Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Ιουν 2015

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος 


Πραγματικος τρόμος διακατέχει πολλούς οπαδούς του ευρώ, στην ιδέα ενός «Grexit». Εξάλλου, τα μνημονιακά ΜΜΕ έχουν φροντίσει να καλλιεργήσουν ως «αυτονόητη» την ιδέα, ότι η έξοδος από το ευρώ θα σημάνει κάτι ανάλογο της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Με αποτέλεσμα οι ακροατές και οι αναγνώστες τέτοιων απόψεων να επηρεάζονται από την τρομολαγνεία του λόμπυ του ευρώ. Όμως, ποιά ακριβώς είναι και πόσο ισχύουν τα επιχειρήματα των φιλομνημονικών τρομολάγνων;

Επιχείρημα πρώτο: «η παραμονή στο ευρώ διασφαλίζει τη σταθερότητα και την μελλοντική ανάπτυξη της οικονομίας». Ισχύει; Aπό την ημέρα που η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ, η ανεργία άρχισε να αυξάνεται, η παραγωγή να μειώνεται, το εμπορικό ισοζύγιο επιδεινώθηκε και το δημόσιο χρέος εκτοξεύτηκε. Σήμερα, μετά την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ και στους λοιπούς δανειστές, οι όροι της παραμονής μας στην ευρωζώνη είναι βαρειά υφεσιακοί, εξοντώνουν την ενεργό ζήτηση που είναι η βάση του εμπορίου και της παραγωγής και αποκλείουν οποιαδήποτε ανάπτυξη, καταδικάζοντας τη χώρα μας να παραμείνει σε μία διαρκώς επιδεινούμενη υποβάθμιση.

Επιχείρημα δεύτερο: «η παραμονή στο ευρώ εγγυάται την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εν γένει την ευρωπαϊκή οικογένεια». Το χονδροειδές αυτό επιχείρημα δεν εξηγεί πώς μετέχουν στην ΕΕ πλήθος χωρών που έχουν εθνικά νομίσματα και όχι το ευρώ. Εξ άλλου, κανείς δεν μας υποχρεώνει να αποχωρήσουμε από την ΕΕ, που είναι πολιτική (και τελωνειακή) και όχι νομισματική ένωση.

Επιχείρημα τρίτο: «η παραμονή στο ευρώ εξασφαλίζει την παραμονή της χώρας στον δυτικό κόσμο». Συναφές με το προηγούμενο, και εξίσου χονδροειδές. Οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, ο Καναδάς, και πολλές άλλες χώρες που συγκροτούν τον πυρήνα του δυτικού κόσμου, δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη. Εγώ μάλιστα θα αντιστρέψω το επιχείρημα: η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ μας οδήγησε σε μείζονα προβλήματα με τον δυτικό κόσμο, ίσως τα μεγαλύτερα από την εποχή του Εθνικού Διχασμού.
Πότε ήταν η Ελλάδα εγγύτερα στον δυτικό κόσμο, πολιτιστικά και γεωπολιτικά; Τώρα, που υπάρχει το ευρώ, ή επί δραχμής;
Προφανής η απάντηση. Και μία ερώτηση κρίσεως: η σχέση εξάρτησης με το Βερολίνο μας έφερε πιο κοντά ή μήπως μας απομάκρυνε από τον δυτικό κόσμο; Με τον οποίον η Γερμανία είχε πάντοτε συγκρουσιακές σχέσεις και μάλιστα προκάλεσε εναντίον του δυτικού κόσμου δύο παγκοσμίους πολέμους;

Επιχείρημα τέταρτο: «η έξοδος από το ευρώ θα προκαλέσει χάος». Κανείς όμως από τους κινδυνολόγους δεν προσδιορίζει πώς και γιατί θα προκύψει το χάος. Με σωστό σχεδιασμό και τεχνοκρατική διαχείριση, με τη λήψη των κατάλληλων μέτρων (ανασύσταση της Νομισματικής Επιτροπής κ.λπ., που τα έχουμε παρουσιάσει σε προηγούμενο άρθρο), δεν θα υπάρξει απολύτως κανένα πρόβλημα. Θα εμφανιστούν κάποια προβλήματα στην εισαγωγή πολυτελών προϊόντων, κάτι καθόλου κακό, ενώ τυχόν ελλείψεις σε εισαγόμενα τρόφιμα (π.χ. σολωμός βορείου θαλάσσης και χαβιάρι) θα υποκατασταθούν από προϊόντα τρίτων χωρών εκτός Ευρωζώνης.

Επιχείρημα πέμπτο: «η επιστροφή στη δραχμή θα μας μεταβάλλει σε τριτοκοσμική χώρα». Είναι, αντιθέτως, απολύτως βέβαιο ότι, ακόμα κι αν υπάρξει μια μεταβατική περίοδος με δυσκολίες και αβεβαιότητες, η επιστροφή στην Εθνική Νομισματική Κυριαρχία θα οδηγήσει σε εκρηκτική ανάπτυξη. Διότι α. με παροχή λελογισμένης ρευστότητας θα αυξηθεί η ενεργός ζήτηση και θα αναζωογονηθεί η αγορά, β. θα υπάρξει χρηματοδότηση των επενδύσεων και άρα η πρώτη δημοσιονομική προϋπόθεση της παραγωγικής ανασυγκρότησης, γ. θα υπάρξουν ρυθμίσεις των δανείων που θα επιτρέψουν στους καταναλωτές και στους επιχειρηματίες να απαλλαγούν από τον οικονομικό και ψυχικό βρόγχο του δανεισμού και των «δόσεων».

Σταματώ εδώ λόγω ελλείψεως χώρου, τονίζω όμως ότι απαιτούνται ασφαλώς και άλλες βαθιές μεταρρυθμίσεις (πχ. καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, του κρατικισμού, του φορολογικού ανορθολογισμού και της διαφθοράς) για την επανεκκίνηση της οικονομίας, μεταρρυθμίσεις τις οποίες μπλόκαραν οι φιλομνημονιακές και δήθεν φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Η επιστροφή στη δραχμή θα είναι η μεγάλη ευκαιρία για μία συνολική αναδιάταξη εφ’ όλης της ύλης.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην ομιλία του στη Βουλή ο κ. Τσίπρας ξεκαθάρισε κατηγορηματικά ότι «ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΟΥΛΗ δεν πρόκειται να υπογραφεί κανένα νέο μνημόνιο». Αυτό που είπε ο Τσίπρας τέσσερα πράγματα μπορεί να σημαίνει:

1) Ότι κοροϊδεύει βουλευτές και λαό πως δεν θα υπογράψει νέο μνημόνιο, ενώ στο τέλος θα υπογράψει, έστω και αν το ονομάσει διαφορετικά.

2) Ότι πάμε για νέα παράταση του δεύτερου μνημονίου, ρίχνοντας ο ΣΥΡΙΖΑ τα σκληρά μέτρα που θα ληφθούν στην προηγούμενη κυβέρνηση που το είχε υπογράψει, προκειμένου να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση.

3) Ότι δεν πρόκειται να υπογράψει τίποτα και προφανώς τα πράγματα θα οδηγηθούν σε ρήξη με τους δανειστές, με ό,τι ήθελε προκύψει (μην το δένετε και τόσο πολύ αυτό) και

4) Ότι, αφού δεν θα υπογραφεί κανένα νέο μνημόνιο από αυτή την Κυβέρνηση και αυτή τη Βουλή, αυτό σημαίνει πως θα υπογραφεί από κάποια άλλη Κυβέρνηση και κάποια άλλη Βουλή, γιατί, το μόνο βέβαιο είναι ότι μνημόνιο θα υπογραφεί, ο κόσμος να χαλάσει. Εκτός και αν φύγουμε από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

Θα πάμε λοιπόν σε εκλογές; Όμως, τι αναμένει ο ΣΥΡΙΖΑ από αυτές; Θα πρέπει να πει προεκλογικά γιατί τις κάνει; τι θέλει; Θέλει έγκριση για να υπογράψει επώδυνο μνημόνιο; ή θέλει έγκριση για ρήξη; Προφανώς έγκριση για νέα διαπραγμάτευση μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί. Είναι όμως σίγουρος ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα λάβει εντολή να υπογράψει την πλήρη εξαθλίωση του λαού; Μάλλον δεν είναι σίγουρος και απλά παριστάνει τον λέοντα χωρίς να είναι.

Η μόνη λύση που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μία και μοναδική και λέγεται ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, με ένα και μοναδικό διακύβευμα: «Μέσα ή έξω από το ευρώ;». Οτιδήποτε άλλο είναι υπεκφυγή και δεν πρόκειται να νομιμοποιήσει καμία κυβίστηση και καμία κυβέρνηση. Δημοψήφισμα όμως δεν πρόκειται να κάνει, γιατί αυτό απαγορεύεται από το ένστικτο επιβίωσης του σάπιου πολιτικού συστήματος. Μην δίνετε και πολλή βάση στις δημοσκοπήσεις που λένε ότι το 80% του λαού θέλει ευρώ πάση θυσία και αυτό το ξέρει πολύ καλύτερα το πολιτικό σύστημα, γι’ αυτό και δεν κάνει αυτό το κρίσιμο δημοψήφισμα.

ΥΓ. Εμείς πιστεύουμε πως θα ακολουθήσει τη δεύτερη επιλογή. Θα πάει σε νέα παράταση του υπάρχοντος μνημονίου και θα παριστάνει την Αριστερά που αναγκάζεται από τους κακούς δανειστές και την τρόϊκα εσωτερικού να πάρει σκληρά μέτρα για να παραμείνουμε στο ευρώ.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αμυντική διάταξη της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία, θεωρείται από πολλούς ως επαρκής, τόσο στα νησιά (όπου ενδεχομένως να υπάρξει κίνδυνος για κάποια ελεγχόμενο θερμό επεισόδιο σε κάποιες βραχονησίδες), όσο και στον Έβρο, ο οποίος θεωρείται αδιαπέραστος, πλην του περίφημου «τριεθνούς τριγώνου» (η υποστήριξη του ελληνικού πυροβολικού θεωρείται καταλυτική στην περίπτωση που υπάρξει κάποιο «τόλμημα» από την απέναντι πλευρά) και της ευρύτερης περιοχής όπου εκβάλει ο Έβρος ποταμός (ή ύπαρξη ισχυρών μηχανοκίνητων τμημάτων του ελληνικού στρατού αποτρέπει μία τέτοια ενέργεια, η οποία μπορεί να υλοποιηθεί μόνο στα πλαίσια ενός αντιπερισπασμού που όμως θα επιφέρει ισχυρότατες απώλειες).

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Φύση και θέση, ο Έβρος απειλείται συντεταγμένα από την Τουρκία και μάλιστα, οι σχετικά πρόσφατοι εφοδιασμοί του μηχανικού του τουρκικού στρατού με ειδικά οχήματα γεφύρωσης ποτάμιων κωλυμάτων, δημιουργεί ένα πλήθος ερωτημάτων επάνω στα οποία εργάζονται εντατικά ειδικές διευθύνσεις του Ελληνικού Πενταγώνου, αναλύοντας την μορφολογία του εδάφους, τις αλλαγές που συμβαίνουν εξαιτίας των καιρικών συνθηκών, και των ενισχύσεων που λαμβάνει ή και των μετακινήσεων που πραγματοποιεί ο τουρκικός στρατός στην Ανατολική Θράκη.
Σε κάθε περίπτωση υπάρχει απόλυτη στοχοθέτηση της ελληνικής άμυνας στα συγκεκριμένα σημεία, ενώ ο χρόνος αντίδρασης θεωρείται από μηδενικός (περιοχή τριεθνούς τριγώνου) έως άριστος (δέλτα Έβρου) για πλήρη απόκρουση οποιασδήποτε επιθετικής κίνησης (αξίζει να σημειώσουμε πως στα μέσα της δεκαετίας του 1980 υπήρξε σοβαρότατο ελληνοτουρκικό επεισόδιο σε φυλάκιο της περιοχής Φερρών, όπου επιχειρήθηκε η είσοδος ενός τουρκικού λόχου, η οποία όμως αποτράπηκε με πάρα πολλές απώλειες για την τουρκική πλευρά).

Απέναντι σε μία άριστα οργανωμένη άμυνα, λοιπόν, οι ό,ποιες στρατιωτικές επιχειρήσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν χαρακτηρίζονται ως κινήσεις αυτοκτονίας ή και … απασχόλησης - αποπροσανατολισμού του αντιπάλου…
Έτσι, έχοντας λοιπόν ως δεδομένα:
α) τον παράγοντα χρόνο, αφού εάν οι τουρκικές επιθετικές κινήσεις κατορθώσουν να «πατήσουν» ελληνικό έδαφος και να διατηρήσουν τις θέσεις τους πλέον των 24 ωρών, αλλά και
β) με την σχεδόν δεδομένη πιθανότητα κίνησης οργανωμένων φιλοτουρκικών στρατιωτικών ομάδων εντός του ελληνικού εδάφους και στην πλάτη της ελληνικής άμυνας (φίλιες ομάδες τουρκοφρόνων στην ανατολική "διακεκαυμένη" περιοχή του νομού Ροδόπης),
εξετάζεται σοβαρά το ενδεχόμενο δημιουργίας ρήγματος στην άμυνα, αλλά, κυρίως, καθυστέρησης εφοδιασμού της πρώτης γραμμής, εξαιτίας καταστροφών των οδών εφοδιασμού.



1. Αριανά (μουσουλμανικός Δήμος ελεγχόμενος από το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής), βρίσκεται στην οδό ανεφοδιασμού του μετώπου του βόρειου και κεντρικού Έβρου
2. Οργάνη, περιοχή μουσουλμανική που συνορεύει με περιοχή της Βουλγαρίας στην οποία βρίσκονται φανατικοί τουρκόφρονες Βούλγαροι
3. Αμαξάδες, (δήμος Ιάσμου, ελεγχόμενος από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής), χωριό που ελέγχεται από την Άγκυρα και βρίσκεται στο πιό στενό σημείο γης μεταξύ λιμνοθάλασσας και ορεινού όγκου Ροδόπης. Από την περιοχή διέρχεται η Εγνατία Οδός, σιδηρόδρομος καθώς και επαρχιακή οδός.

4. Εχίνος, μεγαλοχώρι, με κατοίκους που η μεγάλη τους πλειοψηφία αυτοπροσδιορίζεται ως "τούρκοι". Ελέγχει την ανατολική ορεινή Ξάνθη και έχει τη δυνατότητα ελέγχου οδικού άξονα (μέσω Θερμών) που ενώνει την Ελλάδα με την Τουρκία. Οι δραστηριότητες που αναπτύσσει στον Εχίνο το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής είναι σημαντικές, ενώ θεωρείται ως "υποχρεωτικός" τόπος επίσκεψης τούρκων αξιωματούχων που επισκέπτονται την Ελληνική Θράκη
5. Κένταυρος και ευρύτερη περιοχή, αν και δεν θεωρείται ως υψηλού κινδύνου, φιλοξενεί "στοιχεία" που έχουν τη δυνατότητα ανάπτυξης ορεινού ανταρτοπολέμου, αλλά και ασφαλούς μετακίνησης φίλιων δυνάμεων  προς την στρατηγική περιοχή των Αμαξάδων (3).

Εάν, μάλιστα, σε συγκεκριμένο σημείο (χωριό Αμαξάδες ν. Ροδόπης βόρεια της λιμνοθάλασσας Βιστωνίδας) τοποθετηθεί και οχυρωθεί ισχυρή εκπαιδευμένη και καλά εξοπλισμένη ομάδα τούρκων παραστρατιωτικών (Γκρίζων Λύκων) ή καταδρομέων, ενδέχεται να αποκοπούν σχεδόν ολοσχερώς οι νομοί Ροδόπης και Έβρου, αφού θα υπάρχει απόλυτος έλεγχος κάθε κίνησης από Ξάνθη προς Ροδόπη. Μία τέτοια ενέργεια θα αντιμετωπιστεί, φυσικά, από στρατιωτικές μονάδες του νομού Ξάνθης, αλλά ενδέχεται να υπάρξει σοβαρή χρονική καθυστέρηση μέχρι την εξασφάλιση της διέλευσης οχημάτων και τρένων από την Ξάνθη προς την Κομοτηνή και εν συνεχεία προς Αλεξανδρούπολη ή (μέσω Δερείου) προς Σουφλί, Διδυμότειχο και Ορεστιάδα…
Λαμβάνοντας επίσης υπόψη την κινητοποίηση και την πιθανή ανάληψη επιχειρήσεων καταστροφής μονάδων υποδομών από εκπαιδευμένους τουρκόφρονες των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, ένα τμήμα του Δ΄ Σώματος Στρατού θα είναι υποχρεωμένο να αναλάβει την φύλαξη στρατηγικών υποδομών (υδραγωγεία, υποσταθμούς ηλεκτροδότησης κ.α.) και ένα άλλο στρατιωτικό τμήμα θα κινηθεί προς αντιμετώπισή τους, χωρίς ωστόσο να υπάρχει σχετικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της καταστολής ομάδων ενόπλων που θα λειτουργούν με κανόνες ανταρτοπολέμου…

Στα όσα πολύ περιληπτικά καταθέσαμε δεν διαφαίνεται κάποιος ουσιώδης κίνδυνος για την Θράκη, σε περίπτωση που υπάρξει κάποια εμπλοκή (με τα χαρακτηριστικά ενός εκτεταμένου πλην ελεγχόμενου θερμού επεισοδίου). Και όμως, η Θράκη διαθέτει ένα αμυντικό ρήγμα, το οποίο έχει ικανά χαρακτηριστικά δημιουργίας σοβαρού προβλήματος στην ελληνική άμυνα. Η «αχίλλειος πτέρνα» είναι η παραθαλάσσια περιοχή μεταξύ Φαναρίου Κομοτηνής (δεν πρέπει να παραβλέπεται και η περιοχή της Μαρώνειας που παρέψει στρατηγικό ύψωμα ελέγχου της πεδιάδας του ν. Ροδόπης και της Εγνατίας οδού) έως και δυτικά των εκβολών του ποταμού Νέστου, ενώ η νότια περιοχή της νήσου Θάσου χαρακτηρίζεται επίσης ως «κόκκινη», αφού ελέω της τουριστικής ανάπτυξης δεν υπάρχουν στρατόπεδα στο νησί, πέραν των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων της 5ης Μοίρας Καταδρομών που εδρεύει στη Δράμα.

6. Πρώην εθνική οδός Κομοτηνής - Ξάνθης. Σε περίπτωση κατάληψής της, δημιουργείται μείζον θέματα εφοδιασμού Ροδόπης - Έβρου, ενώ με την κατάληψη του μικρού λιμανιού του Πόρτο Λάγος δημιουργούνται πιθανότητες πλήρους ανεφοδιασμού μέσω ενός ισχυρού προγεφυρώματος.
7. Ύψωμα Μάνδρας. Δίνει στρατηγικό πλεονέκτημα εάν καταληφθεί από στρατιωτική δύναμη που θα φέρει βαρύ οπλισμό (αντιαρματικά, αντιαεροπορικά και όλμους μεγάλου διαμετρήματος). Επίσης, το ανατολικό τμήμα των εκβολών του ποταμού Νέστου δίνει την δυνατότητα πρόσβασης σε "φίλιες δυνάμεις" της περιοχής (μουσουλμάνοι που ελέγχονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής).
8. Ύψωμα Αβδήρων. Επίσης στρατηγικός χώρος που δίνει οπτικό έλεγχο έως την πόλη της Ξάνθης.
9. Αεροδρόμιο Χρυσούπολης. Μεγάλης στρατιωτικής σπουδαιότητας.
10. Τηλεπικοινωνιακός σταθμός Θάσου. Στρατηγικό σημείο.
Τα διπλά βέλη αναπαριστούν κινήσεις αποβατικών, σε ακτές χωρίς κανένα αμυντικό έργο.


Μέσα στον ευρύτερο χάρτη διαπιστώνουμε πως οι στρατιωτικές δυνάμεις που θα απασχοληθούν στις κινήσεις αντιπερισπασμού και δολιοφθορών, καθώς και στην φύλαξη στόχων στρατηγικών υποδομών, διασπείρουν τις ελληνικές δυνάμεις και αφήνουν χωρίς καμία προστασία τη νότια – παραθαλάσσια περιοχή των νομών Ροδόπης, Ξάνθης και εν μέρει Καβάλας. Να σημειωθεί πως στις εν λόγω περιοχές δεν υφίστανται στρατιωτικές εγκαταστάσεις (στρατόπεδα ή οργανωμένες θέσεις άμυνας).
Τι μπορεί να συμβεί, λοιπόν, μέσα από ένα γενικό σχέδιο τουρκικής επίθεσης με τελικό στόχο την απόβαση στις παραθαλάσσιες περιοχές που αναφέραμε και οι οποίες αποτελούνται σχεδόν στο σύνολό τους από αμμώδεις ακτές, ιδανικές για στρατιωτικές αποβάσεις;
Πρόκειται για αμυντική ρωγμή και πως είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί επαρκώς, αφού μία τέτοια τουρκική κίνηση δεν θα είναι μεμονωμένη (μόνο στην Θράκη), αλλά θα έχει μία «διασπορά» μέσω της οποίας θα απασχοληθεί τόσο το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό όσο και η Ελληνική Πολεμική αεροπορία…
Να σημειώσουμε, επίσης, πως τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξημένη κινητικότητα τούρκων τουριστών σε όλες τις παραθαλάσσιες περιοχές (δεν διαμένουν, αλλά τις επισκέπτονται και αποχωρούν αυθημερόν), με αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, ενώ οι επιβαίνοντες είναι σχεδόν πάντα μόνο άνδρες.
Στην περιοχή της Θάσου έχει αναπτυχθεί τουρκικός τουρισμός, με ιδιαίτερη έμφαση σε περιοχές που βρίσκονται νότια και ανατολικά του νησιού και διαθέτουν σχετικά μεγάλες αμμώδεις παραλίες.

Χωρίς να θέλουμε να πανικοβάλουμε κανέναν, θεωρούμε ότι τα υφιστάμενα αμυντικά σχέδια της Ελλάδας για την Θράκη, έχουν ένα «κενό» το οποίο δεν μπορεί να εξηγηθεί, τη στιγμή που η Τουρκία εκτός από τουρίστες έχει αρχίσει να κάνει και μεγάλες ναυτικές και αεροπορικές ασκήσεις στο Βόρειο Αιγαίο και στο Θρακικό Πέλαγος.
Ίσως, κάποιοι στην Αθήνα θα πρέπει να σκεφτούν πολύ σοβαρά ότι είναι προτιμότερο να καλύπτουν όλες τις πιθανότητες, παρά να αφήνουν πιθανές «κερκόπορτες», ελπίζοντας στον παράγοντα τύχη… Τη στιγμή μάλιστα που ο Ερντογάν έχει αρχίσει να αισθάνεται άβολα και ψάχνει να βρει τρόπους να συσπειρώσει την Τουρκία επάνω του, ενώ οι ΗΠΑ αισθάνονται επίσης άβολα επειδή Ελλάδα συζητάει με τους ρώσους τη διέλευση ρωσικής ενέργειας από ελληνική εδάφη (φυσικά και από τη Θράκη), μήπως θα πρέπει να υπάρξει κάποια σχετική μέριμνα από τη δική μας πλευρά;

ΥΓ: Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να εξελιχθούν ταυτόχρονα και με σκοπό της Τουρκίας να "κόψει" κομμάτι της Ελλάδας, πιθανότατα μεγαλύτερο από την Θράκη. Μια τέτοια επιχείρηση μπορεί να διεξαχθεί σε δύο ή και σε τρεις χρόνους, που όμως ενέχουν την πιθανότητα να λειτουργήσουν αρνητικά για την ολοκλήρωσή της. Είναι γεγονός, όμως ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή δεν διαθέτει ούτε το απαραίτητο προσωπικό (αξιωματικοί), ούτε όμως και το σύνολο των μέσων που απαιτούνται, ενώ υπάρχει η σοβαρή πιθανότητα να καταλήξει σε ένα τεράστιο φιάσκο, με πολλές χιλιάδες τούρκους στρατιώτες νεκρούς, με πλήρη αποδεκατισμό των παραστρατιωτικών ομάδων που υπάρχουν στην Θράκη και, επιπλέον φέρνοντας σε δεινότατη θέση το ΝΑΤΟ, το οποίο δεν επιθυμεί τέτοιου είδους εξελίξεις (ειδικά αυτή την περίοδο που ασχολείται με την Ουκρανία) οι οποίες έχουν την δυναμική να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα στην Ευρωατλαντική Συμμαχία, ξεκινώντας από την Βουλγαρία ένα ντόμινο που πολύ δύσκολα θα είναι διαχειρίσιμο. Επιπλέον, μία τέτοια επιχείρηση εάν αποτύχει, θα καταστρέψει όλη την τουρκική πολιτική στα Βαλκάνια, ενώ θα δώσει έναυσμα σε άλλες γειτονικές της χώρες να εκμεταλλευθούν την αρνητική για την Άγκυρα συγκυρία...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ελλάδα αποτελεί κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία, δήλωσε το μεσημέρι της Δευτέρας από την Βαρσοβία όπου βρίσκεται για τις εργασίες της Συνόδου των ηγετών της G7, o πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ. Τόνισε ότι το τέλος Ιουνίου είναι η τελευταία δυνατή διορία για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα αποτελεί κίνδυνο, εφόσον η κατάσταση δεν ξεκαθαριστεί σύντομα, ήταν το σχόλιο του γάλλου προέδρου, όταν ρωτήθηκε σχετικά, όπως μεταδίδουν τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων.

Ο Γάλλος πρόεδρος, αναφερόμενος γενικά στα θέματα που απασχόλησαν τη Σύνοδο (κυρίως την κατάσταση στην Ουκρανία και τις σχέσεις με τη Ρωσία), πρόσθεσε πως υπάρχουν γεωπολιτικοί παράγοντες που απειλούν την ανάπτυξη της Ευρώπης.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύμφωνα με ανακοίνωση της Γεωγραφικής-Υδρογραφικής-Ωκεανογραφικής Διεύθυνσης των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων που δημοσιεύθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της στις 06-06-2015, το ιταλικό πλοίο ΟGS EXPLORA θα πραγματοποιήσει εργασίες πόντισης καλωδίου, από 01-06-2015 και μέχρι νεώτερης ανακοίνωσης, στη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά και ανατολικά της Κρήτης που ορίζεται από τα ακόλουθα σημεία (βλ. Χάρτη 1):

Του Χρήστου Μηνάγια

36°11′ 52΄΄ Β, 028°40′ 03΄΄ Α
36°07′ 34΄΄ Β, 028°39′ 17΄΄ Α
36°00′ 01΄΄ Β, 028°36′ 18΄΄ Α
35°50′ 20΄΄ Β, 028°32′ 89΄΄ Α
35°17′ 19΄΄ Β, 028°28′ 80΄΄ Α
34°57′ 34΄΄ Β, 028°20′ 72΄΄ Α
34°43′ 78΄΄ Β, 028°08′ 50΄΄ Α
34°05′ 11΄΄ Β, 026°55′ 75΄΄ Α
34°01′ 44΄΄ Β, 026°51′ 33΄΄ Α
33°57′ 31΄΄ Β, 026°49′ 70΄΄ Α
33°49′ 61΄΄ Β, 026°50′ 57΄΄ Α
33°46′ 41΄΄ Β, 026°52′ 74΄΄ Α
33°42′ 29΄΄ Β, 026°58′ 46΄΄ Α



Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προηγούμενη δραστηριότητα του ιταλικού πλοίου OGS EXPLORA, το οποίο, μετά από τη ελληνική αντίδραση, σταμάτησε τις εργασίες πόντισης καλωδίου και απεχώρησε στις 24-02-2015. Ωστόσο στις 28-02-2015, οι Τούρκοι, εμμένοντας στην παραβατική συμπεριφορά τους, ανακοίνωσαν μέσω NAVAREA III ότι το εν λόγω πλοίο θα πραγματοποιήσει την πόντιση καλωδίου στις περιοχές 1, 2 και 3 που φαίνονται στο Χάρτη 2.


Επίσης, από την ανάλυση του Χάρτη 2 διαπιστώνεται ότι, σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν έχει συνηγορήσει για τη δραστηριότητα αυτή, τότε η Άγκυρα με την ανακοίνωση της 06-06-2015, όχι μόνο αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή, αλλά διευρύνει ακόμη δυτικότερα την περιοχή πόντισης καλωδίου νοτίως της Κρήτης αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία σε επιπλέον 53 τετραγωνικά ναυτικά μίλια σε σχέση με την αντίστοιχη ανακοίνωση της 28-02-2015. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δέσμευσαν περιοχή ανατολικά της Ρόδου για πραγματοποίηση πυρών στις 11 και 12-06-2015.

Όπως γίνεται κατανοητό, η εν λόγω ενέργεια της Άγκυρας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για ενδεχόμενη εξαγωγή της κρίσης δεδομένου ότι, η Τουρκία εισήλθε σε μια περίοδο πολιτικο-οικονομικής αστάθειας μετά τη συντριπτική ήττα που υπέστη το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου στις εκλογές της 7ης Ιουνίου, με τους εθνικιστές να αυξάνουν τις έδρες τους στην τουρκική εθνοσυνέλευση κατά 50% σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011, τους Κούρδους να ξεπερνούν για πρώτη φορά το εκλογικό όριο του 10% καταλαμβάνοντας 80 έδρες και το κόμμα ΑΚΡ να αδυνατεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται τα εκλογικά αποτελέσματα στην Τουρκία από το 2002 μέχρι σήμερα.


Πηγή Geostrategy

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με ένα πολύ χαρακτηριστικό (χαιρέκακο), άρθρο της η αντιπολιτευόμενη του Ερντογάν τουρκική εφημερίδα Cumhürriyet, ανέφερε πως ο μέχρι χτες παντοδύναμος σουλτάνος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερνοτογάν, ενώ έβγαινε κάθε μέρα στις πλατείες και στα κανάλια ουρλιάζοντας για να επιβάλλει στον κόσμο την απόλυτη κυριαρχία του, δεν τόλμησε μετά την γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων των εκλογών να ξαναβγεί στο μπαλκόνι, αλλά αρκέστηκε σε μια λιτή γραπτή δήλωση καλώντας τα κόμματα να συμπεριφερθούν με σύνεση.

Ο ίδιος άνθρωπος που οδήγησε την Τουρκία στο μεγάλο οικονομικό θαύμα της πρώτης δεκαετίας της επικράτησής του, σήμερα προβάλλεται σαν ο μοιραίος άνθρωπος που θα επιφέρει την διάσπαση της χώρας του με την αλλοπρόσαλλη σουλτανική του υπεροψία, με τα προκλητικά του καμώματα όπως το υπερπολυτελές σαράι του που συναγωνίστηκε τα σουλτανικά παλάτια, με τα αλλεπάλληλα οικονομικά σκάνδαλα του γιου του Μπιλάλ, που η δικαιοσύνη τα «σκέπασε» κατόπιν εντολών του, με το σκάνδαλο της φανερής στήριξης των εγκλημάτων των Τζιχαντιστών από την ΜΙΤ, με την προκλητική του πολιτική έναντι χωρών όπως η Αίγυπτος, όπου θέλησε να επιβάλλει και εκεί το δικό του καθεστώς και τέλος με την εμμονή του να ανατρέψει τον Άσαντ της Συρίας, εμμονή που προκάλεσε την έχθρα του Ιράν αλλά και την αντιπαλότητα με την Ρωσία.

Αλλά το χειρότερο «κατόρθωμά» του ήταν ότι προκάλεσε έντονη εσωτερική πόλωση με πολλές πλευρές που θα χαίρονταν πολύ να τον έβλεπαν να εξαφανίζεται από το πολιτικό στερέωμα.
Με τους κεμαλικούς είναι γνωστή η σύγκρουση του από τις αρχές της πολιτικής του επικράτησης με τις αλλεπάλληλες φυλακίσεις στρατηγών συχνά χωρίς δίκη.
Με το κύκλωμα του Φετουλάχ Γκιουλέν, που στην αρχή το εκμεταλλεύτηκε για να επικρατήσει, η σύγκρουση τελευταία είχε πάρει τρομερές διαστάσεις και σε αυτήν οφείλονται οι αλλεπάλληλες μαζικές αποστρατείες αξιωματικών και των τριών οπλών καθώς και από τα σώματα ασφαλείας.
Με τους Κούρδους παρά του ότι εγκαινίασε την διαδικασία επίλυσης του προβλήματος, φάνηκε ότι στην ουσία τους ενέπαιξε στηρίζοντας τους Τζιχαντιστές εναντίον τους.
Τέλος με τους Αλεβήτες η αντιπαλότητα παρέμεινε και αυξήθηκε ένεκα της επιμονής του να επιβάλλει και σε αυτούς τα δικά του ισλαμικά πρότυπα.
Καταλύτης σε όλα αυτά ήταν και η αρχόμενη οικονομική ύφεση της χώρας.

Δημιουργώντας ένα στενό κύκλο ευνοούμενων στα ΜΜΕ, στην ΜΙΤ που την ήλεγξε πλήρως καθώς και στις ένοπλες δυνάμεις, πίστεψε πως θα γίνει ο επόμενος σουλτάνος προβάλλοντας προκλητικές επεκτατικές διεκδικήσεις σε όλες τις κατευθύνσεις.

Δυστυχώς όμως για αυτόν, όλα αυτά φαίνεται πως τέλειωσαν. Το πρόβλημα τώρα είναι ότι με το τέλος του Ερντογάν διαφαίνεται η αρχή μιας μεγάλης διαδικασίας αποσταθεροποίησης με ανυπολόγιστες και άγνωστες προς το παρόν συνέπειες. Οι περισσότεροι στρατηγικοί αναλυτές προβλέπουν για το επόμενο χρονικό διάστημα «καυτές» εξελίξεις στην Τουρκία, καθώς άλλη μια εστία αστάθειας δημιουργείται στην περιοχή μας.

Κάτι ήξεραν οι Άγιοι Γέροντες μας!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Η Ελλάδα χρειάζεται σαρωτική ελάφρυνση του χρέους… H άρνηση των πιστωτών να αναδεχθούν αυτή την πραγματικότητα αποτελεί το κυριότερο εμπόδιο για μία λύση… Το ΔΝΤ οφείλει να τους ξεκαθαρίσει ότι του λοιπού δεν θα παίξει κανένα ρόλο στην απατηλή παντομίμα τους…»
Του Ambrose Evans-Pritchard
Daily Telegraph
Μετάφραση - Απόδοση Μιχαήλ Στυλιανού

Το προπατορικό αμάρτημα του ΔΝΤ στην Ελλάδα ήταν ότι επέτρεψε στον Ντομινίκ Στρως- Καν να οδηγήσει σαν όμηρο τον θεσμό στη σωτηρία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του Ευρώ, όταν ξέσπασε η κρίση, καταδικάζοντας την Ελλάδα σε καταστροφή.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο βρίσκεται σε σοβαρή κρίση. Τα γεγονότα στην Ελλάδα έφθασαν σε σημείο όπου διακυβεύεται η αξιοπιστία και η επιβίωση, μακροπρόθεσμα, του Ταμείου.

Οι ΄Ελληνες δεν κατακρατούν την καταβολή των 300 εκ. στο ΔΝΤ επειδή έμειναν από χρήματα, μολονότι και αυτό θα συμβεί σύντομα. Πέντε στελέχη του κινήματος Σύριζα της ριζοσπαστικής αριστεράς, σε χθεσινή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, έλαβαν την ψυχρή, υπολογισμένη και προσεκτικά ζυγισμένη απόφαση να μη πληρώσουν.

΄Ηξαιραν ακριβώς τι έκαναν. Η Κριστίν Λαγκάρντ του ΔΝΤ αιφνιδιάστηκε άσχημα. Αξιωματούχοι του Ταμείου στην Ουάσιγκτων κεραυνοβολήθηκαν. Σε ένα επίπεδο, η συσκευασία σε μία των πληρωμών του Ιουνίου εξ 1,600 δις προς το ΔΝΤ αποτελεί απλώς μια τεχνική μετακίνηση, μολονότι αναφέρθηκε ως προηγούμενο η διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε στη Ζάμπια στην δεκαετία του ’80, για διαφορετικούς λόγους. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια προειδοποιητική βολή και μια κλιμάκωση επικίνδυνη για όλες τις πλευράς.

Οι ηγέτες του Σύριζα γνωστοποιούν ότι είναι τόσο οργισμένοι και ότι τους πνίγει τόσο το αίσθημα της αδικίας, ώστε μπορεί πράγματι να κηρύξουν στάση πληρωμών στις 30 Ιουνίου και να θέσουν έτσι τον οργανισμό στην τρομερή θέση να πρέπει να εξηγεί στις 188 χώρες-μέλη του γιατί έχασε, με τόσην ελαφρότητα, τα λεφτά τους και γιατί έκανε μια τόσον άθλια διαχείριση των υποθέσεών του.

Οι ΄Ελληνες καταγγέλλουν το ΔΝΤ για συνέργεια με την ΟΝΕ στην επιβολή του προγράμματος λιτότητας που παραβιάζει τους κανόνες του ίδιου του Ταμείου και που βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με την πενταετή ανάλυση του δικού του εξαιρετικού τμήματος ερευνών και του επικεφαλής οικονομολόγου του, Ολιβιέ Μπλανσάρ.

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδος είναι 180 % του ΑΕΠ. Τα δάνεια είναι σε νόμισμα που η χώρα δεν ελέγχει. Είναι επομένως σε ξένο νόμισμα. Το ΔΝΤ γνωρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπληρώσει αυτό το χρέος με δρακόντεια λιτότητα – η πολιτική αυτή εφαρμόσθηκε ήδη επί πέντε χρόνια και με τέτοια αυτοκαταστροφικά αποτελέσματα- και όσο ακόμη υποκρίνεται πως δεν το βλέπει τόσο το κύρος του εξατμίζεται. ΄Ωθησε για φόρο-ελάφρυνση, πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά μόνο μισόκαρδα, απρόθυμο να συγκρουσθεί ολομέτωπα με τις δανείστριες δυνάμεις της ΟΝΕ. Αντικειμενικά λειτουργεί ως ιμπεριαλιστικός λακές, μπορεί να πουν οι ΄Ελληνες μαρξιστές.

Πράγματι πέτυχε το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα. Ο άνθρωπος του Ταμείου στην Αθήνα –ο Πωλ Τόμσεν- επέβαλλε το πρόγραμμα της λιτότητας με τέτοιο περίεργο πάθος ώστε να προκαλέσει σοκ και στους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ψιψίνες σε σύγκριση.

Αυτό θα ήταν δικαιολογήσιμο (ας πούμε) αν υπήρχε και η άλλη πλευρά της συνηθισμένης πρότασης του ΔΝΤ: η ελάφρυνση του χρέους και η υποτίμηση του νομίσματος. Φυσιολογικά έτσι λειτουργούν τα προγράμματα του ΔΝΤ: Επιβάλλουν σκληρές μεταρρυθμίσεις αλλά επίσης καθαρίζουν το πινάκιο του χρέους και αποκαθιστούν τις ανάπηρες χώρες σε επίπεδο εξωτερικής βιωσιμότητας. Είναι μια πολύ επιτυχής συνταγή. Σπάνιες περιπτώσεις αποτυχίας συμβαίνουν όταν το ΔΝΤ προσπαθεί να στηρίξει μια προκαθορισμένη ισοτιμία.

Στην περίπτωση της Ελλάδος όλα αυτά πετάχτηκαν από το παράθυρο. Το ΔΝΤ επέβαλε βίαιη εκκαθάριση χωρίς αντισταθμιστική τόνωση ή ανακούφιση. Ισχυρίσθηκε ότι οι πολιτικές του θα οδηγούσαν σε μια συστολή κατά 2,6% του ΑΕΠ το 2010, που θα την ακολουθούσε μια γοργή ανάκαμψη. Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν έξη χρόνια κρίσης, ένα σπιράλ υποτίμησης, πτώση του ΑΕΠ κατά 26 %, 60% νεανικής ανεργίας, χρόνια υστέρηση που θα υπονομεύει τις προοπτικές της Ελλάδος για μια δεκαετία και σε επιστέγασμα όλων η εκτίναξη του ποσοστού του χρέους, λόγω του προβλέψιμου μαθηματικού παρονομαστή επί του συρρικνωμένου ονομαστικού ΑΕΠ.

Πρόκειται για πολιτικό σκάνδαλο πρώτου μεγέθους. Ένα τμήμα του ΔΝΤ εξέδωσε μια δημόσια ομολογία ενοχής (mea culpa), παραδεχόμενο ότι οι δικοί του αναλυτές έκαναν χοντρό λάθος στην εκτίμηση του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή. Μπράβο τους! Ένα άλλο τμήμα εξακολουθεί να επιτάσσει νέες παραλλαγές των ίδιων αδικαιολόγητων πολιτικών, αξιώνοντας συνδυασμένη δημοσιονομική αποστράγγιση με περικοπές συντάξεων και αυξήσεις της ΦΠΑ της τάξεως του 1% του ΑΕΠ εφέτος και 2% του χρόνου, και τούτο ενώ η εθνική οικονομία βυθίζεται κα πάλι στην ύφεση.

Ο Αshoka Mody, πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ιρλανδία, αρνείται να επικρίνει τους συναδέλφους του τού ευρωπαϊκού τμήματος, αλλά η έννοια των λόγων του, που επικαλέστηκα και χθες, είναι σαφής:

«Αυτό που μάθαμε τα πέντε περασμένα χρόνια είναι πως είναι απίστευτα λαθεμένα οικονομικά να επιβάλλεις λιτότητα σε μια χώρα όταν βρίσκεται σε κύκλο αποπληθωρισμού. Οι πάσχοντες από τραύματα θα πρέπει να αποθεραπευθούν προτού αρχίσουν να γυμνάζονται για τα 10 χλμ.».

«Ειλικρινά, μου προκαλεί σοκ ότι μπορούμε ακόμη και να μιλάμε για αύξηση του ΦΠΑ σε τέτοιες συνθήκες. Μόλις είδαμε μια πρόωρη αύξηση του ΦΠΑ να κόβει την αναπνοή σε μια ισχυρή χώρα όπως η Ιαπωνία».

«Ο Σύριζα θα έπρεπε να καλέσει το τμήμα ερευνών (του ΔΝΤ) να γίνει εκπρόσωπός του, αφού λέει σχεδόν ακριβώς τα ίδια με τον Σύριζα για την οικονομία σε αυτό το θέμα. Η όλη στρατηγική των δανειστών είναι λάθος και όσο περισσότερο συνεχίζεται τόσο περισσότερο θα τους στοιχίσει».

Το προπατορικό αμάρτημα του ΔΝΤ στην Ελλάδα είναι ότι επέτρεψε στον ευγενή Παριζιάνο Ντομινίκ Στρως-Καν να εξαναγκάσει ως όμηρο τον θεσμό στη στήριξη της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης και του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, όταν ξέσπασε η κρίση το 2010. Αποστολή του Ταμείου είναι να σώζει χώρες, όχι νομίσματα ή τράπεζες και ασφαλώς δεν έπρεπε να κάνει την βρώμικη δουλειά για μια πλούσια νομισματική ένωση, που είναι απόλυτα ικανή να ξεκαθαρίσει τις υποθέσεις της αλλά αρνείται να το κάνει για πολιτικούς λόγους.

΄Ηταν φυσικά μια δύσκολη στιγμή, τον Μάιο του 2010. Η Ευρωζώνη στροβιλιζόταν εκτός ελέγχου. Δεν υπήρχαν αμυντικές πρόνοιες ανάσχεσης, λόγω της εγκληματικής αμέλειας των ηγετών της Ευρώπης και των οργάνων τραπεζικής εποπτείας και οι φόβοι μιας ευρωπαϊκής κατάρρευσης, α λά τράπεζα Lehman, ήσαν πολύ υπαρκτοί.

Ωστόσο τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δ.Σ. του ΔΝΤ, που διέρρευσαν, δείχνουν πως όλα τα μέλη του από τις αναπτυσσόμενες χώρες (και η Ελβετία) τάχθηκαν εναντίον των όρων του δανειακού πακέτου για την Ελλάδα. Διαμαρτύρονταν ότι (το δάνειο) προοριζόταν να σώσει το Ευρώ, όχι την Ελλάδα.

Φόρτωνε ακόμη περισσότερο χρέος στους συντετριμμένους ώμους μιας ήδη χρεωκοπημένης χώρας, και περιέπλεκε ακόμη περισσότερο το πρόβλημα, επιτρέποντας σε μια μεγάλη γαλλική και μια γερμανική τράπεζα –όχι ονόματα παρακαλώ- να ξεφορτώσουν μέγα μέρος των 25 δις των ελληνικών ομολόγων τους στις πλάτες των φορολογουμένων της ΟΝΕ. (σημ. μτφ: Υπονοεί την γαλλική Societè Génerale και την γερμανική Bundesbank).

«΄Επρεπε να προβλέπεται αναδιάρθρωση του χρέους», είπε ο εκπρόσωπος της Βραζιλίας στο συμβούλιο. Τα δάνεια «μπορεί να θεωρηθούν όχι σαν διάσωση της Ελλάδος, που θα έχει να υποστεί μια βασανιστική προσαρμογή, αλλά σαν απαλλαγή των φορέων ελληνικών χρεογράφων, κυρίως ευρωπαϊκών τραπεζών».

Ο Arvind Virmani, εκπρόσωπος της Ινδίας, ήταν προφητικός: «Η έκταση της δημοσιονομικής συρρίκνωσης χωρίς αντιστάθμισμα νομισματικής πολιτικής είναι χωρίς προηγούμενο. Είναι ένα κολοσσιαίο βάρος το οποίο η οικονομία δεν θα άντεχε να σηκώσει», είπε. « Ακόμη και αν, υποθετικά, το πρόγραμμα εφαρμοσθεί με επιτυχία, θα θέσει σε κίνηση ένα σπιράλ πτώσης τιμών, πτώσης της απασχόλησης και πτώσης των φορολογικών εσόδων, που τελικά θα υπονομεύσει το ίδιο το πρόγραμμα.»
Και αυτό ακριβώς συνέβη.

Το Ταμείο θα μπορούσε να συγχωρεθεί αργότερα, παραδεχόμενο το ειδικό χρέος φροντίδας του για την Ελλάδα και απαλύνοντας τους όρους. Δεν το έκανε. Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει τώρα ότι ο Σύριζα έχει ξιφουλκήσει.
Το ΔΝΤ θα πρέπει να προσέξει. ΄Εχει καταστεί το ίδιο σύμβολο κακοδιοίκησης. Ο κ. Στρως Καν συνελήφθη επ’ αυτοφώρω, για να αντικατασταθεί αμέσως σε ένα πολιτικό μαντάρισμα με άλλο υπουργό των Οικονομικών της Γαλλίας. Ο προκάτοχος του κ. Στρως Καν παραπέμφθηκε πρόσφατα στην Ισπανία για απάτη.

Ο Θεσμός του (ΔΝΤ) έχει κραυγαλέα ανάγκη αναμόρφωσης. Δεν υπάρχει δικαιολογημένος λόγος γιατί το αξίωμα του Γενικού Διευθυντή θα πρέπει να πηγαίνει θείω Δικαίω σε Ευρωπαίο, ή γιατί οι Ευρωπαίοι ελέγχουν ακόμη οκτώ έδρες στο διοικητικό συμβούλιο.

Αυτές οι ανωμαλίες θα έπρεπε να είχαν ξεκαθαρισθεί την εποχή της πανωλεθρίας Στρως-Καν, μαζί με την μεταρρύθμιση των αναλογιών (εκπροσώπησης), που εμπόδισε το αμερικανικό κογκρέσο, τόσο περισσότερο μάλιστα όσο από τότε η Κίνα και πολλές άλλες ανερχόμενες σε αποθεματικά χώρες είχαν εισβάλει στη σκηνή.

Η ηγεσία απέτυχε. Η Δύση καταισχύνθηκε. Δεν εκπλήσσει ότι η Ασία ακολουθεί τώρα τον δικό της δρόμο με σειρά δικών της ανταγωνιστικών θεσμών. Η δαδοφόρος κυβέρνηση της Ελλάδος ωθεί τα πράγματα σε σημείο κρίσεως για ένα θεσμό ήδη βεβαρυμμένο, που όμως διαθέτει ένα εξαιρετικό προσωπικό και αξίζει να σωθεί.

Η κ. Λαγκάρντ θα πρέπει να σταματήσει να παίζει το ρόλο του διπλωμάτη. Θα πρέπει να βγάλει το ευρωπαϊκό καπέλο της και να μιλήσει για τον οργανισμό που διευθύνει και για τον κόσμο.

Πρέπει να συγκρουστεί ολομέτωπα και δημόσια με τους δανειστές της ΟΝΕ. Πρέπει να τους πει σε ωμή γλώσσα, ότι βαρύνονται κατά μέγα μέρος της ευθύνης για το σημερινό αδιέξοδο.

Πρέπει να τους ξεκαθαρίσει πως η Ελλάδα έχει ανάγκη μιας σαρωτικής ελάφρυνσης του χρέους – σε εφαρμογή της οικονομικής επιστήμης, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε ηθικής- και πως η άρνηση των δανειστών να αντιληφθούν αυτό το στοιχειώδες γεγονός είναι σήμερα το κύριο εμπόδιο για μια λύση. Και θα πρέπει να τους πει πως το ΔΝΤ δεν πρόκειται από εδώ και στο εξής να παίξει οποιοδήποτε ρόλο στην απατηλή παντομίμα τους.

Αν δεν το κάνει και αν η απουσία ηγετικής ικανότητας από την πολιτική τάξη της Ευρώπης οδηγήσει σε καταστροφική, σε όλα τα επίπεδα, κατάληξη, τότε ας πέσει και επί της κεφαλής της επίσης.

Τελική ελληνική παρτίδα. Ορόσημο επερχομένων γεγονότων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος


Απειλούν λέει οι εργολάβοι-απατεώνες-μηντιάρχες ότι θα ''ρίξουν μαύρο'' στα κανάλια τους, για να μάθει η κυβέρνηση να τους ζητάει όσα χρωστάνε, να περιορίζει τα δανεικά κι αγύριστα δάνειά τους, που τελικά χρεώνονται στους πολίτες και να δρομολογεί διαγωνισμό για 3 με 4 το πολύ άδειες τηλεοπτικού περιεχομένου!

Επίσης διαμαρτύρονται γιατί αποσύρθηκε ο πρόεδρος της εγκληματικής πολιτικής οργάνωσης ''ΠαΣοΚ'', και υπερασπιστής των πλουσίων και των απατεώνων έναντι των φτωχών, ο Υπέρτατος Χυδαίος και τώρα ποιός θα τους υπερασπίζεται!

Στα τσακίδια! 
Και οι μέν, και ο δέ.
Και μη σώσουν και ξανανοίξουν τα μπ@@@@έλα τους, που διατηρούν για να έχουν έναν ολόκληρο λαό σε καταστολή και να μπορούν να κάνουν ανενόχλητοι την ληστεία τους στα χρήματα και την περιουσία του δημοσίου, που είναι περιουσία όλων μας και όχι των δωσιλόγων και συνεργατών της Κατοχής, πατεράδων και παππούδων τους!

Θα προσφύγουν λέει κιόλας στα ευρωπαϊκά δικαστήρια!
Χα!
Πού αλλού θα μπορούσαν άραγε να προσφύγουν
Οι απατεώνες στους απατεώνες!
Θα καταφύγουν στους εντολείς τους, σ' αυτούς που τους πληρώνουν, για να βρουν το δίκιο τους εις βάρος του ελληνικού λαού!
Τί πιό φυσικό;
Αυτοί που διοργάνωναν ειδικά σεμινάρια για τους ''δημοσιογράφους'', για το πώς θα πλασσάρουν καλύτερα στο πόπολο τα μνημόνια, αυτοί θα κρίνουν αν έχουν δίκιο οι νταβατζήδες ή ο λαός!

Γι αυτό λέμε και ξαναλέμε, ρήξη με την Ευρώπη των τοκογλύφων και των κάθε λογής απατεώνων. 

Η ΡΗΞΗ ΟΜΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΤΕΘΝΙΚΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ!

Κι είναι μιά ρήξη που δεν θα την κάνει μόνον η κυβέρνηση.
Πρέπει να την κάνουμε όλοι μαζί.

Αρκετά 4-5 οικογένειες δήθεν επιχειρηματιών, αλλά στην ουσία αρπακτικών και παρανόμων, βύζαξαν και κατέστρεψαν μία ολόκληρη χώρα! 

Τώρα θα πρέπει να πληρώσουν.
Με τις περιουσίες τους...
Και ορισμένοι και με την ελευθερία τους!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γερό χαστούκι για το κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν αποδείχθηκαν οι εκλογές της Κυριακής. Ποιος ήταν ο στόχος του και με ποιον τρόπο το εκλογικό σώμα έβαλε ένα τέρμα στις φιλοδοξίες του να γίνει πρόεδρος με εκτελεστική εξουσία

Tου David Gardner
Financial Times


Πάντα υπήρχαν τουλάχιστον δύο πλευρές στον Recep Tayyip Erdoğan και οι δυο τους φάνηκαν απόλυτα στις τελευταίες εκλογές της Τουρκίας.

Υπάρχει ο ιδιαίτερα χαρισματικός, κάποιες φορές μεταρρυθμιστής πολιτικός που έχει κερδίσει 10 εκλογές στη σειρά, συμπεριλαμβανομένων τριών γενικών εκλογών κι ενός διαρκώς αυξανόμενου ποσοστού των ψήφων.

Kι από την άλλη υπάρχει ο επίδοξος σουλτάνος που καταδιώκεται από ύβρη και παράνοια, συμπεριφερόμενος στους Τούρκους σαν να είναι πατριαρχική του ιδιοκτησία – το έθνος μου, τους αποκαλεί συχνά, το οποίο, όπως λέει, θα καταπνίξει τη μεγάλη συνομωσία που προσπαθεί να ρίξει αυτόν και την Τουρκία.

Ο κ. Ερντογάν, ο οποίος ανήλθε από τη θέση του πρωθυπουργού στη θέση του προέδρου την περασμένη χρονιά, δεν ήταν αντικείμενο της ψηφοφορίας που έγινε την Κυριακή. Αλλά αυτές οι γενικές εκλογές δεν είχαν άλλο διακύβευμα, παρά το αν το νέο-ισλαμικό του κόμμα δικαιοσύνης και ανάπτυξης θα κέρδιζε μια πλειοψηφία ικανή για να αλλάξει το σύνταγμα, ώστε η κυβέρνηση να μην προκύπτει από τη βουλή, αλλά να έρχεται από τα πάνω προς τα κάτω, με εκτελεστική προεδρία, δίνοντας στον Ερντογάν ακόμα μεγαλύτερη εξουσία από αυτήν που ήδη έχει.

Ακόμα κι αν όμως αγνόησε την παρούσα συνταγματική απαγόρευση σε έναν εν ενεργεία πρόεδρο να εμπλέκεται στην κομματική πολιτική, συμμετέχοντας στην προεκλογική εκστρατεία με δύο ή τρεις συγκεντρώσεις την ημέρα υποσκιάζοντας τον εκλεκτό του πρωθυπουργό Ahmet Davutoğlu, ο Ερντογάν φαίνεται πως τελικά απέτυχε.

Το ΑΚΡ παραμένει αρκετά μπροστά από τους αντιπάλους του. Οι συντηρητικές μάζες της ανατολικής Τουρκίας - περιθωριοποιημένες ως θρησκόληπτοι «αγροίκοι» από την κεμαλική ελίτ η οποία κυβερνούσε τη χώρα ως κληρονόμος του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας από τα ερείπια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας - ξέρουν ότι ήταν ο Ταγίπ Ερντογάν που τις έβγαλε από το περιθώριο. Μπορούν να το δούν σε καινούρια σχολεία, κλινικές, δρόμους και αεροδρόμια, και, πάνω από όλα, σε αξιοπρέπεια. Μία προεκλογική συγκέντρωση του Ερντογάν είναι μία αναζωογονητική εμπειρία. Ακόμα ξεπερνά όλους τους αντιπάλους του. Αλλά το φωτοστέφανο που τον περιέβαλε έχει πια χαθεί. Οι Τούρκοι είπαν όχι στην καλπάζουσα προσωπική του φιλοδοξία.

Τα αποτελέσματα μέχρι τώρα, τα οποία χρήζουν ακόμα επίσημης επιβεβαίωσης, λένε ότι το ΑΚΡ, το οποίο κυβερνούσε από μόνο του από το 2002, έχασε την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία. Το 2011 το κυβερνών κόμμα είχε κερδίσει 327 έδρες με περίπου 50% της λαϊκής ψήφου, άνετα περισσότερες από της 276 που είναι αναγκαίες για την πλειοψηφία. Χρειαζόταν τώρα 367 από τις 550 έδρες για να αλλάξει μόνο του το σύνταγμα, ή 330 για να κηρύξει δημοψήφισμα για ένα νέο προεδρικό σύστημα. Ο κ. Ερντογάν ζητούσε η «νέα Τουρκία» την οποία έχει εξαγγείλει, να του δώσει 400 έδρες. Το ΑΚΡ φαίνεται να έχει πέσει στο περίπου 42% με γύρω στις 260 έδρες.

Η Νέμεσις του κ. Ερντογάν δεν ήταν τελικά το κεμαλικό ρεπουμπλικανικό λαϊκό κόμμα (CHP) το οποίο έχει κολλήσει στο 25% και πασχίζει, όχι πολύ πειστικά, να μετατραπεί σε ένα μοντέρνο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Ούτε το εθνικιστικό ΜΗΡ, που κέρδισε γύρω στο 17%, αλλά είναι ακόμα παγιδευμένο στις πολιτικές παρυφές της «τουρκικής υπεροχής».

Ήταν το Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα, ένας συνασπισμός υπέρ των Κούρδων, που αύξησε την απήχησή του στους Τούρκους φιλελεύθερους, τους αριστερούς και τις γυναίκες ψηφοφόρους, το οποίο έδωσε ένα γερό χτύπημα στην αύρα του Ερντογάν. Αυτό από μία άποψη είναι παράδοξο. Ο Ερντογάν είναι ο Τούρκος ηγέτης ο οποίος έκανε περισσότερα από ποτέ για να βάλει τέλος στην εχθρότητα μεταξύ Τούρκων και Κούρδων – περίπου το 1/5 του πληθυσμού – και να λύσει μια 30ετή εξέγερση από το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ) διαπραγματευόμενος με τον φυλακισμένο αρχηγό του, Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Αλλά το περασμένο Φθινόπωρο ο κ. Ερντογάν εξίσωσε τους Κούρδους συμμάχους του ΡΚΚ στη Συρία με το Ισλαμικό κράτος, καθώς οι τζιχαντιστές πολιορκούσαν το Κομπάνι υπό το βλέμμα των τουρκικών τανκς στα σύνορα με τη Συρία, απειλώντας να σφαγιάσουν τον πληθυσμό. Οι Κούρδοι σε όλη την νοτιοανατολική Τουρκία εξεγέρθηκαν, το Κομπάνι επιβίωσε, και η διεθνής αξιοπιστία των Κούρδων και των ισχυρισμών τους εκτινάχτηκε, ενώ η αξιοπιστία του Ερντογάν στους Κούρδους εξανεμίστηκε.

Το ΗDP, του οποίου ηγείται ένας χαρισματικός νομικός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Selahattin Demirtas, δεν εξαργύρωσε μόνο αυτό το γεγονός, αλλά προσέλκυσε και τους ακτιβιστές του Ιουνίου του 2013 των διαδηλώσεων στο πάρκο Gezi κατά του ολοένα και πιο επεμβατικού ολοκληρωτισμού του κ. Ερντογάν. Πόνταρε ότι θα μπορούσε να ξεπεράσει το όριο του 10% για την ένταξη στο κοινοβούλιο, όριο που αρχικά μπήκε για να κρατήσει τους Κούρδους εκτός βουλής, εκτός κι αν είναι ανεξάρτητοι, και το ΗDP φαίνεται πως τώρα έχει κερδίσει γύρω στο 13% με 75-80 έδρες. Εάν το HDP είχε αποτύχει, αυτές οι έδρες θα πέρναγαν στο AKP.

Ωστόσο, και άλλα πράγματα στέρησαν το ΑΚΡ από την παλιά του ηγεμονία. Όταν η οικονομία πήγαινε καλά – και πήγαινε πολύ καλά όταν διπλασίασε το κατά κεφαλήν εισόδημα μετά το 2002 - λίγοι μόνο εκ των υποστηρικτών του κόμματος έγειραν ερωτήματα για τη συμπεριφορά των ηγετών του. Οι αποδείξεις για διαφθορά που έφτασαν μέχρι και τον κλειστό κύκλο του κ. Ερντογάν, οδηγώντας στην παραίτηση τεσσάρων υπουργών το 2014, δεν απέτρεψαν την εύκολη προεδρική του νίκη.

Τώρα όμως που η οικονομία βρίσκεται σε καθίζηση και το κατά κεφαλήν εισόδημα έχει να αυξηθεί από το 2007, οι επενδύσεις έχουν σταματήσει και η λίρα είναι σε ιστορικά χαμηλά, η ολοένα και πιο σπασμωδική συμπεριφορά του κ. Ερντογάν γίνεται αντικείμενο αμφισβήτησης ακόμα και στο δικό του στρατόπεδο. Οι εκρήξεις του εναντίον των συμμάχων της Τουρκίας σε Δύση και Ε.Ε. γίνονται όλο και πιο προβληματικές, καθώς η απειλή των τζιχαντιστών από τη Συρία και το Ιράκ που οι κυβερνήσεις του διευκόλυναν – με το να κάνουν τη χώρα του γραμμή ανεφοδιασμού για τους τζιχαντιστές στη Συρία – γίνεται όλο κι εντονότερη. Τι θα συμβεί τώρα;

Μία κυβέρνηση μειοψηφίας είναι μάλλον απίθανο να επιβιώσει για καιρό σε ένα τόσο πολωμένο περιβάλλον – κι ακόμα λιγότερο ο κ. Νταβούτογλου. Πρόκειται για τον αρχιτέκτονα της αποτυχημένης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά σε μια πρωθυπουργία υποσκιασμένη από έναν πρόεδρο, που, δίχως εκτελεστική εξουσία, προεδρεύει υπουργικών συμβουλίων, αδιαφορώντας για τους νόμους. Είναι λοιπόν σίγουρο ότι θα αναλάβει την ευθύνη για την ξαφνική αντιστροφή του κλίματος για το ΑΚΡ.

Ίσως προσπαθήσει να διαμορφώσει μια συμμαχία, πιθανόν με το ακροδεξιό MHP. Aυτό όμως θα αποξενώσει τους Κούρδους, των οποίων η διεκδίκηση για αυτοδιοίκηση είναι κόκκινο πανί για τους εθνικιστές. Κάτι τέτοιο θα έβαζε στον πάγο τις ειρηνευτικές συνομιλίες με το ΡΚΚ. Και το CHP, το οποίο ο Ερντογάν χαρακτήρισε ως κόμμα της τουρκικής σιιτικής μειοψηφίας κατά τους λόγους του για σουνιτική υπεροχή, δεν είναι ακόμα η πλήρως ανεπτυγμένη αντιπολίτευση που χρειάζεται η Τουρκία.

Ο πρόεδρος Ερντογάν μπορεί λοιπόν να χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να εξαγγείλει νέες εκλογές.

Ήδη ισχυρίζεται ότι οι κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις είναι πολύ αδύναμες για να φέρουν την Τουρκία στο μεγαλείο που αυτός ενσαρκώνει, έτσι πιθανότατα πιστεύει ότι μία κυβέρνηση μειοψηφίας είναι ακόμα πιο αδύναμη. Είναι εξίσου πιθανόν ότι ο Abdullah Gul (Αμπντουλάχ Γκιουλ), συνιδρυτής με τον κ. Ερντογάν του ΑΚΡ και πρόεδρος τον οποίο αντικατέστησε, στο τέλος κάνει πιο έντονη την παρουσία του στο κόμμα.

Ο κ. Γκιουλ, ο οποίος αντιτάχθηκε στην εκτελεστική προεδρία και τον Απρίλιο ζήτησε να μπει ένα τέλος στην πόλωση, έχει υποστηρικτές στο ΑΚΡ, τους οποίους έχει μέχρι στιγμής απογοητεύσει. Ο κ. Demirtas και ο κ. HDP έκαναν ότι μπορούσαν για να ανατρέψουν τις φιλοδοξίες του κ. Ερντογάν.

Ίσως τώρα είναι η σειρά του κ. Γκιουλ.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αριστερή κυβέρνηση μέσω υπουργού Μπαλτά ολοκληρώνει το Γερμανοελληνικό Ίδρυμα Νεολαίας

Γράφει ο Ξενοφώντας Ερμείδης

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2014 η Γερμανία και η Ελλάδα υπέγραψαν ένα Σύμφωνο ιστορικής λήθης. Η δήλωση πρόθεσης για τη σύσταση του «Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας» υπεγράφη παρουσία του Ομοσπονδιακού Προέδρου, Γκάουκ και του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, στο ανάκτορο Bellevue του Βερολίνου. Η έδρα του θα είναι η Πελοπόννησος. Η "αριστερή" κυβέρνηση συνεχίζει με καμάρι το αγαστό έργο της "φίλης" Γερμανίας που θα θάψει οριστικά την Δικαίωση της εθνικής αξιοπρέπειας και μνήμης.

Το όραμα της Γερμανίας να κλείσει το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων για τα εγκλήματα πολέμου εναντίον της Ελλάδας και ειδικά των μαρτυρικών χωριών συνεχίζει να βρίσκει υπέρμαχους όλων των πολιτικών χώρων της Ελλάδας. Συνάμα βάζει και στην Ελλάδα μέσω της ανώριμης πολιτικά νεολαίας το Κατηχητικό Αμνησίας για το Κοινό Ευρωπαϊκό Όραμα.
Η Γερμανία που δεν έχει υπογράψει Συνθήκη Ειρήνης με την Ελλάδα για τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ξαφνικά γίνεται ο καλός εταίρος που θα μάθει στα ελληνόπουλα πόσο καλοί είναι οι "φίλοι μας οι Γερμανοί" και βέβαια βάζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στον πάγο οποιαδήποτε συνέχεια στα διεθνή δικαστήρια για το θέμα των αποζημιώσεων που αφορούν καταρχάς στο κατοχικό δάνειο και στην κλεμμένη πολιτιστική κληρονομιά, στην συνέχεια.

Πληρώνουμε την ιστορική αμνησία

Το γελοίο της όλης υπόθεσης είναι ότι το πρόγραμμα δεν χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από την κατηγορούμενη Γερμανία για εγκλήματα πολέμου και αρπαγή ελληνικού δημοσίου χρήματος, αλλά από κοινού με την Ελλάδα! Ο ετήσιος προϋπολογισμός φτάνει στα 2 εκατ. ευρώ και θα πληρώνεται εξίσου και από τις δύο χώρες, ενώ το καταστατικό είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να συμμετέχει σε αυτό το "τσιρότο" της Ιστορίας και η Ε.Ε. αφού ο θεάρεστος αυτός οργανισμός μπορεί να ζητήσει ευρωπαϊκή επιχορήγηση εφόσον στόχος του Ιδρύματος είναι η κοινή πορεία στην Ευρώπη των μακελάρηδων και των μακελεμένων.

Από το 1963 πληρώνουν την Σιωπή 

Το κόλπο τέτοιων Ιδρυμάτων η Γερμανία δεν το έκανε μόνο στην Ελλάδα. Έχουν προηγηθεί άλλες δύο χώρες που η Γερμανία άλωσε κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται για το Γερμανοπολωνικό Ίδρυμα και για το Γερμανογαλλικό Ίδρυμα Νεολαίας. Γιατί η Πολωνία δέχθηκε να συμμετέχει σε ένα τέτοιο "ειρηνικό" ίδρυμα; Το 2004 η Πολωνία ζήτησε από την Γερμανία επιπλέον αποζημιώσεις λέγοντας ότι "η χώρα δεν έχει λάβει επαρκή οικονομική επανόρθωση για καταστροφές και απώλειες από τη γερμανική επιθετικότητα, κατοχή και γενοκτονία". Όμως λίγο αργότερα η Πολωνία με την στήριξη της Γερμανίας "ξέχασε" τους νεκρούς της και τις καταστροφές, αφού μπήκε ως μέλος-κράτος της Ε.Ε διαβεβαιώνοντας το Βερολίνο ότι δεν θα υποβάλλει επίσημα το αίτημά της για αποζημιώσεις.
Για την υπόθεση της Γαλλίας, του ισχυρότερου συμμάχου της Γερμανίας στην Ε.Ε των δύο ταχυτήτων, τα πράγματα ήταν πιο απλά. Στις διμερείς συμφωνίες 1959-1964 η Γαλλία κατάφερε και πήρε από την Γερμανία Συνθήκη Ειρήνης, το "Γερμανογαλλικό Ίδρυμα Νεολαίας" αλλά και 400 εκατ. μάρκα.  
 Την ίδια εποχή, η Ελλάδα με την μεγαλύτερη απώλεια πληθυσμού στατιστικά στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, πήρε μόλις 115 εκατ. μάρκα παραδίδοντας τον "Χασάπη της Θεσσαλονίκης" Μαξ Μέρτεν στην Γερμανία (όπου έζησε ελεύθερος) και πιστώσεις από την τότε γερμανική κυβέρνηση για "έργα υποδομής" μετά δανείου 200 εκατ. μάρκων. Δηλαδή μάς έδωσαν 115 και ακόμη σήμερα τους χρωστάμε από εκείνο το δάνειο. Παρέα με τα δάνεια φθάσαμε το 2014 επί προεδρίας Παπούλια να έχουμε και επίσημα Γερμανικό Ίδρυμα που "εμπαίζει" μαρτυρικές πόλεις και χωριά με ταξιδάκια νέων στο Βερολίνο για δήθεν επαγγελματική εμπειρία.

Η "αριστερή" κυβέρνηση συνεχίζει το έργο με πάθος 
Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση, η οποία δια στόματος της προέδρου της Επιτροπής για τις γερμανικές επανορθώσεις, κα Ζωή Κωνσταντοπούλου υπολογίζει το χρέος της Γερμανίας να φθάνει μέχρι και 340 δις ευρώ, ολοκληρώνει το θεάρεστο έργο του "Γερμανοελληνικού Ιδρύματος Νεολαίας". Με  δελτίο τύπου του Υπουργείο Παιδείας μαθαίνουμε επίσημα ότι  ο νυν υπουργός, κ Μπαλτάς στις 3 Ιουνίου του 2015 πέρασε από την από κοινού πρόθεση στην από κοινού σύσταση του Γερμανοελληνικού Ιδρύματος Νεολαίας:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 
Ταχ. Δ/νση: Α. Παπανδρέου 37 Τ.Κ. – Πόλη: 15180 - Μαρούσι 
Ιστοσελίδα: www.minedu.gov.gr
 E-mail: press@minedu.gov.gr                                                 Μαρούσι, 3 Ιουνίου 2015 


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΘΕΜA: Κοινή δήλωση του υπουργού και της Γερμανίδας υφυπουργού Οικογένειας, Τρίτης Ηλικίας, Γυναικών και Νεολαίας σχετικά με το Ελληνο-Γερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας

Η Γερμανίδα Υφυπουργός, Κάρεν Μαρκς, και ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού και Παιδείας και Θρησκευμάτων, Αριστείδης Μπαλτάς, συναντήθηκαν σήμερα με σκοπό να προωθήσουν από κοινού τη σύσταση του Ελληνο-Γερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Στη βάση της δήλωσης προθέσεως του Σεπτεμβρίου 2014 και οι δύο πλευρές επιβεβαιώνουν τη βούλησή τους να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν τις διαπραγματεύσεις στο εγγύς μέλλον. Οι ανταλλαγές μεταξύ της γερμανικής και ελληνικής νεολαίας, που έχουν ήδη εντατικοποιηθεί από την προηγούμενη χρονιά, πρόκειται με την προγραμματιζόμενη σύσταση του Ιδρύματος Νεολαίας να τεθούν σε σταθερά θεμέλια με προσανατολισμό προς το μέλλον. Έμφαση θα δοθεί στις σχολικές, εξωσχολικές και επαγγελματικές ανταλλαγές.

Ένας έρωτας γεννιέται 
Το ύποπτο έργο αυτών των Ιδρυμάτων γερμανικής έμπνευσης φαίνεται από τις δηλώσεις της Γερμανίδας υπευθύνου του Γερμανογαλλικού Ιδρύματος Νεολαίας, Florence Gabbe: "Το δικό μας Ίδρυμα συστάθηκε το 1963. Η σταδιακή βελτίωση των σχέσεων πραγματοποιήθηκε παράλληλα με την ωρίμανση της ευρωπαϊκής ιδέας". Δηλαδή για την ευρωπαϊκή ιδέα, ας ξεχάσουμε την θηριωδία.

Το Γερμανοπολωνικό Ίδρυμα συστήθηκε μετά την Ένωση των δύο Γερμανιών και καθώς ήταν υπό επεξεργασία η είσοδος της χώρας στην Ε.Ε. Ο υπεύθυνος του ιδρύματος είναι περήφανος που οι Πολωνοί ερωτεύονται Γερμανούς ξεχνώντας τις παλιές κακιές στιγμές του παρελθόντος: "Χρειαστήκαμε δέκα χρόνια περίπου για να καταρρίψουμε τα στερεότυπα, με τα οποία είχαμε μεγαλώσει, τις αλληλοκατηγορίες που είχαμε και οι δύο λαοί “καταπιεί. Οι μεν διαμαρτύρονταν ότι τους είχαν πάρει τα σπίτια, οι δε ότι οι Γερμανοί ήταν οι αυτουργοί ενός καταστροφικού πολέμου. Σήμερα, η κατάσταση διαφέρει πολύ. Οι εθελοντές μας μαθαίνουν αυτόματα τη γλώσσα του πάλαι ποτέ “εχθρού”, ενώ δεν λείπουν και οι γερμανοπολωνικοί έρωτες".

Έπονται τα καλύτερα 
Τον Δεκέμβριο του 2014 αποφασίστηκε να συσταθεί και το "Γερμανοελληνικό Ταμείο για το Μέλλον", το οποίο υπάγεται αποκλειστικά στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας και χρηματοδοτείται με 1 εκατ. ευρώ το χρόνο. Όμως το καταστατικό του όχι μόνο δεν θίγει τυπικά το θέμα των Γερμανικών θηριωδών, αλλά όπως είχε τονίσει τον Μάρτιο του 2015 η κ. Μέρκελ  "στόχος του "Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον" είναι η επιστημονική διερεύνηση των ελληνογερμανικών σχέσεων τα τελευταία 200 χρόνια με κέντρο βάρους την περίοδο της γερμανικής κατοχής". Η Γερμανική Κατοχή ξαφνικά μετατράπηκε σε "ελληνογερμανική σχέση". Και όχι μόνο αυτό. Η Γερμανία θυμήθηκε ότι ο Όθωνας ήταν Γερμανός βασιλιάς της Ελλάδας και το Κοινοβούλιο παλάτι του Γερμανού μονάρχη.

Τι θα κάνει αυτό το νέο Ίδρυμα; Πολύ απλά θα χρηματοδοτεί έργα στην Ελλάδα αποσκοπώντας «μακροπρόθεσμα στην αποδόμηση του ιστορικού βάρους» της Γερμανίας απέναντι στη χώρα μας. Πάντως με απλούς υπολογισμούς θα περάσουν αιώνες για την "αποδόμηση του ιστορικού βάρους" της Γερμανίας αν το χρέος προς την Ελλάδα είναι 340 δις ευρώ και αυτή δίνει 1 εκατ. ευρώ το χρόνο και χωρίς να κάτσει στο σκαμνί ως κατηγορούμενη για τις θηριωδίες της εναντίον των Ελλήνων.
Αυτό που αποζητά η Γερμανία είναι όλες οι μαρτυρικές κοινότητες να δηλώσουν συμμετοχή για "έργα" και να κλείνουν σιγά-σιγά το θέμα της δικαιοσύνης που δεν ήρθε ποτέ. Ακόμη υπάρχουν μερικές μαρτυρικές κοινότητες που αποφάσισαν να μην μπουν στο συγκεκριμένο ταμείο επιμένοντας να διεκδικήσουν συνολικά τις επανορθώσεις από την Γερμανία. Άγνωστο αν η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας θα βάλει πλάτη και για  το "Γερμανοελληνικό Ταμείο για το Μέλλον".
Ίσως να μιμηθεί το παράδειγμα της Πολωνίας το 2004 και να υποστηρίξει τις 200 χρόνων "ελληνογερμανικές σχέσεις" για την διαρκή παραμονή της Ελλάδας ως αναξιοπρεπές κράτος-μέλος της Ε.Ε με πλήρη αμνησία.
Ο Γλέζος κάτι παραπάνω ξέρει
Ο πολιτικός που κατάλαβε εγκαίρως τον λόγο ύπαρξης αυτών των δύο Ιδρυμάτων γερμανικής έμπνευσης ήταν ο Ευρωβουλευτής του Σύριζα, κ. Μανώλης Γλέζος. Από το 2014 που η Γερμανία έστηνε το κόλπο με την συμμετοχή του τέως προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, ο κ. Γλέζος ενέργησε δημοσίως με επιστολή στον κ. Παπούλια: 
"Tο Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, είχε εγκαίρως λάβει θέση για το «Ελληνογερμανικό (κατά κυριολεξία Γερμανογερμανικό) Ταμείο για το Μέλλον» και για το «Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας». 
Επισημάναμε εγκαίρως και μετ΄ επιτάσεως τους κινδύνους που επιφέρει η άγνοια της Ιστορίας και η Λήθη, τη στιγμή, μάλιστα, που η άγνοια της φρίκης του ναζισμού έχει συμβάλει στη γιγάντωση του νεοφασισμού πανευρωπαϊκά, αλλά και στην πατρίδα μας, όπου οι νεοναζιστές κατέστησαν υπαρκτή δύναμη στο Κοινοβούλιο και εξέλεξαν και Ευρωβουλευτές. 

Η Πατρίδα μας, κύριε Πρόεδρε, ούτε έχει πράξει κάτι για το οποίο θα έπρεπε να εντρέπεται, ούτε έχει διαπράξει εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας, του Πολιτισμού και της Ιστορίας , από τα οποία θα έπρεπε να αποκαθαρθεί. Εμείς και τους αγωνιστές θυμόμαστε και τους αγώνες τιμάμε και τα θύματα έχουμε χρέος να δικαιώσουμε. 

Όποιος νομίζει ότι πρέπει να αποκαθαρθεί, να αποπληρώσει το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο. Να καταβάλει τις καθορισμένες επανορθώσεις για την αρπαγή του πλούτου και την καταστροφή των παραγωγικών δομών και υποδομών του Ελληνικού Λαού. 

Να επιστρέψει τους αρχαιολογικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς. Και να αποζημιώσει τα θύματα της θηριωδίας εκφράζοντας έμπρακτα τη μεταμέλεια για τις πράξεις του. Τότε, θα έχει αποδοθεί δικαιοσύνη και θα ακολουθήσει και η κάθαρση. 

Στο πλαίσιο αυτό, οι δηλώσεις σας, στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, κατά τη διάρκεια της υπογραφής της κοινής πρόθεσης για την ίδρυση του Ελληνο-Γερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας στο Βερολίνο: 
«Νομίζω ότι στη χώρα μου το Ίδρυμα αυτό θα έχει τη δυνατότητα να παίξει και έναν άλλο πολύ σημαντικό ρόλο: στην αποκάθαρση της ιστορίας από πολλά πράγματα τα οποία βαρύνουν χωρίς να είναι η πραγματικότητα. Πράγματι έχουνε γίνει πολλά τα οποία έχουμε καταδικάσει, για τα οποία έχουμε πολεμήσει, αλλά γίνονται και πάρα πολλά, τα οποία είναι πολύ θετικά στη συνεργασία των δύο χωρών»,
μας γεμίζει αφόρητη θλίψη. Τον θεωρούμε, κύριε Πρόεδρε, ως ένα επικίνδυνο και επιζήμιο δρόμο".  
Βέβαια, απάντηση για την από κοινού σύσταση του Ιδρύματος που έγινε από τον υπουργό Μπαλτά της "αριστερής" κυβέρνησης με την Γερμανία δεν έχει δοθεί ακόμη από τον κ. Γλέζο. 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ανδρέας Γ.Μπανούτσος  

Έχουν περάσει δέκα μήνες περίπου από τότε που η καθοδηγούμενη από τις ΗΠΑ συμμαχία των προθύμων  ξεκίνησε τις αεροπορικές επιδρομές της κατά των θέσεων του ISIS στη Συρία και το Ιράκ. Τα αποτελέσματα αυτών των αεροπορικών επιδρομών αν κρίνουμε από τις πρόσφατες κατακτήσεις της Παλμύρας στη Συρία και του Ραμάντι στο Ιράκ από το ISIS είναι μάλλον πενιχρά καθώς δεν κατάφεραν να περιορίσουν την ικανότητα της υβριδικής αυτής τρομοκρατικής οργάνωσης να επεκτείνει την επικράτεια του “χαλιφάτου” της. 
Επιπρόσθετα πέρα από την εδαφική επέκταση του ISIS στη Συρία και το Ιράκ διαπιστώνουμε ότι το “Ισλαμικό Κράτος” επεκτείνει την επιρροή του στα Βαλκάνια, τη Λιβύη, το Λίβανο, την Υεμένη και το Αφγανιστάν, ενώ πολλές Ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις ( π.χ η Μπόκο Χαράμ της Νιγηρίας) ανά την υφήλιο έχουν εκφράσει με ανακοινώσεις τους την πίστη τους στο  αυτοαποκαλούμενο “Ισλαμικό Χαλιφάτο”.

Παρατηρούμε επίσης ότι  οι Δυτικές κυβερνήσεις  συνεχίζουν να μην υποστηρίζουν έμπρακτα τη κυβέρνηση του Ιράκ ενώ είναι απρόθυμες να συνεργαστούν και με τη κυβέρνηση του Σύριου Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της λαίλαπας του ISIS. Αντιθέτως εξακολουθούν και παρέχουν υποστήριξη στην αποκαλούμενη “μετριοπαθή” Συριακή αντιπολίτευση η οποία όμως αποτελείται από μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας μιας Ισλαμιστικής οργάνωσης που για χώρες όπως η Ρωσία, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θεωρείται επίσημα τρομοκρατική οργάνωση.  

Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα είναι πλέον κατανοητό από ολοένα και περισσότερους διεθνείς αναλυτές ότι οι αεροπορικές επιδρομές της συμμαχίας των προθύμων και η εμμονή των Δυτικών στη στήριξη των αντιπάλων του Άσαντ δεν πρόκειται να αποδυναμώσουν  το ISIS. 
Επομένως αυτό που χρειάζεται είναι η συνεννόηση της διεθνούς κοινότητας μέσα στα πλαίσια του ΟΗΕ για την υιοθέτηση μιας συλλογικής προσέγγισης στην καταπολέμηση του ISIS ειδικότερα και της Ισλαμιστικής τρομοκρατίας γενικότερα. 
Η συλλογική αυτή προσέγγιση θα πρέπει να λάβει υπόψη της το γενικότερο πλαίσιο  στην ευρύτερη περιοχή ( Μέση Ανατολή, Κεντρική Ασία, Βόρεια και Υποσαχάρια Αφρική) και παραμέτρους όπως η στρατολόγηση νέων Μουσουλμάνων στις τάξεις του ISIS και τη χρηματοδότηση του από το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών και αρχαιοτήτων έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η ανάσχεση της επέκτασης και επιρροής της εγκληματικής αυτής οργάνωσης.

Ωστόσο δυστυχώς, η επιστροφή στη Ψυχροπολεμική ένταση στις σχέσεις μεταξύ Ανατολής-Δύσης κάθε άλλο παρά βοηθάει στην συλλογική αντιμετώπιση του ISIS που σύμφωνα με τον γράφοντα αποτελεί την υπ’ αριθμό 1 απειλή όχι μόνο για την περιφερειακή και διεθνή ασφάλεια αλλά και για τον ίδιο τον ανθρώπινο πολιτισμό. Για τον λόγο αυτό αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα  η ταχεία εξομάλυνση στις σχέσεις Ανατολής-Δύσης και η στενότερη συνεργασία τους μέσα στα πλαίσια του ΟΗΕ για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του φαινομένου της διεθνούς Ισλαμιστικής τρομοκρατίας.
Πηγή RizopoulosPost

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Πριν από λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με ένα Γερμάνιο τραπεζίτη ο οποίος μου είπε με λίγα λόγια τα εξής: «Μην πιστεύετε όσα μεταδίδονται από τα διεθνή ΜΜΕ. Η Γερμανία δεν θέλει με τίποτα να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ και θα κάνει ό,τι είναι δυνατό για να παραμείνει ως έχει, δηλαδή ένα δορυφορικό κρατίδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αιχμαλωτισμένο από τις δανειακές του υποχρεώσεις που είναι κερδοφόρες για τους δανειστές του.
Ποιος πιστωτής θέλει ο οφειλέτης του να χρεοκοπήσει και να μην έχει καμία δυνατότητα να ξεπληρώσει τις οφειλές του;
Όλα τα άλλα και οι δημόσιες μακροσκελείς συζητήσεις και αναλύσεις είναι μόνο για να μπερδεύουν ακόμα περισσότερο τον αθώο κοσμάκη».

Ο πρώτος και βασικός κανόνας μιας διαπραγμάτευσης και μάλιστα μιας διαπραγμάτευσης στρατηγικής σημασίας, είναι να προβάλλεις ακραία αιτήματα ούτως ώστε στη συνέχεια να μπορέσεις να επιτύχεις κάνοντας μια θεματική στρατηγική υποτίθεται υποχώρηση, αυτά που επιδιώκεις, έχοντας και το ίματζ της «διαλλακτικότητας» και της «υποχωρητικότητας».

Στην περίπτωση αυτού του ανεκδιήγητου σήριαλ των διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με τους θεσμούς (ή όπως θέλετε πέστε τους), φτάσαμε στο κορυφαίο σημείο με την παράθεση του τελευταίου υπομνήματος των πολύ ακραίων αιτημάτων των δανειστών, που ουσιαστικά επιβάλλει την αυτοκτονία της ελληνικής οικονομίας και την οριστική διάλυση της ελληνικής κοινωνίας.

Και όμως όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργο, αυτή η τελευταία παράθεση των ακραίων αιτημάτων των δανειστών στην πραγματικότητα βολεύει και τα δυο μέρη με πολύ έντεχνο τρόπο. Από την μια η ελληνική κυβέρνηση που θα μπορέσει να επιτύχει το δυνατό λιγότερο «κακό», θα έχει το ατού ότι κατάφερε ένα πολύ ακραίο κατάλογο αιτημάτων να το βελτιώσει σε πολύ μικρότερες απαιτήσεις που κατά την άποψη της δεν θα μπορέσουν να βλάψουν μακροπρόθεσμα την ελληνική οικονομία, κάνοντας φυσικά «κάποιες» υποχωρήσεις (αφορολόγητο όριο, ΦΠΑ, φόρος επιτηδεύματος, ΦΑΠ με άλλη ίσως μορφή, κλπ).
Και από την άλλη οι δανειστές θα έχουν δείξει την «αγία» διαλλακτικότητα τους κάνοντας και αυτοί υποχωρήσεις για να επιτευχτεί επιτέλους μια ανεκτή και από τα δυο μέρη συμφωνία που θα έχει και τις… ευλογιές του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Δηλαδή με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια!!!

Πίσω από όλα αυτά ένας ανίδεος και αθώος πολίτης τι αντιλαμβάνεται;
Δυστυχώς εκείνο που αντιλαμβάνεται είναι ότι… δεν αντιλαμβάνεται τίποτα και αυτό οφείλεται στην ακατάσχετη ζαλούρα πληροφόρησης με τη οποία του γεμίζουν το κεφάλι καθημερινά τα εντεταλμένα ΜΜΕ, που στην περίπτωση αυτή παίζουν ακριβώς το παιχνίδι των εντυπώσεων επί ωφελεία και των δύο διαπραγματευομένων μερών. Έτσι, προτιμά να τους στρέψει την πλάτη του, ενώ παίζεται η ίδια η ζωή του.

Σε όλα αυτά εμείς, δηλαδή όσοι ακόμα προσπαθούν συνειδητά να καταλάβουν τι συμβαίνει που βρισκόμαστε;
Εδώ είναι το επίμαχο ερώτημα και κυρίως πως αντιλαμβανόμαστε την εθνική μας κυριαρχία και την εθνική μας ταυτότητα, την ίδια στιγμή που στην ευρύτερη περιοχή μας σημειώνονται κοσμοϊστορικές εξελίξεις και εμείς είμαστε τραγικά απόντες;

Μήπως τελικά αυτό ήταν το μεγάλο επιτήδευμα όλου αυτού του πολύμηνου σήριαλ;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων του Ιράν το Fars, μετέδωσε πως σε περιοχή της Υεμένης που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Χούσι και επί 68 μέρες βομβαρδίζεται από αραβικό συνασπισμό υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, συνελήφθησαν 8 πράκτορες που εργαζόταν για την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών.

Σύμφωνα με το Fars, o Ρεζάκ Χαμίτ Ελ Αμτζαντί που είναι ένας από τους ηγέτες του Κινήματος Ενσαρουλλάχ (πολιτική πτέρυγα των Χούσι) υποστήριξε πως συνέλαβαν 8 κατασκόπους.

Ο Ελ Αμτζαντί μιλώντας στο ιρανικό πρακτορείο είπε πως οι συλληφθέντες εργαζόταν για τις υπηρεσίες πληροφοριών του Κατάρ και της Τουρκίας.

Ο Ελ Αμτζαντί ενημέρωσε επίσης πως τα κατηγορούμενα για κατασκοπία αυτά άτομα, παραδόθηκαν στις δυνάμεις ασφαλείας για να διεξαχθεί ξεχωριστή ανάκριση.

Ανέφερε πως εις των κατηγορουμένων είναι σουδανικής καταγωγής, ενώ δεν έδωσε πληροφορίες για τους υπόλοιπους.

DHA
Πηγή "Τουρκικά Νέα"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ θα ήταν οικονομικό και γεωπολιτικό λάθος», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, κατά τη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε, στο περιθώριο της συνόδου του G7 στην Γερμανία .

«Παράλληλα, όμως, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα πρέπει να κατανοήσει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθούν» είπε ο κ. Ρέντσι και πρόσθεσε: «Είπα στον Αλέξη ότι στηρίζουμε την Ελλάδα. Είναι, όμως, αδιανόητο οι Ιταλοί που σταμάτησαν να πληρώνουν τις πρόωρες συντάξεις στους Ιταλούς, να δεχθούν να τις πληρώνουν στους Έλληνες. Η Ελλάδα πρέπει να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που κάναμε και εμείς».

Ο Ματτέο Ρέντσι, τέλος, υπογράμμισε ότι «από τα όσα είπαν σήμερα οι Γιούνκερ και Τουσκ, φαίνεται πως υπάρχει η δυνατότητα επίλυσης του όλου θέματος με λογική θέση από την Ευρώπη. Και από την συζήτηση που έγινε στο G7 προέκυψε ότι πρέπει να γίνει κάθε τι δυνατό, για να μην βγει η Ελλάδα από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Αυστριακός καγκελάριος, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τονίζει πως η Ελλάδα με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να βγει από το ευρώ, «όμως για αυτό θα πρέπει οι Έλληνες να βοηθηθούν μακροπρόθεσμα και όχι όπως γίνεται αυτή τη στιγμή μόνον από εβδομάδα σε εβδομάδα», κάτι που, όπως λέει, «θυμίζει την κατάσταση ενός ο οποίος πνίγεται και βοηθιέται μόνον για να ξεπεράσει το επόμενο κύμα, αλλά όχι για να βγει τελείως από το νερό».

Ο ίδιος πιστεύει ότι για μια τέτοια μόνιμη λύση απαιτείται ένα πακέτο μέτρων για τα επόμενα πέντε χρόνια και για αυτό το χρονικό διάστημα χρειάζεται ένα είδος αναβολής πληρωμών – κάτω από αυστηρούς κανόνες και όρους. «Όχι πως οι Έλληνες θα πρέπει να μην πληρώσουν απολύτως τίποτε, αλλά θα πρέπει να τους δοθεί για αυτά τα πέντε χρόνια μια ευρεία αναβολή πληρωμών και κατόπιν θα πρέπει να καταστρωθεί μαζί τους ένα πακέτο που θα προβλέπει εξοικονομήσεις και μεταρρυθμίσεις, αλλά με κοινωνική διάσταση, που συγχρόνως θα καθιστά δυνατές επενδύσεις και ασφάλεια», συμπληρώνει στη συνέντευξή του ο Βέρνερ Φάιμαν.

Ο αυστριακός καγκελάριος δηλώνει ότι ο ίδιος προσωπικά θα καταβάλει μέσα στο επόμενο διάστημα εντατικότερες προσπάθειες, για να βρεθεί μαζί με τους Έλληνες μια μόνιμη λύση, όπως είχε επιτευχθεί κατά την τραπεζική κρίση με την «ομπρέλα προστασίας».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το ελληνικό ζήτημα απασχόλησε, όπως άλλωστε αναμενόταν, τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα και την καγκελάριο Μέρκελ κατά τη συνάντησή τους στη Σύνοδο της G7.

Ο Λευκός Οίκος γνωστοποίησε ότι οι δύο ηγέτες συμφώνησαν ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και να επιστρέψει στη βιώσιμη και μακροχρόνια ανάπτυξη.

Σύμφωνα με το Λευκό Οίκο, ο Ομπάμα εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι η Ελλάδα και οι εταίροι της θα καταφέρουν να χαρτογραφήσουν την πορεία της χωρίς να προκαλέσουν αστάθεια στις διεθνείς αγορές.

Τόνισε, μάλιστα, προς την κ. Μέρκελ ότι τυχόν πείραμα Grexit θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες και γι’ αυτό πρέπει με κάθε τρόπο να αποφευχθεί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Tom Papatolis

Χθες πέρασα αρκετές ώρες στο τουίτερ. Με 17.000+ followers, διαθέτω στατιστικό δείγμα κατά πολύ μεγαλύτερο από σχεδόν κάθε εταιρεία δημοσκοπήσεων.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Η Ελλάδα είναι χώρα 11 εκ κατοίκων περίπου. Το χρέος της χώρας 320 δις και αυξάνεται κάθε δευτερόλεπτο που περνάει.

6,3 εκατομμύρια πολίτες στα όρια της εξαθλίωσης. Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά υποφέρουν λόγω της εξαθλίωσης. Στερούνται ακόμα και της πρέπουσας διατροφής.

Οι αριθμοί είναι λίγο-πολύ γνωστοί. Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει από το 2010. Όταν παίρνεις τηλέφωνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το κάνεις διότι έχεις χρεοκοπήσει, όχι γιατί νιώθεις Λουξεμβούργο.

Με ό,τι μαθηματικά και αν χρησιμοποιήσετε μετά το ολοκαύτωμα των επιχειρήσεων της χώρας, είναι αδύνατον να αποπληρωθεί χρέος τέτοιας τάξης.

Από πού θα εισπραχθούν αλήθεια οι φόροι; Από ένα λαό γέρων και ανέργων; Γερμανοί αναλυτές τονίζουν ότι ένα επιπλέον χρέος 320 δισ. δεν θα μπορούσε να το αποπληρώσει ούτε η Γερμανία.

Ο συνομήλικος Τσίπρας εκλέχθηκε ακριβώς για να βάλει ένα τέλος στα μνημόνια και να πάρει την Ελλάδα μας πίσω. Οι Έλληνες θέλουν να δουν μια βουλή να συνεδριάζει, να αποφασίζει, να λειτουργεί. Ήταν ξεκάθαρες οι θέσεις Τσίπρα και με αυτές εκλέχθηκε.

Πρέπει να είναι κάποιος διανοητικά ανάπηρος για να πιστεύει ότι το πακέτο μέτρων που πρότειναν οι «θεσμοί» αποτελεί τη σωτηρία. Δεν χρειάζεται να είσαι καθηγητής οικονομικών για να αντιληφθείς ότι αυτά τα μέτρα μυρίζουν αίμα. Πολύ αίμα. Όλα αυτά για μερικά δισ., τα οποία θα μας εξασφαλίσουν μισθούς και συντάξεις ως πότε;

Σε μια Ευρώπη με ηγέτες πουκάμισα αδειανά, βρέθηκε ο συνομήλικος μόνος. Το έγραφα πριν πολύ καιρό. Ήταν λογικό να μείνει μόνος. Αλήθεια υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι τους Ευρωπαίους εταίρους τους καίγεται καρφί για το αν θα υπάρχει Ελλάδα στο εγγύς μέλλον ή όχι;

Κανείς δεν έχει τα όσχεα να πει ένα «άντε στο διάολο Μέρκελ». Το απίστευτο είναι ότι μάλλον πολύ σύντομα θα το ακούσει από το εσωτερικό της ίδιας της της χώρας. Σημειώστε το, Γερμανία μένω.

Ο Τσίπρας, όντως, έχει ραντεβού με την ιστορία. Ο μόνος Ευρωπαίος ηγέτης που τουλάχιστον έχει τα φόντα να πει ένα «τέλος, ως εδώ». Κάποιος πρέπει να βάλει ένα τέλος στον εφιάλτη της Ευρώπης.

Πριν λίγες μέρες, ο Χέλμουτ Κολ εισήχθηκε στην εντατική. Ένας άνθρωπος ο οποίος μαζί με τον Φρανσουά Μιτεράν είχαν άλλο όραμα για την Ευρώπη. Από το κρεβάτι του νοσοκομείου δεν σταμάτησε να τα χώνει στη Μέρκελ για τον βιασμό του Ευρωπαϊκού οράματος. Φαντάζομαι το μέγεθος της θλίψης του για τη μετατροπή του Ευρωπαϊκού ονείρου του σε εφιάλτη.

Ο Τσίπρας, αν υπογράψει οποιοδήποτε μνημόνιο (όπως και αν το ονομάσει), θα τον γκρεμίσει με λύσσα ο ίδιος ο λαός. Θα ακολουθήσει κάτι εντελώς ακραίο.

Είναι αναγκασμένος είτε επειδή το θέλει είτε διότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς να συγκρουστεί. Με ένα συνονθύλευμα οικονομικών δολοφόνων που τη στιγμή αυτή δυστυχώς βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή ηγεσία.

Το ραντεβού με την ιστορία θα αναγκαστεί να το κάνει.

Ολική ρήξη τώρα.

Το απαιτούν 6.000 νεκροί και 350.000 μετανάστες (ένας από αυτούς και εγώ).

Τώρα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου