Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Οκτ 2015

Την εκτίμηση του ότι έχει ήδη ληφθεί σε πολιτικό επίπεδο απόφαση για κάποιου είδους διευθέτηση του ελληνικού χρέους, χρησιμοποιώντας μάλιστα τη λέξη «συγχώρεση», διατυπώνει ο επικεφαλής του τμήματος Παγκόσμιας Έρευνας της Deutsche Bank, David Folkerts-Landau.

Ο Γερμανός τραπεζίτης εκτιμά επιπροσθέτως ότι το ήδη συμφωνηθέν κατ’ αυτόν «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, θα βαρύνει κατά περίπου 5000 κάθε Ευρωπαίο φορολογούμενο.

«Νομίζω ότι έχει ληφθεί η πολιτική απόφαση ή έχει διαμορφωθεί η πολιτική πεποίθηση να γίνει κάποια μορφή συγχώρεσης χρέους για την Ελλάδα. Είναι κάπως κρυμμένο αυτό και ωθείται μακριά. Πιθανότατα θα αντιστοιχεί σε περίπου 5.000 ευρώ για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αλλά θα γίνει. Έχει ληφθεί λοιπόν η πολιτική απόφαση η Ευρωζώνη να μείνει ενωμένη. Και αυτό θα συμβεί», ανέφερε ο κ. Folkerts-Landau, μιλώντας στο Bloomberg.

«Αλλά νομίζω – συνέχισε – ότι θα χρειαστούν δεκαετίες πολιτικού μετασχηματισμού, ώστε να είσαι σε θέση να λαμβάνεις τις κατάλληλες αποφάσεις σε επίπεδο δημοσιονομικής πολιτικής. Είναι κάτι που πρέπει να γίνει. Αλλά θα είναι ακριβό να φτάσεις σε εκείνο το σημείο».

Κατά την άποψη έγκυρων Ελλήνων και ξένων οικονομικών αναλυτών, μετά και το βάρος που προστέθηκε στην ελληνική οικονομία τους τελευταίους μήνες, μια νέα μορφή «κουρέματος» του ελληνικού δημόσιου χρέους θεωρείται αναπόφευκτη.

Το Bloomberg εκτιμά ότι η ακριβής χρονική στιγμή κατά την οποία πιθανότατα θα δρομολογηθεί συντεταγμένα μια περαιτέρω αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων έγκειται στους εταίρους και πιστωτές, οι οποίοι ζητούν προηγουμένως δείγματα γραφής στο πεδίο υλοποίησης του τρίτου προγράμματος.

Το ελληνικό χρέος αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι είναι στα 330 δις ευρώ, και ότι ως το τέλος του 2015 θα φτάσει στο 180% του ΑΕΠ, το υψηλότερο από όλες τις 19 χώρες της ευρωζώνης.

Πηγή ΚΥΠΕ – Χρήστος Μιχαηλίδης – Ελλάδα, ΑΘΗΝΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πρωτοφανείς αλητείες Νταβούτογλου. Ο ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκίας, που ονειρεύεται να αναβιώσει το ισλαμικό χαλιφάτο και υποστηρίζει – εξοπλίζει ανοιχτά τους τζιχαντιστές στη Συρία, σε δηλώσεις του στην Κωνσταντινούπολη την Τετάρτη αναφερόμενος στο μακελειό της Άγκυρας, ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι ύποπτοι από αυτούς που ερευνούν οι τουρκικές Αρχές για την πολύνεκρη διπλή βομβιστική επίθεση, που σκότωσε περισσότερους από 100 Τούρκους και Κούρδους αριστερούς, είχαν μείνει για μήνες στη Συρία και συνδέονται είτε με το Ισλαμικό Κράτος είτε με τους Κούρδους αντάρτες.

Η Τουρκία συνεχίζει το ίδιο εξωφρενικό παραμύθι, προσπαθεί να εξομοιώσει τους τζιαντιστές με τους αριστερούς Κούρδους αντάρτες.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά την ώρα που όλος ο δημοκρατικός και αριστερός κόσμος της Τουρκίας καταγγέλλει τους Ερντογάν και Νταβούτογλου ως υπεύθυνους για το μακελειό, οι ισλαμιστές της Άγκυρας προκλητικά προπαγανδίζουν τα εξωφρενικά ψεύδη τους.

«Ερευνούμε δύο τρομοκρατικές οργανώσεις, το Ισλαμικό Κράτος και το PKK, επειδή έχουμε βέβαια στοιχεία σε ό,τι αφορά τους βομβιστές αυτοκτονίας ότι έχουν διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος, αλλά υπάρχουν διασυνδέσεις και με τις ομάδες του PKK», δήλωσε ο παρανοϊκός «νάνος» που θέλει να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε συνέντευξη Τύπου στην Κωνσταντινούπολη.

«Κάποιοι από τους υπόπτους έμειναν για πολλούς μήνες στη Συρία», είπε ο ίδιος με το γνωστό ύφος της ζαλισμένης αλεπούς που τον χαρακτηρίζει.

Ο Νταβούτογλου είπε ότι οι τουρκικές Αρχές είχαν πληροφορίες ότι αντάρτες του PKK και μέλη της ακροαριστερής κουρδικής οργάνωσης DHKP-C, η οποία ανέλαβε την ευθύνη για μια επίθεση στο Προξενείο των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο, είχαν εκπαιδευτεί ως βομβιστές αυτοκτονίας στο βόρειο Ιράκ και στη συνέχεια στάλθηκαν στην Τουρκία.

Ότι οι επιθέσεις αυτοκτονίας δεν «ταιριάζουν» στην κουλτούρα της Αριστεράς αποτελεί προφανώς αμελητέα λεπτομέρεια για τον ψευδομανή Νταβούτογλου, που νομίζει ότι όλος ο πλανήτης είναι «Τούρκοι» και μπορεί να αραδιάζει τις ασυναρτησίες του άκριτα, λες και απευθύνεται στον τουρκικό όχλο της Ανατολίας που τον ψηφίζει.

Ωστόσο, τον Νταβούτογλου τον ανησυχεί περισσότερο η μεγάλη επίθεση που ετοιμάζουν η Συρία, η Ρωσία, το Ιράν και η Χεζμπολάχ στους τζιχαντιστές συμμάχούς του στη βορειοδυτική Συρία.

Όπως έγινε γνωστό το πρωί της Τετάρτης, τα κυβερνητικά συριακά στρατεύματα, χιλιάδες Ιρανοί στρατιώτες που βρίσκονται ήδη στη Συρία, δυνάμεις της σιιτικής Χεζμπολάχ του Λιβάνου, με την αεροπορική υποστήριξη της Ρωσίας, ετοιμάζονται να εξαπολύσουν ευρεία επίθεση για να εκδιώξουν εντελώς τους τζιχαντιστές από το Χαλέπι.

Οι τζιχαντιστές που βρίσκονται στη βορειοδυτική Συρία είναι η Αλ Κάιντα, ως Μέτωπο Αλ Νούσρα, και ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA) που έχει συμμαχήσει με την Αλ Κάιντα και από κοινού έχουν συγκροτήσει τον Στρατό της Κατάκτησης (Τζαΐς Αλ Φάτεχ). Αυτό το τζιχαντιστικό συνονθύλευμα με κορμό την Αλ Κάιντα που παριστάνει τους «μετριοπαθείς αντάρτες», υποστηρίζεται και εξοπλίζεται από την Τουρκία ώστε να μετατρέψει τη βορειοδυτική Συρία σε τουρκικό προτεκτοράτο.

Αυτούς, τους μισθοφόρους των Τούρκων, σφυροκοπά η Μόσχα και τους αποτελειώνει.

«Ως γειτονική χώρα έχουμε σοβαρές ανησυχίες και έχουμε οπωσδήποτε δικαιώματα (σ.σ. από πότε μια χώρα έχει δικαιώματα στους… γείτονές της;) τα οποία βασίζονται στο διεθνές δίκαιο (σ.σ. που ακριβώς;) να προστατέψουμε την ασφάλεια της πατρίδας μας», δήλωσε ο Νταβούτογλου.

Σε ερώτηση εάν η Τουρκία θα προμηθεύσει όπλα τους «μετριοπαθείς» τζιχαντιστές του Στρατού της Κατάκτησης, δηλαδή την Αλ Κάιντα και τους συμμάχους της, για να αντιμετωπίσουν τη ρωσική επίθεση, είπε ότι αυτό είναι θέμα της διεθνούς κοινότητας και όχι μόνο της Τουρκίας.

«Αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα, είναι πρόβλημα της διεθνούς κοινότητας. Και είναι ντροπή για τη διεθνή κοινότητα που δεν σταματά τα εγκλήματα πολέμου του συριακού καθεστώτος και δεν σταματά το βαρβαρικό Ισλαμικό Κράτος», είπε ο Νταβούτογλου.

Με απλά λόγια. Το πρόβλημα που δημιούργησαν στη Συρία ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου είναι πρόβλημα της διεθνούς κοινότητας, όπως και η διεθνής κοινότητα πρέπει να ντρέπεται που δεν εξοπλίζει την Αλ Κάιντα για ανατρέψει τον Άσαντ. Αυτά λέει ο Νταβούτογλου και κουνά το δάχτυλο σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο…

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μωυσή Λίτση

Για χρόνια η Τουρκία προβαλλόταν από τη Δύση ως πρότυπο μουσουλμανικού κοσμικού κράτους, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως υπόδειγμα για την καταπολέμηση του αναδυόμενου ισλαμικού φονταμενταλισμού τη δεκαετία του ‘90 στη Μέση Ανατολή.

Η ελλιπής τουρκική δημοκρατία, για την οποία οι δυτικές κυβερνήσεις έκλειναν τα μάτια μπροστά στις συνεχείς παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, προβαλλόταν ως όαση σταθερότητας απέναντι στα δεσποτικά αραβικά καθεστώτα.

Η ισραηλινοτουρκική προσέγγιση τη δεκαετία του 2000 είχε να κάνει και με την πτυχή αυτή, καθώς το Ισραήλ αναζητούσε συμμάχους στον μουσουλμανικό κόσμο και «πετυχημένα» κοσμικά μουσουλμανικά κράτη, ως αντιστάθμισμα για την αυξανόμενη επιρροή του Ιράν και την άνθηση του ισλαμικού φονταμενταλισμού στα παλαιστινιακά εδάφη.

Το φλερτ Τουρκίας - Ισραήλ χάλασε όταν ο Ερντογάν συγκρούστηκε φραστικά το 2009 στο φόρουμ του Νταβός με τον Ισραηλινό τότε πρόεδρο Σιμόν Πέρες, με αφορμή την ισραηλινή εισβολή στη Γάζα, ξεχνώντας βέβαια τις δικές του αναρίθμητες εισβολές στις περιοχές των Κούρδων. Η Τουρκία βέβαια ουδέποτε ήταν η όαση σταθερότητας που αναζητούσαν οι Δυτικοί.

Ατέρμονες πολιτικές και οικονομικές κρίσεις -οι τελευταίες αντιμετωπίζονταν πάντα με σχετική επιείκεια από το ΔΝΤ λόγω ανωτέρας βίας, του γεωστρατηγικού ρόλου της Τουρκίας μεταξύ «βάρβαρης» Ανατολής και «πολιτισμένης» Δύσης-, καταστολή και ανοικτό το κουρδικό ζήτημα χαρακτηρίζουν την Τουρκία τα τελευταία 20 με 30 χρόνια.

Η εκλογή Ερντογάν στις αρχές του 2000 συνέβαλε στην ανάκαμψη της Τουρκίας μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2001. Με τον αέρα του... αναμορφωτή, ο Ερντογάν άρχισε να εξελίσσεται σε... Σουλεϊμάν, αναζητώντας περασμένα μεγαλεία.

Η φωτογραφία της υποδοχής του Παλαιστίνιου ηγέτη Μαχμούντ Αμπάς στο καινούργιο «σεράι», στο υπερπολυτελές παλάτι, το νέο προεδρικό μέγαρο κόστους 270 εκατ. ευρώ, σε μια χώρα που η φτώχεια είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού, αποτυπώνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο τις νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες του Τούρκου προέδρου.

Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε ο εμφύλιος στη Συρία, η Τουρκία δεν έκρυψε τις προθέσεις της να ανατραπεί ο Ασαντ, ενισχύοντας παράλληλα το Ισλαμικό Κράτος, φοβούμενη την ισχυροποίηση των Κούρδων.

«Ηταν λάθος να δει το χάος ως ευκαιρία για να αναμιχθεί στην πολιτική της Συρίας. Ηταν λάθος να θεωρήσει ότι οι εχθροί του προέδρου Μπασάρ αλ-Ασαντ θα μπορούσαν να είναι φίλοι της Τουρκίας...» έγραφε σε άρθρο γνώμης η «Ντόιτσε Βέλε», με αφορμή την τραγική αιματηρή διπλή βομβιστική επίθεση στην Αγκυρα, την ώρα που Κούρδοι, συνδικάτα και αριστερές οργανώσεις διαδήλωναν υπέρ της ειρήνης.

Η τραγική αυτή επίθεση από τον «Φρανκενστάιν», που ενίσχυσαν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες -και όχι μόνο- έχει καταστήσει την Τουρκία από φιλόδοξο «διαμεσολαβητή», μέρος του νέου ανατολικού ζητήματος που έχει δημιουργήσει η κατάρρευση των κοσμικών αραβικών καθεστώτων και η ανάμιξη μικρών και μεγάλων δυνάμεων που ονειρεύονται σφαίρες επιρροής...

Πηγή "Ναυτεμπορική"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καθαρίστριες, Σκουριές, «κόκκινα δάνεια», Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, διαθέσιμα φορέων του Δημοσίου, πλαίσιο μνημονιακής εποπτείας…
Το κα­ρά­βι σή­κω­σε τις άγκυ­ρες, έλυσε τα σχοι­νιά και αρ­με­νί­ζει πλέον πλη­σί­στιο στις μνη­μο­νια­κές θά­λασ­σες.
Ο κα­πε­τά­νιος δεν έχει πλέον λόγο ούτε να κρα­τά­ει τα προ­σχή­μα­τα, ενώ η μνη­μο­νια­κή βου­λι­μία κά­ποιων στη γέ­φυ­ρα του πλοί­ου έχει εξα­κο­ντι­στεί στα ύψη.

Η νέα μνη­μο­νια­κή τάξη στο κόμμα ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αλλά κυ­ρί­ως στην κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή επι­βάλ­λο­νται με τα­χύ­τη­τες και με ωμό­τη­τα που ξαφ­νιά­ζουν ακόμη και όσους δεν ήταν εντε­λώς ανυ­πο­ψί­α­στοι.
Και το πιο εντυ­πω­σια­κό απ’ όλα: η δια­δι­κα­σία απο­ε­νο­χο­ποί­η­σης όσων έμει­ναν υπο­τί­θε­ται για να δώ­σουν μια μάχη για αρι­στε­ρό συ­σχε­τι­σμό απο­δει­κνύ­ε­ται εξί­σου ρα­γδαία.
Όπως το είχε πει ο Αλέ­ξης Τσί­πρας στην ομι­λία του στη Βουλή για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, στις 8 Δε­κέμ­βρη του 2014:
"στα μνη­μό­νια δεν μπαι­νο­βγαί­νεις εύ­κο­λα - αν μπεις, τότε πολύ γρή­γο­ρα χά­νεις ακόμη και του κου­ρά­γιο ή τη θέ­λη­ση να ψά­ξεις την πόρτα της εξό­δου. Ή, με μια έκ­φρα­ση της κα­θο­μι­λου­μέ­νης, «η λο­γι­κή του κα­τή­φο­ρου είναι ο πάτος"…
Σε ένα μόνο 48ωρο ύστε­ρα από την κα­τά­θε­ση στη Βουλή του Πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου (πρώτο «πα­κέ­το» προ­α­παι­τού­με­νων), τα δείγ­μα­τα γρα­φής αυτού του μνη­μο­νια­κού κα­τή­φο­ρου είναι πραγ­μα­τι­κά εντυ­πω­σια­κά:

Το Δη­μό­σιο δεν απέ­συ­ρε τε­λι­κά την προ­σφυ­γή του κατά των κα­θα­ρι­στριών, η οποία έτσι εκ­δι­κά­ζε­ται σή­με­ρα 13 Οκτω­βρί­ου στον Άρειο Πάγο. Η προ­σφυ­γή αμ­φι­σβη­τεί το δι­καί­ω­μά τους σε ανα­δρο­μι­κή απο­ζη­μί­ω­ση για τους μι­σθούς στο διά­στη­μα που πα­ρά­νο­μα ήταν εκτός ερ­γα­σί­ας, με το αι­τιο­λο­γι­κό ότι δεν απο­λύ­θη­καν αλλά «απλώς» τέ­θη­καν σε δια­θε­σι­μό­τη­τα! Σε τυχόν αρ­νη­τι­κή γι’ αυτές από­φα­ση του Αρεί­ου Πάγου, δεν θα χά­σουν μόνο τους μι­σθούς τους, αλλά θα επι­βα­ρυν­θούν με μια τε­λε­σί­δι­κη αρ­νη­τι­κή από­φα­ση, που μπο­ρεί να απο­δει­χτεί κρί­σι­μης ση­μα­σί­ας στο μέλ­λον.

Ο Γιώρ­γος Στα­θά­κης -εμ­μέ­σως πλην σα­φώς- υπο­σχέ­θη­κε κά­λυ­ψη των θε­σμι­κών κενών που δη­μιουρ­γούν το πρό­βλη­μα με την επέν­δυ­ση χρυ­σού στις Σκου­ριές, σε τό­νους σαφώς φι­λι­κούς προς την επέν­δυ­ση. Για να βγά­λε­τε μόνοι τα συ­μπε­ρά­σμα­τά σας, ιδού οι δη­λώ­σεις του:
«Η έμ­φα­ση δί­νε­ται σε στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις υψη­λής προ­στι­θέ­με­νης αξίας, ει δυ­να­τόν με απα­σχό­λη­ση υψη­λού ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού, μορ­φω­μέ­νου, δη­λα­δή, προ­σω­πι­κού. Άρα, δη­λα­δή, με μια έμ­φα­ση κατ' ανά­γκη σε υπη­ρε­σί­ες υψη­λής προ­στι­θέ­με­νης αξίας ή προ­ϊ­ό­ντων, οι οποί­ες μπο­ρεί να έχουν υψηλό βαθμό κα­θε­το­ποί­η­σης στην Ελ­λά­δα και να μπο­ρούν να έχουν ισχυ­ρή εξω­στρέ­φεια κ.λπ. (…) Από την άλλη μεριά, το πρό­βλη­μα το πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό ορι­σμέ­νης κα­τη­γο­ρί­ας στρα­τη­γι­κών επεν­δύ­σε­ων είναι πάρα πολύ ση­μα­ντι­κό θέμα. Το πρό­βλη­μα με τις Σκου­ριές, όπως ξέ­ρε­τε, έχει προ­κύ­ψει εν πολ­λοίς και από το θε­σμι­κό κενό που υπάρ­χει στους πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κούς νό­μους που αφο­ρούν τα ορυ­χεία και την εξο­ρυ­κτι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στην Ελ­λά­δα" ανέ­φε­ρε σε ό, τι αφορά το ζή­τη­μα που προ­έ­κυ­ψε με τη δρα­στη­ριό­τη­τα της Ελ­λη­νι­κός Χρυ­σός στη Χαλ­κι­δι­κή. (…) Ένα με­γά­λο πρό­βλη­μα θε­σμι­κής υστέ­ρη­σης, το οποίο προ­κά­λε­σε φυ­σι­κά δια­φο­ρε­τι­κές ερ­μη­νεί­ες για ενέρ­γειες συ­γκε­κρι­μέ­νης εται­ρεί­ας και από την πα­ρού­σα κυ­βέρ­νη­ση, αλλά θα τολ­μού­σα να πω και από ερ­μη­νεί­ες οι οποί­ες έχουν δι­χά­σει και την το­πι­κή κοι­νω­νία, και φυ­σι­κά και έχουν με­τα­φερ­θεί σε δι­κα­στι­κούς αγώ­νες" συ­μπλή­ρω­σε ο υπουρ­γός».
Ο Γ. Στα­θά­κης έβγα­λε και άλλη εί­δη­ση στις χθε­σι­νές του δη­λώ­σεις: Ότι η πώ­λη­ση στε­γα­στι­κών -και όχι μόνο- δα­νεί­ων στους «γύπες των αγο­ρών», τα πε­ρι­βό­η­τα distress funds, που έως χθες επι­σή­μως «απο­κλειό­ταν», τώρα πλέον δεν απο­κλεί­ε­ται, αντί­θε­τα γί­νε­ται το πρώτο βήμα «εξοι­κεί­ω­σης του ευ­ρέ­ος κοι­νού μες την ιδέα».

Το ζή­τη­μα έχει εντα­χθείς την εν εξε­λί­ξει δια­πραγ­μά­τευ­ση με τους δα­νει­στές, δή­λω­σε ο Γ. Στα­θά­κης, Λέ­γο­ντάς μας αυτό που ξέ­ρου­με, μας προ­ε­τοί­μα­σε για τη νέα «κω­λο­τού­μπα».

Βε­βαί­ως, το μνη­μό­νιο ανέ­φε­ρε σαφώς ότι η ΤτΕ και το ΤΧΣ δε­σμεύ­ο­νται να εντο­πί­σουν και άρουν όλα τα εμπό­δια του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου ώστε να ανα­πτυ­χθεί «μια δυ­να­μι­κή αγορά μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων». Και «αγορά δα­νεί­ων» χωρίς τη δυ­να­τό­τη­τα της πώ­λη­σής τους δεν υφί­στα­ται… Για πρώτη φορά τα δά­νεια στους γύπες των αγο­ρών από την «πρώτη φορά Αρι­στε­ρά»…

Το τρι­με­λές προ­ε­δρείο της Επι­τρο­πής Θε­σμών και Δια­φά­νειας της Βου­λής απο­τε­λεί­ται από τους Τασία Χρι­στο­δου­λο­πού­λου (πρό­ε­δρο), Γιάν­νη Τρα­γά­κη αντι­πρό­ε­δρο και Ευάγ­γε­λο Βε­νι­ζέ­λο γραμ­μα­τέα.

Το να βά­ζεις τον Βε­νι­ζέ­λο, τον άν­θρω­πο που έκανε δύο εκλο­γές με τη λίστα Λα­γκάρντ στο συρ­τά­ρι του υπουρ­γεί­ου του και στα μάτια της κοι­νω­νί­ας είναι συ­νώ­νυ­μο κάθε λέξης που είναι αντί­θε­τη με τις λέ­ξεις «θε­σμοί» και «δια­φά­νεια», το να δη­μιουρ­γείς προ­ε­δρείο με πλειο­ψη­φία των πα­λιών μνη­μο­νια­κών (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) ενώ κέρ­δι­σες τις εκλο­γές με σύν­θη­μα «ξε­μπερ­δεύ­ου­με με το παλιό», είναι σαν να κο­ροϊ­δεύ­εις την κοι­νω­νία και τους ψη­φο­φό­ρους σου. Το να βά­ζεις δε επι­κε­φα­λής στέ­λε­χος των ενα­πο­μει­νά­ντων «53», και αυτό να δέ­χε­ται αυτή την «τιμή», είναι από­δει­ξη ότι ο Τσί­πρας θα τσα­λα­κώ­σει μέχρι πο­λι­τι­κής ατί­μω­σης όσους και όσες δεν έχουν έστω το σθέ­νος να απέ­χουν…

Όλα τα δια­θέ­σι­μα των φο­ρέ­ων του Δη­μο­σί­ου θα κα­τα­τί­θε­νται υπο­χρε­ω­τι­κά σε ενιαίο λο­γα­ρια­σμό, με ρύθ­μι­ση που πε­ριέ­χε­ται στο Πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο όπως κα­τα­τέ­θη­κε στη Βουλή τη Δευ­τέ­ρα. Ενώ 7 δισ. ευρώ από αυτά τα δια­θέ­σι­μα έκα­ναν φτερά την άνοι­ξη για να πλη­ρώ­νο­νται οι το­κο­γλύ­φοι δα­νει­στές (ΔΝΤ) και κα­νείς δεν εξή­γη­σε ούτε δε­σμεύ­τη­κε αν, πότε και πώς θα επα­νέλ­θουν στα τα­μεία των φο­ρέ­ων, τώρα δη­μιουρ­γεί­ται η «υπο­δο­μή» για νέο πλιά­τσι­κο στο μέλ­λον. Επι­πλέ­ον, ο Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών κα­θί­στα­ται αρ­μό­διος για την επο­πτεία και το συ­ντο­νι­σμό των οι­κο­νο­μι­κών όλων των φο­ρέ­ων. Προ­βλέ­πε­ται η υπο­χρε­ω­τι­κή σύ­μπρα­ξή του σε κα­νο­νι­στι­κές διοι­κη­τι­κές πρά­ξεις που προ­κα­λούν όχι μόνο δα­πά­νη αλλά και απώ­λεια εσό­δων. Η κα­τεύ­θυν­ση της συ­γκέ­ντρω­σης των δια­θε­σί­μων σε ένα-ενιαίο λο­γα­ρια­σμό θη­σαυ­ρο­φυ­λα­κί­ου στην Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος (ΤτΕ) είχε δοθεί ήδη από την άνοι­ξη, και τότε η τρόι­κα είχε απο­κα­λύ­ψει ότι ήταν δική της πρό­τα­ση. Ήρθε η ώρα, λοι­πόν, να «τα­κτο­ποι­η­θεί» ορι­στι­κά το ζή­τη­μα αυτό σύμ­φω­να με τις απαι­τή­σεις της τρόι­κας.

Στο σκέ­λος της μνη­μο­νια­κής επο­πτεί­ας, το νέο πλαί­σιο είναι δρα­κό­ντειο. Προ­βλέ­πο­νται αυ­ξη­μέ­νες κυ­ρώ­σεις για μη συμ­μόρ­φω­ση με τις δη­μο­σιο­νο­μι­κές δια­τά­ξεις, για όλους τους φο­ρείς του Δη­μο­σί­ου (ακόμη και για ει­σηγ­μέ­νες ΔΕΚΟ ενι­σχύ­ο­νται οι νέοι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί κα­νό­νες), ενώ ενερ­γο­ποιεί­ται από την 31η Δε­κεμ­βρί­ου το Δη­μο­σιο­νο­μι­κό Συμ­βού­λιο, πα­νί­σχυ­ρος υπε­ρε­πό­πτης δα­πα­νών που θα μπο­ρεί να ει­ση­γεί­ται «ημιαυ­τό­μα­τες» πα­ρεμ­βά­σεις/πε­ρι­κο­πές δα­πα­νών.

Πηγή RProject


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν εννοώ ότι δεν είχαμε ποτέ κράτος, απλώς εμείς δεν ήμασταν ποτέ το κράτος. Κράτος ήταν τα κόμματα που έπαιρναν δάνεια αγύριστα. Κράτος ήταν κάποιοι χρυσοπληρωμένοι προσληφθέντες στην ΕΡΤ που ποτέ δεν εμφανίστηκαν στη δουλειά τους. Κράτος ήταν κάποιοι πανεπιστημιακοί γιατροί που είχαν θέση σε δημόσια νοσοκομεία, μετοχές σε ιδιωτικά νοσοκομεία και τα ιδιωτικά τους ιατρεία. Κράτος ήταν οι τηλεοπτικοί σταθμοί των αφορολόγητων κερδών από τις διαφημίσεις και τις ρευματοκλοπές.

Κράτος ήταν οι εφοπλιστές με τις φοροαπαλλαγές. Κράτος ήταν οι υπουργοί των μιζών και των προμηθειών. Κράτος ήταν κάποιοι εφοριακοί με βίλες που όταν τους έπιαναν να παίρνουν φακελάκι τους τιμωρούσαν με… προαγωγή. Κράτος ήταν κάποιοι ανθρωποφύλακες με Mercedes. Κράτος ήταν οι τραπεζίτες που τους έκαναν δώρο τα κερδοφόρα μέρη άλλων τραπεζών. Κράτος ήταν η Hochtief που αφέθηκε ατιμώρητη να κερδίσει 500.000.000 ευρώ από απλήρωτο ΦΠΑ.

Κράτος ήταν οι εργολήπτες δημοσίων έργων που πληρώνονταν για έργα που δεν έκαναν ποτέ. Κράτος ήταν κάποιοι διευθυντές ΕΣΥ που είχαν σκαφάρες πληρωμένες από εταιρείες ορθοπεδικών υλικών. Κράτος ήταν όλοι αυτοί που είχαν off shore και πουλούσαν μούρη και ήθος. Κράτος ήταν πάντα τα λαμόγια, οι ανεξέλεγκτοι ελεγκτές τους και οι προστάτες τους.

Ως εκ τούτου θεωρώ περίσσεια θράσους να βγαίνουν τώρα χέρι – χέρι «αριστεροί» και δεξιοί να μας κουνήσουν το δάχτυλο λέγοντας ότι κράτος είμαστε όλοι μας κι ότι αν δεν πληρώσει κάποιος από εμάς φόρους θα υποχρεωθούμε να τον πληρώσουμε οι υπόλοιποι.

Να θυμίσω, λοιπόν, ότι για τα εισοδήματα του 2010, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι φορτώθηκαν το 70% του συνολικού εισοδήματος που προέκυψε από τις φορολογικές δηλώσεις και πλήρωσαν το 55% του συνολικού φόρου που έλαβε το κράτος. Ως εκ τούτου, εμείς δεν ήμασταν ποτέ το κράτος. Εμείς ήμασταν οι φοροδότες και το κράτος ήταν ένας εσμός αφορολόγητων και φοροφυγάδων φοροεισπρακτόρων.

Εμείς και το κράτος, λοιπόν, καμία σχέση. Έτσι το ήθελε το κράτος. Τώρα βγάζει εμάς ενόχους το κράτος. Δε μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο, για ποιο έγκλημα. Το κράτος, το σημερινό «αριστερό» κράτος συνεχίζει την ίδια πρακτική. Διατηρεί τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, επιτρέπει στο πανεπιστημιακό ιατρικό κατεστημένο να απολαμβάνει προκλητικά προνόμια και παίζει το επικοινωνιακό παιχνίδι των προστίμων. Για παράδειγμα αναφέρω ότι το 2011 βεβαιώθηκαν πρόστιμα ύψους 1,572 δισ. ευρώ για να εισπραχθούν τελικά 29 εκατ. ευρώ. Το 2015, ο Λ. Μπόμπολας πλήρωσε για φοροδιαφυγή 1,8 εκατ. και την ίδια ημέρα η εταιρεία του υπέγραψε σύμβαση με την ΕΓΝΑΤΙΑ ΑΕ περίπου 60 εκατ. ευρώ για λειτουργία και συντήρηση. Το ποιος βγήκε κερδισμένος από την … ποινή δε χρειάζεται και μεγάλη σκέψη.

Στα περί ήθους, λοιπόν, καλό είναι να μη μας κουνάει κανείς το δάχτυλο. Ειδικά όταν ο κ. Φλαμπουράρης στις 15 Σεπτεμβρίου του 2015 δήλωνε για τη σχέση του με την τεχνική εταιρεία ΔΙΑΤΜΗΣΗ: «Κάθε Έλληνας μπορεί να έχει μετοχές σε διάφορες εταιρίες. Δεν απαγορεύεται να έχει μετοχές σε εταιρίες ούτε ο υπουργός» και στις 13 Οκτωβρίου του 2015 δήλωνε: «Όταν ορκίστηκα υπουργός στις 26 Ιανουαρίου 2015 οι μετοχές μου είχαν μεταβιβαστεί». Δεν πέρασε ούτε ένας μήνας και οι μετοχές ξεπουλήθηκαν και πουλήθηκαν και άρμεγε και κούρευε κι από την πόλη έρχομαι… Θα μου πείτε, τυπικό το ζήτημα, αλλά όλα τυπικά δεν είναι πια;

Δεν αρκούν αυτά, όμως. Δεν μας έφταναν οι φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, των καναλαρχών, των βουλευτών και της Hochtief, αλλά έρχεται τώρα η «αριστερή» κυβέρνηση να παραχωρήσει νέες απαλλαγές καθώς με το άρθρο 10 στο κεφάλαιο «διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών» του πολυνομοσχεδίου, απαλλάσσονται από δημοτικά τέλη τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναπτύσσουν ή πρόκειται να αναπτύξουν εμπορική δραστηριότητα σε ακίνητα που έχουν παραχωρήσει το δημόσιο, το ΤΑΙΠΕΔ και οι δήμοι.

Η πριμοδότηση αυτή έρχεται την ώρα που είναι σε εξέλιξη η ιδιωτικοποίηση 14 αεροδρομίων, ενώ θα επωφεληθούν και οι μελλοντικοί επενδυτές των λιμανιών και όσοι αποκτήσουν μακροχρόνιες συμβάσεις για την αξιοποίηση «φιλέτων» γης. Είναι πολύ απλό. Πριμοδοτούνται περιέργως και εις βάρος των μη προνομιούχων καταργώντας κάθε έννοια ανταγωνισμού οι επίδοξοι αγοραστές δημόσιας περιουσίας. Κι αυτό δεν το βρίσκουν προκλητικό. Κι αυτό δεν το λένε ξεπούλημα, αλλά ταυτόχρονα κλείνουν όποιο μαγαζάκι δεν έχει να πληρώσει φόρο και μάλιστα προκαταβολικά.

Και θέλουν να μας πείσουν ότι το κράτος είμαστε όλοι εμείς. Ότι όλοι είμαστε ίδιοι κι ότι έχουμε ίσες ευθύνες, δικαιώματα και προνόμια. Κι ότι δεν είμαστε μαλάκες που δε δαγκώνουμε όποιο δάχτυλο κουνιέται στα μούτρα μας κάνοντάς μας μαθήματα καλού πολίτη και φορολογούμενου. Τώρα εγώ φταίω που δε μπορώ πάλι να πω κάτι άλλο εκτός από ένα Ε ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ;

Πηγή "Καρτέσιος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα πάνω κάτω έχει φέρει η Ρωσική εμπλοκή στη Συρία καθώς όπως έγινε γνωστό μια νέα οργάνωση-συμμαχία, με την ονομασία Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) έκανε την εμφάνιση της στη χώρα, με την πλήρη στήριξη των Η.Π.Α.

30.000 ένοπλοι άνδρες και γυναίκες στελεχώνουν τη δύναμη των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων που συγκροτήθηκαν στη Συρία, υπό την αιγίδα των Κούρδων ανταρτών του YPG/YPJ με τη συμμετοχή Ασσυριακών χριστιανικών πολιτοφυλακών και Αράβων δημοκρατικών ανταρτών.

Συγκεκριμένα η SDF, φαίνεται να αποτελείται από:

- Το Συριακό Αραβικό Συνασπισμό (SAC) με τις οργανώσεις Ηφαίστειο του Ευφράτη, Τζαΐς Αλ Θουγάρ, Δυνάμεις Αλ Σαναντίντ και τις Ομάδες Ταξιαρχιών της Αλ Τζαζίρα, οι οποίες μάχονταν υπό τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA) μέχρι τη συμμαχία του με την Αλ Κάιντα, στον ''Στρατό της Κατάκτησης'' (Τζαΐς Αλ Φάτεχ).

- Το Ασσυριακό Στρατιωτικό Συμβούλιο

- Το YPG (ανδρικός κουρδικός στρατός) και το YPJ (γυναικείος κουρδικός στρατός).

Η SDF φαίνεται μάλιστα να έλαβε εχθές μία τεράστια ποσότητα όπλων και πυρομαχικών καθώς σύμφωνα με πληροφορίες οι ΗΠΑ έριξαν με αλεξίπτωτα 110 κιβώτια με οπλισμό και πυρομαχικά στη νέα οργάνωση, στη βόρεια Συρία.

Η SDF φαίνεται να είναι σε θέση να προελάσει προς τη Ράκα, "πρωτεύουσα" του Ισλαμικού Κράτους, αποκόπτοντας τις γραμμές ανεφοδιασμού και επικοινωνιών της ISIS, μια εξέλιξη η οποία θα ήταν εξαιρετικά δυσχερής για τη Ρωσία, η οποία μαζί με τις κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας, όπως φαίνεται, θα αναγκαστεί να επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου ανάλογο με αυτόν της κατάληψης της ‘’φωλιάς του θηρίου’’ στον Β Π.Π.

Ήδη υποστηριζόμενες από τα Ρωσικά αεροσκάφη, οι δυνάμεις του Άσαντ, προωθούνται στην κεντρική Συρία, με τις δυνάμεις του καθεστώτος να θέτουν υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της πόλης Καφρ Ναμπούντα στην επαρχία Χάμα μετά από μπαράζ βομβαρδισμών έναντι του FSA.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί οτι η δημιουργία της νέας οργάνωσης υπό τους Κούρδους αντάρτες αναμένεται να συναντήσει τις έντονες αντιδράσεις της Τουρκίας, καθώς σύμφωνα με την Άγκυρα, και όχι άδικα, η οργάνωση αποτελεί απλά ένα παραπέτασμα καπνού έτσι ώστε οι Κούρδοι μαχητές να μπορέσουν να λάβουν νέα όπλα τα οποία αρχικά θα χρησιμοποιήσουν εναντίων της ISIS και αργότερα της Τουρκίας.


Πηγή DefenceNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σαρκαστική δήλωση της Μόσχας:
"Δεν το κάναμε για να τους τρομάξουμε"...

Ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος πλησίασε αμερικανικό για αναγνώριση, στον εναέριο χώρο της Συρίας, στις 10 Οκτωβρίου, παραδέχθηκε η Μόσχα, σημειώνοντας ότι η κίνηση δεν έγινε για να τρομάξει ο Αμερικανός χειριστής.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας τόνισε ότι το μαχητικό SU-30CM βρέθηκε σε απόσταση 2 - 3 χιλιομέτρων από το αμερικανικό πολεμικό αεροσκάφος.

Την πρώτη αναφορά στη «συνάντηση» των δύο αεροσκαφών στον αέρα είχαν κάνει την Τρίτη οι ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι τα δύο μαχητικά έφτασαν σε απόσταση «οπτικής επαφής» στους συριακούς αιθέρες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει Σουλτανα Χειλαδάκη
«Η έξυπνη και συνεχής εφαρμογή της προπαγάνδας μπορεί να κάνει τον κόσμο να βλέπει τον παράδεισο σαν κόλαση, και αντίστροφα, να θεωρεί την πιο εξαθλιωμένη ζωή ως παράδεισο».
Χίτλερ
Παρακολουθώντας καθημερινά τον ξένο τύπο και ειδικά τον γερμανικό, με ανησυχία διαπιστώνει κανείς πόσο γρήγορα και αδίστακτα προχωρεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων στην καθημερινή ζωή των Ευρωπαίων πολιτών. Αυτές οι αναφορές γίνονται για να σας ενημερώσουν το τι παίζεται αυτήν την στιγμή εκεί, το πόσο κρύβουν την αλήθεια και πάνω από όλα το ότι αύριο όλα αυτά που γίνονται εκεί θα συμβούν και εδώ στην Ελλάδα. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε πάντα ενημερωμένοι για να μπορούμε να αντιδράσουμε(;), πριν είναι αργά.

Ας δούμε λοιπόν τα γεγονότα όπως τα κατέγραψαν με μεγάλη ανησυχία κάποια ανεξάρτητα γερμανικά μπλογκ, και φυσικά όχι τα επίσημα ΜΜΕ. Εκεί θα ακούτε ότι είναι γραμμένο από το εβραϊκό λόμπι.

Όπως αναφέρουν οι πηγές τους, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο άλλοι 920.000 λαθρομετανάστες θα έρθουν στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει άλλα 7,36 εκατομμύρια, καθώς δικαιούνται να φέρουν στη συνέχεια και τα συγγενικά τους άτομα. Εντωμεταξύ καθημερινά ο ίδιος ο Ερυθρός Σταυρός προειδοποιεί για τις βίαιες συγκρούσεις μέσα στις κατασκηνώσεις των παράνομων μεταναστών.

Κάθε λαθρομετανάστης κοστίζει το μήνα τους Γερμανούς το λιγότερο 1.000 ευρώ. Άρα 1 εκατομμύριο αυτών των λαθρομεταναστών κοστίζει 1 δις το μήνα δηλαδή σε ένα χρόνο 12 δις ευρώ. Την ίδια ώρα καταδικάζουν τους Έλληνες σε συντάξεις των 300 ευρώ. Άλλα, όπως ισχυρίζεται η Μέρκελ, οι λαθρομετανάστες είναι μια μεγάλη «επένδυση» για την Γερμανία. Και επίσης ότι το Ισλάμ είναι ένα κομμάτι πλέον της Γερμανίας και της Ευρώπης. Επομένως πρέπει οι Ευρωπαίοι να το δεχτούν και να προσαρμοστούν σε αυτό. Άρα πρέπει να δεχτούμε την διάλυση και καταστροφή της Ευρώπης, και φυσικά την εξαφάνισης της χριστιανοσύνης.

Αλήθεια αφού οι Γερμανοί έχουν τόσα χρήματα που τους… «πέφτουν» από τις τσέπες, γιατί δεν δείχνουν και λίγο περισσότερο επιείκεια για την Ελλάδα και την εξαναγκάζουν να πουλήσει τα πάντα για 10 αργύρια! Σπαταλάνε τόσο χρήμα για αυτούς τους λαθρομετανάστες και την ίδια ώρα υποχρεώνουν τον Έλληνα πολίτη να ζει σαν πάμφτωχος και να δουλεύει για να πληρώνει την Τρόικα τους.

Αλλά ας επιστρέψουμε στα γεγονότα. Αστυνομικός από τον Μόναχο έγραψε μια ανοιχτή επιστολή στο Facebook στην οποία καταγγέλλει ότι έχουν φτάσει στα όρια της αντοχής τους, (τι μας θυμίζει αυτό ;) και ότι κινδυνεύει καθημερινά η ζωή τους. Καταλήξανε να έχουν ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα. Τους απαγόρευσαν αυστηρώς να μιλάνε με δημοσιογράφους για να μην ξεσκεπάζουν την αλήθεια στον κόσμο, αλλιώς θα χάσουν την δουλειά τους. Ο αστυνομικός καταγγέλλει ότι δεν μπορείς να στοιβάζεις ανθρώπους σαν να είναι κατσίκια, όλους μαζί σε ένα στάβλο καθισμένοι και περιμένοντας ένα πιάτο φαγητό. Αυτές οι συνθήκες τους κάνουν όλο και περισσότερο φανατικούς, και εκνευρισμένους. Υπουργός της Βαυαρίας ανακοίνωσε ότι χάνουν την εσωτερική κυριαρχία μέσα στους επόμενους μήνες αν συνεχιστεί έτσι αυτή η κατάσταση.

Οι γιατροί αρνούνται να πάνε χωρίς αστυνομική παρουσία στους κατακλυσμούς των λαθρομεταναστών, μετά από ένα επεισόδιο σε ένα κατακλυσμό κοντά σε μια πόλη, στο Calden, με 1.600 λαθρομετανάστες όπου υπήρχαν επιθέσεις ακόμα και στους γιατρούς. Συγκεκριμένα οργισμένοι λαθρομετανάστες έσπασαν το ασθενοφόρο. Στην αρχή οι ιατροί λέγανε ότι ερχόντουσαν με πολλή αγάπη να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, τώρα άλλαξαν γνώμη γιατί. τα αίματα «βράζουν» όλο και πιο πολύ.

Στο Μόναχο ένας γιατρός ανέφερε από το νοσοκομείο ότι εκεί οι καταστάσεις είναι εκτός έλεγχου, "είχαμε επίθεση με μαχαίρι από λαθρομετανάστες μαύρους συγκεκριμένα από Αφρική". Τραυματιστήκαν 3 άτομα, δηλαδή ο γιατρός και 2 νοσοκόμες. Με εμαιλ πληροφορήθηκαν κάποια μπλοκ το συμβάν που κρύφτηκε από τον τοπικό τύπο. Πληροφορίες λένε ότι δεν μπορούν πλέον να εξυπηρετήσουν τα επείγοντα περιστατικά.

Μουσουλμάνοι αρνούνται να τους κοιτάξει γυναίκα γιατρός, και αντίστροφα γυναίκες μουσουλμάνες δεν δέχονται να εξεταστούν από άντρες γιατρούς. Επειδή οι σχέσεις ανάμεσα σε ασθενείς και γιατρούς πάνε από το κακό στο χειρότερο η αστυνομία είναι υποχρεωμένη πλέον να βρίσκεται στους θαλάμους με τους γιατρούς γιατί απειλείται η ζωή τους.

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα , είναι οι ασθένειες που έχουν φέρει στην Ευρώπη, και που εμείς εδώ τις έχουμε ξεχάσει εντελώς. Ο κίνδυνος να κολλήσει το προσωπικό είναι πολύ μεγάλος , και τα μέσα να αντιμετωπιστούν έγκαιρα έχουν λιγοστέψει.

Και έπεται συνέχεια…

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Ο Τούρκος πρόεδρος βρίσκεται πλέον εκτός ελέγχου και καθίσταται μεγάλος κίνδυνος όχι μόνον για τη χώρα του, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή
Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, βρίσκεται πλέον εκτός ελέγχου και καθίσταται μεγάλος κίνδυνος όχι μόνον για την ίδια την χώρα του, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή. Αυτή η διαπίστωση είναι παλαιά, αλλά καθίσταται τώρα επίκαιρη μετά την προσπάθειά του να επιτύχει με βίαια μέσα τον εκφοβισμό των Κούρδων ψηφοφόρων, ώστε να επιτύχει την πολυπόθητη πλειοψηφία για το κόμμα του.

Τα πράγματα βεβαίως έχουν αλλάξει από το καλοκαίρι, όπου τότε ο στόχος ήταν η συγκέντρωση του αναγκαίου αριθμού βουλευτών, ώστε να αλλάξει το πολίτευμα της Τουρκίας σε προεδρικό. Όχι βεβαίως ότι δεν έχει περιθωριοποιήσει τον κ. Νταβούτογλου (συγκαλεί και προεδρεύει σε υπουργικά συμβούλια, παρά το Σύνταγμα), αλλά και οι τύποι του χρειάζονται.

Τώρα όμως, πρωτίστως ενδιαφέρεται να καταλάβει την εξουσία το κόμμα του, επειδή σε περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης των αντιπάλων ίσως αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο παραπομπής σε δίκη. Ο ένας γιος του μάλιστα, εμπλεκόμενος σε σκάνδαλα που η κατευθυνόμενη «Δικαιοσύνη» της Τουρκίας φέρθηκε ως πραγματικά «τυφλή» τον απήλλαξε, ήδη έχει καταφύγει στην Ιταλία.

Με δεδομένη την αποτυχία της πολιτικής Νταβούτογλου περί «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες, που μετεβλήθη σε πολιτική «μόνον προβλημάτων», και την ήττα του κ. Ερντογάν σε όλα τα μέτωπα, με το πιο πρόσφατο και πιο οδυνηρό την εμπλοκή της Ρωσίας στην σύρραξη της Συρίας, το μόνο μέτωπο στο οποίο μπορεί να επιδείξει πυγμή είναι αυτό του Αιγαίου.

Ουδείς γνωρίζει πώς μπορεί να ενεργήσει ένας παρανοϊκός ηγέτης. Όχι πάντως με την λογική. Ο κ. Ερντογάν δεν θα διστάσει να παρασύρει την Τουρκία ακόμα και σε ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο συναισθανόμενος ότι απειλείται ουσιαστικά η μονοκρατορία του. Είναι εντυπωσιακό πως οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες που παίρνουν γραμμή από το προεδρικό μέγαρο, όπως η εφημερίδα Sabah, δημοσίευμα της οποίας μεταφέρει ο τουρκολόγος Νίκος Χειλαδάκης, για να πολώσουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα έγραψαν πως την τρομοκρατική επίθεση στην Άγκυρα την… έκαναν Κούρδοι του ΡΚΚ με… την βοήθεια του Άσαντ της Συρίας.

Μεταξύ των μεταφερομένων δημοσιευμάτων είναι και αυτό γνωστού Τούρκου δημοσιογράφου της εφημερίδας Cumhürriyet. Ο κ. Fuat Avni, αναφέρει στο άρθρο του, (Erdoğan’ ın Türkiye’ yi savaşa sokma planı), ότι ο Τούρκος πρόεδρος μετά την αποτυχία του κόμματος του στις εκλογές της 7 Ιουνίου να κερδίσει την αυτοδυναμία μετά από 13 χρόνια εξουσίας, έχει «ξεφύγει» και καθίσταται επικίνδυνος για την Τουρκία, αλλά και για τους γείτονες.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, στο προεδρικό μέγαρο συζητούνται σχέδια για πολεμική αναμέτρηση ακόμα και με την Ρωσία, μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην Συρία και την ρωσική επέμβαση, με στόχο να παρασύρουν το ΝΑΤΟ κατά των Ρώσων σε ένα μεγάλο πόλεμο με παγκόσμιες συνέπειες.

Στο εσωτερικό θεωρείται ως ο μεγάλος ηθικός και για πολλούς ο φυσικός αυτουργός της εκατόμβης των νεκρών στην Άγκυρα με την τρομοκρατική επίθεση, για την οποία αιωρούνται πολλά αναπάντητα ερωτηματικά και κυρίως για την πλήρη απουσία των δυνάμεων ασφαλείας στη περιοχή πριν από τις εκρήξεις. Είναι ενδεικτικές οι διαδηλώσεις κατά του κ. Ερντογάν, με συνθήματα όπως «Ερντογάν, δολοφόνε».

Και αυτό δεν το φωνάζουν μόνον στο εσωτερικό της Τουρκίας, αλλά και μέρος του ευρωπαϊκού Τύπου συνειδητοποιεί πλέον ποια η είναι η Τουρκία του Ερντογάν και συντάσσεται με τους χιλιάδες διαδηλωτές που τα τελευταία τρία 24ωρα φωνάζουν «ένοχος»: Για ισλαμιστή που ακολουθεί «μια επικίνδυνη αυταρχική παρεκτροπή» (κατά την «Le Republicain Lorrain») και για τον οποίο «η στρατηγική του φόβου είναι ο μόνος τρόπος να εμποδίσει τους ψηφοφόρους να τον αποδοκιμάσουν για δεύτερη φορά» (στις κάλπες της 1ης Νοεμβρίου), γράφει η γαλλική «L' Humanite», παρότι «η επιλογή αύξησης του χάσματος για χαλύβδωση των οπαδών του οδηγεί τη χώρα προς εμφύλιο πόλεμο», αναφέρει η «Liberation».

Οφείλουμε επομένως να επαγρυπνούμε, κατ’ αρχάς καθ’ όλο αυτό το προεκλογικό δεκαπενθήμερο, αλλά κυρίως μετά, αν το κόμμα του Ερντογάν ηττηθεί, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Φορτώνουν την Ελλάδα με την "ελάφρυνση" χρέους
Τράπεζες και προαπαιτούμενα στο ίδιο καλάθι

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Όσο πλησιάζουν οι ημέρες για την ψήφιση του πολυνοσχεδίου καρμανιόλα, το οποίο θα είναι η αρχή νέων σχεδίων νόμων που έρχονται από το Νοέμβριο, οι συναντήσεις Ευρωπαίων επιτρόπων και Ευρωπαίων ηγετών με την ελληνική κυβέρνηση θα εντείνονται διότι πρέπει η Ε.Ε να δείχνει ότι κάνει το πλήρες κουμάντο στην πολιτική και νομοθετική κατάσταση στην χώρα.

"Το 80% των Ελλήνων θέλει Ευρώπη και Μνημόνιο"

Μπορεί η επίσκεψη του Επιτρόπου Οικονομικών, Πιερ Μοσκοβισί, να αναβλήθηκε αλλά πρόλαβε να κουνήσει το δάκτυλο στη μνημονιακή αντιπολίτευση να ψηφίσει τα προαπαιτούμενα διότι, όπως υποστήριξε ο ίδιος, το 80% των Ελλήνων ψήφισε κόμματα που έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό και επιθυμούν το Μνημόνιο να φέρει τάξη και μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα. " Η δουλειά πρέπει να επικυρωθεί από κοινού", τόνισε ο επίτροπος και μετά μπήκε αμέσως μετά στο ζουμί, που δεν είναι άλλο από την ελάφρυνση του χρέους της χώρας.

Μέσω του επιτρόπου η Ε.Ε ξεκαθαρίζει ότι οποιαδήποτε συζήτηση για το χρέος θα γίνει μόνο όταν ψηφιστούν από τους βουλευτές τα προαπαιτούμενα με πρώτο το πολυνομοσχέδιο. Κάθε ψήφιση νέων νομοσχεδίων θα έχει ως "δώρο" μία δόση δανείου κι αυτή αφού γίνει πρώτα και η αξιολόγηση της τρόικα ότι τα ψηφισμένα άρθρα έχουν ξεκινήσει να υλοποιούνται αλλά και ότι οι ελληνικές τράπεζες θα πουληθούν. Με αυτό τον τρόπο οι δανειστές θα περνούν με δούρειο ίππο την ελληνική βουλή όλα τα ανθελληνικά και απάνθρωπα μέτρα ως μεταρρυθμιστικά και θα σώζουν τα τραπεζικά μαγαζάκια τους. Ψήφιση και δάνειο μέχρι να φτάσουμε στα 96 δις ευρώ που χρεώθηκε η χώρα με την υπογραφή Τσίπρα και την σύμφωνη γνώμη των μνημονιακών κομμάτων της αντιπολίτευσης. Παράλληλα τρέχουν και τα δις ευρώ που έχουν χρεώσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις συμπεριλαμβανόμενων των δις που χρέωσαν τους Έλληνες για την σωτηρία των τραπεζών.

Κόκκινα δάνεια και μεταρρυθμίσεις

Η ελάφρυνση του χρέους θα έρθει μετά αλλά όχι πριν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή πριν όλες οι ελληνικές τράπεζες φύγουν από κάθε έλεγχο του κράτους και περάσουν αποκλειστικά σε ιδιώτες. Με τον τρόπο αυτό φεύγει από την κάλυψη του κράτους ο κάθε Έλληνας που έχει πάρει δάνειο και πολύ περισσότερο όταν δάνεια είναι μη εξυπηρετούμενα. Τα δις ευρώ που πήραν οι τράπεζες μέσω δανείων με τους τόκους και το κεφάλαιο να χρεώνεται στους Έλληνες μέσω φόρων θα παραμείνουν ως χρέος αλλά όχι στις υποχρεώσεις των τραπεζιτών.

Μπορεί ο κ. Σταθάκης να λέει ότι είναι ανόητος όποιος υποστηρίζει ότι τα "κόκκινα δάνεια" των Ελλήνων θα αγοραστούν από οικονομικά κοράκια (λέγονται funts) αλλά ο ίδιος παραδέχθηκε στην συνέντευξη τύπου για το ΕΣΠΑ και τις Στρατηγικές Επενδύσεις ότι το θέμα των "κόκκινων δανείων" είναι σε διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Η νυν κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες απέδειξαν την ικανότητά τους στις διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς: Φεύγουν πάντα από το τραπέζι με τα θέλω τα δανειστών και όχι των Ελλήνων. Από την στιγμή μάλιστα που η νυν κυβέρνηση έμπλεξε την σωτηρία και το ξεπούλημα των τραπεζών με το Μνημόνιο 3 και το 30ετές δάνειο από τον ESM, η προστασία της πρώτης κατοικίας και τα "κόκκινα δάνεια" που ξεπερνούν σε χρέος τα 160 δις για να μην κοστίζουν στους Θεσμούς και στους τραπεζίτες θα πρέπει να βρουν ισοδύναμα ποσά για να καλύψουν το επιπλέον τεράστιο αυτό χρέος. Πώς λοιπόν θα στηρίξει τα χρεωμένα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις ο κ. Σταθάκης; Από τον κουμπαρά του Σύριζα ή την επιχείρηση του κ. Φλαμπουράρη;

Η ελάφρυνση χρέους ανοίγει τις πόρτες στα θηρία

Το παραμύθι της ελάφρυνσης του χρέους που τόσο επιμένει η κυβέρνηση και το φέρνει ως μεγάλη της επιτυχία όπου σταθεί και όπου βρεθεί δεν είναι τίποτε άλλο από μία ιστορία που εξελίσσεται από το 2011 και που θέλει μία και καλή να παρατείνει την σκλαβιά των Ελλήνων για δεκαετίες και να σιγουρέψει τα οικονομικά κοράκια, που αγόρασαν ελληνικά ομόλογα την ώρα που γινόταν η καταστροφή της χώρας, ότι τα λεφτά τους ούτε θα τα χάσουν αλλά θα κερδίζουν σίγουρα με το ανάλογο επιτόκιο. Το επιτόκιο θα ανεβαίνει όσο τραβάνε οι κυβερνήσεις το χρόνο αποπληρωμής του χρέους. Όσο μεγαλύτερο χρέος και μεγαλύτερη διάρκεια η αποπληρωμή τόσο μεγαλύτερο το κέρδος τους.

Δεν πρόκειται λοιπόν, για καμία μείωση του χρέους της Ελλάδας αλλά για ένα τραπεζικό παιχνίδι μεταξύ κρατών και τραπεζών με ισχυροποίηση των Τραπεζών και αποδυνάμωση των κρατών. Η Ελλάδας ούτως ή άλλως δεν έχει το δικαίωμα πλέον να μιλάει για κούρεμα του χρέους διότι με την συμφωνία της 21ης Ιουλίου του 2011 σταμάτησε οποιοδήποτε δικαίωμα της να μπορεί να τροποποιήσει την διάρκεια των ομολόγων της αλλά και το επιτόκιο αυτών με ένα νόμο (όπως ίσχυε πριν τη μνημονιακή εποχή). Ακόμη και η συζήτηση περί απεχθούς χρέους είναι μονομερής κίνηση της κυβέρνησης που πέφτει στο κενό αν μάλιστα δεν τιμωρηθεί με ποινή από την Ε.Ε διότι οι μονομερείς κινήσεις μέσω Μνημονίου 3 επιβάλλουν κυρώσεις.
Από την στιγμή που τα ομόλογα το 2011 "αναβαθμίστηκαν" με την εγγύηση που έδωσε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης και Σταθερότητας κουμάντο κάνουν οι Θεσμοί με την στήριξη του αγγλικού δικαίου που είναι φτιαγμένο να προστατεύει τον πιστωτή και όχι τον οφειλέτη. Τυχαίο δεν είναι ότι το 2011 όσα κοράκια είχαν στα χέρια τους ομόλογα τα αντάλλαξαν με ομόλογα 30 ετών που είναι εγγυημένα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Ο κ. Τσίπρας υπέγραψε το νέο δάνειο να έρθει με 30ετή στήριξη από τον ίδιο Μηχανισμό. Πήρε δάνειο από εκεί που οι κάτοχοι του χρέους της Ελλάδας έχουν ανταλλάξει ή αγοράσει ομόλογα χρέους και δήθεν ανάπτυξης από την αρχή της καταστροφής της χώρας.

Η ΕΚΤ βιάζεται να "σώσει" τις ελληνικές τράπεζες

Από σήμερα και για τις επόμενες εβδομάδες στο κέντρο της ΕΚΤ στην Φραγκφούρτη στελέχη των ελληνικών τραπεζών κάνουν το νέο σχέδιο σωτηρίας των ελληνικών τραπεζών αφού πρώτα έχουν κλείσει όλα τα υποκαταστήματα αυτών σε Βαλκάνια, Νοτιανατολική Ευρώπη και Τουρκία. Η άμεση πώληση σε ιδιώτες των ελληνικών τραπεζών είναι το επίκεντρο για την "δήθεν" ανακεφαλαιοποίηση τους με χρήματα ιδιωτών αλλά με τα δάνεια των τραπεζών τα τελευταία 5 χρόνια να φορτώνονται στην πλάτη των Ελλήνων.

Θυμίζει το 2003 η κατάσταση στην Ισλανδία όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την πλήρη αποκρατικοποίηση των τραπεζών και την πλήρη εξουσία τους σε πολίτες που ήταν φορτωμένοι με δάνεια στέγασης και επιχειρήσεων. Την κατάσταση εκεί την έλυσε ο ίδιος ο λαός ο οποίος πριν δύο ημέρες αποπλήρωσε και το ΔΝΤ οκτώ μήνες νωρίτερα από την ημερομηνία λήξης βγάζοντας και τον τελευταίο οικονομικό μακελάρη από την πλάτη της χώρας. Μόνο που εκεί είναι Ισλανδία ενώ εδώ είναι -με τις υπογραφές των ευρωπαϊστών- αποικία της Ε.Ε.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Έχετε δει ποτέ έναν υποστηρικτή του Ισλαμικού Κράτους (IS) να συλλαμβάνεται με χειροπέδες;» ρώτησε ένας Τούρκος δημοσιογράφος κατά τη διάρκεια ενός τηλεοπτικού talk show. «Όχι» απάντησε ο παρουσιαστής της εκπομπής. Το ερώτημα ήταν άκρως δικαιολογημένο και υπογράμμιζε την επιείκεια, για να πούμε το λιγότερο, με την οποία οι τουρκικές αρχές αντιμετωπίζουν ως τώρα τους υποστηρικτές του ριζοσπαστικού Ισλάμ εδώ στην Τουρκία.

Του Νιγιαζί Νταλυαντζί

Η αγριότητα και η βιαιότητα που επιδεικνύει η αστυνομία για την καταστολή κάθε αντικυβερνητικής έκφρασης ξαφνικά εξαφανίζεται, όταν οι πρωταγωνιστές συμβαίνει να είναι ισλαμιστές. Η ιδεολογική συγγένεια ανάμεσα στην κυβέρνηση και το ριζοσπαστικό Ισλάμ εκφράζεται και σε άλλες πρακτικές της τουρκικής κυβέρνησης. Για παράδειγμα, από την ψήφιση του νόμου για τον έλεγχο των κοινωνικών μέσων δικτύωσης το 2007, ο αριθμός των ιστοσελίδων στις οποίες απαγορεύεται η πρόσβαση έφθασε στο εντυπωσιακό αριθμό των 70.000. Ωστόσο, μπορείτε ακόμα να κατεβάσετε σε μορφή pdf το περιοδικό "Konstantiniyye" στην τουρκική του έκδοση που εκδίδεται από το IS χωρίς κανένα πρόβλημα. Στο πρώτο τεύχος του που κυκλοφόρησε τον Μάιο του τρέχοντος έτους, το 46-σελίδο, μηνιαίο περιοδικό εξηγεί γιατί οι εκδότες επέλεξαν ως όνομα το «Konstantiniyye». «Ευχόμαστε η Κωνσταντινούπολη να μας ανοίξει τις πύλες της για να την κατακτήσουμε, χωρίς αιματοχυσία. Προσευχόμαστε στον Αλλάχ να μας χαρίσει την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, όπως είχε αναφέρει
ο Προφήτης. Αμήν». Το περιοδικό διατίθεται επίσης στα αραβικά και τα ρωσικά!

Παρ 'όλη την επιεική μεταχείριση από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης, δεκάδες ιστοσελίδες καθώς και αυτό το συγκεκριμένο περιοδικό δεν επιδεικνύουν καμία φιλική στάση απέναντι στην Άγκυρα. Δεδομένου ότι η Σαρία δεν εφαρμόζεται πλήρως στην Τουρκία, εξηγούν ότι η Τουρκία θα πρέπει να θεωρείται ως Dar-ul harb (τόπος πολέμου) που πρέπει να κατακτηθεί από τους τζιχαντιστές. Περιττό να πούμε ότι όλοι αυτοί οι ιστότοποι όπως το Tevhid_Ekip, Tevhid_Dersleri, και πολλοί άλλοι που διαδίδουν ακραία ισλαμιστική προπαγάνδα είναι προσβάσιμοι.

Η επίθεση στην Άγκυρα θέτει επί τάπητος το ζήτημα των σχέσεων με το IS

Το λουτρό αίματος στην Άγκυρα στις 10 Οκτωβρίου που άφησε περισσότερους από 100 νεκρούς - ακόμα δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό - και περίπου 500 τραυματίες έθεσε και πάλι επί τάπητος το ζήτημα των σχέσεων της τουρκικής κυβέρνησης με το IS. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι έχουν ταυτοποιήσει τους δύο βομβιστές αυτοκτονίας, αλλά δεν δίνει στη δημοσιότητα τις πληροφορίες εν αναμονή της ολοκλήρωσης της έρευνας που διεξάγεται για να εντοπιστούν εκείνοι που μπορεί να έχουν παράσχει υλικοτεχνική βοήθεια και εκείνοι που μπορεί να προγραμμάτισαν την επίθεση. Η εφημερίδα Cumhuriyet γράφει σήμερα ότι αν και είναι αρκετά σίγουρο ότι η επίθεση σχεδιάστηκε από το IS, οι αρχές αποφεύγουν να ανακοινώσουν το όνομα της οργάνωσης από το φόβο ότι «μπορεί να αφυπνίσουν τους εν υπνώσει πυρήνες του IS στην Τουρκία».

Τον Μάιο η Cumhuriyet δημοσίευσε εικόνες φορτηγών TIR που είχαν σταματήσει κοντά στα σύνορα με τη Συρία η τοπική χωροφυλακή και εισαγγελείς πέρυσι τον Οκτώβριο διαπιστώνοντας ότι μετέφεραν όπλα και πυρομαχικά. Αρκετοί πράκτορες της ΜΙΤ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της Τουρκίας) συνόδευαν το φορτίο. Τέσσερις εισαγγελείς και ένας συνταγματάρχης συνελήφθησαν αργότερα επειδή διέταξαν την έρευνα και επιβλήθηκε απαγόρευση μετάδοσης ειδήσεων για το περιστατικό. Όταν η Cumhuriyet δημοσίευσε φωτογραφίες με τις μαρτυρίες των συλληφθέντων εισαγγελέων, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξαγριώθηκε και απείλησε έξαλλος τον Can Dundar, το διευθυντή της εφημερίδας λέγοντας: «Εγώ δεν θα τον αφήσω να πάει ατιμώρητος, θα πληρώσει για όσα έχει κάνει» Αμέσως κινήθηκε δικαστική διαδικασία κατά του Dundar με την κατηγορία της υποβοήθησης και υποκίνησης τρομοκρατίας. Η υπόθεση συνεχίζεται, ενώ ο δημοσιογράφος δεν συνελήφθη κατά πάσα πιθανότητα για να αποφευχθεί η έντονη αντίδραση από το εξωτερικό.

Ο Ozcan Sisman, έναν από τους συλληφθέντες εισαγγελείς ανέφερε στην κατάθεσή του ότι βρήκαν κεφαλές πυραύλων στα φορτηγά και ότι το φορτίο εκφορτώθηκε στο στρατόπεδο των ακραίων Ισλαμιστών, το Ahrar esh-Sham απέναντι ​​από τα τουρκικά σύνορα στο έδαφος της Συρίας.

Δεν είναι μυστικό ότι η τουρκική κυβέρνηση έλαβε ενεργά μέρος στη δημιουργία του βαλτωμένου αδιέξοδου της Συρίας από τη στιγμή που ο Ερντογάν ανακοίνωσε, στις 5 Σεπτεμβρίου του 2012: «Θα πάμε και θα προσευχηθούμε στα τζαμιά των Ομμεϋάδων στη Δαμασκό το συντομότερο δυνατό». Στα τρία χρόνια που ακολούθησαν, η πολιτική της Τουρκίας απέναντι στη Συρία αποδείχθηκε μια ολοκληρωτική καταστροφή. Η Τουρκία χορήγησε στην λεγόμενη αντιπολίτευση εναντίον του Μπασάρ Άσαντ διευκολύνσεις στο έδαφός της, άνοιξε τα σύνορά της για να περάσουν φονταμενταλιστές ισλαμιστές τρομοκράτες, περιέθαλψε τους τραυματίες στα νοσοκομεία της, επέτρεψε στους ηγέτες των ομάδων της αντιπολίτευσης κατά του Άσαντ να συναντώνται ελεύθερα στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις και ως αποτέλεσμα έφερε τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή στην πρωτεύουσά της με την αιματηρή επίθεση σε με πορεία ειρήνης το περασμένο Σάββατο. Προηγουμένως η βομβιστική επίθεση σε προεκλογική συγκέντρωση του HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών) δύο ημέρες πριν από τις
εκλογές της 7ης Ιουνίου και η βομβιστική επίθεση στο Σουρούτς τον περασμένο Ιούλιο που σκότωσε 33 νέους άνδρες και γυναίκες που βρίσκονταν σε αποστολή για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση του Κομπάνι και να μεταφέρουν παιχνίδια για τα παιδιά της πόλης-σύμβολο, ήταν προάγγελοι της σφαγής της Άγκυρας, όμως οι αρχές έκαναν τα στραβά μάτια τότε αποφεύγοντας να αποκαλύψουν τους πραγματικούς δράστες.

Με περισσότερα από δύο εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία, ως επί το πλείστον στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της Τουρκίας, που πετάχτηκαν έξω από το παιχνίδι μετά τη συμφωνία ΗΠΑ και Ιράν και εμπλεκόμενη σε μια αντιπαράθεση με τη Ρωσία όταν η τελευταία μπήκε στο παιχνίδι αρχίζοντας να βομβαρδίζει το IS, η Άγκυρα φαίνεται να έχει θέσει τον εαυτό της κάτω από ένα υπερβολικά μεγάλο βάρος και να έχει δημιουργήσει ένα πρόβλημα που είναι τελικά πολύ πέρα ​​από τις δυνατότητές της να επιλύσει.

Πηγή TVXS


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Πούτιν βομβάρδισε και τα σχέδια του Ερντογάν 

Του Γιάννη Καστριώτη

Γεωπολιτικές ανατροπές στην ισορροπία τρόμου στη Μέση Ανατολή, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα και την ευρύτερη περιοχή, οι οποίες στριμώχνουν την Τουρκία, που κατά την προσφιλή τακτική της επιχειρεί να αποκομίσει οφέλη εξάγοντας την κρίση προς δυσμάς, έχει επιφέρει η απρόβλεπτη στο εύρος της στρατιωτική παρέμβαση της Ρωσίας στη Συρία.

Η ρωσική επέμβαση εκδηλώθηκε τη στιγμή που κορυφωνόταν το «παράδοξο» ενός πολέμου με τους 250.000 νεκρούς και τα 6 εκατομμύρια πρόσφυγες:

Η Συμμαχία υπό τις ΗΠΑ πλήττει το ISIS αλλά και τις κυβερνητικές δυνάμεις του καθεστώτος Ασαντ. Οι Ρώσοι χτυπούν το ISIS αλλά και τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Και έτσι ο κίνδυνος είναι να δημιουργηθεί μια νέα ισορροπία θανάτου στη Συρία.

Ομως η ορμητικότητα με την οποία η Ρωσία παρενέβη στη συριακή κρίση δεν άφησε πολλά περιθώρια αντίδρασης στη Συμμαχία και έτσι ο Πούτιν δοκίμασε για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια να προκαλέσει τετελεσμένα με την ίδια ακριβώς τακτική. Αυτό που φαινόταν αρχικά ως μία μικρής μεγέθους παρέμβαση, δικαιολογημένη ίσως λόγω των παραδοσιακών σχέσεων με τη Συρία, μετατράπηκε σε μία εβδομάδα σε μια ευρείας κλίμακας στρατιωτική παρέμβαση που ανατρέπει ισορροπίες και δημιουργεί νέα δεδομένα στη Μ. Ανατολή, καθώς η Ρωσία και το Ιράν διεκδικούν πλέον αποφασιστικό ρόλο για τη διαμόρφωση της νέας Μέσης Ανατολής.

Με την πλάτη στον τοίχο

Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία παίζοντας το παιχνίδι του «επιτήδειου ουδέτερου» για ακόμη μία φορά ήλπιζε ότι θα αποκόμιζε στρατηγικά οφέλη από τη συριακή κρίση, χωρίς κόστος, ξαφνικά έχει βρεθεί σε μια ιδιαίτερα δυσχερή θέση. Οι στρατηγικοί στόχοι της στη Συρία και τη Μ. Ανατολή ανατρέπονται, η ίδια έχει φορτωθεί με δύο εκατομμύρια πρόσφυγες και αρκετές ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες να περιμένουν στα σύνορα, ενώ το Κουρδικό επανέρχεται ως εφιάλτης για την Αγκυρα και για τον ίδιο τον Ερντογάν.

Η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, που ουσιαστικά έδωσε ανάσα ζωής στο καθεστώς Ασαντ και του προσέφερε την ευκαιρία να μπει υπό τη ρωσική ομπρέλα, και η απευθείας ιρανική παρέμβαση στην ουνιτική κατά κύριο λόγο Συρία ακυρώνουν όλους τους σχεδιασμούς της Αγκυρας. Η τουρκική κυβέρνηση και ο άλλοτε στενότερος συνομιλητής του Ασαντ, Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογαν είχαν θέσει ως πρώτο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος και, ελπίζοντας ότι τη «βρωμοδουλειά» θα την έκαναν οι ομάδες της Αλ Κάιντα και οι τζιχαντιστές, δεν δίστασαν να ενισχύσουν στρατιωτικά σε αρχική φάση το εκκολαπτόμενο ISIS, που σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή ασφάλειας στην περιοχή.

Οσο διαρκεί η ρωσική επέμβαση, ως αντίπαλο δέος του ISIS αναδεικνύεται επί του εδάφους ο κυβερνητικός στρατός. Ετσι ο πρόεδρος Ασαντ ελπίζει ότι, εφόσον τεθεί επί του εδάφους η επιλογή μεταξύ του ιδίου και του ISIS, οι πιθανότητες θα είναι με το μέρος του, εξασφαλίζοντας έτσι αν όχι τη διατήρησή του στην εξουσία, την ομαλή διαδοχή του και την προσωπική επιβίωσή του.

Η άλλη ισχυρή και συμπαγής δύναμη των Κούρδων του PYD με επιδέξιο τρόπο έχει κατορθώσει να εξασφαλίσει την εύνοια τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ρωσίας, διεκδικώντας δικαιωματικά ρόλο στη μεταπολεμική Συρία. Μια προοπτική που συνθέτει το εφιαλτικό σενάριο για την Τουρκία, τη δημιουργία δηλαδή και δεύτερης, μετά το Ιρακινό Κουρδιστάν, αυτόνομης κουρδικής οντότητας στα σύνορά της και μάλιστα από μια ιδιαίτερα ριζοσπαστική κουρδική οργάνωση.

Η Τουρκία μέχρι στιγμής είχε κρίσιμο αν όχι τον κατ’ εξοχήν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συριακή κρίση. Οι χώρες του Κόλπου χρηματοδοτούσαν και εξόπλιζαν τις ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης και των «μετριοπαθών» ισλαμιστών μέσω της Τουρκίας, οι Αμερικανοί υποχρεωθήκαν να δώσουν κατ’ αρχήν το «πράσινο φως» για τον βομβαρδισμό εναντίον θέσεων του ΡΚΚ, προκειμένου να εξασφαλίζουν την άδεια για επιθέσεις στη Συρία με ορμητήριο το αεροδρόμιο του Ιντσιρλίκ, η ΕΕ προσέφερε γενναία ανταλλάγματα για να κρατήσει τούς πρόσφυγες στο έδαφός της και να ανακόψει την προσφυγική ροή προς την Ελλάδα.

Και έτσι η τουρκική κυβέρνηση, ενώ όλοι οι άλλοι επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση του ISIS, βρίσκει την ευκαιρία με τις ευλογίες της Δύσης να επιχειρήσει να εξουδετερώσει με στρατιωτικά μέσα το ΡΚΚ αλλά και τις δυνάμεις των Κούρδων στη Βόρειο Συρία, καθώς θεωρεί το PYD (την οργάνωση των Κούρδων της Συρίας) αδελφή οργάνωση του ΡΚΚ.

Η Τουρκία επεχείρησε να εμπλέξει το ΝΑΤΟ και να δηλωθεί ότι εάν υπάρξει απειλή, τότε θα υπάρχει συλλογική αντίδραση με την ενεργοποίηση του άρθρου 5.

Αλλά φυσικά οι παραβιάσεις του τουρκικού εναέριου χώρου από ρωσικά (υπερσύγχρονα SU-30 και SU 24) και MIG 29 (ρωσικά και συριακά), το «λοκάρισμα» τούρκικων F16 από τα αντιαεροπορικά συστήματα που είναι εγκατεστημένα στο συριακό έδαφος και βρίσκονται πλέον υπό ρωσική προστασία των S-300 εμφανίζουν μια αρκετά αδύναμη Τουρκία, σε αντίθεση με την εικόνα που προβάλλει και θέλει να εκπέμψει προς κάθε κατεύθυνση ο κ. Ερντογάν.

Εξάρτηση

Οι παλικαρισμοί Ερντογάν προς τον Πούτιν δεν έχουν ιδιαίτερο περιεχόμενο, καθώς ο Ρώσος πρόεδρος δείχνει στα 63 χρόνια του (γιόρτασε τα γενέθλιά του συμμετέχοντας σε αγώνα χόκεϊ επί πάγου στο Σότσι) ότι είναι αποφασισμένος να ρισκάρει για να αποκαταστήσει μέρος του χαμένου κύρους της χώρας και της Σοβιετικής Ενωσης.

Οι απειλές για τα ενεργειακά μάλλον την ίδια την Τουρκία θα πλήξουν, καθώς το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν δεν είναι ακόμη έτοιμα να καλύψουν τις ζωτικές ανάγκες της σε ενέργεια (περίπου το 60% των αναγκών της καλύπτεται από τη Ρωσία), ενώ ήδη ο πρόεδρος της Gazprom Αλ.Μίλερ ανακοίνωσε ότι ο περίφημος αγωγός Turkish Stream, που είχε αναγγείλει ο Πούτιν τον περασμένο Δεκέμβριο, θα είναι τελικά πολύ μικρότερων διαστάσεων, μεταθέτοντας μάλιστα το έργο για τουλάχιστον έναν χρόνο.

Αντιθέτως η Τουρκία έχει πολλά να χάσει από μια σοβαρή κρίση με τη Ρωσία, καθώς ο τουρκικός τουρισμός στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη ρωσική αγορά.

Επίσης η Ρωσία αποτελεί προνομιακό προορισμό τούρκικων αγροτικών προϊόντων, μετά μάλιστα και το εμπάργκο που έχει επιβάλει η ΕΕ., ενώ αποτελεί τον δεύτερο εμπορικό της εταίρο.Ομως το μεγαλύτερο πλήγμα είναι ότι η Τουρκία και ο Ερντογάν, ενώ βρίσκονται στη μέση ενός μεγάλου παιχνιδιού, δέχονται, καθώς αποδεικνύονται αδύναμοι να αντιδράσουν, προσβολές από τους πιλότους των ρώσικων Su-30 και των συριακών και ρώσικων MIG-29 που παραβιάζουν τον τουρκικό εναέριο χώρο.

Παραβιάσεις γοήτρου και πιέσεις για ισοδύναμα
Ανεβαίνουν οι τόνοι σε Αιγαίο και Κύπρο


Είναι, όμως, εντυπωσιακό ότι ακόμη και την Πέμπτη που συνεδρίαζε το ΝΑΤΟ σε επίπεδο υπουργών Αμυνας, για να εκφράσει την αλληλεγγύη και την υποστήριξή του στην Τουρκία, με τον γ.γ. της Συμμαχίας κ. Στότενμπεργκ να ανακοινώνει ότι εάν χρειαστεί θα μεταφερθούν ακόμη και ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις στα σύνορα της χώρας με τη Συρία στο Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο, σημειωνόταν μπαράζ παραβάσεων των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας εντός του FIR Αθηνών και συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού Εναέριου Χώρου ακόμη και κάτω των 6 ν.μ. με την επανάληψη υπερπτησεων από ελληνικές βραχονησίδες ύστερα από αρκετές εβδομάδες. Στην Αθήνα εκτιμούν ότι πρόκειται για μία από τις συνήθεις συμπεριφορές της Αγκυρας όταν αντιμετωπίζει μείζονα προβλήματα τα οποία πλήττουν το κύρος της, αλλά δεν έχει δυνατότητα να αντιδράσει, οπότε κατευθύνει την «ενεργητικότητά» της στο Αιγαίο.

Αυτό, όμως, που προέχει στην παρούσα φάση είναι να αποτραπεί η προσπάθεια ορισμένων εταίρων και σύμμαχων, που προκειμένου να εξασφαλίσουν τη στοιχειώδη συναίνεση του Ερντογάν για συνεργασία στο προσφυγικό, είναι έτοιμοι να προσφέρουν γη και ύδωρ σε άλλα θέματα όπως το «μαλάκωμα» της κριτικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ετήσια έκθεση της Κομισιόν, αλλά και οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις, όπου μια σειρά Κεφαλαίων, τα οποία ο κ. Ερντογάν ζήτησε να ανοίξουν, παραμένουν παγωμένα από τη Λευκωσία λόγω της μη αναγνώρισης της Κύπρου από την Τουρκία. Θα είναι ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη, ενώ οι συνομιλίες για το Κυπριακό βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή, ένα από τα «ανταλλάγματα» που θα προσφερθούν στον Ερντογάν να είναι η άσκηση πίεσης προς τη Λευκωσία για να άρει χωρίς αντάλλαγμα το βέτο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ενώ όλη σχεδόν η Μέση Ανατολή και όχι μόνο έχει συγκλονιστεί τα τελευταία χρόνια από τα αλλεπάλληλα φρικτά εγκλήματα των Τζιχαντιστών που δεν έχουν τέλος, μια εντυπωσιακή φωτογραφία που κυκλοφόρησε στο τουρκικό τύπο πραγματικά προκαλεί «σύγκρυο», καθώς παρουσιάζει Τζιχαντιστές με Σουηδούς Hipsters, σε μια «σύμπραξη» αποκορύφωμα της άγνοιας, αλλά και εγκληματικής αφέλειας.

Η φωτογραφία παρουσιάζει ένα σουηδικό γκρουπ Hipsters με την ονομασία «Bearded Villains», να ποζάρει με χαρακτηριστικές πόζες μαζί με μελη των Τζιχαντιστών κάπου στην Σουηδία. Όταν έγινε γνωστό το γεγονός η σουηδική αστυνομία πήγε στην τοποθεσία της φωτογραφίας και διατάχτηκε ανάκριση για να εξακριβωθεί η ταυτότητα και από πού ήρθαν αυτοί οι Τζιχαντιστές.

Όσον αφορά για το τι είναι το hipster, αυτό μεταφράζεται ως μια μεταμοντέρνα υποκουλτούρα των νέων που εμφανίστηκε από το 2010 και μετά. Απόγονοι κυρίως της εύπορης αστικής τάξης οι οποίοι δρουν και δηλώνουν… «ψαγμένοι», τους αρέσει η εναλλακτική μουσική, τρελαίνονται για τον κινηματογράφο και ειδικότερα τις indie ανεξάρτητες ταινίες .

Το hipster όπως λένε τα μελη του, είναι… «κατάσταση», είναι μία μείξη στυλ, μόδας, γούστων και συμπεριφορών. Στάσεις και αναπαραστάσεις στην καθημερινότητα των νέων του σήμερα. Είναι μια προσπάθεια φετιχοποίησης παλαιότερων στοιχείων και χαρακτηριστικών μιας άλλης υποκουλτούρας, τα οποία παίρνονται, μετουσιώνονται σε κάτι μοντέρνο και οικείο κι έπειτα αφομοιώνονται απ” τους hipsters. Δηλαδή χαρακτηριστικό… «μπουρδούκλωμα», άλλο ένα προϊόν της αρρωστημένης «προοδευτικής» δυτικής κοινωνίας .

Η λέξη hipster δεν είναι τελείως άγνωστη. Συναντάται από τις αρχές του Β” Παγκοσμίου Πολέμου το 1940, με εντονότερα χαρακτηριστικά το 1950. Το πρώτο παγκόσμιο hipster idol ήταν ο ηθοποίος James Dean. Στυλιστικά όλη η hispterism ιδεολογία βασίζεται πάνω στο dress code/style του James Dean.

Τώρα πως σχετίζεται όλη αυτή η μόδα με τους βαμένους στο αίμα Τζιχαντιστές, ας μας απαντήσουν αυτοί που φωτογραφίζονται μαζί τους.

Γεγονός πάντως που θα πρέπει να προσέξουμε, είναι πως οι Τζιχαντιστές είναι εδώ, ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή νεολαία από όπου αντλεί και εθελοντές, σχεδόν παντού στην Ευρώπη και κάθε «τρομακτικό» ενδεχόμενο από αυτούς είναι πάντα μια ισχυρή πιθανότητα.

Και εις ανώτερα μας!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, παρά το ότι είχε εμμέσως αναγγελθεί με τη μαζική μεταφορά ρωσικού οπλισμού αλλά και προσωπικού, δεν παύει να προκαλεί εντύπωση. Ο ρωσικός, όπως και ο σοβιετικός, παράγοντας για δεκαετίες διατηρούσε μια μάλλον συγκρατημένη στάση για τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή.

Η ριψοκίνδυνη, επομένως, απόφαση του Πούτιν να κινηθεί στρατιωτικά τόσο μακριά από το «εγγύς εξωτερικό» συνιστά μια μεγάλη στροφή για τη ρωσική εξωτερική πολιτική. Το γεγονός αυτό από μόνο του θα έχει, σε κάθε περίπτωση, συνέπειες στην παγκόσμια ισορροπία ισχύος. Τι ώθησε όμως τον Ρώσο πρόεδρο στο να κάνει αυτό το βήμα, και τι θέλει να κερδίσει μέσω της στρατιωτικής εμπλοκής της Ρωσίας στον σκληρό συριακό πόλεμο; Συνοπτικά θα μπορούσαμε να παραθέσουμε κάποιους από τους λόγους που βάρυναν στην τελική επιλογή της ανοιχτής επίθεσης εναντίον των ισλαμιστών.

1. Η ανάγκη να διατηρηθεί, πάση θυσία, ρωσική στρατιωτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο. Το καθεστώς Άσαντ είναι το μοναδικό που μπορεί να εξασφαλίσει τη συνέχεια της ρωσικής παρουσίας. Και αυτή η συνθήκη τέθηκε σε άμεσο κίνδυνο το προηγούμενο διάστημα λόγω της γοργής προέλασης των ισλαμιστικών οργανώσεων. Τόσο στις κεντρικές περιοχές της χώρας το «Ισλαμικό Κράτος» όσο και στο βορειοδυτικό τμήμα τα παρακλάδια της Αλ–Κάιντα προωθούνταν συνεχώς. Οι οργανώσεις «Μέτωπο Αλ-Νούσρα», «Στρατός της Κατάκτησης», «Λίβα Σουχάντα Αλ-Ισλάμ», καθώς και άλλες μικρότερες ομάδες, αλλά και ο «Ελεύθερος Συριακός Στρατός», εξοπλισμένες από τη Δύση, έφθασαν εντός της επαρχίας της Λαττάκειας, και απείλησαν με κατάληψη όλη την περιοχή των Αλαουιτών, όπου βρίσκεται και η ρωσική ναυτική βάση στη Ταρτούς. Ως εκ τούτου, οι βομβαρδισμοί, στην πρώτη φάση του πολέμου, είναι εντατικοί σε στόχους βορείως της Λαττάκειας και της Χάμα, ώστε να υποβοηθείται η προώθηση του συριακού στρατού, της Χεζμπολλάχ και των Ιρανών. Χωρίς, λοιπόν, την επέμβαση της Ρωσίας ο Άσαντ, αργά ή γρήγορα, θα είχε πέσει και η απώλεια για τα ρωσικά συμφέροντα θα ήταν οδυνηρή και μόνιμη. Όποια και αν θα ήταν η επόμενη ημέρα στη Συρία, έπειτα από μια τέτοια εξέλιξη, η Μόσχα θα έμενε εκτός νυμφώνος.


2. Η ενεργή παρουσία του ρωσικού στρατού στη Συρία θα επιβάλλει πια τη Μόσχα ως βασικό παίκτη σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, ανατρέποντας έτσι τις αμερικανικές προσπάθειες να την εξοβελίσει από τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την …Κύπρο –μην έχουμε αμφιβολίες ότι και αυτό, μεταξύ άλλων, στοχεύει το νέο «σχέδιο Ανάν». Ποιος θα τολμήσει, όμως, μετά την επέμβαση στη Συρία να μην λάβει υπ’ όψιν του και τη ρωσική «άποψη» για την ευρύτερη περιοχή;

3. Ο φόβος για την ανάφλεξη ισλαμιστικών εστιών εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Τουλάχιστον 3.000 τζιχαντιστές από τη Ρωσία, κυρίως από τον Βόρειο Καύκασο, βρίσκονται ανάμεσα στους μαχητές του «ΙΚ» και των άλλων συναφών οργανώσεων. Όπως ο ο αλ Σισάνι ο Τσετσένος «υπουργός Άμυνας» του «ΙΚ». Η επιστροφή όλων αυτών των έμπειρων μαχητών στη Ρωσία και η ενίσχυση παλαιών και η δημιουργία νέων ισλαμιστικών πυρήνων συνιστούν μια τεράστια απειλή για τη Ρωσία, που το 15% του πληθυσμού της είναι μουσουλμάνοι. Ο ισλαμικός εξτρεμισμός στη Ρωσία, είναι βέβαιο, ότι όποια πολιτική και αν ακολουθηθεί από το κράτος είναι αδύνατον να εξαλειφθεί ριζικά, αλλά θα συνεχίζει να αποτελεί παράγοντα αποσταθεροποίησης.

4. Η προφανής «αδυναμία» του συνασπισμού που έχουν συστήσει οι ΗΠΑ να αναχαιτίσει το «ΙΚ». Οι βομβαρδισμοί των Αμερικανών δεν δείχνουν να έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη ζημιά στους ισλαμιστές, ενώ οι Τούρκοι, ακόμη χειρότερα, βομβαρδίζουν αποκλειστικά το ΡΚΚ. Η βάρβαρη, όμως, συμπεριφορά των μαχητών του Daesh έχει προκαλέσει καθολική αγανάκτηση, και έχει προετοιμάσει τη διεθνή κοινή γνώμη για οποιαδήποτε συμβολή με σκοπό την ήττα τους. Ως εκ τούτου, οι αιτιάσεις εναντίον της ρωσικής επέμβασης είναι δύσκολο να πείσουν. Και για το λόγο αυτό το αντιρωσικό κατηγορητήριο επικεντρώνεται στο ότι βομβαρδίζεται περισσότερο η μετριοπαθής αντιπολίτευση -που δεν γνωρίζουμε ούτε που ακριβώς βρίσκεται, ούτε ποιος είναι ο αρχηγός της.

5. Οι συνεχείς μεταναστευτικές ροές, οι οποίες έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη ανησυχία στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη και σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών-μελών της Ε.Ε. για τη διαχείριση προσφύγων και μεταναστών. Η επέμβαση της Ρωσίας δημιουργεί αναμφίβολα προϋποθέσεις ταχύτερης επίλυσης του προβλήματος ή τουλάχιστον αναστολής του κύματος των μεταναστών προς τη Δύση. Όσο επικρατεί στη Συρία το κράτος του πολέμου και των ισλαμιστών, η φυγή των κατοίκων δεν θα σταματήσει. Η προσέγγιση αυτή δυσκολεύει την επιθετική έναντι της Συρίας στάση του Λονδίνου και του Παρισιού, που νομίζουν αμφότερα ότι ο κόσμος βρίσκεται ακόμη στην εποχή των Sykes και Picot.

6. Η ευκαιρία συγκρότησης μιας ουσιαστικής συμμαχίας με το σιιτικό τόξο της Μέσης Ανατολής. Δηλαδή, με το Ιράν, το Ιράκ -όπου πλειοψηφούν οι σιίτες-, τους Αλαουίτες της Συρίας και τους σιίτες του Λιβάνου -που είναι οργανωμένοι στη Χεζμπολλάχ. Τα συμφέροντα της Μόσχας και της Τεχεράνης δεν είναι ταυτόσημα. Έναντι, όμως, του κοινού εχθρού οι δύο πλευρές έρχονται εγγύτερα και οι προοπτικές συνεργασίας τους σε πολλαπλά επίπεδα είναι πολύ φιλόδοξες. Ταυτόχρονα, η Βαγδάτη έχει ζητήσει από τη Ρωσία να προβεί σε βομβαρδισμούς του «ΙΚ» εντός του Ιράκ. Η Μόσχα προς ώρας δεν σκοπεύει να ανοίξει δεύτερο μέτωπο, καθώς προέχει η δυτική Συρία. Επιπλέον, δεν θα μπει στα χωράφια των Αμερικανών, προκαλώντας επιπλέον αντιδράσεις, ούτε θα κτυπήσει κάπου που δεν θα μπορεί να κατοχυρώσει στα σίγουρα τα κέρδη της. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι τα ρωσικά συμφέροντα δεν θα έχουν εντονότερη παρουσία στο Ιράκ. Ήδη η αεροπορία του τελευταίου βομβαρδίζει το «ΙΚ» βάσει των συντεταγμένων που λαμβάνει από το συντονιστικό κέντρο που έχει δημιουργηθεί με τη συμμετοχή Ρωσίας και Ιράν. Αξίζει να σημειωθεί ότι περιθώρια συνεργασίας υπάρχουν και με τους Κούρδους. Το όλο ζήτημα οι Ρώσοι το χειρίζονται με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να μην δημιουργήσουν περιττές τριβές με τους Αμερικανούς, τους Ισραηλινούς και κυρίως με τους Τούρκους –τους οποίους η Μόσχα, ενώ τους αποκλείει τη δυνατότητα να δημιουργήσουν την περιβόητη ουδέτερη ζώνη ώστε να βάλουν πόδι στη Συρία, τους διαβεβαιώνει ότι δεν επιθυμεί το διαμελισμό της Τουρκίας… Για την επόμενη μέρα, στο ρωσικό σχεδιασμό το συριακό Κουρδιστάν, χωρίς όμως πρόσβαση στη θάλασσα, μπορεί να συνυπάρξει με τη δυτική Συρία.

7. Η υποβόσκουσα διάσταση μεταξύ Λευκού Οίκου και Πενταγώνου –καθώς και πανίσχυρων υπερεθνικών κέντρων που έχουν τη δική τους ατζέντα- όσον αφορά στην αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Οι διαφωνίες αυτές έγιναν εμφανείς σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στο ζήτημα της Ουκρανίας αλλά και στη συμφωνία των έξι με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Ο Ομπάμα ήταν απρόθυμος να αναλάβει δράση στο έδαφος της Συρίας. Η επιφύλαξή του για μια χωρίς όρους τυχοδιωκτική στήριξη ακραίων ισλαμιστικών δυνάμεων με σκοπό να πέσει ο Άσαντ και στη συνέχεια να διαχειριστεί το χάος, εντεινόταν και από τη γνωστή κατάληξη της Λιβύης. Ίσως, λοιπόν, μπροστά στο αδιέξοδο ο Αμερικανός πρόεδρος να μην ήταν εντελώς αρνητικός όταν ο Πούτιν του ανακοίνωσε την πρόθεσή του να επέμβει στρατιωτικά στη Συρία. Μπορεί μάλιστα να υπήρξε κάποια συμφωνία για το αύριο της Συρίας. Αυτό μένει να φανεί, αν και ως τότε οι επιθετικοί κύκλοι στην Ουάσιγκτον δεν θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια.

8. Ο σχεδιασμός για την επανάκαμψη στην Κεντρική Ασία, η οποία απειλείται επίσης από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, και η δημιουργία ρωσικών στρατιωτικών βάσεων. Ήδη υπάρχει τέτοια συνεργασία με το Τατζικιστάν, το οποίο συνορεύει με το Αφγανιστάν, από το οποίο διεισδύουν Τατζίκοι ισλαμιστές, που είναι σε σύγκρουση με τους Παστούνι Ταλιμπάν. Σε κίνδυνο βρίσκονται και τα άλλα κράτη της περιοχής, όπως η Κιργιζία και το Ουζμπεκιστάν, ενώ στην Τουρκμενία, η οποία στράφηκε πρόσφατα προς τις ΗΠΑ, η Μόσχα ελπίζει να αλλάξει και πάλι τον προσανατολισμό της, λόγω του κοινού κινδύνου.

9. Η μόνιμη πληγή του ουκρανικού ζητήματος. Η κατάληψη της Κριμαίας και η στήριξη των δύο περιοχών –Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ- που έχουν ντε φάκτο αυτονομηθεί από την Ουκρανία, συνιστούν τη αιτία μιας μόνιμης αντι-ρωσικής εκστρατείας, ενορχηστρωμένη από τις ΗΠΑ. Η αλλαγή της ατζέντας, που συνέβη με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο, και εξαιρετικά σχεδιασμένα από τη Ρωσία, κατά την σύνοδο του ΟΗΕ, υποβίβασε το ουκρανικό ζήτημα, προς απογοήτευση του Ποροσένκο και του Κιέβου. Το πρόβλημα, ασφαλώς, παραμένει, αλλά το κέντρο βάρους της διεθνούς προσοχής μεταφέρεται στη Μέση Ανατολή.

10. Η επιδίωξη της στενότερης στρατιωτικής συνεργασίας με την Κίνα. Το Πεκίνο έχει δύο βασικούς λόγους να συμμετάσχει στη συριακή κρίση. Ο πρώτος είναι η ανάγκη του να αποκτήσει πρόσβαση στην ανατολική Μεσόγειο και ο δεύτερος να επιδείξει δράση εναντίον του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού, που έχει ισχυρή παρουσία και στην κινεζική επικράτεια, στο Ανατολικό Τουρκεστάν. Εξάλλου είναι αρκετοί και οι Ουιγούροι που πολεμούν μέσα από τις γραμμές του «ΙΚ». Σε ποια φάση του πολέμου η Ρωσία θα ζητήσει την ανάμιξη της Κίνας, για ποιο σκοπό και με ποιο «όχημα» μένει να το δούμε.

Εν πάση περιπτώσει, προϋπόθεση της επιτυχίας των ρωσικών επιδιώξεων είναι η επιτυχία στο πεδίο της μάχης. Διότι αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Μόσχας το πλήγμα για τη Ρωσία θα είναι βαρύτατο και οι επιπτώσεις απρόβλεπτες. Για την ώρα πάντως, η συριακή κίνηση του Πούτιν στην παγκόσμια σκακιέρα του δίνει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Πηγή "Σωτήριος Δημόπουλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία βυθίζεται σε μια τρομακτική ανασφάλεια μετά από την διπλή βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα. Τα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου αποτυπώνουν με εκκωφαντικό τρόπο τον τρόμο που επικρατεί στην γειτονική χώρα. Θεωρούν τον Ερντογάν τόσο αδίστακτο ώστε δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ακόμη και να οδηγήσει τη χώρα σε πόλεμο!

Η Today’s Zaman δημοσιεύει πληροφορία σύμφωνα με την οποία γνωστός εικονικός χρήστης Twitter, με το όνομα Fuat Avni, για τον οποίο εικάζεται ότι έχει πρόσβαση στον εσωτερικό κύκλο του Προέδρου Ερντογάν, έγραψε την Κυριακή ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ερντογάν σκοπεύει να σύρει την Τουρκία σε πόλεμο προκειμένου να πάρει υπό τον έλεγχό του τη χώρα. Ο Avni ισχυρίστηκε ότι ο Ερντογάν σκέφτεται ακόμα και να καταρρίψει ένα ρωσικό αεροσκάφος προκειμένου να εξασφαλίσει ότι η Τουρκία θα εμπλακεί σε ένα πόλεμο με τη Ρωσία στη Συρία. Φήμη για κατάρριψη ρωσικού αεροσκάφους υπήρξε το προηγούμενο Σάββατο.

Τι γράφουν οι τουρκικές εφημερίδες:

Η Zaman καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση επέβαλε ένα ειδησεογραφικό blackout μόλις ήρθε στο φως η σχέση του «Ισλαμικού Κράτους» με την επίθεση, όπως ακριβώς έκανε στις επιθέσεις στο Ντιάρμπακιρ και στο Σουρούτς.

Η Cumhuriyet εκτιμά ότι η κυβέρνηση αποφεύγει να κατηγορήσει ανοιχτά το ΙΚ υπό τον φόβο άλλων επιθέσεων. Όπως φαίνεται η Άγκυρα φοβάται ότι το ΙΚ θα ενεργοποιήσει τους πυρήνες του που υπάρχουν στην Τουρκία.

Η Aksam υπό τον τίτλο: «Αιμοσταγής συμμαχία», γράφει ότι η μυστική αστυνομία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι την επίθεση οργάνωσε η μυστική υπηρεσία της Συρίας και εκτελέστηκε από το ΙΚ και το ΡΚΚ. Η εφημερίδα θεωρεί ότι το «τρίγωνο» ΙΚ, ΡKK και Μυστική Υπηρεσία της Συρίας έχουν ως στόχο την πρόκληση χάους στην Τουρκία πριν από τις εκλογές.

Η Star συσχετίζει την επίθεση στην Άγκυρα με τις επιθέσεις στο Ντιάρμπακιρ και στο Σουρούτς και θεωρεί ότι αποτελούν μέρος της προσπάθειας δημιουργίας ενός κράτους στη Συρία που θα έχει ως βάση το Κομπάνι και θα ελέγχεται από το ΡΚΚ. Η εφημερίδα επικαλείται αναφορές της ΜΙΤ που θέλουν το ΡΚΚ να έχει συνάψει μυστική συμφωνία με το ΙΚ με την στήριξη των ΗΠΑ για την δημιουργία του εν λόγω κράτους. ΙΚ, ΡΚΚ και DHKP-C που χαίρουν της στήριξης του καθεστώτος Άσαντ έχουν βάλει στο στόχαστρο την Τουρκία που στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά τους, γράφει η εφημερίδα η οποία προσθέτει ότι «η «παράλληλη δομή» και τα ΜΜΕ που υποστηρίζουν την τρομοκρατία προσχώρησαν σε αυτή τη βρώμικη συμμαχία». Η εφημερίδα θεωρεί στόχος είναι να μειωθεί η επιρροή της Τουρκίας στη Συρία, να αυξηθεί η δημοτικότητα του HDP και να αποδυναμωθεί η Τουρκία.

Η Daily Sabah χαρακτηρίζει την επίθεση ως «την 11ης Σεπτεμβρίου της Τουρκίας» και θεωρεί ως κύριο υπεύθυνο το ΡΚΚ το οποίο «επιθυμεί να δώσει μια ανάσα ζωής στο HDP , του οποίου τα ποσοστά μειώνονται, πριν τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου».

Η Sabah γράφει ότι ο στόχος της επίθεσης ήταν η απομόνωση της Τουρκίας και η αύξηση της στήριξης στα κόμματα της αντιπολίτευσης καθώς και η αποτροπή μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης ΑΚΡ.

Η Sozcu παραθέτει τις 7 τραγωδίες που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των 13 χρόνων διακυβέρνησης ΑΚΡ:
  • 57 άτομα σκοτώθηκαν σε διπλή επίθεση από εξτρεμιστές στην Κων/πολη.
  • 41 άτομα βρήκαν το θάνατο από εκτροχιασμό αμαξοστοιχίας στη Σακάρια τον Ιούλιο του 2004
  • 31 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε πλημμύρα στην Κων/πολη τον Αύγουστο 2009
  • 30 ανθρακωρύχοι έχασαν τη ζωή του σε έκρηξη στο Ζονγκουλντάκ το Μάϊο 2010
  • 52 άτομα σκοτώθηκαν σε επίθεση με παγιδευμένα αυτοκίνητα του ΙΚ στο Ρεϋχανλί το Μάιο του 2013
  • 301 ανθρακωρύχοι σκοτώθηκαν σε ατύχημα στη Σόμα το Μάιο του 2014
  • 34 άτομα σκοτώθηκαν σε επίθεση του ΙΚ στο Σουρούτς τον Ιούλιο 2015
Η Hurriyet Daily News δημοσιεύει τα αποτελέσματα διαδικτυακής έρευνας της ιστοσελίδας Poltio η οποία δείχνει ότι το 76% των ερωτηθέντων θεωρεί υπήρξε αμέλεια από τις κρατικές αρχές ενώ το 82% θεωρεί ότι ο Υπουργός Εσωτερικών θα πρέπει να παραιτηθεί.
Στην ερώτηση αν η επίθεση του Σαββάτου θα επηρεάσει την συμμετοχή τους σε προεκλογικές εκστρατείες, το 45% δήλωσε ότι δεν έχει παρευρεθεί ποτέ σε προεκλογική συγκέντρωση και ούτε πρόκειται, το 8% ότι θα απέχει για λίγο διάστημα, το 11% ότι θα παρευρεθεί με προσοχή και το 36% δήλωσε ότι τέτοιες επιθέσεις δεν τους φοβίζουν και ότι θα παρευρεθεί σίγουρα. Το 96% θεωρεί ότι πίσω από την επίθεση κρύβεται η ίδια δύναμη/δυνάμεις που ευθύνεται για τις επιθέσεις στο Ντιάρμπακιρ και στο Σουρούτς.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στροφή στην στάση που κρατά η Γερμανία απέναντι στους πρόσφυγες δείχνει η νέα δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία η πλειονότητα των ερωτηθέντων δεν επιθυμεί η χώρα να δεχθεί άλλους αιτούντες άσυλο.

Τα δύο τρίτα των Γερμανών δεν πιστεύουν πια στο σύνθημα της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ «θα τα καταφέρουμε», ενώ το ένα πέμπτο των ερωτηθέντων εκτιμά ότι η Γερμανία δεν είναι πλέον σε θέση να δεχθεί άλλους πρόσφυγες, αποκαλύπτει η τελευταία δημοσκόπηση του YouGov.

Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το 56% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο αριθμός των αιτούντων άσυλο στη Γερμανία είναι πολύ μεγάλος, την ώρα που στα μέσα Σεπτεμβρίου αυτή την άποψη συμμεριζόταν το 46%.

Αντίθετα μόλις το 19% εκτιμά ότι η Γερμανία εξακολουθεί να είναι σε θέση να δεχθεί νέους πρόσφυγες, ενώ στην προηγούμενη δημοσκόπηση το ποσοστό έφτανε το 28%.

Μάλιστα την άποψη της Μέρκελ ότι «θα τα καταφέρουμε» συμμερίζεται πλέον μόλις το 32% των ερωτηθέντων, ενώ στις αρχές Σεπτεμβρίου το ποσοστό ήταν 43%.

Στο μεταξύ σύμφωνα με μια άλλη δημοσκόπηση πτώση παρουσιάζει η δημοτικότητα του κόμματος της Μέρκελ, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), και των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), το αδελφό κόμμα στη Βαυαρία.

Βάσει της δημοσκόπησης του INSA, που δημοσιεύθηκε σήμερα στην εφημερίδα Bild, το CDU και το CSU έχουν πέσει στο χαμηλότερο ποσοστό τους μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2013.

Αν γίνονταν εκλογές αυτή την Κυριακή τα δύο κόμματα θα κέρδιζαν το 38% των ψήφων, μία μονάδα λιγότερη σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές είχαν κερδίσει το 41,5%.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής του INSA Χέρμαν Μπούνκερ, «εξαιτίας της μεταναστευτικής της πολιτικής, η καγκελάριος έχασε μέρος της εμπιστοσύνης της οποίας έχαιρε. Η απώλεια εμπιστοσύνης στην καγκελάριο αποδυναμώνει την Ένωση».

Αντίθετα μισή μονάδα κέρδισαν οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) φτάνοντας το 24,5%, οι Πράσινοι που πλέον βρίσκονται στο 10% και το αντιμεταναστευτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) στο 6,5%. Το Die Linke χάνει μία μονάδα και πέφτει στο 9%, ενώ οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (FDP) παραμένουν σταθεροί στο 5%.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν ήδη δεσμευθεί να προσφέρουν εκατομμύρια ευρώ για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, όμως μέχρι στιγμής δεν έχουν αποδεσμευθεί τα ποσά αυτά, αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Die Welt, επικαλούμενη υψηλόβαθμους Ευρωπαίους αξιωματούχους.

«Τα συμπεφωνημένα ποσά κατά την έκτακτη σύνοδο κορυφής για τους πρόσφυγες που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο στις Βρυξέλλες δεν έχουν καταβληθεί ακόμη», αναφέρουν ευρωπαϊκοί κύκλοι, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Από το 1,8 δισ. ευρώ που είχαν δεσμευθεί να δώσουν οι ευρωπαϊκές χώρες στο έκτακτο ταμείο για την Αφρική για την αντιμετώπιση των αιτιών της μετανάστευσης έχουν μέχρι στιγμής καταβληθεί μόλις 24,3 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 8,9 εκατ. από τη Νορβηγία και την Ελβετία, που δεν ανήκουν στην ΕΕ.

Η Γερμανία, η Γαλλία, η Βρετανία και η Αυστρία μέχρι τώρα δεν έχουν συμβάλει καθόλου στο ταμείο αυτό, επισημαίνει η Welt.
«Η κατάσταση είναι παρόμοια και σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση του παγκόσμιου προγράμματος καταπολέμησης της πείνας και του ταμείου για τη Συρία: τις μεγάλες δεσμεύσεις δεν ακολουθούν πράξεις. Όμως ο χρόνος πιέζει», τονίζουν από τις Βρυξέλλες.

Αντίθετα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέβαλε σε διάστημα τριών εβδομάδων 2,8 δισ. ευρώ για τη βοήθεια των προσφύγων, εκ των οποίων 500 εκατ. για την αντιμετώπιση της πείνας και άλλα τόσα για τη Συρία και 1,8 δισεκ. ευρώ στο έκτακτο ταμείο για την Αφρική.

Όπως επισημαίνεται εξάλλου από υψηλόβαθμους κύκλους της ΕΕ προχωρά αργά και η κατασκευή κέντρων καταγραφής των προσφύγων, τα λεγόμενα hotspots, στην Ελλάδα και την Ιταλία.

Υπάρχει έλλειψη προσωπικού διότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν μέχρι στιγμής εκπληρώσει τις δεσμεύσεις τους παρά μόνο εν μέρει και δεν έχει σταλεί επαρκής αριθμός ειδικών για την καταγραφή των προσφύγων στα νέα κέντρα.

Όμως αν δεν λειτουργούν κέντρα υποδοχής προσφύγων, δεν μπορούν να μοιραστούν μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ οι πρόσφυγες που βρίσκονται ήδη στο έδαφός της.

Στο μεταξύ η μειωμένη συνεισφορά των δυτικών κρατών στη χρηματοδότηση των προσφυγικών καταυλισμών στην Ιορδανία, την Τουρκία και τον Λίβανο είναι ένας από τους βασικούς λόγους για την αύξηση της εισροής προσφύγων στην Ευρώπη τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Μηνάγια

Η πολιτική που εφάρμοσε το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου για τη Συρία αποσκοπούσε αρχικά στην πτώση του καθεστώτος Άσαντ και στη συνέχεια οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Όμως, οι τυχοδιωκτικοί, φαντασιόπληκτοι και χρεωκοπημένοι σχεδιασμοί των Τούρκων προσέκρουσαν σε ανυπέρβλητα εμπόδια, προκάλεσαν αλυσιδωτές και απρόβλεπτες επιπτώσεις, απομόνωσαν τη χώρα τους και επισκίασαν την αξιοπιστία και φερεγγυότητα της.

Συγκεκριμένα:

α. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η Τουρκία ήρθε αντιμέτωπη με ένα μαζικό κύμα προσφύγων που ξεπερνά τα 2,5 εκατομμύρια και θεωρείται ως η μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης τουρκικής ιστορίας.

β. Η περαιτέρω αύξηση της ΝΑΤΟϊκής παρουσίας στην Τουρκία θα κλιμακώσει την ένταση στις τουρκο-συριακές και κατ’ επέκταση στις τουρκο-ρωσικές σχέσεις.

γ. Η αποδυνάμωση του καθεστώτος Άσαντ ισχυροποίησε τα κουρδικά καντόνια στη βόρεια Συρία και κατά συνέπεια κλιμάκωσε τις απειλές στο εσωτερικό της Τουρκίας. Άλλωστε, το κουρδικό κίνημα PYD αναδείχθηκε ως η μοναδική και πιο έμπιστη πολεμική δύναμη της περιοχής εναντίον του ισλαμικού κράτους. Επιπρόσθετα, σε μυστική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα με τη συμμετοχή Γάλλων, Γερμανών, Ρώσων, Ιρανών και Αμερικανών αξιωματούχων συζητήθηκε το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης των κουρδικών καντονιών της Συρίας και η Νέα Συρία να διαμορφωθεί με βάση την κουρδική ηγεμονία στην περιοχή. Πέραν των παραπάνω, πριν από λίγες ημέρες ο Σαλίχ Μουσλίμ, επικεφαλής του PYD, συναντήθηκε με τον Μπαρζανί στην πόλη Εμπίλ του βορείου Ιράκ, παρόντων τριών διπλωματών της Δυτικής Συμμαχίας. Στην εν λόγω συνάντηση ελήφθησαν σημαντικές αποφάσεις αναφορικά με την έξοδο των κουρδικών πετρελαίων στη Μεσόγειο και συγκεκριμένα από τη συριακή πόλη Λαττάκεια με τη σύμφωνη γνώμη του Άσαντ. Ειδικότερα, μέχρι το τέλος Οκτωβρίου το PYD θα επιδιώξει την κατάληψη της πόλεως Cerablus και στη συνέχεια τη συνένωση των καντονιών Afrin και Kobani, ο Μπαρζανί θα αναγνωρίσει το καθεστώς των κουρδικών καντονιών της Συρίας, το PYD θα στηρίξει την κυριαρχία του Μπαρζανί στο βόρειο Ιράκ και η Γαλλία εγγυήθηκε ότι θα είναι η πρώτη χώρα που θα αγοράσει το κουρδικό πετρέλαιο.

δ. Η υποστήριξη που παρείχε το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ στους τζιχαντιστές, σε συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, άνοιξε το δρόμο σ’ έναν ολέθριο σύμμετρο πόλεμο στη Συρία και το Ιράκ, καθώς επίσης στη δημιουργία ασύμμετρων απειλών στην τουρκική επικράτεια με συνέπεια τη δημιουργία φόβου, ηττοπάθειας, αγανάκτησης και σύγκρουσης τόσο μεταξύ των κοινωνικών ομάδων όσο και των οπαδών πολιτικών κομμάτων. Σημειωτέον ότι, στις 16 Απριλίου 2015 ο συντάκτης του παρόντος στο άρθρο του με τίτλο: «Ο Ερντογάν δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας, φόβου και ψυχολογικής βίας» είχε αναφέρει ότι, οι υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας γνωστοποίησαν ότι, έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα σχέδιο ψυχολογικού πολέμου και προπαγάνδας προκειμένου να αποσταθεροποιηθεί η χώρα. Σύμφωνα με αυτό, ως τακτικοί στόχοι προς εκμετάλλευση έχουν τεθεί το κουρδικό πρόβλημα, οι ομάδες του ριζοσπαστικού Ισλάμ, η διαμάχη μεταξύ σουνιτών-αλεβητών, η γενοκτονία των Αρμενίων, τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της χώρας και το ποντιακό κίνημα στη Μαύρη Θάλασσα για δήθεν ίδρυση Ποντιακού Κράτους. Επιπρόσθετα, το εν λόγω σχέδιο περιλαμβάνει προσβολές αστυνομικών στόχων, βομβιστικές ενέργειες σε στρατηγικούς στόχους, απόπειρες δολοφονιών πολιτικών και προβεβλημένων προσωπικοτήτων, καθώς επίσης αποδιοργάνωση της τουρκικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον φιλειρηνιστών Κούρδων και αριστερών διαδηλωτών στην πόλη Σουρούτς (20-07-2015) και στην Άγκυρα (10-10-2015). Εν τω μεταξύ στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνουν δύο επισημάνσεις. Μετά τη σφαγή στο Σουρούτς το ΡΚΚ διέκοψε την εκεχειρία που είχε εφαρμόσει μετά το 2012, ενώ η σφαγή στην Άγκυρα πραγματοποιήθηκε την παραμονή έναρξης της μονομερούς εκεχειρίας που ανακοίνωσε ότι θα εφαρμόσει το ΡΚΚ.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τη Ρωσία, η απόφαση της Μόσχας να εμπλακεί «άμεσα» με στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία νομιμοποιείται από τη ρωσο-συριακή συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας που έχει υπογραφεί και οφείλεται στους εξής λόγους:

Πρώτον, ο τετραετής πόλεμος αποδυνάμωσε στρατιωτικά και οικονομικά το καθεστώς Άσαντ με συνέπεια την αδυναμία συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Δεύτερον, η συγκρότηση των συμμαχικών δυνάμεων με επίκεντρο τους Αμερικανούς και η εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εντός του συριακού εδάφους θα αναβαθμίσει τις διαπραγματευτικές δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών αναφορικά με την «επόμενη ημέρα» στη Συρία. Για το λόγο αυτό η Ρωσία με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός του συριακού εδάφους όχι μόνο δηλώνει παρούσα, αλλά περνάει το μήνυμα ότι, χωρίς αυτήν δεν θα πρέπει να δρομολογηθεί καμία εξέλιξη προκειμένου να καλυφθεί το κενό που θα δημιουργηθεί από μια πιθανή απομόνωση ή εξάλειψη του ισλαμικού κράτους και τον έλεγχο των περιοχών που αυτό κατέχει. Άλλωστε, οι επαφές του Πούτιν και του Άσαντ με τους Κούρδους της Συρίας επιβεβαιώνουν έμμεσα την εν λόγω άποψη.

Τρίτον, το ισλαμικό κράτος και η Αλ Νούσρα ελέγχουν μια ευρύτατη συριακή περιοχή με αποτέλεσμα να τίθεται υπό αμφισβήτηση η νομιμοποίηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του καθεστώτος Άσαντ στη χώρα του.

Τέταρτον, στις δυνάμεις του ισλαμικού κράτους και της Αλ Νούσρα έχουν ενταχθεί περίπου 6-7 χιλιάδες Καυκάσιοι, οι οποίοι στο μέλλον θα αποτελέσουν μια σοβαρότατη εσωτερική απειλή για τη Ρωσία.

Πέμπτον, η Συρία αποτελεί τη σημαντικότερη έξοδο των Ρώσων στη Μεσόγειο μέσω των στρατιωτικών βάσεων που τους παραχώρησε ο Άσαντ.

Μυστική συνδιάσκεψη στη Σαγκάη

Πριν τρία χρόνια, στις 17 Αυγούστου 2012, ο συντάκτης του παρόντος σε άρθρο του με τίτλο «Περί διαμελισμού της Συρίας σε ομόσπονδα κρατίδια» είχε παρουσιάσει τις αποφάσεις που ελήφθησαν σε μυστική συνδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Σαγκάη για το μέλλον της Συρίας, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί επί θεμάτων διεθνούς ασφάλειας. Ειδικότερα, οι αποφάσεις που ελήφθησαν αναγράφηκαν σ’ ένα κείμενο 25 παραγράφων τα κυριότερα σημεία του οποίου συνοψίζονται στα εξής:

α. Η διακυβέρνηση της Συρίας από μια κεντρική διοίκηση έλαβε τέλος.

β. Η κάθε πληθυσμιακή ομάδα (εθνική-θρησκευτική) θα αποκτήσει τη δική της αυτόνομη περιφερειακή διοίκηση. Ειδικότερα, θα δημιουργηθούν 4 ή 5 αυτόνομα κρατίδια: ένα κουρδικό, δύο σουνιτικά, ένα μπααθικό (αλαουίτες-νουσαϊρί) και ένα των δρούζων. Τα κρατίδια αυτά θα έχουν τη δική τους σημαία, τη δική τους γλώσσα, τη δική τους θρησκεία και τα δικά τους πολιτιστικά δικαιώματα. Ως επίσημη γλώσσα θα είναι τα αραβικά ή τα κουρδικά ενώ δεν θα υπάρξει καμία παρεμπόδιση στη χρησιμοποίηση άλλων γλωσσών σε ό,τι αφορά στην εκπαίδευση και σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες.

γ. Η κάθε περιφερειακή διοίκηση θα εκπροσωπείται στη νέα Δημοκρατία της Συρίας, θα συνταχθεί καινούργιο Σύνταγμα και θα πραγματοποιηθεί απογραφή του πληθυσμού.

δ. Στο μπααθικό κρατίδιο παραχωρείται το δικαίωμα να διατηρήσει τον Μπασάρ αλ Άσαντ ως αρχηγό του. Επίσης, το κρατίδιο αυτό θα ελέγχει τις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και σε αυτό θα παραχωρηθούν οι πόλεις Λατάκεια, Ταρτούς, Μπανίγιας και οι πέριξ αυτών περιοχές.

ε. Εφόσον απαιτηθεί, ο ΟΗΕ θα αποστείλει στη Συρία περιορισμένο αριθμό στρατιωτικών δυνάμεων, ως ειρηνευτική δύναμη, προκειμένου να συμβάλλει στη διαμόρφωση της Νέας Συρίας.

στ. Όλες οι γειτονικές χώρες θα ενημερώνονται για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που θα πραγματοποιούνται εντός του συριακού εδάφους.

ζ. Δεν θα διεξαχθεί καμία στρατιωτική επέμβαση εναντίον της ρωσικής πυραυλικής ασπίδας και της ρωσικής βάσης στη Ταρτούς της Συρίας.

η. Δεν θα υπάρξει καμία παρέμβαση στις ιρανικές και ρωσικές επενδύσεις στη Συρία.

θ. Δίδεται το δικαίωμα στην Τουρκία να δημιουργήσει ζώνη ασφαλείας εντός του συριακού εδάφους κατόπιν αιτήσεως της.

ι. Η Τουρκία θα διατηρήσει το δικαίωμα να απαντήσει στρατιωτικά σε κάθε απειλή που θα προέρχεται από τα συριακά σύνορα.

ια. Η Ρωσία και η Κίνα θα πραγματοποιήσουν επενδύσεις στη Συρία μέσω του Ιράν.

ιβ. Η Ρωσία, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν το δικαίωμα να επεμβαίνουν στη Συρία για θέματα σχετικά με τη νέα διαμόρφωση της χώρας.

Η «επόμενη ημέρα»

Με το πάροδο του χρόνου, καθίσταται σαφές ότι το «παιχνίδι» της Συρίας έχει πολλούς παίκτες, οι «προστάτες» της ευρύτερης περιοχής είναι πολλοί και οι εξελίξεις στη χώρα αυτή θα αλλάζουν τις ισορροπίες στην Μέση Ανατολή. Υπόψη ότι η Συρία δεν είναι ούτε Ιράκ ούτε Αφγανιστάν διότι τα γεωστρατηγικά συμφέροντα είναι ιδιάζουσας σημασίας και μέσω της χώρας αυτής διεξάγεται ένας πόλεμος ισχύος και εξουσίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Επίσης, καθίσταται σαφές ότι, οι Ηνωμένες Πολιτείες για να διαμορφώσουν τη Νέα Συρία θα πρέπει να εξασφαλίσουν είτε τη σύμφωνη γνώμη είτε την ανοχή της Ρωσίας, της Κίνας ακόμη και του Ιράν.

Οι πρόσφατες στρατιωτικές και πολιτικές εξελίξεις στη Συρία καταδεικνύουν ότι, πιθανόν τους επόμενους μήνες θα υπάρξουν στην περιοχή απρόβλεπτες καταστάσεις, δεδομένου ότι οι παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι για να υπάρξει μια μόνιμη και βιώσιμη λύση στο συριακό πρόβλημα απαιτείται η ανάθεση ρόλου στο καθεστώς Άσαντ.

Οι αλαζονικοί και άστοχοι σχεδιασμοί του καθεστώτος Ερντογάν επηρέασαν άμεσα τη σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρας του, ενώ η εξωτερική της πολιτική, σε μεγάλο βαθμό, παραμένει «όμηρος» του διεθνοποιημένου πλέον κουρδικού προβλήματος.

Οι πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον φιλειρηνιστών διαδηλωτών και οι σφαγές των Κούρδων ανταρτών από τη μια πλευρά, καθώς επίσης οι απώλειες των στελεχών των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας κατά τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων εναντίον του ΡΚΚ από την άλλη, έχουν ως σημείο αναφοράς την προσωπική ηγεμονική απληστία του Ερντογάν και του καθεστώτος που αυτός εγκαθίδρυσε.

Η επιλογή του Ερντογάν να εξαρθρώσει το παρακράτος του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, όχι μέσω των δημοκρατικών και θεσμικών δομών αλλά με τη χρησιμοποίηση «παράλληλων-παράνομων» οργανώσεων αφύπνισε το βαθύ κράτος στην Τουρκία που βρισκόταν εν υπνώσει λόγω των πληγμάτων που αυτό υπέστη από τις δίκες Εργκένεκον και Βαριοπούλας. Σημειωτέον ότι, ήδη άρχισαν οι δολοφονίες Κούρδων στην νοτιοανατολική Τουρκία και στο εγγύς μέλλον θα γίνουμε μάρτυρες σταδιακά αυξανόμενων σφαγών και δολοφονιών.

Πηγή Geostrategy


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου