Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Οκτ 2014

Το Βερολίνο προετοιμάζεται και εμπειρογνώμονες διερωτώνται τι θα σήμαινε αυτό για τις μεταρρυθμίσεις, γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung

«Νέες προοπτικές για την Ελλάδα»; Με αυτό τον ερωτηματικό τίτλο το Ίδρυμα Χανς- Ζάιντελ και η Εταιρεία Νοτιοανατολικής Ευρώπης προσκάλεσαν το περασμένο Σαββατοκύριακο Έλληνες και Γερμανούς πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και ειδήμονες στο Μόναχο για να ανταλλάξουν απόψεις γύρω από την Ελλάδα της κρίσης, των ευκαιριών αλλά και των εκλογών που διαφαίνονται στον ορίζοντα με αφορμή την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

«Τα πράγματα σοβαρεύουν τους ερχόμενους μήνες»

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Ο αρθρογράφος της Frankfurter Allgemeine Zeitung που παρακολούθησε τη διημερίδα υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πορεύεται σε εκλογές, αρχές του 2015. «Τους τελευταίους μήνες επικράτησε ησυχία γύρω από την Ελλάδα, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει το αργότερο μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015, οπότε και θα αποφασιστεί εάν θα γίνουν πρόωρες εκλογές», γράφει στο σχετικό άρθρο.
Και υπενθυμίζει ότι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο σε δύναμη κόμμα, θα έχει, όπως είχε και η ΝΔ στις εκλογές του 2012, το μπόνους των 50 εδρών. Σε αυτή την περίπτωση θα γίνει πρωθυπουργός ο Τσίπρας;

Τι θα σήμαινε αυτό για την Ελλάδα και όλα όσα επιτεύχθηκαν με πολύ κόπο, πισωγυρίσματα και με χρήματα ευρωπαίων φορολογουμένων;
Οι εκτιμήσεις κυρίως των προσκεκλημένων από την Αθήνα συνοψίστηκαν στις προειδοποιήσεις του πρώην υπουργού Οικονομίας Κωστή Χατζηδάκη: “Οι λαϊκιστές”, είπε, “θέλουν να ακυρώσουν τις μεταρρυθμίσεις και υπόσχονται πράγματα που καμιά χώρα του κόσμου δεν μπορεί να υλοποιήσει σε περίοδο κρίσης. Τα θύματα είναι οι Έλληνες, αλλά θα την πληρώσουν και οι Ευρωπαίοι”.

Ο κοινός παρονομαστής και από άλλες παρεμβάσεις είναι ότι η ελληνική κρίση δεν πέρασε, τα πράγματα γίνονται και πάλι σοβαρά τους επόμενους μήνες. Ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης, υπουργός Εσωτερικών μέχρι το 2013, απέδωσε τα αυξημένα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στο ότι η μιζέρια έχει ρίξει τους ψηφοφόρους στην αγκαλιά του κόμματος. Όπως τόνισε, η μεσαία τάξη υφίσταται τη μεγαλύτερη αύξηση φόρων και ένα τμήμα της στρέφεται προς τις λαϊκιστικές και εθνικιστικές δυνάμεις.

Προετοιμάζεται το Βερολίνο

Το ζήτημα είναι ότι το Βερολίνο προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο ότι κάποια στιγμή θα έχει να κάνει με τον Τσίπρα ως πρωθυπουργό. Ο αρθρογράφος αναφέρεται σε πρόσφατες συναντήσεις αντιπροσωπείας πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ με στελέχη των υπουργείων Οικονομίας και Οικονομικών.

Το ενδιάμεσο πρόσωπο αυτής της προσεκτικής προσέγγισης, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, είναι ο Γιεργκ Άσμουσεν, υφυπουργός στο υπουργείο Εργασίας και πρώην μέλος του διευθυντηρίου της ΕΚΤ, ο οποίος έχει συναντηθεί με τον Τσίπρα πολλές φορές, στη Φραγκφούρτη, στην Αθήνα και στο Βερολίνο.

Επικρατεί η εντύπωση μάλιστα ότι σε προσωπικές συζητήσεις ο Τσίπρας και οι άνθρωποί του δείχνουν πιο πραγματιστές από δηλώσεις που επιλέγουν για δημόσια χρήση. «Αυτό δεν είναι καινούργιο», παρατηρεί ο Γερμανός αρθρογράφος υπενθυμίζοντας ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου πριν από τις εκλογές του 1981 σκέφτονταν δυνατά για έξοδο της Ελλάδας από την τότε ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ, μετά την εκλογική του νίκη όμως τα ξέχασε όλα.

Πηγή Deutche Welle



everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς


Ξεφύλλιζα αυτές τις ημέρες έναν τόμο, τιτλοφορείται: «Η εποποιΐα 1940-41», εκδόσεις «Αρχείον Ιστορικόν Σελίδων» (του 1965), ο οποίος περιέχει, σε φωτοτυπίες, πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής του 1940-41, κατά την διάρκεια τής μεγαλειώδους νίκης. Σε πολλά διαβάζουμε κείμενα πολεμικών ανταποκριτών.

Σ’ ένα απ’ αυτά ο Αλέκος Λιδωρίκης (δημοσιογράφος και γνωστός θεατρικός συγγραφέας 1907-1988), τον Ιανουάριο του 1941, γράφει στην εφημερίδα «Η ΝΙΚΗ», για «το μεγάλο μυστικό των πολεμιστών μας». Ζει με τους στρατιώτες, μοιράζεται τα πάθια και τους καημούς τους, χαίρεται και καμαρώνει την αντρειοσύνη τους. «Κάπου στο μέτωπο», όπως σημειώνει, συναντά έναν φαντάρο.

Αντιγράφω:
«Αυτό που μου ‘κανε κατάπληξη, που μου ‘δωσε συγκίνηση, που έκθαμβο με κράτησε για αρκετά λεπτά, ήταν το θέαμα ενός φαντάρου, που κουρασμένος, τσακισμένος, με γένεια ατίθασα και άτακτα, αιματωμένος, λασπωμένος, είχε τραβήξει μοναχός κάτω από ένα δέντρο και κάτι χάραζε σ’ ένα χαρτί.
Πλησίασα για να τον δω, βέβαιος πως γράφει στην μάνα, στη γυναίκα του, στο σπίτι…
Μα τί μεγάλο λάθος! Με τη ορθογραφία που κρατώ, διάβασα αυτούς τους στίχους:
“Βρε τη κανόνια, τη ντουφέκια, τη κακό/στους Ιταλούς σκορπίσαμαι παντού τον πανικό/Βόηθα Χριστέ και Παναγιά και ση άγιου Ανδρέα/στη χάρη σου να φθάσωμε όλος ο στρατός παρέα”.
Τον κοίταξα, με κοίταξε… Αυθόρμητα με πήρε το γέλιο, που ίσως να έμοιαζε με κλάμα…
- Βρέ συ, τι κάνεις; τον ρώτησα χτυπώντας τον στον ώμο…
Σήκωσε το κεφάλι του, έξυσε τ’ αγριωπά του γένεια, με την παλάμη ολόκληρη. Κι απάντησε:
- Γλεντάω!
Μία λέξη… Μέσα σ’ αυτήν ας διακρίνει ο αναγνώστης κάτι από το μυστήριο, το ανεξάντλητο γοητευτικό μυστήριο που κρύβει στην ψυχή του ο αγαπημένος στρατιώτης μας».
Γλέντι ήταν το ’40 για τον λαό μας, τον οπλίτη και τον πολίτη. Πανηγύρι ήταν ο πόλεμος. Γλεντούσε, καταματωμένος ο άγνωστος στρατιώτης. Το μυστικό, το γοητευτικό μυστήριο, που τάραζαν τα σπλάχνα του-και δεν μας το αποκαλύπτει ο αείμνηστος Λιδωρίκης-ήταν ένα, απλό και μεγαλοπρεπές: το ντροπή να ντροπιαστούμε. Εκείνη η γενιά, η γενιά του ’40, σκαρφάλωσε στις περήφανες αετοκορφές, «κομμένες θαρρείς απ’ το χέρι του Θεού», γιατί άφηναν πίσω τους «λίκνα και τάφους, που μουρμουρίζουν» (Νικ. Βρεττάκος), το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα την μέθυσε, μία νηφάλιος μέθη που στην γλώσσα μας λέγεται φιλοπατρία.

Θυμήθηκα μια φράση του αγίου Κοσμά του Αιτωλού:
« …Καθώς ένα χελιδόνι χρειάζεται δύο πτέρυγας διά να πετά εις τον αέρα, ούτω και ημείς χρειαζόμεθα αυτάς τα δύο αγάπας-αγάπην εις τον Θεόν μας και εις τους αδελφούς μας-διότι χωρίς αυτών είναι αδύνατον να σωθώμεν» («Κοσμάς ο Αιτωλός», επ. Αυγουστίνου Καντιώτου, σελ. 109).
Αν θέλουμε και μεις ως πατρίδα να πετάξουμε, πρέπει να αποκτήσουμε και πάλι τα πρωτινά μας φτερά τα μεγάλα. Και η μία «πτέρυγα» λέγεται φιλοπατρία και η άλλη πίστη.

Το ’40, το βράδυ που επισκέφτηκε ο Γκράτσι τον Μεταξά και κηρύχτηκε ο πόλεμος, ξεκίνησε μία κρίση. Σ’ εκείνη την κρίση ο λαός μας, δεν κρύφτηκε στα υπόγεια, όπως τον θέλουν οι Γραικύλοι της σήμερον, που γράφουν τις έντυπες μαγαρισιές και τις περνούν και στα σχολικά βιβλία. (Βιβλίο Γλώσσας Ε’ Δημοτικού, σελ. 44-45).
Σ’ εκείνη την κρίση δεν περίμεναν από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων των καναλιών, να βρουν παρηγοριά.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Διαβάζω και πάλι μία άλλη ανταπόκριση του Αλ. Λιδωρίκη, στην εφ. «Ασύρματος» αυτή τη φορά, στις 25 Μαρτίου του 1941.
«Απάνω στην Κλεισούρα μία νύχτα βροχερή και σκοτεινή, θυμάμαι ένα παλληκαρόπουλο που άκουγε σκεπτικό τ’ άλλα παιδιά να τραγουδάνε σιγά-σιγά, γλυκά-γλυκά, πεσμένα και κουκουλωμένα πάνω και μέσα στις κουβέρτες τους και στα αντίσκηνά τους. Θολώσανε έξαφνα τα μάτια του.
- Ξέρεις τι σκέπτομαι; μου είπε. Πώς ήμασταν ως τώρα γενιά φτωχή και αλογάριαστη και παρεξηγημένη. Μας έλεγαν ανάξιους των προγόνων μας, μιλούσανε μόνο γι’ αυτούς και μας ξεγράφανε τους νέους, σαν να μην είχαμε και μεις στα στήθη μας φωτιά…
Αυτό ήταν το μεγάλο λάθος που φτάσαμε ως κι οι ίδιοι-εμείς οι Έλληνες-να το πιστέψουμε απόλυτα. Είχαμε λησμονήσει κι αυτούς τους στίχους του μεγάλου Σολωμού:
- Η ψυχή μου αναγαλλιάζει
πως ο κόρφος καθεμιάς
γλυκοβύζαχτο ετοιμάζει
γάλα αντρειάς και ελευθεριάς».
Ίσως και σήμερα αυτό το άθλιο, τρισάθλιο και κακόβουλο ψέμα μας καθηλώνει, μας παραλύει. Πώς νέρωσε πια το γάλα της Ελληνίδας μάνας μας, πως σβήστηκε η Παράδοση. Όχι. Τίποτε δεν χάθηκε. Αν φύγουν τα σάβανα και οι σαβανωτές μας, ξένοι και οι ημέτερες ανθρωποκάμπιες της πολιτικής, θα λάμψει και πάλι η ηλιόλουστη Ελλάδα μας.

Να κλείσω μ’ ένα από τα ηρωϊκότερα επεισόδια εκείνου του καιρού.
Το διηγήθηκε ο Στρατής Μυριβήλης, κατά την εκφώνηση του πανηγυρικού στην Ακαδημία Αθηνών στις 27 Οκτωβρίου του 1960.
«Είχε οργανωθή, όπως θα θυμάστε, κατά τη διάρκεια του αγώνος υπηρεσία μεταγγίσεως αίματος, από τον Ερυθρό Σταυρό της Ελλάδος. Είχα ένα φίλο γιατρό, σ’ αυτή την υπηρεσία, λοιπόν πήγαινα κάπου-κάπου να τον δω και να τα πούμε.
Ο κόσμος έκαμε ουρά κάθε μέρα για να δώση το αίμα του για τους τραυματίες μας. Ήταν εκεί νέοι, κοπέλες, γυναίκες, μαθητές, παιδιά, που περίμεναν τη σειρά τους. Μια μέρα λοιπόν ο επί της αιμοδοσίας φίλος μου γιατρός, είδε μέσα στη σειρά των αιμοδοτών που περίμεναν, να στέκεται και ένα γεροντάκι.
- Εσύ, παπούλη, του είπε ενοχλημένος, τι θέλει εδώ;
Ο γέρος απάντησε δειλά:
- Ήρθα κ’ εγώ, γιατρέ, να δώσω αίμα.
Ο γιατρός τον κοίταξε με απορία και συγκίνηση. Ο γέρος παρεξήγησε το δισταγμό του. Η φωνή του έγινε πιό ζωηρή.
- Μη με βλέπεις έτσι, γιατρέ μου. Είμαι γερός, το αίμα μου είναι καθαρό, και ακόμα ποτές μου δεν αρρώστησα. Είχα τρεις γιούς. Σκοτώθηκαν και οι τρεις εκεί πάνω. Χαλάλι της πατρίδας. Όμως μου είπαν πως οι δυό, πήγαν από αιμορραγία. Λοιπόν, είπα στη γυναίκα μου, θα ‘ναι κι άλλοι πατεράδες, που μπορεί να χάσουν τα παλληκάρια τους γιατί δε θα ‘χουν οι γιατροί μας αίμα να τους δώσουν. Να πάω να δώσω κ’ εγώ το δικό μου. “Άϊντε, πήγαινε, γέρο μου” μου είπε κι ας είναι για την ψυχή των παιδιών μας. Κ’ εγώ σηκώθηκα και ήρθα.
Αγαπητοί φίλοι.

Σας ανέφερα περιπτώσεις που μπορούν και έπρεπε να γράφουνται στα βιβλία των παιδιών μας, όταν θ’ αποχτήσουν τα παιδιά μας τα βιβλία που πρέπει, όπως αναφέρουνται παραδείγματα για την ανδρεία και την αρετή των Ελλήνων, ξεσηκωμένα απ’ την αρχαία μας ιστορία. Από κανένα απ’ αυτά τα ιστορικά παραδείγματα δεν είναι κατώτερα αυτά που είδα και άκουσα στην προκάλυψη του Ελληνικού Στρατού, το χειμώνα του ’41. Όμως καμμιά ιστορία, ούτε η αρχαία ελληνική, δεν αναφέρει ένα παράδειγμα, σαν κι αυτό που μου διηγήθηκε ο φίλος μου ο γιατρός του Ερυθρού Σταυρού. Το νέο στοιχείο που προσθέτει τούτη η διήγηση, είναι το στοιχείο της αγάπης. Είναι το στοιχείο του χριστιανικού αλτρουισμού, με το οποίο η θρησκεία του Ιησού συμπλήρωσε τον κανόνα της αρετής που μας παράδωσε η αρχαία Ελλάδα. Ανδρείους μπορεί να βγάλη κάθε πατρίδα. Αγίους, όμως, μόνο η Ελλάδα».


everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η τουρκική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί ότι το εκτός νόμου Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), δεν θα γλιτώσει μετά από τη δολοφονία των τριών στρατιωτών στη νοτιοανατολική επαρχία Hakkari στις 25 Οκτωβρίου, λέγοντας ότι είναι αποφασισμένη να προωθήσει την ειρηνευτική διαδικασία δεν θα υποκύψει στην τρομοκρατία ή στους τρομοκράτες.

«Κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει ότι οι νόμιμες δυνάμεις ασφαλείας του κράτους και οι τρομοκράτες είναι στο ίδιο επίπεδο. Δεν είναι δυνατόν για εμάς να δεχθούμε ένα επιχείρημα τέτοιο, όπως «αντίποινα για τη δολοφονία των τριών τρομοκρατών», είπε ο πρωθυπουργός Ahmet Davutoğlu στις 26 Οκτωβρίου, μια ημέρα μετά από τις δολοφονίες των τριών στρατιωτών ενώ περπατούσαν με τα πόδια στο κέντρο της πόλης.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Αναφερόταν στη δολοφονία τριών μελών του ΡΚΚ από τις δυνάμεις ασφαλείας στις 23 Οκτωβρίου στην ανατολική επαρχία του Kars, αφού επιτέθηκαν σε ένα υδροηλεκτρικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή Kağızman.

«Μίλησα με τον υπουργός Εσωτερικών μας, τον αρχηγός μας ΓΕΣ και με τον κυβερνήτης μας για τη χθεσινή επίθεση (στο Hakkari). Έδωσα την ίδια εντολή στον καθένα από αυτούς: Εκείνοι που έκαναν αυτή την προδοτική πράξη θα καταδιωχθούν, θα γίνουν όλες οι απαιτούμενες ενέργειες και θα πάρουν μόνο έρημο», ανέφερε ο Davutoğlu, μιλώντας κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στη νότια επαρχία της Kahramanmaraş.

Εν τω μεταξύ, στην Άγκυρα , σε μια εξέλιξη που ενδέχεται να ρίξει λάδι στη φωτιά, το Γενικό Επιτελείο ανακοίνωσε ότι το σώμα του φύλακα του χωριού ο οποίος είχε απαχθεί από το PKK και είχε χαθεί για δύο μήνες βρέθηκε κρεμασμένος από μια θέση τηλεγράφου στην περιοχή Tatvan από την νοτιοανατολική επαρχία Bitlis.

Παρά τέτοια περιστατικά, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε ότι η ειρηνευτική διαδικασία με στόχο τον τερματισμό της σύγκρουσης που κρατάει τρείς δεκαετίες μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας της Τουρκίας και του ΡΚΚ θα συνεχιστεί, αλλά προειδοποίησε ότι οι αρχές δεν θα επιτρέψουν καμία βλάβη σ τη δημόσια τάξη.

Σε μια δήλωση που κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου, το Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) περιέγραψε τη δολοφονία των στρατιωτών ως θέμα «μεγάλη θλίψης και ανησυχίας» και επίσης δήλωσε ότι η ειρηνευτική διαδικασία θα πρέπει να συνεχίσει την πορεία της.
Εν μέσω αυξημένου αντι – ΡΚΚ συναισθήματος σε όλη τη χώρα, η κυβέρνηση επιδίωξε να τονίσει ότι ο κύριος συνομιλητής στις ειρηνευτικές συνομιλίες δεν ήταν η «τρομοκρατική οργάνωση» αλλά «οι άνθρωποι».

Από την πλευρά του, το κύριο αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) με αρχηγό τον Kemal Kılıçdaroğlu εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για τις δολοφονίες των στρατιωτών.

«Είμαι πολύ λυπημένος. Αυτή η εικόνα δεν ταιριάζει με την Τουρκία. Ελπίζω ότι αυτά είναι τα τελευταία συμβάντα και η Τουρκία να μην αντιμετωπίζει ποτέ ξανά τέτοια θλίψη», δήλωσε σε δημοσιογράφους στην Αττάλεια στις 25 Οκτωβρίου.

Απόδοση: Λούρου Σταυρούλα
Πηγή Γοργά


everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Μαχητές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος αποκεφάλισαν τέσσερα μέλη μιας σουνιτικής φυλής στο ανατολικό τμήμα της χώρας

Οι τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) αποκεφάλισαν τέσσερα μέλη της σουνιτικής φυλής Σαϊτάτ στην ανατολική Συρία, ανέφερε σήμερα μια μη κυβερνητική οργάνωση, συνεχίζοντας να θέτουν στο στόχαστρο τα μέλη της μειονότητας αυτής σε βάρος της οποίας είχαν διαπράξει ήδη μια σφαγή τον Αύγουστο.

«Το ΙΚ αποκεφάλισε την Κυριακή τέσσερις άνδρες (μέλη) της φυλής Σαϊτάτ στην πόλη Μπουκάμαλ της επαρχίας Ντέιρ αλ Ζορ, τους οποίους κατηγόρησαν, μπροστά στο πλήθος που συγκεντρώθηκε για να παρακολουθήσει την εκτέλεση, ότι συνεργάζονταν με το καθεστώς» του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ράμι Άμπντελ Ραχμάν, ο διευθυντής του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η Μπουκάμαλ, που βρίσκεται στα σύνορα με το Ιράκ, είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις που έχουν πέσει στα χέρια του ΙΚ. Οι τζιχαντιστές ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Συρίας, όπου εφαρμόζουν μια εξτρεμιστική εκδοχή του σουνιτικού ισλάμ.

Η Σαϊτάτ είναι μια μεγάλη σουνιτική φυλή στη Ντέιρ αλ Ζορ, μια πετρελαιοπαραγωγική επαρχία όπου πολλοί κάτοικοι εξεγέρθηκαν εναντίον των τζιχαντιστών.

Αλλά μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες του Αυγούστου πάνω από 700 μέλη της φυλής αυτής σφαγιάστηκαν από τους τζιχαντιστές• στην μεγάλη τους πλειονότητα ήταν άμαχοι σε χωριά.

Η φυλή είχε ξεσηκωθεί στα τέλη του Ιουλίου εναντίον του ΙΚ, μετά την παραβίαση μιας συμφωνίας ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα: τα μέλη των Σαϊτάτ είχαν υποσχεθεί πως δεν επρόκειτο να αντιταχθούν στους τζιχαντιστές, εάν αυτοί δεν στοχοθετούσαν μέλη της φυλής.

Μετά την εμφάνισή του το 2013, εν μέσω της συριακής σύρραξης, το ΙΚ πολεμά σε πολλαπλά μέτωπα - εναντίον του καθεστώτος, εναντίον άλλων ανταρτών, εναντίον των Κούρδων - και δεν διστάζει να αποκεφαλίζει και να σταυρώνει τους εχθρούς του ή παραβάτες της ακραίας εκδοχής του ισλαμικού νόμου που εφαρμόζει.



everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Για πέμπτη φορά φέτος τουρκικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από τους Ανθρωποφάγους και το Μακρονήσι του νησιωτικού συμπλέγματος των Φούρνων, σε ύψος μόλις 500 ποδιών.

Για πέμπτη φορά φέτος τουρκικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από τους Ανθρωποφάγους και το Μακρονήσι του νησιωτικού συμπλέγματος των Φούρνων.

Πρόκειται για σχηματισμό 6 τουρκικών F-16, τα οποία εισερχόμενα στο FIR Αθηνών, μεταξύ Χίου και Λέσβου, στις 13.11, χωρίς να καταθέσουν σχέδιο πτήσεως, πέταξαν πάνω από τους Ανθρωποφάγους, σε ύψος μόλις 500 ποδιών.

Κατά δε την έξοδο τους από το FIR Αθηνών, στις 13.38, τα ίδια τουρκικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από το Μακρονήσι, σε ύψος 9.000 ποδιών, και στις 13.42 ξαναπέταξαν πάνω από τους Ανθρωποφάγους, σε ύψος 8.000 ποδιών.
Ο τουρκικός σχηματισμός εξήλθε του FIR Αθηνών, στις 13.44, νοτίως της Σάμου. Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν και αναχαιτίσθηκαν από αντίστοιχα ελληνικά μαχητικά.

Υπενθυμίζεται ότι στις 9 Ιουλίου 4 τουρκικά F-4 είχαν πετάξει πάνω από τους Ανθρωποφάγους σε ύψος 3.000 ποδιών.
Στις 30 Μαΐου 4 τουρκικά F-16, είχαν πετάξει πάνω από τους Ανθρωποφάγους και το Μακρονήσι σε ύψος 2.800 ποδιών και 10.000 ποδιών ανά ζεύγος.
Πάνω από τα δύο νησιά είχαν πετάξει και στις 7 Μαρτίου 6 τουρκικά F-16 πετώντας, σε ύψος 3.000 ποδιών τα τέσσερα, και 15.000 ποδιών τα άλλα δύο, ενώ στις 22 Ιανουαρίου, επίσης 6 τουρκικά F-16 είχαν πετάξει πάνω από τους Ανθρωποφάγους σε ύψος 5.000 ποδιών.


everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Γιώργου Νούτσου

Διάφορα φιλοσαμαρικά blogs προσπαθούν με ιαχές στήριξης, να αποτρέψουν την αμφισβήτηση Σαμαρά στη ΝΔ ! «Η κυριαρχία του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία του κόμματος δεν αμφισβητείται», λένε… Για να συμπληρώσουν πιο κάτω… «Ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει ισχυρός στο «γαλάζιο» εσωκομματικό πεδίο» … «Tο πρωθυπουργικό ιμπέριουμ δεν αμφισβητείται εκ των έσω» … «Oυδείς μπορεί και είναι σε θέση να αμφισβητήσει τον Αντώνη Σαμαρά»!

Βέβαια, και μόνο η μονότονη επανάληψη του ίδιου μοτίβου σε παραλλαγές, δείχνει μια απίστευτη αγωνία ! Και επιβεβαιώνει μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια… Ο Αντώνης Σαμαράς ήδη αμφισβητείται…!

Λανθάνουν όσοι πιστεύουν, πως η αμφισβήτηση πρέπει να κραυγάζεται. Η αμφισβήτηση βιώνεται… Τόσο από αυτόν που αμφισβητεί και προφανώς έχει πάμπολλους λόγους για να το κάνει, όσο κι από αυτόν που αμφισβητείται ! Η εξωτερίκευση όμως είναι κάτι διαφορετικό και μπορεί πολλές φορές να μην αποτολμάται…

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Είναι όπως καλά γίνεται αντιληπτό, ένα παιχνίδι σχεδιασμών και συμφερόντων. Οι μεν να προβάλλουν τον αδιαφιλονίκητο ηγέτη, εν γνώσει τους πως αμφισβητείται… Οι δε, να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να αποτινάξουν από πάνω τους, σε χρόνο και με τρόπο που θα επιλέξουν, το «φορτίο» Σαμαρά!Όλα τα παραπάνω λεπτεπίλεπτα και ταχυδακτυλουργικά κολπάκια, αφορούν, όπως είναι λογικό, τον μικρόκοσμο του κόμματος της ΝΔ! Τους κομματικούς και κοινοβουλευτικούς κανθαρίσκους, τις ενθεν κακείθεν παρεούλες, τους εκκολαπτόμενους κομματικούς νεοσσούς και τις από τα σπλάχνα της παράταξης προερχόμενες και πολλές αμαρτίες φέρουσες, παλιοκομματικές καραβάνες!

Πρωτίστως όμως, δεν αφορούν την κοινωνία, η οποία ρημαγμένη καθώς είναι, φοβισμένη κι ανήμπορη, εξαθλιωμένη και καθημερινώς βιαζόμενη, έχει ήδη βγάλει την ετυμηγορία της. Το ότι δεν φωνασκεί, δεν υποδηλώνει αναποφασιστικότητα ή δισταγμό. Υποδηλώνει ίσως αγωνία και φόβο. Υποδηλώνει ταραχή αλλά και υποβόσκουσα οργή. Πρυτανεύει προφανώς στην κρίση του κόσμου, η ουσιαστική αμφισβήτηση , που με τρόπο δημοκρατικό σε πρώτη ευκαιρία θα εκφραστεί στην κάλπη κι όχι η ανέξοδη κι αδιέξοδη ρητορική ή οι άσφαιρες και δόλια κακοποιημένες, όπως αποδείχτηκε, λαικές εξεγέρσεις και κινητοποιήσεις!

Όσο για τους φερέλπιδες ή και απέλπιδες «δελφίνους», αυτοί, πιστοί στη γραμμή των κλασσικών κομματικών μεθοδεύσεων, αμφισβητούν μεν, αναμένουν δε την πιο πρόσφορη στιγμή για να χτυπήσουν ! Και είναι λογικό… Γιατί το διακύβευμα για την μετά Σαμαρά εποχή, δεν είναι αυτός καθ αυτός ο Σαμαράς, αλλά κύρια οι παράτρεχάμενοί του, οι ευνοούμενοί του, οι συνεργάτες του, οι κόλακες του, όλοι εκείνοι που κάποια στιγμή πίστεψαν σ αυτόν, προσκολλήθηκαν κοντά του, ανέμεναν την εύνοιά του, παρέμειναν πιστοί από φόβο, υπολογισμό ή δειλία και δεν ακολούθησαν –μέχρι τη στιγμή αυτή τουλάχιστον- την περπατησιά κάποιου άλλου!!!

Όμως οι συνθήκες αλλάζουν. Και μαζί τους μεταλλάσσονται κι οι άξονες της αντίδρασης μας. Αν σήμερα όλοι οι παραπάνω σιωπούν, δεν σημαίνει πως δεν αμφισβητούν. Δεν σημαίνει πως δεν στήνουν ήδη τα δικά τους καπετανάτα. Πως δεν αναζητούν αφορμές για διαφοροποίηση και κομματικό διχασμό. Κι είναι στιγμές που κι εγώ απόλυτα τους δικαιώνω καθότι στη σημερινή ΝΔ αναζητούνται πολλά από όσα κάποια στιγμή, από την παιδική μας κιόλας ηλικία μας έφεραν κοντά της…!

Τι το «δεξιό» εκφράζει η σημερινή ΝΔ;
Τι το πατριωτικό;
Τι το κοινωνικά ευαίσθητο;
Πόσο κοντά στις αρχές του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού κινείται και πόσο έχει αποκλίνει από τον κοινωνισμό στην πολιτική της;
Πόσο υπεραμύνεται την καθαρότητα των μεταπολιτευτικών της προταγμάτων την ώρα και καθιστά το εξίσου ρημαγμένο και ένοχο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, ισότιμο συνομιλητή και συνδιαχειριστή των εθνικών μας πραγμάτων, δίνοντας, στην πράξη άλλοθι, σε πολιτικές που κάποτε αποτελούσαν πεδίο γενικευμένων συρράξεων στην ελληνική πολιτική σκηνή..!

Αμφισβητείται λοιπόν…
Και λογικά αμφισβητείται !
Κι αν ευκαιριακά η αμφισβήτηση δεν εκφράζεται, μάλλον πιότερο θα έπρεπε να τους ανησυχεί!
Η νέα Νέα Δημοκρατία, η νέα Νέα Ελλάδα ή όπως αλλιώς αύριο θα αποκαλείται η εκ του μηδενός πηγάζουσα και ορθοποδούσα Νέα Κεντροδεξιά παράταξη, οφείλει αν χρήσιμη θέλει να φανεί στον τόπο, να αποτινάξει πλείστα όσα από το παρελθόν της!
Ένα από αυτά και το ξεπερασμένο, γεμάτο ιδεοληψίες, κουρασμένο και γηρασμένο πολιτικό προσωπικό της…!
Το αναμενόμενο από την κοινωνία Νέο, οφείλει να κραυγάζει και να αποδεικνύει κάθε στιγμή την φρεσκάδα του, την φιλοπατρία του, την τόλμη του, την κοινωνική του ευαισθησία, προτάσσοντας την αξιοπρέπεια, την αξιοσύνη και την ηθική σε στιβαρούς πυλώνες των πολιτικών του…
Στοιχεία, που δυστυχώς ο πανταχόθεν αμφισβητούμενος πλέον Σαμαράς, επ’ ουδενί διαθέτει…!!!



everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στη δημοσιότητα τα Βρετανικά Αρχεία για τον Γεώργιο Γρίβα- Διγενή

Σε έξι φακέλους που καλύπτουν την περίοδο 1945- 1962, είναι συγκεντρωμένα στα Βρετανικά Αρχεία τα έγγραφα της Υπηρεσίας Ασφαλείας MI5 και της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Ασφαλείας MI6, που αποχαρακτηρίστηκαν σήμερα και αφορούν τον Γεώργιο Γρίβα- Διγενή, ο οποίος ήταν ο στρατιωτικός ηγέτης των Ελληνοκυπρίων στον αγώνα του 1955- 59 κατά της αποικιοκρατίας.

Η μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στις σχέσεις του Γρίβα με το Μακάριο, την τότε ελληνική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στα πολιτικά σχέδιά του στην Ελλάδα, αλλά και στο χαρακτήρα του ανδρός.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), σε έγγραφο με ημερομηνία 12/6/56 και τίτλο «Ο στρατηγός Γρίβας και η Οργάνωση "Χ"», αναφέρονται ως μειονεκτήματά του «η αλαζονεία του, η έπαρση και η περιορισμένη διανοητική δύναμή του». Από ‘κει και πέρα, πάντως, όπως σημειώνεται στο ίδιο έγγραφο, το ιστορικό του αποδείκνυε πως ήταν καλός επαγγελματίας στρατιώτης, θαρραλέος, οπαδός της μοναρχίας και «λυσσαλέος αντικομμουνιστής», στοιχεία που εκτιμούσαν οι Βρετανοί των υπηρεσιών ασφαλείας.

Αποκαλύπτεται μάλιστα ότι είχε συζητηθεί με τον προσωπάρχη του Βρετανού κυβερνήτη της Κύπρου μια πρόταση αμαύρωσης του Γρίβα, μέσα από αρνητική προπαγάνδα. Ο προσωπάρχης, όμως, είχε συμφωνήσει με την τελική εκτίμηση των αρμοδίων υπηρεσιών πως «κάθε απόπειρα να εφευρεθεί βρωμιά (sic) για τον Γρίβα θα ήταν δίκοπο όπλο».

Στις 11/3/59, ο ταξίαρχος Μπιλ Μάγκαν, διευθυντής της ΜΙ5 με ευθύνη συντονισμού των συνεργατών της υπηρεσίας στο εξωτερικό, επιχείρησε μία εκτενέστατη «σκιαγράφηση της προσωπικότητας» του στρατηγού Γρίβα. Τον χαρακτηρίζει αρχικά «ασυνήθιστο άνδρα» και επαναλαμβάνει σε διάφορα σημεία ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο «πρακτικό», ο οποίος δεν ήταν «της αφηρημένης θεωρίας». Στο ίδιο έγγραφο ο Γρίβας- Διγενής περιγράφεται ως ένας «καιροσκόπος» άνθρωπος της δράσης, «χωρίς διορατικότητα», αλλά «με αποφασιστικότητα». «Είναι από αυτούς που πράττουν, όχι από αυτούς που σκέφτονται. Είναι ανίκανος να καταστρώσει ένα στρατηγικό σχέδιο, αλλά σίγουρος ότι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε τακτική πρόκληση εμφανιζόταν μπροστά του», αναφέρεται ενδεικτικά.

Στην προσπάθεια αντιμετώπισης του Γρίβα, οι Βρετανοί, όπως μεταδίδει από το Λονδίνο το ΚΥΠΕ, ερεύνησαν προσεκτικά και το παρελθόν του.

Σε έγγραφο, με ημερομηνία 26/4/56, αναφέρεται ότι «η (βρετανική) κυβέρνηση της Κύπρου επιζητεί εναγωνίως να αποκτήσει οποιεσδήποτε διαθέσιμες λεπτομέρειες -όσο πιο φρικιαστικές, τόσο καλύτερα- για τις αντικομμουνιστικές επιχειρήσεις και τις φρικαλεότητες που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα από την Οργάνωση "Χ" του Γρίβα». Όπως δηλώνεται, σκοπός των Βρετανών στην Κύπρο ήταν να περάσουν τις λεπτομέρειες αυτές σε ένα φυλλάδιο, που θα κυκλοφορούσαν ανωνύμως, με στόχο να στρέψουν τους Κύπριους κομμουνιστές εναντίον του Γρίβα και της ΕΟΚΑ και να τους κάνουν «πιο πρόθυμους να αποκηρύξουν και να εναντιωθούν στην ΕΟΚΑ».

Πριν από το σχέδιο Μακμίλαν, μυστικό έγγραφο της MI6 με ημερομηνία 18/3/58, που απευθύνεται προς το Αποικιακό Γραφείο, με τίτλο «Οι απόψεις του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για την κατάσταση στην Κύπρο», αναφέρει πως σε ομιλία του στις 26/2 στην Αθήνα σε κοινό Κυπρίων και υποστηρικτών της ελληνικής κυβέρνησης που είχαν επιρροή, ο Μακάριος είχε πει -πάντα σύμφωνα με τους Βρετανούς της MI6- ότι έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος εξόδου από το κυπριακό αδιέξοδο, από τη στιγμή που «ο κυπριακός λαός και πράγματι και ο ίδιος είχαν κουραστεί από τον αγώνα».

Το έγγραφο αναφέρει ότι ο Μακάριος είχε εκμυστηρευθεί σε έναν από τους συμβούλους του σε μια πρόσφατη συνομιλία ότι είχε κάνει λάθος μη αποδεχόμενος τους όρους που είχαν πρωτοπροσφερθεί από τον κυβερνήτη Χάρντινγκ, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μεταξύ τους.

Στα περισσότερα από τα έγγραφα, που αναφέρονται στον ρόλο και στις επαφές του Γρίβα στην Κύπρο, της περιόδου μετά τον αγώνα κατά των Βρετανών, επισημαίνονται από τους συντάκτες οι όλο και πιο κακές σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

Στην αναλυτικότατη σκιαγράφηση του χαρακτήρα και των κινήτρων του Γρίβα, ο ταξίαρχος Μάγκαν σχολιάζει πως «η σχέση του Γρίβα με τον Μακάριο δεν ήταν ποτέ εύκολη». Όπως εξηγεί, «έμοιαζαν να μην συμπαθούν ο ένας τον άλλον και σε πολλές αναφορές του πρώτου στον δεύτερο διακρίνεται μια νότα περιφρόνησης».

Όχι ιδιαίτερα ομαλές ήταν και οι σχέσεις του Γρίβα με την ελληνική κυβέρνηση. Όπως αναφέρει ο Μπιλ Μάγκαν, ο Διγενής δεν ήταν «δουλοπρεπής» απέναντι στους πολιτικούς: «Αντίθετα εισερχόταν όσο μπορούσε στα δικά τους χωράφια. Δεν είχε καμία αίσθηση προσωπικής κατωτερότητας». Στα έγγραφα του 1959 το ενδιαφέρον των Βρετανών της MI5 στρέφεται στις πολιτικές επιδιώξεις του Γεωργίου Γρίβα, στις συμβουλές που λάμβανε από συμμάχους του στην Αθήνα και την οξυμένη σχέση του με τον Κ. Καραμανλή και τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Ευ. Αβέρωφ.

Για πολύ καιρό ο Γρίβας διατεινόταν ότι δεν είχε πρόθεση να μπει στην πολιτική αρένα της Ελλάδας, ωστόσο η εκτίμηση των Βρετανών και αρκετών εκ των ατόμων που βρίσκονταν στον στενό του κύκλο ήταν πως θα έπαιρνε την απόφαση, όταν έκρινε ώριμες τις συνθήκες. Οι Βρετανοί τον θεωρούσαν «υπερβολικά φιλόδοξο» για να μείνει εκτός ελληνικής πολιτικής σκηνής, ιδίως από τη στιγμή που θεωρούσε ότι του αναλογούσε ένα ρόλος «σωτήρα του έθνους». Πολλές είναι οι αναφορές σε ανησυχία της κυβέρνησης Καραμανλή για την επίπτωση που θα είχε η κάθοδος του Γρίβα στην πολιτική.

Βρετανικές αναφορές εκτιμούσαν ότι ο Γρίβας είχε τέσσερις επιλογές ώστε να βρεθεί στην εξουσία, ενδεχόμενο που για ένα διάστημα αρκετών μηνών θεωρείτο υπαρκτό, τόσο από την Αθήνα όσο και στο Λονδίνο, όπως προκύπτει από τα έγγραφα. Οι επιλογές ήταν είτε η απόσχιση βουλευτών της ΕΡΕ που θα έριχναν την κυβέρνηση Καραμανλή, είτε ο σχηματισμός ενός νέου κόμματος με τον ίδιο επικεφαλής, είτε η λαϊκή πίεση μέσω διαδηλώσεων, είτε τέλος ένα στρατιωτικό πραξικόπημα. Πάντως, λίγο πριν αποφασίσει ο Γρίβας να τεθεί επικεφαλής νέου πολιτικού κινήματος στην Ελλάδα, οι Βρετανοί σχολίαζαν ότι μετά τον αρχικό ενθουσιασμό με το πρόσωπό του, λόγω της δράσης της ΕΟΚΑ, οι Έλληνες φαίνονταν να είχαν ξεχάσει ποιος ήταν και ότι επομένως οι προοπτικές πολιτικής επιτυχίας είχαν περιοριστεί.

Επίσης το 1959 ο Γρίβας απασχόλησε τους Βρετανούς με τη στάση του και τις δηλώσεις του αναφορικά με τις διαπραγματεύσεις Ζυρίχης- Λονδίνου. Συνομιλία συνεργάτη του με φιλικό πρόσωπο ήρθε εν γνώσει των Βρετανών. Ο Γρίβας φέρεται να είχε πει στον συνεργάτη του πως βρισκόταν σε δίλημμα για τη στάση που έπρεπε να τηρήσει έναντι των συνομιλιών, γιατί πίστευε πως, αν αντιτίθετο, θα είχε την υποστήριξη της πλειοψηφίας του λαού. Κάτι τέτοιο, όμως, θα προκαλούσε σχίσμα τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα.

Τον Σεπτέμβριο του 1959 βρετανική διπλωματική έκθεση από την Αθήνα επισήμαινε πως από την αρχή η στάση του Γρίβα επί του θέματος ήταν διφορούμενη. «Από τη μία έλεγε ότι ήταν απλός στρατιώτης, που είχε καθήκον να αποδεχθεί πολιτικές συμφωνίες, αλλά από την άλλη πλευρά νιώθοντας -μάλλον δικαιολογημένα- ότι δεν τον είχαν πληροφορήσει πλήρως για τις εξελίξεις, άρχισε να έχει επιφυλάξεις για τις Συμφωνίες», ανέφερε ο Βρετανός πρεσβευτής στην Αθήνα.

Με το πέρασμα των μηνών οι δηλώσεις Γρίβα ότι δεν είχε εμπλοκή και ενημέρωση για τις Συμφωνίες Λονδίνου- Ζυρίχης και πως εσκεμμένα τον είχαν «κρατήσει στο σκοτάδι», ώστε να του παρουσιάσουν «τετελεσμένα», ήταν προφανές πως προκαλούσαν ακόμα περισσότερες εντάσεις στις σχέσεις του με τον Μακάριο και την κυβέρνηση των Αθηνών, όπως συχνά επισημαίνουν οι Βρετανοί.
Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)
everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι γνωστό πως την ιστορία την καταγράφουν οι νικητές. Για εγκλήματα πολέμου, συνήθως κατηγορούνται οι ηττημένοι… Οι νικητές συνήθως αρκούνται στο να κάνουν «εγκλήματα ειρήνης»…
Κάπως έτσι και οι άσπονδοι γείτονες. Έχουν προβεί σε μία σειρά από γενοκτονίες, για τις οποίες ποτέ δεν καταδικάστηκε κανείς τούρκος για εγκλήματα πολέμου. Μάλιστα, ο Κεμάλ, ο οποίος κατέσφαξε 2,5 εκατομμύρια Έλληνες και Αρμενίους, προτάθηκε και για το Νόμπελ Ειρήνης!

Ο αυξανόμενος μουσουλμανικός φονταμενταλισμός των Ερντογάν – Νταβούτογλου οι οποίοι βρίσκονται στα ανώτατα κλιμάκια της τουρκικής κυβέρνησης, έχει δημιουργήσει πληθώρα ζητημάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και την Μεσοποταμία.
Κάθε έννοια σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους καταπατήθηκε πλήρως από τους ισλαμιστές, δημιουργώντας σημαντικούς κινδύνους για την Ελλάδα και την Κύπρο…

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Το δίδυμο του σύγχρονου «Τζιχάντ» έχει καταφέρει ήδη όλοι να τους θεωρούν περίπου ως εμπρηστές της έκρυθμης κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή…

Η ριζοσπαστικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας, έχει απομακρυνθεί από τη λεγόμενη ρεαλιστική πολιτική και αποκτά χαρακτηριστικά που προσομοιάζουν με εκείνα της πολιτικής που ασκούν οι τζιχαντιστές του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους».

Πέραν του ότι μέχρι στιγμής το Ισλαμικό Κράτος δεν έχει πραγματοποιήσει καμία επίθεση εναντίον οποιουδήποτε στόχου τουρκικών συμφερόντων, που υπάρχουν πολλοί στο πεδίο δράσης του, ούτε η Τουρκία έχει προβεί μέχρι στιγμής σε κάποια επί της ουσίας ενέργεια που να στρέφεται εναντίον των τζιχαντιστών.

Καλύτερα συμπεράσματα για τις σχέσεις Τουρκίας – «Ισλαμικού Κράτους» μπορεί να εξάγει κανείς από τις βαρύτατες κατηγορίες που εκτόξευσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, ο οποίος επικαλούμενος επίσημα έγγραφα από τη δικογραφία που αφορά τα φορτηγά που μετέφεραν οπλισμό κα πυρομαχικά στους τζιχαντιστές στη Συρία, αποδεικνύει την εμπλοκή του τουρκικού κράτους και της κυβέρνησης Ερντογάν.

Επειδή έχει ιδιαίτερη αξία να δούμε τι ακριβώς είπε ο Κιλιντσάρογλου, παραθέτουμε μετάφραση των σχετικών αποσπασμάτων της ομιλίας που έκανε στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, την Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014.

«Είπαμε να μην υποστηρίξετε το «Ισλαμικό Κράτος» και βγήκε ο κ. Αχμέτ (Νταβούτογλου) και είπε ότι είμαστε προδότες επειδή το είπαμε. Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι στήριξαν το «Ισλαμικό Κράτος».
Θέλεις αποδείξεις; Διάβασε τις καταθέσεις των οδηγών των φορτηγών που μετέφεραν τα όπλα και των εισαγγελέων που τους συνέλαβαν.
Τώρα ρωτάω εγώ με τη σειρά μου. Ποιος προδίδει την πατρίδα του κ. Αχμέτ;
Λένε ότι δώσαμε ανθρωπιστική βοήθεια. Αν είναι έτσι, γιατί υπάρχει απαγόρευση κάλυψης της υπόθεσης των φορτηγών αυτών από τα ΜΜΕ;
Τα όπλα που έχει το «Ισλαμικό Κράτος» στα χέρια του, στάλθηκαν με εντολή Ερντογάν Νταβούτογλου.
Το «Ισλαμικό Κράτος» πουλάει πετρέλαιο αξίας 2 εκατομμυρίων δολαρίων ημερησίως. Σε ποιους το πουλάει;
Στην Άγκυρα, στην Κωνσταντινούπολη, στο Αντέπ, υπάρχουν γραφεία που στρατολογούν νέους για το «Ισλαμικό Κράτος». Έρχονται τζιχαντιστές από το εξωτερικό στην Τουρκία και μετά πηγαίνουν στο Ισλαμικό Κράτος. Το είπε και ο Μπάιντεν πριν λίγες ημέρες».

Φυσικά, όλα αυτά έχουν ιδιαίτερη αξία, ιστορική και νομική, επειδή τα είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Χαστούκι στον Νταβούτογλου
Χαστούκι στην Άγκυρα ήταν το άρθρο του τουρκοκύπριου δημοσιογράφου, εκδότη της εφημερίδας «Αφρίκα», Σενέρ Λεβέντ. Ο γνωστός δημοσιογράφος με άρθρο του στην εφημερίδα «Πολίτης» στρέφεται εναντίον του πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου για τις προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ.

Γράφει χαρακτηριστικά:
«Πως μας κοροϊδεύουν. Πως μας προσβάλουν! Και κανείς από εμάς δεν βγαίνει να τους βάλει στη θέση τους. Ο άνθρωπος θεωρεί τσιφλίκι του το μέρος αυτό. Περιουσία του πατέρα του. «Αν θέλετε, να συζητήσουμε το σενάριο των δύο κρατών», λέει ο Νταβούτογλου στους Ελληνοκύπριους. Δηλαδή, ο Νότος είναι δικός σας και ο Βορράς δικός μας.
Κοίτα κύριε Αχμέτ, τελευταίε Οθωμανέ, μεγάλε βεζίρη. Λες ότι η υφαλοκρηπίδα της Κύπρου και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ανήκουν και στις δύο κοινότητες. Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να μιλάς εκ μέρους μας;
Ο κύριος Ντςερβίς; Ο κύριος Ντερβίς είναι έμμισθος υπάλληλός σου εδώ… Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι είσαι κατοχική δύναμη εδώ και 40 χρόνια στο νησί καιν νομίζεις ότι μόνο εμείς δεν το ξέρουμε;
Δεν υπάρχει κανείς που να θέλει δύο κράτη και άλλα παρόμοια.
Ενωμένη Κύπρο θέλει ο λαός. Από το Ριζοκάρπασο έως την Πάφο.
Κάτω τα χέρια από την Κύπρο.
Πάρε τα δύο σου κράτη και βάλ’ τα εκεί που ξέρεις!»

Πηγές «Ακρόπολη» και «Δημοκρατία»



everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Μπορεί ο ήρωας φαντάρος του έπους του '40 να ξεχάστηκε και να είχε από τις μετέπειτα κυβερνήσεις την ίδια αντιμετώπιση και τις ίδιες τιμές με τους μαυραγορίτες, τους δωσίλογους και τους κάθε λογής κουκουλοφόρους και συνεργάτες των γερμανών της Κατοχής...

Μπορεί οι ήρωες της Αντίστασης (δεξιοί κι αριστεροί) να ξεχάστηκαν και να ''βρωμίστηκαν'' από κάθε λογής κατά φαντασία ''αντιστασιακούς'', και κάπηλους της Εθνικής Αντίστασης, από αυτούς που καταντούν όργανα της Νέας Κατοχής, όργανα παραγωγής Προεδρικών Διαταγμάτων που εξυπηρετούν την νέα Γκεστάπο εναντίον του ελληνικού λαού...

Αλλά τον Τσολάκογλου και τους συνεργάτες τους τους θυμούνται και τους τιμούν ακόμα!
Έμπρακτα! 
Ακολουθώντας το παράδειγμά τους.

Υπογράφουν, όπως κι εκείνος υπέγραψε ''προς όφελος του Ελληνικού λαού''!

Προς όφελος του Ελληνικού λαού, μαζεύτηκαν τα τρόφιμα για τις ανάγκες των στρατευμάτων του Άξονα και ο λιμός του χειμώνα του '42 και του '43 θέρισε από πείνα δεκάδες χιλιάδες πολίτες.

Προς όφελος του Ελληνικού λαού έγιναν τα δεκάδες αντίποινα των γερμανικών ες-ες, που ξεκλήρισαν δεκάδες χωριά και πόλεις.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Προς όφελος του Ελληνικού λαού έγινε το υποχρεωτικό Κατοχικό Δάνειο, δάνειο δανεικό κι αγύριστο από τους μπαταχτσήδες γερμανούς, που τώρα απαιτούν από τους άλλους συνέπεια!

Στα χνάρια λοιπόν του Τσολάκογλου και των συνεργατών της Κατοχής...

Πώς θα ξεστομίσεις αύριο την φράση: ''αντίσταση κατά της Γερμανικής Κατοχής'', ''πρωθυπουργέ'' της πεντάρας και λεβεντάκο της φακής;

Δεν θα σου κάψει το στόμα;
Ή στο έχουν απαγορεύσει κι αυτό τ' αφεντικά σου Μέρκελ και Σόϊμπλε;

Με τί τσίπα θα παρουσιαστείτε αύριο, κι εσύ, κι ο αντιπρόεδρός σου, και τα χανουμάκια οι βουλευτές σου, να μιλήσουν για την Επέτειο του ''ΟΧΙ''...

Εσείς οι υπηρέτες του ''ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ'', πεσμένοι στα τέσσερα (σύ είπας), με την γλώσσα έξω, να γλύφετε την νέα μπότα της ΝΕΑΣ ΚΑΤΟΧΗΣ;

Αλλά ξεχάσαμε: στα γονίδιά σας δεν υπάρχει αυτό της τσίπας!
Σταμάτησε στην γιαγιά Πηνελόπη!..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"



everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Σιωπή... Ούτε γαλανόλευκες στα μπαλκόνια, ούτε ταράμ ταραταντζούμ από τις μπάντες του στρατού, ούτε μεγάλους λόγους περί «Ελλήνων ηρώων», ούτε τίποτε.
Μόνο σιωπή.
Ας υιοθετήσουμε τη μακροχρόνια σιωπή που μας διακατέχει εδώ και δεκαετίες μέχρι να λήξει και αυτή η ημέρα της 28ης Οκτωβρίου.
Να το βουλώσουμε όπως το βουλώνουμε χρόνια τώρα.
Εκτός κι αν πρέπει να διαδηλώσουμε ανήμερα της επετείου του ΟΧΙ για ένα καινούργιο επίδομα: Επίδομα Μνήμης.

Όποιος συγκινείται περισσότερο ή όποιος γράφει καλύτερα θεατρινίστικα υπέρ του Έπους να λαμβάνει και μεγαλύτερο επίδομα.
Όποιος έχει και έναν ήρωα πρόγονο στην οικογένεια, που να έδωσε την ζωή του υπέρ της Ελευθέριας, αυτός να έχει προνόμια ευκολίας δανείων από τις σωμένες τράπεζες, διορισμού για 5μηνα απασχόλησης με 280 ευρώ και επίδομα θέρμανσης.
Τα παιδιά των ηρώων το αξίζουν. Κουβάλησαν 74 χρόνια σιωπής με χάρη και περηφάνια.

Βλέπετε, όταν πρέπει να το βουλώσουν οι Έλληνες δεν το κάνουν, αντίθετα όταν πρέπει να ουρλιάξουν κάθονται στην ουρά δίνοντας αγώνα υπέρ των χρηματικών δικαιωμάτων τους. «Ο παππούς μου πολέμησε στο Αργυρόκαστρο και εμένα θα μού κόψουν το επίδομα;»
Σωστή η ερώτηση!
Με αυτή την λογική οι απόγονοι των ηρώων εξελίχθηκαν από το 1944 μέχρι σήμερα.
Ούρλιαξε ο ήρωας για να σωπαίνει ο χέστης.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Έχουν την εντύπωση τα μορμολύκεια που κατοικοεδρεύουν στην χώρα της Ελευθερίας ότι όλοι εκείνοι που δεν δίστασαν ακόμα και όταν είδαν τρείς μεραρχίες Ιταλών στο ‘Ύψωμα 731 απέναντί τους ,πως ό,τι έκαναν το έκαναν για τις επόμενες γενεές.
Έχουν την εντύπωση όλοι αυτοί που στοιβάζονται σε κομματικά γραφεία, σε ουρές στις τράπεζες και στις εφορίες ότι την στιγμή που το χιόνι έφθανε μέχρι τον λαιμό ο στρατιώτης του ’40 σκεφτόταν ότι οι επόμενοι θα αξίζουν την θυσία.
Αυτό μας βολεύει, αυτό μας δίδαξαν τα σχολικά βιβλία, αυτό έχουμε ως ασπίδα όταν μάς αποκαλούν «χέστηδες».
Ας το πάρουν χαμπάρι οι νεο-Έλληνες ότι ούτε ένας από εκείνους δεν έδωσε την ζωή του για τους επόμενους.
Έδωσε την ζωή του για την δική του ζωή.
Για κανέναν χέστη δεν θα έδινε κανείς τους ούτε μια σταγόνα αίμα.
Στα πολεμικά χαρακώματα πηγαίνουν αυτοί που θέλουν να ζήσουν, στα πολιτικά αναχώματα πηγαίνουν αυτοί που θέλουν να την βγάλουν ζάχαρη.
Τι χιόνι τι ζάχαρη, άσπρα είναι και τα δύο!

Δεν υπάρχει κληρονομικό δικαίωμα στην υπεράσπιση της ζωής και της ελευθερίας. Η κάθε γενιά πολεμάει για την πάρτη της.
Εκείνη η γενιά πολέμησε για την ζωή , οι μετέπειτα γενιές πολέμησαν για την εύπεπτη ζωή. 
Δεν συναντιέται πουθενά η μία με την άλλη έννοια, αντιθέτως αυτές οι δύο έννοιες συγκρούονται .
Γίναμε οι εχθροί των ηρώων που κουβαλάμε ως τσίγκινα παράσημα όταν έρχονται τα δύσκολα. 
Πηγαίνουμε στα διεθνή παζάρια που κρεμάνε την έννοια της Ανεξαρτησίας και η γραμμή διαπραγμάτευσης που ακολουθούμε είναι: «Δύο φράγκα παραπάνω γιατί εμείς είχαμε ήρωες σε αυτό τον τόπο».
Είχαμε όμως και μανάδες που έσκουζαν για εκείνα τα παλληκάρια, ενώ σήμερα οι μανάδες όλων μας χαίρονται.

Τόσο φθηνά πουλάμε την ζωή για μια ζωή που είναι κλεισμένη σε έναν μισθό, σε ένα επίδομα, σε ένα φάκελο λογαριασμού της ΔΕΗ και θέλουμε να αυτοθαυμαζόμαστε ότι εμείς είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους όταν μιλάμε, φωνάζουμε, αντιδρούμε λεκτικά.
Αν είχαν τόσες σφαίρες τα λιανοτούφεκα των ηρώων όσες οι λέξεις που ξεστομίζουμε καθημερινά, το Ρούπελ δεν θα έπεφτε ποτέ.

Οι ήρωες δεν περπάτησαν μόνο στα σκοτεινά, έζησαν στα σκοτεινά και πέθαναν στα σκοτεινά χωρίς να πάρουν ένα επίδομα μιας αχτίδας ελπίδας.
Ήταν η γενιά τέτοια, ήταν η εποχή τέτοια, ήταν οι ίδιοι τέτοιοι Έλληνες.
Ανάλογοι της στιγμής αλλά ανάλογοι και του τόπου που τους γέννησε και μετέπειτα τους σκέπασε με χώμα, με λάσπη ή με χιόνι.

Μην βαυκαλιζόμαστε ότι εκείνοι σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν για μας.
Μην τους παίρνουμε από το πέτο της ψυχής τους με αναίδεια τον λόγο της αυτοθυσίας τους.
Εκείνοι πέθαναν για αυτούς, ο ένας για τον άλλο και όλοι μαζί για μια ζωή που ορίζεται από την ελευθερία, την δημιουργία, την περηφάνια και τον αξιοπρεπή θάνατο.

Ως παράδειγμα έχεις δικαίωμα να τους μιμηθείς.
Ως τρόπο αντίδρασης έχεις δικαίωμα να τους αντιγράψεις αλλά δεν έχεις κανένα δικαίωμα να οικειοποιήσαι αισχρά το δικό τους θάνατο για ζωή με την δική σου πουλημένη ζωή που μυρίζει θάνατο.
Σιωπή. Η σκόνη της ύπαρξής τους αυτή την ημέρα ας μην ανταριάζεται στους τάφους τους.
 Ήταν δική τους αυτή η ημέρα.
Ήταν μια όμορφη μέρα για να πεθάνουν...

Πηγή "Στον Τοίχο"


everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Όταν η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία κατέστρωναν τον σχεδιασμό για να ενταχθεί η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η παρελκυστική στάση της Άγκυρας συνοψιζόταν σε μία φράση: «Καμία ένταξη πριν από τη λύση του Κυπριακού».

Ο στόχος, σαφής: να μην πραγματοποιηθεί ποτέ η ένταξη της Κύπρου, η οποία θα ενίσχυε σε πολύ μεγάλο βαθμό το πολιτικό βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας στους διεθνείς θεσμούς.
Όσο μάλιστα η διαδικασία ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρούσε, η Τουρκία έφτασε στο σημείο να απειλεί με «αντίδραση χωρίς όρια».
Η κατάληξη είναι σε όλους γνωστή: Η Ελληνική και η Κυπριακή διπλωματία, αξιοποιώντας τη δύναμη της διεθνούς νομιμότητας και του ευρωπαϊκού δικαίου, δημιούργησαν μία πορεία γεγονότων που κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Η Τουρκία, με ανεδαφικές απειλές που ξεκινούσαν από τη θέση της για μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας (θέση την οποία κανείς δεν κατανοεί, εκτός από την ίδια), βρέθηκε να κυνηγάει τις εξελίξεις.
Φυσικά, οι εξελίξεις την υπερέβησαν, Οι απειλές έμειναν γράμμα κενό. Η Ελλάδα, μάλιστα, από θέση ισχύος, γύρισε το ρολόι της Ιστορίας τον Δεκέμβριο του 2004 και με απόφαση Καραμανλή – Μολυβιάτη, αντί βέτο στην έναρξη των ενταξιακώην διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε., κατέστη κριτής της, επιφυλασσόμενη να βάζει βέτο στα κεφάλαια. Διαδικασία την οποία αξιοποιούν σήμερα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, επενδύοντας στο διπλωματικό κεκτημένο της περιόδου εκείνης.

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται σήμερα, με θέμα την ενέργεια. Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, αξιοποιώντας τη δύναμη της διεθνούς νομιμότητας και του διεθνούς δικαίου, αλλά και την ευρωπαϊκή δίψα για διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας, ανέπτυξαν συνολικό σχεδιασμό για την έρευνα και εκμετάλλευση των πιθανών υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων τους στη Μεσόγειο.

Ταυτόχρονα, με πρωτοβουλίες των Σαμαρά – Βενιζέλου – Αναστασιάδη, ανέπτυξαν «τριγωνικά σχήματα συνεργασίας» με περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, οι οποίες είχαν επίσης συμφέρον να προχωρήσει η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών προς διευκόλυνση της αξιοποίησης ενεργειακών κοιτασμάτων.

Η Τουρκία κυνηγάει και πάλι τις εξελίξεις. Οχυρωμένη ακόμα πίσω από τον επιβαρυντικό για τα ίδια της τα συμφέροντα παραλογισμό της μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, προσφεύγει σε μία γνώριμη τακτική σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων από την Κυπριακή Δημοκρατία: απειλές, παρωχημένα παιχνίδια με ερευνητικά πλοία και μία στάση επί της ουσίας που συνοψίζεται στη φράση «Καμία εκμετάλλευση πριν από τη λύση του Κυπριακού».

Στόχος; Να καταστεί όμηρος η Κυπριακή Δημοκρατία των παρελκυστικών τακτικών της Άγκυρας στο Κυπριακό. Όπως είχε γίνει με την ενταξιακή πορεία της Κύπρου στην Ε.Ε., τα τρυπάνια είναι ήδη εκεί και κανείς δεν πρόκειται να τα σταματήσει, όσες απειλές και αν εκτοξεύσει. Όπως δεν μπόρεσε να σταματήσει κανείς τη δίκαιη ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., διότι κανείς δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να ζητήσει ένταξη.

Έτσι και σήμερα, ουδείς αμφισβητεί το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς πόρους της, πλην της Τουρκίας. Οι εξορύξεις στα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ έχουν τη σύμφωνη γνώμη όλης της διεθνούς κοινότητας, γιατί πραγματοποιούνται με σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα, ενώ έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον εταιρειών πραγματικών ενεργειακών κολοσσών. Οι εξελίξεις υπερβαίνουν ξανά τους τουρκικούς σχεδιασμούς.

Οι απειλές θα μείνουν απειλές. Το ζήτημα πλέον είναι πότε η Τουρκία θα «ανακρούσει πρύμναν», αντιλαμβανόμενη ότι είναι προς το συμφέρον της και προς το συμφέρον των τουρκοκυπρίων η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Λύση που θα μετατρέψει άρδην μία εστία έντασης σε πηγή εκρηκτικής ανάπτυξης, από την οποία όλοι θα επωφεληθούν.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


everbuying gadgets

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Νικόλαου Λάου

H Fed είναι αφερέγγυα ως προς την αγοραία υπόστασή της (insolvent on a market to market basis). Το δολάριο κινδυνεύει με κατάρρευση, όπως και το αμερικανικό χρηματιστήριο. Το χρηματοοικονομικό σύστημα είναι πηγή ασύμμετρων απειλών. Η Fed και το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είναι πηγές ορισμένων από τους μεγαλύτερους κινδύνους εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Τελικά, ένα παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ έχει αυτονομηθεί από τα εθνικά κράτη και τους λαούς, λειτουργεί αυτοτελώς και επιδιώκει να επιβάλλει τη δική του νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Αυτά τα καταγγέλλει πλέον, ακόμη και δημοσίως (και ενόρκως στην αμερικανική Γερουσία), η CIA, σημαντικά στελέχη της οποίας, όπως ο James Rickards (κορυφαίος σύμβουλος αμερικανικών κυβερνήσεων στο risk management), προβάλλουν ένσταση στο σύστημα του χρηματοοικονομικού φασισμού.

Οι δέκα έξι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ, περιλαμβανομένων της CIA, του FBI και των μυστικών υπηρεσιών του Στρατού και του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, έχουν ήδη αρχίσει να μελετούν και να αναλύουν τις συνέπειες που θα είχε η επέλευση του σεναρίου να πάψει το δολάριο να είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Αυτό το σενάριο ισοδυναμεί με τη λήξη της παγκόσμιας οικονομικής ηγεμονίας των ΗΠΑ (όπως λ.χ. συντελέστηκε η πτώση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο) και την έλευση μιας περιόδου χρηματοοικονομικής και ειδικά νομισματικής αναρχίας.

Μέχρι την εγκαθίδρυση της παγκοσμιοποίησης στη δεκαετία του 1990, η CIA δεν είχε τομέα αρμόδιο για τις κεφαλαιαγορές. Τώρα πλέον υπάρχει τέτοιος τομέας στη CIA διότι έχει συνειδητοποιηθεί ότι η κεφαλαιαγορά είναι πηγή ασύμμετρων απειλών. Η CIA, στο πλαίσιο του προγράμματος με την κωδική ονομασία «Project Prophecy», προέβη σε εκτεταμένη ενσωμάτωση και αξιοποίηση τεχνογνωσίας από τη Wall Street.

Οι τεχνικές ανάλυσης, πρόβλεψης και αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι χρηματιστές της Wall Street χρησιμοποιούνται πλέον από τη CIA, όχι μόνο για την πρόβλεψη τρομοκρατικών επιθέσεων (π.χ. το σύστημα «Project Prophecy» προέβλεψε, βάσει της επεξεργασίας σημάτων κινδύνου, το τρομοκρατικό κτύπημα στο αεροδρόμιο του Λονδίνου το 2006 και έτσι η Αστυνομία του Λονδίνου συνέλαβε εγκαίρως τους επίδοξους τρομοκράτες και απέτρεψε το μακελειό), αλλά και για την πρόβλεψη ασύμμετρων χρηματοοικονομικών επιθέσεων. Ενώ στελέχη της CIA προειδοποιούν ότι η χώρα μπορεί να οδηγηθεί σε μια περίοδο μεγάλης ύφεσης, η Fed και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών συνεχίζουν να εφαρμόζουν μια πολιτική που καταγγέλλεται ως μείζων εθνικός κίνδυνος από τη CIA.

Είναι ευρέως γνωστά πλέον τα εξής οικονομικά στοιχεία: Η Fed, από το 2008 μέχρι το 2014, αύξησε την ποσότητα χρήματος κατά 3,1 τρις δολάρια. Το 2014, οι ΗΠΑ έχουν ομοσπονδιακό χρέος 17,5 τρις δολάρια, αλλά το ακόμη χειρότερο για τις ΗΠΑ είναι ότι, το 2014, έχουν μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις (unfunded liabilities) ύψους 127 τρις δολαρίων. Αυτές οι μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις έχουν να κάνουν με τα κρατικά προγράμματα υγείας Medicare και Medicaid, με το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (Social Security), με κρατικά προγράμματα φοιτητικών δανείων, καθώς και με κρατικά προγράμματα ενίσχυσης της στεγαστικής πίστης, όπως λ.χ. Freddie Mac, FHA, κ.λπ. Πέρα από αυτά τα ευρέως γνωστά αρνητικά χαρακτηριστικά της οικονομίας των ΗΠΑ, υπάρχουν σαφή σήματα κινδύνου συστημικής κατάρρευσης, τα οποία σήματα παρακολουθεί και μελετά η CIA, αξιοποιώντας τις επιστήμες της χρηματοοικονομικής, της γεωοικονομίας και της γεωπολιτικής (βλ. σχετικά το βιβλίο Ν. Λάος, «Γεωπολιτικό Εγχειρίδιο», Αθήνα: Εκδόσεις Λεξίτυπον, 2014).

Από τον φιλελευθερισμό, στη χρηματοοικονομική ολιγαρχία

Παράλληλα προς τις ανωτέρω εξελίξεις, μέσω των swaps, οικοδομείται ένα παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ. Ένα νομισματικό swap δεν είναι μια συνηθισμένη συναλλαγή στην αγορά ξένου συναλλάγματος (Forex), μετά την ολοκλήρωση της οποίας θεωρείται ότι έληξαν και οι σχέσεις μεταξύ των δύο συναλλασσομένων πλευρών (αγοραστή και πωλητή νομισμάτων). Στο πλαίσιο ενός νομισματικού swap, το νόμισμα Χ, αρχικώς, ανταλλάσσεται με το νόμισμα Ψ και, μετά από έναν σαφώς προσδιορισμένο χρόνο, αυτή η συναλλαγή αντιστρέφεται, δηλαδή το νόμισμα Ψ ανταλλάσσεται με το νόμισμα Χ. Οι αρχικές και οι τελικές συναλλαγματικές ισοτιμίες (δηλαδή η συναλλαγματική ισοτιμία στην οποία κάποιος, κατά την εκκίνηση του swap, θα ανταλλάξει το νόμισμα Χ με το νόμισμα Ψ και η συναλλαγματική ισοτιμία στην οποία ο ίδιος, κατά τη λήξη του swap, θα ανταλλάξει το νόμισμα Ψ με το νόμισμα Χ), καθώς και οι τόκοι που συσσωρεύονται από το αντίστοιχο νόμισμα στη διάρκεια ζωής του νομισματικού swap (δηλαδή οι τόκοι που δίδουν τα νομίσματα Χ και Ψ στους αντίστοιχους κατόχους τους, στο πλαίσιο ενός νομισματικού swap μεταξύ του νομίσματος Χ και του νομίσματος Ψ) αποτελούν τα κρίσιμα χαρακτηριστικά των νομισματικών swaps.

Με τη διενέργεια νομισματικών swaps, οι κεντρικές τράπεζες έχουν κυρίως τους εξής δύο σκοπούς: Πρώτον, να παράσχουν αμοιβαία βοήθεια σε τράπεζες, εταιρείες και κυβερνήσεις σε περίπτωση ανεπάρκειας των ταμειακών διαθεσίμων τους σε συγκεκριμένο νόμισμα που απαιτείται για την πληρωμή οικονομικών υποχρεώσεων, που έχουν αποτιμηθεί στο συγκεκριμένο νόμισμα. Δεύτερον, να διευκολύνουν και να αναπτύξουν το εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών που διενεργείται με τα εθνικά νομίσματα των συναλλασσομένων πλευρών του νομισματικού swap.

Τα νομισματικά swaps λίγων και «εκλεκτών» τραπεζών έχουν εξαιρετικά έντονο αντίκτυπο στη συνολική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας και της διεθνούς χρηματοοικονομικής. Κατ’ αρχάς, για να το κατανοήσουμε αυτό, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις μεταμορφώσεις του παγκόσμιου οικονομικού και χρηματοοικονομικού συστήματος στη διάρκεια του 20ού αιώνα. Τον Οκτώβριο του 1929, ο πανικός στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης οδήγησε στη Μεγάλη Ύφεση, η οποία άρχισε να καταστρέφει τη μεταποίηση και την αγροτική οικονομία σχεδόν παντού στον κόσμο (με εξαίρεση την τότε Σοβιετική Ένωση). Το εύθραυστο παγκόσμιο νομισματικό και χρηματοοικονομικό σύστημα, το οποίο είχε μόλις αποκατασταθεί μετά από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο επί τη βάσει του κανόνα του χρυσού, καταστράφηκε επίσης. Ο κόσμος εισήλθε σε μια παρατεταμένη φάση παγκόσμιου νομισματικού χάους, επιδίωξης εθνικής οικονομικής αυτάρκειας, χρηματοοικονομικής απομόνωσης και ανταγωνιζόμενων νομισματικών συνασπισμών.

Η λύση του δράματος δόθηκε με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικά με τις μοιραίες αποφάσεις τις οποίες έλαβαν οι σύνεδροι στο Διεθνές Νομισματικό και Χρηματοοικονομικό Συνέδριο στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ, το 1944. Σε εκείνο το συνέδριο, οι Δυτικοί ηγέτες τού κόσμου συμφώνησαν στην εγκαθίδρυση ενός νομισματικού συστήματος στο οποίο μόνο ένα νόμισμα, το δολάριο των ΗΠΑ,θα ήταν μετατρέψιμο σε χρυσό και μάλιστα στην ισοτιμία 35 δολάρια ανά ουγκιά. Η αξία όλων των άλλων νομισμάτων του κόσμου θα καθοριζόταν σε σχέση με το αμερικανικό δολάριο. Δεύτερον, στο συνέδριο του Μπρέτον Γουντς, συμφωνήθηκε ότι μόνο οι κυβερνήσεις, μέσω των αντίστοιχων κεντρικών τραπεζών τους, θα μπορούσαν να μετατρέπουν αμερικανικά δολάρια σε χρυσό. Επίσης, στο συνέδριο του Μπρέτον Γουντς, αποφασίστηκε η ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Κάθε χώρα‐μέλος του ΔΝΤ υποχρεώθηκε να καταθέτει στο ΔΝΤ το 25% των αποθεμάτων της σε χρυσό.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Στα άρθρα του καταστατικού του ΔΝΤ, ορίζεται ρητώς ότι ο χρυσός απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί άμεσα ως χρήμα, δηλαδή δεν επιτρέπεται στις κυβερνήσεις των κρατών να εκδώσουν χρυσά νομίσματα προς διενέργεια συναλλαγών. Με αυτόν τον τρόπο, επεβλήθη η κυριαρχία του χάρτινου χρήματος, ενώ η μεγαλύτερη ποσότητα χρυσού στον κόσμο παρέμενε αποθηκευμένη στις ΗΠΑ, συγκεντρωμένη (μη διανεμόμενη) υπό αμερικανική κυριαρχία, πράγμα που εφοδιάζει τη Federal Reserve με τεράστια δύναμη, ειδικά σε περιόδους χρηματοοικονομικών κρίσεων.

Η μόνη αντίδραση που αντιμετώπισε το σύστημα Μπρέτον Γουντς‒ΔΝΤ στα πρώτα 25 χρόνια της ύπαρξής του προήλθε από τη Γαλλία, ειδικά επί προεδρίας Σαρλ ντε Γκωλ (Charles de Gaulle). Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι Γάλλοι έκαναν προσπάθειες να αποκαταστήσουν τον κεντρικό ρόλο του χρυσού στο διεθνές νομισματικό σύστημα. Μεταξύ των ενεργειών στις οποίες προέβησαν οι Γάλλοι ήταν να καταφύγουν στη μετατρεψιμότητα του αμερικανικού δολαρίου σε χρυσό βάσει της ισοτιμίας 35 δολάρια ανά ουγκιά. Ο πόλεμος του Βιετνάμ έδωσε στους Γάλλους έναν ακόμη λόγο να ανησυχούν για την αξιοπιστία του αμερικανικού δολαρίου και να επιδιώκουν αλλαγή στο σύστημα Μπρέτον Γουντς.

Όπως και τα υπόλοιπα κράτη μέλη του ΔΝΤ, οι ΗΠΑ ήταν επίσης υποχρεωμένες να καταθέτουν στο ΔΝΤ το 25% των αποθεμάτων τους σε χρυσό. Κάνοντας κάτι τέτοιο οι ΗΠΑ έπρεπε φυσικά να πληροφορήσουν επακριβώς τα υπόλοιπα κράτη‐μέλη του ΔΝΤ για το μέγεθος των αποθεμάτων των ΗΠΑ σε χρυσό. Επιπλέον, εφόσον, βάσει της συμφωνίας του Μπρέτον Γουντς, οι ΗΠΑ είχαν ακόμη τη νομική υποχρέωση της μετατρεψιμότητας του δολαρίου σε χρυσό βάσει της ισοτιμίας 35 δολάρια η ουγκιά, ήταν παράνομο και ανήθικο οι ΗΠΑ να τυπώσουν περισσότερα δολάρια από όσα επέτρεπαν αφενός τα εθνικά αποθέματα των ΗΠΑ σε χρυσό, αφετέρου η συμφωνία μετατρεψιμότητας του δολαρίου σε χρυσό στην ισοτιμία 35 δολάρια η ουγκιά. Όμως, οι ΗΠΑ είχαν παραβιάσει αυτούς τους κανόνες, τυπώνοντας περισσότερα δολάρια (χάρτινο χρήμα) για να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Η Γαλλία ανταπάντησε σε αυτήν την παράνομη και ανήθικη συμπεριφορά των ΗΠΑ, απαιτώντας την υποτίμηση του αμερικανικού δολαρίου μέσω της μεταβολής της ισοτιμίας του δολαρίου με τον χρυσό.

Επίσης, το 1961, το ύψος του συνολικού ποσού των δολαρίων που ήταν κατατεθειμένα σε ξένες τράπεζες ή σε υποκαταστήματα τραπεζών των ΗΠΑ που βρίσκονταν εκτός των ΗΠΑ (τα λεγόμενα «ευρωδολάρια») υπερέβη την αξία των αποθεμάτων των ΗΠΑ σε χρυσό, γεγονός το οποίο οδήγησε σε σημαντική άνοδο της τιμής του χρυσού. Αυτό το πρόβλημα προκλήθηκε, σε μεγάλη έκταση, από την αύξηση της διεθνούς κινητικότητας του κεφαλαίου με κατεύθυνση την άσκηση κερδοσκοπίας υψηλού κινδύνου αντί της πραγματοποίησης κινήσεων που θα ανταποκρίνονταν σε αλλαγές που συνέβαιναν στην πραγματική οικονομία.

Σε ανταπάντηση, οι ΗΠΑ, τον Αύγουστο του 1971, αποκήρυξαν επισήμως τη νομική υποχρέωσή τους να διατηρούν το δολάριο μετατρέψιμο σε χρυσό. Έτσι, το Σύστημα Μπρέτον Γουντς κατέρρευσε, μετά από τρεις δεκαετίες λειτουργίας, και αντικαταστάθηκε από το Σύστημα της Τζαμάικας, σύμφωνα με το οποίο απελευθερώθηκαν πλήρως οι διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, καταργήθηκε πλήρως η σύνδεση των νομισμάτων με τον χρυσό και θεσμοθετήθηκε η γενική οικονομική απελευθέρωση, που οδήγησε στον «καπιταλισμό καζίνο», όπου πρωταγωνιστούν οι χρηματοοικονομικοί κερδοσκόποι. Αρκεί λ.χ. να θυμηθούμε ότι, το 1992, ο χρηματοοικονομικός κερδοσκόπος Τζορτζ Σόρος (George Soros) κατόρθωσε να επιφέρει την κατάρρευση της βρετανικής στερλίνας.

Το 1985, στη Νέα Υόρκη, πραγματοποιήθηκε η Συμφωνία Plaza (από το όνομα του ξενοδοχείου όπου έγινε η συνάντηση) μεταξύ των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ιαπωνίας, της (Δυτικής) Γερμανίας και της Γαλλίας. Με εκείνη τη συμφωνία, οι ΗΠΑ έπεισαν τις προαναφερθείσες χώρες να ανατιμήσουν οικειοθελώς τα νομίσματά τους ως προς το αμερικανικό δολάριο. Μέσα σε δύο έτη, η συναλλαγματική ισοτιμία του αμερικανικού δολαρίου μειώθηκε κατά 46 τοις εκατό έναντι του γερμανικού μάρκου και κατά 50 τοις εκατό έναντι του ιαπωνικού γιέν. Έτσι οι ΗΠΑ κατόρθωσαν να εξυγιάνουν το ισοζύγιο πληρωμών τους και να βελτιώσουν τη θέση τους στις παγκόσμιες αγορές, ενώ παράλληλα, με τη Συμφωνία Plaza, προδιαγράφθηκε η αρχή του τέλους της δυναμικής αναπτυξιακής πορείας της ιαπωνικής οικονομίας.

Η Συμφωνία Plaza είναι ορόσημο για να κατανοήσουμε ποιο είναι το νέο παγκόσμιο χρηματοοικονομικό καθεστώς. Η συνάντηση του 1985 στο Ξενοδοχείο Plaza της Νέας Υόρκης έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη ενός μηχανισμού συντονισμού των δραστηριοτήτων λίγων και «εκλεκτών» κεντρικών τραπεζών στην παγκόσμια αγορά νομισμάτων. Ακόμη και σήμερα πολλοί δημοσιογράφοι και σχολιαστές αναφέρονται στη «νεοφιλελεύθερη» οικονομία, αγνοώντας ή αποκρύπτοντας ότι, με ορόσημο τη Συμφωνία Plaza, το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό και νομισματικό σύστημα έχει μετατραπεί, από φιλελεύθερο/ νεοφιλελεύθερο, σε ολιγαρχικό. Ουσιαστικά, ο καθαρός χρηματοοικονομικός/νομισματικός φιλελευθερισμός υπήρξε ένα μικρό διάλειμμα μεταξύ της κατάρρευσης του Μπρέτον Γουντς (Αύγουστος του 1971) και της Συμφωνίας Plaza (1985). Μετά από εκείνο το διάλειμμα, το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό/νομισματικό παίγνιο άρχισε να ελέγχεται όλο και περισσότερο από ένα καρτέλ λίγων και «εκλεκτών» κεντρικών τραπεζών, με βασικό εργαλείο τα νομισματικά swaps.

Σήμερα, καθώς το καθεστώς της χρηματοοικονομικής ολιγαρχίας ενισχύεται μέσω της παγκοσμιοποίησης, βρισκόμαστε ενόψιν νέων κοσμοϊστορικών εξελίξεων, που περιλαμβάνουν το σενάριο μιας μεταδολαριακής παγκόσμιας οικονομικής τάξης πραγμάτων, στην οποία θα κυριαρχεί στον ευρωατλαντικό οικονομικό χώρο ένα τραπεζικό καρτέλ που θα δρα μέσω ενός συγχωνευμένου αμερικανικού και ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, το οποίο μάλιστα μπορεί να βασίζεται σε ευρύτατη ψηφιοποίηση του χρήματος. Τα σήματα κατάρρευσης του δολαρίου είναι ισχυρά και, όπως προαναφέραμε, οι μυστικές υπηρεσίες και το Πεντάγωνο των ΗΠΑ τα παρακολουθούν μεθοδικά.

Πρώτο σήμα κινδύνου

Tο πρώτο σήμα αφορά στη σχέση του αμερικανικού χρέους προς το αμερικανικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ). Στη διάρκεια της περιόδου της μεγάλης ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας, δηλαδή στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, για κάθε ένα δολάριο χρέους που δημιουργούνταν, παραγόταν οικονομική μεγέθυνση (αύξηση του ΑΕΠ) της τάξης των 2,41 δολαρίων. Την εποχή του στασιμοπληθωρισμού, δηλαδή στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στη δεκαετία του 1980, για κάθε ένα δολάριο χρέους που δημιουργούνταν, παραγόταν οικονομική μεγέθυνση (αύξηση του ΑΕΠ) ύψους 0,41 του δολαρίου. Σήμερα, η τιμή αυτή έχει κατρακυλήσει στα 3 σεντς, δηλαδή, το 2014, για κάθε ένα δολάριο χρέους που δημιουργείται, παράγεται οικονομική μεγέθυνση (αύξηση του ΑΕΠ) ύψους 0,03 του δολαρίου.

Η Fed όμως συνεχίζει να τυπώνει χρήμα και να ακολουθεί μια απερίσκεπτη νομισματική πολιτική, στη «γραμμή» της οποίας κινείται και ο Μάριο Ντράγκι ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Άλλωστε, στο πλαίσιο της επιβολής ενός τραπεζικού καρτέλ σε ολόκληρο τον ευρωατλαντικό γεωοικονομικό χώρο, το σύστημα της κεντρικής τραπεζικής των ΗΠΑ (Federal Reserve System) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) θέσπισαν, τον Δεκέμβριο του 2007, την πρώτη γραμμή swap δολαρίου/ευρώ, ώστε οι ευρωπαϊκές τράπεζες να πληρώνουν σε δολάρια ενυπόθηκα αξιόγραφα (mortgage-backed securities). Μετά από την κατάρρευση της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers, το 2008, η χρηματοοικονομική κρίση εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μέχρι το τέλος Ιουνίου 2011, οι ξένοι εταίροι της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ στη γραμμή swap δολαρίου/ευρώ, πρωτίστως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Τράπεζα της Αγγλίας, έλαβαν περίπου 600 δις δολάρια από την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ στο πλαίσιο της προαναφερθείσας συμφωνίας swap δολαρίου/ευρώ. Επίσης η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αξιοποίησε τη συμφωνία swap ευρώ/δολαρίου, τον Μάιο του 2010, για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης χρέους, καθώς τότε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπέστη ένα χρέος της τάξης περίπου των 9,2 δις δολαρίων προς την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ εντός μόλις μιας εβδομάδας.

Μέχρι το 2011, ήταν διαθέσιμα απεριόριστα swaps μεταξύ κεντρικών τραπεζικών για περίοδο επτά ημερών. Το Φθινόπωρο του 2011, όμως, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Τράπεζα της Ιαπωνίας, η Τράπεζα της Ελβετίας και η Τράπεζα του Καναδά, δηλαδή οι λεγόμενοι «μεγάλοι έξι» (big six), συμφώνησαν να συντονίσουν τις δράσεις τους μεταξύ τους ως προς τη διαμόρφωση και διαχείριση της παγκόσμιας ρευστότητας.

Οι νομισματικές Αρχές των ΗΠΑ, της Ευρωζώνης, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ιαπωνίας, της Ελβετίας και του Καναδά συμφώνησαν στα εξής:
1) να μειώσουν το κόστος παροχής δολαριακής ρευστότητας μέσω νομισματικών swaps,
2) να επεκτείνουν τη διάρκεια των νομισματικών swaps μέχρι και τρεις μήνες,
3) να μην υπάρχουν όρια στην παροχή δολαριακής ρευστότητας (το μέγεθος των νομισματικών swaps θα καθορίζεται από τις ανάγκες του τραπεζικού συστήματος της αντίστοιχης χώρας),
4) η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (FED), όποτε χρειάζεται, θα ζητεί ξένο συνάλλαγμα από τις κεντρικές τράπεζες με τις οποίες συνεργάζεται στο εν λόγω καρτέλ των έξι, και
5) η εφαρμογή αυτών των συμφωνιών θα αρχίσει από τις 5 Δεκεμβρίου 2011.

Τον Δεκέμβριο του 2011, το σύστημα της FED χρηματοδότησε ένα δανειακό πρόγραμμα προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα γνωστό ως LTRO-1 (long-term refinancing operation-1). Αφορούσε στην έκδοση ευρωχαρτονομισμάτων μέχρι του ποσού περίπου των 500 δις ευρώ. Μέρος εκείνης της έκδοσης ευρώ ανταλλάχθηκε αμέσως με αμερικανικό δολάριο μέσω τρίμηνου swap ύψους 100 δις δολαρίων. Αυτή ήταν η πρώτη ουσιαστική θεσμική συνέκδοση νομίσματος από την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB). Η απόσυρση ενός τόσο μεγάλου ποσού ευρώ από την αγορά νομισμάτων μέσω εκείνου του swap απέτρεψε την κατάρρευση της εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ των δύο εταίρων (FED και ECB) του ευρωατλαντικού γεωοικονομικού χώρου. Χωρίς εκείνο το νομισματικό swap, η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ θα έπεφτε έντονα, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές και χρηματοοικονομικές εντάσεις μεταξύ της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών, εντάσεις τις οποίες καμιά από τις δύο πλευρές δεν επιθυμούσε. Ευρώ και δολάριο το ίδιο συνδικάτο.

Ένα πολύπλοκο σύστημα, συγκεκριμένα το χρηματοοικονομικό, γίνεται όλο και μεγαλύτερο («φουσκώνει»), με αποτέλεσμα να αυξάνεται εκθετικά ο κίνδυνος. Ενώ συσσωρεύονται δυνάμεις που τείνουν να επιφέρουν την κατάρρευση του δολαρίου και της αμερικανικής κεφαλαιαγοράς, η Fed χρησιμοποιεί προπαγάνδα και ψέματα περί θετικών οικονομικών προοπτικών. Στη δε Ευρώπη, η πρόθεση του σχεδίου Ντράγκι έχει ορθώς περιγραφεί σε μια οικονομική έκθεση την οποία συνέταξε ο στρατηγικός αναλυτής της Deutsche Bank, Jim Reid και δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Σεπτεμβρίου 2014: «Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών η παγκόσμια οικονομία έχει κυλήσει από φούσκα σε φούσκα» και τώρα η φούσκα «έχει μεταναστεύσει στην αγορά ομολόγων».

Δεύτερο σήμα κινδύνου

Μπορείς να τυπώνεις όσο χρήμα θέλεις, όπως κάνει η Fed, αλλά αν οι άνθρωποι δεν το δανείζονται και δεν το ξοδεύουν, τότε η οικονομία θα καταρρεύσει.

Ας σκεφθούμε το εξής παράδειγμα: έστω ότι το βράδυ βγαίνω έξω για φαγητό, αφήνω ένα δολάριο φιλοδώρημα στη σερβιτόρα, η σερβιτόρα, με το δολάριο του φιλοδωρήματός μου, παίρνει ταξί για να επιστρέψει στο σπίτι της και ο ταξιτζής, με το δολάριο που του έδωσε η σερβιτόρα, βάζει βενζίνη. Σε αυτό το παράδειγμα, το ίδιο ποσό δολαρίου που ξόδεψα υποστήριξε χρηματοοικονομικά τρεις οικονομικές πράξεις: το φιλοδώρημα, τη μίσθωση ταξί και την αγορά βενζίνης. Άρα, όπως λέμε στην οικονομική επιστήμη, είχε ταχύτητα κυκλοφορίας (velocity) 3. Τι θα συμβεί όμως αν δεν αισθάνομαι καλά και μείνω στο σπίτι, βλέποντας τηλεόραση και μη ξοδεύοντας τίποτε; Τότε η ταχύτητα κυκλοφορίας των χρημάτων μου είναι μηδέν. Αφήνω τα χρήματα στην τράπεζα ή δεν τα ξοδεύω.

Ας δούμε τι συμβαίνει στις ΗΠΑ με την ταχύτητα της κυκλοφορίας του χρήματος: τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, κυμαινόταν περίπου, κατά μέσο όρο, στο 1,7, αυξήθηκε στη δεκαετία του 1990 και στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ανήλθε στο 2,2, αλλά, από το 2000 και μετά, άρχισε να μειώνεται, μέχρι που, το 2014, έφθασε περίπου στο 1,3. Η ραγδαία πτώση της ταχύτητας της κυκλοφορίας χρήματος στις ΗΠΑ σήμερα είναι παρόμοια με εκείνη που συνέβη στις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1920, λίγο πριν τη Μεγάλη Ύφεση, που ξέσπασε το 1929. Τότε, όπως και σήμερα, η ταχύτητα της κυκλοφορίας χρήματος στις ΗΠΑ ήταν 1,3.

Το χρήμα που τυπώνει η Fed κινείται σε στενό κύκλο μεταξύ ενός τραπεζικού καρτέλ μέσω swaps. Εξ ου και δεν επέρχεται αύξηση της ταχύτητας της κυκλοφορίας του χρήματος.

Τρίτο σήμα κινδύνου

Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους, οι απώλειες από τα προγράμματα χρηματοοικονομικής διάσωσης επιβαρύνουν τις τράπεζες, οι τράπεζες καθίστανται αφερέγγυες και τελικά η κεντρική τράπεζα, εν προκειμένω η Fed, αναλαμβάνει όλο τον κίνδυνο, φθάνοντας στο χείλος της κατάρρευσης. Οι κεντρικοί τραπεζίτες λένε ότι αυτό δεν πειράζει διότι η κεντρική τράπεζα δεν έχει ανάγκη κεφαλαίου, εφόσον αυτή καθορίζει την ποσότητα χρήματος. Αυτό είναι ψέμα.
Σήμερα, η Fed έχει αυξήσει την κεφαλαιακή της βάση σε 56,2 δις δολάρια. Για να την αξιολογήσουμε, πρέπει να συγκρίνουμε αυτό το κεφάλαιο με τον ισολογισμό της. Το χρέος που βρίσκεται σήμερα στα λογιστικά βιβλία της Fed είναι 4,3 τρις δολάρια. Άρα, η Fed έχει υποχρεώσεις ύψους 4,3 τρις δολαρίων που «κάθονται» επάνω σε μια κεφαλαιακή βάση 56,2 δις δολαρίων. Πρόκειται για μια πολύ ασταθή κατάσταση.

Η μόχλευση του χρέους (leveraged debt) της Fed είναι ωρολογιακή βόμβα: πριν το 2008, η μόχλευση ήταν περίπου 22 προς 1, δηλαδή υπήρχαν 22 δολάρια χρέους εγγεγραμμένα στα λογιστικά βιβλία της Fed για κάθε 1 δολάριο, ενώ σήμερα η μόχλευση είναι 77 προς 1. Έχει μεν αυξηθεί η κεφαλαιακή βάση της Fed, αλλά το χρέος και γενικά το παθητικό της έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από την κεφαλαιακή βάση της.
Τέταρτο σήμα κινδύνου

Το τέταρτο σήμα κινδύνου συστημικής κατάρρευσης που παρακολουθεί η CIA είναι ο λεγόμενος Δείκτης Δυστυχίας (Misery Index). Πρόκειται για το άθροισμα του ποσοστού της ανεργίας και του πληθωρισμού. Αυτά τα δύο ποσοστά προστίθενται μεταξύ τους και το άθροισμά τους απεικονίζεται σε ένα γράφημα που δείχνει την εξέλιξή του στον χρόνο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, αυτός ο δείκτης κυμαινόταν περίπου στο 10, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ανήλθε περίπου στο 20, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 και μετά κυμαίνεται στην περιοχή του 30. Συγκεκριμένα, σήμερα, ο Δείκτης Δυστυχίας στις ΗΠΑ είναι περίπου 32,89. Αξίζει να σημειωθεί, για να έχουμε ένα ακόμη χρήσιμο μέτρο σύγκρισης, ότι την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης, ο Δείκτης Δυστυχίας στις ΗΠΑ ήταν περίπου 27.
Πέμπτο σήμα κινδύνου

Σήμερα, στις ΗΠΑ, υπάρχουν φαινόμενα μαζικής ένδειας και ανεργίας. Συγκεκριμένα, υπάρχουν περίπου 50 εκατομμύρια πολίτες των ΗΠΑ που ζουν με κουπόνια φαγητού (food stamps), ενώ η πραγματική ανεργία στις ΗΠΑ ανέρχεται στο 23 τοις εκατό. Ο κοινωνικός ιστός διαλύεται.

Σε αντίθεση με τη στενή έννοια της ανεργίας (όπου ακόμη και με μια ώρα απασχόλησης κάποιος δεν λογίζεται ως άνεργος), η «πραγματική ανεργία» είναι πολύ πιο ακριβής και αξιόπιστος τρόπος μέτρησης και αξιολόγησης της ανεργίας. Στην «πραγματική ανεργία» (real unemployment), το Γραφείο Εργασιακής Στατιστικής (Bureau of Labor Statistics) των ΗΠΑ ορθώς συνυπολογίζει εκείνους τους μερικώς απασχολούμενους που θα ήθελαν (αλλά δεν βρίσκουν) θέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, τους ανασφάλιστους εργαζόμενους και άλλους τύπους περιθωριακών μορφών απασχόλησης.
Συνοψίζοντας

Με βάση τα οικονομετρικά δεδομένα, οι ΗΠΑ και ο ευρωατλαντικός γεωοικονομικός χώρος γενικότερα βρίσκονται σε κατάσταση παρόμοια (ή και χειρότερη) με εκείνη της λεγόμενης «Μακράς Ύφεσης» (Long Depression), που διήρκεσε από το 1870 μέχρι το 1900 και την ακολούθησαν, μετά από λίγο, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και η λεγόμενη «Μεγάλη Ύφεση» (Great Depression), η οποία διήρκεσε από το 1929 μέχρι το 1940, οπότε ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Οι ΗΠΑ μπορεί να πληγούν από ένα χρηματοοικονομικό «Περλ Χάρμπορ», καθότι έχουν σοβαρές συστημικές οικονομικές αδυναμίες και είναι ευάλωτες σε απειλές από καρτέλ τραπεζιτών και funds, που μπορεί να σχεδιάζουν τη δική τους νέα παγκόσμια οικονομική τάξη πραγμάτων.

Η ηγεμονία του δολαρίου μπορεί να καταρρεύσει άμεσα και το αμερικανικό χρηματιστήριο μπορεί να υποστεί μια δραματική πτώση της τάξης του 70 τοις εκατό. Εξ ου και πλέον, στις ΗΠΑ, η κεφαλαιαγορά και η νομισματική πολιτική παρακολουθούνται και αναλύονται συστηματικά από τη CIA και το Πεντάγωνο. Επίσης, αυτή η επικίνδυνη κατάσταση, που επιτάσσει τη διαγραφή τουλάχιστον του ενός τρίτου του παγκόσμιου λογιστικού κεφαλαίου (κεφαλαίου «φούσκα»), ενισχύει ποικίλα πολεμικά σενάρια, ειδικά σε περίπτωση που αυτή η λογιστική διαγραφή δεν καταστεί δυνατό να πραγματοποιηθεί με μη στρατιωτικά μέσα.

Σε αυτό το πλαίσιο και υπό τα ανωτέρω δεδομένα, δίδονται ιστορικά μοναδικές ευκαιρές στρατηγικής δράσης σε δυνάμεις που επιθυμούν και έχουν την ικανότητα να προωθήσουν μια εναλλακτική πρόταση μοντέλου πολιτικής οικονομίας γενικά και χρηματοοικονομικού συστήματος ειδικότερα. Το ποιος θα διαμορφώσει τη νέα τάξη μέσα από το επερχόμενο χάος είναι ακόμη ανοικτό ζήτημα.

Ο Ν. Λάος είναι εταίρος της R‐Techno private intelligence company
Το παρόν άρθρο βασίζεται στο βιβλίο του Ν. Λάου, «Γεωπολιτικό Εγχειρίδιο», που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2014 από τις Εκδόσεις Λεξίτυπον.


Πηγή OmegaPress



everbuying gadgets





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Οι Αμερικανοί γραφειοκράτες επέμεναν, μέχρι και το περασμένο Σαββατοκύριακο …«τουρκικά», αρνούμενοι να αποδεχθούν ότι η πολιτική τους για την περιοχή με επίκεντρο την Τουρκία, ήταν και τότε, είναι και τώρα, απόλυτα λανθασμένη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδίασαν τη στρατηγική τους, από τη δεκαετία του ’50 και εντεύθεν, στο δόγμα ότι η Τουρκία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της εξωτερικής τους πολιτικής, έχοντας ως δεδομένο τότε ότι η χώρα ήταν απέναντι στο θανάσιμο εχθρό των Αμερικανών, τη Σοβιετική Ενωση. Η πολιτική αυτή συνεχίστηκε και ενδυναμώθηκε όσο περνούσαν τα χρόνια, και στη δεκαετία του ’80 επιβεβαιώθηκε με το περίφημο Δόγμα Γόλστατερ. Θύματα αυτής της ανόητης πολιτικής ήταν και η Ελλάδα, και η Κύπρος.

Up to 46% OFF + Free Shipping for the Android 4.4 4G Smartphone at Everbuying! (Ends: Nov.20,2014)Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ και την αλλαγή των ισορροπιών, οι γραφειοκράτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ άρχισαν να το …ξανασκέφτονται. Όμως, ήταν τόσο ισχυρή η στρατηγική συνεργασία της Αγκυρας και του Ισραήλ, και τόσο σαρωτική η παρέμβαση του Ισραηλινού Λόμπι προς το Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που ουδείς τόλμησε να αμφισβητήσει την “αξία” της Τουρκίας.

Με την εκλογή του στην αμερικανική προεδρία, ο Μπάρακ Ομπάμα διέπραξε το φοβερό λάθος να εμπιστευθεί τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας και σημερινό Πρόεδρο, παρά το γεγονός ότι ακόμα και οι ανόητοι γραφειοκράτες άρχισαν να κάνουν δεύτερες σκέψεις και οι Ισραηλινοί είχαν εντοπίσει τα πρώτα σημάδια αντιαμερικανισμού και αντισημιτισμού του Ταγίπ Ερντογάν. Ο κ. Ομπάμα δεν άκουσε κανένα και ανέδειξε τον ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας ως τον πλέον σημαντικό συνομιλητή και σύμβουλό του, αφήνοντας στους «απ’ έξω» χώρες-πιστούς συμμάχους, όπως η Βρετανία, το Ισραήλ και η Αίγυπτος.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος ξύπνησε από το λήθαργο των πέντε ετών, το βράδυ της 16ης Μαίου 2013. Είχε προηγηθεί η συνάντηση του με τον κ. Ερντογάν στο Οβαλ Οφις. Ο συνομιλητής του έβγαζε …φωτιές και τον πρόσβαλε. Θολωμένος από το μίσος του για τον Σιίτη Ασαντ, απαίτησε την ανάπτυξη αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στη Συρία. Ο Ομπάμα αρνήθηκε. Το βράδυ παρέθεσε δείπνο στον κ. Ερντογάν, ο οποίος συνοδευόταν από τον Αχμέτ Νταβούτογλου και τον αρχηγό των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Η βραδιά ήταν μία από τις πιο δύσκολες της Προεδρίας του κ. Ομπάμα. Οι διαφωνίες ανάγκασαν τον Αμερικανό Πρόεδρο να κόψει κάθε επαφή με τον κ. Ερντογάν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το περασμένο Σάββατο το βράδυ (18 Οκτωβρίου 2014), ο κ. Ομπάμα τηλεφώνησε στον κ. Ερντογάν και του ζήτησε για τελευταία φορά να συνταχθεί με την Αμερική και τη Δύση στον αγώνα τους εναντίον των τζιχαντιστών. Επίσης ζήτησε από τον Τούρκο Πρόεδρο να επιτρέψει τον ανεφοδιασμό των Κούρδων μαχητών στην πόλη Κομπάνι. Η απάντηση ήταν μεσοβέζικη για το πρώτο αίτημα και αρνητική για το δεύτερο, αν και αφέθηκε ανοικτό το ενδεχόμενο να επιτρέψουν ΜΟΝΟ ενισχύσεις από το Ιρακινό Κουρδιστάν.

Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η αμερικανική γραφειοκρατία άρχισε επιτέλους να αντιλαμβάνεται ότι η Τουρκία δεν είναι σύμμαχος, ούτε εταίρος στο βασικό πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ εναντίον της διεθνούς τρομοκρατίας. Το μόνο που ελπίζουν τώρα είναι ότι το λάθος του Αμερικανού Προέδρου, να αναδείξει ηγετική δύναμη στην περιοχή την Τουρκία του Ερντογάν, εις βάρος του Ισραήλ και της Αιγύπτου, δεν θα αποδειχθεί μοιραίο για την Αμερική.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 260



everbuying gadgets





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου