Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Απρ 2011

Ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, μέρες άγιες που είναι, εξομολογήθηκε δημόσια και ομολόγησε ότι είναι θιασώτης του δόγματος του “δημιουργικού” ψέματος. Mιλώντας σε οικονομικό συνέδριο στις Βρυξέλλες παραδέχθηκε ότι στη διάρκεια της καριέρας του έχει αναγκαστεί να πει ψέματα ώστε να αποτρέψει πιθανή διασπορά φημών που θα ενίσχυαν κερδοσκοπικά παιχνίδια: “Οι οικονομικές πολιτικές της Ευρωζώνης πρέπει να γίνονται σε σκοτεινά δωμάτια και με άκρα μυστικότητα με σκοπό να προστατευθούν”, υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι μας τελείωσαν τα ψέματα και από δω και μπρος το κάθε κομπλεξικό μανατζεράκι θα στέλνει ένα email και θα πέφτουν τα Χρηματιστήρια και οι οικονομίες;

Δηλαδή είναι θέμα χρόνου να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου και να πάει άπατη όχι μόνο η Ευρωπαϊκή αλλά και η Παγκόσμια οικονομία, επειδή έτσι γουστάρουνε τα funds;

Να με συγχωρείται αλλά κάτι δεν μου κάθεται καλά.

Τόσα χρόνια μες την χλίδα και το ¨ δώσε και μένα μπάρμπα” και ξαφνικά ”… η αδυναμία της Ευρώπης να στηρίξει το οικονομικό μόρφωμα, που η ίδια δημιούργησε μέσω των διαδοχικών συνθηκών (Μάαστριχτ – Λισαβόνα) προκαλεί συνθήκες αναστάτωσης στο σύνολο της διεθνούς οικονομίας.”; (Ο.Η.Ε., «Κατάσταση και Προοπτική της Παγκόσμιας Οικονομίας το 2011»)

Δηλαδή τα ψέματα του Γιώργου ήταν μέσα στο παιχνίδι για να προστατευτεί η οικονομία της χώρας και η ΕΕ, αλλά τώρα του τελείωσαν και μαύρα μας άναψαν τα καντηλέρια;

Αλλά επειδή ακροβατούμε στο χείλος της χρεοκοπίας και έξοδος από την κρίση δεν φαίνεται, με την “ λάθος πολιτική” των μέτρων αυστηρής λιτότητας που άκριτα μας έχει επιβάλει η κυβέρνηση, μέρες που είναι ας ανοίξουνε τις καρδιές τους.

Πάντα προ του “τετέλεσται” όλοι εξομολογούνται.

Αλλά με τόσα ψέματα που έχουν πει, ο δικός μας (και οι δικοί του), που να βρουν Θεό να τους συγχωρήσει.

Άσε τις κατάρες που έχουνε φάει, Θεέ μου συχώρα με.

Καλή Ανάσταση, καλή Λευτεριά.

GS



Ιδιαίτερα δραστήρια εμφανίζεται τον τελευταίο χρόνο η Τουρκία στο χώρο των Βαλκανίων, όπου εκτός της πολιτικής επιθυμεί να αυξήσει και την οικονομική της επιρροή, εκμεταλλευόμενη αφ' ενός τη δική της ανάπτυξη αλλά και το γεγονός ότι άλλοι ανταγωνιστές της, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, βρίσκονται λόγω της κρίσης σε φάση συρρίκνωσης των ξένων επενδύσεών τους.

Ευνοϊκό πλαίσιο για τις κινήσεις αυτές αποτελούν τόσο οι συμφωνίες «ελεύθερου εμπορίου» που υπέγραψε η Αγκυρα με δέκα βαλκανικές χώρες (πλην του Κοσόβου), όσο και οι διαδικασίες ανάπτυξης και ιδιωτικοποιήσεων στις χώρες αυτές, που λειτουργούν ως μαγνήτης για τις επενδύσεις. Σημαντικότεροι τομείς ενδιαφέροντος είναι οι υποδομές, όπως δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, τηλεπικοινωνίες και κατασκευές, αλλά και οι τράπεζες και τα ορυκτά. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2000 ο όγκος του εξωτερικού εμπορίου της Τουρκίας με τα Βαλκάνια βρισκόταν στα 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2009 έφθασε περίπου τα 20.

Πριν από λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Ν. Γκρούεφσκι, ανακοίνωσε ότι η τουρκική TAV μετά το αεροδρόμιο των Σκοπίων ανέλαβε την ανακατασκευή και του αεροδρομίου της Αχρίδας. Θα εκμεταλλεύεται και τα δύο για 20 χρόνια, ενώ θα κατασκευάσει και ένα τρίτο στο Στιπ. Παράλληλα στη χώρα (όπου ζουν 80.000 τουρκογενείς και στη Βουλή υπάρχουν δύο κόμματα της τουρκικής μειονότητας), τουρκικές τράπεζες ανοίγουν 40 νέα υποκαταστήματα, ενώ σημαντικές είναι οι επενδύσεις στον τουρισμό.

Στην Αλβανία, με τουρκική χρηματοδότηση εκσυγχρονίστηκε η βάση υποβρυχίων στο Δυρράχιο και ανακατασκευάζεται ο ναύσταθμος στον Αυλώνα, με την Τουρκία να αποκτά δικαίωμα παραμονής τουρκικών πολεμικών πλοίων στα αλβανικά λιμάνια. Σημαντικά ποσοστά διατηρεί η τουρκική εταιρεία Calik στην κινητή και σταθερή τηλεφωνία της χώρας, αλλά και στη δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα, την ΒΚΤ. Τέλος, τουρκικών συμφερόντων είναι και η εταιρεία που θα κατασκευάσει το δρόμο που θα ενώνει την Αλβανία με το Κόσοβο, αξίας 700 εκατομμυρίων δολαρίων.

Στο γειτονικό Κόσοβο η τουρκική εταιρεία Limak ανέλαβε την εκμετάλλευση του αεροδρομίου της Πρίστινας, με την υποχρέωση να επενδύσει 80 εκατομμύρια ευρώ σε υποδομές. Τουρκικά κεφάλαια διεκδικούν την απόκτηση της Kosovo Energy Corporation, αλλά και των κρατικών ταχυδρομείων.

Στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (χώρα με τις μεγαλύτερες τουρκικές επενδύσεις και με το σημαντικότερο μουσουλμανικό στοιχείο) πριν από ενάμιση χρόνο η Τουρκία εξαγόρασε το 49% της εθνικής αεροπορικής εταιρείας Β&Η Airlines.

Ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει η Αγκυρα για την εξαγορά και του σερβικού εθνικού αερομεταφορέα, της JAT Airways, ενώ τουρκικό κονσόρτσιουμ ανέλαβε την κατασκευή του μήκους περίπου 500 χιλιομέτρων δρόμου που συνδέει τη Σερβία με το Μαυροβούνιο. Πρόκειται για μια διαδρομή μέσα από περιοχές με μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό.

Συμφωνία τουριστικής συνεργασίας υπεγράφη με το Μαυροβούνιο, ενώ στη Βουλγαρία (με επίσης μουσουλμανική μειονότητα), δραστηριοποιούνται περί τις 2.500 τουρκικές επιχειρήσεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για επενδύσεις κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα έχουν εκφράσει δεκάδες τούρκοι επιχειρηματίες μέσω των επιμελητηρίων τους, ενώ ήδη δραστηριοποιείται η τράπεζα Ziraat.

Ο συντονισμός των επενδυτικών σχεδίων γίνεται σε κεντρικό επίπεδο από ειδική «ομάδα εργασίας βαλκανικών χωρών» που λειτουργεί στο πλαίσιο του υφυπουργείου Εξωτερικού Εμπορίου εδώ και ένα χρόνο και η οποία διοργανώνει συχνά επιχειρηματικά φόρουμ. Ηδη τα περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια άμεσων επενδύσεων στα Βαλκάνια αντιπροσωπεύουν το 16% των επενδύσεων στο εξωτερικό, με διαρκώς αυξητική τάση.

Οπως συχνά τονίζουν τούρκοι αξιωματούχοι, τα Βαλκάνια περιλαμβάνονται στον ευρύτερο ζωτικό χώρο (οικονομικό και πολιτικό) της Τουρκίας, αποτελώντας παράλληλα μια δίοδο προς την Ε.Ε. αλλά και μέσο προσεταιρισμού των κυβερνήσεων της περιοχής. «Η περιοχή αποτελεί βασική προτεραιότητα της εξωτερικής μας πολιτικής» δήλωσε πρόσφατα ο σύμβουλος του Τ. Ερντογάν, Γκ. Ραμαζάνογλου.




Στη πολιτική ο συμβολισμός έχει σε κάθε περίπτωση την αξία του.

Όταν πριν από ένα χρόνο ο Γ. Παπανδρέου έδινε τον εναρκτήριο λάκτισμα για την υπαγωγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κανείς επικοινωνιολόγος του, δεν υπολόγιζε πως ένα χρόνο μετά, η χώρα θα σβήνει “κεράκια” στη τούρτα της τρόικας, ανήμερα της Αναστάσεως. Κανείς, είμαι σίγουρος, δεν είχε δει το calendar…

Προφανώς γιατί και ο σουρεαλισμός έχει τα όριά του…

Αν δεν ήξεραν πως η επέτειος “πέφτει” Μεγάλο Σάββατο, τότε έχουμε δύο τινα:

Α. Είτε είναι άσχετοι επικοινωνιακά, άρα είναι αδαείς.

Β. Είτε πίστευαν πως το Μνημόνιο θα σώσει τη χώρα, άρα είναι επικίνδυνοι.

Από εκείνη την ημέρα η δανειακή σύμβαση μπήκε στην καθημερινότητα την Ελλήνων, φέρνοντας σαρωτικές αλλαγές και ανατροπές στον τρόπο της ζωή τους, ενώ σε πολιτικό επίπεδο, η κυβέρνηση – ένα χρόνο μετά – δείχνει να παραπαίει, αδυνατώντας να αρθρώσει πειστικό λόγο.

Και μην ακούτε πως η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο και δεν εφαρμόζει το Μνημόνιο..

Μια χαρά σχέδιο έχει και μια χαρά τα εφαρμόζει…

Αν δεν τα εφάρμοζε καλά, δε θα είχαμε όλα τα “αριστερά άλλοθι” της κοινοβουλευτικής ομάδας να βγαίνουν κάθε τόσο στα “ακίνδυνα” κάγκελα..

Αν δεν τα εφάρμοζε καλά, δε θα είχαμε τις διαρροές ακόμα και σήμερα περί προσφυγής σε πρόωρες κάλπες για όποιον αμφισβητήσει τα νέα μέτρα

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Alco για το Πρώτο Θέμα οι πολίτες σε ποσοστό 47% πιστεύουν ότι παρά τις διαψεύσεις, τελικά θα πάμε σε αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Μόλις το 24% απαντά «όχι» και το 29% αποφεύγει να πάρει θέση. Το 61% διαφωνεί με τα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ως οδικό χάρτη για την τετραετία 2012-2015, ενώ το 59% χαρακτηρίζει «ξεπούλημα» και όχι ως «αξιοποίηση» το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που έχει εξαγγελθεί.

Ας θυμηθούμε λίγο όμως πως ξεκινούσε νωρίτερα.. ένα χρόνο νωρίτερα ο Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο…

Σήμερα, η κατάσταση στις αγορές απειλεί να αποδομήσει, όχι μόνο τις θυσίες του Ελληνικού λαού, αλλά και την ομαλή πορεία της οικονομίας. Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμη μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμη χειρότερα από την δυσκολία δανεισμού. Δεν θα το επιτρέψουμε.

Σήμερα... τι έχει γίνει;

Αντε, Γιώργο μας… Κανό… Πάσχα…

Πηγή


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

  • Αν ο Γιώργος Παπανδρέου πιστεύει πως η φυγή της παρουσίας του από την κυβέρνηση της χώρας αποτελεί απειλή, τότε έχει μεγάλο πρόβλημα στην γενικότερη εγκεφαλική του λειτουργία

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από την ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής στις 23 Απριλίου και με φόντο το ακριτικό Καστελόριζο, ανακοίνωσε την προσφυγή της χώρας μας στο μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Από τότε ο κυβέρνησε την χώρα θέτοντας κάθε τρεις και λίγο ένα εκβιαστικό δίλημμα στο λαό του.

Το «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» ήταν μόνο ο πρόλογος για τα διλήμματα που θα ακολουθούσαν.

Το πρώτο εκβιαστικό δίλημμα ήταν το «Μνημόνιο ή παύση πληρωμών των μισθών και των συντάξεων».

Το δεύτερο ήταν στις δημοτικές εκλογές όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπε ότι ή ο ελληνικός λαός θα ψήφιζε τον Γ. Σγουρό και τις υποψηφιότητες του ΠΑΣΟΚ ή θα οδηγούσε τη χώρα (εν μέσω κρίσης) σε εκλογές.

Τώρα εκβιάζει ξανά ζητώντας από την αντιπολίτευση να συναινέσει στα νέα μέτρα και απειλώντας συμπολίτευση και αντιπολίτευση με εκλογές αν δεν τα ψηφίσουν

Τρία εκβιαστικά διλήμματα σε ένα χρόνο είναι πολλά για έναν πρωθυπουργό που κυβερνά μόνο και μόνο επειδή έχει το επίθετο του πατέρα του, χωρίς η κυβέρνησή του να έχει τη νομιμοποίηση για όσα πράττει.

