Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Οκτ 2014

Εστιατόρια στη γερμανόφωνη Ελβετία σέρβιραν από τις αρχές της εβδομάδας καφέ που συνοδευόταν από συσκευασίες γάλακτος με τη φωτογραφία του Χίτλερ και του Μουσολίνι, αποκάλυψε η εφημερίδα «20 Minuten».

Οι μικρές μερίδες γάλακτος που σερβίρονται παραδοσιακά στην Ελβετία μαζί με τον καφέ διανεμήθηκαν σε περίπου 100 εστιατόρια απο μια θυγατρική του ομίλου Migros. Η εταιρεία, η Elsa, ζήτησε συγγνώμη για «αυτό το ασυγχώρητο επεισόδιο».

Υπάρχουν πολλοί συλλέκτες που μαζεύουν τις διακοσμητικές μεμβράνες αυτών των μερίδων γάλακτος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι μεμβράνες είχαν εικονογραφηθεί με βάση παλιούς δακτυλίους πούρων, στο κέντρο των οποίων υπήρχαν τα πορτρέτα του Αδόλφου Χίτλερ και του Μπενίτο Μουσολίνι.

Κατασκευάστηκαν από την εταιρεία Karo, που ειδικεύεται σε αυτό το είδος καλυμμάτων και παρελήφθησαν από την Elsa, οι εσωτερικοί έλεγχοι της οποίας αποδείχτηκαν «ανεπαρκείς».

Αυτή η σειρά μεμβρανών περιλαμβάνει 55 διαφορετικά σχέδια, μεταξύ των οποίων και τα πορτρέτα των δύο δικτατόρων.

Ο όμιλος Migros έχει ξεκινήσει ήδη τη διαδικασία απόσυρσης του προϊόντος, το οποίο δεν διανεμήθηκε ποτέ σε καταστήματα λιανικού εμπορίου.

Πέρσι, μια παρόμοια υπόθεση είχε προκαλέσει σάλο στο φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ. Μια φωτογραφία του 4χρονου Γκρεγκορί Βιλμέν, ο οποίος είχε δολοφονηθεί το 1984 στη Βοζ, χρησιμοποιήθηκε από έναν γραφίστα για να εικονογραφήσει μια διαφήμιση στην εφημερίδα του φεστιβάλ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Χάθηκε ξαφνικά από τα ραντάρ σε ύψος 6.500 ποδιών

Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, αεροσκάφος κατέπεσε στην κυπριακή ΑΟΖ, στην περιοχή γεώτρησης της Κύπρου.
Η κυπριακή κυβέρνηση είναι σε κατάσταση συναγερμού, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε κόκκινο συναγερμό.
Δύο C130 σηκώθηκαν και κατευθύνονται στο σημείο πτώσης, ενώ άλλα δύο ελικόπτερα διάσωσης και σκάφη του Λιμενικού κινούνται προς την περιοχή.
Στις έρευνες διάσωσης σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας συμμετέχει και το Ισραήλ.
Οι πληροφορίες φέρουν το αεροσκάφος να είναι εκπαιδευτικό, αλλά δεν προσδιορίζουν την χώρα προέλευσης. Επιβάτες του αεροσκάφους είναι ένας Λιβανέζος κι ένας Κύπριος, ενώ το σημείο πτώσης βρίσκεται 40 μίλια μακριά από το τουρκικό σκάφος ερευνών "Barbaros".

Στα πέντε ναυτικά μίλια βρίσκονται τουρκικά πολεμικά σκάφη, που παρακολουθούν στενά το σκάφος γεώτρησης... Πρόκειται για δύο τουρκικά πολεμικά πλοία εξακολουθούν να πλέουν νοτίως της Κύπρου στα διεθνή ύδατα, αλλά εντός της ΑΟΖ της Κύπρου.
Πρόκειται για την φρεγάτα «Gelibolu» που συνοδεύει το σκάφος σεισμικών ερευνών «Μπαρμπαρός» και της κορβέτας «Bartin» που παρακολουθεί από απόσταση πέντε ναυτικών μιλίων τις εργασίες γεώτρησης που εκτελεί η πλατφόρμα «SAIPEM – 10000» για λογαριασμό της Κύπρου στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» του οικοπέδου «9» της κυπριακής ΑΟΖ.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Σύμφωνα με δημοσίευμα του "Φιλελεύθερου" (Κύπρος) Δικινητήριο μικρό αεροπλάνο εξαφανίστηκε από τον ουρανό της Κύπρου. Σύμφωνα με πληροφορίες στο αεροπλάνο επέβαιναν δύο άτομα. Το αεροπλάνο έφυγε από το αεροδρόμιο Πάφου με προορισμό το Λίβανο.

Σύμφωνα με πληροφορίες που συνέλεξε ο «Φ», το αεροπλάνο ενώ βρισκόταν σε πορεία προς τον Λίβανο πετώντας σε ύψος 9.000 ποδών και απόσταση 45 ναυτικών μιλίων από την θάλασσα, έκανε επαναστροφή. Όταν ο πιλότος κλήθηκε από το Κέντρο Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας, να αναφέρει αν έχει πρόβλημα ή για τους λόγους της επαναστροφής, απάντησε ότι είχε πολύ μικρό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται. Ωστόσο ελάχιστο χρόνο μετά το αεροσκάφος πετούσε στις 6500 πόδια ύψος και αμέσως μετά χάθηκε από τις οθόνες των ραντάρ.

Αμέσως κινητοποιήθηκαν οι αρχές, προκειμένου να εντοπιστεί το αεροπλάνο.Ελικόπτερα κάνουν έρευνες σε μια προσπάθεια εντόπισης του εκπαιδευτικού αεροσκάφους.

Το αεροσκάφος ανήκει σε γνωστή εκπαιδευτική σχολή πιλότων της Πάφου και σε αυτή επέβαιναν ο πιλότος, πρόκειται για τον επι κεφαλής της σχολής Αυγουστίνος Αυγουστίνου και ένας ξένος υπήκοος, που σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πρόκειται για Λιβανέζο.

Να σημειωθεί ότι η περιοχή που χάθηκε το σήμα του αεροσκάφους από τα ραντάρ, συμπίπτει με την νότια πλευρά της ζώνης που δέσμευσε η Τουρκία για τις παράνομες έρευνες, ωστόσο την ώρα του συμβάντος η τουρκική ομάδα σκαφών βρισκόταν σε πολύ μεγάλη απόσταση από το σημείο (20 ναυτικών μιλίων περίπου).

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, μόλις χάθηκε το αεροσκάφος από τα ραντάρ της Πολιτικής Αεροπορίας, ενημερώθηκε το Κέντρο Έρευνας και Διάσωσης, το οποίο οργάνωσε την επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν αεροναυτικά μέσα της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ισραήλ στο πλαίσιο σχετικής συμφωνίας, μεταξύ των δύο χωρών.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Ανακαλύφθηκαν συντρίμια στη θάλασσα
Στη θαλάσσια περιοχή 40 ναυτικά μίλια μακριά από τη Λάρνακα εντοπίστηκαν γύρω στις 10 το βράδυ συντρίμμια του μικρού εκπαιδευτικού αεροσκάφους, που είχε εξαφανιστεί από τα ραντάρ, λίγες ώρες νωρίτερα.

Σύμφωνα με πληροφορίες το αεροσκάφος εντοπίστηκε από το πλοίο Spirit of Piraeus, το οποίο έτρεξε στην περιοχή για βοήθεια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Εύκολα καίγεται η φωτογραφία του Μπασάρ αλ Ασσαντ στις διαδηλώσεις, αλλά το καθεστώς του Σύρου προέδρου δεν ανατρέπεται τόσο γρήγορα όσο θα ήθελε η κυβέρνηση της Άγκυρας

Ο πόλεμος στη Συρία έχει γυρίσει μπούμερανγκ για την Τουρκία, γράφει ο Μπουράκ Μπεκντίλ από το Gatestone Institute. Ξεκινώντας από το 1998, ο Τούρκος αναλυτής θυμίζει ότι τότε η Τουρκία απείλησε με στρατιωτική δράση την Συρία αν δεν έπαυε να προσφέρει καταφύγιο στον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ηγέτη του ΡΚΚ. Το καθεστώς της Δαμασκού αποφάσισε να μην το ρισκάρει. Οι Τούρκοι συνέλαβαν τελικά τον Οτσαλάν στην Κένυα, τον δίκασαν και τον καταδίκασαν σε ισόβια. Ένας πόλεμος αποφεύχθηκε.

Μια δεκαετία αργότερα, η κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού (νυν προέδρου) Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο τότε υπουργός Εξωτερικών (νυν πρωθυπουργός) Αχμέτ Νταβούτογλου ανακήρυξαν την Συρία τον καλύτερο περιφερειακό σύμμαχο της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν δήλωσε κάποτε ότι ο Μπασάρ αλ-Άσαντ ήταν παραπάνω από σύμμαχος. Ο ίδιος και η σύζυγός του Ασμάα ήταν οικογενειακοί φίλοι των Ερντογάν. Ομως από τότε πέρασε πολύς καιρός. Οταν η Αραβική Άνοιξη εξαπλώθηκε στη Συρία, Ερντογάν και Νταβούτογλου άλλαξαν την ρητορική τους και άρχισαν να χαρακτηρίζουν δικτάτορα τον Άσαντ. Για άλλη μια φορά η Συρία ήταν ο εχθρός _ όχι επειδή άλλαξε το καθεστώς αλλά κυρίως επειδή Ερντογάν και Νταβούτογλου πίστευαν ότι η πτώση του αλεβίτη Άσαντ θα βοηθούσε στο να δημιουργηθεί μια σουνιτική ζώνη κρατών υποτελών στην αναδυόμενη τουρκική αυτοκρατορία.

Η Αγκυρα υποστήριξε όλες τις σουνιτικές ομάδες της αντιπολίτευσης

Ως το 2012, η Άγκυρα είχε τέτοια μονομανία με τον αλ-Άσαντ που ήταν πρόθυμη να συμμαχήσει με τον οποιονδήποτε για να απαλλαγεί από αυτόν. Υποστήριξε όλες τις σουνιτικές ομάδες της αντιπολίτευσης, περιλαμβανομένων των ακραίων, τις χρηματοδότησε και τους έστειλε όπλα. Αυτό δημιούργησε το «τέρας της Τουρκίας», το Ισλαμικό Κράτος (ISIS).

Μόλις οι αισιόδοξοι άρχισαν να πιστεύουν ότι οι σημαντικότεροι αξιωματούχοι στην Άγκυρα κατάλαβαν επιτέλους ότι μια μονοδιάστατη περιφερειακή πολιτική στη Μέση Ανατολή _ που αποσκοπεί στην πτώση ενός πρώην συμμάχου _ δεν θα λειτουργήσει, οι Τούρκοι έδειξαν ότι δεν παίρνουν μαθήματα.

«Θα κάνουμε οτιδήποτε δυνατό για να βοηθήσουμε τον λαό του Κομπανί γιατί είναι αδέρφια μας. Αν υπάρξει ανάγκη επέμβασης στο Κομπανί, εμείς λέμε ότι υπάρχει ανάγκη επέμβασης σε ολόκληρη την Συρία». Η δήλωση αυτή του Νταβούτογλου στο CNN πρέπει να μεταφραστεί σε απλή γλώσσα: «Το Κομπανί μπορεί να είναι μια κρίσιμη κουρδική πόλη στα σύνορα με την Τουρκία. Μπορεί να κινδυνεύει να πέσει στα χέρια του ISIS. Οι Κούρδοι μπορεί να απειλούνται με εθνοκάθαρση. Τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά. Αλλά αν οι δυτικοί σύμμαχοί μας και οι Κούρδοι θέλουν να αντιμετωπίσουμε στρατιωτικά το ISIS, εμείς θέλουμε εγγυήσεις ότι ο αλ-Άσαντ θα φύγει». Η ίδια μονομανία, λοιπόν.

Μια μέρα αργότερα, οι Κούρδοι της Τουρκίας έβαλαν φωτιά στην Τουρκία. Ταραχές ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη και εξαπλώθηκαν στη νοτιοανατολική Τουρκία. Η κατάσταση της ασφάλειας στις κουρδικές πόλεις έφθασε στο χειρότερο σημείο των 22 τελευταίων ετών. Ο υπουργός Εσωτερικών Εφκάν Αλά προειδοποίησε: «Θα απαντήσουμε στη βία με βία».

Νταβούτογλου: «Ελπίζω ότι μια μέρα θα προσευχηθώ στη Δαμασκό».

Ο Αλά είχε δίκιο όταν είπε ότι τα νόμιμα κράτη έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν ασύμμετρη βία όταν έρχονται αντιμέτωπα με βία. Αλλά έχει λάθος να πιστεύει ότι το δικαίωμα αυτό το έχει μόνον η Τουρκία. Ανήκει άλλωστε σε μια κυβέρνηση με μια ιδεολογία που προστάζει ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να απαντά καθόλου στους σκοτωμούς των πολιτών του, στις βόμβες και στους πυραύλους που στέλνονται στις πόλεις του.

Ο Νταβούτογλου είχε δηλώσει κάποτε «ελπίζω ότι μια μέρα θα προσευχηθώ στη Δαμασκό». Η προσευχή συμβολίζει την ισχυρή του επιθυμία να πέσει ο Άσαντ και να αντικατασταθεί από ένα σουνιτικό, φιλοτουρκικό καθεστώς. Η δήλωσή του αυτή δεν υπονοεί αναγκαστικά με στρατιωτικά μέσα, αλλά ούτε και τα αποκλείει.

Η συνέντευξη του Νταβούτογλου στο CNN αποτελεί έμμεση έκφραση της επιθυμίας του να ρισκάρει τις ζωές των τούρκων στρατιωτών σε συριακό έδαφος αν του δοθούν διαβεβαιώσεις ότι το όνειρό του να εκδιώξει το καθεστώς Άσαντ θα βγει αληθινό. Στο οποίο ένας κορυφαίος τούρκος αρθρογράφος, ο Ερτουγκρούλ Οζκιόκ, απάντησε μέσω «Χουριέτ»: «Για περίμενε ένα λεπτό! Λοιπόν, Νταβούτογλου πιστεύεις ότι οι τουρκάλες μανάδες και πατεράδες θα στείλουν τους νεαρούς γιους τους στη Συρία προκειμένου να υποστηρίξεις ότι η πολιτική σου που έχει καταρρεύσει αποδείχθηκε σωστή;».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Πρέπει να βρει τρόπο να πληρώσει για την προμήθεια του ρωσικού φυσικού»

«Η Ουκρανία θα πρέπει να βρει τρόπο να πληρώσει για την προμήθεια του ρωσικού φυσικού αερίου μέσα σε μία εβδομάδα», δήλωσε την Τετάρτη ο ρώσος υπουργός Ενέργειας Αλεξάντερ Νόβακ.

Ο πιο πρόσφατος γύρος συνομιλιών μεταξύ της Μόσχας και του Κιέβου ολοκληρώθηκε αργά χθες Τρίτη στις Βρυξέλλες χωρίς να υπάρξει συμφωνία για την επίλυση της διαμάχης, η οποία ώθησε τη Ρωσία να σταματήσει την εξαγωγή αερίου στη γειτονική της χώρα στα μέσα Ιουνίου.

Όμως αν και ο Νόβακ δήλωσε ότι είναι αισιόδοξος για τον νέο γύρο συνομιλιών στις 29 Οκτωβρίου, ο ουκρανός πρωθυπουργός Αρσένι Γιατσενιούκ επισήμανε ότι αντιμετωπίζει με επιφύλαξη την εξομάλυνση των σχέσεων της χώρας του με τη Ρωσία, λέγοντας ότι οι προσπάθειες εξεύρεσης μιας λύσης προσκόπτουν στην ευρύτερη πολιτική σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών.

Χθες η Ρωσία αύξησε την πίεση στην Ουκρανία, η οποία εξαρτάται από τη βοήθεια της Δύσης, ζητώντας εγγυήσεις για τον τρόπο με τον οποίο το Κίεβο θα βρει χρήματα για να πληρώσει το χρέος του για το ρωσικό φυσικό αέριο. Η Ουκρανία από την πλευρά της ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση 2 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον για να μπορέσει να αποπληρώσει τις οφειλές της.

Ο Νόβακ είπε στους δημοσιογράφους σε μια διάσκεψη για την ενέργεια που πραγματοποιείται στη Μόσχα ότι οι δύο πλευρές έχουν σχεδόν καταλήξει σε συμφωνία, όμως οι διαπραγματεύσεις κόλλησαν «σε ένα άλλο ζήτημα: από πού θα βρει η Ουκρανία τα χρήματα για να πληρώσει προκαταβολικά για τις παραδόσεις αερίου του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου».

«Αν οι Ουκρανοί έχουν τα χρήματα, τότε θα υπογραφούν τα έγγραφα. Αν όχι, θα περιμένουμε», υπογράμμισε ο ρώσος υπουργός.

Ο Σεργκέι Κουπριγιάνοφ, εκπρόσωπος της ρωσικής κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου Gazprom, επεσήμανε στο Ρόιτερς ότι η παροχή αερίου στην Ουκρανία θα ξεκινήσει μόλις το Κίεβο λάβει οικονομική βοήθεια. «Αν η Ευρώπη τούς δώσει τα χρήματα, τότε το αέριο θα έρθει», σχολίασε.

Στο Κίεβο, ο Γιατσενιούκ δήλωσε ότι το Κίεβο διαπραγματεύεται με τους ευρωπαίους εταίρους του για την επανεξαγωγή αερίου στην Ουκρανία, ενώ επεσήμανε ότι δεν είναι αισιόδοξος για τις συνομιλίες με τη Ρωσία.

«Είμαι μάλλον επιφυλακτικός σε ό,τι αφορά την εξομάλυνση των σχέσεων με τη Ρωσία, όμως θα δούμε τι θα συμβεί στις 29 Οκτωβρίου», είπε χαρακτηριστικά ο ουκρανό πρωθυπουργός.

Το Κίεβο και η Μόσχα έχουν συμφωνήσει σε μια τιμή για το ρωσικό φυσικό αέριο στα 385 δολάρια ανά χίλια κυβικά αερίου για τον χειμώνα, όμως οι δύο πλευρές διαφωνούν σε άλλα ζητήματα, περιλαμβανομένου του αν θα πρέπει να ζητηθεί από την Ουκρανία να πληρώσει προκαταβολικά.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Πριν από λίγο, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του παρόντος ιστοχώρου έφτασε ερώτηση που κατέθεσε προς τον πρωθυπουργό της χώρας, ο πρόσφατα ενταγμένος στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου, βουλευτής Αχαΐας Νίκος Νικολόπουλος, η οποία, από μια «διαγώνια» ματιά που της ρίξαμε, δείχνει… εκρηκτική, ενώ έχει και μια μικρή αναφορά στο «defence-point.gr», λόγω ανάρτησης η οποία χρησιμοποιείται στην τεκμηρίωση.
 
Πάγια πρακτική μας ήταν και παραμένει η όσο το δυνατόν μικρότερη αναφορά στην ευαίσθητη αυτή υπηρεσία, θεωρώντας ότι τα προβλήματα θα πρέπει να επιλύονται με καλή πίστη στο εσωτερικό της, ώστε απερίσπαστη να δίνει βαρύτητα στο εθνικό έργο που καλείται να επιτελέσει.

Η παρέμβασή μας γίνεται μόνο όταν «κακώς κείμενα», όχι μόνο δεν βρίσκουν τρόπο επίλυσης, αλλά δημιουργούν συγκρούσεις, οι οποίες κλιμακώνονται με την απαράδεκτη δημοσιοποίηση στοιχείων στο διαδίκτυο, η οποία πλήττει πάνω από όλα την εθνική ασφάλεια και μάλιστα με τρόπο και ύφος που δεν αποτελεί τιμή για στελέχη μιας τόσο ευαίσθητης υπηρεσίας. Τα έχουμε γράψει τόσες φορές…

Όχι ότι στελέχη βέβαια της υπηρεσίας, δεν έχουν προβεί σε μέγιστα ατοπήματα – που δικαιολογούν αγανάκτηση – τα οποία σε οποιαδήποτε σοβαρή περί τα της εθνικής ασφάλειας θέματα χώρα, θα οδηγούσε στη με συνοπτικές διαδικασίες απομάκρυνσή τους.

Η ερώτηση του Ν. Νικολόπουλου, αφορά ένα θέμα που δίχασε επί μακρόν την ΕΥΠ και έσυρε πολύ κόσμο στα δικαστήρια, τα οποία προσφάτως εξέδωσαν αθωωτικές αποφάσεις. Αυτό της εγκατάστασης Δορυφορικού Συστήματος Ελέγχου και παρακολούθησης των συνόρων, ένα σύστημα εξαιρετικά επίκαιρο για τη χώρα και την ασφάλειά της, εξαιτίας του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης και όχι μόνο.

Στις δίκες αυτές, ανοικτές για το κοινό (!) δημοσιοποιούνταν ελαφρά τη καρδία, ονόματα, ιδιότητες κι όλα όσα θα ήθελε μια αντίστοιχη ξένη υπηρεσία να πληροφορηθεί, χωρίς να υπάρξει ένας δικαστής, η ίδια η διοίκηση της υπηρεσίας, να παρέμβει και να «τραβήξει αυτιά», βάζοντας φρένο σε αυτή την αυτοκαταστροφική – εθνικά – πρακτική. Κατά τα άλλα, ο παρόν ιστοχώρος, έχει βαρεθεί να γράφει για το τραγικό έλλειμμα σε αυτό που αποκαλεί ως «κουλτούρα ασφάλειας» στη χώρα μας, σε όλα τα επίπεδα…

Φαίνεται όμως, ότι η υπόθεση δεν θα τελειώσει εδώ, αλλά θα υπάρξει νέος γύρος διώξεων, αυτή τη φορά από την αντίθετη πλευρά. Δεν φαίνεται μάλιστα τυχαίο, το ότι η μακροσκελής και ενημερωμένη – καλογραμμένη ερώτηση, κοινοποιείται προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου… Εμπλέκεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, καθώς επίσης και ο σύμβουλός του Άλεξ Ρόντος, με τις κατηγορίες που τους απευθύνονται να είναι βαρύτατες. Τα ίδια και η τότε διοίκηση της ΕΥΠ υπό τον σημερινό πρεσβευτή της Ελλάδας στο Λονδίνο, Κ. Μπίκα και τους υποδιοικητές του.

Η καταγραφή της υπόθεσης, ως ιστορικό, είναι ακριβής, όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Κατά συνέπεια, παραπέμπουμε ευθείς αμέσως στο κείμενο, αφού όμως εκφράσουμε την ελπίδα, ότι τα προβλήματα για την ΕΥΠ θα ξεπεραστούν και θα επέλθει ηρεμία… και ισορροπία, ενώ οι εκάστοτε κρατούντες θα αντιλαμβάνονται την ανάγκη υποστήριξής της για να φέρει σε πέρας το δύσκολο έργο της.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ – ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Ν. ΑΧΑΪΑΣ
Κ.Ο. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Αρ. πρ. 3871/21-10-2014
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
Κοινοποίηση: ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Θέμα: «ΕΥΠ & Απόφαση της Δικαιοσύνης για το Γεωγραφικό Πληροφοριακό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων & Αγαθών»

Η Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή προσπάθησε μέσω του ΕΣΠΑ να εγκαταστήσει στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) ένα Δορυφορικό Σύστημα Ελέγχου και παρακολούθησης των συνόρων μας. Μέρος των πληροφοριών που θα συνέλεγε το σύστημα, θα προσφέρονταν, μέσω της ιστοσελίδας της Ε.Υ.Π., στους πολίτες, ώστε να διευκολύνεται η διέλευση ανθρώπων και εμπορευμάτων.

Συμβάλλοντας στην προσπάθεια για την όσο το δυνατό πληρέστερη απορρόφηση κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκ μέρους της Ελληνικής Πολιτείας και αξιοποιώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της χρηματοδοτικές δυνατότητες εκτός Κρατικού Προϋπολογισμού, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών προσπάθησε τότε να υλοποιήσει το έργο στα πλαίσια του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας», Άξονας 2: «Εξυπηρέτηση του Πολίτη και Βελτίωση της Ποιότητας Ζωής», συνολικού εγκεκριμένου προϋπολογισμού 1,6 εκατ. Ευρώ περίπου.

Το έργο με τίτλο: «Γεωγραφικό Πληροφοριακό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά τη Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών» σύμφωνα με την Προκήρυξη, είχε ως στόχο την ποιοτικότερη εξυπηρέτηση των πολιτών και ειδικότερα όσων εμπλέκονται στην διασυνοριακή μεταφορά ανθρώπων και αγαθών (τουρισμός, εμπόριο) με τη δημιουργία ενός χαρτογραφικού-δορυφορικού συστήματος πληροφόρησης της κίνησης των διασυνοριακών φυλακίων, καθώς επίσης και της υποδομής στην περιοχή των συνόρων για την εξυπηρέτηση και ασφάλεια των μεταφορών.
Τα αναμενόμενα αποτελέσματα και οφέλη τα οποία θα προέκυπταν από το έργο θα ήταν πολλά και σημαντικά. Μερικά από τα σπουδαιότερα θα ήταν η εγκυρότερη και ταχύτερη πληροφόρηση των πολιτών, καθώς επίσης η διευκόλυνση και ασφάλεια στην μετακίνηση.

Το συγκεκριμένο έργο πέραν των υπηρεσιών που θα προσέφερε προς τους πολίτες και της εισφοράς του στην βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής που θα παρείχε προς τον Φορέα υλοποίησης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο έξαρσης της λαθρομετανάστευσης προς την χώρα μας, αποτελούσε μέρος της προσπάθειας που συντελούνταν εκείνη την περίοδο από την τότε Κυβέρνηση για το άνοιγμα της Υπηρεσίας προς την ελληνική κοινωνία και την αναβάθμιση της αποδοχής της μέσα σε αυτή.

Το συγκεκριμένο έργο είχε ανατεθεί σε κοινοπραξία εταιρειών («Πλανητική Α.Ε.» και «Pansystems Α.Ε.») μετά από διεθνή διαγωνισμό και με την υποχρέωση να παραδώσουν ολοκληρωμένο το έργο στις 30/09/2009. Από τότε, όμως, αρχίζουν και τα …περίεργα, με Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, πλέον, τον κ. Μ. Χρυσοχοΐδη, επί κυβέρνησης κ. Γ. Παπανδρέου και διοίκηση της Υπηρεσίας, τους κ.κ. Κ. Μπίκα, Φ. Παπαγεωργίου και Χρ. Τσαντρίζο. Για τα περίεργα αυτά που συνέβησαν τότε, είχαμε υποβάλλει και την από 20/12/2009 Ερώτηση & ΑΚΕ προς τον τότε Πρωθυπουργό. Τελικά, το έργο απεντάχθηκε από το ΕΣΠΑ και όλοι οι εμπλεκόμενοι στην προσπάθεια που είχε ξεκινήσει για τον εκσυγχρονισμό της υπηρεσίας μέσω Κοινοτικών Κονδυλίων, διώχθηκαν ποινικά και πειθαρχικά με σαθρά κατηγορητήρια…

Διαβάσαμε πρόσφατα στον Τύπο (περιοδικό “Crash” τεύχος Απριλίου 2014, εφημ. «Κυριακάτικη Kontranews» της 5/10/2014 και «Παρασκήνιο» της 11/10/2014) αλλά και στο Διαδίκτυο σε έγκριτα Ιστολογία (“ProtoThema”, “Crasholine”, “DefenceNet”, “Greek American News Agency”, “Defence-Point”, “GrCitizen”, «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους», «Αττικά Νέα» κά) για την έκδοση απαλλακτικού Βουλεύματος από το Δικαστικό Συμβούλιο Εφετών για όλους τους κατηγορούμενους αλλά και πολλά και διάφορα ρεπορτάζ, άρθρα και αναλύσεις επί του θέματος, που είναι κατεξοχήν πειστικά και τεκμηριωμένα. Κοινός παρανομαστής όλων, είναι το γεγονός ότι η «Ε.Υ.Π.» βρίσκεται υπό διάλυση και ότι λήφθηκαν βιαστικές αποφάσεις σε πολλά ζητήματα από την προηγούμενη κυβέρνηση και την τότε διοίκηση της Υπηρεσίας, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν εξωθεσμικοί παράγοντες, που καμία σχέση δεν θα έπρεπε να έχουν στην λήψη αποφάσεων επί θεμάτων εθνικής ασφάλειας.

Πιο συγκεκριμένα, τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η προμηθεύτρια εταιρεία (ελληνική κοινοπραξία) παρέδωσε κανονικά το έργο στην προβλεπόμενη προθεσμία, σύμφωνα με τη σύμβαση. Με την αλλαγή της κυβέρνησης το 2009, παρότι στην παρουσίαση του έργου, που έγινε στην νέα ηγεσία της Υπηρεσίας (στον 2° όροφο της Κατεχάκη όπου είχε εγκατασταθεί το σύστημα), η πολιτική ηγεσία εξέφρασε το θαυμασμό της γι αυτό, όπως αναφέρουν και τα σχετικά δημοσιεύματα, λίγες μέρες μετά η κυβέρνηση ΓΑ.Π. – Χρυσοχοΐδη και η Διοίκηση Μπίκα αποφάσισαν, προς έκπληξη όλων, να προχωρήσει η Υπηρεσία στην απένταξη του έργου, όχι γιατί είχε διαπιστωθεί κάτι το σκανδαλώδες στην προμήθειά του (άλλωστε κανείς από τους διωκόμενους υπαλλήλους δεν κατηγορήθηκε για κάτι τέτοιο) αλλά επειδή το επέβαλαν άλλοι λόγοι, που κατά την άποψή μου, είχαν να κάνουν με κεντρικές γεωστρατηγικές επιλογές της προηγούμενης κυβέρνησης.

Το έργο απεντάχθηκε λόγω του ότι η ανάδοχος εταιρεία προμηθεύτηκε το λογισμικό του από τη Ρωσία και ότι σύμφωνα με τα «WIKILEAKS», που είχαν αποκαλύψει σχετικό τηλεγράφημα του πρώην αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, κ. Ντάνιελ Σπέκχαρντ, προς την Ουάσινγκτον, που ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «εργαζόμαστε (σαν πρεσβεία) για να ακυρώσουμε τις ενέργειες αυτές (ενεργειακές, αμυντικές και εμπορικές συμφωνίες μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας), που θεωρούμε ότι δεν είναι σωστές, αλλά λαμβάνουμε ανάμεικτα μηνύματα από Έλληνες αξιωματούχους.». Ιδιαίτερη δε εντύπωση προξενεί και η αποκάλυψη, ότι, καταθέτοντας στον 3° Τακτικό Ανακριτή, κ. Δ. Φούκα, για την γνωστή υπόθεση της «Πυθίας», ο τότε σύμβουλος του πρωθυπουργού, Άλεξ Ρόντος, με την αλλαγή της κυβέρνησης το 2009, μετέφερε στον τότε Πολιτικό Προϊστάμενο της Ε.Υ.Π., Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη, ενημερώνοντας ταυτόχρονα και τον τότε Πρωθυπουργό Γ. Α. Παπανδρέου, αίτημα Ισραηλινών πρακτόρων να μην προχωρήσει η Ε.Υ.Π. στην προμήθεια του συγκεκριμένου συστήματος επειδή το λογισμικό του ήταν ρωσικής προέλευσης…

Οι πιέσεις των ξένων πρακτόρων καρποφόρησαν και οι τότε υπεύθυνοι απεφάνθησαν, ότι το έργο δεν συνάδει με την αποστολή της Ε.Υ.Π. και το απένταξαν από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα, ενώ παράλληλα ασκήθηκαν πρωτοφανείς διώξεις στους εμπλεκόμενους υπαλλήλους με γελοία και σαθρά κατηγορητήρια, παραδίδοντάς τους βορά στα ΜΜΕ, διαπομπεύοντάς τους δημόσια, καταστρέφοντας καριέρες και οικογένειες, ακόμη και ζωές… Στο μεταξύ, η ελληνική εταιρεία που κέρδισε τον διεθνή Διαγωνισμό, προσέφυγε στην ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία ως φαίνεται, δεν καταλαβαίνει από προτροπές ξένων πρέσβεων και δικαιώθηκε. Στις η Ιουνίου 2012 το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (είχε συνεδριάσει στις 9 Φεβρουαρίου 2012 και στις 24 Μαίου 2012) ανακοίνωσε την απόφασή του. Δικαιώνει την ως άνω εταιρεία, ακυρώνει ως παράνομη την απόφαση του κ. Μπίκα και αναθέτει την «καυτή πατάτα…» στη νέα ηγεσία της Υπηρεσίας για να τη διαχειριστεί…

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το θέμα δίχασε στα δύο την Ε.Υ.Π., τόσο σε υπηρεσιακό, όσο και σε (όσο περίεργο και να φαίνεται αυτό) συνδικαλιστικό επίπεδο. Συνδικαλιστές, που φέρονται ότι εκείνη την εποχή ανήκαν στον σκληρό Παπανδρεικό πυρήνα, ακόμα και μέσα στις γενικές συνελεύσεις του Συλλόγου των εργαζομένων, καταφέρθηκαν κατά του Γεωγραφικού συστήματος, χωρίς να έχουν καμία αρμοδιότητα και γνώση επί του θέματος, ενώ άφηναν και υπονοούμενα για παρόμοιο σύστημα, που την ίδια περίοδο προμηθεύτηκαν και οι Ε.Δ. Μάλιστα, άλλοι συνδικαλιστές τους έχουν μηνύσει γι αυτό!!!

Ενώ σε υπηρεσιακό επίπεδο, στις καταθέσεις και στα απολογητικά υπομνήματα των υπαλλήλων αναφέρονται φοβερά και τρομερά πράγματα για απειλές και εκβιασμούς, που δέχθηκαν ακόμα και σε υψηλό επίπεδο για να δεχθούν να συνομολογήσουν τον γελοίο ισχυρισμό της τότε κυβέρνησης, ότι δήθεν το έργο αυτό είναι «εκτός αποστολής της υπηρεσίας(;)». Φαίνεται, ότι ο νόμος 3649/2008 δεν ήταν αρκετά διαφωτιστικός γι αυτούς, σχετικά με το εύρος αρμοδιοτήτων – δραστηριοτήτων της υπηρεσίας.

Επίσης, η τότε κυβέρνηση παρέπεμψε το θέμα και στον ΓΕΔΔ, κ. Λ. Ρακιντζή, ο οποίος ανέθεσε μέρος της έρευνας και στην ΕΥΑΠ (Ειδική Υπηρεσία Αρχή Πληρωμής) του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Εν τω μεταξύ, στο τότε οικονομικό επιτελείο είχε αναλάβει ο κ. Χρυσοχοΐδης, ως Υπουργός περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, που πριν ήταν πολιτικός προϊστάμενος της Ε.Υ.Π., όταν αποφασίστηκε η απένταξη του συστήματος…

Τελικά ο κ. Ρακιντζής παρέπεμψε 20 άτομα από την Ε.Υ.Π. και την Κοινωνία της Πληροφορίας, χωρίς όμως να μπει στον κόπο, να ρωτήσει την άποψη κανενός από τους εμπλεκομένους στην υπόθεση υπαλλήλους της Ε.Υ.Π.(;) αλλά μόνο αυτούς που του υπέδειξε η διοίκηση Μπίκα. Και το ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι «τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους», που κατηγορήθηκαν και από τον κ. Ρακιντζή, που στηρίχθηκε στις παράνομες, σύμφωνα και με την απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, αποφάσεις του κ. Μπίκα για να βγάλει το Πόρισμά του;

Πάντως, σε ΕΔΕ που έγινε στο Υπουργείο Οικονομίας για τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση συγκατηγορούμενους υπαλλήλους της ΚτΠ, αθωώθηκαν όλοι οι εκεί εμπλεκόμενοι. Αξίζει να αναφερθεί, ότι υπάλληλοι της Ε.Υ.Π. υπέβαλλαν μηνυτήρια αναφορά σον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Τέντε, για τη διαρροή στο Διαδίκτυο και στα ΜΜΕ ολόκληρου του Πορίσματος Ρακιντζή για το θέμα και ο οποίος διέταξε έρευνα, την οποία ανέλαβε ο 2ος Πταισματοδίκης Αθηνών. Έχει επίσης υποβληθεί και αναφορά για τα όσα αποκάλυψαν τα “WIKILEAKS” για τα αναφερόμενα από τον αμερικανό πρέσβη, κ. Ρις, σε τηλεγράφημά του προς την κεντρική του υπηρεσία, το 2007, περί «δυσαρεστημένων πασόκων υπαλλήλων του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, επιρρεπών στις διαρροές προς την αμερικανική πρεσβεία»…

Τέλος, η Δικαιοσύνη, έπειτα από πολύχρονη ενδελεχή έρευνα και τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης από κορυφαίους ειδικούς επί πεντάμηνο, απεφάνθη οριστικά και αμετάκλητα, ότι το συγκεκριμένο σύστημα είναι μοναδικό, απόλυτα αξιόπιστο, φθηνότερο άλλων αντίστοιχων (την εποχή της παράδοσής του), εξακολουθεί να παραμένει σύγχρονο (παρά τα χρόνια που πέρασαν από την παράδοσή του) και απόλυτα συμβατό με τις ανάγκες και τις αρμοδιότητες της Υπηρεσίας. Το ίδιο και το λογισμικό του, που μάταια κάποιοι προσπαθούν να απαξιώσουν, λόγω πιθανώς της προέλευσης του αλλά και λόγω του ότι δεν μπορούν να αποδεχθούν εύκολα ότι υπάρχουν Έλληνες Δικαστές, Επιστήμονες και Δημόσιοι Υπάλληλοι, που δεν είναι πρόθυμοι να υπακούουν στα κελεύσματα και στις επιθυμίες ξένων πρακτόρων και κυβερνήσεων…

Επειδή, δεν μπορώ να δεχτώ, ότι οι ελληνικές Υπηρεσίες καθοδηγούνται στις ενέργειές τους σύμφωνα με «οδηγίες», που δίδονται από εξωθεσμικούς παράγοντες.

Επειδή, σύμφωνα με όλα τα δεδομένα, το Ελληνικό δημόσιο υπέστη σημαντική οικονομική και όχι μόνο ζημία.

Επειδή, δεν πρέπει και δεν είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ατιμώρητοι και να απολαμβάνουν υψηλότατων αξιωμάτων, αυτοί που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τη συγκεκριμένη σκευωρία.

Επειδή, δημιουργούνται πλείστα όσα ερωτήματα για τη λειτουργία των θεσμών στην ΕΥΠ και δεδομένης της δικαιολογημένης αναταραχής που έχει προκύψει, στους κόλπους της Υπηρεσίας και όχι μόνο σχετικά με το θέμα αυτό.

Κατόπιν τούτων ερωτάσθε:

1. Ποιος ο ρόλος ξένων εξωθεσμικών παραγόντων στην ως άνω υπόθεση;

2. Ποιοι φέρουν την ευθύνη για αυτή την άσχημη για το ελληνικό Δημόσιο κατάληξη; Ποιος θα πληρώσει τα «σπασμένα» για τις παράνομες αποφάσεις του κ. Μπίκα και των συνεργατών του; Ποιος θα πληρώσει για την τεράστια οικονομική και όχι μόνο ζημία, που υπέστη το Ελληνικό Δημόσιο; Ποιοι και γιατί συμμετείχαν στις άτυπες και παράνομες επιτροπές, που διόρισε ο κ. Μπίκας; Ποιοι υπάλληλοι και συνδικαλιστές συνέδραμαν τον κ. Μπίκα να λάβει τις συγκεκριμένες παράνομες αποφάσεις;

3. Ποιοι συνεχίζουν να απολαμβάνουν ύψιστες κρατικές θέσεις, τόσο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό και πότε θα κληθούν να απολογηθούν για τις αποφάσεις τους και τις ενέργειες τους, που εξέθεσαν σε κίνδυνο (μη ελεγχόμενο) τους πολίτες;

4. Ποιος ο ρόλος του ΓΕΕΔ, της ΕΥΑΓΙ και συγκεκριμένων στελεχών της Ε.Υ.Π.; Πως και δεν διαπίστωσαν τις παρανομίες της Διοίκησης της Ε.Υ.Π. επί κυβερνήσεως Γ. Α. Παπανδρέου, τις οποίες διαπίστωσε η Ελληνική Δικαιοσύνη;

5. Ποιός και πώς θα προχωρήσει σε μια γενναία έμπρακτη ομολογία συγνώμης από πλευράς Πολιτείας και αποκατάστασης όλων εκείνων που σπιλώθηκαν και διαπομπεύθηκαν αδίκως δημόσια και ζημιώθηκαν οικονομικά, ηθικά και ψυχικά από το κατασκευασμένο αυτό σκάνδαλο και σκευωρία;

6. Ποιοι φέρουν την ευθύνη, που η Ε.Υ.Π. και η χώρα στερήθηκε ένα πολύτιμο εργαλείο προηγμένης τεχνολογίας, τη στιγμή που η Πατρίδα μας έχει κατακλυσθεί από λαθραίους μετανάστες και εμπορεύματα; Ποιος θα κάνει τον απολογισμό της τεράστιας ζημίας που υπέστη η χώρα, από την μη λειτουργία του συγκεκριμένου συστήματος;

7. Έχει γίνει κάποια έρευνα από τα αναφερόμενα στα τηλεγραφήματα των αμερικανών πρέσβεων που αποκάλυψαν τα “WIKILEAKS” και αν ναι, ποια είναι τα αποτελέσματά της;

Ο ερωτών Βουλευτής

ΝΙΚΟΣ I. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ του
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ


Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η γενοκτονία των Κούρδων της Συρίας ανοίγει τον δρόμο για την τουρκική κυριαρχία στην Μέση Ανατολή 

Τα γεγονότα, έτσι όπως ραγδαία εξελίσσονται, αλλά και οι παράλληλες αποκαλύψεις για τον ρόλο της Τουρκίας στα όσα τραγικά διαδραματίζονται στον χώρο της ευρύτερης περιοχής της Μέσης και Εγγύς Ανατολής, αποδεικνύουν πως η Τουρκία λειτουργεί με σαφές σχέδιο αλλά και με την πλήρη κάλυψη και συνεργασία των ΗΠΑ και με την ενοχική σιωπή της Ευρώπης.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή GrCitizen

Το σχέδιο του «σουλτάνου» Ερντογάν είναι απολύτως σαφές. Επιχειρεί αρχικά να διαιρέσει τους Κούρδους και στη συνέχεια να τους οδηγήσει σε μία πολύ σκληρή μεταξύ τους αντιμετώπιση. Το αναγκαίο «συστατικό» είναι η γενοκτονία των Κούρδων της Συρίας ή ο εξαναγκασμός τους στο να αποδεχθούν την Τουρκία ως κυρίαρχη δύναμη, ικανή να τους γλιτώσει από τους τζιχαντιστές, εξαναγκάζοντάς τους σε αποχώρηση ή –έστω- κατάπαυση των επιθέσεων κατά κουρδικών πληθυσμών της Συρίας.

Εάν ο Ερντογάν κατορθώσει να κάμψει τους Κούρδους της Συρίας ή αυτοί να εξοντωθούν από τους τζιχαντιστές, τότε θα έχει κατορθώσει να εισάγει την έριδα της διχόνοιας μέσω της επίρριψης ευθυνών μεταξύ των Κούρδων του ΡΚΚ και των Κούρδων του Βόρειου Ιράκ, οι οποίοι θα αλληλοκατηγορούνται είτε για εγκατάλειψη των Κούρδων της Συρίας. Και οι μεν Κούρδοι του ΡΚΚ θα κατηγορούν τους Κούρδους του Βόρειου Ιράκ ότι προτίμησαν τα χρήματα από το εμπόριο πετρελαίου με την Τουρκία και εγκατέλειψαν τους Κούρδους της Συρίας, ενώ αντίστοιχα οι Κούρδοι του Βόρειου Ιράκ θα κατηγορούν το ΡΚΚ για αδράνεια και για μη επαρκή προσπάθεια (ίσως και για δειλία) στο να παράσχουν έμπρακτη και ουσιαστική βοήθεια εισερχόμενοι στο έδαφος της Συρίας για να πολεμήσουν τους τζιχαντιστές.

Εάν ο τούρκος πρόεδρος κατορθώσει να διαιρέσει με αυτόν τον τρόπο τους Κούρδους, τότε θα έχει καταφέρει μία πάρα πολύ σημαντική νίκη για την Τουρκία, η οποία θα δει να απομακρύνεται ο κίνδυνος της δημιουργίας ενός Κουρδιστάν (το οποίο θα αφαιρέσει σημαντικό μέρος τουρκικών εδαφών, όποτε δημιουργηθεί), ενώ θα εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα στην διακίνηση του πετρελαίου των Κούρδων του Βορείου Ιράκ.
Σε μία τέτοια εξέλιξη (γενοκτονίας των Κούρδων της Κομπάνι), αυτομάτως η Τουρκία θα αναδειχθεί στον μέγιστο ικανό παίκτη της περιοχής (χωρίς να έχει ρίξει ούτε μία τουφεκιά) και θα θέσει όρους στις δυτικές χώρες για την περαιτέρω «εμπλοκή» της στην περιοχή.

Τι σημαίνει όμως μία τέτοια εξέλιξη;
Κατ’ αρχήν την πλήρη ικανοποίηση του σοβαρότερου αιτήματος της Τουρκίας για πόλεμο της Δύσης κατά της Συρίας του Άσαντ, την πτώση του οποίου επιθυμεί ο Ερντογάν προκειμένου να τοποθετηθεί ο τουρκικός στρατός στη Βόρεια Συρία ως «εγγυητής της ειρήνης» (μοντέλο Κύπρου), αποσκοπώντας σε μία αρχική τουρκική κυριαρχία με ειρηνευτικό προσωπείο και στην μετέπειτα προσχώρηση σημαντικών τμημάτων εδάφους (φυσικά των πλούσιων σε πετρελαϊκά και εν γένει ενεργειακά κοιτάσματα).

Με βάση τις μέχρι σήμερα υπάρχουσες πληροφορίες για τους τζιχαντιστές, την εκπαίδευση, τον εξοπλισμό, την επιμελητεία, τη νοσοκομειακή τους περίθαλψη, αλλά και –σημαντικότερο- την συμμετοχή τούρκων πολιτών, στρατιωτικών και στελεχών των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τους τζιχαντιστές ως έναν παράνομο τουρκικό στρατό, απολύτως αναλώσιμο οποιαδήποτε στιγμή κριθεί αναγκαίο, εργαλείο ψυχολογικών –κυρίως- επιχειρήσεων της Τουρκίας στην Μέση και την Εγγύς Ανατολή. Δημιουργήθηκε για στοχευμένες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και πρόκληση (με την κατάλληλη υποβοήθηση των δυτικών ΜΜΕ) ενδιαφέροντος των πολιτών της Δύσης, προκειμένου να αναδειχθεί ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η Τουρκία, στην οποία θα δοθούν και τα «κλειδιά» της περιοχής.

Εάν κάποιος ισχυριστεί ότι οι ΗΠΑ (οι μυστικές υπηρεσίες) δεν γνώριζε ή δεν γνωρίζει τίποτε για τον τρόπο «προσηλυτισμού» των τζιχαντιστών, τους τρόπους και τις οδούς μετακίνησής τους, τον ρόλο και τις σχέσεις της Τουρκίας μαζί τους, αλλά και τις εκπληκτικές σε ταχύτητα μετακινήσεις τους στον τεράστιο χώρο της Εγγύς Ανατολής, τότε ή πρέπει να υποτιμήσει τις δυνατότητες των ΗΠΑ ή να αποδεχτεί πως οι ΗΠΑ έδωσαν το πράσινο φως στον τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, για να εκτελέσει το βρώμικο σχέδιο βίαιης και πλήρους γεωπολιτικής αλλαγής της Μέσης και Εγγύς Ανατολής, με τρόπο που να ικανοποιεί τα αμερικανικά γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα.

Με τους Κούρδους διαιρεμένους, με την Τουρκία σε πραγματικό ρόλο «χαλιφάτου» και με την αμερικανική δραστηριότητα να επανακάμπτει μέσω μίας ισλαμικής Τουρκίας που είναι αποδεκτή από τον δυτικό κόσμο, η Ευρώπη εξασφαλίζει την πολυπόθητη ενέργεια, ενώ αυτομάτως η Ανατολική Μεσόγειος (πιθανότατα) μεταβάλλεται σε «προίκα» υπέρ του «χαλίφη Ερντογάν», γεγονός που σηματοδοτεί κινδύνους για την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά ταυτόχρονα ενεργοποιεί τον μέχρι σήμερα θεατή των εξελίξεων, την Ρωσία, της οποίας τα συμφέροντα θα πληγούν από την βρώμικη (αλλά αποδοτική) συνεργασία των ΗΠΑ με την Τουρκία.

Η Τουρκία, παίζει με τη φωτιά, σε ένα καυτό γεωπολιτικό περιβάλλον, προσπαθώντας να «καθαρίσει» υπέρ των ΗΠΑ για να απαιτήσει τα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά «αντίδωρά» της. Η συνεργασία με τις ΗΠΑ (παρά τα ό,ποια προβλήματα προέκυψαν εξαιτίας χαρακτήρα του Ερντογάν), φαίνεται πως κυλά απολύτως αποδοτικά για την Τουρκία, η οποία ήδη άρχισε να δείχνει το ενδιαφέρον της (χωρίς να δεχθεί ουσιαστικές επιπλήξεις, παρά την ωμή εκ μέρους της παραβίαση του Ευρωπαϊκού αλλά και του Διεθνούς Δικαίου) για την ΑΟΖ της Κύπρου, ενώ αναμένεται το αμέσως επόμενο διάστημα να «κοιτάξει» και προς την ελληνική ΑΟΖ και ιδιαίτερα στην περιοχή νότια της Ρόδου και του Καστελλόριζου, γνωρίζοντας πως έχει να αντιμετωπίσει μία καταρρέουσα, φοβική και εν πολλοίς ανίκανη ελληνική πολιτική ηγεσία…

Η γενοκτονία των Κούρδων της Συρίας και η παραδειγματική πτώση της Κομπάνι, είναι το πρώτο βήμα της επερχόμενης και λίαν επικίνδυνης επανάκαμψης της νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του «Χαλιφάτου» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν… Και αυτό το βήμα αποκλείεται –για πλήθος λόγων- να γίνει αποδεκτό από τον Πούτιν, του οποίου η αντίδραση δεν αναμένεται να είναι ευγενική…

ΥΓ: Δεν θα προξενούσε έκπληξη, στον γράφοντα, εάν οι τζιχαντιστές σε κάποια χρονική στιγμή αναγνώριζαν την Τουρκία ως κράτος ισχύος και ανακοίνωναν την υποταγή τους στον Ερντογάν...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Ανδρέας Μπανούτσος 
Αναλυτής Διεθνών Σχέσεων με ειδικότητα σε θέματα Ασφαλείας


Η κλιμάκωση των εχθροπραξιών στη Συρία και το Ιράκ ως αποτέλεσμα της στρατιωτικής επέλασης του Ισλαμικού Κράτους και των αεροπορικών βομβαρδισμών των ΗΠΑ και της συμμαχίας των «προθύμων» έχει οδηγήσει τους τελευταίους μήνες σε σημαντική αύξηση του κύματος των προσφύγων και μεταναστών από τις χώρες αυτές προς την Ελλάδα και την Ε.Ε.

Ανησυχία προκαλεί στις Ελληνικές Αρχές Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ, Ε.Υ.Π) το ενδεχόμενο να εισέλθουν ή να έχουν εισέλθει στη χώρα μας και Τζιχαντιστές υποδυόμενοι τους πρόσφυγες. Οι περισσότεροι ωστόσο από τους Τζιχαντιστές αυτούς εκτιμάται ότι δεν θα επιδιώξουν να παραμείνουν στην Ελλάδα αλλά πως θα συνεχίσουν το ταξίδι τους με τελικό προορισμό τη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη.

Σε κάθε περίπτωση η χώρα μας δεν θα μπορέσει να μείνει ανεπηρέαστη από τη λαίλαπα των Τζιχαντιστών και τα κύματα των προσφύγων και των μεταναστών που οι εξτρεμιστικές και απάνθρωπες πράξεις τους προκαλούν.

Απαιτείται λοιπόν σοβαρότητα και επαγγελματισμός από τις Ελληνικές Αρχές Ασφαλείας, στοιχεία που σε σημαντικό βαθμό διαθέτουν, προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι που μπορεί να συνεπάγονται για την Ελλάδα η ενδεχόμενη επιστροφή και παραμονή έστω και ενός μικρού αριθμού Τζιχαντιστών στη χώρα μας.

Το γεγονός ότι θα αναλάβει την ευθύνη από την 1η Νοεμβρίου 2014 του εξαιρετικά σημαντικού χαρτοφυλακίου Εσωτερικών Υποθέσεων και Μετανάστευσης στη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο κ.Δημήτρης Αβραμόπουλος, ένας από τους ελάχιστους ικανούς Έλληνες πολιτικούς, μπορεί να ωφελήσει τα μέγιστα τη συλλογική προσπάθεια για αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου της παράνομης μετανάστευσης στην Ε.Ε γενικότερα αλλά και στην Ελλάδα ειδικότερα ως κυρίας πύλης εισόδου των παράνομων μεταναστών στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.
Ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, επίσης, ως πολιτικός προϊστάμενος του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Αντιτρομοκρατίας κ.Ζιλ ντε Κερκόφ μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στην στενότερη συνεργασία των κρατών μελών της Ε.Ε στο κρίσιμο ζήτημα της καταπολέμησης της Ισλαμιστικής τρομοκρατίας και του βίαιου εξτρεμισμού, με την προώθηση πολιτικών που θα ευνοούν την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των Ευρωπαϊκών και εθνικών αρχών ασφαλείας και πληροφοριών.

Ο παράγοντας «πληροφορίες» είναι σύμφωνα με όλους τους ειδικούς σε θέματα ασφαλείας καθοριστικός για την προληπτική και ως εκ τούτου αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασύμμετρης απειλής που συνεπάγεται για την Ελλάδα και την Ε.Ε η αύξηση του αριθμού των Τζιχαντιστών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο που διαθέτουν πλέον και σημαντική πολεμική εμπειρία ως αποτέλεσμα της συμμετοχής τους στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ.

Κλείνοντας το σημερινό μας άρθρο εκτιμούμε ότι ο κ.Δημήτρης Αβραμόπουλος ως αρμόδιος Ευρωπαίος Επίτροπος για τη Μετανάστευση και τις Εσωτερικές Υποθέσεις θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες προς τη κατεύθυνση της αναθεώρησης της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ που αποτελεί βρόχο για την Ελλάδα καθώς επωμίζεται δυσανάλογα μεγάλος βάρος σε σχέση με το μέγεθος της από τις μεταναστευτικές ροές προς την Ε.Ε.

Τέλος και πάντα μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του Έλληνα Επιτρόπου της Ε.Ε προτείνουμε το σχεδιασμό και υλοποίηση μιας πανευρωπαϊκής πολιτικής αντιμετώπισης της ριζοσπαστικοποίησης των Μουσουλμάνων της Ε.Ε έτσι ώστε να μπορέσει να καταπολεμηθεί η μάστιγα του Τζιχαντισμού με προληπτικά μέτρα στη ρίζα της.

Πηγή RizopoulosPost

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Τότε η εθνική τραγωδία είναι αναπόφευκτη 

Η ανάγκη για το αυτονόητο των ψύχραιμων αντιδράσεων, ισοδυναμεί με συνηγορία σε εθνικές τραγωδίες, αν την ταυτίσουμε με λογικές που δικαιολογούν και συγκαλύπτουν φοβικές, άτολμες και ενδοτικές ηγεσίες... 

Του Κ. Κυριακόπουλου 

Ηγεσίες που αν δεν τολμούν να πράξουν τα αυτονόητα όσο διαρκεί η μπουνάτσα, τότε όταν ξεσπάσει η φουρτούνα θα οδηγήσουν τον τόπο σε νέα εθνική τραγωδία. Και τότε πάλι θα φορτώσουν την εγκληματική στάση τους, στα επιτελεία και τους στρατιωτικούς.

Ένα περίεργο ως προς τη σκοπιμότητά του (ή το βαθμό αφέλειας που το διαπερνά – ας κάνει την επιλογή επ αυτού ο ανώνυμος αρθρογράφος του) κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, από ιστοσελίδα που «ειδικεύεται» στα ζητήματα ενόπλων δυνάμεων και εθνικής άμυνας. Πρόκειται για ένα άρθρο – διατριβή στα κατά τα λοιπά συμπαθή πουλερικά και δη τα κοκοράκια. 

Η κεντρική ιδέα του άρθρου συμπυκνώνεται στην εξής διαπίστωση: 
«Οι προκλήσεις των Τούρκων αντιμετωπίζονται από τις ΕΔ όπως πρέπει . Παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα. Αυτό είναι προς το παρόν αρκετό.  Η Τουρκία έχει το άγχος και την αγωνία. Εμείς πρέπει να έχουμε την νηφαλιότητα να αντιμετωπίσουμε ότι κι αν προσπαθήσει να προκαλέσει στον ζωτικό μας χώρο. Είτε αυτός είναι στην Ελλάδα , είτε στην Κύπρο». 
Επιχειρεί μάλιστα ο αρθρογράφος, να προσδώσει πρόσθετη αξία στον αέρα του εφησυχασμού που αποπνέει, επικαλούμενος την καχυποψία της Δύσης απέναντι στην Τουρκία, τις κακές της σχέσεις με το Ισραήλ, και φυσικά το γεγονός πως η Τουρκία έχει απέναντί της τον ρωσικό στόλο, το ισραηλινό ΠΝ και πολεμικά πλοία χωρών που έχουν ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή.

Ας προσπεράσουμε τη λαθροχειρία που επιχειρεί ο αρθρογράφος, όταν ταυτίζει αυθαίρετα, την όποια κριτική για τους χειρισμούς της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, με δήθεν διάθεση αμφισβήτησης του σθένους και της αποφασιστικότητας των ενόπλων μας δυνάμεων, θυμίζοντας του απλώς, πως το η τραγωδία των Ιμίων, δε θέτει σε αμφισβήτηση την αποφασιστικότητα των ενόπλων μας δυνάμεων, αλλά ελέγχει πολύ σοβαρά τους πολιτικούς πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών, ακόμη και με το ερώτημα της εσχάτης προδοσίας. 

Και μετά την απαραίτητη διευκρίνιση, ας πάμε και στο δια ταύτα…

  • Από πού προκύπτει πως η παρουσία των ξένων ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή συνιστά αυτοδίκαια και προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας;
  • Από πού προκύπτει πως ο σκεπτικισμός με τον οποίο αντιμετωπίζεται η Τουρκία από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, μεταφράζεται ως αποφασιστική στήριξη της χώρας μας και της υπεράσπιση των κανόνων του διεθνούς δικαίου;
  • Από πού προκύπτει πως αυτές οι δυνάμεις θα εμπλακούν προκειμένου να αποτρέψουν έναν πιθανολογούμενο επιχειρησιακό αντιπερισπασμό της Τουρκίας η οποία με όχημα τη γεωστρατηγική του ισλαμικού τόξου και του νέο-οθωμανισμού περισφίγγει την Ελλάδα σε περισσότερα του ενός μέτωπα, μηδέ εξαιρουμένων και των βορείων συνόρων μας;
  • Από πού προκύπτει το «Πάμε καλά. Μην ανησυχείτε» με τον Βενιζέλο στο τιμόνι της εξωτερικής πολιτικής, με τον πρωθυπουργό της χώρας να κάνει τουρ με την Κεφαλογιάννη στο συνέδριο του ΣΕΤΕ, παραμυθιάζοντας την ελληνική κοινωνία με μεγαλοστομίες για ανάπτυξη, με ημιακέφαλη την πολιτική ηγεσία του υπουργείου εθνικής άμυνας, και κυρίως με ανύπαρκτο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, εντεταλμένο να διαχειριστεί στη βάση μιας συνολικής εθνικής στρατηγικής τη διαχείριση μιας κλιμακούμενης κρίσης;
  • Από πού προκύπτει το «πάμε καλά» όταν όλοι οι πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίχτηκε μια απατηλή εξωτερική πολιτική έχουν καταρρεύσει, και η κυβέρνηση του τόπου αντί να τολμήσει να δει την αλήθεια κατάματα, επιμένει σε νουθεσίες απέναντι σε έναν αδίστακτο γείτονα που διαθέτει στρατηγική στόχευση και είναι αποφασισμένος να την προωθήσει;
  • Από πού προκύπτει ότι «πάμε καλά» όταν η πολιτική ηγεσία του τόπου δεν τόλμησε ούτε καν τα αυτονόητα;
  • Από πού προκύπτει πως είναι πολεμοχαρές κοκοράκι που μιλά από την ασφάλεια της Βαλαωρίτου όποιος τολμά να υποβάλει αυτονόητα ερωτήματα όπως:
    Γιατί δεν κλήθηκε στην Αθήνα ο Έλληνας πρεσβευτής από την Άγκυρα;
    Γιατί δεν υποβλήθηκε ρηματική διακοίνωση στην Άγκυρα για την εχθρική ενέργεια;
    Γιατί δεν κλήθηκε ο Τούρκος πρεσβευτής στην Αθήνα από το ελληνικό ΥΠΕΞ, έστω και για τυπική διαμαρτυρία;
    Γιατί δεν ανακοινώθηκε η ματαίωση της γελοίας ενέργειας στην οποία μας υπέβαλε ο κ. Γ. Παπανδρέου, περί κοινής συνεδριάσεως των υπουργικών συμβουλίων Ελλάδας και Κύπρου;
    Γιατί δεν έγινε άμεση καταγγελία στο ΝΑΤΟ, την στιγμή που τα πολεμικά πλοία που βρίσκονται σε κυριαρχική θάλασσα της Κύπρου, θεωρούνται νατοϊκά;
    Γιατί δεν αναστάλησαν όλες οι συνεδριάσεις των ελληνοτουρκικών επιτροπών, που υποτίθεται ότι συνέρχονται για να επιλυθούν τα προβλήματά μας και να συσφιγχτούν οι σχέσεις μας;
    Γιατί δεν απεσύρθησαν οι Έλληνες που λαμβάνουν μέρος αυτές τις μέρες σε Ημερίδες και συνέδρια στην Τουρκία;
    Και ακόμη περισσότερο: Για να καταδειχθεί η σοβαρότητα της κατάστασης, γιατί δεν συγκάλεσε ο Πρόεδρος το συμβούλιο αρχηγών;
Αν όλα τα παραπάνω συνιστούν προτροπές κάποιων "κοκοριών" προς την πολιτική ηγεσία του τόπου, τότε η μη πραγματοποίησή τους δεν παραπέμπει σε κότες λειράτες που δεν τολμούν ούτε καν τα αυτονόητα; 
Ρωτάμε απλώς...

Όχι κύριοι…
Η ανάγκη για το αυτονόητο των ψύχραιμων αντιδράσεων, ισοδυναμεί με συνηγορία σε εθνικές τραγωδίες, αν την ταυτίσουμε με λογικές που δικαιολογούν και συγκαλύπτουν φοβικές, άτολμες και ενδοτικές ηγεσίες, που αν δεν τολμούν να πράξουν τα αυτονόητα όσο διαρκεί η μπουνάτσα, τότε όταν ξεσπάσει η φουρτούνα θα οδηγήσουν τον τόπο σε νέα εθνική τραγωδία. Και τότε πάλι θα φορτώσουν την εγκληματική στάση τους, στα επιτελεία και τους στρατιωτικούς. 

Πηγή «Ελληνικό Φόρουμ»

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ανατρέπονται οι συσχετισμοί των Δυνάμεων

Του Μιχαήλ Στυλιανού 

Οι σύγχρονοι κάτοικοι των χωρών Ελλάδας και Κύπρου θα μπορούσαν ίσως να διδαχθούν τι ανατροπές μπορούν να επιτευχθούν στη μοίρα των λαών και στις στρατηγικές των δυνάμεων όταν ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι «παίρνουν των ομματιών τους» και μεταναστεύουν στο Κομπάνι, όπου οι υπερασπιστές του διασαλπίζουν πως υπερασπίζονται Θερμοπύλες.

Το Κομπάνι, στα Σύρο-τουρκικά σύνορα, είναι το μεσαίο από τρία απομονωμένα καντόνια, που από την αποχώρηση των συριακών στρατευμάτων το 2012, συναποτελούν την Ροζάβα, ημι-αυτόνομη κουρδική επικράτεια. Διοικείται από το Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) και υπερασπίζεται με τις Μονάδες Λαϊκής Προστασίας, την πολιτοφυλακή (YPG), από γυναίκες και άνδρες, που αποδείχθηκαν εφάμιλλοι σε ηρωισμό  του αρχαίου Έλληνα ήρωα τους.

Πριν ακριβώς ένα μήνα όλοι στην «ανθρωπιστική» Δύση και αρκετοί στη Μέση Ανατολή προανήγγελλαν ψύχραιμοι την επικείμενη πτώση του πολιορκούμενου οχυρού και την σφαγή των υπερασπιστών του και των 700 κατοίκων που δεν είχαν μπορέσει να διαφύγουν. Οι μηχανοκίνητες ορδές των μαυροφόρων πολεμιστών του Ισλάμ, σπουδασμένων (που και από ποιους;)και στον χειρισμό του μάρκετινγκ της φρίκης, είχαν προβληθεί με σφαγιασμούς «ον κάμερα», στις υπερφυσικές διαστάσεις περίπου ακαταμάχητης «Μάστιγας του Αλλάχ».

Οι Αμερικανοί και (εικονικά) οι εταίροι τους, της συμμαχίας των α-προθύμων, βομβάρδιζαν από τις 25 Σεπτεμβρίου στο Ιράκ και από τις 8 Οκτωβρίου στη Συρία, χωρίς να ανακόψουν την ορμή των τζιχαντιστών.Η αναμενόμενη πτώση και σφαγή στο Κομπάνι είχε συγκεντρώσει στην τουρκική πλευρά των συνόρων, δίπλα στα τούρκικα τάνκς και στους αποκλεισμένους Κούρδους πρόσφυγες, σμήνη απεσταλμένων των Δυτικών ΜΜΕ, πανέτοιμων να προσφέρουν στον άπληστο Μολώχ του θεάματος/χρήματος τις εικόνες της φρίκης και της σφαγής.

Με την καθυστέρηση της «επικείμενης» θυσίας, αμήχανοι οι απεσταλμένοι των ΜΜΕ άρχισαν να καταγράφουν και να ερευνούν τα περίεργα φαινόμενα αυτού του πεδίου τις «βιβλικής σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κακού»:

- Το γεγονός ότι η επί ημέρες προέλαση των τζιχαντιστών σε ακάλυπτες εκτάσεις προς το Κομπάνι δεν στοχοποιήθηκε από τους Αμερικανούς. Κάποιες βόμβες άρχισαν να πέφτουν όταν οι επιδρομείς είχαν ήδη εισβάλει σε συνοικίες της πόλης.
- Το γεγονός ότι τα παραταγμένα τάνκς και στρατεύματα των Τούρκων «συμμάχων» λειτουργούσαν στα σύνορα ουσιαστικά σαν οπισθοφυλακή των τζιχαντιστών, εμποδίζοντας -με ρίψεις χημικών και την απειλή των όπλων- Κούρδους της Τουρκίας να περάσουν τα σύνορα σε βοήθεια των πολιορκημένων αδελφών τους.
- Τις πληροφορίες ότι και ο Κούρδος Μπαρζανί, ο επικεφαλής του Ιρακινού ημιανεξάρτητου Κουρδιστάν, δεν «καιγόταν» να προστρέξει σε βοήθεια των Κούρδων της Συρίας.

Πράγματι, Αμερικανοί και σύμμαχοι, Τούρκοι και Κούρδοι του Ιράκ, έδειχναν τουλάχιστον να σφυρίζουν αδιάφορα, ίσως δε και να αδημονούν, για διαφορετικούς ο καθένας λόγους, για τη πτώση του Κομπάνι, που θα σήμαινε και τον θάνατο του εμβρύου κουρδικής κρατικής οντότητας στη Συρία.
Η Ουάσιγκτον μάλιστα, δια στόματος του ΥΠΕΞ Τζον Κέρρυ και του ναυάρχου εκπρόσωπου του Πενταγώνου, έσπευδε να προλάβει πυροσβεστικά τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης για το αναμενόμενο ολοκαύτωμα, δηλώνοντας πως η «υπεράσπιση πόλεων όπως το Κομπάνι δεν ήταν στους στρατηγικούς στόχους της εκστρατείας εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.» Στο Παρίσι, εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ, απαντώντας σε καυστικά ερωτήματα, δήλωνε πως στον καταμερισμό έργου μεταξύ των συμμάχων, η υπεράσπιση του Κομπάνι ήταν εκτός της γαλλικής αρμοδιότητας… (Δυο μέρες νωρίτερα ο Γάλλος υπουργός είχε συναντηθεί με τον ΥΠΕΞ της Τουρκίας…)

Μια χαμογελαστή Κούρδισσα στρατηγός
Αλλά μια χαμογελαστή νεαρή Κούρδισα με στολή παραλλαγής, η στρατηγός- μετενσάρκωση του Λεωνίδα, αιχμαλώτιζε την παγκόσμια προσοχή στη γαλήνια περιφρόνηση, των ελαφρά οπλισμένων και συγκριτικά ολιγάριθμων συμπολεμιστών της, προς το φάσμα επικείμενου μαρτυρίου. Και απροσδόκητα αφύπνιζε τους -συνήθως ελεγχόμενους- αισθητήρες των Δυτικών ΜΜΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και αυτών των ανθρώπων: του Κουρδιστάν της Συρίας. Σε βαθμό που να αρχίσει ανάστροφος βομβαρδισμός αποκαλύψεων των ένοχων σχέσεων και του βαθμού συνενοχής, του καθενός των «συμμάχων», στο επικείμενο ολοκαύτωμα.

Ακόμη και η επικεφαλής του «Γραφείου Μέσης Ανατολής» του αμερικανικού «Ιδρύματος Κάρνεγκι για την Διεθνή Ειρήνη» (που ευρύτατα θεωρείται συνδεόμενο με κρατικές «υπηρεσίες»),επέκρινε με άρθρο της την στάση της Ουάσιγκτον και επεσήμαινε «τους πέντε λόγους» γιατί έπρεπε να υποστηριχθεί στο Κομπάνι «η μόνη σοβαρή δύναμη» απέναντι στην επέλαση των τζιχαντιστών στη Μεσοποταμία.

Βαθύτατη «γνώστρια» των πραγμάτων της περιοχής, παρά την ευνόητη φροντίδα της για συγκάλυψη ή «λείανση» των αιχμών της αλήθειας, επιβεβαίωνε ότι:

– Ο Μπαρζανί μπόρεσε να αντιμετωπίσει την θανάσιμη απειλή των τζιχαντιστών, μπροστά στην πρωτεύουσά του, Αρμπίλ, χάρις στην αποφασιστική συμπαράταξη δυνάμεων των Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ της Τουρκίας, πού προσέτρεξαν να βοηθήσουν. Αλλά δεν θέλει με τη σειρά του να βοηθήσει για τη σωτηρία του εμβρυικού ημιαυτόνομου κουρδικού κρατιδίου της Συρίας, (το οποία συνδέεται πολύ στενά με το ΡΚΚ της Τουρκίας και συνεργάζεται με το αντίπαλο στον Μπαρζανί αριστερό κόμμα του Ταλαμπανί στο Ιράκ). Και αυτό επειδή φοβείται την αμφισβήτηση του ηγετικού ρόλου του.
Η τοποτηρήτρια του Κάρνεγκι, Κάθριν Γουίλκενς, προειδοποιούσε πως οι φόβοι του Μπαρζανί θα επαληθευθούν, εάν… πέσει το Κομπάνι. Επιπλέον αποκάλυπτε πως έχει ήδη σημειωθεί μεταστροφή εναντίον του Μπαρζανί στους κόλπους της κοινής γνώμης και στο ιρακινό Κουρδιστάν…

– Τις υπεκφυγές της Ουάσιγκτον για την ουσιαστική άρνηση βοήθειας στους ηρωικούς υπερασπιστές του Κομπάνι, η Γουϊλκινς -και οι απεσταλμένοι αμερικανικών ΜΜΕ- απέδιδαν στην φροντίδα να μη θιγεί η ΄Αγκυρα, η οποία θεωρεί το PYD της Συρίας εξάρτημα του ΡΚΚ, των Κούρδων «τρομοκρατών» της Τουρκίας.
(Δεν ανέφερε φυσικά ότι Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ επιφυλάσσουν την αποκλειστικότητα της εύνοιάς τους προς τον αποδεδειγμένης προσήλωσης Μπαρζανί, ενώ δεν τρέφουν συμπάθεια για τους ανεξέλεγκτους «μαρξιστές» του ΡΚΚ ,του PYD και του Ταλαμπανί.).
Επεσήμαινε όμως ότι εκτός από αυτούς τους ανεπιθύμητους, δεν υπάρχει άλλη σοβαρή χερσαία δύναμη διαθέσιμη για την αντιμετώπιση της ισλαμο-βαρβαρικής λαίλαπας -ενώ με μόνους τους βομβαρδισμούς δεν γίνεται τίποτα, κατά γενική αναγνώριση. Και ότι οι «Πεσμέργκα» του Μπαρζανί υπολείφθηκαν των προσδοκιών…

– Εκεί όμως όπου ούτε το ημιεπίσημο αμερικανικό Ίδρυμα Κάρνεγκι μασούσε τα λόγια του ήταν για το ύπουλο παιχνίδι «συμμαχικής» εξαπάτησης από την ΄Αγκυρα. Κατήγγελλε ότι έχει κλείσει τα σύνορα με στρατό, αρνείται να ενδώσει στις πιέσεις των συμμάχων της να επιτρέψει σε Κούρδους μαχητές να περάσουν σε ενίσχυση της άμυνας στο Κομπάνι και «ουσιαστικά έχει σφραγίσει το μόνο δίαυλο διέλευσης εξωτερικών ενισχύσεων προς τους εξαντλημένους υπερασπιστές του θύλακα».
Επιπλέον επιβεβαίωνε πως σε συναντήσεις του ηγέτη του PYD, Σαλέχ Μουσλίμ, με αξιωματούχους των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, το τίμημα που του ζήτησε η ΄Αγκυρα ήταν να διαλύσει την κουρδική αυτοδιοίκηση, να ενταχθεί στον (αντικαθεστωτικό) «ελεύθερο συριακό στρατό», να συνταχθεί με το τουρκικό σχέδιο της «προστατευτικής ζώνης» στο έδαφος της Συρίας και να διασπάσει τους δεσμούς του με το Τούρκο-κουρδικό ΡΚΚ. «Στο τραπέζι του έβαλαν το δίλημμα ανάμεσα σε πλήρη υποταγή στην ΄Αγκυρα ή στο Ισλαμικό Κράτος, στο πεδίο της μάχης», έγραφε η Γουίλκινς.
Η οποία προειδοποιούσε την Ουάσιγκτον, επικαλούμενη και τις αιματηρές ταραχές απ’ άκρου σε άκρο της Τουρκίας, πως άλωση και σφαγή στο Κομπάνι θα ανατίναζε τα πάντα στη Μέση Ανατολή.

Kι’ όταν γυρίζει ο ΄Ηλιος…
Από κοντά και οι βρετανικές εφημερίδες, παρασύρονταν σε αποκαλύψεις κατά της συμμάχου Τουρκίας, για τη συνεχιζόμενη στενή συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών της με τους σφαγείς του Ισλαμικού κράτους.
Η Νταίιλι Μέιλ ανέφερε πληροφορίες ότι η Τουρκία είχε αφήσει ελεύθερους 3.000 κρατούμενους τζιχαντιστές «σε αντάλλαγμα των 49 υπαλλήλων προξενείου της που κρατούσαν ομήρους οι τρομοκράτες» και ότι τραυματίες τζιχαντιστές νοσηλεύονταν σε τουρκικά νοσοκομεία. Μέιλ και Τέλεγκραφ δημοσίευαν προχθές ακόμη την είδηση για επιχείρηση απαγωγής, μέσα στο έδαφος της Τουρκίας, από τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, σε βάρος αρχηγού ομάδας μαχητών του Κομπάνι, του Αμπού ΄Ισα και του εικοσαετούς γυιού του, στην τουρκική πόλη Ούρφα, 50 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Το γεγονός συνέβη όταν πατέρας και γυιός επέστρεφαν από συνάντηση με Τούρκους εκπροσώπους . Τέσσερεις ένοπλοι σταμάτησαν το αυτοκίνητό τους σε μπλόκο, τους άρπαξαν και τους έβαλαν σε άλλο αυτοκίνητο που ανέπτυξε ταχύτητα προς τα σύνορα. Κατάφεραν να διαφύγουν, όταν λαθρέμπορος, τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι τζιχαντιστές για τα περάσματα των συνόρων, πανικοβλήθηκε με την εμφάνιση συνοριοφυλάκων και τράπηκε σε φυγή.

Ασυνήθιστη δημοσιότητα απέσπασε επίσης στον δυτικό Τύπο το προχθεσινό θανατηφόρο «δυστύχημα» (δολοφονία) στην Τουρκία της Αμερικανο-Λιβανέζας ανταποκρίτριας Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων, σε σύγκρουση του αυτοκινήτου της με φορτηγό, το οποίο εξαφανίσθηκε στη συνέχεια. Το θύμα είχε καταγγείλει την προτεραία στη τηλεόραση ότι απειλείται από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και ότι κατέχει φωτογραφικά ντοκουμέντα για τη μεταφορά στρατιωτικών εφοδίων στους τζιχαντιστές, από την Τουρκία με τουρκικά φορτηγά. Το ιρανικό διάβημα στη Τουρκία για τον ύποπτο θάνατό της, ακολούθησαν οι συνήθεις διαψεύσεις του… νομάρχη της περιοχής.

Αυτόν τον καταρράκτη κεραμιδιών στις σοφές κεφαλές γεωπολιτικών σχεδιαστών της «συμμαχίας των υστερόβουλων» εκίνησε η απρόβλεπτη έκπληξη που επεφύλασσε μια Κούρδισσα καπετάνισσα και το μπαρουτοκαπνισμένο ασκέρι της, όχι μόνο για τους  αήττητους ισλαμιστές τρομοκράτες αλλά και για τους όψιμους «πολεμίους» τους, που περίμεναν πως στο Κομπάνι θα απαλλάσσονταν από μια ενοχλητική εκκρεμότητα στα μεγαλόπνοα σχέδιά τους.

Πολέμησαν μόνοι και αβοήθητοι για ένα δεκαπενθήμερο, με ελαφρά όπλα και μερικά πολυβόλα, απέναντι σε τάνκς, πυροβόλα και χημικά, πιστοί στο σύμβολο πού ύψωσαν -τις Θερμοπύλες- και κατάφεραν να δονήσουν τις συνειδήσεις μιας υπνωτισμένης ως τότε διεθνούς κοινής γνώμης, έτσι που να γεννηθεί φόβος πολιτικής θύελλας. Και να ο Μπαρζανί να αναγγέλλει πως θα στείλει τώρα τους «Πεσμέργκα» του σε ενίσχυση. Και να τα αμερικανικά αεροπλάνα σε ρίψεις –προσοχή: «ελαφρών όπλων και φαρμάκων» (εναντίον των τάνκς και για την θεραπεία των χημικών) στους πολιορκημένους.

(Ο Τζον Κέρρυ εξήγησε πως «επρόκειτο για στιγμιαία αντίδραση» και από τον Λευκό Οίκο ανακοινώθηκε πως ο πρόεδρος Ομπάμα είχε επικοινωνήσει προηγουμένως με τον Ερντογάν… Απεσταλμένος του CNN ανέφερε 27 αλεξίπτωτα, με τρόφιμα, φάρμακα πυρομαχικά και 12 ναι 12 τουφέκια… Και οι τζιχαντιστές μετέδωσαν βίντεο με ένα από τα φορτωμένα αλεξίπτωτα να πέφτει στα χέρια τους και να επιδεικνύουν το περιεχόμενο: κάσες με χειροβομβίδες, ολμοβίδες και πυρομαχικά…)

Και να η κυρία Ψάκι του Στέϊτ Ντηπάρτμεντ να επιβεβαιώνει ότι Αμερικανός διπλωμάτης συναντήθηκε με εκπρόσωπο του PYD, κλώνου του ΡΚΚ των Κούρδων «τρομοκρατών» της Τουρκίας. Και να οι Γερμανοί να λένε πως θα στείλουν κι’ αυτοί βοήθεια, αλλά να μένουν στα λόγια, αιώνιοι κολλητοί της Τουρκιάς.

Και να, στο τέλος, και ο κ. Τσαβούσογλου, ο νέος ΥΠΕΞ, να δηλώνει πως η Τουρκία ήταν πάντα υπέρ των αγωνιστών στο Κομπάνι (!!!) και ότι οι «Πεσμέργκα» του Μπαρζανί μπορούν να περάσουν από τα εδάφη της σε ενίσχυση των πολιορκημένων ομοεθνών τους…
Θα ήταν πρόωρο να πιστέψει κανείς ότι τελείωσε, σώθηκε το Κομπάνι.

Αυτό που έγινε εκεί, αυτόν τον μήνα, στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας, όπου μετανάστευσε το πνεύμα του Λεωνίδα με τους 300 Σπαρτιάτες (τόσοι είναι και οι νεκροί ήρωες-υπερασπιστές) είναι η νίκη του ελεύθερου ανθρώπου απέναντι και σε πολυμήχανες δυνάμεις του σκότους, η νίκη μιας άλλης στάσης απέναντι στη ζωή από αυτήν πού έχει κυριαρχήσει χαμηλότερα από τα υψίπεδα του Κουρδιστάν.

Και δεν μπορεί, η νίκη αυτή θα εμπνεύσει και θα βαρύνει στην πορεία αυτού του παγκόσμιου αγώνα για την επιβίωση της ελευθερίας ως πεμπτουσίας του πολιτισμού και προϋπόθεσης βιώσιμου βίου…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Ένα ερώτημα πλανάται για το πού θα βρεθούν τα λεφτά που υπόσχεται ο Σαμαράς από τη μια και ο Τσίπρας από την άλλη. Από την στιγμή που τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2013 επιβεβαίωσαν ότι το έλλειμμα της χώρας είναι στο 175% του ΑΕΠ (από το 121% που ήταν το 2010) αυτό σημαίνει ότι χρήματα για να εξοφληθεί το χρέος της χώρας δεν υπάρχουν. Επίσης αποδείχτηκε ότι από την στιγμή που 4 εκατ. Ελλήνων είναι πλέον στα πρόθυρα της φτώχειας άλλα λεφτά δεν μένουν για να εισπράξουν από τους πολίτες. Ας υποθέσουμε ότι θα κόψουν τις συντάξεις και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων στο μισό. Πάλι τα χρέη δεν βγαίνουν αφού μισθοί του δημοσίου και συντάξεις πληρώνονται από τα δάνεια της χώρας. Πού λοιπόν θα βρεθούν τα χρήματα που υπόσχονται και από ποιον;

Ο Τσίπρας στην πριν ένα μήνα ομιλία του στη Λέσχη Ambrosseti στο Κόμο της Ιταλίας τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) θα είναι αυτή που θα σώσει τόσο την οικονομία της Ελλάδας αλλά και όλων των χωρών που έχουν ανάγκη Ανάπτυξης. Πήγε λοιπόν στην Λέσχη των Οικονομικών Καρχαριών του Πλανήτη να τους πει ότι λεφτά θα βρούμε από εσάς. Την ίδια Τράπεζα όσο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επικαλείται στα δύσκολα ο Σαμαράς λέγοντας ότι δεν χρειάζεται η Ελλάδα νέο μνημόνιο. Σήμερα ο Γιούνκερ στην διαδικασία της νέας Κομισιόν, έχει ως κύριο στόχο της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής ( η οποία θα έχει πια πολιτικό και όχι οικονομικό χαρακτήρα) να ρίξει στην αγορά της Ευρώπης και ειδικά στις χώρες που έχουν ανάγκη Ανάπτυξης 300 δις ευρώ. Η ΕΚΤ και ΕΤΕ είναι τα δύο όπλα λοιπόν των ναζιστοευρωπαίων που θα ρίχνουν χρήμα σε χώρες υπό κατοχή με τον μανδύα των επενδυτικών προγραμμάτων.

Ποια η ουσία του όλου εγχειρήματος που θα βάλουν την Ελλάδα πιο βαθιά με την υποστήριξη τόσο της ελληνικής συγκυβέρνησης όσο και της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης; Να δανείζεται η Ελλάδα (μέσω ιδιωτών επενδυτών) από τις δύο αυτές τοκογλυφικές Τράπεζες και όχι ως κράτος απευθείας από αγορές. Τα δάνεια θα τα παίρνουν με το τσουβάλι οι δύο κεντρικές οικονομοπολιτικές τράπεζες της Ευρώπης και θα τα δίνουν με δήθεν μικρότερο επιτόκιο στις χώρες που θέλουν δάνειο με την ονομασία «Επενδυτικό Πρόγραμμα». Το επενδυτικό πρόγραμμα δεν θα δίνεται απευθείας στο κράτος-μέλος αλλά στις ιδιωτικές τράπεζες που επέλεξαν εδώ και δύο χρόνια να παίξουν το παιχνίδι στις ανάλογες χώρες που έχουν την έδρα τους.

Καλά μέχρι εδώ θα πουν οι υπερχρεωμένοι Έλληνες, θα γίνουν επενδύσεις! Παράδειγμα για το τι επενδύσεις θα γίνουν είναι η συμφωνία που ήδη έχει γίνει (και πέρασε πάλι στα ψιλά) μεταξύ της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Η συμφωνία που έκαναν οι αιρετοί άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τους δανειστές-επενδυτές είναι η εξής: Χορηγεί δάνειο να γίνει ένας εθνικός αυτοκινητόδρομος στην Κρήτη χρηματοδοτώντας μέσω δανείου τον ιδιώτη εργολάβο. Οι τοπικοί άρχοντες θεωρούν μεγάλο επίτευγμα το ότι οι πολίτες δεν θα πληρώνουν διόδια για να χρησιμοποιούν τον δρόμο αυτόν. Όμως ο δρόμος δεν ανήκει ουσιαστικά στην Περιφέρεια αλλά ούτε στο Κράτος. Ο δρόμος θα ανήκει στον εργολάβο-ιδιώτη- επενδυτή αφού το Κράτος θα πληρώνει ενοίκιο στον ιδιώτη. Πάλι θα πούνε οι χαρωποί πολίτες ότι καλώς θα πληρώνει το κράτος για εμάς και θα έχουμε και δρόμο. Έλα όμως που υπάρχει ένας μεγάλος Ευρωπαϊκός Νόμος που μπαίνει σε ισχύ και στην Ελλάδα: Αν το κράτος ή η Αυτοδιοίκηση χρωστάει σε ιδιώτες, τότε οι ιδιώτες έχουν δικαίωμα κατάσχεσης περιουσίας του δημοσίου.

Ίσως όταν άκουσαν φευγαλέα οι Έλληνες την θέσπιση αυτού του νόμου να θεώρησαν ότι αν τους χρωστάει το κράτος 5,000 ευρώ, αυτοί θα πάρουν μία δημόσια ή δημοτική έκταση αφού το κράτος δεν θα μπορεί να τους ξεχρεώσει. Ο νόμος αυτός δεν είναι φτιαγμένος για τον κακομοίρη που νομίζει ότι θα «φάει» δημόσια περιουσία, ο νόμος αυτός έγινε για να μπορούν ειδικά οι εργολάβοι και ξένες επιχειρήσεις που θα δραστηριοποιούνται ή θα δραστηριοποιηθούν στην χώρα να μπορούν να πάρουν με τις ευλογίες και τους ευρωπαϊκούς νόμους ελληνική γη νόμιμα και αναίμακτα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η μερίδα του λέοντος για τα οδικά και αναπτυξιακά έργα μέσω ΕΣΠΑ του 2015 πάνε αποκλειστικά στους μεγάλους εργολάβους και για έργα όπως σιδηρόδρομοι, οδικοί άξονες, απορρίμματα και γέφυρες. Οι μικροί εργολάβοι πετιούνται έξω από το παιχνίδι διότι το παιχνίδι είναι φτιαγμένο για δύο παίκτες: Τις δύο Ευρωπαϊκές Τράπεζες που θα δίνουν χρήματα σε ιδιώτες μέσω δανείων τραπεζών με χαμηλό επιτόκιο και διεθνών εργολάβων-κορακιών που θα έχουν Έλληνες αχυρανθρώπους μπροστά.

Κοινή πολιτική έχουν τα κόμματα που αντιμάχονται για τα δίκαια των Ελλήνων και την ανάπτυξη της χώρας. Την εξ ολοκλήρου παράδοση της εθνικής οικονομίας και εθνικής περιουσίας αυτή την φορά με την ονομασία «Έξοδο από τα Μνημόνια». Για το λόγο αυτό με μεγάλη ευκολία τόσο η συγκυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση όσο και τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα μιλούν για μια επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους. Δεν την ενδιαφέρει πλέον το χρέος την ΕΕ και με πολύ μεγάλη φιλευσπλαχνία θα το "κουρέψει" κιόλας για να την αγαπήσεις. Έχει ήδη βρει τον τρόπο να σε έχει στο χέρι για αιώνες και το σημαντικότερο να σου έχει πάρει εξ ολοκλήρου την χώρα με το τυρί στην φάκα που λέγεται "Ανάπτυξη και θέσεις εργασίας".

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Από τον Harut Sassunian
Μετάφραση - Απόδοση: Geopolitics & Daily News


Η Tουρκική κυβέρνηση δέχτηκε ένα μεγάλο χαστούκι την περασμένη εβδομάδα, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία να απορρίψει την αίτησή της για μια έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Στην πραγματικότητα, η διεθνής κοινότητα απορρίπτει την εχθρική πολιτική της Τουρκίας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Ο νέος υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου είχε αλαζονικά προβλέψει την επιτυχή εξασφάλιση της θέσης του συμβουλίου ασφαλείας, για τη χώρα τους. Την νύχτα πριν από την ψηφοφορία, ο Τσαβούσογλου είχε διοργανώσει μια εκδήλωση για πρέσβεις του ΟΗΕ στο παγκοσμίου φήμης ξενοδοχείο Waldorf Astoria στη Νέα Υόρκη.

Αφού πέρασε αρκετές ημέρες στη Νέα Υόρκη για να πιέσει προσωπικά τους εκπροσώπους των Ηνωμένων Εθνών, ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου μίλησε με αισιοδοξία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης: "Ελπίζουμε ότι οι καλές προσπάθειες μας , με τη χάρη του Θεού, να φανούν πάνω στην ψηφοφορία αύριο. Φυσικά, σε μια ψηφοφορία μπορεί να βγεί οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Όμως, πιστεύουμε ότι, αν ο Θεός το επιτρέψει, ότι θα επιτύχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε και έχουμε δουλέψει για αυτό."

Ο Πρωθυπουργός Νταβούτογλου ήταν εξίσου αισιόδοξος ότι η Τουρκία θα το επιτύχει. Μόλις δύο ημέρες πριν από την ψηφοφορία του ΟΗΕ, ο ίδιος ανακοίνωσε με υπερηφάνεια την ιστορική νίκη. "Αν εκλεγούμε, και πιστεύουμε ότι είναι μια μεγάλη πιθανότητα, θα είναι η πρώτη χώρα στην κόσμο που θα εκλεγεί για δεύτερη φορά, μετά από ένα διάλειμμα πέντε ετών. Αυτό δείχνει τη σημασία της Τουρκίας. "

Δυστυχώς για τους Τούρκους ηγέτες, οι προσδοκίες τους δεν έγιναν πραγματικότητα. Παρά τις εντατικές προσπάθειες και την άσκηση πίεσης του Τσαβούσογλου και την επιθυμία για θεϊκή παρέμβαση, μόνο 60 από τα 193 κράτη μέλη της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ψήφισαν υπέρ της Τουρκίας, ενώ η αντίπαλος της, η Ισπανία, έλαβε 132 ψήφους, κερδίζοντας μια διετή θητεία ως μη μόνιμο μέλος του του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Γιατί η Τουρκία έχει χάσει το 2014 περισσότερα από τα μισά 151 ψήφοδέλτια που έλαβε στην τελευταία επιτυχημένη υποψηφιότητα της για μια έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας το 2008;
Εδώ είναι οι βασικοί λόγοι για την αποτυχία της Τουρκίας να εκλεγεί αυτή τη φορά:

- Η έντονη αρνητική εκστρατεία από ένα μεγάλο αριθμό χωρών κατά της υποψηφιότητας της Τουρκίας: Αρμενία, Κύπρος, Αίγυπτος, Ελλάδα, Ισραήλ, Συρία και τη Σαουδική Αραβία, μεταξύ άλλων πήραν αρνητική θέση προς αυτό.

- Η συνεχιζόμενη οξεία διαμάχη του προέδρου Ερντογάν με τον ισχυρό μουσουλμάνο κληρικό Φατουλάχ Γκιουλέν, με αποτέλεσμα την απώλεια των ψήφων της Γενικής Συνέλευσης για την Τουρκία από πολλές χώρες της Αφρικής, όπου οι οπαδοί του κληρικού, έχουν μια έντονη παρουσία. Αυτή είναι μια σημαντική αλλαγή από το 2008, όταν οι υποστηρικτές του είχαν εξασφαλίσει ένα μεγάλο αριθμό ψήφων για την Τουρκία.

- Η κακή επιλογή απο την Τουρκική ηγεσία να αποφασίσει να θέσει υποψηφιότητα εκ νέου τόσο σύντομα μετά την εκλογή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την περίοδο 2009-2010. Η επανεκλογή της Τουρκίας στέρησε άλλες χώρες την ευκαιρία υπηρεσίας σε αυτό το Σώμα του ΟΗΕ.

- Η νεο-οθωμανική μεγαλομανία και λαχτάρα του Νταβούτογλου για αύξηση ισχύος της χώρας του λειτούργησε προκλητικά για άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, μετατρέποντας την πολιτική των "μηδενικών προβλημάτων" με τους γείτονες σε μηδενικό αριθμό γειτόνων χωρίς προβλήματα! Έρευνα του Pew Research Center επιβεβαιώνει ότι η θετική εικόνα της Τουρκίας σε όλη τη Μέση Ανατολή έχει βυθιστεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.

- Η απολυταρχική διακυβέρνηση Ερντογάν στην χώρα του, συμπεριλαμβανομένης της αιματηρής αναχαίτισης των διαδηλώσεων στο Gezi Park, φυλακίζοντας δημοσιογράφους και το "κλείδωμα" σε Twitter και στο Facebook. Τα αλαζονικά λόγια του, όπως "δεν με νοιάζει τι θα πεί η διεθνής κοινότητα" αποξενώσαν αμέτρητους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η ψήφος κατά της Τουρκίας ήταν μια επίπληξη απο τα μέλη του ΟΗΕ κατά του Ερντογάν. Οι περισσότεροι εκπρόσωποι αποχώρησαν από την αίθουσα κατά τη διάρκεια της ενημερωτικής και πομπώδης ομιλίας του Ερντογάν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο.

- Οι Τεταμένες σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δυτική Ευρώπη, λόγω της άρνησης της Τουρκίας να υποστηρίξει τον πόλεμο εναντίον του ISIS και το ότι δεν υπερασπίζεται τους Κούρδους άμαχους, που σφαγιάζονται από τους ξένους τζιχαντιστές σε απόσταση αναπνοής από τα τουρκικά σύνορα. Ως αποτέλεσμα, σημαίνοντες σχολιαστές ζήτησαν την απομάκρυνση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και την απόρριψη της αίτησής της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

- Η δυσαρέσκεια με την ανταγωνιστική στάση της Τουρκίας, φάνηκε από τον πρόεδρο Ομπάμα που έστειλε ένα χαμηλόβαθμο επιτετραμμένο της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα για να παρακολουθήσει τις προεδρικές εκδηλώσεις του Ερντογάν στις 28 Αυγούστου.

Αγνοώντας όλους αυτούς τους νόμιμους λόγους που οδήγησαν στην αποτυχία της Τουρκίας να κερδίσει την έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου απέδωσε με πλασματικό τρόπο, την ήττα της χώρας του στην απροθυμία της "να εγκαταλείψει τις αξίες της για χάρη περισσότερων ψήφων." Αυτή η γελοία δήλωση έγινε από τον Υπουργό Εξωτερικών μιας χώρας που έχει προσφέρει εκατομμύρια δολάρια απο τα ταμεία του σε μικρά νησιά-κράτη σε όλο τον κόσμο και σε φτωχές Αφρικανικές χώρες για να αγοράσει ψήφους της Γενικής Συνέλευσης στα Ηνωμένα 'Εθνη.

Τέλος, η αποτυχία να κερδίσει μια έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας περιορίζει την ικανότητα της Τουρκίας να αξιοποιήσει το ισχυρό όργανο του ΟΗΕ για να υπονομεύσουν τις παγκόσμιες εκδηλώσεις μνήμης, το επόμενο έτος, σχετικά με την Επετειακή εκδήλωση για την γενοκτονία των Αρμενίων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Αντιμέτωποι με έναν τριπλό εφιάλτη...

Δυστυχώς αλλά η χώρα μας, πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας της μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν τριπλό εφιάλτη... 

Του Κ. Κυριακόπουλου 

Και πριν επιχειρήσουμε να καταγράψουμε τα στοιχεία που συνθέτουν αυτό τον τριπλό εφιάλτη, η απάντηση στο ερώτημα που ακολουθεί, είναι μοιραίο να βάλει τη δική της ανεξίτηλη σφραγίδα, στις εξελίξεις που έρχονται, και που όλα δείχνουν πως θα είναι εφιαλτικές: 

"Στις δύσκολες μέρες που ξημερώνουν, αλλά και στις γκαστρωμένες νύχτες  που ξεκινούν κάθε σούρουπο, ποιοι είναι αυτοί που καλούνται να σηκώσουν το βάρος της εθνικής αξιοπρέπειας της χώρας;" - Το έχουμε αναλογιστεί;

 Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, αποκαθήλωσαν τους πυλώνες του επικίνδυνου παραμυθιού, πάνω στο οποίο στήριξε την ύπαρξή του ο σύγχρονος δωσιλογισμός και η ελληνόφωνη ρουφιανιά που σφετερίζεται την πολιτική εξουσία στον τόπο.
  • Το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας πάνω στο οποίο μεγαλούργησε η φαφλατάδικη κενολογία αναφορικά με την ευρωπαϊκή πολιτική και τις συμμαχίες της στα πλαίσια αυτής της επιλογής, κατέρρευσε με πάταγο. Τα Βαλκάνια στα οποία φιλοδόξησαν μικρομέγαλοι πολιτικοί τενεκέδες να... αναγορευτούν σε ταγούς των πολιτικών αλλαγών, εκδικούνται με το δικό τους αμείλικτο τρόπο την έλλειψη εθνικής στρατηγικής και την επικίνδυνη απερισκεψία τους.
Ο αλβανικός εθνικισμός μετά τον επικίνδυνο εναγκαλισμό του με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και την προκλητική στήριξη από το νέο-οθωμανικό δίδυμο στα πλαίσια της Βαλκανικής του γεωστρατηγικής, απειλεί πλέον ανοικτά τα βόρεια σύνορα της χώρας, και τα όσα πρωτοφανή συνέβησαν στο Βελιγράδι, δεν είναι παρά ένα προπομπός για κείνα που ετοιμάζουν οι συμμορίες των ισλαμοκατσαπλιάδων με τα βλέμμα στραμμένο στην Ελλάδα.
  • Η ταυτότητα των «φίλων και συμμάχων» στα πλαίσια του ευρωπαϊκού ιδεώδους, αποδείχτηκε πλαστή. Οι μάσκες κατέπεσαν μπρός στο δέλεαρ που συνιστά για όλους αυτούς η ύπαρξη μιας προσκυνημένης και δουλόφρονος πολιτικής ηγεσίας, και εν μια νυκτί απέδειξαν πως η Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζεται από κανέναν ως εταίρος ισότιμος, αλλά ως ένα οικόπεδο ευκαιρίας, και πήραν θέση για την τελική τους έφοδο, προκειμένου ν κουρσέψουν και την τελευταία του σπιθαμή.
Το πολυδιαφημισμένο κοινό ευρωπαϊκό σπίτι, αναδεικνύεται πλέον σε ρωμαϊκή αρένα για τον Ελληνισμό, και οι ακριβοπληρωμένοι ηγέτες του, προφυλαγμένοι μέσα σε ένα ιδιότυπο νομικό και πολιτικό πολιτισμό που οι ίδιοι δημιούργησαν, λειτούργησαν ως επικίνδυνη Πέμπτη φάλαγγα με θύματα τόσο την Ελληνική κοινωνία όσο και αυτήν ακόμη την εθνική μας αξιοπρέπεια.

Οι «πολύτιμοι σύμμαχοί» μας, αφού πρώτα διέπρεψαν ως αδίστακτοι εκβιαστές ενός ολόκληρου λαού, σήμερα που απέναντι στον Ελληνισμό ορθώνεται μια απροκάλυπτη γεωπολιτική απειλή, σφυρίζουν αδιάφορα ή – ακόμη χειρότερα – συμπαρατάσσονται ανοικτά με το μέρος του αντιπάλου.
  • Το προδοτικό παραμύθι της «Ελληνοτουρκικής φιλίας» είναι ο τρίτος πυλώνας που αποκαθηλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς, και οι προειδοποιήσεις για τις οποίες έγκαιρα είχαμε μιλήσει, επιβεβαιώνονται πλέον με τον πιο τραγικό τρόπο.
Οι τουρκικές προκλήσεις στην Κύπρο τείνουν να καταστούν ανεξέλεγκτες… Το βλέμμα της στρατοκρατικής τουρκικής διοίκησης, είναι πλέον απροκάλυπτα στραμμένο προς την Ελλάδα… Οι «σύμμαχοι και φίλοι» μας μένουν προκλητικά απαθείς έως και εχθρικά διακείμενοι απέναντι σε μια Ελλάδα που τη διοικούν άβουλες Φιλιππινέζες… 

Και μια συμμορία φοβικών και ανίκανων, επιμένει να αρκείται σε ετεροχρονισμένα διαγγέλματα νουθεσίας του αφυπνισμένου θεριού, εξασφαλίζοντάς του την απαραίτητη πίστωση χρόνου για την επιχειρησιακή και επικοινωνιακή του προετοιμασία.

Έτσι η χώρα μας, στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας της μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν τριπλό εφιάλτη:
  • Με το τόξο του νέο-οθωμανικού ισλαμοφασισμού να ετοιμάζεται πυρετωδώς για το γεωπολιτικό της στραγγαλισμό από τα βόρεια σύνορά της...
  • Με την τουρκική στρατοκρατία να οδηγεί το σκηνικό των προκλήσεων σε σημείο που δε θα είναι πλέον εύκολο να τον αναστρέψει ούτε η ίδια….
  • Με συμμάχους ανύπαρκτους και απρόθυμους να τη στηρίξουν μέσα από την πολυδιαφημισμένη φυσική της γεωπολιτική δεξαμενή, με ακυρωμένες τις λοιπές διεθνείς συμμαχίες της, και με μηδενική στρατηγική επείγουσας αναπλήρωσης αυτού του κενού.
Και μέσα σ αυτό το εφιαλτικό σκηνικό…
  • Στο τιμόνι της χώρας, βρίσκεται ένας ξοφλημένος πρωθυπουργός, που αντί να συγκαλέσει έκτακτη σύσκεψη των επιτελείων, επέλεξε να χαριεντίζεται με τους ατζέντηδες τουτουρισμού στο πλευρό της Κεφαλογιάννη «πουλώντας» ανάπτυξη και λοιπές ανούσιες φλυαρίες…
  • Στο τιμόνι της εξωτερικής πολιτικής, βρίσκεται μια επικίνδυνη εγωπαθής πολιτική φιγούρα, βγαλμένη από τα σπλάχνα της μήτρας που γέννησε τις μαριονέτες των Ιμίων. Ένας αδίστακτος πεμπτοφαλαγγίτης του Ελληνισμού, που μόλις ένα μήνα πριν στοχοποιούσε και πάντως εγκατέλειπε την Κύπρο, βορά στα σχέδια της τουρκικής στρατηγικής. Ο μοναδικός ίσως ελληνόφωνος πολιτικός μετά τη δικτατορία, που τόλμησε να κάνει διάβημα απέναντι στην Κύπρο για το καταχέριασμα που δέχτηκε για τη στάση του από την Ελληνοκύπρια ευρωβουλευτή Ε. Θεοχάρους. Ένας πολιτικός που δεν κατάλαβε (ή που αρνήθηκε να καταλάβει) το βρώμικο παιχνίδι που έπαιξε με τους νεοναζί του Κιέβου… Την άθλια στάση που υιοθέτησε, σε βάρος του αγωνιζόμενου περήφανου Συριακού λαού.
Μιλάμε για τον άνθρωπο που καμαρώνει στη θέση του αντιπροέδρου της Ελληνικής κυβέρνησης και υπουργού των Εξωτερικών, που δεν κατάλαβε το επικίνδυνο παιχνίδι του Αλβανικού εθνικισμού στο Βελιγράδι… 

Για τον άνθρωπο που επί της ουσίας σιώπησε μετά το δολοφονικό πλιάτσικο που εξαπέλυσαν οι Αλβανοί κατσαπλιάδες στα Βορειοηπειρώτικα χωριά… 

Μιλάμε για τον άνθρωπο που επέλεξε να κρυφτεί αναθέτοντας στον κ. Κούτρα να απαντά στις προκλήσεις που ο Ερντογάν προσωπικά αποτολμούσε σε βάρος της Κύπρου και της χώρας. Και τέλος…
  • Στο τιμόνι του υπουργείου Εθνικής άμυνας βρίσκεται ένας υπό προθεσμίαν υπουργός και εν αναμονή επίτροπος, τη στιγμή που η φωτιά στο Αιγαίο ανάβει επικίνδυνα, απέναντι σε μια Τουρκία που προφανώς δε βαδίζει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
Το ερώτημα λοιπόν είναι σαφές και είναι αμείλικτο… 

Στις δύσκολες μέρες που ξημερώνουν και στις γκαστρωμένες νύχτες  που ξεκινούν κάθε σούρουπο, ποιοι είναι αυτοί που καλούνται να σηκώσουν το βάρος της εθνικής αξιοπρέπειας της χώρας;
  • Είναι δυνατόν οι τύχες της χώρας μας να έχουν αφεθεί στα χέρια απερίσκεπτων και ολίγιστων και όλοι εμείς να μην κάνουμε κάτι;
  • Είναι δυνατόν να μην καθίσταται άμεσα πάνδημο αίτημα, η άμεση απομάκρυνση της επικίνδυνης πολιτικής φιγούρας από το τιμόνι της εξωτερικής πολιτικής;
  • Είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή να μην απαιτούμε την άμεση συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ικανού να αναλάβει – πριν να είναι αργά – τη διαχείριση της υποβόσκουσας κρίσης;
Τα παραπάνω ερωτήματα δεν είναι ρητορικά…
Ίσως είναι μια ύστατη έκκληση, που θα πρέπει να συνεγείρει και να αφυπνίσει μια κοινωνία που παραδέρνει στη μακαριότητα. Μια κοινωνία που οφείλει να ανατρέψει άμεσα τους ολίγιστους και επικίνδυνους που σφετερίζονται την πολιτική εξουσία, πριν ηχήσουν οι σειρήνες, γιατί τότε πλέον θα είναι αργά… 

Πηγή "Ελληνικό Φόρουμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου