Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Δεκ 2015


Εμπόριο ανθρώπινων ψυχών στα νερά του Αιγαίου…
Ένας αποκαλυπτικός διάλογος με Τούρκο δουλέμπορο

Τον λένε Οσμάν. Ή κάπως έτσι μας συστήθηκε. Είναι ένας από τους κορυφαίους της τουρκικής μαφίας που διαχειρίζεται μετανάστες και πρόσφυγες στη γειτονική χώρα. Δεν κρύβεται… «Αν η τουρκική κυβέρνηση δεν ήθελε να κάνουμε τη δουλειά που κάνουμε εμείς δεν θα μπορούσαμε να περάσουμε στην Ελλάδα ούτε μύγα» λέει αφοπλιστικά.

Διατηρεί ένα μαγαζί στη Σμύρνη που πουλάει τρόφιμα. Ένα μεγάλο μπακάλικο στο Μπασμανέ, τη συνοικία των Ρωμιών και των Εβραίων πριν το 1922 που σώθηκε από τη φωτιά. Οι Τούρκοι τη συνοικία την αποκαλούν «Δαμασκό». Όπως λένε «εδώ έχει πιο πολλούς Σύρους απ’ ότι στη Συρία». Δεν είναι όμως η εικόνα της περιοχής όπως ήταν το περασμένο καλοκαίρι. Στους δρόμους δεν έχει κανέναν Σύρο. Η δημοτική αρχή ξαναφύτεψε το γκαζόν στα πάρκα και στις νησίδες, Σύρος δεν υπάρχει πια ούτε για δείγμα.

Κι όμως… υπάρχουν!

Ο Οσμάν μας εξηγεί ότι πλέον «μένουν σε σπίτια που έχουν νοικιαστεί ειδικά για αυτό το σκοπό. Δεν κυκλοφορούν ελεύθερα, η μετακίνηση τους γίνεται με ΙΧ αυτοκίνητα που τους παραλαμβάνουν από τα σπίτια και τους μεταφέρουν σε σημεία εκκίνησης. Από εκεί μεταφέρονται στα σημεία αναχώρησης».

Πώς μεταφέρονται τώρα. Με πολλούς τρόπους. Πολλοί από αυτούς προκαλούν γέλιο. Όλοι δείχνουν το μέγεθος του κυκλώματος και το αδίστακτο του τρόπου που αυτό λειτουργεί.

Μετανάστες και πρόσφυγες έχουν μεταφερθεί λοιπόν από τον Οσμάν στις περιοχές απέναντι από τη Λέσβο και τη Χίο με λεωφορεία φορτωμένα σε αυτοκίνητα οδικής βοήθειας. Με σχολικά λεωφορεία από την ώρα που τα παιδιά σχολάνε μέχρι την επομένη το πρωί που τα λεωφορεία θα ξαναχρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά μαθητών. Με ένα κονβόι ΙΧ, πράγμα που επιτρέπει ακόμα κι όταν ένα αυτοκίνητο το σταματήσει η αστυνομία όλα τα άλλα να κατευθυνθούν στον προορισμό τους.

Υπάρχουν όμως και… VIP μεταφορές όπως ανδρών ως πλούσιων αράβων με βιτρίνα Ρωσίδες συνοδούς ακόμα και… με νεκροφόρες! Οι τελευταίες λέει ο Οσμάν είναι ακριβές υπηρεσίες και πληρώνονται εξτρά σχεδόν όσο και το πέρασμα στο νησί.

Ας επιστρέψουμε όμως στη Σμύρνη. Εκεί όπου είναι η βάση του κυκλώματος. Το κύκλωμα που πλέον και υπό τον φόβο των μέτρων που εικάζεται ότι θα ληφθούν από τις τουρκικές αρχές μετά από την πίεση των Ευρωπαίων έχει το παρακάτω οργανόγραμμα.

Στην κορυφή είναι τα μέλη της μαφίας. Οι περισσότεροι είναι στη δουλειά πάνω από 20 χρόνια. Παλιότερα το κάνανε για κανένα καλό μεροκάματο. Πλέον και ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο τα λεφτά είναι πολλά και αξίζει τον κόπο κανείς ακόμα και να ρισκάρει.

Στην άλλη άκρη του δικτύου είναι οι τοπικοί παράγοντες. Αυτοί που διαθέτουν χώρους – ασφαλή περάσματα απ’ όπου και ξεκινούν οι βάρκες. Αυτοί έχουν την ευθύνη να διατηρούν το πέρασμα καθαρό και ασφαλές και να εξασφαλίζουν, είτε την εκπαίδευση κάποιου από τους μεταφερόμενους στο χειρισμό της βάρκας, είτε την εξασφάλιση ενός φτωχοδιάβολου που έναντι καλού μεροκάματου της τάξης των 100 ευρώ τη φορά, θα μεταφέρει τη βάρκα στο νησί και θα επιστρέψει στη συνέχεια στη βάση.

Στο ενδιάμεσο των κορυφαίων και των τοπικών παραγόντων υπάρχουν κυρίως δυο κατηγορίες εμπλεκομένων. Οι «ντίλερς» δηλαδή αυτοί που μαζεύουν πελατεία και την προωθούν στους κορυφαίους της μαφίας. Πώς το κάνουν αυτό; Μέσω σελίδων στο Facebook. Αλλά και με τηλέφωνα που δίνονται από πελάτη σε πελάτη. Σε αυτούς απευθύνονται οι κορυφαίοι της οργάνωσης όταν έχουν βάρκα έτοιμη προς αναχώρηση και απλά τη γεμίζουν.

Κοντά σε αυτούς οι «μπάνκερς». Απίστευτο πλην όμως αληθινό. Πρόκειται για τους «τραπεζίτες» του κυκλώματος, οι οποίοι εισπράττουν τα κόμιστρα. Ο υποψήφιος προς μετακίνηση πληρώνει σε αυτόν με όποιον τρόπο μπορεί. Με χρήματα ή και σε είδος. Κοσμήματα ή πολύτιμες πέτρες ακόμα και με αρχαιότητες! Από τη στιγμή που θα πληρώσει έχει χρόνο τριών ημερών να περάσει στην Ευρώπη. Μόλις η μεταφορά ολοκληρωθεί ο κάθε μετανάστης και πρόσφυγας τηλεφωνεί σε έναν αριθμό που του έχουν δώσει και δίνει έναν κωδικό αριθμό που έλαβε όταν πλήρωσε. Τότε τα κόμιστρα «απελευθερώνονται» και ο τραπεζίτης πληρώνει όσους έχουν λαμβάνειν. Περίπου το 15 με 20% πληρώνεται σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες στη μεταφορά ενώ το υπόλοιπο ποσό το παραλαμβάνει ο κορυφαίος του κυκλώματος. Στην περίπτωση μας ο Οσμάν.

«Γιατί παίρνετε τα περισσότερα εσείς;» τον ρωτάμε. Μας εξηγεί πως έχει πολλά έξοδα. Πληρώνει τα σκάφη. Τις πλαστικές βάρκες που ανάλογα με το μέγεθος τους και την ποιότητα της μηχανής κοστίζουν από 800 έως 20.000 ευρώ! Αυτές αγοράζονται νόμιμα «Με φατούρα» δηλαδή με τιμολόγιο ούτως ώστε κατά τη μεταφορά ακόμα και αν η αστυνομία σταματήσει κάποιον που μεταφέρει βάρκες και μηχανές να μην μπορεί να του κάνει τίποτα.

Αυτός πληρώνει και τους τραπεζίτες. Αυτοί πληρώνονται από 20 μέχρι 100 ευρώ για κάθε είσπραξη ενώ κρατάνε και όλα τα χρήματα όσων δεν τηλεφωνούν για να δηλώσουν την άφιξη στον προορισμό τους. Γιατί; Γιατί για παράδειγμα πνίγηκαν ή τους συνέλαβε η ακτοφυλακή και τους επέστρεψε στην Τουρκία κι από εκεί στα στρατόπεδα που διατηρεί στη νοτιοανατολική Τουρκία.

«Δεν θέλει ματωμένα λεφτά» λέει ο Οσμάν. Με θράσος θα έλεγε κανείς… Αλλά συχνά επικαλείται τους «κανόνες ηθικής» που διακρίνουν τη δική του δουλειά. Γιατί όπως λέει όλοι αυτοί οι κορυφαίοι «είναι ηθικοί»! Δεν αφήνουν κόσμο να περάσει με θάλασσα. Δε βάζουν περισσότερους από 50 σε κάθε μεγάλη βάρκα και περισσότερους από 20 σε μικρή. Αυτοί μεταφέρουν κόσμο μόνο με πλαστικές βάρκες. Οι ξύλινες είναι δουλειά ντόπιων ή κάποιων Αράβων «που τους είχαμε σαν ενδιάμεσους να μαζεύουν λόγω της γλώσσας κόσμο και άνοιξαν δικά τους μαγαζάκια και πνίγουν τον κόσμο. Αυτούς πιάνουν συνήθως οι λιμενικές αρχές της Τουρκίας ή ρισκάρουν περνώντας κόσμο με μεγάλα σκάφη προκαλώντας ατυχήματα όπως αυτό στη Λέσβο στις 28 Οκτωβρίου».

Ο Οσμάν είναι απόλυτα ενημερωμένος για την κατάσταση που επικρατεί στη Λέσβο. Για το τι συμβαίνει στην Τουρκία δε το συζητάμε.

Ξέρει για τα ατυχήματα και τους νεκρούς, για τα hot spot και για τα προβλήματα που υπάρχουν στα νησιά. Ξέρει φυσικά και για το τι συμβαίνει στην Τουρκία. Για παράδειγμα μας λέει πως το ότι το Σαββατοκύριακο πριν ένα μήνα περίπου δεν πέρασε κανένας στη Λέσβο έχει να κάνει με το ότι στην περιοχή του Μοσχονησιού στον Αδραμυτινό κόλπο ήταν ο Ερντογάν για τη γιορτή της ελαιοσυλλογής. «Να μην προκαλούμε κιόλας» λέει γελώντας.

Μας αποχαιρετά «γιατί έχει δουλειά». Τον ρωτάμε αν φοβάται που μας μίλησε. Δε φοβάται. «Σου το ξαναείπα» λέει. «Αν η τουρκική κυβέρνηση δεν ήθελε να κάνουμε τη δουλειά που κάνουμε εμείς δεν θα μπορούσαμε να περάσουμε στην Ελλάδα ούτε μύγα»! Εξάλλου έχει βγάλει πολλά λεφτά. «Να κάθομαι εγώ. Και τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου. Σήμερα αν μου πει κάποιος πως πρέπει να σταματήσω θα το κάνω. Αλλά δε μου το λέει και κανένας…» λέει καθώς φεύγουμε!

Στρατής Μπαλάσκας, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Σμύρνη, Τουρκία
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος έκλεψε «δεκάδες χιλιάδες» μη συμπληρωμένα διαβατήρια στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από δήθεν πρόσφυγες προκειμένου να μεταβούν στην Ευρώπη, σύμφωνα με υπηρεσίες πληροφοριών χωρών της Δύσης, έγραψε σήμερα η γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag.

Στη Συρία και το Ιράκ και στη Λιβύη η τζιχαντιστική οργάνωση, στις περιοχές που έχει καταλάβει, έχει πλέον τον έλεγχο των κρατικών υπηρεσιών και κατέσχεσε υλικό που βρισκόταν εντός των κυβερνητικών κτιρίων, επισημαίνει η εφημερίδα.

Έκλεψε μάλιστα όχι μόνο τα διαβατήρια αλλά και τα μηχανήματα που χρειάζονται για την εκτύπωση αυτών εγγράφων.

Η οργάνωση πουλάει αυτά τα «γνήσια- πλαστά διαβατήρια» στην μαύρη αγορά όπου οι τιμές τους κυμαίνονται μεταξύ 1.000 και 1.500 ευρώ, σύμφωνα με τις υπηρεσίες πληροφοριών.

Ωστόσο οι υπηρεσίες πληροφοριών εκφράζουν φόβους ότι τζιχαντιστές χρησιμοποιούν επίσης τα έγγραφα αυτά προκειμένου μεταξύ άλλων να εισέλθουν στην Ευρώπη.

Στη Γερμανία ωστόσο η κυβέρνηση επισήμανε την περασμένη εβδομάδα ότι το ποσοστό των προσφύγων που εισέρχονται στην χώρα με πλαστά συριακά διαβατήρια είναι χαμηλότερο του 30%, του ποσοστού που είχε αναφέρει το υπουργείο Εσωτερικών τον Σεπτέμβριο.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Ο​​ υπουργός Παιδείας κ. Nικόλαος Φίλης οφείλει να αποσύρει πάραυτα την τροπολογία (σε νομοσχέδιο για τα βοσκοτόπια!) που επαναφέρει την επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης (διευθυντών στα σχολεία) με, κραυγαλέας αναξιοπιστίας, «συνεντεύξεις».

Oφείλει σε ποιον αυτή την απόσυρση ο κ. Φίλης; Tην οφείλει στην ελληνική κοινωνία που, παρά την εξαθλιωτική παρακμή της, δείχνει ότι μπορεί πια να διακρίνει ότι η επιβολή κομματικού κράτους, ιδιαίτερα στην Παιδεία, είναι ο κύριος, πρώτιστος και μέγιστος συντελεστής της παντοδαπής καταστροφής που βιώνει σήμερα, σαν καθημερινό εφιάλτη, βασανιστικόν, η χώρα.

Oφείλει ο κ. Φίλης την απόσυρση στο ίδιο του το κόμμα. Oχι γιατί η μηδενιστική ιδεολογία του «προοδευτικού» αμοραλισμού συνεπάγεται ενδοιασμούς για το κομματικό κράτος. Aλλά επειδή είναι όρος επιβίωσης για το κόμμα του (το κατάλαβε ακόμα και ο διαβόητος, για την εκδοχή του της αριστείας ως «ρετσινιάς», κ. Aριστείδης Mπαλτάς) να διαφοροποιηθεί από τα προκάτοχα της εξουσίας κόμματα. Διότι πράσινο και γαλάζιο ΠAΣOK απέδειξαν και στον πιο μειονεκτικό διανοητικά Eλλαδίτη ότι το πελατειακό των κομμάτων κράτος είναι η αποκλειστική αιτία για την καταβαράθρωση της οικονομίας, την απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας, τον διεθνή διασυρμό του Eλληνισμού.

Πέρα και από την επίγνωση ότι το κομματικό-πελατειακό κράτος είναι η αιτία του εξωφρενικού παράφρονος υπερδανεισμού της χώρας, αιτία της αποσύνθεσης των λειτουργιών του κράτους και της σιωπηρής νομιμοποίησης των λωποδυτών του κοινωνικού χρήματος, πέρα από όλα αυτά, σήμερα δεν υπάρχουν πια άλλα περιθώρια λωποδυσίας. Διορισμοί στο Δημόσιο (ο κύριος συντελεστής δημιουργίας πελατειακού κράτους) έχουν εκ των πραγμάτων αποκλειστεί, μένει μόνο η διανομή διευθυντικών θέσεων που ελάχιστους (συνήθως τους πιο αδικημένους σε φυσικά προσόντα) ενδιαφέρει.

Eίναι αλήθεια ότι ο κωμικός θεατρινισμός της επαναπρόσληψης των καθαριστριών του υπουργείου Oικονομικών, όπως και η επανασύσταση της EPT με ό,τι πιο υποδεέστερο ανθρώπινο υλικό είχε σωρεύσει η κομματική πρεμούρα της τελευταίας στιγμής, έγιναν αφορμή να κυριαρχήσει στη δημοσιοϋπαλληλία η πλαναισθησία ότι: με τον ΣYPIZA έχουμε σίγουρες τις θέσεις μας στο Δημόσιο, με τους «άλλους», τους απόλυτα «προσκυνημένους», κινδυνεύουμε. Mέσα στον πανικό της γενικής κατεδάφισης, που τα κυρίως θύματα παλεύουν απεγνωσμένα να γλιτώσουν την πείνα, η ψύχραιμη πραγματολογική πολιτική ανάλυση εξαφανίζεται, κυριαρχούν τα τυφλά ορμέμφυτα.

Oμως άνθρωποι σαν τον κ. Nικόλαο Φίλη, με διάνοια τροχισμένη δεκαετίες στη μονοτροπία των κομματικών σκοπιμοτήτων, θα έπρεπε να έχουν αντιληφθεί ότι οι κομματικοί τους αντίπαλοι (N.Δ. και ΠAΣOK) έχουν ξοφλήσει πολιτικά τελεσιδίκως, επειδή «πέτυχαν» αυτό που ο κ. Φίλης τώρα, τρίτος και καταϊδρωμένος, ξεκινάει. Tο ΠAΣOK πέτυχε εφήμερα ένα εντυπωσιακό σε διαστάσεις και συνεκτικές εξαρτήσεις πελατειακό-κομματικό κράτος. Σε μια δεύτερη φάση το ίδιο αυτό κράτος αλλαξοχρώμιασε, έγινε γαλάζιο, όταν η N.Δ. εξαγόρασε περισσότερους ψηφοφόρους βυθίζοντας βαθύτερα τη χώρα στο χρέος. Eξαιτίας της επένδυσης των φιλοδοξιών τους αποκλειστικά και μόνο στο πελατειακό τους κράτος έχασαν και τα δύο αυτά, άλλοτε «κόμματα εξουσίας», κάθε ειδοποιό πολιτική διαφορά. H εξομοίωσή τους ολοκληρώθηκε με τη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Bενιζέλου – και γραμματέα του κυβερνητικού σχήματος (δείχτη αποκαλυπτικό της ποιότητας του εγχειρήματος) τον Mπαλτάκο.

Oσους λοιπόν κομματοφρουρούς και αν εγκαταστήσει στην εκπαίδευση ο κ. Φίλης, πελατειακό κράτος, όπως το ξέραμε επί πρασινογάλαζου ΠAΣOK, είναι αδύνατο πια να συγκροτήσει. Oμως όλα δείχνουν ότι, δυστυχώς για τη δύσμοιρη κοινωνία μας και για τα παιδιά μας, το πελατειακό κράτος ήταν ο μοναδικός λόγος που ένας τόσο προκλητικά άσχετος με την Παιδεία κομματάνθρωπος τοποθετήθηκε υπουργός Παιδείας. H επιλογή του δεν κολακεύει την πολιτική οξυδέρκεια και τον πολιτικό ρεαλισμό του κ. Tσίπρα, αποδείχνει ισχνά έως ανύπαρκτα τα αντανακλαστικά του αυτοπροστασίας.

H Παιδεία ήταν η ευκαιρία του, το δυνατό του χαρτί, προκειμένου να πείσει για την αξία του. Δεν χρειαζόταν «ισοδύναμα» για ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, ούτε ένα ευρώ παραπάνω προκειμένου να στήσει σχολειά που να αχρηστεύουν το «φροντιστήριο» και σύνολη την εμπορική (βραχνά για την ελλαδική κοινωνία) παραπαιδεία. Oύτε ένα ευρώ παραπάνω, για να αποκτήσει η Eλλάδα τα καλύτερα Kλασικά Λύκεια της Eυρώπης, τις υψηλότερου επιπέδου Σχολές Θεωρητικών Mαθηματικών, Aρχαιολογίας, Φιλοσοφίας, τις αξιολογότερες διεθνώς Aνώτατες Σχολές Kαλών Tεχνών και Mουσικής.

Σίγουρα, είναι εύκολο να τα λέει κανείς αυτά σαν «ιδέες», δύσκολο να τα πραγματώσει σε μια χώρα ριζικά εκβαρβαρωμένη. Tίποτα όμως δεν εμποδίζει έναν πραγματικά ταλαντούχο πολιτικό, στον ανθό της νιότης του, να τα τολμήσει – αντί να αναθέτει στον πανάσχετο να ασελγήσει εξαγοράζοντας εκπαιδευτικούς για κομματοφρουρούς.

Oι στιγμές είναι κυριολεκτικά ιστορικές, θανάσιμα κρίσιμες. H συνέχιση επιβολής της μονοτονικής γραφής στεριώνει, μέρα με τη μέρα, τη ρήξη (διακοπή, σπάσιμο, παύση, ακρωτηριασμό) του γλωσσικού ομφάλιου λώρου που συνέδεε ζωτικά τους Eλληνες με το πολιτισμικό τους παρελθόν, την ταυτότητά τους, την ψυχή τους. Σε διεθνικές διαστάσεις, η γραφή απειλείται με εξαφάνιση, τη θέση της παίρνει η πληκτρολόγηση – κανένας δεν ξέρει ποιες συνέπειες θα έχει στις νοητικές λειτουργίες και στον ψυχισμό η απώλεια γραπτής αποτύπωσης της ετερότητας (μοναδικότητας-ανομοιότητας) του κάθε ανθρώπου, η απουσία έγκαιρης διαμόρφωσης «γραφικού χαρακτήρα». Aραγε είναι οπισθοδρομικοί οι Γάλλοι, που επιμένουν στο Δημοτικό Σχολείο τα παιδιά να ασκούνται, επί δύο χρονιές, τις πρώτες, στην «καλλιγραφία», με ειδικά τετράδια και ειδικές πένες;

Oχι να πιθηκίσουμε, μια ακόμα φορά, μόνο να προβληματιστούμε: Γιατί άραγε, ο μεγαλύτερος από τους ζώντες ποιητές της Γαλλίας, ο Yβ Mπονφουά (Yves Bonnefoy) να επιμένει ότι πρέπει να επιστρέψει στα σχολειά η απομνημόνευση; Oχι βέβαια η στείρα παπαγαλία χρονολογιών ή υλικού που θα μεταφερθεί κατά λέξη στο «διαγώνισμα», αλλά η αποστήθιση ποίησης, όσο γίνεται περισσότερης και πολυποίκιλης, όπως και γνωμικών, παροιμιωδών φράσεων, φιλοσοφικών αποφθεγμάτων.

Mέσα στη δραματική παρακμιακή αποσάθρωση της ελλαδικής κοινωνίας, τον ευτελισμό, συχνά και πρωτογονισμό νοοτροπιών και συμπεριφορών, τον απολυτοποιημένο κτηνώδη οικονομισμό, το υπουργείο Παιδείας έχει τις ασύγκριτα περισσότερες δυνατότητες να πυροδοτήσει μιαν έκρηξη ανάκαμψης.

Δεν είναι ο κ. Nικόλαος Φίλης ο άνθρωπος που μπορεί να αντιληφθεί αυτή τη δυνατότητα. Aραγε ούτε και ο Aλέξης Tσίπρας; Σίγουρα καθόλου ο κ. Mεϊμαράκης.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο Ερντογάν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις

Το διακύβευμα των ΗΠΑ, να χάσουν κάθε επαφή (και επιρροή) με την κυβέρνηση του Ιράκ και η Ρωσία να αναβαθμίσει σε πολύ σημαντικό βαθμό την θέση της με τηη Βαγδάτη, έθεσε στην Ουάσιγκτον προ μίας αυτονόητης απόφασης. Η ανακοίνωση του Λευκού Οίκου είναι σαφής! Ο ένοικος του Λευκού Οίκου μιλώντας με τον τούρκο πρόεδρο επέμεινε ότι είναι ανάγκη η Άγκυρα να "σεβαστεί την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ". Λίγες ώρες αργότερα η Τουρκία ανακοίνωσε ότι «συνεχίζει» να αποσύρει τις δυνάμεις της από το Ιράκ.

Συγκεκριμένα, το υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας τόνισε "λαμβάνοντας υπόψιν τις ευαισθησίες της ιρακινής πλευράς... η Τουρκία θα συνεχίσει τη διαδικασία που έχει άρχισει για την αποχώρηση των στρατευμάτης τα οποία σταθμεύουν στην επαρχία της Μοσούλης", στο βόρειο Ιράκ.
Το Ιράκ είχε απαιτήσει την Τρίτη την «πλήρη αποχώρηση» των τουρκικών δυνάμεων από το έδαφος της χώρας.

Πολιτικοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής θυμίζει γόρδιο δεσμό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν την δημιουργία ενός ανεξάρτητου ή έστω αυτόνομου Κουρδικού κρατιδίου στο Ιράκ, αλλά, ταυτόχρονα, επιθυμούν να διατηρήσουν καλές σχέσεις και με την Τουρκία, καθώς την έχουν ανάγκη για να περιορίσουν τις περιφερειακές φιλοδοξίες του Ιράν. Η ειρωνεία είναι πως οι Ηνωμένες Πολιτείες ταυτόχρονα έχουν την ανάγκη της Τεχεράνης για να αντιμετωπίσουν το ιρακινό αδιέξοδο.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα προτιμήσουν το σπαθί για να λύσουν τον μεσανατολικό γόρδιο δεσμό ή αν θα εμπλακούν σε μεγαλύτερα αδιέξοδα. Πάντως, όπως αποδεικνύουν τα γεγονότα, το αδιέξοδο της ταυτόχρονης ανάσχεσης της Βαγδάτης και της Τεχεράνης, δεν επιλύθηκε με την εισβολή και την κατοχή του Ιράκ και την εξαφάνιση του Σαντάμ Χουσεϊν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπροστά στην ανάγκη τους για βοήθεια από το Ιράν ώστε να αντιμετωπίσουν τα αδιέξοδα στην περιοχή έθεσαν τέλος στην 27χρονη απομόνωση της Τεχεράνης με τη συνάντηση Ιρακών και Αμερικανών διπλωματών στο σπίτι του πρωθυπουργού του Ιράκ. Μάλιστα πηγές προσκείμενες στο ιρακινό πρωθυπουργό ανέφεραν ότι οι Ιρανοί διπλωμάτες επέμειναν στο αίτημά τους για αποχώρηση των δυνάμεων των ΗΠΑ από το Ιράκ, ώστε η Τεχεράνη να πάψει να αισθάνεται ότι τα αμερικανικά όπλα στοχεύουν τα εδάφη της.

Αλλά και η Τουρκία βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, καθώς βλέπει να διακυβεύονται εδώ και δεκαετίες σταθερές ισορροπίες στα νοτιανατολικά σύνορά της με το ενδεχόμενο της δημιουργίας κάποιου είδους κουρδικού κρατικού μορφώματος. Αυτό το γεγονός υποδαυλίζει την υπάρχουσα κοινωνικοπολιτική κρίση στην Τουρκία, με αποτέλεσμα το στρατιωτικό της κατεστημένο να αναγκάζεται σε ενέργειες επίδειξης δύναμης.

Το τουρκικό στρατιωτικό κατεστημένο από τη μια -για λόγους ενίσχυσης της διαπραγματευτικής του ισχύος, αλλά και για εσωτερική κατανάλωση- είναι αδύνατον να παραμείνει αδρανές και από την άλλη είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να προχωρήσει σε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις οποίες διατηρεί ισχυρούς δεσμούς εξάρτησης. Η ανάπτυξη των τουρκικών στρατευμάτων στο βόρειο Ιράκ δεν αποκλείεται να είναι το σενάριο μιας περιοσμένης μεν αλλά προβαλλόμενης στο εσωτερικό επιχείρησης με την ανοχή της Ουάσιγκτον, όμως, κάτι τέτοιο όχι μόνον δεν θα δώσει λύση στο αδιέξοδο, αλλά θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερες περιπλοκές και δεν αποκλείεται να αποτελέσει το φυτίλι μιας ανεξέλεγκτης ανάφλεξης με τους Κούρδους εντός και εκτός συνόρων της Τουρκίας.

Όπως φαίνεται η Tουρκία τώρα θα υποχρεώνεται σε μια μεγάλη υποχώρηση, το ερώτημα είναι ποιό αντάλλαγμα θα της δωθεί στα Βαλκάνια, στο Αιγαίο ή στο Κυπριακό; Καθώς επίσης και για πόσο χρόνο ακόμη η Ουάσιγκτον θα περπατά σε τεντωμένο σκοινί προσπαθώντας να επιλύσει όλα μαζί τα αντιφατικά προβλήματα με την Τουρκία να "εκβιάζει" τον Λευκό Οίκο κάθε φορά που δημιουργεί "αναταράξεις" στην περιοχή;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Πετράκη

Η καλύτερη μνημονιακή κυβέρνηση της πενταετίας αποκαλύπτεται πλέον και στους πιο αγαθούς και καλόπιστους ψηφοφόρους της, ότι υπέκλεψε την ψήφο τους με μια τρίτη απάτη.

Τον Ιανουάριο ηταν το σκίσιμο του Μνημονίου και ο “άλλος τρόπος” που τον ήξεραν μόνο ο κ. Αλέξης Τσιπρας και ο Γιάννης Βαρουφάκης. Ακολούθησε η απάτη του δημοψηφίσματος που έπεσαν μαχόμενοι υπέρ του ΟΧΙ, για να δοξαστούν την επομένη ημέρα για το ΝΑΙ τους. Και τελικά όχι μόνο να μην σκίσουν το Δεύτερο Μνημόνιο αλλά να υπογράψουν φαρδιά πλατειά το σκληρότερο τρίτο Μνημόνιο με υποσχετική και για τέταρτο…

Τον Σεπτέμβριο δακρύβρεχτοι και με βαριά καρδιά υποσχέθηκαν στον κοσμάκη που ακόμη ήλπιζε και ήθελε από κάπου να πιαστεί, ότι θα εφαρμόσουν στα γρήγορα το καλύτερο Μνημόνιο όλων των εποχών, και παράλληλα θα εφαρμόζει ο κ. Τσιπρας το Παράλληλο πρόγραμμα του, με τις παροχές, τους διορισμούς, την ανακούφιση ανέργων και άστεγων, με τις νέες τράπεζες τις Αναπτυξιακές που θα τις κουμαντάρουν οι κολλητοί του συστήματος και θα μοιράζουν χρήμα (από αυτό που δεν υπάρχει).

Πολύ απλά ο κ. Τσιπρας τον Σεπτέμβριο απέδωσε όλα τα κακά που συμβαίνουν στον τόπο, ακόμη και το Τρίτο Μνημόνιο (που έχει την δική του σφραγίδα …σκληρής διαπραγμάτευσης) στους προηγούμενους. Ενώ ο ίδιος και η κυβέρνηση του με περηφάνια θα οδηγούσαν τον λαό στην Γη της Επαγγελίας με το Παράλληλο Πρόγραμμα.

Η υπόθεση εργασίας καταλήγει φυσικά στο συμπέρασμα ότι εκτός εκείνων που περίμεναν να διορίσουν σε κάποια από τις θέσεις που άλωσε το κόμμα στο Δημόσιο, θα δυσκολευτούμε να βρούμε έστω και έναν πολίτη που να ψήφισε τον κ. Τσιπρα τον Σεπτέμβριο για το Μνημόνιο που εφαρμόζει και όχι για το Παράλληλο πρόγραμμα που είχε υποσχεθεί.

Αυτή ήταν η τελευταία μεγάλη απάτη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποδείχθηκε τις προηγούμενες ημέρες.

Με δικαιολογίες που προσβάλλουν αυτούς που με θράσος τις εκστομίζουν καθώς δεν είναι δυνατόν να θεωρούν τόσο χαχόλους τους Έλληνες, αντί να κρύβονται από ντροπή στο πιο σκοτεινό λαγούμι, επιχειρούν την μεγάλη απάτη (στην οποία έγιναν τσακωτοί) όχι μόνο να μην πληρώσουν το τίμημα, αλλά να βγουν και από πάνω.

Έτσι έσπευσαν να καταθέσουν το προχειρογραμμένο Παράλληλο Πρόγραμμα, να το καταθέσουν χωρίς προβλέψεις από το Γενικό Λογιστήριο, γνωρίζοντας ότι θα τους το πετάξει στα μούτρα η Τρόικα, αλλά δεν τους ένοιαζε. Απλώς να καβατζάρουν τα Χριστούγεννα με την ψήφο των βουλευτών, που όπως εκείνος ο “φτωχός” στο μυαλό κ. Σπιρτζης πονάνε, που μας βάζουν το Μνημόνιο μέχρι το λαιμό, αλλά βαυκαλίζονταν μαζί με τα φερέφωνα τους στον Τύπο και τα όλο και πιο πολλά ασφυκτικά ελεγχόμενα ΜΜΕ, ότι έρχεται το Παράλληλο Πρόγραμμα και όλοι θα περνάμε καλά.

Και όταν αποκαλύφθηκε η απάτη, τι είπαν οι αθεόφοβοι; Στην αρχή ότι αποσύρθηκε το νομοσχέδιο, γιατί η κυβέρνηση που πέρασε τα πάντα με μορφή κατεπείγοντος, από …ευαισθησία απέναντι στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης αποφάσισε να τηρήσει την κοινοβουλευτική διαδικασία και να φέρει το νομοσχέδιο μετα τις γιορτές κανονικά και όχι ως κατεπείγον.

Μετα κάποιος είχε άλλη πιο φαεινή ιδέα. Κι άρχισε η άλλη απάτη: Εμείς θέλουμε να μοιράσουμε στον κοσμάκη λεφτά και παροχές, αλλά οι κακοί δανειστές δεν αφήνουν. Και συνέχισαν με περισσότερο θράσος: μα η αντιπολίτευση φταίει που έκανε φασαρία για το ακοστολόγητο πρόγραμμα. Έτσι το έμαθαν οι δανειστές και φρέναραν το νομοσχέδιο.

Λες και η Ντέλια και ο Κοστέλο δεν διαβάζουν μεταφρασμένες εφημερίδες και δελτία ειδήσεων. Περίμεναν από τον Θεοδωράκη και τον Βρουτση να ακούσουν για το νομοσχέδιο…

Όπως και στο Δημοψήφισμα, όπως και στις εκλογές έτσι και τώρα με το δήθεν Παράλληλο Πρόγραμμα, πιστεύουν ότι και τον κοσμάκη θα ξεγελάσουν και τελικά θα τους χειροκροτήσουμε για τις καλές προθέσεις τους… Που θέλουν να μοιράσουν παροχές, αλλά δεν τους αφήνουν οι κακοί στο εξωτερικό και στο εσωτερικό, και που δεν θέλουν να εφαρμόσουν Μνημόνια αλλά τους υποχρεώνουν οι ίδιοι κύκλοι να το κάνουν.

Και κάνουν το λάθος να πιστεύουν πια, ότι η Απάτη μπορεί να είναι παντοτινή…

Αυτό είναι όμως το τελευταίο λάθος που κάνουν συνήθως τα καθεστώτα…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Αποκαλύπτεται "εγκληματική οργάνωση" σε εντεταλμένη υπηρεσία κατά των ελληνικών εθνικών συμφερόντων; 
Όταν γράφαμε για το σε εξέλιξη "έγκλημα" εις βάρος της ασφάλειας της χώρας, κάποιοι έκλειναν τα μάτια και τα αφτιά τους...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Το θέμα δεν είναι σημερινό. Αλλά, οι επιπτώσεις του αφορούν και αυτά που ζούμε σήμερα. Και, συγκεκριμένα, αφορούν την μετατροπή της Ελλάδας αρχικά σε χώρο διέλευσης λαθρομεταναστών, προσφύγων, εκπαιδευμένων και οργανωμένων ακραίων ισλαμιστών αλλά και… τζιχαντιστών! Αφορά την επικείμενη μετατροπή της Ελλάδας σε μία ανοιχτή φυλακή, σε ένα ανθρώπινο κολαστήριο… Αφορά την υποβάθμιση της πατρίδας μας στον τομέα τόσο της ευρωπαϊκής, όσο και στην κατακρήμνιση της εσωτερικής ασφάλειας των πολιτών, αλλά και στην σοβαρή αλλοίωση του ανθρωπολογικού (εθνικού) χάρτη της χώρας… Και, δυστυχώς, οι πολιτικοί υπεύθυνοι για την υλοποίηση ενός τέτοιου εθνικού εγκλήματος, συνεχίζουν να παραμένουν ελεύθεροι, και κάποιοι κρατικοί υπάλληλοι, ιδιαίτερα ευαίσθητων υπηρεσιών, συνεχίζουν να βρίσκονται στις θέσεις τους (θέσεις κλειδιά, άμεσα σχετιζόμενες με την ασφάλεια της χώρας), να πληρώνονται από το υστέρημα των Ελλήνων πολιτών και να απολαμβάνουν την προστασία και των σημερινών κυβερνώντων!

Η ιστορία, λοιπόν, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 2010, όταν η ΕΥΠ, υπό την τότε διοίκηση του Πρέσβη, κ. Ι. Κοραντή, καταγράφοντας τις τάσεις και τους εξ ανατολών κινδύνους της χώρας, όπως αυτοί διαμορφώνονταν από τις εξελίξεις τόσο επί των ελληνοτουρκικών όσο και στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής, αποφάσισε να θωρακίσει την άμυνα της χώρας με ένα σύγχρονο σύστημα παρακολούθησης και έγκαιρης ενημέρωσης επί του συνόλου των συνόρων της Ελλάδας. Ο δημόσιος διαγωνισμός ανακοινώθηκε από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και το τότε υπουργείο ημόσιας Τάξης και κατοχυρώθηκε σε ελληνική εταιρεία που έκανε την καλύτερη και οικονομικότερη προσφορά ενώ έδινε τη δυνατότητα «ανεξάρτητης» (μη ελεγχόμενης από τρίτους) λειτουργίας του. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί πως η δαπάνη αγοράς του συγκεκριμένου συστήματος καλυπτόταν από συγκεκριμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα και δεν επιβάρυνε παρά στο ελάχιστο τον κρατικό προϋπολογισμό…

Είναι όμως διαφορετικό το να ενδιαφέρεται μία ομάδα ανθρώπων για την διασφάλιση της χώρας, από άλλες ομάδες ανθρώπων που (ηθελημμένα ή μη) εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα άλλων χωρών. Το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό δορυφορικό σύστημα GIS, επισήμως "Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών" είχε μία «ατέλεια», η οποία ταυτοχρόνως ήταν και τεράστιο πλεονέκτημα για την Ελλάδα. Το λογισμικό που χρησιμοποιούσε ήταν… ρωσικής προέλευσης!
Και, μπορεί μεν η τότε κυβέρνηση Καραμανλή να έκανε μία ελαφρά στροφή και ένα δειλό άνοιγμα συνεργασίας προς τη Μόσχα, αλλά «φίλοι» της Ανατολικής Μεσογείου και πέραν του Ατλαντικού δεν συμφωνούσαν με την συγκεκριμένη επιλογή που έδινε στην Ελλάδα ανεξαρτησία στον τομέα της πληροφόρησης (επί των συνόρων της) και, ταυτόχρονα δημιουργούσε ένα «κακό προηγούμενο» στον τομέα των ελληνικών προμηθειών. Η ικανότητα του συστήματος ήταν τόσο μεγάλη, ώστε μπορούσε με την χρήση δορυφόρων να φωτογραφίζει αντικείμενα επί του εδάφους, δίνοντας ακρίβεια κα ευκρίνεια εκατοστών…

Όμως, κάποιοι (όπως αποδεικνύεται με τις σημερινές εξελίξεις) είχαν άλλα σχέδια για την Ελλάδα… Έτσι, αφού υπήρξε ένας αρχικός δισταγμός στην εγκατάσταση και λειτουργία του συστήματος (η ΕΥΠ το παρέλαβε και το εγκατέστησε, λίγο πριν τις εκλογές του 2009, επί διοικήσεως της ΕΥΠ από τον κ. Δ. Παπαγγελόπουλο, σημερινό αν. υπουργό Δικαιοσύνης, αλλά δεν πρόλαβε να το λειτουργήσει ποτέ στην ουσία), στη συνέχεια με την αλλαγή της κυβέρνησης το όλο θέμα «πάγωσε», αφήνοντας εκτεθειμένα τα σύνορα της χώρας και ένα τεράστιο κενό πληροφοριών, με τα γνωστά αποτελέσματα της εν εξελίξει χρόνιας «εισβολής» αταυτοποίητων (και ως εκ τούτου λίαν «προβληματικών» στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας) λαθρομεταναστών…


Και μετά, όχι μόνο αυτό αλλά ήρθε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, με τον Χρυσοχοΐδη και τον Μπίκα, για να κατηγορήσουν όσους εργάστηκαν για το συγκεκριμένο σύστημα GIS και την απόκτησή του από την Ελλάδα. Οι κατηγορίες κατέπεσαν στην ελληνική δικαιοσύνη, όμως η εξέλιξη της υπόθεσης αποκάλυψε ένα πλήθος από πρόθυμους «πράσινους» (πολιτικούς αλλά και κρατικούς υπαλλήλους) που αργότερα έτρεξαν να προφυλαχθούν – προστατευθούν στο ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι με σειρά από ενέργειές τους έβλαψαν το κύρος της ΕΥΠ και σε κάποιες περιπτώσεις κατέστρεψαν δίκτυα πληροφοριών της συγκεκριμένης υπηρεσίας στο εξωτερικό (υπήρξαν και θάνατοι συνεργατών), ενώ στον Ελληνικό Τύπο καταγράφηκαν και περιπτώσεις συνεργασίας με κυκλώματα μετακίνησης λαθρομεταναστών!!!

Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου υπήρξε πραγματικός ολετήρας όχι μόνο εξαιτίας των μνημονίων και της παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας (έναντι αντιτίμου), όπως ισχυρίζεται ο Ελβετός βουλευτής Luzi Stam, πολιτικός που εκλέχτηκε πολλές φορές από τον ελβετικό λαό βουλευτής ενώ την περίοδο 2003-2007 διατέλεσε και ευρωβουλευτής και είναι άριστα γνώστης των ευρωπαϊκών υποθέσεων, αλλά κυρίως του ευρωπαϊκού «μαύρου» παρασκηνίου.

Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με τις αποφάσεις της (και, με προσωπικές ενέργειες των πολιτικών της εντεταλμένων κ.κ. Χρυσοχοΐδη, Παπουτσή και Μπίκα) αφού απομάκρυνε (αδικαιολόγητα και με ψευδείς ισχυρισμούς – κατηγορίες) μία πλειάδα στελεχών της ΕΥΠ στη συνέχεια εργάστηκε με τρόπο που εξέθετε την ασφάλεια τα χώρας, εξέθετε το κύρος της ΕΥΠ και μετέτρεψε την Ελλάδα σε πειθήνιο όργανα – παρακολούθημα αποφάσεων και συμφερόντων άλλων χωρών. Για το δε σύστημα GIS (έγκαιρης ενημέρωσης), η ίδια κυβέρνηση (δια των τοποθετημένων οργάνων της) φρόντισε να βάλει την «ταφόπλακα» στην λειτουργία του, με ισχυρισμούς της τότε διοίκησης του κ. Μπίκα (τον οποίο η κυβέρνηση Σαμαρά φρόντισε να… επιβραβεύσει, τοποθετώντας τον πρέσβυ στο Ηνωμένο Βασίλειο) που κατέπεσαν στα δικαστήρια που ακολούθησαν (από την ανάδοχο εταιρεία την οποία δεν πλήρωνε το Ελληνικό Δημόσιο ως όφειλε).

Βέβαια, πρέπει να τονίσουμε πως στην περίοδο της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, στο θέμα της κατάργησης της λειτουργίας του συστήματος GIS είχε εμπλακεί και ο γνωστός κ. Άλεξ Ρόντος (που φέρεται να εμπλέκεται σε μία σειρά «ειδικών εργασιών»), ο οποίος σύμφωνα με τον Ελληνικό Τύπο αποδέχθηκε τον ενδιάμεσο ρόλο του, όταν μετέφερε στον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και στον τότε αρμόδιο υπουργό Μ. Χρυσοχοίδη την επιθυμία – προτροπή του Ισραήλ για την μη λειτουργία του συστήματος GIS παρακολούθησης της ελληνικής οριογραμμής και έγκαιρης ενημέρωσης των αρμοδίων αρχών…

Τόσο στο διαδίκτυο, όσο και στον Ελληνικό Τύπο, υπήρξε μία σειρά από αποκαλυπτικά δημοσιεύματα, τα οποία δικαιώθηκαν στον απόλυτο βαθμό από την Ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά, δυστυχώς, οι αποφάσεις δεν άγγιζαν όσους συνεργάστηκαν για να εκθέσουν την χώρα, να σπιλώσουν ανθρώπους και να μετατρέψουν την Ελλάδα σε τεράστια χοάνη εισαγωγής – υποδοχής και… παραμονής ανθρώπων καταγόμενων από χώρες της Ασίας και της Αφρικής.
Ήταν και συνεχίζει να είναι τέτοια η ισχύς και ταυτόχρονα η αδιαφορία αυτής της ομάδας, που με την βοήθεια πρόθυμων συστημικών δημοσιογράφων φρόντιζε να διατηρεί ως πραγματικούς τους ισχυρισμούς της, ακόμη και την ώρα που μέσα στις αίθουσες των Ελληνικών Δικαστηρίων αποκαλύπτονταν και κατέπιπταν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα οι διώξεις των πατριωτών και αθώων εμπλεκομένων (μερίδα εξ αυτών σύρεται έως και σήμερα στις δικαστικές αίθουσες), ενώ ήδη, στις αίθουσες των Ελληνικών Δικαστηρίων, άρχισαν να εμφανίζονται ομολογίες συγγνώμης των πρώην κατηγόρων τους -νυν κατηγορούμενων για ψευδομαρτυρία κλπ- όχι μόνο της αθωότητάς τους αλλά και της άριστης απόδοσής τους…
Για παράδειγμα, την 1/12/2015, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, τα ευρισκόμενα πλέον στο εδώλιο του κατηγορουμένου μεγαλοστελέχη της ΕΥΠ, που είχαν καταθέσει με απαξιωτικό τρόπο για τη δουλειά των συναδέλφων τους για το GIS, βοηθώντας έτσι το τότε καθεστώς να ασκήσει τις γνωστές διώξεις κατά των στελεχών που ασχολήθηκαν αόκνως με το έργο αυτό, δήλωσαν, προφανώς για να αποφύγουν την περαιτέρω διεξαγωγή της δίκης και τη σίγουρη καταδίκη τους, ότι, εκτιμούν τους μηνυτές τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο και ότι οι μηνυτές εκτέλεσαν στο ακέραιο τα καθήκοντά τους ως μέλη της ομάδας διοίκησης του έργου αυτού... Και έτσι απλά "καθάρισαν"...
Ακόμη και όταν ο ειδικός, πλέον, ανακριτής κ. Δ. Φούκας, ερευνώντας την γνωστή υπόθεση «Πυθία» (σχέδιο επιβολής αστάθειας στην Ελλάδα, παρακολούθησης και τελικά έως και δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή) «ξετρύπωσε» πρόσωπα εμπλεκόμενα που εργάζονται στην ΕΥΠ και τους επέβαλε σειρά περιοριστικών μέτρων (έως και απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα), το ίδιο «σύστημα» φροντίζει να «εξαφανίζει» την απόφαση του κ. ανακριτού και οι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι συνεχίζουν να εργάζονται στην ΕΥΠ, ως να μην συνέβη ποτέ τίποτε!!!

Όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι ένα δυσάρεστο παρελθόν εάν η σημερινή συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου είχε φροντίσει για την λειτουργία του συστήματος (το οποίο έχει πέσει σχεδόν σε αχρηστία και σύμφωνα μάλιστα με το πόρισμα ειδικών πραγματογνωμόνων, που όρισε η Δικαιοσύνη, έχει βανδαλιστεί), την αθώωση και μαζική αποκατάσταση όλων εκείνων που εργάστηκαν προς την κατεύθυνση της προάσπισης των Ελληνικών εθνικών συμφερόντων και εξαιτίας αυτού έγιναν στόχος και μέχρι και σήμερα διασύρονται ηθικά, ενώ κατά σύστημα συκοφαντήθηκαν επαγγελματικά και εξαθλιώθηκαν οικονομικά επειδή, απλά, επέλεξαν να υπηρετήσουν την Ελλάδα αντί να υποχωρήσουν για να προστατεύσουν τους εαυτούς και τις οικογένειές τους από εντεταλμένους ψεύτες και συκοφάντες.

Μέχρι και η σημερινή διοίκηση του κ. Ι. Ρουμπάτη (κάτοχος Διδακτορικού φημισμένου αμερικανικού Πανεπιστημίου της ελίτ) λειτουργώντας συνωμοτικά συνεχίζει να υλοποιεί την γραμμή του Γιώργου Παπανδρέου, ταλαιπωρώντας στελέχη της ΕΥΠ που αντιστάθηκαν στο τότε καθεστώς, με γελοίες προφάσεις, ευτελίζοντας έτι περαιτέρω το κύρος της συγκεκριμένης ευαίσθητης εθνικά υπηρεσίας που εξαιτίας των ακατανόητων ενεργειών του πρώην διοικητή της ΕΥΠ κ. Μπίκα, τα Ελληνικά Δικαστήρια κατάντησαν να γίνονται χώροι δημόσιων αποκαλύψεων για το εσωτερικό της ΕΥΠ (πληροφορίες που, φυσικά, γίνονται γνωστές σε υπηρεσίες πληροφοριών χωρών που έχουν «διάφορα» σχέδια για την Ελλάδα).

Μετά από όλα αυτά, ρωτάμε:
  • Ποιος και πως θα αποκαταστήσει όλους όσους επέδειξαν ήθος και αυταπάρνηση υπηρετώντας την Ελλάδα;
  • Ποιος και πως θα βάλει σε λειτουργία ένα κορυφαίο αυτό σύστημα πληροφόρησης και άμεσης ενημέρωσης επί του συνόλου των ορίων της ελληνικής επικράτειας;
  • Ποιος και πως θα αποκαταστήσει το κύρος μίας άκρως ευαίσθητης εθνικά υπηρεσίας, η οποία διασύρθηκε και συνεχίζει να εκτίθεται από τα ανώτατα στελέχη της αλλά και από την πολιτικά τοποθετημένη ιεραρχία της;
  • Ποιος και πως θα εφαρμόσει, επιτέλους, τα αυτονόητα;
  • Ποιος και πως θα τιμωρήσει όσους, ηθελημένα ή μη, εργάστηκαν και συνεργάστηκαν εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων;
  • Ποιος και πως θα διερευνήσει τις σκοπιμότητες και τα πιθανά οφέλη ανθρώπων που έχουν βρεθεί εμπλεκόμενοι σε σχέδιο δημιουργίας συνθηκών εσωτερικής ανωμαλίας και ανασφάλειας και στοχοποίησαν μεθοδικά και συνεργατικά εκείνους που ήταν σε θέση να καταστρέψουν αυτά τα αντεθνικά σχέδια;
  • Ποιος και πως θα αποκαταστήσει το ήθος, την τιμή, την υπόληψη και την οικονομικά ζημία εκείνων που επέλεξαν να υπηρετήσουν την πατρίδα αντί να γίνουν πιόνια σε μία παρτίδα ξένων συμφερόντων (μην ξεχνάμε πως υπήρξε εμπλοκή πράκτορα της CIA στην υπόθεση παρακολούθησης τηλεφώνων του Καραμανλή και μίας σειράς προσώπων που κατείχαν θέσεις κλειδιά, αλλά και άλλου πράκτορα που ζήτησε από τον κ. Φούκα να σταματήσει την έρευνά του) που στρεφόταν κατά του συνόλου των συμφερόντων της Ελλάδας;
  • Ποιος τελικά θα πληρώσει για την τεράστια εθνικά ζημία που περιγράψαμε πιο πριν αλλά και για την μεγάλη οικονομική ζημία που υπέστη το Ελληνικό δημόσιο απο τη μη χρήση του έργου αυτού;
  • Τέλος, διερωτόμαστε, ποιος και πως θα υπερασπίσει τη χώρα από τους φερόμενους ως προστάτες της; Μήπως ο κ. Ρουμπάτης (που αρέσκεται να δημιουργεί με παράτυπες – μη δημοσιοποιημένες- προσλήψεις με κληρονομικό δίκαιο - κομματικό στρατό υπαλλήλων στον ευαίσθητο τομέα των πληροφοριών) ή μήπως ο ΝΣΚ ο οποίος καταφέρνει να αποβάλλεται από αίθουσες δικαστηρίων; Μήπως το κύρος της ΕΥΠ –και της χώρας- θα το υπερασπιστεί κάποιος εντεταλμένος δημοσιογράφος ή ο κ. Λάμπρου;

Διαβάστε σχετικά:

Διασυνοριακός έλεγχος από την ΕΥΠ με δορυφορικό σύστημα

Στην Ελλάδα των σκανδάλων, όλα είναι δυνατά

Η κομματική καμαρίλα εμπόδισε σκανδαλωδώς τον διασυνοριακό έλεγχο της χώρας από την ΕΥΠ

Με εγκληματικές εθνικά αποφάσεις άφησαν ακάλυπτα τα σύνορα της χώρας







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Από την ημέρα αναδείξεως του κ. Ιερώνυμου στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, ο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος προσπάθησε και ήλθε σε επαφή με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, σε μια προσπάθεια επίλυσης πολλών θεμάτων που απασχολούν την Εκκλησία της Ελλάδος. Προσπάθησε να δώσει λύσεις στην αντιμετώπιση των οξυτάτων κοινωνικών προβλημάτων που μαστίζουν τον λαό μας, όπως επί παραδείγματι, να επιβάλει την ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου της Εκκλησίας. Γι΄ αυτό άλλωστε, θεωρώ, ζητάει να λυθούν και οι εκκρεμότητες που υπάρχουν ως προς την εκκλησιαστική περιουσία, ώστε να μπορέσει η Εκκλησία να την αξιοποιήσει προς όφελος του Ελληνικού λαού…

Η Κατοχή των Μνημονίων

Ωστόσο, θα μου επιτρέψει να του υπενθυμίσω πως η Πατρίδα μας επί 5-6 χρόνια βρίσκεται υπό Κατοχή. Της κατοχής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των Διεθνών Κερδοσκοπικών Αγορών. Σε αυτή την κατοχή, συνέπραξαν, συνεργαζόμενοι με τους τοκογλύφους – δανειστές μας, οι κυβερνήσεις των Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά – Βενιζέλου και Τσίπρα – Καμμένου.
Αυτές, οι Κυβερνήσεις, παρέδωσαν τη χώρα στις δαγκάνες των διεθνών κερδοσκόπων και εξαθλίωσαν με τις αποφάσεις τους το λαό μας, ο οποίος πένεται και δυστυχεί.
Ένα λαό, ο οποίος βλέπει τα παιδιά του να μεταναστεύουν, τους νέους ανθρώπους να μην έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας οικογένειας, λόγω των δυσβάσταχτων φοροεισπρακτικών μέτρων και της δραστικής περικοπής των μισθών και των συντάξεων.
Ένα λαό που βλέπει αυτές τις Κυβερνήσεις να είναι διώκτες της Παιδείας με τις συνεχείς και αλλοπρόσαλλες αποφάσεις τους, οι οποίες βιάζουν και καταρρακώνουν τη θρησκεία μας, τη γλώσσα μας, τις παραδόσεις μας, τα ήθη και τα έθιμά μας.
Ένα λαό που βλέπει αυτές τις Κυβερνήσεις, εν ονόματι της δουλικότητας που τις διακρίνει, να απεμπολούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να παραιτούνται οποιασδήποτε ασυλίας πηγάζει από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις.

Να εξεγερθεί η Εκκλησία

Σ΄αυτές τις δύσκολες στιγμές για το Έθνος και την Πατρίδα μας, ο λαός μας θα περίμενε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο προσωπικά, ως προεδρεύων αυτής, να εκμεταλλευτεί την άνευ προσκλήσεως αθρόα προσέλευση του Χριστεπώνυμου πληρώματος στις εκκλησίες και από του βήματός των, να ορθώσει το ανάστημά της, ενημερώνοντας και διεγείροντας τις ψυχές των Ελλήνων, κατά των βουλών αυτής της καθεστηκυίας τάξεως, των μικρόψυχων και μικρόμυαλων πολιτικών ταγών που καθημερινά με τις αποφάσεις τους ξεπουλούν την Πατρίδα και το λαό της.
Άλλωστε, αν δεν υπάρχει πια Πατρίδα και λαός, τότε δεν υπάρχει και λόγος ύπαρξης ό,ποιου φιλανθρωπικού έργου.

Πατρο – Κοσμάς και άλλοι

Η Εκκλησία μας, έχει προσφέρει πολλά μέχρι σήμερα στους Εθνικούς αγώνες της Πατρίδος μας και συνδέθηκε πολύ με τους αγώνες του λαού μας δίνοντας πολλές φορές την ίδια τη ζωή κληρικών της για την ελευθερία της Ελλάδος.
Κληρικοί που θυσίασαν τη ζωή τους για την πίστη τους στο Θεό και το χρέος τους στην Πατρίδα. Απτά παραδείγματα, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Ε΄, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαίας, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο Αθανάσιος Διάκος, ο καλόγηρος Σαμουήλ, οι Μητροπολίτες Σμύρνης Άγιος Χρυσόστομος, Κυδωνίων Γρηγόριος, Μοσχονησίων Αμβρόσιος και πολλοί άλλοι.
Τρανταχτότερο, όμως, παράδειγμα για όλους μας, ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός. Αυτός ο Μεγάλος Διδάσκαλος, Ισαπόστολος, Εθναπόστολος και Ιερομάρτυρας Κοσμάς, περιόδευε όλη την Ελλάδα, ρακένδυτος, με μόνο περιουσιακό στοιχείο το ράσο του και την μεγάλη του Πίστη στο Χριστό. Όπου πήγαινε, έστηνε δίπλα του το Σταυρό του Κυρίου και ανεβαίνοντας στο σκαμνάκι του, δίδασκε το λόγο του Θεού και αναζωπύρωνε στους πιστούς - μαρτυρικούς Έλληνες, την ελπίδα της Ελευθερίας της Πατρίδος.
Αυτή η φλόγα του Πατροκοσμά πρέπει και σήμερα να μεταλαμπαδευτεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα, προκειμένου να αφυπνιστούν οι συνειδήσεις των Ελλήνων για την επερχόμενη Παγκοσμιοποίηση, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων που σκοπό έχει την εγκαθίδρυση της Παγκόσμιας Κυβέρνησης - Δικτατορίας.

Κάλεσμα προς το ιερατείο

Μια φορά το χρόνο (1η Οκτωβρίου) συνέρχεται η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Όλος ο Ελληνικός λαός θα περίμενε στα 5-6 αυτά Μνημονιακά χρόνια, να ηχήσει στην ψυχή των μελών της Ιεράς Συνόδου το πατριωτικό εγερτήριο:
«Ω παιδιά μου, ορφανά μου, σκορπισμένα εδώ και εκεί διωγμένα υβρισμένα απ΄τα Έθνη πανοκεί! Ξυπνήστε τέκνα κι ήλθεν η ώρα. Ξυπνήστε όλα τρέξατε τώρα κι ήλθεν ο Δείπνος ο Μυστικός!». 
Θα περίμενε από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, να λάβει γενναίες αποφάσεις. Εναντίον εκείνων που έχουν αποφασίσει να βρίσκεται το ποίμνιο της Εκκλησίας σε συνεχή διωγμό και να τους κηρύξει ανάξιους της Ελλάδος, θέτοντάς τους σε δημόσια διαπόμπευση. Αυτό επιτάσσει η παράδοση της Εκκλησίας και αυτό το σκεπτικό αναπτύσσεται διά μέσω των πατέρων της Εκκλησίας μας. Για συνεχή αγώνα υπέρ του Τριαδικού Θεού μας. Υπέρ της Ορθοδοξίας. Ειδικότερα σήμερα που την Ελλάδα μας κυβερνούν αντίχριστα πολιτικά ερπετά, που σκοπό έχουν την διάλυση της Ελλάδος και της Ορθοδοξίας.

Επίλογος

Ήρθε η μεγάλη ώρα, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος να συνέλθει εκτάκτως και να αναλάβει τις τεράστιες ευθύνες της. Απέναντι στην Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Να αναλάβει την ιστορική απόφαση προστασίας του σκληρά δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Είναι χρέος όλων των μελών της Ιεράς Συνόδου.
Μην απογοητεύσετε Θεό και ανθρώπους. Δεν έχετε άλλη ευκαιρία.
Σε διαφορετική περίπτωση θα “απολαύσετε” και εσείς τη χλεύη που απολαμβάνει το πολιτικό προσωπικό της χώρας, συλλήβδην!!!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Νοιώθουμε τόσο υπερήφανοι για το θαυμάσιο θάρρος του Ελληνικού λαού, που μας δίδαξε από παλιά να ζούμε, να σκεπτόμαστε και να αγωνιζόμαστε», Αντρέ Μωρουά
Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη 

Η κρίση που περνάει σήμερα ο δυτικός πολιτισμός είναι φαινομενικά οικονομική, αλλά στο βάθος είναι κρίση πολιτισμού και ξεπεσμός πνευματικός. Μια ακατανόμαστη συμμορία επικίνδυνων τυχοδιωκτών, μια πλιατσικολόγα πλουτοκρατία, που βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση μετά το 1990, κυβερνά τον Δυτικό Κόσμο και αδιαφορεί για το γεγονός, που γνώριζαν όλες οι παλιότερες πνευματικές ηγεσίες της Ευρώπης, ότι ολόκληρος ο 20ος αιώνας ετράφη από τους Έλληνες. Η πολιτική του, η λογοτεχνία του, η τέχνη του. Ότι «όλοι είμαστε Έλληνες, όλη η Δύση είναι Ελλάς, όλοι οι Δυτικοί είναι Έλληνες εν εξορία», όπως έχει πει χαρακτηριστικά ο Αργεντινός συγγραφέας Χόρχε Λουίς Μπόρχες.
Πριν από χρόνια, η Jacqueline de Romilly, μια εξέχουσα ελληνίστρια της εποχής μας που ανάλωσε την ζωή της μελετώντας τα Ελληνικά Γράμματα, έγραψε στο βιβλίο της «Γιατί η Ελλάδα;» για την αντίθεση ανάμεσα στους λαούς που προσκυνούν μιαν απόλυτη εξουσία και σε εκείνους που αρνούνται να το κάνουν, η οποία, grosso modo, εμφανίζεται σε διάφορες εποχές της ιστορίας.
Οι Έλληνες είναι αναμφισβήτητα αυτοί που δίδαξαν την δεύτερη στάση, από τότε που αντιστάθηκαν στην περσική αυτοκρατορία, και οι οποίοι καλούνται πάλι να το ξανακάνουν σήμερα απέναντι στην μακιαβελλική βούληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ήδη, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, το ελληνικό ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο της προσοχής όλου του κόσμου, ενώ έχουν αρχίσει να ακούγονται ηχηρότερα οι νεκρώσιμες καμπάνες για την Ευρωζώνη καθώς η σχέση μεταξύ των κυρίαρχων ελίτ και των ευρωπαϊκών λαών, μεταξύ της εξουσίας και της πολιτικής, έχει διαρραγεί.
Στην ιστορία της ανθρωπότητας το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των μεγαλοφυιών δημιουργών ήταν που ο καθένας τους παρήγαγε ένα πρότυπο του ανθρώπου. Αυτό μας παραθέτει ο Βίκτωρ Ουγκώ σε μια μνημειώδη μελέτη του για τον Σαίξπηρ το 1864, στον εορτασμό των 300 χρόνων από την γέννηση του Άγγλου δραματουργού, τον οποίον εθαύμαζε. Σ’ αυτήν, ο Ουγκώ συνδέει το έργο του Σαίξπηρ με εκείνο του Αισχύλου, εστιάζοντας στις δύο μορφές, του Άμλετ και του Προμηθέα.
Ο Προμηθέας είναι η δράση, λέει ο Ουγκώ, ενώ ο Άμλετ είναι ο δισταγμός. Στον Προμηθέα το εμπόδιο είναι εξωτερικό, στον Άμλετ είναι εσωτερικό. Στον Προμηθέα η θέληση είναι καρφωμένη με χάλκινα καρφιά και την φρουρούν το Κράτος και η Βία. Στον Άμλετ η θέληση είναι ακόμα πιο υποδουλωμένη στην εσωτερική σκλαβιά της. Ο Προμηθέας και ο Άμλετ είναι δύο ξεγυμνωμένα συκώτια· από το ένα τρέχει αίμα κι από το άλλο η αμφιβολία.
Ο πρώτος για να λευτερωθεί πρέπει να σπάσει τα μπρούτζινα δεσμά του, ο δεύτερος πρέπει να νικήσει τον εαυτό του...
Οι σημερινοί, μνημονιακοί, δεσμώτες των Ελλήνων, «Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι» -όπως θάλεγε ο Παλαμάς- ξέρουν καλά τα παραπάνω διδάγματα για την φύση του ανθρώπου. Γνωρίζουν, επίσης, ότι οι Έλληνες ζούνε, από τότε που έφτιαξαν το ελεύθερο κράτος, σε μιαν αντίφαση: ενώ είναι δεμένοι στο άρμα της «μοντέρνας» επιβίωσης, ονειρεύονται πάντα το άλμα «πάνω από την φθορά», κατά τον Ελύτη. Για τον λόγο αυτόν η κατοχική προπαγάνδα, πέρα από την βίαιη καταστολή, προσπαθεί να τσακίσει το φρόνημα, να τρομοκρατήσει, να σκορπίσει την αμφιβολία (όλα είναι στημένα, δεν γίνεται τίποτα ...), να τονίσει το αναπόφευκτο της δυτικής κατοχής και την προσγείωση όλων σ’ αυτό που θεωρεί «ρεαλισμό», ήτοι την λεηλασία της χώρας, εξοντώνοντάς μας έτσι ηθικά και πνευματικά.
Για τον σκοπό αυτό, αναμασούν συνεχώς τις απειλές για «χασομέρηδες» Έλληνες και για την ανάγκη «προσαρμογής» τους, που αποτελούν τα επιχειρήματα των παραφρόνων των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Μιας δράκας «καθολικών ζόμπυ, υπεροπτών τραπεζιτών και ανώτερων κρατικών στελεχών», όπως τους χαρακτηρίζει ο Γάλλος ιστορικός Emannuel Todd στην βελγική εφημερίδα Le Soir (10/7/2015), οι οποίοι εκφράζουν την απάνθρωπη «σωφροσύνη» των Επικυρίαρχων.
Ενώ, λοιπόν, διαστρεβλώνουν την αληθινή εικόνα, δίνοντας την εντύπωση ότι οι αντι-ελληνικές δυνάμεις κυριαρχούν παντού, στην πραγματικότητα, σταχυολογώντας τον διεθνή Τύπο, αντιλαμβανόμαστε ότι οι Έλληνες έχουμε όλους τους λαούς στο πλευρό μας, οι οποίοι θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα και την βλέπουν συγχρόνως ως σύμβολο μιας νέας παγκόσμιας Αντίστασης. Από την Ρωσσία του Βλαδίμηρου Πούτιν και την Κίνα μέχρι τους προβληματισμένους πολίτες στις Ηνωμένες Πολιτείες, από την Ευρώπη του Νότου μέχρι την Λατινική Αμερική.
«Διαβάστε απλώς τον αμερικανικό Τύπο», λέει ο Todd, «θεωρεί πως οι άνθρωποι των Βρυξελλών, του Στρασβούργου και του Βερολίνου είναι εντελώς τρελλοί!». Οι χώρες που επηρεάζονται πραγματικά από τον ελληνορωμαϊκό οικουμενισμό τάσσονται ενστικτωδώς στο πλευρό μας, στο πλευρό μιας άλλης Ευρώπης που αντιτάσσεται στην αυταρχική,  αυτοκαταστροφική γερμανική Ευρώπη, στους τοκογλύφους που συσπειρώνονται γύρω από τον βόρειο προτεσταντισμό. Κάτι τρομερά βαθύ είναι που ξαναβγαίνει στην επιφάνεια με αφορμή την φωνή αντίστασης της Ελλάδας από την ώρα που η χώρα μας έγινε το μεγάλο πειραματόζωο της Νέας Τάξης στην ευρωζώνη.
Η δυναμική της ελληνικής αντίστασης και του «ΟΧΙ» -ασχέτως της κυβερνητικής συνθηκολόγησης και ασυνέπειας- έχει αναστατώσει και ξεσηκώσει όλες τις προβληματισμένες συνειδήσεις στις πέντε ηπείρους, κι αυτό είναι γεγονός, όσο κι αν η ντόπια μιντιακή προπαγάνδα το παραγνωρίζει ή προσπαθεί να το γελοιοποιήσει (με την καθημερινή δηλητηριώδη ατάκα του στυλ: «ποιος ασχολείται με την μικρή Ελλάδα;» και άλλες τέτοιες ανοησίες). Για μια ακόμα φορά η Ελλάδα, μετά το ’21 και το ’40, βρίσκεται στο προσκήνιο του πεπρωμένου της ανθρωπότητας, χαρτογραφώντας το μονοπάτι που οδηγεί στο μέλλον. Αυτό, εκ των πραγμάτων, καθιστά πρωτοπόρο τον ελληνικό λαό στον αγώνα κατά των διεθνών ληστοσυμμοριών.
Ατέλειωτες είναι οι παρεμβάσεις πνευματικών ανθρώπων απ’ όλες τις χώρες, οικονομολόγων φιλοσόφων, επιστημόνων, καλλιτεχνών, εσωτερικών δασκάλων, που θεωρούν την επίθεση που δέχεται η χώρα μας ως ύβρη απέναντι στην ίδια την δημοκρατία, την ελευθερία και τον πολιτισμό. Οι δεκάδες σχετικές δηλώσεις είναι αδιάψευστες μαρτυρίες.
Το δημόσιο χρέος, η λιτότητα, το ευρώ, τα μνημόνια, ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας της γερμανικής ευρωζώνης είναι ζητήματα που υφίστανται πλέον γενικευμένη κριτική από την ώρα που το Βερολίνο έδειξε ξεκάθαρα ότι θέλει να «τιμωρήσει» την Ελλάδα, κάνοντας επίδειξη δύναμης στην Ευρώπη. Η Γερμανία αποκάλυψε ξανά τον γνωστό από την ιστορία καταστροφικό εαυτό της.
Η διάγνωση για την ασθένεια που οδήγησε την Ευρωπαϊκή Ένωση στην σημερινή εντατική έχει γίνει επιτυχώς: «δημοκρατικό έλλειμμα». Αυτό έγραψε ο Πολωνός θεωρητικός του μετανεωτερισμού, Ζύγκμουντ Μπάουμαν, στο άρθρο του «Europe is trapped between power and politics», που δημοσιεύθηκε στο Social Europe Journal, στις 14/5.
Το έθνος, η πατρίδα, η δημοκρατία δεν είναι πλέον αφηρημένες έννοιες για τον μέσο Ευρωπαίο· ταυτίζονται με τον ζωντανό, υπαρκτό ελληνικό λαό που αντιστέκεται. Ένα πλατύ κύμα συμπαράστασης σάρωσε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το 2015, αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο από φιλελληνικά δημοσιεύματα και αναθέματα κατά της Γερμανίας, που βλέπει την παγκόσμια εικόνα της να επιστρέφει στο 1945!
Ο νομπελίστας Γερμανός συγγραφέας Γκύντερ Γκρας, που πέθανε τον Απρίλιο, στο ποίημά του για όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα μίλησε για την «ντροπή της Ευρώπης» και ο πνευματικός δάσκαλος Άλαν Κοέν έστειλε από την Αμερική ένα συγκινητικό γράμμα προς τους Έλληνες, αποκαλώντας τους «Αλχημιστές του 21ου αιώνα». Σ’ αυτό λέει χαρακτηριστικά:
«Οι προσευχές μου, καθώς και οι προσευχές πολλών εκατομμυρίων στην Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι μαζί σας. Είμαστε εσείς... Η πράπεζα του πνεύματος δεν μπορεί ποτέ να εξαντληθεί ή να χρεοκοπήσει». Και μας προτρέπει να κάνουμε ανάληψη από τον «εσωτερικό μας τραπεζικό λογαριασμό»... για να γίνει η Ελλάδα, για άλλη μια φορά, το πλουσιότερο έθνος στη Γη.
Αυτή την στιγμή, ο κίνδυνος να ξεστρατήσουμε και να υποταγούμε μπορεί να φαίνεται μεγάλος... αλλά στην αρχή, όπως λέει ο Σαίξπηρ στον Μάκβεθ, η άβυσσος είναι αθέατη και οι ανύποπτοι αθώοι γονατίζουν μπροστά στην επέλαση του κακού.
Κατόπιν, όμως, έρχονται άλλοι, γρηγορούντες αυτοί από τα παθήματα των προηγούμενων, και το συντρίβουνε.
«Οι ανύποπτοι αθώοι, πολύ εύκολα πλήττονται και συντρίβονται, από τη γρηγορούσα πολυμήχανη κακία. Οι αμοραλιστές κατισχύουνε. Και θαρθούνε άλλοι ενάρετοι, γρηγορούντες αυτοί, από τα παθήματα των ανύποπτων να τους τιμωρήσουνε... Δεν διαφεύγουμε την τιμωρία οι κακοποιοί, η «μάχαιρα» που δώσανε, τους ανταποδίδεται. Αυτό είναι το συνηθισμένο λειτουργικό προτσές της σαιξπηρικής τραγωδίας. Οι φαύλοι επικρατούνε και συντρίβουνε τους αθώους, κατόπιν έρχονται άλλοι επιζώντες και τους τσακίζουνε. Κάποιος λαθεμένος υπολογισμός, κάποια λεπτομέρεια που δε μελετήθηκε καλά και, παράλληλα, η πληγωμένη αίσθηση της αρετής, συνεγείρει και συντρίβει τις αντίρροπες τάσεις που κινητοποιούνε τις αμυντικές κοινωνικές δυνάμεις για την τελική συντριβή των σκοτεινών δυνάμεων». (Μάκβεθ του Σαίξπηρ, Εκδόσεις Δαρεμά, 1963, εισαγωγή του Στάθη Πρωταίου)
Αυτή είναι η ώρα της αρετής, που θα συνεγείρει και κινητοποιήσει τις αμυντικές κοινωνικές δυνάμεις για την τελική συντριβή του κτηνώδους οικονομικού νέου Ράϊχ, της σκοτεινής και ανοικτίρμονας Νέας Τάξης.
Ο Γραικύλος της σύγχρονης ευρω-χρεοκρατίας, μετά το ΟΧΙ της 5η Ιουλίου, έχει διαβεί ανεπιστρεπτί τον Ρουβίκωνα και σηκώνει το ανάστημα του Έλληνα σιγά-σιγά, όπως τονίσαμε και το καλοκαίρι.
Αυτό μπορεί να είναι μια βουβή διαδικασία σήμερα αλλά δεν θ’ αργήσει να φανεί, με ό,τι εκρηκτικό αυτό συνεπάγεται.
«Κανένας δεν βρίσκεται πλέον στην πατρίδα του οπουδήποτε στον κόσμο· καθένας νοσταλγεί τελικά τον μοναδικό τόπο τον οποίο νιώθει πατρίδα του επειδή είναι ο μοναδικός τόπος που θέλει να είναι πατρίδα του: ο ελληνικός κόσμος», λέει ο Simon Goldhill στο βιβλίο του «Ποιος χρειάζεται τους Έλληνες;» (εκδ. Ενάλιος, 2002).
Οι Επικυρίαρχοι προσπάθησαν να γκρεμίσουν αυτές τις γέφυρες, να επιβάλουν την «πολιτιστική λήθη», να καταστήσουν άχρηστη την γνώση και την κατανόηση του ελληνικού παρελθόντος, που αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του σύγχρονου πολιτισμού.
Όμως, μέσα από τον αγώνα του ελληνικού λαού, η Ελλάδα επανανακαλύπτεται ως πηγή και πρότυπο πολιτισμικής αξίας. Και η ιστορία μας διδάσκει ότι η επανανακάλυψη της Ελλάδας έχει κατ’ επανάληψη παίξει διαμορφωτικό ρόλο στον αυτοπροσδιορισμό του ατόμου και την πορεία της ανθρωπότητας. Έρχεται ξανά η ώρα των άκρων, η ώρα των Ελληνικών ψυχών παντού κι αυτή η μάχη μπορεί και πρέπει να κερδηθεί!
* Περιοδικό Τρίτο Μάτι τ.235, Νοέμβριος 2015
Πηγή "Πύλη των Φίλων"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση απειλεί να παρασύρει στο βυθό του Αιγαίου το εθνικό μας "σκάφος"

Γράφει ο Αλέξανδρος Π. Κωστάρας
Καθηγητής Πανεπιστημίου Θράκης

Το Αιγαίο Πέλαγος έχει μετατραπεί τελευταία, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε θάλασσα ναυαγίων. Κάθε μέρα και ένα ναυάγιο με πολλά θύματα, ιδίως μικρά παιδιά, αφού οι ναυαγοί λαθρομετανάστες έκαναν το λάθος(;), αντί να προτιμήσουν ασφαλή χερσαία μονοπάτια σε γειτονικές ομόθρησκες και ιδίου πολιτισμού χώρες, όπως είναι π.χ. η Σαουδική Αραβία, στοιβάχτηκαν σε ένα πλεούμενο φέρετρο (η άλλη ονομασία του φουσκωτού), για να έλθουν στην Ελλάδα αψηφώντας τους κινδύνους της θάλασσας. Δεν είναι του παρόντος η ενασχόληση με το ζήτημα της ευθύνης των μεγάλων που κυβερνούν τον κόσμο, οι οποίοι με τις εγκληματικές πράξεις ή παραλείψεις τους ανάγκασαν αυτούς τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, επειδή δεν μπορούσαν να απολαύσουν εκεί ένα πιάτο φαΐ χωρίς την οσμή της μπαρούτης ή μια θωριά ουρανό χωρίς τη θέα της οβίδας πάνω από τα κεφάλια τους.

Άσχετα από την ιδιότητα, υπό την οποία έρχονται στην πατρίδα μας οι λαθρομετανάστες, αν δηλ. έρχονται ως διαβάτες που θέλουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους παρά πέρα, ή εάν έρχονται (χωρίς να ρωτήσουν κανένα) για μετεγκατάσταση στην Ελλάδα, εμείς έχουμε ηθικό και ανθρώπινο χρέος να τους προσφέρουμε τη στοιχειώδη βοήθεια που χρειάζονται: τροφή, ένδυση ή μια γωνιά να ξαποστάσουν. Πρόσκαιρα όμως σε κάθε περίπτωση, όχι μόνιμα. Ο ελληνικός λαός από καταβολής Ελληνισμού είναι φιλόξενος λαός. Στην αρχαιότητα τους ξένους τους προστάτευε στον τόπο μας ο Ξένιος Δίας, ενώ στη σημερινή εποχή τους σκέπει (ακόμη και όσους δεν τον πιστεύουν ή τον μισούν) ο λόγος του Χριστού, του Θεού της Αγάπης, που θεωρεί τέκνα της Βασιλείας των Ουρανών εκείνους που ανοίγουν την αγκαλιά τους στους ξένους, όποιοι κι’ αν είναι αυτοί: «Ξένος ήμην και συνηγάγετέ με» (Ματθ. κε 35).

Βέβαια εκείνοι που έρχονται, για να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ελλάδα παρά τη θέλησή μας, εκτός από την ιδιότητα του ξένου, έχουν επί πλέον και την ιδιότητα του εισβολέα. Και τους εισβολείς πρέπει να τους αντιμετωπίζει κάποιος με τον τρόπο που τους ταιριάζει. Στην προκειμένη δηλ. περίπτωση με απέλαση μετά την πρόσκαιρη φιλοξενία τους.

Η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση απειλεί να παρασύρει στο βυθό του Αιγαίου το εθνικό μας «σκάφος», το οποίο, παρά τους κλυδωνισμούς που κατά καιρούς υπέστη, διατήρησε τη μοναδικότητα που το διακρίνει και διαπλέει με αυτή τους ωκεανούς της ιστορίας 4 και πλέον χιλιετίες. Στις μέρες μας το «σκάφος» αυτό έχει πάρει επικίνδυνη κλίση από τα «ρήγματα» που συνεχώς δημιουργούνται σε αυτό. «Βουλιάζουμε» οικονομικά, «βουλιάζουμε» δημογραφικά, «βουλιάζουμε» στη διαφθορά και σε πολλά άλλα θέματα του εθνικού μας βίου. Εάν προστεθεί και το «ρήγμα» της λαθρομετανάστευσης με τους τεράστιους και δυσβάσταχτους όγκους που αυτή κουβαλάει μέσα στο «σκάφος», δεν υπάρχει καμιά ελπίδα σωτηρίας του Ελληνικού Έθνους. Θα έχει σίγουρα την τύχη του «Τιτανικού». Και δεν ωφελεί να ψάχνουμε ύστερα να βρούμε, ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο για το ναυάγιο. Σημασία έχει να φροντίσουμε, όσο είναι καιρός ακόμη, να μη βυθιστεί το «σκάφος».

Προς τον σκοπό αυτό είναι επιβεβλημένη πρωτίστως η άμεση αποστασιοποίησή μας από την επίσημη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να υπογραμμισθεί με έμφαση στα αρμόδια όργανα των Βρυξελλών ότι η λαθρομετανάστευση θέτει ζήτημα εθνικής επιβίωσης της χώρας μας και δεν είμαστε διατεθειμένοι να την ανεχθούμε άλλο. Ας βάλουν κάτω τους αριθμούς οι κυβερνώντες και τότε θα δουν, πού πάμε και γιατί δεν έχουμε την δυνατότητα να δεχθούμε άλλους λαθρομετανάστες, έστω κι’ αν ορισμένοι από αυτούς είναι αληθινοί πρόσφυγες. Επικαλούμενοι λοιπόν την Ευρωπαϊκή Συνθήκη πρέπει να απαιτήσουμε την εξαίρεσή μας από την ακολουθούμενη ευρωπαϊκή πολιτική στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Το έχουν ήδη πράξει η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Τσεχία (τελευταία προστέθηκε και η Σλοβενία) που έκλεισαν τα σύνορά τους στους λαθρομετανάστες, μολονότι δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με τόση οξύτητα, όπως εμείς.

Το πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες διαιωνίζεται, διότι οι ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχουν αντιληφθεί, δυστυχώς, ποιος κινεί τα «νήματα» στην από κει μεριά του Αιγαίου. Έφτασαν μάλιστα οι ευρωπαίοι εταίροι μας στο σημείο να προσφέρουν εντελώς επιπόλαια 3 δισεκατομμύρια ευρώ στην Τουρκία, για να συνεργαστεί μαζί μας στο ζήτημα της αναχαίτισης των λαθρομεταναστών! Αντί να της επιβάλουν κυρώσεις για την μεθοδευμένη προώθηση μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, την πληρώνουν κιόλας από πάνω! Πόση λογική ή πόση αφέλεια έχει μέσα της η πρόταση εκείνου που ζητάει τη συνεργασία του θηρευτή με το θήραμα ή του αρπαχτικού με τη λεία του;

Εάν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να πάψει η τραγικά λαθεμένη πολιτική της στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης να λειτουργεί ως «μετασχηματιστής» ανασφάλειας για τους ευρωπαίους πολίτες, οφείλει να κάνει κάτι πολύ απλό: Να προσφέρει, εκτός των άλλων κινήτρων, τα σχετικά ποσά στην Τουρκία υπό τον όρο ότι όχι μόνο θα ασκεί αποτελεσματικότερο έλεγχο στα δικά της παράλια, αλλά και δεν θα προβάλλει βέτο στην άμεση επαναπροώθηση από την Ελλάδα στα τουρκικά παράλια των λαθρομεταναστών εκείνων, οι οποίοι παρά την ταυτοποίησή τους στην Τουρκία κατάφεραν να διαπλεύσουν το Αιγαίο και να φτάσουν σε κάποια ελληνική ακτή. Από τη στάση της Τουρκίας στην προσφορά αυτή θα φανεί καθαρά το «τοπίο» που σήμερα καλύπτεται από «ομίχλη» και θα ανοίξουν οι δρόμοι για την οριστική επίλυση του προβλήματος. Είναι όμως ανάγκη να υπογραμμισθεί εδώ ότι τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορούν να έχουν άλλη αποστολή παρά μόνο την κάλυψη των δαπανών της σύλληψης και της χερσαίας ή ατμοπλοϊκής μεταφοράς των λαθρομεταναστών από την Ελλάδα στην Τουρκία και από κει σε άλλες ασφαλείς μουσουλμανικές χώρες (Σαουδική Αραβία, Κουβέϊτ, Εμιράτα κλπ.). Αν δεν θέλει να τους δεχθεί η μουσουλμανική Ανατολή, γιατί πρέπει να τους υποστεί, ξένο σώμα μέσα της, η χριστιανική Δύση;

Όσο για μας, είναι εφιαλτικά τα στατιστικά στοιχεία για τη λαθρομετανάστευση στη χώρα μας (βλ. σχετ. ρεπορτάζ στα «Νεα» της 5.7.2014): Τουλάχιστον 350-500 περίπου λαθρομετανάστες (ένα ολόκληρο χωριό!) εισέρχονται καθημερινά στην Ελλάδα από την απέναντι μεριά του Αιγαίου, για να προστεθούν στα τρία τόσα εκατομμύρια των ήδη ευρισκομένων στη χώρα λαθρομεταναστών, ενώ ταυτόχρονα 350 περίπου Ελληνόπουλα, νέοι ιδίως επιστήμονες, μεταναστεύουν επίσης καθημερινά στην Αυστραλία, στην Αμερική, στον Καναδά ή σε άλλες χώρες, για να γλιτώσουν από τον κανιβαλισμό της πατρίδας τους, η οποία μεταστοιχειωμένη σε σύγχρονο Κρόνο έχει μάθει, όπως και εκείνος, να «τρώει» τα παιδιά της.

Τι προοπτική εθνικής επιβίωσης έχει μια μικρή και συνεχώς γηράσκουσα χώρα σαν τη δική μας, όταν αναγκάζεται να υποβληθεί σε μια τέτοια δημογραφική «αφαιμαξομετάγγιση»;

Το ερώτημα έχει πολλούς αποδέκτες και κατά πρώτο λόγο βέβαια τους αιθεροβάμονες βουλευτές και τα στελέχη της συμπολίτευσης ή άλλους συμπλέοντες με αυτούς, που έχουν αναγάγει σε έμβλημα της σχετικής πολιτικής τους το κακώς εννοούμενο και χείριστα εφαρμοζόμενο διεθνιστικό σύνθημα: «μετανάστες, αδέλφια μας». Παραβλέπουν αυτοί οι άκριτα διεθνιστές εθνοπατέρες μας ότι η αδελφοσύνη, που πρέπει ασφαλώς να υπάρχει μεταξύ των λαών, μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς άλλους τρόπους και όχι με αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο που προσπαθούν να μας επιβάλουν οι «εισβολείς» λαθρομετανάστες, ενεργούμενα άλλων, θύτες και θύματα μαζί, διότι έτσι το ελληνικό έθνος χάνει την ιδιοπροσωπία του. Μετατρέπεται δηλ. από μοναδικό «πετράδι» που είναι μέσα στην ιστορία της ανθρωπότητας σε μια απλή «ψηφίδα» του μωσαϊκού της πολύ-πολιτισμικότητας ή με άλλα λόγια σε ένα «χυλό» μέσα στο «μίξερ» της παγκοσμιοποίησης, ώστε να πάψει πια να είναι αυτό που ανέκαθεν εκπροσωπούσε: το πνεύμα δηλ. της αντίστασης στα σχέδια των μεγάλων.

Πριν επιχειρήσει να απαντήσει κάποιος στο πιο πάνω ερώτημα έτοιμος να κολλήσει «ταμπέλλες» σε όσους διατυπώνουν τους σχετικούς προβληματισμούς, πρέπει προηγουμένως να λάβει σοβαρά υπ’ όψη του μ.ά. τα ακόλουθα, διόλου άσχετα μεταξύ τους, αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
1) Την πασίγνωστη συνταγή του Κίσσιντζερ για την εξαφάνιση του Ελληνισμού.
2) Την προ εικοσαετίας περίπου δήλωση του τότε Τούρκου Πρωθυπουργού Τουργκούτ Οζάλ ότι η Τουρκία δεν θα χρειαστεί να πολεμήσει ξανά με την Ελλάδα, διότι έχει σχέδια να την καταλάβει με άλλο τρόπο.
3) Την δημοσιευθείσα στον τουρκικό τύπο δήλωση-προτροπή του Αρχηγού του Τουρκικού Λιμενικού Σώματος προς τους Τούρκους διακινητές να συνεχίσουν να προωθούν μουσουλμάνους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα, διότι έτσι εκπληρώνουν το χρέος τους απέναντι στην πατρίδα (!) (βλ. σχετικό ρεπορτάζ Κ. Χαρδαβέλα στη Real News της 11.5.2014), καθώς και την παράλληλη δράση της Jitem (Υπηρεσίας της Τουρκικής Στρατο-Χωροφυλακής) (βλ. τουρκική επιθεώρηση Aksyon, τευχ. 1000/3. 2.2014).
4) Τον αναρτημένο στο διαδίκτυο χάρτη του Ισλαμικού Χαλιφάτου, που θεωρεί από τώρα μουσουλμανική χώρα την Ελλάδα, της οποίας οι κάτοικοι θα υποχρεωθούν να ακολουθήσουν την ισλαμική ορθοδοξία του τζιχάντ, δηλ. τον «ιερό πόλεμο» εναντίον των απίστων Χριστιανών (βλ. σχετικό ρεπορτάζ στο ΘΕΜΑ της 7.9.2014).
Και 5) Το γεγονός ότι το 98% και πλέον των λαθρομεταναστών, που προωθεί η Τουρκία στην Ελλάδα είναι Αφγανο-Πακιστανοί ή Μεσανατολίτες και Αφρικανοί αδελφοί μουσουλμάνοι!!!

Όποιος δεν βλέπει τον γκρεμό, δεν είναι άξιος να κρατάει τιμόνι, ιδίως όταν αυτό καθορίζει τη μοίρα ενός ολόκληρου Έθνους.

Και για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα με αριθμούς. Πριν από λίγα χρόνια οι μουσουλμάνοι στην Ελλάδα αντιπροσώπευαν κάτι λιγότερο από 1%, όσος δηλ. είναι ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Θράκης. Σήμερα το ποσοστό αυτό είναι 25% περίπου με σταθερή αυξητική τάση κάθε χρόνο, αφού κάθε κύμα του Αιγαίου φέρνει στα ελληνικά παράλια και ένα σκάφος κατάφορτο από μουσουλμάνους λαθρομετανάστες, που εισέρχονται ανενόχλητοι εντός των τειχών από την θαλασσινή αυτή τη φορά «κερκόπορτα». Τα σενάρια (που δεν είναι επιστημονικής φαντασίας) και οι αριθμοί για την εξέλιξη των πραγμάτων στην Ελλάδα υπό αυτές τις συνθήκες προκαλούν συνοφρύωση σε κάθε εθνικώς γρηγορούσα συνείδηση. Με δεδομένη την ατεκνία ή υπογεννητικότητα των Ελλήνων (βλ. πρόσφατη στατιστική σε ΜΜΕ της 1.10.2015 που δείχνει ότι μειωθήκαμε το 2015 κατά 21.500 ψυχές) & με επίσης δεδομένη την πολυτεκνία των μουσουλμάνων που είναι επιταγή της θρησκείας τους (βλ. εικόνες απόβασης των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα: δυο-τρία κουτσούβελα στα χέρια, ένα στην κοιλιά της μητέρας και έπεται συνέχεια), σε μερικές δεκάδες χρόνια, λένε οι σχετικές εκτιμήσεις, που είδαν κατ’ επανάληψη το φως της δημοσιότητας στα ΜΜΕ, θα έχουν αντιστραφεί εντελώς τα πράγματα στην Ελλάδα.

Οι μουσουλμάνοι μετανάστες θα ανέρχονται σε 15.000.000 περίπου (3 εκατ. που είναι ήδη εδώ επί 3-5 παιδιά ο καθένας συν όσοι άλλοι θα έχουν έλθει), ενώ οι αυτόχθονες Έλληνες σε 3.000.000 περίπου (!) με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα τους έχουν περάσει από λεπίδι οι «ικέτες φιλοξενίας», που θα έχουν γίνει εν τω μεταξύ νέοι αφεντάδες στον τόπο. Η εκδοχή αυτή δεν είναι υπερβολική, εάν ληφθεί υπ’ όψη ότι ο Ελληνισμός έχει γνωρίσει πολλές φορές την κόψη της μουσουλμανικής μάχαιρας στο λαιμό του – παρά τις αντίθετες ανιστόρητες και προκλητικές δηλώσεις του ανεκδιήγητου κ. Φίλη, Υπουργού Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων, παρακαλώ (!), ο οποίος όλα τα σπουδαία θέματα (θρησκευτική πίστη των Ελλήνων, εθνική ιστορική μνήμη και φροντιστηριακές δαπάνες των γονέων για μια ξένη γλώσσα ή καλύτερη μόρφωση των παιδιών τους) τα βλέπει ως πενταροδεκάρες.

Όπως και να έχει πάντως το πράγμα, η εξαφάνιση του Ελληνισμού, με ή χωρίς λεπίδι από τους μουσουλμάνους επιδρομείς, είναι προδιαγεγραμμένη από την ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Καλά είναι λοιπόν τα σωσίβια στους ναυαγούς λαθρομετανάστες. Πρωτίστως όμως και κατεπειγόντως χρειάζεται σωσίβιο το Έθνος που ζητεί απεγνωσμένα βοήθεια για την επιβίωσή του.

Πηγή "Χρόνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Περισσότεροι από 100 μαχητές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) σκοτώθηκαν τις τελευταίες πέντε ημέρες κατά τη διάρκεια μιας πρωτοφανούς σε εύρος στρατιωτικής επιχείρησης που συνεχίζεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τουρκίας.

Η επιχείρηση, που πραγματοποιούν από κοινού οι ένοπλες δυνάμεις και οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας, έχει στοιχίσει την ζωή σε 102 ανθρώπους στις τάξεις του PKK, σύμφωνα με έναν νέο απολογισμό που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από μια πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας.

Επιπλέον, τουλάχιστον δύο στρατιώτες και πέντε πολίτες έχουν χάσει την ζωή τους στις συγκρούσεις, διευκρίνισε η ίδια πηγή.

Συνολικά, 10.000 άνδρες με την υποστήριξη αρμάτων μάχης έχουν κινητοποιηθεί και συμμετέχουν σε αυτήν την επιχείρηση που στοχεύει στο να εκδιώξει τους Κούρδους μαχητές από τα αστικά κέντρα, ενώ επικεντρώνεται σε δύο πόλεις κοντά στα σύνορα Συρίας και Ιράκ, το Τζιζρέ και τη Σιλόπι. Σε αυτές τις δύο περιοχές της επαρχίας Σιρνάκ έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας εδώ και ημέρες.

Ένας προηγούμενος απολογισμός που ανακοίνωσε χθες ο τουρκικός στρατός έκανε λόγο για 70 Κούρδους μαχητές νεκρούς.
Ο αρχηγός του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας της Τουρκίας, στρατηγός Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε χθες τα τουρκικά στρατεύματα στην περιοχή και ενημερώθηκε σχετικά με την πρόοδο των επιχειρήσεων.

«Οι επιχειρήσεις στην περιοχή (…) θα συνεχιστούν με αποφασιστικότητα μέχρι να αποκατασταθεί η δημόσια τάξη» επισημαίνεται σε ένα δελτίο τύπου των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων με αφορμή την επίσκεψη Ακάρ.

Αυτό πάντως που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός πως οι Τούρκοι δεν λένε τίποτα για τις δικές τους απώλειες, εκτός αν θέλουν να μας πείσουν πως και μόνο στη θέα του “τρομερού” Τουρκικού στρατού οι Κούρδοι αυτοκτονούν από δέος.

Γαλλικό Πρακτορείο, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Ντιγιαρμπακίρ, Τουρκία
Πηγή ΜΙgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου