Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Σεπ 2014

Γράφει ο Στέφανος Τσουλάκης

«Δια των χρημάτων κτήσιν πάντες οι πόλεμοι γίνονται», έλεγε ο Πλάτωνας, τονίζοντας πως οι πόλεμοι είχαν πάντα ως στόχο το κέρδος, παρ’ όλα τα χρήματα που ξοδεύονταν γι αυτούς. Οι διεθνείς αναλυτές αναφέρουν πως οι πόλεμοι τη νέα χιλιετία θα συμβαίνουν για το νερό, και οι έχοντες γνώση βλέπουν πως επιβεβαιώνονται οι δυσοίωνοι χρησμοί στη Συρία.

Δεν πάει πολύς καιρός, εξάλλου, από όταν ήρθαν στο φως οι αποκαλύψεις πως οι ΗΠΑ, μέσω της CIA, έχουν διαπράξει επτά πραξικοπήματα για να ανατρέψουν κυβερνήσεις οι οποίες δεν συμφωνούσαν με τα θέλω της «χώρας της ελευθερίας».

Τα τελευταία χρόνια η Συρία βίωσε μία από τις χειρότερες περιόδους ξηρασίας, ενώ η κλιματική αλλαγή έχει επιφέρει τρομακτική αλλαγή στον τρόπο ζωής των κατοίκων της Μέσης Ανατολής. Πράγματι, ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ, δεν διαχειρίστηκε τους φυσικούς πόρους σωστά, με αποτέλεσμα οι αγρότες να προσπαθούν να βρουν τρόπους υδροδότησης των καλλιεργειών τους, μέσω γεωτρήσεων. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η αύξηση των πηγαδιών σε 213.000, από 135.000 που ήταν το 1999, που συντέλεσε στην κάθετη μείωση του υδροφόρου ορίζοντα της Συρίας.

Το σκηνικό είχε στηθεί και όλοι περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσουν. Πράγματι, η «Αραβική Άνοιξη» που ξεκίνησε(;) ως νεανικό κίνημα από τις πλατείες εναντίον της καθεστηκυίας τάξης γρήγορα μετετράπη σε αυστηρό εμφύλιο σε όλη τη Μέση Ανατολή. Από κοντά οι ΗΠΑ, σαν έτοιμες από καιρό, έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τη χρυσή ευκαιρία που τους ανοιγόταν.

Από τη στιγμή που εξασφάλισαν την πρόσβασή τους στα ενεργειακά αποθέματα της Ευρώπης, μέσα από τις επεμβάσεις τους για την απελευθέρωση των κρατών αυτών (βλ. Κόσοβο), αλλά και την επάνοδό τους στα τεκταινόμενα αραβικών χωρών στα οποία είχαν χάσει πρόσβαση, όπως στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη, είχε έρθει πλέον η ώρα να εξασφαλίσουν και τη στρατηγική τοποθέτησή τους στις ελάχιστες υδροφόρες πηγές της Μέσης Ανατολής.

Με ακόμα ένα πρόσχημα την καταπίεση των μειονοτήτων από ένα βάρβαρο και απολυταρχικό καθεστώς, ετοιμάζουν την πολεμική τους μηχανή για ακόμα μία επέμβαση, ώστε μνα απελευθερωθεί ακόμα ένα κράτος.

Πως η Τουρκία επηρεάζει την περιοχή
Οι πρόσφατες εκλογές στην Τουρκία αναμένεται να ρίξουν περισσότερο λάδι στη φωτιά της Μέσης Ανατολής. Με τον Ταγίπ Ερντογάν να κερδίσει πανηγυρικά από τον πρώτο γύρο, έρχεται η επιβεβαίωση πως όσο και να καταπιέζεται ο τουρκικός λαός στα δυτικά παράλια και την Κωνσταντινούπολη, η σκληρή Ανατολία είναι που δίνει την πραγματική δύναμη στο καθεστώς.

Ο Ερντογάν, με το βλέμμα στραμμένο στα 100 χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, έχει ξεκινήσει μία σειρά έργων που απλώνονται σε όλα τα μήκη και πλάτη της τουρκικής επικράτειας. Έχοντας ως πρότυπο τον Κεμάλ Ατατούρκ, ο Ταγίπ Ερντογάν επιθυμεί να βάλει το όνομά του στο πάνθεον των μεγάλων τούρκων πολιτικών και να κάνει την Τουρκία κύρια δύναμη της Μέσης Ανατολής.

Οι συνεχιζόμενες διαμάχες στη Μέση Ανατολή, που ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια, έχουν δημιουργήσει μία σειρά συνθηκών που αφήνουν το πεδίο ελεύθερο για να αναδειχθεί η επόμενη μεγάλη δύναμη.

Με το νερό να είναι από τις πλέον προσοδοφόρες επενδύσεις, η Τουρκία εκμεταλλεύεται τα βασικά της όπλα. Τα φράγματα του Τίγρη και του Ευφράτη πλέον έχουν τεθεί στο επίκεντρο και καταδεικνύουν το status quo της περιοχής.

Η ροή του νερού του Ευφράτη έχε αποκλειστεί πλήρως από την πλευρά της Τουρκίας, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη τη διαβίωση στη Συρία, η οποία έχε εξαντληθεί από την προσπάθεια να συγκρατήσει τα υδροφόρα της αποθέματα, μετά την παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας που έχει πλήξει την περιοχή.

Σύμφωνα με λιβανικές εφημερίδες, οι κινήσεις της Άγκυρας έχουν ρίξει τη στάθμη του νερού στη λίμνη Άσαντ κατά έξι μέτρα, ενώ έχουν αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες Σύριους χωρίς πόσιμο νερό. Με την Τουρκία, όμως, να στερεί εκατομμύρια κυβικά νερού από τους πολίτες της Συρίας και του Ιράκ, δεν θα αργούσε να υπάρξει και η αντίδραση.

Οι μαχητές του ΙΚΙΛ έσπευσαν ήδη να προειδοποιήσουν την τουρκική κυβέρνηση, πως, αν δεν απελευθερώσει τη ροή των ποταμών, τότε θα υπάρξει αιματηρή αντίδραση.

Ο «άξονας του κακού» αρχίζει και μικραίνει
Οι ΗΠΑ είχαν στο στόχαστρο τις ανυπότακτες χώρες της Μέσης Ανατολής, δημιουργώντας αυτό που στη διεθνή πολιτική ορολογία λέγεται «άξονας του κακού». Οι αξιωματούχοι όμως, της Νέας Γης, είδαν τους αντιπάλους τους να εκπίπτουν από τις εξουσίες τους και να ανεβαίνουν άλλοι, πιο… αγαπητοί στους παροικούντες την Ουάσιγκτον.

Ο εμφύλιος στη Συρία διαμορφώνει μία νέα κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή, η οποία αλλάζει συνεχώς τα τελευταία τέσσερα χρόνια, δημιουργώντας νέες καταστάσεις, στις οποίες οι ΗΠΑ ευελπιστούν να παίξουν έναν πιο δυναμικό ρόλο, ειδικότερα από τη στιγμή που η Ρωσία δείχνει να «μην καίγεται» ιδιαίτερα να διατηρήσει τα κεκτημένα της.

Σε αυτή την δίνη των αλλαγών, η Συρία βρίσκεται στον κυκεώνα ενός εμφύλιου πολέμου που έχει αφήσει πίσω του περισσότερους από 200.000 πρόσφυγες, ενώ η καταμέτρηση των νεκρών προκαλεί θλίψη και αποτροπιασμό.

Σε αυτή την χώρα με την πλούσια αλλά βασανισμένη ιστορία, κάποιοι επιμένουν να μεταχειρίζονται τις καταστάσεις προς ίδιον όφελος, παίζοντας τους παγκόσμιους αστυφύλακες…

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν τα τεράστια οφέλη από τη διαχείριση των αποθεμάτων του Τίγρη και του Ευφράτη, που βρίσκονται σε μία περιοχή άκρως εξαρτώμενη από το νερό. Σε μία περιοχή που επλήγη βαθύτατα και βάναυσα από την παρατεταμένη ξηρασία των περασμένων οκτώ ετών. Η Συρία του Άσαντ είναι μία «πυριτιδαποθήκη» με νερό, που θα μπορούσε να σώσει τη Μέση Ανατολή για τα επόμενα χρόνια.

Κάποιος πρέπει να το διαχειριστεί…

Πηγή εφημ. «Το Παρασκήνιο»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Μπορεί να άνοιξαν σήμερα τα σχολεία, οι αυλές τους να γέμισαν φωνές, γέλια και πρόσωπα χαρούμενα...
Μπορεί να ξεκίνησε μια νέα εκπαιδευτική περίοδος, μέσα από την οποία οι νέοι της χώρας θα αυξήσουν τις γνώσεις τους...
Όμως, κάτι πολύ λάθος πρέπει  να συμβαίνει στον χώρο της Παιδείας ή... τουλάχιστον, κάποιοι εκπαιδευτικοί είτε θα πρέπει να ξανακαθίσουν στα θρανία είτε να μάθουν τουλάχιστον τα... στοιχειώδη.

Έκπληξη, προξένησε το θέαμα της αναποδογυρισμένης σημαίας σε όλους τους παριστάμενους, αλλά και σε εκείνους που περνούσαν έξω από τον προαύλιο χώρο του 10ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας (το οποίο βρίσκεται απέναντι από την Δημαρχία Καβάλας, δηλαδ-ή στο κέντρο της πόλης)...
Και η σημαία δεν ήταν πεσμένη στο έδαφος, ούτε κρεμόταν από κάποιο τοίχο...
Βρισκόταν στην κορυφή του ιστού...!
Και κυμάτιζε... ανάποδα!!!

Να υποθέσουμε πως αυτή η σχολική χρονιά θα πάει ανάποδα;
Ή να υποθέσουμε πως οι υπεύθυνοι του 10ου δημοτικού σχολείου Καβάλας "αρμένιζαν" και δεν πρόσεξαν πως την τοποθέτησαν την σημαία...;

Το μόνο βέβαιο είναι πως η ανάποδη σημαία έκανε πολλούς Καβαλιώτες να πάρουν "ανάποδες" και να λένε τα ακατονόμαστα γι αυτή την πατρίδα, που διδάσκει τα παιδιά της με αγράμματους (στα στοιχειώδη) δασκάλους...

Παναγιωτίδης Μάρκος
Πηγή GrCitizen

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Ανδρέα Μελεζιάδη

Η δημοκρατία μας είναι σαν ένα κασμίρι 2,5 μέτρων, που το πάμε στον ράφτη μας. Του δίνουμε τις εντολές μας, για το πώς θέλουμε το κουστουμάκι μας, σταυρωτό ή όχι, με ένα ή δυο κοψίματα πίσω, μεσάτο κτλ κτλ. Και ο καλός μας ο ράφτης, το κόβει και το ράβει ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΑΜΕ.

Αυτό ακριβώς γίνεται και στην δημοκρατία μας. Και συγκεκριμένα, κατά την θερινή περίοδο, όταν οι κατάκοποι "εθνοπατέρες" μας θέλουν και αυτοί σαν κοινοί θνητοί να κάνουν κάποιες διακοπές, ώστε να είναι έτοιμοι για τον… «πόλεμο» του φθινοπώρου.

Αλλά, επειδή δημοκρατία χωρίς να δουλεύει (και να μας "δουλεύει") η βουλή δεν γίνεται, εδώ και αρκετά χρόνια (άσχετο από πότε) οι καλοί μας βουλευτές, με την μέριμνα των κομμάτων τους, χωρίζονται σε τρία μέρη, αναλογικά με την δύναμή τους. Και το καλοκαιράκι, στην ακρογιαλιά ξαποσταίνουν 200, ενώ 100 νοματαίοι δίνουν το "παρών" στις συνεδριάσεις, σύμφωνα με τον κανονισμό της βουλής.

Και θα μου πεί κάποιος: «Εσένα τι σε πειράζει; Πού βρίσκεις το κακό σε αυτό;»

Καθόλου δεν με πειράζει αυτό καθαυτό το γεγονός. Άσε που ο αριθμός των «100» βρίσκεται πολύ κοντά στον βέλτιστο αριθμό βουλευτών για το ελληνικό κοινοβούλιο, βάσει πληθυσμιακών προδιαγραφών αλλά και επιθυμίας του ελληνικού λαού. Όμως, αυτό είναι άλλο θέμα.

Όπως η ζωή συνεχίζεται, έτσι και οι «εργασίες» της βουλής συνεχίζονται κανονικά. Με 100 αντί για 300. Ωραιότατα! Στις εργασίες της βουλής, περιλαμβάνεται και η ψήφιση διαφόρων νομοσχεδίων κτλ, για την διατήρηση της «φυσιογνωμίας της μάχης». Συνήθως, αυτά τα νομοσχέδια, είναι σχετικά μικρής σημασίας, που «περνάνε» χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες από την όποια κυβερνητική πλειοψηφία του θερινού τμήματος. Βέβαια, μπορεί να υπάρχουν και κάποιες πονηρές διατάξεις σε νομοσχέδια άσχετα, που τις παίρνει η μπόρα μαζί με το συνολικό νομοσχέδιο, και κάποια στιγμή εμφανίζονται σαν νόμοι του κράτους, και δεν ξέρουμε από πού μας ήρθαν. Μπαίνουν όμως, και σημαντικά νομοσχέδια, των οποίων η ψήφιση στην ολομέλεια θα ήταν αμφίβολη, με βάση την κυβερνητική πλειοψηφία του 150 και λιγάκι.

Αυτή είναι η ακολουθούμενη πρακτική, από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι τώρα. Και εάν υπάρχει ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία, «δεν τρέχει τίποτα». Εάν όμως, όπως τώρα, η κυβερνητική πλειοψηφία είναι 150 + λιγάκι, τότε έχουμε προβλήματα…

Το δίδυμο «χονδρός – λιγνός», ξέρει πολύ καλά ότι η πλειοψηφία του είναι πολύ εύθραυστη, και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή. Κατά καιρούς, διατυπώνονται αντιδράσεις από κυβερνητικούς βουλευτές, για διάφορα θέματα και νομοσχέδια, όταν η συνείδησή τους, τους δίνει και κάποια σφαλιάρα. Απίθανο, αλλά γίνεται και αυτό. Αυτά, φυσικά, είναι εν γνώσει των κομματαρχών, και φροντίζουν να επιλυθεί το πρόβλημα με την τακτική «και την πίττα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο».

Τι σκέφτηκαν λοιπόν ο Στάν και ο Λώρελ…;

Τώρα, στα θερινά τμήματα, πάνε κάποια νομοσχέδια πολύ σημαντικά σύμφωνα με την κοινή γνώμη. Νομοσχέδια που δοκίμασαν να περάσουν από την ολομέλεια της βουλής, και τα «βρήκαν μπαστούνια», επειδή δεν ήταν σύμφωνοι όλοι οι βουλευτές των κομμάτων τους. Και οι διαφωνίες, είναι πολυτέλεια, δεν επιτρέπονται. Άσε που η αντιπολίτευση γενικά, συμφωνούν – δεν συμφωνούν, κατά παράδοση ψηφίζουν αρνητικά.

Θα μπορούσαν να θέσουν το άκρως δημοκρατικό μέτρο της… κομματικής πειθαρχίας, αλλά και πάλι δεν θα ήταν σίγουροι.

Έτσι λοιπόν, αποφάσισαν να τα περάσουν από τα θερινά τμήματα, αλλά και εκεί υπήρχε κίνδυνος απόρριψης, και άντε να τα μαζεύεις μετά.

Όταν διαπίστωσαν ότι κάποια συγκεκριμένα νομοσχέδια δεν «περνούν» από την ολομέλεια, τα έβαλαν στην θερινή περίοδο.
Και εκεί πλέον έπιασε δουλειά ο… ράφτης της αρχής του άρθρου.

Όταν από πληροφορίες, συνεντεύξεις, επαφές, ρουφιανιές και άλλα παρόμοια, διαπίστωσαν ότι κάποια νομοσχέδια δεν θα περάσουν μάλλον, εφάρμοσαν την άκρως δημοκρατική τακτική του «φύγε εσύ, έλα εσύ». ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ στο συγκεκριμένο θερινό τμήμα, μερικούς δικούς τους βουλευτές, που είχαν την πρόθεση να μην εγκρίνουν κάποια νομοσχέδια, με άλλους, δικούς τους πάλι, αλλά ΡΟΜΠΟΤΑΚΙΑ παλαιάς δισκογραφικής εταιρείας («’His masters voice») αυτή τη φορά.
Και, ώ του θαύματος, όλα πήγαν όπως πρέπει, απολύτως δημοκρατικά.
Ζήτω η δημοκρατία!

Την θερινή περίοδο, είναι η ευκαιρία για να περάσουν όλα τα ‘’βρώμικα’’ νομοσχέδια. Στην ολομέλεια, θα περνούσαν το κατάπτυστο «αντιρατσιστικό» (άσχετα με τις τροποποιήσεις περί γενοκτονιών) και το εμπνεύσεως Νταβέλη ΕΝΦΙΑ; Θα έλεγα ότι η… νεκροψία θα το έδειχνε, αλλά το δίδυμο της επιτυχίας με σοφιστείες, ξεπέρασε τον σκόπελο.
Και θα λένε, ότι τους νόμους τους ψήφισε η… βουλή. ΠΟΙΑ ΒΟΥΛΗ;

Επειδή τελευταία, «παίζει» πολύ και το θέμα του προέδρου της δημοκρατίας, με τις αρμοδιότητες και ευθύνες «γλάστρας» (κατά τα άλλα, είναι ο… ρυθμιστής του πολιτεύματος) έχω να τους προτείνω μια λύση ώστε να βγουν από το «σκοτεινό το μονοπάτι».
Να κάνουν ψηφοφορία σε θερινό τμήμα για την εκλογή του, οπότε με τις κατάλληλες διεργασίες ίσως μπορέσουν να πάρουν 180 / 3 = 60 ψήφους, και όλα «μέλι – γάλα».
Γιατί, 180 ψήφους, δεν βλέπω να παίρνουν, εκτός και εάν «ψεκάσουν» την βουλή…

Τι να πω, ρε παιδιά…
Μήπως και εμείς, είμαστε άξιοι ΑΥΤΗΣ ΑΚΡΙΒΩΣ της δημοκρατίας που έχουμε;
(Το ότι δεν υπάρχουν κεφαλαία αρχικά κάποιων λέξεων, δεν είναι καθόλου τυχαίο…)

Ανδρέας Μελεζιάδης
Συνταγματάρχης (ΔΒ) ε.α.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Έπί ποδός πολέμου τίθενται οι στρατιωτικές δυνάμεις της Ρωσίας στην Άπω Ανατολή, μετά από εντολή του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν για ασκήσεις ελέγχου της επιχειρησιακής ετοιμότητας.

Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Άμυνας, Σεργκέι Σοϊγκού, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της ηγεσίας των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ξεκινούν αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις πολεμικής ετοιμότητας και στρατιωτικών ασκήσεων των δυνάμεων στη ρωσική Άπω Ανατολή.

«Σύμφωνα με τις οδηγίες του προέδρου, τα στρατεύματα της Ανατολικής Στρατιωτικής Περιφέρειας (EMD) θα προετοιμαστούν για ασκήσεις σε συνθήκες πολέμου», - είπε ο Σοϊγκού, ενώ διέταξε τη μετακίνηση των στρατιωτικών υπηρεσιών ελέγχου για την προετοιμασία τους για την εκπλήρωση των καθηκόντων σύμφωνα με την αποστολή τους. 
 
Οι αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις ξεκινούν σήμερα και θα διαρκέσουν έως τις 18 Σεπτεμβρίου. Οι εντολές αφορούν ευρύ πεδίο πολεμικής ετοιμότητας, όπως η προστασία των σιδηροδρόμων, η διάνοιξη διόδων για αμυντικούς σκοπούς και για την πρόσβαση των στρατευμάτων, καθώς και η μεταφορά πολιτών από το Ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις θα διεξάγονται συστηματικά για να διασφαλιστεί η πολεμική ετοιμότητα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

  


Μελέτη – σοκ για μεγάλο σεισμό στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης, που προφανώς μπορεί να επηρεάσει και τον ελλαδικό χώρο, έρχεται στο φως της δημοσιότητας από επιστημονικό περιοδικό.
Συγκεκριμένα, η μελέτη ερευνητών από την Τουρκία και το MIT δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση Geophysical Research Letters και αναφέρει ότι το ρήγμα της Ανατολίας θα ενεργοποιηθεί και θα «βγάλει» μεγάλο σεισμό στη θάλασσα του μαρμαρά, δηλαδή 8 χλμ. έξω από το κέντρο της πόλης. Υπενθυμίζεται ότι το σεισμικό ρήγμα διατρέχει τη βόρεια Τουρκία και καταλήγει στο Αιγαίο.

Το βόρειο ρήγμα της Ανατολίας είναι μια από τις σεισμογενείς περιοχές του πλανήτη. Η ενέργεια που έχει συσσωρευθεί θα μπορούσε θεωρητικά να εκτονωθεί σε μια σειρά πολλών ασθενών σεισμών, ωστόσο οι ερευνητές θεωρούν πιθανότερο το ενδεχόμενο ενός ισχυρού σεισμού μεγέθους της τάξης των 7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.

Ερευνητές του ΜΙΤ και διαφόρων τουρκικών ιδρυμάτων, ανάμεσά τους το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και το Παρατηρητήριο του Καντίλι, επίσης στην Κωνσταντινούπολη, ανέλυσαν δεδομένα από 100 δέκτες GPS που μετρούν τις μετατοπίσεις του ρήγματος τα τελευταία 20 χρόνια. Για τη Θάλασσα του Μαρμαρά, όπου η μέτρηση της μετατόπισης του βυθού είναι τεχνικά δύσκολη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μαθηματικά μοντέλα.

Οι δυο πλάκες του ρήγματος μετατοπίζονται οριζόντια κατά 25 χιλιοστά το χρόνο και αυτό γίνεται ομαλά όταν οι δύο πλευρές του ρήγματος γλιστρούν η μία δίπλα στην άλλη ή συγκρούονται και τότε το ρήγμα δίνει σεισμούς.

Τις τελευταίες δεκαετίες, συσσωρευμένη ενέργεια έχει εκτονωθεί σε μια σειρά σεισμών-ντόμινο από τα ανατολικά προς τα δυτικά -ο τελευταίος εκδηλώθηκε το 1999 στη Νικομήδεια, στα ανατολικά της Κωνσταντινούπολης.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Όλο και περισσότερες γυναίκες γίνονται μέλη του ISIS

Ολοένα και περισσότερες σουνίτισες μουσουλμάνες αποφασίζουν, σύμφωνα με το CNN, να αφήσουν την ασφάλεια του σπιτιού τους και τον παραδοσιακό τους ισλαμικό ρόλο ως μητέρας και νοικοκυράς και να κατεβούν στο πεδίο της μάχης δίπλα στους συζύγους ή τους αδελφούς τους.

Μια από τις τελευταίες προβεβλημένες περιπτώσεις είναι αυτή της νεαρής τζιχαντίστριας (sic) Ουμ Χατάμπ που διατηρεί ένα ιστολόγιο μαγειρικής με συνταγές. Σε αυτό δίπλα στις φωτογραφίες που αναρτά με τα διάφορα πιάτα, «ανεβάζει» και διάφορες άλλες που είναι άσχετες με το υπόλοιπο γαστρονομικό περιεχόμενο του μπλογκ της, όπως μια που απεικονίζει ένα Καλάσνικοφ δίπλα στο Κοράνι και την ίδια να σχολιάζει «θέλω το κεφάλι του [βρετανού πρωθυπουργού] Ντέιβιντ Κάμερον πάνω σε ένα κοντάρι».

«Ο κλασικός, απλώς υποστηρικτικός ρόλος της γυναίκας «μουτζαχαντίγια» που έχει αλλάξει και πια όλο και περισσότερες γυναίκες έχουν τους ίδιους στόχους και φιλοδοξίες με τους άντρες τους», σημειώνει η Βέριαν Καν, διευθύντρια του ερευνητικού οργανισμού για την διεθνή τρομοκρατία Terrorism Research & Analysis Consortium (TRAC), προσθέτοντας πως το 15% των ατόμων που στρατολογεί το Ισλαμικό Κράτος από το εξωτερικό είναι γυναίκες. Μέχρι στιγμής, ο αριθμός αυτός υπολογίζεται σε περίπου 200 γυναίκες από 14 διαφορετικές χώρες.

«Υπάρχουν δυο τάσεις που πρέπει να προσέξουμε επειγόντως: κατά πρώτον, πως οι νεαρές μουσουλμάνες πλέον συμμετέχουν ακόμη και σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Και δεύτερον πως ολοένα και περισσότερες επιθυμούν να έχουν ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή στη τζιχάντ»,
επισημαίνει η Καν.

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι κι αυτή της 20χρονης Ακσα Μαχμούντ, η οποία, πριν ένα χρόνο, άλλαξε το όνομα της σε Ουμ Λαίθ και ταξίδεψε από τη Γλασκόβη στη Συρία για να βρεθεί στο πλευρό των τζιχαντιστών. Πλέον, η Λαίθ εκτός από παντρεμένη με ένα μέλος του ISIS, τυγχάνει και υψηλόβαθμο στέλεχος της γυναικείας ταξιαρχίας Αλ Κανσάα που διαθέτει δύναμη 60 γυναικών από 20 έως 30 ετών.

Η Αλ Κανσάα λειτουργεί ως θρησκευτική αστυνομία στους κόλπους των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, τιμωρώντας τις μουσουλμάνες που επιδεικνύουν αντι-ισλαμική συμπεριφορά και δεν σέβονται τη σαρία (τον ισλαμικό νόμο). «Όλες τους εκπαιδεύονται στη χρήση όπλων, πώς να το καθαρίζουν και να το συναρμολογούν. Πλέον, ξέρουν καλά πώς να υπερασπίζονται τον εαυτό τους», καταλήγει η διευθύντρια του TRAC. 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ναι στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας
Σεβασμό στην κυριαρχία των χωρών

Η Κίνα απάντησε την Πέμπτη με επιφυλάξεις στην έκκληση του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα για έναν ευρύ συνασπισμό με στόχο την εξάλειψη των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία, λέγοντας πως ο κόσμος πρέπει να πολεμήσει την τρομοκρατία, αλλά και πως η κυριαρχία των χωρών πρέπει να γίνεται σεβαστή.

Ο Ομπάμα είπε επίσης χθες, Τετάρτη, στους Αμερικανούς πως ενέκρινε την πραγματοποίηση αμερικανικών αεροπορικών επιδρομών για πρώτη φορά στη Συρία, καθώς και περισσότερες επιθέσεις στο Ιράκ, κλιμακώνοντας έτσι την εκστρατεία εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ - ΜΠΕ, η εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Χούα Τσουνγίνγκ δήλωσε πως ο κόσμος αντιμετωπίζει μια τρομοκρατική απειλή η οποία συνιστά «νέα πρόκληση» για τη διεθνή συνεργασία.

«Η Κίνα αντιτίθεται σε όλες της μορφές τρομοκρατίας και υποστηρίζει ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να εργαστεί από κοινού για να επιτεθεί κατά της τρομοκρατίας, μεταξύ άλλων και υποστηρίζοντας τις προσπάθειες από τις χώρες να διατηρήσουν την εσωτερική ασφάλεια και σταθερότητα», δήλωσε η Χούα όταν ερωτήθηκε κατά την καθημερινή ενημέρωση των δημοσιογράφων σχετικά με τα σχόλια του Ομπάμα.

«Ταυτόχρονα πρέπει επίσης να υποστηρίξουμε ότι στη διεθνή μάχη εναντίον της τρομοκρατίας, το διεθνές δίκαιο πρέπει να γίνεται σεβαστό και η κυριαρχία, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα των χωρών πρέπει να γίνονται επίσης σεβαστές», πρόσθεσε η εκπρόσωπος.

«Η Κίνα είναι πρόθυμη να συνεχίσει να αυξάνει τις ανταλλαγές και τη συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας σε βάση αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας».

Η Κίνα έχει εκφράσει επανειλημμένα ανησυχία για την αύξηση της βίας στο Ιράκ και την προέλαση του Ισλαμικού Κράτους, αλλά έχει επίσης αντιταχθεί σε οποιαδήποτε έξωθεν στρατιωτική επέμβαση στη Συρία.

Τον Ιούλιο, ο κινέζος απεσταλμένος στη Μέση Ανατολή δήλωσε πως μουσουλμάνοι εξτρεμιστές από την απομακρυσμένη δυτική κινεζική περιφέρεια Σιντζιάνγκ έχουν μεταβεί στη Μέση Ανατολή για εκπαίδευση και μερικοί έχουν περάσει στο Ιράκ
.
Η Σιντζιάνγκ, όπου κατοικεί ο λαός των τουρκόφωνων μουσουλμάνων Ουιγούρων, πλήττεται εδώ και χρόνια από αναταραχή, για την οποία το Πεκίνο κατηγορεί ισλαμιστές που θέλουν να εγκαθιδρούσουν ένα ανεξάρτητο κράτος με την ονομασία Ανατολικό Τουρκεστάν.

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο αμερικανός πρόεδρος για το σχέδιο της αντιμετώπισης των τζιχαντιστών

Το σχέδιό του για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους παρουσίασε ο Ομπάμα με διάγγελμα στον αμερικανό λαό.

Η στρατηγική περιλαμβάνει τέσσερις άξονες:
  • Αεροπορική δράση κατά των τζιχαντιστών σε Ιράκ, αλλά και Συρία
  • Ενίσχυση των χερσαίων δυνάμεων που πολεμούν τους τζιχαντιστές (με εξαίρεση τις δυνάμεις του Άσαντ)
  • Προσπάθεια ελέγχου των ροών χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους
  • Ανθρωπιστική βοήθεια στους πληθυσμούς που πλήττονται
Ο Μπαράκ Ομπάμα ξεκαθάρισε ότι βασική στρατηγική της προεδρίας του είναι ότι δεν θα υπάρχει ασφαλές καταφύγιο στον πλανήτη για οποιονδήποτε συνιστά απειλή για τις ΗΠΑ.
Θα κυνηγήσουμε τους τζιχαντιστές, όπου και αν βρίσκονται, είπε ο Ομπάμα. Είναι η πρώτη φορά που η Συρία μπαίνει στο κάδρο της στρατηγικής της Ουάσινγκτον για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.
Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι οι επιθέσεις θα γίνουν από αέρος, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του Ιράκ, χωρίς καμία εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων και χωρίς αυτό να σημαίνει ενίσχυση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ Ασαντ.
«Στη μάχη κατά του ISIS δεν μπορούμε να στηριχθούμε στο καθεστώς Άσαντ, το οποίο τρομοκρατεί τους πολίτες. Ένα καθεστώς που δεν θα αποκτήσει ξανά τη νομιμοποίηση που έχασε» σημείωσε, δίνοντας έμφαση στη συνεργασία των ΗΠΑ με την συριακή αντιπολίτευση.
Εξίσου κατηγορηματικός ήταν και σε ένα άλλο σημείο: το Ισλαμικό Κράτος δεν θα οδηγήσει σε ενεργό εμπλοκή των ΗΠΑ σε έναν ακόμα πόλεμο. Η Ουάσινγκτον επιμένει στη δημιουργία μιας συμμαχίας χωρών που θα εργαστούν με έναν κοινό σκοπό.

O πρόεδρος εξήγησε ότι «οι ΗΠΑ δεν μπορούν να κάνουν για τους Ιρακινούς αυτό που πρέπει οι ίδιοι να κάνουν για τη χώρα τους. Ούτε μπορούν να πάρουν τη θέση των αράβων συμμάχων τους για να εγγυηθούν την ασφάλεια στην περιοχή. Δεν είναι μόνο δική μας μάχη».

«Έτσι λοιπόν και με δεδομένο ότι υπάρχει μια νέα κυβέρνηση στο Ιράκ μπορώ να ανακοινώσω ότι οι ΗΠΑ θα ηγηθούν μιας συμμαχίας χωρών για να υποχωρήσει αυτή η τρομοκρατική απειλή» κατέληξε.

Το παράδειγμα που χρησιμοποίησε ο Ομπάμα για να εξηγήσει το είδος της συμμαχίας και του τρόπου δράσης κατά της τρομοκρατίας ήταν αυτό που συμβαίνει σε χώρες της Αφρικής, όπως η Σομαλία, η οποία επίσης έχει θέμα τρομοκρατίας που έχει περάσει τα σύνορά της και δρα στη γειτονική Κένυα.

Ένα 24ωρο πριν το διάγγελμα, συνεργάτες του Ομπάμα είχαν υπογραμμίσει ότι ο πρόεδρος δεν πρόκειται να ζητήσει το «πράσινο φως» του Κογκρέσου στη μάχη κατά των τζιχαντιστών.

Σημειώνεται ότι πριν από έναν χρόνο, ο Κογκρέσο είχε εμποδίσει την ανάληψη αεροπορικής δράσης κατά του καθεστώτος Άσαντ.

Ο πρόεδρος κάλεσε πάντως τους βουλευτές να εγκρίνουν απόφαση για περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση των χερσαίων δυνάμεων που πολεμούν τον Άσαντ.

Κλείνοντας την ομιλία του τόνισε δύο πράγματα: το Ισλαμικό Κράτος δεν είναι ούτε Ισλαμικό ούτε Κράτος.

«Καμία θρησκεία δεν εγκρίνει τη δολοφονία αθώων, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των
θυμάτων των τζιχαντιστών είναι μουσουλμάνοι.
Και ασφαλώς δεν είναι Κράτος, είναι πρώην σύμμαχοι της αλ Κάιντα στο Ιράκ που εκμεταλλεύθηκαν τις θρησκευτικές διαφορές στο Ιράκ και τον εμφύλιο στη Συρία. Καμία κυβέρνηση κυβέρνηση δεν τους αναγνωρίζει, όπως δεν τους αναγνωρίζουν οι πληθυσμοί που ζουν κάτω από το ζυγό του.
Το Ισλαμικό Κράτος είναι μια τρομοκρατική οργάνωση. Και δεν έχει καμία άλλη επιδίωξη από το να δολοφονεί όποιον στέκει εμπόδιο στα σχέδιά του». 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Υπό τον φόβο επίθεσης των τζιχαντιστών κατά  της Τουρκίας ή με την σκέψη πιθανής μελλοντικής οικονομικής ή άλλης συνεργασίας με το Ισλαμικό Κράτος, η Άγκυρα "επιφυλάσσεται" και δεν θέλει να δώσει τις βάσεις της για αεροπορικές επιδρομές κατά των τζιχαντιστών...

Απόδοση «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!»
Πηγή Daily Star


Η Τουρκία θα αρνηθεί να επιτρέψει στην υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχία να επιτεθεί σε τζιχαντιστές στο γειτονικό Ιράκ και τη Συρία από τουρκικές αεροπορικές βάσεις της, ούτε τουρκικές δυνάμεις θα πάρουν μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον μαχητών, δήλωσε τούρκος κυβερνητικός αξιωματούχος, σήμερα, Πέμπτη.
«Η Τουρκία δεν θα πρέπει να συμμετέχει σε οποιαδήποτε ένοπλη δραστηριότητα, αλλά θα επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις», είπε (υπό τον όρο της ανωνυμίας), ο αξιωματούχος.

Η απόφαση απηχεί την άρνηση της χώρας να καταστεί δυνατόν στις ΗΠΑ να σταθμεύσει αμερικανικά στρατεύματα (πληροφορίες αναφέρουν αριθμό 60.000 αμερικανών στρατιωτών!), όπως έγινε το 2003 για να εισβάλουν στο Ιράκ από το Βορρά, η οποία απόφαση στάθηκε τότε αφορμή στην πυροδότηση μιας σειράς «κρίσεων» μεταξύ των δύο συμμάχων.
Η Άγκυρα, τότε, αρνήθηκε στην Ουάσινγκτον την άδεια για χρησιμοποίηση αεροπορικών βάσεών της για να επιτεθούν οι ΗΠΑ στο καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

Σύμφωνα με τον ίδιο τούρκο κυβερνητικό αξιωματούχο, η Τουρκία σήμερα έχει βρεθεί «καίγεται» από τις κριτικές ορισμένων αναλυτών για την έμμεση ενθάρρυνση που παρείχε στο σχηματισμό του ISIS (Ισλαμικού Κράτους), λόγω της υποστήριξης που παρείχε σε ισλαμιστές αντιπάλους του προέδρου της Συρίας Μπασάρ Άσαντ, επειδή υπήρχε κίνδυνος να χάσει τον έλεγχο της των συνόρων της.
Η Άγκυρα εξακολουθεί και σήμερα να αρνείται κατηγορηματικά αυτή την στρατηγική της που έχει αποτύχει.

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι μετέβη στην Σαουδική Αραβία για να συμμετέχει στις συνομιλίες και να δώσει τον «ρυθμό» μέσα από την υποστήριξη 10 βασικών Αραβικών εθνών, αφού ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε ανακοινώσει τη νέα στρατηγική της Ουάσιγκτον εναντίον των τζιχαντιστών του ISIS, στην οποία θα περιλαμβάνονται και αεροπορικές επιδρομές στη Συρία.

Μετά από μια εκ των αστραπή επιχείρηση, οι τζιχαντιστές μαχητές ελέγχουν τώρα μία μεγάλη έκταση του Ιράκ αλλά και ένα μεγάλο μέρος της βόρειας Συρίας, κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.

Η Τουρκία βλέπει τώρα τον εαυτό της να μετατρέπεται σε θύμα του Ισλαμικού Κράτους και των ισλαμιστών μαχητών που εξακολουθούν να κρατάνε 49 Τούρκους πολίτες ως ομήρους, συμπεριλαμβανομένων των διπλωματών αλλά και παιδιών, που απήχθησαν από το τουρκικό προξενείο στη Μοσούλη στο Ιράκ στις 11 Ιουνίου.
Ως εκ τούτου, η Άγκυρα είναι απρόθυμοι να αναλάβουν ισχυρότερο ρόλο στο συνασπισμό εναντίον των τζιχαντιστών μαχητών, αφού υπάρχει εμφανής φόβος της Τουρκίας πως θα επιδεινωθεί η κατάσταση ομηρίας των πολιτών της.
«Τα χέρια μας είναι δεμένα λόγω των ομήρων", δήλωσε το στέλεχος του AFP.

Η Τουρκία μπορεί να ανοίξει την στρατιωτική βάση Incirlik, στο νότο, για την παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης σε ανθρωπιστικές επιχειρήσεις οι οποίες θα διεξάγονται υπό αμερικανική ηγεσία λειτουργία, ενώ σύμφωνα με την επίσημες πηγές τονίστηκε ότι η βάση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για θανατηφόρες αεροπορικές επιδρομές.
«Η Τουρκία δεν θα λάβει μέρος σε οποιαδήποτε πολεμική αποστολή, ούτε να προμηθεύει όπλα», είπε ο κυβερνητικός (ανώνυμος) πληροφοριοδότης.

Η Τουρκία είναι η μόνη μουσουλμανική χώρα σε μια συμμαχία 10 χωρών, οι οποίες συμφώνησαν, κατά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Newport, να πολεμήσουν τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.

Ο John Kerry πρόκειται να σταματήσει στην Τουρκία την Παρασκευή, σύμφωνα με την επίσημες τουρκικές πληροφορίες, όμως η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα αρνήθηκε να επιβεβαιώσει την επίσκεψη του αμερικανού αξιωματούχου (προφανώς για λόγους ασφαλείας), που έρχεται ως μέρος περιοδείας του στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Σχόλιο ιστολογίου: Η ισορροπία τρόμου, που επιλέγει να ακολουθήσει μέσα από μία άκρως επικίνδυνη στρατηγική, ενδέχεται να την εξαναγκάσει να μεταστραφεί απότομα και με μεγάλη ένταση προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, εάν αυτοί οι σχεδιασμοί της δεν ευοδωθούν...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Τα αποτελέσματα της πανεπιστημιακής έρευνας «Εθνικισμός στην Τουρκία και στον κόσμο»

Έρευνα στην Τουρκία την οποία επέβλεψαν οι καθηγητές Αλί Τσάρκογλου του πανεπιστημίου Κος και Ερσίν Καλαΐκογλου του πανεπιστημίου Σαμπανσί διαπιστώνει ότι «η Τουρκία παραμένει έθνος συμμαζεμένο παρόλο που η κυβέρνηση της είναι πολύ δραστήρια. Ο Τούρκος φοβάται τις προκλήσεις και τις απειλές από το εξωτερικό. Έτσι βλέπει τους μετανάστες εχθρικά μολονότι επιφανειακά δείχνει ηρεμος--δείγμα κι αυτό του πόσο περιορισμένης αντίληψης για τον κόσμο είναι. Αυτοί που δεν μιλούν τη γλώσσα του είναι πηγή απειλής. Η έρευνα έδειξε ότι είμαστε περήφανοι για όσα έχουμε πραγματοποιήσει αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε», λέγει ο κ. Τσάρκογλου.

Η έρευνα, η οποία έγινε στα πλαίσια μιας ευρύτερης μελέτης με τίτλο «Εθνικισμός, στην Τουρκία και στον κόσμο», δείχνει ότι «ο Τούρκος βλέπει μονό τον εαυτόν του, στερείται του αισθήματος της παγκόσμιας αλληλεγγύης. Βλέπει τις διεθνείς σχέσεις σαν κάτι πολύ περίπλοκο, του είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατανοήσει τι συμβαίνει στον κόσμο εκτός αν ο Αρχηγός του δώσει τα πράγματα απλοποιημένα», εξηγεί ο καθηγητής. Και προσθέτει: «Ένα μεγάλο ποσοστό Τούρκων δεν έχει καμία άμεση επαφή με το εξωτερικό. Ο τουρκικός λαός στριφογυρίζει γύρω από την οικογένεια και τη γειτονιά, δεν του αρέσουν τα περα-από-αυτα. Γι αυτό και κάθε επίσημος τονίζει ότι "ο Τούρκος δεν έχει άλλον φίλο εξόν από τον Τούρκο».

Μολονότι η Τουρκία είναι ανοικτή στην διεθνή οικονομία η τουρκική κοινωνία «παραμένει πολύ επιφυλακτική. Σαν άτομο, ο Τούρκος είναι ανήσυχος για την οικονομία της αγοράς. Σχεδόν κανένας δεν είναι υπέρ της ιδιωτικοποίησης, δεν υποστηρίζει καθόλου τον περιορισμό της κρατικής εξουσίας, τον ρόλο της στο να καθορίζει. Αντίθετα, ο λαός θέλει δυνατή κυβερνητική παρέμβαση, το κράτος να κανονίζει την οικονομία του. Πιστεύει πως αν η οικονομία πάει καλά αυτό σημαίνει ότι το κράτος κάνει πράγματα σωστα. Υπάρχει δηλαδή ένα χάσμα ανάμεσα στην πραγματικότητα και σ' εκείνα που ο λαός πιστεύει. Ο Τούρκος είναι αρκετά αφελής. Όταν ακούει την ηγεσία να μίλα νιώθει περήφανος. Λ.χ. με το Μουντιάλ. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι η Τουρκία πρέπει να είναι παρούσα. Ήταν εκεί χώρες με πληθυσμό 4 και 5 εκατομμύρια και η Τουρκία με τα 70 εκατομμύρια οφείλει να είναι εκεί. Είναι ένα επιχείρημα που παρακάμπτει τον συναγωνισμό και τον ανταγωνισμό και θεωρεί δικαίωμα δικό του να είναι εκεί επειδή έχει τον ίδιο πληθυσμό με την Γερμανία που ήταν εκεί».

Παρουσιάζοντας μερικά "πολύ χαρακτηριστικά" στοιχεία της τουρκικής νοοτροπίας τα οποία ανέδειξε η έρευνα ο καθηγητής κ. Τσάρκογλου παρατηρεί: "Ο Τούρκος δεν νιώθει να είναι κοντά στην Ευρώπη είτε στη Μέση Ανατολή. Μόνο στον εαυτό του είναι κοντά. Η παγκόσμια ταυτότητα είναι κάτι παράξενο για το τουρκικό μυαλο. Οι Τούρκοι είναι Τούρκοι και το περίεργο είναι ότι στο ερώτημα αν ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν όλοι ήταν Τούρκοι η απάντηση είναι ένα εντυπωσιακό ναι. Η αυτοκριτική είναι κάτι το άγνωστο εδώ".

Σε ερώτηση τι διαφέρει η Τουρκιά από τον υπόλοιπο κόσμο λέγει ότι η έρευνα έδειξε ότι «η εθνική μας ταυτότητα είναι πρωτίστως η θρησκευτική ταυτότητα. Εκείνο που κάνει έναν Τούρκο,Τούρκο δεν είναι τόσο η εθνότητα είτε η γλώσσα αλλά πρώτα και κύρια το ότι είναι μουσουλμάνος. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία είναι χωρά ομογενής, ο κόσμος δεν αποδέχεται τις θρησκευτικές μειονότητες και το ότι αυτές έχουν δικαιώματα. Ο λαός αποδέχεται αυτή την δημοκρατία της επιβολής της πλειοψηφίας. Οι Τούρκοι πιστεύουν ότι δεν διέπραξαν τίποτε το κακό στο παρελθόν. Δεν έχουν ιστορική μνήμη ότι λ.χ. έχασαν τον Ψυχρό Πόλεμο ή τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Γιατί να ντρέπονται για κάτι; Αυτή είναι η γενική αντίληψη στη χώρα. Η μεγάλη μάζα δεν είναι συνηθισμένη να έχει μια σωστή, μια ανοικτή συζήτηση όπου ακούγεται και γίνεται σεβαστή η κάθε γνωμη. Είναι βέβαια σπάνιο να ακουστεί διαφορετική άποψη και όταν συμβεί να ακουστεί σχεδόν πάντοτε τιμωρείται σκληρά και αποσιωπάται. Για τον Τούρκο είναι πάντοτε καλύτερο να συμφωνεί με την επίσημη άποψη".

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Η κρίση στην Ουκρανία η οποία, κατ΄ ουσία, προκλήθηκε και δημιουργήθηκε από ορισμένους από τους δυτικούς εταίρους μας, χρησιμοποιείται τώρα για να επανέλθει στη ζωή αυτή η στρατιωτική συμμαχία» δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν κατηγόρησε σήμερα τις δυτικές χώρες ότι χρησιμοποίησαν την κρίση στην Ουκρανία για να «νεκραναστήσουν» το NATO.

«Η κρίση στην Ουκρανία η οποία, κατ΄ ουσία, προκλήθηκε και δημιουργήθηκε από ορισμένους από τους δυτικούς εταίρους μας, χρησιμοποιείται τώρα για να επανέλθει στη ζωή αυτή η στρατιωτική συμμαχία» δήλωσε ο Πούτιν αναφερόμενος στο NATO, σύμφωνα με ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.

Κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του NATO την περασμένη εβδομάδα στο Νιούπορτ της Ουαλίας, τα κράτη μέλη του Βορειοατλαντικού Συμφώνου δεσμεύθηκαν να διατηρήσουν μια «μόνιμη παρουσία» στην ανατολική Ευρώπη επικαλούμενα τη συμπεριφορά της Ρωσίας, αλλά και τη δημιουργία μιας δύναμης εξαιρετικά ταχείας αντίδρασης, η οποία θα μπορεί να αναπτύσσεται μέσα σε ελάχιστες ημέρες.

Αυτό το Σχέδιο Ετοιμότητας Δράσης (Readiness Action Plan, RAP), έχει στόχο να «ενισχυθεί η συλλογική άμυνα», η αποστολή κλειδί του Συμφώνου που ιδρύθηκε πριν από 65 χρόνια, στα πρώτα στάδια του Ψυχρού Πολέμου.

«Έχουμε ήδη πει, έχουμε ήδη προβλέψει ότι θα είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε με τη σειρά μας τα κατάλληλα μέτρα για να προασπίσουμε τη δική μας ασφάλεια», ανέφερε ο επικεφαλής του κράτους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος μίλησε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με στελέχη του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και ανώτατα στελέχη του επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων.

«Θα προτιμούσα να μην υπάρξει ένας παροξυσμός υστερίας εκ των υστέρων, όταν αυτές οι αποφάσεις θα υιοθετηθούν οριστικά και θα αρχίσουν να εφαρμόζονται», προσέθεσε ο Πούτιν.

Εξάλλου, ο Πούτιν υπέγραψε ένα διάταγμα με το οποίο αναλαμβάνει προσωπικά την ηγεσία μιας επιτροπής που επιβλέπει την αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας, καθώς η Μόσχα μοιάζει να έχει αποφασίσει να μειώσει όσο το δυνατόν περισσότερο το βαθμό εξάρτησής της από δυτικό εξοπλισμό και υλικά μετά τις κυρώσεις που επέβαλαν δυτικές χώρες εξαιτίας της κρίσης στην Ουκρανία.

Πηγή "Πρώτο Θέμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την σύμπραξη των Κούρδων της Συρίας με την στήριξη των Κούρδων πολεμιστών Πεσμεργκά, του βορείου Ιράκ, με τον λεγόμενο «Συριακό Απελευθερωτικό Στρατό», δηλαδή το όργανο των αμερικανοσιωνιστών, με την πρόσχημα να αντιμετωπίσουν τους Τζιχαντιστές αλλά στην πραγματικότητα για να πολεμήσουν τον Συριακό στρατό του προέδρου της Συρίας, Άσαντ, ανήγγειλε ο τουρκικός τύπος, δίνοντας άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση στα τελευταία γεγονότα της Μέσης Ανατολής.

Όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες της τουρκικής εφημερίδας, Radıkal, έχει ιδρυθεί κοινό στρατηγείο πολεμικών επιχειρήσεων των Κούρδων της Συρίας με τον Απελευθερωτικό Στρατό των Συρίων ανταρτών, με την ονομασία, «Burkan El Fırat». Η ίδρυση του στρατηγείου αυτού έγινε για να συντονίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του κουρδικού στοιχείου με τους αντάρτες, που εδώ και τρία περίπου χρόνια πολεμούν τον νόμιμο πρόεδρο της Συρίας, Μπασάρ Άσαντ. Η αιτιολογία για την δημιουργία αυτού του κοινού στρατηγείου είναι, όπως υποστήριξαν οι εκπρόσωποι των Κούρδων, να αντιμετωπιστεί το διογκούμενο κίνημα των Τζιχαντιστών.

Οι πραγματικοί σκοποί όμως είναι να χτυπηθεί με όλα τα μέσα το καθεστώς Άσαντ το οποίο μέχρι σήμερα έχοντας μεγάλη λαϊκή στήριξη κατάφερε να αντιμετωπίσει με μεγάλη επιτυχία την ξένη εισβολή όλων εκείνων τον δολοφονικών στοιχείων, που εκπορεύονταν από την Τουρκία, το Ισραήλ, και την Αμερική. Στην διεύθυνση αυτού του κοινού στρατηγείου θα υπάγονται, όπως αναφέρει και η τουρκική εφημερίδα, μια σειρά από δέκα περίπου κουρδικών και συριακών στρατιωτικών οργανώσεων, που θα συνασπιστούν για κοινές πολεμικές επιχειρήσεις.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τις πληροφορίες που έρχονταν τον τελευταίο καιρό για την αμέριστη στήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ στους Κούρδους, που συνεργάζονται παράλληλα και με το καθεστώς του Ερντογάν για να διοχετεύουν παράνομα το πετρέλαιο του βορείου Ιράκ στα τουρκικά λιμάνια και στη συνέχεια στο Ισραήλ και σε αμερικανικών συμφερόντων προορισμούς. Αυτή η άτυπη αλλά ουσιαστική συμμαχία των Κούρδων με τους Αμερικανούς και το Ισραήλ, είναι η συνέχεια της εδώ και πολλά χρόνια συνεχής υποστήριξης του Ισραήλ στο κουρδικό στοιχείο του Βορείου Ιράκ, που προορίστηκε να παίξει τον ρόλο του πράκτορα των αμερικανικών και των σιωνιστικών συμφερόντων στην περιοχή.
Παράλληλα η συνεργασία των Κούρδων του βορείου Ιράκ με την Άγκυρα, επισφραγίστηκε από τις αλλεπάλληλες επισκέψεις του ίδιου του Μπαρζανί και του γιου του στην τουρκική πρωτεύουσα για την σύναψη μιας σειράς οικονομικών συμφωνιών.
Πέραν όμως των συμφωνιών των Κούρδων με την Άγκυρα, οι Κούρδοι τώρα συντάσσονται στρατιωτικά με τους Αμερικανούς, αλλά και με τους Γερμανούς, που αποφάσισαν να τους εξοπλίσουν κατάλληλα μετατρέποντας τους στον χωροφύλακα της Δύσης στην Μέση Ανατολή. Ερώτημα ίσως είναι η στάση των Κούρδων της Τουρκίας που φιλοδοξούν να παίξουν ηγετικό ρόλο σε όλο το κουρδικό στοιχείο της Μέσης Ανατολής, ερχόμενοι συχνά σε σύγκρουση με τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ.
Οι πληροφορίες όμως για συνεχείς επισκέψεις του ίδιου του αρχηγού της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν, στο Ιμραλί, όπου είχε επαφές με τον ίδιο τον Οτσαλάν, δείχνουν πως ο άλλοτε αρχηγός των Κούρδων και το πάλαι ποτέ «φόβητρο» της Τουρκίας, έχει γίνει πλέον ο άμεσος συνομιλητής της Άγκυρας.

Είναι πραγματικά πολύ δυσάρεστο το κουρδικό στοιχείο της Μέσης Ανατολής να παίξει τελικά τον ρόλο καταλύτη υπέρ των αμερικανοσιωνιστικών συμφερόντων για την επιβολή της Νέας Τάξης στην περιοχή, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης των Τζιχαντιστών.
Εδώ φαίνεται καθαρά ποιος είναι και ο ρόλος της δημιουργίας του εξτρεμιστικού ισλαμικού κινήματος, που έχει σκορπίσει την φρίκη του θανάτου ειδικά στους χριστιανούς της περιοχής. Σημειωτέον ότι αυτές οι κινήσεις των Κούρδων έχουν προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις του Ιράν, που έχει αντιληφθεί πλήρως τον ύποπτο ρόλο του κουρδικού στοιχείου ενώ παρέμβαση έκανε και ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Λαβρώφ, που προειδοποίησε αυτή την ανίερη συμμαχία να μην επέμβει σε βάρος του Άσαντ στην Συρία.

Όπως φαίνεται το παιχνίδι στην Μέση Ανατολή «χοντραίνει» ακόμα περισσότερο με επίκεντρο πάντα τις ενεργειακές πηγές και τους ενεργειακούς αγωγούς. Αναμένονται και νέες σημαντικές ανακατατάξεις ενώ η επανεμφάνιση της Ρωσίας στην ανατολική Μεσόγειο με την εκ νέου κάθοδο ρωσικού στόλου στην περιοχή, δίνει άλλη μια εικόνα της κρισιμότητας των εξελίξεων.
Οι λανθασμένες επιλογές των Κούρδων, που λογαριάζουν συχνά χωρίς τον «ξενοδόχο», πολύ πιθανόν να τους στοιχήσουν το ναυάγιο του πάγιου αιτήματος τους δηλαδή την ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, ακόμα και αυτό του πυρηνικού πολέμου

Γράφει ο δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας

Τον τελευταίο καιρό, οι μελετητές των διεθνών σχέσεων αντιμετωπίζουν νένα ιδιόρρυθμο πρόβλημα στην προσπάθειά τους να περιγράψουν την πολύπλοκη διεθνή πραγματικότητα. Για παράδειγμα, αναλύοντας κάποιος την ανταγωνιστική σχέση που προκύπτει μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα, μετά την επανένωση της Κριμαίας στον ρωσικό κορμό, δέχεται αντεπιχειρήματα που προβάλουν την ενίσχυση των σχέσεων Ρωσίας – Τουρκίας κατά το τελευταίο διάστημα. Ή εάν προσπαθήσεις να υποστηρίξεις ότι έχουν ενισχυθεί οι τάσεις για την ενίσχυση των σχέσεων Ρωσίας – Κίνας, κινδυνεύεις να «αποστομωθείς» από λογικότατα και πειστικά επιχειρήματα για την ανταγωνιστική φύση των χωρών αυτών και το αντίστροφο.
Παρόμοιες αντιφάσεις προκύπτουν και στις προσπάθειες ερμηνείας οποιουδήποτε σχεδόν συστήματος του πλανήτη. Και το πρόβλημα είναι ότι και οι μεν και οι δε έχουν δίκιο, αλλά ταυτοχρόνως σφάλλουν. Στην πραγματικότητα, η σημερινή διεθνής κατάσταση είναι τόσο ρευστή, ασαφής και ακαθόριστη που κάθε προσπάθεια ερμηνείας και κυρίως πρόβλεψης είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένη. Τα πάντα είναι πιθανά, ακόμη και ό,τι μέχρι πριν από λίγο καιρό θα αντιμετωπιζόταν ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Στη Μέση Ανατολή η ιστορία… έχει χιούμορ
Αυτό επιβεβαιώνει πανηγυρικά και η κωμικοτραγικά παρανοϊκή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη Μέση Ανατολή. Μέχρι πριν από μερικούς μήνες οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούσαν το Ιράν ως βασικό τους εχθρό και εξέταζαν σοβαρά μία επιθετική ενέργεια εναντίον του, έτσι ώστε να αδρανοποιήσουν το πυρηνικό του πρόγραμμα, ενώ ήταν σχεδόν βέβαιη η επίθεση εναντίον του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία.
Σήμερα, οι Αμερικανοί αξιολογούν ως αντίπαλό τους και πολεμούν από κοινού με το Ιράν εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, τους οποίους ουσιαστικά ήταν έτοιμοι να βάλουν στην εξουσία στη θέση του Άσαντ λίγο καιρό πριν. Κάποιοι αμετανόητοι, βέβαια, συνειδητοί ή ασυνείδητοι πιστοί της «παραθρησκείας» της αμερικανικής παντοδυναμίας, επιμένουν να υποστηρίζουν ότι όλα αυτά είναι κάποιοι σκοτεινό και μακρόπνοο σχέδιο των ΗΠΑ, οι οποίες «έχουν τα πάντα υπό τον έλεγχό του», αρνούμενοι πεισματικά να αποδεχθούν ότι οι μυθοποιημένοι αμερικανοί μπορεί απλά να τα έχουν χαμένα και να μην ξέρουν τι κάνουν.

Πολύ δε πιο επικίνδυνη από τη Μέση Ανατολή είναι η κατάσταση που έχει προκύψει στις σχέσεις Ευρώπης και ΗΠΑ με τη Ρωσία, με αφορμή τα γεγονότα στην Ουκρανία. Εκεί που μέχρι πριν λίγο καιρό οι Ευρωπαίοι ήταν βολεμένοι στον γυάλινο πύργο του «Τέλους της Ιστορίας», θεωρώντας ότι οι γεωστρατηγικοί ανταγωνισμοί είχαν τελειώσει στη Γηραιά Ήπειρο και δεν επρόκειτο να εμφανιστούν ποτέ ξανά, σήμερα όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, ακόμη και αυτό του πυρηνικού πολέμου!

Η ενοποίηση με το παρόν
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, σε κάθε ιστορική περίοδο υπάρχουν δυναμικές και τάσεις που ωθούν τις μελλοντικές εξελίξεις προς ορισμένες κατευθύνσεις. Όμως, σήμερα δεν φαίνεται να ισχύει κάτι τέτοιο. Είναι τόσο μεγάλη η πολυπλοκότητα και η ασάφεια του διεθνούς περιβάλλοντος, ώστε όλα τα σενάρια είναι πιθανά.

Με άλλα λόγια, ενδέχεται να ζούμε σε μία σπάνια στιγμή της παγκόσμιας ιστορίας όπου ο χρονικός ορίζοντας έχει κατέλθει και το μέλλον έχει, κατά κάποιον τρόπο, ενοποιηθεί με το παρόν. Βρισκόμαστε, δηλαδή, σε έναν ενοποιημένο γεωιστορικό χωροχρόνο, όπου δεν υπάρχουν βεβαιότητες και τα πάντα είναι δυνατά.

Υπό μία έννοια, η σημερινή εποχή θα μπορούσε να παρομοιαστεί με την κατάσταση που περιγράφουν κάποια μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας, όπου πολλές εναλλακτικές πραγματικότητες συμπίπτουν στον ίδιο χώρο και χρόνο, δημιουργώντας παρανοϊκές καταστάσεις.

Έτσι, δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να είμαστε σίγουροι για την πορεία των σχέσεων της Κίνας με τις ΗΠΑ, για παράδειγμα, ή της Ρωσίας με την Κίνα ή της Ευρώπης με την Κίνα, τις ΗΠΑ με τη Ρωσία ή ακόμη και των ευρωπαϊκών χωρών μεταξύ τους. Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και αυτό σε πολύ βραχύ χρονικό ορίζοντα. Ακόμη και αν κάτι δείχνει σίγουρο σήμερα, μπορεί να αλλάξει άρδην σε διάστημα μερικών μηνών ή εβδομάδων.

Αλλά δεν είναι μόνο οι σχέσεις μεταξύ των χωρών που δύσκολα μπορούν να προσδιοριστούν. Οι ίδιοι οι παράγοντες που διαμορφώνουν το διεθνές σύστημα, τις ισορροπίες και τις σχέσεις μέσα σε αυτό, βρίσκονται σε μία εποχή ριζικής μετάλλαξης. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της στρατιωτικής ισχύος. Οι τεράστιες αλλαγές που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια στις πολεμικές τεχνολογίες, δεν μας επιτρέπουν να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για το πώς υα διαμορφωθούν οι στρατιωτικές ισορροπίες στρατιωτικής ισχύος στο μέλλον. Έτσι, παραδοσιακές αναλύσεις, που μετρούν αριθμούς στρατιωτών, οπλικών συστημάτων ή τα μεγέθη των αμυντικών δαπανών, ελάχιστη έως καθόλου σχέση έχουν πλέον με την πραγματικότητα. Σήμερα, για παράδειγμα, πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να πει με ασφάλεια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν η πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη στον κόσμο τα επόμενα χρόνια, δεδομένου ότι οι αλλαγές στην πολεμική τεχνολογία απειλούν να μετατρέψουν πρώτης γραμμής οπλικά αμερικανικά συστήματα, όπως είναι οι αρμάδες των αμερικανικών αεροπλανοφόρων, σε αχίλλειες πτέρνες, αντιστρέφοντας ολοκληρωτικά τους υπάρχοντες συσχετισμούς ισχύος.
Παρόμοια είναι η ασάφεια και στον χώρο της ενέργειας, έναν από τους βασικότερους παράγοντες διαμόρφωσης του διεθνούς συστήματος. Η πιθανή είσοδος νέων μορφών ενέργειας απειλεί να διαμορφώσει μία εντελώς νέα πραγματικότητα, σε συνδυασμό και με τις πολιτικές εξελίξεις ανά τον κόσμο.

Ακόμη και διεθνής οικονομία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο βίαιης μετάλλαξης. Η εποχή της φονταμενταλιστκής μονομανίας ότι τα πάντα θα πρέπει να ελέγχονται και να ρυθμίζονται από το απρόσωπο και απροσδιόριστο υπερσύστημα των «Αγορών» φαίνεται πια πως αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργιών, κάτι που, αργά ή γρήγορα, θα έχει αναπόφευκτες συνέπειες και στις διεθνείς γεωπολιτικές ισορροπίες.

Η κρίσιμη ελληνική επιλογή
Αυτή η τρομακτική ασάφεια του διεθνούς συστήματος, η κάθοδος του ιστορικού ορίζοντα στο παρόν και ο ενοποιημένος γεωιστορικός χωροχρόνος, όπου έχουμε το επικίνδυνο προνόμιο να ζούμε σήμερα, δεν είναι μία ψυχρή ακαδημαϊκή πραγματικότητα, αλλά κάτι το οποίο θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη από όσους σχεδιάζουν την πορεία της Ελλάδας προς το μέλλον.

Για μία χώρα, όπως η Ελλάδα, η οποία αντιμετωπίζει τεράστια και σύνθετα προβλήματα και βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων που θα διαμορφώσουν τη μελλοντική διεθνή γεωπολιτική πραγματικότητα, αυτή η τεράστια ποικιλία πιθανών διαδρομών που μπορεί να πάρει η Ιστορία, αποτελεί μία τεράστια ευκαιρία. Για να την εκμεταλλευτεί, όμως, απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Η βασικότερη από αυτές είναι η ρεαλιστική ανάγνωση των διεθνών εξελίξεων και η απελευθέρωση από τις βολικές πραγματικότητες του παρελθόντος. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν φαίνεται να ισχύει. Ενώ το μέλλον έχει ενσωματωθεί στο παρόν διαμορφώνοντας μία εποχή ακραίας ασάφειας, ευκαιριών αλλά και κινδύνων, η Ελλάδα πεισματικά παραμένει σε ένα ξεπερασμένο παρελθόν, θεωρώντας το μάλιστα σαν μία σταθερή βάση υλοποίησης ρεαλιστικής εξωτερικής πολιτικής. Έτσι, ακούγονται ολοένα και περισσότερο επιχειρήματα για την πορεία της ελληνικής γεωστρατηγικής, που βασίζονται στην φαντασιακή πραγματικότητα του «ανήκομεν εις την Δύσιν» ή τονίζουν την ανάγκη διασφάλισης της «ευρωπαϊκής ταυτότητας της χώρας». Και αυτό τη στιγμή που πολύ δύσκολα μπορούμε να προσδιορίσουμε τι ακριβώς εκφράζουν οι πόροι «Δύση» ή «Ευρώπη» σήμερα, ποιο είναι το γεωπολιτικό τους περιεχόμενο και ποιο θα είναι το μέλλον τους.
Αυτή η προσήλωση σε ένα ξεπερασμένο παρελθόν είναι, φυσικά, μία εξαιρετικά επικίνδυνη επιλογή. Ενώ οι άνεμοι της ιστορικής αλλαγής σαρώνουν τα πάντα γύρω μας, η Ελλάδα έχει επιλέξει την ανέμελη παραμονή σε ένα πεπερασμένο κόσμο, ο οποίος πλέον ανήκει στην αρμοδιότητα των ιστορικών και όχι όσων χαράσσουν εθνική γεωστρατηγική. Και αν παρόμοια επιλογή θα μπορούσε, ίσως, να συγχωρεθεί σε χώρες όπως η Δανία, η Ολλανδία ή η Πορτογαλία, που βρίσκονται στα σχετικά ασφαλή αμπάρια της Ευρώπης, αποτελεί μία σίγουρη συνταγή καταστροφής για την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα στη δίνη των ιστορικών εξελίξεων και πρέπει να αξιοποιήσει τις εξελίξεις αυτές για να επιβιώσει και να διεκδικήσει ξανά το μέλλον της.

* Διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 254


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε.τ.


Αν μία διμοιρία Τούρκων καταδρομέων ή ακόμη ένας λόχος ήθελε να αποβιβασθεί σε ένα Ελληνικό νησί στο Αιγαίο, δεν θα χρειαζόταν να καταβάλει μεγάλες προσπάθειες και να διατρέξει κινδύνους. Θα μεταμφιεζόταν σε λαθρομετανάστες και θα ανελάμβανε τη μεταφορά τους το Ελληνικό Λιμενικό Σώμα!
Το ακραίο αυτό παράδειγμα δείχνει σε ποιο σημείο έχει φτάσει η κατάσταση στο Αιγαίο και τα θέματα εθνικής ασφάλειας που τίθενται επιπλέον όλων των άλλων.

Οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επαναλαμβάνουν συχνά ως στερεότυπη επωδό ότι η Ελλάδα είναι νησίδα σταθερότητας κοντά σε μία φλεγόμενη περιοχή. Προφανώς, σε σύγκριση με τη Συρία και το Ιράκ, η Ελλάδα είναι νησίδα σταθερότητας, όσο μπορεί να μιλά κανείς για σταθερότητα σε μία χώρα που βιώνει για έκτο χρόνο, μία τέτοια καταστροφική ύφεση, εσωτερική υποτίμηση και εκρηκτική ανεργία. Θα πρέπει όμως οι κυβερνητικοί ιθύνοντες να μεριμνούν επίσης για την προστασία αυτής της σταθερότητας.

Τα ανοικτά σύνορα όμως στο Αιγαίο είναι μέτρο προστασίας αυτής της σταθερότητας από ενδεχόμενη διείσδυση ακραίων Ισλαμιστών και δημιουργία πυρήνων Ισλαμιστικής δράσεως στην Ελλάδα;

Η απάντηση είναι η συνήθης. Οι Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Ελλάδας, που απορρέουν από την εφαρμογή της περιβόητης οδηγίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το άσυλο. Ξαναζούμε, με άλλα λόγια, το έργο που εκτυλισσόταν για πολύ καιρό στα σύνορα του Έβρου. Κατασκευάσθηκε, επιτέλους, ο φράχτης στον Έβρο, παρά τις διαμαρτυρίες διαφόρων ζηλωτών, που κατήγγειλαν ότι το έργο θα εμπόδιζε την πρόσβαση των προσφύγων και ότι θα παραβίαζε την Ευρωπαϊκή Οδηγία για το άσυλο. Ο φράχτης και τα άλλα συνοδευτικά μέτρα που πάρθηκαν, έφεραν αποτέλεσμα. Όπως αναμενόταν, όμως, αναζητήθηκε άλλος δρόμος. Η λαθρομετανάστευση γιγαντώθηκε στο Αιγαίο…

Εκτός τόπου και χρόνου
Με την εφαρμογή της Οδηγίας για το άσυλο, η αναχαίτιση και ο έλεγχος της λαθρομεταναστεύσεων είναι πρακτικά ανέφικτος. Οι δουλέμποροι δεν αναλαμβάνουν κανέναν κίνδυνο. Οδηγούν τους λαθρομετανάστες μέχρι τα Ελληνικά χωρικά ύδατα και μετά τους εγκαταλείπουν, αφού προηγουμένως τους έχουν δασκαλέψει, μόλις δουν το σκάφος του Ελληνικού Λιμενικού είτε να βυθίσουν την λαστιχένια βάρκα τους είτε να πέσουν στη θάλασσα, με σωσίβια που αγοράζουν προηγουμένως στις τουρκικές ακτές. Εάν η αποστολή περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών και πολλά γυναικόπεδα, αρκεί η προώθηση του πρόχειρου πλεούμενου μέχρι τα Ελληνικά χωρικά ύδατα.

Οι τουρκικές αρχές είτε κάνουν στραβά μάτια είτε συμπράττουν απροκάλυπτα στην προώθηση των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα. Η πολιτική αυτή είναι παλαιά και ασκείται απορρήτως από τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκικής Χωροφυλακής JITEM. Η πολιτική αυτή εξυπηρετεί τον στόχο της διασπάσεως της εθνικής συνοχής της Ελλάδας και της γεωπολιτικής μεταλλάξεως του Ελληνικού Εθνικού χώρου, με την εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, ιδιαίτερα μουσουλμανικών.
Προσφάτως, υπεγράφη, κατ’ αρχήν, μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ενώσεως, συμφωνία για την επανεισδοχή στην Τουρκία των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη από τα σύνορά της. Η Τουρκία απέσπασε ως αντάλλαγμα την κατάργηση για τους τούρκους υπηκόους της υποχρεώσεως θεωρήσεως (βίζας) και το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας στην Ευρώπη. Η συμφωνία αυτή θα τεθεί σε ισχύ από το 2017.

Όσοι νομίζουν ότι η συμφωνία αυτή έθεσε τις βάσεις για τη λύση του προβλήματος, σε τρία χρόνια , κάνουν λάθος. Η Τουρκία έχει έτοιμο το πρόσχημα της υπεκφυγής και της παρασπονδίας. Αφού όλοι οι λαθρομετανάστες παρουσιάζονται, για ευνόητους λόγους, ως πρόσφυγες, η Τουρκία μπορεί να επικαλεσθεί το πρόσχημα ότι δεν ζητούν άσυλο στην Τουρκία, αλλά στην Ευρώπη. Είναι αρμοδιότητα, επομένως, της Ευρώπης να τους δεχθεί και να εξετάσει το αίτημά τους.
Αντιλαμβάνεται κανείς, με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη Μέση Ανατολή, πόσο δύσκολο είναι να πει ότι οι άνθρωποι που προέρχονται από την περιοχή αυτή, αλλά και από άλλες περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα, δεν είναι πρόσφυγες. Ο αριθμός των προσφύγων από τη Συρία, που έχουν καταφύγει σε γειτονικέ χώρες, ανέρχεται ήδη σε 3 εκατ. Ένα άλλο τρίτο του πληθυσμού της Συρίας, που περιλαμβάνει πολλά εκατομμύρια, έχει εγκαταλείψει τις εστίες του και είναι προσφυγοποιημένο εντός της χώρας. Ένας σημαντικός αριθμός προσφύγων από τη Συρία έχει καταφύγει και στην γειτονική Τουρκία. Η τελευταία κάνει ό,τι μπορεί για να τους προωθήσει προς την Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Οδηγία για το άσυλο είναι εκτός τόπου και χρόνου. Προορίζεται για σχετικά ήρεμους καιρούς, όταν τα αιτήματα ασύλου είναι περιορισμένα. Όταν μαίνονται πόλεμοι και ο αριθμός των προσφύγων ανέρχεται σε εκατομμύρια, η αντιμετώπιση του προβλήματος γίνεται με πολιτικές αποφάσεις.
Πρώτη μέριμνα είναι η περίθαλψη των προσφύγων είτε εντός της χώρας είτε σε γειτονικές χώρες, με στόχο την επανεγκατάστασή τους στις εστίες τους μόλις δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες. Εάν είναι αναπόφευκτη, για λόγους ασφάλειας ή ζωής, η υποδοχή ενός μεγάλου αριθμού προσφύγων, το θέμα και το βάρος δεν αφήνεται στους ώμους της χώρας που λειτουργεί ως πύλη εισόδου. Συμφωνείται ένα σχέδιο αναλογικής κατανομής σε όλες τις χώρες – μέλη. Το ίδιο ισχύει και για όσους δεν είναι πρόσφυγες από εμπόλεμες περιοχές, αλλά επικαλούνται το άσυλο για να μπουν σε μία Ευρωπαϊκή χώρα, ελπίζοντας ότι δεν θα απελαθούν τελικά, λόγω της περίπλοκης διαδικασίας που προβλέπεται για την απέλασή τους και των ισχυρισμών που προβάλλουν, αφού έχουν καταστρέψει τα προσωπικά τους έγγραφα, ότι προέρχονται από άλλη χώρα από εκείνη από την οποία πράγματι κατάγονται.

Η Ευρωπαϊκή Οδηγία υποχρεώνει τη χώρα – μέλος να μην απωθεί, με διοικητική απόφαση, τους λαθρομετανάστες αυτούς στα σύνορα, αλλά να τους παραπέμπει στη χρονοβόρα δικαστική διαδικασία, που καταλήγει ουσιαστικά, λόγω του όγκου του προβλήματος, σε αδιέξοδο.
Το πρόβλημα επιτείνεται για την Ελλάδα από το γνωστό Σύμφωνο Δουβλίνο ΙΙ. Το τελευταίο εγκλωβίζει τους πρόσφυγες και τους λαθρομετανάστες στη χώρα πρώτης εισόδου, αφού παρέχει το δικαίωμα στις άλλες χώρες να επαναπροωθήσουν στην Ελλάδα όσου έχουν εισέλθει στο έδαφός τους από τη χώρα μας και έχουν νομιμοποιηθεί σε αυτήν.

Το τελευταίο είναι μία υπενθύμιση σε όσους προτείνουν, χωρίς να έχουν μελετήσει σε βάθος το πρόβλημα, ότι η λύση θα ήταν «να δώσουμε σε όλους χαρτιά για να φύγουν από την Ελλάδα»! Τα χαρτιά είναι αυτά ακριβώς που πιστοποιούν ότι οι λαθρομετανάστες αυτοί νομιμοποιήθηκαν στην Ελλάδα και ότι με βάση το Σύμφωνο Δουβλίνο ΙΙ, οι άλλες χώρες έχουν δικαίωμα να τους επαναπροωθήσουν εδώ.

Αλλαγή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας ή Μονομερής Προσωρινή Αναστολή της
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να δέχεται παθητικά στο Αιγαίο την πλημμυρίδα των προσφύγων και των λαθρομεταναστών, με βάση την Ευρωπαϊκή Οδηγία για το άσυλο. Η Οδηγία αυτή είναι ανεδαφική και δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στη χώρα. Δεν μπορεί να καταργηθεί η εθνική συνοχή και η ασφάλειά της, με πρόσχημα το δήθεν Ευρωπαϊκό Άσυλο. Το μέγεθος του προβλήματος απαιτεί να τεθεί πάνω σε άλλη, καθαρά πολιτική βάση. Δεν είναι πλέον περιορισμένο ανθρωπιστικό θέμα, όπως υπολαμβάνεται από τη σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία.

Με το δεδομένο αυτό, η Ελλάδα πρέπει να θέσει επί τάπητος το πρόβλημα στις Βρυξέλλες, σε όλες τις πτυχές του. Μία από αυτές είναι η Ευρωπαϊκή Οδηγία για το άσυλο. Η Οδηγία αυτή πρέπει να αλλάξει. Να προσαρμοσθεί στα πραγματικά δεδομένα του προβλήματος και να μην ενθαρρύνει εμμέσως την λαθρομετανάστευση. Να προβλέπει πολιτικές λύσεις, όταν το πρόβλημα υπερβαίνει με τον όγκο του τις διαστάσεις ενός περιορισμένου ανθρωπιστικού θέματος.

Μία άλλη πτυχή είναι ο Κανονισμός του Δουβλίνου ΙΙ. Ο Κανονισμός αυτός είναι ετεροβαρής για την Ελλάδα. Είναι μία άλλη πληγή που επέφερε στη χώρα το δίδυμο Κώστας Σημίτης – Γιώργος Παπανδρέου. Αφού προηγουμένως πρωταγωνίστησαν για να επιβάλουν στη χώρα μία παράλογη πολιτική ανοχής της λαθρομεταναστεύσεως, έδωσαν μετά στους Ευρωπαίους εταίρους και κυρίως στη Γερμανία και τη Γαλλία, που πίεζαν για τον έλεγχο των συνόρων, τον Κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ. Ο Κανονισμός αυτός μετατρέπει τη χώρα σε ανάχωμα της λαθρομεταναστεύσεως για όλη την Ευρώπη και δημιουργεί εκρηκτική κατάσταση, σε συνδυασμό με τα άλλα υπάρχοντα προβλήματα. Οι οικονομικές ενισχύσεις από την Ευρώπη δεν μπορούν να είναι άλλοθι. Η Ελλάδα δεν ενδιαφέρεται για επιδότηση του εποικισμού της από λαθρομετανάστες.

Μία άλλη πτυχή είναι ρόλος της Τουρκίας. Η προηγούμενη Σουηδή Επίτροπος για θέματα Μεταναστεύσεως, Σεσίλια Μάλμστρομ, εκφράζοντας τη γνωστή πολιτική της χώρας της, που υπερθεματίζει επιδεικτικά σε θέματα ασύλου, καθώς επίσης και στην προώθηση της εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έδωσε γενναιόδωρα στην Τουρκία την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηκόων της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΕ πήρε, υποτίθεται, ως αντάλλαγμα τη συνεργασία της στον έλεγχο της λαθρομεταναστεύσεως.

Ποιος είναι σήμερα ο ρόλος της και πως διασφαλίζει η Ευρώπη τη συνεργασία αυτή;

Η ανάθεση στον σημερινό υπουργό Αμύνης της Ελλάδας, Δημήτρη Αβραμόπουλο, του χαρτοφυλακίου της Μεταναστεύσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι μία ευκαιρία για την Ελλάδα να θέσει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει με την λαθρομετανάστευση σε όλες τις πτυχές του και να απαιτήσει λύσεις. Σε αυτό μπορεί να έχει ισχυρό σύμμαχο την Ιταλία, που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα, όπως και άλλες χώρες.

Πρέπει να τεθεί στις Βρυξέλλες καθαρά το δίλημμα. Εάν η Ευρώπη θέλει αυτές τις πολιτικές και αυτήν π.χ. την Οδηγία για το άσυλο, θα πρέπει επίσης να αναλάβει το κόστος. Δεν μπορεί να το αφήνει στη χώρα – πύλη εισόδου. Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή για την αυτοπροστασία της. Θα πρέπει να επαναφέρει τον εθνικό έλεγχο, επικαλούμενη τις έκτακτες περιστάσεις και το πρόβλημα εθνικής ασφάλειας.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 254


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Χ.Κ. Λαζαρόπουλος 

Με τον πιο επίσημο τρόπο επιβεβαιώθηκε από τις δικαστικές έρευνες ότι ομάδες ακραίων μουσουλμάνων από το Κοσσυφοπέδιο έδρασαν εις βάρος της Εθνικής Ασφάλειας και της σταθερότητας κατά την εξέλιξη των γνωστών επεισοδίων που βύθισαν την Αθήνα στο χάος, τον Δεκέμβριο του 2008, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Οι εισαγγελείς και οι ανακριτές που ερευνούν μια σειρά υποθέσεων που απασχόλησαν εκείνη την εποχή την κοινή γνώμη έχουν συλλέξει ατράνταχτα στοιχεία για τη δράση προσώπων που ήρθαν, προφανώς σε «διατεταγμένη υπηρεσία», από την Κοσόβσκα Μητρόβιτσα και το Κάτσανεκ. Σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, τα στοιχεία αυτά εξετάζουν εκ νέου στελέχη των Αρχών προκειμένου να εξακριβωθεί η δράση και η εμπλοκή ακραίων μουσουλμανικών στοιχείων σε εμπρησμούς, παράνομες ενέργειες και κινήσεις που θα μπορούσαν να κλονίσουν τη σταθερότητα στην Ελλάδα.

Από τις πρώτες έρευνες και ταυτοποιήσεις φαίνεται πως οι πυρήνες των τζιχαντιστών που έδρασαν στην Αθήνα το 2008 σπάζοντας καταστήματα, αυτοκίνητα, μνημεία και καταστρέφοντας τη δημόσια περιουσία συνδέονται με πρόσωπα της αποκαλούμενης αλβανικής μαφίας που διακινεί ναρκωτικά στο κέντρο της Αθήνας. Ένα από τα πρόσωπα που συνελήφθησαν στην πρόσφατη αστυνομική επιχείρηση με την παρουσία τριών εισαγγελέων στο Κοσσυφοπέδιο ανέφερε ότι το 2008 οργανώθηκε το σχέδιο «αποσταθεροποίησης» από πυρήνες που «ελέγχουν» την διακίνηση και εμπορία λαθραίων εμπορευμάτων και ναρκωτικών στη ζώνη που περικλείει τις οδούς Βερανζέρου, Γερανίου, Ευριπίδου, Κολοκυνθούς στο κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας σε συνεργασία με τους Πακιστανούς.

Μπαχαλάκηδες-πολεμιστές
Αν κάνει κάποιος αναγωγή στις μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων εκείνης της εποχής στα κανάλια, θα δει ότι οι περισσότεροι μιλούσαν για «Αλβανούς» που εισέβαλαν με μανία μέσα σε καταστήματα και έπαιρναν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους, έκαιγαν, κατέστρεφαν και πλιατσικολογούσαν. Όπως μας έλεγε ανώτατο στέλεχος υπηρεσίας, μάλιστα, με αυτήν την εκδοχή δικαιολογείται απόλυτα πώς υπάρχουν καταθέσεις για «μπαχαλάκηδες» που δεν γνώριζαν ούτε μία ελληνική λέξη και έδειχναν πρωτοφανή αγριότητα απέναντι στους αστυνομικούς σαν να βρίσκονταν σε πεδίο μάχης.

Όταν κόπασε η ένταση του 2008 η πλειοψηφία των Κοσοβάρων εξτρεμιστών που είχαν έρθει στην Αθήνα έφυγε. Δεν έφυγαν όμως όλοι. Στελέχη της Κρατικής Ασφάλειας είχαν λάβει πληροφορίες από Γεωργιανούς μετανάστες που κατοικούν στο Μεταξουργείο ότι σε ένα παράνομο τζαμί που λειτουργούσε σε ισόγειο κατάστημα κοντά στις γέφυρες της οδού Αχιλλέως εμφανίζονταν σε συνάξεις Πακιστανών και Αιγυπτίων Κοσοβάροι Αλβανοί που έκαναν κηρύγματα μίσους εναντίον των Χριστιανών!

Έλεγαν ότι «δεν έχει σημασία αν ο αντίπαλος είναι Σέρβος ή Έλληνας, αρκεί που είναι Χριστιανός και Ορθόδοξος, άρα εχθρός!». Οι «κήρυκες» προέρχονταν από την Τερμόκοσα της Πρίστινας και από την Πρεβάλα όπου έχουν εντοπιστεί σήμερα θύλακες στρατολόγησης «μαχητών» και «μαρτύρων» του αποκαλούμενους Ισλαμικού Κράτους.

Όντως έχει εντοπιστεί από τις αρμόδιες Αρχές ένας παράνομος χώρος στην οδό Σαλαμίνος, ο οποίος παρακολουθείται διακριτικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας όπου κατοικούν κατά κύριο λόγο Αιγύπτιοι μετανάστες. Σε διακριτικές έρευνες που έχουν γίνει από άνδρες της ΕΥΠ και της Ασφάλειας, οι Έλληνες της περιοχής έχουν καταθέσει πως όταν ξέσπασε η κρίση στη Συρία σημειώθηκαν κάποια μικροεπεισόδια βίας από Πακιστανούς και Αλβανούς εναντίον Σύρων που κατοικούν στη Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το «τζαμί» στο Μεταξουργείο
Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι «αυτοί με τα σαρίκια και τις καμιζόλες που έφταναν στα γόνατα και τις μακρυές γενιάδες έχουν εξαφανιστεί, όπως και οι Αλβανοί». Το χειρότερο σενάριο σ’ αυτήν την ιστορία θα είναι να επιβεβαιωθεί σύνδεση ορισμένων από αυτούς όχι μόνο με υποθέσεις του ποινικού δικαίου αλλά και με τη δράση ομάδων που συνδέονται με τον εξτρεμιστή Κοσοβάρο Αλβανό Λαβντρίμ Μουχατζέρι ο οποίος συμμετείχε σε ανομολόγητες βιαιότητες εναντίον στρατιωτών και αμάχων στο Ιράκ.

Πέρα από τα γενικόλογα δημοσιεύματα και τις σκόρπιες πληροφορίες που διακινούνται από ιστοσελίδες και ιστολόγια, το θέμα απασχολεί έντονα στις Αρχές και όντως υπάρχει αυξημένη κινητικότητα. Αφορμή αποτέλεσε το ρεπορτάζ του Μπένζαμιν Χωλ για την αμερικανική ενημερωτική ιστοσελίδα Fox News. Στο οδοιπορικό που δημοσιεύθηκε στα τέλη Αυγούστου, ο Χωλ έκανε λόγο για δεκάδες παράνομα τζαμιά στην Ελλάδα απ’ όπου στραλογούνται μαχητές της ISIL.

Το δημοσίευμα της Fox
Ανέφερε επίσης την περίπτωση του Shamal Ahmad Tofiq από το Ιρακινό Κουρδιστάν, που ήρθε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Αθήνα για μια καλύτερη ζωή, αλλά ένα βράδυ που μέθυσε ταξίδεψε στη Συρία, όπου εντάχθηκε στην Αλ Κάιντα, στο σκληρό τμήμα της Jahbat al Nusra. Εκτός από το θέμα αυτό, πληροφορούμαστε ότι ύστερα από αίτημα των Αμερικανών σημειώθηκε ειδική επιχείρηση από την Κρατική Ασφάλεια και την ΕΥΠ στην Κρήτη και ειδικά σε ορεινές περιοχές του νομού Χανίων.

Επίσης, ερευνάται από τις αρχές χώρος «σύναξης» ακραίων μουσουλμάνων στην περιοχή του Ρέντη ή της Νίκαιας. Σύμφωνα με την καταγγελία που έχει γίνει μετά το αλληλομαχαίρωμα Πακιστανών στην Παλιά Κοκκινιά για «δικούς τους λόγους» εξετάζεται πολύ σοβαρά η πληροφορία πως σε «παράνομο τζαμί της περιοχής γίνονται στρατολογήσεις και κηρύγματα μίσους εναντίον αλλόθρησκων» που δεν είναι απαραίτητα Έλληνες, αλλά μπορεί να είναι και Κινέζοι ή Ινδοί μετανάστες που ζουν στον Ρέντη και τη Νίκαια.

Άλλωστε φαινόμενα ρατσιστικής βίας δεν ήταν μόνο η υπόθεση Φύσσα αλλά πολλές άλλες που δεν βρίσκουν το φως της δημοσιότητας και συμβαίνουν συχνά σ’ αυτές τις περιοχές…

Πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν θα δώσουν «τεχνητή αναπνοή» στην κυβέρνηση, τόνισε ο Πάνος Καμμένος, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της 79ης ΔΕΘ, προσθέτοντας ότι το κόμμα του δεν πρόκειται να ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές.

«Δεν θα κάνουμε αυτό που έκανε ο κ. Σαμαράς με την Πολιτική Άνοιξη, που πρόσφερε δώρο στο ΠΑΣΟΚ (…) Έχουμε πρόταση για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και θα την καταθέσουμε μετά τις εκλογές», ανέφερε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Κατηγόρησε παράλληλα τον κ. Σαμαρά ότι είναι «πατερίτσα» του ΠΑΣΟΚ και «πρωθυπουργός σε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ» που παρέχει ασυλία στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. «Ο κ. Σαμαράς πρέπει να φύγει γρήγορα από τη θέση που κατέχει», συνέχισε, συμπληρώνοντας πως «δεν θα υπάρχει ασυλία για κανέναν». Όπως ανέφερε συγκεκριμένα, ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να δώσει ασυλία στον Γιώργο Παπανδρέου, θα βρει απέναντί του τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Κάλεσε μάλιστα τους βουλευτές της συγκυβέρνησης «που έχουν αντιληφθεί τι έχουν ψηφίσει» και έχουν αποφασίσει να «ρίξουν» την κυβέρνηση, να τη ρίξουν σήμερα.

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Καμμένος απάντησε ότι «οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν είναι πατερίτσα κανενός» και όποια συνεργασία γίνει στο μέλλον θα γίνει με βάση τις αρχές που έχουν ανακοινώσει.
Σημείωσε ακόμη ότι το κόμμα του παρουσίασε πρόταση για το πώς μπορούν οι πολίτες να προσφύγουν εναντίον του ΕΝΦΙΑ και να μην τον πληρώσουν και το επόμενο διάστημα θα καταθέσει πρόταση νόμου για τη ρύθμιση των «κόκκινων» δανείων πολιτών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Στο πλαίσιο αυτό θα συναντηθεί, όπως είπε, με τους πολιτικούς αρχηγούς του δημοκρατικού τόξου για τη συγκρότηση κοινού μετώπου.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Το αντιρατσιστικό και ο Σουλτάνος

Η κυβέρνηση Σαμαρά δημιουργεί ρωγμή στα εθνικά θέματα και δη στην εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της χώρας

Κατά την πενηντάλεπτη άτυπη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον τούρκο πρόεδρο, στο πλαίσιο της ΣυνόδουΚορυφής του ΝΑΤΟ στο Νιούπορτ της Ουαλίας, μεταξύ των άλλων ο κ. Ερντογάν ζήτησε ενημέρρωση σχετικά με την ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου, εκφράζοντας την ανησυχία του για προβλήματα που ενδεχομένως θα δημιουργήσει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Η Ελληνική πλευρά απάντησε ότι πρόκειται για πράξη εναρμόνισης με το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις και αποτελεί ιστορικού χαρακτήρα παρέμβαση που αφορά τον σεβασμό της μνήμης των θυμάτων και όχι τις σχέσεις της Ελλάδας με τη σύγχρονη ιστορία.

Πριν από λίγο καιρό, στη διάρκεια προεκλογικής του εκστρατείας, ήταν ο ίδιος ο τούρκος πρόεδρος που είχε πει ότι οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα «συνιστούν γενοκτονία». Δήλωσε για την ακρίβεια: «Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των Ισραηλινών επιχειρήσεων και αυτών των ναζί και του Χίτλερ; Είναι ρατσισμός, φασισμός. Αυτό που γίνεται στη Γάζα έρχεται να αναβιώσει το πνεύμα του κακού και τη διαστροφή του Χίτλερ».

Άρα, έχει ιστορική άποψη για το τι συνιστά γενοκτονία και μάλιστα τη διατρανώνει ευθαρσώς δημόσια ενώπιον της παγκοσμίου κοινής γνώμης. Και άρα θα έχει ακουστά και τη γενοκτονία των Αρμενίων από τους Νεότουρκους. Οι δυτικές πηγές κάνουν λόγο για 1,5 εκατομμύριο σφαγιασθέντες. Επίσης, είναι βέβαιο ότι θα έχει υπόψη του και τη γενοκτονία των Ποντίων, που πραγματοποιήθηκε από το ειδικευμένο σε σφαγές κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914 – 1923 και εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή σε περίπου 213.000 – 368.000 Έλληνες.

Θα έχει ακούσει, ελπίζουμε, ότι τα παραπάνω εγκλήματα ήταν προμελετημενα και σχεδιασμένα λεπτομερώς και ότι η κυβέρνση των Νεότουρκων τα έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Επίσης, θα γνωρίζει ότι κατόπιν εισηγήσεως του αειμνήστου Έλληνα πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε το 1994 τη γενοκτονία κα ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο». Την ιστορία της γείτονος την βαρύνουν και άλλες βαρβαρότητες, όπως η γενοκτονία των Ασσυρίων…

Δεν ξέρω αν ο κ. Ερντογάν μας υποδεικνύει πώς να γράψουμε και να αντιλαμβανόμαστε την εθνική μας Ιστορία και το πώς να αποτιμούμε την εθνική μας μνήμη. Ωστόσο, οι ενστάσεις Ερντογάν σχετικά με την ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου στην Ελληνική Βουλή, σε αυτόν τον τόπο όπου η Δημοκρατία αποτελεί αιχμή του δόρατος του πολιτισμού του, αποτελεί αήθη και προκλητική παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας μας.

Πηγή «Το Ποντίκι»

Σχόλιο ιστολογίου: Μία κυβέρνηση με ελάχιστα ψίγματα αυτοσεβασμού, θα θεωρούσε την προκλητική και θρασύτατη απόπειρα παρέμβασης του τούρκου προέδρου, ως αιτία πολέμου (casus belli) και θα του υποδείκνυε άμεσα τις ευθύνες των λεγομένων του. Αλλά, αυτό θα συνέβαινε με μία κυβέρνηση που θα λειτουργούσε υπέρ της χώρας, του λαού και των εθνικών δικαίων και συμφερόντων. Όχι με μία κυβέρνηση που είναι διαχειριστής – υπάλληλος - εκτελεστής εντολών της τρόικα (ενός μη νόμιμου και ανεξέλεγκτου «μηχανισμού», όπως έχει αποφανθεί σχετικά το Ευρωκοινοβούλιο)…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σαουδάραβες χορηγοί είναι οι πιο γενναιόδωροι χρηματοδότες των Σουνιτών τρομοκρατών σε παγκόσμιο επίπεδο
Η δυτική αντίληψη ότι «χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις θα πρέπει να το χαϊδέψεις» είναι πολύ πιθανόν να οδηγεί σε εξαιρετικά οδυνηρές επιπτώσεις

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αν η Μέκκα είναι η πηγή έμπνευσης του μουσουλμανικού κόσμου, τότε η Σαουδική Αραβία και η υποκριτική αυταρχική μοναρχία της είναι η κύρια πηγή χρηματοδότησης του ακραίου Ισλάμ. Αυτό δεν το λέμε εμείς. Το αναφέρουν πολύ αξιόπιστες πηγές, με πρώτη και καλύτερη το αμερικανικό Στέητ Ντηπάρτμεντ. Σε απόρρητο σημείωμα της κυρίας Χίλαρυ Κλίντον που είδε το φως της δημοσιότητας, χωρίς να διαψευστεί, αναφέρεται ότι «Σαουδάραβες χορηγοί είναι οι πιο γενναιόδωροι χρηματοδότες των Σουνιτών τρομοκρατών σε παγκόσμιο επίπεδο».

Η ίδια περίπου παρατήρηση υπάρχει και σε απόρρητη έκθεση του βρεταννικού Φόρεϊν Όφις, το οποίο τονίζει ότι «πέρα από την χρηματοδότηση, Σαουδάραβες κληρικοί είναι οι πλέον ισχυροί προπαγανδιστές του ακραίου Ισλάμ και της βίας που αυτό διαχέει παγκοσμίως». Επίσης, σε ξεχωριστή έκθεσή του το Φόρεϊν Όφις κάνει λόγο και για τον ρόλο του Κατάρ την ιδεολογική εξάπλωση της ισλαμικής τρομοκρατίας, μέσω της άπλετης χρηματοδότησης μέσων μαζικής επικοινωνίας με παγκόσμια εμβέλεια.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Όουεν Τζόουνς, αρθρογράφος της βρεταννικής εφημερίδας Guardian, πάει πιο μακρυά. Φέρνει στο προσκήνιο, από την μια πλευρά, τις χρηματοοικονομικές και επιχειρηματικές αρθρώσεις που έχουν δημιουργήσει τα αραβικά κεφάλαια στην Δύση, όπου και ελέγχουν μέρος της παραγωγής της και των τραπεζικών ροών της.

Επίσης, με σκοπό να αποκτήσουν λαϊκό έρεισμα, κεφάλαια από το Κατάρ και τα άλλα Εμιράτα έχουν μπει για καλά και στον χώρο του «βασιλιά των σπορ», που είναι το ποδόσφαιρο. Με τον τρόπο αυτόν, εξάλλου, ξεπλένεται και άφθονο βρώμικο χρήμα, παράλληλα δε το ποδόσφαιρο και οι περί αυτό δραστηριότητες τείνουν να γίνουν η τρίτη παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα.

Για την ιστορία υπενθυμίζουμε ότι ο υιός του προέδρου της Uefa και παλαιού Γάλλους ποδοσφαιριστού κ. Μισέλ Πλατινί, είναι νομικός σύμβουλος του Εμίρη του Κατάρ. Αυτή η τελευταία είναι και η χώρα στην οποία θα διεξαχθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2022, επιλογή που, όπως φημολογείται, έγινε ύστερα από γερή εξαγορά των μελών της FIFA που ψηφίζουν. Πάλι για την ιστορία, υπενθυμίζουμε ότι ο πρώην πρόεδρος αυτής της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, κ. Ζοάο Χαβελάνζ, καλείται σήμερα, σε ηλικία 87 ετών, να αποδείξει πόθεν απέκτησε περιουσία που εκτιμάται σε 400 εκατομμύρια δολλάρια!

Το αραβικό χρήμα, ως φαίνεται, έχει διεισδύσει και στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Σύμφωνα με την Guardian, ο Βρεταννός πρώην πρωθυπουργός κ. Τόνυ Μπλαιρ φέρεται να είναι σύμβουλος του Κουβέϊτ σε θέματα άμυνας, ενώ πήρε μέρος και σε μία συμφωνία προμήθειας στρατιωτικού υλικού στην χώρα αυτή αξίας 27 εκατ. στερλινών.

Τονίζεται επίσης ότι ο πρώην πρωθυπουργός πήρε μέρος σε παρόμοιες συμφωνίες με την Αίγυπτο και το Καζακστάν. Ας σημειωθεί ότι, κατά τον Αμερικανό υφυπουργό επιφορτισμένο με την τρομοκρατία και την οικονομική κατασκοπεία Ντέηβιντ Κοέν, στο Κουβέϊτ είναι εγκατεστημένα τα ισχυρότερα δίκτυα ισλαμικής προπαγάνδας αλλά και τρεις από τις σημαντικότερες χρηματοδοτικές οργανώσεις των τρομοκρατικών στην Συρία.

Από την πλευρά της, η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει την βαρβαρότητα του σαουδαραβικού καθεστώτος –στο οποίο, από τις 4 Αυγούστου 2014 έως την 1η Σεπτεμβρίου 2014, δηλαδή σε λιγότερο από έναν μήνα, έχασαν την ζωή τους δι’ αποκεφαλισμού 22 άτομα κατηγορούμενα για εμπόριο ναρκωτικών και μαγεία! «Από το 1986, στα Εμιράτα και κυρίως στην Σαουδική Αραβία, έχουν γίνει 2.000 αποκεφαλισμοί, με τα πτώματα να αφήνονται στην δημόσια θέα προς παραδειγματισμό», επισημαίνει η Δ.Α.

Υποβοηθητικό ρόλο για την αποστολή τρομοκρατών στην Συρία, αναφέρουν εκθέσεις των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών, παίζει και η Τουρκία, από την οποία διέρχονται οι προερχόμενοι από την Δύση τζιχαντιστές. Επίσης, στην γειτονική μας χώρα, σαουδαραβικά –ορατά και μη– κεφάλαια στηρίζουν την εξουσία του διδύμου Ερντογάν-Νταβούτογλου, το οποίο θα έχει ως φαίνεται και μακρά διάρκεια στην τουρκική πολιτική σκηνή.

Σημαντικός επίσης χρηματοδότης της ισλαμικής τρομοκρατίας, αναφέρει ο Όουεν Τζόουνς στην Guardian, είναι το δήθεν φιλανθρωπικό ίδρυμα Revival of Islamic Heritage Society, με έδρα στο Κουβέϊτ, το οποίο είναι μεταξύ άλλων από τους βασικούς φορείς καλλιέργειας του μίσους κατά της Δύσης και των αξιών της. Το ίδρυμα αυτό, εκτιμά το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, στην ουσία είναι και ο κύριος τραπεζίτης της Αλ-Κάϊντα.

Με βάση τα όσα προηγούνται, τόσον η Guardian όλο και άλλα δυτικά ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι η Δύση, πέρα από την αντιτρομοκρατική της ρητορική, στην πράξη –με εξαίρεση τις ΗΠΑ– λίγα μπορεί να κάνει για μία ουσιαστική καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας. Αντίθετα, σε χώρες όπως η Βρεταννία, ο κόσμος άναυδος παρακολουθεί την προέλαση τρομοκρατικών ομάδων στην Λιβύη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στην Συρία και στην Αφρική, ενώ, παράλληλα, στις χώρες με υψηλή παρουσία μουσουλμάνων, η ανασφάλεια μεγαλώνει με εντυπωσιακή ταχύτητα.

Ακόμα χειρότερα, στην Γαλλία, όπως προκύπτει από τελευταία δημοσκόπηση της εταιρείας IPSOS για λογαριασμό του περιοδικού L’Express, 16% των Γάλλων είναι υπέρ του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) και του «οράματός» του να ιδρύσει ένα νέο Χαλιφάτο. Πολύ εύστοχα δε, το γαλλικό περιοδικό τιτλοφορεί το σχετικό άρθρο του: «Γαλλία, η πρωτότοκος κόρη του τζιχαντισμού».

Και μη χειρότερα –για όσους διαθέτουν ίχνη φαιάς ουσίας...

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

* Ειλείθυϊα: δευτερεύουσα θεότητα της ελληνικής μυθολογίας, κόρη της Ήρας, θεά της γέννησης και των πόνων του τοκετού.

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν για κάθε μία έκφανση, εκδήλωση της ζωής, για την παραμικρή δραστηριότητα, και έναν ή μία, θεό ή θεά β' κλάσης.

Η συνήθεια επανέρχεται και στην σύγχρονη Ελλάδα μέσω του Κοινοβουλίου, και ειδικά των τελευταίων μνημονιακών κυβερνήσεων, και ακούει στο όνομα ''κυβερνητικός εκπρόσωπος''.

Η τελευταία αυτού του παρα-ανθρώπινου είδους (κατά το ''παρακρατικός'' ή ''παραϊατρικός''), πέρα του ότι έχει απογειώσει το επάγγελμα, τείνει να γίνει και η θεά-προστάτις της αμετροέπειας, της χυδαιότητας, της δολιότητας, της χαιρεκακίας, της μικροπρέπειας, η κυβερνητική Μούσα της διαστρέβλωσης, του εμφυλιοπολεμικού κλίματος, της κακουργηματικής αιτιολόγησης των κακουργηματικών κυβερνητικών αποφάσεων, της προσπάθειας απαξίωσης της νοητικής αντίληψης των πολιτών.

Τελευταία της απανθίσματα:
''Οι έλληνες πέταξαν τα χρήματά τους σε ακίνητα!'', και 
''Και που έχετε ακίνητο; Πουλήστε το για να μη σας το φορολογούμε''!!!

Είναι αδιανόητο το πώς καταντάει την ανθρώπινη ύπαρξη η εξουσία, έστω και πρόσκαιρη, ευκαιριακή, κουτσή, δοτή, κι ανάποδη!

Και όσο πιό κούφια, πιό κενή, πιό ανάξια, πιό απρεπής είναι αυτή η ύπαρξη, τόσο πιό πολύ ''ψιλώνει ο νούς'' της και ανακηρύσσει εαυτόν σε τιμητή των πάντων, κριτή και τιμωρό, σε σύγχρονη Μαρία-Αντουανέττα, σε Νέμεση της ηλιθιότητας εναντίον του κοινού νού!

Άκου βλάκα εξουσιαστή-εξουσιάστρια την σοφία των προγόνων απ' τα βάθη του χρόνου:
Αγάθων: "Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει".
Και ο νοών νοείτω!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει η Κύρα Αδάμ

Τρία απανωτά, αρνητικά και καθοριστικά χτυπήματα έχει υποστεί η Αθήνα στις σχέσεις της με τη Ρωσία.
Αυτά είναι ο αποκλεισμός των ελληνικών αγροτικών εξαγωγών προς τις ρωσικές αγορές, ο ορατός κίνδυνος να μην φτάσει το χειμώνα το φυσικό αέριο στους ελληνικούς αγωγούς και, φυσικά, οι αυξανόμενες πτωχεύσεις ρωσικών ταξιδιωτικών πρακτορείων, που πλήττουν τον ελληνικό τουρισμό.

Η Αθήνα υποτάχθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα στις ειλημμένες αποφάσεις του Βερολίνου και του Παρισιού να χτυπήσουν καίρια τη ρωσική οικονομία, ως «τιμωρία» της Μόσχας για την ανάμιξή της στην απόσχιση της ρωσόφωνης Κριμαίας και τις εξελίξεις στην Ανατολική Ουκρανία.
Με τη σειρά του, ο κατά τα άλλα αποθνήσκων γαλλογερμανικός άξονας υποτάχθηκε πλήρως στις αμερικανικές απαιτήσεις, που με αφορμή τις εξελίξεις στην Ουκρανία βρήκε την ευκαιρία να χτυπήσει οικονομικά τη Μόσχα, στερώντας από τον Ιούνιο την πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές των ρωσικών τραπεζών και από τις αρχές Σεπτεμβρίου την πρόσβαση και των υπό κρατικό έλεγχο γιγαντιαίων εταιρειών ρωσικού πετρελαίου, όπως η Rosneft, πιθανώς και των ρωσικών αμυντικών εταιρειών.

Είναι άγνωστο ακόμη γιατί η παραπαίουσα οικονομία της Ε.Ε. δέχτηκε αβίαστα να δώσει η ίδια τέτοια φοβερά χτυπήματα στην ευρωπαϊκή οικονομία. Είναι όμως εμφανέστατη η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να σταματήσει την ενεργειακή «επέλαση» της Μόσχας όχι στην Ε.Ε., αλλά στην ενεργοβόρα Ανατολή, πρωτίστως στην Κίνα, στερώντας τις ρωσικές εταιρείες πετρελαίου –για την ώρα- την απαραίτητα ρευστότητα από διεθνείς αγορές. Επιπλέον η Ουάσιγκτον φτύνει τον κόρφο της από τώρα, ώστε η Μόσχα να μην βάλει χέρι στα κατ’ εκτίμηση 14 τρις. Κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα, στην Κριμαία (σ.σ. η ρωσική απάντηση ήρθε αμέσως μετά την ανακοίνωση ότι το σχέδιο POWER of Siberia, για τροφοδότηση της Κίνας με ρωσικό φυσικό αέριο ύψους 38 δις. Κυβικών μέτρων ετησίως, θα ολοκληρωθεί σε 4 χρόνια).

Μέσα σε αυτή τη σύγκρουση γιγάντων, που βρίσκεται η Αθήνα και η περίφημη ελληνορωσική ειδική φιλία και συνεργασία;
Μα, κάτω από το χώμα, σε χειμερία νάρκη. Φυσικά η Αθήνα δεν μπορούσε να εμποδίσει ούτε κατ’ ελάχιστο τις ευρωατλαντικές αποφάσεις. Θα μπορούσε όμως –και το δικαιούται πλήρως, αφού δέχεται βαριά πλήγματα στην παραπαίουσα οικονομία της- να ενώσει σθεναρά τη φωνή της με αυτές της Τσεχίας, της Φινλανδίας, της Σλοβακίας, της Ουγγαρίας και της Κύπρου, εναντίον των ευρωπαϊκών κυρώσεων. Δεν το έκανε ή, αν το έκανε, δεν το άκουσε ούτε ο μόνιμος αντιπρόσωπος στις Βρυξέλλεςε.

Κατά τα άλλα, επισήμως, η ΔΕΠΑ έχει αποθέματα μόνο για 20 ημέρες, αν η Μόσχα κόψει τη ροή φυσικού αερίου ως αντίποινα, ενώ θα τρέχει να εξασφαλίσει αποθέματα υγροποιημένου φυσικού αερίου με τιμές αυξημένες για τον καταναλωτή, που κατά τα άλλα πρέπει να χαίρεται για τη μείωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης κατά 10 λεπτά!!!

Πηγή «Ελευθεροτυπία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου