Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Απρ 2011


400 εκατ. ευρώ φθηνότερα πούλησε η ελληνική κυβέρνηση το 2003 τα μεταλλεία χρυσού Κασσάνδρας Χαλκιδικής σε ιδιώτες.

11 εκατ. ευρώ πουλήσαμε τα χρυσορυχεία όταν η αρμόδια Επιτροπή της Ε.Ε. εκτιμάει σε τουλάχιστον 411 εκατ. ευρώ την αξία τους.

Ποιά εταιρεία έγινε κάτοχος όλου αυτού του θησαυρού για ένα κομμάτι ψωμί;

Η «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.» που σήμερα η αξία των μετοχών στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης αγγίζει τα 9,5 δισ. ευρώ.

Ποιοι έχουν την ««Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.»;

Η Paneuropean Goldfields με 30% και πρόκειται για ένα σχήμα που μετέχουν οι τράπεζες Rothschild, Deutsche Bank, Dundee Βank, Royal bank of Canada και άλλες.

Μία δεύτερη ενότητα με 21% είναι η εταιρεία Global Mineral Resources, στην οποία μετέχουν οι κατασκευαστικές εταιρείες ΑΚΤΩΡ, ΘΕΜΕΛΙΟΔΟΜΗ και ΤΕΧΝΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ.

Ο μεταλλειολόγος Δημήτριος Κούτρας συμμετέχει με δικά του ιδιωτικά κεφάλαια.

Το μεγαλύτερο ποσοστό Paneuropean Goldfields ανήκει στους μεγάλους χρηματοοικονομικούς ομίλους Merril Lynch και Goldman Sachs.

Είναι οι δύο όμιλοι που έχουν παίξει άμεσο ρόλο στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας και θα παίξουν ουσιαστικό ρόλο και στο μέλλον για τα οικονομικά της χώρας.

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

  • Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι ότι όλα γίνονται χωρίς σχέδιο και προοπτική ή μήπως το ότι όλα γίνονται με βάση συγκεκριμένο σχέδιο και με απόλυτη προοπτική...;

Το έγκλημα του Πρωθυπουργού (ή είναι άγνοια;) δεν είναι ότι μας οδηγεί εκεί που μας οδηγεί. Το έγκλημα είναι ότι όλα γίνονται χωρίς εκπεφρασμένο σχέδιο και προοπτική.

Κατ’ αρχάς, είμαστε de facto σε ρύθμιση, μην ακούτε τι λένε. Αναδιάρθρωση κάνουμε, και τα δάνεια του ΔΝΤ ή της ΕΕ είναι “bridge loans” κοινώς ενδιάμεση χρηματοδότηση, μέρος της αναδιάρθρωσης, ή “ρύθμισης”.

Από την άλλη, μία ρύθμιση, ή αναδιάρθρωση, πρέπει να αντιμετωπισθεί συνολικά, όχι για να γράφουμε διατριβές, αλλά για να υπάρξει αποδοχή από τον Λαό, και έχει πολλά συστατικά:

A. Παράλληλα με το bridge financing θα έπρεπε να έχει ήδη συμφωνηθεί επιμήκυνση των χρόνων αποπληρωμής, γιατί αυτό είναι το 30% του προβλήματος. Δεν νοείται να χρηματοδοτείς Κράτος με 6μηνιαία και τριετή. 10ετή και βάλε. Οι τράπεζες δεν θα το δεχτούν εύκολα, αλλά θα είναι μέρος του πακέτου ρύθμισης.

B. Μέρος του πακέτου ρύθμισης θα πρέπει να είναι μια διαγραφή. Όχι για να χάσουν οι τράπεζες (αυτές δεν κάνει να χάνουν) αλλά για να πειστεί ο Ελληνικός λαός ότι ΟΛΟΙ θα χάσουν κάτι. Χωρίς καθολική συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, καμία ρύθμιση δεν είναι βιώσιμη. Η διαγραφή δεν θα γίνει με “διαγραφή”, αυτή είναι συνήθως πρωτοσέλιδο, αλλά με μείωση του επιτοκίου για μέρος του χαρτοφυλακίου. Το αποτέλεσμα θα είναι μείωση κατά 20-30% της παρούσας αξίας του χρέους μας, αλλά λογιστικά, είναι πιο εύπεπτο για τους πιστωτές μας.

Γ. Αναπόσπαστο τμήμα της ρύθμισης είναι τα “μέτρα”. Αλλά τα μέτρα πρέπει να είναι βιώσιμα. Μέτρα που θα σκοτώσουν την οικονομία, δεν έχουν νόημα. Τα μέτρα έχουν 3 κατηγορίες:

Γ(1). Πώληση παγίων. Δημόσια γη, με δικαίωμα προτίμησης σε Έλληνες. Χωρίς πόθεν έσχες. Χωρίς μελλοντική φορολογία. Ιδιωτικοποιήσεις δεν έχουν μείνει πολλά, και η πώληση της ΕΥΔΑΠ σε Γάλλους δεν είναι ιδιωτικοποίηση που θα φέρει μετρητά. Μάλλον θα πληρώσουμε εμείς, στον λογαριασμό, στο τίμημα.

Γ(2). Αύξηση φορολογικού εισοδήματος. Αύξηση φόρων και μείωση εισοδημάτων, τώρα, θα μας φέρει τον φαύλο κύκλο της βαθειάς ύφεσης. Ωστόσο χρειάζεται αύξηση του εισοδήματος. Θα φορολογούσα καύσιμα και ψυχαγωγία, λυπάμαι. Αλλά όχι εισόδημα και ΦΠΑ, και θα το θυμηθούν οι κρατούντες όσο περνάει ο καιρός.

Γ(3). Μείωση εξόδων. Εδώ κατά την γνώμη μου είναι το κλειδί της επιτυχίας της ρύθμισης. Και το πιο απαραίτητο για την ανάκτηση αξιοπιστίας στις αγορές. Προεδρία, Βουλή κλπ, 60%, Κυβέρνηση 40%, ΟΤΑ 60%, ΔΕΚΟ 20%. Χωρίς πολλά λόγια.

Τέλος, προσέξτε, Τα δάνεια του ΔΝΤ και τα διακρατικά δάνεια είναι νομίζω εγγυημένα με υποθήκες σε Ελληνικά περιουσιακά στοιχεία. Άρα, ευλόγως πρέπει να είναι φτηνότερα των αγοραίων δανείων με τα 900 ή 1100 bp spread. Μην μας κλέβουν οι σωτήρες μας στα ψιλά γράμματα.

τ. Felix Rohatyn





Πάσχα 2011: Πολίτες και Πιλάτοι…

Αυτό που παράγεται και καλλιεργείται σήμερα στη χώρα, στη θέση πολιτικής απάντησης έναντι της ανασφάλειας και της απουσίας βιώσιμης προοπτικής, είναι ο εθισμός στη βία, τη λεκτική και τη σωματική, είτε αυτή στρέφεται στον άλλον είτε στον ίδιο τον εαυτό.

Ο πολίτης γνωρίζει ότι μέσα σε αυτήν την προφανή σύγχυση, οι πολιτικοί που εξέλεξε για να τον βολέψουν, τακτοποιούν και αυτοί την πάρτη τους στο πολλαπλάσιο. Και μόνον αυτό κάνουν. Και το τίμημα της μακροχρόνιας αλληλοεξυπηρέτησης στην ιδιοτέλεια πληρώνεται στο ακέραιο διαλύοντας τη χώρα…

Και αυτοί οι λίγοι, και από τις δυο πλευρές, που σήμερα δείχνουν ότι μετανιώνουν έμπρακτα για τη συνενοχή, γνωρίζουν ότι, πλέον, σε ένα τέτοιο καθεστώς καθολικής διαφθοράς ακόμη και οι πιο αδιαμφισβήτητες αποδείξεις ενοχής δεν αρκούν για να εγγυηθούν την τιμωρία και την κάθαρση του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας.

Ο πολίτης γνωρίζει ότι όπως είναι πια θέμα τύχης αν θα επιβιώσει οικονομικά την επόμενη εβδομάδα άλλο τόσο είναι θέμα τύχης αν το βράδυ θα επιστρέψει σπίτι του ή αν θα ξημερωθεί. Όπως ακριβώς ένας αστυνομικός γνωρίζει ότι η μόνη διαφορά ανάμεσα σε κείνον κι έναν πολίτη είναι το γεγονός ότι εκείνος κουβαλάει πάνω του ένα όπλο που ίσως τον σώσει τη στιγμή της επίθεσης.

Εκεί οδήγησαν την κοινωνία οι πολιτικοί της διαφθοράς που ακόμη φωνασκούν αυτάρεσκα, παρότι ικανοί μονάχα για να μηχανεύονται καταστροφικές λύσεις. Κι όταν τ’ αδιέξοδα ξεσπούν, αυτοί σηκώνουν αμήχανοι τα χέρια. Ή τα νίβουν ως Πόντιοι Πιλάτοι αφήνοντας την κοινωνία να σταυρώνεται κάθε μέρα από πράκτορες και δραπέτες εγχώριων και ξένων φυλακών που κυκλοφορούν άνετοι, προκλητικοί και ατιμώρητοι, σαν αυτούς, ανάμεσα μας. Όλοι τους, σα να μας τη χαρίζουν…




  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΥΠΗΡΧΑΝ οι Άγγλοι. Ύστερα ήρθαν οι Αμερικάνοι. Οι δεύτεροι δεν μας λογάριασαν ως μεμονωμένους, αλλά σαν μια κουκίδα στο χάρτη (της παγκοσμιοποίησης), ωστόσο, ορατή και εξόχως υπολογίσιμη. Για πολλά, αλλά και για τους ανθρώπους της. Τους έλληνες της ιστορίας, των σοφών και του πνεύματος, των ηρωισμών και των αθλιοτήτων. Κι αν φταίμε απ’ το… κεφάλι μας, άλλο τόσο φταίνε οι ξένοι. Οι σημερινοί ευρωπαίοι με τα «Μάρμαρά» μας, αλλά και την έγνοια τους μη ξαναβρούμε τα ίχνη μας.

ΘΑ (επι)μείνουμε στην ιστορία, τα ήθη, τις παραδόσεις και, βέβαια, στη γλώσσα μας.

Αυτά (τους) ενόχλησαν από καταβολής… κόσμου, αυτά έβαλαν στο στόχαστρο για τον αφανισμό τους, με τη γνωστή επιλεκτική παρότρυνση του κ. Κίσινγκερ. Κι αν αυτός το’ πε φωναχτά, οι άλλοι το δρομολόγησαν σιωπηρά. Με νόμους (ευρωπαϊκούς) και κανόνες. Εμείς δεν περιμένουμε κάτι από αυτούς και δη τους εξ Εσπερίας εταίρους μας και δεν εννοούμε τα οικονομικά. Τα… «Δεκεμβριανά» εννοούμε που θέλουν να τα ξεχάσουμε οι Άγγλοι. Την Κατοχή και τα εγκλήματά τους οι Γερμανοί, τον Εμφύλιό μας οι Άγγλο-Αμερικάνοι.

ΤΟ «πρόγραμμα» απεμπόλησης της ιστορικής μας γνώσης με τα έντονα στοιχεία ανθελληνισμού βρίσκεται σε… καλό δρόμο. Και αγγλικά μιλάνε τα παιδιά μας στους σχολικούς αυλόγυρους και ξενόγλωσσα «ρητά» κοσμούν τις αίθουσες και «ντιμπέιτ» πραγματοποιούμε και «τοπ μόντελ» παράγουμε. Ολόφτυστα εγχώριοι Αμερικανοί και στρεβλό καπιταλιστικό μοντέλο, σε βαθμό απελπισίας. Με τη δημοκρατία να ασφυκτιά στην αντίληψη του κάθε ανεγκέφαλου που τη γουστάρει ασυδοσία. Για να προωθούν οι «κουτόφραγκοι» τους άξιους, οι Αμερικάνοι να εισάγουν εγκεφάλους κι εμείς να τους… εξάγουμε, αφού δεν καταφέραμε να τους εξαφανίσουμε πιέζοντάς τους προς τα κάτω.

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ Πάσχα και τα ελάχιστα που το θυμίζουν πάνε να σβήσουν. Κι αν η σημερινή οικονομική μας δυσπραγία καθηλώνει το μυαλό και αναδεικνύει της ψυχής τις έγνοιες, πρέπει και οφείλουμε σεβασμό στις παραδόσεις. Αν η ραστώνη της καφετέριας και το τσιφτετέλι υποκατέστησαν την πατροπαράδοτη συμβολική συμμετοχή μας στο θείο δράμα, κάτι δεν πάει καλά, πρώτα για ‘μας τους ίδιους.

ΜΑΣ έστρωσαν, λοιπόν, στο δρόμο τους, μας έδεσαν στο άρμα τους και πάμε δίπλα τους αγκομαχώντας. Με το μάτι του «μεγάλου αδελφού» πάνω μας κι ας βρίσκεται χιλιάδες μίλια μακριά. Χωρίς αντίπαλο και με τη δύναμη να περιστρέφουν οι αφέντες τον Πλανήτη όπως γουστάρουν.
Γυρίζει ο χρόνος, αναστρέφεται και ως πρόσγειος άνεμος εφορμά και παίρνει στο πέρασμά του τα πάντα.

Δεν έχει πλέον τόπους ασφαλείς, αγκυροβόλια απάνεμα. Ούτε Οίκους Θεού και Ανθρώπου, ούτε καταφύγια…

Όλα μοιάζει να παρασύρονται, να αιμορραγούν φθίση , να αιωρούνται, σαν τις παλιές επιγραφές που κρέμονται δαιμονικά από τις σκουριασμένες αλυσίδες του μέλλοντός μας.

Όλα μοιάζουν λέξεις παραμορφωμένες που ξεχύνονται από χαώδη στόματα και μάτια νεκρά που περιπλανώνται στα υποφωτισμένα μονοπάτια του φόβου και της Ελπίδας…Ο Μέγας Τελετάρχης εναπόθεσε τα σφάγια στην πυρά και σύσσωμο το πλήθος προσέτρεξε να επευφημήσει τον ηγέτη των νεκρών ημερών, τον υπερούσιο της ύστατης ώρας, που ως λόγος τιμωρός διεμβόλισε την απραξία των φρονίμων και επέφερε χάος στη θέση του χάους και πανικό στις τάξεις των τρομοκρατημένων…

Τώρα δε μένει παρά να αναγνώσουμε τον μακρύ κατάλογο των απόντων και να διαφύγουμε με τους θριαμβευτές σε τόπους ήττας και ταπείνωσης.

Τώρα δε μένει παρά να εναγκαλισθούμε την απώλεια και να οδεύσουμε εν πομπή με άνθη νεκρά στα χέρια και καρπούς δηλητηριώδεις.

Τώρα δε μένει παρά να υποταχθούμε πλήρως στην προδιαγραμμένη μοίρα του επερχόμενου χειμώνα και να αναζητήσουμε την πλάνη της ικανοποίησης στους προμήκης θαλάμους του χθες, στο θαμπό απόγευμα της νεκρής θερμάστρας, στην αποκρουστική εικόνα του κρεβατιού με τα παγωμένα σεντόνια, στους καλυμμένους καθρέφτες του δωματίου με τα κλειστά παντζούρια, στο τραπέζι της σιωπής και της αμηχανίας με τον καφέ και το παξιμάδι…

Όλα τελείωσαν λοιπόν; Θα ρωτήσεις…
Όλα μόλις αρχίζουν θα σου πω…

Κι εσύ μάταια θα προσπαθείς να κατανοήσεις την έννοια του χρόνου, το μέγεθος της ηλικίας σου, τη φθορά της επιδερμίδας σου που συρρικνώνεται σα το νεκρό δαμάσκηνο , σαν τσαλακωμένο χαρτί στο καλάθι των αχρήστων.

Προλαβαίνεις , δεν προλαβαίνεις…

«Όλα έχουν την αρχή και το τέλος τους, όλα πλησιάζουν κι όλα απομακρύνονται… Όλα έρχονται και απέρχονται… Τίποτα δε μένει όπως ήταν, όπως διαμορφώθηκε, όπως σχηματοποιήθηκε, όπως χρησιμοποιήθηκε, όπως, εν τοιαύτη περιπτώσει, κατέληξε ή θα καταλήξει. Από ’κει και πέρα αρχίζει το ταξίδι, υπ’ αυτή την έννοια συνέλαβε και ο πλάστης την κοσμογονία, ο ποιητής την έννοια της ζωής και του θανάτου και ο μέγας λαοπλάνος με το καλοξυρισμένο πρόσωπο και τον χαρτοφύλακα, την υποταγή και το συμβιβασμό»

Ο αναγνώστης έκλεισε τη μεγάλη βίβλο και ατένισε το ακροατήριο με βλέμμα τελεσίδικο και αποφασιστικό κι ήταν σα να τους έλεγε, αυτή είναι η μόνη οδός, θέλετε, δε θέλετε…

Έκπληκτα μάτια, και ένοχα βλέμματα, ανάσες κρυφές και καταφανής ανησυχία… και ένα μουρμουρητό, λευκό σεντόνι που καλύπτει τα άκαμπτα μέλη του τελευταίου υποτελούς, να μετουσιώνεται σε φωνή διαμαρτυρίας, να γιγαντώνεται, να γίνεται κραυγή και ιαχή πολεμική…
…Και ένα πλήθος απόντων να ανορθώνεται και ως χείμαρρος φλόγας, να ξεχύνεται και να κατατρώγει προσταγές και νομοθετήματα, καθεστηκυίες συμπεριφορές, ικεσίες, παρακλήσεις, απειλές και εκβιασμούς, συνειδήσεις υποταγμένες, υπηκόους του ψεύδους και της απάτης, άρχοντες και υπηρέτες, επαναστάτες, ήρωες και δοσίλογους…

…Τελειώνει η μακριά νύχτα στη χώρα του πανικού κι ένας ήλιος που ανατέλλει, ζεσταίνει τα χέρια των επαναστατών του μέλλοντος που συνωστίζονται στο προαύλιο της ιστορίας…

  • Στο σημείο αυτό σας θυμίζουμε παλιότερη και αμεσότερη παρέμβαση του Βασίλη Τριανταφυλλίδη (Χάρρυ Κλυνν) στα πολιτικά δρώμενα. Η παρέμβασή του αυτή έγινε όταν η "τρόικα" μέσω του κυρίου Τόμσεν παρενέβη άμεσα και απροκάλυπτα στην πολιτική της χώρας... το περιστατικό είχε γίνει μέσα στον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους...
«Η κυβέρνηση έσπευσε να αντιδράσει και να χαρακτηρίσει "απαράδεκτη" τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της τρόικας...

Ωστόσο, την ίδια στιγμή που οι εκπρόσωποι της τρόικας προκαλούσαν πανικό και αντιδράσεις στην κυβέρνηση με το "ξεπούλημα" της δημόσιας περιουσίας που πρότειναν, το υπουργείο Οικονομικών, με ανακοίνωσή του έδινε στη δημοσιότητα το "επικαιροποιήμενο μνημόνιο", όπως αυτό προέκυψε από τις συζητήσεις και τη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα. Στην ανακοίνωση του υπουργείου λοιπόν αναφέρεται ότι στο "επικαιροποιήμενο μνημόνιο" προβλέπονται έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις ύψους 50 δις ευρώ την περίοδο 2011- 2015, εκ των οποίων τα 15 δισ. ευρώ έως το 2012. Επιπλέον από τις Βρυξέλλες, σύμφωνα με την Καθημερινή της Κυριακής, επισημαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στο θέμα των αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δις.

Τελικά μπορεί να θεωρείτε εμάς, αλλά εσείς είστε οι ΜΑΛΑΚΕΣ!!!

Τα σκουλήκια, οι "ξεπουλητάδες", οι εθνοπροδότες, οι Νενέκοι, οι Εφιάλτες, τα "τσόκαρα" της πολιτικής…

Ακούστε κι εσείς κότες 156άρηδες του "ναι σε όλα" Τα ίδια σκατά είστε κι εσείς, ίδιοι κι όμοιοι με τον αρχιηλίθιο υπάλληλο του αιματοβαμμένου διεθνούς κεφαλαίου…

Ρε τσογλάνια του κερατά, ξεπουλάτε την Πατρίδα μας γιατί έτσι σας γουστάρει; Ρε βρομερά πολιτικά ψοφίμια, στην Ευρώπη στήνουν δημοψηφίσματα για τα "τζαμιά" και τις "μπούρκες" κι εσείς "στη ζούλα" πάτε να ξεπουλήσετε την Ελλάδα; Τα ποτάμια του αίματος που έχυσαν οι παππούδες και οι πατεράδες μας;

ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ… ΚΑΙ ΕΙΘΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΓΗΣΕΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΩΡΑ…»

Ανοιχτή επιστολή του Χάρρυ Κλυνν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Στο μεταξύ, ο Χάρρυ Κλυνν απέστειλε και ανοιχτή επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, ζητώντας του να υπερασπιστεί την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της χώρας, ή, σε διαφορετική περίπτωση, να παραιτηθεί. Παραθέτουμε την επιστολή, αναλυτικά:

«Κύριε Παπούλια, σας προσφωνώ με το όνομά σας και όχι με τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας γιατί, δυστυχώς, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι το αξίωμα του Προέδρου, σας πέφτει μάλλον, βαρύ!

Και σας ερωτώ, Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχουμε ή δεν έχουμε; Τίθεται υπό αμφισβήτηση η εθνική μας κυριαρχία;

Όταν μέσα στην ίδια μας τη χώρα "άλλοι", πέραν του Ελληνικού λαού, είναι εκείνοι που αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας και των πολιτών της, τίθενται εν αμφιβόλω τα δικαιώματά των Ελλήνων;

Η Πατρίδα μας "ξεπουλιέται" γιατί έτσι αποφάσισαν οι "ιθαγενείς κλέφτες", η "κατοχική κυβέρνηση" και "διεθνείς τοκογλύφοι"… Αυτό εσείς το θεωρείτε γενικό συμφέρον και πρόοδο του Ελληνικού λαού; Επιτρέψτε μου κ. Παπούλια να σας υπενθυμίσω, γιατί μάλλον έχετε ξεχάσει, τον όρκο που δώσατε:

"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού".

Εσείς κ. Παπούλια υπερασπίζεστε την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας; Προστατεύετε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων; Υπηρετείτε το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού;

Εφόσον αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το Έθνος των Ελλήνων τίποτα από τα παραπάνω δεν υπηρετείτε, δε δικαιούσθε να φέρετε τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας…

Παραιτηθείτε, λοιπόν ή πράξτε αυτό που υπαγορεύει το Σύνταγμα και ο ΗΘΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ, αγωνιστείτε γι αυτά που ορκιστήκατε φυλάτε…».





Όπως είπε σήμερα ο εκπρόσωπος της ΝΔ, Γιάννης Μιχελάκης, μια πληροφορία που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Δημοκρατία» αναφέρει ότι, με άνωθεν εντολή, ο ραδιοφωνικός σταθμός «Αθήνα 9,84», μετά από πολλά χρόνια, δεν θα μεταδώσει φέτος καμία λειτουργία της Μεγάλης Εβδομάδας, ούτε και την Ανάσταση.

Προσθέτει, μάλιστα, ότι η απόφαση αυτή ελήφθη για να μην προσβληθούν οι μουσουλμάνοι, που διαβιούν στη χώρα και φτάνουν το ένα εκατομμύριο.

Πρώτα απ’ όλα ποιος τους είπε ότι ενοχλήθηκαν οι μουσουλμάνοι;

Πήγε κάποια αντιπροσωπεία μουσουλμάνων και ζήτησε κάτι τέτοιο;

Από πουθενά δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.

Αντιθέτως!

Από την απόφαση που παίρνει η διοίκηση του σταθμού είναι βέβαιο ότι προκαλούνται όλοι οι κάτοικοι της Αττικής.

Είναι μια πρωτοφανής απόφαση, που δείχνει ότι ο δρόμος που ακολουθεί η διοίκηση του σταθμού είναι ολισθηρός.

Οφείλει, σήμερα κιόλας, να αναθεωρήσει την απόφασή της. Γιατί πρώτιστα η Δημοτική Αρχή των Αθηνών, θα πρέπει να γνωρίζει πως στο όνομα του πολυπολιτισμού δεν έχει κανένα δικαίωμα να παραβιάζει (λόγω θέσεως) τα ήδη υπάρχοντα δικαιώματα των "ιθαγενών" της χώρας.

Η κίνηση αυτή της Δημοτικής Αρχής Αθηνών, λειτουργεί όμως, και αναδραστικά, αφού καταφέρνει να συσπειρώσει τους Έλληνες (χριστιανούς) πολίτες και να τους φανατίσει υπέρ της Ορθοδοξίας (ενώ πολλοί μέχρι σήμερα ήταν αδιάφοροι θρησκευτικά). Ίσως, θα έπρεπε και μόνο για τα αποτελέσματα της "πολιτικής" Καμίνη, να βραβευθεί από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, για το τεράστιο έργο συσπείρωσης των Ελλήνων χριστιανών που προσφέρει ο κύριος Καμίνης από τη θέση του Δημάρχου Αθηναίων.

Μεγάλη είναι πραγματικά η κάψα και λατρεία ο δήμος Αθηναίων με τους λαθρομετανάστες. Αναρωτιέμαι, αυτός ο Καμίνης, ήταν αντικειμενικός στη θέση του "Συνηγόρου του Πολίτη" ή προέτασσε τις προσωπικές του θέσεις στην "συνηγορεία" των Ελλήνων πολιτών; Από την άλλη, θα θεωρούσα φυσιολογική τη στάση του υπέρ των λαθρομεταναστών και πασών μη Ελληνικής καταγωγήςσ φυλών, εάν γνώριζα πως πρόκειται για... έρωτα και δεν μπορεί να αντισταθεί στον... πειρασμό να προωθήσει τα συμφέροντα του έρωτά του. Όπως και να είναι όμως, ο κύριος Καμίνης μετατρέπει την Αθήνα σε καμίνι, που πολύ αμφιβάλω αν ο ίδιος πληρεί τις προϋποθέσεις να ζήσει μέσα σε αυτό, όταν το καμίνι... ανάψει.

Διαβάζω, λοιπόν στην εφημερίδα Έθνος, άλλη μία "δράση" της παράταξης Καμίνη:

Συγκροτείται Συμβούλιο Ενταξης Μεταναστών του δήμου Αθηναίων. Το όργανο θα είναι 11μελές, με 11 αναπληρωματικά μέλη.

Η υπεύθυνη κ. Κουβέλη επεσήμανε ότι καθώς “αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δημοτολόγιο-αρχείο, για την εκλογή των μελών του συμβουλίου γίνεται πρόταση μιας πρώτης εκπροσώπησης με βάση γεωγραφικά και πληθυσμιακά κριτήρια, καθώς και το κριτήριο της συμμετοχής στα κοινωνικά δρώμενα???

Σύμφωνα με την πρόταση που έγινε και δεκτή κατά πλειοψηφία, πρόεδρος του συμβουλίου θα είναι η Μαρία Κουβέλη, δημοτική σύμβουλος της παράταξης Καμίνη και τακτικά μέλη οι:

Ελευθέριος Σκιαδάς, δημοτικός σύμβουλος της παράταξης Κακλαμάνη, Νίκος Σοφιανός, δημοτικός σύμβουλος της “Λαϊκής Συσπείρωσης”, ο Αχμέτ Μοαβία συντονιστής του “Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών”, από την σουδανική κοινότητα, η Φλούτουρα Ταφιλάκου πρόεδρος της “Ομοσπονδίας Αλβανικών Συλλόγων στην Ελλάδα”, ο Τζο Βαλέντσια πρόεδρος της “Ένωσης Φιλιππινέζων Μεταναστών”, ο Γιουνούς Μοχαμαντί πρόεδρος του “Συλλόγου Αφγανών Νομίμων Μεταναστών και Προσφύγων”, η Κατερίνα Κουτσίρκου πρόεδρος της “Κοινότητας των Ουκρανών στην Ελλάδα”, η Μαρία Οχιλέμπο πρόεδρος της “Οργάνωσης Γυναικών από τη Νιγηρία”, ο Δημήτρης Χριστόπουλος πρόεδρος της “Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου” και ο Νικόδημος Κίνουα Μαϊνά πρόεδρος της ΜΚΟ “Ασάντε”.

Αναπληρωματικά μέλη είναι ο Γιώργος Αμυράς δημοτικός σύμβουλος του “Επιμένουμε Αθήνα”, η Μαρία Κανελλοπούλου δημοτική σύμβουλος της “Ανοικτής Πόλης”, ο Πέτρος Κωνσταντίνου δημοτικός σύμβουλος της “ΑΝΤΑΡΣΥΑ”, ο Ιωσήφ Αζέρ Σαμουήλ πρόεδρος της “Ένωσης Αιγύπτιων Εργαζομένων, ο Μουνίρ Σίντο πρόεδρος του “Ελληνοπακιστανικού Συλλόγου”, ο Φαρούκ Χουσεϊν πρόεδρος του “Πολιτιστικού Συλλόγου Μπαγκλαντές”, η Πετρονέλα Κωτσοπούλου, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του “Ελληνομολδαβικού Επιμορφωτικού Συνδέσμου Φιλίας”, η Λορέτα Μακόλεϊ πρόεδρος των “Ενωμένων Γυναικών Αφρικής”, ο Ελίας Αλί Χασάν πρόεδρος της “Ένωσης Σομαλών Ελλάδας”, ο Τζανέτος Αντύπας πρόεδρος της ΜΚΟ “Πράξης” και η Καλλιόπη Λυκοβαρδή μέλος της “Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου”.

Την πρόταση, όσον αφορά τόσο την συγκρότηση του συμβουλίου όσο και τον κανονισμό, υπερψήφισαν οι παρατάξεις του Γιώργου Καμίνη και του Νικήτα Κακλαμάνη.

Υπέρ της συγκρότησης του συμβουλίου ήταν η “Λαϊκή Συσπείρωση” και λευκό έδωσε η “Ανοικτή Πόλη” ενώ την καταψήφισε ο δημοτικός σύμβουλος της “ΑΝΤΑΡΣΥΑ”. Κατά του κανονισμού τάχθηκαν τόσο η “Λαϊκή Συσπείρωση”, όσο και η “Ανοικτή Πόλη” και η “ΑΝΤΑΡΣΥΑ”. Οι ενστάσεις των παρατάξεων της αριστεράς αναφορικά με τον κανονισμό είχε να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή τα μέλη του συμβουλίου διορίζονται και δεν εκλέγονται.

Από την συζήτηση και την ψηφοφορία απουσίαζε ο δημοτικός σύμβουλος της “Χρυσής Αυγής”.

Ιδιαίτερη ένσταση εξέφρασε ο Πέτρος Κωνσταντίνου από την παράταξη “ΑΝΤΑΡΣΥΑ”, αναφορικά με τον πρόεδρο του “Ελληνοπακιστανικού Συλλόγου”, δηλώνοντας ότι πρόκειται για «άτομο αμφίβολης αντιπροσωπευτικότητας όσον αφορά την ίδια του την κοινότητα».


9,84: όχι λειτουργίες για να μην προσβληθούν οι μουσουλμάνοι!

Έπειτα από πολλά χρόνια ο ραδιοφωνικός σταθμός «9,84» του Δήμου Αθηνάιων δεν θα μεταδώσει φέτος καμία λειτουργία της Μεγάλης Εβδομάδας ή της Κυριακής του Πάσχα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία» και σχετική δήλωση του εκπροσώπου της ΝΔ κ. Γ. Μιχελάκη για να μην… προσβληθούν οι μουσουλμάνοι μετανάστες που διαμένουν στην πρωτεύουσα! Μια απόφαση που φέρεται να ελήφθη με «άνωθεν εντολή»…

Ο κ. Μιχελάκης διερωτήθηκε σήμερα για την απόφαση: «Πρώτα απ’ όλα ποιος τους είπε ότι ενοχλήθηκαν οι μουσουλμάνοι; Πήγε κάποια αντιπροσωπεία μουσουλμάνων και ζήτησε κάτι τέτοιο;».

Ο εκπρόσωπος της ΝΔ πρόσθεσε ότι από πουθενά δεν προκύπτει ενόχληση των μουσουλμάνων και ότι αντιθέτως, από την απόφαση της διοίκησης του σταθμού προκαλούνται όλοι οι κάτοικοι της Αττικής.

«Είναι μια πρωτοφανής απόφαση, που δείχνει ότι ο δρόμος που ακολουθεί η διοίκηση του σταθμού είναι ολισθηρός. Οφείλει, σήμερα κιόλας, να αναθεωρήσει την απόφασή της» κατέληξε για το ίδιο θέμα ο κ. Μιχελάκης.

Αντίθετα, την ικανοποίηση της για αυτή την απόφαση της διοίκησης του 9,84 εξέφρασε με επιστολή της η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Ναζισμου (ΟΡΓΑΝΑ), αφού όπως τονίζει η Ελληνική πολιτεία πρέπει να αφήσει τις αρρωστημένες αντιλήψεις ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες εποχές.

“Όπως τόνισε και ο αείμνηστος Φύρερ, που θεωρούσε το Χριστιανισμό οργανωμένο ψεύδος, προσδοκώντας ότι το «σάπιο κλαδί» θα έπεφτε μόνο του, ενώ όπως ο ίδιος τόνιζε, “είμαστε άτυχοι που έχουμε την λάθος θρησκεία. Το Ισλαμ ταιριάζει πολύ καλύτερα στους Ναζί. Γιατί δηλαδή να έχουμε την αδυναμία και την χαυνότητα του Χριστιανισμού“

Είναι καιρός να ξυπνήσουμε και να βρούμε το αληθινό θρησκευτικό φως που θα μας βοηθήσει να βγούμε από την Ελληνική μιζέρια. Σε αυτή την κατεύθυνση, χαιρετίζουμε την απόφαση του κυρίου Καμίνη και της διοίκησης του 9,84

Ελπίζουμε να συνεχίζουν να μας εκπλήσσουν ευχάριστα και στο μέλλον”, καταλήγει η ανακοίνωση της ΟΡΓΑΝΑ.

Κλείνοντας, "σατυρικά", προσπαθούμε να αναδείξουμε την φασιστική νοοτροπία κάποιων ερπόντων (μέχρι πριν λίγο καιρό) φασιστοειδών, που στο όνομα της δημοκρατίας (γνωρίζουν την έννοια της λέξης άραγε;) καταπατούν μονομερώς τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών...

Και πάλι αναρωτιέμαι: Λέτε να υπάρχει κάποιος έρωτας μεγάλος πίσω από το όλο θέμα;


ΥΓ: Και το καλοκαιράκι ετοιμαστείτε για το Athens Gay Parade που θα γίνει υπό την αιγίδα του κου Δημάρχου. Κι εγώ που νόμιζα ότι ήταν κατά των παρελάσεων... τον παρεξήγησα τον άνθρωπο...
Πάμε, λοιπόν, όλοι μαζί το σύνθημα: "Στην Αθήνα του Καμίνη, τίποτε όρθιο δεν θα μείνει"...

Χθες μάλλον ο Ερμής πρέπει να ήταν ανάδρομος. Ίσως είχα καταληφθεί από κάποιο πνεύμα, ίσως πάλι κάποιος να μού είχε κάνει μάγια ή βουντού. Ίσως πάλι είχα μαζοχιστικές τάσεις. Ποιος ξέρει άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

Χθες λοιπόν, για κάποιον …μεταφυσικό λόγο είδα … πρετεντέρη.. Ναι το λέω, ντρέπομαι αφάνταστα για αυτό αλλά δυστυχώς το έκανα. Ο γέγοναι γέγοναι και δεν μπορώ πια να κάνω κάτι για αυτό. Ελπίζω άγιες μέρες πού είναι ο Θεός να με συγχωρέσει..

Εκεί λοιπόν πού, η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια της εκπομπής μία ανακατοσούρα την ένιωθα, παρακολουθούσα την συζήτηση, σε κάποια στιγμή πριν γίνει διάλειμμα για διαφημίσεις, αναφέρει ο υπάλληλος του συστήματος ότι επιστρέφοντας θα μιλήσει ο οικονομολόγος κ. Λαπαβίτσας! Τσιμπιόμουν μήπως έβλεπα οράματα. Ήταν και αργά την νύχτα, αναρωτιόμουν μήπως ονειρεύομαι.

Κάθομαι λοιπόν γεμάτος αγωνία και περίμενω να τελειώσει το διάλειμμα για να βεβαιωθώ ότι άκουσα καλά.

Πράγματι, με το πού γίνεται σύνδεση ο εκπρόσωπος της ελίτ της δημοσιοκαφρίλας, δίνει τον λόγο στον κ. Λαπαβίτσα. Τον προαναγγέλει λέγοντας ότι "Ο κ. Λαπαβίτσας είναι οικονομολόγος και είναι μέλος μίας επιτροπής ελέγχου, λογιστικού ελέγχου ή κάτι τέτοιο, πείτε μας κ. Λαπαβίτσα…".

Ο κόσμος έχει βουήξει για αυτήν την προσπάθεια, τα ντοκυμαντέρ και τα άρθρα στο διαδίκτυο είναι αναρίθμητα και ο διορισμένος μιλάει λες και αναφέρεται σε κάποιον εξωγήινο πολιτισμό. Ο δημοσιογράφος πού υποτίθεται θα πρέπει να μεταδίδει όλες τις απόψεις, να ερευνά και να προσφέρει στον κόσμο σφαιρική ενημέρωση ρωτούσε λες και το θέμα του ήταν κάποια ξεχασμένη φυλή ιθαγενών σε κάποιο εξωτικό και απομονωμένο μέρος του πλανήτη.

Όταν ο κ. Λαπαβίτσας προσπάθησε να του εξηγήσει ότι σκοπός αυτής της επιτροπής είναι να ερευνηθεί το Ελληνικό χρέος ώστε να διαπιστωθεί αν τίθεται θέμα παρανόμου ή απεχθούς χρέους, δηλαδή χρέους πού δεν θα πρέπει να πληρωθεί, ο παρουσιαστής-γελοτοποιός αντέδρασε λες και είδε βρυκόλακα!

"Μα είναι δυνατόν το χρέος να είναι παράνομο; Αφού τα δάνεια τα έλαβαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις; Μα τί είναι αυτά πού λέτε; Εντάξει κ. Λαπαβίτσα, ευχαριστούμε για την παρουσία σας. Καλή σας νύχτα!"

Ναι ναι, ο εντολοδόχος του σαθρού κομματικού συστήματος δεν μπορεί να διανοηθεί ότι οι ‘εθνοπατέρες’ μας έκαναν κάτι παράνομο! Αφού τους εκλέξαμε δικαιούνται να πράξουν ότι θέλουν! Εμείς τους ψηφίσαμε άρα τους έχουμε νομιμοποιήσει να κάνουν ότι θέλουν! Να εξυπηρετούν ότι σύμφέρον θέλουν αρκεί να μην είναι των πολιτών! Και φυσικά τώρα που η χώρα διαλύθηκε και χρεοκόπησε, ΕΜΕΙΣ και μόνο ΕΜΕΙΣ θα πρέπει να πληρώσουμε γιατί απλούστατα εμείς τους εκλέξαμε! Ούτε καν δικαιούμαστε να ελέγξουμε τι υπέγραφαν όλα αυτά τα χρόνια, τι δάνεια πήραν και πού τα έδωσαν, τι μίζες πήραν, τι υπερκοστολογήσεις έκαναν. Όχι για τον γλύφτη και υποστηρικτή του κομματικού κατεστημένου οι ‘εθνοπατέρες’ μας δεν παρανόμησαν. Τελεία και παύλα! ‘End of discussion’ πού θα έλεγε και ο πρωθυπουργός μας.

Κι έτσι η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Τόσο απλά. Χωρίς να δοθεί στον καλεσμένο του κ. Λαπαβίτσα η δυνατότητα να αναλύσει την θέση του και τον ρόλο της επιτροπής.

Στην συνέχεια ο υπάλληλος αυτός του συστήματος, γύρισε προς τους καλεσμένους του, πολιτικούς βέβαια, και με απαξιωτικό ύφος τους ρώτησε ‘Δεν πιστεύω να συμφωνείτε με αυτές τις θεωρίες;´(Μαλακίες ήθελε να πει αλλά τελευταία στιγμή έδειξε αυτοσυγκράτηση). Και φυσικά οι δοσίλογοι κομματάνθρωποι αναφώνησαν όλοι μαζί με μία φωνή: φυσικά και ΟΧΙ!

Συγκεκριμένα παρόντες ήταν ο λοβέρδος (η Μάρθα Βούρτση του συστήματος), ο παπαθανασίου (ναι αυτός πού σε συνεδρίαση της λέσχης Bildeberg έγραψε τα μέτρα πού θα λάβει η κυβέρνηση της Ν.Δ σε μία χαρτοπετσέτα!), ο παφίλης από το ΚΚΕ (στην κοσμάρα του όπως κάθε πολιτικός του συγκεκριμένου κόμματος) και ένας από το κόμμα της κόρης του βρυκόλακα πού ούτε κάν αξίζει να αναφερθεί το όνομα του.

Ο γλύφτης και συντηρητής του συστήματος κάλεσε για τα μάτια τού κόσμου κάποιον με αντίθετη άποψη από αυτήν του συστήματος και φρόντισε πρώτα να την φιμώσει και στην συνέχεια να την ξεφτιλίσει.

Πόσο χυδαία και αποκρουστική ήταν αυτή η χιλιο-παιγμένη παράσταση. Η τέταρτη εξουσία πού υποτίθεται ελέγχει τούς πολιτικούς, να είναι ‘κώλος και βρακί’ μαζί τους! Το μόνο πού έλειπε ήταν ένας εκπρόσωπος των τραπεζών για να δέσει το γλυκό!

Κλείνοντας την τηλεόραση έμεινα με την εξής απορία: Ποιανού ο ρόλος είναι τελικά πιο σιχαμένος; Του δοσιλόγου ή του γλύφτη; Ερώτημα μάλλον πού δεν χρήζει απαντήσεως. Και οι δύο ρόλοι είναι κατάπτιστοι και σιχαμεροί. Έρχεται η ώρα που και οι δύο πλευρές θα λάβουν την τιμωρία πού τους αξίζει.

Υ.Γ: Ίδια γεύση μου άφησε και η καθημερινή της Κυριακής (ο λόγος πού αναγκάστηκα να την αγοράσω ήταν ένα CD πού πρόσφερε). Ένας… πουθενάς με το όνομα πάσχος μανδραβέλης λοιδορούσε το ντοκυμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου "ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ". Τον κατηγορούσε για προπαγάνδα! Εδώ πράγματι τα σχόλια περιττεύουν. Το μόνο καλό είναι ότι η εφημερίδα σε σύγκριση με την τηλεόραση σού προσφέρει και άλλους τρόπους χρήσεως…

Πηγή




Η μεγάλη είδηση της 18/4/2011

«Σημαντικά έσοδα που θα λειτουργήσουν τονωτικά για τα παραπαίοντα δημόσια ταμεία, προσδοκά η Κυβέρνηση από τις αποκρατικοποιήσεις στον τομέα των μεταφορών και επικοινωνιών, όπως προκύπτει από το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής».

Σιγά παιδιά μη σας φύγει κανένας πόντος από το καλσόν.

Εδώ και δέκα οκτώ μήνες όλο εξαγγέλλετε μέτρα με κάποιες στοχευόμενες «προσδοκίες» και πάντα μένετε με τη προσδοκία στο χέρι.

Τι είναι αυτό που θα μας πείσει ότι και αυτή η προσδοκία δεν θα έχει την ίδια τύχη με τις άλλες;

Αυξήσατε το ΦΠΑ στα καύσιμα με προσδοκία να μπουν μερικά δις στα ταμεία σας και αντ αυτού κλείσανε τα βενζινάδικα και μειωθήκανε οι πωλήσεις των καυσίμων.

Πήγατε το ΦΠΑ στο 23 % με την προσδοκία πάλι να αυξηθούν τα έσοδα των δημοσίων ταμείων και αντ αυτού κλείσανε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έμεινε κόσμος άνεργος, μειώθηκαν οι εισπράξεις των ταμείων αλλά και οι ασφαλιστικές εισφορές.

Ψάχνετε «επενδυτές» ανά την υφήλιο και όσοι δοκιμάζουν έστω να δουν τις προϋποθέσεις που υπάρχουν σ αυτή την έρμη τη χώρα, την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια και μην τους είδατε.

Όμως αγαπητοί κύριοι άσχετοι έλληνες και ΔουΝουΤιώτες με τα πτυχία από το LSE και άλλα ευαγή ιδρύματα που μόνο θεωρίες γνωρίζουν να πλασάρουν, δεν αναλογιστήκατε ποτέ πως αντιδρά ό μέσος πολίτης – καταναλωτής; Δεν αναρωτηθήκατε αν αυτές όλες οι επιχειρήσεις που κλείσανε ήταν εν δυνάμει επενδύσεις;;

Μικρές, μεσαίες, μεγάλες όμως ήταν επενδύσεις, απασχολούσαν κόσμο, πλήρωναν μισθούς, πλήρωναν ΦΠΑ, πλήρωναν εισφορές σε ασφαλιστικά ταμεία, και ήρθατε τώρα εσείς με τα «σοφά» και ηλίθια μέτρα σας και τους βάλατε λουκέτο.

Από την άλλη το παράνομο εμπόριο έχει απλωθεί σε όλη την Ελλάδα, πολύ δε περισσότερο στην Αθήνα, στους σταθμούς του μετρό, στα πεζοδρόμια της οδού Πατησίων, έξω από την ΑΣΟΕΕ, καταμεσής της Ερμού προκαλώντας τους νόμιμους -όσους έμειναν- καταστηματάρχες.

Και αυτό γιατί;; Γιατί ξεκινήσατε ανάποδα. Προσπαθήσατε να κτίσετε οικοδομή ξεκινώντας από τα κεραμίδια. Τέτοια ηλίθια προσπάθεια.

Αντί να μειώσετε τη δημόσια σπατάλη και τη φοροδιαφυγή πήγατε να περάσετε νόμο για να χαριστούν οι οφειλές δισεκατομμυρίων από μεγαλοοφειλέτες «κολλητούς» σας.

Αντί να επεξεργασθείτε μέτρα για ανάπτυξη άμεσης εφαρμογής, πέσατε σαν τα κοράκια να αφαιμάξετε τον κόσμο, στερήσατε την αγοραστική δύναμη μισθωτών και συνταξιούχων, την στήριξη και αιμοδοσία του εμπορίου, εξαθλιώσατε τους πολίτες, νέκρωσε η αγορά, και τώρα αναρωτιέστε και απορείτε που δεν επιτυγχάνονται οι εισπρακτικοί στόχοι σας. Μα τόσο πια δεν σας «κόβει»;;

Όμως αυτή η ανικανότητα δεν είναι κάτι προσωρινό. Είναι αρρώστια επίκτητη και μεταδιδόμενη από τη μια κυβέρνηση στην άλλη σαν αλλαγή σκυτάλης σε σκυταλοδρομία. Χρόνια τώρα η ανικανότητα παραδίδεται από την μια κυβέρνηση στην άλλη εντός και εναλλάξ, και ακολουθούν μετά οι διαξιφισμοί μεταξύ αυτών που παρέλαβαν προς αυτούς που παρέδωσαν ποιος τα έχει κάνει περισσότερο «σκατά».

Από την άλλη δε, όποτε μιλά ο πρωθυπουργός και αναμένονται να ακουστούν τα λεγόμενά του, «τσουπ» σκαρφαλώνουν τα spreads. Θυμάστε;;

Πριν τις Δημοτικές εκλογές που τις χαρακτήρισε ως ψήφο εμπιστοσύνης για να εκβιάσει τους ψηφοφόρους και που από τις 500 περίπου μ.β πήγαν στις 900 και τώρα με την εξαγγελία των νέων μέτρων την περασμένη Παρασκευή για λίγο τίποτα με μπόλικο καθόλου, τα έφτασε αισίως στις 1.142,30 μ.β. σήμερα 19/4/2011.

Τόσο ωραία πράγματα.

Και η ανάπτυξη;; Μέγα ερωτηματικό. Μια καραμέλα που όλοι οι κυβερνώντες πιπιλίζουν αλλά κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει τη γεύση της και το άρωμά της. Λες και είναι δύσκολο ακόμα και αυτοί που είναι ανίδεοι στο κάτω – κάτω βρε αδερφέ να δουν τι γίνεται στις άλλες χώρες και να ξεσηκώσουν, να αντιγράψουν νόμους και κανόνες.

Να καταργηθεί η γραφειοκρατία του δημοσίου, αυτή η λερναία ύδρα που δεκαετίες τώρα ναρκοθετεί την εθνική προσπάθεια της ανάπτυξης, να εξαφανισθούν τα κοράκια και τα «λαμόγια» που πρέπει να λαδωθούν για να κυλίσει ο τροχός, και να παταχθεί η συνδικαλιστική νομενκλατούρα, ο πραγματικός φταίχτης της σημερινής κατάστασης, αυτοί που από εργατοπατέρες πατώντας στις πλάτες των εργαζομένων των οποίων τα συμφέροντα «υποτίθεται» ότι εκπροσωπούν και υπερασπίζονται ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πως θα αυτοπροβληθούν, πως θα τα «κονομήσουν», για να καταλάβουν βουλευτικό έδρανο και να αυγατίσουν τον προσωπικό τους κορβανά και να κλείσει ο κύκλος τους.

Πότε και πως θα αλλάξουν όλα αυτά;

Πότε θα απαγορευτεί στους συνδικαλιστές να διεκδικούν βουλευτικές έδρες;

Πότε θα καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και αντίθετα θα προβλέπει αυστηρότερες ποινές σε δημόσιους λειτουργούς που καταχρώνται την εξουσία τους;;

Πότε θα απαγορευτεί το δικαίωμα εκλογής βουλευτών πέρα από δύο θητείες να σταματήσει η Βουλή να είναι οικογενειακό – συνδικαλιστικό παραμάγαζο;

Πότε θα καταργηθεί η χορηγία εφάπαξ και σύνταξης σε βουλευτές αφού δεν καταβάλουν αντίστοιχες εισφορές παρά εισπράττουν από τις πλάτες του λαού;

Πότε θα καταλάβουν οι κυβερνώντες στην Ελλάδα ότι εκτός από τους λαθρομετανάστες σ' αυτή τη Χώρα έχουν δικαιώματα και οι πολίτες της;

Πότε επί τέλους θα πέσει η νεοελληνική Βαστίλη;




Τη Μεγάλη Εβδομάδα του 2009, περίοδο ακόμη της Καραμανλικής αυτοπεποίθησης, επιχείρησα να καταθέσω στα Ελληνικά ΜΜΕ σκέψεις για την επερχόμενη κατάρρευση. Το κείμενο αγνοήθηκε αλλά βέβαια η κάθοδος στον δημοσιονομικό Άδη ήταν μαθηματικά προκαθορισμένη. Επανέρχομαι στο κείμενο όχι τόσο για να αποδείξω ότι υπήρχε γνώση για το τι επέρχετο αλλά για να υπενθυμίσω τους πιθανούς άξονες δράσης τουλάχιστον για μια προσπάθεια συρραφής του κοινωνικού ιστού της χώρας. Το θέτω στη διάθεση των αναγνωστών σας ως προσπάθεια σύζευξης θρησκευτικής και δημοσιογραφικής επικαιρότητας.

Φιλικά,
Ilias Chrissochoidis
The John W. Kluge Center at the Library of Congress
Μέρες Αποκάλυψης

Το 2009 μάς επισκιάζει ως έτος αποκάλυψης. Για πρώτη φορά μια ανθρώπινη κρίση αγκαλιάζει την υφήλιο ταυτόχρονα κι ολοσχερώς. Παραδοσιακές διακρίσεις όπως κέντρο και περιφέρεια δεν υφίστανται, η δε παγκοσμιοποίηση εγγυάται τη μετάδοση του προβλήματος σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Δεν υπάρχουν πλέον χαλιά για να κρύψουν τα χάλια μας ούτε χωματερές για να σβήσουν τα ίχνη των εγκλημάτων μας. Επιπλέον, ο Ερμής δεν διαθέτει Χρηματιστήριο, στην Αφροδίτη δεν εκδίδουν ομόλογα, και ουδείς τολμά να εμπιστευτεί το οικογενειακό του κομπόδεμα στον Κρόνο. «Ως εδώ και μη παρέκει» είναι το σύνθημα της εποχής.

Τί συνέβη και πώς; Ουδέν προσφιλέστερο από την ανάλυση σε στιγμές κρίσης. Αφήνοντας σε άλλους τεχνοκρατικές ή θεωρητικές προσεγγίσεις, ας πούμε ότι το πράγμα στράβωσε αμέσως μετά το 1945. Την ίδια στιγμή που η παγκόσμια προσδοκία για μια νέα αρχή αποτυπωνόταν στην σύσταση του ΟΗΕ, η ριζικά διχαστική νοοτροπία του Άξονα διέρρεε στον Σοβιετικό επεκτατισμό αλλά και το στρατιωτικο-βιομηχανικό κατεστημένο της Αμερικής. (Η Ελλάδα ήταν από τα πρώτα θύματα της νέας αυτής διχόνοιας, εξ ου και το άγχος του Καραμανλή να επιβάλλει τη χώρα στην ΕΟΚ.)

Υπό το λάβαρο του Αμερικανικού αντι-κομμουνισμού, οι πλουτοκρατίες της Δύσης πίεσαν για την εξάλειψη ή έστω ατονία κάθε κυβερνητικής παρέμβασης στην οικονομία. Με επικουρική βοήθεια από Αμερικανικά πανεπιστήμια (π.χ. Σχολή του Σικάγου) και ελεγχόμενα Μέσα Ενημέρωσης κατόρθωσαν να επιβάλλουν το απυρόβλυτο των αγορών ως το μείζον διακύβευμα του Δυτικού πολιτισμού. Για μισό αιώνα τώρα βομβαρδιζόμαστε με την ιδεοληψία της αυτορυθμιζόμενης αγοράς, ενός δήθεν τέλειου εκκρεμούς που εξισορροπεί αντιθετικές τάσεις εις το διηνεκές.

Σκονάκι για πρωτοετείς Οικονομικών. Όλοι ξέρουν πως ο μηχανισμός της αγοράς είναι αλγόριθμος υπερβολής στοχεύοντας στη μεγιστοποίηση του κέρδους, κατ’ ουσίαν ένας δομημένος φαταουλισμός. Ποιός άλλωστε μπαίνει στο παιχνίδι για να βγάλει τον επιούσιο; Όλοι παίζουν για να εξουδετερώσουν τους ανταγωνιστές, να εδραιώσουν μονοπωλιακή υπεροχή, και να κάνουν τη γερή μπάζα με έλεγχο των τιμών. Το βιώσαμε στην Καλιφόρνια, όταν η κόλαση της ΕΝΡΟΝ, που έγινε επιχειρηματικός Κολοσσός χωρίς ποτέ να παράξει τίποτα, μάς χρέωσε δισεκατομμύρια δολλάρια παίζοντας με το διακόπτη της ηλεκτροδότησης. Η νοοτροπία και η πρακτική των αγορών τροφοδότησαν εκρηκτικές ανισορροπίες καθιστώντας μαθηματικά βέβαιη την κατάρρευση. Το σημερινό κραχ θα είχε συμβεί τουλάχιστον μία δεκαετία νωρίτερα εάν δεν υπήρχε συνεχής παρέμβαση κεντρικών τραπεζών και κυβερνήσεων για να στηρίξουν μια ιδεολογία πάνω στην οποία ατυχώς βασίστηκε το ηθικό πλεονέκτημα της μεταπολεμικής Δύσης.

Το τραγελαφικό με την Ελλάδα είναι τούτο: η χώρα δεν υποφέρει εξαιτίας μιας εισαγόμενης οικονομικής κρίσης. Αντιθέτως, είναι η παγκόσμια κοινότητα που ενστερνίζεται το νεοελληνικό κεκτημένο του μπάχαλου. Διότι το «καθείς για την πάρτη του», η πεμπτουσία της άναρχης αγοράς, θεμελίωσε επίσης τη σύγχρονη Ελλάδα. Κοινή τους δε ρίζα είναι το εκκωφαντικό «εγώ», απόλυτο, τυφλό, χωρίς όρια και πυθμένα, έτοιμο να καταβροχθίσει τα πάντα γύρω του. Το βλέπουμε στην απαξίωση δημόσιων χώρων και περιουσίας, στην οδική συμπεριφορά, στο οικιστικό κακούργημα της Αθήνας, στην έλλειψη αρχής και συνέπειας στα κοινά. Μεθοδικοί και πειθαρχημένοι, οι Ευρωπαίοι κράτησαν τα προσχήματα ως κληρονόμοι του Διαφωτισμού ενόσω ο τυφλοπόντικας της αγοράς υπέσκαπτε την κοινωνική τους συνοχή εισβάλλοντας στην υγεία, την εκπαίδευση, τις δημόσιες μεταφορές κλπ. Σήμερα που οι δομές τους καταρρέουν (όπως ακριβώς το δημοτικό κτίριο στην Κολωνία) μπορούν επιτέλους να προσεγγίσουν το Ελληνικό αδιέξοδο. Η ίδια χώρα που εισήγαγε το φως της σκέψης στην Ευρωπαϊκή ήπειρο γίνεται τώρα σπίθα για το βραχυκύκλωμά της. (Τί άλλο σημαίνει ο χαρακτηρισμός «αδύναμος κρίκος» της Ευρωζώνης;) Μια τροχιά δυόμιση χιλιετιών κλείνει επιτέλους.

Υπάρχει διέξοδος; Καμία απολύτως στις παρούσες συνθήκες. Τόσο οι προτάσεις όσο και οι προτείνοντες συνιστούν μέρος της κρίσης. Γιάπηδες οικονομολόγοι, καθηγητές που τα αρπάζουν ως σύμβουλοι επιχειρήσεων, τραπεζίτες γαλουχημένοι σε ένα οικονομικό Πτολεμαϊσμό, όλοι τους μοχθούν για να καλλωπίσουν το παραμορφωμένο πτώμα, τη δοξασία ότι οι αγορές είναι εκ φύσεως τέλειες και τείνουν σχεδόν μαγικά προς την ισορροπία. Εδώ ο ίδιος ο Γκρήνσπαν, άλλοτε θεός της Αμερικανικής οικονομίας, δημόσια αποκαθήλωσε την ιδεοληψία του, κι εμείς εξακολουθούμε να εμπιστευόμαστε τους αρχιτέκτονες της κρίσης. Μπορεί ο εθισμένος να απεξαρτήσει τον βρισκόμενο υπό εθισμό; Λύνεται γόρδιος δεσμός εκ των έσω;

Έξοδος από την κρίση, επιπλέον, είναι αδύνατη στην παρούσα πολιτική συγκυρία. Η παραμονή της κυβέρνησης Καραμανλή στο πηδάλιο της χώρας εξυπηρετεί σήμερα μόνον τους υποστηρικτές της ευθανασίας. Ειλικρινά δεν ξέρουμε αν ο πρωθυπουργός πρόδωσε την γενιά του ή απλώς επιβεβαίωσε την ανικανότητά της να διαχειριστεί τα κοινά. Γεγονός είναι ότι, επί των ημερών του, το έλλειμμα εμπιστοσύνης στην Πολιτεία αγγίζει τα όρια εθνικής συμφοράς. Η αντιστροφή πέντε χρόνων ηγετικού αναχωρητισμού θα απαιτούσε αλλαγές τέτοιας σφοδρότητας που ούτε ο χαρακτήρας ούτε η πολιτική ιστορία του Κώστα Καραμανλή μάς υποσχόνται. Η Νέα Δημοκρατία αποδείχτηκε ανέτοιμη για να κυβερνήσει την Ελλάδα. Το ότι υπήρξε και ανέντιμη είναι ασυγχώρετο.

Το Νέο ΠΑΣΟΚ υπόσχεται αλλαγή πλεύσης, αδυνατεί όμως να κατονομάσει τον τελικό προορισμό. Καμιά μεταφορά πτώματος σε άλλο γραφείο κηδειών δεν βελτίωσε την υπαρξιακή του κατάσταση. Ο νεκρός, το απολιθωμένο Κράτος δηλαδή, πρέπει να ενταφιαστεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει την ιστορική ευκαιρία να απορρίψει το ρόλο του ταριχευτή και να πυρπολήσει το ίδιο όχημα που θα τον φέρει στην εξουσία. Θα το πράξει;

Προσωπικά θορυβούμαστε που όλοι οι υποψήφιοι διάδοχοι του Καραμανλή έχουν θητεύσει στο ΥΠΕΞ, μια κυβερνητική κάντιλακ με χλιδάτο προϋπολογισμό και μυστικά κονδύλια, πολλά χαμόγελα και φωτογραφίες αλλά λίγο πολιτικό κόστος, τεράστιο παρασκήνιο και συνήθως ρηχά αποτελέσματα. Ένας πρωθυπουργός βιτρίνας και δημοσίων σχέσεων είναι το λιγότερο που χρειάζεται ο τόπος. Το 2009 είναι έτος αποκάλυψης γιατί αποκαλύπτει τη γύμνια της παγκόσμιας μεταπολεμικής τάξης. Η διπλωματία και η πολιτική των σαλονιών δεν είναι απάντηση στη σηψαιμία του δημόσιου βίου.

Η κατάρρευση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με γενναίες δράσεις σε τέσσερις άξονες:

1) Πολιτειακή οργάνωση. Το ευρωπαϊκό μοντέλο του αστικού, κεντρικά οργανωμένου κράτους ελάχιστα και βραχέα λειτούργησε στην Ελλάδα. Το μεν λεκανοπέδιο κατάντησε τσιμεντωμένο αιδοίο η δε χώρα μαράζωσε σε βαθμό που απειλεί την εθνική ασφάλεια. Ιστορικά και γεωγραφικά ο Ελλαδικός χώρος εξυπηρετήθηκε καλύτερα με το σύστημα κρατών πόλεων ή χαλαρής ομοσπονδίας κοινοτήτων. Αργά ή γρήγορα (με Καποδίστριες ή Βενιζέλους) θα αναγκαστούμε να υιοθετήσουμε ένα σχήμα που εκφράζει αυθεντικότερα το εθνικό ιδιόμορφο των Ελλήνων.

2) Εκκλησιαστική παρέμβαση. Με δεδομένη την απαξίωση του Κράτους, ο μόνος θεσμός πανελλαδικής εμβέλειας και υψηλής αποδοχής είναι η Εκκλησία της Ελλάδος. Σπάζοντας οργανωτικά δεσμά και βαριές, όντως, δογματικές αλυσίδες, οφείλει να αναδειχτεί σε Εκκλησία του Χριστού, δηλαδή παλλόμενο σώμα αγάπης, προσφοράς, και υπηρεσίας στον άνθρωπο. Γιατί η μόνη κατήχηση στον Χριστιανισμό είναι το πυράναμα της καρδιάς. Προσβλέπουμε στην άμεση και συνεχή δράση της για την υποστήριξη χιλιάδων δοκιμαζόμενων συμπολιτών μας, και στην θεραπευτική της ενεργοποίηση για τη συρραφή του κοινωνικού ιστού της χώρας.

3) Οικονομικός πλουραλισμός. Είναι σαφές ότι η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες, δεν μπορεί να αποπληρώσει το εξωτερικό της χρέος (το υπάρχον σύστημα σχεδιάστηκε άλλωστε προς όφελος των δανειστών). Αργά ή γρήγορα, και στα όρια της ανασύνθεσης της παγκόσμιας οικονομίας, θα υπάρξει διεθνής διακανονισμός του χρέους. Το αδυσώπητο μέχρι τότε ερώτημα είναι «πού θα βρούμε τα λεφτά;» και προϋποθέτει τον οικονομικό μονοθεϊσμό του νομισματικού συστήματος, με τράπεζες, δάνεια, επιτόκια κλπ. Στην Ελλάδα όμως, και όχι μόνο σε δύσκολα χρόνια, λειτούργησε το φυσικό σύστημα της ανταλλακτικής οικονομίας. Διότι αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι χαρτονομίσματα αλλά τροφή, ρούχα, σπίτι, εκπαίδευση κλπ. Η υιοθέτηση αυτού του συστήματος είναι όχι μόνο εφικτή (ακόμη και πανελλαδικά μέσω διαδικτύου) αλλά και επιβεβλημένη για την προστασία των χαμηλών εισοδημάτων από την κερδοσκοπία και τη φοροεπιδρομή.

4) Πάνω και πέρα απ’ όλα στέκει βεβαίως η ευθύνη του καθενός. Από την Σωκρατική αυτογνωσία μέχρι την Καστοριάδεια αυτοθέσμιση ο άνθρωπος είναι εν τέλει υπεύθυνος για τη μοίρα του. Δεν έχουμε αυταπάτες για τη μιζέρια, την απελπισία, το ξέσκισμα ψυχής που νυχθημερόν βιώνουν αναρίθμητοι συμπολίτες μας. Οι μέρες της αποκάλυψης είναι εφιαλτικές για πολλούς, γεμάτες φόβο και ανασφάλεια για ακόμα περισσότερους. Το μαρτύριο και η δοκιμασία όμως δεν είναι άγνωστα στον Έλληνα. (Από πού άλλωστε ξεφύτρωσαν οι Μεγάλοι της φυλής;) Όσο απύθμενο και χαοτικό είναι το «εγώ» του τόσο μεγαλύτερη η ευκαιρία για τη σφυρηλάτησή του σε ατσάλινη λεπίδα. Το εργαλείο εδώ είναι η αξιοπρέπεια, ο καθρέφτης της ψυχής στον άνθρωπο. Ο αξιοπρεπής αντιστέκεται στη διαφθορά, το έγκλημα, την εκμετάλλευση. Με όποιο κόστος και σε όποιο βαθμό χρειαστεί. Γιατί γνωρίζει ότι η αξιοπρέπεια είναι το μοναδικό του περιουσιακό στοιχείο που καμιά τράπεζα δεν μπορεί να κατασχέσει, κανένας ληστής να τού αποσπάσει, κανένας τρομοκράτης να τού στερήσει. Και γιατί υποψιάζεται ότι ούτε ο συμβιβασμένος θα αποφύγει τελικά τη φτώχεια και τον εξευτελισμό, τη σύλληψη και το θάνατο. Σε στιγμές σκότους και αποκάλυψης η αξιοπρέπεια είναι δαυλός και ρομφαία συνάμα.

Ελπίδα κι απελπισία εναλλάσσονται και τροφοδοτούν η μια την άλλη συχνά μέσα από μυστικά περάσματα. Η κραυγαλέα αδυναμία των κυβερνώντων να διαχειριστούν την καταρρέουσα μεταπολεμική τάξη αντισταθμίζεται από το δημιουργικό έργο χιλιάδων υπηρετών της ανθρωπότητας. Ακαδημαϊκοί όπως ο Τζέφρι Σακς και ο Στίγκλιτζ στο Κολούμπια, αστέρια της μουσικής σκηνής όπως ο Μπόνο, ντόπιοι στοχαστές σαν τον Ράμφο, μελλοντολόγοι κι εφευρέτες ελάχιστα γνωστοί στο ευρύ κοινό, δημιουργοί διαδικτυακών εγκυκλοπαιδειών, οργανωτές διεθνών εκστρατειών και απειράριθμοι εθελοντές, όλοι τους συμβάλλουν στο χτίσιμο ενός νέου κόσμου και την πραγμάτωση του οράματος των Ηνωμένων Εθνών. Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία υπάρχει παγκόσμια κοινή γνώμη που σταθερά διεκδικεί το δικαίωμα να καθορίζει το μέλλον του πλανήτη. Για πρώτη φορά ο απλός, ανώνυμος άνθρωπος έχει τα μέσα για να εκφράσει την πολιτική του βούληση.

Δεύτερο ελπιδοφόρο στοιχείο είναι η αποκάλυψη νέων μορφών ζωής. Έκπληκτοι οι επιστήμονες ανακαλύπτουν καινούργια είδη στα βάθη των ωκεανών και σε συνθήκες μέχρι πρόσφατα θεωρούμενες ως αντίξοες. Την ίδια στιγμή, ο αριθμός και η συχνότητα εμφάνισης αγνώστων ιπτάμενων αντικειμένων, αλλά και η δημοσιοποίηση κυβερνητικών αρχείων στην Αμερική και την Αγγλία, πείθει ότι η ύπαρξη εξωγήινης ζωής δεν είναι εφεύρημα του Χόλυγουντ. Δεν γνωρίζουμε αν τα διαστημόπλοια αυτά προέρχονται από το δικό μας σύστημα ή άλλες περιοχές του γαλαξία. Είναι όμως σαφές ότι η συνειδητή επαφή και συνεργασία με άλλα νοήμονα όντα υπόσχεται επιστημονική και τεχνολογική επανάσταση πέραν κάθε πρόβλεψης.

Η αποκάλυψη ορίζει ένα τέλος και μια αρχή, θάνατο και αναγέννηση. Η σημερινή κατάρρευση δεν είναι εξωγενής αλλά μορφοποίηση της παγκόσμιας απογοήτευσης για την πορεία του κόσμου μεταπολεμικά. Όλοι ξέρουμε ότι οι κοινωνικές δομές μας είναι απονεκρωμένες, δεν αντιμετωπίζουν ανάγκες, δεν λύνουν προβλήματα, δεν παράγουν πολιτισμό. Πολλοί ωστόσο αρνούνται την παραδοχή ότι ο θάνατος είναι προϋπόθεση για μια νέα ζωή. Νευρωτικά προσκολλημένοι σε τύπους, δόγματα, μανιέρες και ιδεολογίες, επιμένουν να πολεμούν το καινούργιο και την αλλαγή, να βάζουν «οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς».

Η ανάσταση του Χριστού είναι συνεχής υπενθύμιση για την αναγκαιότητα της θυσίας. Αν δεν θυσιάσουμε το παλιό, το φθαρτό, και το μολυσμένο, αν δεν απορρίψουμε τη διαφθορά, την εκμετάλλευση, τη γραφειοκρατία, δεν πρόκειται ποτέ να γευτούμε την ελευθερία. Ο αναστηθείς Χριστός μάς καλεί σε μια νέα ζωή, το άστρο της παρουσίας του μάς στέλνει μήνυμα ελπίδας από ψηλά, και η καρδιά μας διψά όσο ποτέ για αλλαγή, ειρήνη, αγάπη, και δημιουργία. Τί περιμένουμε λοιπόν για να περάσουμε στην απέναντι όχθη; Τί μάς εμποδίζει να εγκαταλείψουμε τον Τιτανικό της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων; Μόνον τα σάββανα του φόβου και της συνήθειας.

Stanford, California
14 Απριλίου 2009

Το πράσινο φως για να προχωρήσει άμεσα η Ελλάδα σε αναδιάρθρωση του χρέους της, πήρε η κυβέρνηση, αυτή τη φορά από τους… φίλους Αμερικανούς. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Γ. Παπακωνσταντίνου, στο περιθώριο της επίσκεψης στο ΔΝΤ συναντήθηκε με το Αμερικανό υπουργό Οικονομικών, Τ. Γκάιτνερ, και πήρε το «οκ» για την αναδιάρθρωση.

Οι δύο υπουργοί συζήτησαν τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η αναδιάρθρωση στην οικονομία των ΗΠΑ και σε εταιρείες που πιθανώς έχουν ελληνικά ομόλογα. Όπως διαπιστώθηκε, δεν θα υπάρξουν επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομία, γι’ αυτό τα αφεντικά από την Ουάσιγκτον άνοιξαν τις πόρτες της αναδιάρθρωσης στον Γ. Παπακωνσταντίνου.

Οπότε, με τη σύμφωνη γνώμη του Ομπάμα, τις πιέσεις των αγορών και την επίσημη από την Τρίτη, απόφαση της Γερμανίας να στηρίξει το σενάριο αυτό, μετά το Πάσχα θα υπάρξουν ραγδαίες εξελίξεις. Υπενθυμίζεται ότι για πρώτη φορά επίσημα αξιωματούχος της γερμανικής κυβέρνησης τάχθηκε υπέρ της αναδιάρθρωσης. Ο πρόεδρος της τεχνικής συμβουλευτικής επιτροπής του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Clemens Fuest, δήλωσε πως η αναδιάρθρωση του υπέρογκου ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη. “Πρέπει να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα. Περιμένω haircut“, δήλωσε ο οικονομολόγος, βασίζοντας την εκτίμησή του στο γεγονός ότι το ήμισυ των φορολογικών εσόδων της Ελλάδας πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την καταβολή τόκων.

Αλλά και ο πρόεδρος του Συνδέσμου των Γερμανικών Τραπεζών του Δημόσιου Τομέα,Christian Brand, δήλωσε ότι οι γερμανικές τράπεζες μπορούν να αντέξουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “ένα haircut (στο ελληνικό χρέος) δεν θα ήταν και το τέλος του κόσμου“.

Από την πλευρά των ΗΠΑ, η συνάντηση με τον Γκάιτνερ ήταν η συνέχεια της συνάντησης που έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα όπου πήγε ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Ο στόχος ήταν να πάρουν από την κυβέρνηση το «ναι» των αφεντικών, κάτι που πέτυχαν και επομένως η αναδιάρθρωση θα έλθει συντομότερα απ’ ότι περιμένουμε.

Στις δύσκολες ημέρες που περνά ο τόπος μας έχει τεράστια σημασία να γνωρίζουμε που βρισκόμαστε και τι ακριβώς θέλουμε.

Από την μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα είχαμε ένα κράτος το οποίο λειτουργούσε και εξακολουθεί να λειτουργεί εξοργιστικά δυσκίνητα, να είναι τρομερά σπάταλο, να έχει υπεράριθμο προσωπικό και να μην έχει αξιοκρατικές δημοκρατικές δομές, αλλά να λειτουργεί βάσει των κομματικών σκοπιμοτήτων, των συντεχνιών, των διαπλοκών με αποτέλεσμα να σπαταλά για την «λειτουργία του» πολύ περισσότερα χρήματα από όσα πλημμελώς εισπράττει.

Έτσι αντί το κράτος να είναι ο κυριότερος παράγων για την ανάπτυξη της χώρας, γίνεται στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο εμπόδιο λόγω των σαθρών δομών του, δημιουργώντας υπέρμετρη διαφθορά και διαπλοκή.

Αυτά είναι αποδεδειγμένα και βεβαιωμένα κατά γενική ομολογία.

Όταν λοιπόν σε μια κοινωνία έχουν δημιουργηθεί επιτακτικές ανάγκες επιβίωσής της, θα πρέπει να έχει πλέον σαφείς συνειδητούς στόχους και να μπορεί να βρει λύσεις για να μπορέσει να βγει από την κρίση.

Οι επιστημονικές αναλύσεις και οι φιλοσοφικές θεωρίες είναι χρήσιμες για την επίλυση του πολιτικοκοινωνικού προβλήματος της πατρίδος μας αλλά απαιτείται στα παραπάνω να προσθέσουμε και την κοινή λογική.

Τίθενται λοιπόν εύλογα ερωτήματα για το πως έγινε έτσι αυτό το κράτος, ποιες σκοπιμότητες και συντεχνίες συνέβαλαν, ποιοι παράγοντες το διαμόρφωσαν, γιατί δεν λειτούργησαν ποτέ οι δημοκρατικοί θεσμοί.

Άρα θα πρέπει να καταστεί σαφές σε όλους μας τι κράτος θέλουμε και πως μπορούμε να το φτιάξουμε αλλάζοντάς το.

Όταν δοθούν απαντήσεις σ΄αυτά τα ερωτήματα, ίσως βρούμε και τις λύσεις του προβλήματος.
Σήμερα όλοι θεωρούμε πως στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία. Αποδεδειγμένα όμως αντί για Δημοκρατία ( Δήμος-Κράτος ) έχουμε άκρατη κομματοκρατία ( κόμμα-Κράτος ). Τα κόμματα θα έπρεπε να είναι όργανα άσκησης υγιούς πολιτικής στο πλαίσιο μιας εύρυθμης λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος προς όφελος της πατρίδος και του Ελληνικού λαού.

Όμως μετετράπησαν σε συντεχνίες συμφερόντων και πεδία διαπλοκής που υποτάχτηκαν στους οικονομικά ισχυρούς παράγοντες του τόπου.

Μέσω δε νόμων που ψήφισαν, όπως η ασυλία βουλευτών και η μη απόδοση ευθύνης Υπουργών σε ανομήματά τους, κατοχύρωσαν την ατιμωρησία των παράνομων πράξεων που διαπράττουν συναλλασσόμενοι με αυτά τα συμφέροντα που βλάπτουν πολύ σοβαρά την υγεία της χώρας και του λαού της.

Απογύμνωσαν από κάθε πολιτική εξουσία τον Ανώτατο άρχοντα της χώρας, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που αντί να είναι θεματοφύλακας του Συντάγματος, είναι πλέον διακοσμητικό στοιχείο του πολιτεύματος και συνυπογράφει την κομματική αυθαιρεσία.

Τα κόμματα εξουσίας όταν γίνονται Κυβέρνηση επιβάλλουν Πρόεδρο Δημοκρατίας της αρεσκείας τους, όπως επίσης επιβάλλουν τα προεδρεία των Ανωτάτων δικαστηρίων, των σωμάτων Ασφαλείας και Ενόπλων δυνάμεων.

Επιβάλλουν κομματικούς εγκάθετους στον κρατικό μηχανισμό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Χειραγωγούν την τοπική αυτοδιοίκηση, τις Πανεπιστημιακές κοινότητες και το φοιτητικό κίνημα, τα συνδικαλιστικά σωματεία και τις ομοσπονδίες τους. Όλες δηλαδή οι μορφές συλλογικότητας συγκροτούνται από κομματικούς εκπροσώπους που αποβλέπουν στο κομματικό συμφέρον και στο προσωπικό όφελος, αδιαφορώντας εγκληματικά για την τεράστια ζημιά που προκαλούν στην πατρίδα μας και το λαό της.

Η σημερινή τραγική κατάσταση, ίσως η χειρότερη στην Ιστορία μας, που περνάει η Ελλάδα είναι απόρροια της αποκλειστικής ευθύνης των κομμάτων εξουσίας που συνειδητά οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή μέσω της διατήρησης αυτού του απερίγραπτου «τέρας-κράτος».

Προκειμένου λοιπόν η χώρα να ξεπεράσει την πτώχευσή της και πριν θρηνήσουμε απώλεια Ελληνικών εδαφών, θα πρέπει να αποφασισθεί η δημιουργία νέου Συντάγματος που είναι πλέον επιτακτική ανάγκη και ως πρώτη μεταρρύθμιση θα πρέπει να είναι ο διαχωρισμός των εξουσιών του κράτους από την ποδηγέτηση των κομμάτων.

Δηλαδή, να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με την αφαίρεση από τα κόμματα εξουσίας της κρατικής διαχείρισης που παράγει τις παράνομες πράξεις που εξαθλίωσαν την κοινωνία.

Από την άλλη πλευρά η μεταρρύθμιση αυτή με την απελευθέρωση και αποδέσμευση του κράτους από τα κόμματα-κυβερνήσεις θα σηματοδοτήσει την ανάπτυξη που τόσο πολύ θέλει η χώρα μας στις δύσκολες ημέρες της κοινωνίας μας.

Θα είναι ίσως η πιο ωφέλιμη ειρηνική επανάσταση που έγινε στην χώρα από το 1827, γιατί θεωρώ πως το πρόβλημα της χώρας δεν είναι κυρίως οικονομικό (επακόλουθο αποτέλεσμα) αλλά κοινωνικοπολιτικό.

Η χρεοκοπία μας είναι πρωτίστως θεσμική, πολιτική και πολιτιστική.

Επομένως με την ριζική αλλαγή της δομής λειτουργίας του κράτους, το κράτος και η κοινωνία θα αποκτήσουν τις δυνατότητες ανάπτυξης που θα οδηγήσουν την χώρα προς τα εμπρός.
  • Σε πόλεμο χαρακωμάτων και αντοχής είμαστε, μέχρι να δημιουργήσει η κοινωνία δυνάμεις και ενισχύσεις

Ορισμένοι ανυπόμονοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν την κοινωνική κατάσταση με λογιστικό τρόπο. Δηλαδή αφού η Αθήνα έχει 500.000 ανέργους αναρωτιούνται γιατί οι συγκεντρώσεις μαζεύουν μόνο 50.000 πολίτες.

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να περιμένουμε από μια κοινωνία με χρόνια ύπνωση και καταστολή να “ξυπνήσει” τόσο γρήγορα; Επειδή καταπιέζεται; Επειδή χάνει οικονομικά; Επειδή την λεηλατούν;

Δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα. Οι αιγύπτιοι της αρχαιότητας καταπιέζονταν για χιλιάδες χρόνια από τις κυρίαρχες τάξεις τους και δεν επαναστάτησαν ποτέ.

Ισως κάποιο εξαιρετικό γεγονός να οδηγήσει σε μια εξαιρετική αντίδραση, όπως στην κηδεία του Κωστή Παλαμά στην κατοχή. Αλλά εξαιρετικά γεγονότα δεν συμβαίνουν κάθε μέρα. Αλλά ακόμη και εξαιρετικά γεγονότα μπορεί να μην οδηγήσουν πουθενά. Εξαρτάται από χίλια δυο. Δείτε στην Κερατέα, 4 μήνες πόλεμο με τις δυνάμεις καταστολής είχαν οι άνθρωποι, το ήξερε όλη η ελλάδα, παρά την αποσιώπηση από τα ΜΜΕ, κι όμως δεν εξελίχθηκε σε κάτι ευρύτερο.

Το ότι σε μερικούς μήνες η ελληνική κοινωνία, με τα ΜΜΕ, κόμματα, συνδικάτα και όλον τον κυβερνητικό μηχανισμό απέναντί της, κατάφερε να θυμώσει τόσο πολύ και να μπει σε διαδικασία ζυμώσεων είναι ΗΔΗ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. Διότι η κοινωνία έχει αρχίσει πλέον και αντιλαμβάνεται το λάθος του εγώ έναντι του εμείς. Και τις παγίδες στις οποίες έπεσε. Και τώρα ψάχνει κατευθύνσεις. Και μέρα με τη μέρα αλλάζει…

Μεγάλη νίκη και κέρδος είναι επίσης πως η γνήσια δημοκρατία μπήκε στην δημόσια συζήτηση. Ναι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που το σύστημα διέφθειρε με τον πιο βίαιο τρόπο και τους κρατάει ακόμα σε πνευματική καταστολή άρχισαν, στο διαδίκτυο έστω, και συζητάνε για γνήσια και άμεση δημοκρατία. Που ένα χρόνο πριν ούτε που τους είχε περάσει από το μυαλό. Ούτε που τους είχε περάσει από το μυαλό.

Και έκαναν και δημόσια πρόσωπα όπως ο Καζάκης κι ο Μίκης κι ο Βιλιάρδος κι ο Δελαστικ και διάφορους άλλους να μιλάνε για γνήσια και άμεση δημοκρατία. Και άλλους πολλούς. Αρθρογράφους κλπ κλπ.

Για σκεφτείτε λίγο. Πότε αρχίσατε εσείς να συζητάτε για δημοκρατία αυτού του τύπου; Λίγο είναι αυτό;

Σε πόλεμο είμαστε. Οχι μεταφορικά. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Είμαστε σε καθημερινή μάχη αντοχής. Χαρακώματα σκάβουμε. Τώρα τα σκάβουμε. Τώρα που αλλάζουν οι συνειδήσεις. Οι συνειδήσεις των ελλήνων τώρα άρχισαν και γίνονται χαρακώματα. Και οι περισσότεροι νιώθουν ακόμη άοπλοι, μόνοι και φοβισμένοι. Ακάλυπτοι. Ακαθοδήγητοι.

Δεν γίνονται οι επιθέσεις έτσι απέναντι σε έναν εχθρό πάνοπλο.

Με την πρόταση αυτή, του να πάμε δηλαδή στην συγκέντρωση της ΓΣΕΕ της 11ης Μαίου και να μην φύγουμε, αλλά ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΚΕΙ, εγώ και άλλοι, όπως έγινε και στην προηγούμενη συγκέντρωση, σκεφτήκαμε να επιχειρήσουμε ακόμη μια φορά να μετρηθούμε πόσοι είμαστε, εμείς που πήραμε για τα καλά χαμπάρι τι γίνεται και κατά που πρέπει να πάμε. Και να δούμε τι ίσως μπορούμε να πετύχουμε και τώρα. Τώρα.

Γιατί σε έναν ή τρεις μήνες θα είμαστε σίγουρα περισσότεροι. Θα έρθουν να μας βρουν κι άλλοι, κι άλλοι…

Αν στο μεταξύ δεν μας προλάβει κάποια μεγάλη καταστροφή.

Θραξ ο Αναρμόδιος





Η δημοσιονομική κρίση που πλήττει τη χώρα επιβάλλει να γίνουν περικοπές δαπανών παντού. Χωρίς εξαιρέσεις. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν προτεραιότητες. Και ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι ο χώρος της υγείας πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή αυτών των προτεραιοτήτων.

Το έχει διακηρύξει ο πρωθυπουργός, το επαναλαμβάνουν οι υπουργοί. Ομως, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία επιδεινώνεται μέρα με την ημέρα.

Οι καταγγελίες για ελλείψεις υλικών έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Αλλού τελειώνουν τα χρήματα και δεν πληρώνονται εργαζόμενοι. Ενα επικίνδυνο αδιέξοδο πάει να δημιουργηθεί.

Πως αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την κατάσταση αυτή; Σχεδόν πάντα πυροσβεστικά και ποτέ προληπτικά. Δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία -το «Αρεταίειο» και το «Αιγινήτειο»- βρέθηκαν τις προάλλες ένα βήμα πριν από το κλείσιμο των εφημεριών, επειδή τα δύο συναρμόδια υπουργεία -Παιδείας και Υγείας- δεν χορήγησαν τις προβλεπόμενες πιστώσεις. Χρειάστηκε ειδική υπουργική σύσκεψη για να βρεθεί μια επείγουσα λύση και να λειτουργήσουν ομαλά τα νοσοκομεία…

Ηδη οι φαρμακοποιοί της Αττικής απειλούν εκ νέου ότι θα σταματήσουν την παροχή φαρμάκων στους ασφαλισμένους του Δημοσίου, επειδή ακόμη δεν έχουν πληρωθεί, παρά τις κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις που είχαν δώσει οι αρμόδιοι υπουργοί πριν από λίγες ημέρες, όταν το θέμα είχε και πάλι φτάσει στην κορύφωσή του.

Η εικόνα αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση πορεύεται με τη μέθοδο «βλέποντας και κάνοντας» και επιχειρεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα μόλις οξυνθούν στο έπακρο.

Επίσης, με επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς επιχειρεί να διαψεύσει ότι υπάρχουν συγκεκριμένα προβλήματα, όπως είναι ακόμη και η έλλειψη αναλώσιμων υλικών, που είναι απαραίτητα για την καθημερινή λειτουργία τους (την αντιμετώπιση χειρουργικών περιστατικών κ.λπ.).

Οι διαψεύσεις σκοπιμότητας μπορεί να διαρκούν μία ημέρα, αλλά το πρόβλημα είναι διαρκές. Ας διαβάσει ο κ. Λοβέρδος πώς περιγράφει αυτό το πρόβλημα μια διευθύντρια κλινικής του ΚΑΤ. Η οποία θέτει το ερώτημα αν θα ήθελε κάποιος κυβερνητικός παράγοντας να του ράψουν οι γιατροί το τραύμα του με ράμμα διαφορετικό από το κανονικό, λόγω έλλειψης. Θα ήταν, όντως, μια αξέχαστη εμπειρία και τότε ίσως συνειδητοποιούσε την οξύτητα του προβλήματος.

Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να πατάξει τη σπατάλη και τη διαφθορά στα δημόσια νοσοκομεία. Οχι να κάνει γενικές περικοπές παντού, που δυσκολεύουν την καθημερινή λειτουργία τους. Ο αρμόδιος υπουργός ας προγραμματίσει καλύτερα και ας είναι περισσότερο φειδωλός στις διαψεύσεις. Για να μην τον διαψεύδει η πραγματικότητα.

Πηγή



Υπάρχουν πολλές κατηγορίες εναντίον της Ελλάδας, αλλά όλες αυτές δικαιώνουν τον ελληνισμό! Η πατρίδα μας είναι ο χώρoς μιας ανοιχτής δομής. Λειτουργούμε διαχρονικά με τις πολιτείες ή με μια πολλαπλή δομή, όπως ήταν η Αυτοκρατορία του Μεγαλεξάνδρου ή η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Έχουμε μια αναρχική προσέγγιση της έννοιας του κράτους, διότι είμαστε ένας λαός με αξίες. Δεν βασίζουμε την οντότητά μας πάνω στις αρχές αλλά στις αξίες. Με άλλα λόγια, είμαστε τα παιδιά της Αντιγόνης κι όχι οι σκλάβοι του Κρέοντα.

Βέβαια αυτό μας προκαλεί προβλήματα, αλλά μόνο οι νεκροί δεν έχουν προβλήματα. Κι όπως δεν είμαστε όλοι στωικοί, πρέπει να πατήσουμε πάνω στις έννοιες της αντίστασης και της θυσίας για να μην γονατίσουμε.

Κι αν πολλοί ερμηνεύουν τις κινήσεις μας ως χαοτικές, είναι απλώς διότι δεν υπολογίζουν την χρονική πολυπλοκότητά μας και ότι έχουμε μάθει να ζούμε μακράν της ισορροπίας, διότι θέλουμε να δημιουργήσουμε όχι μόνο για μας αλλά και για τους άλλους, δηλαδή για την ανθρωπότητα.

Τότε πώς να διαχειριστούμε με άλλο τρόπο τα προβλήματά μας; Ξέρουμε όλοι ότι οι αρχές μας είναι αυθαίρετες κάθε φορά που απέκτησαν δύναμη μετατράπηκαν σε δικτατορίες, οι οποίες καταπάτησαν τα δικαιώματα του λαού μας. Κατά συνέπεια, είναι ορθολογικό να είμαστε επιφυλακτικοί προς αυτές τις τάσεις της κανονικοποίησης για το δήθεν κοινό όφελος.

Δεν είμαστε συντηρητικοί, διότι είμαστε παραδοσιακοί κι όταν δεν είμαστε ούτε αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είμαστε ένας παλιός λαός με όλη τη σημασία της έννοιας. Δίνουμε μεγάλη σημασία στους ανθρώπους μας, διότι ξέρουμε ότι είμαστε λίγοι και σπάνιοι.

Δεν έχουμε τη δυνατότητα να σπαταλήσουμε ανθρωπιά. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποί μας είναι η γη μας και με τη διασπορά μας ζούμε βιωματικά την έννοια της ελεύθερης δομής, η οποία είναι de facto και de jure ανεξάρτητη από τη λεγόμενη κρατική μας οντότητα.

Είμαστε συνειδητοποιημένοι με την ιδέα ότι το κράτος έχει ανάγκη από το λαό και όχι το αντίθετο, αλλιώς δημιουργείται μια δημόσια εξάρτηση που συνεχίζεται και μετά τη σύνταξη έως την απελευθέρωση του θανάτου.

Στο κάτω κάτω της γραφής, ακόμα και το σύνθημα της επανάστασης δεν αφορά στο κράτος αλλά στην ελευθερία και τον θάνατο. Μόλις σκεφτόμαστε κρατικά, αναπαράγουμε τα νοητικά σχήματα του συστήματος, το οποίο έχει υπόσταση μόνο όταν καταπατά ανθρώπους, για να εξασφαλίσει την εξουσία του πάνω στα ανώνυμα άτομα.

Κι όταν θυμόμαστε τον Προμηθέα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι τον έδεσαν πάνω στο βράχο του Καυκάσου, το Κράτος και η Βία. Διαχρονικά θέλουμε την ελευθερία της σκέψης μας μέσω της δράσης του φωτός και δεν σεβόμαστε τους θύτες, διότι αγαπάμε τα θύματα.

Ακόμα και η γενοκτονία μας δίδαξε το ίδιο σχήμα και αν δίνουμε τόσο λίγη σημασία στο παρόν είναι γιατί ξέρουμε ότι είμαστε λαός του χρόνου και όχι του χώρου. Οι νεκροί μας και οι αγέννητοί μας καθορίζουν την ύπαρξή μας ως γέφυρες μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος.

Για όλους αυτούς τους λόγους δεν μπορεί να μας πλήξει μια τεχνητή κρίση, διότι ως λαός έχουμε ζήσει και πεθάνει με αμύθητες δυσκολίες.

Μας αρέσει να μαθαίνουμε και να ανακαλύπτουμε, και τα εμπόδια είναι μόνο για να τα ξεπεράσουμε.

Η ζωή μας δεν ήταν ποτέ εύκολη, δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα είναι, διότι δίνουμε αγώνα για όλα και για τις αξίες μας.

Την ώρα που φουντώνουν οι συζητήσεις και οι έσω-καθεστωτικές εντάσεις δυναμώνουν γύρω από την «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους»...και για το αν μας κάνει καλό ή κακό η συζήτηση …Το ραντεβού για την αναδιάρθρωση έχει κλειστεί για πριν από το τέλος του καλοκαιριού!

Το Μνημόνιο για την χώρα μας ήταν το στάδιο της προετοιμασίας το οποίο έδινε τον αναγκαίο χρόνο στους δανειστές μας να προετοιμαστούν, θωρακιστούν και να λύσουν όλες τις εσωτερικές λεπτομέρειες.

Δεν είναι τυχαία η δήλωση του ανώνυμου υπουργού μας (έμπιστος του ΓΑΠ) στην εφημερίδα Welt ο οποίος τονίζει ότι «θέλαμε να κάνουμε, από την αρχή, αναδιοργάνωση, αλλά μας είπαν να περιμένουμε να ..θωρακιστούν πρώτα η ΕΕ και η ΕΚΤ ,να πάρουμε, ή να δείξουμε ότι παίρνουμε, μέτρα και να περιμένουμε προφανώς την Ιρλανδία και την Πορτογαλία».

Την ίδια στιγμή το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερ, αποκαλύπτει ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν επιθυμεί μεν μια τέτοια εξέλιξη, αλλά υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της θεωρούν ότι αυτή είναι αναπόφευκτη και πως «η Ελλάδα δεν θα βγάλει το καλοκαίρι χωρίς αναδιάρθρωση»!

Σκληρή κριτική ασκούν επίσης στην Μέρκελ Γερμανοί οικονομολόγοι, ανάμεσα τους και ο επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής έκδοσης Financial Times, που υποστηρίζουν πως οι εμμονές της διόγκωσαν τα προβλήματα στις χρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

Χαρακτηριστικά τα όσα υποστηρίζει ο Τόμας Φρίκε, επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής έκδοσης F.T.: «Αν είχαμε απλώσει ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο το δίκτυ προστασίας και είχαμε εγγυηθεί ότι δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να πέσει, θα είχαμε εμποδίσει την κρίση να εξαπλωθεί έτσι ώστε να πρέπει τώρα οι Έλληνες να πληρώσουν τόσο υψηλούς τόκους».

Αντ΄ αυτού η καγκελάριος δίσταζε επί μήνες να δράσει, άλλοτε για λόγους εκλογικούς, άλλοτε για ηθικούς, οι αμαρτήσαντες θα έπρεπε να τιμωρηθούν, ήταν η θέση της.

Και έτσι φτάσαμε εδώ που φθάσαμε!!!

Οι απλοί καλοί άνθρωποι είναι που συγκροτούν την Πατρίδα. Και πρέπει να φεύγεις από την ιδρυματική ζωή του διαφθορείου της Αθήνα, να τους μιλάς, να τους ακούς, να φας, να πιεις μαζί τους, να τους αγγίξεις κι έτσι να σιγουρεύεσαι πως υπάρχει ελπίδα. Πρέπει να διασχίσεις τον απέραντο και πλούσιο κάμπο των Γιαννιτσών, να περάσεις από την Κρύα Βρύση και ν’ ανεβείς στην Έδεσσα, να δεις τις πλαγιές με τις ανθισμένες κερασιές, τους πυκνούς λόγγους που σκίζουν γάργαρα νερά. Πρέπει να πας στην Αριδαία κι ακόμη πιο ψηλά στα Λουτρά, εκεί στην πλαγιά του Καϊμακτσαλάν, να δεις μέρη πανέμορφα, ιαματικές πηγές που αναβλύζουν από τα σπλάχνα της γης, καταρράκτες κι άγρια φύση ολόγυρα από ένα ορεινό θέρετρο από τα λίγα στην Ευρώπη. Εκεί που ο Αλέξανδρος στρατολογούσε τραχείς πολεμιστές κι έφερνε γερά κοντάρια για τις σάρισες του, τις ίδιες που μετά από δέκα και βάλε χρόνια πόλεμο, αναπαύτηκαν με τους σταυρωτήρες τους καρφωμένους πέρα από τις όχθες του Ινδού. Κρανιά από την Αλμωπία στην γη του Πώρου και των πολεμικών ελεφάντων του.

Με τα υπνοκάναλα και τις λερές φυλλάδες των εργολάβων, με όλες αυτές τις κυρίες με το νεκρό τσιτωμένο μάγουλο και τον πανικό και την απαξίωση που πουλάνε, κοντεύουμε να ξεχάσουμε την αληθινή Ελλάδα, την δύναμη και την ομορφιά των ανθρώπων και των τόπων της.

Οι σκηνοθετημένες ειδήσεις τους με την υποβλητική μουσική από θρίλερ, οι χολερικές και καταστροφολογικές αναλύσεις, η προπαγανδιστική μισθοφορία τους, απέχουν έτη φωτός από τον Λαό μας, τις αξίες του, την Ιστορία του, τις αληθινές δυνατότητες του.

Κάτω από τις στιβάδες της δυσπιστίας και της απόγνωσης που σαν σιδερένια πέπλα άπλωσαν στις ψυχές των Ελλήνων οι μνημονιακοί σκιντζήδες του τουρίστα από την Μινεσότα, αυτοί που ξέσκισαν την χώρα και διπλασίασαν τα spreads, πάλλεται ακόμη η ρωμαλέα δύναμη του Έθνους.

Βλέπεις με συγκίνηση πόσο άμεσα και με πόση δίψα ανταποκρίνονται στον θετικό λόγο οι αληθινοί άνθρωποι του κόσμου της εργασίας, αρκεί να νοιώσουν ότι τα εννοείς όσα λες.

Δεν περιμένουν φρουφρού κι αρώματα, κολωνακιώτικες ευγένειες και φλώρικες αναλύσεις. Θέλουν σταράτες κουβέντες, με θετικό, αισιόδοξο πρόσημο. Θέλουν λόγο που να ακουμπά στην καρδιά τους, να συνεγείρει την φιλοτιμία και τον πατριωτισμό τους κι ύστερα ν’ ανεβαίνει στο μυαλό τους. Κι εκεί ριζώνει κι απλώνουν τεράστιους κλώνους η δύναμη κι η δημιουργία, σαν δρυς υπεραιωνόβιος. Και τότε το ηθικό γίνεται κίνητρο, το κίνητρο σκέψη κι η σκέψη κοφτερή πράξη.

Ηθικό θέλουν οι άνθρωποι, ενθάρρυνση και σαφείς πρακτικές προτάσεις, που να ‘χουν όμως ερείσματα και νομιμοποίηση στην συλλογική τους μνήμη, στα πατρώα σύμβολα και στις αρχαίες αρετές. Μόλις πεισθούν – και θα πεισθούν – θα γίνουν ορμητικό ποτάμι.

Αδέρφια, έχει εφεδρείες η Πατρίδα. Έχει πλούτο αμέτρητο, γιατί έχει καθαρά βλέμματα και δυνατά, καθαρά χέρια. Στην μόστρα είναι οι χειρότεροι, εδώ στον εθνικό απόπατο του κλεινού Άστεως, εκεί που κάθονται σταυροπόδι τα αποτριχωμένα φουλάρια και τα πούρα με το δαχτυλίδι σε χεράκια όλο τσάκισμα.

Οι καλύτεροι είναι αλλού. Παντού. Στον Πύργο και στο Άργος, στην Πέλλα και στην Βοιωτία, στα νησιά και την Θράκη. Στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης. Στην Διασπορά. Παντού. Είναι ο Παύλος και η Ελένη, η Κατερίνα και ο Λύσανδρος, ο Γιώργος, ο Γαρύφαλλος, ο Βασίλης, πλήθος αμέτρητο από αληθινούς Έλληνες.

Με πήγαν σ’ ένα λιβάδι μέσα σε πανέμορφα δάση, εκεί που ο Ζλάταν κρέμασε τον Άγρα και τον Μίγκα, που μπορούσε να φύγει αλλά δεν άφηνε τον Αρχηγό του. Ένας φίλος έβγαλε μια καινούργια Σημαία και την ανέβασε στον ιστό, δίπλα από την προτομή του εικοσιεπτάχρονου Ανθυπολοχαγού από τους Γαργαλιάνους. Άφησε και λίγα λουλούδια. Αστός ο Τέλλος, αληθινός, γιος εφέτη. Και πήγε εθελοντής μες το βούρκο και την ελονοσία, να πολεμά με τον γκρα και το μαχαίρι. Προδόθηκε και κέρδισε δυο μέτρα σχοινί και το θάνατο στον κλώνο μιας καρυδιάς.

Τι καταλαβαίνουν από αυτό οι παχιές καθεστωτικές μύγες πάνω στα σκατά της σώφρονος διαπλοκής; Ανακυκλωμένοι «προοδευτικοί» κι ενοχικοί νεοφιλεύθεροι «δεξιοί» ξύνουν αμήχανα το κεφάλι μπροστά σε τέτοια υπερβατική θυσία. Τι θα θυσίαζαν αυτοί για τον τόπο; Το ραντεβού για μανικούρ – πεντικιούρ, ίσως… Πάντως όχι το ραντεβού με τον Ελβετό τραπεζίτη τους.





Ένα εικονικό ποσό που θα κλειδώσει σε δύο εβδομάδες από κοινού με την τρόικα είναι τα 3 δισ. ευρώ νέων εισπρακτικών μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για το 2011.

Φωτογραφίζει την αδυναμία της κυβέρνησης να εισπράξει, να συγκρατήσει τη σπατάλη και να βγάλει άκρη με το κουβάρι των παλαιών ελλειμμάτων που διογκώνονται πλέον ανεξέλεγκτα. Το ποσό των 3 δισ. ευρώ είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό που δύο μήνες πριν είχε προβλέψει η τρόικα (1,74 δισ. ευρώ).

Κυβερνητικά στελέχη φοβούνται ότι σε λίγες ημέρες, όταν οι εκπρόσωποι της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ θα βρεθούν ξανά στην Αθήνα για την νέα αξιολόγηση, θα κριθεί και πάλι ανεπαρκές για καλύψει τις υστερήσεις σε έσοδα, τις υπερβάσεις δαπανών και τα νέα στοιχεία για το έλλειμμα του 2010.

Σήμερα, το υπουργείο Οικονομικών θα ανακοινώσει στοιχεία που θα δώσουν το πρώτο στίγμα. Η εκτέλεση προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο του 2010 είναι απογοητευτική. Τα προσωρινά στοιχεία είχαν δείξει τεράστια υστέρηση εσόδων 1,4 δισ. ευρώ περίπου, υπερβάσεις δαπανών και συγκράτηση του ελλείμματος με βασικό όχημα τα επενδυτικά κονδύλια.

- Αντί τα φορολογικά έσοδα να αυξηθούν κατά 8,6% που ήταν ο στόχος, μειώθηκαν κατά 8,1%. Επιβεβαίωσαν έτσι ότι τα μέτρα δεν αποδίδουν, αλλά και ότι η ύφεση (όπως εκτίμησε χθες και το ΚΕΠΕ) είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που επιμένει να υπολογίζει η κυβέρνηση.

- Οι δαπάνες -παρά τη στάση πληρωμών προμηθειών, συμβασιούχων, επιχειρηματιών που υπαγορεύει πλέον το μνημόνιο- αυξήθηκαν κατά 150 εκατ. ευρώ επιπλέον του στόχου τριμήνου, επιβεβαιώνοντας ότι η σπατάλη δεν έχει παταχθεί.

- Προσωρινή λύση έδωσε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων που έφερε στα ταμεία 600 εκατ. ευρώ παραπάνω έσοδα αλλά και διατέθηκαν κατά 1 δισ. ευρώ μικρότερες δαπάνες, οι οποίες όπως είναι φυσικό επιτείνουν την ασφυξία στην αγορά και την ύφεση.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η εικόνα δεν διαφοροποιείται σημαντικά τον Απρίλιο. Μάλιστα, πηγές του Γενικού Λογιστηρίου αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο νέας επιδείνωσης στο μέτωπο των δαπανών, αφού έπρεπε να γίνουν κάποιες πληρωμές που είχαν καθυστερήσει πολύ καιρό.

Εκφράζονται έτσι φόβοι ότι η τρόικα στην αρχή Μαΐου που θα έρθει ξανά στην Ελλάδα, θα ζητήσει από την κυβέρνηση πιο πολλά μέτρα για φέτος.

Ο... νέος λογαριασμός του 2011 θα κριθεί και από τις ανακοινώσεις της Eurostat που αναμένονται αμέσως μετά το Πάσχα στις 26 Απριλίου και πληροφορίες αναφέρουν ότι τοποθετούν το έλλειμμα του 2010 περί το 10,5% του ΑΕΠ από 9,4% που ήταν ο στόχος. Αυτό συνεπάγεται μία πρόσθετη «τρύπα» 2,5 δισ. ευρώ περίπου η οποία θα πρέπει να καλυφθεί φέτος.

Αρμόδια στελέχη αναφέρουν ότι κάποια από τα μέτρα που θα αποφασιστούν για να ενταχθούν στο μνημόνιο και στο δημοσιονομικό νομοσχέδιο περιγράφηκαν στο πακέτο των 26 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκε την προηγούμενη Παρασκευή, κάποια άλλα όμως όχι.

Με τη μάχη κατά της φοροδιαφυγής και της σπατάλης να μην αποτελεί πλέον αξιόπιστη πηγή περιορισμού των ελλειμμάτων -τουλάχιστο για φέτος- βασική δεξαμενή θεωρείται το ενιαίο μισθολόγιο που στόχος είναι να εφαρμοσθεί άμεσα.

Εκκρεμούν οι αποφάσεις για την τύχη κοινωνικών επιδομάτων, εξετάζεται γραμμή προς γραμμή του προϋπολογισμού κάθε πιθανή περικοπή λειτουργικών δαπανών (προβολής, τηλεπικοινωνιών κλπ) και προσωρινά μέτρα όπως νέα ρύθμιση για τα αυθαίρετα. Υπό εξέταση παραμένει και το ζήτημα των υψηλότερων συντελεστών ΦΠΑ και τελευταία λύση η εξίσωση φόρων στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Θα γίνει, ή δεν θα γίνει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους; Και αν γίνει, ποιά μορφή θα πάρει; Αυτά είναι τα ερωτήματα που απασχολούν ολοένα και περισσότερο τα μέσα ενημέρωσης, όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και του υπόλοιπου κόσμου.

Είναι φανερό πως η συζήτηση για την αναγκαιότητα ή μη μιας αναδιάρθρωσης έχει τεθεί πια στο τραπέζι ανοιχτά, όσο και αν η ελληνική κυβέρνηση και τα όργανα της ΕΕ επιθυμούν να την ξορκίσουν.

Όπως σημειώνει η Wall Street Journal σε κεντρικό της άρθρο της «κάτι που φάνταζε απίθανο τώρα φαίνεται όλο και πιο πιθανό και ένα μέλος της Ευρωζώνης, της δεύτερης οικονομίας του πλανήτη μάλλον θα οδηγηθεί σε χρεοκοπία»

Ο αρθρογράφος της εφημερίδας υπογραμμίζει πως, κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη, οι πολιτικοί της ΕΕ αρνούνταν να δούν τα πραγματικά δεδομένα, που μόνο ευοίωνα δεν ήταν, επιλέγοντας πάντα να σχεδιάζουν βάσει των πιο αισιόδοξων προβλέψεων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πιαστούν απροετοίμαστοι μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα που τώρα ξεπροβάλει.

Αλλά ακόμα και οι αγορές, που συνήθως είναι προσεκτικές στις επενδυτικές τους τοποθετήσεις, είχαν πειστεί από τη φερεγγυότητα του συνόλου των κρατών μελών της Ευρωζώνης, πιστεύοντας πως και οι εθνικές οικονομίες των χωρών στην περιφέρεια της Ευρωζώνης συνέκλιναν με αυτή της Γερμανίας, κάτι που μόλις το 2007 άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως δεν συνέβαινε.

Το ερώτημα που τίθεται από τον αρθρογράφο είναι τι στάση θα κρατήσουν οι αγορές σε μια οικονομία που αποδείχτηκε ανίκανη να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Η συνήθης πρακτική των κατόχων κρατικών ομολόγων σε περίπτωση απώλειας της αξίας των τίτλων τους μέσω «κουρεμάτων», είναι η τιμωρία των κακοπληρωτών με τη διατήρηση υψηλών spreads στις αγορές, κάτι που αναπόφευκτα καθιστά την προσπάθεια των δανειοληπτών να συμμαζέψουν τα δημοσιονομικά τους, έργο σχεδόν ακατόρθωτο.

Σύμφωνα με έκθεση του Royal Economic Society, όπου παρατίθενται συγκεντρωτικά στοιχεία για τις πτωχεύσεις κρατών από το 1970 μέχρι το 2007, ένα «κούρεμα» κρατικών ομολόγων της τάξης του 20% μεταφράζεται σε ένα κόστος δανεισμού αυξημένο κατά 1,7 μονάδες αμέσως μετά την αναδιάρθρωση, ενώ το κόστος δανεισμού παραμένει μισή μονάδα πάνω ακόμα και μετά την πάροδο μιας πενταετίας. Οπότε εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί τα υπέρογκα βάρη δανεισμού που θα έπρεπε να επωμιστεί το ελληνικό κράτος σε περίπτωση που γίνει πράξη ένα «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων 50-70% που έχει ακουστεί.

Ως προς την «έννοια» της τιμωρίας των κακοπληρωτών, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς εάν είναι κάτι που έχει μονόδρομη κατεύθυνση; Δηλαδή, καλώς να τιμωρηθεί αυτός που δεν ανταποκρίνεται στις οικονομικές του υποχρεώσεις, αλλά και αυτός που εσφαλμένα «στοιχημάτισε» σε μια χώρα δεν πρέπει να υποστεί τις συνέπειες της λάθος επιλογής του; Είναι μια παράμετρος που πρέπει να εξετάσει σοβαρά η Ευρωζώνη πριν αφήσει την Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση, επισημαίνει η Wall Street Journal.

Πηγή



Σε στρατηγική πολιτικού αιφνιδιασμού, με την ανακοίνωση ανασχηματισμού της Κυβέρνησης μετά την περίοδο του Πάσχα, φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να προχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου, προκειμένου να αλλάξει το κλίμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, και να κερδίσει χρόνο, ανακτώντας παράλληλα την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμάται ότι ο ανασχηματισμός αποτελεί πλέον μονόδρομο, προκειμένου να απορροφηθούν οι εσωκομματικοί κραδασμοί, να αλλάξει η ατζέντα της πολιτικής επικαιρότητας, που κυριαρχείται σήμερα από τα σενάρια περί αναδιάρθρωσης του χρέους, και να δοθεί η αίσθηση ενός νέου ξεκινήματος για την Κυβέρνηση, που θα συμπέσει με την έγκριση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Σταθερότητας, και την επιτάχυνση των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων τις οποίες ζητεί επιτακτικά η τρόικα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να καταρτίσει ένα σχήμα μάχης, που θα αντανακλά τις διαφορετικές τάσεις οι οποίες εκφράζονται αυτή τη στιγμή στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, περιλαμβάνοντας πιθανότατα και πολλά στελέχη της «εκσυγχρονιστικής πτέρυγας», που έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στους χειρισμούς του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Όπως είναι για παράδειγμα, η Βάσω Παπανδρέου και ο Γιώργος Φλωρίδης, ενώ θεωρείται πιθανή η αξιοποίηση και τεχνοκρατών που ανήκαν στον ευρύτερο πυρήνα των συνεργατών του Κώστα Σημίτη, από το 1996 ως το 2004, με έμφαση στα οικονομικά υπουργεία και τον τομέα της ανάπτυξης.

Συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου επισημαίνουν ότι ο ανασχηματισμός θα επιτρέψει στην Κυβέρνηση να κερδίσει πολιτικό χρόνο, και σε συνδυασμό με περιοδείες σε όλη τη χώρα, που θα ξεκινήσει ο Πρωθυπουργός, θα ενισχύσουν τη συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ, και θα του επιτρέψουν να βρεθεί σε καλύτερη θέση, ώστε να αντιμετωπίσει την πίεση που ασκεί η Αντιπολίτευση.