Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Σεπ 2014

Πως βλέπουν οι ξένοι τις εξελίξεις, ποιες οι εκτιμήσεις και οι νέες ισορροπίες για την Ελλάδα
Το Συμβούλιο Ασφάλειας των ΗΠΑ, η έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών για νέα αμερικανική προσέγγιση, ο Άσμουσεν, ο Δραγασάκης, η δυσαρέσκεια της Ρωσίας, το «κατηγορώ» των Γάλλων και οι δουλειές των Βρετανών

Συνέχεια των σημαντικών πολιτικών ανακατατάξεων στην Ελλάδα με εκλογές στο προσεχές εξάμηνο, σταδιακή αποκατάσταση της οικονομικής σταθερότητας και ανάκαμψη σε βάθος χρόνου, διαπάλη φιλοευρωπαϊκών με φιλοαμερικανικά στοιχεία στο ελληνικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα, και οριστικά στροφή της Ελλάδας στο λόμπι των «σκληρών» δυτικών χωρών, «βλέπουν» τα «ραντάρ» των πέντε βασικών ξένων πρεσβειών στην Αθήνα.

Πρόκειται για τα σημεία στα οποία οι εκτιμήσεις των ειδικών στελεχών των πρεσβειών, που «εισπράττουν», αναλύσουν και μεταφέρουν στις εκθέσεις και τις αναφορές τους στις έδρες των χωρών τους, συμφωνούν μεταξύ τους, κατά το τελευταίο τρίμηνο.

Από την άλλη, από τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, διαφαίνεται και ο έντονος διαγκωνισμός μεταξύ Ουάσιγκτον και Βερολίνου για το βαθμό επιρροής του καθενός τους στην Ελλάδα και τις εξελίξεις που την αφορούν.

Όλα αυτά προκύπτουν μετά από πολύμηνη έρευνα, από τις Ευρωεκλογές και μετά, με συγκέντρωση στοιχείων από διάφορες έγκυρες πηγές από ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και την Ουάσιγκτον, που συμπεριλαμβάνουν από απόρρητα reports πρέσβεων και βοηθών τους στην Αθήνα, μέχρι τις επίσημες εκτιμήσεις υψηλόβαθμων παραγόντων των ΥΠΕΞ αυτών των χωρών, νυν και πρώην χειριστών των ελληνικών θεμάτων, μέχρι και των ίδιων των αρμόδιων υπουργών.

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ: Οι 6 λόγοι για μία «ελληνική στροφή»
Η θέση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ για τη χώρα μας

Η αναβάθμιση των ελληνοαμερικανών σχέσεων είναι ραγδαία. Σύμφωνα με την εξαμηνιαία απόρρητη έκθεση του επιτελείου της συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Σ. Ράις, η Ελλάδα για έξι ουσιαστικούς λόγους, εδώ και μία διετία, αποτελεί τον πιο χρήσιμο στρατηγικό σύμμαχο των ΗΠΑ σε ολόκληρη την περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Η προσήλωση της Αθήνας στη σχέση της με το ΝΑΤΟ, η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ και η «αιρετική» στάση του Ερντογάν που εξοργίζει την Ουάσιγκτον, έχουν αναβαθμίσει κατακόρυφα τον ελληνικό ρόλο.

Πέραν την πρώτης τριάδας λόγων, υπάρχει και μία δεύτερη. Υπάρχει ταύτιση ενεργειακής στρατηγικής των δύο πλευρών, η Αθήνα τίμησε στην ουκρανική κρίση τη θέση της στο ΝΑΤΟ, προσχωρώντας στο μπλοκ των κυρώσεων κατά της Μόσχας, ενώ οι Αμερικανοί κορυφώνουν τώρα την ανταγωνιστική τους τακτική απέναντι στη γερμανική οικονομική επιρροή στην Ελλάδα.
Οι εκτιμήσεις διπλωματικών κύκλων από την Ουάσιγκτον συγκλίνουν στο ότι η περίοδος μέχρι το καλοκαίρι του 2015 είναι ιδεώδης για την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων ΗΠΑ – Ελλάδας. Κατά τις ίδιες πηγές, αυτό θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από τα εξής:
Πρώτο, την ελληνική συμβολή στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, την οποία έχει ανάγει σε προσωπικό στοίχημά του ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν.
Δεύτερο, την αντίστοιχη στάση στο θέμα της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων. «Οι Έλληνες θέλουν, αλλά αργούν», διαπιστώνει σε έκθεσή του προς τον πρόεδρο Ομπάμα, ο βοηθός υπουργών Εξωτερικών.
Τρίτο, από τους ρυθμούς προώθησης της προσυμφωνίας για την επέκταση της χρήσης της βάσης της Σούδας ενόψει της κλιμακούμενης κρίσης με τους τζιχαντιστές.

Εξαιρετική είναι η εκτίμηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως και του Πενταγώνου στη συμβολή Αβραμόπουλου στα παραπάνω θέματα, καθώς και στη σταθεροποίηση της καλής σχέσης της Αθήνας με το Τελ Αβίβ. Μάλιστα, σύμφωνα με άλλες πηγές, στην τελευταία έκθεση της διεύθυνσης ευρωπαϊκών υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς τον Τζον Κέρι περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων η διαπίστωση ότι η τοποθέτηση του μέχρι τώρα ΥΕΘΑ στη θέση επιτρόπου στην ΕΕ αποτελεί ευχάριστη εξέλιξη και ένδειξη ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός κάνει ένα βήμα απαγκίστρωσης από την «αγχώδη επιρροή» του Βερολίνου.

Παράλληλα πιστώνουν στον Α. Σαμαρά την απόλυτη συμπαράταξη της Ελλάδας με τη δυτική συμμαχία κατά την ουκρανική κρίση, ενώ με ενδιαφέρον αναμένεται η νέα αναδιάταξη των αμερικανοτουρκικών σχέσεων μετά το όσα θρυλείται ότι έχει συμφωνήσει παρασκηνιακά με τους ισλαμιστές ο Ερντογάν.

Έκθεση του υπουργείου Οικονομικών προς Ομπάμα
Πρόωρες κάλπες και νίκη ΣΥΡΙΖΑ

Για το οικονομικό ζήτημα της Ελλάδας, η νεότερη έκθεση του υπουργείου Οικονομικών προς τον Πρόεδρο Ομπάμα περιγράφει αισιοδοξία για την τελική λύση για το χρέος, παρά τον «αστάθμητο παράγοντα των πιθανών πρόωρων εκλογών», αλλά συμπεριλαμβάνει και αναφορά της πρεσβείας στην Αθήνα στην οποία επισημαίνεται «υψηλός φόβος για ένταση της κοινωνικής αναταραχής αν προχωρήσουν οι υποθέσεις των ελεύθερων πλειστηριασμών», καθώς και αδυναμία αντιμετώπισης της εκρηκτικής ανεργίας. Επίσης, στην ίδια αναφορά της πρεσβείας εκτιμώνται ως «πολύ πιθανές οι εκλογές μέχρι την επόμενη άνοιξη λόγω του θέματος του Προέδρου, με πιθανότερο νικητή το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και ενδεχόμενη περίοδο κυβερνητικής αστάθειας να ακολουθεί».

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ρεκόρ με report στην Καγκελαρία
Σωρεία εισηγήσεων στη Μέρκελ από τους επιτελείς της

Εκλογές στην Ελλάδα σε σύντομο χρόνο βλέπουν και οι Γερμανοί. Πέρα από τα όσα συζήτησαν προχθές μεταξύ τους Μέρκελ και Σαμαράς, αυτή είναι η εικόνα που μεταφέρουν στην καγκελαρία οι γερμανοί αξιωματούχοι που έχουν επιφορτιστεί με την άμεση ελληνική παρακολούθηση. Ανάμεσά τους οι Ράιχενμπαχ και Φούχτελ, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, περιζήτητο είναι το σημείωμα Άσμουσεν προς την καγκελάριο για τις επαφές του με Δραγασάκη και Σταθάκη. Οι περισσότεροι βλέπουν δύσκολη την επανάληψη του σκηνικού της σημερινής συγκυβέρνησης, αλλά θέλουν να πιστεύουν ότι και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπάρξει αποσταθεροποιητική απειλή.

Οι πληροφορίες μας από το Βερολίνο, αναφέρουν ότι τελευταία υπάρχει μία κάποια ανησυχία στα επιτελεία των Μέρκελ και Σόιμπλε για την επιμονή της Αθήνας να ρισκάρει την απεμπλοκή από το Μνημόνιο, ταυτόχρονα όμως αυτή «διασκεδάζεται», καθώς όλα τα ελληνικά δείγματα τροφής επιβεβαιώνουν την προσήλωση της δικομματικής κυβέρνησης στις ορίζουσες της γερμανικής «συνταγής» για την οικονομική πολιτική και τις «αποστάσεις ασφαλείας» που διατηρεί σταθερά και μεθοδικά η κυβέρνηση από την αμερικανική επιρροή.
Περιέργως, η στάση της Ελλάδας στο ρωσικό ζήτημα δεν ενδιαφέρει καθόλου το Βερολίνο, παρότι αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα οικονομικό θέμα για την Ευρώπη σήμερα.

Σύμφωνα με άλλες πηγές, η επιθυμία της καγκελαρίας για λεπτομερή έλεγχο του ελληνικού οικονομικού προγράμματος είναι τέτοια, που έχει οδηγήσει σε αλλεπάλληλες εκθέσεις όλων των εμπλεκομένων προς το γραφείο της Μέρκελ, με διάφορα περιεχόμενα και αποκορύφωμα την αξιολόγηση Ελλήνων υπουργών στην οποία έχει προβεί ο υφυπουργός Φούχτελ, αρμόδιος για την ελληνογερμανική συνεργασία.

Ανάλογες πληροφορίες αναφέρουν πως την ίδια υψηλή εκτίμηση με εκείνη που απολάμβανε από την γερμανική ηγεσία ο πρώην «τσάρος» Γ. Στουρνάρας, γνωρίζει σήμερα ο διάδοχός του Γκ. Χαρδούβελης, ο οποίος ήδη θεωρείται ως σοβαρός και αξιόλογος διαπραγματευτής.

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Το ενδιαφέρον για πετρέλαια και Κύπρο
Πρέπει να πρόκειται περί θαύματος. Το να ασχολούνται με την Ελλάδα τόσο εντατικά και συστηματικά οι ιθύνοντες ενός κράτους, του οποίου ο ηγέτης έχει να επισκεφθεί την Ελλάδα πάνω από μισό αιώνα, κάτι που εν πολλοίς ισχύει σχεδόν και αντιστρόφως. Και όμως, πράγματι, οι Βρετανοί ασχολούνται με την Ελλάδα πολύ περισσότερο από ότι εμείς φανταζόμαστε.
Την τελευταία τριετία, μάλιστα, το Λονδίνο και ειδικότερα το Φόρεϊν Όφις ενδιαφέρεται κατά προτεραιότητα με τις ελληνικές κινήσεις στη σκακιέρα του Κυπριακού, τα ελληνοτουρκικά γενικότερα, αλλά και στο θέμα των υδρογονανθράκων. Βρετανοί κολοσσοί σχετίζονται με το τελευταίο, αποτελώντας ισχυρότατους παγκόσμιους παίκτες και με φανερές επεκτατικές βλέψεις. Μία αναφορά άλλωστε πριν από ένα μήνα του αρμόδιου τμήματος της πρεσβείας στην Αθήνα για τη σχεδιαζόμενη επίσκεψη Σαμαρά στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν ήταν αρκετή για να κινητοποιήσει το βρετανικό σύστημα και προσωπικά τον επικεφαλής της ΒΡ για να τον συναντήσει μαζί με τον Έλληνα ΥΠΕΚΑ.

ΡΩΣΙΑ: Δυσαρέσκεια και… «χαμένη υπόθεση¨
Απογοήτευση, γιατί η ελληνική κυβέρνηση συμπαρατάχθηκε εξολοκλήρου με τις θέσεις των ισχυρών συμμάχων της στη Δύση, κατά την πρόσφατη όξυνση των σχέσεων των δύο πλευρών λόγω της ουκρανικής κρίσης, εκφράζει απόρρητο σημείωμα επιτελών της ρωσικής πρεσβείας με παραλήπτη την ιεραρχία του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας.
Οι πληροφορίες από τη Μόσχα αναφέρουν πως το κλίμα στασιμότητας στις ελληνορωσικές σχέσεις επιβεβαιώνεται σε όλα σχεδόν τα επίπεδα, ιδιαίτερα το ενεργειακό και εκείνο των αμυντικών σχέσεων.
Στη Μόσχα οι περισσότεροι κυβερνητικοί ιθύνοντες συμμερίζονται τις εκτιμήσεις της πρεσβείας της χώρας τους στην Αθήνα. Κάποιοι μάλιστα θεωρούν την Ελλάδα «υπόθεση χαμένη», καθώς εκτιμούν πως το αδιέξοδο που αντιμετώπισε στην οικονομία την οδήγησε σε ασφυκτικό όχι μόνο οικονομικό αλλά και πολιτικό έλεγχο. Η επιβάρυνση των διμερών σχέσεων έγινε ιδιαίτερα αισθητή κατά το περυσινό δράμα της Κύπρου, τη χρεοκοπία των τραπεζών της που άφησε ακάλυπτα τεράστια ρωσικά κεφάλαια με την Αθήνα να δέχεται παράπλευρες βολές για αδιαφορία σε ένα ζωτικό θέμα για το Κρεμλίνο.

Οι εξελίξεις αυτές έχουν επιδεινώσει τις ελληνορωσικές σχέσεις σε επίπεδα ακόμα χειρότερα και από την εποχή που η κυβέρνηση Καραμανλή ακύρωσε στην πράξη την αρχική συμφωνία για τον αγωγό South Stream.
Από τον περασμένο Ιούνιο, μάλιστα, τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης ακολούθησαν σχόλια δυσαρέσκειας για την αλλαγή συγκεκριμένων προσώπων που θεωρούνταν υπέρμαχοι μιάς καλής σχέσης της Αθήνας με τη Μόσχα, με πρώτο τον υφυπουργό Επικρατείας Σ. Κεδίκογλου. Η υπόθεση της πρόσκλησης Σαμαρά στη Μόσχα από τον πρόεδρο Πούτιν «έχει παγώσει».

Ωστόσο οι εκτιμήσεις των επιτελών του τμήματος των Βαλκανικών υποθέσεων του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών διίστανται. Κάνουν λόγο, σύμφωνα με πληροφορίες, για ανάγκη σκληρών επιλογών ανάμεσα στις οποίες πρέπει να σταθούν το Κρεμλίνο και η κυβέρνηση Μεντμέντεβ σε σχέση με τον ελληνοτουρκικό, ενεργειακό, εμπορικό και τουριστικό ακόμα ανταγωνισμό.

Παρά τις ιστορικές σχέσεις της Μόσχας με την Αθήνα και τη σύνδεσή της με την Ελλάδα και για λόγους Ορθόδοξης πίστης, το δίλημμα των ρώσων ιθυνόντων είναι βαρύ, καθώς η Άγκυρα έχει εκμεταλλευτεί τη δυτική σκληρή στάση και οικοδομεί αυτόνομες ισχυρές σχέσεις οικονομικής συνεργασίας με τη χώρα τους.

ΓΑΛΛΙΑ: Μας «βλέπει» στο άρμα του Βερολίνου
Παρότι βιώνει το δικό της οικονομικό δράμα, η Γαλλία έχει δει εξαρχής με σχετική συμπάθεια την περιπέτεια της ελληνικής οικονομίας. Η παρακολούθηση και ενημέρωση των Ηλυσίων Πεδίων για τις ελληνικές εξελίξεις είναι συχνή, παρότι εκτιμάται ότι η «ελληνική αταξία» έχει πάψει εδώ και καιρό να απειλεί την ευρωπαϊκή σταθερότητα. Ο Φρ. Ολάντ δεν είναι βέβαια ειδικός στα ελληνικά θέματα, όπως είχε καταλήξει ο Ν. Σαρκοζί, αλλά βασικοί επιτελείς και συνεργάτες του, όπως οι Π. Μοσκοβισί και Λ. Φαμπιούς έχουν απευθείας κανάλια επικοινωνίας με την Αθήνα.
Όπως προκύπτει από διασταυρωμένες πληροφορίες, στο Παρίσι εκτιμούν ότι στην Ελλάδα επίκειται εκλογές, με αβέβαιο αποτέλεσμα, αλλά ανάμεσα σε δυνάμεις που δεν απειλούν την ευρωπαϊκή συνοχή. Η επίσημη εκτίμηση πάντως τη Γαλλικής Προεδρίας είναι πως η Ελλάδα (η σημερινή κυβέρνηση για την ακρίβεια) ούτε μπορεί αλλά μάλλον ούτε και θέλει να προσχωρήσει σε μία συμμαχία – «μέτωπο» των χωρών του νότου κατά της πολιτικής και των κεντρικών επιλογών του Βερολίνου.
Ανάλογη εκτίμηση έχουν και οι Ιταλοί ιθύνοντες παρά την πυκνότητα των επαφών της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας με τη Ρώμη. Εδώ σημειώνεται ότι η επίσκεψη Τσίπρα στον Πάπα και η προηγούμενη συμμετοχή του το φόρουμ του Κόμο, αποτέλεσαν αντικείμενο ενασχόλησης για την ιταλική πολιτική ηγεσία, η οποία με εξαίρεση το κόμμα Μπερλουσκόνι κρατάει τακτική ίσων αποστάσεων από τα δύο μεγάλα ελληνικά κόμματα. Αυτό αφορά πρωτίστως και την κυβέρνηση Ρέντσι, με τον Ιταλό πρωθυπουργό να συναλλάσσεται άψογα τόσο με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά και τον Ευ. Βενιζέλο, όσο και με την πλευρά Τσίπρα.

Πηγή εφημ. «Deal News»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Αλλάζει στάση η Τουρκία, δηλώνει ο Ερντογάν, χωρίς να αναφέρει λεπτομέρειες γι αυτή την τουρκική στροφή...

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή GrCitizen

Το ανατολίτικο παζάρι του Ερντογάν, μετά τις καταγγελίες αρχηγών κρατών (Αίγυπτος, Ιράν) από του βήματος του ΟΗΕ, φαίνεται πως "έκλεισε", αφού ο τούρκος Πρόεδρος δήλωσε πως "αλλάζει η στάση της Τουρκίας απέναντι στους τζιχαντιστές", ομολογώντας ευθέως και παγκοσμίως την "ευεργετική" πολιτική που εφάρμοσε ο ίδιος ως πρωθυπουργός της Τουρκίας, αφού παρείχε εκπαίδευση, εξοπλισμό, υποστήριξη (μέχρι και τούρκοι αξιωματικοί βρέθηκαν σκοτωμένοι στην Συρία, μετά από μάχες του Συριακού Στρατού με τζιχαντιστές) και νοσοκομειακή περίθαλψη!!!

Ο τούρκος πρόεδρος, δηλαδή, ομολόγησε την συμμετοχή και την ευθύνη του για τον θάνατο των περίπου 300.000 νεκρών από την έναρξη του πολέμου στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράκ, ομολόγησε την ενοχή του για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά... δεν του επιβάλλεται καμία τιμωρία, αφού "υποσχέθηκε" πως θα αλλάξει τη στάση του και με νόμο που θα ψηφίσει το τουρκικό κοινοβούλιο, ο τουρκικός στρατός θα συμβάλει στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών. Βέβαια, η συμβολή αυτή, πέρα από βομβαρδισμούς της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, σημαίνει είσοδο - εισβολή τουρκικών στρατιωτικών τμημάτων σε Ιρακινά και Συριακά εδάφη, με άγνωστα αποτελέσματα...

Πότε και πως θα αποχωρήσει, όμως, ο τουρκικός στρατός;
Τι θα συμβεί εάν η "παρουσία" του (μέσω της συμμετοχής του σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των τζιχαντιστών) δεν γίνει αρεστή και αποδεκτή από τις ηγεσίες των κρατών στα οποία θα εισβάλουν οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις;
Πώς θα αντιδράσουν οι Κούρδοι, αφού είναι δεδομένο πως η Τουρκία θα "επιχειρήσει" στη βόρεια και βορειανατολική Συρία, αλλά και στο βόρειο Ιράκ, σε περιοχές δηλαδή όπου ζουν και μάχονται ήδη Κούρδοι;
Τι θα σημαίνει αυτή η τουρκική "εισβολή" της οποίας ο τρόπος και ο χρόνος αποχώρησης δεν έχουν διευκρινιστεί;
Τι ακριβώς συμφώνησε (που και πως θα κινηθεί ο τουρκικός στρατός) με τον Μπάρακ Ομπάμα ο Ταγίπ Ερντογάν;

Ερωτήματα που είναι βέβαιο ότι θα απαντηθούν στο άμεσο μέλλον, αλλά σύμφωνα με τα ήδη γνωστά δεδομένα (βλέψεις της Τουρκίας τόσο στη βόρεια - βορειοανατολική Συρία, όσο και στο βόρειο Ιράκ, όπου κατοικούν Κούρδοι και υπάρχουν σαφείς υπόνοιες για τη δημιουργία ενός Κουρδιστάν που σημαίνει προβλήματα με την Τουρκία λόγω του ΡΚΚ, αλλά και εξαιτίας του τεράστια οικονομικού - ενεργειακού ενδιαφέροντος των συγκεκριμένων περιοχών που θεωρούνται πετρελαιοπαραγωγικές) για την γεωοικονομική, γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση των περιοχών που πρόκειται να δράσει ο τουρκικός στρατός και με επιπλέον το ιστορικό χαρακτηριστικό της Τουρκίας, λόγω Κύπρου, ότι δηλαδή δεν αποχωρεί από περιοχές που καταλαμβάνει, το κύριο ερώτημα που τίθεται είναι: Τι υποσχέθηκε, λοιπόν, ο αμερικανός Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα στον τούρκο νεοσουλτάνο Ερντογάν (εκτός από την διαγραφή των εγκλημάτων στα οποία συμμετείχε), προκειμένου να εξασφαλίσει την συμμετοχή της Τουρκίας σε έναν πόλεμο τον οποίο η Δύση μπορεί να κερδίσει χωρίς να υπάρξουν επίσημες στρατιωτικές δραστηριότητες;

Η είδηση της αλλαγής στάσης του Ερντογάν προς τους τζιχαντιστές, έχει πολλά κενά, αλλά και πολλούς κινδύνους για περαιτέρω αποκαλύψεις της συμμετοχής του τούρκου Προέδρου στην δημιουργία της έκρυθμης κατάστασης στην Μέση Ανατολή, αλλά και στην -υπό την κάλυψη του ιδίου- εγκληματική δραστηριότητα των φανατικών εξτρεμιστών ισλαμιστών τζιχαντιστών, μερικοί εκ των οποίων ενδέχεται να δώσουν στοιχεία τουρκικών δραστηριοτήτων που στήριξαν και ενίσχυσαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα εγκλήματα του Ισλαμικού Κράτους.
Επειδή η απόλυτη εξάλειψη των ημιπαραφρόνων τζιχαντιστών δεν είναι εφικτή, είναι βέβαιο πως το επόμενο διάστημα -και ιδιαίτερα μετά την έναρξη των τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων- (αν ποτέ αυτές αρχίσουν και δεν είναι μία επανάληψη της στάσης του ίδιου του Ερντογάν που σχεδόν ποτέ δεν τιμάει τον λόγο του ή την υπογραφή του) θα υπάρξουν γεγονότα και εξελίξεις που ενδεχομένως θα τραβήξουν το ενδιαφέρον της άλλης ισχυρής δύναμης, της Ρωσίας, η οποία βλέπει να περιθωριοποιείται κατά την πλέον στιγμή της επαναχάραξης του γεωπολιτικού, γεωστρατηγικού και γεωοικονομικού χάρτη του πλανήτη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Στις αρχές του 2015 τοποθετείται η έξοδος της Ελλάδας από τα Μνημόνια.Το ορόσημο μπορεί να εξυπηρετεί επικοινωνιακούς σκοπούς στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό (αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο στη λογική ότι μια ακόμη προβληματική χώρα, μετά την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, βρίσκει τον δρόμο της), αλλά έχει και ουσιαστικές παραμέτρους. Το τέλος των Μνημονίων και ο έλεγχος από την τρόικα κλείνει με την ανάληψη διαφορετικού ρόλου από το ΔΝΤ και την από κεντρικό θεσμικό επίπεδο παρακολούθηση και αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας. Το πλέον κρίσιμο όμως είναι το κατά πόσον η Ελλάδα θα αναλάβει και πάλι έστω ένα μέρος από την εθνική κυριαρχία της.

Γιατί -κακά τα ψέματα- εθνική κυριαρχία, όπως συνηθίζουμε να την περιγράφουμε, ακόμη και στο επίπεδο της ανεξαρτησίας ή της αυτοδιοίκησης, δεν μπορεί να υπάρξει μετά την ένταξη στο ευρώ. Ομως υπάρχει επίπεδο εθνικής κυριαρχίας ανάλογο με αυτό που διατηρούν οι χώρες της ευρωζώνης που δεν εντάχθηκαν σε ειδικό καθεστώς το 2009-2010. Ο Ελληνας πρωθυπουργός επιζητά με όλες τις κινήσεις του (χωρίς να εξαιρείται από αυτήν τη σκοπιμότητα το ταξίδι του στο Βερολίνο) να είναι αυτός και η κυβέρνηση της επιλογής του που θα οδηγήσει τη χώρα στη νέα εποχή της ανεξαρτησίας της. Θεωρεί, μάλιστα, ότι η στρατηγική που ακολουθεί από το 2012, αλλά και η πλήρης ευθυγράμμιση με τις βουλές του γερμανικού παράγοντα, θα φέρουν συγκεκριμένα αποτελέσματα και στην εσωτερική αγορά της Ελλάδας, πέραν της δημοσιονομικής προσαρμογής που θα επιτρέψουν ανάκαμψη εντός της ευρωζώνης.

Σε μια πρώτη φάση απόκτησης εθνικής αυτοδυναμίας ο Αντ. Σαμαράς δείχνει αποφασισμένος να προχωρήσει σε μειώσεις φορολογίας στα όρια της ευρωπαϊκής ανοχής, όπως τις δημοσιοποίησε στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Σε μια σχεδόν ταυτόχρονη κίνηση φέρεται να έχει οργανώσει με το οικονομικό επιτελείο τη διευκόλυνση των 72-100 δόσεων για τα χρέη προς την Εφορία που θα αφαιρούσε πίεση από τους φορολογουμένους, λύνοντας σε μεγάλο βαθμό και την «παγίδα» των ληξιπρόθεσμων, που πλέον συσσωρεύονται με εφιαλτικούς ρυθμούς.

Βεβαίως, οι όποιες πρωτοβουλίες αυτού του τύπου θα πρέπει να δώσουν λύσεις και στην υπόθεση των «κόκκινων» δανείων που προέρχονται από άλλη εποχή με διαφορετικά εισοδηματικά κριτήρια και κύκλο χρήματος στην Ελλάδα που δεν έχει σχέση με το σήμερα. Στο επίπεδο αυτό, ουσιώδη ρόλο θα παίξουν οι τράπεζες και οι επιλογές των διοικήσεών τους, που θα πρέπει να δουν με ρεαλισμό την πραγματικότητα, να γράψουν επισφάλειες και τελικά ανακεφαλαιοποιούμενες και αποκτώντας διεθνή χαρακτήρα στα μετοχικά κεφάλαιά τους και συμμετοχές να καθοδηγήσουν την ανάκαμψη της πραγματικής οικονομίας στην Ελλάδα. Ομως παραμένει απορίας άξιο γιατί ο πρωθυπουργός αλλά και ο κεντρικός τραπεζίτης κ. Στουρνάρας δεν επιχειρούν συναντήσεις με τους τραπεζίτες και τελική λύση με ενημέρωση των πολιτών. Η διαφάνεια και η αποφασιστικότητα θα φέρουν πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα.

Πέραν αυτών, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να μας εξηγήσει πώς σκοπεύει να επανεργοποιήσει την επιχειρηματικότητα. Γιατί, με το υπάρχον πλέγμα νόμων, ελέγχων, επιβαρύνσεων και γραφειοκρατίας, κάθε επένδυση δείχνει αποκλεισμένη από την ελληνική ζώνη. Χωρίς επιχειρηματικότητα αποκλείεται να υπάρξει ενίσχυση του κύκλου του χρήματος, άρα να εξέλθει η χώρα από την κατάσταση ύφεσης και απαξίας που σήμερα βρίσκεται. Ως προς το ζήτημα των εκλογών, η κρίσιμη επιλογή παραμένει στη βούληση των Αντ. Σαμαρά και του (συγκυβερνώντος) Ευ. Βενιζέλου.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Συγκριτικά απούσα, για μια ακόμα φορά, από τις δραματικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εμφανίζεται η Ελλάδα, παρά τις δειλές προσπάθειες με την ανακοίνωση αποστολής κάποιων πυρομαχικών στους Κούρδους.

Του Παντελή Καρύκα

Και πάλι αποκλεισμένη στα στενά όρια της εγχώριας μικροπολιτικής κατάστασης, η ελληνική πολιτική ηγεσία αδυνατεί να αντιληφθεί επαρκώς τις τεράστιες αλλαγές που συντελούνται στην ευρύτερη γεωπολιτική μας γειτονιά, πολλώ δε μάλλον, να μπορέσει να τις αξιοποιήσει, έχοντας νομιμοποιηθεί να διατυπώνει τουλάχιστον άποψη για όσα θα συμβούν και να ακούγεται…

Ήδη 50 χώρες έχουν δεχτεί να συμμετάσχουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στη συμμαχία κατά των σφαγέων του Ισλαμικού Κράτους. Η Ελλάδα δεν βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές, τη στιγμή που και η συμβολική μόνο παρουσία της θα είχε ξεχωριστή βαρύτητα. Προφανώς βρίσκουμε ιδιαιτέρως δύσκολο, το να διατεθεί μια ελληνική διμοιρία υγειονομικού, για παράδειγμα, υπέρ της συμμαχίας, ώστε το όνομα της Ελλάδας να αναγραφεί στον κατάλογο των συμμετεχουσών χωρών.

Αντί αυτού, οι μακάριοι πολιτικοί ταγοί της χώρας, εξακολουθούν να ερίζουν σχετικά με την ακριβή τοποθεσία κατασκευής του μουσουλμανικού, εν Αθήναις, τεμένους. Ο κίνδυνος του ακραίου Ισλάμ όμως, είναι υπαρκτός και στην Ελλάδα, όπως και αλλού και δεν μπορούμε να τον αποφεύγουμε στρουθοκαμηλίζοντας αενάως. Ούτε είναι αξιόπιστο το επιχείρημα, ότι με τον τρόπο αυτό προστατευόμαστε και δεν μπαίνουμε στο μάτι των τζιχαντιστών.

Ακόμα όμως και αν κίνδυνος δεν είναι άμεσος, η Ελλάδα δεν πρέπει επιτέλους να δείξει ότι ενδιαφέρεται για τις εξελίξεις στη γειτονιά της; Δεν πρέπει να αποδείξει με τον τρόπο αυτό ότι υπάρχει, δρα και κινείται στα διεθνή φόρα, ότι είναι παρούσα στις διεθνείς εξελίξεις, που σε τελική ανάλυση επηρεάζουν την ασφάλειά της με την ευρύτερη έννοια;

Γιατί να μην επιχειρήσει να υπερκεράσει, στο μέτρο του δυνατού, την Τουρκία, μετέχοντας με κάποιον τρόπο στις επιχειρήσεις κατά του ΙΚ, έστω και υποστηρικτικά; Ως πότε η Ελλάδα θα είναι ανύπαρκτη και ουσιαστικά θα κρύβεται, την ώρα που συμβαίνουν κοσμοϊστορικές αλλαγές στην περιοχή της, οι οποίες, επιβεβαιωμένα, θα την επηρεάσουν αύριο;

Δυστυχώς όμως, από τη μια πλευρά οι διεκδικητές της εξουσίας ακολουθούν την πολιτική της μαντίλας, από την άλλη οι υπεύθυνοι, υποτίθεται, ταγοί, περί άλλων τυρβάζουν, αδιαφορώντας πλήρως για τα όσα συμβαίνουν (αν δεν έχουν να τα σχολιάσουν στην τηλεόραση…) και κυρίως για τα όσα θα συμβούν αν η κατάσταση στη Μέση Ανατολή εξελιχθεί θετικά για την εν δυνάμει αντίπαλο Τουρκία.

Θα μπορούσαν να γίνουν πολλά, αλλά πιθανότατα και πάλι δεν θα γίνει τίποτα, γιατί το τίποτα, εδώ και χρόνια κυριαρχεί στην ελληνική πολιτική σκηνή. Διότι έχουν προ πολλού εκλείψει οι έχοντες όραμα ηγέτες του έθνους, οι οποίοι θα ήταν ικανοί να αρπάξουν την ευκαιρία και να ακολουθήσουν μια δυναμική πολιτική τύπου Ελευθέριου Βενιζέλου που πολλοί τον επικαλούνται, χωρίς όμως να έχουν κατανοήσει όσα εκπρσώπευε.

Αντί αυτού, στη μαστιζόμενη από την οικονομική κρίση Ελλάδα, έχει πλήρως επικρατήσει η απομόνωση στο καβούκι μας, τα μικροπολιτικά συμφέροντα και κυρίως τα φοβικά σύνδρομα έναντι του πανίσχυρου, υποτίθεται, γείτονα, που δεν επιτρέπει ούτε καν την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ, παρά τις εξαγγελίες.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Να μοιραστούν σε όλη την Ευρώπη οι πρόσφυγες λόγω τζιχαντιστών
Να οχυρωθεί η Ευρώπη με Στάμπα στις ταυτότητες για όσους περνούν μέσω Τουρκίας σε Ιράκ - Συρία

Ο «τουρισμός ισλαμιστών» βρίσκεται στο απόγειό του. Η Γερμανία προσπαθεί να τον αναχαιτίσει με αυστηροποίηση της νομοθεσίας, μεταδίδει η Deutsche Welle. «Στάμπα στις ταυτότητες για όσους περνούν μέσω της Τουρκίας στο Ιράκ και τη Συρία».

Για τον πραγματικό αριθμό τους μόνο εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν. Οι πιο αξιόπιστες έγιναν το καλοκαίρι από την συμβουλευτική εταιρεία Soufan της Ν. Υόρκης. Σύμφωνα με έκθεσή της από την έναρξη του εμφυλίου στη Συρία πριν από τρία χρόνια πάνω από 12.000 αλλοδαποί από 81 χώρες έχουν ασπαστεί την ακραία ιδεολογία της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος» και μάχονται ως εθελοντές στο πλευρό της.

«Διαδικασία τύπου TUV για ισλαμιστές»

Η γερμανική Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος υπολογίζει ότι ο αριθμός των μαχητών από τη Γερμανία ξεπερνά τους 400, από τους οποίους οι περισσότεροι εισχωρούν στο «Ισλαμικό Κράτος». Η κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού στο Βερολίνο έχει θέσει ως στόχο να αυστηροποιήσει τη νομοθεσία για να καταπολεμήσει τον τουρισμό επίδοξων τζιχαντιστών. Στελέχη του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, όπως ο αντιπρόεδρος της ΚΟ της CDU Τόμας Στρομπλ ζήτησαν την ποινικοποίηση ακόμη και της προπαγάνδας για ισλαμιστικές οργανώσεις, κυρίως όταν πρόκειται για εκπαίδευση σε στρατόπεδα των τρομοκρατών στο Ιράκ ή στη Συρία. «Πρέπει να περάσουμε το ποινικό δίκαιο και την ποινική μας δικονομία από μια διαδικασία τύπου TUV για Ισλαμιστές», είπε χαρακτηριστικά. Για τους αλλοδαπούς τζιχαντιστές με άδεια παραμονής στη Γερμανία ορισμένου χρόνου θα πρέπει να ληφθεί μια σειρά από μέτρα που θα κάνει αδύνατη την επανείσοδό τους στη χώρα, όπως ανέφερε η Εύα Χεγκλ, αντιπρόεδρος της ΚΟ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Για όσους έχουν διπλή υπηκοότητα η σκέψη είναι να τους αφαιρεθεί η γερμανική.

«Στάμπα στις ταυτότητες»

Στελέχη του κυβερνητικού συνασπισμού εξετάζουν ακόμη να πάρουν μέτρα ώστε να δυσκολέψει η έξοδος επίδοξων τζιχαντιστών μαχητών από τη Γερμανία. «Όποιος ταξιδεύει μέσω Τουρκίας προς το Ιράκ και τη Συρία δεν χρειάζεται διαβατήριο, η ταυτότητα αρκεί», είπε στη εφημερίδα die Welt ο βουλευτής Βόλφγκανγκ Μπόζμπαχ, εμπειρογνώμων σε θέματα εσωτερικής πολιτικής του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. «Γι αυτό θα ήταν χρήσιμο εάν οι αρχές είχαν τη δυνατότητα να σταμπάρουν την ταυτότητα εκείνων που πηγαίνουν προς τις χώρες αυτές για να πολεμήσουν στο πλευρό των τζιχαντιστών.» Ο Μπόζμπαχ επισημαίνει ότι σε περίπτωση δικαιολογημένης υπόνοιας ότι κάποιος φεύγει από τη Γερμανία για να ενταχθεί σε ισλαμιστική οργάνωση, μπορεί να του αφαιρεθεί το διαβατήριο, κάτι που δεν ισχύει για την αστυνομική ταυτότητα.

Σε σχέση με το προχθεσινό ψήφισμα των ΗΕ που αφορά στην ευθύνη των κρατών μελών να σταματήσουν τις κινήσεις επίδοξων τζιχαντιστών, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάικο Μαας από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα εμφανίστηκε συγκρατημένος λέγοντας ότι θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο αυτό το ψήφισμα επιφέρει αλλαγές στην ποινική νομοθεσία. Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να περιοριστεί «η ελευθερία και το κράτος δικαίου».

Υποδοχή των προσφύγων σε όλη την Ευρώπη

Η Γερμανία απέστειλε για πρώτη φορά όπλα και πυρομαχικά στους Κούρδους του Β. Ιράκ. Αλλά δεν πρόκειται να συμμετάσχει στους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. «Ανθρωπιστικός κατ΄ αρχήν ο ρόλος της».

Πριν από 6 εβδομάδες άρχισε στη Γερμανία η συζήτηση για τη συμμετοχή της στον αγώνα εναντίον των τζιχαντιστών της τρομοκρατικής οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος» με γερμανικά όπλα. Οι απόψεις που διατυπώθηκαν ήταν αντικρουόμενες. Τελικά οι αντιρρήσεις ξεπεράστηκαν και χθες, έγινε η πρώτη μεταφορά όπλων για τον εξοπλισμό 10.000 Κούρδων του Β. Ιράκ.

Γερμανικά όπλα

Η αποστολή περιλαμβάνει 16.000 τουφέκια, 40 αυτόματα όπλα, 30 αντιαρματικά «Milan» με 500 πυραύλους, 240 μπαζούκας και 10.000 χειροβομβίδες. Επιπλέον αποστέλλει πυρομαχικά, στρατιωτικά οχήματα και είδη εκστρατείας. Όλα αυτά συνολικής αξίας 70 εκατομ. ευρώ. Η αντιπολίτευση χαρακτήρισε την αποστολή όπλων ως παραβίαση της αρχής που θέλει τη Γερμανία να μην αποστέλλει όπλα σε περιοχές που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Αλλά αυτή η παραβίαση δε γίνεται για πρώτη φορά. Γερμανικά όπλα παίρνουν και οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις παρά την κρίση στο Μεσανατολικό. Βέβαιο θεωρείται ότι η Γερμανία δεν θα πάρει μέρος στους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και των αράβων συμμάχων τους στο Β. Ιράκ και τη Συρία. Μήπως όμως θα έπρεπε να συμμετάσχει; Το ερώτημα τέθηκε στον Ρολφ Μύτσενιχ, αντιπρόεδρο της ΚΟ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

«Ανθρωπιστικός ο ρόλος»

«Δεν θέλω σε καμιά περίπτωση να ασκήσω κριτική, αλλά να διαπιστώσω, ότι κυρίως σχετικά με τη γερμανική πολιτική η δύναμή της βρίσκεται στη δράση της μέσα στην ΕΕ, κυρίως μάλιστα σε ό,τι αφορά το πρόβλημα των προσφύγων», υπογράμμισε ο σοσιαλδημοκράτης βουλευτής στη Δυτικογερμανική Ραδιοφωνία. «Η σκέψη είναι η υιοθέτηση μια νέας συμφωνίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η οποία να 'μοιράζει' την πίεση από τα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ευρώπη σε όλες τις χώρες εξίσου. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, έτσι ώστε η ανθρωπιστική βοήθεια να πλαισιωθεί από την Ευρώπη και βεβαίως να μην οδηγηθούμε στην εξάπλωση των διενέξεων στην περιοχή. Πρέπει να υπενθυμίσω ότι τις επόμενες εβδομάδες θα πρέπει να έρθουμε σε συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Νομίζω ότι η στάση της Γερμανίας στο θέμα είναι πολύ εποικοδομητική, δεδομένου ότι δεν αντέχουμε άλλη μια μεγάλη διένεξη στην περιοχή».

«Αλληλεγγύη»

Στην πόλη Ερμπίλ βρέθηκε χθες η γερμανίδα υπουργός Άμυνας Ούρζουλα φον ντερ Λάινεν. Σε συνάντησή της με τον κούρδο πρόεδρο Μασούντ Μπαρζανί υποσχέθηκε την «μακροπρόθεσμη» αλληλεγγύη της χώρας της στον αγώνα εναντίον της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Από την πλευρά του ο Μπαρζανί ζήτησε να αποσταλούν πιο σύγχρονα όπλα από αυτά που ήδη στέλλονται. «Όταν έρθουν στα χέρια των Πεσμεργκά τα αναγκαία όπλα, δεν πρόκειται να ζητήσουμε άλλη βοήθεια», δήλωσε ο Μπαρζανί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Όπως είναι γνωστό, με τον Νόμο 3883/2010 αναμορφώθηκε το σύστημα ιεραρχίας και εξέλιξης των Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, προκειμένου να εναρμονιστεί με τις πρόσφατες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό θεσμικό πλαίσιο, αλλά και να ενσωματώσει τις σύγχρονες αντιλήψεις για τη δράση της διοίκησης και των διοικητικών οργάνων και τα δικαιώματα των διοικουμένων, πεδίο από το οποίο δεν εξαιρούνται οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
 
Έτσι καθιερώθηκε για πρώτη φορά το δικαίωμα ενδικοφανούς προσφυγής κατά των μεταθέσεων και των κρίσεων για προαγωγή στο πλαίσιο εφαρμογής των αρχών της προηγούμενης ακρόασης, της διαφάνειας και της αμεροληψίας.

Ταυτόχρονα, τέθηκε φραγμός στα όποια λανθάνοντα ψήγματα «ηγεμονισμού», εμπεριέχονται στους προϊσχύσαντες κανόνες δικαίου, οι οποίοι άφηναν περιθώρια αντιμετώπισης βασικών δικαιωμάτων του προσωπικού (μεταθέσεις και προαγωγές) ως στρατιωτικές εντολές που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, για λόγους «δημοσίου συμφέροντος».

Τέσσερα έτη μετά τη θέση σε ισχύ του Νόμου 3883/2010, διαπιστώθηκε η ανάγκη, όχι απλώς να αντιμετωπιστούν οι διαφαινόμενες λειτουργικές και ερμηνευτικές δυσχέρειες που προέκυψαν κατά την εφαρμογή του, αλλά κυρίως να αξιοποιηθεί ο νόμος αυτός, ως εφαλτήριο για τη συνολική αναβάθμιση του σταδιοδρομικού πλαισίου των Ενόπλων Δυνάμεων με μακρόπνοη προοπτική και επικαιροποίηση.

Έτσι, το ΓΕΕΘΑ ανέλαβε πρωτοβουλία εκπόνησης ενός νέου σχεδίου νόμου το οποίο αξιοποιεί τα στοιχεία υπεροχής του Νόμου 3883/2010 και εισάγει νέα, με γνώμονα όχι μόνο τις επικαιροποιημένες ανάγκες της υπηρεσίας, αλλά και αφουγκραζόμενο αυτές των στελεχών, όπως έχουν πλέον διαμορφωθεί στο νέο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον.

Αδήριτη πλέον ανάγκη καθίσταται η κατάργηση των διακρίσεων των στελεχών με την υπαγωγή τους σε ένα και μόνο θεσμικό πλαίσιο. Με τον τρόπο αυτό εξαλείφεται η πολυνομία και τα διαδικαστικά αλλά και νομικής φύσης προβλήματα από την ταυτόχρονη παρακολούθηση και εφαρμογή διαφορετικού θεσμικού πλαισίου για τα στελέχη (Νόμος 2439/1996 και Νόμος 3883/2010) με μόνο κριτήριο τα έτη υπηρεσίας.

Στη βάση των ανωτέρω, το ΓΕΕΘΑ συνέταξε προσχέδιο Νόμου και το οποίο διαβίβασε στα Επιτελεία με σκοπό την υποβολή από πλευράς τους προτάσεων σχολίων και επισημάνσεων.
Λόγω της σοβαρότητας και της σπουδαιότητας του θέματος ζητήθηκε από τα Επιτελεία τα οποία έχουν και την εμπειρία από την εφαρμογή του Νόμου, η σύνταξη και αποστολή έως τις 20 Οκτωβρίου 2014, μίας όσο το δυνατόν πληρέστερης πρότασης, ώστε αυτή να προωθηθεί για έγκριση στα αρμόδια προς τούτο όργανα της Πολιτείας.


Τα κυριότερα σημεία της πρότασης αυτής είναι:
Στο πλαίσιο της ισονομίας και της ανάδειξης των πλέον ικανών στελεχών, εισάγεται και στα στελέχη του Νόμου 2439/1996 ο θεσμός της κρίσης «κατ’ απόλυτη εκλογή». Παρέχεται δε εξουσιοδότηση για την έκδοση κανονιστικών πράξεων με σκοπό τη συγκεκριμενοποίηση των θέσεων ευθύνης των ανώτατων αξιωματικών ως προσόν για τη κρίση αυτή, αλλά και των κριτηρίων που οδηγούν στον ανώτερο αυτό είδος κρίσης.

Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η ασφάλεια δικαίου των στελεχών και η αντικειμενική κρίση των συμβουλίων κρίσεων. Αυτό επιτυγχάνεται με την οριοθέτηση ευκρινούς και πλήρους σταδιοδρομικής οδού με συγκεκριμένα βήματα υπηρεσιακής εξέλιξης και κατάρτισης, με αποτέλεσμα αφενός τα στελέχη να γνωρίζουν έγκαιρα τα απαιτούμενα για την εξέλιξή τους προσόντα και αφετέρου να διευκολύνεται η διαπίστωση από τα αρμόδια συμβούλια κρίσεων της κτήσης των προσόντων αυτών.

Το σύνολο του στρατιωτικού προσωπικού δύναται να τίθεται εκτός οργανικών θέσεων (ΕΟΘ), ούτως ώστε να συμπληρώνεται, ΕΦΟΣΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙ, το σχήμα: 35 χρόνια υπηρεσίας (κατά κανόνα όταν το στέλεχος θα είναι 53 ετών) – 40 χρόνια υπηρεσίας (58 ετών). Η δυνατότητα αυτή σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με τις ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές διατάξεις, ούτε τα ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ η άμεση και υποχρεωτική αποστρατεία των στελεχών (πλην Αρχηγών και Αντιστρατήγων και αντιστοίχων) και αντιμετωπίζεται μια χρόνια παθογένεια στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία οδηγούσε στην αποστρατεία ικανά και παραγωγικά στελέχη και μάλιστα αιφνίδια, προκαλώντας αναστάτωση όχι μόνο στην επαγγελματική τους κατάσταση αλλά τόσο στην προσωπικού τους ζωή όσο και στον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Πλέον ουδείς αποστρατεύεται, ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙ, πριν το 58ο έτος της ηλικίας του. 

Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζεται, αυταπόδεικτα πλέον, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του στρατιωτικού επαγγέλματος, ο οποίος ενέχει τον χαρακτήρα τρόπου ζωής, με αποτέλεσμα την απροθυμία διακοπής του συναισθηματικού δεσμού που αναπτύσσεται μεταξύ των στελεχών και της υπηρεσίας, σε χρόνο που δεν έχει επιλεγεί από το ίδιο το στέλεχος.


Διευκρινίζονται οι περιπτώσεις της αυτεπάγγελτης αποστρατείας αξιωματικών, οι οποίες αφορούν τους επαγγελματικά ακατάλληλους ή ανεπαρκείς αξιωματικούς των οποίων οι πράξεις και οι συμπεριφορές χαρακτηρίζονται ως τέτοιες στα αρχικά στάδια της σταδιοδρομίας τους.

Με σκοπό την κατοχύρωση της συνέχειας της διοίκησης στις Ένοπλες Δυνάμεις και την παροχή για όλα τα στελέχη μέχρι και του βαθμού του Αντιστρατήγου και αντιστοίχων (πλην Αρχηγών) επαρκούς χρόνου για την άσκηση των καθηκόντων τους, την αξιοποίηση των ιδιαίτερων ικανοτήτων τους αλλά και της εν γένει δοκιμασίας τους, καθορίζεται:

- Ότι η αποστρατεία των ανωτάτων αξιωματικών βαθμού Ταξιάρχου, Υποστρατήγου και αντιστοίχων με κρίση «ευδοκίμως τερματίσας», είναι δυνατή μόνο για όσους συμπληρώνουν τέσσερα (4) έτη στο βαθμό τους.

- Ως ελάχιστη θητεία των Αντιστρατήγων και αντιστοίχων (πλην Αρχηγών) αυτή του ενός (1) έτους.
-Υποχρέωση διετούς παραμονής όπου είναι δυνατόν, στις θέσεις στις οποίες συμπληρώνεται ο απαραίτητος χρόνος διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας, δεδομένου ότι το ένα (1) έτος στις θέσεις αυτές κρίνεται ανεπαρκές για τη δοκιμασία του προσωπικού και την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Επαναλαμβάνεται και τονίζεται, ότι το σύνολο των παραπάνω προτάσεων όσο και ο υπόψη νόμος σε καμία περίπτωση ΔΕΝ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ Ή ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΗ κατάσταση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Με την υιοθέτηση των ανωτέρω, αφενός θα δοθεί η δυνατότητα σε κάθε στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων, από την πρώτη στιγμή να προγραμματίζει τη σταδιοδρομία του σε αυτές και αφετέρου θα εκλείψει το φαινόμενο του «ξαφνικού θανάτου» στις κρίσεις. Φαινόμενο απαράδεκτο καθώς οι Ένοπλες Δυνάμεις και κατά προέκταση η ελληνική πολιτεία εμφανίζονται στο να «πετούν» ανθρώπους οι οποίοι έχουν αφιερώσει 30 και χρόνια από τη ζωή τους σε αυτές. Επιπρόσθετα, θα εξαλειφθεί και το φαινόμενο των προσφυγών για τη διοικητική αποκατάσταση.

Αν μάλιστα συνδυαστούν με τον καθορισμό συγκεκριμένων προσόντων για κάθε θέση τότε τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων μπορούν να προγραμματίσουν τη σταδιοδρομία τους ανάλογα με τις επιθυμίες, τις δυνατότητες και τις προτεραιότητές τους, αλλά και το σύστημα εξέλιξης θα γίνει απόλυτα διαφανές και στο μέγιστο βαθμό αξιοκρατικό.

Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ θετικό ότι έστω και με καθυστέρηση, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ετοιμάζονται να υιοθετήσουν ένα σύστημα εξέλιξης και σταδιοδρομίας του οποίου οι βασικές αρχές αποτελούν από χρόνια τον κανόνα σε όλες τις σύγχρονες χώρες. Πρόκειται για μία πολύ σημαντική μεταρρύθμιση που θα επιφέρει σημαντικά οφέλη όχι μόνο στα στελέχη (σε ατομικό επίπεδο), αλλά και στις Ένοπλες Δυνάμεις ως οργανισμό.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Τελικώς, θα πρέπει να είναι κανείς πολύ ευκολόπιστος ή αφελής για να δεχτεί ότι μια ομάδα εκτελεστών και δολοφόνων, που δρα στο όνομα του… Αλλάχ, που διαπράττει γενοκτονίες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας εναντίον των Ασσυρίων, των Γεζιντί και όλων όσοι αντιτίθενται στα σχέδιά τους για εγκαθίδρυση ισλαμικού χαλιφάτου σε περιοχές του Ιράκ και της Συρίας, και που θέτει σε κίνδυνο τον διαμελισμό τουλάχιστον δύο κρατών, απλά ξέφυγε από τον σχεδιασμό εκείνων που προγραμμάτισαν την επέμβαση στην περιοχή.

Επίσης, θα πρέπει να είναι τουλάχιστον αδαής κάποιος που βλέπει εδώ και δύο χρόνια τη σύμμαχο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ Τουρκία να υποδέχεται στα αεροδρόμιά της χωρίς κανένα εμπόδιο και να φιλοξενεί σε ξενοδοχεία πέντε αστέρων τους τζιχαντιστές όλου του κόσμου, οι οποίοι στη συνέχεια, με συνοδεία των… αρμόδιων Αρχών, περνούσαν και συνεχίζουν να περνούν στο έδαφος της Συρίας, όπου εξοπλίζονται με οπλισμό που πέρασε εκεί από το τουρκικό έδαφος, εκπαιδεύονται για λίγες μέρες και στη συνέχεια εντάσσονται στις τάξεις των πολεμιστών του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους, για να μην αντιλαμβάνεται ότι όλα αυτά γίνονται υπό την εποπτεία και την έγκριση της Ουάσινγκτον και της Δύσης.

Φυσικά, με βάση τα παραπάνω και με βάση τους αποκεφαλισμούς υπηκόων των ΗΠΑ και άλλων χωρών της Δύσης από τους πολεμιστές του… Αλλάχ αλλά και τις απειλές του Ισλαμικού Κράτους προς τη Δύση, προκύπτει ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.
Γιατί να δημιουργήσει ή να αφήσει να δημιουργηθεί ένα τέτοιας φύσης πρόβλημα η Δύση, ένα πρόβλημα που διαταράσσει την όποια σταθερότητα και την ασφάλεια σε μια ευρύτατη περιοχή μεταξύ Μεσοποταμίας και Μέσης Ανατολής, ενώ θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ευρώπης ακόμα και των ίδιων των ΗΠΑ;
Την απάντηση μπορεί να αναζητήσει κανείς στους βομβαρδισμούς που ξεκίνησαν πριν από μερικές εβδομάδες στην επικράτεια του Ιράκ και μόλις πριν από λίγες ημέρες στην επικράτεια της Συρίας, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία απολύτως απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας ή της Γ.Σ. του ΟΗΕ, όπως έγινε στην περίπτωση της Καταιγίδας της Ερήμου το 1991.
Η επέμβαση στο Ιράκ το 2003 έγινε με την ψευδή επίκληση των «χημικών» του Σαντάμ, τώρα η εκ νέου επέμβαση γίνεται με την επίκληση του υπαρκτού κινδύνου που συνιστά το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο εξηγήσαμε παραπάνω πώς δημιουργήθηκε.

Η επέμβαση στη Συρία απετράπη ύστερα από σθεναρή αντίσταση και από το βέτο που έθεσαν αλλεπάλληλες φορές η Ρωσία και η Κίνα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ τώρα τη βλέπουμε στις οθόνες των τηλεοράσεων, χωρίς να έχει προηγηθεί σχετική άδεια του ΟΗΕ, με την επίκληση και πάλι του κινδύνου που όντως συνιστά το Ισλαμικό Κράτος, που είναι εξοπλισμένο και με υπερσύγχρονα αμερικανικά όπλα, τα οποία έπεσαν στα χέρια των τζιχαντιστών λόγω της ολιγωρίας (;) που έδειξαν οι αμερικανικές υπηρεσίες, που τα παρέδωσαν στον ιρακινό στρατό, ο οποίος στην ουσία τα παρέδωσε στους τζιχαντιστές στη Μοσούλη και αλλού.

Επίσης, ένα θέμα που προξενεί εντύπωση και προβληματισμό είναι το γεγονός ότι την ίδια στιγμή η Δύση και μερικές αραβικές χώρες που συντάσσονται με αυτήν σε μια σειρά από ζητήματα, με κορυφαίο το θέμα της μεταφοράς φυσικού αερίου στις αγορές της Ευρώπης, νομιμοποιούν τον εγχείρημα των τζιχαντιστών, αναφερόμενοι συνεχώς σε Ισλαμικό Κράτος, λες και το έχουν ήδη νομιμοποιήσει.
Η κατάσταση στη Μεσοποταμία είναι εξαιρετικά κρίσιμη, αφού, εκτός των άλλων, βρίσκεται σε εξέλιξη η γενοκτονία που επιχειρούν οι τζιχαντιστές στα εδάφη που ελέγχουν, αφού είτε εκτελούν, αποκεφαλίζουν και σταυρώνουν είτε εκτοπίζουν από τα προαιώνια εδάφη τους τούς πιο παλιούς λαούς της περιοχής, που είναι οι Ασσύριοι, Κούρδοι Γεζιντί και μουσουλμάνοι και οι χριστιανοί ελληνορθόδοξοι Αραβες.

Κατά την άποψή μας οι από αέρος βομβαρδισμοί όχι μόνο δεν θα λύσουν, αλλά θα παγιώσουν το πρόβλημα, βάζοντας στην ουσία τα θεμέλια ενός κράτους που θα κατοικείται από Αραβες σουνίτες, το οποίο θα είναι σχεδόν απολύτως εξαρτημένο και ελεγχόμενο, αφού θα στερείται βασικών παραγωγικών δομών και δεν θα έχει διέξοδο στη θάλασσα.
Ομως ποιες θα είναι οι συνέπειες αυτής της κατάστασης και πώς θα επηρεαστούν τα σύνορα αλλά και οι ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή θα το εξετάσουμε στο άρθρο μας της Κυριακής.
Ες Κυριακήν τα σπουδαία λοιπόν.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Χρειάζεται ένας νόμος ειδικά για όσους αλλοδαπούς με πλαστά χαρτιά, εικονικούς γάμους κ.τ.λ. κ.τ.λ., οι οποίοι τα χρησιμοποιούν για να αποκτούν άδεια παραμονής, εργασίας, ή και… άσυλο.

Να προβλέπεται, αν ποτέ συλληφθούν, η πλήρης κατάσχεση όλων των περιουσιακών τους στοιχείων, επιπλέον πρόστιμο 100.000 ευρώ, με πενταετή φυλάκιση χωρίς εξαγορά και απέλαση, και βέβαια απέλαση με δικαίωμα αναστολής της ποινής.

Ανάλογα πρόστιμα να ισχύουν όμως και σε απλούς έλληνες πολίτες ή κρατικούς λειτουργούς που εμπλέκονται σε τέτοια θέματα.

Βέβαια ένα τέτοιο τιμωρητικό πρέπει να ισχύει για όσο χρόνο ο αλλοδαπός κάνει χρήση (εκμετάλλευση) αυτής της πλαστότητας.

Υπάρχει πολύ ανοχή στο θέμα αυτό, όπως έγινε και με την φάμπρικα πλαστών εγγράφων από τους δημοσίους υπαλλήλους για να προσληφτούν στους δήμους και στο δημόσιο γενικά.

Το ζήτημα με τους αλλοδαπούς είναι πολύ σοβαρό, γιατί ακριβώς εξ αρχής (σχεδόν αμέσως μετά την είσοδό της στην χώρα, ή ακόμη και πριν να έρθουν ενημερώνονται διεξοδικά για τα «πλεονεκτήματα» της ελληνικής πραγματικότητας) αποκτούν την άποψη ότι εύκολα μπορούν να εξαπατούν το κράτος που τους φιλοξενεί, γεγονός που τους εθίζει σε μια μόνιμη κουτοπόνηρη, κακώς νοούμενη διαχρονική εκμετάλλευση των νόμων του ελληνικού κράτους.

Ένας πολίτης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Τα εθνικά θέματα δεν “πουλάνε”» ισχυρίζονται παράγοντες της πολιτικής και των ΜΜΕ, που έχουν κάθε πρόθεση να πουλήσουν οτιδήποτε για να αυξήσουν τις καταθέσεις τους σε τράπεζες (του εξωτερικού, συνήθως) και την επιρροή τους στο οικοσύστημα της παρακμής. Σε όλους αυτούς η κοινή λογική και η συλλογική εμπειρία μπορεί να αντιτείνουν ότι τα εθνικά θέματα είναι τα μόνα θέματα.
Όλα τα υπόλοιπα, η οικονομία, λόγου χάρη, είναι υποσύνολα των ζητημάτων που αφορούν το έθνος και δείκτες της υγείας ή της ασθένειας του κοινωνικού σώματος.

Άλλωστε, όλοι θα μπορούσαν να συμφωνήσουν ότι η πατρίδα μας θα ήταν σε εξαιρετικά καλύτερη κατάσταση σε σχέση με την τωρινή, αν δεν είχε υποστεί την Καταστροφή του 1922, και σε πολύ χειρότερη, αν είχε συμμαχήσει με τον Αξονα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτές οι δύο καμπές στην πορεία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα καθόρισαν την καθημερινότητά μας πολύ περισσότερο απ' όλα τα οικονομικά νομοθετήματα και τις ασφαλιστικές «μεταρρυθμίσεις» που ενέκριναν κατά καιρούς οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες.

Όταν το έθνος ηττάται από αντίπαλο σε θερμή αναμέτρηση και χάνει έδαφος, εκδιώκονται Ελληνες από πατρογονικές εστίες και υπόκεινται σε πρακτικές εθνοκτονίας και γενοκτονίας, η βλάβη είναι μακράς πνοής, συχνά ανεπανόρθωτη. Τα οικονομικά, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, διορθώνονται.

Γι' αυτό στην εποχή μας, όπου η ισλαμική απειλή σκιάζει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, η πατρίδα πρέπει να στρέψει την προσοχή της στη Θράκη. Το State Department, όπως έγραψε η «δημοκρατία», επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα είναι το πέρασμα των τζιχαντιστών προς τις χώρες της Μέσης Ανατολής.
Η Τουρκία έχει βλέψεις σε Αιγαίο, Κύπρο και Θράκη.
Το προξενείο της Κομοτηνής αλωνίζει σε ένα τμήμα του θρακικού πληθυσμού που είναι μουσουλμάνοι.
Ταυτόχρονα, το κράτος του Ερντογάν υποθάλπει με κάθε τρόπο το τρομοκρατικό Ισλαμικό Κράτος.

Η Ελλάδα ήταν και παραμένει η εμπροσθοφυλακή του χριστιανικού κόσμου - με όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτό...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Είχε πάρει σβάρνα χθες τα κανάλια ο Μπουμπούκος προσπαθώντας, δήθεν, να μαζέψει τις δηλώσεις περί καταθέσεων… ότι δηλαδή θα σηκώσει τις δικές του αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα φύγει από την χώρα!!! Αντ’ αυτού όμως άρχισε να πετά λάσπη σε διάφορους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για να σπείρει ακόμη περισσότερο φόβο και τρομοκρατία στον Ελληνικό λαό ώστε να μην ψηφίσει το κόμμα της Αντιπολίτευσης στις επικείμενες (οσονούπω) εκλογές!!!

Οι κινήσεις του πια μοιάζουν με «σαλεμένου»... Είναι όμως απλώς απόρροια του πανικού ότι αυτός και το κόμμα του πέφτουν από την εξουσία!!!
Ο άνθρωπος έφτασε στο σημείο να την στήσει τηλεφωνικά στον βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Βούτση και χωρίς να του πει τίποτα τον έβαλε σε ανοικτή ακρόαση ενώπιον των κοινοβουλευτικών συντακτών και του έλεγε «Εγώ δεν σου έλεγα για δημοψήφισμα και εσύ κουνούσες το κεφάλι;». Τελικά ο Βούτσης απάντησε «Όχι» και τότε ο Άδωνης κλείνει την ανοικτή ακρόαση και βάζει το κινητό στο αυτί συνεχίζοντας τη συνομιλία μαζί του!!!
Αφού τελικά δεν κατάφερε να δημιουργήσει την αναταραχή που επιθυμούσε… έβαλε στο στόχαστρο τον Γιώργο Σταθάκη… Όλη τη μέρα χθες έβγαινε τηλεφωνικά στα πρωινά μαγκαζίνο εκτοξεύοντας λάσπη ότι και καλά έχει σχέση ειδική με την Blackrock η οποία μάλιστα μιλά για χρεοκοπία αν ο ΣΥΡΙΖΑ  βγει στην εξουσία!!!
Η απάντηση βέβαια του Σταθάκη ήταν άμεση και καταλυτική «Θα του στείλω, όλες τις εκθέσεις (και της Blackrock) που καταγράφουν την αλλαγή πολιτικής, στην Ελλάδα, με την πιθανή εκλογή ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει πουθενά πολιτικό ρίσκο όπως το υπονοεί ο Γεωργιάδης, αυτά που λέει είναι ανοησίες».
Την ίδια ώρα σε ένα άλλο τηλεπαράθυρο η «πολύφερτη νύφη» Άννα Ασημακοπούλου έλεγε και αυτή το ποίημα-Δελτίο Τύπου του Μαξίμου ότι «Φυσικά, είχε δίκιο ο Γεωργιάδης», προσθέτοντας ότι αυτές θα είναι οι «συνέπειες της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ» και ότι είναι «υπαρκτός ο κίνδυνος να φύγουν τα λεφτά, με μονομερείς ενέργειες»!!!
Τα πολιτικά κόλπα της Νέας Δημοκρατίας είναι λίγο πολύ γνωστά και σαθρά, αλλά αυτή τη φορά η επικοινωνιακή τους τακτική αγγίζει τα όρια της ξεφτίλας!!!
Μιχαλού από το Ποντίκι
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ένα κομμένο κεφάλι από τζιχαντιστές συζητιέται περισσότερο από 1.000 αυτοκτονίες στην Ελλάδα η εκατομμύρια φτωχούς στην Ευρώπη... Τι άλλο θα κάνουν οι τζιχαντιστές για να στηρίξουν τον Αντώνη, τον Ολάντ, την Μέρκελ και τα άλλα "ευρωπαϊκά παιδιά";

Ό,τι μας τρέφει μας καταστρέφει και ό,τι μας στρέφει αλλού την προσοχή μας ενισχύει την ευστάθεια της ευρωζώνης

Γράφει ο Παναγιώτης Λιακός

Σήμερα θα κινηθούμε όπως επιβάλει το πλαίσιο μιάς απροκάλυπτα ποταπής φιλογερμανικής προπαγάνδας. Άρα, στο μενού της στήλης πρέπει να περιληφθούν σενάρια χαμού και Αρμαγεδδώνα. Αποκαλυψη, Σόδομα, Γόμορα, ουαί, βαβαί και σύστριγγλα.
Ο φόβος φυλάει τα έρημα.
Πώς αλλιώς θα ξεχάσεις τον ΕΝΦΙΑ, βρε ταλαίπωρε;
Πώς θα λησμονήσεις ότι σου λείπουν 99 για να συμπληρώσεις το κατοστάρικο και πρέπει να πληρώσεις τα μαλλιοκέφαλα του Βαμβακούλα (πλούσια η κόμη του παίκτου) για να μην πας να μείνεις είτε σε χαρτόκουτο είτε σε κελί φυλακής;

Με σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς, μάνα ρέιβερ και κόκκινα φανάρια ασχολούνται άλλοι συνάδελφοι, μακράν πιο έγκριτοι του ειλικρινώς υμετέρου.
Τις χρεοκοπίες, τις δραχμές, τους κινδύνους από το σκοτσέζικο δημοψήφισμα, τις «λίστες Λαγκάρντ» και τα συναφή πάλι τις πρόλαβαν άλλοι, αφιλοχρήματοι ενημερωτές του λαού.

Ημείς θα ασχοληθώμεν με τρομοκρατία και δη ισλαμική. Η κλιμάκωση της είναι μεν απευκταία, αλλά δύναται να σώσει κυβερνήσεις από διαδικασίες που κοστίζουν και θεωρούνται (από το Βερολίνο) κάπως ντεμοντέ: π.χ. εκλογές.
Αν το ρόπτρο της εξώθυρας της Ευρώπης το χτυπήσει ο όλεθρος αυτοπροσώπως, εμείς θα μετράμε σταυρούς σε ψηφοδέλτια;

Ή εμείς ή μπουμ!
Λοιπόν, να μία ιδέα, ένα ενδεχόμενο απολύτως απαίσιο που ίσως πρέπει να αντιμετωπίσει η Δύση: ουκ ολίγες χώρες της Δύσεως έχουν πυρηνικά εργοστάσια ή ακόμα και πυρηνικά όπλα. Ποιος μας εγγυάται ότι μία δράκα άριστα εκπαιδευμένων ισλαμιστών, κομάντο αυτοκτονίας, δεν έχει κατά νου να καταλάβει ένα πυρηνικό εργοστάσιο και να το κάνει σαν το ΠΑΣΟΚ, ήτοι μπίλιες;
Και ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι φανατικοί ισλαμιστές δεν έχουν διαβρώσει τις ένοπλες δυνάμεις των χωρών με πυρηνικά όπλα και μεθοδεύουν τη χρήση της ή την απειλή της χρήσης τους;
Το στυλ μπορεί να είναι το εξής: «Έχετε απόλυτο δίκιο, αλλά έχω πυρηνικά. Γι αυτό, δώστε μου την εξουσία, δυο κιλά παστό κρέας καμήλας και το υπουργείο που έχει ο Χρυσοχοΐδης στην Ελλάδα για να κάνω λεζάντα στην Καμπούλ»!

Ε, αφού υπάρχουν τόσο μεγάλοι κίνδυνοι και απειλές ενώπιόν μας, δεν χρειάζεται να τα κάνουμε χειρότερα, ασχολούμενοι με χούγια που ανήκουν σε περασμένες εποχές, όπως οι εκλογές…

Εν κατακλείδι: Διόλου μην αποκλείετε το ενδεχόμενο στους επόμενους μήνες, που η καταστροφολογία θα κορυφώνεται, να διαβάσετε και τέτοια… στα σοβαρά!

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η ισλαμοσυντηρητική κυβέρνηση της Τουρκίας, υπό την πίεση των δυτικών συμμάχων της, επιβεβαίωσε σήμερα πως είναι έτοιμη να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, στρατιωτικών περιλαμβανομένων, εναντίον των τζιχαντιστών της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, ενώ δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε σήμερα σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης δείχνει πως περισσότεροι από τους μισούς τούρκους ψηφοφόρους θέλουν η χώρα τους να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών στις γείτονες Ιράκ και Συρία.


“Αν μια επιχείρηση ή μια στρατιωτική λύση πιθανολογείται ότι μπορεί να ξαναφέρει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή, θα την υποστηρίξουμε”, δήλωσε ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου σε ομιλία που εκφώνησε ενώπιον των αξιωματούχων του Κόμματος Δικαιιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), το οποίο βρίσκεται στην εξουσία από το 2002.

“Θα λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα που απαιτούνται από την εθνική ασφάλεια”, πρόσθεσε ο Νταβούτογλου χωρίς να δώσει άλλες διευκρινίσεις.

Η Τουρκία έχει μέχρι τώρα αρνηθεί να ενταχθεί στον υπό τις ΗΠΑ στρατιωτικό συνασπισμό εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ο οποίος άρχισε αυτή την εβδομάδα να βομβαρδίζει στόχους τζιχαντιστών μέσα στο συριακό έδαφος.

Ύποπτη ότι εξόπλιζε για καιρό τα πιο ριζοσπαστικά κινήματα, ανάμεσά τους και το Ισλαμικό Κράτος, που πολεμούσαν εναντίον του καθεστώτος του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, η τουρκική κυβέρνηση δικαιολόγησε την αποχή της επικαλούμενη κυρίως την ανάγκη της να προστατεύσει τη ζωή 46 πολιτών της που είχαν απαχθεί τον περασμένο Ιούνιο από τους τζιχαντιστές στη Μοσούλη του Ιράκ.

Οι όμηροι αυτοί απελευθερώθηκαν πριν από έξι ημέρες και η Τουρκία άλλαξε έκτοτε στάση.
Έτσι την Τρίτη ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την ικανοποίησή του για τα πρώτα αεροπορικά πλήγματα του συνασπισμού και διαβεβαίωσε πως η χώρα του είναι έτοιμη να παράσχει “οποιασδήποτε μορφής υποστήριξη, περιλαμβανομένης στρατιωτικής και πολιτικής”, στην προσπάθεια αυτή.

Πάντως καμιά απόφαση δεν έχει ληφθεί ακόμη, ιδιαίτερα σχετικά με τη χρησιμοποίηση από τις δυνάμεις του συνασπισμού της τουρκικής αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ (νότια Τουρκία), εν αναμονή μιας ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο για το θέμα αυτό που έχει προγραμματισθεί για τις 2 Οκτωβρίου.

Στο μεταξύ, δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε από τον όμιλο Metropoll και δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα έδειξε πως 52% των ερωτηθέντων είπαν πως θέλουν η Τουρκία να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Το ποσοστό τους ήταν ελαφρώς χαμηλότερο μεταξύ των οπαδών του κυβερνώντος AKP.

Ιδιαίτερα οι κούρδοι πολίτες της Τουρκίας θέλουν ο τουρκικός στρατός να συμμετάσχει στον υπό τις ΗΠΑ συνασπισμό που διεξάγει τις αεροπορικές επιδρομές.

Συνολικά 67% των ερωτηθέντων δήλωσαν πως υποστηρίζουν τα διεθνή αεροπορικά πλήγματα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και περίπου 80% θεωρούν την οργάνωση αυτή τρομοκρατική.
Περισσότεροι από τους μισούς από τους ερωτηθέντες πιστεύουν πως το Ισλαμικό Κράτος θα πραγματοποιήσει τρομοκρατική επίθεση μέσα στην Τουρκία. Ιδιαίτερα ανησυχούν για τέτοιες επιθέσεις οι ψηφοφόροι της αντιπολίτευσης.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του Metropoll, που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1.876 ενηλίκων, 1,9% των Τούρκων λένε πως ξέρουν κάποιον που πήγε να πολεμήσει στη Συρία.

Ενώ μόλις λίγο περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες πιστεύουν πως το Ισλαμικό Κράτος προσπαθεί να στρατολογήσει στο εσωτερικό της Τουρκίας, ο αριθμός είναι μικρότερος μεταξύ των θρησκευόμενων ψηφοφόρων, περιλαμβανομένων των οπαδών του AKP.

ΠΗΓΗ: AFP, DPA, APE-MPE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει o Νικόλαος Μουτσόπουλος

Το καθεστώς της μεταπολίτευσης με όχημα τον κρατισμό άλωσε και λεηλάτησε τα πάντα.
Βυσσοδόμησε πάνω στην οικονομία καταβροχθίζοντας κάθε πόρο της χώρας.
Διέλυσε την παραγωγή της και εν συνεχεία μας καταχρέωσε.

Υποβάθμισε εσκεμμένα την παιδεία για να θολώσει την κρίση των Ελλήνων και να κάμψει το φρόνιμα τους.
Υποθήκευσε το μέλλον των παιδιών μας αφήνοντας γι’ αυτά καμένη γη.
Φρόντισε όμως να διαχωρίσει προνομιακά το μέλλον των δικών του παιδιών από αυτό των θυμάτων του καθώς και αυτό των προνομιούχων συντεχνιών που το στήριξαν στην λεηλασία του Ελληνικού λαού.

Όλοι εμείς που τους ανεχθήκαμε 40 χρόνια.
Που αντί να τους απορρίψουμε συνολικά σαν ξένο σώμα στις Ελληνικές αξίες τους ψηφίζαμε.
Που δεν αντιδράσαμε όταν παραβίαζαν κατάφωρα και συστηματικά το άρθρο 4 του συντάγματος διαχωρίζοντας τους Έλληνες σε προνομιούχες συντεχνίες και σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Που δεν ελπίζουμε πλέον σε καμία απόδοση δικαιοσύνης για τους υπόλογους της χρεοκοπίας.

Όλοι εμείς που δεν τα φάγαμε μαζί τους, υποχρεωνόμαστε τώρα να τους πληρώσουμε επί πλέον παράλογους φόρους για ανύπαρκτα εισοδήματα που δεν έχουμε.

Εκείνο που σίγουρα έχουμε ακόμα σαν τελευταίο βόλι, είναι μια ψήφος τιμωρίας τους.
Θα την χρησιμοποιήσουμε.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης

Δύο γεγονότα μονοπώλησαν το ενδιαφέρον των τουρκικών μέσων ενημερώσεως το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Από τη μία η απελευθέρωση των 49 ομήρων που είχαν συλληφθεί στο τουρκικό προξενείο της Μοσούλης και εκρατούντο επί 101 ημέρες από τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους», όπως πλέον αυτοαποκαλείται το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας» (ISIS). Από την άλλη, η είσοδος στο τουρκικό έδαφος περίπου 150.000 Σύρων προσφύγων κουρδικής καταγωγής, συνεπεία των συγκρούσεων μεταξύ των δυνάμεων του «Ισλαμικού Κράτους» και των «Μονάδων Λαϊκής Προστασίας» (YPG), της κύριας ενόπλου οργανώσεως των Κούρδων της Συρίας στην επαρχία Κομπάνι. Ενώ φημολογείται ότι οι 49 όμηροι αντηλλάγησαν με 50 μέλη του «Ισλαμικού Κράτους» που κρατούσε η φίλα προσκείμενη στην Τουρκία ένοπλη συριακή οργάνωση «Ταξιαρχίες της Ενώσεως» (Liwa al-Tawhid), δυνάμεις του ΡΚΚ έσπευσαν από το τουρκικό έδαφος προς συνδρομή του YPG και ανακοπή των επιθετικών επιχειρήσεων των τζιχαντιστών.

Τα παραπάνω γεγονότα αναπόφευκτα έφεραν στο προσκήνιο τις αμφιλεγόμενες σχέσεις της Τουρκίας με τις ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις που επιχειρούν στο Ιράκ και στη Συρία. Η σύλληψη των ομήρων κατά την κατάληψη της Μοσούλης από τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» κατέστη δυνατή μόνον αφότου οι τουρκικές αρχές αμέλησαν να οργανώσουν οποιαδήποτε επιχείρηση εκκενώσεως, θεωρώντας ώς τότε «φίλιες» τις δυνάμεις των τζιχαντιστών. Η ανησυχία ότι μετά την έναρξη του συριακού εμφυλίου οι Κούρδοι της Συρίας θα διεκδικούσαν καθεστώς αυτονομίας στις συνοριακές με την Τουρκία επαρχίες οδήγησε στην έμμεση υποστήριξη σουνιτικών ισλαμιστικών κινημάτων, όπως το «Μέτωπο αλ-Νούσρα», το ISIS και το «Αχράρ αλ-Σαμ», με τα γνωστά αποτελέσματα. Το πρωτοφανές κύμα Σύρων προσφύγων κουρδικής καταγωγής απειλεί να αποσταθεροποιήσει τις ήδη ευαίσθητες επαρχίες της νοτιοανατολικής Τουρκίας όπου κατοικούν συμπαγείς γηγενείς κουρδικοί πληθυσμοί.

Εν τω μεταξύ, δεν έχει διαφύγει την προσοχή των Ηνωμένων Πολιτειών η απροθυμία της Τουρκίας να λάβει σαφή θέση εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» ως απειλής για τη διεθνή ειρήνη και σταθερότητα. Η πρόσφατη –υπό αμερικανική επίνευση– σύμπηξη στρατιωτικής συμμαχίας δέκα αραβικών κρατών με σκοπό την αναχαίτιση της προελάσεως του «Ισλαμικού Κράτους» στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας δεν συνοδεύθηκε από τη συμμετοχή της Τουρκίας. Σειρά δημοσιευμάτων σε έγκριτες δυτικές εφημερίδες παραθέτουν στοιχεία για τη δράση των τζιχαντιστών εντός της Τουρκίας και τη χρήση του τουρκικού εδάφους ως βάσεως ανεφοδιασμού και στρατολογήσεως εθελοντών. Το λαθρεμπόριο πετρελαιοειδών που διεξάγεται στα σύνορα Τουρκίας - Συρίας θεωρείται μία από τις πλέον σημαντικές πηγές εσόδων για το «Ισλαμικό Κράτος».

Η τουρκική διπλωματία βρίσκεται ενώπιον δύσκολων αποφάσεων. Η άρνηση συμπράξεως στις προσπάθειες πατάξεως των τζιχαντιστών κινδυνεύει να οδηγήσει τη χώρα σε διπλωματική απομόνωση και να πυροδοτήσει ανάφλεξη του Κουρδικού εντός των τουρκικών συνόρων. Η απελευθέρωση των ομήρων της Μοσούλης στερεί και το τελευταίο πρόσχημα για τη μη υιοθέτηση σαφούς στάσεως στο ζήτημα. Από την άλλη, η συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα αραβικά κράτη εγκυμονεί κινδύνους τρομοκρατικών επιθέσεων εντός τουρκικού εδάφους από τζιχαντιστές, δεδομένης και της παρουσίας πυρήνων και συμπαθούντων σε διάφορα σημεία της Τουρκίας. Ας μη λησμονούμε ότι στα τουρκοσυριακά σύνορα, στην πόλη Ρεϊχανλί, συνέβη τον Μάιο του 2013 η πλέον αιματηρή τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας. Το τίμημα της αποσταθεροποιήσεως Ιράκ και Συρίας θα είναι βαρύ για όλους, και πρώτα για τη γείτονα Τουρκία.

* Ο κ. Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η Ευρώπη σχεδιάζει να ακυρώσει τις αντι-ρωσικές κυρώσεις, διότι, πρώτον, υπονομεύσει την οικονομία της και δεύτερον, είναι αβάσιμες, με ελλείψεις αποδεικτικών στοιχείων για τη ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία.

Τα κράτη μέλη της Ε.Ε δεσμεύτηκαν να εξετάσουν στις 30 Σεπτέμβρη μία έκθεση από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης και ενδεχομένως να αποφασίσουν την ακύρωση ή τη μείωση των αντι-ρωσικών κυρώσεων. Προς το παρόν πάντως η Ε.Ε αποδεικνύει τον φόβο της ομηρίας της από τις γραφειοκρατικές της αποφάσεις.

«Όσο οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαφωνούν σχετικά με την ερμηνεία των πρόσφατων γεγονότων στην Ουκρανία, στις Βρυξέλλες προτιμούν να κάνουν υποσχέσεις παρά να λαμβάνουν συγκεκριμένες αποφάσεις», δήλωσε ο επικεφαλής του Τμήματος Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων της Ακαδημίας Επιστημών της Ρωσίας "Konstantin Voronov".

«Σήμερα τέθηκαν όλες οι προϋποθέσεις,προκειμένου να γίνει το πρώτο βήμα προς την απελευθέρωση της πίεσης», δήλωσε χαρακτηριστικά ο "Mateusz Piskorski", διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την ευρωπαϊκή ανάλυση.

Πηγή Voix De La Russie


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου