Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιαν 2014

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η εικόνα που εμφάνισε η κυβέρνηση τις πρώτες ημέρες του 2014 ήταν επιεικώς απογοητευτική. Η υποδοχή από τα διεθνή ΜΜΕ της ελληνικής προεδρίας, στην οποία τόσα υποτίθεται ότι είχαν επενδύσει οι Σαμαράς και Βενιζέλος, κινήθηκε μεταξύ λοιδορίας και χλευασμού. Η εξαιρετικά δυσάρεστη εικόνα συμπληρώθηκε και από άλλες λεπτομέρειες, οι οποίες καθρεφτίζουν τη χειρότερη δυνατή εσωτερική και διεθνή εικόνα της χώρας.

Κ ορωνίδα όλων –και μάλιστα σε συνέχεια της επίθεσης στο σπίτι του πρεσβευτή της Γερμανίας– οι αλλοπρόσαλλοι χειρισμοί μιας ασήμαντης υπόθεσης, όπως η μη εμφάνιση του καταδικασμένου για την υπόθεση της «17 Νοέμβρη» Χριστόδουλου Ξηρού. Ένας απίστευτος πανικός, με τερατώδη τρομοσενάρια, κάλυψε τις τηλεοπτικές εικόνες, παραμονή της τελετής ανάληψης της ευρωπροεδρίας, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας η οποία χτυπιέται ανελέητα από την τρομοκρατία. 
Ο Νίκος Δένδιας έφτασε στο σημείο να εκστομίσει μια απίστευτη φράση: «Η χώρα έχει πρόβλημα τρομοκρατίας. Και δυστυχώς δεν έχει πρόβλημα μόνο εισαγόμενης τρομοκρατίας, έχει μεγάλο πρόβλημα και εγχώριας τρομοκρατίας». Και  προχώρησε σε σύγκρουση με τη Δικαιοσύνη προκαλώντας την αντίδραση του αρμόδιου υπουργείου και των εισαγγελέων.

Προφανώς τα παραπάνω δεν είναι παρά μόνο λεπτομέρειες στην τοιχογραφία η οποία αποτυπώνει το γενικότερο κλίμα αποσύνθεσης που συνοδεύει την κυβέρνηση σε κάθε της βήμα. Σε αυτά μπορεί κάποιος να προσθέσει:

• Την ευθεία αμφισβήτηση της κυβέρνησης από τους Σημίτη και Δαμανάκη.
• Την πρόσφατη καταστροφική διαχείριση των θεμάτων Παιδείας.
• Τη θεαματική ήττα στο θέμα του εισιτηρίου των 25 ευρώ στα νοσοκομεία.
• Την παράλληλη ουσιαστική κατάργηση του ΕΟΠΥΥ.
• Τους αγωνιώδεις πολιτικούς εκβιασμούς του ΠΑΣΟΚ μπροστά στο φάσμα της εκλογικής κατάρρευσής του.
• Τα σενάρια περί τριπλών εκλογών, τα οποία αποτελούν μέρος της κυβερνητικής ατζέντας προ του ενδεχομένου κατάρρευσης στις ευρωεκλογές.
• Τα μαζικά εντάλματα σύλληψης στελεχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου των περιόδων Καραμανλή και Παπανδρέου και «επιφανών» επιχειρηματιών, που είχαν εξασφαλίσει θαλασσοδάνεια χωρίς προοπτική αποπληρωμής.
• Τα σκάνδαλα Λιάπη και Τομπούλογλου, τα οποία επιτείνουν το κλίμα αυτογελοιοποίησης του μεταπολιτευτικού συστήματος εξουσίας.
• Τις εξελισσόμενες έρευνες για τις θηριώδεις μίζες στα εξοπλιστικά προγράμματα.

Πρόκειται για το παζλ της απόλυτης παρακμής και κανείς, εντός ή εκτός Ελλάδος, δεν δίνει αξιόλογο χρόνο ζωής σε μια κυβέρνηση η οποία υπάρχει επειδή κανείς δεν έχει διάθεση να τη… ρίξει και, δυστυχώς, και σε μια χώρα η οποία ακόμη ανακαλύπτει τις χειρότερες πλευρές του εαυτού της.

Χαλί στον Τσίπρα
Όμως, από όλα τα παραπάνω, το σοβαρότερο σημείο είναι οι έρευνες για τα εξοπλιστικά και τις θηριώδεις μίζες, οι οποίες ενδέχεται να ξεπερνούν και τα 2 δισ. ευρώ. Σημειώστε δε ότι, αν και τα προγράμματα αφορούν την περίοδο Σημίτη, όλες οι παραγγελίες εκτελέστηκαν κανονικά από την επόμενη κυβέρνηση Καραμανλή, πλην των υποβρυχίων.

Και έτσι η Ελλάδα, με το ένα τέταρτο του χρέους της μέχρι το 2003 οφειλόμενο στις αμυντικές δαπάνες, με σοβαρά εθνικά ζητήματα ανοιχτά και επιδεινούμενα, από την Κύπρο και το Αιγαίο έως τη Θράκη, είναι σήμερα στρατιωτικά γυμνή. Απειλείται δε το 2015 να μην έχει καν αξιόμαχο Πολεμικό Ναυτικό. Μια χώρα που έχει πληρώσει πανάκριβα πάνω από το 90% έξι νέων υποβρυχίων, τα οποία σαπίζουν στο ναυπηγείο επειδή κανείς δεν φρόντισε να τα παραλάβει.

Αυτή η άθλια εικόνα παρακμής, εγκατάλειψης, πανικού και σύγχυσης προφανώς δεν μπορεί να αντισταθμιστεί

• από καμιά κρίση πολιτικού μεγαλείου του Σαμαρά,
• από καμιά πομφόλυγα περί πρωτογενούς πλεονάσματος,
• από καμιά ψευδή υπόσχεση περί διευθέτησης του χρέους,
• από κανέναν εκβιασμό του Βενιζέλου.

Στην πραγματικότητα, εδώ και καιρό, κάθε κίνηση της κυβέρνησης, κάθε νέα κρίση, απλώς ξετυλίγει το χαλί πάνω στο οποίο ο Τσίπρας θα βαδίσει την απόσταση από την πλατεία Κουμουνδούρου μέχρι το Μέγαρο Μαξίμου.

Με την ιδέα αυτή άλλωστε είναι τόσο εξοικειωμένα τα εγχώρια και διεθνή κέντρα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, ώστε πλέον, αντί να μάχονται αυτή την προοπτική, να διερευνούν την ομαλότερη δυνατή συμβίωση με την επόμενη κυβέρνηση. Και, ομολογουμένως, σε αυτή τη διερεύνηση δεν συναντούν ιδιαίτερες δυσκολίες…

Ελπίδα και πραγματικότητα
Όμως οι διαπιστώσεις είναι σχετικά εύκολες. Αν θέλουμε να πάμε λίγο βαθύτερα, τότε θα πρέπει να εστιάσουμε στην έννοια που τα νυν και δυνάμει κυβερνητικά κόμματα αναμασούν: ανασυγκρότηση. Πληρέστερα: παραγωγική ανασυγκρότηση.

Ποιος είναι ικανός σήμερα, υπό τις τρέχουσες συνθήκες, να μιλήσει σοβαρά για ανασυγκρότηση της χώρας και δη παραγωγική; Η απάντηση προφανώς δεν μπορεί να είναι ενθαρρυντική:

• Από τη μια πλευρά έχουμε ένα εκπνέον σύστημα εξουσίας, το οποίο έχει σημαδέψει ολόκληρη τη μεταπολίτευση με όρους βαθύτατης και πολυδιάστατης διαφθοράς, το οποίο εκμαύλισε, αποδιάρθρωσε, αποβιομηχάνισε και χρεοκόπησε τη χώρα. Εν τέλει την παρέδωσε άνευ όρων στους δανειστές της και σήμερα σέρνεται εκλιπαρώντας για μια μικρή παράταση ζωής, γνωρίζοντας ότι έτσι ή αλλιώς οδηγείται στη συντριβή.
• Από την άλλη πλευρά έχουμε μια ταχύτατα ανερχόμενη αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία, κατοικώντας για χρόνια στο γλίσχρο 3-5%, ουδέποτε χρειάστηκε να αναπτύξει προγραμματικό και οραματικό λόγο. Αρκούσαν οι εσωκομματικές συμφωνίες για να διατηρεί μια στοιχειώδη ενότητα και η επίκληση της αριστερής της ταυτότητας για να πορεύεται στα ελώδη ύδατα της μεταπολίτευσης.

Σήμερα, ωστόσο, συγκεντρώνει πάνω της μια απροσδόκητα ογκούμενη ελπίδα για φρένο στην ατελείωτη κατρακύλα μιας καθημαγμένης, απελπισμένης, τρομαγμένης και καταθλιπτικής κοινωνίας. Της ζητείται να επεξεργαστεί, να καταθέσει και να εφαρμόσει ό,τι δεν είχε νιώσει ποτέ πριν ότι χρειάζεται να διαμορφώσει: πρόγραμμα. Και δη μιας διαλυμένης και χρεοκοπημένης χώρας.

Κοιτάζοντας από τη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση τον ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουμε δύο καίριες παρατηρήσεις:

1. Η πρώτη αφορά την πραγματικότητα της χώρας: Οι άκαμπτες δεσμεύσεις της εκτείνονται σε βάθος δεκαετιών. Το δημοσιονομικό σύμφωνο αποτελεί πλαίσιο πολύ πιο δεσμευτικό από το μνημόνιο. Η ήδη συντελεσθείσα καταστροφή δεν είναι άμεσα αναστρέψιμη.

2. Η δεύτερη αφορά τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ:
• Από τη μια, αν υποθέσουμε ότι θα επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για εκλογική κατακρήμνιση της Ν.Δ. και περαιτέρω διάσπαση της Δεξιάς, τότε ήδη αποτελεί τη μοναδική –και τελευταία πριν από το χάος– θεσμική κυβερνητική διέξοδο.
• Από την άλλη, δεν είναι σαφές ούτε ποια ακριβώς πολιτική θα ακολουθήσει έναντι των δανειστών ούτε αν θα αντέξει το βάρος της πολιτικής ευθύνης που θα του ανατεθεί.
Βεβαίως, όπως θα έλεγε και ο μακαρίτης ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω» ούτε η Ιστορία είναι μαθημένη να τη στήνουν στα… ραντεβού. Συνεπώς Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ θα κληθούν να περάσουν από τον πάγκο της διακυβέρνησης.

Πεδίο μάχης η διαφθορά
Σε κάθε περίπτωση, προηγείται ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα των αμαρτημάτων δεκαετιών. Αυτός είναι σήμερα ο βασικός στόχος των δανειστών – και του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων – και εκεί ακριβώς συναντιούνται με τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως άλλωστε έγραψε προσφάτως και σοβαρός συντηρητικός αναλυτής στην Ελλάδα, εξετάζοντας τους τρεις πιθανούς λόγους για τους οποίους ενδεχομένως οι Ευρωπαίοι «δεν ανησυχούν πλέον αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει την εξουσία»: «Γιατί δεν έχουν αντίρρηση, και μάλιστα ελπίζουν, να τα βάλει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ολιγάρχες και τα μεγάλα συμφέροντα στη χώρα, πράγμα που δεν τολμά η σημερινή κυβέρνηση ή, όταν δείχνει κάποια τέτοια επιθυμία, της την πέφτουν και κάνει πίσω».

Οι μεγάλες πολιτικές μάχες της επόμενης περιόδου πιθανότατα θα εξελιχθούν στο πεδίο της διαφθοράς. Το παιχνίδι κυριαρχίας προηγείται. Άλλωστε, κάθε συζήτηση περί ανασυγκρότησης θεωρείται περίπου άκαιρη: η καταστροφή του «ελληνικού μοντέλου» δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί…

Από τη Ρήξη φ. 100
Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περίγελος του Ευρωκοινοβουλίου, ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς
Ανίκανος να ψελλίσει οτιδήποτε, όταν άκουσε το "δεν εκπροσωπείτε πια τον λαό σας"...

Σφοδρή επίθεση κατά του Έλληνα Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά εξαπέλυσε ο Βρετανός ευρωβουλευτής Νάιτζελ Φάρατζ, στη Ολομέλεια της ευρωβουλής, μετά την παρουσίαση των προτεραιοτήτων της ελληνικής Προεδρίας.
Ο κ. Φάρατζ είπε στον κ. Σαμαρά ότι δεν ελέγχει τη χώρα του, λόγω των δανειστών και ότι θα πρέπει να μετονομάσει το κόμμα του από “Νέα Δημοκρατία”, σε “Μη Δημοκρατία”.

Αναλυτικά η ομιλία του ευρωβουλευτή:
“Κύριε Σαμαρά, πρέπει να σας συγχαρώ που αναλάβατε τη ελληνική προεδρία σε μία τόσο δύσκολη χρονική στιγμή. Το γεγονός ότι μεσολάβησαν το βράδυ σημαντικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του τριμερούς διαλόγου στην Ε.Ε., πρέπει να χαροποιεί τους Έλληνες, σε βαθμό που θα βγουν στους δρόμους να χορεύουν.
Δεν έχει σημασία που η χώρα σας μπήκε στο “ευρώ” ενώ δεν ήταν ικανή, δεν έχει σημασία που το 30% των νέων στη χώρα σας είναι άνεργοι, που ένα νεοναζιστικό κόμμα βρίσκεται σε διαρκή άνοδο, αλλά και ότι υπήρξε τρομοκρατικό χτύπημα εναντίον της γερμανικής πρεσβείας. Όχι, μην ανησυχείτε γιατί ο διάλογος χτες στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Και έρχεστε εδώ κύριε Σαμαρά και μάς λέτε ότι εκπροσωπείτε την βούληση του ελληνικού λαού; Και σας συνιστώ να μετονομάσετε το κόμμα σε “ΜΗ Δημοκρατία“, γιατί λυπάμαι που θα σας το πω, αλλά δεν είστε σε θέση να μιλήσετε εκ μέρους του συνόλου των Ελλήνων πολιτών που υποφέρουν.
Για η Ελλάδα βρίσκεται υπό ξένο ζυγό. Δεν μπορείτε να πάρετε αποφάσεις, έχετε χρεοκοπήσει τη χώρα σας και παραδώσατε τη Δημοκρατία, που η δική σας χώρα επινόησε πρώτη σε ολόκληρο τον κόσμο.
Και πλέον, δεν μπορείτε να παραδεχτείτε ότι η ένταξη στο ευρώ ήταν ένας λάθος. Ακόμα και όταν ο κ. Παπανδρέου απείλησε με δημοψήφισμα, εντός 48 ωρών, αντικαταστάθηκε από πρώην υπάλληλο της Goldman Sachs.
Τώρα μας διοικούν μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλες τράπεζες και μεγάλοι γραφειοκράτες. Και οι επικείμενες ευρωεκλογές αυτό ακριβώς θα αποδείξουν. Το ποιος θα είναι ο νικητής στη μάχη: εθνική δημοκρατία εναντίον ευρωπαϊκής κρατικής γραφειοκρατίας.
Ό, τι και να πείτε, οι άνθρωποι εκεί έξω δεν αποζητούν τις Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης. Αλλά μία Ευρώπη με κυρίαρχα κράτη, μία Ευρώπη συναλλαγών και συνεργασίας.
Και προσωπικά θεωρώ ότι οι ευρωεκλογές θα σηματοδοτήσουν μία καμπή. Μέχρι τώρα, ο καθένας από εμάς, πίστευε ότι η ανάπτυξη της Ε.Ε. ήταν αναπόφευκτη. Αυτός ο “μύθος του αναπόφευκτου” θα συντριβεί στις ευρωπαϊκές εκλογές το τρέχον έτος. Θα το δείτε”.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στο Ευρωκοινοβούλιο μίλησε ο πρόεδρος της ΕΕ, Αντώνης Σαμαράς και, ως καλός μεταφορέας αποφάσεων άλλων, τα διάβασε μια χαρά από τα χαρτάκια που του έδωσαν τα αφεντικά κάνοντας ορατό το μέλλον των λαών της Ευρώπης, αφού μέσα στις άλλες αερολογίες ανέφερε πως τώρα διορθώθηκαν κάποια λάθη και κάλεσε τους Ευρωπαίους να μην ψηφίσουν με την πίκρα της κρίσης αλλά με την αίσθηση ότι η κρίση ξεπερνιέται. 
Ως έπαρχος της αποικίας Ελλάδα ξεπέταξε γρήγορα με τα ανακατεμένα νούμερα ανάπτυξης και πλεονάσματος το θέμα Ελλάδα, έριξε δύο δήθεν πατριωτικά συνθήματα και έφθασε τελικά εκεί που διατάχθηκε εξ αρχής να φθάσει: Στον ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό. 
Θα προωθήσει κατά την προεδρία του την διεύρυνση της Ευρώπης με τις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες που ακόμα δεν έχουν ενταχθεί στην Ένωση ενισχύοντας τις σχέσεις με τους συμμάχους της Ευρώπης, όπως οι ΗΠΑ διότι χρειαζόμαστε “περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη”.
Έτσι λοιπόν, θα γίνει καλύτερη η Ευρώπη αν ενταχθεί η Αλβανία, τα κομμάτια της Πρώην Γιουγκοσλαβίας, τα Σκόπια όπου το μεροκάματο δεν ξεπερνάει τα 5 ευρώ. Άρα, εκτός από περισσότερους σκλάβους και ανοιγμένα με την Ελλάδα σύνορα, χρειάζεται δίοδο στην θάλασσα το αφεντικό – Γερμανία, όχι μόνο για εμπορικούς αλλά και για γεωπολιτικούς σκοπούς. Γι αυτό εντελώς τυχαία σήμερα ο Αβραμόπουλος υποδέχθηκε την υπουργό Άμυνας της Αλβανίας για να υπογράψουν τον Αύγουστο Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. 
Ο ευρωπαϊκός ολοκληρωτισμός είναι το μέλλον των επόμενων γενεών, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΕ, Σαμαρά. Η καταστροφή της χώρας Ελλάδας, που έχει το θράσος να αναφέρει ως πατρίδα του, για τον Σαμαρά είναι η διαμόρφωση του μέλλοντος της πραγματικής του πατρίδας Ενωμένης Ευρώπης. 
Δεν λέει τυχαία λοιπόν,αυτό το μέλλον διαμορφώνουμε σήμερα, αυτό το μέλλον μάς ενώνει”. Παραδέχεται χωρίς ίχνος ντροπής ότι το ξεπούλημα της χώρας, η κατάργηση κάθε κοινωνικής πρόνοιας, το 50% ανεργίας και ο μισθός των 360 ευρώ δεν ήταν τυχαία γεγονότα που κατά λάθος συνέβησαν αλλά ένα καλά σχεδιασμένο πρόγραμμα που σκοπό έχει να μπολιάσει και τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ που δεν έχουν ισοζύγιο ίσο με της Γερμανίας. 
Αυτά κι άλλα μάς λέει ο πρόεδρος Σαμαράς. Αλλά ποιος πρόεδρος; Δεν στέγνωσε ακόμη το μελάνι των υπογραφών πριν λίγους μήνες της συμφωνίας G to G (Government to Government) με το Ισραήλ. Δεν προλάβαμε να ξεχάσουμε την διακρατική συμφωνία με την οποία όλα τα υπουργικά χαρτοφυλάκια (συμπεριλαμβανομένων και της Εθνικής Αμύνης) είναι διαθέσιμα ακόμα και για αλλαγές από τα ανάλογα υπουργεία του Ισραήλ. Έχουν γίνει πάνω από 3 διυπουργικά συμβούλια Ελλάδας και Ισραήλ που αφορούν τα πάντα. Από την Ενέργεια, την Άμυνα μέχρι έκτακτα γεγονότα που μπορούν να συμβούν στις δύο χώρες, ακόμη και καταστολής κοινωνικών αναταραχών. Επειδή στο Ισραήλ δεν συμβαίνει τίποτε, αυτά αφορούν μόνο την Ελλάδα. 
Με βάση λοιπόν την Διακρατική Συμφωνία μεταξύ ενός κράτους-μέλους της ΕΕ με ένα κράτος που δεν είναι καν στην Ευρώπη, ποιος είναι σήμερα ο πραγματικός πρόεδρος της Ευρώπης που θέλει “περισσότερη Ευρώπη”, ο Σαμαράς ή ο Νετανάχιου; 
Αφού σύμφωνα με την G to G δεν μπορεί να πετάξει μύγα στην Ελλάδα χωρίς να ενημερωθούν οι ομόλογες μύγες του Ισραήλ, για ποιον πρόεδρο μιλάμε και για ποιες αποφάσεις και ομιλίες του; 
Γιατί να θέλει άραγε ο Σαμαράς περισσότερους χρεωμένους και κατεστραμμένους λαούς στην Ευρώπη; 
Τι φοβάται ο πρόεδρος Σαμαράς και θέλει να ενισχύσει επί προεδρίας του την Άμυνα της Ευρώπης και θα κυνηγήσει κάθε εξτρεμισμό από όπου κι αν προέρχεται όταν απειλείται η “ειρήνη” της Ένωσης; 
Τι μέλλον είναι αυτό που σχεδιάζει ο πρόεδρος Σαμαράς; Αλήθεια, τον έχετε ικανό να τα σκέφτεται όλα αυτά μόνος του ο πρόεδρος; 
Ποιος προεδρεύει φανερά πια στο μόρφωμα που ονομάζεται Ενωμένη Ευρώπη; 
Διότι ο πρόεδρος Σαμαράς απεδείχθη ότι δεν είναι ικανός να προεδρεύσει ούτε σε μια πιτσαρία. 
Στο εξάμηνο προεδρίας της επαρχίας Ελλάδας θα διαδραματιστούν πολύ σοβαρά γεωπολιτικά θέματα και έχοντας ένα λαό ήδη εξαντλημένο από την πολιτική της ΕΕ, όσα θέλουν να περάσουν φασιστικά και αμετάκλητα θα τα περάσουν χωρίς καμία αντίδραση. Η μοναδική σανίδα σωτηρίας που μάς άφησαν για να κρατηθούμε ανήκει στο ίδιο υποβρύχιο που τίναξε στον αέρα το καράβι Ελλάδα. 

Τα ερωτήματα ευρώ ή δραχμή, Μνημόνιο ή αντιΜνημόνιο φαντάζουν νηπιακές καταστάσεις μπροστά στα σχέδια που υλοποιούν με αχυράνθρωπους προέδρους τύπου Σαμαρά. 
Ο ολοκληρωτισμός δεν είναι προ των πυλών. Έχει μπει για τα καλά στο αποκαλούμενο ευρωπαϊκό κράτος Ελλάδα και με Δούρειο Ίππο την προεδρία της θα αλλάξει τα πάντα εφαρμόζοντας τον ευρωπατριωτισμό καταργώντας κάθε έννοια εθνικής ταυτότητας. 
Απόδειξη γι αυτό που έρχεται είναι η πανευρωπαϊκή συμμαχία προ των ευρωεκλογών που με πάθος ζήτησε ο πρόεδρος Σαμαράς: 
Το Ευρωκοινοβούλιο πρέπει να ενισχυθεί, να ελέγχει τις αποφάσεις. Θέλουμε ισχυρό κοινοβούλιο. Είμαστε βέβαιοι ότι με αυξημένες αρμοδιότητες θα φέρει πιο κοντά τα ιδανικά της ενωμένης Ευρώπης στον πολίτη”.
Ὁ πρόεδρος Σαμαράς μέ τά παραπάνω καταργεῖ ἄμεσα αὐτό πού ὑποτίθεται πώς ὑπηρετεῖ: Τήν Ἑλληνική Δημοκρατία, τήν λαϊκή ἐντολή καί τήν Ἐθνική ἀνεξαρτησία. Ὡς εὐρωπατριώτης ξεβρακώθηκε ἀπόλυτα. 

Διότι ὅσο ἰσχυρό θά γίνεται τό εὐρωκοινοβούλιο τόσο ἀνίσχυρο θά γίνεται τό ἐθνικό κοινοβούλιο, καί ὅποιες ἀποφάσεις ἔστω καί δῆθεν δημοκρατικά θά πάρεις ὡς Ἕλληνας, αὐτές θά ἐλέγχονται ἀπό τούς εὐρωπατριῶτες ὑπέρ τῶν δικῶν τους ἀποκλειστικά συμφερόντων.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γιατί ο Γ. Παπανδρέου έλεγε «όχι» στις έρευνες 

Του Κώστα Χαρδαβέλλα 

Η μεγάλη εθνική προδοσία με τον ορυκτό μας πλούτο, συνδέει την απόκρυψη του πλούτου αυτού από τις τελευταίες κυβερνήσεις με την τελική υπαγωγή της χώρας στην κόλαση της τρόικα.

Τρεις μήνες μετά τις εκλογές του 2004, Έλληνες επιστήμονες του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης και του Τμήματος Φυσικών Πόρων του ΤΕΙ Κρήτης, είχαν δημοσίως χαρακτηρίσει την Ελλάδα «πετρελαιοφόρο χώρα» και είχαν τονίσει πως ήταν επιτακτική ανάγκη για προσπάθεια έρευνας για πετρέλαιο σε χερσαίες ή και παράκτιες περιοχές να στηριχθεί από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Και όλα αυτά στο 1ο συνέδριο για τις «Εξελίξεις στη Διαχείριση των Ορυκτών Πόρων και της Περιβαλλοντικής Γεωτεχνολογίας» (AMIREG 2004), το οποίο οι καθηγητές Δ. Μονόπωλης και Β. Κελεσίδης και ο δρ. Άγγελος Κελεσίδης, είχαν ανακοινώσει πως «ιεραρχώντας τις περιοχές της Ελλάδας με βάση τις πιθανότητες που υπάρχουν να βρεθεί πετρέλαιο, τα πρωτεία σ' αυτές κατέχει η Ανατολική Ελλάδα (Αιγαίο), με Δυτική Ελλάδα (χερσαία και θαλάσσια) να ακολουθεί με έμφαση στο νότιο Ιόνιο, τρίτο το Βόρειο Ιόνιο και στην τέταρτη θέση η περιοχή της Κρήτης».

Το Σεπτέμβριο του 2005, ο τότε αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας πετρελαιοειδών Shell, κ. Ρομπ Ράουτς, πραγματοποίησε επίσκεψη στη χώρα μας και συναντήθηκε με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης κ. Δημήτρη Σιούφα, τον τότε υφυπουργό Οικονομικών κ. Πέτρο Δούκα και ορισμένους από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας μας. Βασικό μέλημα του κ. Ράουτς ήταν να μάθει τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης της ΝΔ, σχετικά με την έρευνα, εξόρυξη και αξιοποίηση πετρελαϊκών αποθεμάτων στο Ιόνιο, την ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και στο Αιγαίο.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Shell, είχε αποκαλύψει στον κ. Σιούφα δορυφορικούς χάρτες που διέθετε η εταιρεία οι οποίοι έδειχναν ότι η χώρα μας είχε εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου, ενώ είχε δηλώσει το ενδιαφέρον της πετρελαϊκής πολυεθνικής να διεκδικήσει τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσής τους. Οι περιοχές που ενδιέφεραν τη Shell βρισκόταν στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο, στο Ιόνιο Πέλαγος και στις ακτές της Ηπείρου.

Ιούλιος 2008: Το απόρρητο υπόμνημα για τα «πετρελαιοπιθανά κοιτάσματα στο Αιγαίο»
Η διεύθυνση Β7 του Υπουργείου Εξωτερικών, αρμόδια για την ενεργειακή διπλωματία, είχε συντάξει και υποβάλλει μια απόρρητη αναφορά με τίτλο «Πετρελαιοπιθανά κοιτάσματα στο Αιγαίο». Παραλήπτες της ήταν ο τότε Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής, η Υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Χρήστος Φώλιας και ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Πέτρος Δούκας.

Οι συντάκτες της αναφοράς καλούσαν την τότε πολιτική ηγεσία της χώρας να ασχοληθεί σοβαρά με τα πιθανά κοιτάσματα πετρελαίου και την αξιοποίησή τους, υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, δηλαδή την κατακόρυφη αύξηση της ζήτησης πετρελαίου παγκοσμίως, σε συνδυασμό με τη ραγδαία άνοδο της τιμής του.

Ακολούθησαν οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, η ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και μόλις δύο μήνες μετά, το Δεκέμβριο του 2009 η περίφημη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού: «Στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή έστω όσο έχουμε βρει είναι ελάχιστο».

Η συνέχεια είναι γνωστή: στις 23 Απριλίου 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε την είσοδο της χώρας (που δεν έχει πετρέλαια!) στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στις 6 Νοεμβρίου 2010 ήταν ο ίδιος που ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής: «Η κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες για την αναζήτηση των κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αποφασισμένος να απαντήσει με τον πιό σκληρό τρόπο στην τρομοκρατία
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με ιστοσελίδες ειδησεογραφικού περιεχομένου από τον Λίβανο και την Συρία, αλλά κυρίως το ιρανικό τηλεοπτικό κανάλι Al - Alam, ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, δεσμεύθηκε σε μυστική συνάντηση του με αξιωματούχους του, ότι στις επιθέσεις στο Βολγκογκράντ θα δοθεί σύντομα μια σκληρή απάντηση. Επίσης σύμφωνα με το δημοσίευμα ο Ρώσος Πρόεδρος εμφανίζεται έξαλλος με το περιστατικό στο Βολγκογκράντ, έχοντας πάρει το θέμα «ισλαμιστές τρομοκράτες» εντελώς προσωπικά.

«Δεν θα δώσω πολύ χρόνο στους ενόχους και η απάντησή μου θα αλλάξει τον χάρτη της Μέσης Ανατολής. Αυτό είναι η υπόσχεσή μου προς τον μεγάλο ρωσικό λαό» φέρεται να δήλωσε ο επικεφαλής του ρωσικού κράτους, εγείροντας πολλά ερωτηματικά για πώς θα το πράξει αυτό...

Ο Πούτιν τόνισε ότι «δεν χρειάζεται καμία έρευνα για να εντοπιστούν εκείνοι που σχεδίασαν τα εγκλήματα αυτά. «Πελάτες τους» στις ίδιες επιθέσεις είναι η Συρία, το Ιράκ και το Λίβανο»!

Η ιρανική εφημερίδα Al - Alam δεν αναφέρει επακριβώς την πηγή των μυστικών μηνυμάτων που της στάλθηκαν και αφορούσαν αυτές τις φοβερές δηλώσεις του Πούτιν σχετικά με την τρομοκρατική ενέργεια στο Βολγκογκράντ.

Σχόλιο: Το μόνο σίγουρο σχετικά με την στάση του Ρώσου Προέδρου είναι ότι το γεγονός με την επίθεση στο Βολγογκράντ τον έχει εξοργίσει προσωπικά και σαν άνθρωπο πρώτα και σαν Πρόεδρο στην συνέχεια. Ο Β. Πούτιν έχει πάρει το θέμα προσωπικά και λόγο της πολύχρονης ενασχόλησης του με τις μυστικές υπηρεσίες, για αυτό, ο τρόπος, ο χρόνος και το είδος της αντίδρασης, θα σχεδιαστεί προσεκτικά για να εμφανίσει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα παγκοσμίως.

Η πραγματική απάντηση του Πούτιν στην ισλαμική τρομοκρατία θα πάρει μια ολιγόχρονη παράταση λόγω της διεξαγωγής των ολυμπιακών αγώνων στο Σότσι και της απαιτούμενης ασφάλειας. Με την λήξη των αγώνων όμως, ο χρόνος θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα. 



Του Ανθου Λυκαύγη

Ούτε τυχαίες, ούτε εκ του μη όντος είναι, ούτε χωρίς συνέχεια θα παραμείνουν οι εξελίξεις στον Τουρκία, η οποία και βρίσκεται σε καταλυτική πολιτική δίνη.
Αντίθετα, επέρχονται κρισιμότερα γεγονότα, το αποτύπωμα των οποίων ήδη προδιαγράφει τη μετά-Ερντογάν εποχή. Με ό,τι αυτό σημαίνει. Και σημαίνει πολλά. Κυρίως όμως την επανατοποθέτησή της μέσα στο ευρύτερο στρατηγικό πλέγμα των ατλαντικών κανόνων.

Γιατί δε νομίζουμε ότι τα συμφέροντα που κηδεμονεύουν τις περιφερειακές εξελίξεις και στρατηγικές θα επιτρέψουν ανατροπή κάποιων καθοριστικών ισορροπιών και την ακύρωση των επιρροών σε κρίσιμες γεωπολιτικές ζώνες, όπως αυτή στην οποία εντάσσεται η Τουρκία. Και για την οποία υπάρχει σαφώς προσδιορισμένος και αρκούντως ευανάγνωστος ρόλος.

Κι άλλωστε όσο εξελίσσονται –που τείνουν να αποθεμελιώσουν τη μέχρι χθες αδιαμφισβήτηση εν πολλοίς ισχύ του καθεστώτος Ερντογάν- δεν αποτελούν παρά το αποτέλεσμα διαβρωτικών παρεμβάσεων κάποιων δυνάμεων, οι οποίες ήταν εξοργισμένες:

1. Με τις έως και υπερφίαλες συμπεριφορές του Τούρκου πρωθυπουργού, που δημιουργούσαν σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις του με συμμαχικά κέντρα. Σε βαθμό που να προκαλούνται σαφώς επικίνδυνα κενά στη σύνολη δυτική στρατηγική, την ώρα μάλιστα που αντιμετωπίζει κρίσιμες προκλήσεις στην περιοχή.
2. Με τις προφανείς επιλογές της Άγκυρας, οι οποίες όλο αυτό το διάστημα δημιουργούσαν προϋποθέσεις
Α. απεμπλοκής της από επιρροές και δεσμευτικές εξαρτήσεις
Β. δημιουργίας προοπτικών που θα την επέβαλλαν ως περίπου περιφερειακή υπερδύναμη στην περιοχή, για την οποία και η ίδια διεκδικούσε στρατηγική τοποτορητεία.

Όσο συνέβησαν σε σχέση με το Ισραήλ –και η ειδικότερα η έως και ταπεινωτική για τον πρωθυπουργό του συμπεριφορά Ερντογάν (που στη συγνώμη Νετανιάχου ανταποκρίθηκε με απαράδεκτες απαιτήσεις)- λειτούργησαν με δυναμικές αντιστρόφου μετρήσεως για την Τουρκία. Κατ’ ακρίβειαν, για τον Ερντογάν και τους καθεστωτικούς κύκλους που τον στηρίζουν. Οπόταν και άρχισε να εισπράττει τα επίχειρα σε όλο το φάσμα των εσωτερικών προβλημάτων και ταυτοχρόνως σε ό,τι αφορά εξωτερικά ζητήματα.

Το πρώτο εν πάσει περιπτώσει κι εύλογο ερώτημα σήμερα, όπως προκύπτει από τα γεγονότα, είναι εάν θα δούμε πτώση Ερντογάν ή παραμερισμό του.

Πτώση με την έννοια της βίαιης εκπαραθυρώσεως ή παραμερισμό του και ανάδυση άλλων ηγετικών στοιχείων, που
Α. θα συγκρατήσουν τις δυνάμεις των ισλαμιστών με την έννοια του πολιτικού τους ελέγχου
Β. Θα επαναγεφυρώσουν τις στρατηγικές ρηγματώσεις και θα επαναφέρουν το τουρκικό άρμα στην «ορθόδοξη» συμμαχική ευθεία, ώστε να αναιρεθούν κενά τα οποία δημιουργούν κινδύνους ανατροπών σε αυτή την εύφλεκτη ζώνη, όπου αναδύονται δυνάμει προοπτικές που μπορεί να ανατρέψουν τα ενεργειακά δεδομένα.

Αυτά είναι αυτονόητα μεν, αλλά εμάς ως Ελληνισμό (με την Αθήνα και την Λευκωσία τους υπό τις περιστάσεις κρατικούς του πυλώνες) πρέπει να μας προβληματίσουν ιδιαίτερα και όσα συμβαίνουν και όσα συμβαίνουν και όσα θα μετεξελιχθούν.

Γιατί πέραν του ενδεχομένου η Τουρκία να εκτρέψει αποπροσανατολιστικώς την εσωτερική της κρίση στα ελληνοτουρκικά (όπως συνήθως πάντοτε συνέβαινε με δυναμικές εκτονώσεως), προκύπτει και η πιθανότητα επαναθεμελιώσεως της τουρκο-ισραηλινής στρατηγικής ζεύξεως.
Οπόταν και υπάρχει κίνδυνος αποδυναμώσεως των δικών μας νεόκοπων επιλογών. Κάτι για το οποίο είχαμε κατ’ επανάληψιν προειδοποιητικώς επισημάνει από αυτό τον χώρο. Και κάτι που θεωρούμε ως το πιθανότερο για πολλούς λόγους. Κυρίως όμως, συνυπολογίζοντας έωλες πολιτικές ηγετικών κέντρων του ατλαντισμού, τα οποία δεν θα άφηναν την Τουρκία ούτε καν να ουδετεροποιηθεί. Και τα οποία ουδέποτε είχαν χάσει την επαφή με τις στενές διασυνδέσεις των με το τουρκικό στρατιωτικό κατεστημένο, το οποίο ναι μεν ο Ερντογάν ήθελε να ξεμπροστιάσει και να ξεδοντιάσει, αλλά του οποίου οι ακρογωνιαίες δομές δεν φαίνεται να έχουν διαρραγεί.

Οπόταν και για εμάς εκείνο που προέχει είναι σοβαρός προβληματισμός και κυρίως προσεκτική αποτίμηση και διαχείριση των γεγονότων. Ούτε αφελείς εκτιμήσεις ούτε και αφελέστερες κινήσεις.
Γιατί ενδέχεται να βρεθούμε μπροστά σε δυσμενέστερες συνθήκες, αντί εκείνων που τα τουρκικά προβλήματα δημιουργούν. Ως εν δυνάμει ελπίδες για τουρκικές καταρρεύσεις…

Πηγή εφημ. «Ελευθεροτυπία»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Επειδή βλέπουμε ότι η Δικαιοσύνη και οι εισαγγελείς της χώρας, είτε διότι αποφάσισαν να «αυτονομηθούν», όπως κάποιοι υποστηρίζουν, είτε διότι υφίσταται κυβερνητική βούληση να ανοίξουν όλα τα «θέματα», υπενθυμίζουμε ένα δημοσίευμα το οποίο καταγγέλλει συγκεκριμένα πράγματα αναφορικά με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της χώρας.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Έχουμε πολλές φορές υπαινιχθεί, ότι στην Ελλάδα το «παιχνίδι» ήταν μοιρασμένο σε όλα τα επίπεδα. Τα πάντα ήταν ελεγχόμενα. Οι κινήσεις ήταν αυστηρά προκαθορισμένες και όποιος παραβίαζε τους «κανόνες» τον έτρωγε το… μαύρο σκοτάδι. Αυτό υποστηρίζουν από το πεζοδρόμιο και το καφενείο, έως τους επιστημονικούς κύκλους στην Ελλάδα, χωρίς κανείς να συγκινείται. Κάτι παρόμοιο φαίνεται πως συνέβαινε και στον τομέα των υδρογονανθράκων…

Ισχυρότατοι οικονομικοί παράγοντες που κερδοσκοπούσαν – κυριολεκτικά – σε βάρος του Έλληνα πολίτη, με το πολιτικό σύστημα, χωρίς εξαιρέσεις, να σιωπά επιδεικτικά, αφού η σχετική φημολογία θέλει τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα να «τάιζαν» πολλούς. Δηλαδή, παρασιτική και εγκληματική επιχειρηματική συμπεριφορά, με ηθικούς αυτουργούς τους δέσμιους «αποφασιστικούς παράγοντες».

Ως αποτέλεσμα, αυτά τα εγκληματικά – αν αληθεύουν οι καταγγελίες – στοιχεία, φέρονται να μπλόκαραν συστηματικά τις προσπάθειες να αξιοποιηθούν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, είτε αυτό αφορούσε τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είτε τις «παραδοσιακές», όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Ως αποτέλεσμα, η χώρα έχει μείνει πολύ πίσω και η προοπτική εμφάνισης του σχιστολιθικού αερίου (shale gas) προσθέτει έναν σοβαρό «πονοκέφαλο» και αμφιβολία εάν η Ελλάδα θα μπορέσει και υπό ποιες προϋποθέσεις να επωφεληθεί, σε αντίθεση με την Κύπρο.

Εδώ φαίνεται δεν βρέθηκε – ή δεν επιβίωσε ποτέ – ένας Σόλωνας Κασσίνης, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι το άθλιο αυτό παιχνίδι στις πλάτες του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού εξακολουθεί να παίζεται με την παραδοσιακή παρελκυστική τακτική.

Πόσο άραγε θα χρειαστεί η ελληνική Δικαιοσύνη να ανοίξει και αυτόν τον φάκελο ώστε να διαπιστωθεί τι έγινε και τι δεν έγινε; Ποιος θα κάνει την αρχή; Πότε θα αρχίσει να ξηλώνεται και αυτό το «πουλόβερ»; Δεν καταδικάζουμε κανέναν. Διερεύνηση ζητούμε. Η λογική είναι απλούστατη.

Υπήρξε καθυστέρηση, ναι ή όχι; Εάν ναι, σε τι οφειλόταν; Υπήρχε δόλος; Εάν ναι, ποιοι ευθύνονται; Έχει κανείς το «στομάχι» να ανοίξει τον φάκελο για ορισμένους που θεωρούν τον εαυτό τους ένα βήμα κάτω από τον… Θεό τον ίδιο και αισθάνονται απρόσβλητοι;

Ας δούμε όμως το άρθρο (δεν είναι το μόνο με αυτό το περιεχόμενο, ενδεικτικά το παραθέτουμε):

Τρεις μήνες μετά τις εκλογές του 2004, Έλληνες επιστήμονες του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης και του Τμήματος Φυσικών Πόρων του ΤΕΙ Κρήτης, είχαν δημοσίως χαρακτηρίσει την Ελλάδα «πετρελαιοφόρο χώρα» και είχαν τονίσει πως ήταν επιτακτική ανάγκη για προσπάθεια έρευνας για πετρέλαιο σε χερσαίες ή και παράκτιες περιοχές να στηριχθεί από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Και όλα αυτά στο 1ο συνέδριο για τις «Εξελίξεις στη Διαχείριση των Ορυκτών Πόρων και της Περιβαλλοντικής Γεωτεχνολογίας» (AMIREG 2004), το οποίο οι καθηγητές Δ. Μονόπωλης και Β. Κελεσίδης και ο δρ. Άγγελος Κελεσίδης, είχαν ανακοινώσει πως «ιεραρχώντας τις περιοχές της Ελλάδας με βάση τις πιθανότητες που υπάρχουν να βρεθεί πετρέλαιο, τα πρωτεία σ’ αυτές κατέχει η Ανατολική Ελλάδα (Αιγαίο), με Δυτική Ελλάδα (χερσαία και θαλάσσια) να ακολουθεί με έμφαση στο νότιο Ιόνιο, τρίτο το Βόρειο Ιόνιο και στην τέταρτη θέση η περιοχή της Κρήτης».
Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ύποπτη μεθόδευση εις βάρος της Ελλάδας, η οποία ζημιώνεται ενεργειακά, οικονομικά, περιβαλλοντικά
Ορατός ο κίνδυνος απώλειας μέρους της Ελληνικής ΑΟΖ προς διεθνές όφελος (ή και διαχείριση;)

Του Γιώργου Σαχίνη

Δύο non papers έστειλε η πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών από τον περασμένο Σεπτέμβριο – το δεύτερο μάλιστα μέσα στην εορταστική περίοδο – ζητώντας τη συνδρομή της Αθήνας στην επιχείρηση καταστροφής του χημικού οπλοστασίου της Συρίας.

Αυτό αναφέρουν οι πληροφορίες, ενώ το ζήτημα αναμένεται να απασχολήσει και τον κ. Ευ. Βενιζέλο κατά τις συνομιλίες που θα έχει αύριο με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι, στην Ουάσινγκτον, μετά τη θύελλα αντιδράσεων στην Ελλάδα. Ήδη στην Κρήτη, εκτός από τη χαρτούρα ερωτήσεων από βουλευτές, έχουμε και κίνημα συλλογής υπογραφών κατά της εξουδετέρωσης χημικών της Συρίας στη θάλασσα μεταξύ Ιταλίας και Κρήτης. Όμως, αν δεν υπάρξει παρέμβαση στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο, τα πράγματα δεν είναι απλά. Αφού η καταστροφή των χημικών σε περιοχή διεθνών υδάτων δεν επιτρέπει καμία κρατική παρέμβαση, είτε της Ιταλίας είτε της Ελλάδας, παρά μόνο αν υπάρχει απαγόρευση από πλευράς του ΟΗΕ, που έχει τεθεί και επικεφαλής της όλης διαδικασίας.

Ενημερωμένες πηγές τόνιζαν ότι η ελληνική κυβέρνηση υπήρξε εξαρχής πολύ προσεκτική στις αμερικανικές προσεγγίσεις, από το Σεπτέμβριο, για το θέμα –για μία σειρά λόγων– να εμπλακεί πιο ενεργά στη διαδικασία, προσφέροντας π.χ. κάποιο λιμάνι ή εγκαταστάσεις στην ξηρά.

Επιπλέον, η Αθήνα ζήτησε να αποφευχθεί η πορεία των πλοίων μεταφοράς των χημικών ουσιών βορείως της Κρήτης, για λόγους ασφαλείας, προστασίας του περιβάλλοντος, τουρισμού κ.ά. Δεν απέκλεισε όμως την οικονομική συνδρομή της στο ταμείο που έχει συσταθεί ώστε να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα κονδύλια για την καταστροφή και τα οποία είναι ουδόλως ευκαταφρόνητα.

Ωστόσο, η στάση του ΥΠ.ΕΞ. τις τελευταίες μέρες και μετά το δημοσίευμα του BBC περί καταστροφής των χημικών μεταξύ Ιταλίας και Κρήτης σε διεθνή ύδατα είναι εκκωφαντικά σιωπηρή.

Το Δεκέμβριο επέλεξαν τη Μεσόγειο
Τον περασμένο Δεκέμβριο, τελικά, ο Οργανισμός για την Απαγόρευση Χημικών Όπλων ανακοίνωσε ότι είναι «τεχνικά δυνατόν» να καταστραφούν τα χημικά όπλα της Συρίας στη Μεσόγειο. Βέβαια, δεν έδωσαν λεπτομερείς εξηγήσεις πώς θα καταστραφούν αυτά τα χημικά όπλα. Επικράτησε, όμως, τελικά η εκδοχή ότι θα καταστραφούν πάνω σ’ ένα πλοίο με τη μέθοδο της υδρόλυσης αντί αποτέφρωσης.

Αυτό, παρότι κατά την έναρξη της κρίσης πριν δύο χρόνια στη Συρία, ακόμη και Αμερικανοί επιστήμονες σημείωναν τότε πως, αν εντοπιστούν τα χημικά της Συρίας, η μέθοδος της υδρόλυσης δεν είναι η καλύτερη επιλογή. Τώρα, βέβαια, είναι γνωστό πλέον πως οι Αμερικανοί έχουν ήδη παραλάβει τα χημικά όπλα και τα πάνε στην Ιταλία, όπου θα γίνει η επεξεργασία τους. Η επεξεργασία θα γίνει στο πολεμικό πλοίο των ΗΠΑ “Cape Ray”, που έχει μήκος 198 μέτρων και χωρητικότητα 91.000 τόνους, και συνοδεύεται από πολεμικά πλοία της Ρωσίας και της Κίνας.

Το πλήρωμα και 15 ιδιώτες είχαν ειδικά εκπαιδευτεί πριν αναχωρήσει το πλοίο για την Ιταλία. Το πλοίο διαθέτει δυο πυρηνικούς αντιδραστήρες που θα χρησιμοποιηθούν για την καταστροφή των χημικών όπλων και για την ουδετεροποίηση των βασικών τους στοιχείων. Το σύνολο των χημικών όπλων που θα καταστραφούν ανέρχονται σε 800 τόνους, ενώ υπολογίζεται ότι το σύνολο των χημικών όπλων που διαθέτει η Συρία ανέρχεται σε 1.300 τόνους.

Έχει ήδη αποφασιστεί ότι αυτά τα απόβλητα των χημικών όπλων θα καταποντιστούν σε μια περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, στο τρίγωνο Κρήτη-Μάλτα-Ιταλία. Απλά, μετά τη θύελλα των αντιδράσεων κυρίως από την Ελλάδα σε επίπεδο πολιτών, οικολογικών οργανώσεων, κομμάτων και τοπικών Αρχών, οι ειδικοί του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών άρχισαν να μιλάνε για «βαριά απόβλητα» που θα πάνε μετά την πρώτη επεξεργασία για καταστροφή σε εργοστάσια της Γερμανίας και τα «ελαφρά απόβλητα» που θα καταλήξουν στον… πυθμένα της Μεσογείου!

Επικίνδυνα περίπλοκη η καταστροφή των χημικών
Πάντως, η καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας αποδεικνύεται τελικά πολύ πιο πολύπλοκη από ό,τι αρχικά αναμενόταν. Η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, κατόπιν της κίνησης-ματ της δεύτερης τον περασμένο Αύγουστο να εντοπιστούν και να απομακρυνθούν από τη Συρία τα χημικά όπλα του καθεστώτος Άσαντ, αντί να πραγματοποιηθεί επέμβαση μετά τη χρήση αερίου Σαρίν κατά άμαχου πληθυσμού, χαρακτηρίστηκε ως «νίκη της διπλωματίας», αλλά η τελική έκβαση της επιχείρησης δεν είναι ακόμη γνωστή. Αυτός είναι και ο λόγος που το αρχικό χρονοδιάγραμμα περί φόρτωσης και μεταφοράς τους εκτός Συρίας μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου 2013 έπεσε έξω. Η καταληκτική ημερομηνία για την καταστροφή τους είναι τα τέλη Ιουνίου 2014.

Ήδη τις τελευταίες ημέρες έχει ξεκινήσει μία εντονότατη συζήτηση – και στη χώρα μας – για το ενδεχόμενο το αμερικανικό πλοίο “MV Cape Ray”, που θα αναλάβει την αρχική φάση της καταστροφής, να αφήσει μέρος των αποβλήτων του στη Μεσόγειο.

Η συζήτηση πυροδοτήθηκε από την πιθανότητα κάτι τέτοιο να γίνει μέσα στην τεράστια θαλάσσια περιοχή ανάμεσα σε Κρήτη, Μάλτα και Λιβύη, ιδιαίτερα από τη στιγμή που η Ιταλία έχει συμφωνήσει να παραχωρήσει ένα λιμάνι (το οποίο προς το παρόν παραμένει άγνωστο, αν και κάποιες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μιλούν για λιμάνι της Σαρδηνίας), όπου τα δύο πλοία που θα παραλάβουν τις χημικές ουσίες (ένα δανέζικο και ένα νορβηγικό) θα μεταβούν. Διπλωματικοί κύκλοι ανέφεραν ότι έχει γίνει διάβημα προς το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών ώστε η διαδικασία να μη γίνει σε περιοχές που θα εξέπλητταν δυσάρεστα την ελληνική πλευρά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το δανέζικο πλοίο είχε φορτώσει την περασμένη Πέμπτη από τη Λατάκεια και είχε επίσης κλείσει το σύστημα εντοπισμού θέσης (GPS) – προφανώς για λόγου ασφαλείας.

Ουδείς γνωρίζει το “πότε” – Διέλευση των χημικών στα “τυφλά”
Αυτό όμως πρακτικά σημαίνει ότι επισήμως και με πρόσχημα υπαρκτό την ασφάλεια των πλοίων ουδείς γνωρίζει το πότε και το πού των κινήσεών τους, άρα ακόμη και το ενδεχόμενο η διαδικασία της υδρόλυσης εντός της θάλασσας να ξεκινήσει ανά πάσα στιγμή, ακόμη και αν έχουμε επίσημες αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης.
Κάτι ανάλογο αναμενόταν να συμβεί (αν δεν έχει συμβεί ήδη) και με το νορβηγικό. Συνολικά, το φορτίο υπολογίζεται από τον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) σε περίπου 1.300 τόνους. Στη συνέχεια, τα δύο πλοία θα κατευθυνθούν προς το επιλεχθέν ιταλικό λιμάνι, όπου το αμερικανικό σκάφος “MV Cape Ray”, με τη μέθοδο της υδρόλυσης, θα αναλάβει καταρχάς να εξουδετερώσει τα χημικά αέρια (κυρίως το “αέριο της μουστάρδας”) μέσα σε νερό.

Η επιλογή της Μεσογείου έχει γίνει γιατί οι υποστηρικτές αυτής της μεθόδου θεωρούν ότι πρόκειται για θάλασσα με πιο ήρεμα νερά από ό,τι π.χ. ο Ατλαντικός Ωκεανός. Αυτό όμως πρακτικά σημαίνει ότι οι λόγοι ανησυχίας δεν εκλείπουν ούτε σε μία θάλασσα με ήρεμα νερά, αφού τα ρεύματα και η θαλασσοταραχή ιδίως αυτήν την περίοδο δεν υπογράφουν ως φαινόμενα συμβόλαια με κανένα μηχανισμό ή ΟΗΕ για την ασφαλή καταστροφή χημικών όπλων! Οι ανησυχίες που διατυπώθηκαν εκκινούν από το ενδεχόμενο τα απόβλητα που θα προκύψουν να καταλήξουν στη θάλασσα, ιδιαίτερα σε μία ημίκλειστη θάλασσα όπως η Μεσόγειος.

Όπως φαίνεται, τα βαριά απόβλητα θα καταλήξουν σε ειδικές εγκαταστάσεις στη Γερμανία και συγκεκριμένα στην πόλη Μίνστερ. Οι Γερμανοί δηλώνουν ότι θα το πράξουν ιδίως για τα υπολείμματα από το χημικό αέριο της “μουστάρδας” και επίσης μας λένε ότι όλα τα άλλα απόβλητα είναι ελαφρύτερα και ακίνδυνα!!! Αν όμως ήταν έτσι, γιατί οι Νορβηγοί, που είναι και οι εξπέρ στην καταστροφή χημικών όπλων, δεν τα μετέφεραν για να τα εξουδετερώσουν με την υδρόλυση στη Βόρεια Θάλασσα και μετά τα βαριά απόβλητα στα ειδικά εργοστάσιά τους; Ακόμη περισσότερο, αν οι Γερμανοί δηλώνουν ότι τα άλλα απόβλητα των χημικών όπλων από τη Συρία, εκτός από τα βαριά, είναι ακίνδυνα, γιατί δεν ανέλαβαν να κάνουν την υδρόλυση στο λιμάνι του Αμβούργου, στη θάλασσά τους, ως ακίνδυνα, και τα βαριά στα εργοστάσιά τους, που ούτως ή άλλως ανακοίνωσαν ότι θα το πράξουν;

Οι κίνδυνοι της υδρόλυσης – Αν είχαμε ΑΟΖ θα τους είχαμε μπλοκάρει
Η ύπαρξη και μόνο των non-papers από τους Αμερικανούς για συνδρομή από την Ελλάδα στην καταστροφή των χημικών αποδεικνύει πόσο υψηλού ρίσκου είναι το όλο εγχείρημα. Παράλληλα, σε αμερικανικές εφημερίδες έχει καταγραφεί ότι η πραγματοποίηση της διαδικασίας αυτής στη θάλασσα με τη μέθοδο της υδρόλυσης είναι νέα και επιστημονικά από πολλούς αμφισβητήσιμη. Κατέστη αναγκαία όμως για τους Αμερικανούς, καθώς η αρχική σκέψη να εξουδετερωθούν τα αέρια με τη μέθοδο της καύσης σε εγκαταστάσεις στην Αλβανία δεν προχώρησε. Σημειωτέον ότι η διαδικασία της υδρόλυσης παράγει, σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, 15% περισσότερα απόβλητα από όσα η καύση.

Έτσι, σε μία κλειστή θάλασσα όπως η Μεσόγειος και η πιο “αθώα” επίπτωση θα έχει πολλαπλασιαστικά φαινόμενα και μάλιστα με μακροχρόνια δράση στο θαλάσσιο οικοσύστημα και όχι μόνο.

Οι όποιες διαβεβαιώσεις, που επιχειρούν να κρατήσουν το θέμα χαμηλά ως προς τις αντιδράσεις, ιδίως στην Κρήτη, με ό,τι σημαίνει αυτό για την υγιεινή και ασφάλεια του θαλάσσιου πλούτου του νησιού και όχι μόνο τουριστικά, αλλά και για τη ζωή μας στο νησί, μόνο πειστικές που δεν είναι. Η διαβεβαίωση ότι σε ειδικά εργοστάσια στη Γερμανία θα καταστραφούν τα βαριά απόβλητα των χημικών όπλων της Συρίας δεν είναι πειστική. 
Οι χημικές αντιδράσεις κατά την υδρόλυση στη θάλασσα δεν μπορούν να προβλεφθούν από κανένα σύστημα, όσο στεγανό και να δηλώνεται. 
Ούτε κανείς μπορεί να υπογράψει συμβόλαιο με τη ζωή στη Μεσόγειο, ότι τα “ελαφρά” απόβλητα χημικών είναι αβλαβή! Ούτε με τα ρεύματα και τις καιρικές συνθήκες και πού θα τα οδηγήσουν. 
Αν ήταν έτσι απλό το θέμα, γιατί δεν κάνουν την υδρόλυση σε λιμάνι των κορυφαίων χωρών της Ευρώπης ή στις ΗΠΑ; 
Εκεί δεν ισχύει η διαβεβαίωση που επιχειρούν να περάσουν σε μας, ότι τα βαριά χημικά θα καταστραφούν σε εργοστάσια της Γερμανίας και τα “απλά απόβλητα” των χημικών όπλων δεν υπάρχει θέμα να πέσουν στη θάλασσα; Αυτό γιατί να ισχύει για την κλειστή Μεσόγειο και όχι για τη Βόρεια Θάλασσα ή τις αγγλικές ακτές, τα γερμανικά λιμάνια ή τα γαλλικά στη Νορμανδία και των ΗΠΑ στη Νέα Υόρκη, όπου και η έδρα του ΟΗΕ, ώστε να έχει και άμεση εικόνα της εποπτείας που ασκεί ο Διεθνής Οργανισμός για την καταστροφή του χημικού οπλαστασίου της Συρίας και μάλιστα επιτόπου από την έδρα του Οργανισμού;

Η άποψη του “πατέρα της ΑΟΖ”
Την ώρα που η συζήτηση επικεντρώνεται στα χημικά, ένα άρθρο του καθηγητή σε αμερικανικά πανεπιστήμια Θόδωρου Καρυώτη, που από πολλούς θεωρείται ο «πατέρας της ΑΟΖ» στην επίσημη ελληνική ατζέντα, μετά την υιοθέτησή της στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, αποδεικνύει, με αφορμή την καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας που ετοιμάζονται να κάνουν στη Μεσόγειο, πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση αν είχαμε ανακηρύξει ήδη ΑΟΖ.

Αποδεικνύεται ταυτόχρονα γιατί οι ΗΠΑ αλλά και άλλες μεγάλες δυνάμεις δε θέλουν χώρες της Μεσογείου όπως η Ελλάδα και η Ιταλία να προχωρήσουν στην ανακήρυξη των ΑΟΖ τους.

Όπως σημειώνει σε άρθρο του ο Θεόδωρος Καρυώτης, «εάν τα τρία αυτά ευρωπαϊκά κράτη (Ελλάδα, Ιταλία και Μάλτα) είχαν δημιουργήσει ΑΟΖ, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσαν να πετάξουν τα χημικά όπλα στη θαλάσσια περιοχή τους χωρίς την άδειά τους.
Το άρθρο 56 (δικαιώματα, αρμοδιότητες και υποχρεώσεις του παράκτιου κράτους στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας αναφέρει στην παράγραφο 1β (ιιι) ότι το παράκτιο κράτος είναι υπεύθυνο για “την προστασία και διαφύλαξη του θαλάσσιου περιβάλλοντος”. Δηλαδή εάν η Ελλάδα διέθετε ΑΟΖ σήμερα δε θα μπορούσαν οι Αμερικανοί να ρίξουν (dumping) χημικά απόβλητα στο θαλάσσιο χώρο της Κρήτης. Έτσι οι Αμερικανοί έχουν έναν επιπλέον λόγο να μην επιθυμούν η Ελλάδα να ανακηρύξει ΑΟΖ.

Μία μελέτη του καθηγητή Moshe Kol του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ δείχνει ότι τα υποπροϊόντα των χημικών όπλων θα καταστρέψουν ένα μέρος της θαλάσσιας ζωής και θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο θέμα της αλιείας και γενικότερα της μόλυνσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Το πρόβλημα το έχουν ήδη αντιληφθεί επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κρήτης και του “Δημόκριτου” αλλά δε γνωρίζουμε εάν έχει ενημερωθεί η ελληνική κυβέρνηση.

Εάν όλα τα κράτη της Ε.Ε. είχαν δημιουργήσει ΑΟΖ στη Μεσόγειο θα μπορούσαν να μην επιτρέψουν στους Αμερικανούς, τους Ρώσους και τους Κινέζους να προχωρήσουν στη μόλυνση της Μεσογείου και να αναγκαστούν να τα πάνε στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού.

Γι’ αυτό η ιδέα της ευρωπαϊκής ΑΟΖ, που άρχισε να συζητά η σημερινή κυβέρνηση και που την ειρωνεύτηκαν κάποιοι ειδικοί, πρέπει να ζωντανέψει πάλι τώρα που Ελλάδα έχει την προεδρία της Ε.Ε. Όπως έχω γράψει πολλές φορές, το γεγονός και μόνο ότι η Ε.Ε. διαθέτει μεγάλο μήκος ακτών ήταν αρκετό για να ενδιαφερθεί και να λάβει μέρος στην 3η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας που θα δημιουργούσε το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών του πλανήτη μας.

Βέβαια, ο κύριος λόγος της συμμετοχής της Ε.Ε. στη Διάσκεψη ήταν το γεγονός ότι τα κράτη-μέλη της είχαν μεταβιβάσει ορισμένες αρμοδιότητες σ’ αυτήν. Οι αρμοδιότητες αυτές αφορούσαν βασικά τα θέματα της αλιείας, της εμπορικής πολιτικής και της διατήρησης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Δηλαδή η Ε.Ε. έχει κυριαρχικά δικαιώματα αλιείας και θαλάσσιου περιβάλλοντος στις ΑΟΖ των κρατών-μελών της. Γι’ αυτό και η Ε.Ε. έχει επίτροπο για τα θέματα αλιείας και ΑΟΖ που σήμερα τα καθήκοντα αυτά ανήκουν στην Ελληνίδα επίτροπο, κυρία Μαρία Δαμανάκη».

Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει από τους εταίρους της στις Βρυξέλλες να επεκτείνουν την ΑΟΖ τους και στη Μεσόγειο, όπως έχουν κάνει στις άλλες θαλάσσιες περιοχές τους. Για αυτό το λόγο ήταν πολύ σημαντική η παρέμβαση πριν τρεις μήνες της Ελλάδας, που ουσιαστικά ζήτησε να δημιουργηθεί μια ευρωπαϊκή ΑΟΖ στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, ανάμεσα στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Μάλτα. Θα περάσουν πολλά χρόνια για να ξαναπάρουμε την προεδρία και πρέπει να αναλάβουμε τώρα μια πρωτοβουλία και να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας συμφέροντα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών


Ένας Ιρανοαμερικανός συνελήφθη στις ΗΠΑ καθώς επιχείρησε να παραδώσει στο Ιράν «ευαίσθητα» τεχνικά δεδομένα μέσω απορρήτων εγγράφων που αφορούσαν στο πρόγραμμα κατασκευής του μαχητικού F-35, αναφέρει το defencenews.

Ο Μοζαφάρ Χαζαΐ, 59 ετών, συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου στο αεροδρόμιο του Νιούαρκ, στο Νιου Τζέρσι, ενώ ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί σε πτήση για την Τεχεράνη, μέσω Φραγκφούρτης.

Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό εισαγγελέα του Κονέκτικατ, Στίβεν Ρέινολντς, ο Χαζαΐ ήθελε να παραδώσει στο Ιράν «έγγραφα που σχετίζονται με το πρόγραμμα του Joint Strike Fighter F-35 και των κινητήρων των μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία είχαν κλαπεί από τις αμυντικές βιομηχανίες όπου εργαζόταν».

Η υπόθεση ήρθε στο φως τον Νοέμβριο, όταν εντοπίστηκε στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας ένα φορτίο που είχε στείλει ο Χαζαΐ από το Κονέκτικατ με προορισμό την πόλη Χαμαντάν, στο Ιράν. Τα δύο μεγάλα κιβώτια υποτίθεται ότι περιείχαν «οικιακό εξοπλισμό».

Εξετάζοντας το περιεχόμενό τους ωστόσο οι τελωνειακοί διαπίστωσαν ότι υπήρχαν μέσα «πολλά κουτιά εγγράφων, γεμάτα με τεχνικά εγχειρίδια», διαγράμματα και σχέδια του κινητήρα του καταδιωκτικού F-35.

Τα έγγραφα αυτά ανήκαν σε τρεις εταιρείες που εμπλέκονται στο πρόγραμμα κατασκευής των μαχητικών αεροσκαφών, όμως οι δικαστικές αρχές δεν διευκρίνισαν ποιες είναι αυτές. Είναι γνωστό ωστόσο ότι επικεφαλής του προγράμματος αυτού είναι ο κολοσσός της αεροναυπηγικής Lockheed Martin ενώ οι κινητήρες του αεροσκάφους κατασκευάζονται από την Pratt & Whitney.

Ο Χαζάΐ κινδυνεύει να καταδικαστεί σε 10ετή κάθειρξη και πρόστιμο 250.000 δολαρίων.


Στο σημείο όπου θα χτιστεί το τέμενος…

Του Μάκη Βραχιολίδη

Πριν από δύο περίπου εβδομάδες, άγνωστοι εισήλθαν τις βραδινές ώρες στον χώρο όπου έχει προγραμματιστεί να χτιστεί το μουσουλμανικό τέμενος στον Βοτανικό και έριξαν γουρουνοκεφαλή μαζί με κομματιασμένα μέρη από το σώμα του γουρουνιού, καθώς και μία αφίσα που είχε γραμμένο το εξής σύνθημα:
«Ξυπνάτε Έλληνες. Όχι πια τεμένη και τζαμιά, ούτε στην Αθήνα, ούτε στη Ρόδο, ούτε στην Θεσσαλονίκη, ούτε πουθενά»!
Αυτοί που προέβησαν στην συγκεκριμένη πράξη ανήρτησαν και στο διαδίκτυο το αποδεικτικό βίντεο




Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο απαγορεύεται η ανέγερση τζαμιού σε «έδαφος λερωμένο με χοίρο».

Αντίστοιχη περίπτωση σημειώθηκε πριν από καιρό στη Σεβίλλη της Ισπανίας, όπου οι κάτοικοι σταμάτησαν οριστικά την κατασκευή ενός τζαμιού στην πόλη τους. Αφού έθαψαν ένα γουρούνι στην περιοχή όπου θα γινόταν το τέμενος, φρόντισαν να μαθευτεί το γεγονός μέσω των τοπικών μέσων ενημέρωσης.
Και οι Ισπανοί κινηματογράφησαν την όλη διαδικασία, αρνούμενοι να αποκαλύψουν, το ακριβές σημείο της ταφής. Τελικά, οι μουσουλμάνοι αναγκάσθηκαν να ακυρώσουν το όλο εγχείρημα!

Στο μεταξύ, για το θέμα της γουρουνοκεφαλής στο Βοτανικό, εξέδωσε ανακοίνωση και η «Δράση Ανεξαρτήτων Πολιτών κατά της ανέγερσης τεμένους».

Η Ανακοίνωση
Η «Δράση Ανεξαρτήτων Πολιτών» χαιρετίζει κάθε ενέργεια αντίδρασης κατά της κατασκευής ισλαμικού τεμένους στην Ελλάδα, ως εντέλλεται κάθε Έλληνας πολίτης να πράξει, με σεβασμό και υπακοή στις επιταγές των προγόνων μας και με βάση τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Ελληνικό Σύνταγμα.
Την πρώτη φορά, τον Ιούνιο του 2010 και την δεύτερη φορά, τον Δεκέμβριο του 2013, Έλληνες πατριώτες εισήλθαν στον χώρο που προορίζεται από το δουλικό καθεστώς για την δημιουργία ισλαμικού ορμητηρίου και ασύλου και τοποθέτησαν γουρουνοκεφαλές και αίμα χοίρου.
Ο λόγος που προέβησαν σε αυτές τις ενέργειες είναι διότι βάσει των ισλαμικών γραφώ ν και παραδόσεων, με αυτόν τον τρόπο η περιοχή θεωρείται μολυσμένη και απαγορεύεται οποιαδήποτε επαφή τους, πολλώ δε μάλλον θρησκευτικού τύπου, με τον χώρο αυτό.
Όμως, το σημαντικό εδώ είναι να κατανοήσουμε ΟΛΟΙ ότι αυτές οι ενέργειες δεν αποτελούν εμπόδιο ούτε στους εντεταλμένους φονταμενταλιστές και τους ορκισμένους ισλαμιστές πράκτορες, ούτε στους εν τη Βουλή υπαλλήλους και εντεταλμένους καταστροφείς του Ελληνικού Έθνους, στο να επιμένουν να ανεγείρουν το τέμενος στον Βοτανικό.
Άλλωστε, για όλους αυτούς ο Βοτανικός αποτελεί την καλύτερη τοποθεσία, καθώς βρίσκεται στην σημαντικότερη και συμβολικότερη περιοχή των Αθηνών, δίπλα από την Ακαδημία του Πλάτωνος και επί της Ιεράς Οδού των αρχαίων Ελλήνων.
Είναι σαφές ότι απέναντι στον διακαή πόθο του καθεστώτος να αποδομήσει οτιδήποτε μας συνδέει με το ένδοξο παρελθόν και με τις επιταγές των προγόνων μας, που θυσιάστηκαν για να ελευθερώσουν αυτά τα ιερά χώματα, δεν θα σταθεί τίποτε εμπόδιο!
Ο μόνος τρόπος πλέον είναι ο συνεχής αγώνας με την φυσικά μας παρουσία!
Η «Δράση Ανεξάρτητων Πολιτών» απέδειξε ότι μόνο με αγώνα στο δρόμο θα καταφέρουμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Αν δεν αγωνιζόμασταν εδώ και τόσα χρόνια, αυτή τη στιγμή θα ακούγαμε τον μουεζίνη από τα μεγάφωνα του τεμένους να καλεί τους ισλαμιστές εποίκους σε ιερό πόλεμο κατά των «απίστων» Ελλήνων!
Οι αγώνες μας έχουν ήδη αποτρέψει την δημιουργία τεμένους στο Βοτανικό, που θα λειτουργούσε εδώ κα αρκετούς μήνες, αλλά και την ανακατασκευή του Φετιχέ Τζαμί στον αρχαιολογικό χώρο κάτω από τον Παρθενώνα!
Ευχαριστούμε θερμά τους Έλληνες πολίτες που εφαρμόζουν την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος των Ελλήνων, ως οφείλουμε όλοι μας και είμαστε σίγουροι ότι οι πράξεις τους θα μνημονεύονται από τους έχοντες Ελληνική ψυχή.
Ο αγώνας συνεχίζεται όμως και την 28η Ιανουαρίου 2014, ημέρα Τρίτη και ώρα 09.00, στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στο Αρσάκειο, στην οδό Πανεπιστημίου αρ. 47-49, συζητούνται οι αιτήσεις ακύρωσης του νόμου για την ανέγερση τεμένους, όπως και αντίστοιχες προσφυγές που έχουν γίνει από την πλευρά μας.
Η παρουσία όλων μας είναι επιβεβλημένη καθώς οφείλουμε να δείξουμε στο κατοχικό καθεστώς πως ό,τι και να κάνουν δεν πρόκειται ποτέ να κάμψουν το εθνικό μας φρόνημα και να ξεριζώσουν από μέσα μας τα ιδεώδη για τα οποία θυσιάστηκαν οι πρόγονοί μας.
Οφείλουμε να δείξουμε ότι έχουμε δύναμη και ότι αντιστεκόμαστε στα σχέδιά τους για αφελληνισμό.
Σας περιμένουμε όλους με μία Ελληνική Σημαία, γιατί αυτήν την ημέρα κρίνεται το μέλλον του τόπου και των παιδιών μας.

Πηγή εφημ. «Ελεύθερη Ώρα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου