Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Δεκ 2012

Ακόμα κι ότι το σκέφτηκαν (όσοι τέλος πάντων από τους κυβερνώντες έχουν αυτήν την ικανότητα), δείχνει πού έχουν γραμμένη τη δημοκρατία! Να μπαίνουν, λέει, αυτοδικαίως, αυτεπαγγέλτως και αυτόκλητοι στους λογαριασμούς των χρεωστών στο Δημόσιο οι κυαίστορες, οι κρατικοί ταμίες, και να βουτάνε το ισόποσο του χρέους άνευ εταίρας.
Ούτε σε δικτατορίες και πάσης φύσεως τυραννίες έχουν συμβεί τέτοιες αυθαιρεσίες, ούτε στο προτεκτοράτο η Ελλάς πρόκειται να συμβούν, αλλά και μόνον το γεγονός ότι το σκέφθηκαν δείχνει με τι επικίνδυνο κατιμά έχουμε να κάνουμε. Ως φαίνεται πλέον, το πολίτευμα, το ίδιο το πολίτευμα, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφήνεται στα χέρια των υποχειρίων της φράου Μέρκελ, τύπου Στουρνάρα, Σαμαρά και Κουβέλη.
Και κατά τούτο (πάντα περί το πολίτευμα, αλλά και την πολιτική) η φτωχή κι ατιμασμένη πλέον Ελλάδα μοιάζει με την αδελφή Ιταλία.
Οπου κι εκεί, ο κ. Μόντι (μετά τον κ. Μπερλουσκόνι -  μαζί του ή χωρίς αυτόν) δείχνει να έχει γράψει το πολίτευμα εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Καθ’ ότι ναι μεν δεν κατεβαίνει στις εκλογές, δεν έχει όμως και αντίρρηση να πρωθυπουργεύσει στην επόμενη κυβέρνηση! Με ποίων τις ψήφους;!
Απίθανα πράγματα, που μάλιστα συζητούνται με νηφαλιότητα(!) στον ευρωπαϊκό Τύπο, ενώ στην πραγματικότητα ξεθεμελιώνουν τη δημοκρατία και ξεπατώνουν την πολιτική.
Είναι πλέον φανερό ότι το επόμενο στάδιο της αποπολιτικοποίησης (Μπερλουσκόνι) είναι οι τεχνοκράτες (Μόντι, Στουρνάρας κ.ά.) - ένα βήμα δηλαδή πριν την ανοιχτή τυραννίδα.
  
Χριστούγεννα 2012, με σάουντρακ των γιορτών τα γνωστά αμερικάνικα τραγούδια, να ανακυκλώνονται συνεχώς και να ηχούν πάνω απ’ τα κεφάλια μας αλλά όχι και μέσα στις καρδιές μας - «ήμουν στη φυλακή και δεν ήρθες να με συντρέξεις», έλεγε ο ηδύς Ιησούς με το ένα χέρι του στη μάχαιρα που κάποτε θα σύρει, και ευήκοος στο κάλεσμα του υιού του ανθρώπου ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος έσπευσε στον Κορυδαλλό και συνέτρεξε τους πλούσιους εκ των εγκλείστων
Λέξη παραμυθίας για τους παρακατιανούς δεν είχε ο κατά τα άλλα μορφωμένος περί την πίστη του, ου μην κι ελληνιστής Ιεράρχης. Κάτι τέτοιες στιγμές καθαιρούνται και συντρίβονται οι θεωρίες (και για κάποιους οι ελπίδες) ότι οι ορθόδοξοι είναι διαφορετικοί απ’ τους καθολικούς, ότι δεν ευαγγελίζονται έναν θεό Τιμωρό, αλλά έναν θεό Ευρύχωρο - κι όμως! Ορθόδοξο ήταν το Ηγουμενικό του Αγίου Ορους που καλωσόριζε την εισβολή των Ναζί στη χώρα μας το 1941, καθολικός ήταν και ο Πάπας (ο Πίος ΙΑ’) που αποφαινόταν το 1926 ότι ο Μουσολίνι ήταν «απεσταλμένος της θείας Πρόνοιας»(!!) - όντως είχε το αλάθητο ο μπαγάσας. Ηγουν, στον ίδιο παρονομαστή οι ιερατικές εξουσίες, ανεξαρτήτως δόγματος. Θλιβερές σκέψεις χριστουγεννιάτικα, προσωπικώς μένω στους λαϊκούς παπάδες που βγήκαν κάποτε αντάρτες, όπως και στους τωρινούς παπάδες του λαού που στήνουν στις ενορίες τους συσσίτια και δίκτυα υποστήριξης των δοκιμαζόμενων πολιτών.
Είμαι -αν σας ενδιαφέρει η προσωπική μου στάση- κατά της φιλανθρωπίας, διότι δεν λύνει το πρόβλημα. Ομως, ταυτοχρόνως, είμαι υπέρ της φιλανθρωπίας διότι το απαλύνει. Διότι σπεύδει στην πρώτη ανάγκη και βλέπουμε. Διότι είναι άγριο πράγμα η πείνα, το κρύο, η μοναξιά, η απελπισία - μακάριοι όσοι απ’ το υστέρημα ή το περίσσευμά τους τρέχουν θεράποντες, τουλάχιστον ώσπου κάποτε το πρόβλημα να βρει την οριστική του (πολιτική) λύση, και
κατάπτυστοι, άθλιοι, παλιάνθρωποι οι υποκριτές εκείνοι εκ των Δυνατών που, αφού πρώτα σκάψουν τον λάκκο του λαού, καταφθάνουν ύστερα να του ανακουφίσουν τον πόνο.
Επιχειρήσεις όπως το Μega ή ο ΣΚΑΪ ή το «Εθνος» που συνέβαλαν τα μάλα στη διάλυση του πολιτισμού της εργασίας, που υποστήριξαν λυσσασμένα το ξέσκισμα του κοινωνικού ιστού, «τρέχουν» εκ των υστέρων να αλείψουν με μέλι να γιάνει τον Γιάννη που και οι ίδιοι έκαψαν. Τρέχουν αρωγοί των φτωχών που και οι ίδιοι συνέβαλαν να δημιουργηθούν. Και τρέχουν ξετσίπωτα με τις κάμερες, να (επι)δείξουν το ... θεάρεστο έργο τους, θεομπαίχτες της τελευταίας υποστάθμης - να τος, να τος ο φτωχός να ’μαι, να ’μαι ο καλός,  ο ευσπλαχνικός και φιλάνθρωπος. Εχει στερέψει, απ’ ό,τι φαίνεται, ο ουρανός από κεραυνούς ακριβείας.
Τρέχουν οι πολίτες, φτωχοί οι περισσότεροι κι αυτοί, να δώσουν απ’ το υστέρημά τους ρούχα, τρόφιμα και παιγνίδια (είμαι κι εγώ μαζί τους) - αλλά με τους δημάρχους, όπως ο κ. Καμίνης και οι περί αυτόν ΜΚΟ που πετάνε στους κάδους αυτό το «υλικό», καθώς και με τους δολοφόνους εκ των Δυνατών που στήνουν φιλανθρωπικά μπαζάρ, είμαι αλλού, χτισμένος μέσα στους δρόμους των πόλεων που ζουν αυτά τα Χριστούγεννα της παρακμής.
Στούκας πάνω απ’ τα κεφάλια μας οι δηλώσεις, «θα χρειασθούν είκοσι χρόνια για να ανακάμψετε» (Βέρνερ Χόιερ, επικεφαλής Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων), «εποπτεία στην Ελλάδα» ζητάει ο πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων, με ακόμα πιο χαμηλούς μισθούς, αυξημένη φορολογία και ακριβότερα τιμολόγια έρχεται το 2013, γιατί κλαις; παντού το κακό αντικαθίσταται απ’ το χειρότερο.
Αλλά εσύ, καλέ μου άνθρωπε, γύρω σου δεν βλέπεις τίποτα καλό; Οχι, στο ξύλο που έφαγε ο σκιτσογράφος SOLΟUP στα καλά καθούμενα στα Εξάρχεια από κάτι νεκρωμένα και νεκρωτικά όντα χρονιάρες μέρες, όχι, στην απόλυση απ’ τον «Ριζοσπάστη» πολλών εργαζομένων, ανάμεσά τους και παλιοί φίλοι - «τουλάχιστον μας απολύσανε, αλλά δεν μας βρίσανε», μου πικρογέλαγε ένας απ’ τα παιδιά, «θα μας βρίζουν όμως αύριο», με... καθησύχασε. Οπως κι εμένα αυτοί που προσπαθούν βρίζοντας να με λογοκρίνουν, να με τρομοκρατήσουν μπας κι αυτολογοκριθώ. Ομως η αυτολογοκρισία είναι αισχρότερη της λογοκρισίας.
  
Λυπάμαι που σας στενοχωρώ τέτοιες μέρες, αλλ’ ουκ έστι καιρός για χαζοχαρουμενιές. Ούτε για ψεύτικες ευχές.
Είναι καιρός για αγώνα κι αγάπη. Κι ο μεν αγώνας σκόρπιος ακόμα, ψευτοϋπάρχει χωρίς σχέδιο και στρατηγική - ουδέν εγερτήριο, άλλωστε, αν δεν συναρπάζει. Η δε αγάπη λουφάζει σε κάτι κόγχες, μια καλή κουβέντα εδώ, ένα τρυφερό άγγιγμα εκεί, μια ασθμαίνουσα ελπίδα - λίγα πράγματα, 
καθόλου αρκετά για να βουίξει ο Ιππόδρομος «συ νικάς, Ανθρωπε» και να φοράνε ευχαριστημένα τα μωρά τα κόκκινα αυτοκρατορικά τους αρβυλάκια...
Του Στάθη από enikos
ΕΕ και ΗΠΑ διεξάγουν μυστικές συνομιλίες για το σχηματισμό κοινής εμπορικής-οικονομικής ένωσης. 
Σύμφωνα με στοιχεία των ΗΠΑ, Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες ετοιμάζουν μια πρωτοφανή συμφωνία για τη δημιουργία μιας ενιαίας διατλαντικής αγοράς.

Σκοπός της πρωτοβουλίας είναι να ενωθεί η Γηραιά Ήπειρος με το Νέο Κόσμο για να διαμορφώσουν αντίβαροστις γοργά αναπτυσσόμενες αγορές των χωρών της ομάδας BRICS και ειδικότερα σε Ινδία, Κίνα και Ρωσία. 
Λίγοι το γνωρίζουν, αλλά γέννησε την ιδέα της οικονομικής ενοποίησης Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ η Γερμανία. 
Αυτήν την πρωτοβουλία ανέλαβε προσωπικά το 2007 η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ. Το σχέδιο της Μέρκελ δεν άρεσε στην Ουάσιγκτον, ενώ από το έτος κρίσης του 2008 η ιδέα γενικώς αναβλήθηκε μέχρι νεωτέρας.  

Σύμφωνα με ανεπίσημα δεδομένα, προς το παρόν οι μυστικές διαβουλεύσεις θίγουν ζητήματα αμοιβαίων επενδύσεων και της σχεδίαση ενιαίων προδιαγραφών στη φορολόγηση, την ιατρική και άλλους τομείς. 
Την ίδια στιγμή οι ειδικοί ήδη λένε ότι η ενοποίηση των οικονομιών των δύο περιφερειών θα είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Ειδικότερα πρέπει να υλοποιηθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε η πρωτοβουλία των κυβερνήσεων να μη βλάψει τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής Μιχαήλ Νεϊζμάκοφ: Η δημιουργία μιας τέτοιας οικονομικής ζώνης θα μπορούσε να βοηθήσει μια σειρά από εταιρείες από τη μια ή την άλλη πλευρά. 
Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι και η μία και η άλλη πλευρά είναι παραγωγοί ειδικά προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, στον τομέα των οποίων ανταγωνίζονται μεταξύ τους ενεργά, όπως για παράδειγμα στον αεροναυπηγικό τομέα. Άρα ανοίγοντας μια πιο εύκολη οδό προς τις αγορές ο ένας του άλλου, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι στο πλαίσιο μιας ελεύθερης οικονομικής ζώνης δεν θα προκληθεί πλήγμα στις εταιρείες κάθε πλευράς, οι οποίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους. 

 Η εμφάνιση μιας διατλαντικής οικονομικής ζώνης θα επέφερε σημαντική οικονομική ανάπτυξη και στις ΗΠΑ και στην ΕΕ. 
Οι ειδικοί ήδη υπολόγισαν ότι η κατάργηση των φόρων στο εμπόριο θα αύξανε την αύξηση του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά μισό τοις εκατό, ενώ των ΗΠΑ κατά μιάμιση ποσοστιαία μονάδα. Κινητήριος μοχλός της αύξησης θα γινόταν ακριβώς η αύξηση των εξαγωγών, οι οποίες τόσο στην περίπτωση των Ευρωπαίων, όσο και εκείνη των Αμερικανών θα μπορούσε να αυξηθεί σχεδόν κατά 25 %. 
Κατ’ αυτόν τον τρόπο Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρώπη θα μπορούσαν από κοινού να αντιμετωπίσουν τις γοργά αναπτυσσόμενες οικονομίες των BRICS, καθώς τις τελευταίες δεκαετίες Ευρωπαίοι και Αμερικανοί χάνουν παγκοσμίως τις θέσεις τους. Αυτό όμως αφορά όχι σε όλες τις αγορές, επισημαίνει ο καθηγητής της έδρας Παγκόσμιας Πολιτικής της Ανώτατης Σχολής Οικονομίας Μαξίμ Μπρατέρσκι: Η Ευρώπη τουλάχιστον τα τελευταία 10-15 χρόνια χάνει σταδιακά την ανταγωνιστικότητά της ως προς τις οικονομίες της Κίνας και εν μέρει της Ινδίας. Αλλά χάνει την ανταγωνιστικότητά της σε τέτοιους τομείς όπου τα ευρωπαϊκά εργατικά χέρια μπορούν να αντικατασταθούν από κινεζικά ή βιετναμικά. Ενώ στους υπόλοιπους τομείς η Ευρώπη δεν χάνει καμιά ανταγωνιστικότητα, διότι δεν υπάρχει δεύτερη Ρώμη, δεύτερο Παρίσι ή δεύτερο Λονδίνο. 
Η πλειονότητα των αναλυτών αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την προοπτική γέννησης μιας οικονομικής ένωσης ΗΠΑ-ΕΕ. Παρ’ όλ’ αυτά, υπολογίζοντας την τάση οικονομικής ενοποίησης, που έχει διαμορφωθεί σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, θα ήταν απερίσκεπτο να αποκλειστεί κάτι παρόμοιο. 
  
Τι πρέπει να κάνουμε;
Aλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
Άλλος σούκλαψε στα στήθια
αλλ’ ανάσασιν καμιά
Άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φρικτά
Διονυσίου Σολωμού, «’Υμνος εις την Ελευθερία»         
 
 
Φοβού του Δαναούς και δώρα φέροντας. Από τους «ιδρυτές» της νεώτερης Ελλάδας, και πρωτεργάτης του ευρωπαϊκού, όχι «ευρωπαϊστικού» προσανατολισμού, ο Ρήγας συνόψισε το συμπέρασμα των Ορλωφικών στην αρχή «να βασιζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις». Στις κρίσεις δύο αιώνων, οι ‘Ελληνες έσπασαν σε κόμματα που αντανακλούσαν, στην κορυφή, την πίεση του διεθνούς περιβάλλοντος, όχι δικές τους ανάγκες. Είχαμε αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό, όχι ελληνικό κόμμα (19ος αιώνας), αγγλικό και γερμανικό (Α’ Παγκόσμιος), γερμανικό, αγγλικό, ρωσικό (Β’ Παγκόσμιος). Σήμερα, το αμερικανικό παραμένει κυρίαρχο, με «νησίδες» γερμανικής και «διαθέσεις» ρωσικής επιρροής, ενώ γίνεται κρίσιμος ο ρόλος ιδιωτικών φορέων του Χρήματος.
 
Η προοπτική «συμμαχίας» με το ΔΝΤ ή/και τις ΗΠΑ, που διαθέτουν δεσπόζουσα επιρροή στο Ταμείο, είναι «γοητευτική» σε μέρος του πολιτικού προσωπικού και της κοινής γνώμης (πόσο μάλλον που, το ισχυρότερο διαχρονικά ένστικτο της «ελίτ» είναι η αναζήτηση «νταβατζή», για να χρησιμοποιήσουμε την «ορολογία Μπαϊρακτάρη» του πρώην πρωθυπουργού Καραμανλή). Ηλίου φαεινότερο, για όποιον αντέχει να διαβάσει και να σκεφτεί τα στοιχεία, η χώρα είναι σε απελπιστική κατάσταση, σπανιότατη στην παγκόσμια οικονομική ιστορία. Δια των μνημονίων απειλείται να γίνει Μπαγκλαντές, χωρίς τον βαθμό ανεξαρτησίας και κυριαρχίας του. Ελπίζει κανείς ότι δεν κινδυνεύει να γίνει Ρουάντα. Η Ελλάδα χρειάζεται απελπιστικά κάθε δυνατή βοήθεια, οπονθεδήποτε προερχόμενη. Αν αποκτήσει στρατηγική, ξαναγίνει υποκείμενο, θα έχει μεγάλη ανάγκη σωστής εκμετάλλευσης κάθε διεθνούς αντίθεσης συμφερόντων, περιλαμβανομένης   σύγκρουσης Χρήματος-Βερολίνου, Ουάσιγκτον-Βερολίνου. Αυτό που δεν χρειάζεται, είναι περισσότερο σκοινί να τη στηρίξει για να κρεμαστεί, ούτε «καταφύγιο» από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Οι συμμαχίες με τον Διάβολο φαίνονται γοητευτικές, αλλά είναι τραγικό το τίμημα του Φάουστ.
 
Καλό είναι κάθε κούρεμα του χρέους, αν είναι πραγματικό και όχι τα πρωτοφανή «κατορθώματα» ενός καταστροφικού PSI. Αν η Γερμανία ανακυκλώσει τα πλεονάσματά της, χρηματοδοτώντας το κούρεμα, συνιστά ανακούφιση για την Ελλάδα και προσωρινή για την Ευρώπη. Η Αθήνα δεν θα αποπληρώσει ποτέ το χρέος της προς τα ευρωπαϊκά κράτη, πολύ περισσότερο σε καθεστώς μνημονίου.
 
Τίποτα από όσα γνωρίζουμε για τις προτάσεις του ΔΝΤ δεν πείθουν ότι θα αφήσουν την Ελλάδα βιώσιμο κράτος με βιώσιμο χρέος, αυτό που θα κάνουν θα είναι να μεταφέρουν μικρό τμήμα του κόστους από την Ελλάδα στην Ευρώπη, σπρώχνοντας σε όλη την ήπειρο την ίδια καταστροφική πολιτική. Τα περί 120 ή 124% το 2020 ή 2022 είναι επιεικώς αστειότητες, γεγονός που πρέπει να μας καθιστά εξαιρετικά καχύποπτους για τα κίνητρα του Ταμείου, που, ειρήσθω εν παρόδω, είναι ο οργανισμός με τη χειρότερη φήμη παγκοσμίως, πιο κακόφημος και από τη CIA. Δεν του βγήκε αδίκως το όνομα – έχει καταστρέψει τον μισό πλανήτη. Πρόσφατα, η κ. Λαγκάρντ εξέφρασε την αγάπη της για τους ‘Ελληνες, ζητώντας να μην παραπονιόμαστε μέχρι να γίνουμε Νίγηρας, η φτωχότερη χώρα του κόσμου.
 
Το μεγάλο μειονέκτημα των «λύσεων» ΔΝΤ-Ουάσιγκτον είναι ότι α) δεν αντιμετωπίζουν ριζικά, αναβάλλουν για αργότερα και χειρότερα την αντιμετώπιση των αιτίων δημιουργίας της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, β) θέτουν τους ευρωπαϊκούς λαούς σε κατάσταση σύγκρουσης μεταξύ τους και όχι αλληλεγγύης εναντίον των αγορών και του χρηματιστικού κεφαλαίου. Το Βερολίνο έχει δίκηο σε κάτι. Αν ανακυκλώσει, στο σημερινό διεθνές περιβάλλον, τα εμπορικά του πλεονάσματα, εφαρμόζοντας «ψευτοκεϋνσιανισμό Ομπάμα», χωρίς πραγματική κοινωνική αναδιανομή, η προσφερθησόμενη ζήτηση θα καταλήξει στις τσέπες των τραπεζιτών και θα διασκορπιστεί στα πέρατα του κόσμου. Δεν υπάρχει κεϋνσιανισμός χωρίς προστατευτισμό, ούτε λύση χωρίς σύγκρουση με το Χρήμα.
 
Η Ελλάδα χρειάζεται κατεπειγόντως διακοπή κάθε μέτρου που εντείνει ύφεση, ανεργία, μείωση ζήτησης, αποσύνθεση κοινωνικού ιστού και κράτους. Δηλαδή χρειάζεται άμεση διακοπή Μνημονίου, αντικατάστασή του από σοβαρό, αξιόπιστο σχέδιο ανασυγκρότησης. Χρειάζεται διακοπή της εξυπηρέτησης του χρέους και μεγάλο κούρεμα, διακοπή ελεύθερης εξαγωγής κεφαλαίων, μέτρα προστασίας της εγχώριας παραγωγής, διεθνή συνδρομή για ανίχνευση εξαχθέντων ελληνικών πόρων για τους οποίους δεν καταβλήθηκε φορολογία ή δεν τεκμηριώνεται η νομιμότητα της απόκτησής τους, έκτακτη οικονομική βοήθεια λόγω μείζονος ανθρωπιστικής καταστροφής, πρωτοφανούς στα ευρωπαϊκά χρονικά μετά τον Πόλεμο, καταστροφής που είναι προϊόν του «προγράμματος σωτηρίας» που εφαρμόστηκε μετά το 2010, με κοινή ευθύνη ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ και ελληνικής κυβέρνησης, επαναδιαπραγμάτευση των αποικιακών όρων των Δανειακών Συμβάσεων. Τίποτα λιγότερο δεν μπορεί πια να σώσει την Ελλάδα.  
 
Αν είναι να τα πάρει και να σωθεί, ας συμμαχήσει με τον Διάβολο και τη γιαγιά του, όπως θάλεγε ο Λένιν. Αν όχι, δεν έχει λόγους να πριονίζει το κλαδί στο οποίο αποφάσισε να καθήσει, συνδράμοντας την προσπάθεια τομέων της Αυτοκρατορίας του Χρήματος και του βαθέος αμερικανικού κατεστημένου να διαλύσουν την ΕΕ σε πλειάδα ανήμπορων «κρατών», υποχείριων Χρήματος και ΗΠΑ. ‘Εχει κάθε ζωτικό λόγο να χρησιμοποιεί κάθε διεθνή αντίθεση, κανένα να τη χρησιμοποιούν.
 
Η Ελλάδα δεν μπορεί, ούτε πρέπει, να αυτοκτονήσει για να μη διαλυθεί η ΕΕ, πόσο μάλλον μια ΕΕ «εκ γενετής λάθος». Θα ήταν προτιμότερο, με τον παρόντα συσχετισμό δυνάμεων, να αποφύγει ρήξη με τους ιθύνοντες γερμανικούς κύκλους, αλλά δεν είναι πιθανό να μπορεί να σωθεί διαφορετικά. Οφείλει να οργανώσει την ρήξη πριν, όχι μετά τις γερμανικές εκλογές, αφού προηγουμένως κάνει ότι μπορεί για να επιρρίψει την ευθύνη της επερχόμενης καταστροφής εκεί που ανήκει, δηλαδή στην Μέρκελ και στους υπόλοιπους «τρεις σωματοφύλακες» του Μαίου 2010. Μνημόνιο και Δανειακή, θυμίζουμε, φέρουν τέσσερις, όχι μία υπογραφή.
 
Αλλά η ρήξη πρέπει να γίνει εν ονόματι των καλώς νοουμένων ευρωπαϊκών, όχι των αμερικανικών ή τραπεζικών συμφερόντων. Αυτό είναι κρίσιμης σημασίας για την έκβαση της σύγκρουσης και την οικοδόμηση πολιτικών συμμαχιών στην Ευρώπη, στρατηγικά απαραίτητων για το μέλλον της Ελλάδας, μέσα ή έξω από το ευρώ. όπως και η ταυτόχρονη οικοδόμηση συμμαχιών, αν γίνει μπορετό, με δυνάμεις εκτός Ευρώπης, στη βάση όμως εξυπηρέτησης των ελληνικών συμφερόντων. Κάθε τακτική και ελιγμός μπορούν να γίνουν, μόνο αν σέβονται την κεντρική στρατηγική επιδίωξη, τη σωτηρία του ελληνικού κράτους.
 
Οι συμμαχίες προϋποθέτουν να είσαι υποκείμενο, αλλοιώς σε χρησιμοποιούν και σε πετάνε σα στημένη λεμονόκουπα. Δεν υπάρχει κανείς που να συνέβαλε περισσότερο από την Αθήνα στην ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση. Η (ακραία φιλοαμερικανική) κυβέρνηση Παπανδρέου, μη υπερασπιζόμενη την Ελλάδα, ενεργούσα υπό στενό έλεγχο και εποπτεία του Χρήματος (Σόρος, Τσιόπα κλπ.), μετετράπη σε «πράκτορα του ευρωπαϊκού χάους». Ευθύς εξ αρχής, με την αντίθεσή του στην αναδιάρθρωση, μετά, με τη στήριξη της κυβέρνησης Παπαδήμου και της σημερινής, ο κ. Σαμαράς συνέχισε το «έργο» Παπανδρέου, βάζοντας σοβαρή υποψηφιότητα να γίνει «νεκροθάφτης» της Ελλάδας.
 
Το θέμα των διαφορετικών εναλλακτικών Αθήνας και Ευρώπης και της «μυστικής ατζέντας» του ΔΝΤ, που επιχειρείται τελευταία να εξωραϊστεί ο ρόλος του στην ελληνική κρίση, είναι πολύ σύνθετο για να εξαντληθεί σε ένα άρθρο. Θα χρειαστεί να επανέλθουμε, όπως και στις σημαντικότατες στρατηγικές και γεωπολιτικές συνέπειες παρόμοιων επιλογών.
 
Επί του τελευταίου περιοριζόμαστε να θυμίσουμε ότι, αν στον Ανδρέα Παπανδρέου ορισμένοι προσήψαν «αντιαμερικανισμό», δεν ήταν ασφαλώς τυχαίο ότι πολιτικοί, ως το μεδούλι φιλοαμερικανοί, όπως οι Κωνσταντίνος Καραμανλής, Γεώργιος Παπανδρέου, Μακάριος, Κώστας Καραμανλής, Σπύρος Μαρκεζίνης, Σπύρος Κυπριανού, Τάσσος Παπαδόπουλος, για να αναφέρουμε τα βαρύτερα ονόματα της ελληνικής πολιτικής ιστορίας, αναζήτησαν, όλοι, στις κρισιμότερες στιγμές, συνδρομή από Ευρώπη, Ρωσία και αλλού, νοιώθοντας ότι δεν έχουν άλλη επιλογή,  ενώπιον του ασφυκτικού «εναγκαλισμό» της «Αυτοκρατορίας» (οι περισσότεροι προσέφεραν τεράστιες υπηρεσίες στους Αγγλοαμερικανούς, γεύτηκαν τις καταστροφικές συνέπειες, και μόνο τότε στράφηκαν αλλού). Μιας Αυτοκρατορίας, τη σταθερή επιδίωξη της οποίας περιέγραψε, λιτά και περιεκτικά, ο Βρετανός Πρέσβης στην Αθήνα το 1844:
 
«Η ιδέα μιας ανεξάρτητης Ελλάδας είναι παραλογισμός. Η Ελλάδα θα είναι ρωσική, ή θα είναι αγγλική. Δεν πρέπει να είναι ρωσική, άρα θα είναι αγγλική»
 
Η γεωγραφία των χωρών δεν αλλάζει - κι όποιος ξεχνάει την ιστορία του, την επαναλαμβάνει. Θα επανέλθουμε.
 
 
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Ελλάδα αύριο» στις 26.11.2012
Παπακωνσταντίνου: Απειλεί να «δώσει» τον Βενιζέλο! 

Είναι γεγονός, ότι αμέσως μόλις προκύψει κάποια πολιτική κρίση σχετιζόμενη άμεσα ή έμμεσα με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, βγαίνουν απ’ τα θηκάρια τα σπαθιά και μαίνονται οι εμφύλιοι, αφού όλοι βλέπουν μια ευκαιρία για να επιλύσουν λογαριασμούς. Λογαριασμούς που είναι και πολλοί και ενδιαφέροντες…

Πόσο μάλλον με την υπόθεση της εμπλοκής του πρώην «τσάρου» Γ. Παπακωνσταντίνου με αλλοιώσεις της αρχικής λίστας Λαγκάρντ, αφού πρόκειται για μια μείζονα κρίση με… καταπράσινο χρώμα, ε;

Αμέσως λοιπόν μόλις προέκυψαν οι αποκαλύψεις περί εμπλοκής Παπακωνσταντίνου ο νυν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Β. Βενιζέλος έσπευσε να τον απομακρύνει απ’ το Κίνημα. Και για λόγους δικής του προστασίας (αφού τελειώνοντας τον ήδη τελειωμένο πολιτικά Παπακωνσταντίνου εκτιμά ότι θα ξεχαστούν οι δικές του τραγικές ευθύνες, όχι μόνο η συνενοχή του στην απόκρυψη επί μήνες της λίστας, αλλά και η γνωμάτευσή του προς τον τότε επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γ. Διώτη ότι η λίστα για νομικούς λόγους δεν μπορεί να αξιοποιηθεί!) αλλά και για λόγους ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με το σύστημα των «κηπουρών» του ΓΑΠ!

Έτσι με μια ανακοίνωση όζουσα αλαζονείας και πολιτικού θράσους νόμισε ότι ξεμπέρδεψε, ποντάροντας και στη –σίγουρη- στήριξη του Αντ. Σαμαρά, ο οποίος λησμόνησε τι έλεγε (αυτός και το κόμμα του) για τις ευθύνες και του Βενιζέλου, πριν τον κάνει βέβαια κυβερνητικό συνεταίρο του…

Ο πρώην «τσάρος» ωστόσο δεν θέλει να μείνει στην τραγική θέση του εξιλαστήριου θύματος. Θα τα «δώσει όλα» προκειμένου ή να ελαφρύνει τη θέση του (πράγμα από πολύ δύσκολο, έως ακατόρθωτο!) ή να πάρει μαζί του κι άλλους, πολύ δε περισσότερο όσους εκτιμά ότι τον έφεραν ως εδώ.

Έτσι απόλυτα έγκυρες πληροφορίες μας αναφέρουν ότι στην εξέλιξη της μείζονος αυτής υπόθεσης (με τον πρόοδο δηλαδή των εργασιών της προανακριτικής που θεωρείται βέβαιο ότι θα συσταθεί) θα ισχυριστεί ότι:
• Τη λίστα την αλλοίωσαν επί υπουργίας Βενιζέλου, με στόχο να τον εξοντώσουν πολιτικά και αυτόν και το «σύστημα» των «κηπουρών του ΓΑΠ»!

Το αν θα πείσει, είναι ένα άλλο ζήτημα. Ωστόσο εκεί θα κυμανθεί η υπερασπιστική του γραμμή.

Ενδεικτικό επίσης του ότι το σύστημα Βενιζέλου αξιοποιεί την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ για να τελειώνει με το άλλο σύστημα, των «κηπουρών του ΓΑΠ» είναι και το γεγονός ότι ένας εκ των στενότερων συνεργατών του Βενιζέλου, ο βουλευτής Λεων. Γρηγοράκος, έσπευσε να αδειάσει και τον Παπακωνσταντίνου αλλά και τον Ραγκούση, ο οποίος για να λέγεται η αλήθεια αποχώρησεαπ’ το ΠΑΣΟΚ ακριβώς λόγω των τραγικών χειρισμών Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλου για τη λίστα…
Εντύπωση ωστόσο προκαλεί η άλλη, επίθεση, αυτή που εμμέσως πλην σαφώς εξαπέλυσε ο Β. Βενιζέλος ενάντια στον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γ. Διώτη.
Αυτόν φωτογράφισε με το σημείο της δήλωσής του με το οποίο έκανε λόγο για εκείνον ο οποίος ενώ διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι δεν έχει τη λίστα την έδωσε σε περιοδικό (εννοεί το περιοδικό του Κ. Βαξεβάνη) υπαινισσόμενος μάλιστα και συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ!

Και το περίεργο έγκειται στο ότι ο Γ. Διώτης είναι ένας εκ των στενότερων και εμπιστευτικότερων συνεργατών ενός άλλου πράσινου στελέχους, του Μιχ. Χρυσοχοϊδη!

Είναι σαφές. Ο πράσινος εμφύλιος έχει ακόμα πολλά επεισόδια…

Πηγή  newsbomb.gr
 Η περιβόητη λίστα της Κριστίν Λαγκάρντ άνοιξε τον ασκό του Aιόλου για τον πρώην τσάρο της ελληνικής οικονομίας και την παρέα του...


Την ώρα που ο ελληνικός λαός, μη μπορώντας να κάνει κάτι, παρακολουθούσε το πλοίο να βουλιάζει ο Γιωργάκης βροντοφώναζε την ιστορική πλέον ατάκα «Λεφτά Υπάρχουν» και ο έτερος εθνοσωτήρας μας, ο κ. Παπακωνσταντίνου, διαβεβαίωνε τους Έλληνες πολίτες ότι με την είσοδό μας στο Δ.Ν.Τ θα βγαίναμε από αυτό τον λαβύρινθο που είχαμε περιέλθει και η χώρα μας δεν θα ξαναζούσε τέτοιες δύσκολες στιγμές.

Όμως κάποιοι όπως φάνηκε μετά από χρόνια κορόιδεψαν με περίσσιο θράσος τον ελληνικό λαό! Η λίστα Λαγκάρντ, που «καίει» αυτούς που κόπτονταν για το καλό της πατρίδας μας, φανερώνει τα ονόματα…

Πρώτος και καλύτερος ο Παπακωνσταντίνου που τόσο καιρό ισχυριζόταν ότι κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για το καλό της πατρίδας την ώρα που ο ίδιος καθώς και συγγενικά του πρόσωπα ζούσαν από τις πλάτες του ελληνικού λαού…

Μάλιστα τον διέγραψε ακόμα και η ίδια η πολιτική παράταξη που υπηρετούσε τόσα χρόνια καθώς φοβήθηκε τις ποινικές ευθύνες που θα τον βάρυναν.

Άραγε τώρα που ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν είναι υπουργός και δεν μπορεί να παραγραφεί το αδίκημα που διέπραξε, θα οδηγηθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου;

Θα πληρώσει ο ίδιος μαζί με τους «φίλους» του τα βρώμικα παιχνίδια που έπαιζε όσο καιρό κρατούσε την οικονομία της χώρας μας στα χέρια του;

Ή μήπως ο Σημίτης που ήταν αυτός που έδειξε το δρόμο της καταστροφής και στους υπόλοιπους θα πληρώσει το μάρμαρο;

Τελευταίος αλλά όχι έσχατος στην Λίστα Λαγκάρντ και ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης καθώς εμπλέκεται άμεσα με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ αφού γνώριζε τα περίεργα παιχνίδια που παίζονταν…

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε το γεγονός ότι επί έναν ολόκληρο χρόνο έκρυβε την USB που περιείχε τη λίστα με τα καυτά ονόματαΤο γιατί μόνο ο ίδιος το γνωρίζει!
Άραγε θα επέλθει ποτέ η δικαίωση για τον Έλληνα που μέρα με την μέρα βλέπει το βιός του να χάνεται, τη στιγμή που αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα δεν «αγγίζονται» από κανέναν;



Πηγή newsbomb.gr
Νέα μετωπική επίθεση εναντίον της Ελλάδας από όργανα του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής σε σύνοδο του ΟΗΕ στη Γενεύη, με τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας όμως αυτή τη φορά να αντιδρούν αποτελεσματικά. Ξεχώρισε ανάμεσά τους μια μουσουλμάνα από την Ξάνθη, η Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που η συγκλονιστική της μαρτυρία αποστόμωσε τους τουρκοπράκτορες…
 
Την ώρα που ο λαός της Θράκης κοιμάται – ως επί το πλείστον – τον μακάριο ύπνο της… ηλιθιότητας και που ακόμη και οι ντόπιοι δεσποτάδες διαγωνίζονται, όπως με βαθιά θλίψη παρατηρούμε, για το ποιος θα πλειοδοτήσει σε κολακείες προς τον επίσημο εκπρόσωπο της «φίλης» Τουρκίας, τα μίσθαρνα όργανα της εν λόγω…φίλης συνεχίζουν πάντα τον υπονομευτικό αγώνα τους ενάντια στην Ελλάδα τόσο στο εσωτερικό, όσο και στον διεθνή χώρο. 

Προ ημερών σας γράφαμε στο «Προξενείο-Στοπ» για τη γελοία εκείνη οπερέτα που έστησε στις Βρυξέλλες το τούρκικο ΥΠΕΞ με τα εν Θράκη πρακτορίδια και 3-4 πουλημένα σούργελα που παριστάνουν τους εξ Εσπερίας ευρωβουλευτές και αγωνιστές των…ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Ε, την ίδια περίπου εποχή είχαμε και άλλη μία τέτοια επίθεση κατά της χώρας μας, αυτή τη φορά στο 5ο Συνέδριο του ΟΗΕ για τις Μειονότητες, που διοργανώθηκε στη Γενεύη στα τέλη Νοεμβρίου και στο οποίο, όπως μας ενημερώνει το δελτίο τύπου που εξέδωσε (στα τούρκικα εννοείται) ο πεμπτοφαλαγγίτικος «Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης», «την τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης εκπροσώπησαν το μέλος του Συλλόγου Επιστημόνων και Γενική Διευθύντρια της «Πολιτιστικής Εκπαιδευτικής Εταιρίας Μειονότητας Δυτικής Θράκης» (ΠΕΚΕΜ) Περβίν Χαϊρουλλάχ, το μέλος του Συλλόγου Επιστημόνων Δρ. Αλή Χουσεΐνογλου, η υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF) Μελέκ Κίρματζι και ο Ναζήφ Ταχσίν (σ.σ. τους βλέπετε μαζί στην 1η αλλά και τη 2η φωτογραφία). Κατά τη διάρκεια του διήμερου αυτού φόρουμ, οι εκπρόσωποι της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης περιέγραψαν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υφίσταται η μειονότητα σε διάφορους τομείς».

Η επίθεση των τουρκοπρακτόρων

Και για να μην τα πολυλογούμε, η μεν Κίρματζι επικεντρώθηκε στο δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού της μειονότητας, τονίζοντας ότι αυτό δεν γίνεται σεβαστό στην Ελλάδα, ενώ ο Χουσεΐνογλου κατηγόρησε τη χώρα μας ότι δεν επιτρέπει στη μειονότητα να τελεί απρόσκοπτα τα θρησκευτικά της καθήκοντα, αλλά ούτε και θέτει τις αναγκαίες προϋποθέσεις, ώστε τα μέλη της να μορφώνονται στη μητρική τους γλώσσα, που είναι η τουρκική. Όσο για τη γνωστή μας… Κομοτηναία συμπολίτισσα Περβίν Χαϊρουλλάχ (μόνιμη κατήγορο της Ελλάδας στο εξωτερικό), αυτή αποδέχθηκε δύο μόνο εξελίξεις που μπορούν να χαρακτηρισθούν θετικές, δηλαδή το χρηματοδοτούμενο από ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» (σ.σ. η αρχιπρακτοράντζα Χαϊρουλλάχ υπέρ της…Φραγκουδάκη – ήτοι, πες μου τον φίλο σου…), αλλά και την ποσόστωση του 0,5% για την είσοδο των μαθητών στην ανώτατη εκπαίδευση, ενώ στη συνέχεια δήλωσε ότι η μειονότητα έχει επί μακρόν υποστεί περιορισμούς στα ανθρώπινα και μειονοτικά της δικαιώματα, ενώ τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετώπισε τη χρονιά του 2012, αφορούσαν στους τομείς της έκφρασης της εθνικής τους ταυτότητας, της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, στα προβλήματα όσων απώλεσαν την ιθαγένειά τους, στην εκπαίδευση, στα θρησκευτικά ζητήματα και στο θέμα των βακουφίων, κατάσταση η οποία αντίκειται στα άρθρα 1,2,4 και 6 της διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε Εθνικές, Εθνοτικές, Θρησκευτικές και Γλωσσικές μειονότητες. 
Με βάση τα παραπάνω, όπως υποστήριξε, οι Έλληνες αξιωματούχοι αρνούνται επίμονα να αναγνωρίσουν επίσημα την εθνική τουρκική ταυτότητα της μειονότητας, ενώ ακόμη και μετά από την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διέταξαν το κλείσιμο των ιστορικών τουρκικών συλλόγων. Τόνισε μάλιστα ότι ενώ ένα άτομο μπορεί να προσδιορίσει εαυτόν ως Τούρκο, δεν επιτρέπεται η ίδρυση συλλόγου από τρία άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι. Κλείνοντας δήλωσε ότι τρανταχτό παράδειγμα της μη αναγνώρισης της εθνικής ταυτότητας στη Δυτική Θράκη είναι και το άρθρο 19 του Κώδικα Ιθαγένειας, με βάση το οποίο 60 χιλιάδες μουσουλμάνοι Τούρκοι απώλεσαν ακουσίως και χωρίς πρότερη ενημέρωση την ελληνική τους ιθαγένεια, κατά τη διάρκεια των 45 ετών που ίσχυε το εν λόγω άρθρο. Η Χαϊρουλλάχ έκλεισε την ομιλία της κάνοντας συστάσεις στην Ελλάδα σχετικά με την εφαρμογή των προβλεπόμενων της συνθήκης της Λοζάνης του 1923, της διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών του 1992 και των λοιπών συμβάσεων για τα ανθρώπινα και τα μειονοτικά δικαιώματα.

Η ελληνική αντίδραση

Απέναντι σε όλα αυτά όμως, αυτή τη φορά υπήρξε και ελληνική αντίδραση. Η ελληνική αντιπροσωπεία στην πρώτη της τοποθέτηση ανέφερε τα θετικά βήματα που πραγματοποιήθηκαν στη Θράκη όσον αφορά τη μειονότητα, όπως η προαναφερθείσα ποσόστωση για την ανώτατη εκπαίδευση, ο τριπλασιασμός των παιδιών της μειονότητας που συνεχίζουν τη φοίτησή τους στα δημόσια σχολεία, η συμπερίληψη των τουρκικών στη διδακτέα ύλη, ως επιλεγόμενου μαθήματος, η ποσόστωση του 0,5% όσον αφορά τους διορισμούς στον δημόσιο τομέα, η ίδρυση μεικτών συμβουλίων νεολαίας από χριστιανούς και μουσουλμάνους, κλπ. Επιπλέον αναφέρθηκε στην υποστήριξη την οποία λαμβάνουν τα ιεροσπουδαστήρια, ενώ στη δευτερολογία της πρόσθεσε ότι μία από τις προτεραιότητες της Ελλάδας αποτελεί η βελτίωση της κατάστασης της μειονότητας των Ρομά, οι οποίοι δεν προσδιορίζονται ως μειονότητα αλλά ως μειονεκτούσα κοινωνία καθώς οι συνθήκες διαβίωσης τους είναι πραγματικά πολύ άσχημες. Ανέφερε ακόμη ότι έχουν πραγματοποιηθεί θετικά βήματα όσον αφορά στα δικαιώματα των γυναικών, πράγμα που οι εκπρόσωποι των ΜΚΟ της μειονότητας δεν το ανέφεραν, όπως και το ότι οι μουσουλμάνες δεν καταπιέζονται από το κράτος αλλά από τις προκαταλήψεις της μουσουλμανικής κοινωνίας. Τονίστηκε επίσης ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα για τη συνέχιση της φοίτησης των κοριτσιών της μουσουλμανικής μειονότητας στο σχολείο, βήματα που θα συνεχιστούν και στο μέλλον, ενώ όσον αφορά το θέμα της εκλογής μουφτήδων, υποστηρίχθηκε ότι οι μουφτήδες στην Ελλάδα, πέραν από θρησκευτικοί ηγέτες έχουν και δικαιοδοτικές αρμοδιότητες και σε καμία χώρα δεν εκλέγονται οι ηγέτες που έχουν και θρησκευτικές και δικαιοδοτικές αρμοδιότητες. Όσο για τους ψευδομουφτήδες στην Ελλάδα, αυτοί εκλέγονται από θεολόγους της μουσουλμανικής μειονότητας με καθ’ όλα αδιαφανή τρόπο.

Η γενναία μαρτυρία της Σαμπιχά

Εκείνο πάντως που αξίζει κυρίως να σημειώσουμε είναι το ότι ανάμεσα στις τοποθετήσεις της ελληνικής πλευράς, την παράσταση αναμφίβολα έκλεψε η συγκλονιστική μαρτυρία μίας Μουσουλμάνας Τσιγγάνας από τη Θράκη. Πρόκειται για τη Σαμπιχά Σουλεϊμάν (3η και 4η φωτογραφία), πρόεδρο του συλλόγου Γυναικών Δροσερού Ξάνθης «Η Ελπίδα», γνωστή και από παλαιότερη βράβευσή της από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η Σαμπιχά, που συνεχίζει τον δικό της αγώνα και στις σημερινές τραγικές συνθήκες, είπε: 
«Ονομάζομαι Σαμπιχά Σουλεϊμάν, είμαι Μουσουλμάνα Ρομά από την Ξάνθη (στην Ελλάδα) και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα». Ζητώ συγνώμη που δεν μπορώ να μιλήσω απ’ ευθείας σε κάποια από τις γλώσσες που χρησιμοποιούνται στο συνέδριο αλλά δεν τις έμαθα ποτέ. Η μητρική μου γλώσσα είναι ρομανί, η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πάρα ταύτα επειδή είμαι μουσουλμάνα της Θράκης υποχρεώθηκα να πάω σε σχολείο όπου διδάχθηκα μια Τρίτη γλώσσα, τα τούρκικα. Αυτό κάνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες έλληνες πολίτες μουσουλμάνοι Ρομά με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε σήμερα μειονότητα εντός της μειονότητας. Το ίδιο συναίσθημα της μειονότητας μέσα στη μειονότητα το αισθανόμαστε σε κάθε βήμα μας μέσα στην κοινωνία. Οι μουσουλμάνοι τουρκικής καταγωγής προσπαθούν να μας επιβάλλουν εκτός από τη γλώσσα τους και την ταυτότητά τους. Ξοδεύουν πολλά λεφτά για να χτίσουν τζαμιά μέσα στους οικισμούς μας. Μας λένε ότι οι Τσιγγάνοι πεθαίνουν νέοι επειδή δεν είναι καλοί Τούρκοι και πιστοί μουσουλμάνοι. Εμείς, όμως ξέρουμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότερα σχολεία και νοσοκομεία όχι τζαμιά που άλλωστε η Θράκη έχει πολλά. Εδώ και χρόνια επιμένουν να φτιάξουν σωματεία και να τα ονομάσουν «τουρκικά». Στη συνέχεια προσπαθούν να μας γράψουν σε αυτά τα σωματεία για να μας υποχρεώσουν κι εμάς να πούμε ότι είμαστε Τούρκοι. Πριν μερικά χρόνια το ελληνικό κράτος όρισε να πηγαίνουμε υποχρεωτικά σε νηπιαγωγεία. Οι τουρκικής καταγωγής Μουσουλμάνοι έφτιαξαν δικά τους νηπιαγωγεία όπου διδάσκονται μόνον τουρκικά. Μας πιέζουν να γραφτούμε σε αυτά τα νηπιαγωγεία. Θέλουμε να έχουμε καλή εκπαίδευση στη γλώσσα του κράτους που ζούμε. Το κράτος δεν κάνει αρκετά. Θέλουμε περισσότερα δημόσια σχολεία. Θέλουμε να μας προστατεύει επειδή είμαστε μουσουλμάνες γυναίκες με δικαιώματα που παραβιάζονται διαρκώς από ανθρώπους που νομίζουν ότι είναι δικαίωμά τους να φέρονται άσχημα στις γυναίκες τους. Περιμένουμε την πραγματική βοήθεια από το ελληνικό κράτος. Η Διακήρυξη του ΟΗΕ για τις μειονότητες λέει ότι πρέπει να γίνεται σεβαστή η ιδιαίτερη ταυτότητα και ο πολιτισμός μας. Αυτό δεν ισχύει μόνον για το κράτος στο οποίο ζούμε αλλά και για τους μειονοτικούς συμπολίτες μας. Οι τελευταίοι προσπαθούν να μας επιβάλλουν την τουρκική ταυτότητα αντί της δικής μας ταυτότητας των Ρομά. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τη δική μας ταυτότητα με μία άλλη. Θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχους και να μην παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος μας».

Θερμά συγχαρητήρια στη Σαμπιχά, που συνεχίζει τον άνισο αγώνα της, απέναντι και στα σχέδια της Τουρκίας, αλλά και στην επίσημη ελληνική ανυπαρξία στη Θράκη! Και όπως αντιλαμβάνεστε βέβαια το να παίρνουν τα όργανα της Τουρκίας τέτοιες αποστομωτικές απαντήσεις στα διεθνή φόρα και ειδικά μάλιστα από μουσουλμάνους της Θράκης, έχει πραγματικά τεράστια σημασία…

Η ερώτηση που υποβάλλεται στον πρωθυπουργό της χώρας, είναι απολύτως σαφής, αφού σε τέτοιες περιπτώσεις -όπως θα αναλύσουμε παρακάτω- θα πρέπει να υπάρχει σαφής ανώτατη πολιτική τοποθέτηση, επειδή οι απλές διοικητικές παρεμβάσεις φαίνεται πως δεν επαρκούν.
Ρωτάμε, λοιπόν, τον κ. Σαμαρά, ο οποίος προσπαθεί να μας πείσει πως κυβερνά την χώρα: με βάση το  νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα στον οποίο γίνεται απολύτως σαφές πως οποιοσδήποτε έχει εις βάρος του ποινές, πειθαρχικές -και όχι μόνο- διώξεις, αντιμετωπίζει ποινές προσωρινής και οριστικής αργίας (τονίζουμε το οποιοσδήποτε, γιατί καθώς φαίνεται από την συμπεριφορά που έχουν τα τουρκοπρακτορίδια -που έχει σπείρει στην Θράκη η Άγκυρα- οι Ελληνικοί νόμοι δεν έχουν καμία απολύτως ισχύ και εύλογα δημιουργείται έτσι πλήθος αποριών για το εάν τελικά η Θράκη συμπεριλαμβάνεται στην Ελληνική Επικράτεια ή όχι...).

Με βάση, λοιπόν, τα όσα δημοσιεύει ο πολύ καλός και προσεκτικός στις τοποθετήσεις του "Αντιφωνητής" (τα μέλη του οποίου έχουν μπει στο στόχαστρο των "αρμοδίων" της Άγκυρας και του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής), ο Μεχμέτ Ντερντιμάν εἶναι ὁ πρώην πρόεδρος τῶν ΕΠΑΘιτῶν δασκάλων στή Ροδόπη καί μία τυπική (κατά τή γνώμη μας) περίπτωση τουρκόφρονος ἐκπαιδευτικοῦ. Ἡ νομιμοφροσύνη του πρός τήν ξένη χώρα πού ὀνομάζει «Μητέρα – πατρίδα» ἐξαφανίζει κάθε ἄλλη προτεραιότητα – κι ἄς πέφτει τό παραδάκι ἀπό ἀλλοῦ, δηλ. ἀπό τήν Ἑλλάδα.
Ὁ κ. Ντερντιμάν ποτέ δέν ἔκρυψε τίς θέσεις του. Εἴτε ὡς διευθυντής τοῦ 1ου μειονοτικοῦ σχολείου στό χωριό Λύκειο εἴτε ὡς πρόεδρος τῶν ΕΠΑΘιτῶν δασκάλων Ροδόπης. Γιά τίς θέσεις του αὐτές ποτέ δέν τόν ἐνόχλησε κανείς, ὅταν ὅμως ἄρχισε νά …ξεφεύγει ἄρχισαν νά πέφτουν καί οἱ ποινές.

Ποιές ἦταν αὐτές οἱ θέσεις τοῦ Ντερντιμάν; Ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι τουρκική καί μόνο τά τουρκικά ἔχουν θέση στήν ἐκπαίδευσή της (πέρα ἀπό τά ἑλληνικά), ὅτι ὅλες οἱ ἀλλαγές στήν μειονοτική ἐκπαίδευση πρέπει νά γίνονται σέ συνεννόηση μέ τήν «μειονότητα» καί τούς ἐκπαιδευτικούς της (δηλ. μέ τήν Ἄγκυρα), ὅτι οἱ δάσκαλοι πού βγαίνουν γιά τά μειονοτικά σχολεῖα πρέπει νά πηγαίνουν γιά σεμινάρια στήν Τουρκία καί ἄλλα τέτοια ἐξωφρενικά πού διεκδικεῖ ἡ γείτων, εἴτε ἄμεσα εἴτε διά στόματος διαφόρων πρακτόρων της.
Γιά ὅλα τοῦτα κανείς δέν ἀσχολήθηκε μαζί του. Οὔτε καί μέ τήν παρουσία του πάντα πίσω ἀπό τόν Τοῦρκο Πρόξενο ἤ στίς γιορτές τοῦ «Τούρκου δασκάλου» (24-11) Ἐπειδή ὅμως ἰσχύει κι ἐδῶ – ὅπως παντοῦ – τό «δῶσε θάρρος στόν χωριάτη…», εἴχαμε καί συνέχεια. Συγκεκριμένα, στίς παραμονές τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 2010, κάποιοι πλειονοτικοί δάσκαλοι ἔκαναν τό «λάθος» νά δώσουν γιά ἀπαγγελία σέ παιδιά μουσουλμάνων ποιήματα πού μιλοῦσαν γιά «ἑλληνόπουλα», κτλ. Ὁ κύριος διευθυντής ἐξεμάνη καἰ προκάλεσε ἀντίδραση τῶν γονέων τοῦ χωριοῦ, οἱ ὁποῖοι καί δέν ἔστειλαν τά παιδιά τους στή σχολική γιορτή. Μάλιστα τότε ὁ Ντερντιμάν ἀφενός ἔβγαλε ἀνακοίνωση πώς «στηρίζει» τή στάση τῶν γονέων (ὄχι πώς αὐτός τήν ὑποδαύλισε, ἀλλοίμονο…) κι ἀφετέρου ἔστειλε ἐπιστολή διαμαρτυρίας στήν τότε ὑπουργό Παιδείας Διαμαντοπούλου, προειδοποιώντας γιά περαιτέρω ἀντιδράσεις.
Ἄς σημειωθεῖ ὅτι τότε διανύαμε προεκλογική περίοδο καί ὁ Ντερντιμάν ἦταν καί ὑποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος μέ τόν συνδυασμό τοῦ Παυλίδη (ΝΔ). Ἡ σχολική χρονιά 2010-2011 πέρασε χωρίς παρατράγουδα. Τήν ἑπόμενη ὅμως, στίς ἀρχές τοῦ φθινοπώρου 2011, ὁ Ντερντιμάν ἀντικαταστά-θηκε ἀπό διευθυντής στό σχολεῖο του, ἀφοῦ ἔγινε συγχώνευση τῶν δύο σχολείων τοῦ χωριοῦ καί τοποθετήθηκε (φυσικά καί νομίμως) ὁ ἔχων τά περισσότερα προσόντα. Ὁ ἴδιος ἀντέδρασε, δήλωσε ὅτι παραιτεῖται («Ροντόπ Ρουζγκαρί», 18-10-2011) καί δέν πάτησε τό πόδι του στή δουλειά γιά 5 μῆνες, χωρίς νά ὑποβάλει ὅμως παραίτηση! Διενεργήθηκε, βεβαίως, ΕΔΕ σέ βάρος του καί τιμωρήθηκε μέ 6μηνη ἀπομάκρυνση ἀπό τά καθήκοντά του, ἄνευ ἀποδοχῶν ἐννοεῖται. Κατόπιν ἐπέστρεψε σάν νά μήν τρέχει τίποτε καί συνέχισε νά παριστάνει τόν διωκόμενο ἐπειδή δέν τόν πλήρωναν γιά ὅσο καθόταν στό σπίτι του (!), δίνοντας συνεντεύξεις σ’ αὐτό τό μῆκος κύματος. Λίγο μετά προβαίνει σέ νέα πρόκληση. Διατάσσεται νέα ΕΔΕ, πού ἀποδεικνύει ὅτι ὁ κύριος Ντερντιμάν φόρτωσε χρέη χιλιάδων εὐρώ στό σχολεῖο καθώς ἔπαιρνε διαρκῶς τηλέφωνα στήν Τουρκία! Τώρα τό χρέος αὐτό προσφέρθηκαν κάποιοι μειονοτικοί δάσκαλοι νά τό …μοιραστοῦν! Μάλιστα ὁ Σύλλογός τους (ὅπου προήδρευε μέχρι προσφάτως ὁ Ἰμπραχήμ Μεχμέτ, τῆς ἰδίας γραμμῆς) ἀπό κοινοῦ μέ τόν ἀντίστοιχο σύλλογο τῆς Ξάνθης, ἀπηύθυνε ἐπιστολή στόν ὑπουργό Παιδείας, Κ. Ἀρβανιτόπουλο (29-11-2012) πρός ὑπεράσπιση τοῦ Ντερντιμάν καί ζητώντας νά πάψουν οἱ ΕΔΕ σέ βάρος ΕΠΑΘιτῶν γιά… ἥσσονος σημασίας θέματα! Γιά τά τηλεφωνήματα στήν Τουρκία μάλιστα ἐπικαλεῖται τήν δήλωση τοῦ Ντερντιμάν πώς ἐπρόκειτο γιά συνεννοήσεις μέ Τούρκους συναδέλφους του γιά τή διοργάνωση ἐπιμορφωτικοῦ σεμιναρίου!
Ὁ κ. Ντερντιμάν ἐπανεξελέγη στίς 5/12/12 πρῶτος μέ 98 ψήφους (στίς 170) τοῦ σωματείου καί πάει γιά νέα θητεία. Ρωτᾶμε λοιπόν κάθε ἁρμόδιο: 
Ὑπάρχει ἤ δέν ὑπάρχει νέος δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας πού προβλέπει ποινές προσωρινῆς καί ὁριστικῆς ἀργίας γιά ὅσους ἔχουν σέ βάρος τους ποινικές ἤ πειθαρχικές διώξεις καί ὄχι μόνο; 
Τί προβλέπει ὁ νόμος 4057/12 γιά δημοσίους ὑπαλλήλους καί γιά τά πειθαρχικά παραπτώματα; 
Ἄν οἱ συμπεριφορές σάν τήν ἀνωτέρω περιγραφείσα δέν ἐπισύρουν κάποια σοβαρή ποινή, τότε ποιές τήν ἐπισύρουν; 
Καί θά τόν ἔχουμε κι ἐκπρόσωπο τῶν δασκάλων τῆς Ροδόπης;

Ο κύριος Σαμαράς, που φέρεται να είναι πρωθυπουργεύων της χώρας σήμερα, μπορεί να απαντήσει ή μήπως αυτές οι συντεταγμένες κατά των Ελληνικών νόμων συμπεριφορές του "πέφτουν πολύ λίγες";


Πληροφορίες από τον "Αντιφωνητή"

Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης 

Εδώ και αρκετό καιρό, στο παρασκήνιο της πολιτικής και επιχειρηματικής ζωής της χώρας, "πολεμούν" μεταξύ τους για την προσπάθεια επιβολής τους στην επόμενη μέρα, δύο βασικά, ανεξάρτητα μεταξύ τους, σενάρια – ομάδες συμφερόντων

Το πρώτο έχει να κάνει με την πεποίθηση ότι μία Ομόσπονδη Ενωμένη Ευρώπη, μπορεί να διαδεχθεί στην οικονομική πρωτοκαθεδρία του κόσμου την, εδώ και αρκετό καιρό με τεράστια οικονομικά προβλήματα, χώρα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Οι θιασώτες αυτού του σεναρίου, με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που έχουν τη βάση τους τόσο στο City του Λονδίνου, όσο και στο Παρίσι και το κεντρικό Γερμανικό τραπεζικό σύστημα, έχοντας ως δεδομένο εδώ και καιρό το οικονομικό πρόβλημα των ΗΠΑ, το οποίο έδωσε τα πρώτα σημάδια του από το 2007 με τις πρώτες ενδείξεις των συσσωρευμένων μη εξυπηρετούμενων στεγαστικών δανείων, το 2008 με την κατάρρευση της Lehman Brothers, και συνεχίσθηκε με τις πάνω από 1.000 πτωχεύσεις αμερικανικών τραπεζών, έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιο «κατάκτησης» της οικονομίας της Ευρώπης, επινοώντας την οικονομική κρίση, πρώτα στην Ελλάδα,ως χώρα με, εμφανή στους επαΐοντες, οικονομικά και δομικά δημοσιονομικά προβλήματα, και στη συνέχεια των άλλων χωρών του Νότου (Πορτογαλία, Ισπανία,Ιταλία).

Ο λόγος του σχεδιασμού είναι περισσότερο από εμφανής, εάν αναλογισθεί κανείς ότι για να κυριαρχήσει κάποιος στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι, δεν μπορεί να επαφίεται στις αποφάσεις ενός κατακερματισμένου και χωρίς δομικό και ενιαίο οικονομικό και πολιτικό σχηματισμό οργάνου όπως η Ε.Ε., όπου το κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να μπλοκάρει οποιεσδήποτε αποφάσεις του.

Η παγκοσμιοποιημένη πλέον οικονομία, δεν ανέχεται και δεν περιμένει τις όποιες κωλυσιεργίες και καθυστερήσεις, απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Η προσπάθεια λοιπόν της Γερμανίας να επιβληθεί ως ηγέτιδα δύναμη, οικονομική και πολιτική, στην σχεδιαζόμενη Ομόσπονδη Ευρώπη, βασίζεται σε αυτό ακριβώς το σενάριο, της αδυναμίας κατ’ αρχήν των ΗΠΑ να αντισταθούν έμπρακτα, και όχι μέσω ανακοινώσεων, στην προσπάθεια οικονομικής κυριαρχίας της χώρας της κας Μέρκελ, λόγω των δικών τους τεράστιων οικονομικών δυσκολιών (το έλλειμμα των ΗΠΑ στις 31/12/12 θα ξεπεράσει το νόμιμο όριό του), αλλά και στη γνώση της ότι μόνο αυτή, παρουσιαζόμενη ως ισχυρή οικονομικά και πολιτικά χώρα, μπορεί να θέσει σε ενέργεια ή να απορρίψει μηχανισμούς η οποίοι θα την βοηθούσαν να πραγματοποιήσει το σχέδιό της (όπως πχ οι EFSF & ESM που προώθησε και στήριξε και ο ενιαίος μηχανισμός κεντρικού ελέγχου των Ευρωπαϊκών τραπεζών, τον οποίο μπορεί να στήριξε, καθυστερεί όμως να προωθήσει λόγω και των δικών της, μη εμφανών ακόμη, τραπεζικών οικονομικών προβλημάτων)

Παράλληλα δε, υποστηρίζει σε ανοιχτές πλέον συζητήσεις και το μηχανισμό δημιουργίας Ζώνης Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ των ΗΠΑ και της Ενωμένης Ευρώπης. Ένας μηχανισμός που εάν ευοδωθούν οι προσπάθειες δημιουργίας και εφαρμογής του, θα ανοίξει την, προστατευόμενη μέσω δασμών σε αρκετά προϊόντα, Αμερικανική αγορά στα αντίστοιχα Ευρωπαϊκά, τα οποία φυσικά και προσπαθεί να ελέγξει ακόμη και από το στάδιο παραγωγής τους.

Οι ενδείξεις για τα ανωτέρω, ουκ ολίγες.

Από την προτροπή του προέδρου των ΗΠΑ Μ. Ομπάμα προς το ΔΝΤ και την διευθύντριά του, ώστε ο οργανισμός να γίνει πιο φειδωλός στις απαιτήσεις του από τη χώρα μας ώστε να δυσκολέψει όσο μπορεί τα σχέδια της Γερμανίας, την υποστήριξή του σε όσους (πολιτικούς ή μη) επιμένουν ότι ακολουθείται η λάθος συνταγή για την επίλυση της οικονομικής κρίσης της Ελλάδος, έως το γεγονός ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ την τελευταία φορά που επισκέφθηκε την Ευρώπη, (πριν τρία χρόνια και έξι μήνες !), άφησε την εντύπωση ότι «ο νυν ένοικος του Λευκού Οίκου «δεν αγαπά, στ' αλήθεια, τη Γερμανία (δεν πήγε -τη φορά αυτή- στο Βερολίνο, με την καγκελάριο Μέρκελ προσκύνησαν στο ναζιστικό στρατόπεδο στο Μπούχενβαλντ ) και τη Γαλλία» όπως έγραφε η «Καθημερινή» τότε.

Έως ότου λοιπόν οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίσουν έμπρακτα το δικό τους οικονομικό πρόβλημα, η σχεδιαζόμενη Γερμανική οικονομική πολιτική θα κυριαρχεί στην Γηραιά Ήπειρο, με σκοπό να αναλάβει και τα ηνία της παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας, με μόνους αντιπάλους, τις αναδυόμενες οικονομίες των χωρών που αποτελούν τον πυρήνα των (λεγόμενων) BRICS από τα αρχικά γράμματα των Βραζιλία,Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική.

Άλλωστε, ήταν αυτές ακριβώς οι χώρες, που αντέδρασαν έντονα στην απόφαση του ΔΝΤ να στηρίξει το σχέδιο για την βιωσιμότητα του Ελληνικού Δημοσίου χρέους, που έλαβε πρόσφατα το Eurogroup, ανακοινώνοντας τη δημιουργία ενός παράλληλου οργανισμού, με αρχικό κεφάλαιο 250 δις δολάρια, ο οποίος θα έχει τους ίδιους ακριβώς σκοπούς με αυτούς του ΔΝΤ !

Ο αφανής οικονομικός πόλεμος μεταξύ Ευρώπης (Γερμανίας) και Αμερικής (ΗΠΑ), γίνεται φυσικά υπό τις ευλογίες του διεθνούς κεφαλαίου και των (γνωστών και μη) διαχειριστών του.

Τα τεράστια οικονομικά κέρδη που έχουν καταγράψει τα τελευταία χρόνια οι εταιρίες διαχείρισης κεφαλαίων, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα.

Η παραδοσιακή οικονομία της παραγωγής, έχει δώσει τη θέση της στην οικονομία της παροχής υπηρεσίας και της δημιουργίας χρήματος εκ του μηδενός !

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισαν (και αντιμετωπίζουν ακόμη), κραταιές άλλοτε Αμερικανικές εταιρίες, όπως η General Motors, η American Airlines κ.α.

Σ’ αυτό το σημείο, και προς επίρρωση ίσως των ανωτέρω, θα μπορούσε πιθανόν κανείς να αναφερθεί στον νομισματικό «πόλεμο» μεταξύ ευρώ και δολαρίου αλλά και στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή και τις εστίες έντασης που δημιουργούνται.
Αυτά όμως θα απαιτούσαν τόσο ενδελεχή ανάλυση που θα κάλυπταν άνετα τη συγγραφή (ενός ακόμη ;) βιβλίου, και δεν αποτελούν αντικείμενο του παρόντος κειμένου

Σε δεύτερο επίπεδο, Ελληνική κυβέρνηση, είτε καταλαβαίνοντας τον εν λόγω σχεδιασμό σταθμίζοντας τα δεδομένα, είτε όχι, έχει πάρει την απόφαση της πρόσδεσής της στο «άρμα» της Γερμανίας, προσδοκώντας φυσικά να έχει δίκιο, και αναμένοντας τα όποια (πρόσκαιρα ή μη) πολιτικά οφέλη.
Ο όλος σχεδιασμός δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστα και τα Ελληνικά επιχειρηματικά συμφέροντα, και ειδικότερα αυτά που ο Κ.Μητσοτάκης είχε αποκαλέσει κάποτε «διαπλεκόμενα» και ο Κ.Καραμανλής αρκετά αργότερα «νταβατζήδες» της οικονομίας.

Τα επιχειρηματικά αυτά συμφέροντα, επέλεξαν κατ’ αρχήν την συμπόρευση με τον σχεδιασμό της Γερμανίας, ευελπιστώντας στην παγίωση των κεκτημένων τους και φυσικά στην περαιτέρω διεύρυνση των δραστηριοτήτων τους, σε Ευρωπαϊκό πλέον επίπεδο.

Άλλωστε, το πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα, περνούσε κυρίως μέσα από την Γερμανική πολιτική σκηνή. Τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που εισέρρεαν προς την Ελληνική οικονομία, αποτελούσε μέγιστο δέλεαρ, έστω κι αν αυτά κατ’ αρχήν κατευθύνονταν προς το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, στο οποίο θα απευθύνονταν στη συνέχεια για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων τους.

Όταν όμως πρόσφατα κατάλαβαν ότι «έπαιζαν» σε ένα παιχνίδι το οποίο δεν τους λάμβανε τελικά υπ’ όψιν, λόγω κυρίως των δεσμέυσεών τους από το ήδη υπάρχον φθαρμένο πολιτικό σκηνικό της χώρας, αποφάσισαν να αντιδράσουν.
Οργανωμένα πλέον στο παρασκήνιο, πήραν την απόφαση να άρουν την εμπιστοσύνη τους στους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς που κυβέρνησαν τη χώρα, φέρνοντάς την στο χείλος της καταστροφής.

Πρώτο «θύμα» και σχετικά εύκολος στόχος των προσπαθειών τους, αποτελεί το παλιό ΠΑΣΟΚ, το οποίο κυβέρνησε, και συνεχίζει –εν μέρει- να κυβερνά τη χώρα, ενώ εδώ και πάνω από δεκαπέντε χρόνια, έχει παρεκκλίνει, ουσιαστικά και τυπικά, από τις βασικές ιδεολογικές του αρχές.

Αν πριν λίγα χρόνια, γνωστά στελέχη του κατάφερναν να ξεφεύγουν εύκολα από τη βάσανο της δικαστικής διερεύνησης των πεπραγμένων τους, τον τελευταίο καιρό οι πολύ σοβαρές περιπτώσεις οικονομικών ή άλλων σκανδάλων στα οποία πιθανόν να ενέχονται, βλέπουν (και θα συνεχίσουν να βλέπουν) το φως της δημοσιότητας.

Σειρά θα έχουν όλοι οι υπόλοιποι κομματικοί σχηματισμοί της μεταπολίτευσης, οι οποίοι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στήριξαν και στηρίχθηκαν από αυτούς

Παράλληλα, στοχοποιούν όσους μιλούν για ολική ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού και επιχειρηματικού κατεστημένου, όπως το κίνημα «Ανεξάρτητοι Έλληνες», του οποίου ηγείται ο απρόβλεπτος, εκτός επιχειρηματικών ή άλλων δεσμεύσεων, με άμεσο και επώνυμο καταγγελτικό λόγο, Π.Καμμένος.

Η πρόσφατη, ανεπιτυχής προσπάθεια διάλυσης του κινήματος με τις αποχωρήσεις επώνυμων στελεχών του, έγκειται ακριβώς στον σχεδιασμό δημιουργίας στο άμεσο μέλλον, ενός πολιτικού σχηματισμού που θα κινείται δεξιότερα της σημερινής ΝΔ, με κεντροδεξιά όμως ταμπέλα, με εμφανή πατριωτικό λόγο, του οποίου ο βασικός κορμός θα αποτελείται από γνωστά ονόματα της πολιτικής, επιχειρηματικής και (πιθανόν) της πρώην ένστολης ζωής της χώρας.

Ενός «νέου» δηλαδή πολιτικού σχηματισμού, δομημένου με παλιά υλικά, πιθανόν με δανεικές «βιτρίνες», ο οποίος στην ουσία θα αποτελεί τον πολιτικό εκφραστή, όσων είχαν την αφανή πρωτοβουλία της σύστασής του.

Η προσπάθειά τους αυτή, βρίσκει φυσικά αντίθετο το ήδη υπάρχον πολιτικό κατεστημένο και τους εναπομείναντες υποστηρικτές του, το οποίο, γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις τους, στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, θα ζητήσει την έμπρακτη στήριξη του Γερμανικού παράγοντα, όπως αυτός εκφράζεται μέσω, τόσο των μηχανισμών της ΕΕ όσο και των επιχειρηματικών του συμφερόντων.

Πρόσφατο παράδειγμα και πρώτο δείγμα αυτής της αντίδρασης, αποτελούν τα δημοσιεύματα σε διεθνή πρακτορεία ειδήσεων αλλά και ξένα περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας, για την διαπλοκή στην Ελλάδα, με αναφορές μάλιστα σε ονόματα επιχειρηματιών!
Ο «πρόσφατα ανακαλυφθείς» ορυκτός πλούτος της χώρας, αποτελεί έναν ακόμη σοβαρότατο λόγο, ώστε ο αφανής αυτός οικονομικός πόλεμος, τόσο μεταξύ της Ευρώπης (Γερμανία) και της Αμερικής (ΗΠΑ), όσο και μεταξύ των ντόπιων συμφερόντων και των εκάστοτε εκφραστών τους, και του πολιτικού κατεστημένου, να λάβει έντονες διαστάσεις εντός του 2013.

Η χρονιά που έρχεται θα είναι καθοριστική, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για την παγκόσμια οικονομία και το ποιος θα διαχειρισθεί των πλούτο που αυτή παράγει.
Μόνο απρόβλεπτες καταστάσεις μπορούν να διακόψουν κάθε σχεδιασμό, απ’ όποιον κι αν εκπορεύεται.

Απρόβλεπτες καταστάσεις, από ανεπηρέαστους ηγέτες, μακριά από οποιεσδήποτε δεσμεύσεις, που δεν θα διστάσουν να δώσουν τη «γροθιά στο μαχαίρι», απαιτώντας ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα, για τον πολύπαθο λαό της, για τα παιδιά και τα εγγόνια μας
Σ’ εμάς έγκειται το αν θα ακολουθήσουμε το παλιό, διαπλεκόμενο και διεφθαρμένο πολιτικά και επιχειρηματικά παρελθόν, ή θα αντισταθούμε, προβάλλοντας πάνω και πέρ’ απ’ όλα, την εθνική αξιοπρέπεια και υπερηφάνειά μας, στέλνοντας όλους όσους οδήγησαν τη χώρα και τους πολίτες της στην οικονομική εξαθλίωση, στο σκαμνί του κατηγορουμένου, απαιτώντας την παραδειγματική τιμωρία τους.