Αλλά διαβάστε τι γράφουν σχετικά τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ

Αμφισβήτηση των μέτρων σημαίνει εκλογές

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός φέρεται αποφασισμένος να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές εάν διαπιστώσει ότι αμφισβητείται από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ο πυρήνας του Μεσοπρόθεσμου Σχέδιο και τα έκτακτα μέτρα, συνολικού ύψους 26 δισ. ευρώ που θα παρουσιαστούν αναλυτικά στα μέσα Μαΐου.

Ταυτόχρονα θα ζητήσει τόσο από τους βουλευτές όσο και από τους υπουργούς της κυβέρνησης, συντεταγμένη πορεία έως την ψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων, στις αρχές Ιουνίου.

Σε περίπτωση, όμως, που μετά την παρουσίαση των μέτρων εξακολουθήσουν οι αντιδράσεις, θα επιλέξει, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, τη «λύση» της κάλπης, καθώς δεν είναι διατεθειμένος να περιμένει να πέσει η κυβέρνησή του στην ψηφοφορία για το Μεσοπρόθεσμο.

Τα χρονικά περιθώρια μέσα στα οποία θα κινηθεί κατά το επόμενο διάστημα είναι ούτως ή άλλως συγκεκριμένα.

Έως τις 15 Μαΐου το ακριβές κείμενο του Μεσοπρόθεσμου θα πρέπει να είναι έτοιμο, έτσι ώστε να κατατεθεί στους επικεφαλής της τρόικας, που έρχονται στην Ελλάδα γι’ αυτό τον σκοπό. Αμέσως μετά, θα πάρει την άγουσα για τη Βουλή.

Πηγή



Παρακολουθούμε από καιρό την εξέλιξη μπροστά στα μάτια μας μιας απίστευτης ιστορίας: τη συστηματική εθνική αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας. Το κράτος που έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα να υπερασπίζει και να προστατεύει τον Ελληνικό λαό, την εθνική του ταυτότητα και το μέλλον του, μέσα στα νόμιμα σύνορα της επικράτειάς του, τηρεί μια στάση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Αντί να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή και τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, αποδέχεται και αναμεταδίδει την ύποπτη προπαγάνδα ξένων κέντρων, που επιδιώκουν, για δικούς τους λόγους, τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας και την εθνική της αποδόμηση.

Προβάλλεται απροκάλυπτα από πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένων παραγόντων του κυβερνώντος κόμματος και εκπροσώπων του κράτους, το γνωστό ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης ότι «πρέπει και η Ελλάδα να γίνει πολυπολιτισμική».
Γιατί «πρέπει» η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική»;
Τι σημαίνει ακριβώς αυτό;
Σημαίνει την εισαγωγή και εγκατάσταση στο έδαφός της ξένων πληθυσμών ώστε να γίνει «πολυπολιτισμική»;
Σημαίνει τη δημιουργία στο έδαφός της εθνικών μειονοτήτων και τη Βαλκανοποίησή της ώστε να είναι ευκολότερα ελεγχόμενη από αυτούς που επιδιώκουν μια νέα τάξη στα Βαλκάνια;
Γιατί το κράτος μπορούσε προηγουμένως να ελέγχει τα σύνορά του και παρουσιάζεται σήμερα να μην μπορεί;
Γιατί δεν έρχονταν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα πριν το 1990 και τώρα έρχονται μαζικά;
Δεν υπήρχε προηγουμένως μεγαλύτερη ακόμη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο;

Προβάλλεται ως ένας λόγος γι’ αυτό το άνοιγμα των συνόρων μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το δικαίωμα όμως των υπηκόων των χωρών αυτών να βγουν από τα σύνορά τους δεν σημαίνει αυτομάτως δικαίωμά τους να μπουν παρανόμως στη δική μας χώρα. Η Ελλάδα θα μπορούσε άλλωστε να βοηθήσει τις γειτονικές της χώρες με την παροχή πολυετών αδειών προσωρινής διαμονής, εγκατάστασης και εργασίας και όχι με μόνιμη εγκατάσταση.
Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η λαθρομετανάστευση και η ανοχή της δεν σταμάτησε στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Πήραν τη σκυτάλη, στη συνέχεια, νέα κύματα λαθρομεταναστών, πολύ μεγαλύτερα ακόμη, από χώρες που βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, Μουσουλμανικές κυρίως χώρες της Ασίας, και από την Αφρική.

Είναι φανερό ότι το φαινόμενο συνδέεται γενικότερα με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που οι ΗΠΑ άρχισαν να προωθούν δυναμικά, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ως μέρος μια στρατηγικής που είχε ως κύριο στόχο την επιβολή διεθνώς ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου, οικονομικού συστήματος, οχήματος μιας επιδιωκόμενης παγκόσμιας μονοπολικής ηγεμονίας. Είναι προφανές ότι, με τη λογική αυτή, η δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς ελευθέρων ανταλλαγών συνεπάγεται φιλελευθεροποίηση στη διακίνηση των τριών βασικών στοιχείων που συνιστούν κάθε αγορά: κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού. Έτσι εξηγείται η περίεργη χαλάρωση του ελέγχου των εθνικών συνόρων, προφανώς υπό εξωτερική πολιτική και ιδεολογική πίεση και επιρροή. Έτσι εξηγείται επίσης η προπαγάνδα για «πολυπολιτισμική κοινωνία», για «εύκαμπτα, διαπερατά σύνορα» (soft frontiers), ή αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου στη χώρα και η προκαταβολική διαμόρφωση ενός πραγματικού νομικού οπλοστασίου κατά του υποτιθέμενου «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» των Ελλήνων.

Το οπλοστάσιο αυτό έχει ως στόχο, στην πραγματικότητα, να λειτουργεί προληπτικά ως όπλο ιδεολογικής τρομοκρατίας για την αποτροπή κάθε αντιδράσεως του Ελληνικού λαού κατά της επιχειρούμενης εθνικής αποδόμησης.

Έτσι εξηγείται, τέλος, η συστηματική υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας και η παρουσίαση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής ταυτότητας ως δήθεν μύθου και εφευρήματος του 19ου αιώνα.

Η πολιτική αυτή δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, με ψευδεπίγραφα συνθήματα για δήθεν «εκσυγχρονισμό». Συνεχίσθηκε όμως και από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακραίο παράδειγμα και πρόκληση της πολιτικής αυτής ήταν το βιβλίο ιστορίας της Στ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, το οποίο η πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μαριέττα Γιαννάκου έσπευσε να υπερασπισθεί πεισματικά παρά την καταλυτική καταδίκη και απόρριψή του από την Ακαδημία Αθηνών.

Το βιβλίο αυτό δεν είναι, δυστυχώς, το μόνο δείγμα μιας απίστευτης εκτροπής, που αγγίζει τα όρια της δολιοφθοράς σε βάρος της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Από εκείνους μάλιστα που είναι εντεταλμένοι από το σύνταγμα να διδάσκουν την Ελληνική παιδεία και πληρώνονται γι’ αυτό από το Ελληνικό Δημόσιο.

Η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας, της ιδέας του έθνους και της εθνικής ιστορίας, δεν περιορίζεται στο Δημοτικό σχολείο. Διαπερνά όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αξιοποιεί για το σκοπό αυτό τη γενικότερη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Εκπαίδευση.

Γι’ αυτό όμως ο Ελληνικός λαός χρηματοδοτεί από το υστέρημά του τη δημόσια εκπαίδευση; Για να σταδιοδρομούν και να ρητορεύουν από καθέδρας και με την πανεπιστημιακή τήβεννο ανάξιοι εκπαιδευτικοί που απεργάζονται απροκάλυπτα την αποδόμηση του δήθεν εθνικού «μύθου» και προπαγανδίζουν τα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης;

Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να κλέψουν από τους νέους αλλά και από όλους τους Έλληνες τη δόξα και την υπερηφάνεια της καταγωγής τους, να υπονομεύσουν τη γλώσσα τους, που έγινε μέσα από τους αιώνες εγκόλπιο πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα και να τους στερήσουν το προνόμιο μιας μοναδικής εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανεδείχθη και καθιερώθηκε ταυτόχρονα ως κλασική και οικουμενική κληρονομιά;

Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να ανεχθεί περαιτέρω αυτή τη λαθροχειρία σε βάρος της επιστήμης, της ιστορίας και της παιδείας του. Ένας λόγος παραπάνω, γιατί η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας συμπορεύεται με το γενικότερο στόχο της εθνικής αποδόμησης, που έχει ως κεντρικό άξονα τη μαζική λαθρομετανάστευση.

Λαθρομετανάστευση δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι ολοφάνερο ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και ανομολόγητα και ως γεωπολιτικό όπλο. Προφανής στόχος είναι η διαμόρφωση νέων δεδομένων στον ελληνικό χώρο, με τη μαζική εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, που δεν έχουν καμία σχέση ή συνάφεια με τον Ελληνικό λαό. Ο στόχος αυτός συνδέεται, συγκεκριμένα, με την επιδιωκόμενη από τις ΗΠΑ νέα γεωπολιτική τάξη στα Βαλκάνια και την επαναφορά της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συνδέεται επίσης, ειδικότερα, με τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας, που έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και την αποδυνάμωση της Ελλάδος. Δεν αποτελεί γι’ αυτό έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αρνείται συστηματικά κάθε συνεργασία για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της. Αντιθέτως, έχει καταστεί εφαλτήριο, αν όχι άμεσος συνεργός, ενός ασταμάτητου κύματος Μουσουλμανικών λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Που οδηγεί αυτή η κατάσταση; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντις για ν’ αντιληφθεί ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αλλά και η περίεργη ανοχή που έχει επιδειχθεί μέχρι τώρα από το κράτος και εξακολουθεί ανευθύνως να επιδεικνύεται από Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και δυνάμεις, οδηγεί σταδιακά στην πλήρη αλλοτρίωση της Ελλάδος και στην καταστροφή της ως έθνους και εθνικού κράτους.

Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν «πολυπολιτισμική»; Ποιοί είναι αυτοί, κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, που έδειξαν μέχρι τώρα ασύγγνωστη ανοχή και προώθησαν τέτοια σχέδια και τέτοιες πολιτικές, κυριολεκτικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Γι’αυτό τους τίμησε με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο σεβασμός στο σύνταγμα του Ελληνικού λαού; Αυτή είναι η εθνική άμυνα και ασφάλεια που ανέλαβαν να κατοχυρώσουν και να εγγυηθούν κατά κάθε συμβατικής ή ασύμμετρης απειλής, όπως είναι η ανεξέλεγκτη μαζική λαθρομετανάστευση;

Ποιοί είναι αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να υποστηρίζουν απροκάλυπτα τη λαθρομετανάστευση, όταν έχει γίνει ηλίου φαεινότερον ότι αυτή εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας και ότι συνδέεται με την ίδια την εθνική της ύπαρξη; Έχουν αντιληφθεί πιο είναι σήμερα το αίσθημα ανασφάλειας και αγωνίας που διακατέχει τον Ελληνικό λαό για το παρόν και το εθνικό του μέλλον; Έχουν συνειδητοποιήσει που έχει φτάσει η εγκληματικότητα; Η τελευταία δεν συνδέεται, ασφαλώς, μόνο με τη λαθρομετανάστευση. Λόγω όμως αυτής, αυτή έχει εκτοξευθεί στα ύψη και έχει καταστεί εφιάλτης για τον κάθε πολίτη, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές συνοικίες αλλά και σε μεγάλο μέρος του κέντρου των Αθηνών, που θυμίζει τριτοκοσμική πόλη.

Αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος που υποσχέθηκαν και υπόσχονται στον Ελληνικό λαό; Η ανοχή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και η δημιουργία ενός τεράστιου διεθνούς υποπρολεταριάτου, όταν ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα και ολοένα και περισσότερο το φάσμα της ανεργίας;

Προβάλλονται ως επιχειρήματα η «ανθρωπιά» και τα «καλά αισθήματα» του Ελληνικού λαού. Ακόμη και ο Ισοκράτης και ο Ξένιος Ζευς. Πρόκειται για απίστευτη αφέλεια, αν δεν πρόκειται για σκόπιμη υποκρισία και ύπουλη εκμετάλλευση των αισθημάτων του Ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του. Αν δεν πρόκειται επίσης για σκόπιμη παραχάραξη του νοήματος της Ελληνικής παιδείας, στην οποία αναφέρεται ο Ισοκράτης, και της φιλοξενίας, που συμβολίζει ο Ξένιος Ζεύς. Προφανώς, δεν είναι μέτοχοι της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας οι φτωχοί και ταλαίπωροι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ελλάδα ούτε, βεβαίως, η έννοια της «φιλοξενίας» ταυτίζεται με την ανοχή του μαζικού εποικισμού της χώρας για λόγους «φιλοξενίας».

Προβάλλονται ακόμη τα επιχειρήματα ότι «εμείς οι Έλληνες ξέρουμε από προσφυγιά και ότι πήγαμε και μεις μετανάστες». Πρόκειται για άλλη σκόπιμη σύγχυση, που συνιστά παραχάραξη της αλήθειας και σοφιστεία. Οι Έλληνες, ναι, ξέρουμε από προσφυγιά. Γνωρίσαμε την εθνική και θρησκευτική καταδίωξη, τις σφαγές και τις λεηλασίες σε βάρος μας. Οι Έλληνες, κατά πρώτο λόγο της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλα μέρη, όπου ήκμαζε παλαιότερα ο Ελληνισμός, ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, στο πλαίσιο της εθνικής αλληλεγγύης αλλά και συγκεκριμένων συμφωνιών για ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν ήρθαν ως ξένοι λαθρομετανάστες, που δηλώνουν όλοι συστηματικά, για προφανείς λόγους, πρόσφυγες. Οι Έλληνες πήγαν επίσης μετανάστες στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη, κατά νόμιμο τρόπο, με την έγκριση των ενδιαφερομένων χωρών. Δεν πήγαν ως λαθρομετανάστες.

Προβάλλεται επίσης κατ’ εξοχήν το επιχείρημα ότι οι λαθρομετανάστες είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι και ότι πρέπει γι’ αυτό να δείξουμε ανθρωπιά, ανοχή και αλληλεγγύη, στη βάση ενός διεθνούς ανθρωπισμού και οικουμενισμού. Υποβάλλεται, στο πνεύμα αυτό, η ιδέα ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, άλλη εφικτή «λύση» από την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη αποτελούν όνειδος για την ανθρωπότητα και ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπισή τους. Πιστεύει όμως κανείς σοβαρά ότι η αντιμετώπιση και η λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος μπορεί να προέλθει από τη μαζική λαθρομετανάστευση; Πιστεύει κανείς, ειδικότερα, ότι η Ελλάδα, μικρή χώρα με πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, χωρίς αποικιακό παρελθόν και ευθύνες απέναντι σε πρώην αποικιακούς λαούς, μπορεί και πρέπει να σηκώσει το βάρος εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και να θυσιάσει ουσιαστικά την εθνική και κοινωνική της συνοχή και ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον στο βωμό του «διεθνισμού» του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης και των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ αλλά και της Τουρκίας στην περιοχή;

Η εξάλειψη της φτώχειας και της δυστυχίας στον Τρίτο Κόσμο μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα ως παγκόσμιο πρόβλημα, με συστηματικές πολιτικές και αποφασιστική αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μπορεί να πρωτοστατήσει, τόσο σε εθνικό όσο και σ’ Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Δεν μπορεί όμως να υφίσταται παθητικά εισβολή και εποικισμό, εν ονόματι του προβλήματος αυτού, και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική της ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον.

Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και μετέπειτα οικονομική κρίση έδειξε ποιός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του διεθνούς χρηματιστικού καπιταλισμού, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς μιας απίστευτα ιδιοτελούς και κυνικής οικονομικής ολιγαρχίας. Έδειξε επίσης το ρόλο και την αξία του εθνικού κράτους. Αυτού, που με κάθε μέσο, προσπαθεί να δυσφημήσει, να υπονομεύσει και να απαξιώσει η παγκοσμιοποίηση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς, που δήθεν αυτορυθμίζεται πάνω από εθνικά σύνορα και κράτη.

Η Κυβέρνηση και οι κομματικοί ιθύνοντες κάθε αποχρώσεως οφείλουν να αντιληφθούν επιτέλους ότι η Ελλάδα είναι μόνο ιδιοκτησία και πολύτιμη κληρονομιά του λαού της. Για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και έχυσαν το αίμα τους διαδοχικές γενεές Ελλήνων, από τους επαναστάτες ήρωες του 1821 μέχρι τους μαχητές της Πίνδου και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Όλοι εμπνέονταν και παραδειγματίζονταν από το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδος και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα του διαχρονικού Ελληνισμού.

Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να υποθηκεύσει την ελευθερία και την ίδια την εθνική ύπαρξη της Ελλάδος με ολέθρια ιδεολογήματα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση της Ελλάδος.

Η διακηρυσσόμενη «ένταξη» των λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαθρομεταναστών, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού. Αυτού που επικυρώνει και νομιμοποιεί τετελεσμένα γεγονότα. Η επιδεικνυόμενη άλλωστε σπουδή προς την κατεύθυνση αυτή, από διάφορους και με διάφορα μέσα, περιλαμβανομένης της ιδεολογικής τρομοκρατίας περί «ρατσισμού», αποσκοπεί ακριβώς στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, πριν αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός τα τεκταινόμενα και τις πραγματικές τους συνέπειες και αντιδράσει αποφασιστικά.

Στο πνεύμα αυτό, έχει αναληφθεί, μεταξύ άλλων, εκστρατεία για την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής, που είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα, και την εσπευσμένη αντικατάστασή του από το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους. Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Για λόγους συναισθηματικού επηρεασμού και προετοιμασίας του εδάφους, προτάσσεται η νομιμοποίηση των παιδιών των λαθρομεταναστών, για ν’ ακολουθήσει, στη συνέχεια, ως ανθρωπιστικό μέτρο, η νομιμοποίηση και των γονέων και η παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους πάντες.

Αναρωτιέται κανείς γιατί, με τη λογική αυτή, να μη διεκδικήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο; Είναι γνωστή όμως η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι «παράνομος νόμιμον ου ποιεί». Η υποστήριξη τέτοιων απόψεων θα είχε μικρή σημασία αν προερχόταν από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, άτομα ή από τις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που είναι γνωστές για την ακραία και άκριτη συνθηματολογία τους.

Δυστυχώς, όμως, προέρχεται επίσης από κυβερνητικούς ιθύνοντες, κατ’ εξοχήν αρμόδιους για το θέμα. Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Παυλόπουλος, μιλώντας σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό, λίγους μήνες πριν, υπερακόντισε, υποστηρίζοντας ότι η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να βασίζεται στη βούληση του κάθε ενδιαφερομένου. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, όποιος θέλει παίρνει την Ελληνική ιθαγένεια. Πρόκειται για άκριτη και επικίνδυνη άποψη, που μπορεί να ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι κανενός πολιτικού και κανενός υπουργού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μοιράζει την Ελληνική ιθαγένεια σε κάθε ενδιαφερόμενο λαθρομετανάστη από κάθε γωνιά της γης. Η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας είναι προνόμιο που απονέμεται με απόλυτη φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο πάντα του σεβασμού της νομιμότητας και των υψηλών συμφερόντων της χώρας.

Προβάλλεται επίσης συστηματικά η ιδέα ότι η λαθρομετανάστευση «πάει πακέτο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς χρηματιστικού νεοφιλελευθερισμού, ευνοεί την ανάπτυξη μεταναστευτικών πιέσεων και της λαθρομετανάστευσης. Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά την οριοθέτηση του καθεστώτος του πολιτικού ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα, το οποίο αφήνει περιθώρια για σκόπιμη σύγχυση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, εφόσον οι πάντες έχουν κάθε λόγο να παρουσιάζονται συστηματικά ως πολιτικοί πρόσφυγες και να ζητούν πολιτικό άσυλο.

Δεν είναι όμως καθόλου ακριβές ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από την Ελλάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα – μέλος, τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Αντιθέτως, τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την έντονη αντίδρασή τους κατά της Ισπανίας, π.χ. όταν ο πρωθυπουργός της Θαπατέρο απεφάσισε τη μαζική νομιμοποίηση 600.000 παρανόμων μεταναστών.

Η Ισπανία πλήρωσε ακριβά την απόφασή της αυτή γιατί έγινε γρήγορα στόχος νέου ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομεταναστών. Χρειάσθηκε να κινητοποιήσει, για την αντιμετώπισή του, το Ναυτικό και την Αεροπορία της χώρας και να λάβει άλλα συμπληρωματικά δρακόντεια μέτρα για την ανακοπή του. Η Ισπανία πρωτοστατεί σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λήψη αυστηρότατων μέτρων για τον αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης. Η Ιταλική Κυβέρνηση υιοθέτησε επίσης αυστηρότατα μέτρα, έστειλε σαφέστατο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμιά λαθρομετανάστευση και υπέγραψε, στο πλαίσιο αυτό, με τη Λιβύη συμφωνία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών που έρχονται προς την Ιταλία από τις Λιβυκές ακτές. Η Ολλανδία και η Δανία, χώρες που είχαν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στην προβολή και υποστήριξη της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής κοινωνίας», έχουν κάνει στροφή 180 μοιρών. Θεωρούν ως αδιέξοδη και επικίνδυνη μια τέτοια πολιτική και προοπτική, ιδίως σε ότι αφορά τη Μουσουλμανική μετανάστευση, και υποστηρίζουν αυστηρότατα μέτρα, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.

Την ίδια περίπου πολιτική υποστηρίζουν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, με σχετική εξαίρεση τη Σουηδία. Η τελευταία επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα του πολιτικού ασύλου. Η στάση της όμως αυτή δεν είναι, βεβαίως, άσχετη με τη γεωγραφική της θέση στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Προφανώς, οι λαθρομετανάστες δεν μπορούν να φτάσουν εκεί, όπως φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία ή την Ισπανία. Η Γαλλία πήρε, επί της Προεδρίας της, την πρωτοβουλία για την υπογραφή Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση, με στόχο το συντονισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών και τη χάραξη κοινής γραμμής, εφόσον η νομιμοποίηση λαθρομεταναστών σε μια χώρα επηρεάζει αυτομάτως και τις άλλες, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων στο χώρο Σένγκεν. Πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι η ανάληψη απ’ όλες τις χώρες-μέλη της υποχρέωσης να μη προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών.

Η Ελλάδα είναι από τη γεωγραφική της θέση αλλά και για λόγους γεωπολιτικής, που αναφέρθηκαν, στην πιο δύσκολη θέση απ’ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ,σε ότι αφορά το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Περιέργως και παραδόξως όμως, οι πολιτικές ηγεσίες της έδειξαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, μια απίστευτη ανοχή και απάθεια απέναντι στη λαθρομετανάστευση, επικαλούμενοι διάφορα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης και συγχέοντας χονδροειδώς τον διεθνισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό των λαών και τον οικουμενισμό.

Στο πλαίσιο αυτό, ηγεσίες «δεξιάς» και «αριστεράς» άρχισαν να μιλούν για «πολυπολιτισμική» μετάλλαξη της Ελλάδος, παρουσιαζόμενης ως δήθεν «προοδευτικού» κατορθώματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, συνέβαλε αποφασιστικά ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση, αναμεταδίδοντας και επιβάλλοντας τα ιδεολογήματα αυτά ως «καθώς πρέπει» πολιτικές θέσεις και σκέψεις, που ανταποκρίνονται δήθεν στη νέα σημερινή εποχή.

Στο πνεύμα αυτό, η Κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε σκόπιμη την αξιοποίηση της Ελληνικής Προεδρίας, το 2003, για την προώθηση Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της φιλελευθεροποίησης των μέτρων υπέρ των μεταναστών/λαθρομεταναστών. Από τότε χρονολογούνται οι δύο Κοινοτικές Οδηγίες 108/2003 και 109/2003, που αφορούν αντιστοίχως τους μονίμως διαμένοντες μετανάστες και την οικογενειακή επανένωση. Με βάση τις παραπάνω Οδηγίες, οι μετανάστες που συμπληρώνουν 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, αποκτούν αυτομάτως καθεστώς μονίμως διαμένοντος και μπορούν, μεταξύ άλλων, να ασκήσουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης. Να φέρουν δηλαδή, νομίμως, και την οικογένειά τους.

Το παραπάνω είναι μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ’ όψιν στην καταμέτρηση των νομιμοποιούμενων λαθρομεταναστών. Εάν νομιμοποιηθούν, π.χ., 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, θα πρέπει να συνυπολογισθεί και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, μετά από 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, γεγονός που σημαίνει πολλαπλασιασμό του 2 επί 3 ή επί 5, ανάλογα με τον αριθμό των οικογενειακών μελών.

Η Ελλάδα, υπό την επίδραση των πολιτικών αυτών, έσπευσε επίσης να προσυπογράψει τη Συμφωνία του Δουβλίνου, ή οποία προβλέπει ότι οι λαθρομετανάστες, τους οποίους νομιμοποιεί μια χώρα-μέλος, εάν μετακινηθούν σε άλλη χώρα που δεν τους θέλει, η χώρα που τους νομιμοποίησε είναι υποχρεωμένη να τους δεχθεί πίσω. Η συμφωνία αυτή καταρρίπτει το μύθο ότι οι λαθρομετανάστες είναι δήθεν περαστικοί από την Ελλάδα και ότι θα φύγουν και θα πάνε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Η γιγάντωση του κύματος των λαθρομεταναστών, η πρωτοφανής έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, η αφύπνιση και κινητοποίηση της κοινής γνώμης και ο φόβος των πολιτικών συνεπειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωπαϊκών εκλογών, έφεραν επιτέλους μια αλλαγή του κλίματος. Η Κυβέρνηση διεπίστωσε, έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων, ότι η Τουρκία παίζει απροκάλυπτα παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία επανεισδοχής των προερχομένων από τα Τουρκικά παράλια λαθρομεταναστών. Διεπίστωσε επίσης την ανάγκη να προστρέξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καταγγείλει το ρόλο της Τουρκίας και να ζητήσει Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και βοήθεια για την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών.

Διακατέχεται όμως κανείς από δικαιολογημένη αμφιβολία και σκεπτικισμό για το αν υπάρχει πραγματική θέληση στην Κυβέρνηση αλλά και στο Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την λήψη των αποφασιστικών και αποτελεσματικών μέτρων, που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος, που απειλεί, σε προοπτική, την ίδια την εθνική ύπαρξη της χώρας.

Το περιβόητο Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), που λειτουργεί άτυπα ως όργανο κυβερνητικής πολιτικής, έχει μέχρι τώρα ως γραμμή και στόχο όχι την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών αλλά την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Προσπαθεί, μάλιστα, στο πνεύμα αυτό, χρησιμοποιώντας το κύρος του κράτους, να εμπλέξει στην πολιτική του και να καταστήσει συνένοχες κοινωνικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της Εκκλησίας, και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προβάλλοντας ως δήθεν μονόδρομο την πολιτική αυτή. Η πολιτική όμως αυτή, καταλήγει ουσιαστικά να καθιστά, εκ των πραγμάτων, το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική κοινωνία ανταποκριτή, απολογητή και συνένοχο των δουλεμπόρων, που έχουν, βεβαίως, κάθε λόγο να θέλουν να συνεχίσουν, με το αζημίωτο, το εγκληματικό τους έργο.

Το μέγα αυτό θέμα, που αφορά την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας και είναι καθοριστικό για το μέλλον της, έμεινε επί πολλά χρόνια, διακριτικά στο περιθώριο, παρά την αλματώδη αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, που έγιναν πραγματική πλημμυρίδα. Δεν διεξαγόταν γι’ αυτό καμιά δημόσια συζήτηση στα μαζικά μέσα επικοινωνίας, σε αντίθεση με την ασύστολη προπαγάνδα για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία», που κατέκλυσε τα ΜΜΕ. Δεν προβαλλόταν επίσης ως πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να δημιουργεί ανησυχίες και να θέτει επιτακτικά την ανάγκη για τη λήψη αποτελεσματικών αποτρεπτικών μέτρων.

Μόλις προσφάτως κατέρρευσε το τείχος της σιωπής, υπό το βάρος της πραγματικότητας, που δεν αποκρύπτεται πλέον με τίποτε. Η ρητορική όμως αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μη όντος του μεγάλου αυτού προβλήματος, δεν παρέχει κανένα εχέγγυο ότι θα μεταφρασθεί σε αποτελεσματική πολιτική και δράση. Είναι γι’ αυτό η ώρα ο ίδιος ο λαός, οι απλοί πολίτες, να πάρουν την πρωτοβουλία και να θέσουν επιτακτικά το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Καλούμε την Κυβέρνηση και τα κόμματα να αναλογισθούν τις ευθύνες τους και ν’ αντιληφθούν ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό. Τον καλούμε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να οργανώσει σε όλη την Ελλάδα και τον απόδημο Ελληνισμό Επιτροπές Αγώνα. Ένα παράδειγμα, είναι αυτή που οργάνωσαν οι απελπισμένοι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονος στην Αθήνα, που προεικονίζει το μέλλον, στο οποίο οδηγούν την Ελλάδα οι ανεύθυνες πολιτικές και η ανοχή των κυβερνώντων, σημερινών και χθεσινών, και άλλων κομματικών ιθυνόντων και ιδεολογικών απολογητών, κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ.

Μόνο η άμεση κινητοποίηση και παρέμβαση του λαού μπορεί να σταθεί εμπόδιο και ν’ αναχαιτίσει μια δρομολογημένη δυναμική, μια ολέθρια μηχανή, που έχει ως στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την εθνική αποδόμηση της χώρας, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού».

Η Ελλάδα και τα ανθρωπιστικά και οικουμενικά ιδεώδη, που εκπροσωπεί διαχρονικά, μέσα από την ιστορία και τον πολιτισμό της, είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν είναι όμως άλλοθι και πρόσχημα για όσους θέλουν να πλήξουν, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, την Ελληνική εθνική ταυτότητα και το Ελληνικό εθνικό κράτος.

* Το παραπάνω κείμενο είναι της Πανελλήνιας Επιτροπής Αγώνα για τον Έλεγχο της Λαθρομετανάστευσης (ΠΕΑΕΛ) και κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο στις 24 Σεπτεμβρίου 2009. Αναδημοσιεύεται, ως δραματικά επίκαιρο, με δεδομένη την άκρως αρνητική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα.

Τί σφίγγει τον λαιμό του Θόδωρου Πάγκαλου;
Το αρνάκι του Πάσχα ή κάποια αόρατη θηλειά;


Ο γιγαντοτεράστιος, ο μικρομέγαλος, ο πολλά βαρύς αλλά και πολύ "ελαφρύς", η καρικατούρα της πολιτικής γραφικότητας, ο πάσχων από το σύνδρομο της καταδίωξης, ο γνωστός σε όλους για την αποτυχημένη του πορεία και την προκλητικότητά του όποτε βρισκόταν εκτός τραπεζιού, με συγχωρείτε εκτός κυβερνητικού σχήματος, ο πολιτικός σήμα κατατεθέν "μαζί τα φάγαμε", μίλησε και πάλι. Και τί είπε; Σε άρθρο του στην "Καθημερινή" επιτίθεται κατά των ιστολογίων που ασκούν πολιτική κριτική και χαρακτήρισε τους ιστολόγους "εκβιαστές"!!!

Ο άνθρωπος της υπόθεσης των Ιμίων, της παράδοσης του Οτσαλάν, το "βαθύ λαρύγγι" του ΠΑΣΟΚ, επανέρχεται στην πολιτική σκηνή της χώρας, προκλητικός και με σαφή στόχο να τραβήξει την προσοχή επάνω του. Και ποιά καλύτερη μέθοδος, από το να στοχοποιήσει και να στοχοποιηθεί από τα ιστολόγια; Από τον μεγάλο κίνδυνο της κυβέρνησης Παπανδρέου - ΔΝΤ, από τον χώρο που ανάγκασε προ ημερών έκτακτο κυβερνητικό συμβούλιο προκειμένου να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισής τους! Και το άρθρο του "δημοκράτη" Πάγκαλου, αποδεικνύει πως σε εκείνο το κυβερνητικό συμβούλιο αποφασίσθηκε γενικόλογη επίθεση από τον γνωστό για τον πολιτικό του παχυδερμισμό Πάγκαλο. Και αυτή η κίνηση, αυτό το άρθρο, αποσκοπεί στο να μην ασχοληθούν τα ιστολόγια με τα όσα θα αρχίσουν να εμφανίζονται στις μετά-Πάσχα ημέρες. Το ζητούμενο είναι να παραπλανήσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και να αποστοχοποιήσει την απάνθρωπη και αντισυνταγματική κυβερνητική λαίλαπα.

Όμως, επειδή εμείς δεν είμαστε δημοσιογράφοι, είμαστε απλοί πολίτες που εκφράζουμε την γνώμη μας, τοποθετούμαστε πολιτικά στο φαινόμενο μνημόνιο-ΔΝΤ με τα πολιτικά του παρελκόμενα και υποπόδια, επειδή δεν πληρωνόμαστε και δεν βιοποριζόμαστε από τα ιστολόγια, θέλουμε να πληροφορήσουμε τον κύριο Πάγκαλο πως με την θέση του αυτή, με την γενικόλογη λάσπη του (για όσο δεν αναφέρει ονόματα ιστολογίων με συγκεκριμένα παραδείγματα λασπολόγησης και εκβιασμών, θα μπαίνει ο ίδιος στη θέση του λασπολόγου και εκβιαστή) απλά διανθίζει το περιεχόμενο της θεματολογίας μας και μας δίνει έναυσμα για να παρουσιάσουμε ακόμη καλύτερα την "πολιτική" του σκέψη στο πανελλήνιο.

Κι επειδή εμείς δεν συνηθίζουμε να μονολογούμε, ούτε εμφανιζόμαστε χωρίς τον αντίλογο, χαρείτε το άρθρο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Παπανδρέου - ΔΝΤ, Θόδωρου Πάγκαλου για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Τα όσα θα διαβάσετε παρακάτω είναι δείγμα του αποτελέσματος της ατιμωρησίας των πολιτικών από τους πολίτες... Για τα "φαινόμενο" του "Παγκαλισμού" εμείς είμαστε υπεύθυνοι και όχι ο οποιοσδήποτε λιπόσαρκος εγκέφαλος που έχει μάθει πως η ατιμωρησία είναι κανόνας της πολιτικής...

Η ενημέρωση και οι εφημερίδες στην εποχή των blogs

Tου Θεόδωρου Πάγκαλου*

"Εχει πλέον ζωτική σημασία να ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος για ένα θέμα που απειλεί τη δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης, αλλά και κριτικής της εξουσίας και συνεπώς τον χαρακτήρα και το μέλλον της Δημοκρατίας μας.

Τα ανώνυμα blogs είναι σαν να γράφεις νύχτα στους τοίχους ένα καινούργιο σύνθημα κάθε 10 λεπτά, χωρίς να σε βλέπει κανείς και χωρίς, φυσικά, να υπογράφεις. Αυτή, ακριβώς, η ανωνυμία μετέτρεψε τα blogs από έμβλημα της ελευθερίας της έκφρασης και αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, στο απόλυτο σύμβολο του πιο ακραίου λαϊκισμού και συνωμοσιολογίας. Οσο πιο απίθανη, όσο πιο μυστικιστική, όσο πιο παράλογη, όσο πιο πολύ απευθύνεται στους πιο ανομολόγητους φόβους του ασυνείδητου, τόσο πιο μεγάλες πιθανότητες έχει μια θεωρία συνωμοσίας να εξαπλωθεί σε χιλιάδες mail μέσω της μεθόδου chain-mails.

Η ανωνυμία των blogs δικαιολογείται με το επιχείρημα του φόβου: ο απλός πολίτης γράφει ανώνυμα γιατί (υποτίθεται ότι) η εξουσία καραδοκεί για να τον κυνηγήσει. Ετσι καλλιεργείται η ρουφιανιά και καθαγιάζεται η μαύρη κουκούλα. Οποιοσδήποτε μπορεί ανώνυμα να γράφει ό,τι θέλει χωρίς να έχει καμία ευθύνη ούτε γι’ αυτό που γράφει ούτε για τον τρόπο που το γράφει. Ο δημόσιος λόγος των blogs είναι ο χειρότερος βιαστής της ελληνικής γλώσσας. Εξαντλείται, πολλές φορές, στα βασικά ρήματα (κατά προτίμηση όσα έχουν σχέση με σεξουαλικές πράξεις) και τις συνήθεις βρισιές.
Πλεονέκτημα των blogs (ανώνυμων και επώνυμων) είναι η αμεσότητα της πληροφορίας. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά από το συμβάν μπορούν να δημοσιοποιήσουν την είδηση. Σε συνδυασμό με τις κάμερες των κινητών τηλεφώνων έχει, έτσι, αλλάξει και η ίδια η φύση του «δημόσιου γεγονότος», δηλαδή του γεγονότος που αξίζει να απασχολήσει την κοινή γνώμη. Και αυτό συμβαίνει διότι τα blogs δεν μπορούν να αξιολογήσουν ένα γεγονός ούτε να αντισταθούν στις φήμες αφού αυτές τα τρέφουν. Η πρόσφατη απεργία του Τύπου ανέδειξε ακριβώς αυτή τη διάσταση, αφού ελλείψει εφημερίδων όλοι στράφηκαν σ’ αυτά για να μάθουν νέα με αποτέλεσμα να οργιάσουν κάθε είδους φήμες. Γι’ αυτό και όσες εφημερίδες κινούνται στη λογική των ανώνυμων blogs διαπράττουν στρατηγικό λάθος, όπως κάνουν και όσοι δημοσιογράφοι γράφουν άρθρα κάνοντας συρραφή πληροφοριών από τα blogs. Ο Τύπος δεν απειλείται από τα blogs, αν επιμείνει στις αναλύσεις και τη διασταύρωση των γεγονότων παρέχοντας έτσι αξιόπιστη και έγκυρη πληροφορία.

Ο Δούρειος Ιππος που οδηγεί στην καταστροφή εφημερίδων είναι η εσχάτως αποκτηθείσα συνήθεια, ειδικά νεαρών δημοσιογράφων, οι οποίοι αντιμέτωποι με τον τρόμο της λευκής σελίδας (ή, μάλλον, της λευκής οθόνης του υπολογιστή), καταφεύγουν στην άκριτη συρραφή «ειδήσεων» από τα blogs για να γράψουν το «άρθρο» τους. Δυστυχώς, τον εξευτελισμό αυτό, εσχάτως, έχουν υποστεί και ιστορικές εφημερίδες. Είναι η συνέχεια της νέας μόδας στα πανεπιστήμια, να συγγράφονται επιστημονικές εργασίες με πηγή τη Wikipedia.

Ετσι, όμως, οι εφημερίδες δίνουν εκ των υστέρων στα ανώνυμα blogs αυτό ακριβώς που τους λείπει για να κυριαρχήσουν και να επιβάλλουν τις αντιλήψεις τους. Εγκυρότητα και αξιοπιστία. Αυτοεξευτελιζόμενος ο Τύπος με τέτοιο τρόπο, αυτοκτονεί. Αυτοκτονεί από ραθυμία και από την αποδοχή της ήσσονος προσπαθείας. Αυτή είναι η πραγματική απειλή. Διότι όποιος φλερτάρει με τον Διάβολο τελικά θα υποκύψει σ’ αυτόν.

Τα ανώνυμα blogs ελάχιστη σχέση έχουν με την δημοσιογραφία των πολιτών. Συνήθως, πίσω τους κρύβονται συγκεκριμένοι «δημοσιογράφοι» που διακρίθηκαν και διακρίνονται για οτιδήποτε άλλο εκτός από τη δημοσιογραφία. Ηδη παράγουν μια ολόκληρη γενιά «δημοσιογράφων» που θεωρούν την ηθική και τη δεοντολογία κάτι κακό και εντελώς άχρηστο. Προτιμούν να πλουτίσουν εκβιάζοντας μέσω του γνωστού κύκλου: η είδηση πρώτα δημοσιεύεται στο δικό τους «δέντρο» ανώνυμων blogs (έτσι βλέπεις το ίδιο κείμενο σε 20 blogs), μετά περνά σε κάποια περιθωριακή εφημερίδα και μετά σε κάποιο παράνομο τηλεοπτικό σταθμό. Η επιτυχία τους είναι όταν τη δουν γραμμένη σε κάποια έγκυρη εφημερίδα.

Η πλήρης ανομία στον χώρο της ενημέρωσης, συμβατικής και ηλεκτρονικής, έχει μετατρέψει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε ένα «πλυντήριο» για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος που μόνο με το ποδόσφαιρο μπορεί να συγκριθεί.

Σήμερα, το καλύτερο δίκτυο blogs (πάντα ανώνυμο) το διαθέτουν διάφοροι εκβιαστές και οι ακροδεξιοί που δεν έχουν αποδεχθεί τα κοινοβουλευτικά πλαίσια. Και αυτό γίνεται στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης. Το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο δεν υποχρεώνει ούτε καν την αναγραφή του ονόματος του διαχειριστή ενός blog. Αν κάποιος κερδίζει τελικά από την ανωνυμία είναι οι εκβιαστές, όχι οι πολίτες. Τα ανώνυμα blogs δεν είναι «δημοσιογραφία των πολιτών», αλλά «δημοσιογραφία των εκβιαστών». Η δημοκρατία βασίζεται στην ισηγορία, την ισονομία και την παρρησία. Χωρίς παρρησία δεν υφίσταται ούτε πραγματική ούτε ηλεκτρονική εκκλησία του δήμου, αλλά ένα πλήθος φοβισμένων πολιτών που χειροκροτούν κάθε φορά που τα «λιοντάρια» ξεσκίζουν κάποιον, όχι γιατί τους αρέσει το θέαμα, αλλά γιατί ανακουφίζονται που δεν είναι οι ίδιοι το θύμα".

* Ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος είναι αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης.



Απολαύστε και ένα βίντεο με μερικές από τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θόδωρου Πάγκαλου. Θυμίζουμε πως αυτές τις δηλώσεις τις έκανε ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ πολιτικός και όχι κάποιος ανώνυμος πολίτης. Επώνυμες δηλώσεις που δεν έγιναν κάτω από κάποια πίεση, ούτε φυσικά φανταζόμαστε πως ο κύριος Πάγκαλος εκβιάστηκε να τις κάνει...






Κωνσταντίνος
  • Το τελευταίο λοιπόν ανέκδοτο που παίζει η κυβέρνηση του «μεγάλου στοχαστή» είναι η «φιλική αναδιάρθρωση». Δηλαδή μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση χρόνου πληρωμής. Μεγαλύτερη χαζομάρα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Σε όλους τους τόνους, προσπαθούν τα κυβερνητικά στελέχη να μας πείσουν ότι το μνημόνιο είναι «ευλογία» και οι στόχοι θα επιτευχθούν.
Ομιλίες με πολιτικές αναλύσεις, αφορισμούς, στόχους, προσδοκίες.
Προσπαθούν να μας πείσουν, αλλά ξεχνάνε πάντα κάτι σημαντικό.
Ξεχνάνε τους αριθμούς. Καμία ομιλία, καμία τοποθέτηση κανενός κυβερνητικού στελέχους δεν συνοδεύεται από μια απλή έστω ανάγνωση αριθμών. Κανένα παπαγαλάκι στα κρατικοδίαιτα ΜΜΕ δεν μπαίνει στον κόπο να αναφέρει πώς και πότε θα επιτευχθούν οι πολυδιαφημισμένοι στόχοι.
Προχθές στον ΣΚΑΙ ο «συμπαθέστατος» Μπάμπης μαζί με την ΣΙΑ – την Κοτσιώνη – έδωσαν κανονική παράσταση. Με το videowallνα παίζει ανάλυση κατατοπιστικότατη. Τι σημαίνει αναδιάρθρωση, haircut, εχθρική και φιλική αναδιάρθρωση, στάση πληρωμών. Τα λογικά διαγράμματα έτρεχαν στον τοίχο και με την λογικήIF..THEN…ELSE.. μας οδηγούσαν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η «φιλική αναδιάρθρωση» είναι το καλύτερο σενάριο.
Καταπληκτική δουλειά. Το μόνο που έλειπε ήταν ως συνήθως αριθμοί!!. Και χωρίς αριθμούς μπορείς να κατευθύνεις τα συμπεράσματα εκεί που θέλεις.!
Το τελευταίο λοιπόν ανέκδοτο που παίζει η κυβέρνηση του «μεγάλου στοχαστή» είναι η «φιλική αναδιάρθρωση». Δηλαδή μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση χρόνου πληρωμής.
Μεγαλύτερη χαζομάρα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Αν πάτε αύριο σε μια τράπεζα και ζητήσετε ένα δάνειο 340 ευρώ με επιτόκιο 5%, που θα το πληρώσετε σε 15 χρόνια, ο υπάλληλος θα σας πει ότι σε 15 χρόνια θα πρέπει να πληρώσετε ακριβώς τα διπλά. Δηλαδή 680!.
Κάντε τα τώρα δις.
Χρωστάμε 340 δις με 5% επιτόκιο που θα ζητήσουμε και επιμήκυνση για 15 χρόνια, απλά σημαίνει ότι θα πρέπει να δίνουμε για 15 χρόνια 22δις για τους τόκους κάθε χρόνο και σε 15 χρόνια θα χρωστάμε πάλι 340 + τα δάνεια που θα πάρουμε στο ενδιάμεσο για να πληρώνουμε τα 22δις που μας προκύπτουν ετησίως. Σε 15 χρόνια δηλαδή θα έχουμε πληρώσει 340 και θα χρωστάμε χοντρά χοντρά 450!.
Μεγαλύτερη επιμήκυνση δεν συζητείται γιατί απλά με 5% επιτόκιο η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής.

Εξέλιξη χρέους (με ανατοκισμό), επιτοκίου 5% ετησίως

Αρχικό Χρέος
15 έτη
30 έτη
45 έτη
60 έτη





340 δις €
680 δις €
1,36 τρις €
2,72 τρις €
5,44 τρις €
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Χαζομάρες λοιπόν. Η όποια απόφαση έχει πλέον ληφθεί. Το ξέρουν, απλά δεν θέλουν να την ανακοινώσουν χωρίς να έχουν πρώτα διασφαλίσει την λεγόμενη αγορά.
Η οποία όχι μόνο δεν θα έχει στο τέλος ζημιά, αντίθετα θα κερδίσει κιόλας. – Η ζημιά στις ελληνικές τράπεζες από ένα «κούρεμα» 50% θα είναι 25 δις, όταν στα τελευταία 2 χρόνια έχουν εισπράξει από το κράτος 108 δις!- . Χαμένοι θα βγούν πάλι οι αδύνατοι.
Αυτό που πέτυχε λοιπόν η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι απίστευτο.
Πήρε μια οικονομία με προβλήματα μεν, -όχι όμως χειρότερα από την πλειοψηφία των χωρών της Ευρωζώνης- με επιτόκιο δανεισμού από τις αγορές τον Νοέμβριο του 2009 1,34% – από τα χαμηλότερα στον κόσμο – και μέσα σε ελάχιστο διάστημα τα εξακόντισε στο 22%!.
Αυτοκτονικός ιδεασμός!
Η απλά, ήρθαν στην εξουσία ΧΩΡΙΣ πρόγραμμα, συνεχίζουν να κυβερνούν στην κυριολεξία στα κουτουρού, δεν έχουν ιδέα τι ξημερώνει και τι πρέπει να κάνουν.
Μια lifestyleπαρέα που ασχολήθηκε με την πολιτική είτε για γκομενιλίκι είτε από οικογενειακή παράδοση.
Αυτά πληρώνουμε... και θα τα πληρώσουμε ακριβά.

Στο Σύνταγμα της Ελλάδος, στο πρώτο μέρος, τμήμα Β, άρθρο 3, αναφέρεται επακριβώς για τις σχέσεις της πολιτείας και της Εκκλησίας:
“Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Xριστού. H Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Κωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Είναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Ιερά Σύνοδο των εν ενεργεία Αρχιερέων και από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Καταστατικός Xάρτης της Εκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Τόμου της κθ΄ (29) Ιουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928”.

Τις ημέρες αυτές, όπως κάθε χρόνο, ο Ελληνικός λαός βιώνει όλη την Μεγάλη Εβδομάδα, το Θείο δράμα της Σταυρώσεως του Ιησού και προσμένει την νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου όπου θα συντελεσθεί η Ανάσταση Του εκ νεκρών, σηματοδοτώντας την ελπίδα και την προσμονή για καλύτερες ημέρες.

Όλοι οι Χριστιανικοί Ναοί κατακλύζονται από πλήθος κόσμου που καρτερικά και ευλαβικά περιμένουν να προσκυνήσουν τον Σταυρό του Κυρίου και τον Επιτάφιο Του, που κατά την περιφορά του την Μεγάλη Παρασκευή τον ακολουθούν χιλιάδες πιστοί ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, στην πρώτη Ανάσταση, σε όλους τους Ναούς, από νωρίς το πρωί και ακόμη μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας συρρέουν πλήθη Ελλήνων προκειμένου να Μεταλάβουν του Σώματος και Αίματος Χριστού.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου όλοι οι Χριστιανοί φοράνε «τα καλά τους», τα παιδιά παίρνουν τις λαμπάδες τους, δώρο από τους νονούς τους και προσέρχονται στις Εκκλησίες για να γιορτάσουν την μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, την Ανάσταση του Κυρίου Χριστού.
Στο «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» όλα τα μέλη της οικογένειας αλληλοασπάζονται και ανταλλάσουν ευχές:

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Ο Χριστιανισμός είναι η πιο Ελεύθερη θρησκεία που δεν εξαναγκάζει, αντίθετα με άλλες θρησκείες, κανένα να την ασπασθεί με το ζόρι. Άλλωστε ο ίδιος, ο Ιησούς Χριστός, είπε: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν».

Είναι λοιπόν αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να ασπάζεται την όποια θρησκεία ή να δηλώνει πως είναι άθεος.

Αυτό το δικαίωμα το έχει ΜΟΝΟ για το άτομό του.

Δεν έχει όμως το δικαίωμα να επιβάλλει στους άλλους την δική του επιθυμία, που είναι απ΄όλους σεβαστή, όταν μάλιστα είναι αυτός εκλεγμένος άρχοντας μιας πόλεως και μάλιστα της Πρωτεύουσας αυτής της χώρας.
  • Με πoιο δικαίωμα λοιπόν κε Καμίνη, Δήμαρχε των Αθηνών, απαγορεύσατε από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9,84» να φθάσει στους κατοίκους της πόλεως το Θείο δράμα και το μήνυμα της Αναστάσεως;
  • Με πoιο δικαίωμα προτρέψατε-απαγορεύσατε από τους δημοσιογράφους του εν λόγω ραδιοφωνικού σταθμού να ανταλλάσουν ευχές με τους ακροατές, όπως το «Καλή Ανάσταση»;
  • Με πoιο ηθικό δικαίωμα εκδώσατε εορταστικές κάρτες που αντί να έχουν θέμα των ημερών με το έμβλημα της Χριστιανοσύνης, τον Τίμιο Σταυρό εσείς επιλέξατε ένα άσχετο θέμα που εξέχουσα θέση έχει η ημισέληνος;
Είναι το λιγότερο προκλητική αυτή η γενικότερη στάση σας, κε Δήμαρχε των Αθηνών.

Ο λαός της Αθήνας σας ψήφισε για να βάλλετε τάξη στην Πρωτεύουσα που έχει καταληφθεί από τους λαθρομετανάστες και δεν μπορεί να κυκλοφορήσει κανείς ελεύθερα και με ασφάλεια στο Κέντρο της μετά την δύση του ηλίου.

Σας ψήφισε για να καταπολεμήσετε την χρήση ηρωίνης που κάνουν δεκάδες νέοι και νέες, μέρα μεσημέρι στην Πλατεία Ομονοίας και στους πέριξ αυτής δρόμους.

Σας ψήφισε για να μπορέσετε να τιθασεύσετε το φαινόμενο των αλληλοσκοτωμών αλλόθρησκων γύρω από το Δημαρχείο της πόλεως.

Σας ψήφισε για να πατάξετε το παραεμπόριο της πόλεως που μαραζώνει και οδηγεί σε λουκέτο τα καταστήματα εντίμων Ελλήνων πολιτών που πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους στο Ελληνικό δημόσιο και δίνουν την δυνατότητα να ζουν μαζί με αυτούς και κάποιες ακόμη οικογένειες εργαζομένων στα καταστήματά τους.

Σας ψήφισε για να βάλλετε τάξη στην αποκομιδή των τόνων σκουπιδιών που προκλητικά αφήνετε σκόπιμα κατά καιρούς να πνίγουν με την δυσοσμία τους την πόλη.

Δεν σας ψήφισε κε Καμίνη, για να ανατρέψετε, εκμεταλλευόμενος την θέση του Δημάρχου της πόλεως, την κρατούσα θρησκεία της χώρας επειδή εσείς δεν πιστεύετε σ΄αυτή.

Η προκλητική σας συμπεριφορά και δραστηριότητα, ξεπέρασε τα εσκαμμένα.

Περιορισθείτε στα δικαιώματά σας και στις υποχρεώσεις σας !!!
Σεβασθείτε, έστω και τον ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΚΟ που δώσατε με την ανάληψη των καθηκόντων σας ως Δήμαρχος των Αθηναίων !!!

Και στα καθήκοντά σας δεν είναι βεβαίως, ο διωγμός του Χριστιανισμού !!!

Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Σχόλιο ιστολογίου: Οι κομπλεξικοί και ιδεοληπτικοί άνθρωποι ποτέ δεν χάνουν την ευκαιρία να επιδείξουν την μικρότητα που τους διέπει και τα "ιδιαίτερα" χαρακτηριστικά τους. Ο κύριος Καμίνης φυσικά δεν αποτελεί και δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα αυτό. Όμως, πολύ φοβούμαι πως θα πρέπει να εξετασθεί ενδελεχέστατα η πρότερη θητεία του στην θέση του "Συνηγόρου του Πολίτη"... επειδή μάλλον η ιδεοληπτική του τάση δεν τον άφησε ανεπηρέαστο και κάποιοι πρέπει να "πλήρωσαν τη νύφη" πολύ άσχημα...

Χρόνια πολλά και καλή μας Ανάσταση! Οπως είδαμε πάλι οι καμπάνες στις εκκλησίες δεν ηχούσαν τη Μεγάλη Παρασκευή γιατί κάποιοι ενοχλούνται! Σύντομα δεν θα ακούγονται καθόλου γιατί κάποιοι ενοχλούνται, γιατί έντεχνα μας δείχνουν πως ο παππάς δεν είναι αυτός των βιβλίων αλλά είναι όλοι κλέφτες! Είναι όμως έτσι? Ψάξαμε και δεν βρήκαμε παπάδες που αφιέρωσαν τη Ζωή τους στο Κύριο? Αλλωστε πότε ο αντιπρόσωπος εντικαθηστά τα λόγια και τις έννοιες του Κυρίου? Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μου πει σε ποιό πόστο δεν υπάρχουν και σάπιοι άνθρωποι? Οπως σε κάθε δουλειά ή λειτούργημα, έτσι και στην Εκκλησία υπάρχουν κάποιοι κακοί! Δεν είναι ο κανόνας όμως, δεν είναι όλοι! Μας δείχνουν όμως τους κακούς και τους βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι! Πόσο εύκολα βάζουμε στο ίδιο καζάνι όλους? Γιατί τους βάζουμε όλους τους κληρικούς στο ίδιο καζάνι? Είναι δική μας σκέψη? Δεν είναι παράξενο που ενώ δεν ξέρουμε για κάτι, μας κάνει να νιώθουμε τόση απέχθεια? Δεν είναι αστείο που κάποιοι έχασαν τη ζωή τους για τη Χριστιανοσύνη εμείς δεν δίνουμε σημασία? Δεν είναι παράξενο πως πια αλλάζει η Ελλάδα και δεν μας καίγεται καρφί? Πρώτα βάλλεται η οικογένεια, δείτε πόσο άλλαξε σε αυτή τη γενιά η οικογένεια σε σχέση με την οικογένεια που ζήσαμε εμείς, μετά η Πατρίδα, που πια μας φαίνεται κάτι ξένο προς εμάς και τώρα η Εκκλησία που κοιτάμε σαν να είναι απόστημα που πρέπει και αυτή να σπάσει! Μετά? Ίσως αυτά που λένε οι συνομοσιολόγοι περί καταστροφής της δομής της Ελλάδας να είναι πιο λογικά από όσα ακούω και ζω πια...

...πια τα βάζουμε με όλες τις ομάδες, πως φταίνε για τα πάντα εκτός από εμάς! Μας δείχνουν πως κάποιος Δημόσιος Υπάλληλος λαδώνεται, όλοι λαδώνονται μετά! Κάποιος παίρνει υψηλό μισθό, τους βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι και τί θέλουμε? Να τους κόψουμε το μισθό! Μισό λεπτό: Αν όλοι παίρνουν 800 ευρώ θα φτιάξουμε τη ζωή μας? Οχι, απλά θα είμαστε όλοι στα ίδιο σκατά, άσε που όσοι βρήκαν τρόπο να παίρνουν τα φιλέτα (βλέπε Βουλή) θα συνεχίσουν να τα παίρνουν! Ακουγα απόψεις πως φταίει η Γενιά του Πολυτεχνείου για όλα τα κακά του σήμερα! Αρα τα βάζουμε με τους γονείς μας, λες και είχαν στη σκέψη τους να καταστρέψουν το Μέλλον μας! Μισό λεπτό: Πόσοι από εμάς είχαμε γονείς που κλέψανε? Πόσοι από εμάς έχουμε γονείς που φτιάχτηκαν και είναι ακόμα φτιαγμένοι γιατί ήταν στο Πολυτεχνείο ή εκεί κοντά? Πόσα χρήματα έκλεψαν ώστε να τους τιμωρήσουμε με τέτοιες σκέψεις? Τί κακό έκαναν? Επαιρναν μισθούς? Για μισό λεπτό... αν εσένα σου δώσουν μισθό 15.000 ευρώ θα τα αρνηθείς? Πόσο κοστολογείς τη δουλειά που κάνεις? Θα νιώθεις καλύτερα αν παίρνεις 800 ευρώ, χωρίς να πληρώνεσαι υπερωρίες? Θα νιώθεις καλύτερα αν τα παιδιά σου παίρνουν 800 ευρώ και κάθε μέρα θα ζουν το άγχος αν τα απολύσουν χωρίς αποζημίωση? Τόσο μυαλό είχαν, έτσι έπραξαν οι παλαιότεροι! Δεν είναι ούτε καλό, ούτε κακό, είναι θέμα εκπαίδευσης! Εκπαιδευμένοι ήταν, εκπαιδευμένοι είμαστε! Να χωρίζεται η παλαιότερη γενιά σε πράσινους και μπλε και να σκοτώνονται μεταξύ τους για ποιός έκανε τα χειρότερα σε αυτή τη Χώρα, όπως κάνουμε εμείς τώρα για το ποδόσφαιρο, που είμαστε χωρισμένοι σε ομάδες, κόκκινοι και πράσινοι και σκοτωνόμαστε για ποιός είναι πιο άχρηστος! Το αστείο? Οπως τότε τα έτρωγαν οι πολιτικοί και μας πέταγαν τα κόκαλα να γλύψουμε, έτσι γίνεται και τώρα στα γήπεδα αλλά δεν μας καίγεται καρφί! Τότε μαζεύονταν σε πλατείες με σημαίες μπλε και πράσινες, τώρα μαζευόμαστε στα γήπεδα με σημαίες κόκκινες και πράσινες! Τίποτα δεν άλλαξε, πήρε ο Γαύρος το πρωτάθλημα αλλά οι οπαδοί πήγαν την επόμενη ημέρα στη δουλειά ή παρέμειναν άνεργοι! Απλά ξέσπασαν και άλλοι τρώνε με χρυσά κουτάλια...

...για όλους από εμάς φταίνε οι άλλοι! Είδαμε πώς χωριστήκαμε σε ομάδες μοτοσικλετιστών και αυτοκινητιστών και πώς ο καθένας μας έβλεπε με μίσος (!) την άλλη ομάδα! Πόσο εύκολα μας χωρίζουν σε ομάδες άραγε? Γιατί δεν βλέπουμε πως μας έχουν μαντρώσει τον ένα πάνω στον άλλο και λογικό είναι να αναπνέει κάποιος και εμάς να μας ενοχλεί? Γιατί ξεχάσαμε πως και ο άλλος έχει ανάγκη το χώρο του και το σεβασμό μας? Γιατί δεν βλέπουμε πως απέναντί μας μπορεί να είναι η μητέρα μας, ο αδερφός μας ή το παιδί μας? Γιατί βγάζουμε τα νεύρα μας στο συνάνθρωπό μας και δεν κοιτάμε για λύσεις? Απλά δεν χωράμε όλοι μαζί σε μία πόλη που ήταν για 2.000.000 ανθρώπους και τώρα είμαστε τουλάχιστον 5.000.000! Τόσο απλά! Γιατί απλά πρέπει να παραχωρούμε χώρο στον συνάνθρωπό μας και ίσως και αυτός να παραχωρήσει όταν δει πως άλλαξε λίγο ο μικρόκοσμός του! Αλληλοσεβασμός λέγεται, ίσως και αυτοσεβασμός, γιατί όταν δεις το συνάνθρωπό σου ίσο με εσένα, ίσως να καταλάβεις πως δεν σου κλέβει κάτι, απλά του παραχωρείς και ίσως και αυτός να κάνει λίγο πιο πίσω...

...το Κράτος ποτέ δεν ήταν υπέρ του Πολίτη! Απλά ζούσε εναντίων του, κάτι σαν βδέλα! Αποδείξεις? Απειρες! Μη ξεχνάμε τότε που "λεφτά υπήρχαν" ποιά ήταν η βοήθεια του κράτους στα πρεζάκια! Καμία, απλά στα χαρτιά έκαναν κάτι, αλλά στη πράξη τους άφηναν στη μοίρα τους, να λιώνουν στα παγκάκια στις πλατείες ενώ πληρώναμε και στα χαρτιά υπήρχαν κέντρα, γιατροί, ψυχολόγοι για τα πρεζάκια και τις οικογένειας κλπ! Τώρα απλά όλοι είμαστε στη μοίρα μας και όποιος επιβιώσει θα είναι μαγκιά του! Μάλλον από τύχη θα επιβιώσει, γιατί ξαφνικά με τόση πίεση που μας ασκεί το κράτος, φτάσαμε στη φάση του κανιβαλισμού! Αρχίσαμε να τρωγόμαστε μεταξύ μας! Αν ήθελε το κράτος να λήξει καταστάσεις θα έπαιρνε μέτρα σε μία ώρα και όλα θα έπαιρναν το δρόμο τους! Παράδειγμα? Το 2004 μια που έπρεπε να δείχνουμε καθαρό κράτος, εξαφανίστηκαν οι άστεγοι, τα πρεζάκια, οι επαίτες, τα αδέσποτα, οι καντίνες με τα βρώμικα, ό,τι χάλαγε την εικόνα του κράτους σε μία νύχτα! Το ίδιο γίνεται όταν θέλουν να μη γίνουν φασαρίες κάθε 17 Νοέμβρη όπως φέτος! Βγάζουν έξω τα ΜΑΤ και ό,τι κουνιέται καταστέλλεται και φιμώνεται πριν γίνει επικίνδυνο! Βλέπουμε κάθε ημέρα τη πλύση εγκεφάλου που κάνουν τα ΜΜΕ περνώντας μας ιδέες που υπό άλλες συνθήκες δεν θα κάναμε και δεν μας καίγεται καρφάκι! Αποδείξεις πως όλα αυτά που περνάμε και πως τρωγόμαστε μεταξύ μας είναι σχέδιο υπάρχουν! Το θέμα είναι πως δεν κάνουμε τίποτα για να το αλλάξουμε...

...τώρα που είπα για ΜΜΕ, μισό λεπτό! Δεν είναι απίστευτο πως στις ειδήσεις μετά από δύο ημέρες εξέγερσης ενός κράτους δεν μας λένε ποια είναι η κατάληξη? Δύο ημέρες το πολύ ασχολούνται, απλά για να μας πουν πως στην Ευρώπη έγινε πανικός όταν πήγαν να περάσουν ένα μέτρο, μετά δεν μας λένε αν πέρασε! Για την Ισλανδία δεν μας λένε πια! Μας περνούν ειδήσεις όπως τα θέλουν, όπως ο σκηνοθέτης προσαρμόσει τις εντολές από το κράτος και όσους το στηρίζουν και εμείς καθόμαστε ήρεμα! Ωραία, οι παλαιότερες γενιές ξέσκισαν τη σημερινή Ελλάδα! Ωραία, η Εκκλησία είναι κακιά και πρέπει να χαθεί και να φιμωθεί! Ωραία χωριζόμαστε σε ομάδες! Μετά? Εμείς τί κάναμε λοιπόν που βλέπουμε πως καταστρέφεται το Μέλλον των παιδιών μας? Καθόμαστε στα πλήκτρα και το παίζουμε φιλόσοφοι και παντογνώστες? Είμαστε επιτελικοί και στρατηγοί και περιμένουμε τους στρατιώτες και τις εφεδρείες να πέσουν στη μάχη? Τσάμπα μάγκες είμαστε! Γιατί αφού έχουμε τις γνώσεις και καθόμαστε μπροστά στις οθόνες, κάτι δεν πάει καλά! Αύριο θα μας ρωτήσουν τα παιδιά μας τί κάναμε εμείς, να δούμε τί θα πούμε! Μάλλον τις κλασσικές μπούρδες που έλεγαν και οι γονείς μας που τώρα μας έβαλαν να τους κράζουμε! Πως κοιτάγαμε να θρέψουμε την οικογένειά μας και πως κανείς δεν έβγαινε έξω μαζί μας! Ξέρουμε, θα τα λέμε με αθώο ύφος και το βλέμμα της αγελάδας όπως μας το είπαν οι γονείς μας...

...όπως βλέπετε η ιστορία επαναλαμβάνεται και σύντομα θα μας ρωτήσουν τα παιδιά μας με μίσος όπως εμείς κάναμε στους δικούς μας γονείς γιατί καταστρέψαμε την Ελλάδα με τη σιωπή μας! Η σιωπή είναι συνενοχή, κάτι που ήταν από το 80 γραμμένο στα Εξάρχεια, όπως και πως όταν ανοίγει μία τηλεόραση κλείνει ένα μυαλό! Αλλά και τότε τίποτα δεν κάναμε γιατί μάθαμε τα λόγια και όχι τις πράξεις, (ενώ είχαμε τις γνώσεις συγκριτικά με τους γονείς μας) γιατί οι πράξεις κοστίζουν, ενώ στα λόγια δεν ματώνουμε και δεν κοστίζουν! Ας προσέχαμε γιατί και εμείς δεν κάναμε τίποτα για να αλλάξει κάτι, περιμέναμε από τους άλλους. Σίγουρα η γενιά του Πολυτεχνείου δεν έφταιγε περισσότερο από εμάς, γιατί εμείς είχαμε τις γνώσεις και τα μέσα να μάθουμε και να κινηθούμε. Στην Ευρώπη έγιναν μάχες, στη γειτονιά μας γίνονται μάχες, κάθε μέρα αυτοκτονούν συνάνθρωποι μας, άλλοι μένουν άστεγοι και εμείς τρώμε ο ένας τον άλλο αλλά πάντα αυτόν που μπορούμε και όχι αυτόν που πρέπει γιατί θέλει άντερα...



  • Τι προβλέπει έκθεση διεθνούς νομικού γραφείου για το ενδεχόμενο «κουρέματος»
  • Οι ομοιότητες και οι διαφορές με αντίστοιχα εγχειρήματα σε άλλες χώρες
  • Τα επτά σενάρια για την αναδιάρθρωση

ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
1. Βγαίνουμε στις αγορές
Το σενάριο αυτό που υποστηρίζουν στις επίσημες δηλώσεις τους οι αξιωματούχοι της ΕΕ,του ΔΝΤ και της ΕΚΤ και η ελληνική κυβέρνηση προβλέπει ότι η Ελλάδα εφαρμόζοντας το μνημόνιο θα είναι σε θέση να βγει στις αγορές, αν όχι το 2012, στο τέλος ...
του προγράμματος οικονομικής πολιτικής το 2013.Τότε, λέει το σενάριο αυτό, η δημοσιονομική πρόοδος που θα έχει σημειώσει η Ελλάδα και οι διαρθρωτικές αλλαγές που θα έχει υλοποιήσει θα της επιτρέψουν να δανειστεί και πάλι από τις αγορές με λογικά επιτόκια.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Με το δημόσιο χρέος το 2013 να διαμορφώνεται περί το 160% του ΑΕΠ ή και υψηλότερα δύσκολα θα μπορούν να πειστούν οι αγορές για τη βιωσιμότητα του χρέους.Επιπλέον,το σενάριο αυτό προϋποθέτει ακόμη δύο χρόνια σκληρής λιτότητας,στοιχείο που δημιουργεί ερωτήματα για τις αντοχές του πολιτικού συστήματος.Γεννάται επίσης το ερώτημα τι θα συμβεί αν η Ελλάδα δεν καταφέρει να πιάσει τους στόχους του μνημονίου.Δηλαδή,η ΕΕ και το ΔΝΤ θα χαλαρώσουν τα κριτήρια προκειμένου να χορηγήσουν τις δόσεις της βοήθειας ή το γερμανικό κοινοβούλιο θα ζητήσει να σκληρύνει τη στάση της η Γερμανία; Και αν χαλαρώσουν τα κριτήρια,θα ισχύσει το ίδιο και για τις άλλες χώρες της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα (Ιρλανδία και Πορτογαλία); Ενα άλλο θέμα που προκύπτει είναι τι θα συμβεί αν η Ιρλανδία ή η Πορτογαλία αποφασίσει να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση αφού το παράδειγμα της Ελλάδας δείχνει ότι το μνημόνιο δεν εγγυάται την επιτυχία.

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ 2013
Αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει το θέμα του χρέους πριν από το 2013 θα πρέπει να έχει την έγκριση της ΕΕ και του ΔΝΤ. Και τούτο διότι η Ανγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί κατά τη συνάντησή τους στην Ντοβίλ δεσμεύθηκαν πως δεν θα υπάρξει αναδιάρθρωση πριν από το 2013. Το ζήτημα αυτό θεωρείται ότι μπορεί να ξεπεραστεί αν η αναδιάρθρωση γίνει εθελοντικά, δηλαδή με συμφωνία των πιστωτών.
2. Η επιμήκυνση
Μια εκδοχή είναι να προταθεί στους κατόχους ομολόγων από τον ιδιωτικό τομέα (κυρίως βορειοευρωπαϊκές τράπεζες) να αποδεχθούν επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των ομολόγων τους. Ετσι δεν θα υπάρχει «κούρεμα» και δεν θα μεταβληθεί η ονομαστική αξία των τίτλων που κατέχουν. Ως εκ τούτου δεν θα εγγράψουν ζημιές. Αυτό έγινε το 2003 και στην Ουρουγουάη, το επονομαζόμενο reprofiling. Μάλιστα, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή, θα δοθεί στους πιστωτές η δυνατότητα να ανταλλάξουν τους τίτλους που κατέχουν με νέους οι οποίοι θα φέρουν την εγγύηση διεθνών οργανισμών όπως η ΕΕ και το ΔΝΤ (όπως στα Βrady Βonds). Με τον τρόπο αυτόν τα χρήματα από τη βοήθεια των 110 δισ. ευρώ που δεν θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή ομολόγων θα χρησιμοποιηθούν για την αγορά και διαγραφή χρέους.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Υπάρχει αμφιβολία για το αν και κατά πόσον η λύση αυτή θα οδηγήσει στη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους καθώς η κυβέρνηση θα πρέπει να συνεχίσει την προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης και επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος και να εφαρμόσει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ για τη μείωση του χρέους. Οι αμφιβολίες αυτές θα προκαλέσουν ισχυρισμούς ότι η επιμήκυνση θα είναι το πρώτο στάδιο σε μια ευρύτερη αναδιάρθρωση που περιέχει και «κούρεμα» σε δεύτερη φάση.

Οι τράπεζες με μεγάλες θέσεις σε ελληνικά ομόλογα τα οποία έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους για διακράτηση ως τη λήξη τους και έτσι τα αποτιμούν στην ονομαστική τους αξία θα ζητήσουν διαβεβαιώσεις ότι μια τέτοια κίνηση δεν θα τους υποχρεώσει να αποτιμήσουν τους νέους τίτλους σε τιμές αγοράς.

3. Η πλήρης αναδιάρθρωση
Η τελευταία επιλογή αφορά την πλήρη αναδιάρθρωση του χρέους πριν από το 2013 έτσι ώστε να γίνει βιώσιμο το συντομότερο δυνατόν και να απαλλαχθεί η χώρα από αυτό το βάρος. Μια τέτοια αναδιάρθρωση περιλαμβάνει σημαντικό «κούρεμα» και ταυτόχρονα επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής με στόχο να προχωρήσει η δημοσιονομική εξυγίανση και να μπορέσει η Ελλάδα να επιστρέψει στις αγορές ύστερα από μερικά χρόνια.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η ιδέα της εθελοντικής αναδιάρθρωσης και να αναζητηθεί άλλος τρόπος που θα μπορούσε να οδηγήσει στην αναδιάρθρωση, όπως η αδυναμία της Ελλάδας να εξοφλήσει ομόλογα που λήγουν.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες, έχοντας ξοδέψει δισ. ευρώ των φορολογουμένων για να αποφύγουν την αναδιάρθρωση του χρέους μιας χώρας της ευρωζώνης, πρέπει να περάσουν στο άλλο άκρο, κάτι που η Ευρώπη δεν φαίνεται πως είναι έτοιμη να κάνει. Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει τρομακτικό αντίκτυπο στη Λισαβόνα, στη Μαδρίτη και σε άλλες περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης.

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟ 2013
Αν η Ελλάδα δεν κατορθώσει να επιστρέψει στις αγορές το 2013 με τη λήξη του προγράμματος οικονομικής πολιτικής, υπάρχουν τέσσερα πιθανά σενάρια. Τα τρία από αυτά αφορούν αναδιάρθρωση του χρέους και το τέταρτο συνεχείς οικονομικές «ενέσεις» και κηδεμονία από την ΕΕ και το ΔΝΤ για αόριστο χρονικό διάστημα.

4. Αναδιάρθρωση δανείων ΕΕ-ΔΝΤ
Στο τέλος του μνημονίου τον Ιούνιο του 2013 περίπου το ένα τρίτο του χρέους θα βρίσκεται στα χέρια της ΕΕ και του ΔΝΤ. Επίσης ένα μεγάλο μέρος του χρέους που σήμερα ανέρχεται σε 50 δισ. ευρώ θα κατέχει η ΕΚΤ. Αναδιαρθρώνοντας αυτό το κομμάτι, το χρέος γίνεται διαχειρίσιμο και η Ελλάδα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Πολιτικά θεωρείται πολύ δύσκολο ως αδύνατο να πληρώσουν οι φορολογούμενοι και να μη βάλουν το χέρι στην τσέπη οι τράπεζες, τα επενδυτικά κεφάλαια και το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

5. Αναδιάρθρωση των δανείων του ιδιωτικού τομέα
Σύμφωνα με το σενάριο αυτό, προτείνεται σημαντικό «κούρεμα» στα ομόλογα των ιδιωτών.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Ακόμη και η συνολική διαγραφή του χρέους των ιδιωτών δεν εγγυάται την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές καθώς η χώρα θα θεωρείται αφερέγγυα εξαιτίας του ότι αθέτησε τις υποχρεώσεις της. Οι επιπτώσεις από τη ζημιά που θα υποστούν θα έχουν αντίκτυπο στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και θα πλήξουν το κύρος της ευρωζώνης, με συνέπειες στο κόστος δανεισμού και άλλων χωρών.


6. Αναδιάρθρωση των δανείων της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ιδιωτικού τομέα
Η επιλογή αυτή αφορά την αναδιάρθρωση του χρέους που κατέχουν τόσο η ΕΕ και το ΔΝΤ όσο και ο ιδιωτικός τομέας κάποια στιγμή μετά τα μέσα του 2013. Με αυτόν τον τρόπο οι ζημιές που θα υποστεί ο ιδιωτικός τομέας θα περιοριστούν και έτσι οι επιπτώσεις στο σύστημα θα είναι μειωμένες.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Η λύση αυτή μπορεί να γίνει αποδεκτή μόνο αν τα βάρη επιμερισθούν εξίσου μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

7. Η Ελλάδα τίθεται σε διεθνή κηδεμονία
Εφαρμόζεται νέο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας από ΕΕ και ΔΝΤ με νέο μνημόνιο και η χώρα μπαίνει σε διεθνή κηδεμονία. Σταδιακά όλο το χρέος προς ιδιώτες αποπληρώνεται και περνά στα χέρια της ΕΕ και του ΔΝΤ.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Το σενάριο αυτό πολιτικά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Ελλάδα. Διότι κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι η αρχική βοήθεια των 110 δισ. ευρώ ήταν ένα δόλωμα για να οδηγήσουν τη χώρα στην κηδεμονία.

ΤΑ ΣΥΝ
Το ελληνικό χρέος έχει ίδια χαρακτηριστικά με το χρέος χωρών που προχώρησαν σε αναδιάρθρωση όπως η Αργεντινή (2001-05), ο Ισημερινός (2000) και η Ουρουγουάη (2003).Ως εκ τούτου δεν αναμένεται να προκύψουν περίπλοκα ζητήματα όπως π.χ. με το Ιράκ. οι πιστωτές του οποίου ήταν μια ανομοιογενής ομάδα που αποτελείτο από τράπεζες, προμηθευτές, κατασκευαστικές εταιρείες, εμπορικούς εταίρους,ιδιώτες κ.λπ. Στην περίπτωση της Ελλάδας πρόκειται για ομολογιούχους.

Η Ελλάδα έχει καλές σχέσεις με διεθνείς οργανισμούς (ΕΕ, ΔΝΤ κ.λπ.) που θα μπορούσαν να εγγυηθούν τα νέα ομόλογα που θα αντικαταστήσουν τα υφιστάμενα.

Πολύ μικρός αριθμός ελληνικών ομολόγων βρίσκεται σε χέρια ιδιωτώναποταμιευτών.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα για την Ελλάδα είναι το γεγονός ότι το 90% των ομολόγων έχουν εκδοθεί με βάση τον ελληνικό νόμο που σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει τον νόμο για να επιλύσει διαδικαστικά θέματα που μπορούν να προκύψουν στην πορεία. Η Ρωσία το 1998 και η Ουρουγουάη το 2003 άλλαξαν τον νόμο κατά τη διάρκεια της αναδιάρθρωσης.

ΤΑ ΠΛΗΝ
Ενα μεγάλο μέρος των ομολόγων (περίπου 30%) βρίσκεται στα χέρια ελληνικών θεσμικών επενδυτών (τράπεζες,ασφαλιστικά ταμεία,αμοιβαία κεφάλαια κ.λπ.).Πιθανή αναδιάρθρωση θα προκαλέσει σημαντικές απώλειες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών ομολόγων και πιθανή αναδιάρθρωση θα προκαλέσει τριγμούς στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών.

Το ελληνικό χρέος είναι εκφρασμένο σε ευρώ,το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.Πιθανή αναδιάρθρωση χώρας-μέλους της ευρωζώνης εκτιμάται ότι θα πλήξει το ευρώ.


  • Ο πρωθυπουργός έχει λάβει τις αποφάσεις του. Αμέσως μετά το Πάσχα τη νέα κυβέρνηση θα στελεχώσουν υπουργοί με αποτελεσματικότητα και αποφασιστικότητα για την εφαρμογή του Μνημονίου.
Γενναίες και τολμηρές πρωτοβουλίες, με πρώτη στη λίστα την ανασύνταξη της κυβέρνησής του κατά τη μεταπασχαλινή περίοδο, σχεδιάζει ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου.

Μάλιστα «πηγές» πολύ κοντά στο Μέγαρο Μαξίμου αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός έχει λάβει τις αποφάσεις του και έχει στείλει τα σχετικά μηνύματα προς τους υπουργούς του.

Οι συνθήκες εκτάκτου ανάγκης για την υλοποίηση του μνημονίου και της προώθησης του ...
«Οδικού Χάρτη» έχουν αναλυθεί σε όλες τους τις διαστάσεις από τους συμμετέχοντες σε «κλειστές» συσκέψεις υπό τον Γ. Παπανδρέου, ενώ η «αμήχανη» πορεία της κυβέρνησης τις τελευταίες εβδομάδες, παρά την «πορτοκαλί» προειδοποίηση της τρόικας, οδήγησε το Μέγαρο Μαξίμου στην επιτάχυνση των πρωτοβουλιών για την ανακοπή της κλιμακούμενης φθοράς.

Η κυβέρνηση (των 55 και πλέον στελεχών) που συγκροτήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη με στόχο τον καλύτερο συντονισμό αλλά και με κοντινό ορίζοντα τις αυτοδιοικητικές εκλογές, φαίνεται ότι θα δώσει σύντομα τη θέση της σε ένα τελείως διαφορετικό κυβερνητικό σχήμα.

Ενα σχήμα μάχης για τους κρίσιμους «σταθμούς», όπως ο πλέον άμεσος. Από τις 3 του Μάη -με την έλευση κορυφαίου κλιμακίου της τρόικας για το κρας τεστ πριν από την εκταμίευση της πέμπτης δόσης του δανείου- και μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, η κυβέρνηση καλείται να πετύχει άθλους για να καλύψει τα κενά της κωλυσιεργίας σε «καυτούς» τομείς. Ο μαγιάτικος έλεγχος των εκπροσώπων των δανειστών μας αναμένεται ότι θα γίνει με ιδιαίτερα αυστηρούς όρους - γεγονός που δεν αποκλείει αρνητικά συμπεράσματα και «αστερίσκους» με παραπομπές προς τη Σύνοδο Κορυφής για «πολιτική λύση».

Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση έχει ψηφίσει δεκάδες νόμους - για σημαντικούς όμως... εκκρεμεί η εφαρμογή τους (π.χ. για τα κλειστά επαγγέλματα)! Επιπλέον, η εικόνα που απαθανάτισε το Μέγαρο Μαξίμου από την τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ενεργοποιεί κινήσεις που βάζουν δυνητικά ένα τέλος στις αμφιταλαντεύσεις των κυβερνητικών στελεχών μπροστά στα στοιχήματα για την υλοποίηση των δεσμεύσεων.

Ο «Οδικός Χάρτης» -χαρακτηρισμός με τον οποίο το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να δώσει θετικό πρόσημο στη «μετεξέλιξη» του μνημονίου- συμπεριλαμβάνει ως βασική προϋπόθεση και για την αντιμετώπιση του χρέους τις γρήγορες αποκρατικοποιήσεις και την αξιοποίηση της δημόσιας γης. Εγκυρες πληροφορίες τονίζουν ότι ο... κύβος ερρίφθη!

Τελείωσαν τα άλλοθι.
Ο κ. Παπανδρέου επιδιώκει, μέσω του ανασχηματισμού, το νέο κυβερνητικό σχήμα να έχει εκ γενετής συγκεκριμένη «ταυτότητα» και υπουργούς αποφασισμένους να δουλέψουν συλλογικά διεκδικώντας βάσιμα την παραμονή στις θέσεις τους μέχρι τη λήξη της τετραετίας.

«Τα... άλλοθι για ήξεις-αφήξεις τελείωσαν! Είναι η ώρα για συντονισμένη δράση, χωρίς «μετέωρα βήματα» που άλλωστε δεν επιτρέπει η συγκυρία», υπογραμμίζει κυβερνητικός παράγοντας προχωρώντας σε δεύτερη ανάγνωση της πρωθυπουργικής φράσης προς την κυβερνητική παράταξη, «εγώ θα προχωρήσω με όσους θέλουν και είναι πολλοί μέσα στην κοινωνία».

Εμφαση θα δοθεί εκ των πραγμάτων στον συντονισμό, στην ενίσχυση του οικονομικού επιτελείου και της «ομάδας», που θα αναλάβει την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων και της εκκίνησης της ανάπτυξης και των επενδύσεων. Ταυτόχρονα «ατμομηχανή» των παραπάνω θεωρούνται οι αναγκαίες αλλαγές στο κράτος, απελευθερώνοντας τις υγιείς δυνάμεις στη Δημόσια Διοίκηση, βάσει ενός νέου αξιοκρατικού πλαισίου λειτουργίας. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου - τέλος... χρόνου!», δηλώνει έμπιστος του Παπανδρέου.

Ο τσάρος και οι άλλοι
Το σταυρόλεξο της οικονομίας

Τα σύνθετα και δυσεπίλυτα προβλήματα που καλούνται να χειρισθούν υπουργοί θέτουν προτεραιότητες που εκ των πραγμάτων «διαγράφουν» το... χρέος που αφορά στο χτίσιμο του «συμπαθητικού» προφίλ της κυβέρνησης.

Η σαφής μείωση των χαμηλών αλλά και των μεσαίων εισοδημάτων, από τα πρώτα αναγκαστικά μέτρα για την τιθάσευση του ελλείμματος, δεν συμπληρώνονται από νέες οριζόντιες περικοπές, ξεκαθαρίζει η κυβέρνηση. Αν τηρηθούν τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και «τρέξει» η ανάπτυξη θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, αντιμετωπίζοντας τους αλματώδεις ρυθμούς της ανεργίας. Ωστόσο τα «στοιχήματα» είναι πιο συγκεκριμένα. Αφορούν στην επιτυχία των αποκρατικοποιήσεων στην αφετηρία τους - εντός του 2011. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δέχεται σκληρή κριτική από υπουργούς και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτόχρονα απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού. Είναι πρόσωπο-κλειδί για τη σύνθεση του νέου σχήματος, με μικρές πιθανότητες μετακίνησής του. Επίσης προβλέπονται παρεμβάσεις στον τομέα κοινωνικής πολιτικής, με προφίλ ηγεσιών που «βλέπει» τις μεταρρυθμίσεις ως φυσικό «σύμμαχο»...





Οι τράπεζες εφαρμόζουν την πολιτική του haircut στα χρέη των πελατών τους από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες (οι καθυστερήσεις έχουν ήδη ξεπεράσει το 20%)

«Κουρεύουν» το 30% των οφειλών σε καθυστερούμενα καταναλωτικά δάνεια. Οι ελληνικές τράπεζες σε μια προσπάθεια να εισπράξουν τις δόσεις από τα καταναλωτικά δάνεια που δεν πληρώνονται στην ώρα τους προχωρούν σε «κούρεμα» της οφειλής μέχρι και 30%.

Με τις καθυστερήσεις στη συγκεκριμένη κατηγορία να έχουν ήδη ξεπεράσει το 20% (στο 20,5% έκλεισαν το 2010) και ενώ αναμένεται ακόμα ...
μεγαλύτερη άνοδος φέτος στα «κόκκινα» δάνεια με κορύφωση το πρώτο εξάμηνο του 2012, οι τράπεζες εφαρμόζουν την πολιική του haircut στα χρέη των πελατών τους από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες.

Για παράδειγμα ένας καταναλωτής που χρωστάει καταναλωτικό δάνειο 8.000 ευρώ και λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν καταβάλλει τις δόσεις, μπορεί ύστερα από συμφωνία με την τράπεζα να προχωρήσει στην εξής ρύθμιση:

Πληρώνει το 30% της οφειλής, δηλαδή 2.400 ευρώ. Η τράπεζα αυτομάτως διαγράφει άλλα 2.400 ευρώ από το δάνειό του. Το υπόλοιπο της οφειλής του διαμορφώνεται στα 3.600 ευρώ, τα οποία μπορεί να εξοφλήσει σε βάθος χρόνου με μικρή μηνιαία δόση της τάξης των 35 με 40 ευρώ.

Η τακτική του «κουρέματος» εφαρμόζεται από πολλές ελληνικές τράπεζες, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν την αύξηση των κόκκινων οφειλών.

Μέρα με τη μέρα οι καταναλωτές που πληρώνουν -με συνέπεια- τις δόσεις τους μειώνονται. Πλέον οι περισσότεροι εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους με καθυστέρηση, που στην καλύτερη περίπτωση είναι 10 μέρες.

Τα τραπεζικά στελέχη παρακολουθούν με αγωνία την εξέλιξη των καθυστερήσεων μήνα με μήνα. Και κατά πόσο αυξάνεται το πλήθος εκείνων που πληρώνουν με καθυστέρηση από 1 βδομάδα μέχρι 2 μήνες.

Οι τηλεφωνικές υπενθυμίσεις είναι συνεχείς. Πλέον οι καταναλωτές ενημερώνονται πριν από τη λήξη της πληρωμής για το ποσό οφειλής και ερωτώνται αν θα πληρώσουν εγκαίρως ή όχι.

Παράλληλα, σε αδιέξοδο βρίσκονται όσοι δανειολήπτες έχουν διάσπαρτες οφειλές από δάνεια και πιστωτικές κάρτες και θέλουν να τα συγκεντρώσουν σε ένα προϊόν μεγάλης διάρκειας για να πληρώνουν χαμηλή δόση.

Εκεί η πολιτική των τραπεζών είναι επίσης κοινή: Λένε ΟΧΙ στις μεταφορές.

Και εφαρμόζουν το εξής: Υποστηρίζουν ότι η τράπεζα στην οποία ο δανειολήπτης έχει τη μεγαλύτερη οφειλή θα πρέπει να συγκεντρώσει και τις υπόλοιπες.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «Εθνους» πελάτης μεγάλης ιδιωτικής τράπεζας με οφειλή από καταναλωτικό δάνειο ύψους 20.000 ευρώ ζήτησε ρύθμιση. Και συγκεκριμένα «πάγωμα» δόσεων για έξι μήνες. Ας σημειωθεί ότι το επιτόκιο του δανείου του σήμερα είναι 10%.

Ομως η απάντηση δεν ήταν η αναμενόμενη και σύμφωνη με το αίτημα του πελάτη. Η «ρύθμιση» ήταν μία νέα σύμβαση με δυσμενέστερους όρους αφού το επιτόκιο αυξάνεται στο 17%. Οπερ και σημαίνει ότι ο καταναλωτής θα πληρώσει τελικά διπλάσιο ποσό αν συναινέσει στη ρύθμιση, σε σχέση με το συνολικό ποσό που θα πλήρωνε χωρίς να ζητήσει «βοήθεια» από την τράπεζα.

Φέτος υπολογίζεται ότι θα ρυθμιστούν περί τα 2 εκατομμύρια στεγαστικά, καταναλωτικά, επιχειρηματικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, και το ύψος των οφειλών που θα ρυθμιστούν θα υπερβεί τα 50 δισ. ευρώ (σε σύνολο οφειλών 256 δισ. ευρώ).