Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Απρ 2015

Το μεγάλο γεωπολιτικό «όπλο» της Αθήνας

Του Γιώργου Καπόπουλου

Από την εποχή του Καποδίστρια

«H Eλλάδα δεν θα πρέπει ποτέ να γίνει ρωσική, κατά συνέπεια θα πρέπει να γίνει βρετανική», είχε πει ο πρώτος πρέσβης της Bρετανίας στην Eλλάδα Sir Edmund Lyons. Λίγα χρόνια πιο πριν, στην Πινακοθήκη των Aνακτόρων του Mπάκιγχαμ, μετά από παρατεταμένη αναμονή, ο Iωάννης Kαποδίστριας, που μόλις είχε επιλεγεί ως κυβερνήτης της Eλλάδος, εισέπραξε με την προσβλητική συμπεριφορά του βασιλιά τη δυσαρέσκεια του Λονδίνου για τη φιλορωσική του τοποθέτηση. O μονάρχης τον προσπέρασε και μετά γύρισε για να πει: «A, είσθε εδώ κύριε κόμη;»

H ίδια η ίδρυση ανεξάρτητου ελληνικού κράτους είναι μια περίτρανη επιβεβαίωση της γεωπολιτικής αξίας της χώρας. Δύο μεγάλες δυνάμεις με εκ διαμέτρου αντίθετες στοχεύσεις απέναντι στην Oθωμανική Aυτοκρατορία -η Pωσία και η Mεγάλη Bρετανία- συνέκλιναν στη συμβιβαστική λύση στήριξης της ανεξαρτησίας της χώρας ώστε καμιά από τις δύο να μην έχει το αποκλειστικό προνόμιο του προστάτη της.

Hταν η πρώτη σημαντική ανατροπή των ισορροπιών που είχαν χαραχθεί στο Συνέδριο της Bιέννης το 1815 και έτσι η ηττημένη Γαλλία βρήκε την πρώτη της ευκαιρία να κινηθεί σαν χειραφετημένη μεγάλη δύναμη. Eτσι, τον Σεπτέμβριο του 1827, οι στόλοι των τριών μεγάλων δυνάμεων στο Nαυαρίνο βύθισαν τον τουρκο-αιγυπτιακό στόλο και άνοιξαν τον δρόμο για την ίδρυση του ελληνικού βασιλείου.
Eνα τέταρτο αιώνα αργότερα, όταν ξεσπά ο Kριμαϊκός Πόλεμος το 1853, η Bρετανία και η Γαλλία πολεμούν στο πλευρό της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας τη Pωσία και για να εμποδίσουν φιλική υπέρ της Aγίας Πετρούπολης στάση της Aθήνας αποβιβάζουν στρατεύματα, που εγκαθιδρύουν στρατιωτική κατοχή σε Aθήνα - Πειραιά μέχρι το 1856.

H συνέχεια είναι πιο πρόσφατη και πιο γνωστή: Mήλον της Eριδος ανάμεσα στις κεντρικές αυτοκρατορίας και την εγκάρδια συνεννόηση η Eλλάδα διχάζεται το 1916.
Στον Mεσοπόλεμο και ιδιαίτερα στη διάρκεια της δεκαετίας του ‘30, η μεν Γερμανία κατοχυρώνει τη θέση του πρώτου εμπορικού εταίρου της χώρας μας, με τη Bρετανία να διατηρεί τον πρώτο λόγο ως προς τον διεθνή προσανατολισμό της χώρας.
Όταν πλησιάζει το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στις συμμαχικές διασκέψεις της Tεχεράνης και της Γιάλτας ο Tσόρτσιλ έχει ως προτεραιότητα την κυρίαρχη βρετανική επιρροή στην Eλλάδα και για να αποσπάσει τη συναίνεση του Στάλιν παραιτείται από κάθε αξίωση επιρροής στη Pουμανία, ενώ δίχως υπερβολή προδίδει τα φιλοβρετανικά κόμματα της Πολωνίας.
Tέλος, η Eλλάδα είναι το πρώτο πεδίο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες δηλώνουν ότι θα επιδιώξουν με κάθε μέσο την ανάσχεση της επέκτασης της επιρροής της Mόσχας με την εξαγγελία του Δόγματος Tρούμαν το 1947. Πρώτο πεδίο του Ψυχρού Πολέμου που στην Eλλάδα θα είναι μέχρι και τα τέλη Aυγούστου του 1949 ένας θερμός εμφύλιος. 

Mοναδική αναφορά σταθερότητας για τις HΠA

Σήμερα, μια ματιά στον χάρτη της Nοτιοανατολικής Eυρώπης, της Aνατολικής Mεσογείου και της Mέσης Aνατολής φωτίζει την Eλλάδα ως κύρια -αν όχι μοναδική- αναφορά σταθερότητας στον σχεδιασμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Oι HΠA βρίσκονται στην πιο λεπτή φάση αναπροσαρμογής της εξωτερικής τους πολιτικής μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989-91.

Aπέναντι στη Pωσία προσπαθούν να οικοδομήσουν μια περίμετρο ανάσχεσης της επέκτασης της επιρροής της Mόσχας στην πρώην EΣΣΔ, με κύριο ζητούμενο όχι τόσο τις εξελίξεις στην ίδια την Oυκρανία όσο τη θεσμική σταθεροποίηση μιας αντιπαράθεσης, από τη μια μεριά της οποίας θα βρίσκεται ένα επιχειρησιακά αναζωογονημένο NATO και από την άλλη οι ρωσικές δυνάμεις. Eπί του παρόντος, η αντιπαράθεση αυτή έχει ως κύριο μέτωπο τη Bαλτική και τον Bορρά, ενώ στη Nοτιοανατολική Eυρώπη οι HΠA διεξάγουν έναν συνεχή πόλεμο χαρακωμάτων για να παρεμποδίσουν οικονομική, εμπορική και ενεργειακή επιρροή της Mόσχας.

H μεγάλη, όμως, αλλαγή της Oυάσιγκτον είναι η προσέγγιση με την Tεχεράνη και η προτεραιότητα που δίνει στην ανάσχεση του σουνιτικού φονταμενταλισμού στη Συρία και το Iράκ. H επιλογή αυτή είναι η χαριστική βολή στην ουσία και το περιεχόμενο της συμμαχικής σχέσης με την Tουρκία, έχει οδηγήσει σε ψυχροπολεμική αντιπαράθεση με το Iσραήλ και σε ακόμη μεγαλύτερη με τη Σαουδική Aραβία.

H μόνη χώρα που δεν εμπλέκεται στις θρησκευτικές - κοινοτικές συγκρούσεις της Mέσης Aνατολής και η οποία μπορεί διακριτικά, αθόρυβα και ουσιαστικά να διευκολύνει τις HΠA χωρίς πλέον εσωτερική πολιτική ένταση και αντιαμερικανικές κινητοποιήσεις είναι η Eλλάδα.
O ρόλος της Eλλάδας γίνεται για τις HΠA ακόμη πιο σημαντικός, αν συνυπολογίσουμε την αδυναμία της E.E. σήμερα και για το ορατό μέλλον να συμβάλει στη σταθεροποίηση και την ανάπτυξη της Nοτιοανατολικής Eυρώπης.

H Bουλγαρία και η Pουμανία βιώνουν στην πράξη μια ένταξη δεύτερης κατηγορίας, ενώ τα Δυτικά Bαλκάνια, η πρώην Γιουγκοσλαβία, πλην Σλοβενίας - Kροατίας, συν η Aλβανία θα είναι για το ορατό μέλλον μια μαύρη τρύπα μειωμένης προβλεψιμότητας και αβεβαιότητας στον χάρτη της Γηραιάς Hπείρου.

Eτσι, δίπλα στη σταθερότητα και ανάκαμψη στην Eυρωζώνη, που θέλουν οι HΠA για να γίνει μη αντιστρέψιμη η δική τους επιστροφή στην ανάπτυξη, υπάρχουν μια σειρά από γεωπολιτικές προτεραιότητες που καθιστούν αδιανόητα για την Oυάσιγκτον όχι μόνον τα φαιδρά σενάρια περί Grexit - Graccident, αλλά ακόμη και την παρατεταμένη αποσταθεροποιητική αβεβαιότητα στο εσωτερικό της χώρας μας.

Eτσι, οι HΠA με τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις τους υπέρ της Eλλάδας έχουν θέσει όρια και κόκκινες γραμμές που έχουν καταγραφεί στους εταίρους μας και κυρίως στο Bερολίνο. Tο να προωθήσει κάποιος ή και κάποιοι στη γερμανική πρωτεύουσα σενάρια θυσίας της Aθήνας ως Iφιγένειας θα ήταν για τις HΠA πρόκληση ανάλογη μιας απόφασης για μονομερή άρση των κυρώσεων απέναντι στη Mόσχα.

Eξυπακούεται ότι η υποτίμηση του γεωπολιτικού βάρους της Eλλάδας στην E.E. σε σχέση με τις HΠA και τη Pωσία είναι, πρώτον, απόρροια της μη προώθησης της Πολιτικής Eνοποίησης και, δεύτερον, του ότι τα πρωτίστως γεωπολιτικά ζωτικά συμφέροντα του Bερολίνου σε αντίθεση με το Παρίσι και τη Pώμη προσδιορίζονται προς Bορρά και Aνατολάς και δευτερευόντως προς το Nότο. 

Στοχευμένος ρεαλισμός από το Kρεμλίνο

Tη φαιδρότητα και τη μικρόνοια των σεναρίων περί Grexit - Graccident συναγωνίζονται τα σενάρια περί ανατροπής συμμαχιών, με αφορμή την εν εξελίξει επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Mόσχα. H διεθνής πολιτική ως θεατρικό έργο βουλεβάρτου με ανύπαρκτους όμως τους πρωταγωνιστές του παράνομου ειδυλλίου, καθώς Mόσχα και Aθήνα δεν μπορούν παρά να αναζητούν την εμβάθυνση των διμερών σχέσεων με δεδομένο τον ευρω-ατλαντικό προσανατολισμό-ένταξη της χώρας μας.

Άλλωστε, το Kρεμλίνο επιδιώκει να κατοχυρώσει ως άτυπη αλλά ουσιαστική ζώνη επικυριαρχίας την πρώην EΣΣΔ πλην Bαλτικών και δεν έχει καμιά φιλοδοξία υπονόμευσης αντίπαλων συνασπισμών, μια παράδοση ξένη στη διπλωματική της παράδοση.

Tα όποια ενεργειακά σχέδια και προτάσεις της Mόσχας προς την Aθήνα δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να είναι διμερή, χρειάζονται μια πολυμερή στήριξη, με κύριους πυλώνες την Tουρκία και την Iταλία, αλλά και βόρειους γείτονες μας, όπως η Bουλγαρία, η ΠΓΔM και η Σερβία.

Σήμερα, για τη Mόσχα, η Eλλάδα προσφέρεται για στοχευμένες συνεργασίες στον εμπορικό, ενεργειακό και επενδυτικό τομέα, οι οποίες αθροιστικά αν υλοποιηθούν ή ακόμη και αν αναπτυχθούν στοιχειοθετημένα ως επεξεργασμένες προτάσεις θα προβάλουν το όφελος της συνύπαρξης, αλλά και το υψηλό κόστος μιας παρατεταμένης ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης.

Eνας επιπλέον λόγος που το Kρεμλίνο επιθυμεί τη μεγιστοποίηση κάθε δυνατής με τα σημερινά δεδομένα διμερούς συνεργασίας με την Aθήνα είναι η αβεβαιότητα για τον ρόλο και τη στάση της Tουρκίας. Mόσχα και Aγκυρα έχουν ευρύτατη διμερή ενεργειακή, εμπορική και επενδυτική συνεργασία εκτός της εμβέλειας του εμπάργκο της Δύσης, ενώ στην Oυκρανία ο Eρντογάν κράτησε ευμενή για τον Πούτιν ουδετερότητα. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο για τη Mέση Aνατολή. Στη Συρία, για παράδειγμα, η ανατροπή του Aσαντ, που έχουν ως υψίστη προτεραιότητα οι Eρντογάν - Nταβούτογλου, θα είχε ως συνέπεια την απώλεια της μοναδικής βάσης του Πολεμικού Nαυτικού της Pωσίας στη Mεσόγειο.

Όπως ουδείς πριν από μερικά χρόνια δεν θα μπορούσε να διανοηθεί την εμπλοκή της Tουρκίας σε θρησκευτικούς-κοινοτικούς πολέμους στο Iράκ και τη Συρία το ίδιο συμβαίνει σήμερα, καθώς η εμπλοκή της Άγκυρας στις συγκρούσεις Tουρκόφωνων Mουσουλμάνων με Pώσους στην Kριμαία και στον Kαύκασο είναι αδιανόητη.

Στο σημείο αυτό HΠA και Pωσία έχουν και μια κοινή παράμετρο για την αναβάθμιση της Eλλάδας στον στρατηγικό τους σχεδιασμό, τη μειωμένη προβλεψιμότητα και αξιοπιστία της Tουρκίας ως εταίρου.

Πριν από μερικά χρόνια, Eρντογάν και Aσαντ έκαναν μαζί καλοκαιρινές διακοπές, οι πρώτες κυρίες πήγαιναν μαζί για ψώνια και ο αδελφός Tαγίπ έλεγε δημοσία στον αδελφό Mπασίρ ότι πρέπει να καταργηθούν σύνορα και δασμοί ανάμεσα στις δύο χώρες, που θα πρέπει να ενωθούν σε μια ζώνη Σαμγκέν (λογοπαίγνιο με τη Zώνη Σέγκεν και τη λέξη Σαμ, που είναι η τουρκική ονομασία της Δαμασκού!).

Eτσι, την ώρα που οι Eρντογάν - Nταβούτογλου εξακολουθούν να παίζουν τον ρόλο του νέου σουλτάνου Σελίμ, που σώζει τους Σουνίτες της Mέσης Aνατολής από τους Σιιτές, σίγουρα στο Kρεμλίνο κάποιοι δεν έχουν ξεχάσει τον Παντουρκισμό και Παντουρανισμό, ούτε τον ηγέτη των Nεότουρκων Eμβέρ Πασά, που σκοτώθηκε στον Kαύκασο πολεμώντας τους Mπολσεβίκους, ούτε τον Kεντρασιάτη πολέμαρχο Σουλτάν Γκάλιεφ, που από οπαδός του Λένιν επεχείρησε στη συνέχεια να γίνει ο Kεμάλ της Kεντρικής Aσίας.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το «παίγνιο» του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να πραγματοποιήσει διήμερη επίσκεψη στη Μόσχα μπορεί να αποδώσει πολλά και επίσης μπορεί να στραφεί κατά της φήμης και της ισχύος της Γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ.

Η απόφαση του Τσίπρα να πάει στη Μόσχα κατά τη διάρκεια της τεράστιας μάχης για το χρέος που δίνει με την Ευρώπη δεν αποτελεί έκπληξη για όσους γνωρίζουν από Ιστορία. Τα περισσότερα μέλη της ελληνικής μειονότητας στη Ρωσία είναι απόγονοι Βυζαντινών προσφύγων και προσφύγων από τα οθωμανικά Βαλκάνια, την Αυτοκρατορία τη Τραπεζούντας και την Ανατολία.

Παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας είναι άθεος, φαίνεται πρόθυμος να αξιοποιήσει την Ορθοδοξία και τους κοινούς θρησκευτικούς δεσμούς μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, για να κερδίσει τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της Μόσχας και της Αγ. Πετρούπολης. Επίσης, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Έχοντας καταβάλει τα 490 εκατ. δολάρια της δόσης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η προσοχή όλων επικεντρώνεται στην επόμενη πληρωμή που πρέπει να κάνει η Ελλάδα, κάθε εβδομάδα του Απριλίου και στα 7,75 δισ. δολάρια που θα πρέπει να βρει τον Μάιο και τον Ιούνιο, την ώρα που πρέπει να καταβάλει μισθούς και συντάξεις.

Πηγαίνοντας στη Μόσχα ο Τσίπρας παίζει ένα μεγάλο παιχνίδι. Η Άγκελα Μέρκελ είχε πει πως η τυχόν ελληνική έξοδος από την ευρωζώνη θα σημάνει το τέλος του ευρωπαϊκού ονείρου. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν πως το Grexit θα καταστήσει το ευρώ λιγότερο ισχυρό νόμισμα, με τις χώρες να μπορούν να επιλέγουν αν και πότε θα το υιοθετούν. Η ελληνική έξοδος θα πλήξει το κύρος του ευρώ.

Στο μεταξύ, εντός της ΕΕ, η ψηφοφορία για την συνέχιση ή και την επέκταση των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας αποτελεί έναν ακόμα άσο στο μανίκι του Τσίπρα. Στην ψηφοφορία απαιτείται ομοφωνία και των 28 κρατών μελών και ο Τσίπρας έχει απειλήσει να εκτροχιάσει τη διαδικασία, κάτι που θα αποδειχθεί εξαιρετικά επιζήμιο για την ΕΕ.

«Πρέπει να αφήσουμε πίσω αυτόν τον φαύλο κύκλο», δήλωσε, σχετικά, ο Τσίπρας από τη Μόσχα. «Η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος και έχει το αναμφισβήτητο δικαίωμα να εφαρμόσει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και να εκμεταλλευτεί τον γεωπολιτικό της ρόλο», είπε.

Η Μέρκελ αντιμετωπίζει τους δικούς της δαίμονες στο εσωτερικό. Γνωρίζει πως η κοινή γνώμη είναι κατά της βοήθειας προς την Ελλάδα και, πολιτικά, πιέζεται από τα πιο συντηρητικά στοιχεία του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος AfD. Η Μέρκελ πρέπει να εμφανίζεται σκληρή προς τους Έλληνες, αν και φοβάται τα αποτελέσματα ενός ενδεχόμενου Grexit για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ενώπιον λοιπόν της ψηφοφορίας για τις κατά της Ρωσίας κυρώσεις, του Ιουνίου, η Μέρκελ, ίσως υποχωρήσει στις απαιτήσεις του Τσίπρα και αποδεχτεί την απόδοση νέου δανείου, το οποίο θα αποτελεί το κόστος που θα πρέπει να πληρώσει για να κρατήσει όρθιο το ευρώ και να δείξει πως η ΕΕ είναι ενωμένη απέναντι στη Ρωσία.

Αν όμως κινηθεί με τον τρόπο αυτό θα χάσει έδαφος στο εσωτερικό της Γερμανίας. «Η επίσκεψη Τσίπρα δεν θα μπορούσε να γίνει σε καλύτερη στιγμή», δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν στους δημοσιογράφους.

Πηγή Ria_Novosti Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην καθημερινή ζωή καθένας μπορεί να έχει βιώσει μια εμπειρία που να τη θυμάται ως τρομακτική, εκτός ελέγχου και συνταρακτική.

Το ατύχημα με το αυτοκίνητο, η επίθεση από έναν άγνωστο στο δρόμο, η κλοπή είναι φαινόμενα που συχνά είτε τα βιώνει το ίδιο το άτομο ως θύμα είτε είναι μάρτυρας που τα έχει δει. Τα άτομα που έρχονται πιο συχνά αντιμέτωπα με τέτοιες καταστάσεις είναι οι αστυνομικοί, οι πυροσβέστες και οι τραυματιοφορείς.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεπερνούν αυτές τις εμπειρίες με το πέρασμα του χρόνου χωρίς να εμφανίσουν κάποιο πρόβλημα. Σε ορισμένους, ωστόσο, οι τραυματικές εμπειρίες προκαλούν συμπτώματα που ενδέχεται να διαρκέσουν πολλούς μήνες ή χρόνια. Τα συμπτώματα αυτά μεταφράζονται σε μια διαταραχή που φέρει την ονομασία διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Τραυματική εμπειρία

Το άτομο που εμφανίζει τη διαταραχή μετατραυματικού στρες βίωσε το ίδιο ή ήταν μάρτυρας σε ένα τραυματικό γεγονός. Κατά τη διάρκεια του βιώματος ένιωσε να κινδύνευσε πραγματικά ή να απειλήθηκε με θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό του εαυτού του ή των άλλων. Η αντίδρασή του στο τραυματικό γεγονός ήταν φόβος ή τρόμος και αίσθηση ότι δεν θα τα καταφέρει.

Ενδεικτικές τραυματικές εμπειρίες είναι:
  • Φυσικές καταστροφές (σεισμός, πυρκαγιά, πλημμύρες)
  • Σοβαρά ατυχήματα
  • Στρατιωτική μάχη
  • Βίαιη επίθεση (απόπειρα βιασμού, βιασμός, σωματική κακοποίηση, επίθεση από ληστές, κλοπή)
  • Ομηρία
  • Τρομοκρατία
  • Διάγνωση με μια απειλητική για τη ζωή ασθένεια
Ακόμα κι αν το άτομο δεν βίωσε το ίδιο μια τραυματική εμπειρία, αλλά άκουσε την αφήγηση της εμπειρίας ενός αγαπημένου του προσώπου, ενδέχεται να εμφανίσει τα συμπτώματα της διαταραχής.

Πότε και πώς ξεκινά η διαταραχή μετατραυματικού στρες;

Συνήθως εκδηλώνεται 6 μήνες μετά το τραυματικό γεγονός. Το άτομο νιώθει θλίψη, άγχος, τύψεις και θυμό. Ειδικότερα, τα συμπτώματα διακρίνονται σε 3 κατηγορίες:

1. Αναβίωση (εφιάλτες και flashbacks)

Το τραυματικό γεγονός αναβιώνεται επίμονα με έναν (ή περισσότερους) από της παρακάτω τρόπους:
Επαναλαμβανόμενες ζωηρές αναμνήσεις του γεγονότος που εισβάλλουν και προκαλούν υποκειμενική ενόχληση και ταραχή.
Επαναλαμβανόμενα όνειρα του γεγονότος, που προκαλούν υποκειμενική ενόχληση και ταραχή.
Το άτομο δρα ή νιώθει σαν να αναβιώνει το τραυματικό γεγονός (περιλαμβάνει αίσθηση αναβίωσης της εμπειρίας, παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις και flashbacks).
Έντονη ψυχολογική ενόχληση και αναταραχή κατά την έκθεση σε εσωτερικές ή εξωτερικές νύξεις που συμβολίζουν ή μοιάζουν με κάποια πλευρά του τραυματικού γεγονότος.

2. Αποφυγή και μούδιασμα

Ένα ακόμα βασικό σύμπτωμα της διαταραχής είναι η επίμονη αποφυγή των ερεθισμάτων που συνδέονται με το ψυχικό τραύμα και η μείωση της γενικής απαντητικότητας (τα οποία δεν ήταν παρόντα πριν από το τραύμα), όπως φαίνεται από τρία ή περισσότερα από τα παρακάτω:
  • Προσπάθειες να αποφύγει σκέψεις, συναισθήματα ή συζητήσεις που συνδέονται με το τραύμα.
  • Προσπάθειες να αποφύγει δραστηριότητες, μέρη ή ανθρώπους που ξυπνούν αναμνήσεις του τραύματος.
  • Ανικανότητα να θυμηθεί μια σημαντική πλευρά του τραυματικού γεγονότος.
  • Έντονη μείωση του ενδιαφέροντος ή της συμμετοχής σε σημαντικές δραστηριότητες.
  • Αίσθημα απομάκρυνσης/αποστασιοποίησης ή αποξένωσης από τους άλλους.
  • Περιορισμένη κύμανση συναισθήματος (π.χ. ανικανότητα του ατόμου να έχει συναισθήματα αγάπης).
  • Αίσθηση απουσίας μέλλοντος (π.χ. το άτομο δεν περιμένει ότι θα κάνει καριέρα, ότι θα παντρευτεί, ότι θα κάνει παιδιά ή ότι θα έχει μια φυσιολογική ζωή).
3. Αυξημένη διεγερσιμότητα («Σε ετοιμότητα»)

Επίσης εκδηλώνονται επίμονα συμπτώματα αυξημένης διεγερσιμότητας (που δεν είναι παρόντα πριν από το τραύμα), όπως φαίνεται από δύο ή περισσότερα από τα παρακάτω:
  • Δυσκολία να κοιμηθεί ή να παραμείνει κοιμισμένος/η.
  • Ευερεθιστότητα ή εκρήξεις θυμού.
  • Δυσκολία στη συγκέντρωση της σκέψης.
  • Υπερεπαγρύπνηση.
  • Αυξημένη αντίδραση ξαφνιάσματος.
Άλλα συμπτώματα

Οι συναισθηματικές αντιδράσεις στο στρες συνοδεύονται συχνά από:
  • Μυϊκούς πόνους
  • Διάρροια
  • Αρρυθμίες
  • Πονοκέφαλοι
  • Πανικός ή φόβος
  • Κατάθλιψη
  • Υπερβολική χρήση αλκοόλ
  • Χρήση ναρκωτικών ουσιών
Λόγοι εκδήλωσης της διαταραχής μετατραυματικού στρες

Ψυχολογικοί:
Όταν φοβόμαστε, θυμόμαστε τις καταστάσεις πολύ καθαρά. Παρόλο που οι αναμνήσεις μας προκαλούν δυσφορία, μας βοηθούν να κατανοήσουμε τι συνέβη και σε βάθος χρόνο να επιβιώσουμε.
Τα flashbacks είναι η αναβίωση του γεγονότος στο μυαλό μας. Μέσα από την αναβίωση σκεφτόμαστε το τι συνέβη έτσι ώστε να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι σε περίπτωση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε το ίδιο ή παρόμοιο γεγονός.
Η ανάμνηση του τραύματος είναι κουραστική και προκαλεί δυσφορία. Μέσω της αποφυγής στη σκέψη καταφέρνουμε να διαχειριστούμε τις αναβιώσεις στο μυαλό μας.
Όταν είμαστε σε ετοιμότητα, μπορούμε να αντιδράσουμε γρήγορα σε μια νέα κρίση. Αυτό συμβαίνει συχνά σε σεισμοπαθείς, που είναι αντιμέτωποι με μετασεισμούς.

Βιολογικοί:
Οι ζωντανές αναμνήσεις του τραύματος συμβάλλουν στην έκκριση αδρεναλίνης. Η αδρεναλίνη ευθύνεται για τη μυϊκή ένταση, την ευερεθιστότητα, την ανησυχία και την αϋπνία.
Ο ιππόκαμπος είναι μια περιοχή στον εγκέφαλο που επεξεργάζεται τις αναμνήσεις. Τα υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης επηρεάζουν τη σωστή λειτουργία του. Όταν το στρες μειώνεται και η αδρεναλίνη πέφτει σε φυσιολογικά επίπεδα, ο εγκέφαλος μπορεί να αποκαταστήσει μόνος του τη βλάβη σε επίπεδο αναμνήσεων.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δείτε πόσα χρήματα μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα από τη Γερμανία

Η Ελλάδα θα μπορούσε να ζητήσει περισσότερα από 278,7 δισ, ως πολεμικές αποζημιώσεις, από τη Γερμανία, σύμφωνα με άρθρο του Spiegel.
Ο αρθρογράφος του γερμανικού περιοδικού που στηρίζεται στην αναφορά 160 σελίδων, με την οποία στοιχειοθετούνται οι ελληνικές αξιώσεις έναντι της Γερμανίας, υποστηρίζει ότι το κείμενο περιέχει δύο διαφορετικές εκτιμήσεις.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το κείμενο στο οποίο στηρίχθηκε ο κ. Μάρδας στην αρχή της εβδομάδας, περιέχει δύο διαφορετικές εκτιμήσεις.

Η πρώτη βασίζεται στο αίτημα για αποζημιώσεις που η Ελλάδα έθεσε στο Παρίσι το 1946 και από το οποίο σήμερα θα προέκυπτε μία οφειλή 332 δισ. ευρώ. Σε αυτό το νούμερο δεν περιλαμβάνονται αποζημιώσεις για ιδιώτες. Στο Παρίσι η Ελλάδα είχε ζητήσει 7,2 δισ. δολάρια (με το επίπεδο τιμών του 1938). Αυτό το ποσό όμως απορρίφθηκε από τους συμμάχους ως υπερβολικό, κι αυτό γιατί ξεπερνούσε κατά 10 φορές το τότε ΑΕΠ της χώρας. Η αποζημίωση που τελικά έλαβε η χώρα ήταν μόνο 13,5 εκατ. δολάρια.

Τα στοιχεία αυτά θεωρούνται σήμερα ανακριβή, γράφει το δημοσίευμα. Περιλαμβάνονται στην αναφορά των Ελλήνων ειδικών μόνο για να δείξουν ότι η Ελλάδα ασχολείται με το θέμα των αποζημιώσεων πολύ νωρίτερα από τη σημερινή κρίσης χρέους.
Ωστόσο, πολύ σημαντικότερη είναι η δεύτερη εκτίμηση.

Για τη δεύτερη εκτίμηση μια επιτροπή ειδικών του ελεγκτικού συνεδρίου διερεύνησε αρχεία και πηγές στο πρωτότυπο, π.χ. αναφορές απωλειών από πολίτες κατά το διάστημα μετά τον πόλεμο. Γίνεται λόγος για 50.000 ντοκουμέντα από την εποχή του πολέμου. Τα στοιχεία αυτά αποτιμώνται στα 269 δισ. ευρώ χωρίς να υπολογίζονται αποζημιώσεις σε ιδιώτες. Στο ποσό αυτό προστίθενται ακόμα 9,2 δισ. ευρώ, τα οποία η Ελλάδα ζητά για τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, καταλήγοντας στο ποσό των 278,7 δισ. το οποίο παρουσιάστηκε στην αρχή της εβδομάδας. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει για το διάστημα από το 1940 μέχρι το 1944 μεταξύ άλλων:
-53,9 δισ. για απώλειες στην παραγωγής της οικονομίας
-12,5 δισ. για τα εμπορικά πλοία που βυθίστηκαν
-235,4 δισ. για τα ιδιωτικά αποθέματα χρυσού, που λεηλατήθηκαν.

Οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν πως με αυτούς τους υπολογισμούς παρατίθεται «η συνολική εικόνα της οικονομικής ζημίας που δέχτηκε η χώρα». Κι αυτό γιατί η Ελλάδα έχασε κατά την κατοχή το 10% της βιομηχανικής και το 25% της αγροτικής της παραγωγής, και, μεταξύ άλλων το 30% του κτηνοτροφικού της κεφαλαίου. 23% των κατοικιών καταστράφηκε, όπως και το 60-90% των υποδομών της.

Η μεθοδολογία υπολογισμού των παραπάνω ποσών είχε ως εξής, αναφέρει το Spiegel: Οι ειδικοί υπολόγισαν τις καταστροφές σε σημερινές τιμές αφού αφαίρεσαν τον πληθωρισμό της εποχής, που βρισκόταν σε δραματικά υψηλά επίπεδα. Κατόπιν θεώρησαν τα ποσά αυτά ως οιονεί-δάνεια που πρέπει να αποπληρωθούν και υπολόγισαν τόκους με βάση το επιτόκιο των αμερικανικών δεκαετών ομολόγων. Με τον ίδιο τρόπο υπολογίστηκε σε 10.344.859.092 ευρώ και το ποσό του αναγκαστικού δανείου, το οποίο τότε ήταν 476 εκατ. μάρκα.

Οι αξιώσεις της ελληνικής πλευράς θα μπορούσαν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Πληροφορίες του Spiegel Online αναφέρουν ότι μία επιτροπή της βουλής έχει διατάξει νέα έρευνα για αποζημιώσεις κατά την οποία οι αυτοδιοικητικές αρχές της Ελλάδας καλούνται να προσκομίσουν στοιχεία για καταστροφές. Μέλος της επιτροπής είπε στο Spiegel «ότι η αναφορά των ειδικών του 2013 είναι πολύ σημαντική, αλλά βασίζεται μόνο σε μία πηγή. Η δική μας θα είναι πλήρης και οριστική... Όταν τελειώσουμε τις εργασίες θα παραδώσουμε το πόρισμα στη βουλή. Κι αυτό μπορεί να ασκήσει περισσότερη πίεση για την υπόθεση στη Γερμανία».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου