Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Φεβ 2016

Ο Ρώσος πρωθυπουργός Dmitry Medvedev κάλεσε όλες τις δυνάμεις να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να βρουν μια λύση στον πόλεμο στη Συρία, προειδοποιώντας ότι μια χερσαία επιχείρηση ξένων δυνάμεων στη χώρα αυτή θα μπορούσε να πυροδοτήσει "έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο".

"Οι χερσαίες επιχειρήσεις οδηγούν γενικά στη μονιμοποίηση ενός πολέμου", προειδοποίησε ο Dmitry Medvedev σε συνέντευξή του που θα δημοσιευτεί στο αυριανό φύλλο της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt. "Όλες οι πλευρές πρέπει να υποχρεωθούν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αντί να ξεκινήσουν ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο", συνέχισε.

"Οι Αμερικανοί και οι Άραβες εταίροι μας πρέπει να το σκεφτούν καλά: θέλουν ένα μόνιμο πόλεμο;" είπε. Θα ήταν αδύνατον να νικήσει κανείς γρήγορα σε έναν τέτοιο πόλεμο, πρόσθεσε, σύμφωνα με τη γερμανική μετάφραση των δηλώσεών του, "ιδίως στον αραβικό κόσμο όπου οι πάντες πολεμούν τους πάντες".

Σύμφωνα με τον Μεντβέντεφ, η Μόσχα και η Ουάσινγκτον πρέπει να ασκήσουν πιέσεις σε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές ώστε να επιτευχθεί μια κατάπαυση του πυρός.

Το ΝΑΤΟ εξετάζει το ενδεχόμενο να ενταχθεί στον διεθνή συνασπισμό εναντίον του Ισλαμικού Κράτους

Το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο, που μέχρι σήμερα αρνείτο να συμμετάσχει ευθέως στις επιχειρήσεις του διεθνούς συνασπισμού εναντίον της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, «εξετάζει το ενδεχόμενο» να ενταχθεί στις τάξεις του, επιβεβαίωσε σήμερα ο επικεφαλής του Πενταγώνου Άστον Κάρτερ.

«Χάρη στην ηγεσία του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, εξετάζουμε το ενδεχόμενο το ΝΑΤΟ να ενταχθεί στον συνασπισμό με την ιδιότητα του πλήρους μέλους» επισήμανε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες.

Τα 28 κράτη μέλη του ΝΑΤΟ συμμετέχουν το καθένα χωριστά στον συνασπισμό εναντίον της τζιχαντιστικής οργάνωσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, όμως το Σύμφωνο με την ιδιότητα μιας συλλογικής οργάνωσης άμυνας είχε έως σήμερα επιλέξει να κρατήσει αποστάσεις από τις επιχειρήσεις.

«Ως νέο μέλος το ΝΑΤΟ θα προσφέρει μοναδικές δυνατότητες» στον συνασπισμό, όπως επίσης «την εμπειρία του στην ενίσχυση των δυνατοτήτων των εταίρων (αποστολές εκπαίδευσης και καθοδήγησης), στην εκπαίδευση των χερσαίων δυνάμεων και την σταθεροποίηση» μετά τον πόλεμο, τόνισε ο Κάρτερ.

Ο Αμερικανός υπουργός διευκρίνισε ότι οι Σύμμαχοι θα συζητήσουν «τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες» για τον «κατάλληλο ρόλο» που το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να αναλάβει στους κόλπους του συνασπισμού, ο οποίος διεξάγει εδώ και 18 μήνες αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία.

Ο Άστον Κάρτερ έκανε τις δηλώσεις αυτές μετά την ολοκλήρωση μια συνεδρίασης με τους ομολόγους του από τις 49 χώρες που επιχειρούν στη Συρία, μεταξύ αυτών του Ιράκ και του Αφγανιστάν, στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Οι ΗΠΑ ζητούν από τους εταίρους τους να συνεισφέρουν περαιτέρω σε όπλα, εξοπλισμούς, στρατεύματα και σε οικονομικό επίπεδο προκειμένου να επιτευχθεί το «σχέδιο της στρατιωτικής εκστρατείας» του συνασπισμού, που στοχεύει σε πρώτη φάση στην «ανακατάληψη» της Μοσούλης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ και της Ράκας, του προπυργίου του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, εξήγησε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ στην έναρξη των συνομιλιών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με (ελληνική) «γη και ύδωρ» προσφορά στην Τουρκία οι Γερμανοί και λοιποί «σύμμαχοι» και «εταίροι» επιχειρούν να εξασφαλίσουν τη συνεργασία της για τον περιορισμό των προσφυγικών ροών. Και τα τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, προκειμένου να κατοχυρώσει την ευρωπαϊκή «δωρεά», σπεύδει να επιδώσει στον Έλληνα πρεσβευτή στην Άγκυρα γραπτό διάβημα, στο οποίο δηλώνεται κατηγορηματικά και χωρίς περιστροφές ότι οι νησίδες των Ιμίων είναι τουρκικό έδαφος.

Την ίδια στιγμή, το Βερολίνο, για να επισφραγίσει τη συμφωνία που συνάπτει με «ξένα (ελληνικά) κόλλυβα», προσπαθεί να ρυμουλκήσει το ΝΑΤΟ ως διαχειριστή του ελέγχου των «γκρίζων ζωνών» από κάθε άποψη νερών του Αιγαίου.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί – ως ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, η οποία ωστόσο περιγράφει την απόλυτη ελληνική αδυναμία- ότι το Βερολίνο μεθοδεύει η αίτηση για τη δραστηριοποίηση του ΝΑΤΟ να προκύψει ως κοινό ελληνοτουρκικό αίτημα.

Για να κατανοήσουμε το επικίνδυνα ναρκοθετημένο περιβάλλον στο οποίο κινείται η χώρα, η οποία εκτός από τα τεράστια οικονομικά της προβλήματα έχει να αντιμετωπίσει και άλλου είδους «επιβουλές», ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Κατ’ αρχάς το ελληνοτουρκικό παιχνίδι εξελίχθηκε ως εξής:

Το διάβημα

Την περασμένη εβδομάδα ο Έλληνας πρεσβευτής στην Άγκυρα κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για να παραλάβει (και παρέλαβε) γραπτό διάβημα εντονότατης διαμαρτυρίας της τουρκικής κυβέρνησης, γιατί ελληνικό ελικόπτερο της πολεμικής αεροπορίας πέταξε πάνω από τουρκικό έδαφος. Τις νησίδες των Ιμίων!!!

Η πτήση του ελληνικού ελικοπτέρου πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου και ένας εκ των επιβατών του ήταν ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος, ο οποίος θέλησε να τιμήσει τους τρεις Έλληνες αξιωματικούς που έχασαν τη ζωή τους εκείνο το βράδυ του Γενάρη του 1996 κατά την κρίση των Ιμίων.
Η πτήση του ελικοπτέρου του υπουργού Άμυνας στις 28 Ιανουαρίου «συνοδεύτηκε» από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία περί των τουρκικών θέσεων, την επομένη κλήθηκε ο Έλληνας πρεσβευτής στο τουρκικό ΥΠΕΞ και του επιδόθηκε το διάβημα.

Για να γίνει κατανοητή η τουρκική μεθόδευση, που στόχο έχει την έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε ολόκληρη την περιοχή των Δωδεκανήσων, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι λίγες μόλις μέρες πριν από το τουρκικό διάβημα κι ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η συνάντηση των δύο επιτροπών από την Ελλάδα και την Τουρκία που συζητούν το προσφυγικό (καθ’ υπόδειξη των Γερμανών και των Βρυξελλών), οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν με νέα NAVTEX 095/16 ότι θα πραγματοποιήσουν άσκηση Έρευνας και Διάσωσης (SAR) σε μία μεγάλη περιοχή μεταξύ της Ρόδου και του Καστελλόριζου. Περιοχή, η οποία, καθώς εκτείνεται εντός του FIR Αθηνών, περιλαμβάνεται στην Ελληνική Ζώνη Ευθύνης Έρευνας και Διάσωσης.

Δερβέναγας το ΝΑΤΟ

Κι ενώ επανέρχονται στην επιφάνεια οι πάγιες και σταθερές αμφισβητήσεις του καθεστώτος στο Αιγαίο και των Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, οι Ευρωπαίοι εταίροι αποφασίζουν:
  • Να ρίξουν το βάρος των ευθυνών για την προσφυγική κρίση κα τις ροές προς την Ευρώπη στην Ελλάδα.
  • Να σφραγίσουν τις εξόδους από την Ελλάδα, έτσι ώστε όσοι πρόσφυγες καταφέρουν να φτάσουν στο ελληνικό /ευρωπαϊκό έδαφος να παραμείνουν επί μακράν εγκλωβισμένοι.
  • Να επαναπροωθούν στην Ελλάδα, όσους πρόσφυγες και μετανάστες έχουν καταφέρει να φτάσουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Για να καταφέρουν, ωστόσο, τον περιορισμό των προσφυγικών ροών οι Ευρωπαίοι ξέρουν πολύ καλά ότι το κλειδί βρίσκεται στην Τουρκία και για να τους το προσφέρει η Άγκυρα ζητά ιδιαίτερα ανταλλάγματα:
  • Στο Αιγαίο αυτό που επιδιώκει η Τουρκία είναι η επιβεβαίωση ότι υπάρχουν νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, με μη καθορισμένη από τις συνθήκες κυριαρχία. Η δραστηριοποίηση του ΝΑΤΟ στο σύνολο μιάς «γκρίζας ζώνης» ουσιαστικά επιβεβαιώνει και παγιώνει τις τουρκικές αμφισβητήσεις.
  • Στη Συρία αυτό που επιδιώκει και παζαρεύει η Τουρκία είναι, με πρόσχημα τον περιορισμό των προσφυγικών ροών, η δημιουργία μιας «ουδέτερης ζώνης» στα σύνορα της με τη Συρία εντός του Συριακού εδάφους, έτσι ώστε να υπονομευτεί η δημιουργία κουρδικού κράτους με έξοδο στη θάλασσα της Μεσογείου.
Η δεύτερη τουρκική επιδίωξη, δηλαδή η αποτροπή της δημιουργίας κουρδικού κράτους, ενδεχομένως να μην ευοδωθεί, αν και η Άγκυρα θα χρησιμοποιήσει όλες τις δυνάμεις της και θα παζαρέψει σκληρά γι αυτό τον σκοπό.

Οι επιδιώξεις της, ωστόσο, στο Αιγαίο, φαίνεται ότι προχωρούν με σταθερά βήματα, καθώς την Τετάρτη, κατά τη σύνοδο των υπουργών Άμυνας ο Έλληνας υπουργός είπε σε δημοσιογράφους πως θα δεχθεί την εμπλοκή του ΝΑΤΟ, υπό τον όρο να μην έχουν τη διοίκηση των επιχειρήσεων ούτε η Ελλάδα ούτε η Τουρκία.
Αυτή τη στιγμή, η διοίκηση της ΝΑΤΟϊκής ναυτικής δύναμης «Standing NATO Maritime Group» ανήκει στη Γερμανία, ωστόσο ακολουθεί η Τουρκία. Έτσι ο Π. Καμμένος προτείνει να εξαιρεθεί η Τουρκία και η Ελλάδα από τη διοίκηση αυτής της δύναμης και να επεκταθεί η διοίκηση της Γερμανίας και το επόμενο εξάμηνο, ή μέχρι να βρεθεί άλλη ικανοποιητική λύση».

Σύμφωνα με την αβάσιμα αισιόδοξη άποψη της ελληνικής κυβέρνησης, την οποία διατύπωσε μετά τη συνάντηση των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ ο Π. Καμμένος, τα ελληνικά πολεμικά πλοία θα πρέπει να παραμείνουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τα τουρκικά στα δικά τους.

Θέλει να ξεχνά, προφανώς, η ελληνική κυβέρνηση και ο επί της Άμυνας υπουργός ότι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: που είναι τα χωρικά ύδατα των δύο χωρών; Εκεί που τα ορίζει η Ελλάδα ή εκεί που υποστηρίζει η Τουρκία;


Πηγή εφημ. «Το Ποντίκι»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μπορεί βέβαια όλοι μας να θεωρήσαμε ως πρώτο θέμα την πρόταση της Τουρκίας και Γερμανίας για ανάμιξη του ΝΑΤΟ στο προσφυγικό, και την αποδοχή της ασμένως, όπερ σημαίνει ότι προϋπήρξε συμφωνία επ’ αυτού, όμως αυτή η στάση έθεσε σε δεύτερη μοίρα την αλλαγή στην εξωτερική -και οικονομική- πολιτική της Γερμανίας.

Η κα Μέρκελ, ενώ δεν ήταν υποχρεωμένη προς τούτο και μπορούσε να προβεί σε μια από τις συνήθεις στην διπλωματία δηλώσεις, καταφέρθηκε ευθέως κατά της Ρωσίας, αποδεχόμενη πλήρως τις τουρκικές θέσεις. Επέμεινε μάλιστα ότι η ρωσική επίθεση (στην Συρία) πρέπει να σταματήσει το συντομότερο δυνατό, προσθέτοντας ότι οι ενέργειες της Ρωσίας αντιβαίνουν στο Ψήφισμα του ΟΗΕ που θέλει να προλάβει επιθέσεις σε άμαχους.

Η κίνηση αυτή της Γερμανίας εξέπληξε πολλούς, καίτοι είναι γνωστή η προ αιώνων συμπάθεια των Γερμανών πολιτικών προς τους Οθωμανούς -Τούρκους, επειδή ήρθε σε στιγμή που βρίσκεται υπό κατασκευή ο δεύτερος αγωγός ρωσικού αερίου προς την Γερμανία, μέσω Βαλτικής, και ο οποίος έχει ξεσηκώσει πολλές χώρες εναντίον του.

Την δε μεγαλύτερη έκπληξη ένιωσαν οι Ρώσοι, με τον κ. Λαβρόφ να αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν η Γερμανία να εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά, παρουσιάζοντας την Ρωσία ως τον κύριο υπεύθυνο: «Δεν ακούσαμε ούτε λέξη για το προφανές γεγονός ότι δηλαδή η τρομοκρατική απειλή θρέφεται μέσω του λαθρεμπορίου που λαμβάνει χώρα στα τουρκικά σύνορα, από και προς στην Συρία}, είπε ο Ρώσος ΥΠΕΞ.

Και πρόσθεσε: «Εκεί μεταφέρονται μαχητές, όπλα, λεφτά και άλλα αναγκαία για τις τρομοκρατικές επιχειρήσεις πράγματα. Από εκεί γίνεται λαθρεμπόριο πετρελαίου και άλλων παράνομων προϊόντων», κατέληξε. Την ίδια τοποθέτηση έκανε και το Sputnik, το οποίο εκφράζει ευθέως τις απόψεις του Κρεμλίνου, ότι δηλαδή η Γερμανία φαίνεται να επέλεξε πλευρά.

«Η καγκελάριος Μέρκελ -έγραψε- κατέκρινε τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές, αλλά απέφυγε να αναφερθεί στις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στους Κούρδους».

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται πως η κα. Μέρκελ «καίγεται» στο ζήτημα του μεταναστευτικού, που έχει καταβαραθρώσει την δημοτικότητά της, και δίνει γη και ύδωρ στον κ. Ερντογάν, (δηλαδή χρήμα και πολιτική υποστήριξη) προκειμένου να περιοριστεί ο αριθμός των λαθρομεταναστών.

Κατά την πεποίθησή μου δεν είναι μόνον αυτό. Είχα εκφράσει εδώ την έκπληξή μου, και όταν η κα. Μέρκελ επισκέφθηκε την Τουρκία κατά τις παραμονές των εκλογών, όπου παιζόταν το μέλλον του Τούρκου προέδρου, ενισχύοντάς τον, χωρίς το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης να είχε πλήξει τότε την Γερμανία σε ανήκεστο βαθμό. Επομένως, είχε και άλλους λόγους.

Άλλωστε, η μακρόχρονη απουσία των ΗΠΑ από την Βαλκανική, είχε φέρει -και υπάρχει ακόμη- έναν γερμανοτουρκικό άξονα. Μια μίξη των γερμανικών τραπεζών και επιχειρήσεων με την ισλαμική επέκταση του κ. Ερντογάν. Και οι δύο εταίροι, απέκλειαν κατά το δυνατόν, την ρωσική επιρροή στις βαλκανικές χώρες.

Πιστεύω, πως η αλλαγή στάσης της Γερμανίας, πέραν των οικονομικών συμφερόντων που έχει με τις εξαγωγές της προς την Τουρκία και το μεταναστευτικό ζήτημα, οφείλεται στην καθ’ ολοκληρία αλλαγή στάσης των ΗΠΑ. Αυτό συνάγεται από την προσεκτική μελέτη των λόγων του Αμερικανού υπουργού άμυνας κ. Ας Κάρτερ, ο οποίος ανήγγειλε τον τετραπλασιασμό του εξοπλισμού των ΗΠΑ και των στρατευμάτων του στην Ευρώπη (για να αντιμετωπίσει την «ρωσική επιθετικότητα», όπως είπε) διαθέτοντας 3,4 δισ. $ έως το 2017.

Σκοπός είναι, είπε ο κ. Κάρτερ να συνδυαστούν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις -που απεθνικοποιούνται σιγά-σιγά και τίθενται υπό αμερικανική διοίκηση- με τις δυνάμεις των ΗΠΑ, που έχουν ήδη αναπτυχθεί στην Ευρώπη -οι οποίες είναι επίσης σημαντικές- ώστε «θα μας επιτρέψουν μέχρι το τέλος του 2017 να σχηματίσουμε τάχιστα μια εξαιρετικά ικανή επίγεια δύναμη συνδυασμένων όπλων που θα μπορεί να ανταποκριθεί σε όλο αυτό το θέατρο επιχειρήσεων, αν είναι απαραίτητο».

Κι εδώ θα παίξουν σημαντικό ρόλο οι δύο ισχυρότεροι στρατοί της Ευρώπης -από απόψεως αριθμού και γεωστρατηγικής θέσης- της Γερμανίας και Τουρκίας. Υποθέτω λοιπόν, πως αν δεν θέλουν οι Γερμανοί αποκάλυψη και άλλων σκανδάλων ή κατάρρευση της Deutsche Bank, να απομακρυνθούν από την Ρωσία. Για να πάψει υφιστάμενος και ο φόβος των αμερικανικών δεξαμενών σκέψης, ότι θα μπορούσε να συμπτυχθεί ρωσογερμανική συμμαχία, που θα άλλαζε πλήρως τα δεδομένα σε παγκόσμια κλίμακα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ελλάδα οικόπεδο και αποικία 

Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Τα γεγονότα: Μόνο τον τελευταίο χρόνο, είχαμε μια σειρά από τουρκικές ειδοποιήσεις (ΝΟΤΑΜ), οι οποίες δέσμευαν θαλάσσιες περιοχές εντός της Ελληνικής ΑΟΖ - ιδιαίτερα στην ευαίσθητη περιοχή των Δωδεκανήσων. Είχαμε επίσης, τον περασμένο Αύγουστο επεισόδιο στις νησίδες των Ιμίων μεταξύ ελληνικής και τουρκικής ακτοφυλακής με αφορμή τη διάσωση λαθρομεταναστών, οι οποίοι είχαν οδηγηθεί εκεί για να προκαλέσουν προφανώς το επεισόδιο. Και τέλος, πριν μερικές μόλις μέρες, όπως αποκαλύπτει το έντυπο «Ποντίκι» είχαμε έγγραφο διάβημα του τουρκικού ΥΠΕΞ, σύμφωνα με το οποίο τα Ίμια είναι τουρκικό έδαφος!

Με όλα αυτά που συνοπτικά παρουσιάσαμε πιο πάνω- και μια σειρά άλλων επεισοδίων για τα οποία επί του παρόντος δεν έχει κάποιο νόημα η αναφορά τους- δεν ασχολείται το πολιτικό μας σύστημα, ειδικά τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας, αυτά δηλαδή που κυβέρνησαν, κυβερνούν ή φιλοδοξούν να κυβερνήσουν. Ο λόγος είναι απλός:

- Η Ελλάδα είναι χώρα με περιορισμένη εθνική κυριαρχία. Οι κυβερνήσεις της με έγγραφη αίτησή τους (Επιστολή προς το ΔΝΤ την άνοιξη του 2010) και την υπογραφή τους (πρώτο, δεύτερο και τρίτο μνημόνιο), εκχώρησαν τις κρίσιμες αποφάσεις για τον τρόπο λειτουργίας και ύπαρξης του κράτους στους δανειστές. Και η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, προφανώς δεν περιορίζεται μόνο στη σφαίρα της οικονομίας

Τα αποτελέσματα αυτής της παράδοσης - και της διοίκησης της χώρας από τα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών, δηλαδή τους υπαλλήλους των δανειστών - είναι ήδη εμφανέστατα στην σφαίρα της οικονομίας, την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό και μέχρι ποιο βάθος μπορούν να φτάσουν οι συνέπειες της εξέλιξης της χώρας σε χώρα-φόρου υποτελή των δανειστών της, ίσως μπορούμε να αρχίσουμε να το κατανοούμε με αφορμή την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης.

Η ευκολία με την οποία οι δανειστές αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ανάχωμα και αποθήκη των προσφυγικών ροών, αλλά και η ευκολία με την οποία η κυβέρνηση αποδέχεται τις μεθοδεύσεις άρσης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, προκειμένου - υποτίθεται - να φυλαχτούν τα σύνορά της από το ΝΑΤΟ περιγράφει το βάθος και το εύρος της αδυναμίας της χώρας.

Αυτήν ακριβώς την αδυναμία μεθοδικά εκμεταλλεύεται η Τουρκία, προκειμένου να υπογραμμίσει και να κατοχυρώσει τις σαφέστατες διεκδικήσεις της, οι οποίες έχουν καταγραφεί από τον Γενάρη του 1996 με την κρίση των Ιμίων: στο Αιγαίο, σύμφωνα με τις τουρκικές απόψεις οι οποίες στην πράξη υιοθετούνται και από τους συμμάχους και δανειστές της Ελλάδας, υπάρχουν νησιά, βραχονησίδες και νησίδες των οποίων το καθεστώς είναι αδιευκρίνιστο από τις συνθήκες. Μάλιστα, όπως υπενθύμισε με το έγγραφο διάβημά της η Τουρκία, κάποιες από αυτές τις νησίδες – στην προκειμένη περίπτωση τα Ίμια - είναι τουρκικό έδαφος!

Με όλα αυτά, το ελληνικό πολιτικό σύστημα εξουσίας και κατά συνέπεια η ελληνική κοινωνία δεν ασχολείται παρά μόνο συγκυριακά. Όταν δηλαδή η επίδειξη δύναμης και η πρόκληση ξεπερνά τα όρια, όπως συμβαίνει με την τουρκική ειδοποίηση (NOTAM) ότι οι έρευνες στο Αιγαίο για τον εντοπισμό των τριών νεκρών χειριστών του ελληνικού ελικοπτέρου γίνονται σε χώρο τουρκικής ευθύνης.

Η αδιαφορία για τέτοιου είδους εξελίξεις, οι οποίες καθώς συσσωρεύονται με το πέρασμα του χρόνου δημιουργούν νέα δυσμενή δεδομένα για την ύπαρξη της χώρας έχει να κάνει με ιδεολογικού τύπου ψευδαισθήσεις. Κάποιοι, θεωρούν ότι η Ελλάδα προστατεύεται από τους δανειστές της. Κάποιοι άλλοι, κοσμοπολίτες της αριστεράς, θεωρούν ότι τα σύνορα και οι διαιρέσεις είναι παρωχημένες προσεγγίσεις μιας άλλης εποχής.

Όπως όμως, αποδεικνύεται, η πραγματικότητα είναι επίμονη και οδυνηρή για τους φαντασιόπληκτους: Τα σύνορα, όχι μόνο υπάρχουν, αλλά αμφισβητούνται στην πράξη. Η χώρα έχει υποχρεωθεί να αναθέσει τη φύλαξη αυτών των αμφισβητούμενων συνόρων της στο ΝΑΤΟ - το οποίο με την παρουσία του ουσιαστικά υιοθετεί αυτές τις αμφισβητήσεις.

ΥΓ 1: Όταν αυτοί που αποφασίζουν για το επίπεδο ετοιμότητας των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων είναι τα τεχνικά κλιμάκια (οι υπάλληλοι) των δανειστών τότε, η λογική λέει και η ιστορία διδάσκει πως τα χειρότερα έρχονται…

ΥΓ 2: Μεταξύ της κυρίαρχης πολιτικής αφασίας περί των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και της φασιστικής τζάμπα εθνικιστικής μαγκιάς υπάρχει μια ξεχασμένη κατάσταση που την περιγράφει μια κατασυκοφαντημένη λέξη: πατριωτισμός.

Πηγή "Το Ποντίκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Η κουρδική οργάνωση PYD στη Συρία, αδελφή οργάνωση του ΡΚΚ, δεν είναι τρομοκρατική, δηλώνει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στην Άγκυρα ο πρέσβης των ΗΠΑ καλείται από την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις. Η νευρικότητα με την οποία αντιδρούν οι Ερντογάν-Νταβούτογλου είναι ευθέως ανάλογη με την αδυναμία παρεμπόδισης της στήριξης των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας από τις ΗΠΑ, που ανεφοδιάζουν τις δυνάμεις του PYD μέσω αεροδιαδρόμου στις περιοχές υπό τον έλεγχο της οργάνωσης.

Η νευρικότητα έχει γίνει κρίση πανικού -με την ψυχιατρική έννοια του όρου- στην Αγκυρα και για έναν ακόμη λόγο, καθώς κλυδωνίζεται κάθε μέρα και περισσότερο ο πιο σημαντικός σύμμαχος -ή μάλλον ο μόνος- εκτός συνόρων της Τουρκίας, η υπό τον Μπαρζανί κουρδική κυβέρνηση στο Αρμπίλ του Βορείου Ιράκ: Η πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει οδηγήσει σε ντε φάκτο χρεοκοπία το καθεστώς Μπαρζανί, με τους δημοσίους υπαλλήλους και τους στρατιωτικούς να είναι απλήρωτοι. Τι μπορεί να κάνουν παραπάνω οι Ερντογάν-Νταβούτογλου από το να διαμαρτύρονται; Χθεσινό δημοσίευμα στους Financial Times αναφέρει ότι διεξάγονται διαβουλεύσεις Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας για αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στη Συρία, με στόχο τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας, που θα καταστεί ορμητήριο των αντικαθεστωτικών ανταρτών.

Μια παρόμοια εξέλιξη θα άνοιγε το ενδεχόμενο πολεμικής σύγκρουσης ανάμεσα στη ρωσική πολεμική αεροπορία και στις δυνάμεις του Ιράν και των συμμάχων του από τη μια μεριά και στις δυνάμεις της Αγκύρας και του Ριάντ από την άλλη, μια γενικευμένη περιφερειακή ανάφλεξη, μια πρόκληση στρατηγικών διαστάσεων για τα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Η Ουάσιγκτον έχει τη δυνατότητα σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο να αποτρέψει την Τουρκία από μια τυχοδιωκτική φυγή προς τα εμπρός και το μήνυμά της προς τους Ερντογάν-Νταβούτογλου είναι καθαρό και ευανάγνωστο: Αν η Αγκυρα δεν παρενοχλήσει τη συμμαχία ΗΠΑ-Κούρδων Συρίας, τότε η αμερικανική πλευρά θα περιορισθεί στη διασφάλιση διευρυμένης αυτονομίας για τη Βορειοανατολική Συρία και θα κρατά έστω και προσχηματικές αποστάσεις με το ΡΚΚ εντός Τουρκίας, το οποίο είναι ακόμη στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Σε αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή η Αγκυρα με ή χωρίς το Ριάντ και τους συμμάχους του στον Κόλπο επιχειρήσει εισβολή στη Συρία με κύριο στόχο να αποτρέψει χειραφέτηση των Κούρδων εκτός συνόρων, τότε θα έχει δρομολογήσει μια δυναμική αυτοεκπληρούμενης προφητείας, με άλλα λόγια θα επιταχύνει δραματικά τη δημιουργία ντε γιούρε ανεξάρτητου Κουρδιστάν στη Βορειοανατολική Συρία και στο Βόρειο Ιράκ σε πρώτη φάση.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο άνθρωπος που έβαλε την Ελλάδα στην προκρούστεια κλίνη του Μνημονίου, είχε θέσει ως προτεραιότητα της κυβέρνησής του την απονομή ιθαγένειας στους αλλοδαπούς (νόμος Ραγκούση). Αυτό το νομοσχέδιο, εφαρμοζόμενο, δεν θα μπορούσε παρά να αλλοιώσει οριστικά και αμετάκλητα τον κοινωνικό και εθνικό χάρτη της χώρας.

Η πανεύκολη διαδικασία «ελληνοποίησης» υπερψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2010 και αποτέλεσε κίνητρο για την εισροή αναρίθμητων λαθρομεταναστών στην Ελλάδα.

Το δεύτερο μέγα μέλημα του εθνικού αποδομητή ήταν συμπερίληψη του δηλητηρίου του ΔΝΤ στη θανατηφόρο ένεση που έκαναν οι πιστωτές στο σώμα της πατρίδας. Συνέπεια αυτού, η μετανάστευση. Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες εγκαταλείπουν τις εστίες τους και ο χώρος που αφήνουν πίσω τους καταλαμβάνεται από τους πρόσφυγες και τους λαθρομετανάστες.

Επιτήδεια και αδίστακτη επιβλέπουσα Αρχή στην επιχείρηση αλλαγής λαού στη χώρα μας είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία δεν έχει αφήσει ούτε εικοσιτετράωρο να περάσει δίχως να εκφοβίζει τους πολίτες, να περιστέλλει τα δικαιώματά τους και να αμφισβητεί τον τρόπο ζωής, τα ήθη, τα έθιμα και το δικαίωμά μας να βρισκόμαστε σ' αυτόν τον ευλογημένο τόπο.

Τώρα, όπως γράφουν οι «Financial Times», η Κομισιόν επιδιώκει (ή διαμηνύει ότι επιδιώκει) την επανενεργοποίηση της Συνθήκης του Δουβλίνου, που προέβλεπε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα μπορούν να απελαύνουν τους μετανάστες στη χώρα από την οποία εισήλθαν στην Ε.Ε. - δηλαδή στην Ελλάδα (κυρίως) και στην Ιταλία (δευτερευόντως)!

Αυτή η διαρροή της πληροφορίας για την πρόθεση της Κομισιόν αποτελεί ακόμα μία ένδειξη εχθρικής συμπεριφοράς προς τη χώρα μας. Το αποτέλεσμα είναι ίδιο, είτε πρόκειται για μπλόφα των Ευρωπαίων, ώστε να απαιτηθούν άλλα «λύτρα» που πρέπει να καταβάλει η Ελλάδα ώστε να μην πραγματοποιηθεί η απειλή, είτε για υπαρκτό σχέδιό τους.

Επιθυμούν να μας έχουν διαρκώς γονατιστούς, εκλιπαρόντες και μη δυνάμενους να αρθρώσουμε ούτε μισή λέξη υπέρ των δικών μας θέσεων, δικαιωμάτων και συμφερόντων. Αυτό δεν θυμίζει «συμμαχία», αλλά συνδικάτο εγκλήματος.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μετάφραση Φαίη/Αβέρωφ
 
Το ΔΝΤ είναι ο κορυφαίος διεθνής νομισματικός οργανισμός του οποίου δημόσιος σκοπός είναι η διατήρηση της σταθερότητας του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος μέσω δανείων που αφορούν προτάσεις σχεδιασμένες για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της οικονομικής ανάκαμψης.
Στην πραγματικότητα, το ΔΝΤ τελεί υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ και των Δυτικών Ευρωπαϊκών κρατών και οι πολιτικές του έχουν σχεδιαστεί για να προωθούν την επέκταση, την κυριαρχία και τα κέρδη των ηγετικών πολυεθνικών εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών τους.

Οι ΗΠΑ και τα Ευρωπαϊκά κράτη εφαρμόζουν μία κατανομή αρμοδιοτήτων: Οι διευθύνοντες σύμβουλοι του ΔΝΤ είναι Ευρωπαίοι· οι ομόλογοί τους στην Παγκόσμια Τράπεζα (ΠΤ) είναι από τις ΗΠΑ.

Οι διευθύνοντες σύμβουλοι του ΔΝΤ και της ΠΤ λειτουργούν σε στενή συνεργασία με τις κυβερνήσεις τους και ιδιαίτερα με τα Υπουργεία Οικονομικών, αποφασίζοντας τις προτεραιότητες, το ποιες χώρες θα λάβουν δάνεια, υπό ποιους όρους και τα ποσά.

Τα δάνεια και οι όροι που θέτει το ΔΝΤ συντονίζονται στενά με το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα. Μόλις το ΔΝΤ υπογράφει μια συμφωνία με μια χώρα οφειλέτη, δίνεται σήμα στις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες να δανείζουν, να επενδύουν και να ενεργούν με μια σειρά πολλαπλών ευνοϊκών οικονομικών συναλλαγών. >Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι το ΔΝΤ διαδραματίζει τον ρόλο του γενικού εντολέα για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Το ΔΝΤ θέτει τις βάσεις για την κατάκτηση των χρηματοπιστωτικών συστημάτων των ευάλωτων κρατών του κόσμου από τις μεγάλες τράπεζες.

Το ΔΝΤ παρεμβαίνοντας, αναλαμβάνει το βάρος να κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά. Αυτή περιλαμβάνει τον σφετερισμό της εθνικής κυριαρχίας, την απαίτηση για ιδιωτικοποιήσεις, για μείωση των κοινωνικών δαπανών, των μισθών και των συντάξεων, καθώς και τη διασφάλιση της προτεραιότητας των πληρωμών του χρέους. Το ΔΝΤ ενεργεί ως «γρίλλια» για τις μεγάλες τράπεζες, εκτρέποντας τους πολιτικούς επικριτές και την κοινωνική αναταραχή.

Διευθύνοντες Σύμβουλοι – Άνθρωποι Τσεκούρια

Τί είδους άτομα υποστηρίζουν οι τράπεζες για διευθύνοντες συμβούλους του ΔΝΤ; Σε ποιούς εμπιστεύονται το καθήκον της παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων μίας χώρας, την εξαθλίωση του λαού της και τη διάβρωση των δημοκρατικών της θεσμών;
Έχουν συμπεριλάβει έναν καταδικασμένο οικονομικό απατεώνα· η σημερινή διευθύντρια αντιμετωπίζει ποινική διώξη για κακή διαχείριση των δημοσίων κονδυλίων ως υπουργός Οικονομικών· έναν βιαστή· έναν υπέρμαχο της διπλωματίας των κανονιοφόρων και τον προαγωγό της μεγαλύτερης οικονομικής κατάρρευσης στην ιστορία μιας χώρας.

Οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι του ΔΝΤ σε Δίκη

Η τωρινή διευθύνων σύμβουλος του ΔΝΤ (Ιούλιος 2011 – 2015) Κριστίν Λαγκάρντ [Christine Lagarde] δικάζεται στη Γαλλία για υπεξαίρεση 400 εκατομμυρίων δολαρίων, πληρωμή στον μεγιστάνα Μπερνάρντ Ταπί, όταν ήταν Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Προέδρου Σαρκοζί.

Ο προηγούμενος διευθύνων σύμβουλος (Νοέμβριος 2007 – Μάιος 2011), Ντομινίκ Στρος Καν [Dominique Strauss-Kahn], αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν κατηγορήθηκε για το βιασμό μιας καμαριέρας σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης και αργότερα συνελήφθη και δικάστηκε για μαστροπεία στην πόλη Λιλ της Γαλλίας.

Ο προκάτοχός του Ροντρίγκο Ράτο [Rodrigo Rato] (Ιούνιος 2004 – Οκτώβριος 2007), ήταν ένας Ισπανός τραπεζίτης ο οποίος συνελήφθη και κατηγορήθηκε για φοροδιαφυγή -απέκρυψε 27 εκατομύρρια ευρώ σε εβδομήντα τράπεζες του εξωτερικού- και εξαπάτηση χιλιάδων μικροεπενδυτών τους οποίους έπεισε να τοποθετήσουν τα χρήματά τους σε μία Ισπανική τράπεζα, την Bankia, που χρεοκόπησε.

Ο προκάτοχός του ένας Γερμανός, ο Χορστ Κέλερ [Horst Kohler], παραιτήθηκε όταν είπε μία αδιανόητη αλήθεια – ότι η εξωτερική στρατιωτική επέμβαση ήταν αναγκαία για να υπερασπιστεί τα Γερμανικά οικονομικά συμφέροντα, όπως τις διαδρομές του ελεύθερου εμπορίου. Είναι ένα πράγμα για το ΔΝΤ να λειτουργεί ως εργαλείο των ηγεμονικών συμφερόντων· είναι άλλο για έναν διευθύνων σύμβουλο του ΔΝΤ να ομιλεί για αυτό δημοσίως!

Ο Μισέλ Καμντέσους [Michel Camdessus] (Ιανουάριος 1987 – Φεβρουάριος 2000) ήταν ο συγγραφέας του «Συναίνεση της Ουάσινγκτον», το δόγμα που υποστήριξε την παγκόσμια νεοφιλελεύθερη αντεπανάσταση. Στη θητεία του τον είδαμε να εναγκαλίζεται και να χρηματοδοτεί ορισμένους από τους χειρότερους δικτάτορες της εποχής, καθώς και να φωτογραφίζεται με τον ισχυρό Ινδονήσιο και μαζικό δολοφόνο αρχιστράτηγο Σουχάρτο.

Στη θητεία του Καμντέσους το ΔΝΤ συνεργάστηκε με τον Πρόεδρο της Αργεντινής Κάρλος Μένεμ για την απελευθέρωση της οικονομίας, την απορρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών και την ιδιωτικοποίηση πάνω από χιλίων επιχειρήσεων. Οι κρίσεις που ακολούθησαν οδήγησαν στη χειρότερη ύφεση στην ιστορία της Αργεντινής· πάνω από 20.000 πτωχεύσεις, 25% ανεργία και τα ποσοστά φτώχειας να υπερβαίνοουν το 50% στις περιοχές της εργατικής τάξης. . . Ο Καμντέσους αργότερα μετάνοιωσε για «τα λάθη της πολιτικής του» σε σχέση με την κατάρρευση της Αργεντινής. Δεν συνελήφθη ή κατηγορήθηκε ποτέ για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Συμπέρασμα

Η εγκληματική συμπεριφορά των διευθυντών του ΔΝΤ δεν αποτελεί ανωμαλία ή εμπόδιο για την επιλογή τους. Αντιθέτως, επελέγησαν ακριβώς επειδή αντανακλούν τις αξίες, τα ενδιαφέροντα και τη συμπεριφορά της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ: απάτες, φοροδιαφυγή, δωροδοκία, τεράστιες μεταβιβάσεις του δημοσίου πλούτου σε ιδιωτικούς λογαριασμούς, είναι ο κανόνας για το οικονομικό κατεστημένο. Αυτές οι ιδιότητες ταιριάζουν στις ανάγκες των τραπεζιτών, οι οποίοι εμπιστεύονται να κάνουν τις συναλλαγές τους με ομολόγους «είδωλά» τους στο ΔΝΤ.

Η διεθνής οικονομική ελίτ χρειάζεται διευθυντές στο ΔΝΤ που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να χρησιμοποιήσουν δύο μέτρα και δύο σταθμά και να παραβλέψουν τις κατάφωρες παραβιάσεις των τυπικών διαδικασιών. Για παράδειγμα, η τωρινή διευθύνων σύμβουλος Κριστίν Λαγκάρντ δανείζει 30 δις δολάρια στο καθεστώς μαριονέτα της Ουκρανίας παρότι ο οικονομικός Τύπος περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια πώς η διεφθαρμένη ολιγαρχία έχει κλέψει δισεκατομμύρια με τη συνέργεια της πολιτικής τάξης (Financial Times, 12/21/15, σελ. 7). Η ίδια Λαγκάρντ αλλάζει τους κανόνες αποπληρωμής του χρέους, επιτρέποντας στην Ουκρανία να μην καταβάλει την πληρωμή του δημοσίου χρέους της προς τη Ρωσσία. Η ίδια Λαγκάρντ επιμένει ότι η κεντροδεξιά* Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να μειώσει περαιτέρω τις συντάξεις στην Ελλάδα, κάτω από το όριο της φτώχειας, προκαλώντας την κατά τα άλλα βολική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να καλέσει το ΔΝΤ να μείνει εκτός του επομένου προγράμματος διάσωσης (Financial Times, 12/21/15, Σελ. 1).

Είναι σαφές ότι η άγρια υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, την οποία οι διευθυντές του ΔΝΤ θεσπίζουν παντού, δεν είναι ασύνδετη με το εγκληματικό προσωπικό τους παρελθόν. Βιαστές, απατεώνες, μιλιταριστές, είναι ακριβώς οι κατάλληλοι άνθρωποι για να διευθύνουν ένα ίδρυμα όταν αυτό φτωχαίνει το 99% και πλουτίζει το 1% των υπερ-πλουσίων.

***
* [..η κεντροδεξιά* Ελληνική κυβέρνηση..] ΣΣ. Όσο ένας αριστερός δεν αναγνωρίζει την «δεύτερη φορά αριστερά» κυβέρνηση του Τσίπρα ως αριστερή κυβέρνηση επειδή υπέκυψε στους τραπεζίτες (μπορεί να την αναγνωρίσει ως αριστερή κυβέρνηση για άλλα πράγματα), άλλο τόσο και ένας δεξιός δεν μπορεί να την αναγνωρίσει ως δεξιά κυβέρνηση. Δεξιά επειδή κατήργησε τα σύνορα -λαθρομετανάστευση- και ξεπούλησε εθνικούς πόρους; (Πατρίς) Επειδή περιγέλασε την Λιτανία των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας, πασχίζει να κατεβάσει τις εικόνες από τα δημόσια κτήρια και να καταργήσει το μάθημα των θρησκευτικών; (Θρησκεία) Ή μήπως επειδή έφερε το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφύλων; (Οικογένεια)
Ο κ. James Petras, καλός αναλυτής, ως αριστερός βλέπει μόνο αριστερά, κέντρο, δεξιά (κάτι παρόμοιο θα έκανε και ένας δεξιός).
Η αστοχία όμως αυτής της προσέγγισης (κατηγοριοποίηση τύπου μεζούρας) ως προς την αποτύπωση της πραγματικότητας θα πρέπει να μας προβληματίσει.

Πηγή Αβέρωφ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την Άνοιξη είναι η μεγαλύτερη γιορτή των Κούρδων, το Newroz. Την ερχόμενη Άνοιξη και ενώ ο εμφύλιος την Συρίας θα μπει στην πιο κρίσιμη φάση του καθώς τα συριακά στρατεύματα από τα νότια και οι Κούρδοι από τα ανατολικά θα έχουν «κλείσει» την τουρκική μεθόριο, θα αρχίσει η εφαρμογή του μεγάλου Σχεδίου, «Bahar Planı», δηλαδή «Σχέδιο της Άνοιξης» που θα φέρει τα πάνω κάτω και θα κλονίσει για πρώτη φορά τόσο έντονα συθέμελα την Τουρκία με την ίδρυση κουρδικού κράτους.

Για το σχέδιο αυτό για πρώτη φορά κάνουν αναφορά τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ, με την επισήμανση ότι αναμένεται κυριολεκτικά εσωτερικός σεισμός στην Τουρκία αν δεν προλάβει να αντιδράσει, καθώς όλοι ετοιμάζονται για την επόμενη φάση της διάλυσης με όλες τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης.

Σύμφωνα με πληροφορίες των ίδιων των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, στην περιοχή Kandil στο βόρειο Ιράκ ετοιμάζεται για πρώτη φορά μια τόσο μεγάλη δύναμη Κούρδων ανταρτών που αποτελείται από 10.000 άντρες, που περιμένουν την εντολή για μαζική εισβολή στην Τουρκία. Η εισβολή αυτή θα συνδυαστεί με τις εξελίξεις στην Συρία και με την πλήρη κατατρόπωση των αντιπάλων του συριακού καθεστώτος και την κατάρρευση όλων των αμυντικών γραμμών των Ισλαμιστών και των Τζιχαντιστών.

Ήδη οι ΗΠΑ έχουν διαχωρίσει την θέση τους από τη Άγκυρα στο κουρδικό και για πρώτη φορά έχει ξεσπάσει μια τόσο μεγάλη κρίση στις σχέσεις των δυο χωρών, καθώς η Ουάσιγκτον απαντά με σκληρή γλώσσα στον Ερντογάν για τις απόψεις του για Κούρδους «τρομοκράτες», απορρίπτοντας όλες τις θέσεις του Τούρκου προέδρου.

Από την άλλη μεριά οι Ρώσοι συνεχίζουν να ενισχύουν τους Κούρδους της Συρίας με βαριά οπλικά συστήματα, ενώ και οι Αμερικανοί στηρίζουν με όλα τα μέσα το Κουρδικό PYD.

Στην Άγκυρα επικρατεί μια μεγάλη σύγχυση για το τι πρέπει να γίνει. Πολλοί προτρέπουν την κυβέρνηση για άμεση εισβολή στην Συρία, (φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Şafak), αλλά άλλες δυνατές φωνές επισημαίνουν τον κίνδυνο μιας ολοκληρωτικής καταστροφής από μια τέτοια κίνηση.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι τρεις πρώην στενοί φίλοι και σύντροφοι του Ερντογάν, ο πρώην πρόεδρος, Αμπντουλάχ Γκιούλ, ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Μπουλέντ Αρίντς και ο πρώην υπουργός Ενέργειας, Hüseyın Çelik, έχουν συνασπίσει μια ομάδα που διαφωνεί με την πολιτική του Ερντογάν και σκέπτεται ακόμα την ίδρυση νέου κόμματος.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, δυστυχώς η ελληνική πλευρά είναι σκανδαλωδώς απούσα και παραπαίε μέσα σε ένα ΝΑΤΟ και μια Ευρωπαϊκή Ένωση που τίποτα πλέον δεν έχει να μας προσφέρει, αντίθετα προσβλέπει στην πλήρη εξόντωση του ελληνικού λαού.



Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Βάλαμε ξένους να αστυνομεύουν την δική μας θάλασσα!
«Είναι τα θαλάσσια σύνορα, ηλίθιε»...!

Σε μια απόφαση πρωτοφανή στα χρονικά της ατλαντικής συμμαχίας, η σύνοδος των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ αποφάσισε σήμερα την άμεση ανάπτυξη της Μόνιμης Ναυτικής Δύναμης 2 (Standing NATO Maritime Group 2 – SNMG2) στο Αιγαίο με στόχο τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών. Η ΝΑΤΟϊκή δύναμη αποτελείται από τη γερμανική φρεγάτα FGS BONN ως ναυαρχίδα, την τουρκική φρεγάτα  TCG BARBAROS και h καναδική φρεγάτα  HMCS FREDERICTON. Διοικητής της SNMG2, επιβαίνων της φρεγάτας FGS BONN, είναι ο γερμανός υποναύαρχος Jörg Klein. Ήδη η δύναμη έχει διαταχθεί από τον SACEUR να κατευθυνθεί στο Αιγαίο.

Η απόφαση αυτή, όσο και αν επιχειρήθηκε να τηρηθούν τα προσχήματα με κοινό αίτημα Γερμανίας, Τουρκίας και Ελλάδας προς το ΝΑΤΟ, είναι σοβαρό πλήγμα για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, γιατί ουσιαστικά αφαιρεί από την Ελλάδα την αρμοδιότητα ελέγχου των θαλασσίων συνόρων της. Αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση τις σχετικές ανακοινώσεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg, η σχετική συμφωνία περιλαμβάνει και δέσμευση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας να μην επιχειρούν οι ναυτικές δυνάμεις της μίας χώρας στα χωρικά ύδατα της άλλης. Το κρίσιμο σημείο όμως είναι ότι οι δύο χώρες έχουν διαφορετικές θέσεις ως προς τα σύνορα αυτά – και αυτή τη φορά, όταν προκύπτουν διαφωνίες, θα υπάρχει Γερμανός διαιτητής…

Η απόφαση είναι πολιτικός κόλαφος για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αφ’ ενός γιατί αποφασίστηκε με πρωτοβουλία Γερμανίας – Τουρκίας πίσω από την πλάτη της (αναγκάζοντας τον Α. Τσίπρα να τηλεφωνήσει στην Α. Μέρκελ για να ενημερωθεί), και αφ’ ετέρου γιατί δείχνει με τον χαρακτηριστικότερο τρόπο πού οδήγησε την Ελλάδα η ιδεοληπτική μεταναστευτική πολιτική της. Η πολιτική αυτή συνοψίστηκε στην παραίτηση από τον έλεγχο των θαλασσίων συνόρων («έχει σύνορα η θάλασσα;«), τη γιγάντωση των προσφυγικών ροών και την ανέλεγκτη προώθησή τους προς την Ευρώπη, με την ψευδαίσθηση ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να επιβάλει στις ευρωπαϊκές την αποδοχή των μεταναστών. Προφανώς, αυτό δεν συνέβη.

Πριν από δυόμιση μήνες περίπου, σχολιάζοντας την επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία, είχαμε γράψει τα εξής:
Το θεμελιώδες στρατηγικό σφάλμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι, αρνούμενη να εκπληρώσει το στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας ως αναχώματος στις μεταναστευτικές ροές, μεγιστοποιεί το ρόλο και τη σημασία της Τουρκίας στο μεταναστευτικό, καθιστώντας την ρυθμιστικό παράγοντα και αναγκαίο συνομιλητή για τους Ευρωπαίους.
Η παραίτηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από την προσπάθεια ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών υπήρξε εξ αρχής συνειδητή και ιδεολογικά φορτισμένη. Το άνοιγμα της Αμυγδαλέζας, η αλλαγή των οδηγιών προς το Λιμενικό, η συζήτηση περί κατάργησης του φράχτη του Έβρου και η δημόσια εξαγγελία ότι θα χορηγούνται ταξιδιωτικά έγγραφα «στους Σύρους πρόσφυγες», υπήρξαν πεντακάθαρα σημάδια προς τα εκατομμύρια Σύρων προσφύγων, αλλά και μεταναστών άλλων εθνικοτήτων, που βρίσκονται σε τουρκικό έδαφος.  Και όπως ήταν απόλυτα φυσικό, το μεταναστευτικό ρεύμα πολλαπλασιάστηκε.
Η λύση που προέβαλλε ο ΣΥΡΙΖΑ (και ο Α. Τσίπρας προσωπικά) στο ερώτημα “πού θα πάνε όλοι αυτοί οι μετανάστες” ήταν πάντοτε η ίδια: “θα τους δώσουμε χαρτιά να πάνε στην Ευρώπη”. Αυτό διακήρυσσε προεκλογικά, αυτό έκανε πράξη μετεκλογικά και αυτό υπερασπίζεται ακόμα και σήμερα ο Α. Τσίπρας στη Βουλή. Πρόκειται για μια «λύση» που φαίνεται να συμβιβάζει υπέροχα τρία πράγματα: την εξυπηρέτηση της ιδεοληψίας του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ μεταναστών, προσφύγων κλπ, το φόρτωμα του προβλήματος στους «κακούς Ευρωπαίους» και την αποφυγή μεγάλης ενόχλησης στην ελληνιλή κοινωνία – αφού οι μετανάστες, κατά τη διατύπωσης της κας Τασίας Χριστοδουλοπούλου, «εξαφανίζονται».
Όμως αυτό που δεν συνειδητοποιεί η κυβέρνηση Τσίπρα είναι ότι οι “κακοί” Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να υποκύψουν στην ιδεοληψία της, αποδεχόμενοι αδιαμαρτύρητα το μεταναστευτικό κύμα. Εφ’ όσον η Ελλάδα συνειδητά παραιτείται από την προσπάθεια ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες θα βρουν άλλους τρόπους να αυτοπροστατευτούν.

Και πράγματι, βρήκαν: η επείγουσα αποστολή της ΝΑΤΟϊκής ναυτικής δύναμης στο ανατολικό Αιγαίο δείχνει ότι η διεθνής πολιτική, όπως και η φύση, μισεί τα κενά και σπεύδει να τα καλύψει. Εφ’ όσον εμείς δεν ασκούμε την αρμοδιότητα ελέγχου των συνόρων μας στο Αν. Αιγαίο, έρχονται άλλοι να την ασκήσουν αντί για εμάς…

Από μια άποψη βέβαια, δεδομένης της χαλαρότητας που έχει επιδείξει η ελληνική κυβέρνηση (με συγκεκριμένες οδηγίες προς τα εμπλεκόμενα στελέχη) στον έλεγχο των θαλασσίων συνόρων, ίσως η παρουσία της ΝΑΤΟϊκής δύναμης να μειώσει τις μεταναστευτικές ροές. Έτσι, η ταπεινωτική ανάληψη του ελέγχου των θαλασσίων συνόρων από την SNMG2 ίσως φέρει κάποιες πρακτικές ωφέλειες, με τη μορφή της μείωσης των μεταναστών. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα προβλήματα της Ελλάδας τελείωσαν. Αντιθέτως, τώρα μόλις αρχίζουν.

Η επείγουσα αποστολή (με γερμανική πρωτοβουλία) της SNMG2 στην περιοχή μας δείχνει ότι ο πολιτικός κίνδυνος που διατρέχει η Α. Μέρκελ λόγω του προσφυγικού – μεταναστευτικού προβλήματος οδηγεί πια τη γερμανική ηγεσία σε άμεσες ενέργειες. Η επόμενη ενέργεια πιθανότατα θα είναι η προσωρινή αναστολή της ισχύος της συνθήκης Σένγκεν και η επιβολή ελέγχων στα βόρεια σύνορατης Ελλάδας. Ήδη κυβερνητικοί αξιωματούχοι όπως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης και ο αρμόδιος υπουργός Γ. Μουζάλας, που προηγουμένως αρνούνταν αυτό το ενδεχόμενο, τώρα παραδέχονται ότι είναι πιθανό το κλείσιμο των συνόρων.

Στο άρθρο μας του Νοεμβρίου καταλήγαμε ως εξής:
Όσο η ελληνική κυβέρνηση, λειτουργώντας βάσει ιδεοληψιών, επιδιώκει να επιβάλει στην Ευρώπη την ευνοϊκή υποδοχή των μεταναστευτικών ροών, η Ελλάδα θα κάνει εχθρούς στην Ευρώπη και θα αναβαθμίζει τη θέση της Τουρκίας. Επιπλέον, δεδομένου ότι είναι εξαιρετικά πιθανή η επικράτηση  αντιμεταναστευτικών απόψεων στην Ευρώπη, η Ελλάδα  σύντομα θα διατρέξει τον κίνδυνο να αποκλειστούν εδώ οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που φτάνουν από την Τουρκία. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να προβλέψει κανείς τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης, σε μια οικονομία σε ύφεση και με ανεργία της τάξης του 27%.
Δυστυχώς, σήμερα δεν χρειάζεται να αλλάξουμε ούτε κόμμα.

Πηγή e-amyna


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Στο Αιγαίο "χωρίς καμία καθυστέρηση" πλοία του ΝΑΤΟ 
  • Δεν λειτουργούν ελληνικό ειδικό διασυνοριακό σύστημα έγκαιρης ενημέρωσης και ειδοποίησης και φέρνουν τους κάου-μπόις να αστυνομεύουν το Αιγαίο
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Aνακοινώθηκε προ ολίγου από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg, η εμπλοκή της Συμμαχίας στο Αιγαίο για την αντιμετώπιση της προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης, όπως μεταδίδει το πρακτορείο France24.

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ έδωσε εντολή στον στρατιωτικό διοικητή Breedlove να αποστείλει στο Αιγαίο "χωρίς καμία καθυστέρηση" την Μόνιμη Ναυτική Μονάδα 2 της Συμμαχίας.

Σύμφωνα με το BBC, αρχικά θα αποσταλούν τρία πλοία, με στόχο την επιτήρηση και παροχή πληροφοριών προς τις αρμόδιες αρχές για την αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης προσφύγων και μεταναστών.

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι τα κράτη-μέλη θα ενισχύσουντην εν λόγω Μονάδα με περισσότερα πλοία, ενώ διευκρίνισε ότι δεν αποτελεί στόχο των νατοϊκών πληρωμάτων η ανακοπή ή επαναπροώθηση των λεμβών που μεταφέρουν πρόσφυγες και/ή μετανάστες.

«Οι στρατιωτικές αρχές μας θα επεξεργαστούν όλα τα στοιχεία το συντομότερο δυνατόν» δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. «Η Συμμαχία θα συμβάλει στην προσπάθεια με την παροχή κρίσιμων πληροφοριών και μέσων παρακολούθησης ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η διακίνηση ανθρώπων», πρόσθεσε.

Ο κ. Stoltenberg δήλωσε πως το ΝΑΤΟ θα δράσει σε στενή συνεργασία με τις εθνικές ακτοφυλακές, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, πρόσθεσε πως κατά την διάρκεια της Συνόδου αποφασίστηκε η περαιτέρω ενίσχυση προς τη διεθνή συμμαχία για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους.

Δηλαδή, με απλά λόγια, το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να ανακόψει με θαλάσσιες επιχειρήσεις την ροή των λαθρομεταναστών από την Τουρκία προς την Ελλάδα. Θα κάνει κάτι το οποίο έκανε και το Ελληνικό Λιμενικό, με επιπλέον, όμως, και πολύ σημαντικό στοιχείο, την συλλογή ειδικών πληροφοριών (με ειδικά δορυφορικά και τηλεπικοινωνιακά συστήματα) τις οποίες θα συλλέγει και θα προωθεί προς την Τουρκία...!
Αυτή η "εργασία" όμως, θα μπορούσε να υλοποιηθεί και από την Ελλάδα, με ειδικό γεωγραφικό σύστημα GIS το οποίο ήδη έχει αγοραστεί (από κυβερνήσεως Καραμανλή) με ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά δεν λειτουργεί και αραχνιάζει (μέρος του έχει καννιβαλισθεί) στις εγκαταστάσεις της ΕΥΠ, αφού ο σημερινός διοικητής κ. Ρουμπάτης (ακολουθώντας την τακτική των προκατόχων του) αρνείται να το ενεργοποιήσει και να βοηθήσει την Ελλάδα στο λαθρομεταναστευτικό (και όχι μόνο)!!! Και ο λόγος που η ασφάλεια της χώρας παρέμενε εκτεθειμένη με την μη λειτουργία του συγκεκριμένου συστήματος, είναι επειδή έχει ρωσικό λογισμικό και το Ισραήλ "έστειλε εντολή" μη λειτουργίας του, μέσω του Ρόντος στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου...

Και, αντί να διαχειριζόμαστε εμείς σαν χώρα τα σύνορά μας, καλέσαμε (μαζί με την Γερμανία και την Τουρκία, η οποία φέρει τεράστιο βάρος ευθύνης στην λαθρομετανάστευση προς την Ευρώπη) το ΝΑΤΟ να υλοποιήσει για πρώτη φορά στο πλαίσιο του νέου δόγματός του, κλήση χώρας - μέλους του η οποία αντιμετωπίζει κοινωνική κρίση...

Αν κάποιοι στην κυβέρνηση πιστεύουν πως πράττουν καλώς, παραδίδοντας γη και ύδωρ σε ξένες δυνάμεις, για να καλύψουν την προσωπική τους ανεπάρκεια, καλά θα κάνουν να σκεφτούν πως γεννήθηκαν σε χώρα, την οποία με δική τους, προσωπική, ευθύνη μετατρέπουν σε χώρο. Και ας αφήσουν τα λογίδριά τους για "νίκη κατά της λαθρομετανάστευσης" αφού το ό,ποιο αποτέλεσμα εξαρτάται από την Τουρκία και ως εκ τούτου η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, μαζί με τις επίσημες πλέον τουρκικές αιτιάσεις κατά της ελληνικής κυριαρχίας, αποτελεί μία συντριπτική εθνική ήττα που έχει την υπογραφή της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Δηλαδή η πολύ αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδας, σε συνεργασία με την πολύ ναζιστική ''Ενωμένη'' Ευρώπη, αποφάσισαν να κάνουν την χώρα στρατόπεδο συγκέντρωσης καθε είδους μεταναστών και προσφύγων, για να μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι ο γερμανός, ο γάλλος, ο δανός, και οι λοιποί δορυφόροι τους.

Αυτό μαζί με το υπόλοιπο πακέτο της βίαιης εξαναγκαστικής φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, το κυριολεκτικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, και το ουσιαστικό χάρισμα των πλουτοπαραγωγικών της ενεργειακών πηγών, της παραχώρησης δικαιώματος στο ΝΑΤΟ της ''φύλαξης'' του Αιγαίου, δεν συνιστούν τίποτε άλλο παρά ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

Το έγκλημα αυτό υφίσταται, δεν είναι ρητορικό, και επιδέχεται δίκης και καταδίκης στην έσχατη των ποινών σε καιρό ειρήνης, ή λαϊκό δικαστήριο και άμεση εκτέλεση της ποινής σε καιρό πολέμου ή κατοχής όπως σήμερα.

Πέρα όμως από το ποιόν και την τύχη που αξίζει στους προδότες, η ουσία παραμένει.
Και αυτή είναι πως χωρίς λόγο και αιτία, για ένα αμφισβητούμενο ιδιωτικό χρέος των τραπεζών, που εκ των υστέρων μετατράπηκε σε δημόσιο, μία χώρα και ο λαός της μετατρέπονται σε χωματερή προσφύγων και ντόπιων εργαζόμενων, χωρίς να αντιδρά κανείς από τους διεθνείς οργανισμούς όπως είναι  ο ΟΗΕ, η UNESCO, ο WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η Διεθνής Διαφάνεια, οργανισμοί που έχουν ιδρυθεί υποτίθεται ως δεικλίδα ασφαλείας, για να προστατεύσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ιδέα του ουμανισμού παγκοσμίως.

Αποδεικνύεται έτσι ότι σε παγκόσμιο επίπεδο δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, καμία οργανωμένη άμυνα της ανθρωπότητας εναντίον μιάς ενδεχόμενης επιβολής μιάς Ολικής Δικτατορίας τύπου ''Παγκοσμιοποίησης'', ή ''Νέας Τάξης Πραγμάτων'' από τον διεθνή πλούτο.

Οι λαοί παρ' όλη την τεχνολογική πρόοδο και έναν κατ' επίφαση πολιτισμό παραμένουν έρμαια, ανυπεράσπιστα υποχείρια των ισχυρών τούτης της γης. 

Η ανθρωπότητα έστω και αν για λίγο κατέβηκε από τα δέντρα, δείχνει να έχει ξανανέβει σ' αυτά, οπισθοδρομώντας προς χρόνους σκοτεινούς, προς εποχές που η αξία της ανθρώπινης ζωής ήταν μηδαμινή.
Κι όλη αυτή η επιστροφή στον βίαιο πρωτογονισμό, προς χάρην μερικών εκατοντάδων όντων (όχι ανθρώπων) του πλούτου.

Στην Ευρώπη, μπροστάρης σ' αυτή την οπισθοδρόμηση η φυλή των Βησιγότθων, που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν κατέβασε και τα δυό της πόδια από τα δέντρα.
Αλλά να βρίσκει και σύμμαχους μέσα στην Ελλάδα;
Ντροπή και όνειδος!

Ο λαός τούτος παρ' όλες τις αδυναμίες και τα ελαττώματά του πρέπει να δείξει και πάλι τον δρόμο.
Τον δύσκολο δρόμο, αλλά τον ανθρώπινο.
Το έχει κάνει κι άλλες φορές.
Γιατί όχι και τώρα;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Η ελληνική διπλωματία εσχάτως προσδιορίζεται από μια και μόνο λέξη, η οποία συζητείται ευρέως στον κόσμο: «Κερδάμε». Πράγματι, η διαφαινόμενη εμπλοκή του ΝΑΤΟ στον χώρο του Αιγαίου, πράγμα που ζητούσαν μετ’ επιτάσεως οι Τούρκοι γείτονες, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση αναφορικά με το πόσο πολύ «κερδάμε» από τη στιγμή που έχει ξεκινήσει η ιστορία του προσφυγικού.

Η ελληνική κυβέρνηση στην αρχή απέρριπτε κατηγορηματικά τις κοινές περιπολίες με την Τουρκία. Και ορθά έκανε, διότι οι Τούρκοι δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη σταθερότητα της Ευρώπης (κάτι που φάνηκε και από τους διαλόγους Ερντογάν-Γιούνκερ-Τουσκ που δημοσίευσε το Euro2day.gr), αλλά αντίθετα προσπαθεί να μοχλεύσει την κατάσταση υπέρ της και να βάλει πόδι στο Αιγαίο. Πλέον, μπορεί να μην πήρε τις κοινές περιπολίες, αλλά έχει μια σημαντική πιθανότητα να πετύχει ένα ιδιότυπο καθεστώς συνδιαχείρισης της κατάστασης υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ.

Δεν χρειάζεται, νομίζω, να πούμε πόσο έχει αποτύχει εκείνη η λαμπρή ιδέα να χρησιμοποιήσουμε το προσφυγικό ως όπλο για να πετύχουμε παραχωρήσεις στο οικονομικό πρόγραμμα. Αποδείχθηκε περίτρανα πως οι Ευρωπαίοι, μαστιζόμενοι από το πρόβλημα του προσφυγικού, τα διαχωρίζουν πλήρως και τα θέλουν όλα από την Αθήνα, η οποία διαπιστώνει πως απείλησε με ένα «τζούφιο» πιστόλι. «Τζούφιο» γιατί το πραγματικό πιστόλι, το γεμάτο και το οπλισμένο, το κρατά η Τουρκία, η οποία είναι αυτή που διαδραματίζει τον πιο κομβικό ρόλο στην όλη κατάσταση.

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ έρχεται σε μια περίοδο που η Γερμανία αναζητούσε μανιωδώς μια λύση που θα συμπεριλάβει και την Τουρκία στο επίπεδο της φύλαξης του θαλασσίου χώρου του Αιγαίου. Οι Γερμανοί αξιωματούχοι είναι…πελαγωμένοι και μονολογούν πως «δεν μπορεί να μην μπορεί να φυλάσσεται το Αιγαίο». Ήθελαν εξ’ αρχής να βρεθεί μια φόρμουλα συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας. Πώς έδεσε το γλυκό; Η Τουρκία δεν θέλει την εμπλοκή της Frontex, διότι δεν είναι μέλος της ΕΕ και άρα δεν έχει δικαιοδοσία επί της αρχής. Πλην όμως, τόσο αυτή όσο και η Ελλάδα είναι μέλη του ΝΑΤΟ, συνεπώς η εμπλοκή του θα μπορούσε να είναι η δικλείδα ασφαλείας που τόσο αναζητούσε το Βερολίνο. Η Άνγκελα Μέρκελ το δέχθηκε ασμένως. Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει άλλωστε; Είναι εμφανές πως όλη η πολιτική της περιστρέφεται γύρω από το πώς θα πείσει την Άγκυρα να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους εταίρους, μιας και η συμφωνία του Νοεμβρίου δεν δουλεύει.

Η ελληνική πλευρά ζητά, παρά τη διαφαινόμενη εμπλοκή του ΝΑΤΟ, να γίνουν απολύτως αποδεκτά τα εθνικά σύνορα και να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ ελληνικών και τουρκικών χωρικών υδάτων. Αντιλαμβάνομαι πλήρως τη σπουδή της ελληνικής κυβέρνησης, πλην όμως μοιάζει λίγο με αυτό που λένε οι Αγγλοσάξονες: too little, too late. Πολύ λίγα, πολύ αργά, με άλλα λόγια. Το σενάριο των κοινών περιπολιών διακινείται από τον Οκτώβριο και η Ελλάδα έχει αρκεστεί να τις απορρίπτει. Όταν τέθηκε το ζήτημα της δράσης της Frontex με ενισχυμένο mandate, η Ελλάδα δεν το ήθελε. Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, Έλληνες αξιωματούχοι άφηναν να εννοηθεί πως θα κάνουν παραχωρήσεις στο ζήτημα της φύλαξης του θαλάσσιου χώρου, σε περίπτωση που οι δανειστές δείξουν κάποια επιείκεια για το Μνημόνιο. Τώρα, όλα αυτά είναι παρελθόν, κατά πώς φαίνεται, και οι εταίροι έχουν ήδη αναζητήσει δραστικότερες λύσεις.

Ακόμα μια συντριπτική επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας, το δίχως άλλο!

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Είναι πασιφανές ότι η κυβέρνηση έχει πλέον ολοκληρωτικά παρανοήσει.
Μετά τον αρμόδιο υπουργό Μουζάλα, και ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης μας εξηγεί, με μίαν απλότητα σα να μας λέει ότι θα οργανωθεί μια σχολική εκδρομή, ότι θα κλείσουν τα σύνορα της χώρας! Έτσι, απλά, σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Την ίδια ώρα, ο αρχιπατριώτης Καμμένος δίνει την… έγκρισή του στις νατοικές περιπολίες στο Αιγαίο – ε και να το χε κάνει οποιοσδήποτε άλλος τι θα του σερνε ο Καμμένος!...

Φυσικά, από όλα αυτά που σήμερα τα παρουσιάζουν ως δήθεν απλά και αυτονόητα ενώ κάθε άλλο παρά τέτοια είναι, η Ελλάδα θα βγει πολλαπλά και βαριά χαμένη. Απόλυτα ηττημένη.

Στην πραγματικότητα, ουδείς μπορεί να προσμετρήσει αυτή την ώρα τις συνέπειες όλων αυτών των εξελίξεων πάνω στο κουφάρι αυτής της χώρας.

Το βέβαιο είναι ότι τέτοιου μεγέθους και είδους συρρίκνωση δεν έχουμε ξαναζήσει.

Όμως γι αυτό μιλάμε πια: για εθνική συρρίκνωση, για κράτος παραδομένο, για απώλεια της κυριαρχίας. Επί δεξιοαριστεράς Τσιπροκαμμένων…

Και μάλιστα πότε; Στη στιγμή που η Ελλάδα είναι πτωχευμένη αλλά και που η Τουρκία έχει πάλι καταστεί δύναμη που θυμίζει τα επίπεδα ισχύος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – οι άνθρωποι ρίχνουν ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος και δεν συμβαίνει τίποτα!

Η Ελλάδα βρίσκεται σε τροχιά συρρίκνωσης. Και όπως πάρα πολλές φορές προσπάθησε αυτή η στήλη να εξηγήσει, ο κίνδυνος που διατρέχουμε είναι τεράστιος και, πλέον, είναι προ των πυλών:

Όπως ξυπνήσαμε ένα πρωί και μάθαμε ότι είμαστε πτωχευμένοι και θα υπαχθούμε στο διεθνή οικονομικό έλεγχο, έτσι και τώρα, ένα πρωί θα ξυπνήσουμε και θα μάθουμε ότι έχουμε χάσει ένα κομμάτι της πατρίδας μας και ότι, στην καλύτερη περίπτωση, αυτό θα υπάγεται σε κάποια μορφή διεθνούς κυριαρχίας – γράφτηκε εδώ ατέλειωτες φορές, αλλά ποιος ακούει.

Η Ελλάδα που θα παραδώσουμε δεν θα είναι, δυστυχώς, εκείνη που παραλάβαμε.

Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα μιας εθνικής καταστροφής που ακόμα δεν έχει εξελιχθεί, αλλά και που, όπως όλα δείχνουν, δυστυχώς, πλέον, δεν μοιάζει να αποφεύγεται.

Κι όμως: για την κυβέρνησή μας, όλα αυτά μοιάζουν απλώς ρουτίνα.

Τραγωδία. Αληθινή.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία θα είναι υπομονετική μέχρις ενός σημείου σχετικά με την κρίση στη Συρία και στη συνέχεια θα αναγκαστεί να αναλάβει δράση, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ομιλία του σε επιχειρηματικό φόρουμ στην Άγκυρα η οποία μεταδόθηκε απευθείας τηλεοπτικά.

Ο τούρκος πρόεδρος απέρριψε κατηγορηματικά τις διεθνείς εκκλήσεις να ανοίξουν τα τουρκικά σύνορα σε δεκάδες χιλιάδες σύρους πρόσφυγες που φεύγουν από τη μάχη του Χαλεπίου, απειλώντας ότι θα τους στείλει σε άλλες χώρες.

"Δεν είναι γραμμένη η λέξη 'ηλίθιος' στο μέτωπό μας. Μην πιστεύετε πως τα αεροπλάνα και τα λεωφορεία βρίσκονται εδώ για το τίποτα. Θα κάνουμε αυτό που απαιτείται", είπε απευθυνόμενος στα Ηνωμένα Έθνη που είχαν καλέσει την Τουρκία να ανοίξει τα σύνορά της στους πρόσφυγες.

Ο Ερντογάν είπε ακόμη πως υποστηριζόμενες από το Ιράν δυνάμεις στη Συρία πραγματοποιούν "ανελέητες σφαγές" και πως τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να κάνουν περισσότερα για να αποτρέψουν την "εθνοκάθαρση" στη χώρα.

Σε ομιλία του στην Άγκυρα, ο Τούρκος Πρόεδρος τα έβαλε για δεύτερη μέρα με τα Ηνωμένα Έθνη. "Έ, Ηνωμένα Έθνη, εσύ τι κάνεις, ποιο είναι το καθήκον σου; Τι στήριξη πρόσφερες εσύ την Τουρκία η οποία μέχρι στιγμής ξόδεψε 10 δις δολάρια για τους πρόσφυγες. Πρόσφερες 450 εκατομμύρια δολάρια. Ντροπή, ντροπή. Μας συγχωρείτε, αλλά στο μέτωπό μας δεν γράφει ηλίθιος", είπε.

Ο Τούρκος Πρόεδρος σχολίασε για πρώτη φορά και τη δημοσίευση των διαλόγων μεταξύ του ιδίου και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόλαντ Τουσκ και του Προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούγκερ στην Αττάλεια της Τουρκίας στις 16 Νοεμβρίου.

"Κάποιοι διέρρευσαν τα πρακτικά και προσπαθούν να μας επιτεθούν. Διάβασαν τι κάναμε εμείς εκεί. Υπερασπιστήκαμε τα δικαιώματα της χώρας μας και των Σύρων. Τα πρακτικά που δημοσιεύτηκαν δεν προκαλούν ντροπή σε μας, είναι αποδεικτικά έγγραφα στην πραγματικότητα", είπε.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τουρκικό "χέρι" ή έλλειψη ανταλλακτικών ο λόγος της πτώσης;

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Αν και είναι πάρα πολύ νωρίς για να εξάγουμε συμπεράσματα για τις συνθήκες πτήσης και τους λόγους που οδήγησαν στην πτώση του Agusta Bell του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, κατά τη διάρκεια άσκησης, θα αποπειραθούμε αρχικά να σκιαγραφήσουμε την περιοχή της πτώσης, αλλά και τις πιθανές συνθήκες πτήσης που είχε τραγική κατάληξη.

Σαν πρώτιστο αξιοσημείωτο του όλου συμβάντος πρέπει να τονίσουμε την μη δυνατότητα του άριστα εκπαιδευμένου και έμπειρου πληρώματος (Κυβερνήτης: Αναστάσιος Τουλίτσης.. Συγκυβερνήτης: Κων/νος Πανανάς.. Ναυτίλος: Ελευθέριος Ευαγγέλου) να εκπέμψει σήμα βοήθειας λόγω διακοπής των επικοινωνιών, ενώ η ταχύτητα απώλειας του στίγματος από τα ραντάρ δημιουργεί σοβαρές απορίες σχετικά με τους λόγους της πτώσης του Ελληνικού Augusta Bell.

Όπως βλέπουμε στον χάρτη, η βραχονησίδα Κίναρος στην οποία κατέπεσε το ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, είναι απομακρυσμένη από την θαλάσσια περιοχή στην οποία θα μπορούσαν να συζητηθούν «άλλες» εκδοχές. Σε καμία περίπτωση, δεν θα μπορούσε έστω και κάποια μικρή ομάδα τούρκων στρατιωτών να πλησιάσει στη βραχονησίδα με χρήση κάποιου μικρού σκάφους, επειδή τα δρομολόγιό τους θα γινόταν αντιληπτό από τα διάσπαρτα στρατιωτικά παρατηρητήρια της περιοχής.

Στρατιωτική επιχείρηση ξένης χώρας;

Επειδή στην ευρύτερη περιοχή πραγματοποιούνταν άσκηση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, δεν υπήρχαν άλλα σκάφη (ελληνικά ή τουρκικά) τόσο στην επιφάνεια της θάλασσας όσο και κάτω από αυτήν. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, δεν υπήρχε κάποιο σκάφος που θα μπορούσε να μετέχει σε μία στρατιωτικού τύπου τουρκική επιχείρηση στην περιοχή. Βέβαια, υπάρχουν ειδικά σκάφη, υποθαλάσσια (σημειώνουμε στο σημείο αυτό πως το AB 212 ASW / EW είναι ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο), τα οποία χρησιμοποιούν οι ειδικές επιχειρήσεις των υποβρυχίων καταστροφών, αλλά θα πρέπει να υποθέσουμε πως ήταν ενεργά τα ανάλογα υποθαλάσσια συστήματα εντοπισμού και έγκαιρης ειδοποίησης. Εκτός και εάν, για λόγους λιτότητας ή για λόγους βλάβης και για λόγους οικονομικούς δεν υπήρξε αντικατάσταση του προβληματικού υλικού…!

Υπό αυτές τις ιδιαίτερα ιδιόμορφες συνθήκες θα μπορούσε μία ομάδα τούρκων βατραχανθρώπων (και με υποστήριξη από κάποιο τουρκικό ψαράδικο που θα κινούνταν βόρεια της Καλύμνου) να ολοκληρώσει μία τέτοια υποθαλάσσια κίνηση… Το γιατί όμως θα προχωρούσε σε κατάρριψη του Agusta Bell είναι κάτι που μόνο η ακριβής πορεία του ελληνικού ελικοπτέρου και τα συντρίμμια του θα μπορούσαν ενδεχομένως να διερευνήσουν… Κάτι τέτοιο όμως κινείται μεταξύ φαντασίας και πάρα υψηλής επικινδυνότητας πολεμικής επιχείρησης (αδύνατη για τα επιχειρησιακά δεδομένα της Τουρκίας).

Παράξενο θερμικό σήμα

Σύμφωνα με πληροφορία, που δεν έχει μέχρι στιγμής επαληθευτεί, ενώ το ελληνικό ελικόπτερο είχε εξαφανιστεί και είχε ξεκινήσει η διαδικασία της έρευνας και διάσωσης, ξαφνικά υπήρξε θερμικό ίχνος - σήμα από τη βραχονησίδα Κίναρος, όπου και εντοπίστηκαν τα συντρίμμια του ελικοπτέρου.

Τι ακριβώς ήταν αυτό το θερμικό σήμα και ποιος το εξέπεμψε; Μπορούσε να ήταν από το ελικόπτερο που κατέπεσε εκείνη τη στιγμή; Αν ναι, τότε γιατί δεν εμφανιζόταν νωρίτερα; Γιατί το πλήρωμα του ελικοπτέρου δεν κινήθηκε σε πορεία συνάντησης με κάποιο ελληνικό πλοίο, ή έστω και χωρίς τηλεπικοινωνίες δεν επιχείρησε να προσγειωθεί σε κάποιο ασφαλές σημείο;

Εάν το ελικόπτερο είχε καταπέσει νωρίτερα, ποιος εξέπεμψε θερμικό σήμα και πως εξαφανίστηκε από την περιοχή; Τι κατέγραψαν τα παρατηρητήρια;
Υπήρχε εναέρια παρακολούθηση της άσκησης από την πλευρά της Ελλάδας; Αν ναι, τι κατεγράφη; Αν δεν υπήρξε, ποια αιτιολόγηση υπάρχει;
Ζητήθηκαν στοιχεία από συμμαχικές χώρες που είχαν στραμμένους τους δορυφόρους τους εκείνη την ώρα στην περιοχή;
Πώς μπορεί να εξηγηθεί η σύμπτωση πως τόσο η χθεσινοβραδινή πτώση όσο και η πτώση του ελληνικού ελικοπτέρου στα Ίμια, αφορά ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα;

Ανυπαρξία ανταλλακτικών λόγω μνημονίου;

Η δεύτερη πιθανότητα πτώσης του Agusta Bell σχετίζεται με την κακή ή ελλιπή συντήρησή του. Λαμβάνοντας υπόψιν την άριστη εκπαίδευση και τον επαγγελματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και δη των συντηρητών μηχανικών, η περίπτωση μηχανικού λάθους αποκλείεται. Έτσι, απομένει η πιθανότητα είτε αστοχίας υλικού λόγω γήρανσης ή ελαττωματικής κατασκευής, είτε η αναγκαστική πτήση παρά την καταγραφή τεχνικών προβλημάτων που δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, δηλαδή εξαιτίας της μείωσης των στρατιωτικών δαπανών που έχουν υποβάλλει τα μνημόνια και έχει υπογράψει και αποδεχθεί σύσσωμη η Ελληνική κυβέρνηση (συμπεριλαμβανομένου και του υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Π. Καμμένου).

Σε μία τέτοια εκδοχή, φυσικά, οι κυβερνητικές ευθύνες είναι τεράστιες, αφού αποδεικνύεται (με τον χειρότερο δυνατό τρόπο) η καταστροφή που έχει επιφέρει -δια των υπογραφών της- και η σημερινή συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Μία καταστροφή το πραγματικό μέγεθος της οποίας δεν είναι ορατό, λόγω της με διάθεση αυτοθυσίας προσφοράς των στελεχών (όλων των βαθμίδων) των Ενόπλων Δυνάμεων. Αν, λοιπόν, η πτώση του ελικοπτέρου έγινε εξαιτίας έλλειψης ανταλλακτικών, τότε ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος θα πρέπει να είναι ο πρώτος που θα υποβάλλει την παραίτησή του, αφού η δική του υπογραφή επί του μνημονίου οδήγησε στην πτώση του ελικοπτέρου (μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο είναι άγνωστο τι συνέβη στα τρία μέλη του πληρώματός).

Προκλητική η Τουρκία στην περιοχή

Αξίζει, στο σημείο αυτό να σημειώσουμε την σχεδόν άμεση αντίδραση της Τουρκίας, η οποία προκλητικά αμφισβητεί όχι μόνο την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή του τραγικού συμβάντος, αλλά αμφισβητεί και το δικαίωμα έρευνας και διάσωσης από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό!!!
Είναι άραγε μία ακόμη πρόκληση, στο σύνηθες πεδίο της τουρκικής θρασύτητας ή είναι μία εκ των προτέρων έτοιμη – προσχεδιασμένη αντίδραση από την πλευρά της Άγκυρας;
Συμπληρώνουμε, τέλος, πως η Κίναρος και η παρακείμενη Λεβίθα, είναι δυο μικρά νησάκια, στα οποία η Άγκυρα έχει επικεντρώσει τα τελευταία χρόνια τις αμφισβητήσεις της στο Αιγαίο.
Τουρκικά αεροσκάφη έχουν πραγματοποιήσει υπερπτήσεις, πάνω από αυτά τα δυο νησάκια, αμφισβητώντας στην πράξη την ελληνική κυριαρχία.
Στις 25 Μαΐου 2015 σημειώθηκαν 49 παραβιάσεις του FIR Αθηνών και μία υπέρπτηση στην Κίναρο από δυο τουρκικά αεροσκάφη.
Στις 8 Απριλίου 2015, μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα υπήρξε νέα αμφισβήτηση. Σχηματισμός 6 τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών, F-16, εισήλθε στις 14:44 στο FIR ΑΘΗΝΩΝ μεταξύ ν. Λήμνου και ν. Λέσβου. Τα 2 αεροσκάφη του σχηματισμού αποσπάστηκαν και κινούμενα με νότια κατεύθυνση πραγματοποίησαν υπερπτήσεις:
- στις 15:14 υπέρπτηση άνωθεν ν. Κίναρο στα 26.000 πόδια
- στις 15:20 υπέρπτηση άνωθεν ν. Λεβίθα στα 23.000 πόδια

Το πού το πάει η Άγκυρα το γνωρίζουμε. Το τι θα αποφασίσει το ΝΑΤΟ και πώς θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τις τουρκικές προκλήσεις, μάλλον μέλλει να το δούμε στην πράξη.

Με καλές καιρικές συνθήκες και με κάκιστη κυβέρνηση, η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο δράμα στο Αιγαίο. Ένα δράμα που δείχνει να έχει πολλά στοιχεία, όπως η περίπτωση της πτώσης του ελικοπτέρου των Ιμίων... 
Το ποιός θα ζητήσει εξηγήσεις και από ποιούς, ίσως θα πρέπει να το σκεφτεί πάρα πολύ σοβαρά η στρατιωτική ηγεσία της χώρας, πριν κληθεί να "πληρώσει το μάρμαρο" η ίδια...






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με ΝΟΤΑΜ ζητούν τον έλεγχο της έρευνας 
για τον εντοπισμό των 3 αξιωματικών!

Οι Τούρκοι με NOTAM αμφισβητούν την επιχείρηση του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού για τον εντοπισμό του ελικοπτέρου Agusta Bell που διεξάγεται στην καρδιά τoυ Αιγαίου, δυτικά της Λέρου
Ενω η δραματική επιχείρηση για τον εντοπισμό των τριών αξιωματικών που επέβαιναν στο Agusta Bell 212 του Πολεμικού Ναυτικού είναι σε εξέλιξη, από την πλευρά της Τουρκίας εκδηλώθηκε πρωτοφανής πρόκληση.

Με ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε το τουρκικό κέντρο επιχειρήσεων της Κωνσταντινούπολης ζητούν τον έλεγχο των ερευνών που γίνονται στην περιοχή!

Σημειώνεται πώς η όλη επιχείρηση διεξάγεται στο κεντρικό Αιγαίο το στίγμα του οποίου χάθηκε από τα ραντάρ στις 2:45 τα ξημερώματα της Πέμπτης.

Συγκεκριμένα οι έρευνες διεξάγονται στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Λέρο και την Αμοργό. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και επαναφέρει τις διεκδικήσεις της για το μισό αρχιπέλαγος. Προφανώς μπαίνουμε σε μια νέα φάση τουρκικών προκλήσεων που δεν πρέπει να αποσυνδέονται απο την γερμανοτουρκική μεθόδευση για εμπλοκή ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών στο Αιγαίο και στην οποία η κυβέρνηση αρχικά είπε όχι για να υπαναχωρήσει με διάφορα προσχήματα 24 ώρες αργότερα.

Δείτε εδώ την Τουρκική ΝΟΤΑΜ πρόκληση:



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Τόρστεν Μπένερ  

Για τον καθηγητή οικονομικών στην Οξφόρδη, Πολ Κόλιερ, τα πράγματα είναι απλά: «Για την προσφυγική κρίση είναι υπεύθυνη η Άγγελα Μέρκελ. Ποιος άλλος;»

Θα ήταν εύκολο να αντικρούσει κανείς τον Κόλιερ, αν ο καθηγητής αυτός δεν ανήκε σε μια χορωδία με όλο και περισσότερα μέλη, η οποία βλέπει την προσφυγική πολιτική της Γερμανίας από ηθική πλευρά. Σύμφωνα με τη θεώρηση αυτή, η Άγγελα Μέρκελ προσπαθεί να εξιλεωθεί για τις ιστορικές αμαρτίες της χώρας της.

Ο Λόρδος Γουάιντενφελντ, που πέθανε τον περασμένο μήνα, έλεγε ότι το αφελές καλωσόρισμα των προσφύγων από τους Γερμανούς πολίτες ήταν ένας τρόπος να εξιλεωθούν για τις αμαρτίες των παππούδων τους. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν κατηγορεί τη Μέρκελ για «ηθικό ιμπεριαλισμό».

Από την ίδια σκοπιά βλέπουν την προσφυγική πολιτική της Μέρκελ και οι υποστηρικτές της. Μιλώντας στο γερμανικό κοινοβούλιο, η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, Ρουτ Κλούγκερ εξέφρασε τον θαυμασμό της για την πολιτική των ανοιχτών συνόρων που είχε εξαγγείλει η Γερμανίδα καγκελάριος, λέγοντας ότι χάρις στην «ηρωική» αυτή θέση η Γερμανία κέρδισε το παγκόσμιο χειροκρότημα.

Αντιμετωπίζοντας όμως τη στάση της Μέρκελ στο προσφυγικό ως ηθικό θέμα, δεν κατανοούμε αυτό που πραγματικά υποκινεί τη στάση της και θα καθορίσει τις αποφάσεις της τους επόμενους μήνες.
Στον πυρήνα της προσφυγικής πολιτικής της καγκελαρίου βρίσκεται η ανησυχία της για την Ευρώπη. Πολύ πριν από πολλούς εκ των εταίρων της, η Μέρκελ κατάλαβε ότι το προσφυγικό συνιστούσε μεγαλύτερη πρόκληση για την Ευρώπη από τη χρηματοπιστωτική κρίση. Όπως κατάλαβε επίσης ότι η Ευρώπη ήταν εντελώς απροετοίμαστη για τη μαζική ροή των προσφύγων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αγνοούσε τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στην Τουρκία, τον Λίβανο και την Ιορδανία. Δεν είχε ιδέα για τα πορώδη σύνορα και τα ετοιμόρροπα συστήματα ασύλου στην Ελλάδα και άλλες χώρες. Δεν μπορούσε να φανταστεί την άνεση με την οποία κινούνταν οι διακινητές στην Τουρκία και άλλες μεσογειακές χώρες. Η απουσία ενός πανευρωπαϊκού μηχανισμού αλληλεγγύης που θα εξασφάλιζε την κατανομή των προσφύγων έδωσε τη δυνατότητα σε λαϊκιστές πολιτικούς να σπείρουν το αντιμουσουλμανικό τους μίσος.

Καθώς η κατάσταση ξέφευγε το περασμένο καλοκαίρι από κάθε έλεγχο, η Μέρκελ διέκρινε τους κινδύνους που αντιμετώπιζε η Ευρώπη, και ειδικότερα η Γερμανία που αποκομίζει τα μεγαλύτερα κέρδη από την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Μια ανθρωπιστική καταστροφή άρχισε να διαφαίνεται στην καρδιά της Ευρώπης, τα πνεύματα οξύνθηκαν στα Βαλκάνια και η ζώνη Σένγκεν βρέθηκε στα πρόθυρα της διάλυσης.

Η Μέρκελ συνειδητοποίησε ότι η Γερμανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που μπορούσε να παράσχει έκτακτη βοήθεια: Η οικονομία της είναι ισχυρή (άρα θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι η αγορά εργασίας της χώρας μπορεί εύκολα να απορροφήσει πρόσφυγες), τα μέσα ενημέρωσης διάκεινται ευνοϊκά προς τους πρόσφυγες, ενώ απουσιάζει ένα ισχυρά οργανωμένο δεξιό λαϊκιστικό κίνημα. Η Μέρκελ άνοιξε τις πόρτες στους πρόσφυγες που η Ουγγαρία έδιωχνε επειδή κατάλαβε ότι, ελλείψει άλλου, η Γερμανία έπρεπε να παίξει τον ρόλο του πολιτικού ηγεμόνα της Ευρώπης.

Η απόφαση αυτή δεν είχε σχέση ούτε με μια προσπάθεια εξιλέωσης ούτε με μια ψευδαίσθηση περί ηθικής ανωτερότητας. Η προθυμία της Γερμανίας να λειτουργήσει ως προσωρινός «προστάτης ύστατης ευκαιρίας» οφειλόταν στην επιθυμία της να αποτρέψει μια ανθρωπιστική καταστροφή στην καρδιά της ΕΕ και να δώσει χρόνο στην Ευρώπη για να βρει μια πολυμερή λύση στην κρίση.

Ήταν από την αρχή σαφές ότι αυτή η κίνηση θα είχε υψηλό κόστος. Η Μέρκελ δεν είχε ποτέ την ψευδαίσθηση ότι το γερμανικό εκλογικό σώμα είναι πιο ενάρετο από τα άλλα. Ήταν όμως αποφασισμένη να επενδύσει το πολιτικό της κεφάλαιο και να υποστεί προσωρινά το πολιτικό κόστος. Με τον τρόπο αυτό, άσκησε μια μη συναισθηματική ρεαλ-πολιτίκ.

Η Γερμανίδα καγκελάριος ζήτησε την καλύτερη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης και τη δημιουργία των λεγόμενων «hot spots» στις χώρες της περιφέρειας, απορρίπτοντας τη δυνατότητα των προσφύγων να διαλέγουν τη χώρα προορισμού τους. Αυτό που θέλει η Μέρκελ είναι να επεκταθεί ο κατάλογος των «ασφαλών χωρών προέλευσης» και να συναφθούν συμφωνίες τόσο με την Τουρκία όσο και με αμφιλεγόμενα καθεστώτα, από την Αλγερία μέχρι την Ερυθραία (όπου έστειλε τον Δεκέμβριο τον υπουργό αναπτυξιακής συνεργασίας).

Την ίδια στιγμή, προσπαθεί να πείσει άλλες ευρωπαϊκές χώρες να συμφωνήσουν με τη δίκαιη κατανομή των προσφύγων στην Ευρώπη. Πολλές χώρες της ΕΕ, όμως, βλέπουν το προσφυγικό πρόβλημα ως γερμανικό θέμα που δεν έχει σχέση μ’ εκείνες. Είναι ίσως η εκδίκησή τους για την καταπίεση και την έλλειψη αλληλεγγύης που δείχνει η Γερμανία σε άλλα πολιτικά ζητήματα. Για τη Μέρκελ, το πολιτικό κόστος αυξάνεται ταχύτατα, με το ακροδεξιό λαϊκιστικό κόμμα «Εναλλακτική Λύση για τη Γερμανία» (AfD) να κερδίζει πάνω από 10% στις δημοσκοπήσεις και να ελπίζει να κερδίσει έδρες σε τρεις περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν τον Μάρτιο.

Όπως θα έκανε οποιοσδήποτε φιλελεύθερος ηγεμόνας, η Μέρκελ αναρωτιέται τώρα αν αξίζει να εξακολουθήσει να υφίσταται αυτό το κόστος. Ίσως θα ήταν καλύτερα να κλείσει τα σύνορα της Βαυαρίας και να ασκήσει το δικαίωμα που έχει η Γερμανία με βάση τη συνθήκη του Δουβλίνου να διώχνει τους πρόσφυγες που έχουν διασχίσει άλλες ασφαλείς χώρες στην Ευρώπη.

Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα τέτοιων αλλαγών. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ εγγυήθηκαν μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με βάση τη συμφωνία Μπρέτον Γουντς. Το 1971, με το κόστος για τις ΗΠΑ να αυξάνεται λόγω της κερδοσκοπίας κατά του δολαρίου, ο πρόεδρος Νίξον αποφάσισε να εγκαταλείψει την υπόσχεσή του. Ο υπόλοιπος κόσμος μίλησε για το «σοκ του Νίξον». Είναι καιρός η Ευρώπη να ετοιμαστεί για το «σοκ της Μέρκελ». 

Πηγή: Politico, ΑΠΕ-ΜΠΕ
  • Ο Τόρστεν Μπένερ είναι συνιδρυτής και διευθυντής του Global Public Policy Institute (GPPi) στο Βερολίνο. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, ιστορία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο του Siegen (Γερμανία), το πανεπιστήμιο του York (Μεγάλη Βρετανία) και το πανεπιστήμιο California, Berkeley (ΗΠΑ). Μεταπτυχιακό σε Δημόσια Διοίκηση, στο Kennedy School of Government στο Χάρβαρντ. Πριν την ίδρυση του GPPi, το 2003, εργάστηκε στο Γερμανικό Συμβούλιο επί θεμάτων Διεθνών Σχέσεων (Βερολίνο), στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (Νέα Υόρκη) και το Global Public Policy Project (Ουάσινγκτον). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες DIE ZEIT, International New York Times, LA Times, Handelsblatt, Z?ddeutsche Zeitung, FAZ. Έχει συγγράψει τα «The New World of UN Peace Operations: Learning to build peace?» – Ο Νέος Κόσμος των Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων του ΟΗΕ: Μαθαίνοντας την Οικοδόμηση της Ειρήνης; – (Oxford University Press, 2011) και «Critical Choices. The United Nations, Networks, and the Future of Global Governance» – Κρίσιμες επιλογές. Τα Ηνωμένα Έθνη, Δίκτυα, και το Μέλλον της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης – (Ottawa, 2000).
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι «αυστηρές δηλώσεις Τσίπρα προς τη Merkel, μετά τη συνάντηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Ahmet Davutoğlu, για δράση του ΝΑΤΟ μόνο στα τουρκικά χωρικά ύδατα» ικανοποίησαν μεν την κοινή γνώμη και έκαναν πολλούς «να βγουν στα κάγκελα» πυροδοτώντας και τη σχετική παραφιλολογία, αλλά θεωρούμε με πλήρη συνείδηση του τι διατυπώνουμε, τη θέση αυτή πραγματιστικά από διπλωματικής απόψεως τελείως λανθασμένη από κάθε πλευρά, διότι στην ουσία λέει απροσχημάτιστα: «μη θίγεις τα δικά μου δικαιώματα, αλλά θίξε του άλλου»!

Των Κωνσταντίνου Λουκόπουλου και Στέλιου Φενέκου  

Η αμηχανία η οποία έχει κατακλύσει την κυβέρνηση μετά τη συνάντηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου, Angela Merkel, με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Ahmet Davutoğlu, και την κοινή γερμανοτουρκική πρόταση (περισσότερο γερμανική και λιγότερο τουρκική, για να είμαστε ακριβείς) για εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλέον πασιφανής. Οι κυβερνητικές διαρροές περί αυστηρών… συστάσεων προς την κ. Merkel ή κάποιες άλλες για «κατοχύρωση των εθνικών μας δικαίων» αποτελούν ανούσια κίνηση πρόσκαιρου εντυπωσιασμού για καθαρά εσωτερική κατανάλωση και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση δηλώσεις δημόσιας διπλωματίας. Κάποιοι μάλιστα από τη συγκυβέρνηση πήγαν παρακάτω, στρεφόμενοι εναντίον Συμμάχων και Εταίρων, βγάζοντας από το ντουλάπι το παλαιό… διήγημα (και όχι αφήγημα) για «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ… το ίδιο συνδικάτο».

Αντί της ενεργητικής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής (μία έκφραση που χρησιμοποίησε πολλές φορές χθες σε ένα ακόμα… διάγγελμα του ο πρωθυπουργός, δανειζόμενος τον όρο από τα βιβλία του κ. Κοτζιά) διαπιστώνουμε ότι η στρατηγική της κυβέρνησης ήταν ότι δεν… είχε στρατηγική! Αντί να προηγούμαστε των διεθνών γεγονότων που μας αφορούν και να τα επηρεάζουμε, «σερνόμαστε» πίσω από αυτά. Τη μία θέλαμε τα σύνορα μας ως ευρωπαϊκά να τα φυλάξουν και οι Ευρωπαίοι, μετά κάναμε πίσω και μετά «ξαναερχόμαστε μπροστά» καταγγέλλοντας τους μάλιστα ότι η βοήθεια τους δεν ήταν επαρκής.

Υπήρξαν εδώ και μήνες πολλές προτάσεις για να ζητήσουμε εμείς ως χώρα και την εμπλοκή και του ΝΑΤΟ. Άλλωστε, το θεσμικό πλαίσιο συνεργασίας και υποστήριξης υπήρχε από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Σε αυτήν την περίπτωση θα είχαμε εμείς την πρωτοβουλία, και όχι όπως τώρα μαζί με τη Γερμανία και η Τουρκία με ο,τι αυτό σημαίνει για την προώθηση της δικής της αναθεωρητικής πολιτικής, με το πρόσχημα της προβαλλόμενης από την Ευρωπαϊκή Ένωση αποτυχίας της Ελλάδος να ελέγξει τις προσφυγικές ροές. 

Οι δηλώσεις Τσίπρα που βάζουν αυτόματα τη χώρα σε θέση άμυνας... 

Οι «αυστηρές δηλώσεις Τσίπρα προς τη Merkel για δράση του ΝΑΤΟ μόνο στα τουρκικά χωρικά ύδατα» ικανοποίησαν μεν την κοινή γνώμη και έκαναν πολλούς «να βγουν στα κάγκελα» πυροδοτώντας και τη σχετική παραφιλολογία, αλλά θεωρούμε με πλήρη συνείδηση του τι διατυπώνουμε, τη θέση αυτή πραγματιστικά από διπλωματικής απόψεως τελείως λανθασμένη από κάθε πλευρά, διότι στην ουσία λέει απροσχημάτιστα: «μη θίγεις τα δικά μου δικαιώματα, αλλά θίξε του άλλου»! Σαν αρχή διαπραγμάτευσης στο διεθνές περιβάλλον είναι «a priori» εσφαλμένη, μας θέτει αυτόματα σε θέση άμυνας, ενώ μας εκθέτει, καθόσον δεν «δείχνουμε εποικοδομητική» στάση. 

...και η ενδεχόμενη συνεισφορά του ΝΑΤΟ που θα έπρεπε να είναι καλοδεχούμενη 

Μπορεί κάποιοι να μας μεμφθούν, αλλά κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι είμαστε, με την αβίαστη θέληση μας, μέλη μίας Συμμαχίας που έχει τη διευρυμένη πλέον αποστολή της εξασφάλισης μας (θεωρητικά) από κάθε είδους νέα απειλή. Επομένως θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον ρητορικά καλοδεχούμενη (επί της αρχής) η συνεισφορά του ΝΑΤΟ, καθόσον δυστυχώς η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ανήμπορη να δράσει και στο παρόν μείζον πρόβλημα των προσφυγικών - μεταναστευτικών ροών που συνδέεται με την ασφάλεια και κοινωνική συνοχή των χωρών της Ευρώπης. Απλά θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η εμπλοκή αυτή θα είναι η βέλτιστη για τα μέλη του και μη ερχόμενη σε αντίθεση με τα εθνικά μας συμφέροντα. Άρα πρέπει να προχωρήσουμε όχι σε στείρα άρνηση, αλλά σε υποβολή ρεαλιστικών και ελκυστικών προτάσεων ή αντιπροτάσεων. Ας ξεφύγουμε επιτέλους από την αμυντική στάση μας και ας προτείνουμε νέες λύσεις προτάσσοντας όχι τις δικές μας ανησυχίες και «δίκαια μας» (έκφραση άνευ νοήματος στις διεθνείς σχέσεις), αλλά το κοινό συμφέρον… το δικό μας, των «συμμάχων» και των «εταίρων» μας. 

Στο ΝΑΤΟ ως ένας διακυβερνητικός και όχι υπερεθνικός οργανισμός οι αποφάσεις λαμβάνονται με Consensus (συναίνεση) και αυτό σημαίνει ότι καμία απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί σε βάρος της χώρας μας αν και η ίδια δεν συμφωνήσει. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε παρενθετικά ότι, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, υπάρχουν χώρες - μέλη που δεν «καίγονται» για μία τέτοια εμπλοκή.

Η εκτίμηση μας είναι ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν θίγονται, εάν καθορίζεται με σαφήνεια η νατοϊκή αποστολή ως ειδικού σκοπού, περιορισμένης χρονικής διάρκειας, συγκεκριμένης διοικητικής δομής και το «mandate» για την επιχείρηση να έχει συνδεθεί με τον έλεγχο και τη καταγραφή σε «μικτά hot spots» στην ξηρά, με παροχή συνδρομής σε πληροφορίες, σε προσωπικό και σε υλικό ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς και σε ανθρωπιστικές δράσεις στην ξηρά των δύο χωρών. Στην ελληνική αντιπρόταση θα μπορούσαμε να προβάλουμε την ανάγκη για μικτές ομάδες περιπολίας με τεχνολογικό εξοπλισμό στην τουρκική ακτή, σε όλη τη ζώνη επιβίβασης, ώστε να αποτρέπονται οι δουλέμποροι να φορτώνουν απελπισμένες ψυχές στις αυτοσχέδιες βάρκες μίας χρήσεως.

Αν και οι δύο έχουμε επανειλημμένα επισημάνει με αρθρογραφία μας ότι μεσοπέλαγα αποτροπή δεν γίνεται για τους λόγους που έχουμε ήδη αναλύσει, όσον αφορά στη θάλασσα, εάν τελικά εμπλακεί ΝΑΤΟ, η μόνη μας λύση είναι να αξιοποιήσουμε το ήδη κεκτημένο και αποδεκτό πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων, με τη κάθε χώρα να έχει τη διοικητική ευθύνη των περιπολιών των δικών της πλοίων συν των νατοϊκών, στα δικά της χωρικά ύδατα και να συνεργάζεται στην ανταλλαγή και αξιοποίηση πληροφοριών με τις νατοϊκές δομές. 

Οι κίνδυνοι από τον δύστροπο γείτονά μας και ένα δυνητικό πλεονέκτημα 

Πρέπει όμως να δοθεί ιδιαίτερη σημασία ώστε να μην εγκαθιδρυθούν συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές με συντεταγμένες, γιατί τότε, όσο πιο πολύ διαρκεί η επιχείρηση, τόσο πιο πολύ αυτές θα αποκτούν γκρίζο χαρακτήρα, αλλά και γιατί οι Τούρκοι θα επιδιώξουν να αποκλείουν περιοχές για λόγους που σχετίζονται με την προώθηση της αναθεωρητικής τους πολιτικής. Όποιες περιοχές περιπολίας συμφωνηθούν, θα πρέπει να προσδιορισθούν με κατάλληλο λεκτικό και μόνο ως προς τις ακτές επιβίβασης, γιατί εκεί υπάρχει το πρόβλημα με τη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων.

Σε αυτό όμως που απαιτείται προσοχή και εκτιμάται ότι θα υπάρξει τριβή με τον δύστροπο γείτονα μας είναι το πεδίο (όρια ευθύνης) των διοικητικών αρμοδιοτήτων (όχι κυριαρχικών δικαιωμάτων) που μας έχουν εκχωρηθεί στα πλαίσια των διεθνών οργανισμών στις περιοχές έρευνας και διάσωσης και FIR, ενώ πιθανώς θα τεθεί σε δοκιμασία και η διαφορά χωρικών υδάτων κι εναέριου χώρου που έχουμε εγκαθιδρύσει (6 – 10 νμ).
Τέλος από την εμπλοκή του ΝΑΤΟ, αλλά και των ενόπλων δυνάμεων μας, εάν φερθούμε έξυπνα, ίσως να αποκτήσουμε ένα σημαντικό πλεονέκτημα! Το ιστορικό προηγούμενο έναντι των αιτιάσεων των Τούρκων για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, κυρίως των Δωδεκανήσων και αυτό θα πρέπει να συνεκτιμηθεί.

Για όλους τους παραπάνω λόγους δεν ακολουθήσαμε στην κινδυνολογία τους πολλούς, η οποία εξυπηρετεί κατά τη γνώμη μας τις προσπάθειες εκτόνωσης από την εσωτερική πίεση που υφίσταται λόγω των αδιεξόδων της και θέλαμε να δώσουμε τη δική μας οπτική σε ένα πολύ κρίσιμο θέμα που δημιουργήθηκε από την απάθεια, την ιδεοληψία και τη διοικητική ανεπάρκεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Ο κ. Τσίπρας και οι λοιποί του «καραβανιού», αντί να επιδίδονται σε διαγωνισμό φληναφημάτων, ας αφήσουν τους εξαιρετικούς επαΐοντες διπλωμάτες και στρατιωτικούς μας να κάνουν τη δουλειά τους, αφού τους δώσουν σαφείς πολιτικές οδηγίες (όπως γίνεται στις σύγχρονες δυτικές δημοκρατίες) και είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να… χάσουμε. Απομένει να δούμε τι πλαίσιο θα αποφασισθεί σήμερα Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου μέχρι το μεσημέρι από τους υπουργούς Άμυνας του ΝΑΤΟ που θα σηματοδοτήσει την περαιτέρω σχεδίαση. 

* Το παραπάνω άρθρο συντάχθηκε από τον Στέλιο Φενέκο και Κωνσταντίνο Λουκόπουλο ως μία προσπάθεια πραγματιστικής και νηφάλιας προσέγγισης στο θέμα που προέκυψε σχετικά με την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα!
Ο αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι συντονιστής - υπεύθυνος για τα θέματα Άμυνας και Διπλωματίας στο liberal.gr. Είναι απόφοιτος της ΣΕΘΑ και έχει περατώσει Στρατηγικές Σπουδές Ασφαλείας. Διατέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Α/ΓΕΕΘΑ, διευθυντής Διεθνών Σχέσεων στο ΥΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ, και υπηρέτησε σε διοικητικές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα και στο ΝΑΤΟ.
Ο κ. Στέλιος Φενέκος είναι Πρόεδρος της «Κοινωνίας Αξιών».
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου