Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Φεβ 2017


Του Wolfgang Munchau
Financial times


Θέλει ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να διαλύσει την ΕΕ; Δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση ξεκάθαρα, αλλά οι ενδείξεις που έχει εκπέμψει υπαινίσσονται πως το μπλοκ θα πρέπει να θεωρήσει την πιθανή απειλή πιο σοβαρή απ’ ότι είναι.

Απλά σκεφτείτε αυτή τη δήλωση του Τεντ Μάλοξ, του ανθρώπου που γενικά φημολογείται ότι θα είναι ο πρέσβης του κ. Τραμπ στην ΕΕ. Ο κ. Μάλοξ, καθηγητής στο Henley Business School στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, δήλωσε ότι θέλει να «σορτάρει το ευρώ». Το κοινό νόμισμα βρίσκεται σε κίνδυνο κατάρρευσης μέσα στους επόμενους 18 μήνες, υποστήριξε.

Κι εγώ ο ίδιος δεν είμαι και ο πιο αισιόδοξος για το ευρώ, αλλά μετά χαράς θα δεχόμουν αυτό το στοίχημα. Το χειρότερο σενάριο για το ευρώ δεν είναι η καταστροφή του, αλλά η απώλεια ενός από τα μέλη του.

Πιο ανησυχητικό για την ΕΕ από έναν σκληρό, επίδοξο διπλωμάτη, είναι οι εμπορικές διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν τη συνάντηση της περασμένης εβδομάδας μεταξύ του κ. Τραμπ και της Τερέζα Μέι, της Βρετανίδας πρωθυπουργού.

Οι αντιτιθέμενοι στο Brexit στη Βρετανία, έχουν απορρίψει την πιθανότητα μιας εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, στη λογική ότι η προστατευτική ατζέντα του κ. Τραμπ θα επηρεάσει επίσης και τη Βρετανία. Πέραν αυτού, αυτή η συμφωνία δε θα έχει να κάνει κυρίως με το εμπόριο. Θα είναι μια πολιτική συμφωνία, ένα όχημα για να καλλιεργηθεί η διάσταση απόψεων μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μοναδική εμπορική συμφωνία όπου μπορεί ο κ. Τραμπ να είναι πιο ήπιος για στρατηγικούς λόγους.

Γι’ αυτό η σκληρή διαπραγματευτική ρητορική για το Brexit, από κάποιους πολιτικούς στις Βρυξέλλες, είναι αντιπαραγωγική: διότι «σπρώχνει» τη Βρετανία στην αγκαλιά του κ. Τραμπ. Είναι προς το συμφέρον της ΕΕ να διατηρήσει μια ανοικτή σχέση με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Βρετανία θα έχει περισσότερα οφέλη από μια δίκαιη συμφωνία με την Ευρώπη, απ’ ότι σε σχέση με την πλέον φιλική συμφωνία με τον κ. Τραμπ. Η Βρετανία πάντα θα κάνει περισσότερο εμπόριο με την ΕΕ, απ’ ότι με τις ΗΠΑ. Η γεωγραφία έχει σημασία.

Δεύτερο ανησυχητικό και ίσως ακόμη μεγαλύτερος κίνδυνος για την εσωτερική συνοχή της ΕΕ, θα ήταν μια μονομερής άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, από τον κ. Τραμπ. Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη, αλλά αν γίνει, θα «βυθίσει» επίτηδες τη διαδικασία του Μινσκ, μέσω της οποίας η ΕΕ, η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν οργανώσει την τριμερή τους σχέση μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Οι ευρωπαϊκές κυρώσεις θα είναι, τότε, όχι μόνο πολιτικά, αλλά και φυσικά αδύνατο να διατηρηθούν. Οι Ευρωπαίοι επενδυτές θα έχουν την ικανότητα να παρακάμψουν εύκολα πολλούς από τους περιορισμούς.

Μια τέτοια απόφαση, πιθανώς θα αποσταθεροποιούσε και θα απομόνωνε την Άνγκελα Μέρκελ, τη Γερμανίδα καγκελάριο, της οποίας ο ρόλος έχει σταθεί καθοριστικός στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής διπλωματίας απέναντι στη Ρωσία, τόσο εγχώρια όσο και στην ΕΕ. Αυτό θα προσφέρει ένα πλεονέκτημα στους κυβερνητικούς εταίρους της, τους Σοσιαλδημοκράτες, ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου. Ο νέος υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, ο Σοσιαλδημοκράτης Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, είναι υπέρ μιας σταδιακής κατάργησης των κυρώσεων. Μια μονομερής απόφαση από τις ΗΠΑ να άρουν τις κυρώσεις, πιθανώς θα απομονώσει την κ. Μέρκελ τόσο στη χώρα της όσο και στην ΕΕ.

Ενόψει αυτών των απειλών, η ΕΕ θα πρέπει να εξετάσει τις τέσσερις ακόλουθες ενέργειες:

Πρώτον, εγώ θα παρότρυνα μια άμεση αύξηση στη δαπάνη για την άμυνα στο 2%, για να απαντηθεί η δέσμευση στο ΝΑΤΟ. Πολλές χώρες της ΕΕ είναι εκτεθειμένες σε κατηγορίες πως δεν έχουν συνδράμει αυτό που τους αναλογεί. Με τις εκλογικές μάχες που πλησιάζουν στη Γαλλία και τη Γερμανία, και κατά πάσα πιθανότητα στην Ιταλία, αυτή δεν είναι η καλύτερη εποχή ώστε η ΕΕ να ξεκινήσει μια μεγάλη, κοινή πρωτοβουλία για την άμυνα, πέραν του τι ήδη έχει προγραμματιστεί. Αλλά μια αύξηση στη σχετική δαπάνη μπορεί να επιτευχθεί.

Δεύτερον, η ΕΕ θα πρέπει να επιταχύνει τις συζητήσεις με τη Βρετανία γύρω από το Άρθρο 50, το μηχανισμό εξόδου από την ένωση. Οι Βρυξέλλες θα πρέπει να προσπαθήσουν να διαπραγματευτούν μια προσωρινή, περιορισμένη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που θα απαιτεί την έγκριση μόνο των ευρωπαϊκών θεσμών, αντί για τα εθνικά κοινοβούλια των υπόλοιπων 27 κρατών μελών. Μια γρήγορη «προ-συμφωνία» Brexit θα ωφελήσει και τις δύο πλευρές. Μια πιο ολοκληρωμένη συμφωνία θα μπορούσε να έρθει αργότερα.

Τρίτον, η ΕΕ θα πρέπει να εξετάσει την πιθανότητα μιας οικονομικής σχέσης με την Κίνα. Η απόφαση του κ. Τραμπ να αποσυρθεί από την TPP και η πλέον βέβαιη κατάρρευση της TTIP μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ, θα ανοίξουν το δρόμο για νέες οικονομικές συμμαχίες.

Τέταρτον, η ΕΕ θα χρειαστεί να «διορθώσει» την ευρωζώνη, όχι μόνο για να απογοητεύσει το προτεινόμενο σορτάρισμα του καθηγητή Μάλοξ. Αυτή η κρίση διανύει την όγδοη χρονιά της. Η ΕΕ χρειάζεται να σταματήσει να λογομαχεί για την Ελλάδα ή να αγχώνεται για το αν το ευρώ μπορεί να επιβιώσει μετά τις επόμενες ιταλικές εκλογές. Δεν μένουν πολλές επιλογές για την επιδιόρθωση της ευρωζώνης. Η ιστορία των νομισματικών ενώσεων μάς έχει δείξει ότι χρειάζεται να ενσωματωθεί σε μια πολιτική ένωση προκειμένου να είναι βιώσιμη.

Το ένστικτο της ΕΕ την τελευταία δεκαετία, της έλεγε να κάνει όσα λιγότερα ήταν απαραίτητα. Μμια πολιτική που την άφησε αξιοθρήνητα αδύναμη. Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να σταματήσουν να ξεφυσάνε για τον κ. Τραμπ, αλλά να κοιτάξουν τι χρειάζεται να κάνει η ΕΕ. Δε θα μπορέσει απλά να τα κουτσοκαταφέρει για τα τέσσερα χρόνια, πόσο μάλλον οκτώ, μιας προεδρίας Τραμπ.

Πηγή Ημερησία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Φιντικάκη

Σημάδια κατάχρησης της εξουσίας δύο χρόνια μετά την ανάληψή της από το ΣΥΡΙΖΑ κάνουν παντού την εμφάνισή τους αποδεικνύοντας ότι το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημα» ήταν τελικά ανήθικο.

Από τις καθεστωτικές λογικές στην ΕΡΤ και τους 2.000 μετακλητούς υπαλλήλους της κυβέρνησης, μέχρι τις θολές μπίζνες με τους πρόσφυγες και από τα Golden Boys των 200.000 ευρώ στον ΑΔΜΗΕ μέχρι το ανεξήγητο ταξίδι Τσίπρα στο Παρίσι και το χάος στα «μπλοκάκια», η κατάσταση θυμίζει ολοένα και περισσότερο ημέρες ΠΑΣΟΚ στα χειρότερά του.

Δεν είναι μόνο ότι η Αριστερά καλλιέργησε στη συνείδηση της πλειοψηφίας προσδοκίες που διαψεύσθηκαν παταγωδώς και υποσχέσεις που αθετήθηκαν. Ούτε ότι η ελληνική κοινωνία φτωχαίνει σε όλα τα επίπεδα. Είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρ’ ότι είχε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, δεν τόλμησε να κάνει αυτό που διατυμπάνιζε ως σημαία της, να συγκρουστεί με το βαθύ κράτος, το κατεξοχήν υπεύθυνο για την πτώχευση. Τα πεπραγμένα της δείχνουν αντίθετα ότι στηρίζονταν σε αυτό. Είναι επίσης ότι το μόνο που έχει επιλέξει να κάνει αυτή η κυβέρνηση είναι να βάζει φόρους και χαράτσια σε νοικοκυριά, ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις, με μια πολιτικά κοντόφθαλμη, ισοπεδωτική και εντέλει ρεβανσιστική – τιμωρητική φιλοσοφία.

Την ίδια στιγμή που ο νόμος Κατρούγκαλου καταστρέφει την αγορά και τους επαγγελματίες, δύο συριζαικά στελέχη πιάστηκαν να αυξάνουν υπέρογκα και αναδρομικά κατά 200.000 ευρώ τις αμοιβές τους στον ΑΔΜΗΕ. Είναι ειρωνεία ότι συνέβη σε μια εταιρεία, η διατήρηση της οποίας υπό τον έλεγχο του Δημοσίου (όχι προφανώς για να αυξάνουν οι διοικήσεις τον μισθό τους), είχε αποτελέσει μια από τις πιο περήφανες σημαίες του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει πολύ μικρή σημασία αν ζήτησε ο ίδιος ο υπουργός Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης από τους διοικούντες να απομακρυνθούν, όπως και πιθανότατα έγινε ή αν οι ίδιοι του υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους και εκείνος τις έκανε δεκτές, διατύπωση που προφανώς εξυπηρετεί τα προσχήματα. Σημασία έχει ότι στις τσέπες του βαθέος ΑΔΜΗΕ χάθηκε το περίφημο "ηθικό πλεονέκτημα" κάτι που η κυβέρνηση αντιλήφθηκε εγκαίρως γι’ αυτό και θυσίασε χθες δύο κομματικά της στελέχη πριν την βλάψουν περισσότερο.

Δεν ήθελε και πολύ μυαλό για να προβλέψει κανείς ότι κάπως έτσι θα τελείωνε η υπόθεση, σε μια στιγμή που τα μπλοκάκια απειλούν να γίνουν ο νέος ΕΝΦΙΑ του ΣΥΡΙΖΑ, και η ΝΔ έχει σηκώσει το περίφημο ταξίδι Τσίπρα στο Παρίσι. Άλλο να κάνεις επαφές με επενδυτές προκειμένου να ενισχύσεις την ανάπτυξη, και άλλο να φορτώνεις με έξοδα το Λίαρ Τζετ και τον κρατικό προϋπολογισμό. Εικόνα που κλονίζει το οικοδόμημα της δήθεν αριστερής ευαισθησίας της κυβέρνησης, αφού απέχει πολύ από εκείνη του Μαρτίου του 2015 όταν οι επιβάτες μεσημεριανής πτήσης για Βρυξέλλες, είχαν δει έκπληκτοι να μπαίνει στο αεροπλάνο ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του, με προορισμό τη Σύνοδο Κορυφής.

Η υπόνοια να χρησιμοποίησε ο κ. Τσίπρας το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για προσωπική του μετακίνηση αμαυρώνει το «ηθικό του πλεονέκτημα», πόσο μάλλον όταν την ίδια στιγμή το «ανήθικο κατασκεύασμα» το οποίο αποκαλείται ασφαλιστικό νομοσχέδιο ωθεί χιλιάδες ανθρώπους να κλείνουν όπως-όπως τα βιβλία τους.

