Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Μαρ 2016

Στις χθεσινές εκλογές σε τρία ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας, κυριάρχησε το μεταναστευτικό πρόβλημα – λόγω του οποίου θεωρήθηκε πως αυξήθηκαν τόσο απότομα τα ποσοστά της ακροδεξιάς. Είναι όμως αλήθεια ή μήπως αποτέλεσε εκείνη τη δικαιολογία που χρειάζονταν οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι, για να εκφράσουν αυτά που πραγματικά πιστεύουν; Πράγματι όλοι οι μετανάστες κατευθύνονται στη Γερμανία;

Η απάντηση ίσως να δίνεται από τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat (πηγή), όσον αφορά τους μετανάστες το 2015. Σύμφωνα με αυτά, κατατέθηκαν σε ολόκληρη την ΕΕ 1,25 εκ. αιτήσεις για άσυλο ή 2.470 ανά 1.000.000 κατοίκους της Ευρώπης (περίπου 2,5 τοις χιλίοις δηλαδή). Στη Γερμανία οι αιτήσεις ήταν 5.441 ανά 1.000.000 κατοίκους (5,4 τοις χιλίοις).

Πρώτη σε αριθμό αιτήσεων ανά 1.000.000 κατοίκους ήταν η Ουγγαρία με 17.699 (ή 17,7 τοις χιλίοις), ακολουθούμενη από την Σουηδία με 16.016 (16 τοις χιλίοις) και την Αυστρία με 9.970 (9,97 τοις χιλίοις). Στη σοσιαλιστική Γαλλία, η οποία βομβαρδίζει τη Μέση Ανατολή ο αριθμός ήταν ελάχιστος, στα περίπου 1.000 άτομα ανά 1.000.000 κατοίκους (1 τοις χιλίοις) – ενώ λίγο υψηλότερος ήταν στην Ιταλία.

Στη Μ. Βρετανία που επίσης βομβαρδίζει τις πατρίδες των προσφύγων, ο αριθμός ήταν μόλις 591 ανά 1.000.000 κατοίκους, δηλαδή περίπου 0,5 τοις χιλίοις.

Όσον αφορά την εθνικότητα αυτών που ζήτησαν άσυλο στην ΕΕ, το 10% ήταν Ιρακινοί, το 14% Αφγανοί και το 29% Σύριοι – δηλαδή πλειοψηφικά από τα κράτη που βομβαρδίζει η Δύση, η οποία έχει επί πλέον το θράσος να κατηγορεί την Ελλάδα, όσον αφορά την προστασία των θαλασσίων συνόρων της.

Ανάλογα κατηγορούνται η Ουγγαρία και η Αυστρία, σε σχέση με το κλείσιμο των συνόρων τους, χωρίς κανένας να αναφέρει πως ο αριθμός των μεταναστών ανά 1.000.000 κατοίκους που έχουν καταφύγει στις δύο αυτές χώρες είναι 3πλάσιος από τον αντίστοιχο στη Γερμανία και 16πλάσιος από αυτόν στη Γαλλία ή στην Ιταλία.

Η υποκρισία λοιπόν στις μεγάλες χώρες της ΕΕ είναι τεράστια, ειδικά επειδή προσπαθούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη με απόλυτους αριθμούς, γνωρίζοντας πως ελάχιστοι θα κάνουν τον κόπο να τους υπολογίσουν όπως πρέπει – με ποσοστά.

Όσον αφορά τη Γερμανία, καμία άλλη χώρα δεν «συνελήφθη» για εμπρησμό των ασύλων που μένουν μετανάστες – πόσο μάλλον με τους κατοίκους της να χειροκροτούν το «θέαμα», σαν νέοι Νέρωνες. Φυσικά δεν ήταν το μοναδικό συμβάν, ενώ έχει παρατηρηθεί επίσης στο παρελθόν με θύματα Τούρκους, αμέσως μετά την ένωση των δύο Γερμανιών.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επέστρεφε στην Τουρκία αλλά… έχασε τον δρόμο!

Οι Κούρδοι μαχητές Πεσμεργκά συνέλαβαν σήμερα έναν αμερικανό πολίτη, μέλος του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), δήλωσε τοπικός Κούρδος διοικητής.

Ο Μοχάμαντ Τζαμάλ Αμίν, είναι αμερικανός πολίτης, από την Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Ο πατέρας του είναι Παλαιστίνιος, ενώ η μητέρα του Ιρακινή που κατάγεται από την Μοσούλη.

Σύμφωνα με τον διοικητή των Πεσμεργκά στην περιοχή Σινγκάλ, που δεν ήθελε να δηλώσει τα στοιχεία του, το μέλος του ISIS μπέρδεψε την περιοχή των Πεσμεργκά με τα τουρκικά σύνορα, στα οποία και κατευθυνόταν.
Ο διοικητής είπε πως ο Αμίν (αμερικανός) μπήκε στην Συρία από την Τουρκία, πριν από δύο μήνες, από όπου και στη συνέχεια ταξίδεψε προς την Μοσούλη.
Κατά την επιστροφή του στην Τουρκία, μπερδεύτηκε και προχώρησε προς την περιοχή των Κούρδων όπου και συνελήφθη. Όταν εντοπίστηκε από τους Πεσμεργκά προσπάθησε να διαφύγει, αλλά μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση από τους Κούρδους.

Ο διοικητής των Πεσμεργκά δήλωσε επίσης πως στην κατοχή του αμερικανού τζιχαντιστή βρέθηκαν κινητά τηλέφωνα, χρήματα και τραπεζικές κάρτες τα οποία είχε εφοδιαστεί από τους τζιχαντιστές.

Πηγή Rudawnet
Μετάφραση – Απόδοση «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλάδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Απ ευθείας καταγγελία προς το καθεστώς Ερντογάν έκανε ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της ρωσικής βουλής, Frants Klintseviç, ότι σύμφωνα με πληροφοριες των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών οι τρεις τρομοκρατικές επιθέσεις στην τουρκική πρωτεύουσα μέσα σε ένα εξάμηνο με πολλούς νεκρούς, είναι στην πραγματικότητα δουλειά του παρακράτους του Ερντογάν με κύριο σκοπό να του δώσει την αφορμή για να εισβάλλει στην Συρία με την πρόφαση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Σύμφωνα με τον Ρώσο πολιτικό, ο Ερντογάν προσπαθεί εδώ και καιρό να σύρει την Τουρκία σε ανοιχτό πόλεμο μέσα στην Συρία για να αντιμετωπίσει το κουρδικό κίνημα που όλο και δυναμώνει και ήδη στην νοτιοανατολική Τουρκία διεξάγει κανονικό πόλεμο κατά των Τούρκων.

Έκτος όμως από τους Κούρδους, ο Ερντογάν όπως υποστήριξε ο Frants Klintseviç, φιλοδοξεί να καταλάβει το βόρειο τμήμα της Συρίας υλοποιώντας τα νέοοθωμανικά του όνειρα προκαλώντας όμως μεγάλο χάος, ενώ οι φιλοδοξίες του επεκτείνονται και προς άλλες γειτονικές χώρες, (Ελλάδα;).

Ο Τούρκος πρόεδρος δεν διστάζει να σκοτώνει τον λαό του για να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες του που ήδη έχουν στοιχήσει πολύ και κάνεις δεν ξέρει το που θα φτάσει αυτή η υπερφίαλη μεγαλομανία του.

Αντιλαμβάνεστε με ποιον έχουμε να κάνουμε!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Πούτιν έδωσε εντολή για την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από τη Συρία

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Vladimir Putin ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων για την έναρξη της αποχώρησης του κύριου τμήματος των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων από τη Συρία λέγοντας ότι η ρωσική στρατιωτική επέμβαση πέτυχε σε μεγάλο βαθμό τους στόχους της.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Κρεμλίνο με τους υπουργούς Άμυνας και Εσωτερικών της Ρωσίας, ο V. Putin δήλωσε ότι η απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων θα αρχίσει από αύριο προσθέτοντας ότι έδωσε επίσης εντολή για την ενίσχυση του ρόλου της Μόσχας στην ειρηνευτική διαδικασία για τον τερματισμό του πολέμου στη Συρία.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφν δήλωσε ότι ο V. Putin είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ για να τον ενημερώσει για τη ρωσική απόφαση.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι πραγματικά αιφνιδιαστική και δημιουργεί πλήθος ερωτημάτων για τους λόγους που οδήγησαν τον ρώσο πρόεδρο να διατάξει υποχώρηση από έναν πόλεμο που κέρδιζε κατά κράτος η Ρωσία.

