Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Οκτ 2015

Οι τυχοδιωκτισμοί και ερασιτεχνισμοί
της κυβέρνησης Σύριζα-Ανέλ
λειτουργούν ως η χαριστική βολή

Του Γιάννη Ξένου 
Aπό τη Ρήξη φ. 117 που θα κυκλοφορήσει αύριο, Σάββατο 10 Οκτωβρίου 

Πρέπει να ανατρέξουμε στις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας του ελλαδικού κράτους για να εντοπίσουμε περιόδους που η χώρα ήταν σε τέτοιο βαθμό εξαρτημένη, ουσιαστικά στο έλεος των δυτικών δυνάμεων. Η καταστροφική επτάμηνη διαχείριση της κρίσης από τον Τσίπρα και την κυβέρνηση Σανέλ ουσιαστικά αποτελείωσε κάθε υπόλειμμα ανεξαρτησίας της χώρας. Για μια χώρα που ήταν ήδη σε δυσχερή θέση από τα δύο προηγούμενα μνημόνια, οι τυχοδιωκτισμοί και ερασιτεχνισμοί της πρώτης κυβέρνησης Σύριζα-Ανέλ ήταν η τελική βολή.

Με το τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε και θα εφαρμόσει ο Τσίπρας, Αμερικανοί, Γερμανοί, Γάλλοι (και Τούρκοι) ξέρουν πως έχουν το πάνω χέρι έναντι της χώρας. Γι’ αυτό όλοι τους τον στήριξαν με πάθος στην προεκλογική περίοδο, γιατί ήταν σίγουροι ότι μετεκλογικά θα έπαιρναν τα «συμπεφωνημένα».

Πρώτα πρώτα οι Αμερικανοί, που σε όλη τη φάση της διαπραγμάτευσης (και πολύ πιο πριν) καθοδηγούσαν τον Τσίπρα, τώρα ζητούν ανταλλάγματα. Πόσο λογαριάζουν τον Τσίπρα οι Αμερικανοί φάνηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Νέα Υόρκη. Στη σύνοδο που συγκάλεσαν για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, η ΠΓΔΜ καλέστηκε ως «Μακεδονία». Αυτή είναι πάγια τακτική των ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, αλλά πάντα την τελευταία στιγμή και ύστερα από διαμαρτυρίες του ελληνικού ΥΠΕΞ υπαναχωρούσαν και η γειτονική χώρα συμμετείχε με την επίσημη ονομασία της. Αυτήν τη φορά το ελληνικό αίτημα απορρίφθηκε και οι Τσίπρας-Κοτζιάς, αντί να καταγγείλουν την πρακτική της «φίλης» Αμερικής, έκατσαν σαν καλά παιδιά εκτός της συνόδου (για ένα θέμα που απασχολεί καίρια τη χώρα). Η ελληνική πλευρά έλαβε ένα πρώτο μήνυμα για το πόσο την υπολογίζουν οι Αμερικανοί, που έγινε πιο ξεκάθαρο στη συνάντηση που είχαν Τσίπρας και Κοτζιάς με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι. Οι Αμερικανοί, για να συνεχίσουν να στηρίζουν την ελληνική κυβέρνηση, ζητούν «ευθυγράμμιση» σε μια σειρά ζητημάτων όπως το ενεργειακό, το Κυπριακό, τη διαχείριση του προσφυγικού, το ζήτημα με την ονομασία της ΠΓΔΜ, την αναγνώριση του Κοσόβου (γι’ αυτό δείτε σε άλλη σελίδα της εφημερίδας) κ.λπ.

Για το ενεργειακό, οι ΗΠΑ ζητούν από την Ελλάδα να ενισχύσει τη διασύνδεσή της με τον δυτικοευρωπαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό και να εγκαταλείψει τα σχέδια για συμμετοχή στον ανταγωνιστικό ρωσικό σχεδιασμό, δηλαδή να πάψει να αλληθωρίζει προς τη Ρωσία. Στο Κυπριακό, εδώ και μήνες δρομολογούνται εξελίξεις και υπάρχουν φωνές που λένε ότι μέχρι την άνοιξη θα παρουσιαστεί νέο σχέδιο Ανάν. Όσον αφορά στην ονομασία της ΠΓΔΜ, οι ΗΠΑ, μέσω της υφ. Εξωτερικών, αρμόδιας για ευρωπαϊκά θέματα, Βικτόριας Νούλαντ, πιέζουν για επίλυση του ζητήματος εδώ και τώρα. Είναι τέτοια η βιασύνη των ΗΠΑ, ώστε εξετάζουν να προσκαλέσουν την ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, χωρίς να προηγηθεί Σύνοδος Κορυφής και να μην υπάρχει δυνατότητα για βέτο από την Ελλάδα. Τέλος, αμερικανικό αίτημα είναι να υπάρξει «διαφάνεια» στους διαγωνισμούς του δημοσίου, γιατί τα τελευταία χρόνια οι ΗΠΑ έχουν διαπιστώσει μια εύνοια προς τις ευρωπαϊκές και εταιρείες τρίτων χωρών (π.χ. κινεζικές).

Η Γερμανία είναι ιδιαιτέρως ενοχλημένη από το ότι για άλλη μια φορά οι ΗΠΑ την παγίδεψαν σε ευρωπαϊκά θέματα. Μετά τον ουκρανικό εμφύλιο, όπου οι ΗΠΑ κατόρθωσαν να την απομακρύνουν από τη Ρωσία και να την πλήξουν οικονομικά, η παγίδα που της έστησαν με την Ελλάδα την έχει ενοχλήσει τρομερά. Το δημοσίευμα της Καθημερινής, ότι οι ΗΠΑ καθοδηγούσαν τον Τσίπρα στη διαπραγμάτευση, ήταν κεντρικό θέμα στον γερμανικό Τύπο. Οι Γερμανοί πιστεύουν ότι, μέσω του ελληνικού θέματος, αυξήθηκε ο βαθμός παρέμβασης των ΗΠΑ στην Ευρωζώνη και αναβαθμίστηκε ο ρόλος χωρών όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Αυστρία κ.ά. Γι’ αυτό περιμένουν την Ελλάδα στη γωνία. οι δηλώσεις του Σόιμπλε, στο τελευταίο Γιούρογκρουπ, σε αντίθετο μήκος κύματος από αυτές άλλων Ευρωπαίων αξιωματούχων, ότι δεν υπάρχουν καθυστερήσεις στο ελληνικό πρόγραμμα, δεν πρέπει να μας εφησυχάζουν. Στο ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, σε αντίθεση με την ΕΚΤ, το Βερολίνο επίσης δεν βιάζεται. Διαβεβαιώνει ότι θέμα κουρέματος καταθέσεων δεν υπάρχει, αλλά δεν αποκλείεται αυτό να επιθυμούν, προκειμένου να «τιμωρηθούν» οι Έλληνες. Οι Γερμανοί δεν έχουν τον ρόλο του κακού πια απέναντι στην Ελλάδα, αλλά αν μέχρι τα Χριστούγεννα δεν έχει προχωρήσει το πρόγραμμα, δεν το έχουν σε τίποτα να επαναφέρουν το Grexit.

Και αυτό γιατί μέχρι τότε ασχολούνται με πιο σημαντικά θέματα, όπως το προσφυγικό/μεταναστευτικό, που τους έχει αναστατώσει. Η Γερμανία καίγεται τώρα να ελέγξει η Ελλάδα τα σύνορά της και να σταματήσουν να εισέρχονται καθημερινά χιλιάδες πρόσφυγες/μετανάστες, που σε μεγάλο ποσοστό καταλήγουν στη Γερμανία. Γι’ αυτό ζητούν από την Ελλάδα, σε συνεργασία με την Τουρκία, να ελέγξουν τις μεταναστευτικές ροές στο Αιγαίο, αδιαφορώντας αν αυτό ουσιαστικά για την Ελλάδα είναι η αρχή της συνδιαχείρισης του Αιγαίου με την Τουρκία, ίσα-ίσα αυτό λογικά θα είναι ένα από τα ανταλλάγματα που δίνει η Μέρκελ στον Ερντογάν προκειμένου να τον πείσει να συνεργαστεί.

Η Γαλλία λογαριάζει ότι έχει έρθει η στιγμή να εισπράξει για τη στήριξη που παρείχε στον Τσίπρα στη σύνοδο της 12ης Ιουλίου και στο ότι μεσολάβησε για να του επιτραπεί από τους Ευρωπαίους ηγέτες να πάει σε εκλογές. Η Γαλλία επιθυμεί η Ελλάδα να προχωρήσει τάχιστα στην πρώτη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου (για να μην τεθεί εκ νέου θέμα Grexit) και στη συνέχεια να ξεκινήσει δουλειές με την Αθήνα. Οι Γάλλοι ανησυχούν, επειδή όλα τα φιλέτα της χώρας (π.χ. τα δώδεκα περιφερειακά αεροδρόμια και το Ελ. Βενιζέλος) τα έχουν πάρει οι Γερμανοί, ενώ βλέπουν με ανησυχία και την υπερβολική εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Οι Γάλλοι θέλουν επίσης ευνοϊκή μεταχείριση για το ενεργειακό: ρεύμα, αέριο και υδρογονάνθρακες, αλλά και την ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης. Θέλουν τις υποδομές της χώρας: λιμάνια, δρόμους και τρένα. Επίσης καλοβλέπουν το κτηματολόγιο και γενικότερα το κομμάτι της χαρτογράφησης της χώρας, αλλά θέλουν να αναμειχθούν και με τον τουρισμό. Οι Γάλλοι επιδιώκουν και ιδιαίτερη πολιτική επιρροή επί της Ελλάδας, γι’ αυτό και τις επόμενες εβδομάδες θα την επισκεφτούν τόσο ο Ολάντ, όσο και ο Μοσκοβισί, αλλά και άλλοι αξιωματούχοι. Συναντήσεις με Γάλλους αξιωματούχους σε γαλλικό έδαφος είχαν τις προηγούμενες μέρες τόσο ο Στουρνάρας, όσο και το προεδρείο του ΣΕΒ. Το «Ελλάδα-Γαλλία συμμαχία» επιστρέφει.

Η εμμονή του Τσίπρα με το ζήτημα της ρύθμισης του χρέους και η συνακόλουθη υποβάθμιση όλων των υπολοίπων θεμάτων της χώρας (εθνικών, οικονομικών, παραγωγικών κ.λπ.) θα μας οδηγήσει σε νέες περιπέτειες, κατά το προηγούμενο παράδειγμα της επτάμηνης «σκληρής διαπραγμάτευσης». Στη λογική να κερδίσει τη ρύθμιση του χρέους, θα δώσει ό,τι αντάλλαγμα του ζητήσουν και στο τέλος ούτε τη ρύθμιση θα πάρει καλά καλά. Όταν ο τυχοδιωκτισμός συναντάται με τον ερασιτεχνισμό, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι τραγικό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όλα τα απαραίτητα μέτρα θα λάβει η Μόσχα για την προστασία της εθνικής ασφάλειας της σε απάντηση στα σχέδια της συμμαχίας να ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία της στην Ανατολική Ευρώπη, ανέφερε ο απεσταλμένος της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ.

«Η Ρωσία δεν θα επιτρέψει καμία απειλή για την εθνική ασφάλεια και θα αποτρέψει την ευπάθεια σε οποιαδήποτε περιοχή», δήλωσε ο Αλεξάντερ Γκρουσκο.

«Οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ μιλάμε για ένα ‘’χαλύβδινο τόξο’’ που η Ρωσία έχει δημιουργήσει κατά μήκος των συνόρων της, αλλά αυτό δεν είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών της Ρωσίας, αλλά μάλλον το αποτέλεσμα των σχεδίων που πραγματοποιεί το ΝΑΤΟ», πρόσθεσε ο ίδιος.

Η αύξηση της παρουσίας της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας είναι μια επικίνδυνη τάση που επηρεάζει την περιφερειακή ασφάλεια, είπε ο Αλεξάντερ Γκρουσκο.

«Αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη που επηρεάζει την ασφάλεια στην περιοχή και τις χώρες του ΝΑΤΟ. Είμαστε μάρτυρες μιας σημαντικής αύξησης του αριθμού των ασκήσεων του ΝΑΤΟ κατά μήκος των συνόρων μας», ανέφερε ο απεσταλμένος της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ.

Επιπλέον εξήγησε ότι η Ρωσία δεν επιθυμεί νέο «ψυχρό πόλεμο» ή κούρσα των εξοπλισμών στην Ευρώπη.

«Θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την αποτροπή της αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρώπη. Δεν θέλουμε να οδηγήσει σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών και σχέδια αντιπαράθεσης Ψυχρού Πολέμου», είπε ο Γκρουσκο.

Πηγή RBTH


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την εκτίμηση ότι σύντομα η Ρωσία θα υποστεί ανθρώπινες απώλειες στη Συρία, διατύπωσε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Άστον Κάρτερ.

Στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Άμυνας των κρατών του ΝΑΤΟ, ο Αμερικανός υπουργός υποστήριξε ότι η Ρωσία έχει ενταχθεί στο λάθος στρατόπεδο, δηλαδή αυτό του Μπασάρ αλ-Άσαντ. «Η Μόσχα ενεργεί με ανεύθυνο τρόπο, εγείροντας τον κίνδυνο εμπλοκής με αεροσκάφη του διεθνούς συνασπισμού που πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος» τόνισε εν συνεχεία ο Κάρτερ.

«Οι Ρώσοι εκτόξευσαν πυραύλους Κρουζ από ένα πολεμικό πλοίο που πλέει στην Κασπία Θάλασσα χωρίς να έχουν προειδοποιήσει έγκαιρα και προσέγγισαν σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων ένα από τα μη επανδρωμένα τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη μας» έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ.

«Διαπιστώνουμε μια ολοένα και μεγαλύτερη ερασιτεχνική συμπεριφορά από τις ρωσικές δυνάμεις» κατέληξε, παραπέμποντας τόσο στους πυραύλους Κρουζ, όσο και στην παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου.

Πηγή ΑΠΕ

Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως άρχισε μετακίνηση αμερικανικών αντιαεροπορικών συστημάτων προς τους τζιχαντιστές (συνοδεία των χειριστών τους);

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μερικές επισημάνσεις για τις αλλαγές...

Με ένα ολίγον κακόηχο, ασυνήθιστο και… πομπώδες (σύνηθες ελληνικό κιτς) για υπηρεσία πληροφοριών όνομα, «Υπηρεσία Εθνικής Κυριαρχίας», θα αναβαπτιστεί η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), με τους εμπνευστές να ευελπιστούν ότι η αλλαγή του ονόματος θα φέρει επανάσταση και στη λειτουργία της.

Πέραν της ουσίας της εξέλιξης που είναι τελικά το ζητούμενο, φαίνεται πως μας αρέσει να πρωτοτυπούμε σε κάτι τέτοια, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία με στόχο το εσωτερικό ακροατήριο, αφού όσο μας επιτρέπει η ενασχόλησή μας με το αντικείμενο να κρίνουμε, εκτιμούμε ότι στο εξωτερικό αρκετοί θα χαμογελάσουν, ίσως και ειρωνικά, αφού το όνομα δεν θυμίζει σύγχρονη δυτικού τύπου Δημοκρατία. Υποκειμενική γνώμη εκφράζουμε.

Τη σχετική ανακοίνωση έκανε από το βήμα του Κοινοβουλίου ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας, στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, πολύπειρος στρατηγός εν αποστρατεία, που αν μη τι άλλο έχει «μυρωδιά» από τα θέματα αυτά και τη σημασία τους για την εθνική ασφάλεια.

Όπως ανέφερε, η αναδιάρθρωση «γίνεται με σταθερά και προσεκτικά βήματα, έτσι ώστε να βελτιωθούν οι μέθοδοι και το ανθρώπινο δυναμικό της και να δημιουργηθούν νέες δομές οι οποίες θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που προκύπτουν από τις τεχνολογικές εξελίξεις στον κυβερνοχώρο, στις επικοινωνίες, στα νέα οικονομικά εργαλεία. Οι προκλήσεις του κυβερνοχώρου δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά χωρίς την εμπλοκή νέων ανθρώπων που ξεχωρίζουν σε αυτόν τον τομέα σε παγκόσμιο επίπεδο».

Καλή επιτυχία είναι το λιγότερο που μπορούμε να ευχηθούμε, αφού ενδεχόμενη επιτυχής ευόδωση των σχεδιασμών θα είναι προς το συμφέρον της ελληνικής κοινωνίας, επ’ αυτού δε χωρά αμφιβολία.

Αυτό που θα μπορούσε βέβαια να σχολιαστεί, είναι πως από καταβολής κόσμου και ανεξάρτητα με τις προόδους της τεχνολογίας, οι κορυφαίες υπηρεσίες πληροφοριών, ναι μεν άλλαζαν τη δομή τους και προσαρμόζοντας, δεν ξεχνούσαν όμως ποτέ τον «παραδοσιακό» τους ρόλο.

Ασφαλώς βέβαια, σε εποχές οικονομικής στενότητας λύση άλλη πέραν της αυστηρής τοποθέτησης προτεραιοτήτων δεν υπάρχει. Ούτε είναι δυνατό να συνεχιστεί επ’ άπειρον η κατάσταση με τις ατελείωτες διαρροές από το εσωτερικό ή από… παρατρεχάμενους για πραγματικά ή φανταστικά σκάνδαλα, για κακοδιαχείριση, για διασπάθιση κονδυλίων και άλλα παρόμοια.

Σημασία έχει ασφαλώς να μπει μια τάξη στην υπηρεσία, αν και οι υπεύθυνοι οφείλουν να θυμούνται, ότι στόχος είναι η γέννηση ενός νέου «συστήματος» που δεν θα επιστρέψει σε παλαιότερες συνήθειες μόλις αλλάξουν υπουργοί και διοικητές.

Η ΕΥΠ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στο συνολικότερα σάπιο μεταπολιτευτικό οικοδόμημα, αφού πρόσωπα της ίδιας νοοτροπίας με αυτή που έφερε τα γνωστά… θεαματικά αποτελέσματα και οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία.

Ενδεχομένως δε, η «θεραπεία» της εν λόγω υπηρεσίας, να αποδειχθεί πολύ δυσκολότερη, αφού δημοσιεύματα σε δεκάδες μπλογκ, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, αναδύουν εξαιρετικά δυσάρεστη «οσμή», που δε χρειάζεται να είσαι και πολύ έμπειρος για να αντιληφθείς τον πόλεμο συμφερόντων, «παρέες», «κλίκες»…

Κάποιοι εκ αυτών μάλιστα φέρονται σε δημοσιεύματα, σχόλια και διαρροές, να εμπλέκονται σε εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων προς αυτά που τους όρισε επ’ αμοιβή να διαφυλάττουν ο ελληνικός λαός και αυτό ασφαλώς δεν μπορεί να γίνει ανεκτό.

Σε όλα υπάρχουν όρια. Το αν σε αυτή τη διαδικασία μαζί με τα «ξερά» θα καούν και «χλωρά», είναι πολύ πιθανό. Ποια είναι ξερά και ποια χλωρά, αυτό είναι κατά δήωση των εμπλεκομένων και κατά την εκτίμηση όσων λαμβάνουν γνώση τέτοιων θεμάτων.

Όπως επίσης υπάρχουν και διεφθαρμένοι που θα τη γλιτώσουν, διότι έτσι συμβαίνει πάντα, είτε διότι είναι πιο έξυπνοι και φυλάγονταν, είτε διότι είναι καλύτερα «δικτυωμένοι».

Βασικό όμως ζήτημα είναι, εάν η πολιτική ηγεσία θα φροντίσει να θωρακίσει τη υπηρεσία από τον αρρωστημένο κομματισμό που ταλαιπώρησε όλους τους τομείς του δημοσίου βίου επί δεκαετίες. Διότι πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα υποκύπτουν στη γοητεία του να γνωρίζεις έγκαιρα κάτι που οι άλλοι δεν γνωρίζουν, ενώ αρκετοί θα το θεωρήσουν ευκαιρία εξυπηρέτησης ιδιοτελών στόχων.

Εν κατακλείδι, όλοι οφείλουν επίσης να θυμούνται, ότι στον «γκρίζο» κόσμο των μυστικών υπηρεσιών, όπως και να ονομάσεις τις υπηρεσίες, στις επιτυχίες δεν θα πει κανένας δημοσίως «μπράβο», διότι έτσι πρέπει, ενώ στις αποτυχίες θα αποτελούν τον εύκολο στόχο, καθότι εκ της φύσεως του καθήκοντος δεν θα μπορούν να υπερασπίσουν τον εαυτό τους.

Αυτή είναι διαχρονικά η μοίρα τέτοιων υπηρεσιών. Να προειδοποιήσουμε επίσης στην επίδειξη αυτοσυγκράτησης στην εσωτερική μας ανάγκη να αποδείξουμε τη δημοκρατικότητά μας στην πράξη.

Σε μια χώρα – γρίφο για τις μυστικές υπηρεσίες, καθώς οι πάντες μιλούν λέγοντας τα πάντα με ύφος συνωμοτικό… κάπως σαν ενός διοικητή της CIA, όπως τον περιγράφουν οι ταινίες του Χόλιγουντ, μια χώρα στην οποία απουσιάζει δραματικά «κουλτούρα εθνικής ασφαλείας» καταλήγοντας ενίοτε και στη φαιδρότητα, το να δημιουργήσουμε Επιτροπή στο Κοινοβούλιο κατά τα αμερικανικά πρότυπα, όπου τα μεγαλύτερα μυστικά της χώρας θα αποδεσμεύονται με τη δέσμευση του απορρήτου, τους διαβεβαιώνουμε ότι θα είναι θέμα χρόνου να γνωρίζουν «και οι πέτρες» τα πάντα. Λίγο προσοχή λοιπόν.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία έκανε έκκληση στους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, την Πέμπτη, να παραμείνουν τα αμυντικά πυραυλικά συστήματα Patriot, καθώς η Γερμανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέφρασαν την θέλησή τους να αποσύρουν τα αμυντικά συστήματα από το έδαφος της Τουρκίας, λόγω ανυπαρξίας απειλής από τη Συρία.

Μετά την παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου από ρωσικά μαχητικά που προσγειώνονται στη Συρία, καθώς και τις επιθέσεις με τα πυραυλικά συστήματα των Ρώσων από την Κασπία Θάλασσα προς τους τζιχαντιστές στη Συρία, ο απεσταλμένος της Άγκυρας στο ΝΑΤΟ, προέτρεψε την ηγεσία των ΗΠΑ να πείσει τη Συμμαχία να συνεχίσει την ανάπτυξη της αντιαεροπορικής άμυνας.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, δήλωσε ότι ήταν πρόθυμος να στείλει χερσαίες δυνάμεις για την υπεράσπιση της Τουρκίας, ενώ η γενική κατάσταση εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη στρατηγική του ΝΑΤΟ στη χώρα, η οποία συνορεύει με τη Συρία και το Ιράκ, σημειώνεται στο δημοσίευμα.

Η υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, είπε ότι το Βερολίνο θα προχωρήσει στο σχεδιασμό απόσυρσης των συστημάτων Patriot από την Τουρκία την επόμενη εβδομάδα και το σύνολο του γερμανικού εξοπλισμού θα εγκαταλείψει τη χώρα μέχρι τα Χριστούγεννα, το πολύ μέχρι τον Ιανουάριο.

Μετά την πρωινή συνεδρία με συζητήσεις σχετικά με τις δραστηριότητες της Ρωσίας στη Συρία, ο Στόλτενμπεργκ προσπάθησε να καθησυχάσει την Τουρκία λέγοντας ότι «αυτό που βλέπουμε τώρα είναι άλλου είδους προκλήσεις. Αλλά και πάλι, συζητούμε με διάφορους συμμάχους, και με την Τουρκία, πώς και σε ποια μορφή μπορούμε να τους υποστηρίξουμε».

Για το θέμα των Patriot η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας, Ούρσουλα φον ντερ Λέγεν, προσερχόμενη στη συνάντηση δήλωσε ότι «η απόφαση (για την απόσυρση) είναι σωστή» και πρόσθεσε «το ερώτημα είναι τι κινδύνους πρέπει να αποτρέψουμε και από τι», είπε, προφανώς εννοώντας ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία έχει την ικανότητα αποτροπής, σημειώνει η τουρκική ‘Μπουγκούν’.

Πηγή "Εχέδωρος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η διάχυτη διαφθορά στην Ελλάδα, πώς οι Ρώσοι έχουν τσακίσει σε τρεις ημέρες τους τζιχαντιστές και το ταξίδι Ερντογάν στο Βέλγιο

Εκτός από εντυπώσεις, πότε θα δούμε πράξεις; Είπε πάλι ο Ρακιτζής, ότι η διαφθορά είναι διάχυτη στην ελληνική κοινωνία και για να καταπολεμηθεί απαιτείται πάνω απ’ όλα πολιτική βούληση, υπαινισσόμενος όμως ότι αυτή δεν υπάρχει. Δεν χρειάζεται βέβαια να μας το πει ο Ρακιτζής, το διαπιστώνουμε κι εμείς καθημερινά.

Χρόνια τώρα μας βομβαρδίζουν με πληροφορίες σχετικές με την διαφθορά, αλλά μένουμε μόνο με τις εντυπώσεις. Σύμφωνα πάντως με τον Ρακιντζή, το κόστος της φτάνει τα 33 δισ. ευρώ ετησίως, συνεπώς αν για 10 χρόνια δεν είχαμε φαινόμενα διαφθοράς, θα είχε εκλείψει το δημόσιο χρέος της χώρας.

Θέλω όμως να σταθώ, στο «έργο» που παραλήφθηκε από την Επιτροπή Παραλαβής, μόνο που το έργο αυτό δεν έγινε ποτέ, αλλά στοίχισε 17 εκατ. ευρώ. Χρόνια τώρα φωνάζω να αποδοθούν ευθύνες σ’ αυτούς που «παραλαμβάνουν» έργα ελαττωματικά ή ανύπαρκτα. Η πιάτσα βοά, ότι η αμοιβή τους για να κάνουν τα στραβά μάτια, είναι 1,5-2,5% επί του εισπραχθέντος ποσού από τον εργολάβο [παρακαλώ κάποια δημοτική Αρχή, να με διορίσει κι εμένα σε Επιτροπή, αλλά μάταια].

Να τα βλέπει το δικό μας ΥΠΕΞ. Άσκοπα, εδώ και καιρό, παρακαλεί τους Βέλγους να του απευθύνουν πρόσκληση για επίσημη επίσκεψη, αλλά τρώει… πόρτα. Το επιχείρημα είναι ότι οι πρακτικές που ακολουθεί το κόμμα ΑΚΡ και ο Ερντογάν, σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο, προκαλούν ανησυχία.

Πήγε όμως στο Βέλγιο ιδιωτικώς, εν όψει των τουρκικών εκλογών, και ζήτησε αίθουσα για να μιλήσει στους εκεί Τούρκους ψηφοφόρους. Αλλά, ο Δήμος Βρυξελλών, δεν του παραχώρησε δημοτική αίθουσα. Βρήκε τελικά στο… Στρασβούργο, κι εκεί θα συναντήσει τους Τούρκους.

Αυτά συμβαίνουν με το Βέλγιο, που δεν έχει κάτι να χωρίσει με την τουρκική δικτατορία, σε αντιδιαστολή μ’ εμάς, που όταν έρχεται Τούρκος επίσημος εδώ… ξεβρακωνόμαστε [συγγνώμη για την έκφραση, αλλά είναι η πιο κατάλληλη].

Ενάμιση χρόνο «βομβαρδίζουν» οι Αμερικανοί τους τζιχαντιστές, αλλά φαίνεται ότι δεν ξέρουν καλό σημάδι. Τρεις μέρες βομβαρδίζουν οι Ρώσοι και τους έχουν τσακίσει. Άλλοι πήραν τα άρματα και κρύφτηκαν στις πόλεις, άλλοι φεύγουν για το κουρδικό Ιράκ.

Η Ευρωβουλευτής Εύα Καϊλή, ως πρόεδρος της Αντιπροσωπείας για την Διακοινοβουλευτική Συνεργασία ΕΕ και ΝΑΤΟ, είπε μεταξύ άλλων σε Συνέδριο στο Κογκρέσο: «Ο ρόλος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι κρίσιμος για την ασφάλεια και την ανάπτυξη της περιοχής. Η Ελλάδα πρέπει να έχει ανεπτυγμένες ικανότητες περιφερειακής δύναμης και να είναι αξιόμαχη για την άμεση αντιμετώπιση των συχνών περιφερειακών κρίσεων που προκύπτουν. Όποιος πιστεύει ότι είναι μόνο οικονομικοί οι λόγοι για την ανάγκη έμπρακτης αλληλεγγύης στην Ελλάδα, έχει μονολιθική αντίληψη των πραγμάτων». Προσυπογράφω και επαινώ.

Τζιχαντιστές ρωτούν ετοιμοθάνατο συμμαχητή τους, εάν βλέπει τις 72 παρθένες! Η παράνοια των φανατικών δίποδων σε όλη την έκτασή της. Δεν φρόντισαν να τον σώσουν… πληροφορίες ήθελαν. Όσοι πίστεψαν ότι μας πασάρουν τον «πολυπολιτισμό» ως κάτι καλό που θα προκύψει με την ανάμιξη πολιτισμών, καιρός είναι να καταλάβουν την παγίδα.

Καλλισθένης εν Δήμω
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην υγεία των... κορόιδων

Κανένας δεν θα λαμβάνει πάνω από 1.000 ευρώ

Ο πιο βαρύς πέλεκυς θα πέσει αυτή την φορά στις συντάξεις, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρά τις διαβεβαιώσεις Κατρούγκαλου ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει συντάξεις πείνας.
Το τοπίο για τους μελλοντικούς συνταξιούχους θα είναι όχι μόνο ζοφερό αλλά και εφιαλτικό. Στόχος των δανειστών είναι μέσα στα επόμενα χρόνια να μην λαμβάνει κανένας συνταξιούχος πάνω από 1.000 ευρώ σύνταξη.

Οι μειώσεις θα επιβληθούν στο σύνολο του ποσού κύριας και επικουρικής σύνταξης άνω των 1000 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι θα θιγούν και οι κύριες συντάξεις ύψους 800 ευρώ .
Το «μαχαίρι» σχεδιάζεται να μπει κλιμακωτά στις σημερινές συντάξεις για να μην σηκώσουν μόνο οι μελλοντικοί συνταξιούχοι το αβάσταχτο βάρος των αλλαγών.

Το ΔΝΤ στην έκθεση Δημοσιονομικό Παρατηρητήριο (Fiscal Monitor) εκτιμά ότι υπό την πίεση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα μας στο τρίτο μνημόνιο τόσο η δαπάνη για τις συντάξεις όσο και την υγεία θα συνεχίζουν να συρρικνώνεται, παρά τη γήρανση του πληθυσμού.
Η έκθεση δόθηκε την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στη δημοσιότητα στη Λίμα του Περού και διαπιστώνει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην οποία την τριετία 2011-2014 αυξήθηκε το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, τέθηκαν αυστηρότεροι κανόνες στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και εισήχθησαν προοδευτικές μειώσεις στις συντάξεις.

Στις χώρες που προχώρησαν σε παραμετρικές αλλαγές στο ασφαλιστικό περιλαμβάνονται ακόμη ο Καναδάς, η Τσεχία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Σε όλες τις παραπάνω χώρες που εφάρμοσαν μεταρρυθμίσεις, η συμμετοχή των συντάξεων στην αύξηση των δημόσιων δαπανών μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά μέσο όρο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις προβλέψεις του διεθνούς οργανισμού, οι δαπάνες για συντάξεις στην Ελλάδα αναμένεται να αυξηθούν με μέσο ρυθμό 0,5% του ΑΕΠ στο διάστημα 2015-2050, όταν ο μέσος όρος αύξησης σε 35 αναπτυγμένες οικονομίες θα είναι 1% του ΑΕΠ και, όταν ο μέσος όρος στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα κινηθεί στο 1,8% του ΑΕΠ.
Oι δαπάνες για την Υγεία στην Ελλάδα αναμένεται να αυξηθούν με μέσο ρυθμό 0,8% του ΑΕΠ στο διάστημα 2015-2050, όταν ο μέσος όρος αύξησης σε 35 αναπτυγμένες οικονομίες θα είναι 3,1% του ΑΕΠ και, όταν ο μέσος όρος στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα κινηθεί στο 1,2% του ΑΕΠ.

Η μεταβολή των δαπανών Υγείας στην Ελλάδα σε όρους καθαρής παρούσας αξίας θα κινηθεί στο 37,2% του ΑΕΠ στο διάστημα 2015-2050, όταν σε 35 αναπτυγμένες οικονομίες θα είναι στο 105,6% του ΑΕΠ στις αναπτυσσόμενες οικονομίες στο 43,2% του ΑΕΠ.

Όπως προκύπτει από την Έκθεση, το βάρος του συνταξιοδοτικού σε όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες θα συνεχίζει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. Συγκεκριμένα, την περίοδο 2015-2050, οι σχετιζόμενες με το δημογραφικό αυξήσεις δαπανών εκτιμάται πως σε όρους καθαρής παρούσας αξίας (NPV) θα επιβαρύνουν το χρέος, παγκοσμίως, κατά 81% του ΑΕΠ.
Το σχετικό μέγεθος ήταν 71% του ΑΕΠ το 2014 και 55% του ΑΕΠ το 2011.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Φόρου υποτελείς στους Ευρωπαίους!!!

Χαμηλώνει τον πήχη των προσδοκιών για την νέα ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ο επικεφαλής του Eurogroup κ. Γ. Ντάισελμπλουμ, με συνέντευξή του στο Reuters. Μετά τις αλλεπάλληλες αναφορές της κυβέρνησης για τη νέα ρύθμιση του χρέους αλλά και της στάσης που τηρεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο κ. Ντάισελμπλουμ του έδωσε το στίγμα των θέσεων της Ευρωζώνης.

Ο επικεφαλής του Eurogroup υποστήριξε ότι η ελάφρυνση του χρέους θα πρέπει να γίνει μέσω της επιβολής ενός πλαφόν στο ετήσιο κόστος εξυπηρέτησής του, προσθέτοντας ότι η πρόταση χαίρει ευρείας υποστήριξης μεταξύ των ευρωπαίων εταίρων.Ο κ. Νταισελμπλουμ τόνισε ότι οι εταίροι τοποθετούν αυτό το ετήσιο πλαφόν για την αποπληρωμή του χρέους στο 15% του ελληνικού ΑΕΠ. Η σύνδεση μεταξύ ΑΕΠ και χρέους ουσιαστικά σημαίνει πως το ετήσιο κόστος για την αποπληρωμή των ελληνικών οφειλών θα είναι μικρότερο αν η οικονομία δεν πετυχαίνει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο κ. Ντάισελμπλουμ απορρίψε το ενδεχόμενο εμπροσθοβαρούς ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, επισημαίνοντας ότι οι αναλύσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) δεν προβλέπουν χρηματοδοτικα προβλήματα στην Ελλάδα μέσα στην επόμενη 15ετία. «Θα δούμε αν υπάρχουν αυξήσεις στις χρηματοδοτικές ανάγκες μέσα στα επόμενα 30 χρόνια», προσέθεσε. Σημείωσε όλα τα ζητήματα θα πρέπει να συζητηθούν μεταξύ των μελών της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Το ΔΝΤ δεν έχει ακόμα τοποθετηθεί δημόσια όσον αφορά την πρόταση των Ευρωπαίων για πλαφόν στην ετήσια εξυπηρέτηση του χρέους. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, το Ταμείο εκτιμά πως το όριο του 15% ίσως να είναι υπερβολικά υψηλό για τη χώρα μας, και προκρίνουν ως εναλλακτική λύση όριο της τάξης του 10% του ΑΕΠ.

Ο επικεφαλής του Eurogroup επανέλαβε πως οι Ευρωπαίοι επιθυμούν τη συμμετοχή του Ταμείο στο νέο ελληνικό πρόγραμμα, για πολιτικούς και ελεγκτικούς λόγους, όμως διπλωματικά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο το ΔΝΤ να μη συμμετάσχει χρηματοδοτικά στο τρίτο Μνημόνιο.
Υπενθυμίζεται πως το Ταμείο έχει καταστήσει σαφές πως δεν προτίθεται να προσφέρει νέα δάνεια στήριξης αν δεν υπάρξει επαρκής ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

Ο επικεφαλής της ευρω-ομάδας προσέθεσε μάλιστα με νόημα πως τα δάνεια που προσφέρει το ΔΝΤ έχουν πολύ υψηλότερο επιτόκιο σε σχέση με τα ευρωπαϊκά, και συνεπώς είναι πολύ ακριβότερα. «Μέρος του τρέχοντος προγράμματος [στήριξης] είναι να βγάλουμε σταδιακά τα δάνεια του ΔΝΤ και να βάλουμε σταδιακά περισσότερα ευρωπαϊκά δάνεια», προσέθεσε.

Πηγή Papaioannou Giannis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η πατρίδα του Τσίπρα έχει μεγάλη πλάκα, 
η παρτίδα του όμως έχει μεγάλο δράμα

Του Γιάννη Λαζάρου

Η μεγάλη πλάκα της πλάκας που έχει η πατρίδα του Τσίπρα είναι το ότι εμείς δεν μπορούμε να γελάσουμε. Πόσο να γελάσεις με την αηδία; Κάποια στιγμή σε πνίγει η εμετική διάθεση. Με ένα κρεσέντο επικοινωνιακής τακτικής οι επικοινωνιολόγοι σκέφτηκαν: "αφού τον κάναμε πρωθυπουργό, είναι ώρα να τον κάνουμε και άντρα".

Έτσι λοιπόν ο μέχρι χτες πολέμιος των στρατών και των συνόρων, μια κανονική "ντακότα", ντύθηκε πολέμαρχος. Δερμάτινα μπουφάν με πουλάδες (τις κέρδισε κυνηγώντας κοτόπουλα στο Αθαμάνιο), γυαλιά μάχης, εικόνες από Top Gun να χορτάσει και ο τελευταίος άνεργος.

Για τον άλλον πολέμαρχο τον Πάνο δεν χρειάστηκαν έξοδα, το τζάκετ ήταν ευγενική προσφορά της τεντοποιίας "Φαταούλας", με την υποχρέωση να μην φάει στην καραβάνα το προσωπικό.

Του έστρωσε κόκκινο χαλί η πατρίδα του τού Τσίπρα, για να μην ακουμπήσει στο λερωμένο χώμα της το αγνό του ποδάρι. Όλα αυτά τα κάνει η πατρίδα του εις αναγνώρισην των εξαιρέτων πράξεων, τόσο για την μέχρι πρότινος πορεία του αλλά και για τις θυσίες των τελευταίων ετών. Οι υπηρεσίες, που κλήθηκε να εκπληρώσει μετά την εκλογική του νίκη, εκπληρώθηκαν υπέρ του δέοντος και η πατρίδα του ευγνωμονούσα του απονέμει τιμές.

Η πατρίδα του Τσίπρα, είναι μια πατρίδα που τα γουστάρει αυτά και πράττει αναλόγως. Γιατί όταν ο Τσίπρας είχε κληθεί να υπηρετήσει μια άλλη πατρίδα, έκανε τα αδύνατα δυνατά να την κοροϊδέψει και να την χλευάσει. Ο ίδιος τα ομολόγησε σε μια συνέντευξη εδώ και χρόνια στους "Schooligans" όπου μεταξύ άλλων είπε:

schooligans: Συμφωνείς με την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας;
Τσίπρας: Συμφωνώ με την κατάργηση του στρατού. Να καταργηθούν όλοι οι στρατοί.
schooligans: Και μέχρι να γίνει αυτό;
Τσίπρας: Μέχρι να γίνει, είμαι υπέρ της ισόχρονης κοινωνικής θητείας. Αντί να πηγαίνεις στρατό, να μπορείς να προσφέρεις κοινωνικές υπηρεσίες.
schooligans: Εσύ όταν πήγες στρατό, είχες βάλει βύσμα;
Τσίπρας: Ναι, είχα βάλει. Είχα έναν γνωστό, Πασόκο εκείνη την εποχή, τον οποίο τον πήρα τηλέφωνο για να κάνει κάτι και αυτός τα ‘κανε χειρότερα. Καλύτερα ήμουν πριν το βύσμα!
schooligans: Κακοπέρασες;
Τσίπρας: Δεν μπορώ να πω ότι κακοπέρασα, αλλά εκείνη την εποχή αισθανόμουν ότι αν μ’ έπιανες από τη μύτη, θα έσκαγα. Στο τέλος, όμως, στάθηκα τυχερός. Είχα βρει έναν νόμο που είχε βγάλει τότε ο Τσοχατζόπουλος που έλεγε ότι αν είσαι στο στρατό και κατέβεις υποψήφιος βουλευτής, παίρνεις προσωρινή απόλυση και επανέρχεσαι μετά. Κατέβηκα, λοιπόν, στις εκλογές. Ήμουν ο πρώτος οπλίτης στην ιστορία του ελληνικού στρατού που είχε γίνει υποψήφιος βουλευτής. Όταν επανήλθα στον στρατό, είχε μειωθεί η θητεία από 15μηνο σε 12μηνο. Κι έτσι εκεί που χρώσταγα έξι μήνες για ν’ απολυθώ, χρώσταγα ξαφνικά τρεις! Άσε που είχε πέσει τρελό σύρμα στη μονάδα ότι ήμουν υποψήφιος βουλευτής κι από κει που με στέλνανε για αγγαρείες, μόνο προσοχές δε μου βαράγανε!
schooligans: Φοβερό!
Τσίπρας: Έτσι είναι στον στρατό μωρέ…

Η πατρίδα του Τσίπρα τα άκουγε από τότε αυτά και έτριβε τα χέρια της γι' αυτό και σήμερα του στρώνει κόκκινα χαλιά. Είναι η ίδια πατρίδα που έντυνε τον Μητσοδράκουλα πιλότο και πολέμαρχους όλες τις "ντακότες" από τον Σαμαρά, τον Αβραμόπουλο, τον Σημίτη μέχρι και τον Κωστάκη το ναυτάκι.
Η πατρίδα τους λοιπόν, είναι για γέλια. Το γελοιοδέστερο όλων είναι πως δεν έχει όνομα. Οι τύποι αυτοί χρησιμοποιούν το Ελλάδα για όνομα, όπως οι Σκοπιανοί το Μακεδονία. Μπορεί τα παγκόσμια αφεντικά να τους αναγνωρίζουν σαν Έλληνες, αλλά το ίδιο κάνουν και με τα Σκόπια, δεν την λένε FYROM.

Η πατρίδα η δική μου δεν στεναχωριέται γιατί από παλιά ξεχωρίζει τα ανδρείκελα και τα ανδράποδα από αυτούς που την νοιάζονται. Η δική μου πατρίδα έχει σιτιστή τον Χαρίλαο που διέθεσε τις 150 δρχ. της επιταγής που έλαβε από τους γονείς του για να φάει μια διμοιρία στην οποία δεν είχε φτάσει συσσίτιο για πέμπτη μέρα.

Η δική μου πατρίδα δεν στρώνει κόκκινα χαλιά σε κανέναν, πόσο μάλλον σε "ντακότες". Αυτή η πατρίδα γνωρίζει πολύ καλά πως οι άντρες και οι γυναίκες που την σέβονται δεν της προσφέρουν υπηρεσίες επ' αμοιβή.

Όποιος αμείβεται για τις υπηρεσίες του στην πατρίδα γίνεται αυτομάτως υπήκοος της πατρίδας του Τσίπρα.


Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ο πόλεμος στην Συρία όπως και η ανατροπή του Καντάφι στην Λιβύη και γενικότερα το «παραμύθι» της Αραβικής Άνοιξης, έγινε αποκλειστικά για τον έλεγχο από τους Αμερικανούς κατά πρώτο λόγο και στη συνέχεια από τους Ευρωπαίους σύμμαχους τους, των ενεργειακών πόρων και των ενεργειακών αγωγών της ευρύτερης περιοχής. Πρώτοι σύμμαχοι τους σε αυτό το έργο ήταν η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, οι μεγαλύτεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και στη συνέχεια η Τουρκία. Μοχλός ανατροπής των καθεστώτων ήταν οι Σουνίτες μουσουλμάνοι και τα εξτρεμιστικά σουνιτικά κινήματα. Αυτούς χρησιμοποίησαν οι Αμερικανοί και παλαιοτέρα στο Αφγανιστάν κατά της Σοβιετικής Ένωσης και έχουν μεγάλη πείρα σε αυτή την «πρακτική».

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στα σχέδια αυτά ήταν ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασέρ Άσαντ, που είχε αρνηθεί να συναινέσει στην κατασκευή του αγωγού Κατάρ, Ιορδανίας, Συρίας και Τουρκίας, που θα μετέφερνε το φυσικό αέριο του Κόλπου στην Ευρώπη χτυπώντας το μονοπώλιο της Ρωσίας. Αντίθετα ο Άσαντ είχε υπογράψει στις 27 Ιουλίου 2011 με το Ιράν και το Ιράκ την κατασκευή του λεγόμενου «Αγωγού Φιλίας», που θα μετέφερνε το φυσικό αέριο του Ιράν μέσω Ιράκ, Συρίας, Λιβάνου, Κύπρου και Ελλάδας, στην Ευρώπη. Η στάση αυτή του Άσαντ ήταν και η κύρια αιτία που ο Ερντογάν στράφηκε μετά μανίας εναντίον του, ενώ μέχρι το 20011 τον αποκαλούσε «αδελφό» του, δήθεν για τα δημοκρατικά δικαιώματα των Συρίων.

Ένα άλλο στοιχείο που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος και αποκαλύφτηκε από την τουρκική ιστοσελίδα «İnternethaber», η οποία επικαλέστηκε σχετική αναφορά της ιστοσελίδας της Deutsche Welle,, είναι ότι τον Αύγουστο του 2011, δηλαδή λίγο μετά την υπογραφή της συμφωνίας κατασκευής του «Αγωγού Φιλίας», η Δαμασκός είχε αναγγείλει την ανακάλυψη τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που υπολογίζονταν στα 284 δισεκατομμύρια κυβικά στην περιοχή της πόλης Χομς, (Humus στα τουρκικά), γεγονός που ανέβαζε ακόμα περισσότερο το θερμόμετρο στον εμφύλιο που μόλις είχε αρχίσει να φουντώνει. Δεν είναι ίσως άσχετο το γεγονός ότι στην περιοχή της πόλης αυτής έχουν γίνει οι πιο σκληρές μάχες του πολέμου.

Για να καταλάβουμε καλύτερα την σημασία του ματαιωθέντος «Αγωγού Φιλίας» του Ιράν θα πρέπει να γνωρίζουμε τα εξής : Η συμφωνία για τον «Αγωγό Φιλίας» υπεγράφη στις 27/7/2011 στην ιρανική πόλη Assaloyeh, στην επαρχία Μπουσίρ. Από την αρχή ο σχεδιαζόμενος αγωγός θεωρήθηκε ανταγωνιστικός στα σχεδία των αγωγών τόσο του Nabucco όσο και του αγωγού TAP, στον οποίο μετέχει και η Ελλάδα. Το κόστος κατασκευής αυτού του αγωγού υπολογίζονταν στα 10 δις δολ., ενώ η συμφωνία αφορούσε την εξαγωγή ιρανικού φυσικού αερίου από το πεδίο South Pars, στον Περσικό Κόλπο, προς την Ευρώπη μέσω Ιράν, Συρίας και Λιβάνου και στην συνέχεια μέσω Κύπρου και Ελλάδας, (αν βέβαια υπήρχε συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών του αγωγού). Το βασικό τμήμα του αγωγού που θα συνέδεε το Assaloyeh με τη πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό, θα είχε μήκους 1.500 χλμ. Η δυναμικότητα του αγωγού θα ήταν 110 εκατ. κυβικά φυσικού αερίου την ημέρα, ή περίπου 40 bcm κατ’ έτος ενώ υπολογίζονταν να φτάσει τα 1,2 δισεκ. κυβ. μέτρα μετά και την ενεργοποίηση των νέων φάσεων του South Pars μέσα στο 2012.

Η αντίδραση όμως των Αμερικανών ήταν άμεση και άρχισε η υλοποίηση των αμερικανικών σχεδίων που είχαν σαν αποτέλεσμα να ανδρωθεί το ισλαμικό κίνημα (Τζιχαντιστές κλπ), στην Λιβύη, στο Ιράκ και στην Συρία. Στην μεν Λιβύη ανατράπηκε και σκοτώθηκε γρήγορα ο μεγαλύτερος σταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή, ο Καντάφι, αλλά στην Συρία δεν κατάφεραν το ίδιο άμεσο αποτέλεσμα. Στη Συρία τα πράγματα ήταν διαφορετικά γιατί ήταν ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Ρωσίας στην περιοχή και από την άλλη είχε στρατιωτική συμφωνία στήριξης με το Ιράν. Έτσι άρχισε ο εμφύλιος πόλεμος. Εκεί που απέτυχαν ολοκληρωτικά τα σχέδια των Αμερικανών ήταν στην Αίγυπτο, μετά από μια προσωρινή επιτυχία των Ισλαμιστών, (οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι στενοί φίλοι του Ερντογάν), του Μοχάμεντ Μόρσι με τις σφαγές των Κοπτών χριστιανών. Τελικά επικράτησε ο κοσμικός Μοχάμεντ Σίσι που στράφηκε προς την Ρωσία.

Στην Συρία βρέθηκαν αντιμέτωπες πολλές διαφορετικές ομάδες, αλλά η κυριότερη είναι οι Τζιχαντιστές, που ο αρχηγός τους Ebubekir Bağdat, είχε εκπαιδευτεί από την CİA στις ΗΠΑ, ενώ ενισχύονταν οικονομικά από το Κατάρ και από την Τουρκία που τους είχε παραχωρήσει βάσεις στο τουρκικό έδαφος. Η διαιώνιση όμως του εμφυλίου πολέμου έφερε πολλές «παρενέργειες». Τα στελέχη των Τζιχαντιστών, στην πλειοψηφία τους αξιωματικοί του ανατραπέντος από τους Αμερικανούς ηγέτη του Ιράκ, Σαντάμ Χουσεΐν, δεν είχαν ξεχάσει το μισός που είχαν για τους Αμερικανούς. Το κίνημα των Τζιχαντιστών ξέφυγε γρήγορα από τον έλεγχο των Αμερικανών και των Τούρκων και άρχισαν να δρουν αυτόνομα, ενώ τα κοινά οικονομικά συμφέροντα με την Τουρκία στην παράνομη εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών που κατείχαν, τους έδινε μεγάλο οικονομικό αβαντάζ.

Οι εκλογές της Τουρκίας στις 7/6/2015, έφεραν στην επιφάνεια των εξελίξεων και άλλο ένα παράγονται που μέχρι τότε δρούσε στην Συρία αυτόνομα. Τον παράγοντα των Κούρδων. Ο Ερντογάν χάνοντας την αυτοδυναμία στράφηκε κατά των Κούρδων προσδοκώντας με την εσωτερική πόλωση να κερδίσει ψήφους στις επερχόμενες νέες εκλογές στις 1 Νοεμβρίου. Το παιχνίδι του όμως εξόργιζε το ΡΚΚ και μετά την σφαγή των Κούρδων στο Suruç της Τουρκίας, στις 20/7/2015 από τους Τζιχαντιστές, με τουρκική στήριξη, ξανάρχισε ουσιαστικά ο εσωτερικός πόλεμος. Το ενδιαφέρων εδώ είναι πως οι Αμερικανοί χάνοντας τον έλεγχο των Τζιχαντιστών στράφηκαν στους Κούρδους κυρίως της Συρίας για να ξαναβάλουν πόδι στην περιοχή, περιπλέκοντας τα πράγματα. Το αμερικανικό σχέδιο είναι το σχέδιο δημιουργίας του «Βορείου Διαδρόμου» στην βόρειο Συρία, υπό τον κουρδικό έλεγχο, που θα μεταφέρει το πετρέλαιο του β. Ιράκ στην Μεσόγειο. Αυτό το σχέδιο όμως είναι «κόκκινο πανί» για την Άγκυρα.

Στην δεδομένη συγκύρια βρήκαν την ευκαιρία οι Ρώσοι να επέμβουν για δυο βασικούς λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι το καθεστώς Άσαντ είχε παρουσιάσει σημάδια κόπωσης και ο δεύτερος και κυριότερος, ήταν ότι η Μόσχα είχε καταλάβει ότι το αντίπαλο στρατόπεδο, δηλαδή ΗΠΑ, Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, είχε πολλά προβλήματα ενώ ήταν διαιρεμένο καθώς ο Ερντογάν έπνεε μένεα κατά των Αμερικανών γιατί έδιναν όπλα στους Κούρδους και δεν θα μπορούσε να αντιδράσει ουσιαστικά. Ειδικά η Σαουδική Αραβία που στήριξε όλα τα κινήματα των Τζιχαντιστών είχε ήδη εμπλακεί σε ένα ατέλειωτο πόλεμο στην Υεμένη με τους εκεί Σιΐτες, ενώ το Κατάρ είχε απέναντι του ένα Ιράν που μετά την συμφωνία με τις ΗΠΑ αποκτούσε ιδιαίτερο κυρίαρχο ρόλο στην περιοχή.

Η επέμβαση της Ρωσίας σε στενή συνεργασία με το Ιράν αλλά και την εμφανή στήριξη από την Κίνα, άλλαξε όλα τα δεδομένα στην διεθνή σκακιέρα. Ο στόχος των Ρώσων εκτός από το να βοηθήσουν τον Άσαντ και να κόψουν την ροη των Τζιχαντιστων προς την Ρωσία, είναι και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, κάτι που θα ωφελήσει τα μέγιστα στην ρωσική οικονομία. Υπενθυμίζεται ότι οι Αμερικανοί εκεί που «χτύπησαν» αποτελεσματικά τους Ρώσους είναι στις τιμές του πετρελαίου τις οποίες έριξαν με την συνεργασία της Σαουδικής Αραβίας, για να πλήξουν την ρωσική οικονομία.

Από εδώ και πέρα η πρωτοβουλία των κινήσεων είναι στην ρωσική πλευρά και αν αναμένει κανείς μια αντίρροπη κίνηση αυτή θα έρθει μάλλον από την πλευρά της Ουκρανίας, ή στην περιοχή της Βαλτικής με την συνδρομή των υπάκουων στις ΗΠΑ Ανατολικοευρωπαίων. Στην ίδια την Αμερική μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο των προεδρικών εκλογών, δεν αναμένεται κάποια θεαματική κινηση.

Εκείνος που έχει στριμωχτεί για τα καλά σε όλη αυτή την ιστορία είναι η Τουρκία του Ερντογάν. Οι τουρκικοί υπολογισμοί ότι το καθεστώς Άσαντ θα κατέρρεε στο πρώτο εξάμηνο του εμφυλίου, διαψευστήκαν οικτρά. Παράλληλα η εσωτερική αναταραχή από τον συριακό εμφύλιο με την αντίδραση μεγάλων τμημάτων του τουρκικού πληθυσμού κυρίως των Αλεβητών κατά της πολιτικής του Ερντογάν, δημιούργησε εντάσεις ενώ και ο πόλεμος με το κουρδικό ΡΚΚ συμπληρώνει το εκρηκτικό εσωτερικό τοπίο.

Οι εξελίξεις, αν δε αλλάξει ο Ερντογάν την στάση του κάτι που μάλλον θεωρείται απίθανο, θα φέρουν την Τουρκία σε δύσκολα αδιέξοδα. Ήδη πολλοί Τούρκοι αρθρογράφοι με αλλεπάλληλα άρθρα θυμίζουν τους τουρκορωσικούς πολέμους του δεκάτου ένατου αιώνα, όχι χωρίς λόγο. Όλες οι συνομιλίες των δυο χωρών για μια σειρά θεμάτων όπως ο ενεργειακός αγωγός Türkstream, έχουν διακοπεί με πρωτοβουλία της ίδιας της Ρωσίας ενώ η Μόσχα έχει καταγγείλει με σκληρά λόγια την συμφωνία ΗΠΑ – Τουρκιάς που υπογράφτηκε τον περασμένο Ιούλιο σαν «Συμφωνία του Ιντζιρλίκ», πρωτοστατούντος του Αμερικανού στρατηγού, Jonh Allen, για κοινή επέμβαση στην Συρία προς την δημιουργία ζωνών ασφαλείας σε συριακό έδαφος. Τη συμφωνία αυτή που ακυρώθηκε εκ των πραγμάτων της ρώσικης επέμβασης, είχε απορρίψει με έντονο τρόπο ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, καταγγέλλοντας τις δυο χώρες ότι με την πρόφαση καταπολέμησης των Τζιχαντιστών σκόπευαν να ανατρέψουν το νόμιμο καθεστώς της Συρίας.

Δυστυχώς μέσα σε όλα αυτά τα τέσσερα χρόνια χάθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές. Πολλοί χριστιανοί της Συρίας και του Ιράκ σφαγιάστηκαν από τους αιμοβόρους Τζιχαντιστές και όλα αυτά με τις ευλογίες της Νέας Τάξης που βλέποντας να αποτυγχάνουν τα πρώτα σχέδια της για τον ολοκληρωτικό έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων, έβαλε εφαρμογή το άλλο σχέδιο, στέλνοντας εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνων από τις χώρες της περιοχής στην Ευρώπη και στην Ελλάδα με κύριο στόχο την πολτοποίηση των λαών για τον καλύτερο έλεγχο τους.

Σε όλα αυτά η μονή ακτίνα φωτός είναι πραγματικά το ρωσικό μπλοκ και αυτό το συμπέρασμα δεν εξάγεται από τυχόν ρομαντικές ιδεοληψίες. Εκ των πραγμάτων η Ρωσία του Πούτιν έχει αναδειχτεί σαν το κυριότερο ανάχωμα σε αυτή την διαβολική επέλαση. Αυτό φαίνεται και από τους κατά καιρούς οργισμένους χαρακτηρισμούς των ηγετών της Νέας Τάξης, όπως των Ρότσιλντ και του Ζίμπγκνιου Μπρεζίνσκυ στον Πούτιν, που τον χαρακτηρίζουν σαν τον… Αντίχριστο.

Δηλαδή ο… «Αντίχριστος» των Αντίχριστων!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ναι, θα έφευγα... Όχι επειδή υπάρχει κρίση. Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες. Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.

Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό,τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα –ούτε καν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς– και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ.

Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο –συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται κορόιδο– να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ’ το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα – αν τον βγάλει – και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του.

Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα – λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα.

Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ’ ενα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της καθημερινότητάς μου.

Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.

Το τίμημα που πληρώνουμε γι’ αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο. Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.

Πηγή TiLesTora


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα εγγόνια μας και τα παιδιά μας θα ζήσουν μέρες δύσκολες. Λάθη και παραλείψεις των προηγούμενων γενεών θα τα ταλαιπωρήσουν για χρόνια. Αισθάνομαι την ανάγκη να τους ζητήσω συγγνώμη. Πριν από αυτό να εξηγήσω γιατί ζητώ συγγνώμη.

Λοιπόν, ζητώ συγγνώμη, όχι για να με συγχωρήσουν, αλλά για να κατανοήσουν και να αποφύγουν τα λάθη της γενιάς μου.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί δικαιολόγησα πότε τη μία και πότε την άλλη πλευρά στην ανοησία και στο έγκλημα του Εμφυλίου, που διέπραξαν οι δικοί μας γονείς. Μόνοι εμείς στην Ευρώπη, φανατισμένοι και ιδεοληπτικοί, πήραμε τα όπλα και σφαχτήκαμε μεταξύ μας. Δεν αντιληφθήκαμε την πραγματικότητα που διαμορφώθηκε από τους ισχυρούς και παίξαμε το παιχνίδι της επιθυμίας.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί αν και οι νικητές του Εμφυλίου ήσαν στην πλευρά της δημοκρατικής εξέλιξης της κοινωνίας, παρέδωσαν την πραγματική εξουσία σε ανθρώπους μικρόνοες, εγκληματικούς και εξίσου αντιδημοκρατικούς με την άλλη πλευρά.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί μέσα από τις ενοχές για τα ανομήματα των νικητών του Εμφυλίου παραδώσαμε την ιδεολογία της δημοκρατίας στην ανάγκη κατευνασμού των ενοχών μας, ενστερνιζόμενοι τα χειρότερα στοιχεία της ιδεολογίας των ηττημένων. Κρατισμό, ανορθολογισμό και περιφρόνηση της διαχείρισης των κοινών. Μια κακοφορμισμένη δημοκρατία εγκαταστάθηκε στη χώρα. Που οδήγησε στη χούντα.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί ανεχθήκαμε τη χούντα τόσα χρόνια και ό,τι πιο αντιαισθητικό, παράλογο και χαζό αναδύθηκε στην εξουσία μαζί της, που οδήγησε στην τραγωδία του ελληνισμού το καλοκαίρι του ΄74. Ζητώ συγγνώμη, γιατί στη μεταπολίτευση, και πάλι μέσα από τις ενοχές και την ιδεοληψία μας, διαλύσαμε την εκπαίδευση, χλευάσαμε τη γνώση, επιβάλαμε την αναξιοκρατία και ανεχθήκαμε στο όνομα της δημοκρατίας κάθε λογής ανομία.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί για να συντηρήσουμε το καθεστώς που περιέγραψα δανειστήκαμε αλόγιστα. Όχι για να εκσυγχρονίσουμε τη χώρα, αλλά για να «τακτοποιήσουμε» τους δικούς μας, να αυτοϊκανοποιηθούμε με τις αντιλήψεις περί περιούσιου λαού, να χλευάσουμε την παραγωγική εργασία, να ενστερνισθούμε την άποψη ότι ο «αέρας» είναι που παράγει πλούτο, και να παραστήσουμε τους έξυπνους, την ώρα που άλλες χώρες έφτυναν αίμα για να προχωρήσουν και να προοδεύσουν.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί μια σωστή μας πράξη, την ένταξή μας στην τότε ΕΟΚ, την «αξιοποιήσαμε» όχι για να διορθώσουμε τα προηγούμενα λάθη μας, αλλά για να τα κατοχυρώσουμε και να τα επεκτείνουμε και σε όσους τομείς είχαν μείνει αλώβητοι.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί μπήκαμε στην ΟΝΕ με χαρά και ελπίδα, χωρίς να υπολογίσουμε την αδυναμία μας να διαχειριστούμε τα δημόσια και τα ιδιωτικά πράγματα με σωφροσύνη και διορατικότητα, στρατηγικό σχεδιασμό και σύμπνοια, ώστε μια ευλογία να μην εξελιχθεί σε εφιάλτη.

Ζητώ συγγνώμη, γιατί δεν επιβάλαμε στα Πανεπιστήμια την προδικτατορική άποψη των ηττημένων «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα», και επιτρέψαμε την επικράτηση της άποψης «δίκιο είναι η επιθυμία του φοιτητή για εύκολη απόκτηση πτυχίου». Και επιτρέψαμε στην ηγεσία των ΑΕΙ να ανεχθεί την ανομία των καταλήψεων, την παρανομία της δημιουργίας φυτωρίου εγκληματικών σχημάτων και την απουσία των φοιτητών από τις παραδόσεις και την ακαδημαϊκή ζωή. Και κυρίως τη λογική της ήσσονος προσπάθειας.

Ζητώ συγγνώμη που ανεχθήκαμε λογής πολιτικών να διαχειρίζονται τα δανεικά και τα χρήματα του φορολογουμένου για προσωπική ή κομματική προβολή, για σπατάλη σε έργα και «έργα» βιτρίνας και για καταστρατήγηση των προϋπολογισμών στο Κράτος, στις ΔΕΚΟ και στους Δήμους.

Ζητώ, τέλος, συγγνώμη, γιατί με τη συμπεριφορά, την πράξη και τον λόγο μας δώσαμε την πεποίθηση ότι τα πράγματα είναι εύκολα, τα δικαιούστε όλα έτοιμα και ότι όποιος μοχθεί είναι απόβλητος. Ετσι, τώρα που η ψευδαίσθηση τελείωσε, είστε απροετοίμαστοι. Και έτσι θα υποφέρετε διπλά. Και τώρα που τελειώνει το όνειρο και θα βρεθείτε γυμνοί στην αδυσώπητη πραγματικότητα, δεν έχουμε και πάλι καμία πρόταση να κάνουμε για το πώς να σταθείτε όρθιοι και δυνατοί για να τα ξαναφτιάξετε όλα από την αρχή, όχι για σας, αλλά για τα παιδιά σας. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο «συγγνώμη».

Όσο για εμάς, τώρα που αποχωρούμε με τα γνωστά «ταρατατζούμ», « δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα».

Πηγή "Τα Νέα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Παρακολουθώντας τις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα από την Βουλή των Ελλήνων, θεώρησα πως βρισκόμουν σε άλλη χώρα και όχι σε μια χρεοκοπημένη χώρα της οποίας έχουν αφαιρεθεί όλες οι αρμοδιότητες που ορίζονται εκ του Συντάγματος και θα έπρεπε αυστηρά να τηρεί η εκάστοτε εκλεγμένη κυβέρνηση της Πατρίδος!! Αρκεί να σκεφτούμε πως στη διοίκηση του νέου ΤΑΙΠΕΔ, την πλειοψηφία θα έχουν οι δανειστές – τοκογλύφοι, όπως επίσης, και πως τον ορισμό διοικήσεων των Συστημικών Τραπεζών θα έχουν οι ίδιοι οι επικυρίαρχοι της Πατρίδος μας. Πράγμα που σημαίνει, πως θα διαχειρίζονται οι ίδιοι τον πλούτο της χώρας χρέους που ακούει στο όνομα Ελλάς, καθώς θα έχουν και την πλήρη διαχείριση των 4 μεγάλων τραπεζών οι οποίες τυπικά και ουσιαστικά ανήκουν στην ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα)!!

Έτσι, θυμήθηκα την πρώην Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων;;; Ζωή Κωνσταντοπούλου όταν άστραφτε και βρόνταγε την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015 κατά τη διάρκεια της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου, που ήταν προαπαιτούμενο της ολοκλήρωσης της συμφωνίας μεταξύ των Θεσμών και της ελληνικής κυβερνήσεως.
Στην εν λόγω συζήτηση η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν καταπέλτης και κατήγγειλε πως:
  • Δεν παραμένει πλέον, καμιά εγγύηση για την τήρηση του Συντάγματος με την ψήφιση αυτού του πολυνομοσχεδίου και επιχειρείται η ολοκλήρωση της εκτροπής.
  • Οι συνθήκες υπό τις οποίες εισάγεται προς συζήτηση το νομοσχέδιο δεν εγγυώνται την τήρηση του Συντάγματος, τη θωράκιση της δημοκρατικής λειτουργίας, την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας του Κοινοβουλίου ούτε την κατά συνείδηση ψήφο του βουλευτή.
  • Υπό καθεστώς εξόφθαλμου εκβιασμού ο οποίος απευθύνεται από ξένες κυβερνήσεις-μέλη της ΕΕ εισάγεται και, μάλιστα με έλλειψη δυνατότητας οποιασδήποτε τροποποίησης ένα νομοθέτημα με το οποίο επιχειρείται μείζων παρέμβαση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και στην άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών, κατά τρόπο που καταλύει τόσο την λειτουργία της Ελληνικής Δημοκρατίας ως κοινωνικού κράτους δικαίου, στο οποίο λειτουργεί η διάκριση των εξουσιών, σύμφωνα με τα Συνταγματικώς οριζόμενα, όσο και την διαφύλαξη της αρχής της δίκαιης δίκης.
  • Επιδεικνύεται περιφρόνηση από τις ανωτέρω ξένες Κυβερνήσεις στις αρχές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, της λαϊκής κυριαρχίας και τέλος, της δημοκρατίας.
Ωστόσο, το αγκάθι που λέγεται Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατάφεραν “οι θεσμοί” να το ξεριζώσουν από το κορμί τους, επιβάλλοντας τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, με έντονα τα σημάδια χειραγώγησης – νοθείας των εκλογικών αποτελεσμάτων.

Κατάφεραν λοιπόν, να απαλλαγούν από εκείνο το ζιζάνιο που έβλαπτε σοβαρά την υγεία τους!! Μια υγεία που κλονιζόταν βαρύτατα από τις Επιτροπές που είχε συστήσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Όπως επί παραδείγματι, την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας - βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διεργασίες της – και η οποία έφερνε εκ νέου στην επιφάνεια μεταξύ των άλλων και την “μαύρη” για την ελληνική Κοινωνία, υπόθεση των “κατάμαυρων” ταμείων της γερμανικής εταιρείας Siemens που δηλητηρίασε μεγάλο μέρος του πολιτικού μας Συστήματος (που σήμερα ανήκουν στην Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ). Όταν εκλεγμένοι Βουλευτές, τους οποίους ο ελληνικός λαός τους έθεσε διαχειριστές της τύχης τους καθώς και της Πατρίδος μας και εκείνοι οι επίορκοι έβαλαν το χέρι όσο περισσότερο γινόταν στο βάζο με το μέλι. Που προδιέθετε την ακύρωση του παράνομου και επιβλαβή για το Δημόσιο συμφέρον “εξωδικαστικού συμβιβασμού” μεταξύ της Siemens και του ελληνικού δημοσίου, ο οποίος παραβιάζεται και αυτός σε όλα του τα σημεία!!

Άλλωστε, πολλές φορές κατά το παρελθόν έχουμε αναφερθεί της ασυλίας που τυγχάνει η γερμανική πολυεθνική στην Ελλάδα, αντίθετα από άλλες χώρες στις οποίες άσκησε την ίδια παράνομη πολιτική και στις οποίες αυτή η πολιτική καταδικάστηκε. Δυστυχώς όμως, στην Πατρίδα μας κυβερνάει η παρανομία με την μη επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβάτες καταπατούν τους νόμους της Πατρίδος. Όπως, η Siemens, που σε αυτόν τον επίμαχο “εξωδικαστικό συμβιβασμό” μεταξύ των δεσμεύσεών της προς το ελληνικό δημόσιο ήταν η διατήρηση του αριθμού των εργαζομένων στην εταιρεία, κατά την υπογραφή του “εξωδικαστικού συμβιβασμού”!! Που ήταν, σύμφωνα με στοιχεία που έχουμε δημοσιεύσει κατά το παρελθόν, περί τους 600 εργαζόμενους. Που επίσης με στοιχεία που είχαμε δημοσιεύσει, αυτός ο αριθμός είχε περικοπεί στο μισό από την υπογραφή του “εξωδικαστικού συμβιβασμού” μέχρι την ημέρα δημοσιεύσεως αυτών των στοιχείων. Έτσι, όταν σε μια χώρα δεν υπάρχουν ουσιαστικές κυρώσεις προς τους παραβάτες, τότε κυριαρχεί η αυθαιρεσία!!

Έτσι, αυτή η αυθαιρεσία της εν λόγω εταιρείας, συνεχίζεται μέχρι αυτή τη στιγμή. Συνεχίζει δηλαδή η Siemens, τις απολύσεις εργαζομένων και καταγγέλλεται από το ίδιο το Σωματείο εργαζομένων της με ανακοίνωση που κοινοποιήθηκε στους εργαζομένους την 1η Οκτωβρίου 2015, και η οποία έφθασε στα χέρια μας και βλέπει κατ΄ αποκλειστικότητα το φως της δημοσιότητας:
«Συνάδελφοι, τα τελευταία χρόνια λειτουργούμε σε μια εικονική πραγματικότητα, λέμε χαμογελαστά πόσο καλά πάμε και μόλις βγούμε από τις συναντήσεις αναλογιζόμαστε και μοιραζόμαστε την ανησυχία μας για την πραγματική κατάσταση της εταιρείας μας και την θέση μας μέσα σε αυτήν. Είμαστε μάρτυρες της συνεχούς και σταδιακής απομάκρυνσης άξιων συναδέλφων που έχει συνέπεια αφ’ ενός την απαξίωση της Εταιρείας και αφ΄ εταίρου την αδυναμία επανάκαμψής της. Ολοκληρώθηκαν και τα σεμινάρια για ownership culture που όπως μας ειπώθηκε “εμείς το έχουμε και το εφαρμόζουμε”!! Για ποια κουλτούρα όμως, μιλάμε όταν τα τελευταία χρόνια σημειώθηκαν δεκάδες απολύσεις συναδέλφων και πολλοί από εμάς γνωρίζουν ότι η θέση τους έχει ημερομηνία λήξης!! Όμως έννοιες όπως ηγεσία, έμπνευση, ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη και σεβασμός για τον Κοινό σκοπό, ατονούν ή έχουν παρερμηνευθεί…».

Συνεπώς, τα ερωτήματα που τίθενται στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και στο νέο πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση είναι αμείλικτα!!
Θα συνεχίσουν οι Επιτροπές που σύστησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου τη λειτουργία τους;
Θα έχουν την ανεξαρτησία τους ή θα συνεχίσουν τις εργασίες τους για τα μάτια του κόσμου;
Θα μπει επιτέλους ένα τέλος στη συνεχιζόμενη αυθαιρεσία της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας;
Θα προστατευθούν οι εναπομείναντες εργαζόμενοι σ΄ αυτήν;
Θα λογοδοτήσει η διοίκηση Ξυνή για τις αθρόες απολύσεις που καταπατούν και αυτόν τον επιζήμιο για το ελληνικό δημόσιο “εξωδικαστικό συμβιβασμό”, αποδεικνύοντας πως η Siemens δε σέβεται ούτε τις υπογραφές της;



Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

Η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στον εμφύλιο της Συρίας έχει θέσει νέα δεδομένα στις διεθνείς γεωστρατηγικές ισορροπίες. Και δεν είναι ότι τα ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη θα καταφέρουν να κατανικήσουν το Ισλαμικό Κράτος, όπως πολλοί φαίνεται να πιστεύουν. Η ρωσική δύναμη που έχει μεταβεί εκεί είναι πολύ μικρή για να πετύχει κάτι τέτοιο και ο εξαιρετικά προσεκτικός πρόεδρος Πούτιν πολύ δύσκολα θα επέλεγε μία μεγάλης κλίμακας επέμβαση των ρωσικών στρατευμάτων που θα μπορούσε να εγκλωβίσει την Ρωσία σε ένα τέλμα αντίστοιχο με αυτό που έπνιξε μέσα του την αμερικανική πολεμική μηχανή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και παλαιότερα στο Βιετνάμ. Στην πραγματικότητα, οι άμεσες στοχοθετήσεις της ρωσικής παρέμβασης δείχνει να είναι πολύ μετριοπαθείς, περιοριζόμενες στο να εξασφαλίσουν την επιβίωση του καθεστώτος Άσαντ και μαζί του και των τελευταίων υπολειμμάτων της πολιτισμένης Συρίας. Μόνο όταν εξασφαλιστεί αυτό θα καταστεί δυνατή η σχεδίαση του επόμενου σταδίου.

Αν όμως οι άμεσες στρατιωτικές συνέπειες της ρωσικής επέμβασης δεν μοιάζουν ιδιαίτερα εντυπωσιακές, οι επιδράσεις της στο υψηλότερο γεωπολιτικό επίπεδο ενδέχεται να είναι κατακλυσμιαίες. Κατ΄ αρχάς, με αυτή την ενέργεια η Μόσχα επιφέρει σκληρό πλήγμα στα απομεινάρια των αντιλήψεων περί μονοπολικού κόσμου. Επεμβαίνοντας δραστικά στη Συρία, η Ρωσία αποδεικνύει ότι αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα διαμόρφωσης των διεθνών εξελίξεων, ενώ, αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες οπισθοχωρούν από την προνομιακή θέση του ρυθμιστή των παγκόσμιων εξελίξεων. Και ενδέχεται να το κάνουν όχι με ιδιαίτερη απροθυμία. Σε αντίθεση με τα διάφορα τρομολαγνικά σενάρια, σύμφωνα με τα οποία είναι θέμα χρόνου να προκύψει εμπλοκή αμερικανικών και ρωσικών αεροπορικών δυνάμεων στη Συρία, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, φαίνεται ότι υπάρχει κάποιος βαθμός συνεννόησης μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον. Όπως έχουμε αναφέρει, το πλέγμα εξουσίας στις ΗΠΑ ούτε ενιαίο είναι ούτε έχει κοινή γραμμή. Ορισμένοι εντός του επιμένουν σε μία σκληρή όσο και άγονη αντιρωσική στάση, ενώ κάποιοι άλλοι φαίνεται ότι προωθούν μία συνεργασία με τη Μόσχα, τουλάχιστον σε τακτικό επίπεδο.

Παρεπιμπτόντως, πολύ σκληρότερο πλήγμα από τη ρωσική επίθεση στη φαντασίωση περί μονοπολικού πλανήτη και στην καθιέρωση ενός πολυπολικού κόσμου ενδέχεται να έδωσε και η κινεζική παρουσία στην περιοχή, με το κατεξοχήν σύμβολο της ανερχόμενης κινεζικής ισχύος, το αεροπλανοφόρο “Liaoning”. Για πρώτη φορά στην ιστορία, η Κίνα διεκδικεί ρόλο σε μία περιοχή του κόσμου η οποία βρίσκεται πολύ μακριά από το δικό της γεωσύστημα, αποδεικνύοντας τόσο ότι η ίδια εξελίσσεται σε δύναμη παγκοσμίων στοχοθετήσεων, με ζωτικά συμφέροντα σε όλη τη γήινη σφαίρα, όσο και ότι το παγκόσμιο σύστημα μετατρέπεται σε πολυπολικό. Ειρήσθω εν παρόδω, με αυτή του την κίνηση το Πεκίνο επιβεβαιώνει ότι έχει αναπτύξει βαθιά γεωστρατηγική σχέση με τη Μόσχα, η οποία φαίνεται ότι καταφέρνει να υπερβεί τα ανταγωνιστικά στοιχεία στις σχέσεις των δύο χωρών. Μιλάμε, δηλαδή, για έναν σινορωσικό άξονα, μοναδικό στην ανθρώπινη ιστορία, που ενισχύει ολοένα και περισσότερο τη δυναμική του, θέτοντας τα θεμέλια για τη δημιουργία του κυρίαρχου παράγοντα διαμόρφωσης των διεθνών εξελίξεων κατά τις επόμενες δεκαετίες.

Ωστόσο, το πιο σημαντικό στοιχείο στη ρωσική επέμβαση στη Συρία ενδέχεται να είναι ότι εμβαθύνεται η στρατηγική σχέση της Μόσχας με τον σιιτικό κόσμο, κέντρο του οποίου είναι το Ιράν. Με άλλα λόγια, με την επέμβαση στη Συρία, οι ρώσοι πιθανώς στοχεύουν όχι τόσο στην ενίσχυση της παρουσίας τους εκεί όσο στην περαιτέρω σύσφιξη των δεσμών τους με την Τεχεράνη. Πράγματι, με τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν η Ουάσιγκτον είχε μία μικρή πλην υπαρκτή ευκαιρία να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Τεχεράνη, την οποία φαίνεται να χάνει.

Όπως έχει αναφέρει ο γράφων σε παλαιότερα άρθρα, το Ιράν θα μπορούσε, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να αποτελέσει σημαντικότατο φράγμα έναντι της Ρωσίας, με την οποία δεν είχε και τις καλύτερες ιστορικές σχέσεις τόσο την περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης όσο και εκείνη της τσαρικής Ρωσίας. Όμως, απ’ ότι φαίνεται, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Επιδεικνύοντας μεγάλη επιδεξιότητα στις κινήσεις της, η Μόσχα δείχνει να «τσιμεντώνει» τις σχέσεις της με την Τεχεράνη, δημιουργώντας έναν άξονα τεράστιας γεωπολιτικής δυναμικής, που θα είναι ακόμη μεγαλύτερη αν σε αυτόν ενταχθεί και το Πεκίνο.

Απώλειες και κέρδη

Φυσικά, η Ρωσία έχει και απώλειες στο γεωπολιτικό επίπεδο από τις κινήσεις της. Η πιο σημαντική από αυτές ενδέχεται να είναι η εκ νέου δραστική επιδείνωση των σχέσεών της με την Τουρκία, οι οποίες διέρχονταν μία περίοδο άνθησης που μάλλον αποδεικνύεται απατηλή. Ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται να προβληματίζει και τόσο το Κρεμλίνο. Η ρωσική εξωτερική πολιτική αισθανόταν μάλλον άβολα μέσα σε αυτή τη σύντομη άνοιξη των ρωσοτουρκικών σχέσεων, δεδομένων των βαθιών και διαρκών ανταγωνιστικών στοιχείων στις γεωπολιτικές ταυτότητες των δύο χωρών.

Όσο δε για την άλλη μεγάλη δύναμη της περιοχής, το Ισραήλ και τις επιδράσεις στις σχέσεις του με την Ρωσία, δεν θα πρέπει να βιαστούμε να εξάγουμε συμπεράσματα. Το Τελ Αβίβ έδειχνε μάλλον αμήχανο όσον αφορά στον προσδιορισμό του τι το συμφέρει σε βάθος χρόνου αναφορικά με τις εξελίξεις στην περιοχή. Ναι μεν δεν επιθυμούσε την ύπαρξη ενός ισχυρού συμπαγούς σιιτικού άξονα που θα περιλάμβανε μία ενιαία Συρία υπό τον Άσαντ, το Ιράν και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, αλλά δύσκολα θα επεδίωκε και τη δημιουργία μίας Συρίας στην οποία θα κυριαρχούσαν οι τζιχαντιστές. Επιπροσθέτως, είναι περίπου βέβαιο ότι θα ήθελε να δει τη δημιουργία ενός μεγάλου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ και τη Βόρεια Συρία. Η επέμβαση της Ρωσίας δείχνει ότι μπορεί να λειτουργήσει αποφασιστικά προς μία εξισορρόπηση αντίρροπων δυνάμεων στη Συρία αλλά και το Ιράκ και αυτό ενδέχεται να βολεύει το Τελ Αβίβ, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα.

Χαμένοι της υπόθεσης είναι, φυσικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία. Κυρίως η τελευταία. Σε μεγάλο βαθμό, η Άγκυρα είχε επενδύσει στην κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ και στην κυριαρχία ενός σουνιτικού πολιτικού συστήματος στη Συρία, το οποίο θα ετίθετο υπό τη σφαίρα επιρροής της. Αυτή η προσπάθεια δείχνει να καταρρέει. Η προσπάθεια κυριαρχίας στη Συρία τελειώνει για την Τουρκία με την δημιουργία ενός ακόμη de facto κουρδικού κράτους στα νότια σύνορά της και με δραστική επιδείνωση των σχέσεών της τόσο με τη Ρωσία όσο και με τις ΗΠΑ.

Όσον αφορά στους αμερικανούς και τους δυτκοευρωπαίους κολαούζους τους, τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα. Και δεν είναι τόσο ότι αποτυγχάνει η στρατηγική τους. Το πρόβλημα είναι ότι μάλλον δεν είχαν ποτέ στρατηγική. Ο γράφων επιμένει πεισματικά ότι, κόντρα στις πανίσχυρες στερεοτυπικές αντιλήψεις περί του αντιθέτου, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι σε θέση να σχεδιάσουν και, πολύ περισσότερο, να υλοποιήσουν μία στοιχειωδώς ρεαλιστική γεωπολιτική στρατηγική. Παραδοσιακά περνάνε από λάθος σε λάθος, από γκάφα σε γκάφα, από παρανοϊκή ανάγνωση της πραγματικότητας σε ακόμη πιο παρανοϊκή. Απλώς είναι τόσο μεγάλα τα μεγέθη και τόσο αστείρευτο το γεωπολιτικό τους δυναμικό που μπορούν να αντέξουν τις συνεχείς αποτυχίες, ενώ πολλές φορές με έναν μαγικό τρόπο, τις μετατρέπουν σε κάποιου είδους «επιτυχία». Άλλωστε, σύμφωνα με τη διάσημη ρήση του Πρώσου καγκελάριου Ότο φον Μπίσμαρκ, «φαίνεται πως υπάρχει ένα είδος θείας πρόνοιας που προστατεύει τα παιδιά, τους ηλίθιους, τους μεθυσμένους και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής».

Μεταξύ άλλων παρανοϊκών τους αντιλήψεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν πράγματι να πιστεύουν ότι η μεγάλη μάζα του συριακού πληθυσμού είναι εναντίον τόσο του Άσαντ όσο και του ISIS. Έτσι επιμένουν σε φαντασιώσεις περί της ανάγκης ενίσχυσης των «μετριοπαθών ανταρτών», που οι ομάδες τους αριθμούν μερικές δεκάδες ανθρώπων η καθεμία, οι οποίοι μάλιστα, συνήθως σπεύδουν να αυτομολήσουν στο ISIS μόλις τελειώσουν την (αμερικανική) εκπαίδευσή τους. Η έγκυρη αμυντική ιστοσελίδα DefencePoint, που κάθε άλλο παρά φιλορωσική ή «φιλοασαντική» μπορεί να χαρακτηριστεί, έχει αρκετά σχετικά άρθρα για τις κωμικοτραγικές επιδόσεις των αμερικανών όσον αφορά στη δημιουργία «μετριοπαθών ανταρτών» που πολεμούν τον Άσαντ χωρίς να είναι τζιχαντιστές.

Η πραγματικότητα, την οποία οι αμερικανοί αλλά και οι δυτικο-ευρωπαίοι ισχυρίζονται ότι δεν βλέπουν, είναι ότι αν το καθεστώς Άσαντ πέσει, στη Συρία θα μείνουν μόνο τζιχαντιστές και νεκροί. Οι μειονότητες, θρησκευτικές και εθνοτικές, θα σφαγιαστούν και η Ευρώπη ξα σαρωθεί από ένα κύμα προσφύγων πολύ μεγαλύτερο από αυτό που δέχεται σήμερα.
Και ίσως η πιο «χτυπητή» αποτυχία των αμερικανών είναι ότι δείχνουν να απαξιώνονται ακόμη και από τους Κούρδους, που ήταν οι φυσικοί τους σύμμαχοι στην περιοχή, οι οποίοι ενισχύουν ολοένα και περισσότερο τους δεσμούς τους με τη Μόσχα, αφού αυτή είναι που διασφαλίζει την επιβίωσή τους.

Εν κατακλείδι, οι εξελίξεις στη Συρία ξεπερνούν τα στενά όρια της συγκεκριμένης χώρας, αλλά και της Μέσης Ανατολής εν συνόλω και ενσωματώνονται σε μία ευρύτερη μετάλλαξη του διεθνούς συστήματος που ξεφεύγει ολοένα και περισσότερο από την απατηλή ψευδοπραγματικότητα της αμερικανικής παντοδυναμίας και περνά σε πιο ρεαλιστική ταυτότητα της πολυπολικότητας.

Ο δρ. Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνων.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 309


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καιρό τώρα έχουμε εκτιμήσει ότι δυστυχώς η σύγκρουση «γιγάντων» πλησιάζει και η απευθείας αντιπαράθεση ΝΑΤΟ-Ρωσίας μοιάζει αναπόφευκτη, καθώς η «Αρκούδα» γονατίζει τους μισθοφόρους των παγκοσμιοποιητών.

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg δήλωσε, κατά την διάρκεια συνάντησης των υπουργών Άμυνας στις Βρυξέλλες του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ότι η συμμαχία είναι έτοιμη, αν κριθεί αναγκαίο, να στείλει χερσαίες δυνάμεις, για την προστασία των συνόρων της Τουρκίας με την Συρία από την δήθεν «ρωσική απειλή», ενώ στην ουσία η Ρωσία βοηθάει στην εξολόθρευση των ισλαμιστών-δολοφόνων, τους οποίους η Δύση εξέθρεψε και τώρα υποτίθεται τους μάχεται.

«Το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο και ικανό να υπερασπίσει όλους τους συμμάχους του, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας έναντι ενδεχόμενων απειλών», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ.

Στη Συρία, «οι ρωσικές ενισχύσεις της τελευταίας εβδομάδες έχουν μία χερσαία δύναμη σε μέγεθος τάγματος» είπε χαρακτηριστικά, λέγοντας πως υπάρχει «πυροβολικό, πυραυλικές δυνατότητες μεγάλου βεληνεκούς και δυνατότητες αεράμυνας».

Η Ουάσινγκτον επανέλαβε ότι δεν θα συνεργαστεί με την Ρωσία στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς στην Συρία, με τον αμερικανό υπουργό Άμυνας Άστον Κάρτερ να τους χαρακτηρίζει «θεμελιώδες σφάλμα».

Ε βέβαια, επιτρέπεται να βομβαρδίζουν μόνο οι Αμερικανοί, οι οποίοι θέλουν να θέσουν την Μέση Ανατολή υπό τον πλήρη έλεγχό τους, με ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων.

Η Τουρκία δε, πέραν του ότι φιλοξενούσε ισλαμιστές στα εδάφη της και τους εκπαίδευε, διατηρεί την λεγόμενη «νεκρή ζώνη», που παρουσιαζόταν ότι δημιουργήθηκε για την προστασία των προσφύγων και ως πεδίο στρατιωτικών επιχειρήσεων με στόχο του τζιχαντιστές, αλλά στην πραγματικότητα συνιστά de facto ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, που χρησιμοποιείται για την προστασία των ισλαμιστών που εισέρχονται στην χώρα από την Τουρκία.

Η υποκρισία στο απόγειό της. Η Ρωσία όπως έχει αποδείξει πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω και ούτως ή άλλως ο δρόμος προς την Συρία για τον ρωσικό στρατό περνάει μέσα από την Τουρκία. Ήδη πύραυλοι από ρωσικά πολεμικά πλοία από την Κασπία, προσγειώθηκαν σε στόχους των ισλαμιστών στην Συρία, σφυρίζοντας προς την γείτονα.



Πηγή Πυγμή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


H πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση, τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, μιλώντας το πρωί στην "Κοινωνία Ώρα MEGA" ενώ προειδοποίησε πως στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν πλέον φορολογικά άβατα.

Ο κ. Αλεξιάδης αναφέρθηκε και στο θέμα της υποβολής των φορολογικών δηλώσεων. «Για τα εισοδήματα του 2016 θα οριστικοποιηθούν οι αποφάσεις μέσα στον Νοέμβριο, θα είναι έτοιμη η εφαρμογή πολύ νωρίτερα κι αυτό που δεσμεύομαι από τώρα, γιατί έχουν δίκιο οι λογιστές που φωνάζουν, οι λογιστές θα κάνουν διακοπές το 2016», είπε χαρακτηριστικά. Και πρόσθεσε: «Οι λογιστές θα τελειώσουν τις φορολογικές δηλώσεις πολύ νωρίς, θα είναι έτοιμες πολύ πριν από τις 1-2 Φεβρουαρίου και θα τελειώσουν στην ώρα τους».

Αυτό βεβαίως σημαίνει, εφόσον τεθεί σε εφαρμογή, ότι ακόμη και μέσα στον Φεβρουάριο θα αρχίσουν να πληρώνουν οι πολίτες το φόρο εισοδήματος. Με δεδομένο ότι μέχρι τότε θα πληρώνουν οι φορολογούμενοι το φόρο του 2014 και τον ΕΝΦΙΑ του 2015 είναι δεδομένο ότι θα «αδειάσουν» οι τσέπες.

Είναι ένας φιλόδοξος στόχος αν σκεφτεί κανείς ότι φέτος οι δηλώσεις τέλειωσαν τον Σεπτέμβριο μετά από συνεχείς παρατάσεις.

Φοροδιαφυγή

Μίλησε για 25.000 υποθέσεις με μέσο όρο απόδοσης φόρου 600.000 ευρώ η κάθε μια, από τις οποίες όμως έχουν ελεγχθεί λιγότερες από 1.500.

"Εμείς δεν θέλουμε να ασχοληθούμε κυρίως με τη μικρή και τη μεσαία φοροδιαφυγή. Πάμε να αντιγράψουμε τη λειτουργία των φορολογικών υπηρεσιών της Ευρώπης όπου στοχεύεις κυρίως στη μεγάλη φοροδιαφυγή. Έχουμε υποθέσεις αυτή τη στιγμή σε ελεγκτικό κέντρο που αποδίδει κάθε υπόθεση μέσο όρο φόρου 600.000 ευρώ. Είναι δυνατό από τις 25.000 περίπου αυτές υποθέσεις να έχουμε ελέγξει λιγότερες από 1.500 και να μην έχουμε ελέγξει τις 10.000 με τέτοια εισπραξιμότητα;", αναρωτήθηκε λέγοντας χαρακτηριστικά πως μέχρι τώρα η στόχευση δεν πήγαινε προς τα μεγάλα ποτάμια, αλλά "στα ρυάκια και στους παραπόταμους".

Για το επεισόδιο με τους ελέγχους στο Αμύνταιο είπε πως το πρόβλημα ήταν ότι οι ελεγκτές έπιασαν "αποδεδειγμένη μαϊμού φορολογική μηχανή", διαπίστωσαν την παράβαση παρουσία αστυνομικών αλλά "κατέληξαν να τους πάνε στο τμήμα να τους βγάλουν φωτογραφίες, αποτυπώματα και να τους πάνε στο αυτόφωρο".

Τόνισε πως θα έρθει διάταξη την επόμενη εβδομάδα, καθώς -σημείωσε- δεν είναι δυνατό τα ελεγκτικά όργανα είτε είναι εφοριακοί, αστυνομικοί, δικαστικοί να φοβούνται ότι θα κάνουν τη δουλειά τους. "Μου κάνει εντύπωση πως ένας ελεγκτής κάνει τη δουλειά του παρουσία αστυνομικών πως καταλήγει στο τμήμα, να πηγαίνει αυτόφωρο, αντί να τους λέει η υπηρεσία μπράβο", είπε διαβεβαιώνοντας ότι θα προστατευτούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.

Λίστα Λαγκάρντ

Τόνισε ότι με ρύθμιση θα δοθεί παράταση για τον έλεγχο της λίστας Λαγκάρντ, τα αδικήματα της οποίας παραγράφονται στο τέλος του έτους.

"Θα κλείσουμε τις μεγάλες υποθέσεις, θα τις ελέγξουμε, δεν θα κουκουλώσουμε τίποτα, ούτε θα οδηγήσουμε υποθέσεις σε παραγραφή. Η λίστα Λαγκάρντ παραγράφεται 31/12/15, δεν φαντάζομαι να υπάρχουν ευθύνες στον Αλεξιάδη που ανέλαβε 18/7 και δεν θα παραγραφεί. Ειπώθηκε με σαφήνεια ότι θα δοθεί παράταση και στη λίστα Λαγκάρντ με νόμο, υπάρχουν τα δικαστήρια που κρίνουν τα θέματα συνταγματικότητας, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο", σημείωσε.

Ξηλώνουν τις 100 δόσεις

Αναφορικά με την ρύθμιση για τις 100 δόσεις είπε πως η αρχική διατύπωση "προέβλεπε ότι έβγαινες εάν δεν ακολουθούσες τις δόσεις αυτής της ρύθμισης, τώρα έχει επεκταθεί η διάταξη και θα βγαίνεις από τη ρύθμιση εάν δεν ικανοποιείς και άλλες φορολογικές υποχρεώσεις".

Σημείωσε ότι θα γίνει νέα συζήτηση με τους θεσμούς γιατί σε κάποιο μήνα θα συμπέσουν δόση φόρου εισοδήματος, δόση ΕΝΦΙΑ, δόση για τις 100 δόσεις, τρέχουσες φορολογικές υποχρεώσεις και τέλη κυκλοφορίας.

"Ο στόχος είναι να ξανασυζητηθεί το μέτρο γιατί είναι πρόβλημα και θα φύγει πολύς κόσμος από τις 100 δόσεις", πρόσθεσε.

Προανήγγειλε αλλαγή στο καθεστώς με τις 100 δόσεις, καθώς όπως είπε εάν ο φορολογούμενος έχει έναν τραπεζικό λογαριασμό και έχει 200.000 στην τράπεζα, "δεν μπορεί να πει ότι είμαι στις 100 δόσεις και θα πληρώνω τις 100 δόσεις". Όπως είπε θα εκδοθεί το επόμενο διάστημα υπουργική απόφαση που θα ξεκαθαρίζει το πλαίσιο, θέτοντας κριτήρια.

Όπως σημείωσε όμως "δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να πούμε ότι το όριο θα είναι οι 5, 10, 15, 20 χιλιάδες γιατί είναι κάτι που συζητάμε με τους θεσμούς".

Ο ΕΝΦΙΑ

Σχετικά με τον ΕΝΦΙΑ του 2015 είπε ότι θα είναι ίδιος με τον ΕΝΦΙΑ του 2014 ενώ "σε κάποιες μόνο πολύ μικρές κατηγορίες θα έχουμε αλλαγή". Πρόσθεσε ότι το πολύ μέχρι 15/10 θα ανεβούν τα εκκαθαριστικά.

Για τους στόχους της επόμενης χρονιάς είπε ότι αυτό το οποίο δεσμεύτηκε η κυβέρνηση και έχει συμφωνήσει είναι ότι "πρώτον ότι θα έχουμε στόχο για είσπραξη 2,65 δισ. ευρώ, δεύτερον, ότι θα έχουμε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2016 εξομοίωση των αντικειμενικών με τις εμπορικές αξίες".

Όπως είπε θα έχει ολοκληρωθεί το κτηματολόγιο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2016.

Για την επιβολή ΕΝΦΙΑ σε ακίνητα ελλήνων στο εξωτερικό ο κ. Αλεξιάδης τόνισε πως εξετάζει "την πρόταση που μας έχει έρθει να επιβληθεί φόρος και στην Ελλάδα όπως έκανε ο Μόντι στην Ιταλία, ο Μόντι έφερε ένα νόμο στην Ιταλία και είπε ότι φορολογούνται τα ακίνητα των Ιταλών φορολογούμενων που είναι στο εξωτερικό", διασαφηνίζοντας ότι "θα το φορολογήσει με όποια αξία το φορολογεί η φορολογική υπηρεσία της εκεί χώρας".

Σχετικά με τα αγροτεμάχια είπε πως "άλλο πράγμα είναι το αγροτεμάχιο σε ένα εύφορο μέρος της Κρήτης που έχει απόδοση, άλλο το χωράφι στη Μύκονο που δηλώνει ο άλλος ότι είναι χωράφι και δεν είναι χωράφι και άλλο πράγμα το χωράφι στην ορεινή Ήπειρο που το έχει ο άλλος για να μπορέσει να επιζήσει".

Αποκάλυψε ότι θα φέρει το υπουργείο άμεσα νομοσχέδιο για την εθελοντική αποκάλυψη των κεφαλαίων, "όπου θα πρέπει να δηλωθούν τα χρήματα που είναι στο εσωτερικό και στο εξωτερικό και δεν έχουν δηλωθεί".

"Ένα από τα σενάρια που έχει κατατεθεί και νομίζω ότι είναι κοντά σε μια ρεαλιστική λύση είναι να μην υπάρχουν ποινικές κυρώσεις στο κομμάτι της φοροδιαφυγής - άλλο εάν τα χρήματα είναι αποτέλεσμα λαθρεμπορίου όπλων ή ναρκωτικών- και δεύτερον να φορολογηθεί με ό,τι ίσχυε την αντίστοιχη χρονιά βεβαίως δίνοντάς του κάποιο κίνητρο σε σχέση με τη διαγραφή προσαυξήσεων και προστίμων. Θα κάνουμε ένα συνδυασμό τέτοιο που να είναι λειτουργικός", είπε.

Περιουσιολόγιο

Κατόπιν, είπε, θα έρθει το νομοσχέδιο για το περιουσιολόγιο "όπου ζητάμε από όλους να μας τα δηλώσουν" και εκτιμώντας ότι "θα πρέπει να το σκεφτεί πολύ καλά όποιος έχει μια συμμετοχή σε μια εταιρεία στο εξωτερικό αν θα το κρύψει, γιατί αν το κρύψει μετά μπαίνει στο στόχαστρο και των φορολογικών υπηρεσιών του εξωτερικού".

Σχετικά με την εύρεση ισοδυνάμων για το 23% ΦΠΑ στην εκπαίδευση, ανέφερε πως έχει βρεθεί "λίστα από ισοδύναμα που μπορεί να ξεπεράσουν το όριο". "Ο στόχος είναι 240 εκατομμύρια το έτος από το ΦΠΑ στην εκπαίδευση, υπήρχαν προβλήματα με αυτή τη διάταξη, αυτή η διάταξη από ο, τι φαίνεται καταργείται και αντικαθίσταται με άλλη φορολογική διάταξη, έχουμε ήδη κατάλογο με πολλά ισοδύναμα" είπε ο κ. Αλεξιάδης.

Για το θέμα του πλαστικού χρήματος και των ηλεκτρονικών συναλλαγών, ο κ. Αλεξιάδης είπε πως είναι κάτι που το υπουργείο Οικονομικών έχει δεσμευτεί και το προχωράει, με "σχεδιασμό, με κίνητρα και για τον πολίτη και την επιχείρηση...Θα είναι καθολική η εφαρμογή, θα υπάρχουν μέτρα και εθελοντικά και υποχρεωτικά, δεν είναι δυνατό να εξαιρεθεί κανένας...Κάναμε χθες συνάντηση με τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών και συμφωνήθηκε ότι και οι γιατροί εξασφαλίζοντας τα προβλήματα που είχαν βάλει γιατί υπάρχουν λύσεις και σε αυτά θα ενταχθούν σε αυτό το σύστημα".

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συνέχιση της επιτήρησης της ελληνικής οικονομίας και μετά το 2018 με ένα νέο μνημόνιο και χωρίς ουσιαστική μείωση του χρέους προβλέπουν ανώτατοι αξιωματούχοι και αναλυτές στις Βρυξέλλες. Αξιωματούχοι της ΕΕ δηλώνουν έκπληκτοι για την τόσο γρήγορη αναδίπλωση της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας τον Αύγουστο – καθώς περίμεναν πολύ πιο χρονοβόρες και σκληρές διαπραγματεύσεις – ενώ καθησυχάζουν τους ξένους «επενδυτές» για την εφαρμογή των μέτρων λέγοντας ότι τουλάχιστον 30 τοποτηρητές της ΕΕ έχουν τοποθετηθεί σε θέσεις κλειδιά των υπουργείων και του κρατικού μηχανισμού.

Του Μισέλ Βαντερόπουλου
Βρυξέλλες


Οι βασικότεροι υπεύθυνοι της ΕΕ για την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου στην Ελλάδα – ο Ντεκλάν Κοστέλο διευθυντής της γενικής διεύθυνσης Οικονομίας της Κομισιόν και ο Ρολφ Στράουχ μέλος του ΔΣ του ΕΜΣ – ξεδίπλωσαν τις σκέψεις τους για μέλλον της χώρας στις 6 Οκτώβρη σε εκδήλωση του χρηματοδοτούμενου από την ΕΕ και πολυεθνικές, Think Tank CEPS στις Βρυξέλλες, συνοδεία του πρώην υπουργού οικονομικών Ν. Χριστοδουλάκη.

O Στράουχ έκανε ξεκάθαρο ότι κανένα κούρεμα ονομαστικής αξίας του χρέους δεν είναι στο τραπέζι. Ο Κοστέλο αναγνώρισε ότι το χρέος είναι μη βιώσιμο και οι πληρωμές του είναι δύσκολα διαχειρίσιμες. Ούτε, όμως, η λέξη «αναδιάρθρωση» ακούστηκε από το πάνελ αυτό, την οποία άλλωστε απέκλεισε πρόσφατα και ο επίτροπος οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί. Ο Κοστέλο είπε ότι έχουμε περάσει από τη συζήτηση του αν πρέπει να γίνει «αναδιαμόρφωση» (reprofiling) του ελληνικού χρέους στη συζήτηση του πώς πρέπει να γίνει.

Όπως είχε εξηγήσει ο Μοσκοβισί «αναδιαμόρφωση» σημαίνει παράταση του χρόνου αποπληρωμής και υιοθέτηση ευνοϊκότερου επιτοκίου για μέρος του χρέους. Σύμφωνα με το BBC όλα τα παραπάνω παρέχονται σε εθελοντική βάση από τους δανειστές και όχι στη βάση μια υποχρεωτικής συμφωνίας.

Ο Κοστέλο προέκρινε σαφώς το να μπουν νέοι όροι (conditionality) μακροοικονομικής πολιτικής στην ελληνική κυβέρνηση σε αντάλλαγμα αυτής της «αναδιαμόρφωσης» του χρέους. Και πήγε ένα βήμα παραπέρα τη σκέψη του: κανονικά η Ελλάδα θα επιστρέψει στο δανεισμό από τις αγορές το 2018 με το τέλος του τρίτου μνημονίου. Δεν υπάρχει όμως λόγος βιασύνης καθότι το επιτόκιο των αγορών κατά πάσα πιθανότητα θα είναι πολύ μεγαλύτερο του 1% που δίνει η ΕΕ. Ο Στράουχ συμπλήρωσε ότι μόνο αφού ολοκληρωθεί με επιτυχία το τρίτο μνημόνιο θα πρέπει να εκτιμηθούν οι συνθήκες και να αποφασιστεί η επιστροφή ή όχι στις αγορές. Ο Κοστέλο είπε ότι «η Ελλάδα μπορεί να θέλει να χρησιμοποιήσει περισσότερο αυτό το τεράστιο πλεονέκτημα που της προσφέρει η Ευρώπη» (το 1%). Έτσι, λοιπόν, κατά τον Κοστέλο, η έξοδος στις αγορές μάλλον δεν είναι το ισχυρότερο κίνητρο για την ολοκλήρωση του προγράμματος από την (όποια) ελληνική κυβέρνηση. Ούτε η χρηματοδότηση είναι, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων θα δοθεί μέσα στον πρώτο χρόνο μέχρι την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενώ πάνω από το 50% του προγράμματος αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στους πρώτους έξι μήνες. Γι’ αυτό και προτείνει ως βασικό πλέον μοχλό για τη συνέχιση των «μεταρρυθμίσεων» την υπό όρους αναδιαμόρφωση του χρέους!

Ο Στράουχ ξεκαθάρισε ότι πρώτα πρέπει να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση της πορείας του προγράμματος στο δεύτερο μισό του Οκτώβρη και μετά να αρχίσει η συζήτηση για τους όρους της αναδιαμόρφωσης του χρέους.

Μετά την πρώτη αξιολόγηση, μάλλον λοιπόν θα ξαναρχίσει το θεατράκι που είδαμε σε αβάν πρεμιέρ μετά το δημοψήφισμα κατά το σενάριο του οποίου οι Γερμανοί με τους δορυφόρους τους κάνουν τους δύσκολους και οι Ολλάντ και Ρέντσι ως «προοδευτικοί λατινόφωνοι» πείθουν τους άτεγκτους τεύτονες να μας λυπηθούν και να μας «αναδιαμορφώσουν» το χρέος κι έτσι – για άλλη μια φορά – «η Ελλάδα σώζεται».

Αυτό όμως που λέει ήδη σχεδόν ανοιχτά ο Κοστέλο είναι ότι μέσω της συζήτησης για την «αναδιαμόρφωση» ένα τέταρτο μνημόνιο θα επιχειρηθεί να επιβληθεί στην Ελλάδα πριν ακόμα από την ολοκλήρωση του τρίτου, έτσι ώστε η επιτροπεία να συνεχιστεί πέραν των τριών ετών. Η πρόταση άλλωστε των πέντε προέδρων των οργάνων της ΕΕ για την ολοκλήρωση της ΟΝΕ (22 Ιούνη 2015) προτείνει την επιτάχυνση της επιβολής προγραμμάτων με αυστηρή επιτήρηση σε όλα τα κράτη μέλη με το που διαπιστώνονται «μακροοικονομικές ανισορροπίες» (παρακάμπτοντας στην ουσία τη φάση της «σε βάθος αξιολόγησης» των ανισορροπιών που περιλαμβάνεται στην ισχύουσα νομοθεσία).

Στην εποχή της γενίκευσης του μνημονιακού στυλ διακυβέρνησης όλων των οικονομιών της ΕΕ που ανοίγεται, είναι αφελές να θεωρείται ότι η επιτήρηση της Ελλάδας τελειώνει το 2018. Ειδικά, όταν η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της οποίας το χρέος κατέχει κατά 60% η ίδια η ΕΕ ως οργανισμός.

Ο Στράουχ εξήγησε ότι στην ουσία μια μεγάλη μείωση του χρέους δεν είναι στις προθέσεις τους. «Απομακρυνόμαστε από την επικέντρωση στο μέγεθος του χρέους επί του ΑΕΠ κι επικεντρωνόμαστε στην εξασφάλιση της κάλυψης των αναγκών αναχρηματοδότησης. Τις εταιρείες δεν τις νοιάζει ο λόγος χρέους επί του ΑΕΠ, αλλά το αν θα υπάρχει ένα σταθερό περιβάλλον που να τους εξασφαλίζει ότι τον επόμενο χρόνο θα μπορούν να εισπράξουν από τις επενδύσεις τους», είπε. Οι εκπρόσωποι της ΕΕ λοιπόν δε βιάζονται να «πάρουν τα λεφτά τους πίσω», αλλά περισσότερο να τα χρησιμοποιήσουν ως μόνιμο μηχανισμό κηδεμονίας και εξυπηρέτησης των επιθυμιών των πολυεθνικών εταιρειών.

Ο Κοστέλο καθησύχασε συστημικούς δημοσιογράφους και εργολάβους όπως η Deloitte που ανησυχούσαν μη μείνουν τα μέτρα ανεφάρμοστα, ότι τριάντα «τοποτηρητές» του είναι ανεπτυγμένοι στα διάφορα υπουργεία με πολύ πιο συστηματικό τρόπο από ότι πριν. Έξι με οκτώ από αυτούς είναι τοποθετημένοι στη Γενική Διεύθυνση Φορολογικής Διοίκησης και σχεδιάζουν τις πολιτικές είσπραξης και επιβολής. Ιδιαίτερα εντατική επίσης είναι η συμμετοχή των εκπροσώπων του κουαρτέτου στο σχεδιασμό της συνταξιοδοτικής «μεταρρύθμισης».

Ο Κοστέλο άνοιξε την παρουσίαση του λέγοντας ότι περίμενε πολύ μακρύτερες διαπραγματεύσεις και δεν έκρυψε τη χαρά του που η Ελλάδα «άλλαξε σελίδα» τον Αύγουστο. Ο Στράουχ απάντησε «σε μέλη της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ» ότι η σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή δεν ήταν λάθος. Ο Κοστέλο είπε ότι το τρίτο μνημόνιο έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας, καθότι ο βασικός λόγος αποτυχίας των προηγουμένων ήταν « το σταμάτα-ξεκίνα» κι ότι «ποτέ δεν είχαμε μια σταθερή κυβέρνηση με μια σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ της εφαρμογής των προγραμμάτων».

Πηγή Info-War


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου