Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Ιαν 2013

Ο πάλαι ποτέ πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου ήθελε κυβέρνηση με άφθαρτους και γυμνασμένους. Ήθελε οικολογία, εταιρική ευθύνη, μοντέρνα εργαλεία στη διαχείριση.

Η «ουτοπία», όμως, που έχτισε με τους εκατόγχειρες του Σκάι και του Μέγκα δεν του βγήκε. Για να κρατηθεί έπρεπε να συνθηκολογήσει με τους πλέον «χορτάτους». Να κάνει συμφωνίες για να μην καταποντιστεί δια παντός και αμετάκλητα. Να στοιχίσει τη θατσερική φράξια της αγοράς με την κομματική τάση στελεχών που θυσιάζουν και τη μάνα τους για ένα χιλιοστό υπουργικής καρέκλας.


Πήρε, λοιπόν, την εξουσία με τον ελιγμό του κατεργάρη, ο οποίος εξ επαγγέλματος παραπλανεί επ’ ωφελεία του το ποίμνιο που θέλει ηγέτη με σενάριο παροχών. Εστίασε προεκλογικά στη λέξη λεφτά. Αφού τα λεφτά αρέσουν πάντα. Κι αυτό διότι λίγα χρόνια πριν τον Σημίτη, ο οποίος έστησε εκσυγχρονισμό, ημιαπασχόληση και κοινωνικό αυτοματισμό, οδήγησε στη διαφθορά γενναίο τμήμα της μεσαίας τάξης που αγόραζε και πουλούσε λεφτά με τα λεφτά. Της μεσαίας τάξης που για να συρρικνωθεί και να κάτσει στ’ αυγά της έπρεπε πρώτα να φουσκώσει σαν...

παγώνι και να συντηρήσει μπετόβεργες για πανωσήκωμα.
Τα πρώτα δάνεια πέσανε στα στεγαστικά και τις προσδοκίες των πολλών κυβικών. Τα ψιλά γράμματα είχαν φαρμάκια και μια εντροπία προς την πηγή των αποφάσεων. Η χώρα μας στήθηκε πάνω στα δάνεια και τον θαυμασμό των ξένων γι’ αυτό που υπήρξε κάποτε. Στη νεότερη ιστορία χρεωθήκαμε το δεσποτισμό της άποψης που είχαν οι ξένοι για μας. Απείθαρχοι αλλά και πειθαρχημένοι. Εξεγερμένοι αλλά και λούμπεν.


Άλλωστε, οι τραγωδίες συχνά επωάζονται απ’ τις κοινωνίες που θέλουν να τις αποφύγουν. Ένας λαός, ο οποίος πληρώνει με αίμα περιοδικά την τύχη ή την ατυχία να γεννηθεί σε σταυροδρόμι πολιτισμών, φυσικής ομορφιάς και πλούτου. Δύσκολα παίρνει κάποιος μυρουδιά πως διανύουμε το τελευταίο στάδιο ενός κόσμου που τον διαχειρίζεται αυτός που χρειάζεται τις μάζες για να μπορεί να υπάρχει εκείνος και μόνο. Μια δράκα που ανακυκλώνει και ανακυκλώνεται. Που κρατήθηκε με τη συνδρομή μιας διανόησης-γελωτοποιός, εν πολλοίς, της αυλής. Που «είδε μακριά» επινοώντας παρδαλές αριστεροσύνες (βλέπε «Αριστερά της ευθύνης»). Που χάιδευε όσους ήθελαν το ονοματάκι τους στα βιβλία ιστορίας και στα εγκώμια κάποιων δήμιων της γραφής. Που, στο τέλος, καίει την ισχύ των ίδιων των δυνάμεων της.

Ζούμε πια το ζενίθ του θεάματος. Επινοήθηκε ακόμη κι η συντέλεια του κόσμου σε απ’ ευθείας μετάδοση μόνο και μόνο για να ερεθίσει την ψυχοτρόπο ανάγκη του πλήθους. Οι μαυραγορίτες της κατοχής, όταν κάποιος τους έψεγε για τη συμπεριφορά τους, αντιδρούσαν λέγοντας πως πόλεμος είναι ευκαιρία. Πράγματι ο πόλεμος ήταν ευκαιρία γι’ αυτούς. Αφού μπόρεσαν ως κατσαρίδες να επιβιώσουν μέσα στον κοινωνικό τους βόθρο, έγιναν μετέπειτα βιομήχανοι, εφοπλιστές, και πολιτικές οικογένειες. Έγιναν ιδιοκτήτες ΠAE, χορηγοί, ευεργέτες. Στις αποθήκες του Παπαστράτου ξεψύχησαν μπόλικοι φθισικοί μα ο Παπαστράτος είναι ευεργέτης για τους Αγρινιώτες. Ο Ωνάσης βούλιαζε τα καράβια του για να αρμέγει τις ασφάλειες, μα οι Λευκαδίτες του χτίσανε άγαλμα.

Σήμερα, αναπολούμε αυτούς τους μονοφυσίτες του πλούτου μιας και οι απόγονοι τους έγιναν πιο στυγνά κυνικοί. Χτίζουν μηχανισμούς, ιδρύματα, υπερόπλα. Φτιάχνουν τους Παπανδρέου της αγοράς και τις Μπίστηδες της Αριστεράς με τα απωθημένα και τις φροϋδικές σούστες. Στρατολογούν την αύρα και την ξινίλα διορισμένων απ’ τα γεννοφάσκια σε μηχανισμούς για να ξεκοιλιάσουν παιδεία, εργασία και λοιπά άλλα.

Για να αναγνωρίσεις, όμως, τώρα, έναν μαυραγορίτη αρκεί να ακούσεις απ’ τα χείλη του ότι η κρίση είναι ευκαιρία. Σαν να λες πως ο καρκίνος είναι ευκαιρία για τους καρκινοπαθείς ή το σύνδρομο καπόζι είναι ευκαιρία για τους οροθετικούς. Η κρίση είναι πράγματι ευκαιρία για το αρπαχτικό που σου κλέβει το μισό μισθό, που σε χαρατσώνει, σε εξευτελίζει, σε φτύνει στα μούτρα. Διότι τα χρήματα τα κομμένα και τα ραμμένα κάποιοι τα τρώνε και κάποιοι τα καταστρέφουν. Τα γκουρμέ και τα χρυσάφια τους, τα κότερα και οι ελεημοσύνες τους είναι τα οχτάωρα (και πλέον) της χαμένης νιότης της κάθε μάνας, τα εμφράγματα του κάθε πατέρα, το ξυλοκόπημα του κάθε θείου στην ασφάλεια και η μελαγχολία (ημών) των νέων για το σακάτεμα μιας ζωής.
Πηγή
  • Τα στυγνά γεωπολιτικά παιχνίδια 
  • Η δημιουργία των ΕΟΖ και η επαναχορήγηση Ιθαγένειας σε 50.000 απελαθέντες τουρκόφωνους, για την εξτρεμιστική τους δράση
  • Ο χρυσός και οι σπάνιες γαίες
Γράφει ο Ηλίας Ν. Ηλιακόπουλος 
Δρ. Νομικής

Όλοι πια γνωρίζουμε ότι η κρίση δεν είναι μόνον Ελληνική αλλά παγκόσμια. Μέσα στην οικονομική δίνη που πλήττει τον πλανήτη, η Ελλάδα νοιώθει μεγαλύτερους κραδασμούς γιατί υπήρξε πάντοτε ένας αδύναμος κρίκος. Από απερισκεψία των κυβερνώντων ή εξ αιτίας ενός οργανωμένου σχεδίου δεκαετιών από τους κατά καιρούς «πάτρονες μας»;!


Με την παραδοχή ότι τίποτε σ’ αυτή την ζωή δεν εκδηλώνεται τυχαία, πολλές εξηγήσεις μας δίνουν συμπεριφορές αδίστακτων αποικιοκρατιών (βλ ΗΠΑ- Γερμανία) που χρησιμοποιούν μέσα με ύπουλο τρόπο για να υποδουλώσουν τις οικονομίες στοχοποιημένων κρατών. Και δεν είναι άλλα από τις οικονομικές εκθέσεις με πλασματικά στοιχεία, νοθευμένες εκλογές, εξαγορές συνειδήσεων, εκβιασμοί, σεξ, δολοφονίες (βλ γι’ αυτό Τζον Πέρκινς, εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου, Μάιος 2007, εκδόσεις Αιώρα).


Απτά δείγματα της εγκληματικής και σκοτεινής αυτής πολιτικής οι χώρες του Εκουαδόρ και Παναμά, οι πρόεδροι των οποίων Χοίμε Ρολύτος και Ομάρ Τορίχος, σκοτώθηκαν (τυχαία;) σε αεροπορικά «δυστυχήματα» Γιατί; Είχαν αντιταχθεί στην αδελφότητα των κυβερνητικών και τραπεζικών εταίρων, που στόχος τους είναι η παγκόσμια αυτοκρατορία.
Ο φυσικός πλούτος των πιο πάνω κρατών και όχι μόνο, καταληστεύθηκε. Οι λαοί των εξαθλιώθηκαν μόνον και μόνον γιατί είχαν την ατυχία να έχουν πλούσιο υπέδαφος σε ορυκτά και υδρογονάνθρακες.


Δεν μπορεί λοιπόν να διαλαθεί της προσοχής μας ότι η αποδόμηση της Ελληνικής οικονομίας δεν έγινε από την μια στιγμή στην άλλη, αλλά ήταν αποτέλεσμα μεθοδευμένων μακροχρόνιων ενεργειών των πολιτικών μας , οι οποίοι γνώριζαν για τον φυσικό πλούτο της χώρας μας από την δεκαετία του 60, ίσως και μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και των χωρισμό της υδρογείου σε ζώνες επιρροής (βλ συμφωνία της Γιάλτας).


Φαίνεται όμως πως τα ξένα συμφέροντα των παγκόσμιων τοκογλύφων γνώριζαν για τον φυσικό μας πλούτο εδώ και δεκαετίες και γι’ αυτό σχεδιάζουν να τον βάλουν στο χέρι την κατάλληλη στιγμή, δυστυχώς με την σύμπραξη του εγχώριου πολιτικού προσωπικού, το οποίο όπως προκύπτει ήταν (και είναι;) δεσμευμένο από συμφωνίες που είχαν υπογραφεί και από εντολές των εκ των άνωθεν πατρόνων του (πρβλ Χρήστο Χαλάζια, Από το 1965 γνώριζαν για τον ορυκτό μας πλούτο- σε περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ 29/11, 5/12-2012 σελ 14 επ).


Αποτέλεσμα της ψεύτικης ευδαιμονίας του σύγχρονου νέου ελληνικού κράτους, του υπέρμετρου δανεισμού του, των πελατειακών σχέσεων πολιτικάντηδων- καλοβολεμένων πολιτών, της καταστροφής πλουτοπαραγωγικών πόρων γεωργίας- κτηνοτροφίας, υφαντουργίας με πραγματική ερήμωση της Ελληνικής ενδοχώρας, της ψευδαίσθησης για εύκολο και άκοπο πλουτισμό (βλ χρηματιστήριο υπέρογκου δανεισμού των νοικοκυριών) ήταν η τεχνητή και σκόπιμη υποδούλωση της χώρας μας στα μνημόνια και στην είσοδο της στο Διεθνές Νομισματικό ταμείο με την εξαγγελία γι’ αυτό από το ακριτικό Καστελόριζο, του μικρού στο μυαλό και μεγάλου σε εξαρτήσεις Τζέφρεϋ Παπανδρέου. 


Όμως μνημόνια δεν είναι μόνο τα τωρινά αλλά και αυτά που υπογράφηκαν με την συμφωνία της 2ας Ιουλίου 1948 μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδος. Ο Νόμος 78 του 1948 ¨περί βοήθειας προς την Ελλάδα και την Τουρκία» και της νέας βοήθειας της οικονομικής συνεργασίας , προβλέπει στα άρθρα V,VII πως η Ελλάδα δεσμεύει τον υπόγειο πλούτο της υπέρ των ΗΠΑ και ειδικότερα η Ελληνική κυβέρνηση θα διευκολύνει την μεταφορά εις Ηνωμένας Πολιτείας της Αμερικής δια την δημιουργία αποθεμάτων ή δι’ άλλους σκοπούς πρώτων υλών προερχομένων εξ Ελλάδος, των οποίων έχουν ανάγκη οι ΗΠΑ συνεπεία ελλειμμάτων…. (βλ Χρήστο Χαλάζια, το μνημόνιο του ’48 οι συμφωνίες με τις ΗΠΑ σε περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ οπ σελ 22 επ).


Τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα τις μεθοδευμένες και δόλιες ενέργειες των παγκόσμιων τραπεζιτών τοκογλύφων αλλά και αποικιοκρατών να παρουσιάζουν την Ελληνική οικονομία σε διαρκή κρίση κατάρρευση και χρεοκοπία για να μπορούν να αλώσουν τα πάντα σ’ αυτή την τόσο κατά γενική ομολογία πλούσια χώρα και τόσο φτωχή σε προγραμματισμό- σθένος, αγάπη για την πατρίδα και ήθος των «πολιτικάντηδων» αλλά και μεγάλης μερίδας πολιτών!
Έτσι εξηγείται γιατί η Γερμανία θέτει όρους για την δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ) σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος και ειδικότερα στην Θράκη σε αντίθεση με την ατολμία και τυχαία (;) αδράνεια των Ελληνικών κυβερνήσεων για άμεση δημιουργία ΑΟΖ, για την εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου (βλ άρθρο μου Αντί για τις «ΑΟΖ» δημιουργούν….»ΕΟΖ» σε Ελεύθερη Θράκη 9-11-2012 σελ 7).


Έτσι ακόμη μπορεί να δοθεί εξήγηση γιατί η Ελληνική Κυβέρνηση δημιουργεί κέντρα φιλοξενίας λαθρομεταναστών στην Θράκη με το πρόσχημα μελλοντικών απελάσεων τους από την χώρα (βλ επέκταση συνοριοφυλακής Φυλακίου με 60 νέους οικίσκους για λαθρομετανάστες , ρεπορτάζ δημοσιογράφου Γιάννη Τομαδάκη από 18-12-2012 στο MAXIMUM FM) Όμως το εθνοκτόνο άρθρο 37 παρ 5 του Ν3907/26-1-2011 σε υλοποίηση της οδηγίας 2008/115/ΕΚ δημιουργεί τις προϋποθέσεις για χορήγηση ειδικής άδειας εργασίας σε λαθρομετανάστες που θα αποτελέσουν φτηνά εργατικά χέρια στις υπό δημιουργία ΕΟΖ, έστω και αν η κυβέρνηση καθησυχάζει προσωρινά περί του αντιθέτου (βλ άρθρο μου οι πυριτιδαποθήκες των λαθρομεταναστών στην πόρτα μας Ελεύθερη Θράκη 28-11-2012 σελ 1η και 6η).


Στην ίδια γραμμή πρέπει να ερμηνευθεί η πίεση που φαίνεται να ασκεί η Γερμανία στην Ελλάδα για την επαναχορήγηση ιθαγένειας σε 50.000 τουρκόφωνους που απελάθηκαν από την Θράκη στις δεκαετίες 60,70 και 80 για την εξτρεμιστική δράση τους (βλ περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ 22/11-28/11/2012) Θα μπορούσε να σκεφθεί κανείς πως η Γερμανία θα ήθελε να εξασφαλίσει επίσης φτηνά εργατικά χέρια με την επιστροφή τόσων χιλιάδων τουρκόφωνων μουσουλμάνων. 


Η εξήγηση όμως θα πρέπει να αναζητηθεί αλλού. Σε μια Ελλάδα των μνημονίων όπου φαίνεται να έχει απωλεσθεί εδώ και καιρό η εθνική κυριαρχία, έτσι ώστε η χώρα να εξαρτάται οικονομικά- πολιτικά και κοινωνικά από τους δανειστές, η Γερμανία έχει κάθε λόγο να εκβιάζει για την επιστροφή 50.000 τουρκόφωνων στην Θράκη με επαναχορήγηση της Ελληνικής Ιθαγένειας προκειμένου να μπορέσει έτσι να εκμεταλλευθεί τον φυσικό πλούτο της περιοχής της Θράκης. 


Η περιοχή της Θράκης αποκτά τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού στην άμμο της θαλάσσιας περιοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα σπάνιων γαιών. 


Οι σπάνιες γαίες αποκτούν όλο και μεγαλύτερη ζήτηση από τότε που η Κίνα , ο μεγαλύτερος παγκόσμιος παραγωγός σπάνιων γαιών, έχει σταματήσει τις εξαγωγές σε Αμερική και Γερμανία, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να καταρρεύσουν οι οικονομίες των κρατών αυτών που στηρίζουν την εξελιγμένη βιομηχανική τους παραγωγή στις σπάνιες γαίες. Οθόνες υγρών κρυστάλλων- κινητά τηλέφωνα- εξελιγμένα οπλικά συστήματα, φωτοβολταϊκά, μπαταρίες υβριδικών αυτοκινήτων, οπτικές ίνες, είναι μόνον μερικά από τα υψηλής τεχνολογίας προϊόντα που παράγονται από σπάνιες γαίες. 


Η παγκόσμια ζήτηση σπάνιων γαιών αυξάνεται κάθε χρόνο με ρυθμούς πάνω από 10%. Έτσι η Αμερικανική, Ιαπωνική και Ευρωπαϊκή βιομηχανία, δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς αυτές. 


Οι σπάνιες γαίες εξορύσσονται κυρίως στην Κίνα με πολύ μεγάλες όμως περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ειδικότερα ο διαχωρισμός των σπάνιων γαιών προϋποθέτει την χρήση χημικών ουσιών που ρυπαίνουν σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό το περιβάλλον και δημιουργεί ραδιενεργά απόβλητα. Τα κοιτάσματα σπάνιων γαιών περιέχουν σημαντικές συγκεντρώσεις θορίου και άλλων ραδιενεργών στοιχείων, των οποίων η διαχείριση έχει ειδικές απαιτήσεις και είναι ιδιαίτερα δαπανηρή. 


Σταματώντας η Κίνα τις εξαγωγές της σε χώρες όπως η Γερμανία, οι τελευταίες έχουν κάθε λόγο να στρέφουν το ενδιαφέρον τους στο πλούσιο σε κοιτάσματα υπέδαφος της Θράκης για εξαγωγή σπανίων γαιών. Το κόστος όμως θα είναι βαρύ, αφού ολόκληρες εκτάσεις θα ερημώσουν, ενώ τα ποσοστά του καρκίνου θα εκτιναχθούν. 


Την Μέρκελ όμως και την παρέα της δεν ενδιαφέρει αν μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας της Θράκης, αν ερημώσουν ολόκληρες περιοχές από την εξαγωγή σπάνιων γαιών. Την ενδιαφέρει πολύ περισσότερο να αποφύγει την κατάρρευση της πλήρως εξαρτημένης οικονομίας της από σπάνιες γαίες. 


Έτσι έχει κάθε λόγο να πιέζει και να εκβιάζει για την δημιουργία ΕΟΖ σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος και ειδικότερα στην Θράκη, προκειμένου να εξαχθούν επ’ ωφελεία της οι σε αφθονία ευρισκόμενες εδώ σπάνιες γαίες. 


Η απειλή επαναχορήγησης της αφαιρεθείσας Ελληνικής Ιθαγένειας σε 50.000 τουρκόφωνους, είναι το αντίβαρο προκειμένου οι Ελληνικές Κυβερνήσεις να ενδώσουν και να αρχίσει το μεγάλο φαγοπότι του ορυκτού μας πλούτου. 


Κομβικό σημείο για τις πιέσεις επιστροφής των 50.000 τουρκόφωνων στην Θράκη αποτελεί η συμβουλευτική γνωμάτευση που ζητήθηκε από τον ΟΗΕ σχετικά με το κατά πόσο η ανακηρυγμένη ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου είναι σύννομη με το Διεθνές Δίκαιο. 


Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (Δ.Δ.Χ) ότι η μονομερής κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου το 2008 δεν συνιστά παραβίαση της Διεθνούς Νομοθεσίας, εξεδόθη μετά από προσφυγή της Σερβίας στο Διεθνές Δικαστήριο. 


Η απόφαση του Δ.Δ.Χ. για την μονομερή ανεξαρτησία έχει λάβει πρωτότυπο χαρακτήρα γιατί ουδέποτε άλλοτε στην ιστορία του το Δ.Δ.Χ δεν εξέταζε θέμα εδάφους το οποίο να έχει κηρύξει ανεξαρτησία από την επικράτεια κράτους- μέλους του ΟΗΕ, χωρίς την συγκατάθεση του τελευταίου. 


Ως εκ τούτου η απόφαση αυτή έχει δημιουργήσει μια μορφή δεδικασμένου που θα μπορούσε να ενισχύσει ανάλογα αιτήματα και σε άλλες περιοχές του πλανήτη αλλά και εντός της ΕΕ. 


Αυτά έχει στο μυαλό του το επιτελείο της Μέρκελ όταν πιέζει για επιστροφή των 50.000 απελαθέντων τουρκόφωνων στην Δυτική Θράκη. 


Με δεδομένο ότι η τελευταία απογραφή στους τρεις νομούς κατάδειξε σύνολο πληθυσμού 369.430 εκ των οποίων ο πληθυσμός των μουσουλμάνων- τουρκόφωνων όπως τους αποκαλούν τα φερέφωνα της Άγκυρας, είναι 145.000 αν προστεθούν και οι 50.000 που θέλουν να επιστρέψουν, τότε το ποσοστό πληθυσμού θα είναι περίπου 50% για τους τουρκόφωνους, οι οποίοι με βάση την απόφαση του Δ.Δ.Χ. για το Κόσσοβο θα μπορούσαν με τους επικίνδυνους εθνικά επικεφαλής των, να ζητήσουν την αυτονόμηση τους. 


Μια από τις προϋποθέσεις για την απόσχιση της μειονότητας είναι αν η μειονότητα είναι συγκεκριμένη και ζει ιστορικά σε μια περιοχή που σε αριθμούς συναγωνίζεται ή υπερτερεί της πλειοψηφίας. 


Η Γερμανία βγάζει μπροστά τον άσσο στο μανίκι της που είναι η ανακίνηση του θέματος των 50.000 απελαθέντων τουρκόφωνων, εκτός και αν η Ελλάδα δεχθεί την εκμετάλλευση των σπάνιων γαιών στην Θράκη από γερμανικές επιχειρήσεις! 


Η ενδοτικότητα της Ελληνικής κυβέρνησης σ’ αυτή την περίπτωση θα είναι όλεθρος για την περιοχή μας και ειδικότερα στο περιβάλλον το οποίο θα μολυνθεί στην κυριολεξία. 


Θα αντισταθεί λοιπόν η Ελληνική Πολιτεία στην δημιουργία ΕΟΖ, ειδικά στην Θράκη, με φτηνά εργατικά χέρια λαθρομεταναστών, που είναι επιδίωξη των βιομηχανικά ανεπτυγμένων κρατών ιδιαίτερα της βόρειας Ευρώπης αλλά και των ΗΠΑ;! 


Τα σημάδια όμως μέχρι τώρα άλλα δείχνουν και γι’ αυτό πρέπει η πολιτεία με όλους τους φορείς της αλλά και η κοινωνία να είναι πολύ προσεκτική και σε επαγρύπνηση! 


Αντί για σπάνιες γαίες και χρυσό που θα μεταλλάξουν την γόνιμη θρακική γη σε σεληνιακό τοπίο, η ευλογημένη αυτή γη αξιοποιούμενη κατάλληλα θα μπορούσε να παράγει εξαιρετικής σπουδαιότητας προϊόν, οικολογικά φιλικό με το περιβάλλον! 


Δεν είναι άλλο από αυτό του ιστορικού τουρισμού. Και παλαιότερα είχαμε θέσει τον προβληματισμό γύρω από την ανάδειξη των αρχαιοτήτων στην Θράκη (βλ Η. Ηλιακόπουλος Αξιοποιείστε τα αρχαία στον χώρο της Θράκης Πανθρακικό βήμα 21-4-1997, στο βιβλίο Προσεγγίσεις στα κοινωνικά προβλήματα του τόπου μας, Αλεξ/πολη 2000)
Θα απέδιδε πολύ περισσότερο ένας οργανωμένος ιστορικός τουρισμός, για παράδειγμα στα Άβδηρα της Θράκης, γενέτειρα του φιλόσοφου- πατέρα της ατομικής θεωρίας Δημόκριτου, ή στην περιθρύλητη σπηλιά του Κύκλωπα στην Μάκρη Έβρου ή την Μαρώνεια, ή την ανάδειξη πληθώρας προϊστορικών και ιστορικών οικισμών, αρχαίων θεάτρων σε Μεσημβρία- Σαμοθράκη, με την κατάλληλη υποδομή σε οργανωμένες ξενοδοχειακές μονάδες κατά μήκος των θρακικών παραλιών- Αλεξ/πολη- Μεσημβρία- Μαρώνεια- Άβδηρα κλπ.

 
Μα την αλήθεια μια τέτοιου είδους συστηματική οργάνωση είναι βέβαιο ότι θα έφερνε τουρίστες και με επίπεδο αλλά και με χρήματα! Ποιος θα μιλούσε τότε για κρίση; Κανείς!
Τώρα όμως ο ιστορικός τουρισμός έχει αφεθεί στην μοίρα του. Οι Διεθνείς τοκογλύφοι έχουν βάλει στο μάτι τις θρακικές σπάνιες γαίες και τον ορυκτό της πλούτο. Όμως η εξόρυξη τους έχει κόστος πρώτιστα περιβαλλοντολογικό, ενώ είναι βέβαιο ότι η οικονομική κρίση δεν θα απομακρυνθεί αφού τις εξαγόμενες πρώτες ύλες θα τις εκμεταλλευθούν δυστυχώς άλλοι πάτρονες εκτός από την Ελλάδα! 


Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι τα ξένα συμφέροντα παίζουν και ασχημονούν σε βάρος της Ελλάδος αλλά και της Θράκης ειδικότερα;! Δυστυχώς αλλά υπάρχει το γόνιμο έδαφος για να καρποφορήσουν τα σχέδια της άνευ ορίων βιομηχανοποιημένης Γερμανίας σε μια Ελλάδα των Μνημονίων η οποία έχει απωλέσει εδώ και καιρό την Εθνική της Κυριαρχία, εξαρτάται δυστυχώς οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά από τους Δανειστές που κατά διαβολικό τρόπο είναι κυρίως οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης, που έχουν άμεση ανάγκη προμήθειας σπάνιων γαιών!


Δυστυχώς το γόνιμο έδαφος υπάρχει, να δημιουργηθούν ΕΟΖ, με ειδικό φορολογικό και Νομικό καθεστώς , φτηνά εργατικά χέρια λαθρομεταναστών που τεχνηέντως συσσωρεύονται στην περιοχή. Και τέλος η αιωρούμενη απειλή για αυτονόμηση – ανεξαρτητοποίηση της Θράκης με στήριξη της Γερμανίας(;!) σε συνδυασμό με την αρωγή του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.


Εφιαλτικά σενάρια που γίνονται ακόμη πιο αποτρόπαια αν αναλογισθεί κανείς τις ανεξέλεγκτες συνθήκες που επικρατούν στη Κίνα για την εξόρυξη σπάνιων γαιών. Αν συνέβαινε στη Θράκη μας οι περιβαλλοντολογικές καταστροφικές επιπτώσεις από το ραδιενεργό θόριο (παραπροϊόν) θα την καθιστούσαν ακατοίκητη ενώ η περιοχή θα καθάριζε από μόλυνση μετά από 14 Δισεκατομμύρια χρόνια. (χρόνος ημιζωής του Θορίου)
Εμείς όμως τι κάνουμε; Πως κατοχυρώνουμε τον πλούτο μας, πως αναπτύσσουμε πραγματικά την περιοχή; Αν δεν θέλουμε να μας ξεπεράσουν οι περιστάσεις, πρέπει όλοι οι τοπικοί φορείς να αφυπνισθούν και να θέσουν την κεντρική εξουσία προ των ευθυνών της!
Δεν υπάρχει δυστυχώς οικονομική κρίση τόσο μεγάλη, όσο κρίση αξιών και ήθους!
Η κρίση σε ηθικές αξίες είναι αυτή που γεννά και την οικονομική. Θέλει διαρκή εγρήγορση από όλους εμάς που πρέπει να αξιώσουμε ένα δυνατό Ελληνικό κράτος με επιστροφή στις ρίζες του! 


Γιατί μόνον ένα εθνικό κράτος απαλλαγμένο από επίορκους εφιάλτες, με ευέλικτη ολιγομελή κυβέρνηση αποτελούμενη από αρίστους, δίχως περιστροφές και κυβιστήσεις αλλά αποφασισμένη να φέρει σε πέρας την εθνική της αποστολή, μπορεί να προκαλέσει το ποθητό αποτέλεσμα σ’ αυτή την χώρα και προπάντων εμφυσώντας την ελλείπουσα πειθαρχία στους καλοβολεμένους Νεοέλληνες.
Plan A, Plan B, Plan God... 

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα στις μεγαλουπόλεις μαζί με το άπλωμα της αιθαλομίχλης στην ατμόσφαιρα από τις ξυλόσομπες και τα τζάκια, διαχέεται και η αποπνικτική μυρωδιά της πολιτικής σιχαμάρας.
«Θα 'ρθεί καιρός που ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς»
ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
Πνευματοκίνητε Άγιε Γέροντα το προείδες και σήμερα το ζούμε σε όλο το «απεχθές μεγαλείο» μιας σύγχρονης Ελληνικής τραγωδίας.
Μπορεί σαν λαός να ξωκείλαμε, αλλά η έμφυτη αηδία προς το ψεύδος, την απάτη και τον δόλο δημιουργεί εκ των υστέρων μέσα μας μια πρωτογενή μνήμη σε σχέση με τα παράδοξα γεγονότα που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια.

Ποιός λοιπόν δεν θυμάται την πολυδιαφημιζόμενη και πολυέξοδη παράσταση σεμιναρίων διαχείρισης κρίσεων που έγινε από το πολλά υποσχόμενο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. 
Τότε σχεδόν ακόμα περιφερόταν «ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ»...
Κύριε Γεώργιε Παπανδρέου του Ανδρέα και της Μαργαρίτας ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ.
Δεν φταίτε εσείς, φταίμε εμείς γιατί η ψυχοκινητική αλλοτρίωση που εφαρμόσθηκε πάνω μας στους χαλαρούς καιρούς της μεταπολίτευσης, έφτιαξε και πιόνια ψηφοφόρους έτοιμους να εξυπηρετήσουν τους πειραματισμούς της παγκόσμιας διακυβέρνησης που πρεσβεύετε και διδάσκετε. 
Προσωπικά δεν επιθυμώ τέτοιες ημέρες να κακολογήσω κανένα πολιτικό αλλά πιστεύω ότι με τις ευχές και τις προσευχές των αδικημένων ψυχών ΠΟΥ «ΞΥΠΝΟΥΝ» έστω και αργά θα βρεθείτε όπως όλοι μας στα χέρια τουΖΩΝΤΑΝΟΥ ΘΕΟΥ για να καταλάβετε, τι σημαίνει ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ και τι συμβαίνει στην διαχείριση των πραγματικών κρίσεων.

Και αυτό γιατί οι ακριβοθώρητοι καθηγητάδες διαχείρισης κρίσεων που κουβαλάτε εξ εσπερίας και πληρώνετε, σας μιλούν για Plan A ή για Plan B, ποτέ όμως για Plan GOD.
Το τελευταίο Plan, όχι μόνο δεν το γνωρίζουν, αλλά όπως φαίνεται το αντιμάχονται κιόλας.

Σήμερα λοιπόν γευόμασθε τα αποτελέσματα της πολιτικής διαχείρισης, απόρροιας ακριβοπληρωμένων συμβουλών από γνωστές παγκοσμίως δεξαμενές σκέψης (Think tank) που σαν τα μαύρα κοράκια πέσανε στην πολύπαθη πατρίδα για να ξεσκίσουν ότι απέμεινε από τον κοινωνικό ιστό της. Όμως τα πειραματόζωα ξυπνήσανε και παρακολουθούν τους πειραματιστές τους. Βλέπετε λοιπόν ότι λειτουργεί αθόρυβα το Plan GOD και εμφανίζει από το πουθενά χαμένες λίστες, χαμένους λογαριασμούς και υποψήφιους υπόδικους με αποτέλεσμα το σύστημα που εκπροσωπείτε να ταράσσεται κατά το«Ηρώδης εκταράσσεται... οδυρόμενος ότι το κράτος αυτού καθαιρείται ταχύ».

Άλλωστε με πληρεξουσιότητες σε σημερινούς υπόπτους και πιθανώς παραποιημένα στοιχεία ξεκινήσατε τις υπόγειες διεργασίες για να φυλακίσετε ένα περήφανο έθνος στην σκλαβιά των τοκογλυφικών αγορών και στους πειραματισμούς της διαφημιζόμενης νέας εποχής.

Και τώρα το παίζεται τιμητές και μεταρρυθμιστές εσείς, οι κατεξοχή αποδομιστές. Κάποιοι σας γράφουν για ελικόπτερα αλλά ούτε αυτά μπορούν να σηκώσουν το πνευματικό βάρος των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν εις βάρος του Ελληνικού Λαού.

Τα φανταχτερά μεγαλειώδη πυροτεχνήματα των νεοποχιτών- νεόπλουτων - δήθεν - εκσυγχρονιστών στον ουρανό πάνω από τον βράχο της Ακρόπολης κατά την είσοδο της νέας χιλιετίας τότε, σαν διάττοντες αστέρες σηματοδότησαν το αιώνιο όνειρο των ξένων για την πνευματική και οικονομική σκλαβιά της Ελλάδος.

Εκείνες τις Πρωτοχρονιές μάς προσφέρθηκε πλουσιοπάροχα ΑΡΤΟΣ και ΘΕΑΜΑ με εορταστικά μηνύματα υποσχόμενα τον επίγειο παράδεισο της ΕΕ, ενώ είχαν σχεδιασθεί οι μελλοντικές παγίδες.

Σήμερα ΟΡΓΗ και ΣΙΧΑΜΑΡΑ είναι αυτό που συσσωρεύεται πάνω στα κεφάλια των ανθρώπων και φυσικά αυτό είναι κακός σύμβουλος. Αν διαθέτετε ακόμα την κοινή λογική, δώστε άμεσες ανθρώπινες λύσεις στον χειμαζόμενο λαό ανεξάρτητα από τα κελεύσματα των διεθνών επιτηρητών. Διαφορετικά να είσθε σίγουροι ότι δεν θα χρονοτριβήσει να εφαρμοσθεί πλήρως το Plan GOD, άγνωστο σε εμάς τους ανθρώπους, γνωστό όμως στην ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ που δεν θα επιτρέψει να χαθεί αυτό το ΕΘΝΟΣ που το έχει αναγορεύσει σε ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΖΥΜΗ ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Σύντομα αυτοί που πολεμούν και τσαλαπατούν αυτό το συνταίριασμα του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ με την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ που είναι το ανεκτίμητο χάρισμα του ΓΕΝΟΥΣ μας θα έρθουν οικέτες να ζητήσουν πνευματική μαγιά για την αναγέννηση της ζωής τους.
Άραγε το 2013 τι θα γράψει στην ανθρώπινη ιστορία...;

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με φώς και ελευθερία.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Λίστες Λαγκάρντ και λίστες Λιχτενσάιν με λαμόγια ή όχι λαμόγια που έχουν λεφτά στο εξωτερικό.

Πολιτικοί κι επιχειρηματίες στη φυλακή και κάποιοι άλλοι απ’ έξω περιμένουν τη σειρά τους.
Σκάνδαλα στον ΕΟΤ, πλαστές επιταγές, μαύρες τρύπες, αδιαφάνεια στη διαχείριση κονδυλίων, ημέτεροι, «κολλητοί», συγκρούσεις «γαλάζιων» ή «πράσινων» στελεχών.
Συζητήσεις για προανακριτικές επιτροπές για εξεταστικές, για «καυτές» συζητήσεις στη Βουλή.

Η διαπλοκή στο φόρτε της, κάποιοι μοιράζουν την πίτα και κάποιοι περιμένουν να πέσει το κομμάτι ή τα ψίχουλα. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης να παίζουν παιχνίδια και να εκβιάζουν απροκάλυπτα για ένα κομμάτι ψωμί ή για μια σταλιά εξουσίας.

Το πολιτικό σύστημα σε κατάσταση νευρικής κρίσης, άλλα κόμματα να διαλύονται, άλλα να φτιάχνονται κι άλλα να «καίγονται».

Βρόμα και δυσωδία ξαφνικά στην Ελλάδα της κρίσης, των Μνημονίων, της εξαθλίωσης των πολιτών, της απαισιοδοξίας για το μέλλον, της χαμένης γενιάς και ίσως των χαμένων γενεών που ακολουθούν.

Γιατί όλα αυτά, την ώρα που χρειάζεται ένα «ντου» (που έλεγε και ο Βενιζέλος) για να σωθεί η χώρα; Πληρώνει παλιές αμαρτίες; Προφανώς. Κάποια σκάνδαλα και κάποια λαμόγια είναι του παρελθόντος.

Όμως, φαίνεται κι ότι πληρώνει την αδυναμία του πολιτικού προσωπικού της χώρας να διαχειριστεί για ακόμη μια φορά την κατάσταση με ψυχραιμία και ρεαλισμό. Και να το δείτε: Θα ξαναπέσουμε σε κλίμα γενικευμένης σκανδαλολογίας, φημών, διαρροών, σκόπιμων δημοσιευμάτων, εκβιασμών. Όπως έγινε και πριν μερικά χρόνια, να δείτε τους επόμενους μήνες θα ασχολούμαστε με σκάνδαλα, ονόματα, πολιτικούς, επιχειρηματίες, καταθέσεις. Και την ίδια στιγμή η Ελλάδα θα λειτουργεί πάλι στον αυτόματο και θα προσπαθεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες της αλλά και να αποκρούσει τις εθνικές απειλές.

Γίνεται αυτό με μια χώρα, ένα πολιτικό σύστημα, μια κοινωνία πλήρως απαξιωμένα; Κατά τη γνώμη μας οι εναπομένοντες νουνεχείς κι όχι φυσικά οι φυγόμυαλοι σ’ αυτό τον τόπο πρέπει να το καταλάβουν αυτό. Διότι διακυβεύεται το μέλλον της χώρας.

Ναι, να υπάρξει πλήρης διαφάνεια και να μην αφήνονται σκιές. Όμως, αυτό να γίνει με προσοχή κι όχι μέσα σε ένα κλίμα άρρωστο και δυσώδες.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι για την Ελλάδα ισχύει αυτό που είπε με άλλα λόγια ο μεγάλος ποιητής Μάνος Ελευθερίου:
«πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή, πώς το `φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή».

Αυτό που ακούμε και πάλι είναι σκάνδαλα, σκάνδαλα, σκάνδαλα. Ως πότε όμως;
Μέχρι πότε η Ελλάδα θα πληγώνεται από τέτοιες καταστάσεις; Και γιατί ξαφνικά μας ήρθε στο μυαλό το άλλο μεγάλο ποίημα: 
«Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής, των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων, και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές, χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων».

Ορισμένοι άνθρωποι που είτε είναι εντεταγμένοι στο «Ουράνιο Τόξο» είτε δεν εκφράζουν την αντίθεσή του σε αυτό, δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν έναν εχθρικό Ελληνικό κρατικό μηχανισμό, που θέτει προσκόμματα στην εν γένει ανέλιξή τους. Γιατί; Μήπως η Ελλάδα δεν θέλει να κατηγορηθεί ότι «κυνηγά» τους αντιφρονούντες; Μήπως η επίσημη Ελλάδα έχει προσχωρήσει στους αντιφρονούντες; Μήπως η επίσημη Ελλάδα είναι απλώς ανίκανη; Ή μήπως η επίσημη Ελλάδα δεν ασχολείται με τέτοιες «χαζομάρες», αλλά με σοβαρά θέματα, όπως το «πώς θα πάρουμε μίζες»;

Ας δούμε την περίπτωση της κυρίας Χρυσούλας (ή Σούλης) Χρ. Βοσκοπούλου, αδελφής του Παύλου Βοσκόπουλου (του ηγετικού στελέχους του «Ουρανίου Τόξου») και πρώτης εξαδέλφης του Ιωάννη Βοσκόπουλου (νυν Δημάρχου Φλώρινας και τέως Νομάρχη Φλώρινας). Ίσως να είναι τυχαίο, ή αποτέλεσμα απλώς και μόνον της μεγάλης ικανότητας της εν λόγω κυρίας, ότι η καριέρα της παρουσιάζει μία εντυπωσιακή εξέλιξη. Ίσως η εξέλιξή της να μην οφείλεται στην ανάμειξη του αδελφού της Παύλου Βοσκόπουλου με το «Ουράνιο Τόξο».

Όμως, ανεξάρτητα από τον λόγο στον οποίον οφείλεται η εξέλιξή της, αξίζει να αναλογισθεί κανείς τα εξής δεδομένα, τα οποία δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση:

Η αδελφή του Παύλου Βοσκόπουλου, Χρυσούλα (Σούλη) Βοσκοπούλου είναι και δημόσιος υπάλληλος (όπως και ο αδελφός της Παύλος και η άλλη αδελφή τους Μαρκέλλα). Και αυτή, όπως και ο αδελφός της Παύλος και η αδελφή της Μαρκέλλα, είναι υπάλληλος της τέως Νομαρχίας Φλώρινας, νυν Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας της Περιφέρεις Δυτικής Μακεδονίας. Μάλιστα, έχει διατελέσει (ίσως να είναι και μέχρι σήμερα) διευθύντρια της Διεύθυνσης Τουρισμού και Πολιτισμού (!!!) της τέως Νομαρχίας και νυν Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας.

Η Χρυσούλα Βοσκοπούλου έχει εμφανιστεί σε εκδήλωση του «Ουρανίου Τόξου» στην Φλώρινα. Μετά την παρουσία της στην εν λόγω εκδήλωση έχει ερωτηθεί εάν συμφωνεί με το «Ουράνιο Τόξο» ή όχι, χωρίς ν’ απαντήσει. (Βλέπε: http://krouakroua.blogspot.gr/2011/09/o-xe.html και http://krouakroua.blogspot.gr/2011/09/h.html ). Το εάν συμμερίζεται τις απόψεις του «Ουρανίου Τόξου» και εάν μετέχει ενεργά στην επίτευξη των στόχων του, δεν μας το έχει πει. Βεβαίως, δεν μας έχει πει και ότι διαφωνεί με το «Ουράνιο Τόξο». Οπότε, ο κάθε ένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Φέρεται ως «διδάσκουσα» (τι σημαίνει άραγε αυτό;) στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτ. Μακεδονίας, δηλαδή φέρεται να ακολουθεί, ή να επιχειρεί να ακολουθήσει, και πανεπιστημιακή καριέρα (βλ. παρακάτω φωτογραφία του προγράμματος εκδήλωσης).

Έχει διατελέσει εισηγήτρια σε θέματα πολιτισμού και διασυνοριακής πολιτιστικής συνεργασίας.

Πρόσφατα, την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012, σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα μετέσχε σε ανοιχτό συνέδριο στο Νυμφαίο της Φλώρινας με θέμα: «Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας: Βιώσιμες λύσεις διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς» που διοργάνωσε η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και ο Περιφερειάρχης της Γεώργιος Δακής, όπου και μίλησε (βλ. http://floroieikastikoi.blogspot.gr/2012/11/histcape.html). Στην ίδια εκδήλωση, σύμφωνα με την πρόσκληση, μετέσχε και ο Ν. Μέρτζος (!!!) ο οποίος και απηύθυνε και επίσημο (!!!) χαιρετισμό! 


Σύμφωνα με τους διοργανωτές του παραπάνω συνεδρίου: «Στο επίκεντρο των δράσεων του διακρατικού προγράμματος HISTCAPE που υλοποιεί το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας, θα βρεθούν οι πολιτικές διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς στο Νυμφαίο Φλώρινας. Εταίροι από 10 ευρωπαϊκές περιφέρειες στρέφουν την προσοχή τους στον παραδοσιακό οικισμό, με σκοπό να εμβαθύνουν στο συνολικό εγχείρημα της αναγέννησης του Νυμφαίου όπως καταγράφεται από το 1994, αλλά και σε παρόμοιες πρακτικές άλλων περιοχών της Δυτικής Μακεδονίας… Έλληνες επιστήμονες θα καταθέσουν τις απόψεις τους για θέματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, διαχείρισης μνημείων και βιώσιμης ανάπτυξης της πολιτιστικής κληρονομιάς.» http://aetos-grevena.blogspot.gr/2012/11/blog-post_2131.html). 
Στον ιστότοπο του προγράμματος HISTCAPE αναγράφεται ότι το παραπάνω συνέδριο έθεσε τρία ερωτήματα, ένα εκ των οποίων είναι: «Διοίκηση/διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Δυτική Μακεδονία. Ουτοπία ή πραγματικότητα;» (http://www.histcape.eu/).

Δηλαδή, η Χρυσούλα Βοσκοπούλου ασχολείται με θέματα: (1) παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, (2) διαχείρισης μνημείων και (3) ανάπτυξης της πολιτιστικής κληρονομιάς του Νομού Φλώρινας. Αυτά τα μνημεία, αυτήν την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και αυτήν την πολιτιστική κληρονομιά το «Ουράνιο Τόξο» τα θεωρεί Ελληνικά;

Πόσο «λογικό» είναι η Χρυσούλα Βοσκοπούλου να έχει θέση κλειδί σε θέματα πολιτισμού στον νομό Φλώρινας, να διαχειρίζεται μνημεία, να μετέχει σε διακρατικές εκδηλώσεις, να ασχολείται με την πολιτιστική κληρονομιά, να συνδιαμορφώνει την πολιτιστική πολιτική του νομού Φλώρινας, την στιγμή που η προπαγάνδα περί υπάρξεως «μη-Ελληνικής» «Μακεδονικής» εθνότητας χρησιμοποιεί σαν όπλο πολιτιστικά χαρακτηριστικά του νομού Φλώρινας; Πώς να ερμηνεύσει κανείς το ότι το όνομά της φιγουράρει δίπλα σε αυτό του Ν. Ι. Μέρτζου;

Όμως, η εν λόγω κυρία έχει συγγράψει και ένα βιβλίο με τίτλο «Η μεταπολιτική αρχιτεκτονική της Φλώρινας (1950-1970)». Το βιβλίο αυτό στις 22-12-2012 το παρουσίασε στην Φλώρινα η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας σε συνεργασία με τον Φ.Σ.Φ. (δηλαδή «Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Φλώρινας») «Ο Αριστοτέλης» και με το ΤΕΕ Δυτ. Μακεδονίας. Την εκδήλωση χαιρέτησε ο Περιφερειάρχης Δυτ. Μακεδονίας Γεώργιος Δακής και ο Αντπεριφερειάρχης Φλώρινας Δημήτριος Ηλιάδης, και οι δύο στελέχη της «Ν.Δ.», που πρόσφατα «τσακώθηκε» με τον ΣΥΡΙΖΑ για το «Μακεδονικό».

Ενδιαφέρον έχει η εμπλοκή του ΦΣΦ «Ο Αριστοτέλης». Ο ΦΣΦ πρόσφατα τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στην Φλώρινα (http://neaflorina.blogspot.be/2012/12/blog-post_1764.html). Στο παρελθόν, όταν ήταν της μόδας να μιλάς για το Έθνος των Ελλήνων, ο ΦΣΦ αυτοπροβαλλόταν ως και αναφερόταν ως επιτελών «εθνικό έργο» στην περιοχή του Νομού Φλώρινας.

Οπότε, σαν συμπέρασμα από τα παραπάνω φαίνεται ότι: Η αδελφή του Παύλου Βοσκόπουλου, του ηγετικού στελέχους του «Ουρανίου Τόξου», η οποία έχει εμφανιστεί σε εκδήλωση του «Ουρανίου Τόξου» και δεν μας λέει αν συμφωνεί ή όχι με το «Ουράνιο Τόξο», η οποία είναι υψηλόβαθμη δημόσιος υπάλληλος, η οποία κάποια σχέση έχει, ή σφυρηλατεί, με το Πανεπιστήμιο Δυτ. Μακεδονίας, η οποία ασχολείται με μνημεία και πολιτισμικά στοιχεία (τα οποία εκμεταλλεύονται διάφοροι για να αποδείξουν ότι οι Έλληνες δεν είμαστε Έλληνες), έχει την υποστήριξη και του Περιφερειάρχη Δυτ. Μακεδονίας, και του Αντιπεριφεριεάρχη Φλώρινας, και του έχοντος επιτελέσει (μήπως και επιτελούντος και σήμερα;) «εθνικό έργο» ΦΣΦ «Ο Αριστοτέλης» και του Νίκου Ι. Μέρτζου!

Γιατί; Τι συμβαίνει; Είναι όλα τόσο αθώα και εγώ απλώς είμαι φοβερά καχύποτπος; Ή κάποιο παιγνίδι παίζεται;

Αυτοί που ανακάλυψαν επιτέλους ότι οι Ελληνικές ελίτ είναι ανεπαρκείς, μήπως πρέπει να κοιτάξουν και προς τα εδώ;


Μήπως οι Ελληνικές ελίτ δεν είναι ανεπαρκείς, αλλά «παίζουν» με όλους (και εννοώ «ΟΛΟΥΣ»!) για να κρατήσουν τις καρέκλες τους και ό,τι αυτές συνεπάγονται; Πότε θα ξυπνήσουν οι μεγάλοι και τρανοί; Πότε θα καταλάβουν ότι το παιγνίδι παίζεται με λεβαντίνικες δολοπλοκίες  και στις δικές τους πλάτες, σε βάρος και των δικών τους συμφερόντων;

Αναγνώστης
Πριν δυο χρόνια, στην απαρχή της βαθιάς κρίσης, μιλώντας με ένα υψηλόβαθμο στέλεχος Γαλλικής Τράπεζας που δραστηριοποιείται στη χώρα μας, τον ρώτησα το εξής απλό: «Τώρα που ο κόσμος δυσκολεύεται να υποστηρίξει τα δάνεια του, τι σκέφτεστε να κάνετε; Μήπως αρχίσετε να κάνετε κατασχέσεις ακινήτων που είναι υποθηκευμένα;»

Η απάντηση του ήταν ξεκάθαρη: «Αν χωρίς ρευστότητα οι Τράπεζες προχωρούσαν σε...κατασχέσεις ακινήτων θα σήμανε την κατάρρευση της Τραπεζικής αγοράς. Δεν μπορεί μια Τράπεζα να πάρει ακίνητα αν δεν έχει ρευστό. Θα ήταν καταστροφικό και ούτε που το σκεφτόμαστε».

Σήμερα, με την αναχρηματοδότηση των Τραπεζών να προχωρά κανονικά μέσα από τα μνημόνια και τους πολίτες της χώρας να εξαθλιώνονται για να εξασφαλιστεί αυτή, οι Τράπεζες επανακάμπτουν και αποκτούν την πολυπόθητη ρευστότητα.
Μέχρι και πρότινος, οι Τράπεζες παρακαλούσαν τους δανειολήπτες να προσέρχονται στα οικεία καταστήματα για να κάνουν διακανονισμούς καταβάλλοντας μικροποσά, προκειμένου να εμφανίζουν κίνηση οι καρτέλες τους. Και όλοι χαρήκαμε, γιατί θεωρήσαμε ότι γλυτώσαμε τα χειρότερα.

Αμέσως μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνασπισμού Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, οι δανειολήπτες αισθάνθηκαν έναν διαφορετικό άνεμο να φυσά απ την πλευρά των Τραπεζών. Τα τηλεφωνήματα δεν ήταν πλέον από εισπρακτικές εταιρείες μόνο αλλά και από δικηγορικά γραφεία.
Οι δικηγόροι των Τραπεζών εξηγούν στους δανειολήπτες ότι αν δεν ανταποκριθούν στις δανειακές τους συμβατικές υποχρεώσεις, οι Τράπεζες θα αναγκαστούν να καταγγείλουν τις δανειακές συμβάσεις πετυχαίνοντας δικαστικά να κάνουν το συνολικό ποσό ΑΜΕΣΑ ΑΠΑΙΤΗΤΟ!

Πολλοί δανειολήπτες που δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους έλαβαν στην πορεία και έγγραφα εξώδικα, με τα οποία ενημερώνονταν από τις Τράπεζες για τον άμεσο κίνδυνο να καταπέσει η δανειακή τους σύμβαση.

Σε όλο αυτό το διάστημα, η κυβέρνηση μιλάει για την ανάγκη εκταμίευσης της «δόσης» για να σωθεί η χώρα στη ζώνη του ευρώ!
Και όπως όλοι γνωρίζουμε, σχεδιάζει μέτρα που θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια τους πολίτες σε απόλυτη αδυναμία να υποστηρίξουν τις δανειακές τους συμβάσεις με τις Τράπεζες. Γιατί αν σήμερα το μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών δεν μπορεί…, φανταστείτε τι θα συμβεί μετά την εφαρμογή των νέων μέτρων.

Και ως του θαύματος ανοίγει η συζήτηση για την κατάργηση του νόμου που απαγορεύει στις Τράπεζες να κατάσχουν την πρώτη και κύρια κατοικία των δανειοληπτών τους!

Οι Τράπεζες επανακάμπτουν αποκτώντας ρευστότητα απ τον ιδρώτα του λαού, γιατί έτσι το σχεδίασαν οι κρατούντες. Και ο υποστηρικτικός τους μηχανισμός των μεγάλων ΜΜΕ που είτε ανήκουν σε Τραπεζίτες είτε διαπλέκονται με αυτούς εξασφαλίζοντας τη βιωσιμότητα τους με δάνεια, με τον ίδιο τρόπο που διαπλέκονται με την εξουσία εξασφαλίζοντας ασυλία στην μη καταβολή των ασφαλιστικών και φορολογικών εισφορών, όχι απλά δεν μιλά για τις δραματικές εξελίξεις και το «μεγάλο κόλπο» που βρίσκεται σε εξέλιξη, αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν να πείσουν τις μάζες ότι δίχως τη δόση η χώρα θα καταστραφεί.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια, ότι σε θέσεις κλειδιά των κυβερνήσεων σε αυτή την κρίση βρέθηκαν πρόσωπα που προέρχονται από το Τραπεζικό σύστημα. Αυτοί ξέρουν πώς να υλοποιήσουν το «μεγάλο κόλπο» για να φτάσουμε στην «τελική λύση». Οι πολιτικοί μαθαίνουν και εκπαιδεύονται…

Φτάσαμε λοιπόν στο παρά πέντε.
Το προσεχές έτος θα καταργηθεί η απαγόρευση της κατάσχεσης της πρώτης κατοικίας και θα ξεκινήσει το τσουνάμι της κατάσχεσης περιουσιών που σήμερα αν και επιτρέπονται δεν γίνονται ακόμα για τους λόγους που προανέφερα.

Εύλογα βέβαια αναρωτιέται κανείς:
Και τι θα τα κάνουν οι Τράπεζες τα σπίτια (και όχι μόνο); Σε ποιους θα τα πουλήσουν; Ποιος έχει χρήματα να αγοράσει σπίτι σήμερα; Και πόσο λογικό είναι να πετάξουν οι Τράπεζες στο δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες και χιλιάδες επαγγελματίες (απ τις επιχειρήσεις τους) για να μείνουν όλα αυτά άδεια κι έρημα χωρίς να μπορούν οι Τράπεζες να κερδίσουν ρευστό από αυτά; Πολύ λογική απορία.

Πριν λίγες μέρες κάποιοι μπορεί να διάβασαν μια είδηση που πέρασε στα ψιλά…
Ο Λάτσης πούλησε την Τράπεζα του (Eurobank) στην Εθνική και αποχώρησε οριστικά απ το Τραπεζικό σύστημα που είναι στις μέρες μας «υψηλού ρίσκου». Και στράφηκε σε επενδύσεις real estate!

Σε μια εποχή που δεν κουνιέται φύλλο στην αγορά ακινήτων ο Λάτσης στρέφεται σε αυτήν! Και τι θα κάνει; Θα κτίζει σπίτια να τα πουλάει στους πολίτες που δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειο της πρώτης κατοικίας που ήδη τους βαραίνει; Μα είναι τρελός αυτός ο Λάτσης;
Το πιο πιθανό λοιπόν, είναι πως ο Λάτσης και άλλοι που ετοιμάζονται να παίξουν δυνατά στο χώρο της αγοράς ακινήτων, ούτε τρελοί είναι ούτε άσχετοι. Μάλλον έξυπνοι είναι και με εξασφαλισμένες πληροφορίες για ότι πρόκειται να συμβεί στο αμέσως προσεχές διάστημα.

Αφού λοιπόν άνοιξε η συζήτηση για να επιτραπεί η κατάσχεση και της πρώτης κατοικίας και με δεδομένο ότι οι δανειολήπτες θα βρεθούν μετά την εφαρμογή ακόμα πιο σκληρών μέτρων σε ακόμα μεγαλύτερη αδυναμία να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις, οδηγούμαστε στη διαμόρφωση μιας κατάστασης που θα φέρει τις Τράπεζες (πιθανόν και το Δημόσιο έναντι οφειλετών) σε απόλυτα πλεονεκτική θέση.

Κάθε Βορίδης που εμφανίζεται και λέει: «είμαι υπέρ της κατάσχεσης και της πρώτης κατοικίας» , δεν είναι απλά ένας κακός άνθρωπος που δεν λυπάται τους κακόμοιρους μικροϊδιοκτήτες.
Είναι ο «λαγός» που τον αμολούν στο ξέφωτο ενός σκοτεινού δάσους για να παίξει συγκεκριμένο παιχνίδι πληρώνοντας το τίμημα που του αναλογεί σε εκείνους που του εξασφάλισαν την πολιτική του ανέλκυση.
Τον κάθε «Βορίδη» τον έβαλαν στα σπίτια μας και τον μετέτρεψαν από φιλοχουντικό κατακάθι σε μορφή της σύγχρονης πολιτικής ζωής του τόπου, οι καναλάρχες που όπως περιέγραψα πιο πάνω διατηρούν αρρήκτους δεσμούς με το Τραπεζικό κατεστημένο της χώρας.

Αύριο, η υποτιθέμενη «εθνοσωτήριος κυβέρνηση» θα βγει μπροστά και θα αναγγείλει μέτρα προστασίας των δανειοληπτών που κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, επειδή η κακιά Τρόικα θα έχει πετύχει την κατάργηση του νόμου για την προστασία της πρώτης κατοικίας.
Και θα νομοθετήσουν ένα σύστημα «εγγύησης» της πρώτης κατοικίας στο οποίο θα λαμβάνουν μέρος οι φιλεύσπλαχνες Τράπεζες με κάποιες ακόμα πιο φιλεύσπλαχνες μεγάλες (κι όταν λέω «μεγάλες» εννοώ ΜΕΓΑΛΕΣ!!!)
Εταιρείες Real Estate!

Οι Τράπεζες θα καταγγέλλουν τις δανειακές συμβάσεις και θα κάνουν όλο το ανατοκισμένο ποσό άμεσα απαιτητό. Στη συνέχεια και εφόσον θα υπάρχει αδυναμία καταβολής του από τους δανειολήπτες θα τους καλούν για να τους προτείνουν την κατά το νόμο… εναλλακτική λύση για να μην βρεθούν στο δρόμο.
Εκεί θα εμφανίζεται η Εταιρεία (του Λάτση επί παραδείγματι) και θα παριστάνει τον «εγγυητή» του ποσού που απαιτεί η Τράπεζα, έναντι μηνιαίου μισθώματος που θα συμφωνείται για να παραμένει ο δανειολήπτης στο σπίτι του με την ψευδαίσθηση ότι κάποτε μπορεί να επανακτήσει τον τίτλο του υποθηκευμένου του ακινήτου.

Οι τράπεζες (τους) θα εξασφαλίζουν εγγυήσεις για το ποσό και οι εταιρείες αυτές θα κονομάνε τρελά κατέχοντας στο χαρτοφυλάκιο τους χιλιάδες τίτλους ακινήτων που κάποτε ανήκαν στους απλούς μεροκαματιάρηδες πολίτες.
Το ίδιο ακριβώς μοντέλο μπορεί να εφαρμοστεί (και θα εφαρμοστεί) για υποχρεώσεις έναντι της Εφορίας, των Ασφαλιστικών Ταμείων κ.α.

Οι πιο αδύναμοι, που θα αθετούν τους όρους της «εγγύησης» που παρέχει η Εταιρεία θα πετιούνται στο δρόμο ή στην καλύτερη περίπτωση θα υπογράφουν τη δέσμευση του λογαριασμού μισθοδοσίας ή και θα αναγκάζονται να παραχωρήσουν κάποιο χωραφάκι ή οικόπεδο που έχουν κληρονομήσει στο χωριό απ τους γονείς τους.

Στη Νέα Τάξη πραγμάτων, που ευαγγελίζονται οι θιασώτες της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» η ιδιοκτησία θα είναι προνόμιο λίγων και εκλεκτών και η οριακή επιβίωση καθημερινός Γολγοθάς των πολλών και αδύναμων.

Μιλάμε για τον απόλυτο έλεγχο των μαζών, που εξαθλιωμένες θα άγονται και θα φέρονται από κυβερνήσεις που θα φροντίζουν για την «δημοκρατική ομαλότητα» και θα επαίρονται για τις δικλείδες ασφαλείας που βάζουν για να έχουμε ένα πιάτο φαγητό, στοιχειώδη παιδεία (επικίνδυνο πράγμα η παιδεία ενός λαού για εκείνους που θέλουν να τον ελέγχουν) και στοιχειώδη δημόσια υγεία.

Αν όλα τα παραπάνω φαντάζουν ως «σενάρια επιστημονικής φαντασίας», τότε σίγουρα το σύστημα έχει πετύχει τους σκοπούς του και οι ελπίδες να αντιδράσουμε ως κοινωνία είναι απειροελάχιστες.

Νομίζω ότι οι διαφαινόμενες εξελίξεις δίνουν μια απάντηση στην πρεμούρα των κρατούντων να πείσει την κοινή γνώμη ότι η παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη είναι πρωτεύον Εθνικός στόχος.

Και μη χειρότερα…

Αναγνώστης
Του Γιώργου Νούτσου

Μια ανακύκλωση όσων συνέβησαν το χρόνο που φεύγει, ίσως δεν προσφέρει τίποτα σημαντικό. Εξάλλου όλα αυτά έχουν χιλιοειπωθεί για να είναι την ώρα αυτή σκόπιμο να επαναληφθούν.

Καλό είναι όμως να δούμε τα αποτελέσματά τους και κυρίως τις επιπτώσεις τους πάνω στην καθημερινότητα εκατομμυρίων Ελλήνων, που βιώνουν καταστάσεις πρωτόγνωρες και εξαιρετικά ανησυχητικές.

Θα θεωρούσαμε τρελό εκείνον, που 5 χρόνια πριν θα μας χτυπούσε τον κώδωνα του κινδύνου, για όσα επρόκειτο να ακολουθήσουν. Για τον απλό πολίτη, για τον δημόσιο υπάλληλο, τον συνταξιούχο και τον άνθρωπο του μεροκάματου, για την νοικοκυρά τον μαθητή και τον επιχειρηματία, όλα όσα ακολούθησαν μόνο σαν εφιάλτης θα μπορούσαν να περιγραφούν και μάλιστα από εκείνους, που δημιουργούν σκηνικό αγωνίας και τρόμου, χωρίς να διαφαίνεται πουθενά στον ορίζοντα κάποιο τέλος.

Η ελληνική κοινωνία «ψυχορραγεί»… Κι όσοι δεν τον αντιλαμβάνονται δόλια λειτουργούν. Δεν μπορείς να βλέπεις το σχεδόν άψυχο κουφάρι να σπαρταρά στο πεζοδρόμιο και να μην αντιλαμβάνεσαι πως εδώ μια τραγωδία εξελίσσεται, που όμοιά της ίσως ακόμα και οι παλιότεροι να μη μπορούν να ανασύρουν στη σκέψη τους.

Είναι τυχαίο που το χαμόγελο στέρεψε;
Είναι τυχαίο που η κατήφεια, μας έχει κατακυριεύσει;
Είναι τυχαίο που οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 37% σε σχέση με πέρυσι;
Είναι τυχαίο που η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων αγγίζει αριθμούς εξωπραγματικούς;
Είναι τυχαίο που τα διαζύγια και οι εντάσεις στο ελληνικό σπιτικό παίρνουν διαστάσεις δυστυχώς τραγικές;

Τίποτα δεν γίνεται στην τύχη. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο.
Κι αν οι αριθμοί σήμερα σοκάρουν, σκεφτείτε τι θα μπορούσε να συμβεί, αν αυτή η «γάγγραινα» αφήνονταν να εξαπλωθεί ακόμα πιο πολύ…!

Να λοιπόν οι τεράστιες ευθύνες της χρονιάς που σε λίγες ώρες φτάνει. Με κληροδότημα ερείπια, υλικά και ψυχικά, έχει χρέος να παλέψει. Να μοχθήσει, ώστε να αποτινάξει από πάνω της, ό,τι καταστροφικό, οπισθοδρομικό και επιζήμιο κληρονόμησε, αρχίζοντας να ξαναχτίζει κυριολεκτικά από το μηδέν.

Το 2013 θα είναι η ευκαιρία για μια καινούργια αρχή ή η αρχή για ένα βέβαιο, επώδυνο και εξαιρετικά τραγικό τέλος.

Το σκηνικό είναι ανάγκη να σχεδιαστεί εξ αρχής. Με καινούργιους πρωταγωνιστές, κομπάρσους, παραγωγούς αλλά και σκηνοθέτη. Με ίδια υλικά, με ίδιες νοοτροπίες και μικρόνοες νοητικές συλλήψεις το «πτώμα» θα συνεχίσει να ψυχορραγεί. Και θα είναι αδιανόητο να το αναστήσουν οι σποραδικές «ηλεκτρικές εκκενώσεις», κάποιων τυχαίων, μίζερων και ανοργάνωτων πρωτοβουλιών.
Απαιτείται, όπως καλά καταλαβαίνετε, σχέδιο, τόλμη και διάθεση για συγκρούσεις. Απαιτείται η πρόταξη του «εμείς» από το «εγώ». Η πάταξη κάθε έχουσας σχέση με ίδιον όφελος λογικής. Η ανασύνταξη της πολιτικής μας ζωής και η ευθαρσής αναγνώριση των λαθών, που μας οδήγησαν στην «τρέλα» και στην παραίτηση.
Κυρίως όμως απαιτείται, όλοι εμείς οι πολλοί και ανώνυμοι, να ξεριζώσουμε τις λογικές της εγωπάθειας και του καισαρισμού και να εξωπετάξουμε άπαξ δια παντός τις «αριστοκρατικές» αντιλήψεις περί εύκολου και ανώδυνου πλουτισμού, περί επιδομάτων και κάθε λογής ενισχύσεων, περί θαλασσοδανείων και off shore εταιριών, περί λαμογιάς και ανάρμοστων «συνδιαλλαγών», περί φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, περί συντάξεων – μαϊμούδων κι άλλων παρεμφερών «ευγενών σπορ» της σάπιας τωρινής ελληνικής πραγματικότητας…

Προσπάθησα, σε πέντε αράδες να κατανείμω τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Δεν πιστεύω -και ευθαρσώς το δηλώνω- στις ευθύνες των λίγων. Γιατί οι λίγοι καθίστανται υπεύθυνοι με τις «ευλογίες» των πολλών. Με την σιωπή, τη συγκάλυψη, τη συνενοχή και την προτροπή πολλές φορές, για πρακτικές που τον μόνο τον οποίο υπηρετούν, είναι ο νοσηρός και εσωστρεφής εαυτός μας. Δεν προάγεται όμως έτσι το κοινό καλό. Δεν ωφελείται η πατρίδα. Και ως επακόλουθο, χάνονται οριστικά, όσα λάμπρυναν την πορεία μας σαν χώρα και σαν έθνος στο διάβα των αιώνων.

Το 2013 θα είναι αυτό, που με τη συνδρομή μας, θα σταματήσει την κατρακύλα, την ξεφτίλα και τον ξεπεσμό; Θα δείξει... Θα πρέπει όμως προκαταβολικά να γνωρίζουμε, πως, το όποιο αποτέλεσμα – θετικό ή αρνητικό - καταγραφεί στο τέλος του, θα έχει ονοματεπώνυμο…
Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, να ταυτίσουμε το όνομα και την παρουσία μας σ αυτή την προσπάθεια, με πρόσημο θετικό…

Η πατρίδα μας χρειάζεται…  
Κι εμείς χρειαζόμαστε την πατρίδα…
Καλή Χρονιά σε όλους…!