Τα πρώτα βασικά ερωτήματα που τίθενται αυτή τη στιγμή είναι:
  • Υπήρξε κάποια κοινή συμφωνία με τις ΗΠΑ ή κάποια απειλή κατά της Ρωσίας σε άλλο μέτωπο;
  • Πρόκειται να υπάρξει κλιμάκωση με χρήση μη συμβατικών όπλων και αποχωρούν οι Ρώσοι για να μην εκτεθούν στα αποτελέσματα μιάς τέτοιας κλιμάκωσης;
  • Είναι τακτική υποχώρηση και παράδοση "ζωτικού χώρου" για να παγιδευτούν δυνάμεις - χώρες που βρίσκονται ήδη στο στόχαστρο του ρώσου προέδρου;
  • Υπήρχε κάποιο χρονικό όριο στην ρωσική παρέμβαση στη Συρία, το οποίο απλά έληξε;
  • Η ψυχραιμία της Μόσχας και ο γενικότερος ρωσικός στρατηγικός σχεδιασμός υποκρύπτουν άλλες ενέργειες και εκπλήξεις, μη ορατές αυτή τη στιγμή;
  • Η Μόσχα θεωρεί πως ο Συριακός στρατός, οι Κούρδοι και οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ μπορούν πλέον χωρίς τη ρωσική βοήθεια να αντιμετωπίσουν τους τζιχαντιστές;
  • Τι θα σημάνει για την ίδια τη Συρία η αποχώρηση της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής από τα πεδία μαχών;
ΥΓ: Ως δευτερεύουσα σκέψη για προβληματισμό που ενδεχομένως συνδέεται με την αλλαγή τακτικής της Μόσχας στη Συρία, θέτουμε το ταξίδι του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στις ΗΠΑ, ό,τι κι αν μπορεί να σημαίνει αυτό σχετικά με τις ό,ποιες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή. Προφανώς είναι ένα "μυστικό" του οποίου το περιεχόμενο η Τουρκία θα το γνωρίζει πριν από την Ελλάδα...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ανάλυση: South Front    Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Πριν από τέσσερις ημέρες, κάποια Δυτικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν σε ρεπορτάζ τους ότι ένας υποτιθέμενος αποστάτης του ISIS και ένα πρώην μέλος του αυτοαποκαλούμενου “Ελεύθερου Συριακού Στρατού” παρέδωσαν μαζί έναν “θησαυρό” σε στικάκι, ο οποίος περιείχε λίστες με 22 χιλιάδες ονόματα μελών του ISIS, σε υπηρεσίες πληροφοριών Δυτικών χωρών και σε μια σειρά από εταιρείες και οργανισμούς μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Δεν αποκλείεται αυτή η επίσημη εκδοχή των γεγονότων να είναι αλήθεια. Αλλά από την άλλη, ίσως και να μην είναι.

Κατ’ αρχάς, το μόνο βέβαιο είναι ότι είναι ύποπτο ότι τα ονόματα κυκλοφόρησαν και δημοσιεύθηκαν σε μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως το βρετανικό κανάλι Sky News, μέσα δηλαδή τα οποία, σε γενικές γραμμές, έχουν την τάση να συμμορφώνονται με τις προτιμήσεις των κυβερνήσεών τους και των υπηρεσιών πληροφοριών. Από τη άποψη δε του έργου των μυστικών υπηρεσιών, κανονικά καμία υπηρεσία δεν θα ήθελε να κάνει γνωστή μια τόσο σημαντική αποκάλυψη, σε περίπτωση που πράγματι είχε αυτό το είδος των πληροφοριών, διότι κάτι τέτοιο θα έσπερνε πανικό στα μέλη της Α ή της Β τρομοκρατικής ομάδας και θα καταστούσε δυσκολότερο το έργο του εντοπισμού ή της προσέγγισής της στο μέλλον. Έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν, στις οποίες μεγάλα μέσα ενημέρωσης "έθαψαν" υποθέσεις που οι "άνωθεν δυνάμεις" δεν επιθυμούσαν να δημοσιευτούν εκείνη την εποχή. Το γεγονός ότι εν προκειμένω, τόσο τα μέσα ενημέρωσης όσο και οι μυστικές υπηρεσίες θέλουν σαφώς να δημοσιοποιηθεί η συγκεκριμένη υπόθεση δείχνει ότι υπάρχει κάτι σε αυτή την υπόθεση που ίσως να μην είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται.

Η πρώτη πιθανή εξήγηση είναι ότι πρόκειται για μια απλή ψυχολογική επιχείρηση (“psy-op”), σχεδιασμένη από Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, των οποίων η πρόθεση δεν ήταν ακριβώς να “φυτέψουν” μια ψεύτικη ιστορία στα Δυτικά μέσα ενημέρωσης. Η πρόθεση εδώ ήταν να δοθεί η εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι το ISIS δεν έχει μυστικά πια, ότι καταρρέει από μόνο του, γεγονός το οποίο θα ενθαρρύνει τα πραγματικά μέλη του ISIS να αρχίσουν να παραδίδονται και να εγκαταλείπουν την χώρα. Με άλλα λόγια, η διασπορά της είδησης ίσως να έγινε, προκειμένου να χρησιμεύσει ως μια “αυτοεκπληρούμενη προφητεία” με στόχο την αποσύνθεση του ISIS, σε μια φάση κατά την οποία η μόνη δύναμη που ουσιαστικά μάχεται εναντίον του ISIS και έχει κάνει πραγματική πρόοδο στην κατεύθυνση αυτή είναι ο Συριακός Στρατός, με τη βοήθεια των ρωσικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα να ετοιμάζονται αυτή τη στιγμή να προελάσουν και μέχρι την Ράκα, σφραγίζοντας έτσι την τελική νίκη τους επί του ISIS στην Συρία.

Μια δεύτερη πιθανή εξήγηση είναι ότι ο “Ελεύθερος Συριακός Στρατός”, ή κάποια άλλη ομάδα της αντιπολίτευσης, προσπαθεί να “σκοράρει” σε κάποιον δικό της αγώνα προπαγάνδας, με το να αποδείξει το πόσο ηρωικά μάχεται δήθεν κατά του ISIS (ενώ στην πραγματικότητα το σκορ της είναι κάπου μεταξύ του μηδέν και του απόλυτου τίποτα) και να κερδίσει έτσι μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αφού απελευθερωθεί η Συρία.

Επιπλέον, η διαρροή της λίστας με τα ονόματα μπορεί να σχεδιάστηκε με σκοπό να πλήξει την αξιοπιστία των πολιτικών αντιπάλων του συνασπισμού κατά του Άσαντ. Δεν έχουμε ιδέα εάν η λίστα είναι γνήσια, γεγονός το οποίο ευνοεί την παραπληροφόρηση σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά την υπόθεση αυτή. Η λίστα ίσως και να αποτελέσει ένα μέσο απόδοσης αξιοπιστίας σε μελλοντικές καταγγελίες των Τούρκων και των Σαουδαράβων, ότι η Συρία και ακόμη και η Ρωσία δήθεν στήριξαν το ISIS με την τακτική που ακολούθησαν.

Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει την υστερία που επικρατεί γύρω από το “προσφυγικό” στην Ευρώπη, προκειμένου να αναγκαστούν οι Ευρωπαίοι να στηρίξουν τις λύσεις που θα προτείνουν οι Τούρκοι και οι Σαουδάραβες στο συριακό. Εν είδει παραδείγματος, ας έχουμε υπ’ όψιν ότι το μεγαλύτερο μέρος των “πληροφοριών” που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογηθεί η εισβολή στο Ιράκ προήλθε από παρόμοιες πηγές, οι οποίες κατασκεύασαν τις πληροφορίες με έναν συγκεκριμένο σκοπό. Επομένως, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, μήπως υπάρξουν μελλοντικές εξελίξεις που θα προκύψουν από αυτή τη “διαρροή λίστας με ονόματα”, και να αναμένουμε το απροσδόκητο.

Η τρίτη πιθανή εξήγηση είναι ότι ίσως έχουμε να κάνουμε με έναν ανεξάρτητο “επιχειρηματία”, ο οποίος εντάχθηκε στο ISIS για τα λεφτά (επειδή τον πλήρωναν περισσότερα απ’ όσο ο “Ελεύθερος Συριακός Στρατός”) και ο οποίος,  τώρα που το ISIS δεν τον πληρώνει πια, “φιλοτέχνησε” την “λίστα μελών του ISIS”, για να βγάλει λίγα παραπάνω δολάρια. Το γεγονός ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών της Δύσης δεν έχουν ζητήσει από τα μέσα ενημέρωσης να αποσιωπήσουν την υπόθεση, προκειμένου να διευκολυνθούν και να εκμεταλλευθούν τις πληροφορίες που περιέχει ο λίστα, μας λέει ότι οι πληροφορίες είναι περιορισμένης ή μηδαμινής αξίας για αυτές.

Η τέταρτη πιθανή εξήγηση είναι ότι ίσως να βρισκόμαστε στα πρώτα στάδια της “Δεύτερης Σουνιτικής Αφύπνισης” (sic). Αν αυτό ισχύει, σημαίνει ότι οι φυλές και φατρίες των σουνιτών που ευθυγραμμίστηκαν με το ISIS και τώρα επιθυμούν να έχουν μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, που θα καθορίσει την πολιτική της μεταπολεμικής Συρίας, είτε κάνουν μια “προσφορά αίματος” προς την Δύση, θυσιάζοντας έναν αριθμό ξένων ισλαμιστών, είτε ετοιμάζονται να προωθήσουν ένα σενάριο που υποδηλώνει ότι το ISIS ήταν μια οργάνωση με στρατολογημένα μέλη που ήταν 100% ξένης προέλευσης, που καταπίεζε τους φτωχούς σουνίτες της Συρίας και του Ιράκ, οι οποίοι, φυσικά, δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την εν λόγω τρομοκρατική οργάνωση.

Την υπόθεση αυτή σαφώς θα πρέπει να την έχουμε στα υπ’ όψιν και να την παρακολουθούμε στενά. Το συνηθισμένο ερώτημα-κλειδί, “ποιος ωφελείται;”, δεν παύει να ισχύει και εδώ. Διότι όποιοι εκ των πραγμάτων φαίνονται να επωφελούνται, πολιτικά ή με άλλο τρόπο, από αυτή την ιστορία είναι μάλλον οι ίδιοι εκείνοι που βρίσκονται πίσω από την δημοσιοποίηση και, ενδεχομένως, ακόμη και τη δημιουργία της “λίστας ονομάτων μελών του ISIS”.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


O πόλεμος στη Συρία γίνεται για τους αγωγούς
Πρωταγωνιστικός ο ρόλος της Τουρκίας

Πώς η Άγκυρα επεδίωξε να φέρει σε αντιπαράθεση Κύπρο και Ελλάδα και Κύπρο - Ε.Ε. στο Προσφυγικό, πώς γλίτωσε επί του παρόντος την παρτίδα η Ουγγαρία και πώς διαφαίνεται τι θα συμβεί σε μια διεθνή διάσκεψη για το Κυπριακό 

  • Πώς η Τουρκία στήνει ενεργειακές επιλογές και πώς εξελίχθηκε το σκηνικό τρόμου στη Συρία
  • Το στρατηγικό σάντουιτς Ρωσίας-Γερμανίας με πυλώνα την ενέργεια
  • Νέος γύρος σκληρού πόκερ την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, με την Τουρκία να επιμένει στις αξιώσεις της και δη στο άνοιγμα πέντε κεφαλαίων

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

Οι Γάλλοι συνηθίζουν να λένε «cherchez la femme» (ψάξε για τη γυναίκα), για να υποδείξουν ποιος κρύβεται πίσω από ένα σκάνδαλο. Κατ' ανάλογο τρόπο, για τις διεθνείς σχέσεις και τις συγκρούσεις διερευνά κάποιος τις αιτίες που τις πυροδοτούν, αρχίζοντας από τα συμφέροντα ώς τα ζητήματα της ασφάλειας ή του εθνικού πλούτου, όπως είναι το φυσικό αέριο, καθώς και τις πολιτικές των εμπλεκομένων κρατών. Όταν, δε, τα πολιτικά σκάνδαλα, δηλαδή οι συγκρούσεις, ξεσπούν στη γειτονιά μας, εκτός των λοιπών, ας ψάχνουμε και για την Τουρκία. Ως γένους, μάλιστα, που είναι θηλυκού…
Ένας αγωγός… πέτρα του σκανδάλου
Ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας της κρίσης στη Συρία είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Και είναι χρήσιμη η τομή στην κρίση της Συρίας για διδάγματα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στο Κυπριακό. Για να αποφύγουμε δυσμενείς εξελίξεις. Ερώτημα: Ήταν, λοιπόν, ο Άσαντ, ο μόνος δικτάτορας που θα έπρεπε να αποκαθηλωθεί; Όχι, βέβαια. Γιατί, λοιπόν, αποφασίστηκε και από ποιους το τέλος του; Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ως δικτάτορας που είναι θα πρέπει να παραμένει στην εξουσία.
Η όλη ιστορία ξεκίνησε το 2009, με την προσπάθεια του Κατάρ και της Τουρκίας, που επιδίωξαν να φτιάξουν τον δικό τους αγωγό. Ο οποίος θα ξεκινούσε από το Κατάρ, θα περνούσε από τη Σαουδική Αραβία και την Ιορδανία και από εκεί προς τη Συρία και την Τουρκία. Εν συνεχεία, ο αγωγός θα κατευθυνόταν προς τη Βουλγαρία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Στο κόλπο ήταν και οι ΗΠΑ, ενώ οι Καταριανοί είχαν κατά νουν να βρουν επενδύσεις και από την Ευρώπη, αφού ο αγωγός εμφανίστηκε ως εναλλακτική επιλογή απεγκλωβισμού της Ευρώπης από τη Ρωσία.
Με τον εν λόγω αγωγό, οι ΗΠΑ είχαν, εκτός των άλλων, στόχο να περιορίσουν τον ρόλο της Ρωσίας, μετά τον πόλεμο στη Γεωργία, και να σπάσουν τον άξονα που ήθελε να δημιουργήσει με το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία στη βάση ενός άλλου αγωγού που θα λειτουργούσε ανταγωνιστικά έναντι εκείνου που είχαν στα σκαριά Τουρκία και Κατάρ. Με αυτόν τον δεύτερο αγωγό, η Μόσχα προσδοκούσε να αποκτήσει περαιτέρω πλεονεκτήματα επί του φυσικού αερίου, αφού θα ήταν δυνατό να ελέγχει την τροφοδοσία προς την Ασία, μέσω Κασπίας, προς την Ευρώπη και αλλού.
Οι επιλογές της Μόσχας και το «φάγωμα» του Άσαντ
Η Μόσχα είχε την επιλογή να στέλνει φυσικό αέριο μέσω Κιέβου και μετά είχε στήσει τη διαδικασία για τον «South Stream», εξ ου και η επέμβαση στην Κριμαία, όπου άλλαξε τις ΑΟΖ για να έχει πλήρη έλεγχο. Ανάλογη είναι και η λογική της Τουρκίας μέσω της τριχοτόμησης της κυπριακής ΑΟΖ στη βάση μιας ομοσπονδιακής λύσης στο Κυπριακό και η απόκτηση φυσικού αερίου και πετρελαίου από τα κυπριακά και ελληνικά κοιτάσματα για να μην είναι μόνο χώρα πέρασμα, αλλά και παραγωγός. Το κάδρο συμπληρώνεται με τον «Turkish Stream», που πάγωσε λόγω της κρίσης στις σχέσεις Μόσχας - Τουρκίας, καθώς και με το μεγάλο κόλπο.

Δηλαδή την επιλογή του «North Stream II», που σημαίνει τη Συμμαχία Βερολίνου και Μόσχας. Σε αυτό το σενάριο, η Γερμανία γίνεται ο κεντρικός διανομέας φυσικού αερίου στην Ευρώπη με τρομακτικές γεωπολιτικές αλλαγές, τις οποίες έχουμε ήδη πολλάκις αναλύσει από αυτές τις στήλες. Χώρες όπως της Βαλτικής, η Πολωνία, και άλλες, γίνονται σάντουιτς μεταξύ Γερμανίας - Ρωσίας, εξέλιξη που θα στρέψει τις υπό πίεση χώρες προς τις ΗΠΑ, που ήδη επανέρχονται γεωστρατηγικά και πιο έντονα στη Γηραιά Ήπειρο απ' ό,τι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όταν είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση ακόμη και αυτή η ύπαρξη του ΝΑΤΟ ένεκα της απουσίας της σοβιετικής απειλής.
Αυτό, άλλωστε, σημαίνει στρατηγική. Να φτιάχνεις εναλλακτικές επιλογές για την επίτευξη των στόχων σου. Ως εκ τούτου, όταν χαλά η μια επιλογή να στρέφεσαι προς την άλλη, χωρίς κόστος. Ή με το λιγότερο δυνατό κόστος. Μπορεί να είναι παγωμένες οι επιλογές του «South Stream» και του «Turkish Stream», αλλά η Ρωσία έχει άλλες στα σκαριά. Εν πάση περιπτώσει, η Συρία αρνήθηκε να υπογράψει τον αγωγό που ήθελαν Τουρκία και Κατάρ και υπέγραψε ένα «memorandum of understanding» για τον αγωγό από πλούσια κοιτάσματα του «Pars» στο Ιράν, ώς το Ιράκ και προς την ίδια τη Συρία για να είναι δυνατή από τα δικά της παράλια η τροφοδοσία της Ευρώπης.

Μια κίνηση που είχε τη στήριξη και της Μόσχας. Άλλωστε, η Συρία είχε άριστες σχέσεις με το Ιράν, το οποίο ανέκαθεν τη στήριζε. Από αυτό το σημείο άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη Συρία. Ο κύβος ερρίφθη. Ο Άσαντ και το καθεστώς του έπρεπε να βγουν από τη μέση. Το πιο εύκολο επιχείρημα, που ήταν και εμφανές και αληθές, ήταν ο αντιδημοκρατικός του χαρακτήρας. Γι' αυτό, άρχισε η επιδότηση της αντιπολίτευσης από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ στο πλαίσιο της δημιουργίας του στρατού της αντιπολίτευσης με τη στήριξη των ΗΠΑ και της Τουρκίας, η οποία προσδοκούσε να έχει ρόλο στην μετά Άσαντ εποχή, κάνοντας ακόμη ένα βήμα προς τον στρατηγικό της στόχο, που δεν είναι άλλος από την ανάδειξή της ως αδιαμφισβήτητης περιφερειακής δύναμης.

Από τη μια, το Ισραήλ βολευόταν από το εν εξελίξει σενάριο. Από την άλλη, όμως, δεν θα ήθελε να δει την Άγκυρα να αποκτά νέα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Και η Κύπρος μέσω δηλώσεων ημετέρων πολιτικών προσέβλεπε και προσβλέπει σε μια λύση ομοσπονδίας. Το δε κίνητρο, όπως λέγεται, είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Τουρκίας στο περιφερειακό σύστημα και στο φυσικό αέριο!
Η δύναμη της ISIS και ρωσική εμπλοκή
Το σκηνικό έγινε ακόμη πιο περίπλοκο με την εμφάνιση της ISIS, μιας σουνιτικής τρομοκρατικής οργάνωσης, που αποκτά με την πρακτική που εφαρμόζει, δηλαδή διά πυρός και σιδήρου, μεγάλη δύναμη αφού θέτει υπό τον έλεγχό της εδάφη του Ιράκ και της Συρίας, καθώς και πηγές πετρελαίου και νερού, πωλώντας στη μαύρη αγορά, με αποτέλεσμα να μπορεί να είναι αυτοχρηματοδοτούμενη. Ενώ η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία βολεύονταν αρχικά από την ISIS, καθότι ως σουνιτική οργάνωση θα ήταν δυνατό να κάνει ζημιά στο σιίτικο Ιράν, με την πάροδο του χρόνου, και ενώ γινόταν όλο και περισσότερο ανεξέλεγκτη, η ανησυχία της Σαουδικής Αραβίας μεγάλωνε.

Η ISIS έγινε «κράτος» και θέλει να εφαρμόσει αρχικά το περιφερειακό και εν συνεχεία το παγκόσμιο χαλιφάτο, ως απάντηση στη δυτική παγκοσμιοποίηση. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Δυναστεία της Σαουδικής Αραβίας φοβάται για το μέλλον της, αφού αποτελεί έναν από τους στόχους της ISIS υπό το πρόσχημα της διεύρυνσης του περιφερειακού χαλιφάτου. Το ίδιο λογικά θα έπρεπε να ανησυχεί και η Τουρκία, η οποία, όμως, τα βρίσκει με την ISIS στην εξής βάση: Αφενός αγοράζει φτηνό πετρέλαιο και αφετέρου κλείνει τα μάτια στα σύνορά της και έτσι, η ISIS τροφοδοτείται με πολεμικό υλικό.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ISIS και Τουρκία κτυπούν από κοινού τους Κούρδους, οι οποίοι με τη στήριξη των ΗΠΑ επιχειρούν να κάνουν τη βρόμικη δουλειά στο Κομπανί σε βάρος των μαχητών της ISIS. Και η Τουρκία μεταφέρει πρόσφυγες στην Ελλάδα και προς την Ευρώπη, εκβιάζει, εισπράττει αρχικά 3 δις ευρώ βοήθεια και συνδέει τα πέντε κεφάλαια τής ενταξιακής της πορείας με την τελική απόφαση για το προσφυγικό φορτώνοντας την αποτυχία στο όχι της Λευκωσίας.
Η εμπλοκή της Ρωσίας δεν ήταν τυχαία. Δεν είχε υποχρέωση να στηρίξει το καθεστώς Άσαντ από αλτρουισμό. Όφειλε, όμως, να υπερασπιστεί τα δικά της συμφέροντα. Ο αγωγός από το Ιράν στο Ιράκ και στη Συρία ήταν και δική της επιλογή. Άρα, εάν έπεφτε ο Άσαντ, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα υπερίσχυαν και ενεργειακά στην περιοχή. Συνεπώς, ο Άσαντ από την αρχή είχε ζυγίσει ορθά την κατάσταση. Εάν παραδιδόταν, ήταν τελειωμένος. Θα περνούσε από απόσπασμα.

Με την αντίσταση που προέβαλε, εκτιμούσε ότι, αργά ή γρήγορα, η Μόσχα θα επενέβαινε όταν θα κτυπούσε συναγερμός για τα συμφέροντά της, με τα οποία είχε συνταυτιστεί. Δεν ήταν μόνο το θέμα του φυσικού αερίου για τη Μόσχα. Ήταν και η Βάση της Ταρτούς, η μοναδική για τη Ρωσία στη Μεσόγειο. Ταυτοχρόνως, η Μόσχα είναι πρόδηλο ότι επανέρχεται γεωπολιτικά από την Κριμαία, μέσω του Καυκάσου στη Μέση Ανατολή, εκμεταλλευόμενη τα λάθη της πολιτικής των ΗΠΑ και των συμμάχων της, είτε είναι αραβικά κράτη είτε είναι ακόμη και αυτή η Ε.Ε., η οποία δεν έχει αξιόπιστη και συγκροτημένη κοινή εξωτερική πολιτική.

Εάν, πάντως, η Μόσχα επενέβαινε νωρίτερα, προ της κρίσης, εφοδιάζοντας τον Άσαντ με S-300 και άλλο στρατιωτικό υλικό, με αντάλλαγμα τα βήματα εκδημοκρατισμού, τα χειρότερα θα αποτρέπονταν. Ας το λάβουμε σοβαρά υπόψη. Διότι η Τουρκία θέλει το φυσικό αέριο της Κύπρου και της Ελλάδας και δεν θα διστάσει να το πράξει με όλα τα μέσα και τους τρόπους που διαθέτει. Λέξεις κλειδιά είναι: Αποτρεπτική ισχύς…
Το κόλπο της Τουρκίας και το ξύλο της αρκούδας
Τα στρατηγικά ελλείμματα της Ε.Ε. δεν της επιτρέπουν να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση αποτελεσματικά. Και αυτό αποτυπώθηκε στην έκτακτη Σύνοδο της περασμένης Δευτέρας, 7 του μήνα, με την Τουρκία να κομίζει μαζί της έναν κατάλογο αιτημάτων, χωρίς να έχει διάθεση για υποχωρήσεις. Η Σύνοδος ήταν ένα σεμινάριο διεκδίκησης εθνικών συμφερόντων και μια ακόμη νίκη του έθνους - κράτους επί του κοινοτισμού της Ε.Ε. και των θεωριών περί ολοκλήρωσης.

Είναι, δε, ενδεικτικός ο αυτοκρατορικός χαρακτήρας της Τουρκίας στα σαλόνια της Ε.Ε., που με εκβιαστικό τρόπο διεκδίκησε περισσότερα από τα 3 δις ευρώ, τα οποία είχε δεδομένα, την επιτάχυνση των διαδικασιών για την παραχώρηση βίζας στους πολίτες της ώς το τέλος Ιουνίου και το άνοιγμα των πέντε παγωμένων από την Κυπριακή Δημοκρατία κεφαλαίων (13 ασφάλεια, 15 ενέργεια, 26 παιδεία και πολιτισμός και τα 23 και 24 για τα θεμελιώδη δικαιώματα και τη δικαιοσύνη). Συν το θέμα της μετεγκατάστασης προσφύγων προς την Ευρώπη.
Η Τουρκία, μάλιστα, έθεσε με τέτοιο τρόπο το θέμα των κεφαλαίων, ώστε εάν η Κυπριακή Δημοκρατία ασκούσε βέτο, θα εθεωρείτο υπεύθυνη για την απουσία συμφωνίας και για το ότι:
1. Η ροή προσφύγων προς την Ελλάδα και τη λοιπή Ε.Ε. θα συνεχιζόταν, οπότε θα υπήρχε άλλοθι για τους Αυστριακούς να κρατήσουν τον δυτικό διάδρομο κλειστό.
2. Οι πρόσφυγες όχι μόνο θα αυξάνονταν, αλλά και θα παρέμεναν στην Ελλάδα προκαλώντας επιπρόσθετα από τα υφιστάμενα προβλήματα. Στην ουσία θα είχαμε μιαν αντιπαράθεση Κύπρου - Ελλάδας εάν η Λευκωσία ασκούσε βέτο και μιαν αντιπαράθεση με τους λοιπούς εταίρους. Προφανώς, η παρτίδα σώθηκε επί του παρόντος διότι δεν υπήρξε απόφαση και διότι η Ουγγαρία είχε μπλοκάρει τη φόρμουλα για μετεγκατάσταση προσφύγων από την Τουρκία.

Σε αυτό το σκηνικό βοηθά και μια φραστική διατύπωση για αναφορά στη διαδικασία ανοίγματος τουρκικών κεφαλαίων χωρίς ρητή μνεία στα πέντε εν λόγω κεφάλαια. Εάν θα υπάρξει τελική συμφωνία στο προσφυγικό θα το δούμε την προσεχή Πέμπτη. Όπως θα δούμε μέχρι ποιου σημείου θα πειστεί η Λευκωσία.

Ερώτημα: Όταν η Τουρκία γράφει κανονικά τους 28 στα παλιά της τα παπούτσια, εμάς θα σεβαστεί; Γιατί; Τι κόστος μπορεί να έχει; Και πώς θα πάμε σε Διεθνή Διάσκεψη για τα θέματα της Ασφάλειας και τις εγγυήσεις με πιθανότητες επιτυχίας, όταν θα έχουν προηγηθεί συμφωνίες επί των λοιπών πτυχών του Κυπριακού; Ποιος θα μας στηρίξει; Το πιο πιθανό, καθότι αδύναμοι, είναι να μας βάλουν εκ νέου το πιστόλι στον κρόταφο.
Και εάν τολμήσουμε ν' αντισταθούμε, θα μας απειλήσουν ότι θα φάμε... το ξύλο της αρκούδας από την Άγκυρα. Και οι λοιποί δρώντες και δη οι εταίροι μας, καθώς και οι Αμερικανοί, απλώς θα κοιτούν ψηλά.
Και θα μετρούν τ’ άστρα... Ας προσέχαμε λοιπόν. Και τα τονίζουμε αυτά, διότι είτε πριν από είτε κατά τη Διεθνή Διάσκεψη κανείς δεν πρέπει να έχει άλλοθι ως προς την αποδοχή απαράδεκτων θέσεων υπό το πρόσχημα των εκβιασμών. Σε αυτή, δε, την περίπτωση, δηλαδή ενός σκανδάλου στο Κυπριακό ή στην Ε.Ε., δεν θα ψάχνουμε τα αίτια στην όποια γυναίκα, όπως λένε οι Γάλλοι, ή στην Τουρκία και μόνο, αλλά και στην κοντόφθαλμη πολιτική μας ηγεσία. Και αυτή -ως ουσιαστικό- γένους θηλυκού είναι...
Ο Θεός να προσέχει τις γυναίκες και να βοηθήσει στην απαλλαγή μας από τους πολιτικά ελλιπείς και ανίκανους ως πηγή προβλημάτων και νέων περιπετειών.
Πηγή εφημ. Σημερινή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία θησαυρίζει από τους πρόσφυγες!
Πως λειτουργεί το κύκλωμα και ο “τιμοκατάλογος”!

Του Σ. Μπαλάσκα

Δεκάδες χιλιάδες οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που συνωστίζονται στη τουρκική χερσόνησο της Ερυθραίας, απέναντι από τη Χίο, ψάχνοντας τρόπο αγωνιωδώς να περάσουν στα ελληνικά νησιά. Επίσημα, γράφει σήμερα Κυριακή η Χουριέτ, ο αριθμός των καταγεγραμμένων Σύρων σε όλη την Τουρκία ανέρχεται στα 2.587.000 και μαζί με τους Αφγανούς, Ιρακινούς και Πακιστανούς ο αριθμός αυτός φτάνει τα τρία εκατομμύρια.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους είναι, λοιπόν, οι Σύροι, που συνωστίζονται στα παλιά σπίτια της συνοικίας του Μπασμανέ. Πολλοί και οι μετανάστες, Αφγανοί και Πακιστανοί οι περισσότεροι, που ζουν στα παράλια του Τσεσμέ, αυτοί σε παλιά εγκαταλειμμένα συγκροτήματα εξοχικών κατοικιών και ξενοδοχεία.

Όλοι τους περιμένουν τη στιγμή που ο μεταφορέας θα τους ανάψει το πράσινο φως της μετακίνησής τους στα ελληνικά νησιά. Όλοι ξέρουν πως μετά το πέρασμα ο δρόμος για τη Γερμανία είναι ανοικτός. Κι η Γερμανία για αυτούς τους ανθρώπους είναι κάτι σαν τον παράδεισο των μουσουλμάνων με τα ουρί. Παράδεισος με επίδομα 1.000 ευρώ ο καθένας, ακόμα και για κάθε νεογέννητο παιδί… Και… σπίτι δωρεάν, και άλλα πολλά που έντεχνα οι μεταφορείς τούς λένε πως θα βρουν αμέσως μετά το πέρασμα, σε μια διαδικασία λίγων μόλις ημερών μέχρι να πάνε στη Γερμανία. Μια μέρα στη Χίο ή στη Μυτιλήνη, άλλο λίγο, μια δυο μέρες στην Αθήνα και μετά πέρασμα με τραίνο στη Γερμανία…

Σαν τους δείχνεις στο κινητό φωτογραφίες από την κατάσταση στην Ελλάδα ή στην Ειδομένη απαντάνε πως όχι δεν είναι έτσι. Σε βλέπουν και περίεργα. Αυτούς, ο άνθρωπος τους, ο μεταφορέας που εμπιστεύονται και είναι εξαρτημένοι από αυτόν, τους είπε πως όλα είναι εύκολα μετά το ταξίδι. Εξάλλου τόσα λεφτά έχουν δώσει ήδη…

Ο μεταφορέας των προσφύγων, Τούρκος ή ομοεθνής τους που συνεργάζεται με τους αόρατους μεγαλοδουλεμπόρους, είναι κάτι ανάμεσα στον προ 30 ετών πλασιέ βιβλίων και το «βαποράκι» ναρκωτικών. Από σπίτι σε σπίτι, από μαγαζί σε μαγαζί, από πεζοδρόμιο σε πεζοδρόμιο κι από αλάνα σε αλάνα. Κάθε μέρα περνάν «πουλώντας» ταξίδια στη γη της επαγγελίας. Για πολλούς έχουν ανοίξει και καρτέλα. Πληρώνονται έναντι των ταξιδιών τους σε δόσεις. Πέντε-δέκα ευρώ την εβδομάδα μέχρι να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό.

Οι παλιές μέρες με τους Σύρους, κυρίως, πρόσφυγες με τα πολλά λεφτά είναι παρελθόν. Στην πλειονότητά τους οι άνθρωποι που περιμένουν να περάσουν είναι φτωχοί φυγάδες του πολέμου ή της ανέχειας. Άνθρωποι που θέλουν απλά να ζήσουν καλύτερα.

Δουλεύουν, οι περισσότεροι μαζεύουν χαρτί και μέταλλο από τα σκουπίδια και τα πουλάν σε εταιρείες ανακύκλωσης. Κι ότι κερδίζουν το ακουμπάνε στον μεταφορέα.

Εξαρτημένοι από τον μεταφορέα δεν μπορούν και δεν θέλουν να πιστέψουν ότι το όνειρο τους σταματά σε έναν λασπότοπο στην Ειδομένη, στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας.

Η ιεραρχία σήμερα

Στην κορυφή του κυκλώματος της διακίνησης ανθρώπων προς την Ελλάδα, σήμερα και μετά τις αλλαγές που επήλθαν στη διάρκεια των τελευταίων μηνών, αλλά και τα υπέρογκα κέρδη που κάποιοι εξασφάλισαν και που υπολογίζονται σε οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ, είναι οι κορυφαίοι της τουρκικής μαφίας. «Αν η τουρκική κυβέρνηση δεν ήθελε να κάνουμε τη δουλειά που κάνουμε εμείς δεν θα μπορούσαμε να περάσουμε στην Ελλάδα ούτε μύγα», είχε πει ένας από αυτούς στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τον περασμένο Δεκέμβριο, σε ένα άλλο ταξίδι στην τουρκική μεγαλούπολη της Σμύρνης. Οι περισσότεροι από αυτούς τους επικεφαλής, κάνουν αυτή τη δουλειά πάνω από 20 χρόνια.

Στην άλλη άκρη του δικτύου είναι οι τοπικοί παράγοντες. Αυτοί που διαθέτουν χώρους- ασφαλή περάσματα απ? όπου και ξεκινούν οι βάρκες. Είναι υπεύθυνοι να διατηρούν το πέρασμα καθαρό και ασφαλές και να εξασφαλίζουν είτε την εκπαίδευση κάποιου από τους μεταφερόμενους στον χειρισμό της βάρκας, είτε την εξασφάλιση κάποιου που έναντι καλού μεροκάματου θα μεταφέρει τη βάρκα στο νησί και θα επιστρέψει στη συνέχεια στη βάση.

Στο ενδιάμεσο των κορυφαίων και των τοπικών παραγόντων οι «ντίλερς» που μαζεύουν πελατεία και οι «μπάνκερς» οι οποίοι εισπράττουν τα κόμιστρα. Αυτοί και πληρώνουν όσους έχουν λαμβάνειν. Περίπου το 15-20% πληρώνεται σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες στη μεταφορά, ενώ το υπόλοιπο ποσό το παραλαμβάνει ο κορυφαίος του κυκλώματος. Αυτός πληρώνει και τους «μπανκερς». Περίπου 10 με 30 ευρώ για κάθε είσπραξη.

Και οι τιμές

Χαμηλές πλέον είναι οι τιμές για όσους περνάνε στα ελληνικά νησιά. Χαμηλές σε σχέση με αυτές που επικρατούσαν το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2015. Το πέρασμα με πλαστική βάρκα κοστίζει 300 με 350 ευρώ ο ενήλικας και 150 με 200 ευρώ το παιδί.

Για τους ελάχιστους έχοντες βέβαια υπάρχουν και οι VIP μεταφορές. Μεταφορά από ξηράς με πλαστά έγραφα κοστίζει περί τα 1.800 ευρώ. Αντίστοιχη μεταφορά με αεροπλάνο φτάνει και τα 10.000 ευρώ. Στα μισά, 5.000 ευρώ πέφτει η τιμή για μεταφορά με εμπορικό πλοίο. Η ίδια τιμή ισχύει και για μεταφορά στα νησιά με ταχύπλοο ή ιστιοφόρο. Τέλος VIP μεταφορά με jet ski είναι στα 8.000 ευρώ με οδηγό και στα 15.000 ευρώ χωρίς οδηγό- μιας και στο jet ski θα κατασχεθεί.

Πηγή ΑΠΕ -ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το παρασκήνιο και όσα προηγήθηκαν της γερμανικής παρέμβασης στη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης Δευτέρας αλλά και τη νέα μορφή που λαμβάνουν οι γερμανοτουρκικές σχέσεις με αφορμή την προσφυγική κρίση αποκαλύπτει δημοσίευμα της Die Welt.

Όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα, παρά το γεγονός ότι το Βερολίνο αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαμόρφωση των τουρκικών προτάσεων που παρουσιάστηκαν στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, η συμβολή της κ. Μέρκελ στην διαμόρφωση των κατευθυντήριων αρχών της συμφωνίας ήταν καθοριστική.

Το παρασκήνιο της σύσφιξης των σχέσεων Άγκυρας-Βερολίνου

Όπως αναφέρει η Die Welt, κατά τη διάρκεια της Συνόδου της περασμένης Δευτέρας, ερωτηθείσα από τους ομολόγους της αν παρενέβη παρασκηνιακά στη διαμόρφωση των τουρκικών προτάσεων, η κ. Μέρκελ σήκωσε τα χέρια και είπε ένα ξεκάθαρο «όχι»: «Η πρόταση προετοιμάστηκε αποκλειστικά από την τουρκική πλευρά», φέρεται να είπε.

Στην πραγματικότητα, η κ. Μέρκελ εδώ καιρό έβλεπε οι Βρυξέλλες δεν προχωρούσαν στο θέμα της διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης και αποφάσισε να εντείνει τις διπλωματικές της επαφές με την Άγκυρα στο παρασκήνιο.

Όπως αποκαλύπτει η Welt, η κ. Μέρκελ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ίδιο τον τούρκο πρέοδρο Τ. Ερντογάν τον περασμένο Σεπτέμβριο, ενώ στα μέσα Ιανουαρίου έστειλε τον συνεργάτη της Peter Altmaier στην Άγκυρα, κάτι που δεν γνώριζε ούτε το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στα τέλη Ιανουαρίου, τελικά η Tουρκία ξεκίνησε διαβουλεύσεις με το Βερολίνο για σειρά θεμάτων, κάτι για το οποίο μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα και στενοί σύμμαχοι όπως το Ισραήλ είχαν επιφυλάξεις. Στο πλαίσιο αυτών των διαβουλεύσεων υπεγράφησαν κάποιες συμφωνίες.

Η γερμανίδα καγκελάριος κλήθηκε και πάλι να παρέμβει και στο θέμα που είχε προκύψει με την καταπολέμηση των διακινητών στο Αιγαίο, επικοινωνόντας απευθείας με τον τούρκο πρωθυπουργό Α. Νταβούτογλου. Με δεδομένο ότι οι Τούρκοι δεν συμφωνούσαν με τους Έλληνες για κοινές περιπολίες στο Αιγαίο, η ίδια η Μέρκελ αποφάσισε να αναλάβει δράση και να πιέσει για νατοϊκή εμπλοκή.

Η συμβουλή του Σόιμπλε

Το επόμενο επεισόδιο της σύσφιξης των γερμανοτουρκικών σχέσεων τοποθετείται -σύμφωνα με τη Welt- στη διαδικασία έγκρισης του ψηφίσματος για τη γενοκτονία των Αρμενίων στο γερμανικό Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με τη Welt, υπήρξαν πολλές αντιδράσεις και επιφυλάξεις βουλευτών του κόμματος της γερμανίδας καγκελάριου (CDU) που έλεγαν στην Μέρκελ ότι η Άγκυρα κάνει ότι θέλει. Η ουσιαστική αντίδραση όμως ήρθε από τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε ο οποίος φέρεται να είπε στην κ. Μέρκελ τα εξής: «Ναι, πρέπει να αντιμετωπίσεις την Τουρκία, όποιο και αν είναι το τίμημα».

Το παρασκήνιο των Βρυξελλών

Η γερμανική εφημερίδα αναφέρεται και στο παρασκήνιο της Συνόδου Κορυφής και ειδικότερα στη συνάντηση που είχε η κ. Μέρκελ με τον τούρκο πρωθυπουργό Α. Νταβούτογλου και τον ολλανδό πρωθυπουργό Μ. Ρούτε μία μέρα πριν, στην τουρκική πρεσβεία στις Βρυξέλλες. Όπως αναφέρει, σε εκείνη τη συνάντηση καθορίστηκαν οι βασικές γραμμές των τουρκικών προτάσεων που προέβλεπαν η Τουρκία δεν θα δεχόταν μόνο οικονομικούς μετανάστες αλλά και πρόσφυγες και ότι η Ελλάδα θα αποδεχόταν ότι η Τουρκία είναι μια ασφαλής τρίτη χώρα.

Ακόμη και εντός του υπουργείου Εξωτερικών, κυκλοφορεί ευρέως η φήμη ότι η Μέρκελ βρίσκεται πίσω από τις τουρκικές προτάσεις, αναφέρει χαρακτηριστικά η Die Welt.

Σύμφωνα μάλιστα με τη γερμανική εφημερία, ο Α. Νταβούτογλου ήθελε αρχικά να συναντήσει μόνο την κ. Μέρκελ, αλλά εκείνη ζήτησε από τον ολλανδό πρωθυπουργό να συμμετάσχει έτσι ώστε να μην φανεί ότι επρόκειτο για γερμανο-τουρκική συνάντηση.

Άξονας Βερολίνου-Άγκυρας

Η Die Welt κάνει λόγο ακόμη για άξονα Βερολίνου-Άγκυρας, ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει πως Άγκυρα και Βρυξέλλες θα υποχρεωθούν σε ένα νέο σχέδιο μετεγκατάστασης. Με βάση τα σημερινά δεδομένα και τη συμφωνία της Συνόδου ο αριθμός των σύρων προσφύγων που θα φεύγουν από Τουρκία προς Ευρώπη θα αγγίζει μετά βίας τις 50.000. Για την Τουρκία ωστόσο ο αριθμός αυτός δεν είναι αρκετός.

Πηγή thecaller.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Ερντογάν ετοιμάζει νέες επιθέσεις εναντίον των Κούρδων

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε χθες το βράδυ μετά τη νέα βομβιστική επίθεση στο κέντρο της Αγκυρας ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις ενισχύουν την αποφασιστικότητα της χώρας του κατά της τρομοκρατίας.

«Το τουρκικό κράτος δεν θα υποχωρήσει ποτέ στο δικαίωμά του να υπερασπισθεί τον εαυτό του και τους πολίτες του», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ετοιμάζουν άμεσα νέες επιθέσεις εναντίον των Κούρδων στη νοτιοανατολική Τουρκία, καθώς πιστεύουν ότι πίσω από τη βομβιστική επίθεση βρίσκονται οι αντάρτες του PKK. Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση σοκ, αλλά υπάρχουν και οι δύσπιστοι που προβληματίζονται κάθε φορά που γίνονται παρόμοιες επιθέσεις, οι οποίες συμβαίνουν όταν η χώρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση…

«Τρομοκρατικές οργανώσεις που χάνουν τη μάχη απέναντι στις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας βάζουν ως στόχο αθώους πολίτες», είπε ο Ερντογάν προσθέτοντας ότι κατά το τελευταίο διάστημα η Τουρκία έχει γίνει στόχος τρομοκρατικών επιθέσεων εξαιτίας της αστάθειας που επικρατεί στην περιοχή.

Το βράδυ της Κυριακής Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, υπεύθυνη για την βομβιστική επίθεση φαίνεται να είναι το κουρδικό PKK ή μία οργάνωση συνεργαζόμενη με αυτό. Μέχρι το βράδυ της Κυριακής πάντως καμία οργάνωση δεν είχε αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση

Σημειώνουμε ότι την περασμένη Παρασκευή, η αμερικανική πρεσβεία στην Αγκυρα απηύθυνε μήνυμα προς τους Αμερικανούς πολίτες που βρίσκονται ή επισκέπτονται την Τουρκία, προειδοποιώντας για “πιθανή τρομοκρατική επίθεση” στην Αγκυρα με στόχο “κτίρια της τουρκικής κυβέρνησης και άλλα κτίρια” στην περιοχή Μπαχτσελίεβλερ, όπου πραγματοποιήθηκε η επίθεση της 17ης Φεβρουαρίου και κοντά στον τόπο της χθεσινής επίθεσης.

Ήταν η τρίτη πολύνεκρη επίθεση στην Τουρκία μέσα στο 2016:
Στα μέσα Φεβρουαρίου 30 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε βομβιστική επίθεση με στόχο στρατιωτικό κομβόι, πολύ κοντά σε κυβερνητικά κτίρια στην Άγκυρα. Την ευθύνη είχε αναλάβει η αυτονομιστική οργάνωση “Γεράκια του Κουρδιστάν” (ΤΑΚ), κάνοντας λόγο για αντίποινα στην πολιτική του προέδρου Ερντογάν και προειδοποιώντας μάλιστα ότι θα συνεχίσει τις επιθέσεις.
Τον περασμένο Ιανουάριο είχε γίνει μία ακόμη επίθεση αυτοκτονίας με θύματα δώδεκα Γερμανούς τουρίστες κοντά στο Μπλε Τζαμί της Κωνσταντινούπολης, ένα από τα πιο φημισμένα και πολυσύχναστα αξιοθέατα της Τουρκίας. Σύμφωνα με την εισαγγελία, την επίθεση αυτή είχε σχεδιάσει το Ισλαμικό Κράτος.

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΑΠΟ ΟΛΑΝΤ ΚΑΙ ΡΕΝΤΣΙ

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ απηύθυνε «προς τον τουρκικό λαό μήνυμα βαθιάς αλληλεγγύης, έπειτα από την άθλια επίθεση που έπληξε το κέντρο της Αγκυρας απόψε προκαλώντας μεγάλο αριθμό θυμάτων».

«Η Γαλλία βρίσκεται στο πλευρό της Τουρκίας για να συνεχίσει μαζί της τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας που κτυπά παντού και πρέπει να αντιμετωπισθεί με τη μεγαλύτερη δυνατή ενεργητικότητα», αναφέρεται στην ανακοίνωση της Γαλλικής Προεδρίας.

Από τη Ρώμη, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου για την επίθεση. Συλλυπητήρια απηύθυνε επίσης και στον πρόεδρο της Ακτής του Ελεφαντοστού για τη σημερινή επίθεση στο θέρετρο Γκραν Μπασάμ.

«Οι τρομοκράτες πρέπει να καταλάβουν ότι όσο αιματηρό και να είναι το μίσος τους, δεν θα καταφέρουν να μας κάμψουν και να μας αποσταθεροποιήσουν. Η απάντηση και η καταδίκη της διεθνούς κοινότητας θα είναι αυστηρές, ομόφωνες και αποφασιστικές», αναφέρεται στην ανακοίνωση του Ματέο Ρέντσι.

Δικαστήριο διέταξε απαγόρευση πρόσβασης στο Facebook, στο Twitter

Δικαστήριο της Αγκυρας διέταξε απαγόρευση πρόσβασης στο Facebook, στο Twitter και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μετά την ανάρτηση οπτικού υλικού από το σημείο της βομβιστικής επίθεσης στην τουρκική πρωτεύουσα, μετέδωσαν τα τηλεοπτικά δίκτυα CNN Turk και NTV. Πολλοί χρήστες ανέφεραν δυσκολία πρόσβασης στις ιστοσελίδες. Οι τουρκικές αρχές απέκλεισαν πέρυσι την πρόσβαση στο Twitter έπειτα από την ανάρτηση φωτογραφιών τούρκου εισαγγελέα, ο οποίος εκρατείτο υπό την απειλή όπλου από μέλη ακροαριστερής οργάνωσης.

Πηγή MIgnatiou
Πληροφορίες από ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ, REUTERS, ΑΠΕ-ΜΠΕ, Άγκυρα, Turkey



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ευρωπαϊκό μπάχαλο στο προσφυγικό! 
Ο καθένας λέει και κάνει ό,τι θέλει!

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Ο καθένας λέει ότι θέλει,ζητάει ότι τον συμφέρει και όπως φαίνεται θα κάνει ότι του …καπνίσει. Το προσφυγικό έχει αποσυντονίσει την Ευρώπη και απειλεί να διαλύσει πρόωρα της ΕΕ.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Δημόσιας Βουλγαρικής Τηλεόρασης (BNT) η Βουλγαρία συνέδεσε την υποστήριξή της σε μια τελική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για τον περιορισμό της ροής μεταναστών στην Ευρώπη, με το να της αναγνωριστεί το δικαίωμα να στέλνει (και η Βουλγαρία) παράτυπους μετανάστες πίσω στην Τουρκία.

Η Βουλγαρία, η οποία έχει θαλάσσια και χερσαία σύνορα με την Τουρκία, ζητάει ο όρος της επανεισδοχής παράτυπων μεταναστών από τα ελληνικά νησιά, πίσω στην Τουρκία, που προβλέπεται στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, να ισχύσει και για τους μετανάστες που θα περνούν από την Τουρκία στη Βουλγαρία.

Η ΒΝΤ αναφέρθηκε σε δηλώσεις του πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ ότι απέστειλε επιστολή στην Επιτροπή, το Ευρωκοινοβούλιο και του Συμβούλιο, με την οποία ξεκαθαρίζει τη θέση της Βουλγαρίας ενόψει της συνόδου ΕΕ-Τουρκίας για το μεταναστευτικό, στις 17 και 18 Μαρτίου.

Η επιστολή αναφέρει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ότι αν ο όρος της επανεισδοχής ισχύσει μόνο για τους παράτυπους μετανάστες που φθάνουν από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά, ελλοχεύει ο κίνδυνος, οι μετανάστες να επιλέξουν μια εναλλακτική διαδρομή μέσω Βουλγαρίας, προκειμένου να αποφύγουν την επιστροφή τους στην Τουρκία.

Και δεν είναι μόνο αυτά που αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη ολόκληρη έχει γίνει ένα …μπάχαλο που δεν ξέρεις πλέον τη θα ξημερώσει:
Ο Spiegel λέει ότι τα 2 διασωστικά Γερμανικά που περιπολούν για Frontex πήραν ΕΝΤΟΛΗ να ΜΗΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ στην Τουρκία.

Αντίθετα η εντολή είναι να τους μεταφέρουν στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ

● Ο Βούλγαρος Πρωθυπουργός στέλνει επιστολή στις Βρυξέλλες και ζητάει φρούρηση όχι μόνο των Ελληνο-Τουρκικών συνόρων αλλά και Τουρκο-Βουλγαρικών! !!

● οι Τούρκοι λένε ότι “μπορούμε να σπάσουμε την λαθραία διακίνηση μεταναστών σε 10 μέρες το ΠΟΛΥ... αν συμφωνήσει η ΕΕ στα όσα ζητάει η Τουρκία”!!

● Η Σουηδία προσφεύγει εναντίον της Γερμανίας.. έχει 700 μη επιλέξιμους για άσυλο που πρώτη φορά καταγράφηκαν στη Γερμανία.
Ζητάει λοιπόν σύμφωνα με το Δουβλίνο ΙΙ να τους επιστρέψει στην Γερμανία η οποία ΔΕΝ τους δέχεται.

Δηλαδή η Γερμανία έδειξε ανθρωπισμό δεχόμενοι 800.000 πρόσφυγες και μετά με προσωρινά χαρτιά τους έστειλε στις υπολοιπες χώρες…

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην τελευταία συνάντηση Κίσινγκερ – Πούτιν στη Μόσχα, ο πρώτος παρέδωσε στον δεύτερο, για άλλη μια φορά, ένα σχέδιο για μια “νέα παγκόσμια τάξη”. Αλλά αν κρίνουμε από τις γεωπολιτικές συγκυρίες, μάλλον θα πρέπει να ήταν το τελευταίο...

Ανάλυση: FAP News
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Ο γερμανοθρεμμένος Χάινριχ Κίσινγκερ (που στην Αμερική τον μετονόμασαν σε Χένρι Κίσιντζερ) είναι ένας από τους “δεινόσαυρους” της αμερικανικής πολιτικής. Είναι επίσης ένας από εκείνους που έπαιξαν ενεργό ρόλο στην καταστροφή της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν το πρόσωπο που είχε καταβάλει μακροχρόνιες προσπάθειες, με στόχο να απομακρυνθεί επιτέλους η Κίνα από την ΕΣΣΔ, με αποτέλεσμα να αποδυναμωθεί η δεύτερη.

Ο Κίσιντζερ είναι ένας κατά φαντασίαν πατριώτης, που έθεσε εαυτόν στο βωμό της νίκης του “ψυχρού πολέμου”. Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του, δεν εγκατέλειψε τη μάχη που έδινε σε όλη του τη ζωή, αλλά αντίθετα εξακολούθησε να αγωνίζεται για να εξαλείψει τα απομεινάρια της σοβιετικής αυτοκρατορίας.

Πριν από τέσσερα χρόνια, κάνοντας λόγο για τα “τύμπανα του πολέμου”, τα οποία ήδη είχαν αρχίσει να ακούγονται, είπε:

“Ο επικείμενος πόλεμος θα είναι τόσο φοβερός, που μόνο μία υπερδύναμη μπορεί να τον κερδίσει, και αυτή η υπερδύναμη είμαστε εμείς. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η ΕΕ βιάζεται τόσο πολύ να δημιουργήσει την υπερδύναμη, διότι γνωρίζει τι έρχεται, και για να επιβιώσει, η Ευρώπη θα πρέπει να είναι ένα ενιαίο κράτος. Αυτή η επιτακτική ανάγκη μου λέει ότι γνωρίζει τι πρέπει να περιμένει από εμάς. Χρόνια οραματιζόμουν αυτή την ευχάριστη στιγμή. Από τις στάχτες θα οικοδομήσουμε μια νέα κοινωνία. Θα απομείνει μόνο μία υπερδύναμη, και τελικά ο νικητής δεν θα είναι άλλος από την παγκόσμια κυβέρνηση. Μην ξεχνάτε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τα καλύτερα όπλα, τα οποία δεν διαθέτει καμία άλλη χώρα, και εμείς θα φανερώσουμε τα όπλα αυτά στον κόσμο, όταν θα έρθει η κατάλληλη στιγμή”. (Χένρι Κίσιντζερ, Ιανουάριος 2012).

Στις 20 Ιανουαρίου 2012, o “γερόλυκος” έφθασε στη Μόσχα, με σκοπό να παραδώσει στον Βλαντίμιρ Πούτιν ένα τελεσίγραφο και μια “φιλική συμβουλή”: να μην θέσει και πάλι υποψηφιότητα για πρόεδρος της Ρωσίας. Υπονοούσε ότι, διαφορετικά, οι ΗΠΑ θα αφανίσουν τη Ρωσία, και αυτό φάνηκε καθαρά όταν δήλωσε: “Η τρίτη θητεία του Βλαντίμιρ Πούτιν θα ισοδυναμεί με έναν πόλεμο, που η Ρωσία θα χάσει”.

Ένας σημαντικός προσκεκλημένος

Πάνε τέσερα χρόνια από τότε που το δήλωσε αυτό ο Κίσιντζερ… Στις 3 Φεβρουαρίου 2016, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν δέχθηκε τον πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ στην κατοικία του, το γνωστό Νόβο-Ογκαριόβο, σ’ ένα προάστιο της Μόσχας. Όπως και στην προηγούμενη συνάντησή τους, αυτά που συζήτησαν δεν έγιναν γνωστά. Ήταν σαφές, ωστόσο, ότι ο Κίσιντζερ ήρθε στη Μόσχα για πολύ σημαντικούς λόγους, τους οποίους δεν ήταν δυνατόν να εμπιστευθεί ούτε στην Βικτόρια Νούλαντ, ούτε στον Μπαράκ Ομπάμα.

Οι επισκέψεις του Χένρι Κίσιντζερ στη Μόσχα έχουν γίνει πρόσφατα αρκετά συχνές. Ήρθε δύο φορές το 2013 (άνοιξη και φθινόπωρο), πιθανότατα στα πλαίσια μιας προσπάθειας να πείσει τη Ρωσία να αποσυρθεί από την Ουκρανία.

Ο ισχυρισμός του ίδιου και των κύκλων του, ότι είναι μέλος (της φατρίας) των Ροκφέλερ συχνά αγνοείται από την κορυφή της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ, γεγονός το οποίο ευθύνεται για αρκετές γεωπολιτικές ήττες της Ουάσιγκτον. Ο Χένρι Κίσιντζερ δεν παύει ποτέ να μας υπενθυμίζει ότι το κλειδί για την αμερικανική κυριαρχία στον κόσμο είναι η διχόνοια της Ευρασίας. Η μεγαλύτερη ήττα της Ουάσιγκτον ήταν η δημιουργία μιας πολιτικής και οικονομικής συμμαχίας μεταξύ Πεκίνου και Μόσχας. Η δε άνοδος του Βερολίνου θα σημάνει την πλήρη αναίρεση της τελευταίας νίκης της αμερικανικής διπλωματίας και θα οδηγήσει σε μια κατάσταση ραγδαίας μείωσης του πολιτικού εκτοπίσματος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αλλά αυτές οι δυνάμεις θα είναι σύντομα σε θέση να καταλάβουν τον Λευκό Οίκο, και θα έρθει τότε η ώρα να μιλήσουμε για το μέλλον, το μέλλον στο οποίο η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναγκαστούν να ζήσουν.

Ο "Νέος Κόσμος" του Κίσιντζερ

Αμέσως μετά την επιστροφή του στην Αμερική, ο Χένρι Κίσιντζερ κάθισε και έγραψε ένα μονόστηλο για το περιοδικό “The National Interest” (“Το Εθνικό Συμφέρον”), στο οποίο περιέγραψε το όραμά του για το μέλλον του κόσμου. Τα πιο σημαντικά σημεία του άρθρου είναι τα εξής:

Πρώτον, η σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας είναι ίσως ακόμη χειρότερη σήμερα από ό, τι ήταν πριν από το τέλος του ψυχρού πολέμου. Ο Κίσιντζερ παρέθεσε κάποιες απόψεις ειδικών στις σχέσεις των δύο χωρών, σύμφωνα με τις οποίες η Μόσχα και η Ουάσινγκτον έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση αντιπαράθεσης και θεωρείται απίθανο ότι θα μπορέσουν να συνεργαστούν αποτελεσματικά σε θέματα παγκόσμιας τάξης. 
Δεύτερον, τόνισε ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ πρέπει να συνεργαστούν. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι δύο χώρες θα πρέπει να συνεργαστούν βάσει ενός είδους εταιρικής σχέσης, η οποία θα καθορίζει τους ρόλους τους οποίους θα παίξει η κάθε χώρα στη διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας τάξης, αλλά θα πρέπει επίσης να αναζητήσουν τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η συντονισμένη προσέγγισή τους προς αυτή την κατεύθυνση.

Στο ίδιο άρθρο του, ο Κίσιντζερ υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα πρέπει να συνεργαστούν, όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με άλλα κράτη. Η αστάθεια που επικρατεί στον κόσμο σήμερα είναι, λέει, άνευ προηγουμένου. Οι απειλές, σύμφωνα με τον ίδιο, εμφανίζονται λόγω της καταστροφής της κρατικής εξουσίας και του αυξανόμενου αριθμού ανεξέλεγκτων εδαφών. Προβλήματα αυτού του μεγέθους δεν είναι δυνατόν να λυθούν από μία χώρα, οπότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να εξακολουθήσουν να συνεργάζονται με τη Ρωσία και άλλες παγκόσμιες δυνάμεις.

Ο Χένρι Κίσιντζερ δεν παρέλειψε να αναφέρει την Ουκρανία, η οποία, κατά τη γνώμη του, πρέπει να γίνει “γέφυρα” μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, και όχι ένα “φυλάκιο” του ενός από τα δύο μπλοκ. Επίσης, ο βετεράνος διπλωμάτης τόνισε ότι εάν οι ΗΠΑ και η Ρωσία συνεργάζονταν στη Συρία, μαζί με άλλες μεγάλες δυνάμεις, θα ήταν σε θέση να δημιουργήσουν ένα μοντέλο για μια ειρηνική διευθέτηση της σύγκρουσης, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά πιθανώς και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η Ουάσιγκτον και η Μόσχα συνεργάστηκαν μόνο σποραδικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος, γεγονός το οποίο δεν αποτελεί έκπληξη, αφού οι συζητήσεις έγιναν εκτός του συμφωνηθέντος στρατηγικού πλαισίου. Ως εκ τούτου – τόνισε ο Κίσιντζερ στο άρθρο του – είναι απαραίτητο να εκλαμβάνεται η Ρωσία ως αναπόσπαστο στοιχείο κάθε νέας παγκόσμιας ισορροπίας, και όχι μόνο ως απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ξεχασμένη υπερδύναμη

Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το διπλωματικό λεξιλόγιο της πολιτικής και να εξετάσουμε το πρόβλημα από απόσταση κάποιου ύψους. Πώς προσεγγίζουν οι Η.Π.Α. (εν προκειμένω ο Χένρι Κίσιντζερ) την επίλυση προβλημάτων στο υψηλότερο επίπεδο, δηλαδή, το στρατηγικό;

Το πρώτο πράγμα που θα μας κάνει εντύπωση είναι το εξής:

Κανείς στην Αμερική (ούτε καν ο Κίσιντζερ) δεν αμφιβάλλει ότι το μέλλον του κόσμου, ανά πάσα στιγμή, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει τη Ρωσία και, ενδεχομένως, ορισμένες άλλες μεγάλες χώρες.

Έχει αλλάξει η ρητορική τα τελευταία τέσσερα χρόνια; Πάει καιρός που ξεχάστηκε η έννοια της μίας και μοναδικής παγκόσμιας ηγεμονίας, η οποία τα τελευταία 20 χρόνια ήταν οι ΗΠΑ. Ξεχάστηκαν επίσης η “παγκόσμια κυβέρνηση” (δηλαδή η αμερικανική) και ο “ισχυρότερος στρατός” με τα “πιο σύγχρονα όπλα”.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ρωσικό “δικαίωμα του αποφασίζειν” δεν οφειλόταν στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν ευέλικτες, αλλά επειδή τα γεγονότα των τελευταίων ετών, τα επιτεύγματα και οι προσπάθειες της ηγεσίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας ανάγκασαν την Ουάσιγκτον να επανεξετάσει τις απόψεις της και να κάνει παραχωρήσεις.

Ένας σημαντικός δείκτης αυτής της μεταστροφής είναι η επιθυμία των πρώην “κοσμοκρατόρων” να μοιραστούν το βάρος της ευθύνης για την Ουκρανία με τη Μόσχα, και να το επιστρέψουν σε μια προηγούμενη περίοδο κυριαρχίας, όταν η περιοχή ήταν η γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης και της Ρωσίας. Στην πραγματικότητα, αυτό που παρατηρούμε σήμερα είναι ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να υποχωρήσουν και να χάσουν ακόμη και το ήμισυ της επιρροής τους, μέχρι να χάσουν τα πάντα.

Το ίδιο πράγμα παρατηρούμε και στην περίπτωση της Συρίας. Πριν από έξι μήνες, όλα έδειχναν ότι οι μέρες του καθεστώτος Άσαντ ήταν μετρημένες, και ότι ολόκληρη η Μέση Ανατολή θα παρέμενε, όχι μόνο ένας μόνιμος πόνος για την Ευρώπη και τη Ρωσία, αλλά και σε πλήρη τροχιά της πολιτικής εξουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Έξι μήνες αργότερα, βλέπουμε να έχει συντελεστεί μια κοσμογονική αλλαγή. Ένα “φυλάκιο” των Η.Π.Α., η Σαουδική Αραβία, είναι στα πρόθυρα της ήττας κατά κράτος. Ενώ ένα άλλο “φυλάκιο”, η Τουρκία, βρέθηκε στην ίδια κατάσταση που βρισκόταν η Ουκρανία πριν από δύο χρόνια, και είναι έτοιμη να καταρρεύσει. Την ίδια στιγμή, η Ρωσία και το Ιράν αυξάνουν την παρουσία και την επιρροή τους με αλματώδη ρυθμό στη Μέση Ανατολή, απειλώντας στο μεσοπρόθεσμο διάστημα να πετάξουν τις Η.Π.Α. εντελώς από αυτήν την στρατηγικής σημασίας περιοχή.

Αλλά διά στόματος Χένρι Κίσιντζερ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει προφανώς πληροφορηθεί και για την πρότασή τους που αφορά στην “διαίρεση” της περιοχής. Και αυτή η “διαίρεση” (σύμφωνα με την αμερικανική πολιτική ελίτ) θα πρέπει να αποτελέσει  “πρότυπο” για παρόμοιες συμφωνίες και σε άλλες περιοχές της Ευρασίας.

Η γέφυραμέσω Αλάσκας

Τι τους απάντησε ο πρόεδρος της Ρωσίας; Νομίζω ότι τους είπε πως θα το σκεφτεί για άλλα τέσσερα χρόνια. Mετά το πέρας των οποίων θα είναι σε θέση να προτείνει στον Χένρι Κίσιντζερ, ή σε κάποιον άλλον, να γίνει η Αλάσκα μια “γέφυρα” μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής. Επίσης θα υποσχεθεί να εξετάσει τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον και άλλων μεγάλων δυνάμεων στην Ευρώπη.

Αν όμως αυτοί δεν είναι ικανοποιημένοι με την αμερικανική πολιτική ελίτ, θα πρέπει να περιμένουν την επόμενη προσφορά, η οποία αναμένεται σε τέσσερα χρόνια.

Αλλά κάτι μου λέει ότι, αν επιλέξουν να περιμένουν, θα είναι ακόμη χειρότερα για αυτούς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου