Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Απρ 2012

Του Γ. Τριάντη

Ο τιμωρητικός χαρακτήρας των επικείμενων εκλογών είναι ευεξήγητος και αναπόφευκτος: Η χειμαζόμενη κοινωνία –αποσταθεροποιημένη, φοβισμένη και ανασφαλής για το μέλλον– θέλει πρωτίστως να τιμωρήσει τα δύο κόμματα εξουσίας, τα οποία φέρουν ακέραιη την ευθύνη για το κατάντημα της χώρας.

Η έκφραση οργής, αποτυπωμένη και στη λαϊκή ετυμηγορία, συνιστά μια βαθύτατα πολιτική πράξη, η οποία μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική για τις εξελίξεις...

Η στήλη διατείνεται, δηλαδή, ότι οι εν γένει εκδηλώσεις λαϊκής οργής, καθώς και η πηγαία –διά ψήφου– τιμωρητική διάθεση δεν αποτελούν φαινόμενα εκτονωτικού χαρακτήρα, όπως απαξιωτικά σημειώνεται από ορισμένους, αλλά σημαίνονται από αμιγώς πολιτικά κριτήρια. Και κατά τούτο υποδηλώνουν μια γνήσια λαϊκή δυναμική, με ανατρεπτικό «εν δυνάμει». Με άλλα λόγια, οι εκλογές αυτές ενδέχεται να αποδειχθούν καταλύτης τόσο για τις εσωτερικές εξελίξεις όσο και για την πολιτική κινητικότητα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η πρώτη και κυριότερη επενέργεια αναμένεται να καταδειχθεί στο πεδίο των διεργασιών –του αναβρασμού, καλύτερα– που παρατηρούνται στα δύο κόμματα εξουσίας. Ένα εντυπωσιακά μικρό ποσοστό (αθροιστικά), πρώτον, θα δυσκολέψει ακόμη και τη συγκρότηση κυβερνήσεως συνεργασίας, δεύτερον, θα επιταχύνει εξελίξεις στο εσωτερικό τους και, τρίτον, θα ευνοήσει ποικίλες διεργασίες στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο. Δηλαδή, την περαιτέρω ενίσχυση μικρών σχηματισμών, τη δημιουργία νέων κομμάτων κτλ. Όμως, κατά κύριο λόγο η τιμωρητική ψήφος θα υπενθυμίσει την ανάγκη ριζικού αναπροσανατολισμού, νέας νοοτροπίας και διαφορετικής λειτουργίας των καθεστωτικών σχηματισμών.

Το «αίτημα» αυτό εισκομίζει ταυτόχρονα και την απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας για δραστικές αλλαγές και σε άλλους τομείς, που αφορούν τη συμπεριφορά των δύο κομμάτων. Δηλαδή, την απεξάρτησή τους από τα ποικιλώνυμα κέντρα εξουσίας, ξένα και ημέτερα (μίντια, πρεσβείες κ.λπ.), και, προπάντων, τη σοβαρή ενασχόλησή τους με το μείζον πρόβλημα της χώρας: τη μελέτη και συγκρότηση υπεύθυνης και σοβαρής πρότασης για το μέλλον της Ελλάδος και την προοπτική της για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Εύλογη η παρατήρηση: πώς είναι δυνατόν να υπάρξει ριζική αλλαγή νοοτροπίας και αναπροσανατολισμός των δύο «μεγάλων» κομμάτων, όταν σε αυτά κυριαρχούν εν πολλοίς οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες ομάδες, τα ίδια στελέχη που έφεραν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση; Όντως, εδώ δύσκολα μπορεί να ισχύσει το γνωστόν «ο τρώσας και ιάσεται». Δηλαδή είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να επουλώσουν τις πληγές εκείνοι που τις προκάλεσαν. Όμως υπεισέρχεται το ανατρεπτικό «εν δυνάμει» των επικείμενων εκλογών, στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω. Ενδεχόμενες σεισμικές δονήσεις μεγάλης έντασης θα προκαλέσουν τέτοιους τριγμούς και ανακατατάξεις, ώστε θα είναι αδύνατον να χαλιναγωγηθούν οι εξελίξεις από τις κυρίαρχες σήμερα ηγετικές ομάδες. Ένα κύμα εσωτερικής ανυπακοής θα σαρώσει τις προσπάθειες να διατηρηθούν οι ίδιες δομές και ο κλασικός τρόπος συμπεριφοράς. Η ανυπακοή αυτή θα έχει πίσω της τη λαϊκή υποστήριξη –νωπή, μάλιστα, από την ετυμηγορία– και κατά τούτο θα υψωθεί ακαταμάχητη.

Δεν είναι βέβαιο, φυσικά, ότι αυτό θα επισυμβεί. Όμως, η τιμωρητική κάλπη δημιουργεί τις απαραίτητες προς τούτο προϋποθέσεις, έστω κι αν στο μυαλό και στη συνείδηση των ψηφοφόρων δεν εμπεριέχονται αποσαφηνισμένες προτάσεις, αλλά γενικού –πλην καθοριστικού– χαρακτήρα αιτήματα και επιδιώξεις. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι ίσως για πρώτη φορά μεταπολιτευτικώς –με εξαίρεση εκείνο το μυριόστομο αίτημα για «Αλλαγή»– οι ψηφοφόροι δεν θα επιλέξουν κόμματα και πρόσωπα με συντεχνιακά κριτήρια και ιδιοτελή κίνητρα. Διότι γνωρίζουν ότι η πολιτική ομογενοποίηση των δύο μεγάλων σχηματισμών, καθώς και η δέσμευσή τους για υλοποίηση συγκεκριμένης πολιτικής δεν αφήνουν περιθώριο για ωφελιμιστικού τύπου προσδοκίες. Επομένως, με διαφορετικά από το παρελθόν αιτήματα και με άλλες επιδιώξεις θα προσέλθουν στην κάλπη.

Μέχρι στιγμής –όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις– η οργή της κοινής γνώμης και η διαφαινόμενη πρόθεσή της να μην επιτρέψει στα δύο κόμματα εξουσίας να ορίζουν αυθαιρέτως και κατά το δοκούν τις τύχες της χώρας διευκόλυναν την αποδέσμευση στελεχών και δυνάμεων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων σχηματισμών. Χαρακτηρίστηκαν –και είναι– κόμματα διαμαρτυρίας, τα οποία φέρουν εγγενώς και ένα προφανές αρνητικό στοιχείο. Το γεγονός ότι συγκροτούνται από στελέχη τα οποία υπηρέτησαν επί χρόνια, από καίριες θέσεις, την καταστροφική πολιτική των δύο μεγάλων. Επομένως, λένε ευλόγως οι ενιστάμενοι και οι δύσπιστοι, ισχύει και για τους νεοπαγείς σχηματισμούς ό,τι και για τα δύο παλιά κόμματα. Ότι δεν είναι δυνατόν να ισχύσει, όπως είπαμε, το «ο τρώσας και ιάσεται».

Όμως υπάρχει κάτι που διαφεύγει της προσοχής εκείνων που ενίστανται ή δυσπιστούν απέναντι στα νέα κομματικά μορφώματα (Ανεξάρτητοι Έλληνες, Κοινωνική Συμφωνία). Οι σχηματισμοί αυτοί, έστω κι αν δεν αποδειχθούν μακράς πνοής, εμπεριέχουν το γόνιμο στοιχείο της ώσμωσης. Δηλαδή, οι πρωταγωνιστές τους αποδεικνύουν εμπράκτως ότι εκφεύγουν των κομματικών και ιδεολογικών στεγανών στα οποία είχαν συνηθίσει να κινούνται, παρουσιάζονται ανοιχτοί σε γόνιμες επιρροές ακόμη και από χώρους εκ διαμέτρου αντίθετους και διευκολύνουν την ιδεολογική κινητικότητα, χωρίς να απαξιώνουν ή να περιφρονούν τους ιδεολογικούς προσδιορισμούς μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Πρόκειται για μια αξιοπρόσεκτη δυναμική, η οποία σαρκώνεται λόγω των τραγικών εξελίξεων στη χώρα κατά τα δύο τελευταία έτη και ενισχύεται εξαιτίας του ότι η κατάσταση επιδεινώνεται.

Ασφαλώς, ούτε τα κόμματα διαμαρτυρίας ούτε οι γνωστοί σχηματισμοί της Αριστεράς δύνανται να διαμορφώσουν ένα εντελώς νέο τοπίο, όσο κι αν ενισχυθούν εκλογικά, αν δεν ισχύσει και γι' αυτά εκείνο που αφορά τους δύο «μεγάλους»: η μελέτη και συγκρότηση υπεύθυνης και σοβαρής πρότασης για τη χώρα. Πρόταση που δεν αφορά τις επικείμενες εκλογές, αλλά την προοπτική της Ελλάδος για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

"Αρκεί να μην "ξεθωριάσουμε"..."

Του Ησαΐα Κωνσταντινίδη,
διδάκτορα φιλοσοφίας


Ο ελληνικός εθνικισμός, από την ίδρυση κιόλας του νεοελληνικού κράτους, οραματιζόταν την επανασύσταση μια μέρα των ημερών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία θα ξανάδινε πλανητική διάσταση στον Ελληνισμό. Το θέμα αυτό συνδυάστηκε αργότερα με τις γενικότερες εξελίξεις στην περιοχή μας, ειδικότερα δε με την κατάσταση που επικρατούσε στην Τουρκία, στην κατοχή της οποίας παρέμειναν τόσο η ιερή γη της Ιωνίας, όσο και η άλλοτε ένδοξη πρωτεύουσα του Ελληνισμού, η Κωνσταντινούπολη.

Για την επανίδρυση του Βυζαντίου έχουν γίνει γνωστές πολλές ρήσεις διαφόρων μεγάλων μορφών της ελληνορθόδοξης πίστης μας. Όλες δε αυτές συμφωνούν στο ότι κάποιο χρυσαφένιο ξημέρωμα η Κωνσταντινούπολη θα γίνει και πάλι η πρωτεύουσα της Ελλάδας. Η δε αυτοκρατορία του αιγαιακού χώρου, που θα εγκαθιδρυθεί στις δύο όχθες του Αρχιπελάγους, θα σημάνει την επανεμφάνιση του πανελληνισμού ως κυρίαρχης δύναμης στον Διάμεσο Χώρο του κόσμου! Και όλα αυτά, βέβαια, γεμίζουν με δύναμη κάθε πραγματικό Έλληνα και Ελληνίδα.

Να τι είπε ο Γέροντας Παΐσιος σχετικά με την αναμενόμενη αναγέννηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας:

"Το Βυζάντιο γέννησε το Άγιον Όρος. Σήμερα, θα μπορούσε το Άγιον Όρος να ξαναγεννήσει το Βυζάντιο, αρκεί να μην "ξεθωριάσουμε". Βλέπετε, σήμερα οι άνθρωποι έχουν απογοητευτεί από τα πάντα, και αναζητούν κάτι που να αξίζει. Είναι πολύ εύκολο. Αρκεί να μην "ξεθωριάσουμε"…

Πράγματι, ένα μεγάλο όραμα, το όραμα της αναδημιουργίας μιας αυτοκρατορίας ελληνικής, που να δεσπόζει στην περιοχή μας - κάτι που δεν είναι καθόλου ουτοπία για τους γνωρίζοντες - μπορεί να ξαναβγάλει τον Νεοέλληνα από τη μιζέρια και την κατάθλιψη, όπου τον έριξαν οι νεοεποχίτικες επιδράσεις, και να του προσδώσει εκ νέου νόημα στη δύσκολη ζωή του, να τον ξανακάνει από "Γραικύλο" Έλληνα!

Παραθέτουμε εδώ, επίσης, τα παρακάτω λεγόμενα από τον Παΐσιο, τα οποία αφορούν τα μέλλοντα να συμβούν στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι της ευρύτερης περιοχής μας και στην δημιουργία εκ νέου του Βυζαντίου:

"Η φωτιά που άναψε στα Βαλκάνια θα επεκταθεί. Η σημερινή [τότε κομμουνιστική] ρωσική ηγεσία θα ανατραπεί και οι ορθόδοξοι λαοί των Βαλκανίων θα συγκρουστούν με τους νατοϊκούς στο έδαφος της Τουρκίας, η οποία θα εξαφανιστεί από τον χάρτη. Η Κύπρος θα δεχθεί προσωρινό ράπισμα από τους Τούρκους. Μέσα, όμως, από τη Γενική Σύρραξη θα ξαναγεννηθεί το Βυζάντιο!

Τα πάντα διοικούνται από τον Θείο Λόγο. Δεν τα διοικούν οι Αμερικανοί, ούτε οι Εβραίοι. Αυτοί επικρατούν μια φορά, διότι το επιτρέπει ο Θεός για να παιδεύει τους δικούς του. Ο παλαιός Ισραήλ, οι παλαιοί ευσεβείς, που ήταν Εβραίοι, εκπαιδεύτηκαν επτάκις. Και εβδομήκοντα χρόνια ήσαν αιχμάλωτοι στους Χαλδαίους, τους σημερινούς Πέρσες. Μόλις τελείωσε ο κανόνας τους επανήλθαν. Ήταν μια παιδεία, ένα ράπισμα για να τους ξυπνήσει ο Θεός. Αυτοί, οι Εβραίοι, ήταν ο παλαιός Ισραήλ.


Σήμερα ο νέος Ισραήλ είμαστε εμείς! Η δική μας παιδεία, όμως, είναι εβδομηκοντάκις επτά και όχι επτάκις, διότι εμείς είχαμε τη γνώση. Το εβδομηκοντάκις επτά, που είναι η αιχμαλωσία μας (το 1453, με την άλωση της Κωνσταντινούπολης) από το Ισλάμ, τώρα ακριβώς τελειώνει. Αυτός ήταν ο κανόνας του Θεού για τις αμαρτίες μας.


Ένα παρόμοιο είχε γίνει με τον ρωσικό λαό. Πριν 50 χρόνια, μαζί με τον Γέροντά μου, τον Ιωσήφ τον Έγκλειστο, συναντήσαμε ένα Ρώσο μοναχό, γέροντα. Για να τον ενισχύσουμε για τα δεινά του ρωσικού λαού και τη δοκιμασία των πιστών από τον κομμουνισμό, θελήσαμε να του δώσουμε θάρρος, λέγοντάς του λόγια παρηγοριάς. Αυτός, όμως, είπε:


"Δεν είναι τίποτα. Κανόνας είναι, που θα κρατήσει εβδομήντα χρόνια".


"Εσύ πώς το ξέρεις;" ρωτήσαμε.


Και η απάντησή του:


"Το 1917, όταν επικράτησε ο κομμουνισμός, ο χριστιανισμός εκηρύχθη εκτός νόμου και όποιος σκότωνε Χριστιανούς ήταν ήρωας. Οι Χριστιανοί πανικοβλήθηκαν και οι μεν πλούσιοι δραπέτευσαν προς την Ευρώπη, οι δε άλλοι έτρεχαν στους ναούς, ελπίζοντας ότι ο Θεός θα κάνει θαύμα για να τους σώσει. Σε ένα μεγάλο ναό, των Αγίων Αποστόλων, μπήκαν πέντε περίπου χιλιάδες Χριστιανοί, Οι μπολσεβίκοι, όταν τους βρήκαν, έβαλαν φωτιά στο ναό. Ένας από τους Χριστιανούς δεν πέθανε. Είχε κατορθώσει να ανέβει ψηλά στους τρούλους και έμενε δίπλα από ένα παράθυρο και ανέπνεε. Αυτός, λοιπόν, μου είπε ότι όταν ήρθε η ώρα που άρχισε ο κόσμος να πεθαίνει, τότε που κλαίγανε και φωνάζανε, παρουσιάστηκαν οι Δώδεκα Απόστολοι και τους είπαν ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν, διότι δεν το επιτρέπει ο Θεός. Είναι κανόνας για τις αμαρτίες μας, που θα κρατήσει 70 χρόνια".


Αυτά μας είπε ο Ρώσος μοναχός 50 χρόνια πριν. Το διάστημα που πέρασε από τότε, είχα σχεδόν ξεχάσει τα λόγια του. Όταν, όμως, έπεσε ο χάρτινος πύργος του "ανατολικού ευδαιμονισμού", τότε τα θυμήθηκα. Κάθησα και μέτρησα και είδα ότι ήταν ακριβώς εβδομήντα χρόνια.


Τώρα και ο δικός μας κανόνας των εβδομηκοντάκις επτά τελειώνει και θα επανέλθουν. Τώρα ο πνευματικός νόμος θα εφαρμοστεί ποικιλοτρόπως. Πρώτα θα παιδεύσει ο Θεός τους μεγάλους εχθρούς της Ορθοδοξίας, που είναι ο ισλαμισμός και ο καθολικισμός. Αυτοί που αμείλικτα χτυπούν την Ορθοδοξία τώρα θα εκλείψουν. Αυτοί που κατέστρεψαν τον βυζαντινό πολιτισμό δεν είναι οι Τούρκοι, αλλά οι Σταυροφόροι, οι Ευρωπαίοι, οι Καθολικοί, που ενίσχυσαν τους Τούρκους για να καταστρέψουν το Βυζάντιο. Τους απογόνους τους, λοιπόν, θα τους μαζέψει ο Θεός εκεί μέσα και θα σφαγούν εκεί. Εσείς είστε νεότεροι και θα το δείτε, αφού θα είστε εν ζωή. Τώρα θα γίνει η Μεγάλη Σύρραξη, ο Αρμαγεδδών! Αυτό που τώρα ξεκίνησε στα Βαλκάνια δεν θα σταματήσει.


Εκείνο που θα το εμποδίζει να απλωθεί θα είναι η διαιρεμένη ρωσική ηγεσία, η οποία πλευρίζει τους Αμερικανούς. Όμως, ο ρωσικός λαός θα τους ρίξει και οι χριστιανικοί λαοί των Βαλκανίων θα προελάσουν. Οι Ρώσοι θέλουν τώρα να βγουν στη Μεσόγειο. Αυτό θα είναι το ελατήριο. Όμως, δεν θα είναι αυτή η πραγματική αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός τους προσκαλεί ως όργανά Του. Κατεβαίνοντας αυτοί, θα σβήσουν και θα αφανίσουν την τούρκικη λαίλαπα μέσα σε μια εβδομάδα! Κι όταν κατέβουν οι φίλοι της Τουρκίας (οι απόγονοι δηλαδή των Σταυροφόρων), το ΝΑΤΟ, για να τη σώσουν, τότε θα γίνει η Μεγάλη Σύρραξη και θα σφαγούν.


Η Κύπρος θα δεχθεί ράπισμα από τους Τούρκους, αλλά θα είναι προσωρινό. Η Τουρκία θα σβήσει, και δεν θα υπάρχει ούτε μια σελίδα στην παγκόσμια ιστορία που να φέρνει στη μνήμη ότι υπήρξε αυτή η καταραμένη φυλή.


Αγαπώ πολύ την πατρίδα μου και λυπούμαι πολύ που σήμερα τα Ελληνόπουλα ντρέπονται να πούνε πως είναι Έλληνες. Η λέξη "Έλληνας" δεν αποδίδει φυλετισμό. Η λέξη "Έλληνας" αποτελεί φυλετισμό για κάθε άλλον πλην των Ελλήνων. Τώρα, όμως, δεν είμεθα Έλληνες. Είμεθα και Ρωμαίοι, είμεθα Βυζαντινοί, είμεθα Θεανθρωπιστές. Ανεβήκαμε πιο ψηλά.
Είναι κρίμα, γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος και αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα... Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα. Η Ελλάδα, για να σωθεί, πρέπει όλοι οι ηγέτες της, όπου και αν βρίσκονται, να πάνε εξορία. Να φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν. Σήμερα πουλήθηκαν όλα. Έχει κατορθώσει ο διεθνής σιωνισμός, με τα προγράμματα που κάνει εδώ και 180 χρόνια, να εφαρμόσει σήμερα τα σχέδιά του.

Σήμερα, όμως, που γονατίσαμε και δεν υπάρχει ελπίς, θα επέμβει ο Θεός των πατέρων μας για το αίμα των Μαρτύρων μας και τα λείψανα των Αγίων μας. Το αίμα το ελληνικό που χύθηκε για την Ορθοδοξία, εάν ενωθεί σήμερα, θα γίνει πλωτό ποτάμι, να πνίξει τους κανίβαλους που λέγονται "μεγάλοι". Όταν έγινε η πρώτη διάσπαση του ατόμου και κατασκευάστηκε η ατομική βόμβα, άκουσα ο ίδιος τον Αϊζενχάουερ να δηλώνει: "Σήμερα ευρισκόμεθα στα προπύλαια της ελληνικής μαθηματικής". Είπε την αλήθεια ο κανίβαλος!


Όσο για την κατάσταση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αυτή είναι προϊόν του Βατικανού. Είναι οι "ευλογίες" του Πάπα, του "μεγάλου Χριστιανού". Τα νοήματα όλων αυτών συλλαμβάνει ο διεθνής σιωνισμός, το διεθνές χρηματιστήριο που ονομάζεται Αμερική. Αμερική δεν υπάρχει! Οι σιωνιστές είναι η Αμερική… Αυτοί, λοιπόν, αφού λάβουν τα μηνύματα τα σατανικά, τα προωθούν στο Βατικανό, αυτό τα μετατρέπει σε σχέδια και στη συνέχεια καλεί το Ισλάμ να τα εφαρμόσει. Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούν σήμερα τα σατανικά σχέδια. Αυτοί κατόρθωσαν και αιχμαλώτισαν τους ηγέτες μας.


Οι ελπίδες μας είναι μόνο στο Θεό. Και εσείς να ζείτε χριστιανικά, γιατί σας λέω υπεύθυνα - και θα το δείτε - ότι δεν έχουμε μέρες. Αυτό που ανάβει τώρα στα Βαλκάνια θα συνεχιστεί. Αυτό θα είναι η αφετηρία μέσω της οποίας ο Θεός, με το δικό Του τρόπο, θα ελευθερώσει τους Χριστιανούς και θα τους υψώσει πάλι στη γραμμή τους. Και θα επανέλθει το Βυζάντιο. Και ξέρετε γιατί; Διότι οι Ευρωπαίοι λαοί θα ξαναενωθούν. Ποιός θα τους καθοδηγεί; Δεν κρατάει κανείς. Μόνο εμείς κρατάμε την Ορδόδοξη πίστη"!

Και φυσικά, όλα τα παραπάνω εκπληκτικά από τις μαρτυρίες ανθρώπων που άκουσαν τον Γέροντα Παΐσιο ταιριάζουν απόλυτα με τα όσα μας είναι γνωστά από την απόκρυφη γεωπολιτική. Πράγματι, ο πόλεμος που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην πρώην Γιουγκοσλαβία στην πραγματικότητα δεν τελείωσε ποτέ. Αντιθέτως, στις 24 Μαρτίου του 1999, με την έναρξη των βάρβαρων βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας, ξεκίνησε μακρύς και αιματηρός πόλεμος, που θα απολήξει σε αυτό που εκκλησιαστικά είναι γνωστό ως "συντέλεια των αιώνων" και θα στιγματίσει μια για πάντα την ανθρώπινη ιστορία. Είναι ο - κατά Πατροκοσμά - "γενικός πόλεμος", κατά Γέροντα Παΐσιο η "Μεγάλη Σύρραξη" ή αλλιώς ο Γ΄Παγκόσμιος Πόλεμος.


Από το βιβλίο του Ησαΐα Κωνσταντινίδη "Ο Γέροντας Παΐσιος και τα μελλούμενα να συμβούν". Κεφάλαιο 5ο.




Μήπως ο Χρήστος Παπουτσής πρέπει να οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη με την κατηγορία της παράβασης του καθήκοντος εχεμύθειας ή ακόμη και για εσχάτη προδοσία (Κατασκοπεία - Παραβίαση Μυστικών της Πολιτείας); Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, αφού ο κ. Παπουτσής παρέβη το νόμο, σε δύο περιπτώσεις.

Στην πρώτη περίπτωση διευκόλυνε την διαρροή των ονομάτων -σε ιδιώτη- όλου σχεδόν του προσωπικού της ΕΥΠ. Μαθαίνουμε, δε, πως η συγκεκριμένη ενέργεια έγινε προκειμένου να υλοποιηθεί συγκεκριμένη λογιστική εργασία.

Φυσικά, ο ν. 3649/2008 και τα άρθρα 14 και 17 που αφορούν την παράβαση καθήκοντος εχεμύθειας (δεν δημοσιεύονται πουθενά τα ονόματα του προσωπικού της ΕΥΠ ούτε σε ΦΕΚ), αλλά και τα άρθρα 146 και 148 του Π.Κ. είναι απολύτως σαφή σε όποιον παραβιάσει την σχετική νομοθεσία. Καθώς, σαφής και "αυτοματοποιημένη" θεωρείται και η επιβολή της ποινής, αφού στοιχειοθετείται "εσχάτη προδοσία"!

Ο κύριος Παπουτσής δεν γνώριζε το νόμο (ακόμη μία περίπτωση «αδιάβαστου» υπουργού της "Εθνοσωτήριας" κυβέρνησης του ΓΑΠ); Παρέβη εν γνώση του τα καθήκοντά του ως υπουργού Προστασίας του Πολίτη άρα και πολιτικού προϊσταμένου της ΕΥΠ ή μήπως παρασύρθηκε από συγκεκριμένη ομάδα συνδικαλιστών της ΕΥΠ, η οποία και «γνωμοδότησε» υπέρ της ανάληψης της συγκεκριμένης εργασίας από ιδιώτη;

Αναρωτιόμαστε επίσης, για την δυνατότητα της ίδιας της ΕΥΠ να υλοποιήσει την συγκεκριμένη εργασία. Εξ όσων γνωρίζουμε και με βάση τη νομοθεσία περί προσλήψεων στην ΕΥΠ, το σημερινό προσωπικό (ένα σημαντικό μέρος του) έχει ανώτατη πανεπιστημιακή μόρφωση ποικίλων εξειδικεύσεων πανεπιστημιακού επιπέδου κατευθύνσεων, προκειμένου να καλύπτονται ΟΛΕΣ οι ανάγκες που μπορούν να προκύψουν στην εν λόγω κρατική υπηρεσία, εξασφαλίζοντας έτσι την ανεξαρτησία και το απόρρητο των ενεργειών της. Άραγε, δεν υπάρχουν οικονομολόγοι (οικονομικού/λογιστικού περιεχομένου ήταν το έργο που ανέλαβε ο ιδιώτης) ικανοί να εργαστούν και να εξασφαλίσουν όχι μόνο την εξοικονόμηση χρημάτων για την ΕΥΠ, αλλά και την εξασφάλιση του απορρήτου του προσωπικού της;
Και αν για οποιοδήποτε λόγο η ΕΥΠ δεν ήθελε να εμπλακεί στην συγκεκριμένη υπόθεση γιατί δεν ανατέθηκε η συγκεκριμένη εργασία στο ΣΔΟΕ, τον καθ´ ύλην αρμόδιο φορέα;
Και γιατί ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου απαντά σε εντελώς άλλη γραμμή από αυτήν του Παπουτσή στην ερώτηση του Ιωάννη Κοραντή για το ίδιο θέμα κρατώντας προφανώς αποστάσεις από την απάντηση - τοποθέτηση του κ. Παπουτσή;

Γνωρίζει ο κύριος Παπουτσής πως έχει παραβεί το απόρρητο που αφορά το προσωπικό της ΕΥΠ και με αυτή του την ενέργεια έχει εκθέσει σε άγνωστο αριθμό και κατευθύνσεων κινδύνους, τόσο τους ίδιους τους υπαλλήλους της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, όσο και τις οικογένειές τους; Μήπως αγνοεί ο κ. Παπουτσής πως η (πιθανή) διαρροή των ονομάτων (έστω και ενός) υπαλλήλων της ΕΥΠ είναι δυνατό να ακυρώσει υφιστάμενες επιχειρήσεις (εντός ή εκτός της Ελλάδας) που πραγματοποιεί η συγκεκριμένη άκρως εθνικού ενδιαφέροντος υπηρεσία;

Τέλος, αναρωτιόμαστε, πως είναι δυνατόν να μην έχει παρέμβει ένας εισαγγελέας για να ασκήσει μία (έστω και) προκαταρκτική έρευνα για το συγκεκριμένο θέμα! Με σχετική του ερώτηση (Κοινοβουλευτική Ερώτηση 5272/1-2-2012 προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), ο κ. Ι. Κοραντής (βουλευτής Επικρατείας του ΛΑΟΣ) είχε θίξει το θέμα. Πέραν τούτου, κι ενώ υπήρξε απάντηση (από τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Παπαϊωάννου), δεν έγινε τίποτε απολύτως προς την διερεύνηση του συγκεκριμένου θέματος. Μαθαίνουμε πως σε άλλες περιπτώσεις, στις οποίες δεν υφίσταται καν λόγος ανακρίσεων και ερευνών, υπήρξε έντονο εισαγγελικό ενδιαφέρον προκειμένου (έστω και) να αποφευχθούν σκιές για πράξεις ή παραλείψεις συγκεκριμένων προσώπων. Ίσως, φυσικά, να αποτελεί και καθαρή σύμπτωση το γεγονός πως σε αυτές τις έρευνες της Δικαιοσύνης (όλως τυχαίως) ποτέ δεν γίνεται αναφορά σε πολιτικά πρόσωπα, τα οποία φέρονται να έχουν άμεση εμπλοκή και ευθύνη για αποφάσεις που σχετίζονται με την συγκεκριμένη κρατική υπηρεσία.

Στην δεύτερη περίπτωση στην προσπάθειά του να απαντήσει και πάλι σε ερώτηση του κυρίου Κοραντή για το θέμα των προσλήψεων στην ΕΥΠ και για να δικαιολογήσει τις κοτσάνες που ανέφερε στην ανακοίνωση του υπουργείου για το θέμα περί εξέτασης των υποψηφίων σε θέματα Κατασκοπείας, Αντικατασκοπείας και Ασφάλειας (που δεν διδάσκονται σε κανένα Ελληνικό Πανεπιστήμιο), ο Χ. Παπουτσής κατέθεσε στα Πρακτικά της Βουλής (και άρα δημόσιο έγγραφο πλέον) ανακοίνωση ομάδας συνδικαλιστών της υπηρεσίας με την οποίαν τον καλούσαν δήθεν, να "αλλάξει" τη σχετική περί προσλήψεων "νομοθεσία". Το κακό και το παράνομο είναι ότι στην ανακοίνωση υπάρχουν φαρδιά πλατιά τα ονόματα και οι υπογραφές των συνδικαλιστών - υπαλλήλων της υπηρεσίας. Εμείς επειδή θέλουμε να προστατεύσουμε τους υπαλλήλους της υπηρεσίας σε αντίθεση με τον πρώην πολιτικό τους προϊστάμενο Χ. Παπουτσή δεν αναρτούμε τα ονόματά τους από τη σχετική ανακοίνωση σεβόμενοι την ιδιότητα αλλά και βαρύτατο το έργο που έχουν αναλάβει διακινδυνεύοντας και τις ζωές τους.

Κατανοητή, φυσικά, είναι η προσπάθεια του κ. Παπουτσή να αντιμετωπίσει και να σχολιάσει την τοποθέτηση του κ. Κοραντή. Ακατανόητη είναι όμως η επιχειρηματολογία του, αφού κινήθηκε στο επίπεδο του "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε" ή "νά 'χαμε να λέγαμε", αφού η ερώτηση του κ. Κοραντή αφορούσε την συγκεκριμένη ανάληψη έργου από ιδιώτη και ο κ. Παπουτσής άρχισε να του αναφέρεται στους τρόπους πρόσληψης στην ΕΥΠ (ανύπαρκτοι κι αυτοί ή στην καλύτερη περίπτωση "ύποπτοι", αφού ο υπουργός αναφέρεται σε προσλήψεις ατόμων που έχουν ήδη εκπαιδευθεί στην κατασκοπεία χωρίς να υπάρχει παγκοσμίως ΚΑΝΕΝΑ πανεπιστήμιο και καμία σχολή που να "διδάσκει" κατασκόπους. Εκτός και εάν ο κ. Παπουτσής αναφέρεται σε προσλήψεις εν υπηρεσία κατασκόπων ξένων χωρών, προκειμένου να στελεχώσει την ΕΥΠ με το δυναμικό που ο ίδιος επιθυμεί...!), ενώ σε άλλη περίπτωση παρόμοιας ερώτησης του κ. Κοραντή περί προσλήψεως λαθρομεναστών ως πρακτόρων, ο κ. Παπουτσής έδωσε πραγματικό ρεσιτάλ θέτοντας επ' αμφιβόλω το επίπεδο κατανόησης -της σοβαρότητας κάλυψης των αναγκών μείζονος εθνικής ασφάλειας- εκ μέρους του).

Η περίπτωση του κ. Παπουτσή φαίνεται πως αποτελεί -δυστυχώς- τον κανόνα (υπάρχει και το "φαινόμενο"Χρυσοχοΐδη, με τις γνωστές του δηλώσεις που έχουν καταγραφεί στα Wikileaks...). Θα χαιρόμασταν πολύ, πράγματι, εάν ο ίδιος ο κ. Παπουτσής ζητούσε την διενέργεια έρευνας για το συγκεκριμένο θέμα που τον αφορά. Και θα χαιρόμασταν ακόμη περισσότερο εάν κατέθετε τους λόγους που τον οδήγησαν στην (άκρως επικίνδυνη για την λειτουργία όλων των υπαλλήλων της ΕΥΠ) παράδοση του συγκεκριμένου έργου σε ιδιώτη. Ακόμη και στην περίπτωση που «οδηγήθηκε» σε αυτή την απόφαση, θα ήταν άριστο και ηθικότατο εκ μέρους του να καταθέσει ποιοί εν υπηρεσία υπάλληλοι της ΕΥΠ και με ποιά αιτιολογία εισηγήθηκαν θετικά, αγνοώντας επιδεικτικά την (έστω και) πιθανότητα διαρροής προσωπικών στοιχείων μέρους ή ολόκληρου του εν ενεργεία υπηρεσιακού δυναμικού της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.


«Τι χρωστάμε στον ελληνικό λαό; Συμπόνια, αλληλεγγύη και υποστήριξη και μία συγνώμη επίσης, εάν κάνουμε εκστρατείες υπέρ του ευρώ. Ακριβώς στο κατώφλι μας στην Ευρώπη η χώρα που γέννησε την ήπειρο πληρώνει το τίμημα του πιο ηλίθιου οικονομικού πειράματος στη σύγχρονη ιστορία» Amol Rajan
Εφημερίδα «Independent»

Και σ’ αυτό το "ηλίθιο οικονομικό πείραμα στη σύγχρονη ιστορία", που βύθισε την Ελλάδα στο χάος και τους Έλληνες στην οικονομική εξαθλίωση και στην αβεβαιότητα, οι διεστραμμένοι ευρωτοκογλύφοι της νέας τάξης βρήκαν χωρίς καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια τους «συνεργάτες τους» για να επαληθευτεί το ρηθέν από τον ναζί Αλφρέδο Ρόζενμπεργκ: «Σε κάθε χώρα θα βρούμε ιδιοτελή καθάρματα για να συνεργαστούμε».


Πραγματοποιήθηκε προ ολίγων ημερών (6 Απριλίου) στο χωριό Λύκειο (κοντά στις Σάππες) ένα χάτιμ, μία τελετή δηλαδή ανάγνωσης μαθημάτων Κορανίου, μία από τις πολλές που διεξάγονται αυτόν τον καιρό στα μειονοτικά χωριά του νομού Ροδόπης, υπό την αιγίδα βεβαίως όχι της νόμιμης, αλλά της ψευτομουφτείας Κομοτηνής και με την παρουσία διαφόρων επιφανών τουρκοφρόνων της περιοχής. Στο συγκεκριμένο χάτιμ μετείχαν 18 παιδιά (όλα κορίτσια, μαθήτριες κάποιου Αχμέτ Μπαμπαεμίν) και παρίσταντο ο ψευτομουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερήφ, ο πρόεδρος της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» Κοράι Χασάν, ο πρόεδρος του κόμματος DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Ιλχάν Αχμέτ (και υποψήφιος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές με τη ΔΗ.ΣΥ. της Μητσοτάκαινας), ο βοηθός του ψευτομουφτή Φεχίμ Αχμέτ, ο επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού ¨Κοινωνικό Κίνημα¨ στον δήμο Αριανών Σααντετίν Σακίρ Χουσείν και ο πρόεδρος του «Συλλόγου Θρησκευτικών Λειτουργών Τζαμιών Δυτικής Θράκης» Μουσταφά Καραχουσείν.

Όπως μας πληροφορεί το περιοδικό «Ρόντοπ Ρουζγκαρί» «στην ομιλία που έκανε στην αρχή του προγράμματος ο Αχμέτ Μπαμπαεμίν ανέφερε πως τα μαθήματα Κορανίου είναι πιο οργανωμένα χάρη στην αιρετή μουφτεία Κομοτηνής και ευχαρίστησε για αυτό τον εκλεγμένο μουφτή Ιμπραήμ Σερήφ. Το πρόγραμμα συνεχίστηκε μετά με ποιήματα και ύμνους από την χορωδία των μαθημάτων Κορανίου. Στην αρχή του δεύτερου τμήματος της εκδήλωσης ο εκλεγμένος μουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερήφ στην ομιλία του, συνεχάρη τον δάσκαλο των μαθημάτων Κορανίου στο Λύκειο Αχμέτ Μπαμπαεμίν, τους μαθητές και τους γονείς τους για τις ωραίες τους εργασίες και επισήμανε τη σημασία της ανάγνωσης»…

Εμείς δεν θα προβούμε αυτή τη φορά σε σχόλια για τις περιοδείες όλων αυτών των «επισήμων» πρακτορίσκων της Άγκυρας οπουδήποτε πραγματοποιείται ακόμη και η πιο μικρή και ασήμαντη θρησκευτική ή πολιτιστική εκδήλωση. Ούτε καν για το πώς πληρώνεται αυτός ο κύριος Μπαμπαεμίν (αλλά και ο κάθε Μπαμπαεμίν - υπάρχουν πραγματικά εκατοντάδες τέτοιοι) και αν δηλώνει βεβαίως τα χρήματα που παίρνει. Πιο πολύ σάς αναφέρουμε αυτό το συμβάν, γιατί θέλουμε να σας δείξουμε τη φωτογραφία με αυτά τα 18 κακόμοιρα κοριτσάκια. Κοριτσάκια, που σαν μην έφτανε το ότι ούτως ή άλλως κυκλοφορούν καθημερινά ντυμένα σαν καρναβάλια – και μόνο ένας Θεός (άντε, ίσως και μερικοί παιδοψυχίατροι) ξέρει τι εφηβικά τραύματα μπορεί να εμφανίσουν – τα βλέπουμε εδώ σαν ακόμη πιο απίστευτους καρνάβαλους, βουτηγμένα στα χρώματα που επέλεξε ο ψευδομουφτής της Κομοτηνής. Τα χρώματα της τουρκικής σημαίας. Μια εικόνα που (για μια ακόμη φορά) αξίζει πραγματικά όσο χίλιες λέξεις…

Της Ζέζας Ζήκου

Όταν πάνω από το 90% των δανειστών σου τραπεζιτών ψήφισε την αποδοχή της χρεοκοπίας της χώρας μας και όταν η βαθιά ύφεση για πέμπτο συνεχή χρόνο έχει διαλύσει την οικονομία μας, φαντάζει μηδαμινό και τιποτένιο τώρα να προειδοποιούν

τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης να μην το παρακάνουν με τη λιτότητα. Χθες, λοιπόν, το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF) ζήτησε λιγότερη δημοσιονομική λιτότητα και περισσότερους διαθέσιμους κοινούς πόρους, ώστε να μπορέσει να ξεπεραστεί η κρίση του κρατικού χρέους στην Ευρωζώνη. Οτι έγιναν εγκλήματα, το ξέρουμε και το έχουμε γράψει εκατοντάδες φορές. Δεν λέμε, αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις (που δεν έγιναν), ίσως απαραίτητες και πολλές αλλαγές στο κράτος. Ομως, τα απανωτά φορολογικά χαράτσια και οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων στο όνομα δήθεν της δημοσιονομικής εξυγίανσης τσάκισαν τη χώρα.

Ο γενικός διευθυντής του IIF, Τσαρλς Νταλάρα, αυτός που ενορχήστρωσε την ύπουλη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (PSI), χαρίζοντας στις ξένες τράπεζες τα σαπάκια ελληνικά ομόλογα «εξυγιασθέντα» στο αγγλικό δίκαιο, τώρα φοβάται και προειδοποιεί, σε ό,τι αφορά τους διαθέσιμους κοινούς πόρους στην Ευρωζώνη, ότι αυτοί είναι ανεπαρκείς, «υπό το πρίσμα της αποφυγής εκδήλωσης νέας κρίσης, σε ένα ή περισσότερα μέλη της».

Πάντως, μάθαμε ότι η καταστροφή της χώρας μας θα κόστιζε στη διεθνή κοινότητα περισσότερο από τη «σωτηρία» της. Το ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για τις καταστροφικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει η άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας, σε περίπτωση κατά την οποία δεν πετύχει η αναδιάρθρωση του χρέους μας με το ιστορικό «κούρεμα», λειτούργησε σωτήρια όχι για μας, αλλά για το II. Το οποίο είχε προειδοποιήσει με εμπιστευτικό έγγραφο ότι, στην περίπτωση άτακτης χρεοκοπίας της Ελλάδας, το κόστος για την Ευρωζώνη θα ξεπερνούσε ακόμη και το αστρονομικό ποσό του 1 τρισ. ευρώ και ότι η Ιταλία μαζί με την Ισπανία θα καταλήξουν, και αυτές, στην αγκαλιά της τρόικας ζητώντας βοήθεια. Τουλάχιστον σε πρώτη φάση, αυτές οι δύο χώρες θα χρειάζονταν περίπου 350 δισ. ευρώ. Επίσης, μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε τεράστια προβλήματα και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, απειλώντας κατ’ επέκταση τη σταθερότητα σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά και ακόμη χειρότερα... οι εδώ πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη στην ιστορία διαγραφή κρατικού χρέους! Επιτυχία... Επιτυχία... Επιτυχία... ψελλίζουν εν χορώ! Εστησαν πάνω στα κοινωνικά ερείπια της Ελλάδας το πανούργο «εθελοντικό κούρεμα» που επινόησε η φράου Μέρκελ. Αν δεν ήταν τόσο τραγική η κρίση που βιώνουμε, θα ήταν αστεία, με μια αίσθηση μαύρου χιούμορ, η ικανοποίηση που εξέφρασε ο πρωθυπουργός και υπουργός των Οικονομικών για τη συμφωνία του PSI. Πώς, όμως, είναι δυνατόν, κάτι που πραγματοποιείται υπό καθεστώς εκβιασμού, να βαφτίζεται εθελοντικό; Ενώ τα νέα μέτρα λιτότητας και τα σενάρια Αρμαγεδδώνα τα έκρυψαν κάτω από το χαλί των καθωσπρέπει... αναλυτών.

Παρ’ όλες τις θριαμβολογίες για την επιτυχή έκβαση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, η επόμενη μέρα είναι «μαύρη» για τις ελληνικές τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία, τους 11.000 ιδιώτες κατόχους, τα πανεπιστήμια και τα νοσοκομεία, δηλαδή για όλους τους κατόχους των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Ποιος ο λόγος να αντιμετωπιστούν όλοι αυτοί που ήταν υποχρεωμένοι να δανείζουν το κράτος μας ως ίσα και όμοια με τους «τζάμπα» τραπεζίτες (ιδίως της Βόρειας Ευρώπης) και τα hedge funds που επέλεγαν να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα;

Οι «τρύπες» που άφησε το «κούρεμα» των ομολόγων στις ελληνικές τράπεζες θα ξεπεράσουν τα 26 δισ. ευρώ, ποσό που θα πρέπει να καλυφθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, καθώς κρίνεται η επιβίωσή τους. Είναι τόσο κρίσιμο το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και, προκειμένου να αποφευχθεί η πολιτική κριτική, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην το περάσει από τη Βουλή, αλλά να εγκριθεί με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που θα γίνει μόνο από το Υπουργικό Συμβούλιο και συγκεκριμένα με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, το ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής των ιδιωτών μετόχων στις επερχόμενες αυξήσεις κεφαλαίου, για την αποφυγή της άμεσης κρατικοποίησης, θα είναι τουλάχιστον 10%. Οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών ασκούν αφόρητες πιέσεις στην κυβέρνηση, ώστε να διασφαλίζονται μεν τα συμφέροντα του Δημοσίου, αλλά και να παρέχονται σαφή κίνητρα στους ιδιώτες μετόχους, που φτάνουν τις 700.000, για συμμετοχή στις αυξήσεις κεφαλαίου που θα διενεργηθούν. Με τον τρόπο αυτό, τα πιστωτικά ιδρύματα θα παραμείνουν στον έλεγχο του ιδιωτικού τομέα, με την προοπτική επιστροφής της κρατικής βοήθειας, που υπολογίζεται ώς και 50 δισ. ευρώ, σε εύλογο χρονικό διάστημα (π.χ. 5 χρόνια).

Όλο και πληθαίνουν οι απόψεις που υποστηρίζουν σθεναρά και με επιχειρήματα, ότι η αδιανόητη , για τους περισσότερους, διάλυση της ευρωζώνης, θα μπορούσε να αποτελέσει τη λύτρωση για τις πολύπαθες χώρες της περιοχής. Το πείραμα απέτυχε υποστηρίζουν, κι άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που μια νομισματική ένωση δεν καταφέρνει να επιβιώσει.

Οι Ιρλανδοί άφησαν τη ζώνη της στερλίνας. Οι χώρες της Βαλτικής δραπέτευσαν από το ρούβλι. Οι Τσέχοι και οι Σλοβάκοι απαλλάχτηκαν ο ένας από τον άλλο. Η ιστορία βρίθει από παραδείγματα νομισματικών ενώσεων που διαλύθηκαν. Γιατί όχι και το ευρώ; Αν οι «πατέρες» της ζώνης του ευρώ είχαν προβλέψει τι θα επακολουθούσεμ ίσως ποτέ να μην προχωρούσαν στη δημιουργία της, τουλάχιστον όχι με την τωρινή του μορφή.

Οι ιδρυτές του ευρώ σκέφτηκαν ότι δημιούργησαν έναν νόμισμα ανταγωνιστικό του αμερικανικού δολαρίου. Αντί γι αυτό όμως δημιούργησαν μια εκδοχή ενός «χρυσού» στάνταρντ, το οποίο εγκαταλείφθηκε από τους προγόνους τους, πολλά χρόνια πριν.

Ανήμπορες να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους, οι χώρες της ευρωζώνης προσπαθούν να ανακτήσουν τη χαμένη τους ανταγωνιστικότητα, με μια «εσωτερική υποτίμηση», συνθλίβοντας μισθούς και συντάξεις.

Όμως αυτή η συνταγή «πονάει»: η ανεργία σε Ελλάδα και Ισπανία ξεπερνά ήδη το 20%, ενώ η έλλειψη εμπιστοσύνης βαθαίνει ανάμεσα στους πιστωτές. Γιατί λοιπόν να μην απελευθερωθεί ο ζυγός; Οι συνθήκες μπορεί να δηλώνουν το ευρώ ως «αμετάκλητο», ωστόσο οι συνθήκες της Ε.Ε μπορούν να τροποποιηθούν.

Άλλωστε πέρυσι, ένα ταμπού έσπασε όταν η Γερμανία και η Γαλλία απείλησαν να αποβάλουν την Ελλάδα, μετά την πρόταση του Γιώργου Παπαπανδρέου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι της χώρας στο ευρώ.

Ο φόβος κρατά ενωμένο το ευρώ

Ένας από τους λόγους που κρατά ενωμένο το ευρώ, είναι ο φόβος του νομισματικού και οικονομικού χάους σε πρωτοφανή κλίμακα. Ένα άλλος λόγος είναι η υπεράσπιση της εδώ και δεκαετίες μακράς πολιτικής επένδυσης στο ευρωπαϊκό εγχείρημα. Παρά λοιπόν τα πολλά πικρά λόγια, η Ελλάδα συμφώνησε σε ένα δεύτερο πακέτο διάσωσης. Η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, όπως παραδέχτηκε και η ίδια η 'Αγκελα Μέρκελ, καγκελάριος της Γερμανίας, θα ήταν «καταστροφική». Ωστόσο, η κ. Μέρκελ δεν είναι έτοιμη να λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να σταθεροποιηθεία διαπατνώς το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Η απόφαση ενίσχυσης του «τείχους προστασίας» πριν λίγο καιρό, στα 800 δισ. ευρώ είναι στην ουσία μικρότερη. Η πραγματική δύναμη δανεισμού θα είναι 500 δισ. και προς το παρόν δεν υπάρχει καμία προοπτική, για μια επί της ουσίας αλληλασφάλιση οποιουδήποτε μέρους των κρατικών χρεών.

Η ευρωζώνη παραμένει ευάλωτη σε νέες κρίσεις. Οι αγορές εξακολουθούν να ανησυχούν για τον κίνδυνο πτωχεύσεων και της μερικής ή ολικής κατάρρευσης του ευρώ. Σύμφωνα με την κοινή λογική, οι ηγέτες θα πρέπει να σκεφτούν πώς να διαχειριστούν μία ενδεχομένη διάσπαση. Κάποιοι μπορούν να το πράξουν, ωστόσο εφόσον περιέγραψαν τη διάσπαση ως «οικονομικό Αρμαγεδδών», σίγουρα δεν τολμούν σκεφτούν καν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Μιλούν ανοιχτά πλέον για διάλυση

Πιθανότατα η πολιτική θα καθορίζει την τύχη του ευρώ όσο και από τα οικονομικά. Ένα κράτος μπορεί να κάνει εσωτερική υποτίμηση. Ένας πιστωτής μπορεί αν θέλει να σταματήσει να υποστηρίζει τους άλλους. Κάθε ένα από τα 17 μέλη της ευρωζώνης, μπορεί να διστάζει μπροστά στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας αν συμμετέχει στη διάσωση του νομίσματος. Αλλά το χειρότερο αποτέλεσμα από μια διάσπαση του ευρώ θα ήταν μια χαοτική κατάρρευση. Μια ομαλή διαδικασία αυξάνει τις πιθανότητες να διασωθούν από τα συντρίμμια άλλα οφέλη της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς.

Πιο προχωρημένες είναι οι προτάσεις που προωθεί βρετανικό think tank που πρόσκειται στο Συντηρητικό Κόμμα. Την περασμένη εβδομάδα, το Policy Exchange ανακοίνωσε έναν διαγωνισμό με έπαθλο 250.000 λιρών για το καλύτερο σχέδιο διάλυσης του ευρώ. Μια από τις πέντε προτάσεις, αυτή του Τζόναθαν Τέπερ, καταγράφει 69 περιπτώσεις αλλαγής νομίσματος στη διάρκεια του περασμένου αιώνα. Οι περισσότερες δεν οδήγησαν σε μακροπρόθεσμες ζημιές, σύμφωνα με τη μελέτη του. Στην πραγματικότητα, η εγκατάλειψη του ευρώ θα βοηθούσε τις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα να ανακάμψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Όπως συμπεραίνει το άρθρο του Economist, oι κυβερνήσεις της ευρωζώνης θα πρέπει να σκεφτούν το αδιανόητο. Κανένας στρατηγός που σέβεται τον εαυτό του δεν θα αρνηθεί να σχεδιάσει έναν προβλέψιμο πόλεμο, όσο και αν απεχθάνεται την ιδέα να πολεμήσει.
Με παρασκηνιακούς ελιγμούς, στους οποίους πρωταγωνίστησε ο πρωθυπουργός και κορυφαίοι έλληνες τραπεζίτες, δίνεται λύση στη διπλή εμπλοκή με το PSI των ομολόγων ξένου δικαίου και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που έφθασε να τροφοδοτήσει ακόμη και σενάρια αναβολής των εκλογών.

Με μυστηριώδη τρόπο «κουρεύτηκαν» 11 ομόλογα ξένου δικαίου που δεν είχαν ενταχθεί στο PSI (ανάμεσά τους και το ομόλογο της 15ης Μαΐου, που απειλούσε τη χώρα με νέο πιστωτικό γεγονός), ενώ κυβέρνηση και τραπεζίτες έχουν επεξεργασθεί μια λύση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με τεράστιο «μπόνους» στους ιδιώτες μετόχους, και εκκρεμεί η έγκρισή της από την «τρόικα».

Τις τελευταίες ημέρες κορυφώθηκαν στο παρασκήνιο οι διαβουλεύσεις κυβέρνησης - τραπεζιτών για τα δύο κρίσιμα θέματα που είχαν μείνει εκκρεμή μετά την πρώτη φάση του PSI και την έγκριση της νέας δανειακής σύμβασης. Στις επαφές αυτές είχε κεντρικό ρόλο ο ίδιος ο Λ. Παπαδήμος. Λέγεται, μάλιστα, χωρίς βεβαίως να μπορεί να διασταυρωθεί, ότι η κρισιμότερη από αυτές τις συναντήσεις ήταν η βραδινή συνάντηση του κ. Παπαδήμου με το κορυφαίο δίδυμο της Εθνικής Τράπεζας (Ράπανος, Ταμβακάκης), οι οποίοι πήγαν στο Μαξίμου χωρίς να έχει προαναγγελθεί νωρίτερα το ραντεβού (αργότερα από το Μαξίμου γινόταν λόγος για προγραμματισμένη συνάντηση).

Σημαντικές ήταν και οι συναντήσεις του Φ. Σαχινίδη με τους τέσσερις εκπροσώπους των ισχυρότερων ελληνικών τραπεζών, όπως και η συνεδρίαση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας, στο οποίο συμμετέχει και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλος. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των διαβουλεύσεων ανοικτές ήταν οι γραμμές επικοινωνίας με την «τρόικα» (κυρίως με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), παρά το «χαλαρό» κλίμα λόγω των αργιών του Πάσχα των καθολικών, ενώ στη διαπραγμάτευση για τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης είχαν δημιουργική συμβολή πολλές ξένες επενδυτικές τράπεζες που συμβουλεύουν τις ελληνικές, προσφέροντας τις ιδέες τους ώστε να βρεθεί ένα μοντέλο κρατικής ενίσχυσης χωρίς κρατικοποίηση.

Ελάχιστοι γνωρίζουν τι ακριβώς διημείφθη σε αυτές τις επαφές, αλλά τα αποτελέσματά τους έχουν γίνει πλέον ορατά και θα έλθουν στην επιφάνεια μέχρι τις 20 Απριλίου, που είναι η νέα ημερομηνία-ορόσημο, καθώς τότε λήγει και η τελευταία παράταση για το PSI των ομολόγων ξένου δικαίου αλλά και η τελευταία προθεσμία που έδωσε ο Λ. Παπαδήμος την Πέμπτη από την Κύπρο για τη λήψη των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου σχετικά με τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

«Θαύμα» στο PSI!

Ένα πρώτο, σημαντικό αποτέλεσμα των παρασκηνιακών αυτών χειρισμών, όπως λένε παράγοντες της αγοράς, ήταν η αποτροπή ενός πιστωτικού γεγονότος στις 15 Μαΐου, ημέρα κατά την οποία λήγει ένα από τα ομόλογα ξένου δικαίου που δεν είχε καταστεί δυνατόν να «κουρευτούν» στο σύνολό τους. Αν δεν πληρώνονταν στο ακέραιο οι «απρόθυμοι» κάτοχοι αυτής της σειράς ομολόγων, η Ελλάδα θα βρισκόταν αντιμέτωπη με ένα σοβαρό πιστωτικό γεγονός - η Διεθνής Ένωση Συμβολαίων Ανταλλαγής και Παραγώγων προειδοποίησε στις αρχές της εβδομάδας ότι θα αποφάσιζε την πληρωμή των συμβολαίων ασφάλισης ελληνικών ομολόγων αν υπήρχε άρνηση πληρωμής αυτών των ομολογιούχων από την Ελλάδα.

Αίφνης, όμως, αναλυτές ξένων οίκων διαπίστωσαν την Τετάρτη (την ίδια ημέρα που τελείωσε με τη βραδινή συνάντηση Παπαδήμου, Ράπανου και Ταμβακάκη στο Μαξίμου...) ότι συντελέσθηκε ένα μικρό «θαύμα»: Το ομόλογο της 15ης Μαΐου και άλλα 10 ομόλογα ξένου δικαίου, συνολικής αξίας 5,6 δισ. ευρώ, που δεν είχαν «κουρευτεί» λόγω «βέτο» ισχυρών μειοψηφιών ομολογιούχων, εμφανίσθηκαν στις 4 Απριλίου από τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους ως... «κουρεμένα»! Ο αναλυτής της ITC Markets, Ανδρέας Κούτρας, που διαπίστωσε πρώτος αυτήν τη σημαντική διαφορά ανάμεσα στις ανακοινώσεις του ΟΔΔΗΧ στις 2 και στις 4 Απριλίου, ανέφερε ότι δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: Ή κάποια δύναμη έπεισε τους «απρόθυμους» να αλλάξουν στάση (πράγμα δύσκολο) ή κάποιος αγόρασε τα ομόλογά τους για να ψηφίσει υπέρ του PSI.

Το επικρατέστερο σενάριο, σύμφωνα με κύκλους της αγοράς, αναφέρει ότι μεγάλη ελληνική τράπεζα αγόρασε, πληρώνοντας υψηλές τιμές, όσα ομόλογα χρειάζονταν για να περάσει από τις συνελεύσεις των ομολογιούχων (με πλειοψηφία δύο τρίτων ή τριών τετάρτων των πιστωτών) η απόφαση για υποχρεωτικό «κούρεμα» των «απρόθυμων», δηλαδή για την ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης. Αν είναι έτσι, σημαίνει ότι με μια... λεπτή χειρουργική επέμβαση αποφεύχθηκε ένα «ναυάγιο», με σοβαρές συνέπειες στο PSI των ομολόγων ξένου δικαίου. Και σημαίνει, επίσης, ότι κάποιοι επενδυτές έβγαλαν τεράστιο κέρδος από τη συναλλαγή αυτή, πουλώντας σε υψηλή τιμή ομόλογα που είχαν αγοράσει πολύ φθηνότερα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν τίθεται πλέον θέμα πιστωτικού γεγονότος τον Μάιο.

«Μπόνους» στους μετόχους

Εν τω μεταξύ, οι συζητήσεις για τους όρους της τραπεζικής ανακεφαλαιοποίησης έφθασαν εκεί που τις οδηγούσαν εξαρχής οι τραπεζίτες, δηλαδή σε ένα σχέδιο που θα τους επιτρέψει να πάρουν τεράστια ποσά από το κράτος, χωρίς όμως να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες, με τεράστια ζημιά για τους ιδιώτες μετόχους. Σύμφωνα με πληροφορίες το σχέδιο προβλέπει ότι ένα μεγάλο μέρος του συνολικού ποσού της ανακεφαλαιοποίησης, που θα φθάσει τα 40 δισ. ευρώ, θα δοθεί στις τράπεζες με την έκδοση μετατρέψιμων ομολόγων, ώστε να μειωθεί ο αριθμός των μετοχών που θα κληθούν να αγοράσουν οι ιδιώτες μέτοχοι αλλά και αυτών που θα εκδοθούν αμέσως μετά υπέρ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι από τα συνολικά 40 δισ. ευρώ των νέων κεφαλαίων που θα χρειασθούν οι τράπεζες ενδέχεται να δοθούν έως και 15 δισ. ευρώ με έκδοση μετατρέψιμων ομολόγων. Έτσι, θα εκδοθούν μετοχές μόνο για τα υπόλοιπα 25 δισ. ευρώ. Από αυτές, τουλάχιστον το 10% θα διατεθεί στους ιδιώτες μετόχους, ώστε να μειωθεί η δική τους υποχρεωτική συμμετοχή κάτω και από τα 3 δισ. ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι, αν οι ιδιώτες δεν καλύψουν τουλάχιστον το 10% των κεφαλαιακών αναγκών, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα πρέπει να παίρνει μετοχές μιας τράπεζας με πλήρη δικαιώματα ψήφου, που σημαίνει ότι η τράπεζα θα κρατικοποιείται. Με αυτήν τη φόρμουλα περιορίζονται οι ανάγκες συμμετοχής των ιδιωτών, ώστε ο κίνδυνος κρατικοποίησης να αποφευχθεί.

Βέβαια, για να «ανάψει πράσινο» σε αυτό το σχέδιο χρειάζεται να διευθετηθούν αρκετές λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, πρέπει να καθοριστεί το επιτόκιο των πενταετών μετατρέψιμων ομολόγων, που σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες της Κομισιόν πρέπει να είναι πολύ υψηλό, αφού σε αυτές τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη ένα θεωρητικό κόστος δανεισμού από την αγορά, που για τις ελληνικές τράπεζες θα ήταν εξοντωτικό. Επίσης, πρέπει να δεχθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να καλυφθεί ένα τόσο μεγάλο μέρος των ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών με ένα σύνθετο χρηματοπιστωτικό εργαλείο (τα μετατρέψιμα ομόλογα), του οποίου, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, δεν πρέπει να γίνεται χρήση σε μεγάλο βαθμό (τα βασικά ίδια κεφάλαια πρέπει να καλύπτονται πρωτίστως με μετοχές).

Αυτές, όμως, είναι «λεπτομέρειες» που τελικά φαίνεται ότι δεν θα σταματήσουν την υλοποίηση του σχεδίου, για την οποία έχει προγραμματισθεί να ληφθούν αποφάσεις έως τις 20 Απριλίου, δηλαδή με τη Βουλή κατά πάσα πιθανότητα διαλυμένη λόγω επικείμενων εκλογών.
Του Κώστα Παπαγρηγόρη

Ριζική αναδιάταξη του εγχώριου πιστωτικού συστήματος θα προκαλέσει, σύμφωνα με υψηλόβαθμα τραπεζικά στελέχη, η διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης και ο απαιτούμενος διαχωρισμός των ελληνικών τραπεζών σε βιώσιμες και μη.

Ήδη «στα χέρια» της ΤτΕ βρίσκονται τα σχέδια κεφαλαιακής ενίσχυσης των ελληνικών τραπεζών, βάσει των οποίων θα κριθεί στη συνέχεια η βιωσιμότητα τους. Πρόκειται για σχέδια που αναλύουν τις πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των βασικών δεικτών κεφαλαιακής επάρκειας και περιλαμβάνουν εκτός από τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, το σχεδιασμό των τραπεζών για την κάλυψη των κεφαλαιακών αναγκών, στον οποίο περιλαμβάνονται πωλήσεις θυγατρικών ή συμμετοχών, απεμπλοκή από μη χρηματοπιστωτικές εργασίες, πώληση ακινήτων. Επίσης, κρίσιμα στοιχεία είναι η κερδοφορία των επόμενων ετών και η περιστολή του κόστους αλλά και πρωτοβουλίες όπως η επαναγορά τίτλων που ήδη πραγματοποιείται.

Το επιτελείο της ΤτΕ σε συνεργασία με την Bain εξετάζει τα σχέδια και αναμένεται αμέσως μετά το Πάσχα να αποστείλει τις παρατηρήσεις της στις διοικήσεις των τραπεζών ώστε να πραγματοποιήσουν τις αναγκαίες προσαρμογές. Στόχος είναι μέχρι τις 20 Απριλίου, οπότε οι τράπεζες θα δημοσιεύσουν τα αποτελέσματα του 2011, να έχουν διαμορφωθεί τα τελικά σχέδια κεφαλαιακής ενίσχυσης της κάθε τράπεζας.

Επικεφαλής ιδιωτικής τράπεζας τονίζει ότι η διάκριση σε βιώσιμο ή μη σχήμα, με βάση τα capital plans, είναι αυτή που κρίνει το μέλλον κάθε τραπεζικού ιδρύματος όσο αφορά την κεφαλαιακή ενίσχυση αλλά και το μέρος της ρευστότητας αφού η ΕΚΤ θα χρηματοδοτεί μόνο τις βιώσιμες τράπεζες και οι λοιπές θα λαμβάνουν ρευστότητα από τον ELA.

Οι βιώσιμες τράπεζες θα προχωρήσουν σε αυξήσεις κεφαλαίου ενώ για τη μη βιώσιμες, θα εξεταστεί ανά περίπτωση εάν είναι δυνατή η συνένωσή της, ενδεχομένως με μεγαλύτερη τράπεζα ή ο διαχωρισμός του μη υγιούς μέρους.

Γνώμονας για τις ασθενέστερες και πάντως μη συστημικές τράπεζες, αφού οι συστημικού χαρακτήρα θα ενισχυθούν κατά προτεραιότητα, θα είναι η εξυγίανση με τρόπο που θα βαρύνει κατά το δυνατόν λιγότερο το δημόσιο και σε αυτή την κατεύθυνση, η εμπειρία της Proton ήταν καθοριστική. Η τραπεζική αγορά εκτιμά ότι θα υπάρξουν πιέσεις για απορρόφηση μικρότερων τραπεζών από μεγαλύτερες ή άλλης μορφής συνένωση που θα κριθεί σκόπιμη.

«Ωθηση» σε κινήσεις συγκέντρωσης των μεγάλων του κλάδου - κάτι που τρόικα και ΤτΕ επιθυμούν διακαώς - αναμένεται ότι θα δοθεί εκ των συνθηκών που θα προκύψουν για το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, με τις διοικήσεις μεγάλων ομίλων να κοιτάζουν πάντως και στο εξωτερικό, επιδιώκοντας την προσέλκυση στρατηγικών επενδυτών.

Καταλύτης ο έλεγχος της Τρόικας

Καταλύτη παρέμβάση στην ανακεφαλαιοποίηση του εγχώριου τραπεζικού κλάδου θα έχει και η Τρόικα, καθώς όπως διεμήνυσε πρόσφατα ο Πρόεδρος της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι, η κεντρική τράπεζα θα προχωρήσει σε διαγνωστικούς ελέγχους στις ελληνικές τράπεζες που θα καθορίσουν ποιες είναι βιώσιμες ή όχι.

Μάλιστα η έκθεση βιωσιμότητας της Τρόικας αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα Μαΐου και θα κρίνει ποιες τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν, σε ποιες θα υιοθετηθούν άλλες λύσεις όπως να τις συγχωνεύσουν με άλλες τράπεζες και κάποιες ίσως να υιοθετηθεί η λύση του διαχωρισμού σε good και bad bank.

Όπως τονίζουν τραπεζικά στελέχη, η έκθεση βιωσιμότητας της Τρόικας θα διαχωρίζει ουσιαστικά τις τράπεζες σε συστημικές και μη συστημικές.

Στις συστημικές θα ενταχθούν η Εθνική Τράπεζα, η Alpha Bank, η Eurobank και η Τράπεζα Πειραιώς, η ανακεφαλαιοποίηση των οποίων από το ΤΧΣ θα προηγηθεί.

Ιδιαίτερη κατηγορία θα αποτελέσουν οι ξένες τράπεζες Emporiki, Geniki, HSBC και Citibank καθώς και οι Κυπριακές, Τράπεζα Κύπρου, Marfin και Ελληνική Τράπεζα.

Μεγάλο ερωτηματικό θα αποτελέσει το πόρισμα της Τρόικας για τις μικρότερες τράπεζες όπως οι ΑΤΕ, το ΤΤ, η Attica Bank η Proton Bank, η Probank, η FBBank.

Για την ΑΤΕ, οι πληροφορίες επιμένουν ότι η Τρόικα επιμένει στη λύση της διάσπασης της σε good και bad bank, ενώ για τις υπόλοιπες μικρές τράπεζες οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι θα λάβουν οικονομική ενίσχυση από το ΤΧΣ αλλά αρκετά αργότερα σε σχέση με τις μεγάλες του κλάδου ή θα ζητηθεί από τους μετόχους τους να συμμετάσχουν με πολύ υψηλότερο ποσοστό του 10% που είναι η ελάχιστη συμμετοχή ώστε να διασφαλιστεί ότι το ΤΧΣ δεν θα χάσει τα χρήματα που θα επενδύσει.
430.000 παιδιά πεινάνε, αλλά ο Παπακωνσταντίνου στενοχωριέται επειδή δεν μπορεί να βγει για καφέ με την γυναίκα του

Αν πούμε ότι άρχισε να θερίζει ό,τι έσπειρε, θα χαρακτηριστούμε κακοί; Αν υποθέσουμε πως τελικά υπάρχει δίκιο στην παροιμία εκείνη που λέει πως «θα γυρίσει ο τροχός…», θα χαρακτηριστούμε υβριστές; Αν αναλογιστούμε πως τελικά, είτε αργά είτε γρήγορα, όλα πληρώνονται, θα έρθει ο υπουργός Οικονομικών να μας επιβάλει φόρο περί χρήσης του λόγου; Όπως και να είναι, ένα τίποτε που ήρθε από το πουθενά και διαχειρίστηκε με τον χείριστο δυνατό τρόπο την οικονομία και το μέλλον της χώρας, συναγελαζόμενος παρά τω πρωθυπουργό (λέμε τώρα…) Γιώργο Παπανδρέου, με το ειρωνικό χαμόγελο που έκρυβε πολλά αισχρά υπονοούμενα για τον Ελληνικό λαό, άρχισε να γεύεται τους καρπούς των έργων του. Και, βρίσκεται ακόμη στην αρχή… στο πρόγευμα! Πού να έρθει και το κυρίως πιάτο!!!

Αυτός λοιπόν, ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν υπουργός Ενέργειας (αυτές οι συμπτώσεις είναι τρομερές, αφού ο συγκεκριμένος άνθρωπος τοποθετείται σε θέσεις – υπουργεία κλειδιά, ως προς τα συμφέροντα και τις στοχεύσεις των δάνειων και κατοχικών δυνάμεων της χώρας), ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, άρχισε να παίρνει κάποια εικόνα, για το τι μέλλει γενέσθαι και διαμαρτύρεται επειδή δεν μπορεί να βγει από το σπίτι του για να πιεί έναν καφέ με την γυναίκα του!!

Γράφει η Σοφία Τ.

Όταν έχουμε γυρίσει στην εποχή των συσσιτίων, του γερμανικού ολοκληρωτισμού, των εκφράσεων και δηλώσεων για αριστερούς κινδύνους και στα παιχνίδια με τις εκλογές, αλλά, πρώτα και κύρια, στην χρέωση ως και αγέννητων παιδιών και την εξαθλίωση για περίπου 430.000, περιμένεις Παπακωνσταντίνου να μας ενδιαφέρει το «δράμα» σου;

Εδώ δεν έχει να φάει ο κόσμος και έχει αξιοπρέπεια (σιγά μην ξέρεις τι είναι).
Δικό σου πρόβλημα, αν φοβάσαι.
Να πρόσεχες και να μην υπέγραφες τις συμβάσεις υποτέλειας και τα προσκυνοχάρτια με ταχύτητα φωτός!
Και τότε θα μπορούσες να κυκλοφορείς και να πηγαίνεις για καφέ.
Και η σύζυγός σου ας προσέχει, όταν βρίζει τους Έλληνες, καθότι Ολλανδή, ως ανίκανους (αναμασάει την βορειοευρωπαϊκή προπαγάνδα μέσα στην χώρα μας και σε δηλώσεις της στα ΜΜΕ της χώρας της) και τεμπέληδες!

Παρήγορο το ότι φοβούνται…

Ιδού η «κυρία» του «κυρίου» Παπακωνσταντίνου.
ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ: «O σύζυγός μου πρέπει να μετακινήσει ένα πολύ δυσκίνητο τέρας. Ως Ολλανδή εκπλήσσομαι με την ελληνική οικονομία» δήλωσε στην ολλανδική οικονομική εφημερίδα «Ηet Financieele Dagblad» η κυρία Jacoline Vinke-Παπακωνσταντίνου (φωτογραφία) σύζυγος του έλληνα υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου.
Μιλώντας στην Ολλανδή δημοσιογράφο κυρία Esther Van de Geest η σύζυγος του υπουργού, η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο των επιχειρήσεων μέσω Διαδικτύου, δηλώνει απογοητευμένη από την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική οικονομία.
Το άρθρο της ολλανδικής εφημερίδας τιτλοφορείται: «Ακόμη και στο σπίτι έχουμε να διαχειριστούμε ένα πάζλ». Στη γλώσσα μας θα μπορούσε να το αποδώσει κανείς με τη ρήση «δύσκολα τα φέρνουμε βόλτα».
«Η φοροδιαφυγή είναι ένα εθνικό άθλημα (των Ελλήνων). Το σύστημα είναι απελπιστικά πολύπλοκο. Αν ο τεχνικός του υπολογιστή μού δώσει απόδειξη αξίας € 20, τότε εγώ πρέπει να περιμένω στην ουρά στην Εφορία για να πάρω € 4. Είναι να τρελαίνεσαι» τονίζει, αν και, όπως ισχυρίζεται η ίδια, φροντίζει να δίνει το καλό παράδειγμα ζητώντας πάντα αποδείξεις, τις οποίες φυλάει στο σπίτι τους μέσα σε ένα κουτί.
«Στην Ολλανδία κάνουμε τα πάντα όπως πρέπει. Εδώ όμως (στην Ελλάδα) ο κόσμος απεχθάνεται τη γραφειοκρατία» λέει χαρακτηριστικά η κυρία Vinke καταλήγοντας: «Με 2 παιδιά σε ένα ακριβό ιδιωτικό σχολείο (σχόλιο: να πάνε σε δημόσιο) και ακαθόριστες ετήσιες αποδοχές που δεν είναι ούτε τα μισά από ό,τι παίρνει ένας Ολλανδός υπουργός, είναι μερικές φορές δύσκολο να τα οργανώσεις όλα. Ο σύζυγός μου πληρώνεται λιγότερο από έναν Έλληνα βουλευτή (σχόλιο: ούτε στην γυναίκα σου ρε υπουργέ δεν λες πόσα παίρνεις;). Και οι αυξήσεις φόρου θα πιάσουν κι εμάς. Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Απεργία;».
ΒΗΜΑ 19/02/2010

Όλη η φαμίλια Παπακωνσταντίνου είναι για πολύ ξύλο… ή για πολύ, μα πάρα πολύ φτύσιμο. Τελικά ποιός είπε πως στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν επιλογές;
Από το Μαρικάκι

Αν η «Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» οι παραδομένες στο επεκτατικό γερμανικό κεφάλαιο κυβερνήσεις του διαστήματος 2009 – 2012 είπαν να ξεκινήσουν το «ξεπάτωμα» από τα μεγαλύτερα εξ αυτών, τους γερόντους.

Άλλωστε, σε συμβολικό επίπεδο οι γέροι ταυτίζονται με το παρελθόν: σε αυτό έχουν διαγράψει την πορεία τους, το μέλλον είναι γι’ αυτούς εντελώς άχαρη υπόθεση. Και το παρελθόν αυτό, το οποίο περιέχει μνήμες, εμπειρία και γνώση είναι σήμερα για το πολιτικό σύστημα της διαπλοκής και των μνημονίων, «διαγράψιμο» ή «παραποιήσιμο» προκειμένου να σερβιριστεί η βαρβαρότητα του σήμερα ως μονόδρομος και εγγύηση για μια «νέα Ελλάδα». Άλλο που στη συνείδηση των περισσότερων πλέον το «νέο» δεν ταυτίζεται με το «βελτιωμένο» αλλά με το «πρωτόγνωρο», και πρωτόγνωρη μπορεί να είναι και η φρίκη που μας περιμένει.

Και για να επιστρέψουμε στους γέρους, με το που εισήλθαμε στην μνημονιακή εποχή των πάσης φύσεως κουρεμάτων, πάνε οι πολιτικώς ορθές αναφορές και ο υποτιθέμενος σεβασμός της Πολιτείας στην Τρίτη ηλικία ή άλλιώς τα "περήφανα γηρατειά". Το περιθώριο τους περιμένει όλους, γιατί όχι κι αυτούς; Πλέον η εν λόγω κοινωνική κατηγορία, την ώρα που μπροστά της παρουσιάζονται διογκωμένα τα υπαρξιακής φύσεως ζητήματα που έχει να επιλύσει περιμένοντας το εισητήριο της «αναχώρησης» μετατρέπεται στεγνά σε οικονομικό μέγεθος και αντιμετωπίζει, μετά από χρόνια εργασίας και αγώνα, εκ νέου πρόβλημα επιβίωσης!

Εν ολίγοις της επιβάλλεται και να παρατείνει τον εργασιακό της βίο, σύλληψη αποκρουστική την οποία φωστήρες σαν το Γιωργάκη σέρβιραν με το θετικό πρόσημο της «ενεργού γήρανσης», και να «κουρευτεί» με την ψιλή. Το μεγαλύτερο μέρος των συνταξιούχων ανακαλύπτει ότι δούλευε μια ζωή και κατέβαλλε εισφορές για... την τρόικα. Και τώρα μένει με ψίχουλα στο χέρι μέχρι το επόμενο κούρεμα και φτάνει να ψάχνει τροφή στα σκουπίδια, επιστρέφοντας σχεδόν σε ένα άγριο παρελθόν το οποίο είτε πρόλαβε να ζήσει είτε μόλις είχε ξεφύγει από αυτό.

Η Τρίτη ηλικία πλέον είτε είναι στήριγμα – λόγω της έστω και αυτής πενιχρής της σύνταξης – της οικογένειας του «ενός εργαζομένου» (ή και του κανενός), είτε είναι βάρος, ειδικά αν τα προβλήματα υγείας είναι τέτοια που δεν τα σηκώνει ένας «κουρεμένος» οικογενειακός προϋπολογισμός.

Παρά την κοινή μοίρα που τους επιφυλάσσεται από τη συγκεκριμένη πολιτική, δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο – η κοινωνία άλλωστε ευρύτερα, ως γνωστόν, δεν είναι ενιαία, τουλάχιστον μέχρι σήμερα . Κι άλλοι πιάνουν τη μαγκούρα για να συρθούν ως την κάλπη και να ψηφίσουν Ευάγγελο Βενιζέλο. Και άλλοι, επιλέγουν, πριν φτάσουν σε προσωπικό αδιέξοδο, να κάνουν αυτό που πιστεύουν ότι θα προκαλέσει μια κίνηση προς τα μπρος, προς την ανατροπή. Για όλους. Όχι για τα εύσημα του «μάρτυρα» ή του «ήρωα». Επιλέγουν την εκκωφαντική τους έξοδο από τη ζωή, όπως ο Δημήτρης Χριστούλας, γιατί τους «τρώει» το σαράκι του να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για την ελευθερία...