Τα φαινόμενα υποτροπιασμού σε καταστάσεις ύστερου ΠΑΣΟΚ είναι πολλά. Αποτυπώθηκαν καταρχήν πέρυσι το καλοκαίρι όταν αποκαλύφθηκαν οι χρυσές μπίζνες κομματικών στελεχών με τους λαθρομετανάστες. Ήταν τότε που έγινε γνωστό ότι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Σερρών ενεπλάκη ενεργά στο διαγωνισμό σίτισης των προσφύγων που φιλοξενούνταν στην περιοχή. Συνεχίσθηκαν με την αποκάλυψη τον Νοέμβριο του 2016 ότι μετά από απογραφή που έγινε, ο αριθμός των μετακλητών υπαλλήλων στο Δημόσιο βρέθηκε να έχει ξεπεράσει τους 2.000. Είχαν μάλιστα αυξηθεί από τον Δεκέμβριο του 2015 κατά 166 άτομα, αριθμός που ισοδυναμούσε με την τοποθέτηση 16 μετακλητών ανά μήνα. Το 2014 όμως η αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης αποτελούσε ένα από τα βασικά αφηγήματα του ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν η ίδια μάλιστα η κυβέρνηση που ψήφισε τον Φεβρουάριο του 2016 τον νόμο 4369, ακριβώς για να υλοποιήσει αυτήν ακριβώς την αποκοματικοποίηση. Τι άλλαξε άραγε από τότε;

Μέχρι και στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές ανέμισε η κυβέρνηση την σημαία της ηθικής. Τότε που το 2015, κυρίαρχο σύνθημα του κ.Τσίπρα ήταν ότι δεν θα αλλάξει μόνο την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη.

Η αλήθεια είναι πως το «ηθικό πλεονέκτημα» είναι σαν τον μύλο. Αλέθει τα πάντα, δικαιολογεί αστοχίες, διαχειριστικά λάθη, προσωπικές ανεπάρκειες, υπερβάσεις, και κάθε είδους «πραγματικά» μειονεκτήματα. Έχει δηλαδή μια υπερβατική διάσταση, αφού τα πάντα αντισταθμίζονται από ένα ανεξάντλητο συμβολικό κεφάλαιο.

Τελικά, δύο χρόνια μετά από μια αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση, αν μη τι άλλο έχουμε καταλάβει ότι ενός "ηθικού πλεονεκτήματος", μύρια ανήθικα έπονται.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στο δεύτερο απόσπασμα της εκπομπής John Pilger Special, προσφορά της Dartmouth Films, ο Τζούλιαν Ασάνζ κατηγορεί την Χίλαρι Κλίντον ότι παραπλάνησε τους Αμερικανούς σχετικά με την πραγματική έκταση της υποστήριξης του Ισλαμικού Κράτους από τους συμμάχους της Ουάσινγκτον στη Μέση Ανατολή.

Σε ένα e-mail του 2014 που δόθηκε στη δημοσιότητα από το WikiLeaks του Τζούλιαν Ασάνζ τον περασμένο μήνα, η Χίλαρι Κλίντον, η οποία είχε διατελέσει γραμματέας του κράτους μέχρι το προηγούμενο έτος, προτρέπει τον John Podesta, τότε σύμβουλο του Μπαράκ Ομπάμα, να «ασκήσει πίεση» για το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, “οι οποίες παρέχουν παράνομη οικονομική και υλικοτεχνική υποστήριξη στην ISIL [ισλαμικό κράτος, IS, ISIS] και άλλες ριζοσπαστικές σουνιτικές ομάδες.”


“Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε όλη την συλλογή”, είπε ο Ασάνζ, του οποίου η καταγγελτική ιστοσελίδα έχει κυκλοφορήσει τρεις δόσεις με μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Κλίντον κατά το παρελθόν έτος, είπε στον Πίλγκερ σε μια αποκλειστική συνέντευξη.

“Όλοι οι σοβαροί αναλυτές γνωρίζουν, ακόμη και η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει συμφωνήσει, ότι ορισμένα Σαουδικά στοιχεία υποστηρίζουν την ISIS και χρηματοδοτούν την ISIS, αλλά η γραμμή ήταν ανέκαθεν ότι είναι κάποιοι “παρίες” πρίγκιπες που χρησιμοποιούν τα χρήματα του πετρελαίου τους να κάνουν ό, τι θέλουν αλλά στην πραγματικότητα η κυβέρνηση αποδοκιμάζει. Αλλά αυτό το e-mail λέει ότι είναι η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας και η κυβέρνηση του Κατάρ που χρηματοδοτούν την ISIS.”

Ο Ασάνζ και ο Πίλγκερ, που κάθισαν για 25 λεπτά συνέντευξης στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο όπου ο πληροφοριοδότης βρήκε καταφύγιο από το 2012, μίλησαν μετά για τη σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ της επίσημης θέσης της Κλίντον, η οποία κρατήθηκε σε όλη την πρώτη θητεία του Ομπάμα, το μη κέρδος του συζύγου της, καθώς και για επισήμους της Μέσης Ανατολής, των οποίων η έκφραση επιθυμίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας μπορεί να μην ήταν ειλικρινής.

Τζον Πίλγκερ: Οι Σαουδάραβες, οι Καταριανοί, οι Μαροκινοί, οι Μπαχρένιοι, ιδιαίτερα οι δύο πρώτοι, δίνουν όλα αυτά τα χρήματα στο Ίδρυμα Κλίντον, ενώ η Χίλαρι Κλίντον είναι γραμματέας του κράτους, και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει την έγκριση μαζικών πωλήσεων όπλων, ειδικά η Σαουδική Αραβία.

Τζούλιαν Ασάνζ: Υπό την Χίλαρι Κλίντον – και τα μηνύματα Κλίντον αποκαλύπτουν μια σημαντική συζήτηση για αυτό – η μεγαλύτερη συμφωνία πώλησης όπλων που έγινε ποτέ στον κόσμο, έγινε με τη Σαουδική Αραβία: περισσότερα από 80 δισεκατομμύρια δολάρια. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, οι συνολικές εξαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ διπλασιάστηκαν σε αξία δολαρίου.

Τζον Πίλγκερ: Φυσικά, η συνέπεια αυτού είναι ότι αυτή η περιβόητη τζιχαντιστική ομάδα, που ονομάζεται ISIL ή ISIS, έχει δημιουργηθεί σε μεγάλο βαθμό με τα χρήματα ανθρώπων που δίνουν χρήματα στο Ίδρυμα Κλίντον;


Τζούλιαν Ασάνζ: Ναι.
RussiaToday
Πηγή offtherecord.net



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



By Metin Murgan

As the United States is plagued by a politically motivated "fake news" epidemic, it seems there's been an outbreak in Turkey as well.

Turkey tentatively expects an April vote on a constitutional amendment referendum, and a presidential election is possible at the end of 2017. These two important events will determine Turkey's political climate. Hence, the media that support President Recep Tayyip Erdogan are desperate to produce reports highlighting Turkey's unstoppable rise.

Many of Turkey’s medium- and large-scale companies, aware that the construction sector is not as profitable as before, want to shift to the defense industry, which they see as a rising star because of generous government incentives. When one adds the shortage of expert writers in defense and military technology to the determined search by Erdogan's Justice and Development Party (AKP) for new success stories, it is not surprising to frequently see exaggerated and even fake news reports. Since December, there has been a perceptible rise in this mind-boggling type of "reporting," which mainly features themes such as:
  • Turkey's 100% locally made weapons and defense are amazing the world.
  • Turkey’s dependence on external sources in the defense industry is now down to 30% and continues to diminish.
  • The entire world envies Turkey’s booming defense industry, which is now a fully independent, global entity and is constantly coming out with new projects and innovations.
According to a report headlined “Our native weapons that shook the earth," the world is astounded by Turkey’s defense industry projects.

Among those "world-shaking" projects are Turkey’s first nationally made frigate; Javelin, which is supposedly the "world's first guided helicopter missile"; and the Bora missile, which has the range to reach Rome and was interpreted as a not-so-subtle message to Europe.

Another most improbable report was in the pro-government daily Akit on Jan. 16. The report actually described the Korkut low-altitude air-defense system, with two 35 mm cannons and a range of 2.4 miles, as a "military electronics industry product that can even stop nuclear bombs.” The author of this report's knowledge about what a ballistic nuclear missile is and how a country can defend itself against nuclear armaments was obviously confined to the sci-fi movies he had watched.

Defense analyst Turan Oguz told Al-Monitor the primary cause of these absurd defense stories in the Turkish media is the lack of qualified security/defense correspondents and editors. Oguz also believes the public relations efforts of Turkey's defense industry contribute to the abundance of misleading and even fake news reports. “Each media group in Turkey recklessly, without hesitation, consciously embellishes preposterous, subjective reports that will be appreciated by the ideological group it is affiliated with,” he explained.

For example, simple research and development work by a defense company becomes a full-page report in a pro-government newspaper under the headline "Turkish engineers develop important space technologies."
When they see the popularity of such reports, a few secularist and more serious newspapers also feel the need to follow. One of those dailies even came out with a totally hatched article, “Ataturk's special aerial intelligence unit,” and seriously claimed that back in 1922, Turkey’s founder, Mustafa Kemal Ataturk, had set up a special unit of select officers to work on a top-secret "Anka 10 T001 K" drone surveillance project.

The company manufacturing Anka drones today was thus able to link its brand to Ataturk and score a spectacular public relations gain.

Overblown and false reporting of the defense industry is not limited to pro-government media; it is even frequently seen in the anti-government media.

Arda Mevlutoglu, a rare defense industry and military technology expert in Turkey, offers "embellishment detection" on his Twitter site to expose exaggerated and false reporting on the defense industry. Similar to Oguz, he also blames intellectual inadequacy for the preponderance of inaccurate and inflated information in defense and security reporting.

“Military subjects have always been followed with interest in Turkey by a large segment of the population. The reasons for this interest are many, including attention paid to weapons, soldiers and the army in our culture, and the bitter experience of traumas experienced when Turkey was placed under embargoes," he said. "Pro- and anti-government media and researchers recall those traumas when writing bombastic articles in line with their own political inclinations. When one newspaper says, ‘We are building our national airline,’ the other says, ‘The airplane is local but all its parts are imported.’ Both could have degrees of truth."

Intentional or otherwise, the Turkish media's exaggerated defense industry news reveals one bitter truth: Turkey, which had allowed its entire defense and security mechanisms, along with its policies, to be managed by NATO during the Cold War era, still hasn’t been able to free itself from those shackles in the 21st century. Mevlutoglu said it is totally left to the military bureaucracy to govern the full gamut of defense and security issues.

“This reliance on the military prevented development of qualified academic cadres and media, hence the ease of spreading fake news. The latest example was the shooting down of our RF-4E reconnaissance plane over the eastern Mediterranean in 2012. Not the relevant officials of the state nor the media and its so-called experts could come up with a reliable explanation of what happened," he said.

Also getting its share of this exaggerated and at times false reporting is Turkey’s Operation Euphrates Shield, which seems to have stalled at al-Bab, Syria. For example, in the first days of the operation some newspapers reported that the army was moving “specially armored Leopard 2A4” tanks to the battle zone. But the Leopard 2A4 tanks, which Turkey had bought second-hand from Germany, were never modernized and sustained heavy damage in the Syrian operation.

It is true that Turkey’s defense industry made important strides from 2010-2015. But a look at relevant documentation points to a slowdown since then. Now, what we sadly see are efforts to cover up — with stupefying sensationalism — this slowdown caused by inadequate intellectual capacity, insufficient funds for research and development, lack of innovation, excessive politicization and misconceived projects.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ένα αποτυχημένο κράτος, σε καθεστώς κυλιόμενης πτώχευσης και σε μία εποχή που η Ευρωζώνη κινδυνεύει να διαλυθεί, ενώ προβλέπονται νομισματικοί και εμπορικοί πόλεμοι στον πλανήτη, δεν μπορεί να περιμένει άπρακτο τις αποφάσεις άλλων – ηχητικό
.
Πριν ακόμη κρίνει κανείς οτιδήποτε, οφείλει να παραθέτει, καθώς επίσης να αξιολογεί όσο πιο αντικειμενικά μπορεί τα γεγονότα – τα οποία στην περίπτωση της Ελλάδας είναι τα εξής:
(α)  Η χώρα έχει ήδη μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, αφού δεν μπορεί να επιβιώσει με δικά της μέσα, δεν είναι σε θέση να παρέχει ασφάλεια, ευημερία και νομιμότητα στους Πολίτες της, διοικείται από ξένους, ενώ οργιάζει η πολιτική διαπλοκή και διαφθορά.
Ακόμη χειρότερα, βρίσκεται σε καθεστώς κυλιόμενης πτώχευσης – η οποία ορίζεται ως μία επικίνδυνη, παράνομη καθυστέρηση της χρεοκοπίας, επειδή επιδεινώνονται συνεχώς οι συνθήκες της οικονομίας της. Στις επιχειρήσεις κάτι τέτοιο απαγορεύεται, ενώ τιμωρείται ποινικά πάρα πολύ αυστηρά ο υπεύθυνος διαχειριστής τους – ο οποίος, στην περίπτωση των κρατών, είναι η εκάστοτε κυβέρνηση.
Υπενθυμίζουμε εδώ πως, σύμφωνα με το ΔΝΤ, η χώρα μας δεν έχει βιώσιμο χρέος ούτε πρωτογενή πλεονάσματα, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες.
Επίσης πως θα έχουν κατανοήσει πια οι Έλληνες ότι, δεν χρεοκοπούν ποτέ τα κράτη, αλλά οι Πολίτες τους – αφού αυτοί καλούνται τελικά να πληρώσουν. Στα πλαίσια αυτά, έχουμε αναφέρει πως το δημόσιο χρέος πρέπει να υπολογίζεται αφενός μεν ως ποσοστό επί των εισοδημάτων των Ελλήνων, αφετέρου επί της αξίας των περιουσιακών τους στοιχείων – όπου, με δεδομένη τη μείωση και των δύο κατά τουλάχιστον 50%, το χρέος είναι διπλάσιο.
Με απλά λόγια, τα 320 δις € του δημοσίου χρέους είναι σε όρους εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων περί τα 640 δις € – όπως ακριβώς θα συνέβαινε εάν είχε υιοθετηθεί η δραχμή και υποτιμούταν κατά 50%. Εάν σε αυτά προστεθούν τα 230 δις € του επισφαλούς ιδιωτικού χρέους, τότε θα κατανοήσουμε πως το χρέος που δεν είναι σε θέση πια να εξυπηρετήσει ο δημόσιος, καθώς επίσης ο ιδιωτικός τομέας, έχει κυριολεκτικά εκτοξευθεί στα ύψη – οπότε είναι ανόητο να αναφέρεται πια κανείς στην αναδιάρθρωση του, ως μία ρεαλιστική λύση για την Ελλάδα.
(β)  Έχει ήδη ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για το ευρώαφενός μεν εξαιτίας των διαρκώς αυξανόμενων φυγόκεντρων δυνάμεων στο εσωτερικό της Ευρωζώνης από χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία, αφετέρου λόγω της αλλαγής πολιτικής των Η.Π.Α. – οι οποίες πια το υπονομεύουν, θεωρώντας το ανταγωνιστικό στο δολάριο.
Την ίδια στιγμή η Γερμανία, αντιλαμβανόμενη πως δεν έχει τίποτα άλλο να ωφεληθεί από την Ευρωζώνη, ούτε από ένα αδύναμο ευρώ μέσω του οποίου απέκτησε τεράστια πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, καθώς επίσης πως δεν πρόκειται να της επιτραπεί η συνέχιση της υποτίμησης από τις Η.Π.Α., αλλάζει πορεία – προσανατολιζόμενη σε ένα ισχυρό, ελεγχόμενο από την ίδια νόμισμα, το οποίο θα δυνάμωνε ακόμη περισσότερο από την υιοθέτηση μίας άλλης νομισματικής πολιτικής, από αυτήν που χρειάζονται οι υπόλοιποι εταίροι της (αύξηση των βασικών επιτοκίων, μείωση της ποσότητας χρήματος).
Άλλωστε γνωρίζει πως τα πλεονάσματα έχουν ένα σημαντικό μειονέκτημα: τις αντίστοιχες εκροές κεφαλαίων, μέσω των οποίων χρηματοδοτούνται τα ελλείμματα των άλλων χωρών-πελατών της. Ως εκ τούτου, έχει έναν ακόμη λόγο να επιθυμεί πια υψηλότερα επιτόκια και ένα ισχυρό νόμισμα: την επιστροφή των κεφαλαίων στη χώρα της, προτού κινδυνεύσει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους, ειδικά από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
(γ)  Οι Η.Π.Α. είναι υπερχρεωμένες και ευρίσκονται σε πορεία παρακμής, ενώ ο υπόλοιπος πλανήτης είναι βυθισμένος επίσης στα χρέη και στα οικονομικά προβλήματα – κυρίως η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ν. Αφρική και η Ν. Αμερική, καθώς επίσης μεγάλες χώρες στην περιοχή μας όπως είναι  η Τουρκία (ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη χώρα μας, ειδικά λόγω των οικονομικών της προβλημάτων), η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος.
Παράλληλα, οι ηγεσίες των τριών μεγάλων δυνάμεων, της Κίνας, της Ρωσίας και των Η.Π.Α., είναι αυταρχικές – οπότε οι πιθανότητες συνεννόησης μεταξύ τους, με στόχο μία συνδιάσκεψη για την αντιμετώπιση των χρεών, όπως αυτή του Btetton Woods μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, είναι πολύ περιορισμένες.
Ως εκ τούτου, φαίνεται μάλλον αναπόφευκτος ένας εμπορικός και νομισματικός πόλεμος σε παγκόσμιο επίπεδο, ο οποίος θα πυροδοτούσε το αναμενόμενο, νομοτελειακό κραχ – με τρομακτικές συνέπειες εάν όχι για την παγκόσμια ειρήνη, τουλάχιστον για τα αδύναμα κράτη.
Επίλογος
Μέσα σε αυτό το «σκοτεινό» παγκόσμιο και εθνικό περιβάλλον, κάθε στιγμή που περνάει ανεκμετάλλευτη για την Ελλάδα αποτελεί έγκλημα – ενώ η σπουδαιότητα που δίνεται στο κλείσιμο μίας ακόμη αξιολόγησης, η οποία απλά θα μετέφερε αυξανόμενα τα προβλήματα μας στο μέλλον, χωρίς να επιλύσει κανένα, είναι μάλλον ανόητη.
Ως εκ τούτου, θεωρούμε πως το μοναδικό παράθυρο σωτηρίας που μας προσφέρεται, είναι η λήψη ριζικών αποφάσεων εντός των πρώτων μηνών του 2017 – πριν διαλυθεί η Ευρωζώνη, προτού ξεσπάσει ένα παγκόσμιο κραχ, καθώς επίσης ενώ θα δρομολογούνται οι εθνικές εκλογές στην Ολλανδία, στη Γαλλία, στη Γερμανία και ενδεχομένως πρόωρες στην Ιταλία.
Κάτι τέτοιο προϋποθέτει φυσικά τη συνεννόηση όλων των πολιτικών κομμάτων μεταξύ τους, καθώς επίσης την ενεργητική στήριξη τους από τους Πολίτες – παρά το ότι πρόκειται για μία πολύ δύσκολη προσπάθεια, ενώ λογικά οι Έλληνες έχουν αηδιάσει από όλους, απαιτώντας την τιμωρία των υπευθύνων της σημερινής τραγωδίας.
Χρόνος όμως για εκλογές δεν υπάρχει, ενώ δεν καταλαβαίνουμε τι θα άλλαζε στο γενικότερο σκηνικό η «ανακύκλωση» ενός ήδη αποτυχημένου κόμματος των μνημονίων – πόσο μάλλον όταν ο σημερινός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επίδοξος μελλοντικός πρωθυπουργός, φανατικός υποστηρικτής των μνημονίων, ήταν εναντίον της πολιτικής που αλλαξε/υιοθέτησε ο κ. Σαμαράς το 2014, με αποτέλεσμα να χάσει μεν τη στήριξη της Γερμανίας, αλλά να επανέλθει τότε η Ελλάδα σε πορεία ανάπτυξης.
Περαιτέρω, οι ριζικές αυτές αποφάσεις θα ήταν είτε (α) η συμφωνία των δανειστών εάν όχι για τη διαγραφή του 50% του δημοσίου χρέους, τότε με το πάγωμα που πρότεινε το ΔΝΤ (άρθρο), είτε (β) το σταμάτημα κάθε είδους διαπραγματεύσεων, αξιολογήσεων κοκ., με την ταυτόχρονη καταγγελία των παράνομων δανειακών συμβάσεων/μνημονίων στα διεθνή δικαστήρια – οπότε η μη λήψη νέων δόσεων και άρα η αναπόφευκτη αδυναμία πληρωμών των δανείων που έχουν ληφθεί από τους θεσμικούς δανειστές.
Μία τέτοια αντιμετώπιση ισοδυναμεί ουσιαστικά με τη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης – όπου, εάν επιχειρούσε η ΕΚΤ να μας εκβιάσει με το σταμάτημα της παροχής ρευστότητας στις τράπεζες, θα έπρεπε να είμαστε προετοιμασμένοι για τη δρομολόγηση ενός νομίσματος για τις εγχώριες συναλλαγές μας.
Στην περίπτωση τώρα που θα θεωρούταν πως ένα τέτοιο νόμισμα αντίκειται στους κανόνες της νομισματικής ένωσης, τότε θα έπρεπε να περιμένουμε τις αποφάσεις των αρμοδίων – χωρίς φυσικά να αποχωρήσουμε μόνοι μας από το ευρώ, εκτός εάν μας υποχρέωναν με κάποιον τρόπο που δεν φανταζόμαστε, οπότε θα ξεκινούσαν οι διαπραγματεύσεις επιστροφής μας στη δραχμή που θα διαρκούσαν τουλάχιστον δύο χρόνια.  Ακολουθεί η σημερινή συζήτηση του κ. Σαχίνη με τον κ. Βιλιάρδο:

Analyst Team
Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 




Το κρίσιμο ερώτημα που –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– απασχολεί το ελληνικό Γενικό Επιτελείο είναι εάν οι τελευταίες τουρκικές κινήσεις εντάσσονται ή όχι σ’ ένα σχέδιο πρόκλησης θερμού επεισοδίου. Αν και οι εκτιμήσεις είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν δεν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, οι ένοπλες δυνάμεις προετοιμάζονται και γι’ αυτό το ακραίο ενδεχόμενο.

Του Σταύρου Λυγερού

Σύμφωνα με στρατιωτικό παράγοντα, τα τελευταία χρόνια ο συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ των δύο χωρών καθίσταται ολοένα και πιο δυσχερής για την Ελλάδα σ’ όλα τα επίπεδα. Όταν, μάλιστα, από το 2018 η Τουρκία θα αρχίσει να παραλαμβάνει το νέας γενιάς αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος F-35, που εκτός των άλλων έχει και χαρακτηριστικά στελθ (δεν εντοπίζεται εύκολα από τα ραντάρ), θα αρχίσει να αποκτά και πλήρη κυριαρχία στον αέρα.

Η ίδια πηγή προσθέτει ότι η Τουρκία θα αποκτήσει κυριαρχία και στη θάλασσα όταν θα αρχίσει να παραλαμβάνει τα μεγάλου εκτοπίσματος πολεμικά σκάφη θαλάσσιας κυριαρχίας TF-2000 (το πρόγραμμα προβλέπει τη ναυπήγηση έξι τέτοιων σκαφών μέχρι το 2028).

Αν και οι προοπτικές στο επίπεδο του συσχετισμού δυνάμεων είναι σκοτεινές, λόγω και των επιπτώσεων που έχει η μακρόχρονη οικονομική κρίση στον εξοπλισμό και κατ’ επέκτασιν στο αξιόμαχο των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, ο ίδιος παράγοντας υπογραμμίζει ότι η παρούσα συγκυρία καθιστά –με ορθολογικούς όρους– απαγορευτική μία στρατιωτικού τύπου τουρκική επιθετική κίνηση.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι οκτώ έχει ανεβάσει τη θερμοκρασία στις διμερείς σχέσεις. Το γεγονός αυτό –σύμφωνα με τις συγκλίνουσες εκτιμήσεις του Γενικού Επιτελείου και του υπουργείου Εξωτερικών– θα οδηγήσει το επόμενο διάστημα σε κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων. Αυτές, όμως, δεν αναμένεται να υπερβούν τα γνωστά όρια.

Το μόνο ανησυχητικό είναι ότι ο Ερντογάν θεωρεί πως λόγω της οικονομικής κρίσης η Ελλάδα είναι ευάλωτη στις πιέσεις. Ο πειρασμός του, λοιπόν, είναι να τις κλιμακώσει με σκοπό να αναγκάσει την κυβέρνηση Τσίπρα να παραδώσει τους Τούρκους αξιωματικούς που έχουν ζητήσει άσυλο. Γι’ αυτό και η Άγκυρα έστειλε πρόσθετο φάκελο.

Υπενθυμίζουμε ότι αντίστοιχες υποθέσεις εξετάζονται και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως το Βέλγιο και η Γερμανία. Είναι προφανές πως εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να εκδώσει τους Τούρκους αξιωματικούς, η Άγκυρα θα είχε ένα ισχυρό επιχείρημα έναντι των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Γι’ αυτό και επιμένει.

Ας σημειωθεί ότι τον Απρίλιο του 2012 η Άγκυρα είχε αρνηθεί να εκδώσει στη Βαγδάτη τον σουνίτη πρώην Ιρακινό αντιπρόεδρο Χασίμι, ο οποίος αντιμετώπιζε τη βαρύτατη κατηγορία ότι είχε οργανώσει ομάδες θανάτου εναντίον του σιιτικού στοιχείου. Με ποιο επιχείρημα; Ότι δεν θα είχε δίκαιη δίκη! Και όχι μόνο αυτό. Ο Ερντογάν είχε φροντίσει να τον συναντήσει.

Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η Άγκυρα έχει υποχρεωθεί να αρχίσει την εκπόνηση νέων επιτελικών σχεδίων ειδικά για την περιοχή της Θράκης. Θεωρεί δεδομένο πως οι Τούρκοι αξιωματικοί που έχουν ζητήσει άσυλο έχουν παραδώσει στις ελληνικές αρχές τα απόρρητα τουρκικά επιτελικά σχέδια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για ένα σημαντικό διάστημα, η όποια τουρκική επιθετική δυνατότητα στον Έβρο έχει εξουδετερωθεί.

Πολύ περισσότερο που από οι εδρεύουσες στην ευρωπαϊκή Τουρκία δυνάμεις έχουν αποδυναμωθεί, λόγω της μεταφοράς μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων μονάδων στη Συρία. Υπενθυμίζουμε ότι στο συριακό μέτωπο οι Τούρκοι δεν τα πάνε καθόλου καλά. Τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της επιχείρησης “Ασπίδα του Ευφράτη”, οι δυνάμεις τους όχι μόνο παραμένουν κολλημένες στα περίχωρα της συριακής πόλης Αλ Μπαμπ, αλλά και έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες από τους 500 περίπου τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους που είναι οχυρωμένοι εκεί.

Σ’ αυτό το μέτωπο πρέπει να προστεθεί και η ανοικτή πληγή λόγω του παρατεταμένου ανταρτοπόλεμου στη νοτιοανατολική Τουρκία. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, οι πολεμικές συγκρούσεις στο Ιράκ και στη Συρία έχουν επιτρέψει στο ΡΚΚ όχι μόνο να προμηθευθεί πολύ πιο αποτελεσματικό οπλισμό σε σύγκριση με το παρελθόν, αλλά και να εκπαιδευθεί, γεγονός που συνεπάγεται μεγαλύτερες απώλειες για τους Τούρκους.

Σύμφωνα με διπλωματική πηγή, ναι μεν ο Ερντογάν αποδίδει σημασία στην έκδοση των Τούρκων αξιωματικών, αλλά δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει εμπλοκές που μπορούν να εγείρουν εμπόδια στη διαδικασία που με το δημοψήφισμα του Απριλίου θα τον μετατρέψει σε πρόεδρο-σουλτάνο. Στο ίδιο μήκος κύματος και στρατιωτική πηγή, η οποία μας είπε χαρακτηριστικά: «Είναι πολύ διαφορετικό η Τουρκία να στέλνει δυνάμεις στη Συρία εναντίον των Κούρδων και του ISIS από το να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο που μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη σύρραξη».

Πέρα από την τρέχουσα ελληνική ρητορική, ανεξάρτητοι στρατιωτικοί παρατηρητές θεωρούν ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν, έστω και με τα δόντια, την αποτρεπτική ικανότητά τους. Μπορούν, δηλαδή, ακόμα να προκαλέσουν βαρύτατα πλήγματα στην τουρκική πλευρά σ’ όλα τα επίπεδα.

Ο σημαντικότερος λόγος που καθιστά απαγορευτική μία τουρκική επιθετική κίνηση στο Αιγαίο είναι το γεγονός ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αποδεκατιστεί από το κύμα των διώξεων που ακολούθησε το πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί.

Ο αριθμός των αξιωματικών που έχουν φυλακισθεί ή απολυθεί υπερβαίνει τους 6.000 και συνεχώς μεγαλώνει, ενώ 3.000 βρίσκονται σε καθεστώς ανάκρισης. Τέσσερις στους 10 ανώτατους αξιωματικούς έχουν φυλακισθεί ή απολυθεί, γεγονός που έχει δημιουργήσει μεγάλα κενά στο επίπεδο των επιτελικών λειτουργιών. Στο επίπεδο των κάθε είδους σπουδαστών στρατιωτικών σχολών ο αριθμός των φυλακισθέντων ή απολυθέντων έχει φθάσει τις 16.000.

Στον κρίσιμο τομέα της πολεμικής αεροπορίας το πλήγμα είναι βαρύτατο. Έχουν φυλακισθεί ή απολυθεί 250 πιλότοι. Σύμφωνα και με δήλωση Τούρκου ανώτατου αξιωματικού, ο οποίος έχει ζητήσει άσυλο σε ευρωπαϊκή χώρα, η έλλειψη πιλότων δημιουργεί σοβαρά προβλήματα ακόμα και στις επιχειρήσεις βομβαρδισμού στόχων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.

Για να καλύψει κάπως τα πολλά κενά, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανακάλεσε στην ενεργό υπηρεσία πιλότους που έχουν αποστρατευθεί λόγω ηλικίας. Το πρόγραμμα ταχύρυθμης εκπαίδευσης νέων πιλότων θα πάρει χρόνο και γι’ αυτό επιστρατεύονται επιλεκτικά πιλότοι της πολιτικής αεροπορίας, οι οποίοι εκπαιδεύονται στον χειρισμό μαχητικών.

Δεν είναι, όμως, μόνο οι αριθμοί. Το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στους κόλπους των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων είναι πολύ βαθύ και επηρεάζει καταλυτικά το αξιόμαχό τους. Είναι ενδεικτικό ότι υπάρχουν πιλότοι που παρότι δεν έχουν απολυθεί και συνεχίζουν να εκτελούν αποστολές, θεωρούνται ύποπτοι και ως εκ τούτου υποχρεώνονται να δίνουν καθημερινά το παρόν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους! Εξίσου ενδεικτικό είναι ότι η υποσμηναγός Μπουλμπούλ που συνόδευσε τους αρχηγούς των επιτελείων στη βόλτα τους στα νερά των Ιμίων συνελήφθη όταν επέστρεψε στη βάση της με την κατηγορία ότι είχε σχέσεις με το τάγμα του Γκιουλέν.

Ένας ακόμα λόγος που καθιστά απαγορευτική μία επιθετική κίνηση στο Αιγαίο είναι ότι ο Ερντογάν πιστεύει πως οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν εκκαθαρισθεί πλήρως και ως εκ τούτου είναι πολύ επιφυλακτικός απέναντί τους. Είναι ενδεικτικό ότι στις 10 Ιανουαρίου ψηφίσθηκε νόμος που μεταφέρει κρίσιμες αρμοδιότητες του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στον υπουργό Άμυνας. Αυτός θα διορίζει τους διοικητές των κλάδων, θα αποφασίζει τις προαγωγές και θα έχει υπό τον έλεγχό του τις στρατιωτικές σχολές.

Για την κατάσταση στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι ενδεικτικό ότι ο τέως αρχηγός του ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μπασμπούγ εξέφρασε την άποψη πως εάν το πραξικόπημα δεν είχε αποτύχει θα είχαν προσχωρήσει και όσοι διοικητές στην κρίσιμη στιγμή δίστασαν ή τήρησαν στάση αναμονής. Την ίδια άποψη εξέφρασε και ο απόστρατος εισαγγελέας της στρατιωτικής Δικαιοσύνης Ουτσόκ: «εάν είχε συλληφθεί ο πρόεδρος, η στρατιωτική ιεραρχία θα είχε νομιμοποιήσει το πραξικόπημα».

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, είναι λογικό να υποθέσουμε πως ο Ερντογάν φοβάται να εξωθήσει τα πράγματα σε μία ελληνοτουρκική σύγκρουση. Μία τέτοια σύγκρουση εκ των πραγμάτων θα έδινε μεγάλα περιθώρια αυτόνομων κινήσεων στους στρατηγούς, οι οποίοι ενδεχομένως να τα χρησιμοποιούσαν για την ανατροπή του.

Τέλος, ούτε το διεθνές περιβάλλον ευνοεί μία τουρκική επιθετική κίνηση στρατιωτικού χαρακτήρα. Το κλίμα για τη νεοοθωμανική Τουρκία είναι αρνητικό σ’ όλη τη Δύση. Αν και ο Τραμπ δεν έχει ακόμα εκδηλώσει τις προθέσεις του για την περιοχή μας, οι μέχρι τώρα ενδείξεις οδηγούν στην εκτίμηση πως οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις είναι πιθανότερο να επιδεινωθούν παρά να βελτιωθούν. Αντιθέτως, η θεώρηση που τον τελευταίο καιρό κυριαρχεί και στο Στέητ Ντηπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο είναι ότι η Ελλάδα από χώρα δεύτερης γραμμής έχει γεωπολιτικά μετατραπεί σε χώρα πρώτης γραμμής και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπισθεί αναλόγως.

Ο Ερντογάν επιδιώκει να ρίξει γέφυρες προς το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, αλλά τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει. Ο Τραμπ, λόγω και της ισλαμοφοβίας του, δεν αναμένεται να παίξει το χαρτί “Τουρκία”. Είναι ενδεικτικό ότι τις τελευταίες ημέρες οι Αμερικανοί προμηθεύουν τους Κούρδους της Συρίας με τεθωρακισμένα οχήματα.

Πιθανότατα, μάλιστα, οι «ασφαλείς ζώνες» για τους Σύριους πρόσφυγες (για τις οποίες έχει μιλήσει ο Τραμπ) θα είναι οι κουρδικές περιοχές στη βόρειο Συρία και όχι κάποιες περιοχές υπό τουρκικό έλεγχο, όπως επεδίωκε η Άγκυρα. Εάν συμβεί αυτό, η Τουρκία θα ζήσει τον εφιάλτη της.

Από όλα τα παραπάνω συνεπάγεται ότι αντικειμενικά η Τουρκία δεν έχει περιθώρια να επιχειρήσει μία στρατιωτικού χαρακτήρα επιθετική κίνηση στη Θράκη και στο Αιγαίο. Αυτό, βεβαίως, δεν πρόκειται να εμποδίσει τους νεοοθωμανούς να επαναφέρουν με ένταση τις χρόνιες μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις, όπως τη θεωρία περί “γκρίζων ζωνών”. Ούτε να χρησιμοποιούν την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας ως πολιτικό όπλο.

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Γιλντιρίμ για τις 130 βραχονησίδες, οι αντίστοιχες δηλώσεις του αντιπροέδρου του Καϊνάκ, καθώς και η έμμεση πλην σαφής απειλή του υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου ότι η Τουρκία μπορεί να δημιουργήσει στρατιωτικό τετελεσμένο κινούνται σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και η τουρκική διαμαρτυρία για την ελληνική άσκηση στην Κω.

Η 21η επέτειος από τα γεγονότα στα Ίμια ήταν μία ευκαιρία για τους Τούρκους να κάνουν επίδειξη δύναμης και να ασκήσουν πίεση στην Ελλάδα για να ακυρώσει την απόφαση του Αρείου Πάγου. Είναι αξιοσημείωτο ότι η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση, που συνήθως πλειοδοτεί σε επεκτατισμό, απέδωσε τη βόλτα των αρχηγών των επιτελείων στα Ίμια στην προσπάθεια του Ερντογάν να μαζέψει ψήφους ενόψει του δημοψηφίσματος.

Η Αθήνα, πάντως, παρακολουθεί με προσοχή και ετοιμότητα, αλλά αποφεύγει επιμελώς να απαντήσει στις τουρκικές προκλήσεις κατά τρόπο που να οδηγεί σε κλιμάκωση. Η εκτίμηση που κυριαρχεί είναι ότι ο Ερντογάν δεν πρόκειται να υπερβεί το όριο και να στείλει π.χ. κομάντος στα Ίμια. Εκτός των άλλων και επειδή μία τέτοια ενέργεια έρχεται σε αντίθεση και με τη συμφωνία του 1996 “όχι σημαίες, όχι στρατιώτες, όχι πλοία”.

Αναμένεται, ωστόσο, μία σημαντική αύξηση της εισροής προσφύγων-μεταναστών προς τα νησιά του βορείου Αιγαίου. Στη σύνοδο, μάλιστα, των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις 15-16 Φεβρουαρίου, η Άγκυρα θα πιέσει για τον τερματισμό της αποστολής των πλοίων της Συμμαχίας στο Αιγαίο. Σύμφωνα με ΝΑΤΟϊκή πηγή, όμως, η Τουρκία είναι απομονωμένη και το αίτημά της δεν πρόκειται να γίνει δεκτό.

Πηγή εκδόσεις "Ποιότητα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Πετράκη

Νέα σύγκρουση των Σκοπίων με τα Τίρανα, προκαλεί η συνέχιση των απροκάλυπτων πλέον παρεμβάσεων του αλβανικού στοιχείου στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην ΠΓΔΜ, που ουσιαστικά έχουν τορπιλίσει τις προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης στην γειτονική χώρα.

Παρά το γεγονός ότι σε θεωρητικό επίπεδο η σύγκρουση αυτή, φέρνει σε δύσκολη θέση την ΠΓΔΜ και θα διευκόλυνε υπό όρους τις επιδιώξεις της Αθήνας καθώς η αλβανική κοινότητα ζητά την επίλυση του θέματος της ονομασίας, συγχρόνως όμως αναδεικνύει τον Αλβανικό παράγοντα σε ρυθμιστικό των εξελίξεων στα Βαλκάνια, με τον Αλβανικό αλυτρωτισμό να στρέφεται και εναντίον της Ελλάδας.

«Καλούμε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να σεβαστούν την κυριαρχία της Μακεδονίας και την βούληση των πολιτών της που είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι να λάβουν αποφάσεις προς όφελος της χώρας» ανέφερε η ανακοίνωση του σκοπιανού ΥΠΕΞ, απαντώντας στις κοινές δηλώσεις των κ. Ράμα και Θάτσι από το Κόσοβο.

«Η εμπειρία εχει δείξει ότι οι σταθερές λύσεις για την χώρα πρέπει να στηρίζονται στα συμφέροντα των πολιτών μας…”, αναφέρει.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα έχοντας στο πλευρό του τον ηγέτη του Κοσόβου Θάτσι είχε δηλώσει ότι οι «Μακεδόνες πρέπει να γνωρίζουν ότι η Μακεδονία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την Αλβανική κοινότητα».

Αναφερόμενος στην πλατφόρμα που υιοθέτησαν τα αλβανικά κόμματα της ΠΓΔΜ, ο κ. Ράμα απέρριψε τις επικρίσεις ότι το συγκεκριμένο κείμενο επρόκειτο περί πρόκλησης. Ο Αλβανός πρωθυπουργός μάλιστα αρνήθηκε ότι παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της ΠΓΔΜ επιμένοντας ότι δεν εχει καμία σημασία το ποιος θα σχηματίσει την νέα κυβέρνηση στην «Μακεδονία».

Και με μια μοναδική επίδειξη προσωπικής αλαζονείας αλλά και εθνικιστικής ρητορικής ο κ. Ράμα πρόσθεσε ότι δεν εχει σημασία εάν θα είναι ο Γκρουέφσκι ή ο Ζάεφ αλλά «αυτό που εχει σημασία είναι το να γίνει αποδεκτή η Αλβανική πλατφόρμα»

Το συγκεκριμένο κείμενο με όλο το πλέγμα των διεκδικήσεων της αλβανικής κοινότητας της ΠΓΔΜ, διαμορφώθηκε τον Ιανουάριο και υπογράφτηκε από τους αρχηγούς των αλβανικών κομμάτων των Σκοπίων, όταν συναντήθηκαν με τον Εντι Ράμα στα Τίρανα.

Την ίδια ώρα όμως η πολιτική κρίση κορυφώνεται στα Σκόπια, μετα την αποτυχία του Ν. Γκρουέφσκι να συγκεντρώσει τις αναγκαίες ψήφους στην Βουλή, ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση. Σε μια κίνηση που κινείται στα όρια της συνταγματικής εκτροπής ο πρόεδρος Ιβάνοφ, που προέρχεται από το κόμμα του κ. Γκρουέφσκι, αρνείται να δώσει την εντολή στον ηγέτη της αντιπολίτευσης Ζ. Ζάεφ, ζητώντας ως προϋπόθεση να εχει εξασφαλίσει εκ των προτέρων τις υπογραφές 61 βουλευτών που είναι η αναγκαία πλειοψηφία.

Με τον τρόπο αυτό ο κ. Ιβανόφ θέλει να ορθώσει εμπόδια στις διαβουλεύσεις του Ζ. Ζάεφ με τα αλβανικά κόμματα και να οδηγηθεί έτσι η χώρα σε νέες εκλογές, όπως εχει ζητήσει ο Νίκολα Γκρούεφσκι, ελπίζοντας ότι θα μπορέσει να ενισχύσει τις δυνάμεις του, προβάλλοντας τον κίνδυνο ακυβερνησίας.

Υπενθυμίζεται ότι στις εκλογές της 11ης Δεκεμβρίου, το VMRO-DPMNE του Νίκολα Γκρούεφσκι κατέλαβε 51 έδρες από τις 120 που αριθμεί η Βουλή της ΠΓΔΜ. Η αντιπολιτευόμενη Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM) του Ζοραν Ζαεφ κατέλαβε 49 έδρες, το DUI του Αλί Αχμετι 10 έδρες, το νεοσύστατο αλβανικό κόμμα BESA του Μπιλάλ Κασάμι 5 έδρες, η νεοϊδρυθείσα Συμμαχία για τους Αλβανούς του Ζιγιάντιν Σέλα 3 έδρες και το Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανών (DPA) 2 έδρες.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Την άποψη ότι ο Donald Trump ασπάζεται την θεωρία των παιγνίων και σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την ελληνική κρίση ως "δούρειο ίππο" προκειμένου να καταφέρει πλήγμα στην Γερμανία διαλύοντας την ευρωζώνη, εκφράζει ο Lukas Daalder σε άρθρο γνώμης που φιλοξενεί η Financieele Dagblad υπό τον τίτλο «Ο Trump παίζει το ‘chicken game’».

Όπως ειδικότερα εξηγεί ο Lukas Daalder, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αναγάγει ως «οδηγό πλεύσης» το γνωστό παιγνίδι όπου δύο οδηγοί τρέχουν ο ένας καταπάνω στον άλλον για να δουν ποιος θα δειλιάσει πρώτος και θα στρίψει το τιμόνι ώστε να αποφύγει την ολέθρια μετωπική σύγκρουση. Αντικειμενικός στόχος του Trump είναι κατά τον αρθρογράφο να ‘σκουπίσει’ το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας από πιθανούς ανταγωνιστές ή άλλα εμπόδια που φράσσουν τον δρόμο του προς την ηγεμονία.

Σύμφωνα με τον Lukas Daalder, o ίδιος ο Trump επιβαίνει σε ένα βαριά θωρακισμένο όχημα και ως εκ τούτου η επιλογή όσων κινούνται στο αντίθετο ρεύμα είναι απλή: Είτε θα προχωρήσουν σε μετωπική σύγκρουση είτε θα κάνουν μια ‘στραβοτιμονιά’ για να αποφύγουν το μοιραίο. Η ‘στραβοτιμονιά’ όμως θα τις οδηγήσει εκτός παιγνιδιού και στην άκρη του δρόμου, ενώ η βλάβη που θα έχουν υποστεί θα είναι ανεπανόρθωτη. Σημειώνεται πως ο Trump ξεκίνησε την πορεία του με έναν εύκολο στόχο, δηλ. το Μεξικό το οποίο λόγω αντικειμενικής αδυναμίας είναι καταδικασμένο να καταλήξει ‘στραπατσαρισμένο’ στην άκρη του δρόμου.

Επισημαίνεται ότι το επόμενο θύμα θα είναι η Γερμανία την οποία ο Trump έχει αναγάγει ως μείζονα αντίπαλο και για τον λόγο αυτό αποβλέπει στην εξουδετέρωσή της. Εκ πρώτης όψεως κάτι τέτοιο δεν φαίνεται λογικό, παρατηρεί ο Lukas Daalder, καθώς το αυτοκίνητο στο οποίο επιβαίνει η Γερμανίδα καγκελάριος είναι κι αυτό μια θωρακισμένη Mercedes, γεγονός που σημαίνει ότι σε περίπτωση μιας σύγκρουσης μαζί της ούτε ο ίδιος ο Trump θα μείνει αλώβητος.

Στο σημείο αυτό όμως ο Lukas Daalder βάζει στο παιχνίδι την ευρωζώνη, την οποία παρομοιάζει με ένα «ταλαίπωρο και εξαθλιωμένο» ρυμουλκούμενο όχημα (τρέιλερ) που σέρνει πίσω της η Mercedes.

Όπως υποστηρίζει ο Lukas Daalder, «ο Trump δεν θα ήταν Trump εάν δεν είχε "βάλει στο μάτι" τον αδύναμο κρίκο, δηλ. την ευρωζώνη».

Γιατί λοιπόν ο Αμερικανός πρόεδρος να διακινδυνεύσει μια σύγκρουση με την Mercedes όταν θα έχει την επιλογή να παγιδεύσει το προπορευόμενο όχημα ‘σαμποτάροντας’ το τρέιλερ ώστε με αυτό τον τρόπο να οδηγήσει το πρώτο (δηλ. την Γερμανία) εκτός πορείας υλοποιώντας τον στρατηγικό του στόχο;

Ο Trump δεν χρειάζεται να κάνει πολλά, διευκρινίζει. Σήμερα συνεδριάζει το εκτελεστικό συμβούλιο του ΔΝΤ για να αποφασίσει σχετικά με την παροχή νέας οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Μπορεί ο Trump να μην είναι το αφεντικό του ΔΝΤ, υπενθυμίζει, αλλά είναι ο κύριος μέτοχος.

Τι θα κάνει λοιπόν το ΔΝΤ, το οποίο ήδη τρέφει επιφυλάξεις για την συνέχιση του προγράμματος, βλέποντας τον Trump να έρχεται καταπάνω στο τρέιλερ με το θωρακισμένο όχημά του; Το λογικό είναι να κάνει στην άκρη. Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση, διερωτάται ο αρθρογράφος, ποιος ειλικρινά πιστεύει ότι η ευρωζώνη θα παράσχει μόνη της την αναγκαία συνδρομή προς την Ελλάδα, τις παραμονές μάλιστα κρίσιμων εκλογών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες; Το συμπέρασμα του Lukas Daalder είναι ότι εάν υλοποιηθεί το σενάριο αυτό, το «εξαθλιωμένο τρέιλερ» (δηλ. η ευρωζώνη), θα ταλαντευτεί επικίνδυνα οδεύοντας προς το μοιραίο.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Αμερικανοβρετανικό ήταν το τελευταίο πλήγμα για την πολλαπλώς στοχοποιημένη Deutsche Bank. Αμερικανικές και βρετανικές εποπτικές αρχές επέβαλαν αθροιστικά πρόστιμα που αγγίζουν τα 630 εκατ. ευρώ στην κορυφαία γερμανική τράπεζα για ξέπλυμα χρήματος μέσω εικονικών συναλλαγών που διοργανώθηκαν προς όφελος της Ρωσίας σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον και η Δύση είχαν επιβάλει στη χώρα οικονομικό εμπάργκο εξαιτίας της στρατιωτικής επέμβασης στην Κριμαία και τον πόλεμο με την Ουκρανία.

Στόχος της Deutsche Bank ήταν να τονώσει το ενεργητικό της που είχε πληγεί από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Για τον σκοπό αυτόν η τράπεζα διευκόλυνε δυτικές επιχειρήσεις να μεταφέρουν χρήματα από και προς τη Ρωσία σπάζοντας το εμπάργκο. Η τράπεζα δέχθηκε να καταβάλει τα πρόστιμα ώστε να ρυθμίσει την εκκρεμότητα.

Η ατιμωτική απαίτηση

Επίσης δέχθηκε μια επιπλέον, μάλλον ατιμωτική, απαίτηση των εποπτικών αρχών: να προσλάβει έναν ανεξάρτητο παρατηρητή-επίτροπο που θα εποπτεύσει τη συμμόρφωση των στελεχών στους κανόνες εσωτερικής λειτουργίας της τράπεζας και θα προτείνει, αν χρειαστεί, την αναθεώρηση κάποιων εκ των κανόνων αυτών.

Η όλη κομπίνα στήθηκε με τις λεγόμενες «συναλλαγές-καθρέφτη» που οργάνωσε και εκτέλεσε η Deutsche Bank από το 2011 έως το 2015. Η τράπεζα αγόραζε ρωσικές μετοχές με ρούβλια για λογαριασμό κάποιου πελάτη της για να πουλήσει αντίστοιχης αξίας χρηματοοικονομικά προϊόντα αποτιμώμενα σε αμερικανικά δολάρια σε έναν άλλον πελάτη, συνεργάτη του πρώτου.

Απροκάλυπτα

Οπως γράφει το Reuters, η Αρχή Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών της Νέας Υόρκης αποκάλυψε «συναλλαγές για τη μετατροπή ρουβλίων σε δολάρια μέσω αγοραπωλησιών μετοχών που δεν είχαν κανέναν οικονομικό σκοπό». Σκοπός ήταν δηλαδή απλώς το ξέπλυμα χρήματος. Σημειωτέον, ότι στην αλυσίδα των έκνομων συναλλαγών βρίσκονταν από τη μια πλευρά η Μόσχα, το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη και από την άλλη η Κύπρος και οι βρετανικές Παρθένες Νήσοι.
«Σήμερα έχω στα χέρια μου ένα δισεκατομμύριο ρούβλια. Μπορείς να βρεις μια μετοχή τέτοιου μεγέθους;». Η πρόταση ανήκει σε αντικριστή της Deutsche Bank στη Μόσχα, όπως αποκάλυψαν οι αμερικανικές αρχές. Τόσο προκλητικά και απροκάλυπτα κλείνονταν οι δουλειές την επίμαχη πενταετία. Και η διοίκηση της τράπεζας έχασε πολλές ευκαιρίες για να εμποδίσει τη συγκρότηση και στη συνέχεια για να διαλύσει το έκνομο σχήμα. «Η ανοχή της διοίκησης επέτρεψε σε έναν όμιλο διεφθαρμένων τραπεζικών υπαλλήλων και αντικριστών να βγάλουν με μια νομιμοφανή κάλυψη περισσότερα από 10 δισ. δολάρια από τη Ρωσία» σημειώνει στο «κατηγορητήριό» της η αρχή Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών της Νέας Υόρκης.

Οι αμερικανοί επόπτες επέβαλαν στην Deutsche Bank πρόστιμο 425 εκατ. δολαρίων, ενώ οι Βρετανοί την τιμώρησαν με 204 εκατ. δολάρια. Οι ποινές αυτές επιβλήθηκαν λίγες εβδομάδες μετά το πρόστιμο των 7,2 δισ. δολαρίων που συμφώνησε να καταβάλει η Deutsche Bank στις ΗΠΑ για τις πωλήσεις τοξικών χρηματοοικονομικών προϊόντων και για την εν γένει συμβολή της στο σκάνδαλο της αγοράς ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου (subprime market) που οδήγησε στο σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων στις ΗΠΑ, στην απώλεια της εμπιστοσύνης προς το διεθνές τραπεζικό σύστημα και στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.

Εποχή των σκανδάλων

Με την τελευταία ρύθμιση ο βρετανός διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank Τζον Κράιαν ελπίζει η τράπεζα να γυρίσει σελίδα, να ξεπεράσει την εποχή των σκανδάλων και να προχωρήσει μπροστά. Ο διοικητικός διευθυντής της τράπεζας Καρλ Φον Ρορ, ωστόσο, εξέφρασε την περασμένη Τρίτη τον φόβο ότι η υπόθεση με τις έκνομες συναλλαγές με τη Ρωσία δεν έχει ολοκληρωθεί επειδή την ευθύνη της Deutsche Bank εξετάζουν και άλλες εποπτικές αρχές ευρωπαϊκών χωρών και της ίδιας της Ρωσίας.

Σύμφωνα με το Bloomberg, η γερμανική τράπεζα, η οποία από το 2009 έχει πληρώσει συνολικά πρόστιμα άνω των 14,5 δισ. δολαρίων, εμπλέκεται σε περίπου 8.000 εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Σημειωτέον ότι η αρμόδια για την εποπτεία του τραπεζικού τομέα αρχή της Γερμανίας έχει αποφανθεί ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Deutsche Bank παραβίασε τους κανόνες κατά του ξεπλύματος χρήματος στη Ρωσία.

«Η επωνυμία έχει υποστεί ζημιά»

Σε αντίθεση με τις ανταγωνίστριές της επενδυτικές τράπεζες της Wall Street που είδαν την κερδοφορία τους να εκτινάσσεται σε παλαιά, γνώριμα ύψη τη χρονιά που πέρασε, χάρη στην ισχυρή ανάκαμψη της παγκόσμιας αγοράς ομολόγων, η Deutsche Bank ανακοίνωσε ζημιές, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερες από τις αναμενόμενες. Αιτία βεβαίως των ζημιών το τέταρτο τρίμηνο του 2016 είναι τα υπέρογκα πρόστιμα που κατέβαλε και συνεχίζει να καταβάλλει η γερμανική τράπεζα σε εποπτικές αρχές της Ευρώπης και των ΗΠΑ εξαιτίας της ανάμειξής της σε σκάνδαλα.
Την περασμένη Πέμπτη η Deutsche Bank ανακοίνωσε συγκεκριμένα για το τρίμηνο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 2016 ζημιές 1,9 δισ. ευρώ, ενώ οι αναλυτές είχαν προβλέψει για την τράπεζα ζημιές 1,16 δισ. ευρώ. Μόλις τα άσχημα νέα έγιναν γνωστά η μετοχή της Deutsche Bank έκανε μια θεαματική βουτιά χάνοντας το 5% της αξίας της. Σημειωτέον πάντως ότι χάρη στην ανάκαμψη της παγκόσμιας αγοράς ομολόγων τα έσοδα της τράπεζας αυξήθηκαν κατά 11% το τρίμηνο που πέρασε συγκριτικά με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2015.

Οι εξελίξεις και κυρίως η απώλεια μεριδίου αγοράς στη Wall Street θέτουν τον διευθύνοντα σύμβουλο Τζον Κράιαν και το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας ενώπιον σοβαρών διλημμάτων για τη στρατηγική που θα ακολουθήσουν το αμέσως επόμενο διάστημα. «Η στρατηγική μας δεν θα αλλάξει εκ θεμελίων» δήλωσε ο Κράιαν και πρόσθεσε ότι η τράπεζα ίσως αποσυρθεί από κάποιες αγορές και από ομάδες πελατών της, αλλά δεν θα προχωρήσει σε νέο γύρο απολύσεων.

«Οι ζημιές ήταν αναπάντεχα υψηλές. Από την άλλη πλευρά, η αύξηση του τζίρου στον κλάδο των ομολόγων είναι ελπιδοφόρα για την τράπεζα. Τα αποτελέσματα είναι επαμφοτερίζοντα. Σε κάθε περίπτωση είναι προφανές ότι η επωνυμία Deutsche Bank έχει υποστεί ζημιά» αναφέρουν σε σημείωμά τους αναλυτές της μεγάλης ανταγωνίστριας Goldman Sachs.

Πώς γίνονται οι «συναλλαγές-καθρέφτης»

Οι έκνομες «συναλλαγές-καθρέφτης», στις οποίες επί σειρά ετών επιδίδονταν στελέχη και υπηρεσίες της Deutsche Bank στη Μόσχα, στο Λονδίνο και σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ και της Ευρώπης, διενεργούνταν ως εξής:
-Ενα γραφείο συναλλαγών της Deutsche Bank στη Μόσχα αγοράζει μετοχές μεγάλων ρωσικών επιχειρήσεων αξίας συνήθως 2 έως 3 εκατ. δολαρίων. Η συναλλαγή γίνεται σε ρούβλια.
-Λίγο αργότερα, μερικές φορές και αυθημερόν, ένας συνεργάτης του γραφείου της Μόσχας πωλεί την ίδια ποσότητα των μετοχών και στην ίδια τιμή μέσω της θυγατρικής της Deutsche Bank στο Λονδίνο. Η συναλλαγή αυτή γίνεται σε δολάρια.
-Οι δύο συναλλασσόμενες πλευρές πρέπει να έχουν στενή σχέση, να ανήκουν για παράδειγμα στην ίδια εταιρεία.
-Οι συναλλαγές αυτές είναι συχνά ζημιογόνες εξαιτίας του κόστους της αγοραπωλησίας, αλλά ο σκοπός είναι να επιτευχθεί λάθρα η μετατροπή των ρουβλίων σε αμερικανικά δολάρια.
-Οι αγοραπωλησίες των μετοχών δεν είναι εγγενώς παράνομες, αλλά «καθώς η συναλλαγή δεν αποσκοπεί σε κάποιο εμφανές οικονομικό όφελος, αποτελούν ισχυρές ενδείξεις οικονομικού εγκλήματος», σύμφωνα με τις αμερικανικές εποπτικές αρχές.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Ceteris Paribus

Δεν μπορούν όλες οι χώρες να συμμετάσχουν με τους ίδιους ρυθμούς στη διαδικασία της ενοποίησης, δήλωσε στο περιθώριο των εργασιών της πρόσφατης, άτυπης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής στη Μάλτα η κ. Άνγκελα Μέρκελ. Ήταν η πρώτη επίσημη δήλωση υπέρ της Ευρώπης των τουλάχιστον δύο ή και πολλών «ταχυτήτων», από τα χείλη της πολιτικού που εκπροσωπεί την ηγετική αυτή τη στιγμή ευρωπαϊκή δύναμη. Τα σχετικά ρεπορτάζ των διεθνών μίντια προεξοφλούσαν μάλιστα και συνέχεια, πιθανόν με κάποιου είδους «επίσημη» δήλωση (!) ύστερα από την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής στη Ρώμη, τον επόμενο μήνα, στην επέτειο των 60 χρόνων από την υπογραφή των Συνθηκών της Ρώμης, που θεωρούνται η επίσημη πράξη γέννησης της σημερινής Ε.Ε.

Παρότι μας φαίνεται δύσκολο να φανταστούμε το περιεχόμενο μιας «επίσημης» δήλωσης που θα διασπά την Ε.Ε. ή και την Ευρωζώνη σε «ταχύτητες», το σίγουρο είναι ότι η κατεύθυνση προς την Ευρώπη (Ε.Ε., αλλά και Ευρωζώνη) των πολλών «ταχυτήτων» έχει αναδειχτεί επισήμως σε πολιτική κατεύθυνση από τα πλέον αρμόδια χείλη! Βεβαίως, στην Ελλάδα του επικοινωνιακού και πολιτικού αυτισμού, μια τέτοια είδηση ούτε αξιολογήθηκε όπως της αξίζει ούτε συνδέθηκε ευθέως με τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε. Κι όμως, αν βαδίζουμε στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε. των πολλών «ταχυτήτων», η Ελλάδα είναι «αυτονόητα» η πρώτη υποψήφια για να συμμετάσχει στη δεύτερη ταχύτητα!

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ

Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τώρα, η χθεσινή σύνοδος της Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ έβγαλε ειδήσεις καθόλου ευχάριστες: το Ταμείο απεφάνθη ότι το χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο», ότι χρειάζονται μέτρα «διεύρυνσης της φορολογικής βάσης» (δηλαδή μείωση αφορολόγητου), μείωσης των δαπανών για τις συντάξεις (δηλαδή μείωση συντάξεων) και επέκτασης των διαρθρωτικών αλλαγών στην αγορά εργασίας (ευφημισμός της απαίτησης για απελευθέρωση ορίου απολύσεων). Επιπλέον εκτίμησε ότι πρέπει να επιταχυνθεί η διαδικασία διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων ώστε οι τράπεζες να μην χρειαστούν νέα κεφαλαιακή ενίσχυση.

Υπ’ αυτούς τους όρους, το Ταμείο διατύπωσε την επιθυμία του να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Έτσι, το «μπαλάκι» επέστρεψε στην Αθήνα (που καλείται να πάρει οριστική απόφαση για τη λήψη νέων μέτρων), στις Βρυξέλλες (που καλούνται να αποφασίσουν αν θα πιέσουν την Ελλάδα να δεχθεί όλους τους όρους του ΔΝΤ ή θα πιέσουν το Βερολίνο για ένα πιο… ελαφρύ πρόγραμμα υπό τον ESM) και το Βερολίνο (που αυτή ακριβώς την «μπαλιά» ανέμενε από το ΔΝΤ, ώστε να νομιμοποιηθούν οι σκληρές του απαιτήσεις προς την Ελλάδα).
Στην ανακοίνωση του ΔΝΤ γίνεται λόγος αόριστα για διαφωνίες εκτελεστικών συμβούλων, αλλά μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είχε γνωστό αν σε αυτές περιλαμβάνεται και ο νέος εκπρόσωπος των ΗΠΑ, η τοποθέτηση του οποίου έχει βαρύνουσα αν όχι καταλυτική σημασία…

Υπάρχει και μια ευχάριστη νότα στην ανακοίνωση του ΔΝΤ: η τοποθέτηση υπέρ της ελάφρυνσης του χρέους, υπέρ πλεονασμάτων στο ύψος του 1,5% και υπέρ της εξασφάλισης πόρων -μέσω των νέων μέτρων- για την αντιμετώπιση της ανεργίας και πασχουσών κοινωνικών ομάδων. Ωστόσο, αυτά τα «δώρα» η ελληνική κυβέρνηση τα αποποιήθηκε, συντασσόμενη με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Έχει πάντως τώρα, ίσως την τελευταία ευκαιρία να το ξανασκεφτεί

Δεύτερη ευρωπαϊκή «ταχύτητα»;

Ξαναγυρνώντας στο θέμα μας ύστερα από αυτή την αναγκαία παρέκβαση, τι θα μπορούσε να σημαίνει η δημιουργία μιας δεύτερης ευρωπαϊκής ταχύτητας; Το ερώτημα ίσως δεν είναι τόσο θεωρητικό όσο θέλουν να πιστεύουν κάποιοι… Και ο χρόνος για να δοθούν οι απαντήσεις ίσως δεν είναι τόσο μακρινός…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τι οδηγεί στη «λύση» της Ευρώπης των δύο ή πολλών ταχυτήτων; Ο συνδυασμός δύο γεγονότων: Πρώτον, η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, που ενισχύει καταλυτικά τις δυνάμεις αποσύνθεσης της «παγκοσμιοποίησης», δεύτερον, η μετατροπή της οικονομικής κρίσης σε πολιτική, διεθνώς αλλά κατεξοχήν στην Ευρώπη, που σε συνδυασμό με την πολιτική Τραμπ, απειλούν την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη με κατάρρευση. Ενόψει αυτιού του κινδύνου, οι λύσεις είναι δύο: είτε επιτάχυνση της ενοποίησης είτε μοιρολατρική παραίτηση στη «μοίρα» της αποσύνθεσης μέχρι και την οριστική διάλυση. Οι δηλώσεις Μέρκελ δείχνουν ότι η επιλογή είναι η πρώτη.

Είναι φυσικό η γερμανική επιλογή να είναι αυτή. Αν η Γερμανία θέλει να μην καθηλωθεί στη θέση μιας ηπειρωτικής ευρωπαϊκής δύναμης που θα αγωνίζεται για να κρατήσει μεσοπρόθεσμα τη θέση της στο κλαμπ των G-7, αλλά φιλοδοξεί να έχει αναβαθμισμένο διεθνή ρόλο, τότε μόνο με έναν τρόπο μπορεί να τον διεκδικήσει: με το να ηγηθεί ενός δεύτερου σταδίου της ευρωπαϊκής ενοποίησης, με τη «φυγή προς τα μπρος» ενός σκληρού πυρήνα, μιας πρώτης «ταχύτητας» χωρών που αντέχουν μια τέτοια «φυγή προς τα μπρος».

Για να συμφωνήσει όμως η Γερμανία σε μια τέτοια προοπτική, θα πρέπει να γίνει δεκτή η θεμελιώδης απαίτηση που θέτει: η εμβάθυνση της ενοποίησης δεν μπορεί να κουβαλάει «σαπάκια». Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: α. Αυτοί που δεν αντέχουν, θα πρέπει να μείνουν πίσω, σε μια δεύτερη ταχύτητα. β. Η «κοινότητα» όσων θα είναι στην πρώτη «ταχύτητα» θα πρέπει να αποκαθαρθεί από διαρθρωτικά προβλήματα, θα πρέπει να στηρίζεται στα πλεονεκτήματα των χωρών που θα συμμετάσχουν και όχι στην «αλληλεγγύη», δηλαδή στην επιδότηση των αδυναμιών τους. Η Γερμανία, με όσα κάνει και με όσα αρνείται να κάνει και με εξαιρετική συνέπεια, απαιτεί από τους υποψήφιους εταίρους την αποδοχή των δύο αυτών προϋποθέσεων.

Στο βαθμό που η κ. Μέρκελ έδωσε δημοσίως, στο περιθώριο συνόδου κορυφής, το «πράσινο φως» για την Ευρώπη των δύο ή και πολλών «ταχυτήτων», πρέπει να υποθέσουμε ότι οι υποψήφιοι εταίροι της στην πρώτη «ταχύτητα» έχουν αποδεχθεί τους όρους της…

Η Ελλάδα ενώπιον «υπαρξιακών» διλημμάτων

Ωστόσο, ένα τέτοιο σχέδιο είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνο και οι αστάθμητοι παράγοντες πολλοί. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μπορεί να υλοποιηθεί συντεταγμένα και χωρίς πάσης φύσεως αναταράξεις: οικονομικές, πολιτικές, διεθνοπολιτικές. Και οι αναταράξεις απειλούν πολύ περισσότερο τις χώρες που προορίζονται για τη δεύτερη «ταχύτητα».

Για την Ελλάδα, την άρχουσα ελίτ της και το πολιτικό της σύστημα, έρχεται η ώρα της κρίσεως. Ακόμη και αν βρεθεί ο τρόπος ώστε να κλείσει η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση (πράγμα καθόλου αυτονόητο), η δαμόκλειος σπάθη της υπαγωγής της στη δεύτερη ευρωπαϊκή «ταχύτητα» θα συνεχίσει να επικρέμαται απειλητική πάνω από το κεφάλι της. Και δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η διαδικασία μετάβασης στη δεύτερη «ταχύτητα», ακόμη και αν είναι συναινετική και καθοδηγημένη από το ευρωπαϊκό κέντρο της πρώτης «ταχύτητας», θα ισοδυναμεί με ένα οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό σοκ του οποίου οι διαστάσεις μάλλον δεν έχουν συνειδητοποιηθεί…

Ύστερα από τη σύνοδο του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ, ο κ. Σόιμπλε έχει την ευχέρεια να «καθίσει» πάνω στις απαιτήσεις του για νέα μέτρα και να οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση είτε σε μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση είτε στον πειρασμό μιας «ρήξης» υψηλού ρίσκου. Το καλύτερο ως προς τις άμεσες επιπτώσεις του σενάριο είναι η «σαλαμοποίηση» της αξιολόγησης: μια «μικρή» αλλά όχι ανώδυνη συμφωνία τώρα, ώστε να εκταμιευτεί τμήμα των δανειακών δόσεων και να πληρωθούν οι υποχρεώσεις για τα χρεολύσια του Απριλίου και κυρίως του Ιουλίου, ενώ τα μεγάλα «αγκάθια» θα μετατεθούν προς επίλυση στο διάστημα ύστερα από τις γερμανικές εκλογές. Ακόμη και σε αυτό το ενδεχόμενο όμως, η υποβάθμιση της Ελλάδας στη δεύτερη ευρωπαϊκή… κατηγορία όχι μόνο δεν απομακρύνεται αλλά ίσως έρχεται ακόμη πιο κοντά…

Σημειώσεις:

1. Με τις Συνθήκες της Ρώμης του ιδρύθηκαν η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΥΡΑΤΟΜ) και υπεγράφησαν από εκπροσώπους του τότε Δυτικής Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου.

2. Το ενδεχόμενο να υπάρξει υπαγωγή στη δεύτερη ευρωπαϊκή «ταχύτητα» πρόωρα, λόγω αδιεξόδου στην αξιολόγηση και κατάρρευσης του τρέχοντος ελληνικού προγράμματος, εννοείται ότι θα είναι εξόχως πιο κρισιακό… Από αυτή την άποψη, η «περίεργη» έφεση κάποιων να εγείρουν ζήτημα επιστροφής στη δραχμή και γενικότερα ο «περίεργος» τρόπος που διεξάγεται αυτή η συζήτηση, εξηγείται από το γεγονός ότι όλοι προτιμούν να φύγει από τη μέση το εμπόδιο της διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη αξιολόγηση και ύστερα να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της δεύτερης «ταχύτητας». Με την εξής ωστόσο λεπτομέρεια: ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που παίζει το «κεφάλι» της, έχει λόγους να ενοποιεί τα δύο «στάδια» της συζήτησης…

3. Διακινδυνεύω την εκτίμηση ότι η πολιτική αβεβαιότητα για την εκλογική επίδοση της κ. Μέρκελ (ύστερα από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που δείχνουν «ισοπαλία» μεταξύ αυτής και του υποψηφίου των σοσιαλδημοκρατών κ. Σουλτς) δεν ευνοεί αυτό το σενάριο, αλλά αντίθετα το σενάριο της σκληρής στάσης…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ψάχνουν αγωνιωδώς εκεί στο νέο δίπολο του εφαρμοσμένου νεοφιλελευθερισμού, Πινόκιο και Κούλης, ΤΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ,  να βρούν να παρουσιάσουν κάποιες διαφορές μεταξύ τους, ώστε να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου και να μπορέσουν να πολώσουν τους οπαδούς τους όταν έρθει η ώρα των εκλογών.
(Εκλογές που κανείς τους δεν θέλει τώρα, αυτή τη στιγμή. Ο ένας για να μη χάσει την εξουσία, κι ο άλλος για να μη την πάρει)

Κι έτσι βρίσκουν διαφορές σε επουσιώδη, δευτερεύοντα ζητήματα, όπως αν  το Πινόκιο πήρε μαζί και την οικογένεια για βόλτα στο Παρίσι, ή αν το Κούλη είχε προβεί σε εικονική διάσταση με την σύζυγο για να μη φανούν οι αγορές ακινήτων της στο πόθεν έσχες τού Γκόλντεν Μπόϊ (μη χ@σω).

Μπορεί τα ζητήματα αυτά να είναι ηθικής υφής και χαρακτηριστικά του ποιού των συγκεκριμένων πολιτικών, όμως μπροστά στον ορυμαγδό και την καταστροφή που προκαλούν με την πολιτική τους οι πιό πάνω δωσίλογοι, καταντούν μηδαμινά και γελοία.

Τα τραγικά αυτά ανθρωπάκια συμφωνούν σε όλα τα μείζονα θέματα, υποκλίνονται στην νεοφιλελεύθερη συνταγή διακυβέρνησης, ορκίζονται στους ευρωμονόδρομους, συναγωνίζονται σε χαμέρπεια και γλύψιμο του φον-σακάτη για το ποιός εφαρμόζει καλύτερα τα μνημόνια και υποστηρίζουν έμπρακτα την απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας, τόσο στην οικονομία όσο και στους υπόλοιπους τομείς του δημόσιου βίου.

Παρ' όλα αυτά εξακολουθούν και παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι με τους ψηφοφόρους, μόνοι τους, χωρίς αντίπαλο, χωρίς αντίλογο, καθώς η πολυδιάσπαση της αντιμνημονιακής πλευράς, που αποτελεί και την μεγάλη πλειοψηφία του λαού, και η απουσία καθαρών αντιμνημονιακών φωνών και επιχειρημάτων στην Βουλή, με απόλυτη ευθύνη των ίδιων των ψηφοφόρων, έχει καταστήσει το παιχνίδι σικέ, και το αποτέλεσμα γνωστό, άσχετα με την έκβαση των εκλογών όποτε κι αν γίνουν: μνημόνια, νεοφιλελευθερισμός, καταστροφή.

Όσο θα πλησιάζουμε στην τελική καταστροφή τόσο το επίπεδο αντιπαράθεσης των δύο πόλων του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων θα ξεπέφτει σε επίπεδο πρωϊνάδικου και μεσημεριανάδικου των  "βοθροκάναλων", κατά την προσφιλή έκφραση του τραμπούκου υφυπουργού Υγείας (ο ίδιος άλλωστε κάτι παραπάνω ξέρει από βόθρους, αν κρίνουμε από την ανατροφή και την παιδεία του).

Θα μας τα πουν όλα, μέχρι πόσα σώβρακα αλλάζει ο καθένας τους την βδομάδα, εκτός από το βασικό: πως η κατάληξη των μνημονίων όπως είναι σχεδιασμένα και όπως εφαρμόζονται, δεν είναι η έξοδος στις αγορές, αλλά η έξοδος από την ευρωζώνη, το περίφημο grexit, που ενώ ακόμη και τώρα είναι επιθυμητό και αποτελεί μία επώδυνη αλλά βιώσιμη λύση των προβλημάτων μαςόταν θα γίνει με όρους τοκογλύφων και "εταίρων", και αφού με τους αντισυνταγματικούς νόμους κλείσει και η τελευταία πόρτα πιθανής σωτηρίας, θα είναι τόσο τοξικό και θανατηφόρο όσο τα ίδια τα μνημόνια.

Τόσο η έξοδος από τα μνημόνια, όσο και το πιθανό grexit πρέπει να γίνει με την διαδικασία της λαϊκής οργής, κατακραυγής και επανάστασης και όχι με τους δικούς τους όρους.
Αυτά, και αυτό θέλουν να κρύψουν, και γι αυτό κάνουν τόση φασαρία για πράγματα ελάχιστα.

Φωνάζουν οι απατεώνες για να βρούν το "δίκιο" τους.
Από τα θύματά τους.
Θα το βρούν;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«H πραγματική τραγωδία της Ελλάδας είναι ότι -πέραν της κτηνωδίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και των τραπεζών των βορειοευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες υπήρξαν πραγματικά κτηνώδεις- δεν έπρεπε καν να ξεσπάσει. Θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί σχετικά εύκολα στην αρχή», 
είπε ο Νόαμ Τσόμσκι, σε συνέντευξή του στο περιοδικό "jacobinmag" και αναδημοσιεύεται από τη γερμανική διαδικτυακή ενημερωτική πύλη "Die Freiheitsliebe".

O διαπρεπής Αμερικανός καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT) αναφερόμενος στο δημοψήφισμα είπε ότι
«συνέπεια αυτής της εγκληματικής πράξης να ρωτά κανείς τους πολίτες ήταν να τιμωρηθεί η Ελλάδα ακόμα περισσότερο. Οι απαιτήσεις της τρόικας έγιναν ακόμα σκληρότερες. Φοβήθηκαν ότι θα προκληθεί ντόμινο αν ληφθεί υπόψη η ένδεια των πολιτών, διότι θα μπορούσαν και άλλοι να κάνουν την ίδια σκέψη και θα διαδοθεί η επιδημία της δημοκρατίας. Έπρεπε λοιπόν να την ξεριζώσουν εν τη γενέσει της».
Για το πώς θα μπορούσαν οι Έλληνες να αντιδράσουν είπε:
«Δεν είναι απλό, ιδίως επειδή είναι απομονωμένοι. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα ευάλωτη θέση. Εάν οι Έλληνες είχαν την υποστήριξη των προοδευτικών αριστερών και λαϊκών δυνάμεων από αλλού στην Ευρώπη, θα μπορούσαν ίσως να έχουν προβάλει αντίσταση στις απαιτήσεις της τρόικας».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πρωτοφανή για τα ασφαλιστικά χρονικά υπόθεση φαίνεται να απασχολεί τις δικαστικές και αστυνομικές αρχές του Ηρακλείου

Καταγγελία ΣΟΚ ! Γνωστή Ασφαλιστική Εταιρεία διέδιδε τα προσωπικά, οικονομικά και ιατρικά δεδομένα του πελάτη προς άγρα νέων πελατών.

Την προστασία καθώς και την παρέμβαση του εισαγγελέα και των αστυνομικών αρχών στο Ηράκλειο ζήτησε συμπολίτης μας προκειμένου να προστατέψει την ζωή την δική του αλλά και της οικογενείας του.

Αμέσως μετά την μήνυση που κατέθεσε ο συμπολίτης μας λόγο της σοβαρότατος του θέματος, ο κύριος εισαγγελέας με εισαγγελική παραγγελία προς τον διοικητή του Β αστυνομικού τμήματος Ηρακλείου που και αυτός με την σειρά του την ίδια μέρα έπραξε τα νόμιμα.

Όπως φαίνεται όμως παρά την άμεση κινητοποίηση της δικαιοσύνης και της αστυνομίας το κακό για τον συμπολίτη μας μηνυτή όχι απλά είχε γίνει αλλά είχε παραγίνει.

Όπως φαίνεται από την μήνυση που κατέθεσε στον εισαγγελέα ο συμπολίτης μας, είχε συνάψει με γνωστή ασφαλιστική εταιρεία ασφαλιστήριο συμβόλαιο με έναρξη ισχύος από το 2006 και λήξη ισχύος ισόβια.

Το 2010 υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς και σε συνδυασμό με σωρεία άλλων προβλημάτων κρίθηκε από την επιτροπή αναπηρίας ανάπηρος με ποσοστό 80% ποσοστό που μεχρι και σήμερα ισχύει.

Από το 2010 έως και το 2016 όπως αναφέρει στην μήνυση του, η εταιρεία δεν ήλθε να αποζημιώσει τον ασφαλιζόμενο της όπως ήταν βάση του συμβολαίου υποχρεωμένη να κάνει, με αποτέλεσμα ο ασφαλισμένος να προσφυγή στην δικαιοσύνη καταθέτοντας αγωγή κατά της ασφαλιστικής εταιρείας τον Αύγουστο του 2016 ζητώντας να του καταβληθεί το ποσό της ΜΟΑ (Μόνιμης Ολικής Ανικανότητας) όπως αυτό αναφέρεται στους όρους του ισχύοντος συμβολαίου.

Τότε και μετά την κοινοποίηση της αγωγής κατά της ασφαλιστικής εταιρείας ο ασφαλισμένος και η εταιρεία ήρθαν σε συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς, δίνοντας η εταιρεία στον ασφαλιζόμενο το ποσό της ΜΟΑ στις αρχές του Δεκεμβρίου 2017.

Όπως καταθέτει στην μήνυση του ο συμπολίτης μας μετά από μερικές μέρες άρχισε ο εφιάλτης για αυτόν και την οικογένεια του.

Στις 23/12/2016 όπως καταθέτη στην μήνυση του ο συμπολίτης μας, τον αναζήτησε στην οικία του άλλος συμπολίτης μας ο οποίος κρατούσε στα χέρια του μια επίσημη πρόσφατη ασφαλιστική προσφορά από την ίδια ασφαλιστική εταιρεία και από το επίσημο υποκατάστημα του Ηρακλείου που και ο ίδιος υπαγόταν με όλα φυσικά τα στοιχεία του υπογράφων την πρόταση ασφαλιστή, τότε διαπίστωσε κάτι το αδιανόητα τραγικό, καθώς μαζί με την ασφαλιστική πρόταση ο εν λόγο ασφαλιστής είχε επισυνάψη και μάλιστα εις διπλούν ολόκληρη την εντολή πληρωμής-αποζημίωσης του μηνυτή συμπολίτη μας.

Σε αυτήν την εντολή αναγραφόταν όλα τα προσωπικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο διεύθυνση κατοικίας τηλέφωνα όλα τα ιατρικά στοιχεία αιτία της αποζημίωσης και φυσικά το ποσό αποζημίωσης).

Ο εν λόγο ασφαλιστής έδωσε την εντολή αποζημίωσης για να δείξει το αξιόπιστο όπως είπε της εταιρείας και να πείσει τελικά τον άλλο συμπολίτη μας να ασφαλιστεί.

Επίσης όπως δήλωσε ο ίδιος στον μηνυτή και ενώ περίμενε να έλθει η σειρά του στο ραντεβού, ο εν λόγο ασφαλιστής είχε δώσει πριν από αυτόν την ίδια εντολή σε άλλον συμπολίτη μας επιπλοποιό στο επάγγελμα για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Επίσης ο ίδιος επιδίωξε να έλθει σε επικοινωνία μαζί του να επιβεβαιώσει αν όντως η εντολή είναι αληθινή, και αν όντως έχει πάρει τα χρήματα για να συζήτηση μετά με την γυναικά του αν τελικά συνάψουν συμβόλαιο με την εταιρεία η όχι.

Όπως διαπιστώθηκε στην συνέχεια, ο διευθυντής του υποκαταστήματος στο Ηράκλειο της ως άνω ασφαλιστικής εταιρείας αλλά και άλλοι ασφαλιστικοί σύμβουλοι του ίδιου γραφείου, είχαν δώσει για τους ίδιους λόγους και σε άλλους συμπολίτες μας μαζι με την ασφαλιστική πρόταση και την εντολή πληρωμής όπως συνεχίζει στην καταθέση του ο μηνυτής .

Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις όπως καταθέτει στην μήνυση του ο μηνυτής και όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχει στην διαθεση του πέραν των δικών του στοιχείων, είχαν δοθεί από το εν λόγο υποκατάστημα και άλλων συμπολιτών μας εντολές αποζημιώσεων- εντολών πληρωμής .

Όλα αυτά τα στοιχεία που αφορούν την υπόθεση όπως αναφέρει ο μηνυτής είναι στην διαθεση των αρχών, επίσης αρκετοί από τους συμπολίτες μας που έχουν στα χέρια τους πρόσφατες ασφαλιστικές προτάσεις επισυναπτόμενες τις εντολές πληρωμών είτε την δική του είτε άλλων καταθέτουν και αναφέρονται ως μάρτυρες.

Όλα αυτά όπως καταθέτει ο μηνυτής έχουν σαν αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει τόσο αυτός όσο και η οικογένεια του μια τραγικότητα και στην κυριολεξία και η ζωή τους έχει αλλάξει προς το χειρότερο.

Τα σοβαρά προβλήματα υγείας η δημοσιοποίηση αυτών, το ύψος του χρηματικού ποσού η γενικότερη κρίση της ίδιας της κοινωνίας για τους λόγους αυτούς και όχι μονο, ελλοχεύει ο κίνδυνος τόσο της δικής μου ζωής αλλά και των μελών της οικογενείας μου όπως καταθέτη ο ίδιος.

Δεν συζητάμε βέβαια για την εγκληματική κατάφορη παραβίαση προσωπικών – ιατρικών δεδομένων ιδιάζουσας βαρύτητας, που έγινε με την δημοσιοποίηση τους από τον διευθυντή και τους ασφαλιστές του επισήμου υποκαταστήματος της γνωστής ασφαλιστικής εταιρείας.

Απειλητικά και όχι μονο τηλεφωνήματα , απόπειρα παραβίασης από κουκουλοφόρους στις 4/01/2017 του σπιτιού μου, γεγονός που το έχουν καταγράψει οι κάμερες και που έχει κατατεθεί μήνυση στο Α.Τ περιφέρειας, για αυτό και οι φρικτές μνήμες ακριβώς παρόμοιας περίπτωσης που διαδραματίστηκε πριν μερικά χρόνια στην πόλη μας η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απαγωγή στραγγαλισμό και κάψιμο μέσα στο αυτοκίνητο του επιχειρηματία συμπολίτη μας Ηρακλειώτη πενηνταχρονου Γιάννη Κυπριωτακη, έχει ως αποτέλεσμα πέραν των ψυχολογικών προβλημάτων που έχει υποστεί όλη μου η οικογένεια, από τον φόβο μας κρατά έγκλειστους στο σπίτι μας μέσα συνεχίζει στην κατάθεση του ο μηνυτής.

Την συνέχεια όμως αυτής της πρωτοφανo;yς υπόθεσης μονο αρρωστημένα μυαλά μπορούν να την διανοηθούν.

Όπως φαίνεται από τα στοιχεία που έχει στην διαθεση της η αστυνομία και όπως αναφέρει και καταθέτη ο παθών ο οποίος είναι ένας από τους συμπολίτες μας, που έχει στα χέρια του ασφαλιστική προσφορά επισυναπτόμενης βέβαια και της εντολής πληρωμής του πρώτου μηνυτή από ασφαλιστικό σύμβουλο του επισήμου υποκαταστήματος της γνωστής ασφαλιστικής εταιρείας, φαίνεται να έχασε τον κόσμο κάτω από τα πόδια του.

Έντρομος προσήλθε στο πρώτο αστυνομικό τμήμα Ηρακλείου στις 21/01/2017 και κατέθεσε μήνυση διοτι ενώ βρισκόταν σε συνεργείο αυτοκινήτων στην οδό Пαλαιοκάπα , τον πλησίασε άτομο γεροδεμένο άγνωστο σε αυτόν και τον απείλησε λέγοντας του να απέχει μακριά από την ασφαλιστική εταιρεία και μην διανοηθεί να καταθέσει κανένα στοιχείο γιατί αν πάθουν ζημιά τα παιδιά (εννοούσε και κατονόμασε δυο ονόματα ασφαλιστών της ίδιας ασφαλιστικής εταιρείας που είχε πάρει την προσφορά) εσύ θα έχεις με μένα σοβαρό πρόβλημα, και ότι είναι εύκολο να τον βρει όπως τώρα που τον βρήκε από το facebook.

Το άτομο αυτό αναγνωρίστηκε πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο άτομο ποινικά, που έχει απασχόλησει αρκετές φορές την δικαιοσύνη και την αστυνομία όπως αναφέρει ο δεύτερος μηνυτής.

Όλα αυτά τα γεγονότα πλέον έχουν τρομοκρατήσει τους πάντες και τα πάντα, όλοι φοβούνται ακόμα και για την ζωή τους, αφού όπως φαίνεται πέραν των άλλων έχουν να αντιμετωπίσουν μια αδίστακτη ομάδα ασφαλιστών που κανείς δεν ξέρει που μπορεί να φτάσουν όπως δηλώνουν οι παθόντες.

Πηγή GreekAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου