Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Φεβ 2016

Οι Αμερικανοί υποτίμησαν σοβαρά την αποφασιστικότητα των Ρώσων και την προθυμία τους να δράσουν προκειμένου να αποτρέψουν εκείνο το οποίο απειλούσαν ότι θα κάνουν οι ΗΠΑ 

Του Alexander Mercouris για το Russia Insider   
Απόδοση:"Ας Μιλήσουμε Επιτέλους"!

Ο Αλεξάντερ Γιακοβένκο, ο Ρώσος πρέσβης στη Βρετανία, έριξε μια “βόμβα” σε πρόσφατο άρθρο του, αλλά ελάχιστοι την αντιλήφθηκαν. Σε ανάλυσή του στην έντυπη έκδοση της λονδρέζικης εφημερίδας Evening Standard  (βλέπε όλο το άρθρο του στο «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!» ), όπου υπεραμύνθηκε της ρωσικής πολιτικής στη Συρία, ο πρέσβης έκανε την εξής απίστευτη αποκάλυψη:

“Το περασμένο καλοκαίρι μας έλεγαν οι εταίροι των Δυτικών χωρών, ότι τον Οκτώβριο η Δαμασκός θα παραδινόταν στο Iσλαμικό Κράτος.
Αυτό  σχεδίαζαν να κάνουν. Τα επόμενα σχέδιά τους δεν τα γνωρίζουμε. Πιθανώς,  είχαν βρει κάποιους τρόπους να βγάλουν τους εξτρεμιστές ασπροπρόσωπους και να αποδεχθούν το κράτος τους, ένα σουνιτικό μόρφωμα, του οποίου τα σύνορα θα ήταν κάπου ανάμεσα στο Ιράκ και τη Συρία”.

Το καλοκαίρι, τότε δηλαδή που οι Ρώσοι είχαν αυτή την έγκυρη πληροφορία από Δυτικούς, σύμφωνα με τον Γιακοβένκο, ήταν η εποχή που οι ΗΠΑ συζητούσαν με την Τουρκία και την Ιορδανία για τη δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων και την κατασκευή ασφαλών καταφυγίων στη Συρία.

Σε προηγούμενο άρθρο μου  στο ιστολόγιο Russia Insider, είχα αναλύσει τους λόγους για τους οποίους ο όρος “ζώνη απαγόρευσης πτήσεων” είναι σήμερα ένας ευφημισμός για μια αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ κατά της Συρίας.

Συνεπώς, αυτό που σαφώς εννοεί ο Γιακοβένκο είναι ότι οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να ξεκινήσουν βομβαρδισμούς το καλοκαίρι, για να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Συρίας, έχοντας πλήρη γνώση του ότι αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την τελική επικράτηση του Ισλαμικού Κράτους τον Οκτώβριο και την κατάληψη της Δαμασκού από τους τρομοκράτες.

Σε άρθρο που είχε προηγουμένως δημοσιευθεί στο Russia Insider, καταδείχθηκαν οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους η Ρωσία παρενέβη στη Συρία. Ο κύριος λόγος ήταν η πρόθεση της Ρωσίας να προλάβει την ανακήρυξη μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, δηλαδή την έναρξη μιας εκστρατείας βομβαρδισμών με στόχο την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης.

Το γεγονός ότι ο Γιακοβένκο αναφέρει ότι οι Αμερικανοί είπαν στους Ρώσους ότι η στρατιωτική εισβολή τους θα οδηγούσε στην κατάληψη της Δαμασκού από το  Ισλαμικό Κράτος μέχρι τον Οκτώβριο εξηγεί τους λόγους, για τους οποίους οι Ρώσοι θεωρούν ότι έπρεπε να ενεργήσουν με τον τρόπο που ενήργησαν.

Στο σημείο αυτό θα γίνω ο δικηγόρος του διαβόλου και θα αναρωτηθώ: Λέει την αλήθεια ο Γιακοβένκο;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν είναι το γεγονός ότι ούτε η βρετανική ούτε η αμερικανική κυβέρνηση διέψευσαν αυτό που αποκάλυψε ο Ρώσος διπλωμάτης. Αυτό, βέβαια, ίσως και να μην είναι αρκετό για να πείσει τον κάθε δύσπιστο. Ωστόσο, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και των ΗΠΑ θεωρούν ότι, μετά από την εκρηκτική δήλωση του Γιακοβένκο, μια διάψευσή της απλώς θα της έδινε ακόμη μεγαλύτερη δημοσιότητα. Η καλύτερη, επομένως, προσέγγιση για τους Αγγλοαμερικανούς είναι η σιωπή. Αν αυτό ισχύει, τότε το γεγονός ότι η “βόμβα” που έριξε ο Γιακοβένκο έχει αγνοηθεί παντελώς αποδεικνύει ότι η προσέγγιση αυτή βρήκε τον στόχο της.

Ο δικηγόρος του διαβόλου ίσως να έθετε και ένα δεύτερο ερώτημα: Είναι ο Γιακοβένκο σε θέση να γνωρίζει τις λεπτομέρειες συζητήσεων που έλαβαν χώρα το καλοκαίρι μεταξύ Ρώσων και Δυτικών δυνάμεων, όπως ο ίδιος λέει;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι σχεδόν σίγουρα “ναι”. Αν και το Λονδίνο δεν είναι πλέον η πιο κομβικής σημασίας διπλωματική απόσπαση στη Δυτική Ευρώπη για έναν Ρώσο πρέσβη, παραμένει μια σημαντική απόσπαση, και κάθε υπάλληλος που διορίζεται πρεσβευτής της Ρωσίας στη Βρετανία είναι εξ ορισμού ένας ανώτερος αξιωματούχος, για τον οποίο η Μόσχα φροντίζει να είναι άρτια ενημερωμένος. Και εάν υπήρξαν συζητήσεις του είδους που ανέφερε ο Γιακοβένκο, θα πρέπει να θεωρείται απόλυτα βέβαιο ότι του έγινε πλήρης ενημέρωση.

Τα όσα δήλωσε ο Ρώσος διπλωμάτης έχουν επίσης πλήρη ταύτιση με όσα ήδη γνωρίζουμε. Το καλοκαίρι, έχοντας μόλις καταλάβει την Παλμύρα, το Ισλαμικό Κράτος ήταν σε πλήρη “φόρμα”, γεγονός που καθιστά πιθανό το σενάριο του να έφθανε στη Δαμασκό μέχρι το φθινόπωρο. Εν τω μεταξύ, ο Συριακός Στρατός είχε σε εκείνη ακριβώς τη φάση υποστεί μια σειρά από βαριές ήττες, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να αποχωρήσει από την επαρχία Ιντλίμπ.

Δεδομένων όλων αυτών, και με φόντο τις συζητήσεις των Αγγλοαμερικανών γύρω από μια πιθανή αεροπορική επιδρομή εναντίον της Συρίας, δεν είναι απίθανο κάποιοι Αμερικανοί να είπαν στους Ρώσους από το καλοκαίρι ότι το Ισλαμικό Κράτος θα κατακτούσε τη Δαμασκό μέχρι τον Οκτώβριο. Όσο για τις συζητήσεις των ΗΠΑ σχετικά με τη δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων και την κατασκευή ασφαλών καταφυγίων, δεν υπήρχε τίποτα το μυστικό για τα σχέδια αυτά, αφού τα παραδέχονταν ανοιχτά.

Για ποιον λόγο, όμως, είπαν οι Αμερικανοί  στους Ρώσους ότι ανέμεναν την άλωση της Δαμασκού από το Ισλαμικό Κράτος μέχρι τον Οκτώβριο;

Αυτό δεν είναι και τόσο δύσκολο να το μαντέψει κανείς. Κανείς, στις αρχές του καλοκαιριού, δεν πίστευε πως υπήρχε οποιαδήποτε πιθανότητα να επέμβουν οι Ρώσοι στρατιωτικά στη Συρία. Οπότε οι Αμερικανοί ίσως να σκέφτηκαν ότι δεν διακινδύνευαν τίποτε εάν μιλούσαν στους Ρώσους για τα στρατιωτικά σχέδιά τους και για τις επιπτώσεις που θα είχαν αυτά τα σχέδια.

Αυτό που ίσως ήλπιζαν οι ΗΠΑ ήταν ότι η απειλή μιας αεροπορικής επιδρομής που θα οδηγούσε στην κατάληψη της Δαμασκού από το Ισλαμικό Κράτος θα τρομοκρατούσε τη Μόσχα και θα έπειθε τους Ρώσους να αναγκάσουν τον Άσαντ να παραιτηθεί. Αυτός ήταν και ο στόχος των ΗΠΑ από την αρχή.

Αν αυτό ισχύει, τότε οι Αμερικανοί υποτίμησαν σοβαρά την αποφασιστικότητα των Ρώσων και την προθυμία τους να δράσουν προκειμένου να αποτρέψουν εκείνο το οποίο απειλούσαν ότι θα κάνουν οι ΗΠΑ.

Εν κατακλείδι, η αποκάλυψη του Γιακοβένκο έχει πλήρη λογική βάση, οπότε είναι αληθινή. Και αυτό που αποδεικνύει είναι το πόσο απερίσκεπτοι έχουν γίνει οι Αμερικανοί σε ό,τι αφορά την πολιτική τους στο συριακό ζήτημα. Την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ προσποιούνταν ότι προσπαθούσαν να εξολοθρεύσουν το Ισλαμικό Κράτος, στην πραγματικότητα προετοίμαζαν τα βήματα εκείνα που ήταν βέβαιοι ότι θα διευκολύναν την τελική επικράτησή του.

Ακόμη και αν αυτό το νοούσαν μόνο ως μέρος ενός διπλωματικού παιχνιδιού, ήταν κάτι εντελώς απαράδεκτο. Φαντάζεστε πόσο προδομένες θα ένιωθαν οι οικογένειες των Αμερικανών που έγιναν θύματα της τρομοκρατίας των τζιχαντιστών, αν μάθαιναν ποτέ για όλα αυτά; Ούτε είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την κατάπληξη και τις αντεγκλήσεις στην Ουάσιγκτον, όταν οι Ρώσοι, εντελώς απροσδόκητα, έστρεψαν 180 μοίρες την κάννη της στρατηγικής των ΗΠΑ που τους σημάδευε, παρεμβαίνοντας στη Συρία με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε.

Και οι κάτοικοι της Δαμασκού, που γλίτωσαν τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και την άλωσή τους από το Ισλαμικό Κράτος, αλλά και οι λαοί της Ευρώπης, οι οποίοι θα αντιμετώπιζαν μια πολύ μεγαλύτερη κοσμοπλημμύρα λαθρομεταναστών, αν πραγματοποιούσαν οι Αμερικανοί όσα είπαν στους Ρώσους, έχουν κάθε λόγο να είναι ευγνώμονες στους Ρώσους, επειδή φρόντισαν έγκαιρα να ανατρέψουν τα σχέδια της Ουάσιγκτον και να μην αιματοκυλιστεί για άλλη μια φορά ο κόσμος.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ελληνική κυριαρχία στην περιοχή κινδυνεύει να τεθεί υπό μόνιμη αμφισβήτηση λόγω των συνεχών σφαλμάτων

Ο «εθνικά υπερήφανος» κ. Τσίπρας αρχικά είχε σχεδιάσει να πετάξει προς το Ιράν, με μία στάση στη Ρόδο για ανεφοδιασμό του κυβερνητικού αεροσκάφους. Η Τουρκία τού απαγόρευσε να σταθμεύσει στη Ρόδο, την οποία θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένη. Ο πρωθυπουργός, δυστυχώς, αποδέχθηκε την τουρκική απαγόρευση και δεν ανεφοδιάστηκε στη Ρόδο. Έδωσε λανθασμένα μηνύματα υποχωρητικότητας στην Τουρκία.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποδέχθηκε την εξαίρεση της Δωδεκανήσου από τις περιπολίες των πλοίων του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών. ΝΑΤΟ και Ελλάδα υποχώρησαν μπροστά στις τουρκικές απαιτήσεις.

Δύο φορές μέσα σε λίγες ημέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. συναίνεσε στο «γκριζάρισμα» των Δωδεκανήσων. Η ελληνική κυριαρχία στην περιοχή κινδυνεύει να τεθεί υπό μόνιμη αμφισβήτηση λόγω της τουρκικής δολιότητας και των ελληνικών σφαλμάτων. Θυμίζω την αποχώρηση της ελληνικής σημαίας από τα Ιμια του δωδεκανησιακού συμπλέγματος το 1996, υπό την εκσυγχρονιστική πρωθυπουργία του Κώστα Σημίτη. Υπογραμμίζω επίσης την εμμονή της Αγκυρας στην ανακίνηση μειονοτικού ζητήματος στα Δωδεκάνησα κατά τα τελευταία χρόνια. Προσπαθούν να μεταφέρουν εκεί το κλίμα της Θράκης με την προβολή υπερβολικών αιτημάτων για τους λίγους μουσουλμάνους της Ρόδου και της Κω.
Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται απαράδεκτα ενδοτική απέναντι σε μια Τουρκία η οποία ταλαιπωρείται από εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα. Αντί να αξιοποιήσουμε τη δύσκολη θέση των γειτόνων, τους κάνουμε την εξυπηρέτηση να αποδεχόμαστε τα ιταμά αιτήματά τους.

Η σημερινή Τουρκία των Ερντογάν και Νταβούτογλου έχει ανοιχτό μέτωπο με τους δικούς της Κούρδους, απειλείται από τις αυτόνομες κουρδικές περιοχές στη Συρία και στο Ιράκ, έχει εμπλακεί χωρίς επιτυχία στον συριακό εμφύλιο, έχει επιδεινώσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία και την Αίγυπτο και διατηρεί προβληματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Ο τουρισμός καταρρέει λόγω Κούρδων και ισλαμικής τρομοκρατίας, και ήδη έχουν βγει προς πώληση 1.300 τουρκικά ξενοδοχεία! Η Κωνσταντινούπολη, η οποία ήταν μέχρι πρότινος κορυφαίος τουριστικός προορισμός, εμφανίζει σήμερα σχεδόν μηδενικές αφίξεις ξένων επισκεπτών.

Μπροστά σ' αυτή την Τουρκία με τα δεκάδες προβλήματα, η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα δίνει μηνύματα υποχωρητικότητας. Θα έπρεπε να κάνει το αντίθετο: να διεκδικήσει την πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης για την Ιμβρο και την Τένεδο. Να απαιτήσει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Να καταγγείλει τη συνεχιζόμενη απειλή πολέμου -casus belli- αν εφαρμόσουμε το διεθνές δίκαιο για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων. Να προβάλει τον άθλιο ρόλο των Τούρκων διακινητών ανθρώπινων ψυχών. Και να θυμίζει σε όλα τα βήματα ότι δεν μπορεί να απαιτεί αποστρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων μια χώρα που διαθέτει αποβατικό στόλο στη Σμύρνη και η οποία κατέχει το 40% της Κύπρου.
Η Ελλάδα χρειάζεται δυναμική εξωτερική πολιτική.

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σωτήρη Σιδέρη

Προκλητική και αυθαίρετη ενέργεια, που δεν βασίζεται καν σε συνθήκες ούτε σε άλλη νομική βάση, χαρακτηρίζουν έγκυρες διπλωματικές και νομικές πηγές την ενέργεια της Άγκυρας να απαγορεύσει τη διέλευση του ελληνικού πρωθυπουργικού αεροσκάφους από τον τουρκικό εναέριο χώρο με κατεύθυνση το Ιράν στις 6 Φεβρουαρίου, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Καθημερινή» και δεν διαψεύσθηκε από το κυβερνητικό επιτελείο.

Όπως εξηγούν αρμόδιες πηγές, το αεροσκάφος που χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός για τις μετακινήσεις του είναι κρατικό – κυβερνητικό και όχι στρατιωτικό, πραγματοποιεί πολιτικές πτήσεις και όχι στρατιωτικές, δεν μεταφέρει όπλα, ούτε μπορεί να διεξάγει επιχειρήσεις. Το ότι το πιλοτάρουν στρατιωτικοί δεν αλλάζει την ουσία, ότι η Τουρκία συνεχίζει να αυθαιρετεί και μάλιστα προκλητικά.

Η πτήση προς το Ιράν ήταν μία πολιτική πτήση μελών της κυβέρνησης και όχι στρατιωτική, κατά συνέπεια δεν ευσταθούσε οποιαδήποτε ένταση για τη Ρόδο. Υπό αυτό το πρίσμα οι τεχνικές λεπτομέρειες του επεισοδίου έχουν σχετική σημασία, γιατί η υπόθεση αυτή ανέδειξε για ακόμη μία φορά τις πολιτικές ευθύνες της Τουρκίας στην όξυνση των διμερών σχέσεων.

Αλυσίδα γεγονότων

Το επεισόδιο αυτό καταγράφηκε σχεδόν ταυτόχρονα με σειρά ακόμη γεγονότων, τα οποία ήρθαν να υπογραμμίσουν και να υπενθυμίσουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις ο κίνδυνος πρόκλησης θερμού επεισοδίου είναι υπαρκτός και κατά κύριο λόγο αποφεύγεται χάρις στην ψυχραιμία των Ελλήνων αξιωματούχων.

Η Τουρκία με ένα μπαράζ επιθετικών ενεργειών αυξάνει τα επίπεδα έντασης στο Αιγαίο με συνεχείς συνδυασμένες και σχεδιασμένες κινήσεις. Τις επόμενες ημέρες θα φανεί αν και σε ποιο βαθμό η Άγκυρα θα εξορθολογήσει την πολιτική της καθώς αναμένεται η κίνηση του ερευνητικού σκάφους «Τσεσμέ» μεταξύ Εύβοιας και Σκύρου, 25 με 28 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το έως τώρα πρόγραμμα. Είναι προφανής η προκλητικότητα της Άγκυρας καθώς η επιλογή του χώρου και του χρόνου κάθε άλλο παρά τυχαία είναι.

Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, υποτίθεται ότι το τουρκικό σκάφος θα προβεί σε επιστημονικές έρευνες, αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, από τη στιγμή που θα κινηθεί εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας θα πρέπει να επιβιβαστεί Έλληνας επιστήμονας για να παρακολουθήσει τις έρευνες.

Σημειώνεται ότι τον Μάρτιο του 2007, ύστερα από έντονες αντιδράσεις της Τουρκίας σε ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Κιέλου, επιβιβάστηκε τούρκος επιστήμονας στο πλοίο «Αιγαίον», βορείως της Κρήτης και εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, για να ελέγξει τις εργασίες ανάσυρσης καλωδίων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις σε διπλωμάτες.

Το τρίτο συνεχόμενο επεισόδιο καταγράφηκε την περασμένη Τρίτη, όταν ο σταθμός Αττάλειας εξέδωσε NΑVTEX με την οποία δέσμευσε για έξι ώρες την περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελλόριζο, ενώ συχνές, σχεδόν μόνιμες, είναι οι οχλήσεις πλοίων που πραγματοποιούν εργασίες πόντισης καλωδίων.

Στιγμές έντασης αναμένεται να υπάρξουν πολλές στο Αιγαίο, καθώς η εμμονή της Άγκυρας να εδραιώσει τις αμφισβητήσεις, διεκδικώντας πλήρη δικαιώματα έρευνας και διάσωσης μέχρι το Κεντρικό Αιγαίο, αναμένεται να προκαλέσει νέες εντάσεις. Το τελευταίο κρούσμα σημειώθηκε την περασμένη Τετάρτη με την επιθετική πτήση αεροσκάφους ναυτικής συνεργασίας CN-235, το οποίο πέταξε πάνω από το Κουνελονήσι, που βρίσκεται νοτίως του Αγαθονησίου.

Πηγή εφημ. «Καθημερινή της Κυριακής»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Ερντογάν στους Κούρδους ρίχνει βόμβες, 
στην Ελλάδα και στη λοιπή Ευρώπη ρίχνει πρόσφυγες

Ο Ερντογάν σφάζει Κούρδους και στήνει προβοκάτσιες για να σφάξει κι άλλους. Οι Κούρδοι μαχητές στη Συρία τσακίζουν τα συνεταιράκια του στο ISIS και τη λεγόμενη «μετριοπαθή» αντιπολίτευση, που είναι η Ταξιαρχία Αλ Νούσρα και άλλα καθάρματα, αγκαλιά με την Αλ Κάιντα. Οι Αμερικανοί αρνούνται να αποποιηθούν του Κούρδους χαρακτηρίζοντάς τους τρομοκράτες, αλλά μέσα στη σύγχυση που διακατέχει την πολυκεντρική Αμερική του ισλαμόφιλου Ομπάμα δεν το παίρνουν απόφαση να ρίξουν τον αυθάδη χαλίφη της Αγκυρας και να διαμελίσουν το πολυεθνικό, αιματοβαμμένο κράτος του.

Ομως, όταν φτάσει η ώρα της διχοτόμησης της Τουρκίας -ειρωνεία το ταξίμ (διχοτόμηση) που φώναζαν δεκαετίες στο Κυπριακό, τους έρχεται επιστροφή- οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ εμάς έχουν μπόσικους, με ηγεσία για τα πανηγύρια, του κλότσου και του μπάτσου. Για να χρυσώσουν το χάπι στα μεμέτια, θα τους τάξουν μια γερή μερίδα Κύπρο για πρώτο πιάτο και Αιγαίο με Θράκη για κυρίως.
Γι' αυτό ήρθε το ΝΑΤΟ και -κυρίως- για ενίσχυση της θέσης του απέναντι στους Ρώσους, που ανέτρεψαν όλο το παιχνίδι θανάτου στη Συρία, όπου με την κάλυψη της ρωσικής αεροπορίας και την παροχή πληροφοριών, οι συριακές ένοπλες δυνάμεις έχουν πάρει φαλάγγι τους κατσαπλιάδες του ISIS. Τα δάκρυα του Κάμερον κάνουν αλμυρό το τσάι του κάθε απόγευμα, ενώ το σύστημα Κλίντον - Ομπάμα στις ΗΠΑ τα έχει χαμένα. Ετσι όπως στρώσανε, πώς να κοιμηθούν πάνω σε τόσο αίμα, με χιλιάδες παλαβούς να απειλούν Β. Αμερική και Ευρώπη και επιτυγχάνοντας να χωθεί η Ρωσία βαθιά στην περιοχή, ακόμη και με επίγειες δυνάμεις;

Αλλη μία φορά φαίνεται η μερική αυτονομία της τουρκικής ελίτ, σε αντίθεση με την ψόφια δική μας, που από το Κολωνάκι ή τα Εξάρχεια βλέπει τα τρένα να περνούν, όπως η αγελάδα στο λιβάδι.
Η ηγεσία του τουρκικού ισλαμοφασισμού παίζει ακραίο και πολυμέτωπο παιχνίδι. Απειλεί ευθέως την Ευρώπη πως θα ανοίξει τις πόρτες για ορδές προσφύγων, που η ίδια δημιουργεί εγκληματικά, και λαθρομεταναστών και το κάνει απαιτώντας χρήμα, πρόοδο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων!
Χωράει, είναι συμβατή η ισλαμική Τουρκία στην Ε.Ε.; Οχι. Στην Ευρώπη του Χίτλερ και του Μουσολίνι θα ήταν ταμάμ. Αλλωστε, ήταν η πρώτη διδάξασα τη Γενοκτονία. Εγκλημα, λοιπόν, συναίνεσή μας στην πορεία εξισλαμισμού της Ε.Ε.

Ο Ερντογάν δεν θέλει να συνεργαστεί, να ενταχθεί. Θέλει να εισβάλλει, να διαβρώσει, να αλώσει. Η ισλαμική Τουρκία, η συναυτουργός του ISIS, είναι εχθρός της ανθρωπότητας.
Στους Κούρδους ρίχνει βόμβες και σφαίρες, στην Ελλάδα και στη λοιπή Ε.Ε. ρίχνει πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, σχεδόν όλοι σουνίτες. Ορισμένοι από αυτούς είναι πρώτη ύλη της ισλαμικής τρομοκρατίας ή ήδη στρατολογημένοι, «κοιμώμενοι πράκτορες» της Τζιχάντ.

Προχθές μόνο στη Μυτιλήνη βγήκαν 3.000. Δηλαδή εκατοντάδες βάρκες, έξι τάγματα, αν ήταν στρατός, απέπλευσαν ανενόχλητες από τα μικρασιατικά παράλια, ενώ Τζιαντάρμα, αστυνομία, ακτοφυλακή της Τουρκίας τούς κουνούσαν το μαντίλι, αφού μαζί με τους δουλεμπόρους τους πήραν μερικά χιλιάρικα το κεφάλι. Θα ήπιαν ρακές και ναργιλέδες στην υγειά μας. Στην Αλεξανδρούπολη επίσης! Κι επειδή οι δρόμοι προς τα πάνω κλείνουν, θα μας μείνουν αμανάτι όλοι.
Διατρέχουμε άμεσο θανάσιμο κίνδυνο ολικής, εθνικής έκπτωσης. Το μεταναστευτικό επί ΣΥΡΙΖΑ και της ψευτοδεξιάς ορντινάρτσας του εξελίχθηκε σε Αττίλα χωρίς σφαίρες και βομβαρδισμούς. Να τα περιμένουμε κι αυτά; Τα καθήκοντα τα γράψαμε χίλιες φορές. Η Δεξιά πού είναι; Οι Τούρκοι ισλαμοφασίστες είναι μανούλες στην προβοκάτσια και κανένα ΝΑΤΟ δεν θα φυλάξει το σπίτι μας. Ρωτήστε τους Κερυνειώτες...

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος
Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • "Ζούμε τις δυσκολότερες στιγμές της τουρκικής δημοκρατίας"
  • Μεμονωμένη αντίδραση απέναντι στον ημιπαράφρονα σουλτάνο ή το πρώτο χτύπημα της αποκαθήλωσης του Ερντογάν;

Ο πρώην πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιούλ με μια δήλωσή του καταρρίπτει την εικόνα της “ισχυρής” Τουρκίας που Ερντογάν και Νταβούτογλου με κόπο προσπαθούν να συντηρήσουν αυτή τη περίοδο.

Η δήλωσή του, όπως την μεταφέρει ο Μανώλης Κωστίδης από τα Τουρκία, τα λέει όλα:
“Ζούμε τις δυσκολότερες στιγμές της Τουρκικής Δημοκρατίας”, είπε ο Γκιούλ.

Μπορεί, όπως επισημαίνει ο Μανώλης Κωστίδης, η δήλωση να έχει στόχο τον Ερντογάν, με τον οποίο ο Γκιουλ δεν διατηρεί και τις καλύτερες σχέσεις. Είναι όμως βέβαιο ότι η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλά και σοβαρά προβλήματα. Έχει να αντιμετωπίσει ανοιχτά μέτωπα που η ηγεσία της δημιούργησε.

Ο Τούρκος δημοσιογράφος Μπουράκ Μπεγκντίλ έγραψε μια ανάλυση στην οποία υποστηρίζει ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να πέσει στην παγίδα που η ίδια έστησε. Το κείμενό του επιβεβαιώνει τις ανησυχίες του Γκιούλ:

“Μετά την τολμηρή ρωσική εμπλοκή στην Συρία υπέρ του Άσαντ και του σιιτικού μπλοκ οι περιφερειακές σουνιτικές δυνάμεις, η Τουρκία και η σύμμαχός της Σαουδική Αραβία νιώθουν ότι δεν είναι πλέον ικανές να επηρεάσουν τις εξελίξεις στον εκεί πόλεμο υπέρ των διαφόρων ισλαμικών ομάδων που μάχονται κατά του καθεστώτος.

Τούρκοι και Σαουδάραβες, μετά από μακρόχρονες διαπραγματεύσεις, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να εμπλακούν σε έναν μεγαλύτερες έντασης πόλεμο στην Συρία. Η απόφαση αυτή περικλείει κινδύνους για τη Δύση, βασικότερος των οποίων είναι η περαιτέρω εμπλοκή της Ρωσίας και του Ιράν που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναμέτρηση Ρωσίας-ΝΑΤΟ.

Μετά την κατάρριψη του ρωσικού Su-24, η Μόσχα αξιοποίησε το γεγονός για να ενισχύσει την στρατιωτική της παρουσία στην Συρία, πλήττοντας και τους «μετριοπαθείς ισλαμιστές». Αυτοί είναι οι ισλαμιστές που μάχονται κατά του Άσαντ και υποστηρίζονται από την Τουρκία, την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Η Μόσχα προχώρησε ακόμα και στην ανάπτυξη προηγμένων αντιαεροπορικών πυραύλων S-400.

Φοβούμενες ότι η Ρωσία θα καταστρέψει τα σχέδια τους για την εγκατάσταση σουνιτικού καθεστώτος στην Συρία, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία δηλώνουν τώρα έτοιμες να προκαλέσουν τον συνασπισμό Ρωσίας, Άσαντ και σιιτών από το Ιράν και Λίβανο.

Όπως πάντα ο Τούρκος πρωθυπουργός Νταβούτογλου χρησιμοποίησε επιθετικό τόνο. «Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά οι πανίσχυρες σοβιετικές δυνάμεις μπήκαν στο Αφγανιστάν και πως βγήκαν», είπε. «Το ίδιο θα συμβεί και τώρα στην Συρία», κατέληξε. Με άλλα λόγια ο Νταβούτογλου λέει στους Ρώσους: «Φύγετε από την Συρία γιατί ερχόμαστε». Οι Ρώσοι δεν απάντησαν καν, φυσικά. Απλώς συνέχισαν να βομβαρδίζουν.

Η Τουρκία συνεχίζει να απειλεί ότι θα επαυξήσει τον στρατιωτικό της ρόλο στην Συρία. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ακντογκάν, δήλωσε πως η Τουρκία δεν θα παραμείνει πλέον στην άμυνα, βλέποντας τα εθνικά της συμφέροντα να τίθενται υπό αμφισβήτηση από τις εξελίξεις στην Συρία.

«Μπορεί μια ομάδα να παίζει πάντα αμυντικά και να κερδίζει; Δεν μπορεί να κερδίσει τίποτα και ίσα-ίσα κινδυνεύει να χάσει τα πάντα. Υπάρχουν δυναμικές εξελίξεις στην περιοχή και πρέπει να αναγνωστούν με τον κατάλληλο τρόπο. Κάποιος πρέπει να υποχωρήσει μέσω του φόβου», είπε.

Είναι λοιπόν η Τουρκία μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ που βαδίζει σε πόλεμο για να εξυπηρετήσει τους σεχταριστικούς, σουνιτικούς της στόχους; Και οι Σαουδάραβες θα ακολουθήσουν; Αν οι σουνιτική συμμαχία δεν μπλοφάρει, τότε οι κινήσεις της μπορούν να εκληφθούν ως σημάδια αυτού που θα εξελιχθεί στο πιο αιματηρό κεφάλαιο του πολέμου δι’ αντιπροσώπων που διεξάγεται στην Συρία.

Τα σημάδια αυτά είναι ξεκάθαρα. Πρώτον η Σαουδική Αραβία έστειλε αεροσκάφη της στο Ιντσιρλίκ για να συμμετάσχουν, όπως ανακοινώθηκε, στις επιχειρήσεις στην Συρία. Δεύτερο και πιο ανησυχητικό, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, δήλωσε πως Τουρκία και Σαουδική Αραβία θα μπορούσαν να εμπλακούν σε επιχειρήσεις στο συριακό έδαφος.

Δήλωσε ακόμα πως οι δύο χώρες μελετούσαν εδώ και καιρό μια χερσαία επέμβαση στην Συρία, αλλά δεν έχουν αποφασίσει ακόμα. Το πρόσχημα θα είναι η συμμετοχή στον αγώνα κατά του ΙΚ, αλλά στην πραγματικότητα για να ενισχύσουν τους σουνιτικές ομάδες που μάχονται εκεί.

Αντίθετα Σαουδάραβες αξιωματούχοι δηλώνουν πιο ξεκάθαρα τις προθέσεις της χώρας τους και εμφανίζονται πιο σίγουροι ότι θα υπάρξει επέμβαση στην Συρία σε συνεργασία με την Τουρκία. Ένας από αυτούς, μάλιστα, δήλωσε πως τις επόμενες ημέρες θα συναντηθούν Τούρκοι και Σαουδάραβες στρατιωτικοί για να καταλήξουν στις λεπτομέρειες, την σύνθεση των εμπλεκόμενων δυνάμεων και τον ρόλο των δυνάμεων κάθε χώρας.

Ο Άσαντ από την πλευρά του δηλώνει πως κάθε απόπειρα εισβολής θα θεωρηθεί επιθετική κίνηση και θα αντιμετωπιστεί με τα όπλα. Η Δύση θα πρέπει να προβληματιστεί καθώς Τουρκία και Σαουδική Αραβία, δύο σημαντικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ αποφασίζουν να πολεμήσουν εναντίον διαφόρων αντιπάλων στο συριακό έδαφος, τις δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, τους τζιχαντιστές, τις διάφορες σιιτικές ομάδες και κυρίως τη Ρωσία, μόνο και μόνο για να υποστηρίξουν τους «μετριοπαθείς ισλαμιστές». Μια τέτοια κίνηση ίσως αποτελεί την αφετηρία μια μεγαλύτερης της υφιστάμενης καταστροφής στην Συρία, που θα διαρκέσει 10-15 χρόνια.

Ο σουνιτικός τυχοδιωκτισμός πιθανότατα θα υποχρεώσει το Ιράν να εντείνει την στρατιωτική του παρουσία στην Συρία και θα προκαλέσει νέα ένταση μεταξύ Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας και του κατά βάση σιιτικού Ιράκ και πιθανώς θα αποσταθεροποιήσει άλλα μεσανατολικά θέατρα, όπου ο σουνιτικός άξονας Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Κατάρ μπορεί να εμπλακεί σε νέους πολέμους δι’ αντιπροσώπων με τον σιιτικό άξονα και τη Ρωσία.

Οι ΗΠΑ πρέπει να σκεφτούν δύο φορές αν θα επιτρέψουν στους σουνίτες συμμάχους τους να εμπλακούν με τους σιίτες αντιπάλους τους. Ένας τέτοιος πόλεμος ίσως να μην έχει νικητές και να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές και μεγάλες απώλειες. Η εμπλοκή του σουνιτικού άξονα δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος αντιμετώπισης της Ρωσίας στην Ανατολικό Μεσόγειο και σίγουρα δεν εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα.

Τουρκία και Σαουδική Αραβία δεν διαθέτουν την αναγκαία ισχύ για να πλήξουν τα ρωσικά συμφέροντα. Ίσως λοιπόν η πρόκληση να αποτελεί μια ρωσική παγίδα, με τη Μόσχα να ελπίζει πως οι αντίπαλοί της θα πέσουν σε αυτή..

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η Τουρκία σκοπεύει να κλείσει τα Στενά για τα ρωσικά πλοία με το αιτιολογικό ότι η Ρωσία ενισχύει και στηρίζει την κουρδική οργάνωση PYD της Συρίας, που η Άγκυρα την θεωρεί τρομοκρατική και υπεύθυνη για την τελευταία τρομοκρατική επίθεση στην τουρκική πρωτεύουσα με 22 νεκρούς.

Σύμφωνα με την φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Sabah, η Τουρκία θα καταγγείλει ότι η Ρωσία με τα πολεμικά της πλοία που διέρχονται από τα Στενά με κατεύθυνση την ανατολική Μεσόγειο, μεταφέρουν οπλικά συστήματα και πολεμοφόδια με τα οποία προμηθεύουν τους Κούρδους για τις τρομοκρατικές τους επιχειρήσεις.

Για τον λόγο αυτό έχει το δικαίωμα, όπως τονίζει η τουρκική εφημερίδα που επικαλείται κυβερνητικές πηγές, να προχωρήσει στο κλείσιμο των Στενών για τα ρωσικά πλοία, αποκλείοντας έτσι την Μεσόγειο από την Μαύρη Θάλασσα στον ρωσικό στόλο.

Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία έχει διακηρύξει με σαφήνεια πως κλείσιμο των Στενών από την Τουρκία θα σημάνει αυτομάτως πόλεμο με την Ρωσία!

Να δούμε αν όλα αυτά είναι μόνο λόγια για επικοινωνιακούς σκοπούς, ή τελικά η Άγκυρα και ο Ερντογάν θα αποφασίσουν να… μπουν στο τρελοκομείο!

Το πρόβλημα όμως είναι ότι μετά θα μπουν και πολλοί άλλοι και υστέρα… κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Τ​​ην κούραση του λαού μας ποιος την υπολογίζει, τις αντοχές του ποιος τις μετράει;

H λέξη απελπισία κυριολεκτεί σε πάμπολλα χείλη. Δοκιμάσαμε όλα τα κόμματα, κυβέρνησαν τη χώρα ή συγκυβέρνησαν όλα – εκτός από τις ιδεοληπτικές ακρότητες και τις γραφικές αποφύσεις. Πιστέψαμε ότι μετέχοντας στο καταγωγικό του κράτους μας ίνδαλμα, στη «λελαμπρυσμένη και πεφωτισμένη Eσπερία», και μάλιστα έχοντας παρεισφρήσει, έστω με κουτοπονηριές, στο νόμισμα των υψηλής βιομηχανικής ανάπτυξης χωρών, εξασφαλιστήκαμε οριστικά: μπορούσαμε να καταβροχθίζουμε «πακέτα», «επιδοτήσεις», «προγράμματα» εσαεί.

Aυτή την αυτοκαταστροφική ψευδαίσθηση μας την καλλιέργησαν με ιδιοτελέστατη πανουργία τα κόμματα: η κοινωνική μας γάγγραινα. Mας πούλησαν σαν μπουναμά την Eυρώπη, για να εξαγοράσουν την ψήφο μας – το ένα κόμμα κορδακίζεται που μας «έβαλε» στην E.E. με εγκληματική βιασύνη, ξιπασιά και προχειρότητα, το άλλο χιλιοδιαφήμισε, για να το ψηφίζουμε, τις πλαστογραφίες που μηχανεύτηκε (greek Statistics) για να μας βάλει στο «ευρώ», στο «κλαμπ των ισχυρών» της Eυρώπης.

Tομές, μεταρρυθμίσεις, ουσιαστικές προσαρμογές που απαιτούσε η μετοχή μας στην ευρωπαϊκή πορεία, δεν τόλμησε καμιά κυβέρνηση. Άσκησαν όλες ολόιδια, πανομοιότυπη πολιτική, με μοναδικό στόχο την οικοδόμηση και συντήρηση του πελατειακού, κομματικού τους κράτους – διοχέτευσαν τους πακτωλούς των ευρωπαϊκών προγραμμάτων «σύγκλισης» στις τσέπες των πραιτωριανών τους του υπόκοσμου.

Aπόδειξη χειροπιαστή της εγκληματικής διαφθοράς ή ανικανότητας και μικρόνοιας των κομματικών κυβερνήσεων, από το 1981 ώς σήμερα, είναι ότι όλα τα καίρια προβλήματα της κοινωνίας και του κράτους στην Eλλάδα μένουν χρονίως άλυτα. Oλα: το φορολογικό, το ασφαλιστικό, της Παιδείας, ο εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης, η απονομή δικαιοσύνης, το σωφρονιστικό σύστημα. Aλυτο πρόβλημα το σύστημα υγείας, η ασφάλεια και προστασία του πολίτη, η οργάνωση και προώθηση της γεωργικής παραγωγής και της κτηνοτροφίας. Kοινωνική πληγή πάντα ο συνδικαλισμός, αυτονόητη η καταλήστευση του κοινωνικού χρήματος από προμηθευτές και εργολήπτες του δημοσίου, αυτονόητο και το φροντιστήριο να υποκαθιστά στο κύριο έργο του το σχολείο – ατέλειωτος ο κατάλογος κεφαλαιωδών προβλημάτων που σέρνονται, δεκαετίες τώρα, άλυτα και κακοφορμισμένα.

Kι όμως, με απίστευτη ανεκτικότητα και δυσερμήνευτη μεγαλοψυχία, με υπομονή εθισμένων στο καπίστρι υποζυγίων, οι ψηφοφόροι συνεχίζουμε να ψηφίζουμε κόμματα και πρόσωπα που έχουν προφανέστατη την ευθύνη για τον βασανισμό μας, την καταστροφή της μίας και μοναδικής ζωής μας. Aνεχόμαστε τον εμπαιγμό να ακκίζεται σαν «αριστερή» η κυβέρνηση του κ. Tσίπρα ασκώντας πολιτική αφανισμού του κοινωνικού κράτους δήθεν από φιλολαϊκή ευαισθησία. Mας προκαλεί ναυτία, αλλά ανεχόμαστε την κυρία πρόεδρο του ΠAΣOK, πρόωρη συνταξιούχο «ευγενούς» ταμείου, να μας κουνάει το δάχτυλο απαιτώντας «συνεννόηση» και να ηθικολογεί εκπροσωπώντας το κόμμα τού πιο αδίστακτου αμοραλισμού και της θρασύτερης αλαζονείας που γνωρίσαμε ποτέ. Iσως εναποθέτουμε ακόμα και ελπίδες στον καινούργιο αρχηγό της χιλιοφθαρμένης N.Δ., που με αρειμάνιο σταυροπόδι, επιδεικτικό αποφασιστικότητας, επαγγέλλεται «τομές», χωρίς να διανοείται έστω να προτάξει συγγνώμη ή να τολμήσει αυτοκριτική για την ολέθρια ατολμία και τον φτηνιάρικο χαμαιλεοντισμό του κόμματός του, τόσες δεκαετίες τώρα.

Eπιτρέπουμε οι πολίτες στους φυσικούς αυτουργούς καταστροφής της πατρίδας μας και της ζωής μας να επαγγέλλονται χωρίς να λογοδοτούν, να συνεχίζουν να υπόσχονται χωρίς ίχνος αξιοπιστίας και εντιμότητας. (Δικαιωματικά μιλάμε για ανεντιμότητα κομμάτων και προσώπων που πρώτο τους μέλημα, σε κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», ήταν να μοιραστούν τα ρουσφέτια αναλογικά – 4.2.1).

Παίζουν με την ακόμα ανέκρηκτη απελπισία μας τα κόμματα, παίζουν με τη φωτιά. Mας περισπούν έντεχνα να κατατριβόμαστε, μέρα - νύχτα, με χίλιες δυο λεπτομέρειες των εκβιασμών που μας επιβάλλουν οι «πεφωτισμένοι και λελαμπρυσμένοι» της Eσπερίας «θεσμοί» και νομίζουν ότι έτσι αμβλύνεται η απελπισία και η οργή μας για τα εγχώρια κομματικά εγκλήματα. Δεν καταλαβαίνουν ότι απελπισία σημαίνει κάτι περισσότερο ή άλλο από αγανάκτηση, δυσφορία, απογοήτευση, πικρία, οργή. Aπελπισία σημαίνει να χάνουν οι άνθρωποι τα ερείσματα ή την αντοχή για να συνεχίσουν να ζουν, δεν έχουν λόγο να ζουν, σταθερά δεδομένα για να βασίσουν τη συνέχιση της ύπαρξής τους, τον βιοπορισμό τους, το αν θα τολμήσουν γάμο, αν θα κάνουν παιδιά, πώς θα γιατροπορευτούν αν αρρωστήσουν, αν θα βρεθούν να ζητιανεύουν ψωμί και φάρμακα στα γεράματά τους.

Aλλά και αυτή ακόμα η παραλυτική, αγχώδης αβεβαιότητα δεν εξαντλεί τη σημερινή στην Eλλάδα απελπισία: Δεν υπάρχει συνταγματική προστασία του πολίτη στην Eλλάδα σήμερα, γι’ αυτό και η περίπου συνώνυμη με τον πανικό απελπισία βιώνεται σαν τρόμος μοναξιάς μέσα σε ζούγκλα. Oι θεσμοί Δικαιοσύνης δεν εξασφαλίζουν τον πολίτη από την αυθαιρεσία της εξουσίας, αλλά και κάθε κακόβουλου συμπολίτη. H εξουσία είναι τρομακτικά ανεξέλεγκτη και ο πολίτης άοπλος. Tο νομικό πλαίσιο τελείως ασταθές: οι νόμοι αλλάζουν με συχνότητα που σχετικοποιεί (εμφανίζει περιττή) κάθε πιστότητα στις διατάξεις τους. H ατιμωρησία καθεστώς, κυρίως για εγκλήματα που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο. Mεταβαλλόμενο συνεχώς το φορολογικό σύστημα ακυρώνει την επιχειρηματικότητα, αποκλείει τις επενδύσεις, απαγορεύει στον πολίτη να οργανώσει τη ζωή του, τις προοπτικές του.

Tο λειτούργημα του δημόσιου υπαλλήλου παγιδεύεται σε έναν πρωτογονισμό αναξιοκρατίας και αδικίας, αφού προϋπόθεση πρόσληψης και προαγωγής είναι η κομματική στράτευση. Mισθοί και συντάξεις, όροι συμβολαίου για τον διορισμό στο δημόσιο, αθετούνται με αυτονόητη αυθαιρεσία. Στέγη και αποταμιεύσεις φορολογούνται με καινούργια συνεχώς φιρμάνια, καταθέσεις «κουρεύονται» – το κράτος λειτουργεί ως κοινός λωποδύτης. Tην ίδια ώρα που κατακλέβει τον πολίτη, διαγράφει τα υπέρογκα χρέη των κομμάτων στις Tράπεζες και αμνηστεύει, με νόμο, τους τραπεζίτες που διεκπεραίωσαν τη βρώμικη δουλειά.

Aλλοτε ο γενικευμένος απελπισμός των πολιτών εγκυμονούσε έκρηξη. Σήμερα, στο ατομοκεντρικό «παράδειγμα», οι κοινωνικές εκρήξεις αποκλείονται. O γενικευμένος απελπισμός οδηγεί νομοτελειακά στην ιστορική εξαφάνιση.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Φυσιολογικά, μετά από αυτές τις δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Τόσκα, ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, υπουργός Εθνικής Άμυνας και συγκυβερνήτης του Αλέξη Τσίπρα, θα πρέπει να απαιτήσει την απομάκρυνση του κ. Τόσκα για διασπορά ψευδών δεδομένων ή να θέσει αμετάκλητα την δική του παραίτηση στον πρωθυπουργό.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Πριν μερικές ημέρες, ήταν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος, ο οποίος διαλαλούσε πως η έλευση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο διασφάλιζε την φραγή της ροής «μεταναστών και προσφύγων» από την Τουρκία προς την Ελλάδα. Μάλιστα, ο κ. Καμμένος ήταν κάθετος στις δηλώσεις του, αναφερόμενος στις επαναπροωθήσεις του συνόλου σχεδόν των μετακινούμενων πληθυσμών από την Ελλάδα προς την Τουρκία. Και πριν να περάσει μία εβδομάδα, ο κ. Καμμένος διαψεύδεται με τον πλέον επίσημο τρόπο από έτερο υπουργό της κυβέρνησης, τον κ. Τόσκα!!!

Η βασική αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο θα είναι η επιτήρηση, ξεκαθαρίζει ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Αυγή της Κυριακής».

«Το ΝΑΤΟ θα έχει αποστολή την επιτήρηση και την παρατήρηση των μεταναστευτικών ροών και από 'κει και πέρα θα ειδοποιεί την Frontex, που θα ενεργεί κυρίως στα ελληνικά χωρικά ύδατα και θα επιβλέπει κατά πόσο οι Τούρκοι τηρούν τη συμφωνία και επιτρέπουν στις βάρκες να έρχονται στα νησιά μας ή όχι», δηλώνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι το ΝΑΤΟ δεν θα εμπλακεί σε ρόλους ταυτοποίησης και ότι δεν υπάρχει θέμα επαναπροωθήσεων (pushbacks).

Απαντώντας στην κριτική ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ τη στιγμή που η προγραμματική του θέση είναι η απεμπλοκή από την βορειοατλαντική συμμαχία, τονίζει ότι προκειμένου να αποτραπεί το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα και να διατηρηθούν οι ισορροπίες μέσα στη χώρα και εκτός αυτής, επιλέχθηκε η εκμετάλλευση των ευκαιριών στη διεθνή πολιτική για να επιτευχθεί «το καλύτερο αποτέλεσμα για τον λαό και τη χώρα».

Ο κ. Τόσκας υπογραμμίζει ότι έχει αποφασιστεί να είναι σεβαστά τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Τουρκίας. «Δεν πρόκειται τα τουρκικά πλοία να ενεργούν στα δικά μας χωρικά ύδατα ούτε κι εμείς στα δικά τους», δηλώνει.

Εξάλλου, ο αναπληρωτής υπουργός τονίζει ότι η Ελλάδα έχει κάνει όλες τις ενέργειες που απαιτούνται, τα hotspots στα νησιά και τους καταυλισμούς στον ηπειρωτικό χώρο.
Για το ενδεχόμενο επιστροφής προσφύγων, ο κ. Τόσκας αναφέρει ότι υπάρχουν πολλά ρευστά σημεία. «Δεν μπορούμε να δεχτούμε όλο αυτόν τον κόσμο. Εμείς έχουμε κάθε διάθεση για ανθρωπιστική υποδοχή αυτών των ανθρώπων, από εκεί και πέρα όμως θα πρέπει να γίνουν συμφωνίες επιστροφής είτε στην Τουρκία είτε σε άλλες χώρες. Γι' αυτούς που αιτούνται άσυλο δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, μιλάμε για τους οικονομικούς μετανάστες», προσθέτει.

Φυσιολογικά, μετά και από αυτή την εξέλιξη, διερωτόμαστε: Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί μία κυβέρνηση της οποίας τα μέλη αλληλο-διαψεύδονται δημοσίως; Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί μία κυβέρνηση η οποία φαίνεται πως παρέδωσε πλήρως την εθνική κυριαρχία επί του Αιγαίου, λόγω ανικανότητας ή μη επάρκειας τήρησης των κυβερνητικών υποχρεώσεων και δεσμεύσεων που αφορούν την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και την προάσπιση του συνόλου της επικράτειας της χώρας, με αντάλλαγμα την δική της παραμονή στην εξουσία;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφοι - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ένας θαρραλέος Ρώσος δημοσιογράφος πήγε στα σύνορα Τουρκίας Συρίας και τράβηξε αυτό το αποκαλυπτικό βίντεο που ξεσκεπάζει τα τουρκικά ψέματα αλλά και την δυτική υποκρισία.

Ο Ρώσος πήγε στις περιοχές που βομβαρδίζουν οι Τούρκοι, 25 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα και δείχνει τις καταστροφές του τουρκικού πυροβολικού σε κατοικήσιμο μέρος των Κούρδων. Οι Τούρκοι βομβαρδίζουν με ρουκετοβόλα-οβιδοβόλα τύπου Τ-155 που τους τα προμήθευσαν οι σύμμαχοι τους Γερμανοί (όπως πάντα) και με αυτά χτυπούν τον άμαχο πληθυσμό.

Μιλούν στην κάμερα αυτόπτες μάρτυρες για τους τουρκικούς βομβαρδισμούς και αποκαλύπτουν ότι ρίχνουν βόμβες διασποράς που καρφώνονται μέσα στο σώμα.
Εμείς, λέει ο μάρτυς στην πόλη Marjiaman 16 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα, δεν έχουμε εδώ στρατό αλλά παρ’ όλα αυτά μας χτυπούν συνεχώς.
Άλλοι μάρτυρες αποκαλύπτουν τα τουρκικά εγκλήματα σε βάρος του άμαχου πληθυσμού της περιοχής.

Στη συνέχεια ο Ρώσος πάει κοντά στα σύνορα με την Τουρκία να εποπτεύσει την άλλη πλευρά των συνόρων. Απέναντι είναι το τουρκικό χωριό Azibach. Από εκεί οι Τούρκοι βομβαρδίζουν τον άμαχο πληθυσμό.

"Βλέπετε τα οβιδοβόλα. Ακόμα και τώρα βομβαρδίζουν". Δείχνει τις θέσεις των Τούρκων σε απόσταση 3 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Φαίνονται τουρκικά άρματα μάχης και οβιδοβόλα. Κάθε δέκα λεπτά ρίχνουν και μια βολή στο συριακό έδαφος.

Και τώρα ο Ρώσος δημοσιογράφος κάνει την αποκάλυψη. Εκεί δίπλα, μέσα στην Συρία, βρίσκεται το χωριο Bab as-Saljam. Εκεί βρίσκονται οι Ισλαμιστές-Τζιχαντιστές της Αλ Νούσρα που στηρίζονται από την Τουρκία. Εκεί έρχονται συνεχώς τουρκικά φορτηγά με όπλα, πολεμοφόδια και άλλες προμήθειες στους Τζιχαντιστές για να πολεμήσουν τους Σύριους και τους Κούρδους και να σκοτώνουν άμαχο πληθυσμό. Διακρίνεται η σημαία των Τζιχαντιστών.

Εδώ φαίνεται το πόσο συνεργάζονται οι Τούρκοι με τους Τζιχαντιστές. Η τουρκική υποκρισία και τα τουρκικά ψέματα για τα οποία τα δυτικά ΜΜΕ κάνουν την… πάπια και τους τυφλούς χωρίς να βλέπουν την πραγματικότητα. Οι Τζιχαντιστές και οι Τούρκοι σε πλήρη συγχρονισμό και συνεργασία, χτυπούν συνέχεια τους Κούρδους και τον άμαχο πληθυσμό.

Στη συνέχεια αποκαλύπτει και ξεσκεπάζει το μεγάλο ψέμα που διέδιδαν οι Τούρκοι, ότι δήθεν οι Ρώσοι βομβάρδισαν ένα νοσοκομείο. Μιλούν αυτόπτες μάρτυρες που αποκαλύπτουν την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι οι ίδιοι οι Τούρκοι και οι Τζιχαντιστές βομβάρδισαν το νοσοκομείο με πολλούς νεκρούς και τραυματίες για να το αποδώσουν στα ρωσικά βομβαρδιστικά.

Όλο αυτό το αποκαλυπτικό βίντεο, δείχνει την μεγάλη υποκρισία και τα ψέματα που προβάλλουν τα τουρκικά αλλά και πολλά δυτικά ΜΜΕ για τον πόλεμο της Συρίας.

Ιδού ποιοί είναι οι πραγματικοί συνέταιροι - εγκληματίες!

Να ευχόμαστε οι Ρώσοι να τους τιμωρήσουν όπως το αξίζουν!



Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σπύρου Σουρμελίδη

Τους πρώτους μήνες του 1916 ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν σε πλήρη εξέλιξη (μάχη της Καλλίπολης, μάχη του Βερντέν). Εκατό χρόνια μετά, τον Φεβρουάριο του 2016, είμαστε στα πρόθυρα μίας σύγκρουσης που προσλαμβάνει διαστάσεις παγκόσμιας εμπλοκής.

Παρά τις φωνές εθνικής αγωνίας για την έλευση του ΝΑΤΟ στα νερά του Αιγαίου, η κατάσταση σύντομα θα είναι τέτοια που το ΝΑΤΟ (του οποίου μέλος είναι και η Ελλάδα) θα πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις. Ο αστάθμητος παράγοντας –και ο κίνδυνος για την Ελλάδα- ακούει στο όνομα Τουρκία του Ερντογάν.

Γιατί πολύ απλά η Άγκυρα βρίσκεται στην άλλη «όχθη», επιδιώκοντας τα εντελώς αντίθετα από αυτά που επιδιώκουν Αμερικανοί, Ρώσοι Γάλλοι ή Βρετανοί. Ο σταθερός όμως παράγοντας που είναι πιο απειλητικός είναι η… εθνική ασυνεννοησία.

Το χάος των επιδιώξεων

Η προειδοποίηση του ρώσου πρωθυπουργού, Ντμίτρι Μεντεβέντεφ, για τον κίνδυνο παγκόσμιας σύρραξης, μπορεί να ακούστηκε υπερβολική ή και γραφική, ήταν όμως σαφής προειδοποίηση προς την Τουρκία να μην μπει στο έδαφος της Συρίας, Κάτι που όμως φαίνεται ότι σύντομα θα γίνει –και μάλιστα με τη συνδρομή της Σαουδικής Αραβίας, του βασικού στυλοβάτη των τζιχαντιστών. Η Άγκυρα δεν αντέχει άλλο να βλέπει να περικυκλώνεται από κουρδικά κράτη (Ιράκ και τώρα Συρία), δεν αντέχει να βλέπει να εξελίσσονται σχέδια, να μοιράζονται εδάφη, να φτιάχνονται αγωγοί και όλα αυτά να απειλούν τη δική της υπόσταση και εδαφική ακεραιότητα.

Η Τουρκία είναι ο μεγάλος κίνδυνος για εμάς και γίνεται ακόμη μεγαλύτερος όσο η τουρκική ηγεσία γίνεται πιο νευρική και πιο ανήσυχη λόγω των αρνητικών γι αυτήν εξελίξεων. Ο Ερντογάν, ο άνθρωπος που έδωσε ελπίδα, δουλειές και ευημερία στον τουρκικό λαό πριν από δεκαπέντε χρόνια, επέλεξε, έναν δρόμο επικίνδυνο, δημιουργώντας περισσότερα προβλήματα στη χώρα του απ’ αυτά που έτσι κι αλλιώς θα αντιμετώπιζε.

Το 2016 θα είναι η χρονιά που θα δείξει ότι τα πάντα θα αλλάξουν και πάλι, αφού γίνεται προσπάθεια να μπει «τάξη» στο χάος της παγκοσμιοποίησης και να χαραχτούν νέες γραμμές, νέες σφαίρες επιρροής, νέες ισορροπίες. Πριν μάθουμε αν αυτό θα γίνει, ζούμε στο χάος των επιδιώξεων. Σε μία εποχή όμως που το «Star Trek» θα μοιάζει με την πραγματικότητα.

Η εθνική ασυνεννοησία

Το ΝΑΤΟ δεν ήρθε στο Αιγαίο για τους πρόσφυγες, ήρθε σίγουρα όμως πάνω στο όριο Ανατολής – Δύσης, ήρθε στο όριο των πολλαπλών επιδιώξεων. Ανατολικότερα του Αιγαίου συμβαίνουν πράγματα συγκλονιστικά, των οποίων ο απόηχος φτάνει –προς το παρόν σε μας- μέσω προσφύγων. Το περίπλοκο όμως των επιδιώξεων φάνηκε και από το γεγονός ότι η Τουρκία και η Γερμανία κάλεσαν το ΝΑΤΟ για τους δικούς τους λόγους, η Συμμαχία ήρθε πρόθυμα, γι άλλους και διαφορετικούς λόγους, για τους λόγους που θέλουν πρωτίστως οι Αμερικανοί.

Η Ελλάδα εκ των πραγμάτων εμπλεκόμενη λόγω της γεωγραφικής της θέσης, λόγω της τουρκικής νευρικότητας, αλλά κυρίως λόγω της θέσης που έχει επιλέξει. Είναι μαζί με αυτούς που θεωρεί εκ των προτέρων διαμορφωτές της νέας κατάστασης και προβλέπει ότι θα πετύχουν τους στόχους τους. Πολύ απλά, είναι με την πλευρά των Αμερικανών, των Ισραηλινών, των Γάλλων, των Ιταλών, των Βρετανών και των… Ρώσων.

Για να είμαστε σαφείς όμως, αυτό το έχει επιλέξει η κυβέρνηση. Γιατί παράγοντες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η σημερινή της ηγεσία, όπως και παράγοντες άλλων κομμάτων, δεν έχουν επιλέξει απολύτως τίποτε. Ζουν στη νιρβάνα της «ενωμένης και ισχυρής Ευρώπης» και αναπνέουν για να δουν την κυβέρνηση Τσίπρα να πέφτει. Την ώρα που ξεκινούν οι μεγάλες μάχες, οι οποίες θα ανατρέψουν τα πάντα στην περιοχή αλλά και στην Ευρώπη, κάποιοι ασχολούνται ακόμα με… μετακλητούς υπαλλήλους, δίνοντας «μάχες» μικροπολιτικές διαπλοκής. Δίνουν «σημαίες» σε αγρότες, επαγγελματίες και φοιτητές για να ανατρέψουν οι δικές τους φωνές την κυβέρνηση. Τον Απρίλιο μπορεί να μην έχει κανείς τον… χρόνο να ασχοληθεί, π.χ. με το ασφαλιστικό. Νομίζουν όμως ότι θα αποκτήσουν και πάλι μία εξουσία που θα τους δίνει χρήμα και μπίζνες στην Ευρώπη και την Ελλάδα.

Η Ελλάδα των διχασμών

Η αντιπαλότητα για τον καταμερισμό της εξουσίας στο εσωτερικό της χώρας τυφλώνει πολιτικούς και επιχειρηματίες. Και κόβει την δυνατότητα στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να επιδιώξει συγκρότηση ισχυρού μπλοκ, πολιτικού και επιχειρηματικού, το οποίο θα διαχειριστεί τους εξωτερικούς κινδύνους.

Η κυβέρνηση όμως έχει και έναν ισχυρότερο αντίπαλο από τους εγχώριους κι αυτός λέγεται Βερολίνο. Στο όνομα της εφαρμογής του Μνημονίου, οι Γερμανοί ροκανίζουν την ισχύ της ελληνικής κυβέρνησης για να ροκανίσουν τις επιλογές της στα εξωτερικά θέματα. Η άτυπη συμμαχία στην οποία πλέον μετέχει η Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνει τη Γερμανία.

Η Ευρώπη μπορεί να είναι ενωμένη στο εσωτερικό (ακόμα τουλάχιστον), αλλά είναι σίγουρα διαιρεμένη στο εξωτερικό. Άλλα κάνουν Γάλλοι, Ιταλοί, Βρετανοί και Έλληνες, άλλα οι Γερμανοί. Οι οποίοι έχουν σήμερα περισσότερους λόγους να μην θέλουν την κυβέρνηση και τις επιλογές του Αλέξη Τσίπρα. Στηρίζουν, λοιπόν, και τις εγχώριες δυνάμεις που θα δημιουργήσουν χάος στο εσωτερικό της Ελλάδας. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστική η διαπίστωση της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit για τον «εμφύλιο» που έρχεται στην Ελλάδα, πάντα λόγω των προσφύγων και του αποκλεισμού της χώρας.

Είναι όμως ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς και τις φωνές «αγωνίας» στην Ελλάδα για το ΝΑΤΟ και το τι ακριβώς θα υποστηρίξει στο Αιγαίο. Τους Τούρκους ή τους Έλληνες; Αναρωτιούνται μήπως το ΝΑΤΟ καταπατήσει τώρα την ελληνική κυριαρχία στα νησιά.

Όταν ξεκινούν οι αντιπαραθέσεις στα… Δαρδανέλια, μάλλον θα αλλάξει η οπτική γωνία των αναλύσεων. Μακάρι επίσης να μην περπατήσουν ποτέ μερικές χιλιάδες Τούρκοι υπήκοοι προς τα ελληνικά νησιά, γιατί αυτό θα είναι αληθινό δίλημμα!

Οι Γερμανοί πάντως, δια των έξαλλων ανατολικών, απειλούν την Ελλάδα με κλείσιμο συνόρων, αν και γνωρίζουν και αναγνωρίζουν (Μέρκελ) πως αυτό το μαχαίρι κόβει και από τις δύο πλευρές…

Επιλογή προοπτικής

Ναι, το 2016 ξεκίνησε ως μία χρονιά συγκλονιστικών αλλαγών. Αλλαγών που έχουν και θα έχουν πόνο, δάκρυα και ακόμα περισσότερο αίμα. Η Ελλάδα, δια της κυβέρνησης, έκανε τις επιλογές της για να μπορέσει να μείνει όρθια από τα κύματα που υψώνονται και να ΄χει (η χώρα!) στηρίγματα στους μεγάλους κραδασμούς.

Η βλακώδης και ανιστόρητη εσωτερική ασυνεννοησία μπορεί να στοιχίσει χωρίς να φέρει οφέλη σε ΚΑΝΕΝΑ ελληνικό εσωτερικό σύστημα. Οι κραδασμοί είναι τεκτονικοί, η χώρα είναι πάνω στο όριο των αλλαγών και καλά θα κάνουν όλοι να ξαναδιαβάσουν που οδήγησαν οι διχασμοί. Όχι γιατί δεν το έχουν διαβάσει, αλλά γιατί είναι τυφλωμένοι από το παραμύθι της εξουσίας που δεν έχουν πια.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 328

Σχόλιο ιστολογίου: Μία δημοσίευση, που επισείει τον «διχασμό» και τον «εμφύλιο» σε όποιον δεν ακολουθήσει τις επιλογές της. Και ποιες είναι αυτές; Η εφαρμογή ενός Μνημονίου που καταστρέφει τη χώρα, η μετατροπή της χώρας σε μία τεράστια ανοιχτή φυλακή, η κλήση μίας πολεμικής μηχανής -του ΝΑΤΟ- στην περιοχή μας, μέσω της οποίας πρόκειται να ακολουθήσει σειρά αμφισβητήσεων της ελληνικής κυριαρχίας από την πλευρά της Τουρκίας. Όσο για την αδιόρατη απειλή της Ρωσίας από τα Δαρδανέλια, καλό θα ήταν ο συντάκτης του συγκεκριμένου άρθρου να είχε επίγνωση της πραγματικότητας για την Τουρκία και τις ρωσωτουρκικές σχέσεις, αντί να επιχειρεί να εκφοβίσει με σύγκρουση ΝΑΤΟ – Ρωσίας επί του Αιγαίου…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Παναγιώτη Θεοδωρακίδη

Με δεδομένη την αύξηση, κατά 5000%, εντός του 2015, της ώθησης ροής αμάχων από τα τουρκικά παράλια και απροετοίμαστη την Ελλάδα, παρά τις ενδείξεις, να το αντιμετωπίσει, η χώρα έχασε τον στρατηγικό ρόλο της να γίνει ανάχωμα και κατέστησε την Τουρκία ρυθμιστικό παράγοντα και συνομιλητή της Ευρώπης. Έτσι, της επεβλήθησαν η συμφωνία στην οποία εσύρθη από τη Γερμανία, η απώλεια δυνατότητας ελέγχου της γεωγραφικής της επικράτειας, μεταβιβάζοντας την ευθύνη της στο ΝΑΤΟ και τη συνδρομή του.
Εν αντιθέσει, η Τουρκία, με το πρόσχημα του «κινδύνου επιβίωσης του κράτους», όπως αναφέρει σε διαταγές των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) δημιουργεί ζώνες ασφαλείς εκτός των συνόρων της, εντός του Ιρακινού και συριακού κράτους, και προωθεί τις πάγιες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.
Με μία σχοινοβατούσα φοβική πολιτική, η χώρα μας συνεχίζει να μην εκμεταλλεύεται διεθνώς αυτές τις κινήσεις επεκτατισμού της Τουρκίας, αλλά και δεν δημιουργεί κανένα αντιστάθμισμα ή ετοιμότητα αντιμετώπισης της ό,ποιας εμπρηστικής πολιτικής της απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Οι υπεύθυνοι άσκησης της ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας δεν βρέθηκαν μόνο απροετοίμαστοι αλλά και υποχωρητικοί, εφαρμόζοντας μία προσφιλή τακτική των πρόχειρων συμβιβασμών, προσπαθώντας να εξυπηρετήσουν πολλαπλές συμμαχικές σκοπιμότητες. Άλλωστε, στη συνέχεια ενός σχεδιασμού από το 2003, με τις διερευνητικές επαφές, επί κυβερνήσεως Κ. Σημίτη, ισχύει η δέσμευση για επιλεκτική διευθέτηση θεμάτων.

Είναι γνωστό ότι, όταν το ΝΑΤΟ ενεργεί επιχειρησιακά, δεν αναγνωρίζει σύνορα μεταξύ των μελών του, αλλά αντιμετωπίζει τον χώρο επιχειρήσεων ως ενιαίο, οπότε με εκκρεμούσα αμφισβήτηση –με αιτία πολέμου (casus belli)- από πλευράς Τουρκίας της δυνατότητας επέκτασης έως 12 ν.μ. των ελληνικών χωρικών υδάτων, η πιθανότητα να υπάρξει η ό,ποια επιχειρησιακή αμφισβήτηση από τα ΝΑΤΟϊκά επιτελεία και να δοθεί εντολή επιχείρησης έρευνας και διάσωσης (SAR) σε τουρκικό λιμενικό κέντρο πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Μετά την εξευτελιστική συνεννόηση της Γερμανίας με την Τουρκία και της Αυστρίας με τις χώρες του Βίζεγκραντ για τα ελληνικά σύνορα, απουσία της Ελλάδας, κι επειδή τα ΝΑΤΟϊκά επιτελεία αντιλαμβάνονται ως ενιαίο τον επιχειρησιακό χώρο, ελπίζω ότι ο σχεδιασμός που υπάρχει και είχε ελεγχθεί στη ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Adventure Exchange 2000» στον χώρο της Δυτικής Μακεδονίας με αντικείμενο τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις και τη διευθέτηση των προσφυγικών ροών δεν θα εφαρμοστεί και στα χερσαία σύνορα.

Μελλοντική επιδίωξη της Ελλάδας θα πρέπει να είναι όχι μόνο όσα παράλληλα απεδέχθη και ψήφισε για ενισχυμένο ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και αποστολή αεροσκαφών AWACS στη Συρία, σε αντιστάθμισμα του ρωσικού παράγοντα, αλλά και η επιχειρησιακή διεύρυνση της εμπλοκής της Συμμαχίας και με χερσαίες δυνάμεις, σε περιπολίες ξηράς στις τουρκικές ακτές, για να αντιμετωπισθούν οι λαθροδιακινητές προς όφελος της Ευρώπης.

Ο Παναγιώτης Θεοδωρακίδης είναι αμυντικός αναλυτής – αν. αξιωματικός Στρατού Ξηράς – πρώην στρατ. εκπρ. Τύπου του ΝΑΤΟ
Πηγή εφημ. «Ανεξαρτησία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Θέμη Τζήμα 


Από την αρχή της ελληνικής εκδοχής της κρίσης, οι κυβερνήσεις μας, λόγω της προσκόλλησής τους στον δημοσιονομισμό και την εντυπωσιοθηρία, παραδίδουν ολοένα ευρύτερα τμήματα της κρατικής κυριαρχίας προκειμένου να πετύχουν διακανονισμούς του δημόσιου χρέους.
Μετά το PSI, το ελληνικό χρέος είναι λιγότερο βιώσιμο από ποτέ, η εθνική και λαϊκή κυριαρχία συρρικνωμένες από οποτεδήποτε μετά τη χούντα και η οικονομία καθημαγμένη.
Σε αυτό το δρόμο, με ακόμα ταχύτερο και επικίνδυνο τρόπο, βαδίζει και η παρούσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός, λόγω των κοινωνικών αντιδράσεων από τη μία και των πιέσεων των δανειστών από την άλλη, θεωρεί πως μπορεί να αξιοποιήσει Προσφυγικό και Αιγαίο για το χρέος. Καθιστώντας το ΝΑΤΟ και ειδικότερα τη Γερμανία υψηλούς επόπτες του Αιγαίου και των ελληνικών δικαιωμάτων, όπως και διαιτητές των διαφορών με την Τουρκία με αφορμή και εν μέρει με αιτία το Προσφυγικό, και αποδεχόμενος τον ρόλο της Ελλάδας ως αποθήκης προσφύγων και μεταναστών, θεωρεί, δηλαδή, ότι θα κερδίσει την εύνοια στις αξιολογήσεις του τρίτου Μνημονίου και ελάφρυνση του χρέους.
Πρόκειται για θεμελιώδες λάθος.

Γιατί είναι λάθος

Πρώτον, διότι η Μέρκελ ούτως ή άλλως έχει αποδειχτεί εξαιρετικά αναξιόπιστη ως προς τις διαπραγματεύσεις της και επιπλέον επικίνδυνα «μικρομέγαλη» ως προς τις επιδιώξεις της για τον ρόλο της Γερμανίας. Ο καιροσκοπισμός της, που ωθείται από το εκλογικό της άγχος, την έχει οδηγήσει σε θλιβερή στάση απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο και σε ύποπτα «παζάρια» με κάθε αντιδραστική φωνή μέσα στην Ε.Ε., ασχέτως του αν συχνά πυκνά προσπαθεί να εμφανιστεί ως υπερασπίστρια της «ανοιχτής» Ευρώπης. Χαρακτηριστικά, μέχρι και ζώνη απαγόρευσης πτήσεων τόλμησε να ζητήσει στη Συρία, λες και η νόμιμη κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα υπεράσπισης της επικράτειάς της και, μάλιστα, την ίδια στιγμή που η Τουρκία της επιτίθεται. Δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να «αδειάσει» την ελληνική κυβέρνηση, όποια συμφωνία κι αν τυχόν κάνει μαζί της.

Δεύτερον, μέσα από τη διαχείριση του Προσφυγικού στο Αιγαίο, με πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα –αλλά όχι μοναδικό- τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, αντικειμενικά και ασχέτως ελληνικών προθέσεων ανοίγει όλο το εύρος των ζητημάτων στο Αιγαίο.
Ταυτόχρονα, μεγαλώνει η όρεξή της Τουρκίας να αποπειραθεί το περαιτέρω «γκριζάρισμα» του Αιγαίου, με διαιτητή των επιδιώξεών της μία τρίτη χώρα –τη Γερμανία- ή έναν οργανισμό, το ΝΑΤΟ, δηλαδή τις ΗΠΑ.
Στην πρώτη περίπτωση που θα υπάρξει αμφισβήτηση του ποια χώρα πρέπει να ενεργήσει έρευνα και διάσωση σε ένα ορισμένο τμήμα του Αιγαίου, ο ναυτικός διοικητής της αποστολής θα κληθεί εκ των πραγμάτων να λάβει την απόφαση και να επιλέξει, παράγοντας καθοριστικής προοπτικά σημασίας γεγονότα και προηγούμενα.

Τρίτον, ο άλλος «εταίρος» είναι η Τουρκία του Ερντογάν, δηλαδή η πλέον επικίνδυνη αναθεωρητική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή, που απειλεί γειτονική της χώρα με επέμβαση και με αλλαγή καθεστώτος και τον πλανήτη με την μεγαλύτερη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πολεμική σύρραξη. Είναι το καθεστώς αυτό που επιδιώκει ενεργά αναθεώρηση των συνθηκών με την Ελλάδα, μέσα από μία στρεβλή τους ερμηνεία, όπως κατέδειξε το περιστατικό της Ρόδου.

Και, τέταρτον, η κυβέρνηση, μεταφέροντας το πεδίο της διαπραγμάτευσης στο Προσφυγικό, δεν αποφορτίζει τις πιέσεις που υφίσταται στον αμιγώς οικονομικό τομέα, όπως, άλλωστε, και η υπόθεση της αξιολόγησης δείχνει, απλώς φορτώνεται με επιπλέον πιέσεις. Το παιχνίδι με τη Συνθήκη Σένγκεν, ο αποκλεισμός από την οποία θα πρέπει κάποια στιγμή να αναρωτηθούμε τι θα σήμαινε εντέλει για τις προσφυγικές ροές και σε ποιόν θα προξενούσε μεγαλύτερη ζημιά, καταδεικνύει πως η ηγεσία της Ε.Ε. «στήνει» ορισμένους ακραίους να ανοίξουν ένα θέμα εις βάρος της ό,ποιας χώρας, προκειμένου να την εξαναγκάσουν σε ολοένα μεγαλύτερες παραχωρήσεις.
Οι θρασύτατες προκλήσεις από πλευράς των τεσσάρων κρατών που ελάχιστο κόστος σε σχέση με την Ελλάδα έχουν επωμιστεί ως προς το Προσφυγικό, δεν είναι παρά ένας διαρκής εκβιασμός προς ηγεσίες δεμένες χειροπόδαρα στο άρμα του «ευρωπαϊσμού», δηλαδή της εξάρτησης και του νεοφιλελευθερισμού.

Εν κατακλείδι, η σκέψη για μία τέτοια διαπραγμάτευση «κυριαρχίας για χρέος» θα αποβεί καταστροφική και θα οδηγήσει σε ήττα σε όλα τα επίπεδα. Στο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών ας σκεφτούν πολύ καλά τι πάνε να κάνουν…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 328



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αποφεύγουν την αλήθεια όπως ο διάβολος το λιβάνι

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Ο ιστορικός (Τουρκολόγος/οσμανολόγος) Νίκος Μούδουρος (Ν.Μ.) έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο στον Φιλελεύθερο (στις 14 Φεβρουαρίου 2016), “Τα λάφυρα πολέμου, οι σοροί και οι αναμνήσεις”, για το “πλιάτσικο” που δημιουργήθηκε μετά την Τουρκική εισβολή με τις περιουσίες των αυτόχθονων κατοίκων στις περιοχές που κατακτήθηκαν από τον τουρκικό στρατό.

Στο κείμενό του ο Ν.Μ. εξηγεί πως τα “λάφυρα πολέμου”, οι “σοροί” και οι “αναμνήσεις”, δημιούργησαν προβληματισμούς σε μια, τουλάχιστον, μερίδα των Τουρκοκυπρίων και πως, μεταξύ άλλων, επηρέασαν διανοούμενους και ενέπνευσαν ποιητές.

Όλα όσα έγραψε ο Ν.Μ. είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα ιστορικά, όπως και κοινωνιολογικά. Ωστόσο η ανάλυσή του δεν είναι ολοκληρωμένη. Αγνοεί μια σημαντική και, κατ´εμέ, καθοριστική διάσταση της συμπεριφοράς των Τουρκοκυπρίων αναφορικά με το “πλιάτσικο”, που κύπριοι διανοούμενοι και κυρίως της αριστεράς αρνούνται κάν να αγγίξουν, πόσο δε μάλλον να μελετήσουν επισταμένα και να εντάξουν στις αναλύσεις τους. Αγνοείται παντελώς η θρησκευτική διάσταση, δηλαδή ο ρόλος του Ισλάμ- ο διαχρονικός ρόλος του Ισλάμ- στη λαφυραγωγία των περιουσιών των απίστων- των καφούρ/γκιαούρ- τον εξανδραποδισμό τους, αλλά και την αιχμαλωσία και εκπόρνευση των γυναικόπαιδών τους.

Στην μεταμοντέρνα εποχή που ζούμε, η ενσωμάτωση της θρησκευτικής/ισλαμικής πτυχής σε μια πολιτικο-ιστορική ανάλυση, είτε στη συγκεκριμένη περίπτωση είτε σε οποιαδήποτε άλλη, εμπίπτει στην κατηγορία του “μή πολιτικά ορθού”. Και αποφεύγεται, ας μου επιτραπεί, όπως αποφεύγει ο διάβολος το λιβάνι. Πόσο δε μάλλον αν υιοθετείται και η μαρξιστική ανάλυσης περι θρησκείας ως “όπιο του λαού”.

Ανεξάρτητα του τί πρεσβεύει ο Ν.Μ., το Ισλάμ δεν είναι ακόμη μια θρησκεία, όπως είναι όλες οι άλλες. Το Ισλάμ δεν είναι θρησκεία της “σειράς” και στην οποία ωφείλεται ο απαιτούμενος σεβασμός από μή μουσουλμάνους, θρησκευόμενους ή μή, όπως συμβαίνει και με όλες τις άλλες θρησκείες.

Κατά τους πιστούς, το Ισλάμ (υποταγή στο Θεό) είναι η μόνη πραγματική θρησκεία. Είναι η θρησκεία της Αλήθειας. Το Κοράνι δεν είναι ένα ακόμη ιερό βιβλίο. Είναι ο θεόπνευστος λόγος του Θεού. Είναι η ολοκληρωμένη αποκάλυψη του Θεού (Αλλάχ) προς τους ανθρώπους που μεταφέρθηκε μέσω του Μωάμεθ. Ο Μωάμεθ δεν είναι ένας ακόμη προφήτης. Είναι ο τελευταίος προφήτης, κομιστής του ολοκληρωμένου λόγου του Θεού και εκπρόσωπός του.

Η δε ευλογημένη κοινότητα των πιστών “πολεμά”‘ συνεχώς, ώστε ο λόγος του Θεού να αναδειχθεί σε υπέρτατη αρχή και να εξασφαλισθεί η απόλυτη εφαρμογή του δόγματος “ταουχίντ αλ-ρουμπουμπίγια”, δηλαδή της μοναδικότητας, της απόλυτης κυριότητας και κυριαρχίας του Θεού. Εξ´ ορισμού, το Ισλάμ δεν είναι θρησκεία ανοχής ή αγάπης, ό,τι και να λέγεται και να γράφεται περί του αντιθέτου. Το Ισλάμ είναι θρησκεία εξουσίας και ελέγχου. Όπως γράφει ο Χασάν Αλ Μπάννα, ιδρυτής των Αδελφών Μουσουλμάνων, “είναι στη φύση του Ισλάμ να εξουσιάζει και όχι να εξουσιάζεται. Να επιβάλει τον νόμο του (τη σαρία) πάνω σε όλα τα έθνη και να επεκτείνει την ισχύ του σ’ ολόκληρο τον πλανήτη”.

Ιερό καθήκον, λοιπόν, κάθε πιστού είναι o “ιερός σκόπος” (ντάουα). Είναι καθήκον του κάθε ενός να προσηλυτίζει είτε δια της πειθούς, είτε δια της βίας (ιερό πόλεμο) τους μή πιστούς που ζουν στην άγνοια (τζαχιλίγια) και παραπλανημένοι. Διότι κατά το Ισλάμ κανείς δεν πρέπει να πεθάνει χωρίς ομολογία της πίστης. Όλοι- όλοι μας- πρέπει να πεθάνουμε μουσουλμάνοι, υποταγμένοι στο Θεό. Και θα πάρουμε την αμοιβή μας.

Οι ανταμοιβές των πιστών είναι υλικές και σε τούτη τη ζωή και στην άλλη. Όλοι μας στη Δύση γνωρίζουμε, λίγο πολύ, πως όσοι ιεροπολεμιστές μαρτυρήσουν για την ντάουα, θα πάρουν την αμοιβή τους στον Παράδεισο- με τα βουνά από ρύζι, τους ποταμούς από γάλα γκαμήλας, το μέλι και βέβαια και τις 70 και βάλε παρθένες.

Οι υπόλοιποι “ιεροπολεμιστές” αμοίβωνται επί της γής- από το βιός και τις περιουσίες των κατακτημένων. Το “πλιάτσικο” του 1974, στο οποίο επικεντρώνεται ο Νίκος Μούδουρος, δεν είναι ένα ακόμη “πλιάτσικο”, όπως το αντιλαμβανόμαστε στη Δύση. Δέν είναι ένα γεγονός που προέκυψε και ακολούθησε από το “ξέσπασμα” ενός πολέμου. Ούτε οι πρόσφυγες του 1974 έγιναν πρόσφυγες λόγω του πολέμου, ώστε με τον τερματισμό των εχθροπραξιών να επανέλθουν στις εστίες και περιουσίες τους.

Όλα όσα συνέβησαν το 1974 υπήρξαν συνέπειες “κατάκτησης” στο όνομα του Ισλάμ και όχι προσωρινής “κατοχής”. (Δέν είναι τυχαίο πως εμείς μιλάμε για “κατοχή”, που υποδηλώνει κάτι το προσωρινό, ενώ ο Νταβούτογλου, για παράδειγμα, μιλά για “κατάκτηση” – κατάκτηση του Ισλάμ και συνεπώς για κάτι το μή αναστρέψιμο. Και στη Συρία ο στρατός των πιστών που χρηματοδοτούν και οπλίζουν τα Σουννιτικά-τζινχαντιστικά καθεστώτα Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας- Κατάρ, ονομάστικε, όχι τυχαία, “Στρατός Κατάκτησης”). Και όπως διαχρονικά συνέβαινε σε κάθε μουσουλμανική κατάκτηση, και το 1974 ακολούθησε η υλική ανταμοιβή. Ακολούθησε η λαφυραγωγία, όπως την αντιλαμβάνωνται οι μουσουλμάνοι , δηλαδή η θεϊκή δικαίωση-αμοιβή.

Μετά την εισβολή του 1974 δημιουργήθηκαν “giaour pazaars”- παζάρια με περιουσίες των απίστων- όχι μόνο σε ολόκληρη την περιοχή που κατακτήθηκε, αλλά και στα νότια παράλια της Μικράς Ασίας. Ήταν τόσα πολλά τα λάφυρα της κατάκτησης στα “giaour pazaars”, που σε αυτά έφταναν και άτομα από Λίβανο και Συρία! Στην Κύπρο, τα “παζάρια” αυτά λειτουργούσαν μέχρι και τις αρχές του 1980, όπως μαρτυρούν Τουρκοκύπριοι “πελεκάνοι” (ξυλουργοί), που έχασαν τις δουλειές τους από την “υπερπροσφορά” επίπλων, και οι οποίοι επανδραστηριοποιήθηκαν μετά το 1980, όταν στέρεψαν τα λάφυρα.

Αν τώρα υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν τα πιο πάνω ατεκμηρίωτες θέσεις, ή αντί- ισλαμική και αντι- τουρκική προπαγάνδα, τους προσκαλώ και τους προκαλώ να μελετήσουν τι συμβαίνει στη Συρία σήμερα, σε εδάφη που έχουν “κατακτήσει” οι Ισλαμιστές και πως μεγάλος πλούτος της Συρίας, όπως εργοσταστάσια και βιομηχανικές υποδομές, έχουν λεηλατηθεί και μεταφερθεί στην Τουρκία. Και το γεγονός αυτό, στο οποίο συμμετέχει ενεργά και το ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας, δικαιολογείται με αναφορά στο “άπιστο” καθεστώς των Αλαουιτών της Συρίας.

Όπως είχαμε “πλιάτσικο” στη Κύπρο το 1974, έτσι και στη Συρία, σήμερα. Και περιορίζω το σχόλιο μου στο “πλιάτσικο” και μόνο και όχι σε όλα τα άλλα αίσχη που συνέβησαν στο όνομα του Ισλάμ το 1974 και τα οποία, σε μεγαλογραφία, βλέπουμε να συμβαίνουν καθημερινά στη Συρία.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Παπαχρήστου
Συγγραφέας

Οταν τα διπλωματικά όπλα σιγούν ή γίνονται αναποτελεσματικά, τα πραγματικά όπλα αρχίζουν να βομβαρδίζουν. Βρισκόμαστε σε απόσταση 13 χιλιομέτρων από τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, έγραψαν κάποιες τουρκικές εφημερίδες.

Ισως να ακούγεται λίγο υπερβολικό, αλλά στη Συρία αν δεν τα βρουν οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι, η κλιμάκωση του πολέμου θα συνεχίζεται και θα γενικεύεται. Η Τουρκία, υποτίθεται, πολεμάει το ISIS βοηθώντας το και «εισπράττει» και παράνομο πετρέλαιο και την ίδια στιγμή βομβαρδίζει τους Κούρδους. Οι νεοοθωμανοί – ισλαμοδημοκράτες Νταβούτογλου – Ερντογάν, τα μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες τα μετέτρεψαν σε εστίες πολέμου και όσον αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο χρησιμοποιούν την επιθετική πολιτική και στο Αιγαίο και στο Κυπριακό. Μόνο που δεν μπορεί να γίνει ο χωροφύλακας της περιοχής, καθότι και οι ΗΠΑ και η Ρωσία δεν βλέπουν τους Κούρδους ως τρομοκράτες πλέον και ο κίνδυνος για την Τουρκία είναι υπαρκτός. Οι Κούρδοι της βορείου Συρίας με τις ένοπλες πολιτοφυλακές τους απειλούν με κατάληψη της συνοριακής, στρατηγικής σημασίας πόλης Αζάζ…

Οι Κούρδοι χρόνια αγωνίζονται και αντιστέκονται και το πληρώνουν με χιλιάδες θύματα και με καταστροφή και ξεριζωμό των χωριών τους, μόνο που τώρα δεν πολεμάνε στα βουνά αλλά και στις πόλεις. Ο πόλεμος με το ΡΚΚ συνεχίζεται και ο Ερντογάν έπαιξε πολιτικά με τη συμφωνία – εκεχειρία για να κερδίσει τις εκλογές αλλά δεν του βγήκε η αυτοδυναμία, ούτε η δυνατότητα αλλαγής του Συντάγματος.

Προέκυψε το κόμμα Δημοκρατίας των λαών που απλώθηκε σε όλη την Τουρκία και στις εκλογές πήρε πάνω από 13% και στις δεύτερες εκλογές άντεξε με περίπου 11,5%…

Ζούμε τις παράπλευρες απώλειες του πολέμου. Ισοπεδώνονται πόλεις, σκοτώνονται άμαχοι και ξεριζώνονται άνθρωποι από τον τόπο τους και παίρνουν τους επικίνδυνους δρόμους της προσφυγιάς και η Τουρκία γίνεται διακινητής ψυχών, αφήνοντας να εγκληματούν οι λαθρέμποροι, με το αζημίωτο καθότι η Ευρώπη της Μέρκελ την ενισχύει και από πάνω, και συμφώνησε το ΝΑΤΟ να φυλάξει με τον λύκο τα σύνορά μας.

Στα λόγια αναγνωρίζεται η προσπάθεια της χώρας μας να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις Βρυξέλλες, μόνο που και σ’ αυτή την προσπάθεια δεν εκλείπουν οι εκβιασμοί και οι απειλές για έξοδο από τη Σένγκεν και την Ευρωζώνη. ‘Η θα εφαρμοστούν τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν με το 3ο Μνημόνιο ή δεν θα δούμε άσπρη μέρα. Μας χρησιμοποιούν ακόμα ως πειραματόζωο…

Το Προσφυγικό είναι η μπόμπα που μπορεί να τινάξει την ΕΕ στον αέρα. Δεν αντιμετωπίζεται με φρούρια. Η κατάργηση της συνθήκης της Δουβλίνου 2 και η αναλογική κατανομή των προσφύγων, αλλά πάνω από όλα το σταμάτημα του πολέμου θα βοηθήσουν να βγει ο κόσμος από το χάος που έχει δημιουργηθεί.

Αν ο κόσμος είναι ένα χάος είμαστε χαμένοι, έγραφε ο Μπόρχες. Αν είναι λαβύρινθος υπάρχει ελπίδα.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Περίεργους καιρούς ζούμε. Η γενιά μου υπήρξε τυχερή - μεγάλωσε κατά τη διάρκεια της πιο ειρηνικής περιόδου που γνώρισε η Ευρώπη. Οταν γεννήθηκα, η ήπειρός μας είχε αφήσει πίσω της τον καταστροφικό Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πρωταγωνιστές του, χθεσινοί εχθροί, πορεύονταν ως εταίροι μιας νέας ισχυρής Ενωσης. Οταν άρχισα να αισθάνομαι τον εαυτό μου, η δημοκρατία είχε επανέλθει και η πατρίδα ζούσε μία από τις πλέον δημιουργικές περιόδους: Η Μεταπολίτευση δεν αρέσει πια, αλλά αν τη συγκρίνουμε με τη μεταπολεμική ανωμαλία, συμφωνούμε ότι εξελίχθηκε σε παράδεισο σταθερότητας. Ολα αυτά δεν ισχύουν πια. Μπήκαμε σε ταραγμένα χρόνια ξανά.

Η Ευρώπη δείχνει τάσεις αυτοκτονίας, η δημοκρατία αμφισβητείται, ο πόλεμος είναι δίπλα, η Ελλάδα ζει στον αστερισμό της αστάθειας. Για έναν Ελληνα που έζησε Κατοχή αυτές είναι καταστάσεις γνώριμες. Για τη γενιά μου που πρόλαβε λίγη ευημερία είναι νέο. Για τη γενιά του 1989 είναι σοκ. Το σημαντικότερο είναι πως για τα επόμενα χρόνια πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Δεν θα είναι εύκολο, μας άρεσαν οι σταθερές.

Η Ευρώπη δεν θα είναι ίδια, ζούμε τα πρόδρομα φαινόμενα της διάσπασής της. Δίπλα στο ερώτημα «πώς γίνεται να τελούν υπό τη σκέπη ενός κοινού νομίσματος τόσα διαφορετικά χρέη;» θα προστεθεί το «πώς είναι δυνατόν να συνυπάρξουν τόσες διαφορετικές Δημοκρατίες;». Η δημοκρατία σήμερα αλλοιώνεται, το εθνικιστικό φαινόμενο αναβιώνει, ο αυταρχισμός είναι της μόδας. Οπου δεν εφαρμόζεται η δημοκρατία, ο τρόπος με τον οποίο τη μεταχειρίζονται οι εταίροι την αποδυναμώνει.

«Περιμένετε να γίνουν οι εκλογές στα κρατίδια της Γερμανίας και έπεται το χρέος» λένε. Το μέλλον μας, δηλαδή, κρίνεται από το πόσες μπίρες θα πιει ο Βαυαρός την ημέρα της κάλπης. «Η ψήφος προηγείται της Ενωσης. Και αν δεν μπορούν να συντονιστούν τα χρέη, ξέρουμε. Αν δεν μπορούν οι Δημοκρατίες; Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται και στην πατρίδα. Δεν είναι μόνο ο φόβος ότι μπορεί η γενιά μας να ζήσει εθνική τραγωδία. Είναι που όλα μικραίνουν: τα αξιώματα, τα αναστήματα, οι ηγεσίες, οι ορίζοντες, τα όνειρα. Αδύνατον να λυθούν προβλήματα τέτοιου ύψους από τόσο κοντές ηγεσίες. Και όταν κονταίνουν τα αναστήματα, έρχεται το παιχνίδι στα μέτρα του λαϊκισμού και φύονται τα άκρα.

Ούτε η Ευρώπη μπορεί να πάει έτσι για πολύ ούτε η Ελλάδα. Θα υπάρξουν εξελίξεις. Το κακό είναι ότι οι άνεμοι της Ιστορίας θα είναι σφοδροί, θυελλώδεις, θα ξεθεμελιώσουν πράγματα. Ας ετοιμαζόμαστε.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Νέα μαύρη τρύπα στον κρατικό προϋπολογισμό αναμένεται να προκαλέσουν οι αποφάσεις της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου καθώς θα υποχρεώσουν την κυβέρνηση να επιστρέψει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε συνταξιούχους του δημόσιου τομέα, αναφέρει το «Πρώτο Θέμα».

Οι σχεδόν ομόφωνες αποφάσεις της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου που επιβάλλουν επιστροφές στους συνταξιούχους του Δημοσίου από τις αναδρομικές μειώσεις των συντάξεών τους, αλλά και από την επιστροφή της εισφοράς αλληλεγγύης αποτελούν πρόκληση για την κυβέρνηση, η οποία καλείται να καλύψει το δημοσιονομικό κενό που θα δημιουργηθεί.

Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου έκρινε σχεδόν ομόφωνα αντισυνταγματική την περικοπή των συντάξεων που έγινε στους απόμαχους γιατρούς του ΕΣΥ αναδρομικά από τον Αύγουστο του 2012, σύμφωνα με τον νόμο 4093/2012 (Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016), αλλά και τους προγενέστερους μνημονιακούς νόμους.

Οι σύμβουλοι του Ελεγκτικού Συνεδρίου αποφάνθηκαν ότι οι περικοπές των συντάξεων παραβιάζουν τις διατάξεις του Συντάγματος που κατοχυρώνουν την ισότητα, την αναλογικότητα και την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.

Επίσης, η Ολομέλεια υπογραμμίζει ότι οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος που επικαλέστηκε το υπουργείο Οικονομικών για να δικαιολογήσει τις περικοπές των συντάξεων, δηλαδή την επίτευξη των στόχων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, «δεν αρκούν για να καταστήσουν συνταγματικά ανεκτές τις συγκεκριμένες περικοπές».

Οι ανώτατοι δικαστές αποφάνθηκαν πως οι επίμαχες περικοπές των συντάξεων των γιατρών είναι αντίθετες στο πρώτο πρόσθετο πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), το οποίο προστατεύει την περιουσία των πολιτών, στην έννοια της οποίας περιλαμβάνεται τόσο ο μισθός όσο και η σύνταξη.

«Οι περικοπές των συντάξεων παραβιάζουν τις διατάξεις του Συντάγματος που κατοχυρώνουν την ισότητα, την αναλογικότητα και την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου», αποφάνθηκαν οι ανώτατοι δικαστές.

Μέσα στις επόμενες μέρες αναμένεται, επίσης, η δημοσίευση άλλης απόφασης της Ολομέλειας που έκρινε οριστικά αμετάκλητα ότι η εισφορά αλληλεγγύης των συνταξιούχων του δημόσιου τομέα είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην ΕΣΔΑ.

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η δημοσίευση των αποφάσεων της Ολομέλειας για τις περικοπές των συντάξεων των μελών του Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Τέλος, την Ολομέλεια του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου απασχόλησε και η αναδρομική επιστροφή της εισφοράς αλληλεγγύης των συνταξιούχων δικαστικών και των ένστολων όλων των σωμάτων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι δύο στους τρεις Γερμανούς δεν θεωρούν την Τουρκία αξιόπιστο εταίρο στις προσπάθειες να επιλυθεί η συνεχιζόμενη κρίση των προσφύγων στην Ευρώπη, καταδεικνύει δημοσκόπηση της Emnid που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας Bild am Sonntag.

Στα τέλη Νοεμβρίου οι Βρυξέλλες και η Άγκυρα είχαν εγκρίνει ένα κοινό σχέδιο δράσης για να μειωθούν οι ροές μεταναστών και προσφύγων προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει του οποίου ευρωπαϊκά κράτη θα χορηγήσουν οικονομική βοήθεια ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ στις τουρκικές αρχές την περίοδο 2016-2017 και θα επιταχύνουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την τουρκική κυβέρνηση.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που δημοσιεύει η Μπιλντ αμ Ζόνταγκ, μόλις το 23% των Γερμανών πιστεύει ότι η Τουρκία αποτελεί αξιόπιστο εταίρο στην κρίση των προσφύγων, ενώ το 66% έχει την αντίθετη άποψη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την αποφασιστικότητα της Άγκυρας και του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, να πιέσει με κάθε μέσο το ΝΑΤΟ θέτοντας ζήτημα ρώσικης επιθετικότητας εκτός από την Συρία, σε Ουκρανία, Γεωργία και Βαλτικές χώρες, με τελική αναπόφευκτη στόχευση την παγκόσμια σύρραξη, προβάλλει η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak με ένα χαρακτηριστικό κυριακάτικο άρθρο με τον τίτλο «Suriye NATO nun son sınavı», δηλαδή, «Η Συρία το τελευταίο τεστ του ΝΑΤΟ».

Όπως αναφέρεται, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είναι εξοργισμένος με την μέχρι τώρα μετριοπαθή στάση του ΝΑΤΟ στην αυξανομένη ρωσική επιθετικότητα και στην μη στήριξη της Τουρκίας πλην της Γερμανίας, στο μεγάλο πόλεμο της κατά της «τρομοκρατίας», βλέπε κατά του κουρδικού λαού.

Αλλά ο Ερντογάν δεν αρκείται μόνο στο πρόβλημα της Συρίας. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, θα ζητήσει από το ΝΑΤΟ να ληφθούν μέτρα κατά της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία, της «παράνομης» κατοχής της Κριμαίας, και του διωγμού, όπως υποστηρίζει, των Τατάρων της χερσονήσου.
Πέραν τούτων θα καταγγείλει την επιθετικότητα της Ρωσίας στις Βαλτικές χώρες και στην Γεωργία, ενώ θα ζητήσει την καταδίκη της στάσης της Ρωσίας στην Μολδαβία (στην οποία η Τουρκία έχει βλέψεις εξαιτίας της μειονότητας των Γκακαούζων, τους οποίους οι Τούρκοι θεωρούν ανιστόρητα δικούς τους), όπου «εμποδίζει» το κράτος αυτό να ενωθεί με την βορειοατλαντική συμμαχία.

Συμπαραστάτη σε αυτές τις καταγγελίες, που αν βρουν ανταπόκριση η ανθρωπότητα θα οδηγηθεί σε παγκόσμιο όλεθρο, ο Ερνογάν πιστεύει ότι έχει την κυρία Μέρκελ και τον πρόεδρο της Γαλλίας, François Hollaande, ενώ πνέει μένεα κατά του υπουργού Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Jean Asselborn, ο οποίος έχει ταχθεί κατά της περαιτέρω έντασης με την Ρωσία εξαιτίας της κρίσης των σχέσεων Τουρκίας Ρωσίας.

Γεγονός είναι, σε όσους παρακολουθούν εκ του σύννεγυς τις εξελίξεις στην Τουρκία, ότι ο Ερντογάν καλλιεργεί καθημερινά από όλα τα ελεγχόμενα τουρκικά ΜΜΕ ένα ξέφρενο αντιρωσικό εθνικιστικό κλίμα, με επισκέψεις σε στρατιωτικές βάσεις και με πύρινους φιλοπολεμικούς λόγους και παρά τις προειδοποιήσεις πολλών πρώην συντρόφων του, όπως ο πρώην πρόεδρος, Αμντουλάχ Γκιούλ και ο πρώην αντιπρόεδρος της ισλαμικής κυβέρνησης, Μπουλέντ Αρίντς, φέρεται απρόβλεπτος ικανός για όλα.

Να μην ξεχνάμε ότι το «πληγωμένο θηρίο» είναι ότι πιο επικίνδυνο.
Και στην περίπτωση του σουλτάνου, πραγματικά «λυσσασμένο».

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου