Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Σεπ 2013



Πληροφορηθήκαμε από δύο ξένες πηγές, τις ιστοσελίδες Sofia Globe και Balkans.com ότι...

  • Η τράπεζα της παγκοσμιοποίησης προειδοποιεί τις χώρες – θύματα για… το οξύ δημογραφικό τους πρόβλημα 
  • Ως «βόμβα έτοιμη να εκραγεί» περιγράφει το δημογραφικό πρόβλημα της Βουλγαρίας η Παγκόσμια Τράπεζα
Η Παγκόσμια Τράπεζα προειδοποίησε αυστηρά την κυβέρνηση της Βουλγαρίας, υπογραμμίζοντας ότι το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα πρόκειται να έχει άμεσες και σοβαρές συνέπειες στην οικονομία της. 


Μεταξύ 1950 και 1990 [λέει], ο πληθυσμός της Βουλγαρίας αυξήθηκε από 7.3 εκατομμύρια σε 8.8 εκατομμύρια, και μετά σημείωσε πτώση στα 7.5 εκατομμύρια μέσα στο μισό χρονικό διάστημα, το 2010.

Το «αβγό του Κολόμβου»

Ως αιτίες της αργής αύξησης του πληθυσμού στην τεσσαρακονταετία μεταξύ 1950 και 1990 εντοπίζονται η υπογεννητικότητα, η αποδημία σε άλλες χώρες και η υψηλή θνησιμότητα, οι ίδιες ακριβώς αιτίες που προκάλεσαν την μείωσή του στην εικοσαετία 1990- 2010.

Η έκθεση της Τράπεζας συνιστά την αύξηση του εργατικού δυναμικού της χώρας μέσω ενθάρρυνσης του γυναικείου πληθυσμού, των ηλικιωμένων και των νέων να ενταχθούν σε αυτό, αλλά και αυτό από μόνο του δεν θα επαρκούσε για να ανατρέψει την πτωτική τάση. 

Για τον λόγο αυτό συνιστά στη Βουλγαρία «να μειώσει το ποσοστό αποδημίας των Βουλγάρων σε άλλες χώρες, να ενθαρρύνει τους ομογενείς Βούλγαρους του εξωτερικού να επιστρέψουν καθώς και να προσελκύσει μετανάστες από άλλες χώρες»!

Η Παγκόσμια Τράπεζα πρότεινε επίσης:

- να εξισωθεί το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης μεταξύ ανδρών και γυναικών, το οποίο θα πρέπει να είναι στα 65 χρόνια, 
- να αποφευχθούν οι περαιτέρω αυξήσεις συντάξεων, καθώς και 
- να μειωθεί η άδεια μητρότητας από 410 ημέρες σε ένα χρονικό διάστημα που πλησιάζει το κατώτερο όριο που υπαγορεύει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας, δηλ. 98 ημέρες. 

Τι θα σημάνουν όλα αυτά για την Ελλάδα ή τι μπορεί να σημαίνουν για το αμφίβολο αύριο της χώρας, αφού όλα δείχνουν πως στο πειραματόζωο "Ελλάς" εφαρμόζονται ήδη σχεδόν όλα τα προοτεινόμενα από την Παγκόσμια Τράπεζα;

Φυσικά γνωρίζουν οι διεθνείς οργανισμοί πως στην Ελλάδα φορολογούνται τα παιδιά και πως δεν υπάρχει κανένα μέτρο αντιμετώπισης της γήρανσης του πληθυσμού (άρα και της μείωσης της εργατικής παραγωγής), τοποθετώντας την χώρα σε κατάσταση ενός εφιαλτικού δημογραφικού και οικονομικού σπιράλ, που εφαρμόζεται χωρίς να έχει ούτε ίχνος λογικής. 

Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος σε αυτή τη χώρα που να μπορεί να εγγυηθεί -ακόμη και με την ζωή του-, θέτοντας συγκεκριμένα χρονικά όρια, για την επανάκαμψη της χώρας, η οποία μέχρι στιγμής φαίνεται πως κυβερνάται από διεθνείς τραπεζίτες, από ξένα funds και ηγέτες άλλων κρατών;

Πώς είναι, άραγε, δυνατόν, όταν προγραμματίζεται η απόλυτη ισοπέδωση του κοινωνικού ιστού της χώρας, κάποιοι να ασχολούνται με ελάσσονος σημασίας θέματα, να τα αναβιβάζουν σε μείζονα και να αποπροσανατολίζουν -ατιμώρητοι- έναν ολόκληρο λαό, για τον οποίο αποδέχθηκαν και υπέγραψαν αντ' αυτού την απόλυτη υποτέλεια αλλά και την μεταχείρισή του ως πειραματόζωο;

Και, εν τέλει, ποιά ακριβώς είναι η ανησυχία της Παγκόσμιας Τράπεζας για τους λαούς, όταν η ίδια ως Οργανισμός επιδιώκει και πιέζει αφόρητα κυβερνήσεις κρατών να κάνουν τα αντίθετα από όσα οι επικεφαλείς της Παγκόσμιας Τράπεζας ισχυρίζονται ότι επιθυμούν; Επειδή είναι προφανές πως η Παγκόσμια Τράπεζα ψάχνει για κάποιο άλλοθι έναντι των εγκλημάτων που γίνονται εξ ονόματός της εις βάρος των λαών, ίσως θα ήταν καλύτερα οι υψηλά ιστάμενοι της τράπεζας να καταλάβουν πως αυτογελοιοποιούνται με ανθρωπιστικές ανακοινώσεις και συστάσεις, αφού το κανονικό της πρόσωπο είναι ήδη γνωστό και όσο και αν προσπαθεί να το κρύψει, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. 

Τέλος, η πρόταση για μετακινήσεις λαών προς χώρες που γηράσκουν αν μη τι άλλο είναι η μέγιστη απόδειξη του "κοκτέιλ εθνών" που επί της ουσίας επιθυμούν και εύχονται διακαώς όλοι εκείνοι που θέλουν να χτίσουν την σύγχρονη Βαβέλ, έχοντας εξασφαλισμένη την ανομοιότητα στην κουλτούρα -άρα και στην επικοινωνία- των λαών, η οποία θα λειτουργεί και ως τροχοπέδη για την οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής της κυριαρχίας των ισχυρών του πλανήτη, μέσα από ένα παγκοσμιοποιημένο καθεστώς της Νέας Τάξης Πραγμάτων...

Κωνσταντίνος

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...



Του Γιώργου Καραμπελιά  

Μία αντίληψη η οποία διαδίδεται επικίνδυνα τις τελευταίες ημέρες, και μάλιστα με φορείς πολιτικούς αναλυτές και σχήματα της Αριστεράς και της άκρας Αριστεράς, είναι πως η δίωξη της Χ.Α. συμφέρει την κυβέρνηση και τις καθεστωτικές δυνάμεις! 
Γι’ αυτό, μάλιστα, αρκετοί από αυτούς, όπως και ο Γ. Δελαστίκ, αναρωτιούνται μήπως η δολοφονία του Φύσσα αποτέλεσε προβοκάτσια εναντίον της Χ.Α.! 
Καθόλου παράδοξα, τα σχετικά άρθρα και κείμενα (του Δελαστίκ, του Τάκη Φωτόπουλου κ.ά.) αναπαράγονται με θριαμβευτικούς τόνους από τις ιστοσελίδες της Χ.Α., η οποία δεν φανταζόταν ότι θα έβρισκε τέτοιους «συνηγόρους». 
Έτσι, λοιπόν, γράφει ο Τ. Φωτόπουλος στην Ελευθεροτυπία:
«Το γεγονός όμως ότι η Χ.Α. είχε κάποιους προστάτες στο ‘σύστημα’ κάθε άλλο παρά την κάνει, από μόνο του, ‘συστημική’ οργάνωση, [...]. Είναι άλλωστε γνωστό ότι εδώ και καιρό έχει ξεσηκωθεί κατά της Χ.Α. όχι μόνο το ντόπιο κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένης της εκφυλισμένης ‘Αριστεράς’ που υποστηρίζει τους μετανάστες. [...] Το ίδιο συμβαίνει με τα όργανα της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ [...] που ομόφωνα απαιτούν την απαγόρευση της Οργάνωσης –ανεξάρτητα βέβαια από το τι λέει το 15%-20% του ελληνικού λαού, και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το Σύνταγμά μας (που προφανώς το γράφουν στα παλιότερα των παπουτσιών τους) δεν επιτρέπει παρόμοιο μέτρο.[...]
Και δεν είναι συστημική οργάνωση όχι μόνο εξαιτίας της άγριας δίωξης που υφίσταται από τις ντόπιες και διεθνείς ελίτ, αλλά και με βάση τους προγραμματικούς στόχους της [...]: αντίθεση  τόσο στο κεφάλαιο όσο και στην αυτόνομα οργανωμένη εργασία, οικονομική αυτάρκεια, εθνικοποίηση ενεργειακών πηγών, ‘Ευρώπη των εθνών’ αντί για την σημερινή ‘Ευρώπη του κεφαλαίου’ κ.λπ.. [...] Με άλλα λόγια, η φυσική βία δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό ενός ‘φασιστικού’ κόμματος, όπως συνήθως υποστηρίζεται. Άλλωστε, παρόμοια βία χρησιμοποιεί και η Κοινοβουλευτική Χούντα για να επιβάλλει με τα ΜΑΤ τις επιστρατεύσεις κ.λπ. μέτρα που ποτέ δεν ενέκρινε ο Λαός…» (Τ. Φωτόπουλος, «Ο Περισπασμός της Χρυσής Αυγής»Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 22 Σεπτεμβρίου 2013).
Ο Τάκης Φωτόπουλος ανακαλύπτει ότι η σκανδαλωδώς ατιμώρητη μέχρι χθες Χ.Α., με την τεράστια διείσδυση στην Αστυνομία, υφίσταται «άγρια δίωξη»! Επί πλέον, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, δεν στηρίζεται κατ’ εξοχήν στη βία! Και όμως, όλοι ξέρουμε πως η ιδιαιτερότητα ακριβώς της Χ.Α. είναι το ότι αναδείχτηκε, ακόμα και στο εσωτερικό της ακροδεξιάς, με τη συστηματική και αποκλειστική χρήση βίας. Μωραίνει κύριος…
Ο Γιώργος Δελαστίκ πάει ένα βήμα πιο πέρα. Σε άρθρο του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη δημοκρατία», την ίδια ημέρα, στις 22 Σεπτεμβρίου, ανακαλύπτει πως η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν εντάσσεται στη στρατηγική της Χ.Α. να «καταλάβει» τις λαϊκές γειτονιές και να διχάσει, τρομοκρατώντας, τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, αλλά ήταν «προβοκάτσια»!  Γράφει λοιπόν:
«Πάντως από πολιτική σκοπιά [...] πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης, εκτός πια αν με κάτι τα εκβίαζαν άλλοι κύκλοι. Η Χρυσή Αυγή πάντως υφίσταται σοβαρή πολιτική ζημιά με τη δολοφονία που διέπραξε ο δράστης. Από κόμμα που εκφράζει την κοινωνική οργή και την απόγνωση πολιτικά καθυστερημένων δεξιών κυρίως ψηφοφόρων εναντίον της μνημονιακής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μετά τη δολοφονία και την επίθεση εναντίον μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο Πέραμα, εμφανίζεται ως κόμμα του …‘να σφάξουμε τους αριστερούς’! [...] Αυτή η συμπεριφορά υποδηλώνει άνθρωπο που δολοφονεί για να συλληφθεί, να καταδικαστεί με ισόβια και να μπει φυλακή για πολλά χρόνια. Έχει πλήρη επίγνωση ότι η δολοφονία θα αποδοθεί και στον πολιτικό του χώρο, τη Χρυσή Αυγή. [...] Το σοβαρότερο είναι ότι πυκνώνουν τις αναπόδεικτες –μέχρι στιγμής, τουλάχιστον– αμφιβολίες για το κατά πόσο ο δολοφόνος έδρασε όντως πρωτοβουλιακά ή αν σκότωσε εκτελώντας εντολές κάποιων άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών πάντως από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Ίδωμεν…» 
Δυστυχώς, αυτή η τυφλή λογική διαδίδεται ευρέως στον αριστερό, ακροαριστερό, αντιμνημονιακό και αντιεξουσιαστικό χώρο, μια και ο καθεστωτικός τύπος και κανάλια, την τελευταία εβδομάδα προβάλλουν καθημερινά τα κατορθώματα της Χ.Α. και την εγκληματική της φύση. Είναι πολύ φυσιολογικό αρκετοί ανυποψίαστοι πολίτες να απορούν μπροστά σε αυτή την αιφνίδια αντιναζιστική έξαρση, αλλά δεν είναι καθόλου φυσικό να δείχνουν ανάλογη απορία πολιτικοί αναλυτές και πολιτικοί χώροι με μακρά προϊστορία και πείρα. Πολιτικοί χώροι και αναλυτές που γνωρίζουν πως ανάλογα επιχειρήματα του Κ.Κ. Γερμανίας, στον Μεσοπόλεμο –που, μπροστά στην άνοδο των ναζί, θεωρούσε μεγαλύτερο εχθρό τους «σοσιαλφασίστες»–, συνέβαλαν αποφασιστικά στην άνοδο του Χίτλερ!

Πως εξάλλου μπορούν να εξηγήσουν το γεγονός ότι, δέκα μέρες πριν, ένα σημαντικό κομμάτι του δεξιού κυβερνητικού τύπου και καναλιών προωθούσε σενάρια συγκυβέρνησης της Ν.Δ. με τη Χ.Α., όπως ο ακραίος μνημονιακός, Μπάμπης Παπαδημητρίου, που, στις 12 Σεπτεμβρίου, μιλούσε στο ΣΚΑΙ για πιθανή «συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή, αν σοβαρευτεί», αφού και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για συνεργασία με το ΚΚΕ. Αυτή την άποψη εξέφρασαν ετεροχρονισμένα και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο Βορίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδη, που επέμεναν ιδιαίτερα στη θεωρία των δύο άκρων, την οποία και εξακολουθούν να υπερασπίζονται (δες τη λυσσαλέα υπεράσπισή της από τον γνωστό Απόστολο Ανδρεουλάκο στον τηλεοπτικό σταθμό ΚΟΝΤΡΑ, στις 24/9).
Η θεωρία των δύο άκρων δεν ήταν, κυρίως ή απλώς, μια προσπάθεια «ποινικοποίησης» της Αριστεράς, όπως το εξέλαβαν οι φωστήρες της, αλλά κατ’ εξοχήν ο φερετζές της συμμαχίας της Ν.Δ. με τη Χ.Α. Διότι εάν τα «δύο άκρα» είναι όντως από τη μία η Χ.Α. και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, ή το ΚΚΕ, γιατί να μην μπορεί η Ν.Δ. να συνεργαστεί με μια Χ.Α. που θα έχει σκεπάσει εν μέρει τα ναζιστικά χαρακτηριστικά της (αυτό ακριβώς υποστήριζε άλλωστε ο κάποτε ακροαριστερός «Μπάμπης»). Γι’ αυτό εξάλλου, την προηγούμενη περίοδο, οι μόνες κυβερνητικές δυνάμεις που στοχοποιούσαν επίμονα τη Χ.Α. ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ και η ΔΗ.ΜΑΡ., ακριβώς επειδή φοβούνταν ότι, μετά από πιθανές εκλογές, ένα τέτοιο σενάριο θα πέταγε τους ίδιους στα αζήτητα. Γι’ αυτό και η καραμανλική πτέρυγα της Ν.Δ. εναντιώνεται στη θεωρία των δύο άκρων, διότι, όπως το έχει εκφράσει σχεδόν ανοικτά ο Προκόπης Παυλόπουλος, αυτήεπενδύει ακόμα και σε κυβέρνηση «εθνικής» συνεννόησης ανάμεσα σε ένα τμήμα της Ν.Δ., τους νουνεχείς του ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα δε, και πριν από όλα, όπως έχουμε γράψει αναλυτικά τις προηγούμενες ημέρες, η Χ.Α. είναι απολύτως χρήσιμη ως παράγοντας διαίρεσης και αποπροσανατολισμού των αντιμνημονιακών δυνάμεων.
Όλα αυτά όμως ίσχυαν μέχρι το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Έκτοτε, το τοπίο μεταβλήθηκε δραματικά: Καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να συμπράξει με τους χρυσαυγίτες δολοφόνους, όταν μάλιστα υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες από την Ευρώπη, την Αμερική, το σιωνιστικό λόμπι και το Ισραήλ, για την ανοχή που έδειχνε η Ν.Δ., και ιδιαίτερα τα Σώματα Ασφαλείας, στη Χ.Α. Ο Σβόμποντα, ηγέτης των σοσιαλιστών στο Ευρωκοινοβούλιο, έφτασε μάλιστα να ζητήσει τον αποκλεισμό της Ελλάδας από την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιτίας της Χ.Α., ενώ το Ισραήλ, για τους ίδιους λόγους, καθυστερούσε την επίσκεψη του Σαμαρά εκεί. 

Προφανώς, λοιπόν, το χαρτί Χ.Α. κάηκε. Γι’ αυτό και ο Σαμαράς μάζεψε τον Χρύσανθο (ο μόνος που, εις ανάμνησιν του παρελθόντος του, συνεχίζει είναι ο Βορίδης, με ιδιαίτερη επιμονή στο ΚΚΕ) και προσχώρησε, τουλάχιστον προσωρινά, στη γραμμή του Βενιζέλου και των καραμανλικών της Ν.Δ. Γι’ αυτό και, πλέον, επιλέγει μια νέα γραμμή, την απόσπαση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου εκλογικού ποσοστού, ιδιαίτερα του πλέον ευκατάστατου χουντοδεξιού (δικαστικούς, επιχειρηματίες, εφοπλιστές), και την επιστροφή τους στη Ν.Δ., μια και, τώρα πια, σαλπίζει και ο ίδιος το «τέλος του μνημονίου». Όσο για τους υπολοίπους ψηφοφόρους της, από τα λαϊκά στρώματα, μπορούν να παραμείνουν σε μια συρρικνωμένη Χ.Α. (γι’ αυτό δεν επιθυμεί την απαγόρευσή της, εκτός αν του την επιβάλλει η λαϊκή πίεση ή οι ξένοι), διότι φοβάται ότι διαφορετικά θα διογκωθούν ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ ή νέες πατριωτικές δημοκρατικές δυνάμεις που θα αναδυθούν.
Τα αίτια μιας τύφλωσης
Πώς όμως και γιατί, τόσοι και τόσοι αναλυτές, ομάδες και ομαδούλες της Αριστεράς βρίσκονται ξαφνικά να υπερασπίζονται άθελά τους τη Χ.Α.; Αυτό αποτελεί συνέπεια, για κάποιους, αμάθειας και ιστορικής τύφλωσης και για άλλους, τους περισσότερους, φτηνού πολικαντισμού

Η λογική τους είναι «απλή»: Αν καταλαγιάσει ένα γενικό καταγγελτικό πνεύμα (του τύπου κρεμάλες εδώ και τώρα), κινδυνεύουν οι ψήφοι να επιστρέψουν στα κυβερνητικά κόμματα και κατ’ εξοχήν στη Ν.Δ. Παράλληλα, κινδυνεύουν να ενισχυθούν οι τάσεις συνδιαλλαγής στο λεγόμενο συνταγματικό τόξο και, επομένως, να πιεστεί ο ΣΥΡΙΖΑ προς την κατεύθυνση της νομιμοφροσύνης, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί η περιβόητη «ανατροπή» την οποία προσδοκούσαν. Αυτή η θεωρία είναι ανιστόρητη και βλακώδης.
Πρώτον, διότι δεν εκτιμά σωστά την πολιτική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα. Η Ελλάδα δεν βρίσκεται μπροστά σε μια επαναστατική ανατροπή, δεν υπάρχουν οι κοινωνικές και πολιτικές προϋποθέσεις γι’ αυτό. Αντίθετα, η κρίση, στην παρούσα φάση της, ενισχύει όλο και περισσότερο αυταρχικές και ακροδεξιές λύσεις. Εξ ου και η γιγάντωση της Χ.Α., η συρρίκνωση, ή η αδυναμία ενίσχυσης των ακροαριστερών σχημάτων, η ανάπτυξη των φασιστικών αντιλήψεων στη νεολαία και ιδιαίτερα στους μαθητές. Επομένως, η θεωρία πως το χτύπημα στη Χ.Α. στρέφεται εν τέλει ενάντια στις «επαναστατικές» δυνάμεις είναι αφελής και έωλη.  
Δεύτερον, οι ίδιοι υποτιμούν ανεπίτρεπτα το φασιστικό φαινόμενο –όπως είχαν κάνει οι προπάτορές τους στον Μεσοπόλεμο– και την πιθανότητα, αν αφεθεί, να εδραιωθεί για πολλά χρόνια στην ελληνική κοινωνία και πρωτίστως στη νεολαία (όπου, ήδη, στις ηλικίες κάτω των είκοσι χρόνων, είναι πιθανόν πρώτη επιλογή των νέων). Τα επόμενα χρόνια, σε μια χώρα εκπτωχευμένη, με ανεργία και κρίση, παράλληλα με τη μετανάστευση και τα εθνικά προβλήματα, με τον ελληνικό λαό αποπροσανατολισμένο, η φασιστική απειλή (ακόμα και σε συγκυβέρνηση με τη Δεξιά, όπως αυτή τη στιγμή πάει να γίνει στη Νορβηγία) αποτελεί πραγματικό και ίσως τον σοβαρότερο πολιτικό κίνδυνο.
Βέβαια, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών των πολιτικών δυνάμεων και αυτών των αναλυτών υποτιμά το εθνικό ζήτημα και τις καταστρεπτικές συνέπειες που θα έχει η ανάδειξη μιας ναζιστικής ομάδας σε εκπρόσωπο του πατριωτισμού. Ίσως δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα μεγάλο μέρος της άκρας Αριστεράς και των λεγόμενων αντιμνημονιακών υποτιμά, αν δεν αρνείται εντελώς, το εθνικό ζήτημα και δεν κατανοεί την τεράστια σημασία του γεγονότος της καπηλείας του εθνικού ύμνου και της ελληνικής σημαίας από τους ναζί.
Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, και πολλούς ακόμα, θα πρέπει να αποφύγουμε την υποτίμηση της ναζιστικής απειλής (του τύπου «οι πραγματικοί φασίστες είναι η τρόικα») και να κατανοήσουμε, αντίθετα, πως η συντριβή σήμερα των ναζί δεν συμφέρει το σύστημα και τους τροϊκανούς, που τους είχαν έτοιμους ως εναλλακτικό κυβερνητικό εταίρο, αλλά αντίθετα τους αφαιρεί ένα χαρτί και δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν εκείνες οι δημοκρατικές, πατριωτικές δυνάμεις που διαθέτουν και πρόταγμα και πρόγραμμα. 
Όλα τα άλλα αποτελούν απλώς την ακραία μορφή του αδιεξόδου μιας ιδεολογίας που επένδυσε τα πάντα στη λογική μνημόνιο-αντιμνημόνιο (και αρκεί να κραυγάζει κανείς αντιμνημόνιο και δεν ενδιαφέρει αν είναι ακόμα και ναζί ή συμμορίτης) και όχι στο πραγματικό δίλλημα, που έχει αναδειχθεί και είναι η ανατροπή ενός σάπιου καθεστώτος, που ταυτίστηκε μεν με το μνημόνιο αλλά δεν αρκείται σε αυτό. Εξάλλου, το γνωρίζουμε όλοι πως το μνημόνιο τελειώνει, διότι εξετέλεσε τον ρόλο του, αλλά θα αφήσει μια Ελλάδα γονατισμένη, χρεωμένη, εξαθλιωμένη. 
Οι καθεστωτικές δυνάμεις ετοιμάζονται για νέες οβιδιακές μεταμορφώσεις, μεταμνημονιακές ή ακόμα και «αντιμνημονιακές». Και η Χ.Α. ήταν ένα σημαντικό βέλος στη φαρέτρα τους. Ας τους το αφαιρέσουμε. Αυτοί θα βγουν χαμένοι και όχι ο λαός. 

Αίτημα προς τον Υπουργό Παιδείας Αρβανιτόπουλο κατέθεσαν οι τουρκόψυχοι του φασιστικού κόμματος της Θράκης DEB…
 
Συνεχίζει (και γιατί όχι άλλωστε) να αποθρασύνεται όλο και περισσότερο κάθε μέρα που περνάει το τουρκο-κόμμα DEB, που ζήτησε με επιστολή του για μια ακόμη φορά από το ελληνικό υπουργείο Παιδείας νηπιαγωγεία. To «Προξενείο-Στοπ» σας παραθέτει εδώ σήμερα το δελτίο τύπου που εξέδωσε η εν λόγω πολιτική πρακτοροσύναξη στις 18/9/2013, την οποία υπογράφει ο (φερόμενος ως πρόεδρός της) Μουσταφά Αλή Τσαβούς (στη 2η φωτογραφία τον βλέπετε σε παλαιότερο εναγκαλισμό του με τον Μπουρχανετίν Χακγκιουντέρ, πρώην πρόεδρο του φασιστο-αλυτρωτικού BTTDD και με φόντο τον Μουσταφά Κεμάλ). Και λέμε «φερόμενος», γιατί στην πραγματικότητα ο πρώην καφετζής της παράνομης «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα μισθοδοτούμενο ανθυποτσουτσέκι του Προξενείου. Απολαύστε την ανακοίνωση (την αναδημοσιεύουμε από το αδελφό ιστολόγιο tourkikanea.gr):

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) έστειλε μια επιστολή στον Υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο σχετικά με το αίτημα ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ, που θα παρέχουν εκπαίδευση στα Τουρκικά και στα Ελληνικά.

Στην επιστολή του το ΚΙΕΦ επανέλαβε το αίτημά του για το ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ της μειονότητας. Το ΚΙΕΦ τόνισε ότι η ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ είναι ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειονότητας και αυτό πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Έχει επισημανθεί ότι το αίτημα για δίγλωσσα ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ είναι μια δημοκρατική απαίτηση της μειονότητας και ότι το νηπιαγωγείο αποτελεί μια περίοδος προετοιμασίας για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, έτσι για την καλύτερη προετοιμασία των παιδιών για το δημοτικό είναι απαραίτητα τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία.

Η επιστολή του ΚΙΕΦ σχετικά με τα νηπιαγωγεία έχει σταλεί ταυτόχρονα στον Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης Άρη Γιαννακίδη και τους Βουλευτές των Νομών Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου.

Η επιστολή που απέστειλε το ΚΙΕΦ στον Υπουργό Παιδείας είναι ως εξής:

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,
Με την ευκαιρία έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, θα θέλαμε να Σας υπενθυμίσουμε ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα και ένα χρόνιο αίτημα της μειονότητας της Θράκης σχετικά με την μειονοτική εκπαίδευση.

Η μειονότητα στη Θράκη απαιτεί και περιμένει την προστασία του δικαιώματος της μειονοτικής εκπαίδευσης, που τις αναγνωρίζεται από τις διεθνείς συνθήκες καθώς επίσης η ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, που στη χώρα μας συμπεριλήφθηκε στην υποχρεωτική εκπαίδευση το 2006, να περιλαμβάνεται και στο χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης.

Πιστεύουμε ότι το δικαίωμα της μειονοτικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειονότητας.

Στα δίγλωσσα (Ελληνικά – Τουρκικά) μειονοτικά νηπιαγωγεία, όπου η εκπαίδευση θα γίνετε στα Τουρκικά και στα Ελληνικά, όπως ακριβώς και στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία, είναι δικαίωμα της μειονότητας και ταυτόχρονα ένα δημοκρατικό αίτημα. Η μειονοτική κοινότητα και οι εκπρόσωποί της κατά καιρούς έχουν εκφράσει αυτό το δίκαιο αίτημα.

Η σχετική απάντηση του υπουργείου Σας (Α.Σ. 973 / 124530 / 21), στην επιστολή του κόμματός μας (αριθ. πρωτ. 09/2012) για το ίδιο θέμα, δυστυχώς έχει απογοητεύσει την μειονότητα. Ο ισχυρισμός ότι «Η Ελληνική πολιτεία δεν επιβαρύνετε με κάποια συμβατική υποχρέωση περί ίδρυσης μειονοτικών νηπιαγωγείων» με εκπαίδευση στα Ελληνικά και Τουρκικά, έχει απογοητεύσει βαθιά την μειονοτική κοινότητα.

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,
Είναι γνωστό ότι τα νηπιαγωγεία είναι μια διαδικασία προετοιμασίας των μαθητών για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, που είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειονότητας και που καθορίζεται πρωτίστως από την Συνθήκη της Λωζάννης, τις διεθνείς συμφωνίες, τις σχετικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας καθώς και από τους νόμους της χώρας μας, βασίζεται σε ένα δίγλωσσο εκπαιδευτικό σύστημα, αποτελούμενης της ελληνικής και τουρκικής γλώσσας.

Ως εκ τούτου, πιστεύουμε ότι ένας μαθητής που θα ξεκινήσει την μόρφωσή του στο μειονοτικό δημοτικό σχολείο, πρέπει να περάσει από ένα νηπιαγωγείο που λειτουργεί με παρόμοιο σύστημα. Αυτό θα βοηθήσει τον μαθητή να προσαρμοστεί πιο εύκολα στην μειονοτική πρωτοβάθμια εκπαίδευση (Ελληνόγλωσση και Τουρκόγλωσση). Παρόμοια παραδείγματα μπορούμε να τα δούμε στην Ευρώπη. Για παράδειγμα: Δανία, Γερμανία, Ιταλία, Ρουμανία κλπ.)

Πιστεύουμε ότι ένα από τα πιο σημαντικά καθήκοντα των δημοκρατικών κυβερνήσεων και κρατών είναι η ανταπόκριση στις δίκαιες και δημοκρατικές απαιτήσεις των πολιτών τους. Θα Θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά την απαίτηση της μειονοτικής κοινότητας, η οποία ζει στη Δυτική Θράκη, εργάζεται και αγωνιά για την πρόοδο και ανάπτυξη της χώρας μας και από κάθε άποψη αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα, για την ίδρυση Μειονοτικών Νηπιαγωγείων που θα παρέχουν εκπαίδευση στα Ελληνικά και στα Τουρκικά. Είναι μια από τις πιο μεγαλύτερες προσδοκίες μας να δούμε την θετική ανταπόκριση της κυβέρνησης και του υπουργείου Σας στις εκκλήσεις της μειονότητας σε αυτό το ζήτημα και στην επόμενη σχολική χρονιά το να πραγματοποιηθεί το αίτημα. Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι της μειονότητας και τα παιδιά της το αξίζουν.

Αναμένοντας την απάντησή Σας, ευχαριστούμε εκ των προτέρων και ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο δύσκολο έργο Σας».

Εμείς πάντως να σας υπενθυμίσουμε ότι στα αρκετά ΠΑΡΑΝΟΜΑ νηπιαγωγεία που λειτουργούν και χρηματοδοτούνται από την Άγκυρα στη Θράκη, η γλώσσα εκπαίδευσης φυσικά είναι αποκλειστικά και μόνο η τουρκική. Ενδεικτικό και αυτό των προθέσεων της Τουρκίας και των εν Θράκη οργάνων της, ε;


Πολλοί θα διερωτάσθε γιατί οι Τούρκοι αρέσκονται να κάνουν ασκήσεις στο κέντρο του Αιγαίου και στη περιοχή ανάμεσα σε Χίο, Σάμο και Ικαρία. 
Η απάντηση φυσικά είναι η παρουσία μεγάλων κοιτασμάτων στις παραπάνω περιοχές, τις οποίες θέλουν να γκριζάρουν.  
Σε αυτό το άρθρο θα σας μιλήσουμε για το κοίτασμα στη περιοχή Χίου – Σάμου – Ικαρίας. Θα ακολουθήσουν και άλλα άρθρα…

Στον χάρτη αριστερά φαίνεται η θέση της Ελληνικής ΑΟΖ πάνω σε ένα ανάγλυφο χάρτη της Google (κίτρινη γραμμή) στο οποίο επάνω έχουμε τοποθετήσει μια διαφάνεια ενός άλλου χάρτη γνωστού από το 2007, για τον οποίο έχουμε μιλήσει προηγουμένως εδώ στον οποίο φαίνονται μετρήσεις ΜΑD (Magnetic Anomaly Detection) που έχουν γίνει  στην περιοχή.

Οι περιοχές που έχουν κόκκινο χρώμα είναι περιοχές που είναι υποψήφιες να έχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Οι αποστάσεις ανάμεσα στα νησιά αυτά είναι περίπου 30-60 ναυτικά μίλια, πολύ λιγότερο δηλαδή από τα 200 ναυτικά μίλια, που είναι το όριο μιας ΑΟΖ.


Ο χάρτης αυτός μας δείχνει ότι στην περιοχή αυτή η Ελλάδα μπορεί να κάνει πλήρη εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αλλά περιμετρικά στην ΑΟΖ έρευνες και εκμετάλλευση του κοιτάσματος μπορεί να κάνει και η Τουρκία. 


Αν και “θεωρητικά” δεν είναι πρόβλημα, τα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ θα αποκτούσαν μεγαλύτερη παγίωση αν πολλές βραχονησίδες στο Αιγαίο είχαν γίνει νησίδες με τη δημιουργία οικονομικής ζωής πάνω σε αυτές, όπως οι βραχονησίδες που επιδεικνύονται στο χάρτη,  μια από τις οποίες είναι οι δύο βραχονησίδες Καλόγεροι στο κέντρο του Αιγαίου. Σημειώστε, ότι ανεκμετάλλευτες οικονομικά νησίδες (βραχονησίδες) δεν δικαιούνται ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας (άρθρο 121 του Νόμου της Θάλασσας, βλέπετε εδώ).
Κανένας δεν απαγορεύει σε ένα κράτος να δώσει οικονομική ζωή σε βραχονησίδες οι οποίες του ανήκουν.
Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις έκαναν τα πάντα για να περιορίσουν τη δυνατότητα δόμησης και ανάπτυξης οικονομικής ζωής σε τέτοιες βραχονησίδες είτε με νόμους Τούρκογλου που άρχισαν επί Σημίτη είτε βάζοντας τες στο δίκτυο Natura 2000 είτε μετατρέποντάς τες σε αρχαιολογικούς χώρους.

H παρουσία του κοιτάσματος μας δίνει και μια ιδέα για το που η Τουρκία θα μπορούσε να δημιουργήσει θερμό επεισόδιο στο μέλλον. Βλέπετε από τι μπορεί να αλλάξει το στρατηγικό δόγμα μιας χώρας όπως και οι κανόνες εμπλοκής της σε θερμό επεισόδιο;


Όπως θα διαπιστώσατε είμαστε οι πρώτοι που μιλάμε για αυτό το κοίτασμα. Η παρέα των “ειδικών” που βγαίνει στα ΜΜΕ και μιλάει και για ΑΟΖ αναφέρεται μόνο σε περιοχές κοιτασμάτων υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης. 

Τυχαίο; Δεν νομίζω.
Ή κάποιοι δεν ξέρουν από γεωοικονομία ή σας δουλεύουν.
Εμείς ξεκινήσαμε να σας μιλάμε για όσα υπάρχουν πάνω από τη Κρήτη και το κάνουμε πρώτοι…


Στραμμένος αποκλειστικά και με εμμονή στην προώθηση της ισλαμικής ατζέντας του στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, ο Ταγίπ Ερντογάν κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο του παιγνιδιού.

Η οικονομία στέλνει τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια, οι διαδηλωτές επιστρέφουν στο Γκεζί και σε δεκάδες άλλες πλατείες σε όλη την Τουρκία, ο Άσαντ παραμένει στην εξουσία  και ο ίδιος αναζητά «σκοτεινούς» υπονομευτές, που άλλοτε τους εντοπίζει στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, άλλοτε στην  «προκατειλημμένη  εναντίον των μουσουλμάνων» Ε.Ε., άλλοτε στο εσωτερικό είτε στην αντιπολίτευση είτε σε μεγάλους επιχειρηματίες της χώρας που αντιδρούν στην ισλαμική εκτροπή.

Ήδη έχει ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου αντιπαράθεση του κ. Ερντογάν με κορυφαίους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας, όπως αυτού του Ραχμί Κοτς, επειδή προειδοποίησαν για τις συνέπειες  της υποχώρησης της Δημοκρατίας στην χώρα, ενώ ο τουρκικός σύνδεσμος βιομηχάνων η TUSIAD προειδοποιεί για τους κινδύνους που υπάρχουν με την απομάκρυνση της χώρας από την Ε.Ε.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακός  ο τρόπος που ένας έμπειρος Αμερικανός διπλωμάτης με προϋπηρεσία στην Τουρκία αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου λίγο πριν αφυπηρετήσει από την θέση του Γενικού Προξένου των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη –προκειται για τον Σκοτ Κίλνερ- μίλησε τόσο καθαρά για την σημερινή Τουρκία αλλά και τις συνέπειες από την άρνηση του βυζαντινού παρελθόντος, σε μια συνέντευξη που έδωσε την προηγούμενη εβδομάδα στην εφημερίδα Χουριέτ.
Η συνέντευξη του αμερικανού διπλωμάτη, το βαρυσήμαντο άρθρο του δισεκατομμυριούχου Ραχμί Κοτς και οι δηλώσεις του πρόεδρου της TUSIAD Μουχαρέμ Γιλμάζ, είναι ακόμη τρία καμπανάκια που κτυπούν προειδοποιώντας για την πορεία που παίρνει η διακυβέρνηση Ερντογάν.

Ο Σκοτ Κίλνερ, λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί απελευθερωμένος πια  μίλησε με ειλικρίνεια στην Χουριέτ:
«Μεγάλωσα στο Σαν Φρανσίσκο και τέλειωσα το Κολέγιο το 1970.  Όταν  περπατούσα στο Γκεζί, αισθάνθηκα σαν να είχε γυρίσει ο χρόνος πίσω στο Μπέρκλεϊ το 1968. Μου θύμισε τόσο πολύ την περίοδο εκείνη, τα πανό, οι σημαίες, οι σκηνές, μου ξύπνησαν ένα σωρό μνήμες. Υπήρχε μια δόση τρέλας και ριζοσπαστισμού, αλλά το ένιωθα τόσο καλοπροαίρετο και ήμουν πολύ ασφαλής…».
Εξηγεί ότι όταν ήρθε για μια ακόμη φορά στην Τουρκία το 2010 ως γενικός πρόξενος «υπήρχε μια σταθερή διακυβέρνηση» και πίστεψε ότι η χώρα έχει αλλάξει, αλλά μετά από λίγο καιρό άρχισε να βλέπει τα προβλήματα: την «αύξηση του αριθμού των φυλακισμένων δημοσιογράφων, την αύξηση της αυτολογοκρισίας, τα μεγάλα έργα που ξεκινούσαν χωρίς την σύμφωνη γνώμη και την συναίνεση των πολιτών, τα ερωτηματικά με τις μεγάλες δίκες, πράγματα που ήταν δύσκολο να κατανοηθούν. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είδα και το Γκεζί. Αυξάνεται τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των Τούρκων, που πιστεύουν ότι η φωνή τους δεν ακούγεται…»

Ο κ. Κίλνερ είναι προβληματισμένος για το μέλλον της Τουρκίας:
«Ποια θα είναι η κληρονομιά που θα αφήσει το ΑΚΡ υπό την ηγεσία του Ερντογάν και του Γκιουλ; Θα αφήσουν μια κληρονομιά μέσα στην οποία θα έχει υλοποιηθεί ο φιλελευθερισμός θα γίνονται πλήρως σεβαστά τα ατομικά δημοκρατικά και μειονοτικά δικαιώματα, μια Τουρκία πλουραλιστική;
Ή θα είναι μια Τουρκία που στο τιμόνι της θα υπάρχει μια άλλη κοινωνική τάξη και πολιτική ομάδα, που τελικά θα εφαρμόσει και πάλι το ίδιο σύστημα. Πριν μερικά χρόνια ήμουν πιο αισιόδοξος από ότι σήμερα…»
Ο Αμερικανός πρόξενος τονίζει ότι είναι λάθος  «να διαβάζει κάποιος τις διαμαρτυρίες του Γκεζί ως απόπειρα πραξικοπήματος» και λέει ιδιαίτερα σημαντικά πράγματα για την Συρία:

«Την παράσταση στην Συρία την έχουμε ξαναδεί στο Αφγανιστάν την δεκαετία του ΄80» και επισημαίνει ότι η Αλ Κάιντα και  οι θυγατρικές  της  είναι ένα σημαντικό πρόβλημα στην Συρία  και χρησιμοποιούν την Τουρκία για τις μετακινήσεις προς και από την Συρία.
Αλλά αυτό που έχει ξεχωριστό (και ελληνικό ενδιαφέρον)  είναι το ξέσπασμα του αμερικανού διανοούμενου και διπλωμάτη για τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία αντιμετωπίζει το Βυζαντινό Παρελθόν.

Ο κ. Κίλνερ τονίζει ότι δεν μπορεί να συνεχίζει να παραμελείται η βυζαντινή κληρονομιά.
«Η Βυζαντινή κληρονομιά δικαιούται μεγαλύτερο σεβασμό. Δεν έχει αυτό όμως σχέση με την θρησκεία, το θέμα είναι η πολιτιστική κληρονομιά.  Είναι τόσα τα θαμμένα βυζαντινά ερείπια, γίνονται όμως εργασίες ανοικοδόμησης με μια συνειδητή επιλογή άρνησης της αρχαιολογικής εμπειρίας;»
Και καλεί όλους να δουν «όσα έχουν γίνει  στην Μονή Παντοκράτορος (Ζεϊρέκ Χανέ) και στον ναό Σέργιου και Βάκχου (Κουτσιούκ Αγιά-Σοφιά).  
«Με το μπετόν που έχει πέσει σε αυτά τα μνημεία  η περιοχή μετατρέπεται σε Ντίσνεϊλαντ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ άρχισε το 1453. Από την στιγμή που αυτό θα γίνει αποδεκτό η Κωνσταντινούπολη θα μετατραπεί σε μια πολύ πιο πλούσια πόλη. Ελπίζω όταν ξανάρθω να βρω μια πόλη που θα σέβεται πλήρως το παρελθόν της…»
Μόλις ο πατριάρχης της μεγαλύτερης και πιο ισχυρής επιχειρηματικής οικογένειας της Τουρκίας με παρουσία σε πολλές χώρες του κόσμου Ραχμί Κοτς δημοσίευσε ένα άρθρο το οποίο είναι επικριτικό για τον Ταγίπ Ερντογάν, βρέθηκε ένας δικηγόρος που ζήτησε να ασκηθεί δίωξη εναντίον του ομίλου Κοτς για συμμετοχή στην ανατροπή του Ερμπακάν το 1997… Η ίδια προσφυγή στρέφεται και εναντίον του Αϋντίν Ντογκάν  ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου ομίλου ΜΜΕ της Τουρκίας. Συμπτωματικά η προσφυγή του δικηγόρου στην δικαιοσύνη έγινε λίγες ώρες αφότου ο κ. Ερντογάν είχε εκφράσει την δυσαρέσκεια του ότι στην δίκη που ξεκινά για τα γεγονότα της 28ης Φεβρουαρίου 1997, δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες σε …μη στρατιωτικούς!

Ο κ. Κοτς διευθύνει τον μεγαλύτερο επιχειρηματικό όμιλο της Τουρκίας  που περιλαμβάνει το μοναδικό διϋλιστήριο της χώρας, τα εργοστάσια κατασκευής αυτοκίνητων Ford και FIAT, την εταιρία ηλεκτρικών συσκευών ΒΕΚΟ και δεκάδες άλλες επιχειρήσεις. Οι δραστηριότητες του Ομίλου Κοτς καλύπτουν το 9% του ΑΕΠ της Τουρκίας , το 10% των εξαγωγών της χώρας και καταβάλλει το 9% των συνολικών φόρων που εισπράττει το τουρκικό κράτος.
Η βεντέτα του Ερντογάν με τον όμιλο Κοτς είχε ξεκινήσει νωρίτερα την άνοιξη στην διάρκεια των επεισοδίων στο Γκεζι.

Ο Ερντογάν κατηγόρησε την διεύθυνση του ξενοδοχείου Divan στο Πέρα  ότι παράνομα πρόσφερε καταφύγιο σε δεκάδες τραυματισμένους διαδηλωτές και δεν παρέλειψε να δηλώσει ότι «η περίθαλψη εγκληματιών, είναι εγκληματική πράξη». Η οργή του Ερντογάν  μεγάλωσε όταν είδε την οικογένεια Κοτς, στην οποία ανήκει το Divan ,  να στηρίζει την απόφαση της διεύθυνσης του ξενοδοχείου…

Λίγες ημέρες  μετά, το τουρκικό «ΣΔΟΕ» και η αστυνομία επέδραμαν στις εγκαταστάσεις του διϋλιστηρίου της οικογένειας Κοτς. Τις  επόμενες εβδομάδες η κυβέρνηση ακύρωσε τον διαγωνισμό ύψους 1 δις ευρώ, που είχε κερδίσει ο όμιλος Κοτς για την κατασκευή του πρώτου τουρκικού πολεμικού σκάφους, ενώ λίγο πριν από τα γεγονότα στο Γκεζί ο Ερντογάν είχε ανακοινώσει ότι θα απορρίψει τον διαγωνισμό ύψους 5,7 δις δολαρίων για την ιδιωτικοποίηση αυτοκινητοδρόμων και γεφυρών  που είχε κερδίσει κοινοπραξία εταιριών στην οποία συμμετείχε και Όμιλος Κοτς.

Ο Ραχμί Κοτς, στο άρθρο του, αξιολογώντας τον στόχο που έχει θέσει ο κ. Ερντογάν να είναι η Τουρκία μέχρι το 2023 στην 10η θέση των πιο μεγάλων οικονομιών του κόσμου, εξηγεί ότι αυτός ο στόχος προϋποθέτει εξαγωγές 500 δις δολαρίων, και εξασφάλιση ενός κατά κεφαλήν εισοδήματος ύψους 25.000 δολαρίων  και όλα αυτά «είναι πιο εύκολο να λέγονται, παρά να επιτευχθούν». Αυτό που εξόργισε όμως τον Ερντογάν ήταν η τελική παράγραφος του άρθρου:
«Οι προσπάθειες της κυβέρνησης και της επιχειρηματικής κοινότητας, μπορεί να αποδώσει καρπούς εάν η Τουρκία διασφαλίσει πολιτική σταθερότητα και κοινωνική συνοχή με μια υψηλού επιπέδου δημοκρατία  που τα ατομικά δικαιώματα θα είναι εγγυημένα μέσα από ένα  λειτουργικό νομικό σύστημα. Γι’ αυτό θα πρέπει η πολιτική ελίτ να επιτύχει συναίνεση σε θέματα όπως το νέο σύνταγμα. Η Τουρκία μπορεί να πετύχει τους στόχους της για το 2023 μόνον εάν εγκαθιδρύσει μια σταθερή ώριμη δημοκρατία που θα προσφέρει το υπόβαθρο για μια επιτυχημένη οικονομία και μια ευημερούσα επιχειρηματική κοινότητα».
Μετά από ένα διάστημα διαρκών εμμονικών επιθέσεων του Ερντογάν  εναντίον της Ε.Ε., υπάρχει έντονη ανησυχία στην Τουρκία για απομάκρυνση από τον στόχο προσέγγισης με την Ε.Ε.

Ο πρόεδρος της TUSIAD  Μουχαρέμ Γιλμάζ σε ομιλία του την περασμένη εβδομάδα στο Ινστιτούτο του Βοσπόρου ζήτησε από την κυβέρνηση να προσανατολιστεί και πάλι προς την Ε.Ε. τονίζοντας ότι ο επαναπροσανατολισμός στην Ε.Ε. είναι αναγκαίος για να “προχωρήσει η πορεία εκδημοκρατισμού, η οικονομική ανάπτυξη και η πολιτική σταθερότητα..» , σε ένα μήνυμα που είναι σαφές ότι απευθύνεται κατευθείαν στον Ταγίπ Ερντογάν.

Οι επόμενοι μήνες μάλλον δεν θα είναι εύκολοι ούτε στο εσωτερικό για τον πρωθυπουργό της Τουρκίας…

Δημοσιεύθηκε στα www.epikaira.gr την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

  • Ψάχνουν για «σταγονίδια» για να κρύψουν το «ποτάμι» του κυβερνητικού φασισμού
  • Παγκόσμια πρωτοτυπία η επίθεση της κυβέρνησης στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας
Φοβούνται και την σκιά τους όλοι εκείνοι που καταπάτησαν με σχέδιο και κατ’ επανάληψη το Σύνταγμα και που λειτούργησαν αποκλειστικά προς την κατεύθυνση εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων και εις βάρος της χώρας.

H έρευνα για "σταγονίδια φασισμού" στις Δυνάμεις Άμυνας και Ασφάλειας της χώρας, δεν είναι μόνο υποκριτική, αλλά στιγματίζει επικίνδυνα τον θεσμικό τους ρόλο και προδιαθέτει την ύπαρξή τους ως μη συνταγματική και ως πιθανή αιτία ανατροπής του πολιτεύματος.
Είναι τουλάχιστον ανήθικο εκ μέρους της κυβέρνησης Σαμαρά, να επιτρέπει να διαρρέονται έλεγχοι για τις πολιτικές επιλογές (που έντεχνα δημιουργούν αμφιβολίες επί του εθνικού φρονήματος) εκείνων που είναι εξαναγκασμένοι λόγω θέσεως να μην μπορούν να αμυνθούν και να απαντήσουν, παρά μόνο μέσα από διαύλους που θα δημοσιοποιηθούν μετά από μερικές δεκαετίες…
Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή αλήθεια που θέλουν κάποιοι επιτήδειοι να επιβάλουν. Δηλαδή, η μερική ή πλήρης αποδόμηση εκείνων ακριβώς των θεσμικών εργαλείων που αυτόβουλα η κυβέρνηση σπιλώνει και αποπειράται να στιγματίσει ως φασίστες.

Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;
Ποιά σκοπιμότητα υπάρχει πίσω από αυτή την κυβερνητική επιλογή;
Τι φοβούνται οι εθελόδουλοι ελληνόφωνοι που αποτελούν την κυβέρνηση της Ελλάδας αλλά όχι την κυβέρνηση των Ελλήνων;

Μήπως για να δαιμονοποιήσουν και να ενοχοποιήσουν μία πιθανή (για τους κρατούντες) σύμπλευση των δυνάμεων αυτών με τον λαό, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει όπως στην Αίγυπτο;
Μήπως για να αιτιολογήσουν με αυτόν τον τρόπο την κυβερνητική οικονομική επίθεση και στραγγαλισμό των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων;
Μήπως για να αιτιολογήσουν την διάλυση της άμυνας της χώρας με υπαιτιότητα αποκλειστικά του "συνταγματικού τόξου";
Μήπως για να αποκτήσουν ψευδή προεκλογικά συνθήματα του τύπου "ή εμείς ή τα τανκς"; 

Ο φασισμός δεν είναι μονοπρόσωπος και συνήθως κρύβεται επιμελέστατα μέσα στην εξουσία και στους πρεζάκηδες της εξουσιομανίας που την αποτελούν. Αν δεν μπορούν οι "ταγοί" να υποστηρίξουν με έντιμες και διαφανείς πολιτικές πράξεις την δημοκρατική τους "όψη", ας παραιτηθούν δηλώνοντας ανίκανοι να υπερασπιστούν την Δημοκρατία και την χώρα.
Οτιδήποτε άλλο είναι απολύτως αντίθετο στην ουσία της λειτουργίας ενός ευνομούμενου δημοκρατικού και χαρακτηρίζεται ως ΧΟΥΝΤΑ.

Γιατί, πρέπει να το αποδεχθούμε και να ομολογήσουμε επιτέλους, ότι στη χώρα μας έχουμε μία χούντα πολιτικών και τραπεζιτών που επέβαλλαν ξένες δυνάμεις, οι οποίες τοποθέτησαν τους δικούς τους ανθρώπους ως κατοχικούς κυβερνήτες για να διοικούν από μακριά και μέσα από εντολές που τους δίνουν, αδιαφορώντας για την χώρα και τον λαό.
Τόσο απλό, τόσο φρικιαστικό, τόσο εξωφρενικά παράνομο, τόσο εγκληματικό και επικίνδυνο για το σύνολο των συμφερόντων της χώρας που αποδομείται έντεχνα και εκτίθεται σε πλείστους όσους κινδύνους...!
Και όμως κανείς δεν θέλει να το δει ή κανείς δεν θέλει να δει το πραγματικό μέγεθος της παρανομίας και του εθνικού κινδύνου στο σύνολό του.

Αυτή η κυβέρνηση, αυτό το εκτρωματικό πολιτικό σύστημα, είναι επικίνδυνο για την ίδια τη χώρα. Και οι πολίτες το ξέρουν πλέον πολύ καλά αυτό και αγωνιούν μέχρις ότου αναδυθεί εκείνη η πολιτική δύναμη που θα τους εκφράζει, που θα τους προστατεύει, που θα γίνει η ασπίδα των συμφερόντων και των δικαίων της πατρίδας και του Ελληνισμού.
Κάποιοι εφευρίσκουν σταγονίδια προκειμένου να εξαφανίσουν το ποτάμι του υπάρχοντος και κυβερνώντος φασισμού. Και δεν διστάζουν σε αυτή τους την απόπειρα να επιτεθούν στους συνταγματικά κατοχυρωμένους και εντεταλμένους θεσμικούς φορείς που είναι επιφορτισμένοι με την Άμυνα και την Ασφάλεια της χώρας. Μόνο, που με την μέθοδο αυτή σκάβουν τον λάκκο μέσα στον οποίο θα βρεθούν οι ίδιοι…, αφού με τις ενέργειές τους επιβεβαιώνουν όσους από καιρό φωνάζουν πως «ο εχθρός είναι εντός των πυλών»…


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...

Καλούν σε μάχη κατά του Άσαντ με «ξεκάθαρο ισλαμικό πλαίσιο»

Το τελευταίο διάστημα, έχουν πληθύνει οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ ανταρτών του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, κύριου στρατιωτικού βραχίονα της αντιπολίτευσης και ισλαμιστικών ανταρτικών οργανώσεων.
Τουλάχιστον 13 ομάδες σύρων ισλαμιστών ανταρτών, μεταξύ άλλων και το Μέτωπο Αλ Νούσρα, το οποίο διατηρεί δεσμούς με την Αλ Κάιντα, ήραν την Τετάρτη την αναγνώρισή τους από τον συνασπισμό της συριακής αντιπολίτευσης, ο οποίος εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας και αναγνωρίζεται διεθνώς.

Σε κοινή τους δήλωση, οι 13 οργανώσεις σημειώνουν, σύμφωνα με το πρακτορείο Associated Press, ότι ο «Εθνικός Συνασπισμός για τις Συριακές Επαναστατικές και Αντιπολιτευτικές Δυνάμεις» δεν εκπροσωπεί πλέον τα συμφέροντά τους.

Η δήλωση αποτυπώνει ξεκάθαρα την έλλειψη ενότητας στο στρατόπεδο των αντιπάλων του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ Άσαντ, κυρίως μεταξύ της αναγνωρισμένης από τη Δύση και τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου συριακή αντιπολίτευση και τις ισλαμιστικές ανταρτικές οργανώσεις στο εσωτερικό της χώρας.

Στην ανακοίνωση, καλούνται όσοι παλεύουν για την ανατροπή της κυβέρνησης Άσαντ να ενωθούν υπό τη σκέπη ενός «ξεκάθαρου ισλαμικού πλαισίου», αναφορά στην επιδίωξη της Αλ Κάιντα να δημιουργήσει ισλαμικό κράτος στη Συρία.

Αναφέρεται ότι οι αντάρτες «δεν αναγνωρίζουν» καμία μελλοντική κυβέρνηση η οποία θα σχηματιστεί εκτός Συρίας και επιμένουν ότι οι δυνάμεις οι οποίες μάχονται στο έδαφος πρέπει να εκπροσωπούνται από «εκείνους οι οποίοι υπέφεραν πραγματικά και πήραν μέρος στις θυσίες».

Το τελευταίο διάστημα, έχουν πληθύνει οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ ανταρτών του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ΕΣΣ), κύριου στρατιωτικού βραχίονα της αντιπολίτευσης και ισλαμιστικών ανταρτικών οργανώσεων.

Ωστόσο, μερικές εκ των 13 οργανώσεων ανήκαν μέχρι σήμερα στις τάξεις του ΕΣΣ.


Γράφει ο Ακρίτας

Για ποιο συνταγματικό τόξο μιλάμε;
Γι'αυτό που ανέστησε τον νεοναζισμό; 
Γι'αυτό που νομοθετεί με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου; 
Γι'αυτό που έχει καταργήσει τις τρεις εξουσίες; 
Γι'αυτό που έχει εκχωρήσει εθνική κυριαρχία; 
Γι’αυτό που καλύπτει τους τρομοκράτες και κακοποιούς του κοινού ποινικού δικαίου;
Το ψάχνω αλλά δεν το βρίσκω...
***
Η Δημοκρατία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την Χρυσή Αυγή, λένε οι του «Συνταγμαδημοκρατικού τόξου». 
Συμφωνώ. 
Η Δημοκρατία όμως έχει να φοβηθεί από τους φύλακες της. 
Διότι η Χρυσή Αυγή είναι αποτέλεσμα αυταρχικών και ολιγαρχικών ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ των φυλάκων της.
***
Διαβάζοντας σήμερα τα πρωτοσέλιδα, χτες η Τρόικα πρέπει να είχε δύσκολη μέρα στο Υπουργείο Υγείας, η διαπραγμάτευση και τα εμπόδια από τον ελληνική πλευρά πρέπει να τους στρίμωξαν, όπως τα σκαλοπατάκια στο υπουργείο και ο γαλλικός καφές.
***
Την άνοιξη του 1987 στις ΗΠΑ, εφτά εκατομμύρια παιδιά εξαφανίστηκαν στη στιγμή. 
Τι συνέβη; 
Απλώς άλλαξε ένας φορολογικός κανονισμός: οι φορολογούμενοι αντί μόνο να αναφέρουν τα ανήλικα παιδιά τους, έπρεπε να καταγράφουν στη φορολογική δήλωσή τους και τον αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης κάθε παιδιού. Έτσι, το 1/10 των ανήλικων εξαρτώμενων μελών στις ΗΠΑ εξαφανίστηκε σε μια νύχτα. 
Γιατί το υπενθυμίζω αυτό; 
Το κοινωνικό κεφάλαιο είναι ο συνδετικός ιστός που κρατά ενωμένες τις κοινωνίες. 
Αν τα άτομα πιστεύουν ότι το οικονομικό και πολιτικό σύστημα είναι άδικο, ο συνδετικός ιστός δεν πιάνει και οι κοινωνίες δεν λειτουργούν σωστά. 
Άρα το ελληνικό κράτος πρέπει να επιβάλλει ΑΜΚΑ σε όποιον έρχεται σε επαφή με το Ελληνικό κράτος και ειδικά της υπηρεσίες πρόνοιας και υγείας.
***
Άραγε τι θα έκαναν οι Αλβανοί, αν 'Ελληνας ποδοσφαιριστής αλβανικής ομάδας, έβγαινε με μπλουζάκι στο fb και είχε φωτογραφία με την Βόρεια Ήπειρο ενωμένη με την Ελλάδα;
***
Μπερδεύουν τα Γκούλαγκ με τα Γκούλας οι Βούλγαροι. 
Που να ρωτήσεις τους εδώ κομμουνιστές και ριζοσπάστες αριστερούς, μπορεί να σου πουν ότι ήταν και κέντρα ψυχαγωγίας.
***
Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου... 
Από που θα πάρω άδεια για να κρεμάσω Ελληνική σημαία; 
Από τον ΣΥΡΙΖΑ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ; 
Όχι τίποτα άλλο για να μην θεωρηθώ και νεοναζιστής ή εξουσιαστής ή καρντάσι του Σαμαρά.
*** 
Ο ιδανικός πολίτης της Μνημονιακής εποχής, δεν είναι ούτε ο πεπεισμένος μνημονιακός ούτε ο πεπεισμένος αντιμνημονιακός, αλλά ο άνθρωπος που δε μπορεί να κάνει το διαχωρισμό μεταξύ γεγονότος και μύθου, (δηλαδή αγνοεί την πραγματικότητα της εμπειρίας) και μεταξύ αληθινού και ψεύτικου (δηλαδή αγνοεί τους κανόνες της σκέψης).


Του Άρη Αμπατζή

Από τις συνολικά 193 χώρες, σήμερα, μέλη του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ από τη δεκαετία του '40 έχουν εισβάλει, βομβαρδίσει ή μαγειρέψει στρατιωτικό πραξικόπημα στις 27: Δομινικανή Δημοκρατία, Κίνα, Φιλιππίνες, Αλβανία, Γουατεμάλα, Κορέα, Βιετνάμ, Χιλή, Νικαράγουα, Σαλβαδόρ, Τουρκία, Ιράν, Ιαπωνία, Ελλάδα, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Σερβία, Ινδονησία, Καμπότζη, Κούβα, Παναμάς, Αϊτή, Λίβανος, Κονγκό, Γρενάδα, Σομαλία.

Το ερώτημα είναι σε πόσες από αυτές τις 27 χώρες μπορεί σήμερα να διατυπωθεί η άποψη-έκκληση για επέμβαση εναντίον των ΗΠΑ για όλα αυτά που έγιναν; Σίγουρα υπάρχουν πολλοί που θεωρούν τη διατύπωση μιας τέτοιας άποψης ως παρωχημένη ιδεολογική αντίδραση. Η ανταπάντηση θα μπορούσε να ήταν «ρωτήστε έναν Βιετναμέζο ή έναν Ιρακινό». Αυτό όμως δεν αποδίδει και τόσο τις συνέπειες, παρ' ότι ο ανθρώπινος πόνος «θα έπρεπε» να είναι το βασικό.

Και δεν το αποδίδει, διότι υπάρχει ακόμη πιο βάναυση συνέπεια. Αυτή που επηρεάζει συνειδήσεις ολόκληρων λαών ή σημαντικού ποσοστού τους και τους ωθεί σε καταστάσεις έντονου υπαρξιακού προβλήματος.

Στην Τουρκία, για παράδειγμα, είναι πολύ εύκολο να χαθεί ο μπούσουλας αν επιχειρήσει κανείς να σκιαγραφήσει μια μέση ψυχοσύνθεση σε σχέση με τις ξένες επεμβάσεις και τη θέση της χώρας στον κόσμο.

Λόγω θρησκευτικών αντιλήψεων που επιδρούν έτσι κι αλλιώς στα πολιτικά στερεότυπα, υπάρχει μια εν γένει και δυνάμει εναντίωση προς το Ισραήλ. Αυτό ορισμένες φορές παίρνει μορφή και αντιαμερικανισμού, όταν τίθενται θέματα όπως το Παλαιστινιακό ή η Μέση Ανατολή. Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζει η τρικυμία.

Οι Αμερικανοί έφεραν στην εξουσία τον Ερντογάν, υποστηρίζουν κάποιοι, ενώ κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι οι ίδιοι Αμερικανοί βάλθηκαν να απομακρύνουν τον Ερντογάν από την εξουσία. Οι Αμερικανοί σπέρνουν τη διχόνοια στη Μέση Ανατολή, είναι μια στερεότυπη άποψη. Οι ίδιοι όμως που σκέφτονται έτσι, μπορεί την ίδια στιγμή να εκνευρίζονται με τους Αμερικανούς, επειδή αυτοί δεν χτυπούν τελικά τον Ασαντ. Ολα αυτά φυσικά διαμορφώνονται και με βάση τις αντιλήψεις που πρεσβεύει η εκάστοτε εξουσία στην Τουρκία, η οποία και κρατά τη σημαία των «εθνικών συμφερόντων».