Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Οκτ 2013


Αυτές τις μέρες όπου παίζεται - πώς το είπαμε; - ...η "Χρυσαυγειάδα", εδώ μέσα στο διαδίκτυο υπάρχει ένα καταπληκτικό φαινόμενο. Καταλαβαίνουμε επί τέλους γιατί δεν υπάρχει κόσμος έξω να ξεσηκωθεί. Γιατί οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται να φωνάξουν αλλά να σχολιάσουν! Η κοινωνική δικτύωση, η ενασχόληση με φατσοβιβλία, τρία πουλάκια κάθονται και σελίδες που "έχει ανάψει η συζήτηση" είναι το κύριο μέλημα απ΄οτι φαίνεται της νέας γενιάς πολιτών. Των καλωδιωμένων ανθρώπων. Με τη "Χρυσαυγειάδα" το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις πραγματικά γελοιότητας.

Όλοι μετράνε πόσο μεγάλο τον έχουν τον αντιφασισμό. Την ώρα που η αντιτρομοκρατική ψάχνει για ευρήματα που να ενοχοποιήσουν τη Χ.Α., οι καλωδιωμένοι πολίτες ψάχνουν για κείμενα και σχόλια που να τους ενθουσιάσουν ή να τους τσαντίσουν ανάλογα με το τι καπνό φουμάρουν. 

Και ναι, ο Ράσελ είπε το περίφημο, πως "το μεγάλο πρόβλημα σ΄αυτό το κόσμο είναι πως οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι γεμάτοι ανασφάλειες", αλλά αυτό συμβαίνει αλλού.

Εμείς εδώ δεν έχουμε ούτε αυτοπεποίθηση, ούτε ανασφάλειες. Εχουμε τη σιγουριά της "ενημέρωσης". Μόλις το χαζοκούτι σε συνεργασία με τους αρχιτέκτονες της συμφοράς αποφασίσει ποιο θα είναι το "καυτό θέμα", ανοίγει το πορτάκι σ΄ενα δρόμο και βουρ όλοι να στριγμώνονται να μπουν, χωρίς καν να ψυλλιαστούν όπως στις ταινίες τρόμου, "καλά αυτή η πόρτα ήταν σφραγισμένη, μήπως δεν πρέπει να μπω; Μήπως περιμένει από πίσω κάποιος χασάπης να μου πάρει το κεφάλι";

Λοιπόν, εγώ δεν μπαίνω. "Χρυσαυγειάδα" τέλος. Ας κάνει ο καθένας ό,τι νομίζει. Αυτό το καραγκοζιλίκι που συμβαίνει να το χαίρεστε. 

Ενθουσιαστείτε, τσαντιστείτε, βγάλτε συμπεράσματα με αυτοπεποίθηση, περιμένετε να ακούσετε τι λένε οι πολλοί για να κολλήσετε μαζί τους οι έχοντες ανασφάλεια. 

Βρείτε πού κρύβεται ο φασίστας, πού κρύβεται ο επαναστάτης, πού κρύβεται ο δημοκράτης, πού είναι ο πατριώτης, πού είναι αριστερός ή ο δεξιός ψάλτης. 

Κάντε την επανάσταση με "like" ή διαγραφές, ανάλογα. Προσέξτε μην σχολιάζετε σε σαιτ που δεν πρέπει και μην αφήσετε απ' έξω τα σαιτ που είναι "δικά σας". Προσέξτε πώς θα σας χαρακτηρίσουν γιατί είναι σημαντικό.

Επειδή όλα τα μάτια είναι στραμμένα επάνω μας και είμαστε γενικώς χαρακτηρισμένοι σαν μ@%άκες ή απλά χάνοι που τα χάβουν όλα, ψάξτε μεταξύ σας να βρείτε τη χαμένη αυτοπεποίθηση. Σου έκανε "like" ο Μήτσος, που του έχει κάνει "like" η Πόπη, που της έχει κάνει "like" ο Παναγιώτης, που είναι πρωτοξάδελφος της Μαίρης, που είναι φίλη με το Μηνά, που είναι καρατσεκαρισμένο πως είναι μέγας επαναστάτης. Κι αφού το μπουζούκι είναι όργανο και ο χωροφύλακας επίσης, τότε σίγουρα ο χωροφύλακας είναι μπουζούκι!

Στο τέλος αυτού του δρόμου, το μόνο σίγουρο είναι πως θα αποδειχτεί πως ο τόπος είναι γεμάτος από μπουζούκια. Που παίζουν με στημένες παρτιτούρες. Για ένα ζειμπέκικο όχι της Ευδοκίας, αλλά της κουτσής Μαρίας.

Προσωπικά θα προσπαθήσω να ανακαλύψω τις ειδήσεις που απορρίφθηκαν από τα δελτία όλες αυτές τις μέρες. Εκείνες τις ειδήσεις που λογοκρίθηκαν από τους διευθυντές παραγωγής της σαπουνόπερας. Την ορθάνοιχτη πόρτα από την άλλη μεριά που δεν ενδιαφέρεται κανείς πλέον να δει τι υπάρχει.

Στο μεγάλο ντέρμπυ δεν υπάρχουν πια θέσεις ούτε για ορθίους. Είναι όλα ξεπουλημένα. Θα ψάξω κανένα αγώνα του ερασιτεχνικού. Θα έχει ελπίζω λίγη ησυχία κι ενθουσιώδεις παίκτες που παίζουν για το κέφι τους, χωρίς βουβουζέλες και στημένα συνθήματα.

Και με όλο αυτό το κείμενο τι συμπεράσμα έβγαλες; 
Είμαι μ΄αυτούς ή μ΄εκείνους; 
Πούντο, πούντο το δαχτυλίδι; 

Ψάξε, ψάξε, δεν θα το βρεις.

Πηγή: Συνήθης Ύποπτος



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Αυτές τις μέρες ζήσαμε το αποκορύφωμα του αίσχους της ελληνικής δημοσιογραφίας σε όλες του τις διαστάσεις που πραγματικά αποτελούν μαύρη κηλίδα στον χώρο. Διαστρεβλώθηκε και καταστρατηγήθηκε με τον πιο ασυνείδητο τρόπο το θεμελιώδες αξίωμα της δημοσιογραφίας, που είναι πρωτίστως η αμερόληπτη και τεκμηριωμένη ενημέρωση.

Αντί αυτού, είχαμε το παραλήρημα μιας μαύρης απροκάλυπτα προκατειλημμένης δημογραφίας βλέποντας τους μεγάλο-«δημοσιογράφους» να μετατρέπονται σε ανακριτές, εισαγγελείς και δικαστές, καταδικάζοντας στην κυριολεξία όσους αντιτίθενται στην μνημονιακη προδοσία. 

Έφτασε μάλιστα ο περιώνυμος πανκριτής «δημοσιογράφος» του μεγάλου καναλιού, να χαρακτηρίσει σαν αλητεία όλους τους ποινικολόγους και συνταγματολόγους που είχαν επικρίνει έντονα από την αρχή αυτή την φαρσοκωμωδία της Χρυσής Αυγής.

Άλλος περιώνυμος «δημοσιογράφος» που έχει και μια μεγάλη ειδησεογραφική ιστοσελίδα, έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι και… μόνο για τις πολιτικές τους ιδέες έπρεπε να κλειστούν στην φυλακή. Τύφλα να έχουν όλοι οι Χίτλερ, Στάλιν, κλπ.

Αλλά το πιο θλιβερό σε όλη αυτή την αισχρή περίοδο της ελληνικής δημοσιογραφίας είναι ότι αντί να καταφέρουν όλοι αυτοί οι επώνυμοι βιαστές της ενημέρωσης να εξουδετερώσουν το χαρακτηριζόμενο φασιστικό μόρφωμα, το ανεβίβασαν στην κορυφή της επικοινωνιακής του πορείας και τώρα να κινδυνεύουν να… το κάνουν και πρώτο κόμμα.

Η απροκάλυπτη στάση τους συνδυάστηκε και με την ασυγχώρητη βλακεία των διαφόρων κυβερνητικών παραγόντων που έσπευσαν να καταδικάσουν την Χρυσή Αυγή με μαύρους χαρακτηρισμούς για να την βρουν τώρα να ηρωοποιείτε και να την καταστήσουν πραγματικά επικίνδυνη, ακόμα και για να τους κατατροπώσει στις προσεχείς εκλογές.

Όλοι αυτοί οι περιώνυμοι «δημοσιογράφοι» που πιστεύουν ότι στην ουσία κυβερνούν την χώρα, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν μεγάλη τηλεθέαση με οποιοδήποτε μέσο σύμφωνα με την αρχή, «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και ας βουλιάξει όλη η χώρα, ο κόσμος όλος ας εξοντωθεί και οι νέοι ας καταδικαστούν στην ανεργία και στον αφανισμό.
Εκμεταλλεύονται με τον χειρότερο τρόπο τον ανθρώπινο πόνο για να τον κάνουν τηλεοπτικό κερδοσκοπικό θέαμα. Είναι αδίστακτοι σε όλες τους τις επιλογές που τις διακρίνει μόνο ο προσωπικός τους ωφελιμισμός.

Τα μεγάλα τους κανάλια της αποβλάκωσης και της ηλιθιοποίησης, είναι οι μεγάλοι καταστροφείς της χώρας καθώς έθρεψαν όλα αυτά τα χρόνια ένα βρώμικο και προδοτικό πολιτικό κατεστημένο που απομύζησε τον ελληνικό λαό.

Είναι αυτοί που ανέδειξαν τον πατριωτισμό σε φασισμό, την κάθε αναφορά σε πατριωτικά ιδεώδη και στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων σε φασιστικές απόψεις, την υπεράσπιση των κατοίκων αυτής της χώρας που έχουν δεχτεί μα ανεξέλεγκτη επίθεση από εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες φανατικούς μουσουλμάνους, σε ρατσισμό και την καλπάζουσα εγκληματικότητα τους σε προκατάληψη. 

Τα βραδινά τους δελτία ειδήσεων έχουν καταντήσει δελτία πολιτικής, οικονομικής και ψυχολογικής εξόντωσης των Ελλήνων.

Η «δημοσιογραφία» τους είναι ο συστηματικός αποπροσανατολισμός των τηλεθεατών τους για να παραβλέψουν και να προσπεράσουν το μέγεθος της εθνικής τους προδοσίας.
Παράλληλα η τουρκολαγνικές τους τηλεοπτικές επιλογές, έχουν σκόπιμα προωθήσει ένα τεχνητό κλίμα εξοικείωσης με τους σφαγείς του Ελληνισμού και ένα κλίμα αδράνειας και σταδιακής αποδοχής της τουρκικής επιβολής κατά όλων των εθνικών μας δικαίων.

Άραγε ποιοι είναι οι εχθροί της δημοκρατίας; 

Ποια είναι η πραγματική εγκληματική οργάνωση;

Αυτό το φασιστικό μόρφωμα που με τις ηλιθιότητες τους το έχουν ηρωοποιήσει σε επικίνδυνο βαθμό ή όλοι αυτοί οι «δημοσιογράφοι» και οι πολιτικοί που μας οδήγησαν προσχεδιασμένα και αδίστακτα σε μια ανεπανάληπτη εθνική καταστροφή;



Κάποιοι λένε πως η Δικαιοσύνη πέθανε...
Άλλοι πάλι λένε ότι την κρατάνε όμηρο και την βιάζουν γυρνώντας πορνοταινίες κάποιοι πλούσιοι ανώμαλοι...
Τέλος κάποιοι άλλοι λένε ότι αγάπησε έναν γύφτο και έφυγε μαζί του... 
Τι να πιστέψει κανείς;!

Μιχελάκης για την απόφαση: Να περιμένουμε την ολοκλήρωση της έρευνας για τη ΧΑ
Με απλά λόγια, το σόου θα έχει συνέχεια...
Ένα διάλειμμα έγινε και η επόμενη πράξη θα ξεκινήσει μόλις αρχίσει να πιέζεται η κυβέρνηση...
Δεν έτυχε, πέτυχε και... έπεται συνέχεια λοιπόν.
Καθίστε αναπαυτικά στους καναπέδες σας

Τα έμαθες τα νέα Έλληνα; Η κυβέρνηση μετά από όλα όσα σου έκανε, αποφάσισε να δείξει την μεγαλοψυχία της και να σταματήσει να σου βάζει φόρους συνέχεια.
Απλά, αν δεν μπορείς να πληρώσεις, θα της δίνεις το σπίτι σου...!
Τι άλλο να κάνουν έρμε κατακαημένε για να σου δώσουν να καταλάβεις πως σκοπό έχουν να σε εξοντώσουν;
Κι εσύ ακόμη στον καναπέ σου... αποφάσισε, ή θα τους προσκυνήσεις ή θα σε λιανίσουν...
Και πού 'σαι... Δεν θα σου αφήσουν τον καναπέ... Στον παίρνουν μαζί με το σπίτι...
Ναι, αυτοί που σου υποσχέθηκαν ότι θα σε σώσουν...
Ναι, αυτοί οι πεφωτισμένοι που δεν έχουν άλλο σκοπό από το πως να σε αφανίσουν...
Ναι ρε... αυτούς που ψηφίζεις και εμπιστεύεσαι...
Ευτυχώς που δεν βγήκαμε από το ευρώ όμως και θα μπορείς να λέγεσαι ευρωπαίος, ακόμη και νεκρός...

Χθεσινή ατάκα του Ευαγγελάτου για τις φήμες πως η ελληνική οικονομία δεν πάει καλά: "Ισχύει αυτό ή είναι ένα από τα σιχαμένα επικοινωνιακά παιχνίδια;"
Όχι, δεν μιλούσε για τα από τα ελληνικά ΜΜΕ σιχαμένα επικοινωνιακά παιχνίδια, αλλά για ξένων..., όχι τα δικά του...
Προς στιγμήν με τρόμαξε μήπως έπαθε κάποια κρίση αλήθειας...

Προσοχή! Όσοι έχετε πάρει καπνό από παραγωγό, κινδυνεύετε να συλληφθείτε για λαθραία κατοχή καπνού... αλλά ποτέ για λαθραία εξαγωγή χρημάτων στην Ελβετία...!

Φαήλος Κρανιδιώτης: "Δεν αρκεί μόνο η αποδόμηση"...
Σωστά. Απαιτείται και η χειραγώγηση των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής. Αλλιώς, άδικα όλος ο ντόρος, άδικα όλος ο κίνδυνος εκτροπής του πολιτεύματος.
Έτσι δεν είναι αγαπητέ Φαήλο;
Για να σου το πω αλλιώς: Ή παπάς - παπάς ή ζευγάς - ζευγάς... Κι επειδή ο φίλος σου είναι ζευγάς, αποφάσισε εσύ τι θα είσαι αγαπητέ μου Φαήλε...

Αφού το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει την Χ.Α. πολιτικά, επέλεξε να την αντιμετωπίσει... ποινικά.
Μόνο που άνοιξε την πόρτα της ποινικοποίησης της πολιτικής και αυτό σημαίνει σε απλά λόγια πως μπήκαν ιδέες σε κάποιους και οι χθεσινοί και οι σημερινοί κυβερνώντες καλά θα κάνουν να αρχίσουν να γράφουν από τώρα τις απολογίες τους...
Εκτός και αν συμφωνήσουν με τους επόμενους την ατιμωρητί διαφυγή τους από την εξουσία...
Κι επειδή κάτι τέτοιο έχει αρχίσει να διαχέεται στην ατμόσφαιρα, καλά θα κάνουν κάποιοι να καταλάβουν πως το νερό, τα γιαούρτια και τα φρούτα έχουν ακριβύνει πολύ...
Οπότε ας περιμένουν τις... πέτρες...

Ο Εισαγγελάτος αναρωτιέται:
"Έχουμε αναρωτηθεί τι είναι ο ναζισμός; Έχουμε αναρωτηθεί τι είναι ο φασισμός;"
Τώρα εγώ τι να του πω;
Τι μήνυμα να του στείλω;
Να του πω ότι οι απορίες του λύνονται αν κοιτάξει στο μόνιτορ που έχει μπροστά του;

Σαμαράς στη Νέα Υόρκη για τη σύλληψη της Χ.Α.: «Ήταν έργο της Δικαιοσύνης και όχι της κυβέρνησης»...
Δένδιας σε δήλωσή του για τη σύλληψη της Χ.Α.: "Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έδωσε την εντολή"...
Τώρα, δεν πρέπει ο Σαμαράς να κάνει μήνυση στον Δένδια ότι ψεύδεται και τον εμπλέκει σε χειραγώγηση της Δικαιοσύνης;

Άγριοι φόροι και το 2014... και το success story και το "δεν θα μπούνε νέα μέτρα"; 
Ψέματα όλα;
Είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να λέει ψέματα;
Είναι δυνατόν να είναι ψεύτης ο Αντώνης Σαμαράς;
Είναι δυνατόν να μην τον μηνύει κάποιος για ενσυνείδητη ψευδολογία και απόπειρα αποπροσανατολισμού των πολιτών;
Είναι δυνατόν ΑΥΤΟΣ να κυβερνάει υποσχόμενος διαφάνεια και πως είναι διαφορετικός;
Κι εσύ, Έλληνα, τι κάνεις για όλα αυτά;
Τι κάνεις που σε εμπαίζουν ολοφάνερα οι μαριονέτες του Ομπάμα και της Μέρκελ;
Τι κάνεις που σε καταστρέφουν;
Τίποτε;
Συνεχίζεις να τους ανέχεσαι;
Συνεχίζεις να τους στηρίζεις;
Συνεχίζεις να τους επιτρέπεις να σου παίρνουν τα πάντα, ακόμη και τους τάφους των γονιών σου;

Λοιπόν, Έλληνα, θα πρέπει να ευχαριστείς τους ευεργέτες και τους διασώστες σου, επειδή αποφάσισαν να σε κάνουν δούλο.
Γιατί, θα μπορούσαν να είχαν αποφασίσει να σε ξεκάνουν και να σε αντικαταστήσουν με άλλους δούλους, που φέρανε από μακριά και τους ταΐζουν για την περίπτωση που σταματήσεις να θέλεις να είσαι δούλος.
Το κατάλαβες αυτό ή το θέλεις και να στο ζωγραφίσουν διάφοροι Πορδοσάλτε;
Πάντως σε περίπτωση που θέλεις "ζωγραφιά" θα πρέπει να ξέρεις πως αυτή θα είναι σε κόκκινο φόντο με το δικό σου αίμα.
Εκτός και αν αποφασίσεις ΤΩΡΑ να αλλάξεις το θέμα και το χρώμα του φόντου...

ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΚΟΜΙΣΙΟΝ: "Η Ελλάδα δεν εκπληρώνει τα προαπαιτούμενα για την δόση"...
Μήπως μας ετοιμάζουν για το μεγάλο "μπαμ";
Το "τυχαίο" και "ξαφνικό" γεγονός;
Μήπως πρέπει να πει ο Αντωνάκης τι συζητάει (και τι δίνει) στις ΗΠΑ, γιατί αυτή η ανακοίνωση της Κομισιόν είναι εξόφθαλμα εκβιαστική...
Και άρα κάτι ζητάνε από τον Αντωνάκη, πριν προλάβει αυτός και το δώσει αλλού... Ή έτσι μου φαίνεται;

Κύριε Δένδια, μία απορία έχω ο άμυαλος...
Με τα 600.000 καλάσνικωφ που μπήκαν (λαθραία φυσικά) στην Ελλάδα, τι θα γίνει;
Θα βρείτε τους κατόχους τους, γιατί σαν πολλά μου φαίνονται και μου μπαίνουν και ψύλλοι στ’ αφτιά για τον σκοπό που κάποιοι τα εισήγαγαν…

Για να μην ξεχνιόμαστε... 
Την χώρα συνεχίζουν να την κυβερνούν τα δύο κόμματα που την κατέστρεψαν...
Λέτε να κάνουν έρευνες για τους ενόχους της καταστροφής;
Λέτε να κάνουν έρευνες για το τι συνέβη και να καθίσουν στο σκαμνί εκείνους που παρέδωσαν την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία, που έσωσαν τις τράπεζες, που κατέστρεψαν την οικονομία, που οδήγησαν χιλιάδες Έλληνες στην αυτοκτονία, που... που... που...
Υπενθυμίζω για όσουν ξεχνάνε εύκολα πως συνεχίζουν να μας κυβερνούν οι καταστροφείς μας, που αυτοπροσδιορίστηκαν ως... διασώστες μας και λειτουργούν ως δήμιοί μας...

Τέρλος, επειδή βαρέθηκα να ακούω και να διαβάζω για τη Χρυσή Αυγή, να κάνω μία παλιομοδίτικη ερώτηση που ξεχάστηκε;
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΡΕ;



Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Για να ερμηνεύσεις ένα γεγονός πρέπει πρώτα να καταλάβεις σε ποια ακολουθία γεγονότων εντάσσεται. Όταν όμως καθημερινά υπάρχει ένας κατακλυσμός πληροφοριών και δηλώσεων, είναι δύσκολο να βρεθεί το νήμα που συνδέει κάποια γεγονότα - φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους - ώστε να μπουν σε μία λογική σειρά για να βγει κάποιο νόημα.

Γεγονότα

Είναι λοιπόν τέλη Αυγούστου και η κοινή γνώμη διαβάζει δημοσιεύματα για νέο "κούρεμα" ή για τρίτο πακέτο βοήθειας. Παράλληλα έχουν ανοίξει συζητήσεις για το πόσος χρόνος απομένει για την έξοδο από την κρίση.

Όμως στις 29 Αυγούστου η Επίτροπος Αλιείας στην ΕΕ, Μαρία Δαμανάκη, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA εκφράζει την άποψη ότι δε συμφέρει τη χώρα να ανοίγει συζητήσεις για νέο "κούρεμα" ή για τρίτο πακέτο βοήθειας. Επίσης διευκρινίζει ότι: «Είναι σαφές ότι "κούρεμα" του χρέους και νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα σημαίνει νέο μνημόνιο και νέες υποχρεώσεις της χώρας». Καταλήγει: «Δεν μπορούν να υπάρξουν νέα μέτρα, γι' αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο τι ζητούμε».

Το Σάββατο στις 31 Αυγούστου το φύλλο της οικονομικής εφημερίδας "Κεφάλαιο", έχει πρώτο θέμα με τίτλο: «Τρίτο πακέτο μόνο με εθνική συμφωνία» (αποσπάσματα του άρθρου αναδημοσιεύονται στο capital.gr). Η "πληροφορία" της εφημερίδας είναι ότι η Τρόικα, για το τρίτο δάνειο που μίλησε Σόιμπλε και Στουρνάρας, απαιτεί δέσμευση με υπογραφή, όλων των εν δυνάμει κυβερνητικών κομμάτων.

Μάλιστα η εφημερίδα αναρωτιέται: «Των σημερινών κυβερνητικών εταίρων; Των... αυριανών, εάν τα πράγματα οδηγήσουν σε κάλπες; Ή όλων μαζί, ανεξαρτήτως του ποιοι θα έχουν τα κλειδιά του Μαξίμου εκείνη τη στιγμή;»

Και απαντά: «Καλά πληροφορημένες πηγές από την Εσπερία παραπέμπουν στην τρίτη εκδοχή ως την πλέον αποδεκτή. Αυτήν τη φορά, λένε, για να υπάρξει τρίτος συμπληρωματικός δανεισμός της χώρας, έστω και μικρός σε σχέση με τα προηγούμενα πακέτα-γίγας, θα απαιτηθεί η έγγραφη δέσμευση των δυνάμεων που κυβερνούν και της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ως δυνάμει κυβέρνησης) ότι θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις της νέας συμφωνίας».

Φτάνουμε στις αρχές Σεπτεμβρίου και ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι ξεκαθαρίζει: «Τυχόν νέο πρόγραμμα προς την Ελλάδα θα συνοδευθεί με νέα μέτρα, από νέους πρόσθετους όρους».

Στις 5 Σεπτεμβρίου ο επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάιζελμπλουμ δηλώνει πως είναι ρεαλιστικό να υποθέσουμε πως η Ελλάδα θα χρειαστεί πρόσθετη στήριξη, πέραν του τρέχοντος προγράμματος. Εμφανίστηκε πάντως ανήσυχος για τις διαρθρωτικές αλλαγές αναγνωρίζοντας πως «είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει η απαραίτητη πολιτική υποστήριξη».

Ο πρωθυπουργός στα εγκαίνια της 78ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης μιλάει για 3ο Μνημόνιο, όμως επιμένει πως ακόμη κι αν υπογραφεί, η κυβέρνηση δεν θα εφαρμόσει νέα δημοσιονομικά μέτρα, λόγω κυρίως της επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος.

Λίγα 24ωρα μετά ο υπουργός Οικονομικών Ι. Στουρνάρας δηλώνει ότι ίσως η χώρα χρειαστεί νέο πακέτο βοήθειας, όμως επιβεβαιώνει τον πρωθυπουργό ότι αυτό δεν θα συνοδεύεται από νέα μέτρα και όρους. Φυσικά το ερώτημα είναι αν το ξέρουν και οι δανειστές;

Στις 7 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. Φ. Κουβέλης στον ρ/σ Αθήνα 9,84 παραδέχεται ότι είναι υπαρκτή η απειλή νέου Μνημονίου που θα εμπεριέχει νέα μέτρα και θα είναι εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη. Παράλληλα παρουσιάζει πρότασή για αλλαγή πρωθυπουργού και κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή, χωρίς να παρεμβληθούν πρόωρες κάλπες, αν ενσκήψει κάποια πολιτική κρίση(;).

Είναι 12 Σεπτεμβρίου και ο δημοσιογράφος Μπάμπης Παπαδημητρίου αναλύοντας τη σκέψη του σε πολιτική εκπομπή της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ, μιλώντας για τα περί συνεργασίας μεταξύ πολιτικών δυνάμεων, λέει ότι θα πρέπει να σκεφτούμε «το ενδεχόμενο μια σοβαρότερη Χρυσή Αυγή να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία, όπως συμβαίνει σε πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης».

Όμως αμέσως μετά η Χρυσή Αυγή δείχνει να «πηγαίνει γυρεύοντας», αφού το ένα επεισόδιο διαδέχεται το άλλο. Φυσικά δεν είναι τα πρώτα επεισόδια που προκαλεί η Χρυσή Αυγή, αλλά τα επεισόδια εκείνη τη βδομάδα έχουν κάποιες ομοιότητες μεταξύ τους και κάποιες διαφορές από τα προηγούμενα. Όλα στρέφονται εναντίον Ελλήνων. Δεν μπορούν να παραμείνουν κρυφά ή να αμφισβητηθούν. Μάλλον είναι ζητούμενο η δημοσιότητα αφού υπάρχουν ακόμα και κάμερες, όπως για παράδειγμα στο Μελιγαλά ή στα Γιαννιτσά. Και το σημαντικότερο, σε όλα τα επεισόδια η αίσθηση, αυτών που τα έζησαν, είναι ότι ο στόχος ήταν να υπάρξει νεκρός. Όπως αποδείχθηκε είχαν δίκιο.

Αλλά ας ακολουθήσουμε τα γεγονότα... Στις 12 Σεπτεμβρίου, αργά το βράδυ της Πέμπτης, μέλη του ΚΚΕ που πραγματοποιούσαν αφισοκολλήσεις δέχονται επίθεση από ομάδα μελών της Χρυσής Αυγής, έξω από την Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος. Όπως αναφέρει η εφημερίδα "Ριζοσπάστης", τα μέλη του ΚΚΕ δέχθηκαν επίθεση από περίπου τριάντα άτομα με κράνη και μπλούζες της Χρυσής Αυγής που κρατούσαν σιδερολοστούς και κοντάρια. Για την εν λόγω επίθεση, η εφημερίδα του ΚΚΕ κάνει λόγο για επίθεση με στόχο να υπάρξει νεκρός.

Στις 15 Σεπτεμβρίου, κατά το μνημόσυνο των θυμάτων στο Μελιγαλά, βουλευτές και μέλη της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν στο δήμαρχο Οιχαλίας και προπηλάκισαν συγγενείς θυμάτων, αλλά ακόμα και μέλη εθνικιστικών οργανώσεων. Τα επεισόδια και η ένταση δεν ήταν τυχαίο γεγονός αφού ήταν παρούσα σχεδόν σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χ.Α. Επίσης από το πρωί κατέφτασαν δεκάδες πούλμαν που μετέφεραν υποστηρικτές του κόμματος για επίδειξη δύναμης.

Ένταση και επεισόδια σημειώθηκαν και στα Γιαννιτσά, στον ομαδικό τάφο θυμάτων των ναζί. Η ισχυρή αστυνομική δύναμη που βρισκόταν στο σημείο απέτρεψε την κλιμάκωση των επεισοδίων.

Στις 17 Σεπτεμβρίου δολοφονείται ο Παύλος Φύσσας στο Κερατσίνι.

Είναι 18 Σεπτεμβρίου και ο στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Χρύσανθος Λαζαρίδης ανέφερε σε τηλεφωνική του παρέμβαση σε τηλεοπτικό σταθμό: «Η Χρυσή Αυγή ευτελίζει το ελληνικό κοινοβούλιο. Δεν σημαίνει όμως ότι μόνη αυτή έχει ευθύνες. Ευθύνες έχουν και άλλοι». Ο βουλευτής επανέρχεται και σε συζήτηση με τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες δηλώνει ότι: ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου. «Η στρατηγική της έντασης που καλλιεργείται από το ΣΥΡΙΖΑ τροφοδοτεί την ένταση της Χρυσής Αυγής και από κει οδηγούμαστε στη βία που μπορεί να δώσει θανάτους» επεσήμανε ο Χρύσανθος Λαζαρίδης.

Ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής», 22 Σεπτεμβρίου, δηλώνει αποφασισμένος να αντισταθεί στην εγκληματική δραστηριότητα των νεοναζί και να προστατεύσει το Σύνταγμα και τη δημοκρατική νομιμότητα. Παράλληλα τονίζει: «Την ανάγκη για ενότητα λαού και πολιτικών δυνάμεων κατά του ναζισμού. Όλοι μαζί κοινωνία και κόμματα να διώξουμε τους ναζί».

Την ίδια μέρα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Δένδιας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real News κρατά αποστάσεις από την άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακραίο κόμμα στο σύνολό του, αλλά ξεκαθαρίζει, ότι: «θα πρέπει να συνετιστεί ή να αποβάλει τις ακραίες φωνές που όντως υπάρχουν στο εσωτερικό του».

Το Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου, συλλαμβάνεται όλη η ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής.

Συμπεράσματα
1ο.
Πέρα από κάθε επικοινωνιακή προσπάθεια της κυβέρνησης και των ΜΜΕ για να εμφανιστεί η δυστυχία σαν Success Story, η χώρα έχει ανάγκη από πρόσθετη βοήθεια. Αυτό μεταφράζεται σε 3ο μνημόνιο και νέα μέτρα.

2ο.
Η κυβέρνηση δεν αισθάνεται ασφαλής να περάσει νέα μέτρα αφού διαθέτει μια ισχνή πλειοψηφία στη βουλή και μάλιστα όταν οι βουλευτές ψηφίζοντας τα τελευταία μέτρα δήλωσαν «δεν πάει άλλο». Ας προσθέσουμε ότι πλέον έχουμε φτάσει στα πλέον επώδυνα και επαχθή μέτρα όπως:  


- Πλειστηριασμοί κατοικιών,  
- Κατάργηση δώρων στον ιδιωτικό τομέα, 
- Εξάλειψη κάθε εργατικού δικαιώματος, 
- Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), Απολύσεις, κλπ.

3ο. Είναι φυσικό όταν η τρόικα ζητάει αποκρατικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας και υποδομών να θέλει να διασφαλίσει και την μονιμότητα της νέας κατάστασης. Όμως η μονιμότητα δεν εξασφαλίζεται με μία αξιωματική αντιπολίτευση που αφενός χαρακτηρίζει «Έγκλημα εναντίον του Δημοσίου» τις αποκρατικοποιήσεις και αφετέρου μιλά για επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικών επιχειρήσεων που είτε βρίσκονται σε πορεία ιδιωτικοποίησης είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί.

4ο. Είναι σίγουρο ότι οι δανειστές δεν θα διακινδυνεύσουν να ακυρωθούν πολιτικές μείζονος σημασίας για αυτούς. Ίσως καλυφτήκαν πρόσκαιρα με την συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων, όμως σήμερα τα δύο από τα τρία κόμματα έχουν εξαϋλωθεί και το ένα μάλιστα έχει αποχωρήσει από τη συγκυβέρνηση. Αυτή τη στιγμή οι αποφάσεις και οι υπογραφές είναι μίας κυβέρνησης που αντιπροσωπεύει το 25% των Ελλήνων πολιτών και αυτό φυσικά δεν εμπνέει καμία ασφάλεια στους δανειστές.

5ο. Η επιδίωξη τους να διασφαλιστούν δεν είναι κάτι καινούργιο. Στα μέσα Ιανουαρίου, στη διάρκεια μιας ιδιαίτερα φορτισμένης συνεδρίασης της Βουλής (σύσταση Προανακριτικής για τη λίστα Λαγκάρντ) ο Ευάγγελος Βενιζέλος σχετικά με τις δεσμεύσεις για να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση αναφέρθηκε στην επόμενη δόση, απευθυνόμενος προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα με τα εξής λόγια: «Αν σας ζητήσουν να υπογράψετε, θα το κάνετε; Να ετοιμαστείτε, γιατί αυτό που θα ζητηθεί ως προϋπόθεση είναι η υπογραφή σας για την επόμενη εκταμίευση. Για να δείτε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος»...

Εκτιμήσεις
1η.
Η κυβέρνηση έχει πρόβλημα λαϊκής στήριξης που μπορεί η ίδια να μην το καταλαβαίνει ή απλά να μην την ενδιαφέρει, αλλά το καταλαβαίνουν και ενδιαφέρει τους δανειστές.

2ο. Συγκυβέρνηση με την Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να γίνει για πάρα πολλούς λόγους. Γιατί είναι φασιστική ...γιατί αν ψηφίσει αντιλαϊκά μέτρα η ακροδεξιά ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός (άλλωστε γι’ αυτό ήταν χρήσιμη στην συγκυβέρνηση η «αριστερή» ΔΗΜΑΡ) ...γιατί και οι εταίροι μας δεν θα ήθελαν μια τέτοια εξέλιξη ...γιατί η Χ.Α. οριοθετεί την Άκρα Δεξιά και βοηθά τη Ν.Δ να τοποθετείται ως κεντροδεξιό κόμμα, μια συγκυβέρνηση θα θόλωνε πολύ το μεταξύ τους όριο ...γιατί ούτε η Χ.Α. θα επιθυμούσε να εμπλακεί σε κυβερνητικό σχήμα για να ψηφίζει μνημόνια και να συγκυβερνά με αυτούς που βρίζει.

3ο. Είναι ευνόητο ότι η καλύτερη δυνατή συγκυβέρνηση για την εξασφάλιση των δανειστών μας είναι με Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ και από την πλευρά των ποσοστών και από την πλευρά του ιδεολογικού φάσματος, το δύσκολο είναι να το πετύχουν.

4ο. Μόνο αν τα κυρίαρχα στρατόπεδα που σήμερα είναι μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί μετατραπούν σε φασίστες - αντιφασίστες, υπάρχει πιθανότητα Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ να βρεθούν από την ίδια πλευρά.

5ο. Η προοπτική συγκυβέρνησης με προϋπόθεση μια σοβαρότερη Χρυσή Αυγή μάλλον φοβίζει τη Χ.Α. και την αναγκάζει να διαφοροποιηθεί τάχιστα και με έντονο τρόπο. Ίσως η ηγετική ομάδα φοβάται ότι «το ενδεχόμενο μια σοβαρότερη Χρυσή Αυγή να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία» να περιλαμβάνει και σχέδιο εκπαραθύρωσής της και αντικατάστασης της με μία πιο «ήπια» ηγεσία. Ίσως λοιπόν γι’ αυτό αντέδρασε με τον τρόπο που είδαμε παραπάνω.

6ο. Είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν η δικογραφία να σχηματίστηκε μέσα σε μία εβδομάδα που μεσολάβησε από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα μέχρι τις συλλήψεις. Αυτό ίσως δικαιολογεί γιατί το σύστημα εξουσίας ουδέποτε φοβήθηκε τη μεγέθυνση τη Χ.Α. Γιατί γνώριζε ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να «τυλίξει σε μια κόλα χαρτί» την ηγεσία της. Απλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή.

7ο. Η αποφυλάκιση μελών της ηγετικής ομάδας της Χ.Α. δεν αποδυναμώνει τις παραπάνω εκτιμήσεις. Μάλλον κάνει πιεστικότερη την ανάγκη για συγκρότηση «αντιφασιστικού 
μετώπου» και συνεργασία των κομμάτων του «συνταγματικού τόξου». 

Επίλογος

Σε κάθε περίπτωση, ακλουθήσαμε ένα μονοπάτι, που οδηγεί σε κάποιες λογικές εκτιμήσεις τις οποίες μόνο ο χρόνος είναι αυτός ο οποίος μπορεί να τις επιβεβαιώσει ή να τις διαψεύσει.



Οι παγκόσμιες συνέπειες από ενδεχόμενη χρεοκοπία των Ηνωμένων Πολιτειών

Ιδιαίτερα επιβλαβής για τις χώρες της Ευρωζώνης που παλεύουν να σταθούν ξανά στα πόδια τους, όπως η Ελλάδα, μπορεί να αποδειχθεί η άτυπη στάση πληρωμών που κήρυξε το ομοσπονδιακό κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών, σύμφωνα με άρθρο του καθηγητή Αμερικανικών Σπουδών Άιβαν Μόργκαν που δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του το CNN.

“Η αστάθεια στις διεθνείς χρηματαγορές είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, ακόμα και η Γαλλία, σημειώνει ο Μόργκαν, και προσθέτει: “Και με τη βρετανική οικονομία σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τον χρηματοπιστωτικό της τομέα, οι καταιγίδες στην Ουάσινγκτον μπορούν να μετατραπούν σε θύελλες για το Λονδίνο.

Επιπλέον, σχολιάζει, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες χρεοκοπήσουν τον Νοέμβριο, όταν και θα ξεπεραστεί για μία ακόμα φορά το όριο χρέους, αν αυτό δεν αυξηθεί μέχρι τότε, αυτό θα είναι ένα “πολύ κακό παράδειγμα” για τις χώρες της Ευρωζώνης που υφίστανται σκληρά μέτρα λιτότητας για να αντιμετωπίσουν το χρέος τους. Μάλιστα, εκτιμά πως μία τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει τους λαϊκιστές στην Ευρώπη, οι οποίοι θα χρησιμοποιήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ για να ενισχύσουν τις απόψεις τους περί κήρυξης χρεοκοπίας, για να απαλλαγούν από τα χρέη τα υπερχρεωμένα ευρωπαϊκά κράτη.

Όμως φυσικά αυτή δε θα είναι η μοναδική επίπτωση από μία ενδεχόμενη αμερικανική χρεοκοπία, την πρώτη στην ιστορία των ΗΠΑ, καθώς αναμένεται να υπάρξει μία σειρά αναταράξεων και αλυσιδωτών αντιδράσεων σε Ασία, Ευρώπη και Λατινική Αμερική.

Και μπορεί το πιο πιθανό σενάριο να είναι η αποφυγή της χρεοκοπίας, όμως και μόνο ο φόβος επειδή αυτή έφτασε τόσο κοντά και η ανησυχία ότι το ίδιο ακριβώς πράγμα μπορεί να συμβεί σε ένα χρόνο από τώρα θα προκαλέσει νευρικότητα στις αγορές.

Αυτό που χρειάζεται τώρα ο κόσμος είναι περισσότερη βεβαιότητα από τον μεγαλύτερο οφειλέτη του και ιδιοκτήτη του αποθεματικού νομίσματος, τις ΗΠΑ. Χωρίς αυτήν, μπορεί να υπάρξουν πολύ βλαβερές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη”, καταλήγει ο Μόργκαν.

Πηγή: News.gr


Απομονώνεται η Τουρκία, τόσο από την Ευρώπη όσο και από το Μέση Ανατολή

Για πολλά χρόνια, το κυρίαρχο ερώτημα σε ό,τι αφορά την Τουρκία ήταν κατά πόσον η χώρα αυτή θα αποκτήσει έναν πιο ηγετικό ρόλο στη Μέση Ανατολή ή θα συνεχίσει τον δρόμο της προσέγγισης με την Ευρώπη. Τον τελευταίο καιρό αρχίζει να διαγράφεται μια απάντηση: τίποτα από τα δύο. Οι σχέσεις της Τουρκίας και με τις δύο περιοχές είναι επισφαλείς.

Όπως επισημαίνει ο Ντάνιελ Ντόμπεϊ στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, έχουν αλλάξει πολλά από τότε που ο Ταγίπ Ερντογάν πέρασε για τελευταία φορά τις πύλες των Ηνωμένων Εθνών, το 2011, ένα μήνα μετά την αποθέωσή του από τα πλήθη στην Αίγυπτο, την Τυνησία και τη Λιβύη, τις χώρες της αραβικής άνοιξης.

Την εποχή εκείνη, η Τουρκία υποστήριζε ότι η βελτίωση των εμπορικών της σχέσεων με τη Μέση Ανατολή θα τη βοηθούσε να μειώσει την εξάρτησή της από την Ευρώπη. Το πρώτο επτάμηνο αυτού του χρόνου, όμως, οι εξαγωγές της προς τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο μειώθηκαν κατά 13% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο.

Τον περασμένο Αύγουστο, τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν ότι θα καθυστερήσουν μια επένδυση 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ένα εργοστάσιο άνθρακα της Τουρκίας. Η Αγκυρα ήλπιζε ότι με την επένδυση αυτή θα μείωνε τις εισαγωγές ενέργειας που της κοστίζουν 60 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Ο υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ εξέφρασε την ελπίδα η απόφαση των ΕΑΕ να μην οφείλεται σε πολιτικούς λόγους.

Το πιθανότερο όμως είναι να συμβαίνει ακριβώς αυτό. Η Μέση Ανατολή έχει γίνει ένας χώρος γεμάτος προβλήματα για την Τουρκία του Ερντογάν. Η Συρία έχει πλέον εχθρικές σχέσεις μαζί της. Το ίδιο ισχύει για το Ιράκ και το Ιράν. Στον Λίβανο απήχθησαν πρόσφατα δύο πιλότοι των Τουρκικών Αερογραμμών.
Αλλά και με την Αίγυπτο έχει ανοίξει ένα δεύτερο μέτωπο μετά το πρόσφατο πραξικόπημα. Η Τουρκία υποστήριζε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και είχε αποφασίσει να ενισχύσει την κυβέρνηση του Μοχάμεντ Μόρσι με 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Μόρσι όμως ανετράπη. Και ο διάδοχός του, ο στρατηγός Αμπντέλ Φάταχ αλ-Σίσι, ενισχύεται τώρα από τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα. Η νέα κυβέρνηση της Αιγύπτου έχει καταστήσει επιπλέον σαφές ότι δεν θέλει τουρκικά σίριαλ στα κανάλια της χώρας. Και οι τούρκοι εξαγωγείς έχουν όλο και περισσότερα προβλήματα.

Η απόφαση των Εμιράτων να καθυστερήσουν την επένδυση των 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν θα έπρεπε έτσι να προκαλέσει έκπληξη στην Τουρκία.
Οι σχέσεις με την Ευρώπη είναι επίσης δύσκολες, αν και όχι κακές. Όταν η Αγγελα Μέρκελ επέκρινε την καταστολή εναντίον των διαδηλωτών τον περασμένο Ιούνιο, ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας Εγκεμέν Μπαγκίς δήλωσε ότι η πολιτική επιβίωση της καγκελαρίου δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Μετά τη θριαμβευτική επανεκλογή της Μέρκελ, ο Μπαγκίς μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσει τις εκτιμήσεις του.

Ο ίδιος άνθρωπος προέβλεψε πρόσφατα ότι οι «προκαταλήψεις» της Ευρώπης θα εμποδίσουν την ένταξη της χώρας του στην Ενωση. Αλλοι τούρκοι αξιωματούχοι απέδωσαν σε αυτές ακριβώς τις «προκαταλήψεις» την απόφαση να ανατεθεί η οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκυο.
Η εξέλιξη των σχέσεων της Τουρκίας τόσο με τη Μέση Ανατολή όσο και με την Ευρώπη δεν αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του Ερντογάν. Οι λόγοι που το τοπίο έχει αλλάξει τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια και στις δύο περιοχές βρίσκονται αλλού. Πολλοί είναι εκείνοι, όμως, που θεωρούν ότι τα προβλήματα της Τουρκίας οξύνονται λόγω του τρόπου με τον οποίο ο πρωθυπουργός της συμπεριφέρεται τόσο απέναντι στους συμμάχους του όσο και απέναντι σ’εκείνους που θεωρεί εχθρούς του.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η απόφαση του τούρκου πρωθυπουργού να ανακοινώσει αυτή την εβδομάδα ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων με στόχο την επέκταση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και την εκτόνωση των εντάσεων τόσο με την ΕΕ όσο και στο εσωτερικό της χώρας. Ο επόμενος στόχος της Τουρκίας είναι να εξασφαλίσει μια έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών από το 2015.

Όμως τα περιφερειακά της προβλήματα εξακολουθούν να είναι μεγάλα.

Η Τουρκία φιλοξενεί μισό εκατομμύριο σύρους πρόσφυγες και ο πόλεμος μαίνεται στα σύνορά της.

Ο Ερντογάν αισθάνεται χωρίς αμφιβολία προδομένος από την απόφαση της Ουάσινγκτον να μην εξαπολύσει επίθεση εναντίον του καθεστώτος Ασαντ.

(Πηγή: Financial Times)

(AΠΕ-ΜΠΕ)

Η δημοκρατία μας έχει πρόβλημα και κατ' επέκταση η πατρίδα μας έχει τεράστιο πρόβλημα. Αυτό είναι ένα γεγονός που αποδέχονται όλοι. Το πρόβλημα επιμερίζεται σε επιμέρους μέρη, τα οποία και το συνιστούν.
Εσχάτως είδαμε μία συνεχή αντιπαράθεση μεταξύ διαφορετικών αντιπολιτευόμενων κομμάτων, αλλά και μεταξύ της κυβέρνησης και αυτών των κομμάτων.
Αφορμή γι αυτή την σκληρή αντιπαράθεση, που έφτασε και στη Δικαιοσύνη, της οποίας οι εκπρόσωποι «νίβοντας τας χείρας των» υιοθέτησαν και προτίμησαν τελικά την λογική του Πόντιου Πιλάτου.

Παρεπιμπτόντως, από τη Νέα Υόρκη ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς έκανε μία δήλωση στην οποία τάχθηκε υπέρ της άποψης πως η βία πρέπει να παταχθεί και πέραν της Χρυσής Αυγής, υπονοώντας σαφώς (και εγείροντας την μήνη των ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ) πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα από τα περίφημα «άκρα» που απειλούν την κυβέρνηση.

Ποιο είναι το επί μέρους πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί, λοιπόν;

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί μαζί με την κυβέρνηση την Χρυσή Αυγή και την θέλει στη φυλακή
Η Χρυσή Αυγή μαζί με την κυβέρνηση κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ και το θέλει στη φυλακή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή απαιτούν την απομάκρυνση της κυβέρνησης λόγω εγκληματικής πολιτικής.
Το συμπέρασμα, από όλα αυτά, είναι πως όλοι θέλουν τους αντιπάλους τους στη φυλακή…

Και πως αντιδρούμε όλοι εμείς μπροστά σε αυτή την «διαμάχη»;
Μήπως πρέπει να σεβαστούμε την δημοκρατία και να τους βάλουμε όλους φυλακή και να ικανοποιήσουμε έτσι την άποψη όλων των αντιμαχόμενων πλευρών;
Η Δημοκρατία στην πράξη και όλοι οι κατηγορούμενοι στη φυλακή…!
Να μην μείνει παραπονεμένος κανένας.
Είμαι βέβαιος πως δεν θα μας λείψουν ούτε αυτοί, ούτε τα καταστροφικά και εμφυλιο-πολεμικά τους μηνύματα.
Εμείς μπορούμε και χωρίς αυτούς να προχωρήσουμε –επιτέλους- προς τα εμπρός…



Συνέντευξη σοκ του Γιάννη Βαρουφάκη στο ABC (BBC της Αυστραλίας) πριν λίγες μέρες.
Σοκάρουν οι απαντήσεις του έγκριτου καθηγητή πιο κάτω:

LEIGH SALES, Παρουσιαστής: Μαζί μας σήμερα από την Αθήνα είναι ο Έλληνας οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης.
Το προφανές ερώτημα είναι: τι θα γίνει τώρα;

Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ:
Λοιπόν, ο εκτροχιασμός του τρένου που είναι η ευρωζώνη, η οποία ξεκίνησε με την Ελλάδα και στη συνέχεια άρχισαν να φεύγουν διαδοχικά και άλλα βαγόνια - η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, τώρα και η Ισπανία - συνεχίζεται. Και η χθεσινή ψηφοφορία δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Όλος ο... ενθουσιασμός και οι εορτασμοί είναι πλήρως και εντελώς άστοχοι. Φοβάμαι ότι η ευρωζώνη και η Ευρώπη συνεχίζει την ίδια διαδρομή εδώ και τα δύο τελευταία χρόνια με μια πλειάδα λαθών, που καταντάνε κωμικά πια. Κοιτάξτε την Ισπανία, τι συμβαίνει σήμερα. Κοιτάξτε τι συμβαίνει στην Ιταλία. Εκτός αν η λογική ή ό,τι περνάει για λογική στην ευρωπαϊκή προσέγγιση στην κρίση αλλάξει και μάλιστα πολύ σύντομα η ευρωζώνη θα αποτελεί ιστορία.

LEIGH: Λοιπόν, ας μείνουμε με την γενική εικόνα για την ώρα πριν εμβαθύνουμε στην Ελλάδα. Τι νομίζετε ότι θα μπορούσε να συμβεί για να αποτραπεί η καταστροφή όπως την προβλέπετε;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ:
Τρία πράγματα, πολύ απλά βήματα που πρέπει να ληφθούν. Κοιτάξτε, στην Ευρώπη, είτε πρόκειται για την Ελλάδα ή την Ισπανία, αυτό που έχουμε τώρα είναι αφερέγγυες τράπεζες που βρίσκονται σε θανάσιμο εναγκαλισμό με αφερέγγυα κράτη. Έτσι, τα κράτη δανείζονται από τον πυρήνα της Ευρώπης, προκειμένου να δώσουν στις τράπεζες και οι τράπεζες δανείζονται για να δώσουν στο κράτος και έτσι τράπεζες και κράτη είναι εγκλωβισμένοι σε ένα θανάσιμο εναγκαλισμό που αναμένεται να καταλήξει σε ναυάγιο πολύ γρήγορα. Λοιπόν, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να σπάσουμε αυτό το δεσμό μεταξύ αφερέγγυων τραπεζών και κρατών σε πτώχευση. Ο τρόπος να γίνει αυτό είναι να ενοποιήσουμε το τραπεζικό σύστημα, να το εξευρωπαΐσουμε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να χρηματοδοτείται άμεσα και όχι μέσω εθνικών κυβερνήσεων. Αυτό είναι ένα πολύ απλό βήμα, αλλά φαίνεται ότι είναι ένα βήμα πάρα πολύ μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεύτερον, αυτό που χρειάζεται είναι η αμοιβαιοποίηση, ένα είδος κοινού χρέους, όπως έχουμε στην Αυστραλία, ξέρετε, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει το δικό της χρέους, πέραν αυτού των πολιτειών. Και τρίτον, χρειαζόμαστε μια επενδυτική πολιτική η οποία να διατρέχει ολόκληρη την ευρωζώνη. Επειδή έχετε μια δευτερεύουσα νομισματική περιοχή, πρέπει να έχετε μια επενδυτική στρατηγική, ένα μηχανισμό ανακύκλωσης για το όλο θέμα. Αν δεν έχουμε αυτά τα πράγματα, και η Γερμανία δεν τα θέλει, φοβάμαι ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που να αποτρέψει τη συνέχιση αυτού του εκτροχιασμού σε αργή κίνηση.

LEIGH: Για να επιστρέψω στην Ελλάδα συγκεκριμένα, οι πολιτικοί στην χώρα δεν μπορούσαν καν να συμφωνήσουν σχετικά με τους όρους μιας τηλεοπτικής συζήτησης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Πώς πρόκειται να συμβιβαστούν για τα μέτρα που αφορούν την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Δεν μπορούν να διορθώσουν την ελληνική οικονομία. Η ελληνική οικονομία έχει τελειώσει. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια μεγάλη, μεγάλη ύφεση. Η αυξανόμενη κοινωνική οικονομία περνάει ένα μακρύ χειμώνα δυσαρέσκειας. Δεν υπάρχει καμία δύναμη, καμία δύναμη εντός της ελληνικής οικονομίας, εντός της ελληνικής κοινωνίας, που μπορεί να αποτρέψει - φανταστείτε ότι είμαστε στο Οχάιο το 1931 και ρωτούσαμε: τι μπορεί να κάνουν οι πολιτικοί του Οχάιο για να σώσουν το Οχάιο από τη Μεγάλη Ύφεση; Η απάντηση είναι τίποτα.

LEIGH: Λοιπόν, τι θα συμβεί στη συνέχεια στην Ελλάδα;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Εξαρτάται από το τι θα συμβεί στην ευρωζώνη. Ακριβώς όπως αυτό που συνέβη στο Οχάιο εξαρτήθηκε από την άνοδο του προέδρου Ρούζβελτ και του New Deal, αν δεν έχουμε μια νέα συμφωνία για την Ευρώπη, η Ελλάδα δεν πρόκειται να πάρει ανάσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι εάν η Ευρώπη γιατρέψει τις πληγές της, θα γιατρευτεί και η Ελλάδα. Είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση να βρει η ευρωζώνη ένα ορθολογικό σχέδιο για τον εαυτό της. Δεν είναι η επαρκής προϋπόθεση. Η Ευρώπη μπορεί να διορθωθεί αλλά η Ελλάδα με τη σαθρότητα και τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν μπορεί να μην ανακάμψει ποτέ. Αλλά έως ότου (και αν) η ευρωζώνη βρει ένα λογικό σχέδιο για να σταματήσει αυτό το ναυάγιο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ολόκληρη την ευρωζώνη, η Ελλάδα δεν θα έχει καμία τύχη.

LEIGH: Διάβασα κάποια στατιστικά σήμερα ότι επτά στους δέκα Έλληνες θέλουν να μεταναστεύσουν. Πώς θα περιγράφατε την εθνική διάθεση εκεί;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Αυτή είναι η δικιά μας Μεγάλη Ύφεση. Όχι μόνο από οικονομικής άποψης, αλλά και με μια ψυχολογική έννοια. Οι Έλληνες βρίσκονται σε κατατονική κατάσταση. Από τη μια στιγμή στην άλλη, σε κατάσταση οργής, αυτή είναι μια τυπική περίπτωση μανιοκατάθλιψης. Δεν υπάρχουν προοπτικές. Δεν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Υπάρχουν θυσίες, αλλά κανείς δεν έχει την αίσθηση ότι οι θυσίες λαμβάνουν τη μορφή κάποιου είδους επένδυσης για αλλαγή πορείας. Αυτό είναι το πρόβλημα όταν είστε κολλημένοι σε μια ευρωζώνη που είναι πραγματικά άσχημα σχεδιασμένη, η οποία καταρρέει και η οποία δεν δίνει ευκαιρίες στα πιο αδύναμα μέλη της του να διαφύγουν μέσω κάποιου είδους λυτρωτικής κρίσης.

Για αργά το απόγευμα μεταφέρθηκε η απολογία Μιχαλολιάκου... Έτσι, θα απολογηθεί μέχρι αργά το βράδυ, και η απόφαση θα βγει αύριο. Οι εφημερίδες θα φορέσουν μαύρα ή θα βγάλουν έκτακτα φύλλα... Αλλά το θέμα είναι πως και η αυριανή ημέρα θα έχει να μας προσφέρει μία είδηση για να συζητάμε...

Τί είπατε; Τι συζητάει ο Σαμαράς στην Αμερική;
Καλά, ας σοβαρευτούμε. Εδώ, στην πατρίδα μας γίνονται τραγικά - κοσμογονικά γεγονότα κι εμείς θα ασχολούμαστε με κάποιον που νομίζει ότι είναι πρωθυπουργός και περιφέρεται δίνοντας διάφορα δώρα αριστερά - δεξιά για να κρατηθεί στην καρέκλα του;

Το θέμα είναι να υπάρχει μία είδηση κάθε μέρα.
Μία είδηση που θα μας κρατάει μακριά από την πραγματικότητα που ετοίμασαν για εμάς χωρίς εμάς.

Μία είδηση που θα συνεχίσει το θέατρο του παραλόγου, θα κόψει εισιτήρια στο σόου της ξεφτίλας και θα δώσει ανάσες ζωής στο δίδυμο των σύγχρονων Τσολάκογλου και των συνεργατών τους που παραδίδουν τη χώρα.

Όταν θα τελειώσει το σόου (βλ. παράσταση) τότε ίσως μάθεις πως δεν έχεις δουλειά, δεν έχεις σπίτι, δεν έχεις δικαιωματα πολιτικά και ανθρώπινα, αλλά τουλάχιστον θα είσαι ικανοποιημένος πως ήσουν μέρος της ιστορίας τις ημέρες εκείνες που χωρίς να αντισταθείς σου τα πήραν όλα και σε έκαναν δούλο, χαρίζοντάς σου το δικαίωμα να αναπνέεις (μέχρις ότου αλλάξουν γνώμη και γι αυτό το δικαίωμά σου).

Πες μου τι δεν κατάλαβες, να σου το εξηγήσω.
Γιατί στην παράσταση που ζεις είσαι θεατής και στη σκηνή του παραλόγου υπάρχουν πρωταγωνιστές αλλά και άβουλοι κομπάρσοι...
Εσύ όμως δεν είσαι στη σκηνή. 
Εσύ είσαι στο τραπέζι - μπουφέ, σαν μεζές για το διάλειμμα του "έργου".
Όσο για το τέλος του, δεν θα υπάρχεις για να το δεις...



Σε ερείπια μεταβάλλουν τη Μέση Ανατολή οι δυτικοί


Οι κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας προτίθενται να παραχωρήσουν τα στρατιωτικά αεροδρόμια Ελλάδας και Κύπρου για την προγραμματιζόμενη στρατιωτική επέμβαση κατά του φίλου λαού της Συρίας;

Την απάντηση τη γνωρίζετε. Η Αθήνα δεν είχε καν το θάρρος να διατηρήσει, όπως επέβαλλε η εθνική ανάγκη, εν λειτουργία την ελληνική πρεσβεία στη Δαμασκό και τη συριακή στην Αθήνα, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των Ελλήνων διπλωματών.

Στην πραγματικότητα όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν σήμερα, σε Ελλάδα και Κύπρο, κυβερνήσεις που να μπορούν/θέλουν να ασκήσουν εθνική κρατική κυριαρχία εξυπηρετώντας ελληνικά συμφέροντα. Που να έχουν βρε αδερφέ, όχι τον βαθμό αυτονομίας ενός Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά τουλάχιστον ακόμα αυτόν που διέθετε και ένας … Γεώργιος Παπαδόπουλος! Που, αν και πιθανώς πράκτωρ της CIA ο ίδιος, δεν συμφώνησε στη χρήση του ελληνικού χώρου εναντίον των Αράβων. Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει τώρα, ως λαός, κράτος, χώρα. O tempora, o mores!

Για την ιστορία, να σημειώσουμε ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο τότε Υπουργός ‘Αμυνας Γεράσιμος Αρσένης είχε υπογράψει με τον πατέρα του σημερινού Σύρου Προέδρου συμφωνία μεταστάθμευσης ελληνικών μαχητικών στη Συρία.
Τέτοιου επιπέδου ήταν οι ελληνοαραβικές σχέσεις προτού η Ελλάδα μπει, μετά τα 1996 κυρίως, στη διαδικασία αυτοκαταστροφής του κράτους και της εξωτερικής της πολιτικής, που την οδήγησε στη σημερινή εθνική καταστροφή και, μη διακοπτόμενη, μπορεί να οδηγήσει στην αυριανή, πιθανώς πολύ μεγαλύτερη, εθνική τραγωδία.

Η «μικρή» Αθήνα ήταν σπουδαία δύναμη στη Μέση Ανατολή.
Τώρα, εκεί, όπως και παντού αλλού, είναι ο «καρπαζοεισπράκτωρ» της υφηλίου, παρά (ή εξαιτίας;) την προθυμία της να συμμετάσχει σε κάθε βρωμοδουλειά ζητάνε οι «πλούσιοι και ισχυροί», ακόμα και εις βάρος των πιο ζωτικών ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Να σημειώσουμε ακόμα ότι το καθεστώς ‘Ασαντ είναι σήμερα το βασικό στήριγμα των Χριστιανών της Συρίας. Αρμένιοι, Κούρδοι, Ελληνορθόδοξοι τρέμουν το ενδεχόμενο της πτώσης του.

Με την ευκαιρία να υπογραμμίσουμε και κάτι ακόμα, εθνικά κρισιμότατο. Δεν είμαστε κατ’ αρχήν και εκ των προτέρων εναντίον κάθε συνεργασίας με το Ισραήλ. Αλλά ορισμένοι θερμοκέφαλοι, συχνά ανύπαρκτης εγκεφαλικής λειτουργίας «νεοεθνικόφρονες», Λευκωσίας και Αθήνας, καλό είναι να θυμούνται ότι η Μέση Ανατολή είναι το ηφαίστειο της υφηλίου και είναι σκόπιμο να κρατιόμαστε σε απόσταση ασφαλείας. Αν πας αύριο και δώσεις, π.χ., τα αεροδρόμιά σου για βάσεις διασποράς της ισραηλινής αεροπορίας σε σενάριο μείζονος περιφερειακού πολέμου που μπορεί να εξελιχθεί δυνητικά σε «άτυπη» παγκόσμια σύρραξη (ή αν τάχεις κιόλας δώσει), θα πρέπει να είσαι και έτοιμος να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες των επιλογών σου, τις πιθανές επιθέσεις με πυραύλους, τρομοκρατία και δεν συμμαζεύεται, αλλά και την αποξένωση και εχθρότητα ενός τεράστιου ισλαμικού κόσμου. Ούτε η Ελλάδα, ούτε, πολύ περισσότερο η Κύπρος, μπορούν να επιβιώσουν ως κράτη μετατρεπόμενες σε βάσεις επίθεσης εναντίον του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Αυτός θα ήταν ο συντομότερος τρόπος για την καταστροφή του έθνους μας.

Χημικές προβοκάτσιες και διαρκής πόλεμος

Απευθυνόμαστε σε νοήμονες αναγνώστες. Δεν πιστεύουμε ότι χρειάζεται να ανασκευάσουμε εδώ τις αστειότητες περί χημικών όπλων που δήθεν χρησιμοποίησε το καθεστώς ‘Ασαντ. Ο Σύριος Πρόεδρος και οι επικεφαλής του καθεστώτος του θα έπρεπε να τρελλαθούν για να θέλουν, τη στιγμή που κερδίζουν μάλιστα τον πόλεμο, να χρησιμοποιήσουν χημικά όπλα που, χωρίς να μπορούν να τους αποφέρουν αξιοσημείωτο στρατιωτικό κέρδος, θα έδιναν το ιδανικό πρόσχημα για μια εναντίον τους επέμβαση.

Το γεγονός ότι η διπλωματία των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας υποστηρίζει τέτοιες θέσεις, υπερασπίζεται τόσο χοντροκομμένες προβοκάτσιες, δείχνει τη δυσκολία που έχουν αυτά τα κράτη να υπερασπιστούν την πολιτική τους, αλλά και τη βαθειά κρίση τους.
Έχουν παραδοθεί στο «κόμμα του διαρκούς πολέμου», δηλαδή σε μια στρατηγική διακυβέρνησης της Μέσης Ανατολής αρχικά, και του πλανήτη ολάκερου προοπτικά, δια του χάους και της καταστροφής. Αυτή είναι η ουσία των πολέμων που άρχισαν στο Αφγανιστάν το 2001, συνέχισαν με την εισβολή και καταστροφή του Ιράκ το 2003 και τώρα με την καταστροφή της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Συρίας.

Τα προσχήματα αλλάζουν κάθε φορά, από την καταδίωξη των τρομοκρατών στον πόλεμο για την «δημοκρατία» ή τη μη διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής. Στην πραγματικότητα όμως τα επί μέρους ζητήματα, επιχειρήματα και συνθήματα αλλάζουν, η ουσία παραμένει η ίδια: πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως αποικιακή επιχείρηση της Ιστορίας που δεν αποσκοπεί παρά στον πλήρη έλεγχο όλης της «ευρείας Μέσης Ανατολής», «από το Μαρακές στο Μπαγκλαντές». Και, δι’ αυτής, στον έλεγχο όλης της Γης.

Η Μέση Ανατολή είναι εδώ και αιώνες αντικείμενο αποικιακής πολιτικής από τη Δύση – και το Ισραήλ μετά το 1947. Το νέο στοιχείο είναι άλλο – είναι το χάος ως τρόπος διακυβέρνησης. Δυτικοί και Ισραηλινοί δεν επιδιώκουν τόσο την εγκαθίδρυση δικών τους καθεστώτων, όσο τη διάλυση οποιουδήποτε καθεστώτος και τη μακροχρόνια εξασθένιση όλων των κρατών – αυτό, παρεμπιπτόντως, που κάνει στην Ευρώπη, με άλλα μέσα, η «Διεθνής του Χρήματος».

Από μια καθαρά γεωπολιτική άποψη, τα όσα συμβαίνουν με τα μνημόνια σε Ελλάδα και Κύπρο μπορούν να ερμηνευθούν και ως προετοιμασία μεγάλων «αποικιακών» επιχειρήσεων εναντίον της Ανατολής – ισλαμικής και ρωσικής. Οι Σταυροφόροι, παληοί και νεώτεροι, πάντα επεδίωξαν τον έλεγχο του ελληνικού χώρου, στην παραμονή μεγάλων εκστρατειών προς ανατολάς. Ο Χίτλερ ξόδεψε πολύτιμο χρόνο και ενέργεια στα Βαλκάνια προτού κινηθεί κατά της Ρωσίας, ο Τσώρτσιλ φρόντισε να ελέγξει την Ελλάδα προτού ξεκινήσει ο Ψυχρός Πόλεμος, το 1967 και το 1974 δεν αποσκοπούσαν αλλού παρά στον έλεγχο του χώρου μας ως βάσης εξόρμησης προς τη Μέση Ανατολή.

Μπρεζίνσκι κατά Νετανιάχου

Εδώ και μία δεκαετία, οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή συνοδεύονται από έναν άλλο «πόλεμο», στην κορυφή της ίδιας της αυτοκρατορικής εξουσίας, ανάμεσα στους νεοσυντηρητικούς, τους οπαδούς του διαρκούς πολέμου και αυτούς που υποστηρίζουν μια πιο ισορροπημένη, συντηρητική διαχείριση των αυτοκρατορικών υποθέσεων. Μεταξύ των τελευταίων εξέχουσα θέση έχουν οι εκπρόσωποι των ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, ενώ κύριος εκπρόσωπός τους είναι, στο επίπεδο του πολιτικού λόγου και της στρατηγικής σκέψης ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Προέδρου Κάρτερ. Το τελευταίο διάστημα, ο κ. Μπρζεζίνσκι επιτίθεται έντονα στον Πρόεδρο Ομπάμπα με σκληρότατους χαρακτηρισμούς, ενώ υπαινίσσεται, εμμέσως πλην σαφώς, ότι το Ισραήλ του Νετανιάχου είναι πίσω από τους «παραλογισμούς» της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Συρία και το Ιράν.

Αυτή η «εσωτερική αντιπολίτευση» προς τα πλέον ρηξικέλευθα σχέδια των γερακιών ήταν που εμπόδισε μέχρι στιγμής την εξαπόλυση ενός μεγάλου πολέμου κατά του Ιράν, ενδεχομένως και με χρήση τακτικών ατομικών όπλων, μαζί με την αντίθεση της κοινής γνώμης. Που, όμως, βαίνει μειούμενη, λόγω των τεραστίων προόδων του ελέγχου των ευρωπαϊκών ΜΜΕ και όλης της ευρωπαϊκής πολιτικής τάξης από τον «κόσμο του Χρήματος». Επιπλέον, η αντιπολίτευση έχει το μειονέκτημα που έχει το «κέντρο», ο Νικίας έναντι της αποφασιστικότητας ενός Αλκιβιάδη.

Απομένει η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, κύρια δύναμη αντίστασης πλέον σε έναν πλανητικό ολοκληρωτισμό, που μπορεί να μην παίρνει τις φαινομενικά αποτρόπαιες μορφές του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού, αλλά μοιάζει πολύ πιο απειλητικός και επικίνδυνος από το Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ.

Χάρη στην αποφασιστικότητα του Κρεμλίνου, του Ιράν και της Χεζμπολά, ο Άσαντ παραμένει στη θέση του και οι Δυτικοί κινδυνεύουν μια σοβαρότατη ήττα.
Μέχρι που όμως ο Πρόεδρος Πούτιν είναι έτοιμος να οδηγήσει την αντίστασή του στον γεωπολιτικό αναθεωρητισμό και ολοκληρωτισμό;

Πηγή: «Επίκαιρα»