Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Αυγ 2015

Οι δύο εισηγήσεις στον Αλ. Τσίπρα
για να στηθούν πρόωρες κάλπες 


Οι εκλογές, αν και επισήμως δεν προαναγγέλλονται, παραμένουν στο επίκεντρο των πολιτικών συζητήσεων. Κυβερνητικά στελέχη συναρτούν τη χρονική στιγμή επίτευξης της συμφωνίας, τα χρονοδιαγράμματα στην εφαρμογή της και την εικόνα που θα παρουσιάζει η κυβερνητική πλειοψηφία. Ως προς το τελευταίο, συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα επικαλούνται τη δική του παραδοχή περί «θεσμικής δυσαρμονίας», καθώς Ν.Δ. - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ ψηφίζουν τα μνημονιακά μέτρα, ενώ το ένα πέμπτο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ (31-32 βουλευτές) τα καταψηφίζουν.

Κατά τις πληροφορίες, υπάρχουν δύο απόψεις-εισηγήσεις:
  • Η πρώτη αφορά την προκήρυξη εκλογών αμέσως μετά την ψήφιση της συμφωνίας από τη Βουλή (18-19 Αυγούστου, πλην απροόπτου). Τα «συν», εν προκειμένω, είναι ότι η συμφωνία δεν θα έχει προλάβει «να περάσει στη ζωή» στο σύνολό της και πως οι «αριστεροί διαφωνούντες» του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχουν προλάβει να συγκροτήσουν κόμμα. Το αρνητικό θα είναι η απουσία κάθε επίσημης αναφοράς των δανειστών στην απομείωση του χρέους, αφού αυτή θα τεθεί μετά τα τέλη Οκτωβρίου.
Παράταση
  • Η δεύτερη αφορά εκλογές μετά την απόφαση για το χρέος, ώστε να κλείσει ο κύκλος της εννιάμηνης διαπραγμάτευσης και να παρουσιαστεί στους πολίτες «το σύνολο της μεγάλης εικόνας». Το «πλην» θα είναι η παράταση κατά 2-3 μήνες της «θεσμικής δυσαρμονίας», που θα εντείνει τις πιέσεις για συγκρότηση κυβέρνησης εθνικού σκοπού, την οποία «δεν πρόκειται να δεχθεί ο πρωθυπουργός».
Παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη είναι η κατάσταση της αντιπολίτευσης. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν να ενισχύονται τα κόμματα του λεγόμενου «ευρωπαϊκού τόξου», καθώς ο κυβερνών ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνθηκε από τις «αντιευρωπαϊκές δυνάμεις» μετά τη συμφωνία της Συνόδου Κορυφής, οπότε δεν υποτιμάται το ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες πριν ξεπεραστεί η κρίση στρατηγικής τους.

Επιμένουν για έξοδο από το ευρώ
Οι «αριστεροί διαφωνούντες» του ΣΥΡΙΖΑ δεν παραδίδουν τα όπλα. Με καθημερινές δημόσιες παρεμβάσεις πιέζουν την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στη συμφωνία με τους δανειστές, ενώ προβάλλουν την έξοδο από το ευρώ, την οποία έχει κάνει... σημαία η Αριστερή Πλατφόρμα διά στόματος Π. Λαφαζάνη.
Το βάρος, εν προκειμένω, έχει πέσει στον «θεωρητικό της δραχμής» Κώστα Λαπαβίτσα. Mε την τελευταία παρέμβασή του (Iskra) επισημαίνει ότι ο δρόμος για δομικές μεταρρυθμίσεις, κοινωνική και εθνική αλλαγή θα ανοίξει με επαναφορά του εθνικού νομίσματος. «Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ τεχνικό, χρειάζεται πολιτικό θάρρος και αποφασιστικότητα που μόνο η Αριστερά μπορεί να προσφέρει» τονίζει. Οπως εξηγεί, η διακυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) απέτυχε παταγωδώς και μας οδηγεί σε τρίτο Μνημόνιο, διότι «οι χώρες που θέλουν το ευρώ θα πρέπει να αποδεχθούν λιτότητα, νεοφιλελεύθερη απορρύθμιση αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, περιορισμό του Δημοσίου κ.λπ.», δηλαδή «δεν υπάρχει περιθώριο για ριζοσπαστικές αλλαγές εντός της ευρωζώνης».

Η δραχμή
To πολιτικό στίγμα έδωσε ο βουλευτής-στέλεχος της Πλατφόρμας (και πρώην υπουργός) Δημήτρης Στρατούλης. Αφού υποστήριξε την ανάγκη «η συμφωνία των Βρυξελλών να μείνει μια πολύ μικρή, μικρότατη πολιτική παρένθεση στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ», έθεσε με τη σειρά του το θέμα του εθνικού νομίσματος, λέγοντας «μπορούμε να το δούμε, αν είναι να πεθάνουμε από την πείνα μέσα στο ευρώ». Και διευκρίνισε ότι λιτότητα μπορεί να υπάρχει και με ευρώ και άνευ, οπότε «το ζήτημα είναι να πας σε πολιτικές ανάπτυξης». 

Ο Αδωνις εκτός πραγματικότητας
Με περίσσιο θράσος ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Αδωνις Γεωργιάδης επιχειρεί να ποδηγετήσει τις επιστροφές στελεχών στο κόμμα, ενώ παράλληλα απορρίπτει τις φήμες ότι σκέφτεται να διεκδικήσει την ηγεσία της «γαλάζιας» παράταξης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος σε συνέντευξη έδωσε τη συγκατάθεσή του ώστε να επανενταχθούν στο κόμμα ο Γιώργος Βουλγαράκης, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης αλλά και ο Ευάγγελος Αντώναρος. «Ο μόνος που δεν μπορεί να επιστρέψει είναι ο Πάνος Καμμένος» προσέθεσε, λες και κάποιος του έδωσε τα κλειδιά της παράταξης.

Την ίδια ώρα, πάντως, άφθονο γέλιο προκάλεσε όταν μπήκε στον κόπο να απαντήσει στο ανέκδοτο που τον θέλει να γίνεται χαλίφης στη θέση του χαλίφη, αφού μίλησε για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο! «Δεν είναι μέσα στις προθέσεις του Αδωνη Γεωργιάδη να διεκδικήσει την ηγεσία. Πολλούς αρχηγούς είχε η Νέα Δημοκρατία, ας στερηθεί έναν, δεν χάλασε ο κόσμος. Λέω ρητά και κατηγορηματικά ότι μέσα στα σχέδιά μου δεν είναι αυτό» είπε χαρακτηριστικά σε χθεσινή του συνέντευξη ύστερα από σχετικά δημοσιεύματα και προφανώς έχοντας χάσει πλήρως την επαφή με την πραγματικότητα....

Φυσικά δεν παρέλειψε να υπερασπιστεί πλήρως τον στενό συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Σταύρο Παπασταύρου, μετά και την κλήση του από τη Δικαιοσύνη για την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ». «Ο κ. Παπασταύρου έχει ελεγχθεί από δύο αρμόδια όργανα της Πολιτείας και έχει βγει αθώος και τώρα ελέγχεται και από τρίτο» σημείωσε, ενώ προσέθεσε ότι ο κ. Τσίπρας έχει παρέμβει «σε μια εν εξελίξει δικαστική διαδικασία, καταπατώντας το ίδιο το τεκμήριο της αθωότητας»! 

Πρόκληση Βρούτση για τους ανέργους!
Με πανηγυρισμούς (!) υποδέχτηκε ο βουλευτής της Ν.Δ. και πρώην υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. και της Eurostat σύμφωνα με τα οποία η ανεργία στους νέους αγγίζει το 53,2%. Στον βωμό της μικροπολιτικής, ο κ. Βρούτσης φυσικά ξέχασε την περίοδο που η συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ έστελνε στην ανεργία χιλιάδες Ελληνες, τηρώντας πιστά τις μνημονιακές επιταγές των «εταίρων» μας και του ΔΝΤ. «Παρά τις δυσκολίες, η προηγούμενη κυβέρνηση κατόρθωσε να αποκλιμακώσει το ποσοστό της ανεργίας των νέων στο 49,3%, ποσοστό μικρότερο από το 53,8% της Ισπανίας, η οποία την ίδια περίοδο κατείχε τα σκήπτρα στην ανεργία των νέων στην Ευρώπη» αναφέρει περιχαρής ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Προσθέτει δε ότι τον Ιούλιο του 2012 η ανεργία των νέων στην Ελλάδα άγγιζε το 56,4%, όμως ακολούθησαν οι παρεμβάσεις της τότε κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ στην οικονομία, καθώς και οι διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, με τις οποίες επιτεύχθηκε εντυπωσιακή μείωση της ανεργίας των νέων, έως και τον Αύγουστο του 2014, κατά 7,1%. Πουθενά, πάντως, δεν αναφέρει τους μισθούς πείνας των νέων, οι οποίοι με τις παρεμβάσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ έφτασαν στον πάτο, όπου και συνεχίζουν να βρίσκονται. «Υστερα από έξι μήνες διακυβέρνησης της πολλά υποσχόμενης Αριστεράς, επιβεβαιώνονται σήμερα όλοι οι φόβοι και οι επιφυλάξεις μας» καταλήγει ο πρώην υπουργός, αποκρύπτοντας τις δικές του ευθύνες. 

Ζητούν δραστικές περικοπές δαπανών από τους δήμους!
Νέο «ψαλίδι» στους δήμους, με εγκύκλιο που εξέδωσαν ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Δημήτρης Μάρδας. Σύμφωνα με την εντολή της πολιτικής ηγεσίας στους δήμους, τους ζητείται να μειώσουν το 2016 τις δαπάνες για υπερωρίες, τα έξοδα για υπηρεσιακές μετακινήσεις, αλλά και τις δαπάνες για τηλέφωνο, ρεύμα, προμήθειες, καθώς και για τα κόστη που σχετίζονται με αθλητικές και πολιτιστικές επιχορηγήσεις, ακόμη και τα βοηθήματα σε οικονομικά αδύναμους! 

Απειλές
Από τη σχετική εγκύκλιο δεν απουσιάζουν και οι απειλές προς τους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης, μια και σημειώνεται ότι η δημοσιονομική θέση των ΟΤΑ ως φορέων γενικής κυβέρνησης πρέπει να είναι ισοσκελισμένη ή πλεονασματική. Παράλληλα, ξεκαθαρίζεται πως, σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις και πραγματοποιηθεί δαπάνες καθ' υπέρβαση των εγγεγραμμένων πιστώσεων του Προϋπολογισμού, τα ποσά που αναλογούν στο ύψος αυτών καταλογίζονται σε βάρος των οργάνων που ενέκριναν ή συνέπραξαν στην εκτέλεση της δαπάνης.
Στο θέμα των περικοπών, στην εγκύκλιο Μάρδα και Βούτση περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
  • οι δαπάνες υπερωριακής απασχόλησης του προσωπικού, οι οποίες πρέπει να αποβλέπουν στην αντιμετώπιση των έκτακτων υπηρεσιακών αναγκών και να εγκρίνονται, αφού πρώτα εξαντληθούν όλα τα περιθώρια αξιοποίησής του εντός του ωραρίου εργασίας,
  • οι δαπάνες υπηρεσιακών μετακινήσεων, προμηθειών, τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος κοκ.,
  • οι πάσης φύσεως προαιρετικές δαπάνες για επιχορηγήσεις ΝΠΔΔ, αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων, βοηθήματα σε οικονομικά αδύναμους κοκ.
Τέλος, για την υπερεκτίμηση των εσόδων ή την εγγραφή εσόδων που δεν πρόκειται να εισπραχθούν η εγκύκλιος προειδοποιεί πως αυτό οδηγεί ουσιαστικά στη μη επίτευξη του οικονομικού αποτελέσματος, καθιστώντας τον προϋπολογισμό ελλειμματικό. 

Κινδυνεύουμε με νέα ήττα, λέει ο Μητρόπουλος
Επιμένει στη θέση του ο Αλέξης Μητρόπουλος ότι πρέπει να συσταθεί εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης με τη συμμετοχή (και) ειδικών επιστημόνων, πέραν των στενών ορίων των κυβερνώντων κομμάτων, καθώς αυτό «εξυπηρετεί και την Αριστερά και την κυβέρνηση».
Κατά τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρο της Βουλής, οι ειδικοί επιστήμονες θα πρέπει να είναι κυρίως τεχνικοί και νομικοί διαπραγματευτές, δεδομένου ότι η κυβέρνηση έχει υποβαθμίσει τα νομικά κείμενα που δεσμεύουν τη χώρα.
Σε αντίθεση με τις προσδοκίες της κυβέρνησης, ο κ. Μητρόπουλος ανέφερε ότι ο χρόνος επίτευξης της συμφωνίας πρέπει να μετατεθεί («δεν μπορεί να γίνει έως τις 20 Αυγούστου») και ότι σε αντίθετη περίπτωση «πάμε σε δεύτερη μεγάλη ήττα και σε πρόγραμμα ακραίου θατσερισμού που μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να το σηκώσει μόνη της».
Οσο για τις επώδυνες αλλαγές στο Ασφαλιστικό, υποστήριξε ότι «το 70% των γυναικών θα στερηθούν του δικαιώματος της σύνταξης», επειδή από το 2021 θα απαιτούνται 40 χρόνια δουλειάς για γυναίκες και νέους. 

Στον αέρα δημοτικά έργα 1,2 δισ. €
Στον αέρα βρίσκονται δημοτικά έργα ύψους 1,2 δισ. ευρώ, που χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει με επιστολή που απέστειλε στον υπουργό Οικονομίας Γιώργο Σταθάκη ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γιώργος Πατούλης. Σύμφωνα με τα επεξεργασμένα στοιχεία από την έρευνα της ΚΕΔΕ, τα αποτελέσματα κρίνονται εξόχως ανησυχητικά, καθότι για 113 δήμους (δηλ. το 1/3 των δήμων της χώρας) υπάρχουν τα 387 έργα, συνολικού συμβασιοποιημένου προϋπολογισμού περί τα 600.000.000 ευρώ, για τα οποία έχει γίνει διακοπή εργασιών.

Συνεπώς, για το σύνολο των δήμων, το συνολικό ποσό των συμβάσεων για τις οποίες οι εργοληπτικές εταιρίες έχουν προχωρήσει σε διακοπή εργασιών εκτιμάται περί το 1,2 δισ. ευρώ.
Οπως επισημαίνεται στην επιστολή, «η σχετική κατάσταση τείνει να καταστεί μη διαχειρίσιμη, καθότι πλέον οι εργοληπτικές εταιρίες κινούν τις διαδικασίες της παρ. 2 του άρθρου 7 του ν. 1418/84, απαιτώντας από τους δήμους την καταβολή της συνολικής ζημίας, που έχουν υποστεί λόγω της διακοπής των εργασιών». 

Χρ. Αυγή: Επίθεση στην κυβέρνηση
Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για «τη μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζει και δίδει το δικαίωμα στους δανειστές να ζητούν και νέα προαπαιτούμενα μέτρα, τη στιγμή που ο ελληνικός λαός έχει γονατίσει και η οικονομία έχει καταστραφεί» εξαπέλυσε ακόμη μία φορά χθες η Χρυσή Αυγή.

Μέσω του εκπροσώπου Τύπου της Ηλία Κασιδιάρη η Χρυσή Αυγή έκανε λόγο για απόλυτη υποταγή της κυβέρνησης στην τρόικα, που στόχο έχει να εξαθλιώσει τους Ελληνες και να βάλει στο χέρι στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο. «Οι απαιτήσεις των δανειστών για νέα, αιματηρά μέτρα σε φορολογία, εργασιακά και συντάξεις είναι αποτέλεσμα της απόλυτης υποταγής του ΣΥΡΙΖΑ στην τρόικα και το "κραχ" στο Χρηματιστήριο Αθηνών αποδεικνύει πώς η πολιτική του αριστερού μνημονίου οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή κάθε τομέα της εθνικής οικονομίας» δήλωσε ο Ηλίας Κασιδιάρης, για να προσθέσει ότι απώτερος στόχος των δανειστών δεν είναι άλλος από την «υφαρπαγή του ορυκτού πλούτου της Ελλάδος».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δουλειές εκατομμυρίων με τους ξένους χρηματοπιστωτικούς οίκους, που η ίδια κατήγγειλε, ετοιμάζεται να κάνει η κυβέρνηση εν όψει της υπογραφής του νέου μνημονίου

Γράφει ο Βασίλης Γεώργας

Δουλειές εκατομμυρίων με τους ξένους χρηματοπιστωτικούς οίκους, που η ίδια κατήγγειλε, ετοιμάζεται να κάνει η κυβέρνηση εν όψει της υπογραφής του νέου μνημονίου.

Τη στιγμή που το κουαρτέτο των δανειστών αλωνίζει σε υπουργεία και τράπεζες στην Αθήνα, ανεβάζοντας τον πήχη των απαιτήσεων για τη δανειακή σύμβαση που πρέπει να ψηφιστεί μέχρι τις 18 Αυγούστου, το Κυβερνητικό Συμβούλιο για Οικονομική Πολιτική εξουσιοδοτεί τον αντιπρόεδρο Γιάννη Δραγασάκη και τον υπουργό Οικονομίας Ευκλείδη Τσακαλώτο να προσλάβουν στρατιές ξένων συμβούλων για να διαπραγματευτούν και να συγγράψουν το νέο μνημόνιο.

Με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που εκδόθηκε μέσα στον καύσωνα του περασμένου Σαββάτου, ανοίγει ο δρόμος να προσληφθούν με απευθείας αναθέσεις έργου και κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης, όπως αναφέρεται, χρηματοπιστωτικοί οίκοι, νομικά γραφεία και ιδιώτες, που θα εργαστούν ως σύμβουλοι της κυβέρνησης για την υποστήριξη της διαπραγμάτευσης με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Στην ΠΝΠ φωτογραφίζονται ως «διακεκριμένοι εμπειρογνώμονες σε χρηματοπιστωτικά, νομικά και οικονομικά θέματα», που θα μπορούν να είναι είτε φυσικά είτε νομικά πρόσωπα και θα υπογράψουν συμβάσεις τρίμηνης διάρκειας, οι δαπάνες των οποίων θα καλύπτονται από τον προϋπολογισμό του ΥΠΟΙΚ.

Αντικείμενο των χρηματοπιστωτικών οίκων και των δικηγορικών γραφείων, που θα προσληφθούν από την ελληνική κυβέρνηση έναντι αδράς αμοιβής, όπως στο παρελθόν, θα είναι μεταξύ άλλων να καταπιαστούν με τα νομικά κείμενα και τις δεσμεύσεις της χώρας στο πλαίσιο της νέας δανειακής σύμβασης των 86 (;) δισ. ευρώ, τη χρηματοοικονομική υποστήριξη της αναδιάρθρωσης χρέους, που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με 25 δισ. ευρώ, που προβλέπεται στη συμφωνία της συνόδου κορυφής, τη δημιουργία και λειτουργία του νέου ταμείου αποκρατικοποιήσεων των 50 δισ. ευρώ, καθώς και με θέματα όπως η διαχείριση των «κόκκινων» δανείων των τραπεζών μέσω της ίδρυσης Bad Bank ή ενδιάμεσου φορέα κ.ά.

Μέχρι σήμερα, η μόνη γνωστή συνεργασία που υπήρχε στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές ήταν αυτή μεταξύ του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και του, γαλλικών και αμερικανικών συμφερόντων, χρηματοοικονομικού οίκου Lazard, ο οποίος, σύμφωνα με έγγραφο που είχε αποσταλεί από το ΥΠΟΙΚ στη Βουλή τον Μάρτιο, παρείχε «αμισθί και ατελώς» υπηρεσίες συμβούλου σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης. Πρόκειται για την ίδια εταιρεία που είχε συνεργαστεί με το ελληνικό κράτος και το 2011-2012 και είχε λάβει αμοιβή 25 εκατ. ευρώ ως σύμβουλος για τη διεκπεραίωση του PSI.

Ανάλογες συμφωνίες για αμισθί συνεργασία είχαν κλειστεί επίσης με επιφανείς οικονομολόγους, όπως με τον Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, ο οποίος εργάστηκε ως συντονιστής της ομάδας εργασίας για τα εναλλακτικά σχέδια του Γ. Βαρουφάκη στο υπουργείο Οικονομικών.

Ενας άλλος χρηματοοικονομικός οίκος, που φέρεται ήδη να έχει ανοίξει δουλειές με την ελληνική κυβέρνηση, είναι η ιαπωνική τράπεζα Nomura, η οποία έχει αναλάβει να καταρτίσει μελέτη για το μοντέλο διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων των τραπεζών. Ο ίδιος οίκος είχε αναλάβει δουλειές τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ισπανία.

«Υπέρογκες δαπάνες»

Από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας είχε καταγγείλει αυστηρά τόσο την πρακτική της πρόσληψης συμβούλων χωρίς διεθνή διαγωνισμό, όπως προβλέπεται από το δημόσιο λογιστικό, όσο και τις υπέρογκες δαπάνες που είχαν γίνει κατά τη μνημονιακή τριετία 2010-2012 σε δικηγορικά γραφεία, χρηματοοικονομικούς συμβούλους κ.ά., και οι οποίες υπολογίζεται ότι είχαν υπερβεί το 1,116 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 635 εκατ. ευρώ είχαν δοθεί τη χρονιά του PSI.

Το ερώτημα είναι αν και αυτήν τη φορά η κυβέρνηση θα κινηθεί στο ίδιο μοτίβο, της γνωστής «λίστας» των ξένων συμβούλων που χρησιμοποίησαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις για τα μνημόνια, τις αποκρατικοποιήσεις κ.ά., ή θα ανοίξει δουλειές με νέους.

Με άξονα τη νέα ελληνική διάσωση περιστρέφονται και οικονομικά συμφέροντα δισεκατομμυρίων, καθώς οι σύμβουλοι που μπορούν να αναλάβουν τέτοιες δουλειές και «προωθούνται» από τους δανειστές είναι μετρημένοι στα δάχτυλα και συγκεκριμένοι. Για παράδειγμα, η αμερικανική «Alvarez and Marsal» είναι μια εταιρεία που «δούλεψε» στο πρόγραμμα διάσωσης των τραπεζών της Κύπρου, αλλά και στην Ισπανία, όπου κατέστρωσε το σχέδιο για τη δημιουργία Bad Bank για τα «κόκκινα» δάνεια. Η γνωστή επίσης Blackrock, η μεγαλύτερη εταιρεία επενδύσεων σε ομόλογα Pimco, και η Oliver Wyman ανήκουν στους βασικούς παίκτες της διεθνούς σκηνής που παίρνουν τέτοιες δουλειές για τη διάσωση χωρών ή τραπεζών, και τις μοιράζουν σε υπεργολάβους που είναι επίσης μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες (PwC, Ernst & Young, Deloitte, KPMG) ή σε ειδικευμένες νομικές φίρμες.

Πηγή Efsyn


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας 
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός

Ίσως πιο επίκαιροι από ποτέ να είναι οι στίχοι του τραγουδιού «δεν είμαστε καλά» που έγραψε το 1986 παρακαλώ ο Κάτος Σεληνόπουλος και η μουσική είναι του Γιάννη Γιοκαρίνη. «…Πολιτικό το χρέος που φορτώθηκα, δεν ήτανε δικό μου το μωρό, το ντέρμπυ φίλε για άλλη μια φορά στημένο, κι εγώ στην θύρα εφτά μόνος να τραγουδώ.  Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό, μας ρίξαν στο ποδόσφαιρο μας βάλανε και γκολ. Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό, μα είμαστε άρρωστοι με το ροκ εντ ρολ….»!

Το ότι δεν είμαστε καλά είναι σίγουρο. Ποιος μπορεί να αμφιβάλλει για αυτό στην κατάσταση που βρισκόμαστε;  Η χώρα βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στο χάος και άλλοι έχουν την διάθεση και για ολιγοήμερες διακοπές μια και προφανώς έκαναν το καθήκον τους. Οπότε οι …πολεμιστές πρέπει να ξεκουραστούν.  Και για αυτό όλα είναι στον αυτόματο… Ίσως γιατί άλλοι αποφασίζουν; Ε;

Το ότι δεν έχουμε μυαλό, είναι ακόμη πιο βέβαιο.  Αν είχαμε, και εμείς ως λαός αλλά και οι πολιτικοί που μας κυβέρνησαν από την μεταπολίτευση και μετά, έστω ένα δράμι δεν θα βρισκόμασταν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα. Το δε μυαλό μας φθάνει μέχρι εκεί ώστε να ασχολείται μια χώρα ολόκληρη με τον κύριο Βαρουφάκη, τα πουκάμισα του, αν πήγε στην Αίγινα και να ρίχνει το ανάθεμα σε αυτόν.  Για ποιο λόγο;  Γιατί τα έκανε θάλασσα;  Για το plan B; Μα αν τα έκανε θάλασσα την ευθύνη την έχει αυτός που τον τοποθέτησε στην συγκεκριμένη θέση, αυτός που δεν τον σταμάτησε τους μήνες που κατείχε την θέση του υπουργού των Οικονομικών από του να τα κάνει θάλασσα.  Το να τον κατηγορούν δε για το Plan B είναι ότι πιο γελοίο υπάρχει μια που όπως παραδέχθηκε ο κύριος Τσίπρα εκείνος είχε δώσει την εντολή για να ετοιμαστεί ένα δεύτερο σχέδιο.  Είναι σαν να ζητάμε από το στρατηγό στον πόλεμο να μην έχει εναλλακτικά σχέδια για κάθε περίπτωση και κάθε σενάριο που μπορεί να συμβεί!!!

Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας όμως δεν είναι ο κύριος Βαρουφάκης ως Βαρουφάκης.  Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας είναι ότι πολλές φορές καίριες θέσεις τις αναλαμβάνουν καθηγητές το επάγγελμα.  Και εκεί υπάρχει πρόβλημα.  Γιατί είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι αυτοί που μπορούν να μετατρέψουν την θεωρία σε πράξη.  Οι καθηγητές είναι για να διδάσκουν όχι για να υλοποιούν… Ο Γάλλος συγγραφέας Marcel Pagnol είχε πει:
«Είμαι καθηγητής. Αυτό σημαίνει ότι, έξω από την τάξη, δεν είμαι άξιος για τίποτα». Για να μην αναφέρουμε αυτό που είχε πει ο Μπίσμαρκ… Drei Professoren - Vaterland verloren! Δηλαδή «τρεις καθηγητές - χάθηκε η πατρίδα!»… Άντε να σας κάνουμε πιο λιανά τα αποφθέγματα… Καθηγητής Κ. Σημίτης… Καθηγητής Γ. Στουρνάρας…  Πιο λιανά δεν γίνεται…

Επίσης χαρακτηριστικό δείγμα καθηγητού πέρα από τον κο Βαρουφάκη είναι και ο κύριος Πανούσης.  Ο οποίος τι δήλωσε πριν από μερικές ημέρες;  Πρώτον, εμμέσως πλην σαφώς κατηγόρησε τον κ. Βαρουφάκη ότι διέπραξε το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας!!! Την Ζωή Κωνσταντοπούλου, την κατηγόρησε ότι θέλει να υποκαταστήσει τον πρωθυπουργό και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό του σύστησε (!!!) «να φτιάξει πρώτα το κράτος και μετά την Αριστερά. Να μην πηγαίνει αντίστροφα. Πρέπει πρώτα να εμπεδώσει τη Δημοκρατία και μετά να δώσει το αριστερό χρώμα στην κυβέρνησή του».!!! Όλα αυτά τα είπε ο εκλεκτός του κ. Τσίπρα για το υπουργείο Δημόσιας Τάξης!!!  Από τα λεγόμενα του κυρίου Πανούση και εμείς μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο κ. Τσίπρας δεν είναι ο εκλεκτός του για πρωθυπουργός της χώρας μια και γράφει το κράτος στα παλιά του τα παπούτσια αφού προσπαθεί να φτιάξει πρώτα την Αριστερά. 

Εδώ είναι να τρελαίνεται κανένας.  Για τον κύριο Βαρουφάκη έχουν γραφεί τα μύρια όσα από τα γνωστά κέντρα παραπληροφόρησης που προσπαθούν εναγωνίως να πουλήσουν εξυπηρέτηση στον κύριο Τσίπρα.  Για τον κύριο Πανούση μίλησε κανείς;  Για την βαρύτατη κατηγορία Πανούση εναντίον Τσίπρα μίλησε κανείς;  Το ότι παρουσιάζει ένα πρωθυπουργό, τον πρωθυπουργό του και πολιτικό του προϊστάμενο, τον αρχηγό ενός κράτους, μιας δημοκρατίας, ως αρχηγό που νοιάζεται μόνο για το κόμμα του δεν πειράζει κανέναν!!!! Ούτε και τον ίδιο τον κύριο Τσίπρα!!!!

Στην Ελλάδα μόνον ένας καθηγητής κατάφερε να κάνει την θεωρία πράξη και αυτός ήταν ο αείμνηστος «καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης».  Ο οποίος όχι μόνον δίδαξε, έγινε και πρύτανης, αλλά κατόρθωσε να δημιουργήσει και 18 από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην χώρας μας , όπως πχ η Εμπορική τράπεζα, Ιονική-Λαϊκή, Πειραιώς, Τράπεζα Επενδύσεων (πόσο μπροστά ήταν… εμείς τώρα την δημιουργούμε κατ’ απαίτηση της τρόικας), Χίλτον, Ναυπηγεία Ελευσίνας, Φωσφορικά λιπάσματα Νέας Καρβάλης κλπ.  Και αυτόν τον κατέστρεψε το κράτος.

Και επειδή στην Ελλάδα ξεχνάμε την ιστορία πολύ εύκολα, άραγε γιατί δεν έχουμε βιομηχανία σήμερα; Να σας θυμίσουμε εμείς;  Στις 5 Δεκεμβρίου του 1975 επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και υπουργού Οικονομικών του Παπαληγούρα κρατικοποιήθηκαν οι επιχειρήσεις του Στρατή Ανδρεάδη… Το 1976 κρατικοποιήθηκαν τα διυλιστήρια του Νιάρχου, και το 1974 για να μην το ξεχάσουμε είχε κρατικοποιηθεί η Ολυμπιακή… Όλοι θυμόμαστε τι ακολούθησε και πως συνέχισε το θεάρεστο (!!!) έργο του Καραμανλή ο Α. Παπανδρέου από το 1981 και μετά… Αν σκεφθεί κανείς τις επιχειρήσεις που κρατικοποιήθηκαν χάνει τα λογικά του.  Ναυπηγεία, εταιρείες λιπασμάτων, Πυρκάλ, τσιμέντα, τι να θυμηθούμε από όλα.  Και όλοι αυτοί οι πολιτικοί διέλυσαν το κράτος, την οικονομία, την χώρα, απλά για την ικανοποίηση των πελατειακών τους αναγκών.  Και σήμερα έχουν το θράσος να μας λένε ότι δεν παράγει τίποτα η χώρα!  Μα άφησαν τίποτα όρθιο; Πώς να υπάρχει παραγωγή γελοίοι άνθρωποι στην Ελλάδα;

Το ότι είμαστε άρρωστοι, εδώ είναι που ποιος να ρωτήσει το γιατί.  Είμαστε άρρωστοι γιατί μας αρρώστησαν οι πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν δεκαετίες.  Μας έκοψαν τα όνειρα, αφαίρεσαν το δικαίωμα για εργασία σε 1,5 εκ. ανθρώπους, άφησαν εκατομμύρια ανασφάλιστους, άφησαν εκατομμύρια συμπολίτες μας να πεινάνε.  Κατέστρεψαν την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική μέριμνα, τις συντάξεις, τις ένοπλες δυνάμεις, τα πάντα.  Και τώρα αφήνουν το κουαρτέτο να ολοκληρώσει την σφαγή…

Μπράβο σας!!! Αφού ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι τόσο ανίκανο και εμείς ως λαός τόσο βλάκες που να σας ανεχόμαστε καλά να πάθουμε.  Ευτυχώς όμως η κυβέρνηση αυτή έχει την αμέριστη υποστήριξη της ολιγαρχίας των ΜΜΕ και όχι μόνον.  Βλέπουμε την λάσπη που πετά ο ανεμιστήρας με τον γνωστό τρόπο που μόνο οι δόλ-ιοι γνωρίζουν… Λαφαζάνης το πρόβλημα του κ. Τσίπρα. Άσε θα τον τακτοποιήσει το ΒΗΜΑ… Τώρα οι καταγγελίες του βουλευτή κ. Νικολόπουλου ότι πάνε να αναχρηματοδοτήσουν τα δάνεια των ΜΜΕ των ολιγαρχών οι κρατικές τράπεζες μάλλον πέφτουν στο κενό…

Η κυβέρνηση συνεχίζει να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου… Άλλωστε το είπε και ο κ. Πανούσης.  Για τον κ. Τσίπρα το κόμμα προηγείται της κυβέρνησης!!! Και φυσικά όλα τα άλλα που ακούμε περί διαφθοράς, φοροδιαφυγής κλπ που ετοιμάζεται η μεγάλη επίθεση, μέχρι να γίνει αυτή εξακολουθούν να είναι κουραφέξαλα και παραμύθια της Χαλιμάς.  Χορτάσαμε και βαρεθήκαμε με αυτά.  Αν δεν δούμε πράξεις… Τρέχα γυρευόπουλος!

Η λύση που έχει ο κ. Τσίπρας είναι μία.  Ας μαζέψει ανθρώπους επαγγελματίες, που δεν έχουν απασχοληθεί ενεργά μέχρι σήμερα με την πολιτική και μαζί όλοι ας προσπαθήσουν να βρούμε μια άκρη. Γιατί όπως είχε πει και ο Ρέηγκαν, «Τα καλύτερα μυαλά δεν είναι στην κυβέρνηση. Αν υπήρχαν τέτοια, οι εταιρείες θα τα προσλάμβαναν αμέσως». Και η λύση δεν είναι να φύγει ο κ. Τσίπρας ως άτομο… Μετά από αυτό τι θα επακολουθήσει; Ο Βαγγέλας; Η συνταξιούχος Φώφη; Ο …..; Ούτε το όνομα του δεν μπορούμε να γράψουμε… Βέβαια υπάρχουν και οι χρυσές εφεδρείες… Αντωνάκης, Βαγγέλης και πάει λέγοντας…

Κύριοι που κυβερνάτε ή που στηρίζετε την κυβέρνηση σοβαρευτείτε γιατί δεν πάει άλλο.  Το ότι ο κόσμος δεν θα θρηνήσει από τα μέτρα σας τον Αύγουστο, επειδή τον αφήνετε να κάνει τα μπάνια του δεν λέει τίποτα… Ο Σεπτέμβριος έφθασε και τότε θα δούμε τι θα γίνει… Αναλάβετε τις ευθύνες σας τώρα ή παραδώστε την εξουσία σε κάποιους που μπορούν να κάνουν την διαφορά.  Τώρα όμως! Όχι αύριο…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Ιακώβου

Η Τουρκία σταδιακώς άρχισε να εμπλέκεται σε μια πολεμική επιχείρηση εντός της Συρίας επιχειρώντας να πετύχει τέσσερεις στόχους. Ο πρώτος είναι να πείσει κυρίως στη Δύση ότι οι κατηγορίες εναντίον της για υποστηρικτική στάση προς το Ισλαμικό Κράτος δεν έχουν βάση. Ο δεύτερος, αλλά πολύ σημαντικός στα σχέδιά της, είναι να αποτρέψει κάθε ενδεχόμενο δημιουργίας κουρδικού κράτους στα σύνορά της με τη Συρία. Ο τρίτος είναι να εμποδίσει ταχύτατη γεωστρατηγική αναβάθμιση του Ιράν στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα μετά τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η πρόσφατη διεθνής συμφωνία σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Ο τέταρτος αφορά τις εσωτερικές εξελίξεις στη χώρα.

Με την αλλαγή στάσης έναντι των ισλαμιστών αλλά πρωτίστως με τη επιθετική πολιτική εναντίον των Κούρδων, ο Ερντογάν ευελπιστεί ότι θα αντλήσει ψήφους από το χώρο της τουρκικής ακροδεξιάς στις νέες εκλογές, ούτως ώστε να εξασφαλίσει την αναγκαία πλειοψηφία για να προωθήσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες μέσω των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, η Τουρκία μετέφερε σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις προς τα νοτιοανατολικά σύνορά της και άνοιξε τις αεροπορικές βάσεις του Ιντσιρλίκ και του Ντιγιαρμπακίρ για την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ. Από τη στιγμή που η Τουρκία παραχώρησε τις βάσεις για χρήση από αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα και η ίδια άρχισε έστω και περιορισμένες επιθέσεις κατά των ισλαμιστών συνεπάγεται ότι σε κάποιο τουλάχιστον βαθμό οι δύο χώρες έχουν ρυθμίσει τις διαφορές τους στο θέμα της Συρίας.

Οι αεροπορικές επιθέσεις εναντίον των τζιχαντιστών ενδιαφέρουν περισσότερο τους Αμερικανούς παρά τους Τούρκους. Το άνοιγμα των τουρκικών αεροπορικών βάσεων κάνει τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους πιο αποτελεσματικές. Οι αποστάσεις που είχαν να καλύψουν τα αμερικανικά αεροσκάφη που απογειώνονταν από την Αραβική Χερσόνησο επέβαλλαν τον ανεφοδιασμό στον αέρα και επιπλέον ώρες πτήσεων. Σε μεγάλο βαθμό η μείωση της απόστασης από την απογείωση έως τους στόχους στη Βόρεια Συρία δίνει περισσότερες επιλογές. Εν ολίγοις, η αεροπορική εκστρατεία θα γίνει ευκολότερη και μπορεί να επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό, αν χρειαστεί.

Η Τουρκία έχει μεγαλύτερη αγωνία για το ενδεχόμενο οι Κούρδοι να εκμεταλλευθούν την κατάσταση και να προχωρήσουν στην ίδρυση κράτους. Γι΄ αυτό θέλει να εξασφαλίσει συνθήκες στρατιωτικής παρουσίας στη Βόρεια Συρία μέσω της δημιουργίας “ουδετέρας ζώνης”.

Για τις σημερινές αποφάσεις και κινήσεις της Τουρκίας δεν υπάρχει χαμηλό ρίσκο αλλά, αντιθέτως, μεγάλο. Ενώ η Τουρκία αριθμητικώς έχει ένα πολύ μεγάλο στρατό για τα δεδομένα της Μέσης Ανατολής, στην πραγματικότητα όμως, ο στρατός αυτός δεν έχει πολεμικές εμπειρίες από συμβατικούς πολέμους εδώ και δεκαετίες. Επιπλέον, τα πενιχρά αποτελέσματα του αμερικανικού στρατού από την πολεμική ανάμειξη στο Ιράκ λειτουργούν ως πρότυπο για την τουρκική στρατιωτική ηγεσία, η οποία δεν θέλει να αναλάβει παρόμοιο ρίσκο.

Συνεπώς, η Τουρκία ενώ φαίνεται να αλλάζει, όπως δείχνει η πρόσφατη συμφωνία με τις ΗΠΑ προκειμένου να γίνει χρήση των δύο αεροπορικών βάσεων, στην πραγματικότητα είναι πολύ συγκρατημένη αν όχι παράλυτη έναντι επιλογών. Από στρατηγικής πλευράς, για την Άγκυρα το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με το όφελος. Στο τέλος θα αναγκαστεί να ακολουθήσει τη στάση του Ισραήλ, δηλαδή να παρακολουθεί και να αναμένει, ευελπιστώντας ότι οι εξελίξεις στη Συρία δεν θα την αναγκάσουν να αναλάβει στρατιωτική δράση. Από πολιτικής πλευράς, η Τουρκία είναι αναγκασμένη να υποστηρίζει ανοικτά κάτι το οποίο ενδομύχως απεύχεται, δηλαδή να υποστηρίζει τους Αμερικανούς στις αεροπορικές επιθέσεις κατά των ισλαμιστών, τους οποίους από την αρχή στήριζε και ενίσχυε εναντίον του καθεστώτος Άσαντ.

Το γεωστρατηγικό πρόβλημα για την Τουρκία είναι να βρεθεί ενώπιον του χειρίστου σεναρίου που είναι η δημιουργία κουρδικού κράτους στο Ιράκ και τη Συρία. Αυτή η εξέλιξη θα ενεργοποιήσει τη λογική των συγκοινωνούντων δοχείων με τους Κούρδους της Νοτιοανατολικής Τουρκίας και, ανεξαρτήτως της σημερινής θέσης των ΗΠΑ για το ΡΚΚ, θα αποσταθεροποιήσει εσωτερικώς την Τουρκία. Αυτή είναι η μοναδική εξέλιξη που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει πιο συστηματικά την Τουρκία να αναλάβει στρατιωτική δράση, με το ρίσκο να είναι πάλι υψηλό. Η μοναδική ελπίδα που μπορεί να καλλιεργεί η Τουρκία σήμερα στην παρακολούθηση των εξελίξεων είναι η στενή σχέση που έχουν αναπτύξει οι ΗΠΑ με τους Κούρδους.

Η εξάρτηση που έχουν οι Αμερικανοί από τους Κούρδους μαχητές στον αγώνα κατά των Ισλαμιστών δημιουργεί μία ειδική σχέση που στο μέλλον ευελπιστούν οι Τούρκοι ότι η Ουάσιγκτον θα συγκρατήσει τους Κούρδους από κινήσεις που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν την ίδια. Γι’ αυτό και η Τουρκία σήμερα ακολουθεί αντιφατική πολιτική. Ενώ μέχρι τώρα στήριζε ποικιλοτρόπως τους τζιχαντιστές αναγκάζεται να συμμετάσχει αιφνιδίως σε αεροπορικές επιθέσεις εναντίον τους. Αυτή η, έστω και περιορισμένη αναστροφή της Τουρκίας, αποτελεί ένα γραμμάτιο προς εξαργύρωση για το μέλλον. Όμως στις ίδιες εξελίξεις επενδύουν και οι Κούρδοι για μελλοντική αμερικανική στήριξη. Συνεπώς όπως και να έχουν τα πράγματα οι εξελίξεις περισσότερο ανησυχούν την Τουρκία που την κάνουν να κινείται νευρικά και αντιφατικά.

Ο Χρήστος Ιακώβου είναι ο Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν έστειλε αυστηρό μήνυμα στον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν για το θέμα της Συρίας. Τον αποκάλεσε δικτάτορα, και τον προειδοποίησε να μαζευτεί και να σταματήσει τα παιχνίδια δήθεν κατά των τζιχαντιστών γιατί σε διαφορετικά θα μετατρέψει τη Συρία σε «μεγάλο Στάλινγκραντ».

Ο Ρώσος Πρόεδρος κάλεσε εσπευσμένα και χωρίς πρωτόκολλα στον Κρεμλίνο τον Τούρκο πρεσβευτή στη Μόσχα Ümit Yardim και του είπε να μεταφέρει στον Ερντογάν να σταματήσει να υποστηρίζει τους τζιχαντιστές του ISIS εξαπολύοντας επιθέσεις κατά του Συριακού Στρατού.

Σύμφωνα με την «Moscow Times» η γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Β. Πούτιν δεν ήταν καθ’ όλου διπλωματική και σύμφωνα με τα όσα έγραψε η εφημερίδα έκανε τον Τούρκο πρεσβευτή να μην ξέρει που να… κρυφτεί, θέλοντας να είναι βέβαιος πως θα μεταφέρει ξεκάθαρα το μήνυμα στον σουλτάνο Ερντογάν.

Ο Ρώσος πρόεδρος επέκρινε την τουρκική εξωτερική πολιτική και τον κακόβουλο ρόλο της Άγκυρας στη Συρία, στο Ιράκ και την Υεμένη, που συμπράττει με την Αλ Κάιντα και σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν είπε στον Ümit Yardim: «Πείτε στον δικτάτορα πρόεδρος σας πώς μπορεί να πάει στην κόλαση με τους τρομοκράτες της ISIS. Δεν έχω σε τίποτα να κάνω τη Συρία ένα μεγάλο Στάλινγκραντ».

Στις δύο ώρες, σε κλίμα «πολεμικό» στο Κρεμλίνο και με κλειστές τις πόρτες ο Β. Πούτιν tα έριχνε στον Τούρκο πρεσβευτή για να τα ακούσει προφανώς ο Τούρκος Πρόεδρος.

«Ο Ερντογάν και οι Σαουδάραβες σύμμαχοι είναι μοχθηροί και συμπεριφέρονται σαν τον Αδόλφο Χίτλερ», τόνισε ο Ρώσος Πρόεδρος θέλοντας προφανώς να δείξει και το τέλος του Γερμανού παρανοϊκού δικτάτορα.

Ο Β. Πούτιν συνέχισε λέγοντας πώς "ο Τούρκος Πρόεδρος που το παίζει Δημοκράτης είναι αυτός που πυροδοτεί το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αίγυπτο και προβαίνει σε τρομοκρατικές ενέργιες με στόχο την ανατροπή του Σύριου προέδρου Μπασάρ Άλ Άσαντ. Δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση της Συρίας και θα συνεργαστώ με τους συμμάχους της, τον Ιράν και την Κίνα για να βρεθεί μία πολιτική λύση στον εμφύλιο πόλεμο που έχει ξεσπάσει και συντηρείται από κάποιους σαν την Τουρκία", ήταν το σαφές μήνυμα του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Πηγή NewsBomb


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Πολύφημου 
Από το 2010, και την πρώτη χρεοκοπία της Ελλάδας τα πέντε τελευταία χρόνια, μάθαμε ότι η χώρα και η οικονομία της χρειάζονται «μεταρρυθμίσεις».

Μάλιστα, οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα πρέπει να έχουν και συγκεκριμένο χαρακτήρα, γι’ αυτό και πολλές φορές χρησιμοποιούνται λέξεις όπως διαρθρωτικές, στοχευμένες, ολοκληρωτικές, έξυπνες, γρήγορες, κι άλλοι χαριτωμένοι επιθετικοί προσδιορισμοί για να τους δοθεί το απαραίτητο κύρος και βάρος στα κενά τους λεγόμενα.

Όταν οι δανειστές ή οι κυβερνήσεις (αριστεράς ή δεξιάς) αναφέρονται δημόσια σε μεταρρυθμίσεις, τονίζουν την εξαιρετική ανάγκη αυτές να εφαρμοστούν άμεσα, χωρίς καθυστερήσεις.

Δυστυχώς, όμως, ξεχνούν κάτι πολύ σημαντικό. Δεν μας λένε ποιες πραγματικά είναι αυτές οι μεταρρυθμίσεις και κυρίως ποια είναι η δική τους ερμηνεία στη λέξη «μεταρρύθμιση»· η οποία έχει συνήθως θετική κατάληξη, εκτός κι αν μιλάμε για την οικονομία της Ελλάδας.

Αυτές είναι μερικές από τις «μεταρρυθμίσεις» που οι δανειστές και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις υπηρετούν, μαζί με την πραγματική τους σημασία.

Φορολογικές μεταρρυθμίσεις

Τις παρουσιάζουν ως: Τη δικαιότερη κατανομή φορολογικών βαρών ιδιαίτερα στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, και την υποχρέωση των πλουσίων να συμβάλλουν επιτέλους στα δημόσια ταμεία.

Τι πραγματικά γίνεται: Οι φόροι στους φτωχότερους αυξάνονται ακόμη και το 2015. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, τα φτωχότερα στρώματα της Ελλάδας πληρώνουν έως και 337% περισσότερους φόρους ενώ οι πλουσιότεροι μόλις 9%. Μάλιστα αυτές τις μέρες μάθαμε ότι οι δανειστές ζητούν από την κυβέρνηση να πάρει πίσω τον φόρο αλληλεγγύης 8% στα εισοδήματα από 500.000 ευρώ και πάνω, γιατί αυτοί οι 230 που τα δηλώνουν θα φοροδιαφύγουν. Επομένως, όταν ακούμε για φορολογική μεταρρύθμιση γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι φτωχοί θα πληρώσουν περισσότερα και οι πλούσιοι λιγότερα. Αποδεδειγμένα και με δεκάδες παραδείγματα.

Μεταρρυθμίσεις στην Υγεία

Τις παρουσιάζουν ως: Τη λύση στο τεράστιο πρόβλημα κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος για προμήθειες σε φαρμακευτικό υλικό και αλόγιστες συνταγογραφήσεις, αλλά και την καλύτερη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων και κέντρων υγείας.

Τι πραγματικά γίνεται: Οι δομές υγείας έχουν ήδη καταστραφεί. Από τον προϋπολογισμό του κράτους προβλεπόταν να έχει δοθεί έως τον Μάρτιο μόλις το 0,6% στον ΕΟΠΥΥ, αλλά έως τότε είχε δοθεί το 0,3%. Οι γιατροί δεν πληρώνονται τις εφημερίες τους, ενώ είναι τυχεροί εάν πάρουν κανονικά τους μισθούς τους. Οι περιφερειακές κλινικές κλείνουν και η υπόσχεση για ενισχυμένη πρωτοβάθμια περίθαλψη καταργήθηκε πριν καν εφαρμοστεί. Όλες οι δομές υγείας που απαιτούν εξαιρετικά εξειδικευμένο προσωπικό, είναι υποστελεχομένες. Τα εισιτήρια στα νοσοκομεία που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν στους ασθενείς ετοιμάζονται να επανέλθουν με διαταγή των δανειστών, ενώ ακόμη και χειρουργημένοι καρδιοπαθείς κοιμούνται σε ράντζα (νοσοκομείο Ρίου). Φυσικά, σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεσαι μέσο για να βρεις κρεβάτι σε μια ΜΕΘ, ενώ η αγορά αναλώσιμων είναι πλέον αρμοδιότητα του ασθενούς.

Μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό

Τις παρουσιάζουν ως: Τη μοναδική διέξοδο για να λυθεί το πρόβλημα με τις πολλές χαμηλές εισφορές που εισρέουν στα ταμεία και τον εξορθολογισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων που ευθύνονται «σχεδόν αποκλειστικά» για την «καταστροφή της ελληνικής οικονομίας».

Τι πραγματικά γίνεται: Στα άμεσα σχέδια των δανειστών είναι να αυξηθούν τα όρια ηλικίας στα 67 έτη -σε πρώτη φάση- και να συνεχίζουν να αυξάνονται όσο περνά ο καιρός εξαιτίας της βελτίωσης του προσδόκιμου ζωής. Επιπλέον, στόχος είναι να εξαλειφθούν εντελώς όλες οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, ακόμη κι αν αφορούν εργατικά ατυχήματα ή άλλες βαριές περιπτώσεις, στις οποίες ο ασφαλισμένος θα παίρνει μόνο τα χρήματα τα οποία βγαίνουν από τις εισφορές του, και μόλις κλείσει τα 67, τα υπόλοιπα προβλεπόμενα.
Στην ουσία καταργείται η ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη, ενώ παράλληλα το δημόσιο θα πρέπει να διακόψει άμεσα και χωρίς καμιά προετοιμασία τη χρηματοδότηση των ταμείων. Μάλιστα, όλα αυτά γίνονται ενώ η ανεργία ξεπερνά το 25%, και οι εργαζόμενοι αμείβονται με μισθούς πείνας ή βρίσκονται σε καθεστώς αδήλωτης εργασίας, μη συνεισφέροντας παρά ελάχιστα στην οικονομική ενίσχυση των ταμείων. Την ίδια στιγμή, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μένουν ανασφάλιστοι γιατί δεν έχουν τα χρήματα να πληρώσουν εισφορές επειδή πολύ απλά έπαψαν να έχουν δουλειά, ενώ ο μόνος τρόπος για να καταφέρει ένας άπορος να προστατευτεί, είναι μέσω των κοινωνικών ιατρείων κι άλλων δομών αλληλεγγύης.

Εργασιακές μεταρρυθμίσεις

Τις παρουσιάζουν ως: Το μόνο μέσο που θα καταστήσει ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία, και θα καταφέρει να προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις και να ανοίξει νέες θέσεις εργασίας.

Τι πραγματικά γίνεται: Οι εργαζόμενοι παύουν να έχουν πλέον οποιοδήποτε δικαίωμα. Οι συλλογικές συμβάσεις έχουν καταργηθεί και στη θεωρία αλλά και στην πράξη. Οι εργοδότες είναι πανίσχυροι απέναντι στους μεμονωμένους εργαζόμενους, ενώ οποιαδήποτε κίνηση υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους καταλήγει σε απόλυση. Τα μεγάλα συνδικάτα είναι εδώ και χρόνια ξεπουλημένα στο ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Δημοκρατία και τα αφεντικά τους, και οι επικεφαλής τους είναι συνυπεύθυνοι για τη διάπραξη εγκλημάτων κατά του ανθρώπου.
Οι δανειστές ζητούν τώρα να απελευθερωθούν πλήρως οι ομαδικές απολύσεις, να απαγορευτεί στην ουσία η απεργία με την εγκαθίδρυση του lock out, δηλαδή της αντικατάστασης όσων απεργούν με άλλο προσωπικό, να είναι ανοιχτά τα καταστήματα όλες τις Κυριακές χωρίς καμία πρόβλεψη για το ποια θα είναι τα αποτελέσματα σε αγορά, εργαζόμενους και μικροκαταστηματάρχες απέναντι στον ανταγωνισμό των μεγάλων πολυκαταστημάτων και να διατηρηθεί η παράνομη, ως προς οποιοδήποτε εργατικό δίκαιο του πολιτισμένου κόσμου, μισθολογική διάκριση εργαζόμενων με βάση την ηλικία τους. Και κάτι ακόμη. Ο μέσος μισθός κινείται πλέον στα επίπεδα των 600 ευρώ.
Αυτό θα ήταν σε κάθε άλλη περίπτωση «ανταγωνιστική επιτυχία» για τη χώρα και το ανθρώπινο δυναμικό της. Αλλά καμία μεγάλη επιχείρηση του εξωτερικού δεν προχώρησε σε σημαντικές νέες επενδύσεις από το 2010 έως το 2014. Με τέτοια εσωτερική υποτίμηση, ο μόνος λόγος για να έρθει κάποιος είναι αφού μετατραπεί η χώρα σε ένα νέο Μπαγκλαντές για να ράβουμε όλοι μας τα ρούχα του Ζάρα. Γι’ αυτό και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος όταν κάποιος θαρραλαίος νέος ή νέα βρίσκει μια αξιοπρεπή δουλειά στο εξωτερικό. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι μόνο για διακοπές.

Μεταρρυθμίσεις στην αγορά 

Τις παρουσιάζουν ως:
Το μόνο μέσο που θα βοηθήσει την εγχώρια παραγωγή και την ομαλότερη λειτουργία των καταστημάτων, ενώ παράλληλα θα αυξήσει το μέσο εισόδημα και την απασχόληση βελτιώνοντας το ανταγωνιστικό επίπεδο της χώρας (και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας)

Τι πραγματικά γίνεται: Το παράδειγμα του γάλακτος είναι το πιο χαρακτηριστικό. Όταν άλλαξε ο χρόνος που το γάλα θεωρείται «φρέσκο», η εγχώρια παραγωγή βρέθηκε αντιμέτωπη με τον εξωτερικό ανταγωνισμό.
Ένα ελληνικό γάλα 2-3 ημερών θεωρήθηκε το ίδιο φρέσκο με ένα ξένο των 8-9 ημερών. Παράλληλα προωθείται ήδη η κατάργηση της αναγραφής ημερών ζωής του γάλακτος στη συσκευασία του. Την ίδια στιγμή προωθούνται καταπληκτικές ιδέες, οι οποίες παρουσιάζονται ως η μόνη σωτηρία που θα βγάλει την εγχώρια οικονομία από το τέλμα που έχει περιπέσει: Τους φούρνους και τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα στα σούπερ μάρκετ.
Τις δύο μεγάλες πληγές της ελληνικής οικονομίας που την κρατούν τόσα χρόνια στο σκοτάδι. Την ίδια στιγμή δεν γίνεται απολύτως τίποτα για τα καρτέλ που κάνουν πάρτι σε μια οικονομία η οποία έχει χάσει περίπου το 40% του εισοδήματός της αλλά δεν μπορεί να ψωνίσει γιατί οι τιμές παραμένουν σχεδόν ίδιες.
Παράλληλα, δεν γίνεται πλέον τίποτα ούτε για τη διευκόλυνση έναρξης επιχειρήσεων, ούτε για την πραγματική διέξοδο εκείνων που θέλουν να κάνουν κάτι, οτιδήποτε, που θα τους αποφέρει ένα εισόδημα. Τα πάντα στρέφονται αποκλειστικά στην ικανοποίηση των μεγάλων.
Γι’ αυτό και τούτη τη στιγμή, ζούμε σε μια χώρα η οποία υποτίθεται ότι μεταβάλλεται σε ένα μεγάλο μαντρί φτηνών υπαλλήλων, οι οποίοι δεν έχουν πού να δουλέψουν. Όχι μόνο τις Κυριακές, που έχουν λυσσάξει οι πάντες, αλλά κι όλες τις υπόλοιπες μέρες. Να το κλείσεις φίλε μου το ρημάδι το μαγαζί σου, και να γίνει κι εσύ ένας υπάλληλος σαν εμένα. Αλλά πού; Και κάτι τελευταίο.
Η “ελεύθερη ευρωπαϊκή αγορά” είναι το μεγαλύτερο ανέκδοτο στην ιστορία της Ηπείρου. Η ευρωπαϊκή αγορά δεν είναι καθόλου ελεύθερη, κι αυτό γιατί ο ανταγωνισμός δεν είναι ιστότιμος εξαιτίας συγκεκριμένων κυβερνητικών και θεσμικών επιλογών. Η πρόσβαση στο δανεισμό και το φτηνό χρήμα καθιστά από μόνες τους τις παραγωγικές μονάδες του πλούσιου βορρά πολύ πιο ανταγωνιστικές από αυτές του νότου. Το παιχνίδι, με δυο λόγια, είναι στημένο. Κι αυτό δεν είναι ελεύθερη αγορά, αλλά ένας σικέ αγώνας.

Μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση (το αγαπημένο μου)

Τις παρουσιάζουν ως: Τη λύση στο αιώνιο πρόβλημα των αμέτρητων δημοσίων υπαλλήλων που τα ξύνουν όλη μέρα για να παίρνουν μισθούς κι επιδόματα, την ίδια στιγμή που οι «άνεργοι του ιδιωτικού τομέα» πεινάνε. Μόνο με μια «γενναία μεταρρύθμιση» το δημόσιο θα γίνει αποτελεσματικό και ο πολίτης θα απολαμβάνει σωστές υπηρεσίες από το «μικρό κι ευέλικτο» προσωπικό του κράτους.
Τι πραγματικά γίνεται: (Αυτό θα γίνει μόνο αν μπει σε τίτλους): Τα νοσοκομεία δεν προσλαμβάνουν γιατρούς και νοσηλευτές. Γι’ αυτό και εκατοντάδες έχουν ήδη εγκαταλείψει τη χώρα. Τα σχολεία δεν καλύπτουν τα κενά τους με αδιόριστους καθηγητές· τους ζητούν όμως να γίνουν για μερικές ώρες εθελοντές. Οι εφορίες και οι φοροεισπρακτικές υπηρεσίες δεν έχουν προσωπικό.
Ένας κάτοικος Άνδρου θα πρέπει να έρθει στην Παλλήνη για να πάει στη ΔΟΥ που υποχρεούται. Τα υπουργεία εξακολουθούν να στελεχώνονται από ιδιώτες συμβούλους τους οποίους ακόμη κι η αριστερή κυβέρνηση προσλαμβάνει, για να κάνουν μια δουλειά που υποτίθεται ότι έχει προβλεφθεί να γίνεται υπηρεσιακά.
Πολλά μεγάλα πανεπιστήμια έμειναν από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς διοικητικούς υπαλλήλους (όχι με λίγους διοικητικούς υπαλλήλους. ΧΩΡΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ). Τα δημόσια έργα εξακολουθούν να περνούν από τα ίδια πρόσωπα και να εισπράττονται εκατοντάδες εκατομμύρια επειδή ακόμη δεν έχει βρεθεί ο τρόπος να αλλάξει η μέθοδος με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση προστατεύει όσους κατασπαταλούν δημόσιο χρήμα με υπερτιμολογήσεις που φτάνουν στον Θεό – γιατί αυτοί συνήθως ελέγχουν και τα ΜΜΕ που κάνουν πλύση εγκεφάλου στον κόσμο.
Και ναι. Ακόμη και μια απόπειρα μηχανογράφησης για ταχύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών, μπορεί να θεωρεί έως και πράξη προδοσίας. Ρωτήστε τον Βαρουφάκη. Ξέρει. Φυσικά, μπαίνει και το θέμα της αξιολόγησης.
Εκεί δεν ξέρω ποιος είναι πιο ηλίθιος. Αυτός που λέει «όχι σε οποιαδήποτε αξιολόγηση» ή εκείνος που ζητά οι ΔΥ να αξιολογούνται με βάση μια συνέντευξη που γίνεται με ένα κομματόσκυλο. Και κάτι τελευταίο, για να το λέτε σε όποιον εξακολουθεί να δηλώνει ότι είμαστε γεμάτοι δημοσίους υπαλλήλους: Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΟΟΣΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΜΕΣΑΙΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ

Παραγωγικές μεταρρυθμίσεις

Τις παρουσιάζουν ως: Όλες εκείνες οι ενέργειες που θα εξασφαλίσουν την προστασία της παραγωγής, την ενίσχυση του εισοδήματος σε πρωτογενή, και δευτερογενή τομέα, την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας και φυσικά τις επενδύσεις και τη δημιουργία θέσεων εργασίας (κλασσικό κι αγαπημένο, σαν να λέμε “παγκόσμια ειρήνη”)

Τι πραγματικά γίνεται: Οι αγρότες δεν θα έχουν πλέον φτηνότερο πετρέλαιο. Θα τριπλασιαστούν οι εισφορές τους, δεν θα έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργούν προϊόντα τα οποία έχουν ζήτηση -επειδή έρχονται τα αντίστοιχα εισαγόμενα από το εξωτερικό-, δεν θα έχουν ποτέ τους πρόσβαση σε φτηνό τραπεζικό δανεισμό για να καταφέρουν να εξελίξουν την παραγωγή τους, ούτε τη δυνατότητα δημιουργίας συνεταιρισμών και συνεταριστικών τραπεζών για να αποφύγουν μεσάζοντες και μεγαλοτραπεζίτες. Επίσης θα καλλιεργούν ό,τι τους λέει ο κύριος Σάλλας, καθώς η τεράστια περιουσία της Αγροτικής Τράπεζας σχεδόν χαρίστηκε στην Τράπεζα Πειραιώς.
Επίσης, οι βασικές βιομηχανικές δομές θεωρούνται σχεδόν παράνομες στην Ελλάδα. Μάλιστα, οι δανειστές ζητούν από την κυβέρνηση να πάρει πίσω την επανέναρξη των διαδικασιών για την επαναλειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Δεν τη θέλουμε τη δική μας ζάχαρη εμείς. Θέλουμε των άλλων.
Επιπλέον, το ενεργειακό κόστος είναι πλέον τόσο μεγάλο, που καλύτερα θα είναι να κάνεις τη ΔΕΗ συνέταιρό σου εξ αρχής, παρά στην πορεία. Και τέλος, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται ένας φορολογούμενος με έδρα την Ελλάδα κι ένας με έδρα το εξωτερικό, έχει μετατρέψει κάθε είδους παραγωγική διαδικασία ένα σύντομο ανέκδοτο. Ευτυχώς όμως έχουμε ακόμη τις επιδοτήσεις από την ΕΕ για να λέμε ότι βάλαμε χρήματα από το ΕΣΠΑ στη μια τσέπη, και τα πληρώσαμε εν είδη συγχρηματοδότησης από την άλλη. Εκτός κι αν είσαι εθνικός εργολάβος. Εκεί τα πράγματα είναι τόσο καλά, που μπορεί και να πάρεις το μισό ΕΣΠΑ των 7 προηγούμενων ετών και μετά να κλείνεις τις επιχειρήσεις σου γιατί δεν τις έχεις πλέον ανάγκη.

Το διακύβευμα

Ο όρος μεταρρύθμιση έχει μπει και σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις. Μια από αυτές είναι το περιβάλλον. Εκεί όπου οι παραλίες αφήνονται καθολικά στα χέρια ιδιωτών, οι οικοδομή μπορεί να γλύφει το κύμα και να μη τρέχει κάστανο, τα δάση να αποχαρακτηρίζονται αφού καούν για να γίνουν βίλες και ξενοδοχεία, ενώ ταυτόχρονα ακόμη και σε μικρά νησιά θα πρέπει να έχεις 4 στρέμματα για να χτίσεις ένα σπιτάκι, γιατί κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμη τι χρειάζεται για να αποκτήσει με νόμιμο τρόπο ένα σπίτι σε οποιαδήποτε περιοχή της χώρας.
Παρά λοιπόν το γεγονός ότι η μεταρρύθμιση ως λέξη δεν είναι και τόσο κακή, γνωρίζουμε ότι όταν μιλάμε για την Ελλάδα μερικά πράγματα είναι τόσο βέβαια όσο ο θάνατος και η κυτταρίτιδα: η μείωση εισοδήματος, οι περισσότεροι φόροι, οι χειρότερες συνθήκες διαβίωσης, ο αποκλεισμός από τις δομές υγείας και παιδείας, οι λιγότερες ελευθερίες στους χώρους εργασίας και η μικρότερη δημοκρατία. Όμως έτσι είναι τα πράγματα, όταν δεν θέλεις να είσαι πραγματικά ελεύθερος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Πανικό προκάλεσε χθες το άνοιγμα του χρηματιστηρίου για πρώτη ημέρα μετά από το κλείσιμο των τραπεζών (που, προσοχή, κατά μεγάλο μέρος των πραγματικών λειτουργιών τους παραμένουν ακόμα ουσιαστικά κλειστές).

Χθες το πρωί το ΧΑΑ έφτασε να χάνει κάποια στιγμή περίπου το 1 / 4 της αξίας του και με μεγάλες προσπάθειες το ποσοστό αυτό περιορίστηκε ως το τέλος της ημέρας σε ένα, υποτίθεται, λιγότερο τρομακτικό επίπεδο…

Σήμερα άπαντες παρατηρούν άναυδοι το πρωτοφανές χθεσινό ξεπούλημα που δείχνει φυσικά πολύ περισσότερα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας απλώς από το ότι όσοι είχαν λεφτά σε μετοχές τα έχουν χάσει.

Γιατί μπορεί η χθεσινή ημέρα να ήταν πραγματικά τρομακτική, αλλά, στην πραγματικότητα, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα οξύ περιστατικό, κάτι σαν έμφραγμα, ή ίσως ακόμα και σαν επιθανάτιος ρόγχος, ενός οργανισμού που πεθαίνει οριστικά, αμετάκλητα.

Δεν είναι δηλαδή το χθεσινό συμβάν το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι όλα όσα έχουν προηγηθεί και, κυρίως, όλα όσα έρχονται για την ελληνική οικονομία που, στην πραγματικότητα, απλώς δεν υπάρχει πια – και αυτό ακριβώς «είπε» χθες και το χρηματιστήριο στη χώρα του ελέγχου κεφαλαίων και της πτώσης του ΑΕΠ κατά, επίσης 1 / 4, που είναι και το πραγματικά τραγικό επί του οποίου όλα τα άλλα συμβαίνουν.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι έγινε το γενικό ξεπούλημα: αυτό είναι το σύμπτωμα και είναι και το γεγονός που έπεται, όχι εκείνο που γεννά τα αίτια.

Το πρόβλημα είναι ότι φτάσαμε στο σημείο όχι μόνον να γίνει αυτό το ξεπούλημα, αλλά, κυρίως, στο σημείο να μην υπάρχει ουσιαστικά χρηματιστήριο και πριν από το ξεπούλημα, να έχει συρρικνωθεί τόσο και με τέτοιο τρόπο που να είναι ένας θεσμός – σκιά. Χρηματιστήρια (όχι ανταλλακτικά) υπάρχουν στις χώρες που λειτουργεί κάπως κάποιας μορφής σύστημα, κάτι που εδώ πλέον δεν συμβαίνει.

Ομως σκιά είναι πλέον όλη η χώρα: η οικονομία, η κοινωνία, η ελπίδα για επιβίωση και ανάκαμψη, που ημέρα με την ημέρα, παρά τα μεγάλα λόγια των εξουσιών, όλο και λιγοστεύουν. Κι αυτό είπε χθες το χρηματιστήριο: για τον ρόγχο «μίλησε»…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Οξύνονται οι σχέσεις Τουρκίας Ιράν ένεκα των τελευταίων κινήσεων της τούρκικης πλευράς να αρχίσει βομβαρδισμούς μέσα στην Συρία και κατά των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ.

Όπως μεταδίδουν τα τουρκικά πρακτορεία ειδήσεων, το Ιράν προχώρησε στο κλείσιμο των συνόρων του με την Τουρκία προκαλώντας μεγάλο χάος στα τουρκικά φορτηγά που κατευθύνονταν στην κεντρική Ασία και όχι μόνο, μεταφέροντας τις τουρκικές εξαγωγές, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα γέρο χτύπημα στην τουρκική οικονομία.

Όπως αναφέρεται, μετά από απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του Ιράν ο αρχηγός της ιρανικής στρατοχωροφυλακής στρατηγός Hüseyin Aştari, διάταξε το κλείσιμο των συνόρων Ιράν Τουρκίας σε όλο το μήκος του βορειοδυτικού Ιράν.

Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται σαν μια καθαρά εχθρική ενέργεια κατά της Άγκυρας, ενώ η Τεχεράνη εξέδωσε επίσημη απόφαση με την οποία αναφέρεται ότι κλείνουν τα σύνορα ένεκα των τελευταίων εξελίξεων στην Τουρκία που προκαλούν μεγάλη αποσταθεροποίηση στην ευρύτερη περιοχή.

Όπως φαίνεται ο Ερντογάν μετά την εκλογική του αποτυχία στις τελευταίες τουρκικές εκλογές να κατακτήσει την αυτοδυναμία και την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, ανάβει συνεχώς «φωτιές» στην περιοχή ανοίγοντας καινούργια μέτωπα με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ίδια την Τουρκία.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Πάνε πέντε χρόνια τώρα που ο Ελληνικός λαός έχει μπει στη μέγγενη της παγκόσμιας τραπεζικής χούντας, η οποία κυριαρχεί στον πλανήτη. Μπορεί η κατάσταση, σ’ αυτό το διάστημα να ήταν αφόρητη, μπορεί να είδαμε τη χώρα μας να εξευτελίζεται και να μετατρέπεται από κράτος σε φέουδο, μπορεί να γύρισαν οι ζωές όλων μας τα πάνω - κάτω, μπορεί το πολιτικό σύστημα που κυβερνούσε τη χώρα για σαράντα χρόνια να κατέρρευσε, αλλά αυτό που ζούμε το τελευταίο διάστημα είναι απίστευτο.

Δεν είναι μόνο ότι η κατάσταση θυμίζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, εξαιτίας ενός σκηνικού τρόμου, ανασφάλειας, αμφισβήτησης αλλά και δέους ταυτόχρονα. Δεν είναι μόνο ότι μια κοινωνία ολόκληρη βρίσκεται παγιδευμένη χωρίς ελπίδα, είναι ότι ταυτόχρονα αισθάνεται πως στη χώρα συμβαίνει και κάποιο περίεργο φαινόμενο αντιστροφής της πραγματικότητας.

Όλα ανάποδα:
  • Οι πολίτες περιμένουν οι οικογένειες που κρατούν το μονοπώλιο των πολιτικών πραγμάτων, τα τελευταία εκατό χρόνια, τουλάχιστον να αποφεύγουν να μιλούν για οικογενειοκρατία. Ανάποδα, Μητσοτάκης και Βαρβιτσιώτης είναι αυτοί που εμφανίζονται ως πολέμαρχοι ενάντια στην οικογενειοκρατία.
  • Περιμένουν - με «πρώτη φορά αριστερά» - να αποδοθούν ευθύνες σε αυτούς που, με τις ενέργειες τους, έφτασαν τη χώρα στο σημείο να χάσει de facto την εθνική της κυριαρχία. Ανάποδα, βλέπουν να κατηγορείται για εσχάτη προδοσία ο υπουργός που σκέφτηκε ένα σενάριο διαφυγής από αυτήν την κατάσταση.
  • Περιμένουν, λογικά, τα μέλη της συμμορίας που διέλυσε την Ελλάδα, με μίζες, συμβάσεις, δάνεια, και swaps να κρύβονται. Ανάποδα, τους βλέπουν κάθε μέρα να εμφανίζονται δημόσια και μάλιστα να δίνουν και συμβουλές, πώς η χώρα θα ανακάμψει (από την κατάσταση που την έφεραν).
  • Περιμένουν, τουλάχιστον, τη δημόσια περιφρόνηση σε όλους αυτούς που μετέτρεψαν τη χώρα σε αποικία και οδήγησαν τον λαό στην εξαθλίωση. Περιμένουν επίσης την αναγνώριση όσων προσπαθούν να φτάσουν στην αλήθεια και να βρουν τους υπευθύνους της καταστροφής. Ανάποδα, βλέπουν τα μέλη της συμμορίας να χαίρουν της εκτίμησης και του σεβασμού, σε όλες τις εμφανίσεις τους - στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ - και παράλληλα όλη μέρα ακούνε για γραφικούς, ιδιόρρυθμους, ψυχασθενείς και λαϊκιστές, για όσους προσπαθούν να αποκαλύψουν τους υπευθύνους της καταστροφής.
  • Βλέπουν, ταυτόχρονα, Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), Εισαγγελική Έρευνα, Προκαταρκτική Εξέταση, Μηνυτήριες αναφορές, για παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, παράβαση καθήκοντος, παραβάσεις της νομοθεσίας για το νόμισμα, σύσταση συμμορίας και εγκληματικής οργάνωσης, εναντίον κάποιου που τόλμησε μόνο να σκεφτεί ένα εναλλακτικό σχέδιο για την πορεία της χώρας. Ανάποδα, πέντε χρόνια στα μνημόνια, δεν μιλάει κανείς για αυτούς που - με πράξεις, όχι με σκέψεις - διέλυσαν την Ελλάδα. Καμία ΕΔΕ, Εισαγγελική έρευνα, Προκαταρκτική εξέταση, Μηνυτήρια αναφορά, δεν είδαμε για την καταστροφή της χώρας, απ’ όλους αυτούς τους πατριώτες νομισματοφύλακες.
  • Περιμένουν, με την αλλαγή της κυβέρνησης, πως οι υπουργοί θα ελέγξουν - ή θα αντικαταστήσουν - τους επικεφαλείς στις Γενικές Γραμματείες των υπουργείων τους. Πιστεύουν ότι ο προϊστάμενος τουλάχιστον ελέγχει τον υφιστάμενο. Ανάποδα, ο Υπουργός φοβάται και προσπαθεί να αποκρύψει τις ενέργειές του από την υφισταμένη του.
  • Βλέπουν ένα περήφανο πρωθυπουργό να τους ζητάει τη στήριξη και τη βοήθεια τους και να τους καλεί να επιστρέψουν τα τελεσίγραφα, λέγοντας ένα μεγάλο και περήφανο «ΟΧΙ». Και του δίνουν ένα «ΟΧΙ» από εδώ μέχρι τις Βρυξέλες. Ανάποδα, αντί τότε να δουν έναν ισχυρό πρωθυπουργό, βλέπουν έναν φοβισμένο άνθρωπο.
  • Περιμένουν όταν το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα φτάνει το 62%, όλοι αυτοί που υποστήριζαν το «ΝΑΙ» τουλάχιστον ότι θα μαζευτούν. Ανάποδα, αυτοί όχι μόνο δεν μαζεύονται, απλώνονται.
  • Περιμένουν τον πρωθυπουργό έχοντας το «ΟΧΙ», το οποίο τους ζήτησε, να υλοποιήσει τα λόγια που τους είπε, εκείνη τη βραδιά, που γέμισαν το κέντρο της Αθήνας: «Οι πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία αυτού του τόπου, αυτού του λαού, ήταν σελίδες τόλμης και αρετής. ...Εμείς και εσείς και όλοι μας έχουμε και αρετή και τόλμη». Την άλλη μέρα κιόλας βλέπουν το ανάποδο. Τόσο ανάποδο που είναι πια αστείο. Ο πρωθυπουργός ζητάει τη σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Αντιλαμβάνονται πως όταν μιλούσε για τόλμη και αρετή στο μυαλό του είχε τον Βαγγέλα, τον Σταύρακα και τη Φώφη.
  • Όμως με όλα αυτά, υλοποιείται και το βασικό προεκλογικό σύνθημα: «Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς», αλλά κι’ αυτό ανάποδα. Αφού ο λαός αποφάσισε χωρίς να επηρεαστεί από αυτούς, ε λοιπόν και αυτοί προχωράνε, χωρίς το λαό.
  • Οι πολίτες ακούνε προεκλογικά από ένα αριστερό κόμμα: «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», το πιστεύουν και το ψηφίζουν. Ανάποδα, το «αριστερό» κόμμα ψηφίζει νόμους στη βουλή, για να τους πάρει τα σπίτια.
  • Κάποιοι άλλοι προεκλογικά φοβούνται ότι θα τους πάρουν τα σπίτια οι αριστεροί και δεν τους ψηφίζουν. Ανάποδα, ακόμα και για αυτούς, δεν φαντάζονται - αφού υπερβαίνει κάθε φαντασία - ότι οι «αριστεροί» θα τους πάρουν μεν τα σπίτια, αλλά για να τα δώσουν στους τραπεζίτες.
Όλα ίδια
  • Όμως οι πολίτες - με «πρώτη φορά αριστερά» - ξαναβλέπουν μία ακόμα κυβέρνηση να φέρνει, «με πόνο ψυχής», την καταστροφή της χώρας τους και την εξαθλίωση του λαού.
  • Ξαναβλέπουν το προεκλογικό πρόγραμμα άλλου ενός κόμματος να πετάγεται ολόκληρο στο καλάθι, μετά τις εκλογές.
  • Ξαναβλέπουν την ίδια πρακτική και μεθόδευση, με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου οι οποίες μετατρέπουν το Κοινοβούλιο σε διακοσμητικό στοιχείο.
  • Ξαναβλέπουν τους επικυρίαρχους να μπαινοβγαίνουν όπου γουστάρουν, σαν ιδιοκτήτες της χώρας, μετασχηματισμένους μάλιστα από Τρόικα, προς το χειρότερο, σε Κουαρτέτο. Το αστείο είναι ότι έχουν την πρόσβαση σε όποια στοιχεία του ελληνικού κράτους θέλουν, την ίδια στιγμή που αν προσπαθήσει να την αποκτήσει η εκλεγμένη κυβέρνηση, δεν καθαρίζει ούτε με δέκα κακουργήματα.
  • Ξαναβλέπουν βουλευτές, οι οποίοι άλλα λένε και άλλα κάνουν, υποταγμένοι σε αρχηγούς και κομματικές γραμμές, να καταλήγουν πάλι στο «ΝΑΙ σε όλα».
  • Ξαναβλέπουν την ίδια κυβερνητική μονταζιέρα, σε όποιον τολμήσει να αντιδράσει στην κατοχή της χώρας του, διανθισμένη μάλιστα και με στοιχεία αυριανισμού.
  • Ξαναβλέπουν το Μαξίμου να κατηγορεί ανώνυμα - σαν κουκουλοφόρος - μέσω διαρροών, όποιον έχει αντίθετη άποψη από τους ενοίκους του.
  • Ξαναβλέπουν τις δημοσκοπικές εταιρίες να παρουσιάζουν τα επιστημονικά τους ευρήματα, οι οποίες μετά και την πανωλεθρία των προβλέψεών τους στο Δημοψήφισμα, έχουν μικρότερη αξιοπιστία από καφετζούδες και χαρτορίχτρες.
  • Ξαναβλέπουν τα ΜΜΕ να προπαγανδίζουν, μη μπορώντας να παραδεχτούν την απαξίωσή τους, χωρίς να μπορούν να αντιληφθούν καν ότι μόνο αντίθετα αποτελέσματα μπορούν πια να προκαλέσουν.
  • Ξαναβλέπουν την ίδια νοοτροπία κομμάτων και βουλευτών οι οποίοι θεωρούν τον λαό πολιτικά ανώριμο και απαίδευτο και αναλαμβάνουν αυθαίρετα τον ρόλο του κηδεμόνα, από τον ρόλο του αντιπροσώπου. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται τελικά ότι η πηγή των αντιδημοκρατικών συμπεριφορών είναι τα ίδια τα κόμματα, τα οποία - ανεξάρτητα ιδεολογίας - βρίσκουν πάντα τον τρόπο να υποτάσσουν τους βουλευτές τους στις αποφάσεις του αρχηγού. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη από ένα δημοψήφισμα το οποίο δεν σεβάστηκε κανένα κόμμα, αλλά ούτε καν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος, κατά το σύνταγμα, είναι ο θεματοφύλακας της Δημοκρατίας.
Τελειώνουμε
Η κόλαση είναι άδεια και όλοι οι διάβολοι είναι εδώ.
Ουίλιαμ Σαίξπηρ
Η κατάσταση δείχνει ότι η χώρα έχει υποταχθεί και ο λαός έχει ηττηθεί κατά κράτος. Φαίνεται ότι δεν τους εμποδίζει τίποτα πια για να μας «Ντελιώσουν». Είναι όμως έτσι;

Καταρχάς πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η χώρα μπήκε πριν μία πενταετία σε μία καταιγίδα, με ένα λαό εντελώς πολιτικά απροετοίμαστο, με ένα δικομματικό πολιτικό σύστημα πανίσχυρο και παγιωμένο σαράντα χρόνια, με κόμματα τα οποία διέθεταν βαθιές ρίζες μέσα σε οποιαδήποτε πολιτική, εργασιακή ή κοινωνική οργάνωση (από συνδικαλιστικές οργανώσεις, μέχρι συλλόγους γονέων), με τα ΜΜΕ να έχουν τον απόλυτο έλεγχο της κοινής γνώμης (εξέλεγαν βουλευτές, διόριζαν υπουργούς, επέλεγαν τους «καταλληλότερους» πρωθυπουργούς) και με νταβατζήδες και ολιγάρχες, να έχουν τον πλήρη έλεγχο της χώρας, πάνω από όλους.

Αν λοιπόν σήμερα παρατηρήσουμε την κατάσταση, όλοι οι πυλώνες που στήριζαν το σύστημα εξουσίας, όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης, έχουν καταρρεύσει:
  • Το κόμματα του δικομματισμού έχουν εξατμιστεί. Από το 80% - 85% που συγκέντρωναν πριν λίγα χρόνια, σήμερα μετά βίας ξεπερνούν το 30%.
  • Τα ΜΜΕ έχουν χρεοκοπήσει οικονομικά και επικοινωνιακά. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα τα ΜΜΕ, μαζί με την υποστήριξη όλου του παλαιού πολιτικού συστήματος, δεν κατάφεραν να πετύχουν το αποτέλεσμα που διακαώς επιθυμούσαν στο δημοψήφισμα. Αυτό που πριν λίγα χρόνια θα ήταν περίπατος, σήμερα είναι ακατόρθωτο.
  • Ο ρόλος τραπεζιτών, ολιγαρχών, νταβατζήδων και μιζαδόρων είναι πλέον γνωστός σε κάθε πολίτη. Όσο και να αντιστέκεται ο άλλος πυλώνας στήριξης, που είναι η δικαιοσύνη, ο λαός έχοντας πλέον τη γνώση βρίσκεται προ των πυλών.
  • Επί πέντε χρόνια το πολιτικό σύστημα οπισθοχωρεί διαρκώς μπροστά στην επέλαση του λαού. Μπορεί να προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατήσει το οχυρό που λέγεται κυβέρνηση, αλλά για να το πετύχει έχει πλέον εξαντλήσει κάθε εφεδρεία που διέθετε. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ αρκούσε ένα κόμμα για να κρατάει την κυβέρνηση, σήμερα χρειάζεται πανστρατιά όλων των πολιτικών κομμάτων. Μάλιστα η πίεση που δέχονται είναι τέτοια, που προσπαθούν να κρατηθούν κερδίζοντας ακόμα και λίγους μήνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε πέντε χρόνια, έχουμε τέσσερεις βουλευτικές εκλογές, ένα δημοψήφισμα και έχουν αλλάξει πέντε κυβερνήσεις.
Το όνομά μου είναι «Κανένας»
Εάν δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου, ούτε τον εχθρό, θα νικηθείς σε κάθε μάχη.
Εάν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά δεν γνωρίζεις τον εχθρό, για κάθε νίκη που θα κερδίζεις θα έχεις και μια ήττα.
Εάν γνωρίζεις τον εχθρό και τον εαυτό σου, δεν έχεις ανάγκη να φοβάσαι για το αποτέλεσμα ακόμα κι εκατό μαχών.
Sun Tzu
Είναι φανερό ότι ο λαός μετά από πέντε χρόνια εντατικής - και αναγκαστικής - εκπαίδευσης, είναι πλέον ενημερωμένος, ώριμος, χειραφετημένος και πολιτικοποιημένος, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή.

Μάλιστα, για πρώτη φορά στην ιστορία, διαθέτει ένα πολύ δυνατό όπλο, το οποίο πάντα μονοπωλούσαν οι αντίπαλοί του. Την ενημέρωση και την άποψη.

Σήμερα, μέσω διαδικτύου, το οποίο δεν μπορεί να φιμωθεί, ούτε και να ελεγχθεί, από τα κέντρα προπαγάνδας, ο κάθε πολίτης μπορεί να έχει δημόσιο βήμα για να διατυπώσει τις απόψεις του, δυνατότητα που πριν λίγα χρόνια είχαν μόνο μια χούφτα δημοσιογράφοι. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν απόψεις και ενημερωτικά άρθρα τα οποία δεν υπήρχε καμία περίπτωση να γραφούν σε εφημερίδες ή να ακουστούν στην τηλεόραση. Άλλωστε δεν είναι άσχετο ότι η πολιτική καθήλωση έχει περιοριστεί στις ηλικίες που δεν έχουν μεγάλη εξοικείωση με το μέσο.

Είναι χαρακτηριστικό, της δύναμης του μέσου, ότι απλοί πολίτες, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορούν και προκαλούν συγκεντρώσεις, τέτοιου μεγέθους, που δεν μπορούν να προκαλέσουν οι μηχανισμοί όλων των κομμάτων μαζί.

Όμως μπορεί πέντε χρόνια ο λαός να αντιδρούσε, να έδινε μάχες, να ασκούσε πιέσεις, αλλά τελικά γνώρισε μόνο ήττες. Αυτό ήταν επόμενο, αφού έχανε τις μάχες μη γνωρίζοντας καθαρά ούτε τον εαυτό του, ούτε και τους εχθρούς του, αφού οι εχθροί του άλλαζαν συνέχεια πρόσωπα και ο καθρέφτης που έβλεπε τον εαυτό του ήταν μόνο κάποιες προπαγανδιστικές δημοσκοπήσεις.

Επειδή όμως μπορεί να υπάρχουν «Ντέλια» αλλά ποτέ τέλεια εγκλήματα, οι νεοαποικιοκράτες, έκαναν το λάθος. Μη λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τους τα στοιχεία που αναφέραμε παραπάνω, πίστεψαν ότι θα πετύχουν την τελική νίκη. Δηλαδή να αποσπάσουν τη συγκατάθεση του ίδιου του λαού στην υποδούλωσή του.

Στη μάχη, πέρα από νουθεσίες, εκτοξεύτηκαν εκβιασμοί, εκφοβισμοί και απειλές, από όλους τους ανθρώπους που διέθεταν. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επιστήμονες, δήμαρχοι, καλλιτέχνες, νέοι, γέροι, γνωστοί, άγνωστοι, Έλληνες, Ευρωπαίοι... ό,τι εφεδρεία διέθεταν (κρυφή και φανερή) την έριξαν στη μάχη. Στόχος η Τελική νίκη που οδηγεί στην Τελική Λύση.

Έτσι όμως αποκαλύφθηκαν όλοι οι υποστηρικτές και όλοι οι βραχίονες των δυνάμεων κατοχής. Αποκαλύφτηκε – και αποδείχθηκε – επίσης πως οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν είχαν παραδοθεί μόνο οι ίδιες, αλλά είχαν παραδώσει στον έλεγχο της τρόικας και όλες τις κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες, όπως για παράδειγμα, τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων ή την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία. Αποκαλύφτηκε ότι ακόμα και αν μία κυβέρνηση αποφάσιζε να πιέσει, όλοι οι βραχίονες εφαρμογής της πολιτικής της ήταν ήδη υπονομευμένοι.

Όμως αν νικούσαν τα έπαιρναν όλα και ταυτόχρονα απενεργοποιούσαν το λαό, αφού μόνος του θα είχε επιλέξει την μετατροπή της πατρίδας του σε αποικία και του ίδιου σε δουλοπάροικου.

Έχασαν! Όμως δεν έχασαν απλώς μία μάχη, είχαν μία στρατηγική ήττα. Δεν είναι μόνο το ποσοστό του δημοψηφίσματος, δεν είναι καν το ποσοστό το σημαντικότερο. Το σημαντικότερο είναι ότι ο λαός έμαθε πια όλους τους αντιπάλους του, αλλά γνώρισε και τον εαυτό του. Έμαθε ότι δεν επηρεάζεται από προπαγάνδες ...δεν υποτάσσεται ...δεν εκφοβίζεται ...δεν παραδέχεται την ήττα. Τώρα πια, δεν έχει ανάγκη να φοβάται για το αποτέλεσμα, ακόμα κι εκατό μαχών.

Ο λαός γνωρίζει πια, με κάθε λεπτομέρεια, το ρόλο όλων των κομμάτων, του κάθε βουλευτή, του κάθε διαμορφωτή της κοινής γνώμης, του κάθε ολιγάρχη, του κάθε διαπλεκόμενου. Έχει αντιληφθεί τις μεθόδους εφαρμογής της κατοχής, η οποία δεν έχει επιτευχθεί με στρατιωτικά μέσα, για να γίνεται εύκολα αντιληπτή.

Όμως, όσο και αν πέντε χρόνια, ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας προσπαθεί, με κάθε τρόπο, να αποφύγει την τελική ήττα, αυτή δεν θα αργήσει και αυτό δεν είναι ελπίδα, αλλά βεβαιότητα, ύστερα από ανάλυση των δεδομένων με ψυχρή λογική.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου