το μάτι σου για τέτοιους, που έκοβες το δεξί σου χέρι πως είναι άνθρωποι άγιοι. Τους έκαναν κυβερνήτες, κουμανταδόρους και αρχιεισπράκτορες.

Έβγαλαν φιρμάνι πως όποιος διαμαρτυρηθεί θα έχει μπελάδες μεγάλους. Θα του πάρουν ακόμη και το σπίτι και θα τον στείλουν στο διπλανό χωριό για να ζήσει. Εκεί που δεν είχαν οι κάτοικοι ούτε σπίτι, ούτε χωράφι μα ούτε και όνομα. Μόνο έναν αριθμό είχε ο καθένας.

Έφεραν παιδιά αμούστακα από μέρη μακρινά, τους έδωσαν από ένα σιδερένιο σπαθί και τους διέταξαν να εξουσιάσουν. Πήραν τα παιδιά τα σπαθιά στα χέρια τους και χτυπούσαν τα άλλα παιδιά, τα παιδιά του χωριού που ζητούσαν να ανοίξει το σχολείο και να γυρίσουν πίσω οι δάσκαλοι.
Χτυπούσαν και τους γέρους που ζητούσαν λίγο από τον κόπο μιας ζωής.
Χτυπούσαν και τους χωρικούς που ήθελαν πίσω τον ιδρώτα τους.

Μέρες πολλές, ούτε που θυμάμαι πόσες, κράτησε το κακό. Γλυκό ψωμί, εκείνες τις μέρες , δεν έφαγαν οι χωρικοί, όταν υπήρχε κι αυτό.

Μέχρι που ένα πρωί ακούστηκε μια φωνή που τάραξε τις ψυχές και τα μυαλά των χωρικών και έκανε αυτούς με τα αξιώματα να τρέμουν.
«Φτάνει πια» είπε η φωνή. «Τα δρεπάνια στα χέρια και όλοι στην πλατεία. Ή αυτοί ή εμείς».

Σάστισαν οι χωρικοί, σάστισαν και οι κατσαπλιάδες και όλο το κλεφτολόι που είχε μαζευτεί στο χωριό και ζήτησαν από τα αμούστακα παιδιά με τα σπαθιά να χτυπήσουν στο ψαχνό.

Μα οι χωρικοί ήταν πολλοί. Δεν ήταν ούτε ένας ούτε δύο. Ήταν οι περισσότεροι. Κάποιοι έμειναν στις καλύβες τους, έκλεισαν πορτοπαράθυρα και περίμεναν να περάσει η μπόρα. Προσεύχονταν για να νικήσουν οι συγχωριανοί τους μα δεν βρήκαν το κουράγιο να βγουν έξω.

Σαν έφτασε το μεσημέρι, όλο το κλεφτολόι που ρήμαζε τόσες μέρες το χωριό, άρχισε να τρέχει για να προφτάσει να φύγει και να γλυτώσει από την οργή των χωρικών.
Οι περισσότεροι πήγαν στα διπλανά χωριά και κάποιοι άλλοι σε άγνωστα, για τους χωρικούς, μέρη.

Κάποιοι, πέταξαν τεφτέρια, σπαθιά, κλειδιά και ότι άλλο είχαν που να θυμίζει ποιοι ήταν και ανακατεύτηκαν με τους χωρικούς. Άρπαξαν ένα δρεπάνι στο χέρι και έκαναν πως έδιωχναν τους δυνάστες.
Είχαν κατά νου να αρχίσουν πάλι τις κλεψιές όταν τα χωράφια του χωριού θα γέμιζαν σοδειές, όταν το σχολείο θα λειτουργούσε ξανά και οι δάσκαλοι θα ήταν πάλι στις θέσεις τους.
Όμως άδικα περίμεναν και είχαν την ελπίδα.

Στη μνήμη των χωρικών χαράχτηκαν όλες οι μορφές των δυναστών, των κατσαπλιάδων, των κλεφτών και των αμούστακων παιδιών με τα σπαθιά. Όλοι οι χωρικοί, ήξεραν πλέον καλά, ποιος είναι με ποιον και κυρίως, την εποχή του κακού, ποιος ήταν με ποιον.
Κανένας χωρικός δεν τους έκανε παρέα. Μόνο στις επετείους της μεγάλης εξέγερσης τους άφηναν να πλησιάζουν και τους κερνούσαν, σε ένα απόμερο τραπέζι, ένα ποτήρι κρασί.

Σ.Σ.: Η παραπάνω ιστορία είναι φανταστική (?) και καμία σχέση δεν έχει (?) με σημερινά πρόσωπα και καταστάσεις. Μου την αφηγούνταν ο παππούς μου όταν ήμουνα μικρός.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δρ. Κ. Βαρδάκα

Το παρελθόν σαν πάθημα πρέπει να μας διδάσκει ειδικά όταν στριμώχνουν την ήδη στριμωγμένη Κύπρο.

Και τι δεν έχει ο παγκόσμιος μπαξές... Συνομιλίες-συνομιλίες και στο τέλος θύματα-θύματα.

Κύπρος- Συρία και ο ιστοριογράφος θα καταγράφει παράλληλα με τους ενεργειακούς αγωγούς και ΑΓΩΓΟΥΣ ΑΙΜΑΤΟΣ.

Σαββατόβραδο μόλις και είχα προλάβει να τελειώσω το παρακάτω κείμενο ..

Όπως καταγγέλλει ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Δρ. Αντώνης Φώσκολος., μιλώντας στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», το υπουργείο Περιβάλλοντος κρύβει... στο συρτάρι τα στοιχεία που παρέδωσαν οι Νορβηγοί για τα κοιτάσματα, στις αρχές Νοεμβρίου, μετά τις σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και τη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης. Ο κ.Φώσκολος σε παλιότερη συνέντευξή του είχε πει ότι έρευνες έχουν γίνει και από Νορβηγικά επιστημονικά σκάφη, ενώ η Νορβηγία συστηματικά αγοράζει ελληνικά ομόλογα, τονίζοντας επίσης ότι η Λεκάνη του Ηροδότου μοιράζεται γεωγραφικά μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου, Κύπρου, Ισραήλ και Λιβάνου και κρύβει αποθέματα υδρογονανθράκων που ισοδυναμούν με την τριπλάσια παραγωγή της Αλάσκας!

Τα αποθέματα μεθανίου που βρίσκονται στο υπέδαφος της Κρήτης, επαρκούν γιά να κινήσουν για 10.000 χρόνια τα αυτοκίνητα του πλανήτη!

Και η αγαπημένη μου φίλη Ραφαηλία από την Μεγαλόνησο με πήρε στο τηλέφωνο.

-Τα έμαθες;

-Tι να μάθω;

- Άκου να δεις τι έγινε με το έτσι θέλω Με την ανοχή της Ειρηνευτικής Δύναμης, οι κατοχικές δυνάμεις κατέλαβαν και παρέδωσαν σε Τουρκοκύπριους γεωργούς και εποίκους δεκάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα γης που ανήκουν σε Ελληνοκύπριους...

Αυτά άκουσα πριν από λίγη ώρα στην Κυπριακή Τηλεόραση.

-Μήπως ξέρεις τι συμβαίνει;

Μετά ταύτα «έφαγα» όλο το βράδυ να ψάχνω πληροφορίες σχετικές.

Ματαίως τίποτα δεν εμφανιζόταν. Μάλιστα την ώρα που συνέβαινε αυτό το γεγονός στην Κύπρο κάποιοι συνομιλούσαν για το ¨¨καλό¨¨ το δικό μας και της ανθρωπότητας.


«Πολλοί έπαινοι, αλλά καμία υπόσχεση για την Αθήνα», είναι ο τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της εφημερίδας Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «ακόμα και η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Α. Σαμαρά στην καγκελαρία δεν αποσαφήνισε πόσο μεγάλο είναι το δημοσιονομικό κενό στο πρόγραμμα βοήθειας και πώς θα πρέπει να καλυφθεί».

Γενεύη

Οι υπουργοί των Εξωτερικών των Έξι και του Ιράν συνέχιζαν μέχρι το βράδυ του Σαββάτου στη Γενεύη τις προσπάθειες για υπέρβαση των εμποδίων προς μία προκαταρκτική συμφωνία με την Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα. Η ιρανική πλευρά ανέφερε ως ενδεχόμενη τη συνέχιση των διαβουλεύσεων και την Κυριακή, οπότε πάντως είναι προγραμματισμένο ο αμερικανός ΥΠΕΞ Τζον Κέρι να βρεθεί στο Λονδίνο.

Σχεδόν τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα είχε προηγηθεί μία άλλη συνάντηση κορυφής η οποία έχει την αξία της σε σχέση με μια στρατηγική πρόταση που έκαναν οι Ρώσοι στους Κύπριους για αυτό και την αναφέρουμε:

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ δεν κατόρθωσε κατά τη διάρκεια της έκτακτης επίσκεψής του στη Μόσχα να στρέψει τη ρωσική ηγεσία υπέρ των εχθρικών θέσεων του απέναντι στην προοπτική συμφωνίας των δυτικών δυνάμεων με τον Ιράν, την ώρα που οι συνομιλίες της ομάδας 5+1 με την Τεχεράνη που άρχισαν χθες στη Γενεύη εισέρχονται σήμερα στην ουσία του ζητήματος. Παρά τη θετική ατμόσφαιρα που κυριάρχησε στις πολύωρες συνομιλίες του στο Κρεμλίνο με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, πολιτικοί παρατηρητές διαπίστωσαν ότι οι δύο πλευρές διατήρησαν τις θέσεις τους.

Τέλος πάντων κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη από την παγκόσμιο γεωπολιτικό χυλό μέσα στον οποίο κάποιοι ανακατεύουν την κουτάλα... και να δούμε τελικά ποιος θα πρωτοφάει;

Όμως όλοι τους βαλθήκανε να "στενοχωρούν" τον γείτονα μας ή να του δίνουν αφορμές για να κάνει τα "δικά του"...


Να εγκαταλείψει άμεσα την Αίγυπτο διέταξε η κυβέρνηση της χώρας τον πρεσβευτή της Τουρκίας στο Κάιρο, προχωρώντας παράλληλα σε υποβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Το Σάββατο ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Αιγύπτου είπε ότι η Τουρκία "προσπαθεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη σε βάρος των συμφερόντων των Αιγυπτίων, υποστηριζόμενη από συναντήσεις οργανώσεων που προσπαθούν να δημιουργήσουν αστάθεια στη χώρα".

Και ξαφνικά το απόγευμα της Κυριακής "σκάει" μια πρόταση - βόμβα που θέλει να αλλάξει τα γεωστρατηγικά δεδομένα της ενεργειακής λεκάνης της Αν. Μεσογείου.

..."η ρωσική Κυβέρνηση αιτήθηκε επίσημα την ενοικίαση τμήματος της αεροπορικής βάσης "Ανδρέας Παπανδρέου" στην Πάφο ζητώντας χρήση άνευ περιορισμών που σημαίνει ότι θα χρησιμοποείται και από τα μαχητικά αεροσκάφη πλην των μεταγωγικών".

To ερώτημα που μπαίνει είναι αν οι Ρώσοι γνωρίζουν τις βαθύτερες προθέσεις των Τούρκων στο ενεργειακό Ελντοράντο της Μεσογείου ή απλώς προκαταλαμβάνουν θέσεις εν όψει των συνομιλιών της Κυπριακής πλευράς με την Κατοχική κυβέρνηση που φρόντισε πριν τις συνομιλίες αυτές να δείξει τον γνήσιο χαρακτήρα της στο πλιατσικολόγημα.

Πηγές της Εθνοφρουράς αναφέρουν ότι τουρκικές δυνάμεις προωθήθηκαν και κατέλαβαν έκταση 24 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η κυπριακή πλευρά έλαβε εντολή να μην προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια.

Η κίνηση των κατοχικών δυνάμεων της Κύπρου έγινε μετά από απόφαση των αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Τουρκοκυπρίων για άρση των ναρκοπεδίων στη περιοχή.

Ο Υπουργός Άμυνας της Κύπρου μίλησε για "διάβημα" και για "επιστολή" που θα στείλουν στα Ηνωμένα Έθνη τις επόμενες ημέρες.

Λοιπόν έχουμε και λέμε: οι Ρώσοι θέλουν να νοικιάσουν Κυπριακή γη, οι Αμερικάνοι αντιδρούν σφόδρα, η Συρία δίπλα ματώνει καθημερινά, η Αίγυπτος αντιδρά και καλώς κάνει και εμείς παρακολουθούμε συναντήσεις ¨¨κορυφών¨¨ την στιγμή που οι Τούρκοι επεκτείνουν τον Αττίλα τους. ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΩΡΕΣ αυτό το γεγονός που μας πονάει όλους.

Οι Έλληνες και οι Κύπριοι σαν καθημερινοί πολίτες έχουμε κυριαρχικό δικαίωμα να μαθαίνουμε αμέσως αυτά που συμβαίνουν , την ίδια μάλιστα στιγμή που συμβαίνουν στην αιματοποτισμένη πατρίδα μας και όχι εν αγνοία μας να την καταπατούνε πάλι.

Τι θα συμβεί άραγε αν πιαστούμε πραγματικά με τους Τούρκους;

Mήπως θα μας το κρύψουν για να μην χάσουμε την συνέχεια των τηλεοπτικών τουρκικών σήριαλ;

Φαίνεται ότι μυαλό δεν έχουμε βάλει... και αφήνουμε πάλι την προδοσία να περικυκλώνει την πολύπαθη πατρίδα.

Αυτοί που έρχονται δήθεν για να μας βοηθήσουν, μήπως επιθυμούν να μας μπερδέψουν πάλι με αίμα και με δάκρυ;

Τελικά οι μέσα εφιάλτες είναι χειρότεροι από τους έξω γιατί οι έξω μας καταπατούνε ενώ οι μέσα μας τσαλαπατούνε.

Όλα αυτά τι συνιστούν;

Αδέλφια, ανοίξτε τις ομπρέλες της ηρωικής και φιλότιμης Ελληνικής Καρδιάς. Έρχεται θύελλα γεωπολιτικών φαινομένων- σημείων καιρών.

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
  • Επειδή αυτοάμυνα δεν μπορεί να υπάρξει εάν ο εχθρός αποκτήσει πυρηνική ισχύ, τότε εκείνο που προκύπτει είναι προληπτική επίθεση.  
  • Ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας.
Γράφει ο Μακεδών

Πολύωρη τηλεφωνική συνομιλία είχαν ο πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Ομπάμα, με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ κ. Νετανιάχου(φωτογραφία). Ο πρώτος προσπαθούσε να ηρεμήσει τον καθόλα οργισμένο Ισραηλινό πρωθυπουργό, ο οποίος θεωρεί πως η συμφωνία που έγινε μεταξύ της διεθνούς κοινότητας και του Ιράν, είναι επώδυνη για το Ισραήλ, το οποίο πιστεύει πως άνοιξε ο δρόμος για την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου από το Ιράν.

Ο κ. Ομπάμα διαβεβαίωνε τον κ. Νετανιάχου, ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν ποτέ στο Ιράν να γίνει πυρηνική δύναμη, χωρίς όμως να τον πείσει. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έσπευσε να δηλώσει πως: «Οι συνέπειες της συμφωνίας απειλούν πολλές χώρες, μεταξύ αυτών και το Ισραήλ. Επαναλάβαμε ό,τι έχουμε πει και στο παρελθόν, ότι το Ισραήλ δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία», τόνισε.

Και τι προτίθεται να πράξει το Ισραήλ, το οποίο δεν δεσμεύεται από την συμφωνία; Το είπε χωρίς περιστροφές ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών κ. Άβιγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος αφού επανέλαβε και αυτός ότι το Ισραήλ δεν δεσμεύεται από την συμφωνία, τόνισε ότι «διατηρεί το δικαίωμά του για αυτοάμυνα».

Και επειδή φυσικά, αυτοάμυνα δεν μπορεί να υπάρξει εάν ο εχθρός αποκτήσει πυρηνική ισχύ, τότε εκείνο που εννοεί είναι πως θα υπάρξει προληπτική επίθεση. Το έπραξε άλλωστε ο Μπεγκίν κατά την δεκαετία του ’80, όταν βομβάρδισε στόχους πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράκ. (Μόνον που οι Γάλλοι, που είχαν προμηθεύσει τον Σαντάμ με τα αναγκαία υλικά, αλλού είχαν τις εγκαταστάσεις).

Το θέμα είναι βέβαια, πως από όσα είναι γνωστά, χωρίς την βοήθεια των ΗΠΑ, το Ισραήλ δεν μπορεί μόνο του να αντεπεξέλθει σε μια τέτοια εκστρατεία. Όταν όμως, θεωρεί πως βρίσκεται στο στόχαστρο του αντιπάλου, και πως κάποια στιγμή αυτός θα πατήσει την σκανδάλη, τότε δεν έχει και άλλη επιλογή. Ρωσικές πηγές δεν αποκλείουν αυτό το ενδεχόμενο, παρακολουθώντας τις κινήσεις των Ισραηλινών.

Ακόμη και αν η πολεμική του ισχύς θεωρηθεί πως είναι επαρκής για τέτοιο εγχείρημα, πρέπει να ξεπεράσει ένα μεγάλο εμπόδιο, που δεν είναι άλλο από την έγκριση Ιορδανίας και Ιράκ, ή της Συρίας, ή της Τουρκίας ή της Σαουδικής Αραβίας, να επιτραπεί στα ισραηλινά αεροπλάνα ή πυραύλους να περάσουν από τον εναέριο χώρο τους.

Να σημειωθεί, πως το πρόβλημα αυτό εν μέρει είχε επιχειρήσει να το λύσει, μέσω της Γεωργίας, όταν ο εκεί Ισραηλίτης υπουργός Άμυνας είχε επιτρέψει -εν αγνοία του αφελούς Σαακασβίλι- την δημιουργία βάσης, ώστε να κτυπηθεί το Ιράν από πλευρά που δεν ανέμενε. Η βάση αυτή χτυπήθηκε και καταστράφηκε από την Ρωσία, τον Αύγουστο του 2008, όταν ο «ημέτερος» κ. Άλεξ Ρόντος είχε σταλεί εκεί ως σύμβουλος, και είχε πείσει την γεωργιανή κυβέρνηση να επιχειρήσει πολεμική σύγκρουση με την Ρωσία, προκειμένου να αντιληφθούν οι ΗΠΑ την δυναμική αντίδρασης του κ. Πούτιν.

Με δεδομένο πως οι προαναφερόμενες χώρες, δεν θα επιτρέψουν διέλευση της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ από τον εναέριο χώρο τους, τότε επαφίεται στο Ισραήλ να λύσει το πρόβλημα. Και φαίνεται πως το λύνει, με δεδομένο πως οι «φιλίες» και οι «εχθρότητες» δεν έχουν ποτέ μόνιμη διάρκεια.

Οι βρετανικοί Sunday Times, έγραψαν ότι το Ισραήλ με την στήριξη της Σαουδικής Αραβίας έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνει και χτύπημα στο Ιράν. (Οι Σαουδάραβες θα παράσχουν μη επανδρωμένα αεροπλάνα, ελικόπτερα διάσωσης και ιπτάμενα τάνκερ για καύσιμα). Τα ίδια αναφέρονται και στο αμερικανικό kleinonline.wnd.com, ότι Ισραηλινοί επιθεωρούν αεροδρόμια στην Σαουδική Αραβία.

Μπορεί δηλαδή, οι δύο εχθροί -πραγματικοί ή κατ’ επίφαση- Ισραήλ και Σαουδική Αραβία να συμμαχήσουν κατά του Ιράν. Το θεωρώ απολύτως πιθανό. Και τότε είναι ερωτηματικό τι θα πράξουν οι ΗΠΑ. Θα αποτρέψουν μια τέτοια επίθεση, αφού ελέγχουν το εναέριο χώρο της περιοχής ή θα υποχρεωθούν να ανεχθούν βοηθώντας -ανεπισήμως- τους δύο συμμάχους τους;

Τι είναι αυτό, που θα καθιστούσε την Σαουδική Αραβία υποστηρικτή μιας ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν; Το ενδεχόμενο ανάδυσης του Ιράν σε μεγάλη, περιφερειακή δύναμη, περιορίζοντας τον ρόλο της Σαουδικής Αραβίας. Οι Σουνίτες Σαουδάραβες, βρίσκονται στο στόχαστρο των Ιρανών, και λόγω της καταπίεσης της σιιτικής μειονότητας, θύμα έντονων διακρίσεων, που ανέρχεται στο 15% του πληθυσμού της Σ. Αραβίας.

Όταν επί Μπους εξεγέρθηκαν οι σιίτες στο γειτονικό Μπαχρέιν, κατεστάλησαν από τα σαουδαραβικά στρατεύματα, ο δε βασιλιάς Αμπντάλα είχε ζητήσει από τον Αμερικανό πρόεδρο «να κόψει το κεφάλι του φιδιού», δηλαδή το καθεστώς της Τεχεράνης. 

Καλού-κακού, ας ετοιμασθεί η Ελλάδα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με την τιμή του πετρελαίου να εκτινάσσεται στα ύψη.

Πηγή: Βόρεια 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το ΕΛΙΑΜΕΠ άναψε το «φυτίλι» στη Θράκη

Η «ενεργοποίηση» του ΕΛΙΑΜΕΠ στη Θράκη, μέσω του πρόσφατου συνεδρίου που έκανε ο οργανισμός που χρηματοδοτείται από το υπουργείο Εξωτερικών και από διάφορες οργανώσεις του Σόρος, ήταν βέβαιο πως θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την εκκίνηση διεργασιών αμφισβήτησης και τελικά κατάργησης της Συνθήκης της Λοζάνης.
Επί της ουσίας, το συγκεκριμένο «συνέδριο» είναι προπομπός νέου κύκλου απαιτήσεων της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής μέσω των τουρκοφρόνων της Ελληνικής Θράκης.
Είναι γνωστή, εξάλλου, η παροιμία για τον γάιδαρο και το χρέος, η οποία επί δεκαετίες βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στην ακριτική άκρως ευαίσθητη εθνικά περιοχή της Ελλάδας.

Έτσι, μέσα στα πλαίσια της δημιουργίας θεμάτων παραβιάσεων δικαιωμάτων των «τούρκων» της Θράκης, το άτυπο όργανο (και παράνομα ορκισμένη κυβέρνηση) της Τουρκίας στην Θράκη, η «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης», εξέδωσε «δημόσια καταγγελία» -η οποία προσπαθεί να κινηθεί μέσα στο πνεύμα του γκαιμπελισμού- μέσω της οποίας επιτίθεται σε όλους όσους δεν… συμφωνούν με την τουρκοποίηση της Θράκης.

Η καταγγελία της «Συμβουλευτικής Επιτροπής»

Κομοτηνή, 26 Νοεμβρίου 2013
Τα γεγονότα που διαδραματιστήκαν στην πρώτη μέρα του συνεδρίου που διοργάνωσε το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων, με θέμα “Η Συνθήκη της Λωζάννης 90 χρόνια μετά: Οι μειονοτικές ρυθμίσεις” στις 22-23 Νοεμβρίου 2013 στην Κομοτηνή, πλήγωσαν βαθιά την τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.

Η απαγόρευση σε έναν ομογενή μας να κάνει την εισήγηση του στην τουρκική γλώσσα στην πρώτη μέρα του συνεδρίου, αποτελεί σαφή έλλειψη ανεκτικότητας στην εθνική ταυτότητα της τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Αυτή είναι η τρίτη κρίση με θέμα την Τουρκική γλώσσα μέσα σε ένα μήνα στην περιοχή μας. Η πρώτη ήταν η απαγόρευση, από έναν προπονητή, της ομιλίας της τουρκικής γλώσσας ομογενών αθλητών μεταξύ τους και με τα μέλη των οικογενειών τους που παρακολουθούσαν το ποδοσφαιρικό αγώνα στην Ξάνθη. Η δεύτερη περίπτωση είναι το έγγραφο του Γενικού Νοσοκομείου Κομοτηνής που υπονοώντας την τουρκική γλώσσα δυσκόλευε την ομιλία άλλων γλωσσών εκτός των “Ελληνικών”. Καταγγέλλουμε αυτή την καταπίεση της τουρκικής γλώσσας, γεγονός που στερεί την ελευθερία της έκφρασης και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως και τους κανονισμούς της ΕΕ.

Από την άλλη, η ομιλία του Γενικού Γραμματέα Θρησκευτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Παιδείας, Γεώργιου Καλαντζή που έκανε την εισήγησή του την πρώτη μέρα του συνεδρίου ήταν κυριολεκτικά κεραυνός εν αιθρία για την Μειονότητα.

Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στον κ. Καλαντζή που εφιστά την προσοχή μας στο ότι ο ποταμός Έβρος δεν αποτελεί μόνο τα σύνορα της Τουρκίας με την Ελλάδα αλλά της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, πως οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) σχετικά με την Μειονότητα δεν βρίσκουν εφαρμογή όχι στην Ανατολική αλλά στην Δυτική πλευρά του Έβρου.

Για τα λόγια του κ. Καλαντζή σχετικά με το εκπαιδευτικό σύστημα της Μειονότητας που εκθέτει σε πολιτιστική γενοκτονία τους Πομάκους δεν μπορούμε να βρούμε καμία επεξήγηση. Ο καθένας στον κόσμο έχει το δικαίωμα να εκφράσει ελεύθερα την εθνική ταυτότητά του. Η τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης είναι ένα ενιαίο σύνολο με τον Ορεσίβιό του και με τον Πεδινό του. Η εθνική ταυτότητα δεν βρίσκεται στις φλέβες ή στο αίμα αλλά στο μυαλό και στην καρδιά. Για κάποιους κύκλους που στα κατά παραγγελία τηλεοπτικά προγράμματα θέλουν να χωρίσουν την ορεινή περιοχή της Ξάνθης χαρακτηρίζοντας τα «Πομακοχώρια», η καλύτερη απάντηση είναι ο αγώνας που δίνουν οι ομογενείς μας για την λειτουργία Μειονοτικού νηπιαγωγείου με διδασκαλεία της τουρκικής γλώσσας στον Εχίνο, στην καρδιά της ορεινής περιοχής της Ξάνθης.

Η ομιλία του κ. Καλαντζή στην οποία χρησιμοποιούνται οι όροι «γενοκτονία» και «εθνοκάθαρση», στην γλώσσα του Αγγλικού έθνους που ανήκει και ο Λόρδος Curzon στον οποίο αναφέρεται και ο κ. Γενικός Γραμματέας ονομάζεται «hate speech» δηλαδή «ομιλία μίσους».

Ο κ. Καλαντζής σε απάντηση του σε μια ερώτηση, ισχυρίστηκε πως οι μουφτήδες μας που έκλεξε η τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης ελεύθερα μέσα στα τεμένη καταρχάς βάσει της Συνθήκης των Αθηνών του 1913 και άλλων διμερών και διεθνών συνθηκών, δεν είναι ούτε εκλεγμένοι, ούτε μουφτήδες. Η τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης αναμφίβολα έκλεξε τον σοφολογιότατο Ιμπραχήμ Σερήφ ως Μουφτή Κομοτηνής και μετά τον αείμνηστο Μεχμέτ Εμίν Αγά, τον σοφολογιότατο Αχμέτ Μετέ ως Μουφτή Ξάνθης και αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να ξεριζωθεί από τις καρδιές των μελών της Μειονότητας.

Ο κ. Καλαντζής στην ομιλία του αναφέρεται στον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ως δικτάτορας που εφάρμοζε πολιτικές γενοκτονίας προς τις μειονότητες. Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στον κ. Καλαντζή πως το 1921 κατά την διάρκεια της εισβολής στην Σμύρνη ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε εισέλθει στο Αρχοντικό Ιπλικτσιζαδέ πατώντας την τουρκική σημαία που ήταν στρωμένη στο πάτωμα. Μετά το τέλος του πολέμου στις 10 Σεπτεμβρίου 1922 ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά εισερχόμενος στο Αρχοντικό Ιπλικτσιζαντέ, έδειξε τον σεβασμό του λέγοντας «Η σημαία είναι η τιμή μιας χώρας» και διέταξε να πάρουν την ελληνική σημαία από το πάτωμα που είχε απλωθεί ως αντίποινα. Προφανώς ο κ. Καλαντζής δεν ξέρει επίσης πως ο Ελευθέριος Βενιζέλος που αναφέρει πολλές φορές στην ομιλία του, το 1934 πρότεινε τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ως υποψήφιο για το Νόμπελ Ειρήνης.

Τα κρατικά στελέχη που κατέχουν σημαντικές θέσεις οφείλουν να είναι μετρημένοι και σώφρονες στις ομιλίες τους όπως επιβάλουν και τα αξιώματά τους και να αποφεύγουν τα προκλητικά λόγια. Ακόμα θυμόμαστε την αναφορά της λέξης «Μάχη» στην ομιλία του κ. Καλαντζή στο σεμινάριο που διοργανώθηκε για τους «ιεροδιδασκάλους» στις 30 Σεπτεμβρίου 2013, στο Μουσικό Λύκειο Κομοτηνής. Από ότι γνωρίζουμε οι μάχες δίνονται ενάντια στον εχθρό. Εμείς δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως η χώρα μας βλέπει την Μειονότητα ως εχθρό και επίσης θέλουμε να πιστέψουμε πως έκφραση που επανέλαβε δυο τρείς φορές ο κ. Καλαντζής προέρχεται από μια διαρκή γλωσσική παραδρομή και πως δεν αντικατοπτρίζει την άποψη του κράτους για την Μειονότητα.

Ωστόσο είναι φανερό πως η τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης έχει χάσει εντελώς την εμπιστοσύνη της στον Γενικό Γραμματέα Θρησκευτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Παιδείας κ. Γεώργιο Καλαντζή το βράδυ τις 22ας Νοεμβρίου 2013.

Επί τις ευκαιρίας θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε πως από την περίοδο της Χούντας έως τώρα δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τα βακούφια των προγόνων μας που βρίσκονται στο κέντρο της πόλης και δεν μπορούμε να εκλέξουμε Διαχειριστικές Επιτροπές Βακουφιών.

Τα προβλήματα στην μειονοτική εκπαίδευση είναι επίσης ορατά και με γυμνό μάτι. Τα νηπιαγωγεία ενσωματώνονται στην υποχρεωτική εκπαίδευση από το σχολικό έτος 2007-2008 βάσει του νόμου που ψηφίστηκε το 2006, ενώ η μη ίδρυση μειονοτικών νηπιαγωγείων η πρόσχημα ότι «στην Συνθήκη της Λωζάννης δεν αναφέρεται στα νηπιαγωγεία» κάθε άλλο παρά καλή διάθεση είναι. Πράγματι εάν το 1923 στην χώρα μας την Ελλάδα τα νηπιαγωγεία αποτελούσαν μέρος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, σήμερα θα είχαμε Μειονοτικά νηπιαγωγεία. Η τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης, δεν θα υποχωρήσει από την βούλησή της να ιδρύσει Μειονοτικά νηπιαγωγεία βάσει του άρθρου 41 της Συνθήκης της Λωζάννης, που τα έξοδά τους θα καλυφθούν από την Μειονότητα και θα έχουν τουρκόγλωσσο και ελληνόγλωσσο πρόγραμμα.

Επίσης είναι φανερό πως το ένα Μειονοτικό Γυμνάσιο-Λύκειο στην Κομοτηνή και το άλλο στην Ξάνθη δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες. Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε πως και στα δυο Γυμνάσια-Λύκεια φέτος έγιναν αιτήσεις εγγραφών σε αριθμό ρεκόρ. Οι γονείς που εγγράφουν τα παιδιά τους σε δημόσια σχολεία επειδή δεν έχουν μείνει κενές θέσεις στα παραπάνω αναφερόμενα σχολεία δεν το κάνουν από προτίμηση αλλά από υποχρέωση. Είναι ακόμα άγνωστο τι γίνεται με το τμήμα που ιδρύθηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για την εκπαίδευση και επιμόρφωση των δασκάλων που θα διδάξουν στα Μειονοτικά σχολεία. Επίσης θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε πως δεν αποδεχόμαστε το Νόμο 4119/2013 που προβλέπει το διορισμό "ιεροδιδασκάλων" στα τεμένη μας.

Επίσης μετά λύπης θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε πως τα δύο νεκροφόρα οχήματα που έγιναν δωρεά προς τον Σύλλογο Θρησκευτικών Λειτουργών Ιερών Τεμενών Δυτικής Θράκης περιμένουν άδεια εδώ και τρία χρόνια, για να το πούμε καλύτερα η άδεια που εκδόθηκε με εντολή Υπουργού ακυρώθηκε μετά από λίγο χρονικό διάστημα.

Σχετικά με τα παραπάνω, ως Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, καλούμε την χώρα μας την Ελλάδα για την έναρξη ενός ειλικρινής διαλόγου για την επίλυση όλων των Μειονοτικών προβλημάτων με την τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης, που είναι Έλληνες πολίτες και τίμησαν τα πάτρια εδάφη με το αίμα τους κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με τιμή
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ 
ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Τελικά, μέσα από όλα αυτά, μήπως κάποιοι εκεί στην Αθήνα, θα πρέπει να σκεφτούν πάρα πολύ σοβαρά την άρση – απώλεια της Ελληνικής υπηκοότητας και ιθαγένειας για όσους ενσυνείδητα επιχειρούν να δημιουργήσουν τεράστια και μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος προβλήματα στην Θράκη;

Κωνσταντίνος


Οι ηγέτες μιας σειράς δυτικών μυστικών υπηρεσιών εξέφρασαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι κάτοικοι των χωρών της Ευρώπης και των ΗΠΑ, οι οποίοι συμμετέχουν με τους αντάρτες στον πόλεμο της Συρίας, όταν θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους θα αποτελούν απειλή για την ασφάλεια της.

Σε βίντεο που έχουν αναρτηθεί στο YouTube, οι αντάρτες υπόσχονται ότι μετά τη Συρία επόμενος στόχος τους θα είναι οι χώρες που κάποτε έδωσαν καταφύγιο στους γονείς τους. Έτσι, στις 20 Νοεμβρίου κάποιος πολίτης των ΗΠΑ ορκίστηκε μπροστά στη βιντεοκάμερα: «Θα σκοτώσουμε όλους όσους βρεθούν στο δρόμο μας». Είναι αλήθεια ότι, κυριολεκτικά, μετά από λίγα λεπτά τα προσωπικά του σχέδια διέλυσε ένα βλήμα πυροβολικού του συριακού τακτικού στρατού. Εκτός όμως από αυτόν στη Συρία απέμειναν μερικοί «ευρωπαίοι» και «αμερικανοί» με παρόμοιες ιδέες. Θα αποκτήσουν, άραγε, οι δρόμοι των ευρωπαϊκών και αμερικανικών πόλεων τη μορφή που έχουν σήμερα οι δρόμοι στη Βογδάτη και το Χαλέπι;

Όχι. Γενικά, η τρομοκρατία είναι προαιώνιος και μόνιμος συνοδοιπόρος του πολιτισμού. Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ εμφανίστηκε πολύ πριν κάνουν την εμφάνισή τους εκεί οι πυρήνες της Τζιχάντ. Είναι απλά ένα μόνο επεισόδιο της μακράς ιστορίας, η οποία είναι γεμάτη από κάθε είδους «αναταράξεις των θεμελίων», που απειλούν με την επιβολή ισχύος να αλλάξουν τον κόσμο. Στη θέση εκείνων που σβήνουν έρχονται άλλες, ώστε να μην χαθούν χωρίς να αφήσουν ίχνη. Ποιος είναι όμως σήμερα ο αριθμός εκείνων που στη Συρία ετοιμάζονται για τον «μεγάλο πόλεμο» με τη Δύση;

Από τις 5 – 10 χιλιάδες «ξένων» ανταρτών στη Συρία, ο δρόμος για τη Δύση είναι ανοιχτός σε περίπου χίλιους «τζιχαντιστές» με διαβατήρια ευρωπαϊκών χωρών (σύμφωνα με τα στοιχεία μυστικής έκθεσης της γερμανικής κατασκοπίας (Spiegel, 21 Οκτωβρίου). Αυτή η χιλιάδα όμως αποτελείται από δεκάδες, κατά το μέγιστο, εκατοντάδες κατοίκους διαφόρων κρατών. Κάποιος θα σκοτωθεί στη Συρία, κάποιος δε θα θελήσει απλά να επιστρέψει. Εκεί που θα αποφασίσουν να πάρουν το δρόμο του γυρισμού, θα επιτρέψουν στα σπίτια τους και οι εκατοντάδες θα διαλυθούν και θα μείνουν μονάδες. Για τη συντριπτική πλειοψηφία εκείνων που θα αγοράσουν το εισιτήριο της επιστροφής, κατά τη γνώμη των ειδικών, η νοσταλγία για επικίνδυνες περιπέτειες θα είναι πάντα συνυφασμένη με τα σκληρά μαθήματα του πραγματικού πολέμου. Γνωρίζουν πολύ καλά: οι δυνάμεις της τάξεως στην πατρίδα τους είναι αποτελεσματικές, ενώ ο αριθμός των ομοϊδεατών τους που μπορούν να εμπιστεύονται εξαιρετικά μικρός.

Φυσικά, η απειλή παραμένει, ακόμη κι αν οι επικίνδυνοι παραμένουν μερικές μονάδες. Με τα διαβατήρια τους μπορούν όντως να κινούνται ελεύθερα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον πρώτη αναλυτή της CIA Μάικλ Σέιερ, «θα επιστρέψουν στα σπίτια τους με ένα κατάλογο επαφών με συντρόφους – μουτζαχεντίν, οι οποίοι θα μπορούν να τους συμβουλέψουν και να τους προσφέρουν υλική βοήθεια».

Από την αρχή του διεθνούς πολέμου με την τρομοκρατία το σύστημα αντιμετώπισης των δυνητικών φορέων της έγινε επίσης διεθνές. Και διαρκώς τελειοποιείται. Από τις αρχές του αιώνα οι αντάρτες κατάφεραν μόνο μία φορά να δείξουν τις δυνατότητές τους, όταν το 2004, πραγματοποίησαν τις τρομοκρατικές ενέργειες στη Μαδρίτη, 911 ημέρες ακριβώς μετά την «11 Σεπτεμβρίου» - της επίθεσης στη Νέα Υόρκη. Από το 2005 στις τρομοκρατικές ενέργειες του Λονδίνου κατάφεραν να υλοποιήσουν μόνο ένα μέρος του σχεδίου τους. Τώρα πια χάρη στις κοινές προσπάθειες των μυστικών υπηρεσιών –με σπάνιες εξαιρέσεις– έχουν εξουδετερωθεί πολλές παρόμοιες προσπάθειες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Tου Παναγιώτη Τραιανού

Κανένας δεν λέει την αλήθεια στο παγκόσμιο ακροατήριο. Δεν λέει ότι οι Έλληνες, ακόμα κι όταν δανείζονταν, το έκαναν, γιατί δεν τους έφταναν να επιβιώσουν σε μια αγορά, όπου δέσποζαν οι κλέφτες Γερμανοί. Δεν λέει ότι οι Έλληνες, ακόμα κι όταν δανείζονταν, το έκαναν, γιατί δεν είχαν μισθούς, εφόσον φρόντισε η Γερμανία να καταστρέψει το σύνολο της ελληνικής παραγωγής. Οι "τεμπέληδες", οι "κλέφτες" και οι "χαραμοφάηδες" ήταν αυτοί, οι οποίοι στήριζαν την ακμή της γερμανικής οικονομίας. Οι Έλληνες, δηλαδή, ήταν διπλά θύματα των ίδιων ανθρώπων. Να τελειώνει λοιπόν το παραμύθι των "άτιμων" και "παρασιτικών" Ελλήνων, οι οποίοι από "τύψεις" νιώθουν την ανάγκη να "κεράσουν" τους "τίμιους" και εργατικούς Γερμανούς μια μπύρα. 

Καμία ανάγκη δεν έχουν οι Έλληνες να κεράσουν ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται λιγότερο από τους ίδιους και ζούνε καλύτερα, εξαιτίας της λεηλασίας των άλλων και όταν δεν τους φτάνουν συμπληρώνουν τις ελλείψεις τους με δανεικά. Αν κάποιοι πρέπει να "κεράσουν" κάποιους, αυτοί είναι οι Γερμανοί, επειδή χρωστάνε στους Έλληνες. Οι Γερμανοί πρέπει ν' αρχίσουν να σκέφτονται τις αποζημιώσεις που χρωστάνε και ν' αφήσουν τα ψέματα.

Αφού λοιπόν είδαμε ότι το "παραμύθι" των "παρασιτικών" Ελλήνων δεν ισχύει, θα εξετάσουμε το "παραμύθι" των "απατεώνων" Ελλήνων. Οι Γερμανοί όπου βρεθούν κι όπου σταθούν κατηγορούν τον ελληνικό λαό ότι "κατασκεύασε" τα ψευδή στοιχεία, για να μπει στο "σαλόνι" του ευρώ. Τον κατηγορούν με την απολυτότητα του ρατσιστή, λες και αναφέρονται σε φυσικό πρόσωπο. Τον κατηγορούν, όπως δεν τους αρέσει να τους κατηγορούν τους ίδιους για τη συμμετοχή τους στα εγκλήματα των Ναζί. Λες και ο ελληνικός λαός σύσσωμος πήρε το μολύβι και το χαρτί και έβαζε σ' αυτό ό,τι του κατέβαινε στο κεφάλι, για να μπερδέψει τους "τίμιους" Ευρωπαίους. Να τους μπερδέψει, για να μπει στο "σαλόνι" των πλουσίων; Ποιο "σαλόνι"; Ποιων "πλουσίων"; Η ζώνη του Ευρώ είναι η "αρένα" των "θηρίων". Γιατί να μπουν οι Έλληνες μέσα σ' αυτήν και μάλιστα με ψευδή στοιχεία; Ποιο θα μπορούσε να είναι το κέρδος τους από μια τέτοια ενέργεια;

Θα περιγράψουμε ένα απλό παράδειγμα, για να καταλάβει κάποιος το πόσο πολύ μας "δουλεύουν" κάποια κτήνη. Πόσο υποτιμούν τη νοημοσύνη μας; Οι άνθρωποι είναι απερίγραπτοι. Ούτε σαν ζώα με ελάχιστη δυνατότητα κατανόησης δεν μας υπολογίζουν. Μιλάμε για εξοργιστικά πράγματα. Αν πιάσεις έναν σκύλο από τα αυτιά, για να τον βάλεις σε ένα κλουβί με ένα λιοντάρι, θ' αντιδράσει. Θα χτυπιέται και θα σε δαγκώνει όπου και όπως μπορεί. Θα σε δαγκώνει ακόμα και το πιο άκακο σκυλί. Γιατί; Γιατί θα αρνείται να μπει στο κλουβί. Γιατί θα θέλει να επιβιώσει. Γιατί αυτό επιβάλουν τα ένστικτά του.

Το αντίστοιχο συμβαίνει με τα κράτη. Τα κράτη είναι κι αυτά θηρία. Μπορεί να ανήκουν όλα στο ίδιο είδος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να συνυπάρξουν σε μια κοινή φωλιά. Δεν θέλει ένα ασθενές κράτος να μπει στον ίδιο νομισματικό χώρο με άλλα ισχυρότερα. Γιατί; Γιατί θα το κατασπαράξουν. Γι' αυτόν τον λόγο δεν θέλει να μπει στο ίδιο νομισματικό "κλουβί" με ισχυρότερούς του —έστω κι αν ποιοτικά είναι όμοιοί μεταξύ τους. Κράτη είναι όλα, με τα ίδια συμφέροντα και με τα ίδια ένστικτα, αλλά η διαφορά ισχύος αλλάζει πλήρως τα δεδομένα. Αν, δηλαδή, η Ελλάδα κατηγορούνταν από τους εταίρους της για "κατασκευή" στοιχείων, θα έπρεπε αυτό να συμβαίνει για το αντίθετο αποτέλεσμα. Φυσιολογικά η Ελλάδα θα έπρεπε —ακόμα κι αν πληρούσε τα κριτήρια της νομισματικής Ένωσης— να το "κρύβει". Θα έπρεπε να δείχνει πιο άσχημα στοιχεία, προκειμένου να εξασφαλίσει την ασφάλειά της. Θα έπρεπε να παριστάνει την "άρρωστη", προκειμένου να μην την βάλουν στο ίδιο νομισματικό "κλουβί" με τη Γερμανία ή τη Γαλλία. Ένα "κλουβί", το οποίο θυμίζει εκείνα τα κλουβιά των παράνομων μονομαχιών μέχρι θανάτου. "Κλουβί", όπου ο μόνος κανόνας είναι ότι …δεν υπάρχουν κανόνες.

Ποιος λογικός άνθρωπος δεν θα προφασιστεί αδιαθεσία μπροστά σε ένα κλουβί, όπου τον περιμένει ένας "λυσσασμένος" Τάισον; Πόσο χαζός μπορεί να είναι ένας πραγματικά άρρωστος, ο οποίος θα παραποιήσει στοιχεία, για να εμφανιστεί "υγιέστερος"; Αυτό ακριβώς ήταν η Ε.Ε. με τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε. Ένα κοινό ευρωπαϊκό "κλουβί", το οποίο συμφέρει μόνον τους ισχυρούς της Ευρώπης. Μια τέτοια κοινή οικονομία άνισων κρατών ήταν θέμα χρόνου να οδηγήσει στη "σφαγή" των αδυνάτων.

Η Ελλάδα κατηγορείται ότι, ενώ ήταν πραγματικά "άρρωστη", αλλοίωσε τα στοιχεία των εξετάσεών της, προκειμένου να μπει και να "επωφεληθεί". Ένας "άρρωστος" με 41 πυρετό και πλήρη αδυναμία, βιαζόταν να μπει στο "κλουβί", για να επωφεληθεί εις βάρος του θηριώδη "Τάισον". Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που βλέπουμε και είναι το αποτέλεσμα της λογικής πορείας των πραγμάτων. Όταν σε έναν χώρο επιτρέπεται η ελεύθερη και χωρίς όρους διακίνηση ανθρώπων, προϊόντων, υπηρεσιών και κεφαλαίων, ευνόητο είναι ότι μέσα σε ελάχιστο χρόνο τα πάντα θα τα "κατακτήσουν" τα μεγάλα και ισχυρά κράτη. Όταν επιτρέπεται η ελεύθερη αγοραπωλησία ακίνητων ιδιοκτησιών μέσα σε έναν χώρο, ευνόητο είναι ότι τα πάντα θα αγοραστούν από τους πλούσιους πολίτες των πλούσιων χωρών. Από τα πιο σημαντικά μέχρι τα πιο ασήμαντα. Οι μεγάλες εταιρείες των μεγάλων κρατών θα καταπιούν το κεφάλαιο των μικρών κρατών. Οι άπειροι καλύτερα αμειβόμενοι εργαζόμενοι των μεγάλων κρατών θ' αρχίσουν να σαρώνουν τις μικροϊδιοκτησίες των φτωχών χωρών.

Δεν υπήρχε δηλαδή κάτι το μυστήριο ή το απρόβλεπτο στην πορεία των πραγμάτων. Όλοι γνώριζαν εξ’ αρχής τι θα ακολουθήσει. Όλοι γνώριζαν ότι ο "άρρωστος" θα καταρρεύσει στο πρώτο χτύπημα. Ποιος στοιχηματίζει πάνω του; Κανένας! Γιατί γνωρίζει το μέλλον του, χωρίς να είναι προφήτης. Δεν υπήρχε δηλαδή μια "κουρτίνα" άγνοιας για το τι θα συμβεί στους αδύνατους εξαιτίας της ΟΝΕ. Όλοι γνώριζαν ότι οι ισχυροί θα λεηλατήσουν την Ελλάδα με μια συγκεκριμένη ιμπεριαλιστική μεθοδολογία, η οποία είναι πάντα ίδια. Θα την ωθούσαν στον υπερδανεισμό, για να της δημιουργήσουν τεράστια χρέη, ώστε από εκεί και πέρα να την υποδουλώσουν, αποσπώντας της τα πάντα.

Γνωστές πρακτικές είναι αυτές, τις οποίες οι ιμπεριαλιστές εφάρμοσαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη στο σύνολο του χρόνου. Το μόνο παράξενο στην περίπτωση αυτήν είναι η παθητική συμπεριφορά των Ελλήνων. Το μόνο παράξενο είναι ότι οι Έλληνες δεν αντέδρασαν. Δεν αντέδρασαν ως φυσιολογικοί άνθρωποι, οι οποίοι βρίσκονται απέναντι σε ένα τέρας. Δεν αντέδρασαν ούτε σαν φυσιολογικά "ζώα", που βρίσκονται απέναντι σε ένα λιοντάρι. Τι έγινε; "Υπνωτίστηκαν". "Παραμυθιά­στη­καν", επειδή οι ιμπεριαλιστές είχαν εξασφαλίσει τη συνεργασία κάποιων Ελλήνων προδοτών. Υπήρχαν συνεργάτες των ιμπεριαλιστών "μέσα" στο ελληνικό "στρατόπεδο" και αυτοί έκαναν τη ζημιά στους Έλληνες.

Οι ιμπεριαλιστές, δηλαδή, πέτυχαν τους στόχους τους, γιατί εξασφάλισαν τη μη αντίδραση των Ελλήνων. Τα κατάφεραν, γιατί έλεγχαν την προπαγάνδα στην Ελλάδα. Έλεγχαν τα ΜΜΕ των διαπλεκομένων, οι οποίοι δεν διέφεραν σε κανένα σημείο από τους κουκουλοφόρους γερμανοτσολιάδες του παρελθόντος. Οι γερμανικές εταιρείες τους τάιζαν με μίζες και δωράκια και αυτοί τις εξυπηρετούσαν στο ακέραιο. Αυτοί οι δωσίλογοι προπαγανδιστές "τάισαν" σκουπίδια στους Έλληνες και τους υπνώτισαν. Τους έπεισαν για την "ισχυρή" Ελλάδα, η οποία μπορεί να "διακριθεί" μέσα στο "κλουβί". Τους έπεισαν για αληθινές "ευκαιρίες", οι οποίες ναι μεν υπήρχαν, αλλά απλούστατα δεν ήταν εφικτές για τους αδυνάτους. Μπορεί να είναι αλήθεια ότι πίσω από τον Τάισον υπάρχει μια επιταγή ενός εκατομμυρίου ευρώ, αλλά ελάχιστοι λογικοί άνθρωποι τη θεωρούν ευκαιρία.

Το κόλπο, για να επιτύχει αυτή η προπαγάνδα, ήταν ότι αποπροσανατόλισαν τους Έλληνες. Τους έβαλαν στο κυνήγι ενός ψευδοστόχου. Του ψευδοστόχου ότι έπρεπε ν' αποδείξουν πως είναι ικανοί να μπουν στην ευρωζώνη. Τους έκλεισαν και το "μάτι", ώστε να τους αφήσουν να πιστεύουν ότι δήθεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν και αθέμιτα μέσα για να το καταφέρουν. Αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά ότι ο άνθρωπος ελέγχεται πιο εύκολα από τα ζώα. Δεν μπορείς να κλείσεις το "μάτι" σε ένα κουνέλι και να το πείσεις ότι μπορεί να "χιμήξει" στο κλουβί με το λιοντάρι. Όσα μαρούλια κι αν του τάξεις, δεν πρόκειται να το "πείσεις". Μόνον οι άνθρωποι γίνονται τόσο ηλίθιοι, που να τους περιγελάνε τα κουνέλια.

Αυτό έκαναν οι Γερμανοί σε συνεργασία με τους γερμανοτσολιάδες. Έπεισαν τους Έλληνες πως είναι κάτι "θετικό" η εισαγωγή στο κοινό νόμισμα μιας κοινής νομισματικής ζώνης και πως το μόνο "αρνητικό" ήταν το μεγάλο εξωτερικό χρέος. Τους έβαλαν να κοιτάνε το χρέος και δεν έβλεπαν τι πραγματικά σημαίνει κοινή νομισματική ζώνη. Λίγη γνώση να είχαν οι Έλληνες, θα μπορούσαν ν' αποφύγουν την παγίδα. Γνώση, του τι συνέβαινε σε ανάλογες περιπτώσεις στον κόσμο. Στο Εκουαδόρ, για παράδειγμα, έγιναν τα ίδια πράγματα, αλλά χωρίς καθόλου "τρυκ". Εκεί τα πάντα εξελίχθηκαν στις πραγματικές τους διαστάσεις. Οι Αμερικανοί, για να "κατακτήσουν" το ανεξάρτητο Εκουαδόρ, έκαναν τα ίδια πράγματα. Στηρίζοντας οι Αμερικανοί στο Εκουαδόρ διεφθαρμένες κυβερνήσεις, του δημιούργησαν τεράστιο δημόσιο χρέος. Όταν αυτό το χρέος έφτασε σε επίπεδο να μην μπορεί να εξυπηρετηθεί, το ανάγκασαν σχεδόν με τη βία να "δολαριοποιήσει" την οικονομία του. Ανάγκασαν δηλαδή το Εκουαδόρ —με το τρομερό χρέος και την ανύπαρκτη οικονομία— να μπει στη ζώνη του δολαρίου και άρα να έχει ως επίσημο νόμισμά του το δολάριο. Γιατί; Για να το λεηλατήσουν σε βαθμό τέτοιο, που να του αφαιρέσουν την ελευθερία.

Οι ΗΠΑ —με τόνους δολαρίων— μπήκαν στο Εκουαδόρ και άρπαξαν τα πάντα. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο γη, υποδομές και δημόσιες επιχειρήσεις έγιναν αμερικανικές ιδιοκτησίες. Κινδύνεψε το δολάριο από την αδυναμία του Εκουαδόρ να δανειστεί; Οι ΗΠΑ του δάνειζαν, γιατί αυτό τις συνέφερε. Όμως, ο λαός δεν παραμυθιάστηκε. Ο λαός αντέδρασε στη φτώχεια της δολαριοποίησης. Αντέδρασε και το σύστημα κατέστειλε τις αντιδράσεις του βίαια. Δεν υπήρχε εκεί ένας "Σημίτης" να τους "εξηγήσει" για το νέο "ισχυρό" Εκουαδόρ, εξαιτίας του δολαρίου. Να τους πείσει ότι πρέπει να πανηγυρίζουν που πήραν τη "βόμβα" στα χέρια τους.

Αυτό ακριβώς έγινε στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, για να καταφέρουν οι Γερμανοί την "εκουαδοροποίησή" της, "δούλεψαν" τους Έλληνες. Μέσω δωσίλογων Μητσοτάκηδων και Σημίτηδων, τους έπεισαν ότι το να μπουν στο Ευρώ είναι ένας μεγάλος στόχος. Τους έπεισαν για την "ισχυρή" Ελλάδα. Τους έπεισαν να κάνουν μόνοι τους αυτό, το οποίο φυσιολογικά δεν θα το έκαναν ούτε με τη βία. Τους έπεισαν ότι το μόνο ζητούμενο της ισχύος είναι ο περιορισμός του εξωτερικού χρέους. Τους έπεισαν να πατήσουν στο κενό, το οποίο το "σκέπαζε" το "σεντόνι" του εξωτερικού χρέους και δεν καταλάβαιναν τι υπάρχει από κάτω. Τους έπεισαν να κάνουν ό,τι τους βόλευε και κατόπιν μπήκαν στην Ελλάδα και τη ρήμαξαν.

Ό,τι δεν θα τολμούσαν να διεκδικήσουν από την Ελλάδα ακόμα και οι Ναζί, το διεκδικεί σήμερα η Γερμανία. Τώρα εμφανίζουν την Ελλάδα σαν απειλή για το ευρώ, όχι γιατί αυτή είναι τέτοια, αλλά για να δώσουν απλά μερίδιο στην ελληνική λεηλασία και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους και Αμερικανούς. Την εμφανίζουν σαν απειλή, για να νομιμοποιήσουν τους κερδοσκόπους να ξεκινήσουν το ξεκοκάλισμά της. Τα θηρία έχουν αγελαία συνείδηση και αφήνουν και σε άλλα όμοιά τους να πάρουν το μερίδιό τους. Γι' αυτόν τον λόγο η οικονομία του 3% της ευρωζώνης εμφανίζεται σαν απειλή για την ίδια την ευρωζώνη, ενώ θα μπορούσε το πρόβλημα να λυθεί μόνον από τη Γερμανία. Αρκεί να δει κάποιος το εμπορικό "ισοζύγιο" μεταξύ των δύο κρατών και θα το καταλάβει.

Μαζί με τις διεκδικήσεις συνεχίζεται βέβαια και το "δούλεμα". Γι' αυτόν τον λόγο τώρα η ναζιστικού τύπου γερμανική κυβέρνηση προσπαθεί να μετατρέψει τον γερμανικό λαό σε συνένοχό της, βάζοντας στο στόχαστρό του τους Έλληνες....

Πηγή ΕΑΜ Β

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Και μ' αυτά και μ' αυτά, φτάνουμε και στον τελευταίο μήνα του χρόνου...

Πέρασε πιά και ο ''επικίνδυνος''(!) Νοέμβριος, όπως είχε περάσει ο ''καυτός'' Σεπτέμβριος, και πιό πριν ο  ''οριακός''  Ιούλιος!


Κουταμάρες και αηδίες για να ξεγελιέται το πόπολο, και να λουφάζει στους καναπέδες και τις πολυθρόνες, περιμένοντας: τίποτα!

Ένα παχύ και βαρύ "τίποτα", που το μεταθέτουμε από Δευτέρα σε Πέμπτη, κι από Φεβρουάριο  σε Ιούνιο, και από Πάσχα στις γερμανικές εκλογές, δίνοντας χώρο και χρόνο στο "σύστημα" και στα κυβερνητικά ανδρείκελα να χορεύουν τον χορό του διαβόλου πάνω στις πλάτες του ελληνικού λαού, στο κουφάρι της ελληνικής οικονομίας, στο ανύπαρκτο πιά μέλλον...


Κι μεις, περιμένουμε ολοχρονίς τι;

Να περάσει κι αυτός ο χρόνος, να 'ρθει ο επόμενος, να γίνει τί;
Να περάσουν τάχα τα χρόνια των μνημονίων και μετά: τσακ! σαν κάποιος να γύρισε τον διακόπτη, να ξαναγυρίσουν όλα στον κανονικό τους ρυθμό;

Και δεν έχουμε καταλάβει ότι δεν υπάρχει "μετά";

Ότι δεν μπορεί να υπάρξει  "μετά", χωρίς ιδρώτα, χωρίς δάκρυα, χωρίς "αίμα"!

Δεν μπορούμε να περάσουμε το φουσκωμένο ποτάμι χωρίς να βραχούμε! 
Χωρίς να ξεσκίσουμε και να ματώσουμε τα πόδια μας στις πέτρες!  
Χωρίς απώλειες!
Δεν γίνεται...

Κι αν δεν το διαβούμε τώρα, το ποτάμι συνεχώς φουσκώνει, βρυχάται, ζητάει ανθρώπινες ζωές και καταστροφές...

Δεν γίνεται να το διαβούμε καβάλα στους καναπέδες!

Σε ένα μήνα τελειώνει κι αυτός ο χρόνος.

Στον απολογισμό που θα κάνουμε, στην απογραφή όσων χάσαμε κι όσων μας μένουν ακόμα, ας θυμηθούμε να βάλουμε στην άκρη, να περισώσουμε ένα σπίρτο...

Αυτό που θα βάλει φωτιά στους καναπέδες...


Πηγή Ουδέν Σχόλιον 

Υ.Γ.  Ο τίτλος του κειμένου μπήκε έχοντας στο μυαλό τις μαριονέτες που κυβερνούν την ύπαρξή μας.  Προχωρώντας όμως το κείμενο ανακαλύπτει κανείς ότι τελικά αυτά που "Υπάρχουν, ακόμη.." είναι οι καναπέδες, η ατολμία και η ανοησία μας...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου