Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιουν 2014


"Kανένας ξένος δεν είχε ταπεινώσει την Ελλάδα όσο οι σημερινοί εκπρόσωποι των τραπεζιτών (ΕΕ και ΔΝΤ) που δρουν μέσα στις κυβερνήσεις της χώρας από το 2009 και μετά...
Oι ενέργειες της ΕΕ και του ΔΝΤ εναντίον των Ελλήνων είναι τόσο ύπουλες, που κανείς δεν μιλάει για την επαναφορά της δουλείας στην Ελλάδα"...
Του Δρ. Ευάγγελου Βαλλιανάτου


Η κρίση του χρέους, που μαστίζει την Ελλάδα από το 2009 μέχρι σήμερα, έχει επιταχύνει την εξάρτηση των Ελλήνων από ξένες δυνάμεις. Αυτή η εξάρτηση έγινε αναπόσπαστο μέρος της δημιουργίας ενός «ανεξάρτητου» ελληνικού κράτους το 1828. Τη δεκαετία του 1820 οι «μεγάλες» δυνάμεις – Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία – πήραν την υποτίθεται «ελεύθερη» Ελλάδα υπό την προστασία τους. Αυτό σήμαινε, μεταξύ άλλων, ότι θα φρόντιζαν να καταβάλει η Ελλάδα άμεσα τις οφειλές της.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «διαφέντευαν» την Ελλάδα μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο καταστροφικός αυτός πόλεμος, τον οποίο πυροδότησε η Γερμανία, αντέστρεψε τις ισορροπίες όσον αφορά την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, αφού και οι ίδιες και η Ελλάδα έγιναν υποτελείς στη νέα υπερδύναμη: τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Λόγω της κομμουνιστοφοβίας που κυριαρχούσε στην Αμερική, η Ελλάδα εισέπραξε χρηματικές ενισχύσεις για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξή της. Οι ενισχύσεις αυτές, ωστόσο, είχαν το τίμημά τους, αφού μετέτρεψαν την Ελλάδα σε μόνιμο αμερικανικό προτεκτοράτο.

Ό,τι καλύτερο διέθετε η Ελλάδα σε έμψυχο υλικό μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να αναζητήσει εργασία ή να εκπαιδευθεί στα πανεπιστήμια της χώρας. Κάποιοι από εκείνους τους Έλληνες, συμπεριλαμβανομένου του γράφοντος, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αμερική.

Η αυτοκρατορική Αμερική, όπως και η αρχαία αυτοκρατορική Ρώμη, επέδρασε καταλυτικά στην Ελλάδα. Και η πλέον καταστροφική από τις επιδράσεις αυτές αφορούσε στη γεωργική ανάπτυξη.

Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε με την υιοθέτηση μιας πρώιμης εκδοχής κρατισμού και παγκοσμιοποίησης, με αποτέλεσμα να γεμίσουν ασφυκτικά τα αστικά κέντρα με ανθρώπους της υπαίθρου. Οι πόλεμοι αφ’ ενός, και η αμερικανική επίδραση αφ’ ετέρου, είχαν ως αποτέλεσμα την συσσώρευση της πλειονότητας του ελληνικού πληθυσμού σε ελάχιστες υδροκεφαλικές πόλεις.

Το τίμημα της αστικοποίησης έχει καταστεί πλέον μόνιμος παράγοντας αστάθειας, ενώ παράλληλα η πείνα προβάλλει σήμερα απειλητική πάνω από τα αστικά τοπία της χώρας.

Οι παραδοσιακοί αγροτικοί οικισμοί, που έθρεψαν την Ελλάδα εδώ και χιλιετίες, έχασαν σιγά-σιγά την γοητεία τους. Η εντατική προπαγάνδα και οι κρατικές πολιτικές έπεισαν ή ανάγκασαν πολλούς αγρότες να εγκαταλείψουν τον τρόπο ζωής τους, που είχε τις ρίζες του στην αρχαιότητα, και να παρασυρθούν από την απατηλή, κενή λάμψη των μεγαλουπόλεων. 

Αυτός ακριβώς ο «σεισμός» της εγκατάλειψης της ελληνικής υπαίθρου, το γεγονός ότι το χωριό δεν είναι πλέον ο πυλώνας της επισιτιστικής ασφάλειας των Ελλήνων, μετέτρεψε την Ελλάδα σε μια χώρα ιδιαίτερα ευάλωτη στις άγριες απαιτήσεις των καρτέλ των τραπεζιτών, οι οποίοι διευθύνουν και την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που ελέγχεται από τις ΗΠΑ.

Όταν στο παρελθόν η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με άλλες κρίσεις χρέους, πριν φθάσει στο κατώφλι του 21ου αιώνα, τότε που οι Έλληνες μπορούσαν να τραφούν χωρίς να έχουν ανάγκη άλλες χώρες, κανένας ξένος δεν είχε ταπεινώσει την Ελλάδα όσο οι σημερινοί εκπρόσωποι των τραπεζιτών (ΕΕ και ΔΝΤ) που δρουν μέσα στις κυβερνήσεις της χώρας από το 2009 και μετά. 

Και είναι τεράστιας σημασίας το γεγονός ότι η Ελλάδα αποπλήρωνε μεν τα χρέη της, αλλά μόνο εφ’ όσον οι αποπληρωμές δεν έβλαπταν τα εθνικά συμφέροντά της και δεν παραβίαζαν το διεθνές δίκαιο.

Σήμερα, αντίθετα, η εξόφληση του ελληνικού χρέους ισοδυναμεί με συνθήκες οιονεί δουλείας, προσβλητικές όχι μόνο για τον δοκιμαζόμενο λαό της Ελλάδας, αλλά και για τον ανθρώπινο πολιτισμό συνολικά. Πράγματι, οι ενέργειες της ΕΕ και του ΔΝΤ εναντίον των Ελλήνων είναι τόσο ύπουλες, που κανείς δεν μιλάει για την επαναφορά της δουλείας στην Ελλάδα, τη χώρα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού στον κόσμο.

Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μόνο μια ισχυρή Ελλάδα μπορεί να σπάσει τα δεσμά της δουλείας του χρέους. Η αρχή θα γίνει με μια συστηματική προσπάθεια να αποκατασταθεί η ζωή στα ελληνικά χωριά. Αναμφίβολα τα ελληνικά πανεπιστήμια διαθέτουν τους κατάλληλους εμπειρογνώμονες, οι οποίοι θα σχεδιάσουν τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει μια αγροτική «επανάσταση» στη χώρα και θα ενθαρρυνθεί συστηματικά η μικρής κλίμακας οικολογική βιομηχανική ανάπτυξη στα χωριά. Οι νέοι της υπαίθρου μπορούν να εκπαιδευτούν κατάλληλα, ώστε να είναι σε θέση να καλλιεργήσουν τη γη των πατέρων τους, αυξάνοντας τόσο την παραγωγή τροφίμων, όσο και τον δείκτη απασχόλησης, αλλά και την αισιοδοξία για την οικοδόμηση μια αυτοδύναμης και περήφανης χώρας.

Αν τα ευρώ δεν επαρκούν, ας τυπωθούν δραχμές. Εάν η ΕΕ και το ΔΝΤ παρέμβουν – πράγμα που σίγουρα θα κάνουν – τότε αρνούμαστε να συνεχίσουμε την αποπληρωμή του χρέους και, αν χρειαστεί, βγαίνουμε από την Ευρωζώνη.

Αλλά οι ξένοι δεν είναι οι μόνοι που μαίνονται εναντίον της Ελλάδας

Οι Έλληνες πολιτικοί είναι ντόπιοι υπάλληλοι των ξένων τραπεζιτών. Τα ελληνικά κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης αντικατοπτρίζουν αυτή την αποξένωση από τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Αντιπροσωπεύουν την στυγνή παγκοσμιοποίηση της Wall Street. Τα δύο κομμουνιστικά κόμματα είναι επίσης φερέφωνα της παγκοσμιοποίησης, τα οποία απορρίπτουν την ελληνική παράδοση της λογικής σκέψης και του εθνικού ελληνικού πολιτισμού. Δεν υπάρχει ελληνικό κόμμα πολιτικό κόμμα σήμερα που να αγωνίζεται για τον ελληνικό λαό. Τα κόμματα είναι εργαλεία της ιδιοτέλειας, της λατρείας του πλουτισμού και της κλεπτοκρατίας.

Ωστόσο, η μέγγενη του χρέους είναι τόσο βάναυση, που οι Έλληνες, μέσα στην απελπισία και την περιφρόνησή τους για τα φαύλα πλουτοκρατικά κόμματά τους, έδωσαν το 2012 περίπου το 30 % των ψήφων τους σε ένα από τα δύο αριστερής ιδεολογίας κόμματα, τον ΣΥΡΙΖΑ (Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς).

Αλλά η προώθηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ισοδυναμεί με πρόσκληση για τη διάλυση της χώρας. Αφ’ ενός, μέσω των δηλώσεών του, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να απεχθάνεται τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική εθνική και πολιτισμική ταυτότητα. Προτίθεται μάλιστα να νομιμοποιήσει εκατομμύρια παράνομων μεταναστών, ανάμεσα στους οποίους και Μουσουλμάνους, οι οποίοι σθεναρά απαιτούν την ανέγερση τζαμιών σε όλη την επικράτεια. Αφ’ ετέρου, είναι φύσει αδύνατον ένα ελληνικό «ριζοσπαστικό» κόμμα χωρίς όραμα για μια ανεξάρτητη Ελλάδα να έχει κάποια θετική επίδραση στις εξελίξεις, ακόμη και αν συνεργαστεί με τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης. Όσο για τα περιθώρια επιρροής του στις πολιτικές ΕΕ-ΔΝΤ, ούτε λόγος.

Το σημερινό πολιτικό χάος, στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα, απαιτεί λύση, και λύση δεν θα επέλθει αν οι Έλληνες δεν πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ήδη η κατάσταση είναι κρίσιμη. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, εθελοντές παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.

Επομένως, όχι μόνο επιβάλλεται να εκπονηθεί ένα σχέδιο, το οποίο θα ενθαρρύνει έναν ικανό αριθμό Ελλήνων να επιστρέψουν στα χωριά τους, έτσι ώστε να αυξηθεί η εγχώρια παραγωγή τροφίμων και να αρχίζει να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της επισιτιστικής κρίσης, αλλά και όλοι οι Έλληνες οφείλουν να αντισταθούν στις κυβερνητικές πολιτικές συγκέντρωσης τεράστιων ποσών στα χέρια ξένων τραπεζιτών. Θα πρέπει άμεσα να στείλει αυτός ο λαός ένα μήνυμα στην κυβέρνηση ότι οι απλοί πολίτες αυτής της χώρας, και όχι οι υπάλληλοι των τραπεζιτών, έχουν δικαίωμα στην διακυβέρνησή της.

Μόλις εξαπλωθεί και δυναμώσει αυτό το κίνημα για ανεξαρτησία, η μικρή ελληνική άρχουσα τάξη, με πτυχία εξωτερικού, θα αναγκαστεί να φύγει από τη χώρα. Τότε θα πλησιάσει ο καιρός που η Ελλάδα θα γιορτάσει τη δεύτερη πολιτική ανεξαρτησία της.

Το νέο σύνταγμα που θα προκύψει θα πρέπει να απαγορεύει ρητά τον εξωτερικό δανεισμό και την εγκατάλειψη της παραδοσιακής γεωργίας και της υπαίθρου. Με άλλα λόγια, οι Έλληνες θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα σύνταγμα που θα διασφαλίζει τα θεμελιώδη θεσμικά όργανα και τις ελευθερίες, την αυτοδυναμία και την ανεξαρτησία.

Όσο για τους Αμερικανούς, έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν την Ελλάδα, απαιτώντας από το ΔΝΤ, το οποίο ελέγχουν, να εγκαταλείψει τη χώρα. Η ηθική υποστήριξη τους προς τον ελληνικό αγώνα και η συμβολή τους στην ενίσχυση της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας, μπορεί, έστω και τώρα, να δημιουργήσει μια γέφυρα που θα βασίζεται σε μια νέα ειλικρινή σχέση μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ.

Ευάγγελος Βαλλιανάτος έχει σπουδάσει ζωολογία στο Πανεπιστήμιο του Illinois και έχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο του Wisconsin. Μετά το διδακτορικό του στην Ιστορία της Επιστήμης από το Πανεπιστήμιο Harvard, εργάστηκε για δύο χρόνια στο Κογκρέσο.

Έχει συγγράψει 6 βιβλία και πάνω από 220 άρθρα. Το βιβλίο του "Poison Spring" κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2014 από τις εκδόσεις Bloomsbury Press.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.


Έλληνες «υποκλίνονται» στο «τέρας» που σκοτώνει η Τουρκία!
Το κίνημα με την ύπουλη δράση, που ξηλώνει (με κόστος) ο Ερντογάν, εξακολουθεί να θεωρείται άξια σεβασμού «θρησκευτική κοινότητα» από καθηγητές πανεπιστημίου, ενώ διατηρεί αγαστές σχέσεις και με το Φανάρι!

Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης

Γενική επίθεση για εξάρθρωση του παράλληλου μηχανισμού ή «παράλληλου κράτους», κατά τον τούρκο πρωθυπουργό, που έστησε ο Φετουλάχ Γκιουλέν εντός του τουρκικού κρατικού μηχανισμού, εξαπέλυσε η κυβέρνηση Ερντογάν, μετά την απόκτηση των αναγκαίων πληροφοριών για τον εν λόγω θρησκευτικό ηγέτη από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Όπως ενδεχομένως θα ενθυμούνται οι αναγνώστες («Κυριακάτικη Δημοκρατία», 8 Δεκεμβρίου 2013), η κυβέρνηση του ΑΚΡ είχε αποφασίσει από το 2004 να ασχοληθεί με τη δραστηριότητα και την αυξανόμενη επιρροή της οργανώσεως των Νουρτζού και της κοινότητας του Γκιουλέν (σ.σ. προήλθε από τους Νουρτζού) στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της 24ης Ιουνίου 2004, κατά την οποία ελήφθησαν 15 ξεχωριστές αποφάσεις με σκοπό να δοθεί τέλος στις δραστηριότητες του Γκιουλέν.

Η συνεδρίαση

Σε επόμενη συνεδρίαση του ίδιου οργάνου, δύο μήνες αργότερα (24/8/2004) είχε εγκριθεί ένα σχέδιο δράσεως εναντίον της κοινότητας Γκιουλέν, με ειδική εντολή προς την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ, το υπουργείο Εσωτερικών (ελέγχει την αστυνομία και τη χωροφυλακή εν καιρώ ειρήνης) και το υπουργείο Εξωτερικών (διαθέτει δική του διεύθυνση συλλογής πληροφοριών) να παρακολουθούν τις δραστηριότητες της κοινότητας στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ενώ στο υπουργείο Παιδείας είχε δοθεί η εντολή να παρακολουθεί τις «ύποπτες και παράνομες δραστηριότητες» που συμβαίνουν στα σχολεία και τα φροντιστήρια της κοινότητας του Γκιουλέν.

Όπως αναφέραμε, όλες οι παραπάνω πληροφορίες προήλθαν από τη δημοσίευση ενός εγγράφου στην εφημερίδα «Ταράφ» που αναφερόταν στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της 24ης Αυγούστου 2004, στην οποία συμμετείχαν ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Ν. Σεζέρ, ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, ο τότε ΥΠΕΞ Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου κ.α. Υπενθυμίζεται ότι για το παραπάνω δημοσίευμα, το οποίο υπέγραφε ο αρχισυντάκτης της «Ταράφ» Μεχμέτ Μπαρανσού, είχε ανακοινωθεί από την κυβέρνηση Ερντογάν, την επομένη της δημοσίευσής του, ότι η συγκεκριμένη απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας ουδέποτε εφαρμόσθηκε. Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ραντικάλ» (22/5/2014) που αναφέρει ο πάντα αξιόπιστος και μαχητικός «Αντιφωνητής», ο Μπαρανσού αντιμετωπίζει ήδη ποινή φυλακίσεως 52 ετών(!), με την κατηγορία της δημοσιοποιήσεως απόρρητου εγγράφου (του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας).

Λίγους μήνες μετά την διάψευση της κυβερνήσεως Ερντογάν, απεδείχθη ότι μόνο η απόφαση για παρακολούθηση των δραστηριοτήτων της κοινότητας Γκιουλέν εφαρμόσθηκε, αλλά, με βάση τις συλλεχθείσες πληροφορίες, η τουρκική κυβέρνηση προέβη στη λήψη δραστικών μέτρων εναντίον του Γκιουλέν, με πρώτο την αλλαγή της νομοθεσίας για τη λειτουργία των φροντιστηρίων.
Ένα δεύτερο μέτρο ήταν η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να ακυρώσει στις 28 Μαρτίου 2014 το υπηρεσιακό διαβατήριο του Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο του είχε χορηγηθεί για να μεταβεί στις ΗΠΑ, ενώ έχει ήδη τεθεί και θέμα επίσημου τουρκικού διαβήματος προς τις ΗΠΑ για την έκδοσή του στην Τουρκία.

Στο βιβλίο του Χρ. Μηνάγια «Αποκαλύπτοντας τον τουρκικό λαβύρινθο – Ισλάμ και πολιτική στην Τουρκία», αναφέρεται μία έκθεση της ΜΙΤ, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην εφημερίδα «Aydinlik» και η οποία περιέχει στοιχεία που επιβεβαιώνουν και, φυσικά, επαυξάνουν τόσο τα στοιχεία που είχαμε αναφέρει στο βιβλίο «Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η σύγχρονη ΜΙΤ», όσο και σε αρκετά δημοσιεύματα για τον Γκιουλέν και το κίνημά του.

Παρακολούθηση

Σύμφωνα με την έκθεση αυτή:
Α. ετέθησαν σε παρακολούθηση οι εταιρείες, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και οι εκπαιδευτικοί φορείς (ιδιωτικά σχολεία, πανεπιστήμια και φροντιστήρια) που στηρίζουν οικονομικά το κίνημα Γκιουλέν και διαπιστώθηκε ότι αυτό υποστηρίζεται από 700 εταιρείες(!) που ανήκουν σε 65 ομίλους, με ετήσιο κύκλο εργασιών 7 δις. δολάρια!
Β. Τα κεφάλαια του κινήματος ανέρχονται σε 150 δις. δολάρια
Γ. Ετέθησαν υπό παρακολούθηση 4.800 μέλη(!) του κινήματος
Δ. Μεταξύ των ηγετικών στελεχών του περιλαμβάνονται τέσσερις πολιτικοί, 2.314 επιχειρηματίες, 171 πρώην εθνικιστές, 47 ιερωμένοι, πέντε στρατιωτικοί, 173 αστυνομικοί, 23 στελέχη της ΜΙΤ και αριθμός δικαστικών λειτουργών
Ε. Τα ετήσια έξοδα του ίδιου του Γκιουλέν, από έξοδα υγείας, προσωπική του ασφάλεια μέχρι και προσωπικός μάγειρας, ανέρχονται σε 3 εκατ. δολάρια
ΣΤ. Ειδικά για τα φροντιστήρια, στην έκθεση της ΜΙΤ αναφέρεται ότι, από τα 3.668 που υπάρχουν συνολικά στην Τουρκία, τα 920 ελέγχονται από το κίνημα Γκιουλέν, με τον ετήσιο κύκλο εργασιών τους να ανέρχεται σε 5,223 δις. ευρώ!

Τα πλοκάμια

Επιπλέον, το κίνημα έχει δημιουργήσει παράλληλες δομές σε 156 χώρες της Κεντρικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής, της Νότιας Αμερικής και της Αφρικής, με τις οποίες παρέχει υπηρεσίες σε τούρκους επιχειρηματίες που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στις περιοχές αυτές.
Τα έσοδα από τις υπηρεσίες αυτές που παρέχει το κίνημα το 2011 ανήλθαν σε 223 εκατ. δολάρια, το 2012 σε 247 εκατ. δολάρια και το 2013 σε 281 εκατ. δολάρια.

Το περίεργο είναι ότι αυτό το «τέρας», με την ύπουλη δράση, την εξωφρενική οικονομική δραστηριότητά του και την ανάλογη πολιτική ισχύ στη χώρα του, το οποίο άρχισε να ξηλώνει τώρα ο Ερντογάν, εξακολουθεί να θεωρείται ακόμη μία άξια σεβασμού «θρησκευτική κοινότητα», η οποία προάγει την ανεκτικότητα, τον διαθρησκευτικό διάλογο και διάφορα άλλα ευχάριστα στα ώτα των αφελών, μεταξύ των οποίων και ορισμένων Ελλήνων καθηγητών πανεπιστημίου, οι οποίοι, μάλιστα, έχουν εκφράσει τον θαυμασμό τους για το έργο του Φετουλάχ Γκιουλέν.
Να σημειωθεί ότι θετική άποψη και σχέσεις με τον Γκιουλέν διατηρεί και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, παρά τη σχετική αναφορά της ΕΥΠ στις 13//2/1998.

Η έκθεση της ΕΥΠ για τα «επικίνδυνα σχολεία» που κανείς δεν λαμβάνει υπόψη

Τόσο στο προαναφερθέν βιβλίο του (στο οποίο υπάρχουν τόσο μία αναφορά της ΜΙΤ στις 19/10/2010, όσο και η αναφερθείσα παραπάνω έκθεση της ΕΥΠ) όσο και σε αρκετά δημοσιεύματα, ο συντάκτης του παρόντος έχει επισημάνει ότι ενδεικτικό της ύποπτης δράσης του κινήματος Γκιουλέν είναι το γεγονός ότι απασχολείται με αυτό μία σειρά μυστικών υπηρεσιών, όπως οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ρωσίας, του Ουζμπεκιστάν, της Λευκορωσίας, της Ολλανδίας, της γερμανικής BND, των ΗΠΑ (FBI), της δικής μας ΕΥΠ και, όπως επιβεβαιώνεται τώρα, και της αντίστοιχης υπηρεσίας της ίδιας του της χώρας, της Τουρκίας. Κεντρική θέση σε όλες τις έως σήμερα γνωστές αναφορές έχει ο ρόλος των φροντιστηρίων και των ιδιωτικών σχολείων του, για τα οποία η ΕΥΠ έχει συγκεντρώσει ουσιαστικές πληροφορίες για τα πρώτα κεκαλυμμένα σχολεία του Γκιουλέν στη χώρα μας και τους εδώ επικεφαλής και αντιπροσώπους του, χωρίς έως τώρα να έχει ασχοληθεί κανείς αρμόδιος σε πολιτικό επίπεδο με τους πραγματικούς σκοπούς και τις επιδιώξεις του.

Για εμάς, ενδιαφέρον θα έχει η θέση που θα λάβει ο νέος υπουργός Δημόσιας Τάξης, Βασ. Κικίλιας για το θέμα αυτό, μετά τη σχετική ενημέρωση για όλα τα στοιχεία που υπάρχουν για τον Γκιουλέν και την έως τώρα δράση του στην Ελλάδα.

Γιατί, θα είναι μάλλον αστείο να απαγορευθούν τα σχολεία και τα φροντιστήρια του Γκιουλέν στην Τουρκία, για την ύποπτη δραστηριότητά τους, και να λειτουργούν ελεύθερα εδώ, στην Ελλάδα.

Πηγή «Κυριακάτικη Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Λεωνίδα Βατικιώτη 
  Άν οι θεωρίες των νεοφιλελεύθερων για τους χρηματοδοτούμενους από το κράτος οργανισμούς έπρεπε να εφαρμοστούν κατά γράμμα, τότε μία και μόνο ιδιωτικοποίηση έπρεπε να γίνει. Κι αυτή δεν θα ήταν ούτε της ΔΕΗ (30 εκατ. κέρδη το 2012) ούτε του ΟΠΑΠ (505 εκατ. το 2012) ούτε της ΕΡΤ (57 εκατ. το 2011) ούτε των εταιρειών ύδρευσης (78 εκατ. κέρδη για την ΕΥΔΑΠ και 13 εκατ. για την ΕΥΑΘ το 2013). Ο οργανισμός που έπρεπε να ιδιωτικοποιηθεί είναι το Ταμείο Ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας και κατά κόσμον ΤΑΙΠΕΔ, ήτοι Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου!

Το Δημόσιο οφείλει να αποβάλει από πάνω του αυτό το έκτρωμα για τον απλό λόγο ότι είναι ζημιογόνο. Επειδή επιβαρύνει με τη δράση του τους φορολογούμενους, έχοντας καταφέρει το αδιανόητο: να εμφανίζει κατ’ επανάληψη ζημιές! Με βάση τα αποτελέσματα που έδωσε πριν από λίγες μέρες στη δημοσιότητα, το α’ τρίμηνο του 2014 εμφάνισε ζημιές ύψους 1,01 εκατ. ευρώ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το τελευταίο τρίμηνο του προηγούμενου χρόνου εμφάνισε κέρδη ύψους 734.000 ευρώ, συνάγεται ότι το προηγούμενο εξάμηνο είχε ζημιές περίπου 280.000 ευρώ. Και, μάλιστα, δεν ήταν η πρώτη φορά που οι «ειδικοί της αξιοποίησης» στο ναό του «value for money» αποτύγχαναν παταγωδώς να εμφανίσουν κέρδη. Το ίδιο συνέβη και το εξάμηνο Ιούλιος – Δεκέμβριος 2013, όταν οι ζημιές του ΤΑΙΠΕΔ έφτασαν τα 3,1 εκατ. ευρώ!

Όσο παράδοξο και να φαίνεται να εμφανίζει ζημιές ένας οργανισμός που δεν κάνει τίποτ’ άλλο από το να παραλαμβάνει περιουσία από το Δημόσιο με μοναδική του αποστολή να την πουλήσει όσο όσο και με κάθε τρόπο, συμβατό ή μη με τους κανόνες της αγοράς και της καλής πίστης, η αλήθεια είναι πως έχει ξανασυμβεί! Κατ’ επανάληψη μάλιστα!

Η πιο εμβληματική περίπτωση αφορούσε στην Τρόιχαντ («Δούρειος Ίππος» στα καθ’ ημάς), τον οργανισμό που δημιουργήθηκε μετά την απορρόφηση της Ανατολικής από τη Δυτική Γερμανία για να ξεπουληθούν τα περιουσιακά στοιχεία της πάλαι ποτέ Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Παρότι κατάφερε μέσα σε τέσσερα χρόνια να ξεπουλήσει 14.000 επιχειρήσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία, έκλεισε τον κύκλο της αποτυγχάνοντας να ανταποκριθεί στις προβλέψεις για κέρδη 900 δις δολαρίων.

Αντί για κέρδη, μεταβίβασε στο γερμανικό κράτος ζημιές ύψους 170 δις δολαρίων. Οι σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις και η δημιουργία, μάλιστα, ειδικού οργανισμού με αυτήν ακριβώς την αποστολή δεν συνοδεύτηκαν από ζημιές και βαθιά διαφθορά μόνο στη Γερμανία.Το ίδιο επαναλήφθηκε, μεταξύ πολλών άλλων χωρών, και στη Σλοβακία, για να φτάσει ο πρωθυπουργός της χώρας, Ρόμπερτ Φίκο, τον Ιανουάριο του 2013 να δηλώσει σε αυστριακή εφημερίδα ότι, λόγω του αμόκ των ιδιωτικοποιήσεων μεταξύ 1995 και 2005, η κυβέρνησή του πλέον στερείται και του πιο απλού εργαλείου για να εφαρμόσει αναπτυξιακή πολιτική.

Εισαγόμενη διαφθορά Το παράδειγμα της μικρής αυτής κεντρο-ευρωπαϊκής χώρας έχει ξεχωριστή σημασία για την Ελλάδα, γιατί ένα στέλεχος της σλοβακικής Τρόιχαντ, την Άννα Μπουμπενίκοβα, έστειλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο ΤΑΙΠΕΔ ως τον τοποτηρητή που θα διασφάλιζε την ταχύτητα και την… αξιοπιστία του προγράμματος ξεπουλήματος της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Η σχετική θέση, μάλιστα, προβλέπεται από τον ιδρυτικό νόμο του ΤΑΙΠΕΔ. 
Αναφέρει χαρακτηριστικά ο νόμος στο άρθρο 3 παράγραφος 11: «Στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου παρίστανται ως παρατηρητές, χωρίς δικαίωμα ψήφου, δύο (2) εκπρόσωποι που προτείνονται από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οι εκπρόσωποι ενημερώνονται πλήρως επί των θεμάτων της ημερήσιας διά-ταξης και μπορούν να ζητούν εγγράφως, από το Διοικητικό Συμβούλιο, κάθε πληροφορία επι θεμάτων που αφορούν τη λειτουργία του Ταμείου, το οποίο υποχρεούται να τις παρέχει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση»! Θεσμικά, επομένως, το ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί όργανο ξένης επικυριαρχίας της Ελλάδας.

Η θητεία, ωστόσο, της γκαουλάιτερ Μπουμπενίκοβα στο ΤΑΙΠΕΔ αποδείχτηκε βραχύβια. Τον Αύγουστο του 2012 η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ανάγκασε να παραιτηθεί από το ΤΑΙΠΕΔ μέχρι να διερευνηθούν οι ποινικές διώξεις που τη βάραιναν στη χώρα της για οικονομικά σκάνδαλα όσο διατελούσε πρόεδρος στο σλοβακικό ΤΑΙΠΕΔ. Και οι διάδοχοι, βέβαια, της Μπουμπενίκοβα μόνο… ιεραποστολική δράση δεν μπορούν να υποστηρίξουν ότι επιτελούν στην Ελλάδα, διαψεύδοντας πανηγυρικά το επιχείρημα ότι η συρρίκνωση του ρόλου του κράτους στην οικονομία περιορίζει τη διαφθορά.

Αξίζει να δούμε χαρακτηριστικά τι ακριβώς κάνει στην Ελλάδα ένας εκ των δύο τοποτηρητών της EE. Τα ονόματά τους αναφέρονται με πάσα επισημότητα στην ιστοσελίδα του ΤΑΙΠΕΔ μεταξύ της «βασικής ομάδας»: Ζήνων Κοντολαίμης και Philippe Boin. Το περιεχόμενο της δράσης του δεύτερου τοποτηρητή περιγράφεται χωρίς τις συνήθεις υπεκφυγές και στρογγυλοποιήσεις που επιλέγουν οι ελληνικές κυβερνήσεις -από του Παπανδρέου, που δέχτηκε το αίτημα της τρόικας για τη δημιουργία αυτού του αδιαφανούς εξαμβλώματος, μέχρι τη σημερινή, του Σαμαρά-, στην προσπάθειά τους να συγκαλύψουν την υποτέλειά τους, σε ετήσια έκδοση του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών για το 2011.  
Αναφέρεται, λοιπόν, επί λέξει (σελίδα 21) ως προς τη σκοπιμότητα του Γάλλου τοποτηρητή ότι αφορά στην «υποστήριξη των γαλλικών επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην Ελλάδα. Το εν εξελίξει πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων περιλαμβάνει ευκαιρίες για τις γαλλικές επιχειρήσεις για το 2012. Στόχος είναι η έλξη μιας μεγαλύτερης γκάμας επενδυτών, πέραν των γαλλικών εταιρειών με μακρά παρουσία στην Ελλάδα (Alstom, Vinci, Suez κ.ά.)». Με απλά λόγια, επιδίωξη του Γάλλου τοποτηρητή δεν είναι η μεταφορά τεχνογνωσίας και άλλες παρόμοιες αφελείς δικαιολογίες. Ως εμπορικός αντιπρόσωπος λειτουργεί, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των γαλλικών εταιρειών που προσπαθούν να αρπάξουν ό,τι περισσότερο μπορούν από το πλιάτσικο που γίνεται σε βάρος της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.

Αξίζει, βέβαια, να σημειωθεί ότι παιδαριώδεις δικαιολογίες δεν διατυπώνονται μόνο από τους πολιτικούς, που θεωρούν ως το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου το να ηγούνται του ξεπουλήματος της ελληνικής δημόσιας περιουσίας Γάλλοι ντίλερ και Σλοβάκες διωκόμενες για διαφθορά. Εξίσου αφελείς όροι για την παρουσία τους διατυπώνονται και στο νόμο του 2011, με στόχο να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας και να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις που δημιουργεί το καθεστώς απροκάλυπτης διεθνούς κηδεμονίας.

Αναφέρει, λοιπόν, ο νόμος για τους γκαουλάιτερ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: «Οι εκπρόσωποι υπέχουν υποχρεώσεις εχεμύθειας, σύμφωνα με τους κανόνες περί εμπιστευτικότητας, απορρήτου και σύγκρουσης συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής». Αλλά, είπαμε, αυτά είναι για τους ιθαγενείς…

Γκαουλάιτερ με πρόσβαση και βουλευτές στο σκοτάδι Η πρόσβαση που έχουν οι γκαουλάιτερ του ΤΑΙΠΕΔ σε εμπιστευτικές πληροφορίες αποτελεί ακόμη μεγαλύτερη προσβολή στα κυριαρχικά δικαιώματα, αν λάβουμε υπόψη μας ότι αυτήν ακριβώς την πληροφόρηση στερούνται οι Έλληνες βουλευτές! Επίμονο αίτημα βουλευτών να τους δοθούν τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ έπεσε στο κενό, αποδεικνύοντας έτσι το καθεστώς αδιαφάνειας που επικρατεί στο εσωτερικό του.

Δεν είμαι μόνο η απροθυμία κυβέρνησης και ΤΑΙΠΕΔ να δώσουν στη δημοσιότητα τα πρακτικά του Ταμείου Ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας που βεβαιώνουν ότι κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του ΤΑΙΠΕΔ. Είναι επίσης οι αντισυνταγματικοί χειρισμοί που έχουν γίνει από την κυβέρνηση για τη στελέχωση της διοίκησής του, η «λαμπρή» πορεία πολλών στελεχών του και, ακόμη, το καθεστώς απαλλαγής των στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ από κάθε ποινική ευθύνη για τις αποφάσεις που σχετίζονται με ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.

Εισάγεται έτσι και για τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ το ίδιο… βασιλικό προνόμιο που επιφύλαξαν για τα στελέχη των ασφαλιστικών ταμείων που ψήφισαν το «κούρεμα» των αποθεματικών, για τα στελέχη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που έφεραν σε πέρας την ανακεφαλαιοποίηση, για τις διοικήσεις των τραπεζών που έδωσαν τα θαλασσοδάνεια στα κόμματα, και τέλος δεν έχουν οι περιπτώσεις όπου τα Μνημόνια δημιούργησαν το δικό τους δίκαιο διαρκών εξαιρέσεων.

Ο νόμος της σιωπής Η προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίζει το Ταμείο Ξεπουλήματος λίγο πολύ ως κοινωφελές ίδρυμα ή ταμείο αγαθοεργίας κλονίστηκε πρώτη φορά όταν το μέλος της διοίκησής του Άννα Ζωηρού, τοποθετημένη από τον ΛΑΟΣ στο Ταμείο, έσπασε την «ομερτά» και προχώρησε σε δημόσιες καταγγελίες για τον τρόπο λειτουργίας του. Οι αποκαλύψεις της ξεκινούσαν από τα αγγλικά που χρησιμοποιούσαν στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου κι έφταναν ως τις αλλαγές των όρων διαγωνισμού για την πώληση της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου και τις αντικανονικές ανανεώσεις συμβάσεων συμβούλων.

Προς επίρρωση της σοβαρότητας των σχυρισμών της κυρίας Ζωηρού, να σημειωθεί πως ούτε οι συμβάσεις των συμβούλων ιδιωτικοποιήσεων -αξίας 20 εκατ. ευρώ μεχρι το Σεπτέμβριο του 2012, σύμφωνα με δηλώσεις ενός εκ των πρώην προέδρων του ευαγούς αυτού ιδρύματος σε Επιτροπή της Βουλής- έχουν ποτέ δοθεί στη Βουλή. Έτσι, κανείς δεν ξέρει ποια νομική εταιρεία η εταιρεία συμβούλων υπογράφει συμβόλαια με το ΤΑΙΠΕΔ. Και αυτές οι συμβάσεις είναι στη διάθεση μόνο των πιστωτών, όχι όμως των βουλευτών… Η Άννα Ζωηρού αποδείχτηκε πολύ… ζωηρή για τους κανόνες του παιχνιδιού και παύθηκε από τα καθήκοντά της το Μάρτιο του 2013, αφού πρώτα είχε αντισταθεί σε πιέσεις για να παραιτηθεί και πριν ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για ιδιωτικοποιήσεις.

Στο ενδιάμεσο, για να χωρέσει στη διοίκηση του Ταμείου Ξεπουλήματος και ο αντιπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ, η Βουλή ψήφισε την αύξηση του αριθμού των μελών του Δ.Σ. από πέντε σε έξι. Το Μάρτιο του 2013, μετά την αποπομπή της… ζωηρής Άννας Ζωηρού -τον Οκτώβριο του 2013 κατέθεσε μήνυση εναντίον του υπουργού Γιάννη Στουρνάρα-, η Βουλή ξαναψήφισε νόμο για να μειωθούν οι θέσεις του Δ.Σ. σε πέντε από έξι, εφόσον η «ανεπιθύμητη» είχε απομακρυνθεί. Μάλιστα, στο απόγειο του θράσους του, το Ταμείο Εκποιήσεων δεν δίστασε, σε ανακοίνωση που εξέδωσε μετά τις αποκαλύψεις της Άννας Ζωηρού, εμμέσως πλην σαφώς να την απειλήσει με μήνυση, θυμίζοντας την υποχρέωση εχεμύθειας που είχε αναλάβει για δέκα ολόκληρα χρόνια!

Το… γύφτικο παζάρι της «μεγάλης των αδέκαστων μάνατζερ σχολής του ΤΑΙΠΕΔ», πάντως, δεν σταματά εδώ. Από τα πολλά ευτράπελα ξεχωρίζουμε τα «μαγειρέματα» για την έγκριση από τη Βουλή της διοίκησης του. Με βάση τον ιδρυτικό νόμο, για τον ορισμό του προέδρου απαιτούνταν ειδική πλειοψηφία, λόγω του κρίσιμου ρόλου που καλούνταν να παίξει το ΤΑΙΠΕΔ και επίσης για λόγους διαφάνειας. Αυτή ήταν η αιτιολογία. Επί κυβέρνησης Σαμαρά όμως, επειδή δεν σχηματιζόταν η συγκεκριμένη πλειοψηφία στη Βουλή, δηλαδή… δεν έβγαιναν τα κουκιά, εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 σε τέσσερις ώρες Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου -με έναν, μάλιστα, εκ των υπουργών που τη συνυπέγραψαν να βρίσκεται εκείνη την ώρα σε ταξίδι στην Αίγυπτο!- που καταργούσε την προϋπόθεση της ειδικής πλειοψηφίας. Προφανώς, οι λόγοι διαφάνειας είχαν εκλείψει…

Η οσμή σκανδάλων και αδιαφάνειας που αναδύει το ΤΑΙΠΕΔ επιβεβαιώνεται αν μείνουμε σε ορισμένα μόνο στιγμιότυπα από το βίο και την πολιτεία των στελεχών του. Καταρχάς, στους εμπειρογνώμονες του συμπεριλαμβανόταν η Ελένη Παπακωνσταντίνου, ξαδέρφη του πρώην υπουργού Οικονομικών που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο, η οποία και έγινε γνωστή λόγω της συμμετοχής της σε εξοπλιστικά συμβόλαια και στη «λίστα Λαγκάρντ» και παραιτήθηκε όταν άρχισαν οι αποκαλύψεις. Οι δε πρόεδροι του ξεπερνούν τα χρόνια λειτουργίας του!

Ο πρώτος πρόεδρος, I. Κουκιάδης, παραιτείται τον Ιούνιο του 2012 πριν καν συμπληρώσει χρόνο. Ο διάδοχος του, Τ. Αθανασόπουλος, παραιτείται το Μάρτιο του 2013 με αφορμή την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του Δ.Σ. της ΔΕΗ, όπου συμμετείχε για τη σύμβαση της ΔΕΗ με τη ΜΕΤΚΑ. Κατηγορούνταν για ζημιά 100 εκατ. ευρώ. Ο διάδοχος του, Στ. Σταυρίδης, οδηγείται σε παραίτηση με αφορμή ταξίδι που έκανε στην Κεφαλονιά με λίαρ τζετ επιχειρηματία. Ο νυν πρόεδρος, Κ. Μανιατόπουλος, εκτέθηκε πριν καν αναλάβει τα καθήκοντά του, όταν τον Οκτώβριο του 2013 ρωτήθηκε στην Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων, Τραπεζών, Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας και Φορέων Κοινής Ασφάλισης για ποιο λόγο απέκρυψε από το βιογραφικό του την προϋπηρεσία του σε εταιρεία συμβούλων στις υπηρεσίες της οποίας προστρέχει πολλάκις το ΤΑΙΠΕΔ και τώρα για την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ…

Ολο αυτό διάστημα οργιάζουν οι φήμες για διακριτική μεταχείριση της Eurobank -με την πώληση του Ελληνικού να αποτελεί το πιο ακραίο και πρόσφατο παράδειγμα, αν και όχι το μοναδικό-, φήμες που υπογραμμίζονται από την… υπεραντιπροσώπευση της Eurobank μεταξύ των στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ.

Με το πιστόλι του χρέους στον κρόταφο Υπάρχει όμως κάτι ακόμη χειρότερο απ΄ όλα τα προηγούμενα, που κατά μεγάλο μέρος τα εξηγεί. Στο δεύτερο κιόλας άρθρο του ιδρυτικού νόμου αυτού του εκτρώματος ορίζεται ότι τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Δηλαδή, οι ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας, χιλιάδες ακίνητα του Δημοσίου, λιμάνια, αεροδρόμια, αρχαιολογικοί χώροι, χιονοδρομικά κέντρα και όλες οι κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις βγαίνουν στο σφυρί υπό ένα καθεστώς σκανδαλώδους αδιαφάνειας μόνο και μόνο για να πληρωθούν οι «Σάιλοκ» της τρόικας.

Οι διαρκείς αναθεωρήσεις προς τα κάτω των εισπρακτικών στόχων, με την πρώτη εκτίμηση του 2011 να κάνει λόγο για 50 δις ευρώ, το 2012 να αναθεωρείται στα 19 δις, ενώ πολύ πιο ρεαλιστικές ιδιωτικές εκτιμήσεις προσγειώνουν το ποσό σε μονοψήφια επίπεδα, ακόμη κι όταν θα “χει πουληθεί ό,τι έχουμε και δεν έχουμε -θα εκποιηθούν τα πάντα, δηλαδή, για να μειωθεί το χρέος κατά λιγότερο από 3%!-, αποδεικνύουν ένα απίστευτα επικερδές παιχνίδι για τους πιστωτές: κάθε απόκλιση δημιουργεί πιέσεις για ταχύτερες αποκρατικοποιήσεις χωρίς πολλές πολλές απαιτήσεις, που σημαίνει ξεπούλημα, με αποτέλεσμα οι πιστωτές να κερδίζουν τα μέγιστα πλασάροντας στις δικές τους εταιρείες ό,τι πωλείται στην Ελλάδα στην πιο εξευτελιστική τιμή. Κι όσο αγοράζουν στη φτήνια, με τη βοήθεια των golden boys του ΤΑΙΠΕΔ, τόσο επικρίνουν για τις αποκλίσεις, ζητώντας την επιβολή έκτακτων μέτρων λιτότητας ούτως ώστε να καλυφθούν τα δημοσιονομικά και χρηματοδοτικά κενά που δημιουργούνται. Εν κατακλείδι, το σπάσιμο αυτού του φαύλου κύκλου ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας -που μακροπρόθεσμα όχι μόνο αυξάνει την ανεργία, αλλά οξύνει και τη δημοσιονομική κρίση- και υπερχρέωσης μέσω της υποταγής στους δανειστές αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωση του λαού.

Δικαστική ασυλία-ομολογία ενοχής Οι μνημονιακές κυβερνήσεις και η τρόικα, στην προσπάθεια τους να προωθήσουν τις ιδιωτικοποιήσεις με κάθε τρόπο -αδιαφορώντας, για παράδειγμα, για το τίμημα και παραβιάζοντας ακόμη και τους στοιχειώδεις κανόνες του ανταγωνισμού, με αποτέλεσμα ουκ ολίγοι διαγωνισμοί να είναι… μονοπρόσωποι. παραπέμποντας σε απευθείας αναθέσεις-, θωράκισαν τους «γενίτσαρους» του νεοφιλελευθερισμού που στελεχώνουν τη διοίκηση του Ταμείου Ξεπουλήματος με ασυλία απέναντι σε οποιαδήποτε δίωξη τους ασκηθεί στο μέλλον για απιστία κατά του Ελληνικού Δημοσίου. Τριάντα άνθρωποι, δηλαδή, που τοποθετήθηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ εντελώς αυθαίρετα και χειρίζονται εν λευκώ τον πλούτο της Ελλάδας δεν πρόκειται ποτέ να λογοδοτήσουν! (Κι αυτό την ίδια στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι είναι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου…) Πιο κραυγαλέα ομολογία ενοχής δεν θα μπορούσε να υπάρξει…

«Στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν παραδείγματα που υπουργοί διέγραψαν αδικήματα. Το έκανε, για παράδειγμα, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γ. Κουβελάκης το 1993 για τα αδικήματα διό του Τύπου, κι έτσι απαλλάχθηκαν οι εκδότες που διώκονταν με αφορμή τη δημοσίευση προκηρύξεων της «17Ν». Το ίδιο είχε κάνει κι ο Ευ. Γιαννόπουλος με τα περίφημα «αγροτοδικεία». 
Κοινό χαρακτηριστικό και στις δύο αυτές περιπτώσεις όμως ήταν ότι η εκδίκαση είχε προηγηθεί. Δεν παρακωλύονταν η λειτουργία της Δικαιοσύνης, όπως συμβαίνει τώρα», τονίζει στο «Επίκαιρα» ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, πρώην μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. «Η δικαστική ασυλία, εισάγοντας μια ατομική εξαίρεση από ένα γενικό κανόνα, δεν επιτρέπει στη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Αποτελεί μια πρόδηλη παραβίαση της ισονομίας, που δείχνει πόση εμπιστοσύνη έχουν τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ στη νομιμότητα των πράξεων τους…».

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Καραβάνια από τζιχαντιστές αντάρτες της Αλ-Κάιντα από το Αφγανιστάν «πάνε να απελευθερώσουν το Κασμίρ»!!!

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!" 

Σύμφωνα με ένα νέο ανατριχιαστικό βίντεο που εμφανίσθηκε στο Λονδίνο από τις βρετανικές αρχές, η Αλ Κάιντα ζήτησε από τους μουσουλμάνους στο Κασμίρ, να μιμηθούν "αδελφούς" στη Συρία και στο Ιράκ, και να εξαπολύσουν ένα βίαιο «ιερό πόλεμο» (τζιχάντ) κατά της ίδιας της Ινδίας!

Το βίντεο, που περιλαμβάνει δήλωση-απειλή που ανέγνωσε ο Maulana Asim Umar, ηγέτης και πολέμαρχος του πυρήνα της οργάνωσης της Αλ Κάιντα στο Πακιστάν, έκανε τους Ινδούς αξιωματικούς των υπηρεσιών ασφάλειας να ανησυχήσουν πολύ έντονα.

Το βίντεο υπόσχεται «καραβάνια τζιχαντιστών που θα προέρχονται από το Αφγανιστάν με σκοπό να «απελευθερώσουν το Κασμίρ» από τους Ινδούς.
Το βίντεο, είχε τίτλο, «Ο πόλεμος συνεχίζεται» και εμπεριέχει δήλωση-μήνυμα για τους μουσουλμάνους του Κασμίρ, μέσω ενός ηχητικού κηρύγματος από τον ίδιο τον Ομάρ.

Περιλαμβάνονται σκηνές που χρονολογούνται από τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα το 2010, στους δρόμους της Σριναγκάρ (Κασμίρ), στις οποίες σκοτώθηκαν εκατοντάδες άμαχοι, κατά την διάρκεια της αντιπαράθεσης με τις ινδικές δυνάμεις ασφαλείας.

Είναι ενδιαφέρον, ότι αυτό το βίντεο αναφέρεται στους μουσουλμάνους και από τις δύο πλευρές των συνόρων, τόσο στην Ινδία όσο και στο Πακιστάν, καθώς και στους ευρύτερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και των δύο χωρών. Οι μουσουλμάνοι του Κασμίρ καλούνται πρώτοι βέβαια να ενταχθούν στην παγκόσμιο κίνημα του τζιχάντ.

Επίσης εμφανίζονται μαχητές της Αλ Κάιντα, από τις ομάδες της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Levant» (ISIL) που εισέβαλαν στο Ιράκ, λέγοντας συγκεκριμένα ότι, «Τώρα οι μουσουλμάνοι σε όλο τον κόσμο έχουν πάρει τα όπλα και βαδίζουν στον «δρόμο» της τζιχάντ. Ακόμη και εκείνοι που απέρριψαν τις ένοπλες ομάδες της τζιχάντ, ενώνουν τα «βήματα τους» σε αυτό το μονοπάτι, απογοητευμένοι από τους δημοκρατικούς τρόπους των ειρηνικών διαδηλώσεων».!!!
Ως χώρες «στόχοι» αναφέρονται, το Αφγανιστάν, η Συρία, το Ιράκ, η Αλγερία αλλά και άλλα μέρη του κόσμου, όπου ο ισλαμικός εξτρεμισμός έχει ισχυρή παρουσία.

Το βίντεο απευθύνει επίσης έκκληση για επιθέσεις στην Ευρώπη, αλλά και για μια επανάληψη του τρομοκρατικού συμβάντος του αποκεφαλισμού βρετανού βασιλικού πεζοναύτη στο Λονδίνο, το περασμένο έτος. Ο στρατιώτης αποκεφαλίστηκε από δύο άνδρες από την Νιγηρία μέρα μεσημέρι, έξω από στρατόπεδο.

Η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών MI6 έχει προειδοποιήσει εδώ και καιρό, σχετικά με την ενεργό δράση τζιχαντιστών μαχητών που συνδέονται με την Αλ Κάιντα, «βάζοντας όλο τον κόσμο σε κίνδυνο»!

Η Ρωσία ενημέρωσε τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου για δράση των επικίνδυνων ομάδων της οργάνωσης Jabhat al-Nusra, που συνδέοται άμεσα με την Αλ-Κάιντα.

Διεθνείς παρατηρητές φοβούνται ότι η Συρία έχει καταστεί το μεγαλύτερο πεδίο στρατιωτικής εκπαίδευσης για τους τζιχαντιστές αντάρτες, αντί του Πακιστάν, όπου οι ισλαμιστές αντάρτες εκπαιδεύονται στα πιο απαιτητικά είδη πολέμου, ειδικά στον πόλεμο κατοικημένων πόλεων κά.

Πριν δύο μήνες η ρωσική ηγεσία, κοινοποίησε στα ΜΜΕ, την εγκατάσταση πυραύλων «Iskander» στο Καζακστάν ακριβώς για αυτόν τον λόγο. Δηλαδή την δράση των τζιχαντιστών που βρίσκονται στο Αφγανιστάν.

Το σενάριο αυτό έχει να κάνει με την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν. Μετά την αποχώρηση των δυνάμεων της βορειοατλαντικής συμμαχίας, ενδέχεται ισλαμιστές αντάρτες να προσπαθήσουν να διεισδύσουν στις δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας με σκοπό να δημιουργήσουν χάος.

Το Κρεμλίνο πιστεύει ότι η σημερινή κυβέρνηση του Αφγανιστάν, δεν διαθέτει τον επαρκή έλεγχο της χώρας, με αποτέλεσμα να υπάρχει πιθανότητα αναζωπύρωσης του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Υπάρχει πιθανότητα επίσης οι εξελίξεις αυτές να επεκταθούν και στις γειτονικές περιοχές, ιδίως στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας (Βλέπε Τσετσενία).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Ο τρόπος που «εκδικείται» η αλήθεια είναι να υπάρχει. Υπάρχοντας εκθέτει και διασύρει όσους την παραγνωρίζουν, την παίρνουν αψήφιστα, τη λογαριάζουν εξουδετερωμένη ολοκληρωτικά από τη χρησιμότητα. Ακόμα και σε κοινωνίες πρωτόγονων εκτιμήσεων της ποιότητας, οι άνθρωποι χαμογελούν ειρωνικά ή και δυσφορούν βλέποντας να αναρριχώνται σε θώκους επισημότατους «βασιλιάδες γυμνοί», τσίτσιδοι. Το ειρωνικό χαμόγελο απλών, απλοϊκών ανθρώπων είναι η «εκδίκηση» της αλήθειας: Σπάζει κόκαλα, γιατί συνεχίζει να είναι, παρά πάσαν προσδοκίαν, αυτονόητη.

Ο τρόπος που «εκδικείται» η αλήθεια είναι σκληρός. Διαπομπεύει όσους την καπηλεύονται, εκτοπίζει και εξαφανίζει όσους προσχηματικά την υψώνουν μπαϊράκι, όσους μετέρχονται την απομίμηση σαν γνησιότητα. Σε ποιο πεδίο πραγματώνεται (γίνεται πράξη) η «εκδίκηση» της αλήθειας, και γιατί είναι δυσδιάκριτη στους πολλούς; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό, επειδή αφορά την αλήθεια, δεν μπορεί να έχει τη χρηστικότητα της πληροφορίας. Είναι, ήταν και θα είναι πάντοτε αδύνατο να γνωστοποιήσει κανείς ως πληροφορία, το «γιατί» ερωτεύθηκε τον μεγάλο της ζωής του έρωτα. Αν μπορεί να εντοπίσει τους λόγους, σίγουρα δεν γνώρισε ποτέ τον μεγάλο έρωτα. Αν κάποτε τον γνώρισε, χαμογελάει έκτοτε συγκαταβατικά ή ειρωνικά για τις φτηνιάρικες σαπουνόπερες. Χωρίς επιχειρήματα.

Η αλήθεια «εκδικείται», όταν λειτουργεί η ζωή, μην ψάχνουμε για φανερώσεις αλήθειας όταν είναι συντελεσμένος ο θάνατος. Ενας ζωγράφος ζωγραφίζει όσο παλεύει (με νύχια και με δόντια – χρώμα, σχήμα, γλώσσα των αισθήσεων) να «πει» τον έρωτά του, να φανερώσει - κοινωνήσει το θαύμα του έρωτά του, την έξοδο από το θανατερό καβούκι της εγωλαγνείας. Αυτός ζωγραφίζει για να υπάρχει, ενώ η πλειονότητα των ομοτέχνων του ζωγραφίζει για να συνδικαλίζεται, να «διαπλέκεται» με τους γκαλερίστες, να κομπάζει στα ΜΜΕ.

Αλήθεια υπάρχει όσο και όπου υπάρχει «σχέση»: έρωτας για ελευθερία από το εγώ, πόθος για την πραγμάτωση και φανέρωση της ετερότητας. Ολες οι άλλες «αλήθειες» είναι συνήθως ατομικές απόψεις, ατομικές προτιμήσεις, θεωρήσεις, πεποιθήσεις, βεβαιότητες για το «καλό» και το «κακό», γι’ αυτό που πρέπει και γι’ αυτό που δεν πρέπει. Τα ατομικά κτήματα έχουν συνήθως «κωδικές» τεκμηριώσεις της «αλήθειας» τους, επιχειρήματα και αναλύσεις της εγκυρότητάς τους. Και πασχίζουν πολλοί, πάμπολλοι αξιοσέβαστοι άνθρωποι, να αξιολογήσουν και συγκρίνουν ποιο υποκατάστατο της ζωής κομίζει λιγότερη αποφορά θανάτου από τα άλλα: Να προτιμήσουν τις προτάσεις Κουβέλη ή τις προτάσεις Λυκούδη, τους οραματισμούς Λαφαζάνη ή τους σχεδιασμούς Σταθάκη.

Δεν πρόκειται για τη ζωγραφική πια, δεν πρόκειται για τον έρωτα, αλλά μόνο για συνταγές χρηστικής «αποτελεσματικότητας». Συνταγές καθόλου περιττές, καθόλου περιφρονητέες, αλλά σήμερα πια ριζικά αυτονομημένες, αποκομμένες από το πάθος μετοχής στη ζωή, από τη χαρά κοινωνίας της ζωής. Σήμερα ζωγραφίζεις ή ερωτεύεσαι μόνο για το γούστο σου, μόνο για να κατέχεις, να καταναλώνεις – γι’  αυτό και δεν υπάρχει  πουθενά η παραμικρή υποψία για  την  πολιτική  ως  χαρά  μοιρασιάς της ζωής. Δεν μοιάζει να υπάρχει ζωγράφος  που  να  παλεύει  να  «πει» όποια  αλήθεια μόνο και συνεχώς κατακτιέται,  χωρίς  ποτέ να κατέχεται.

Σήμερα μοιάζει καταργημένη και ανύπαρκτη κάθε ευαισθησία συμμετοχικού κάλλους, κάθε αληθινός έρωτας, κάθε Τέχνη που αντιμάχεται τον εντυπωσιασμό και υπηρετεί την αποκάλυψη. Μοιάζει ολική η έκλειψη της πολιτικής. Ομως η αλήθεια υπάρχει, απίστευτα δυναμική: υπάρχει και «εκδικείται». Σκληρή η «εκδίκηση» της αλήθειας, επειδή και τα όσα διακυβεύονται μέγιστα και τίμια. Πόσοι και ποιοι σήμερα θα θεωρούσαν «επιτυχία» μια καριέρα Γεράσιμου Γιακουμάτου ή Αντζελας Γκερέκου, ποιος γονιός θα λαχταρούσε για το παιδί του τη δημόσια εικόνα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ή της Κατερίνας Παπακώστα; Η αλλαγή του κοινωνικού αισθητηρίου για την επιτυχία και την ευτυχία, όπως και των κριτηρίων για την αξιολόγηση της ποιότητας δεν μετριέται ποσοτικά ή με δημοσκοπήσεις. Είναι αλλαγή που η δυναμική της τεκμαίρεται από τη σιωπή των μορφασμών, τη σκοτεινιά των βλεμμάτων, τη θελημένη αφωνία – τέτοιους παράγοντες, απροσδιόριστους. Τα σμήνη των σωματοφυλάκων και των «μπράβων», γύρω από τους νομείς της εξουσίας, έχουν ως κύριο ρόλο να τους κρατούν στο απυρόβλητο της «εκδίκησης» του ειρωνικού χαμόγελου απλοϊκών ανθρώπων, σοφών από πείρα.

Κάποιοι ακόμα βρίζουν, βωμολοχούν – είναι ο «τρόπος» που εκτονώνεται ο πρωτογονισμός, όχι ο «τρόπος» που «εκδικείται» η αλήθεια. Με εκρήξεις βωμολοχιών και χυδαιολογίας, γλώσσα του υποκόσμου, έχουν απομνημειωθεί να αυτοδιασύρονται ακόμα και ο κ. Μεϊμαράκης ή ο κ. Σαμαράς. Η αλήθεια «εκδικείται» στον αβίαστο μορφασμό του ταξιτζή, του κάθε βιοπαλαιστή, του κάθε άνεργου, όταν προφέρουν ονόματα σαν να τα φτύνουν –Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης, Στουρνάρας– ονόματα που την προφορά τους την έπλασε στα ξεραμένα χείλη των Ελλήνων η χολή της άδικης στέρησης, ο απροσμέτρητος πανικός της ομηρίας στην ανήκεστη φτώχεια και αναξιοπρέπεια.

Καινούργιοι κάθε τόσο υπουργοί σε συμβατικές, συνεχείς αναπλάσεις κυβερνητικών σχημάτων, σχημάτων απροσχημάτιστα εντεταλμένων να παράσχουν «προστασία» στους αυτουργούς του εξωφρενικού υπερδανεισμού της χώρας. Υπερδανεισμού μόνο για να συντηρείται το πελατειακό κράτος, το τρελό φαγοπότι της κομματοκρατίας, να μην αγγίζει ποτέ ο νόμος τους «νταβατζήδες» που διαγουμίζουν τη χώρα. Ποτέ σε μια τόσο μικρή χώρα τόσοι και απανωτοί κυβερνητικοί ανασχηματισμοί δεν προκαλούσαν τέτοιον διεθνή ενθουσιασμό επιδοκιμασίας – επαίνους Τόμσεν (ΔΝΤ), συγχαρητήρια Ολι Ρεν (Ε.Ε.) και πάει λέγοντας.

Οσοι πιστεύουμε ακόμα τρελά, παράταιρα, στη ζωγραφική, όχι στους γκαλερίστες, στην «εκδίκηση» της αλήθειας που αντιμάχεται τον θάνατο, συνεχίζουμε την αποκαλυπτική των ουσιωδών σπουδή μας: Πώς προφέρουν οι εκτός τηλεοπτικής οθόνης Ελληνες τα ονόματα των καινούργιων υπουργών, με ποιο απαρόμοιαστο μείγμα αποτροπιασμού και συγκατάβασης –Κικίλιας, Βορίδης, Τασούλας, Μηταράκης– ήχος και μορφασμός που παίζει ανάμεσα σε ξόρκι και ξόδιασμα.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Press TV
και Russia Today

15 Ιουνίου 2014
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Ο στρατός του Ιράκ έχει ανακτήσει τον έλεγχο σε αρκετές πόλεις των επαρχιών Σαλαχουντίν και Ντιγιάλα, περιοχές τις οποίες είχαν καταλάβει οι ισλαμιστές Τakfiri πριν από λίγες ημέρες.

Παράλληλα, οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας συνεχίζουν να μάχονται εναντίον των ανταρτών του αυτοαποκαλούμενου «Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε» (ISIL) οργανώνοντας αντεπιθέσεις σε αρκετές περιοχές και έχουν ανακτήσει τον έλεγχο σε διάφορα μέτωπα, χάρη στη βοήθεια εθελοντών.

Ο στρατός έχει απωθήσει ομάδες ισλαμιστών που συνδέονται με την αλ-Κάιντα εκτός των ορίων της πόλης Μουτασίμ, 22 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σαμάρα. Επίσης, ενώ συγχρόνως οργάνωσε σημεία ελέγχου έξω από την πόλη της Ντουλουΐγια, μετά την υπαναχώρηση των ισλαμιστών του ISIL με την βοήθεια των κατοίκων της περιοχής.

Στη Σαμάρα, οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν ενισχύσει τις θέσεις τους, περιμένοντας διαταγές του ιρακινού επιτελείου Ε.Ε. να επιτεθούν στο Τικρίτ.

Εν τω μεταξύ, οι συγκρούσεις συνεχίζονται κοντά στην Μουκταντίγια, στην επαρχία Ντιγιάλα, όπου οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις προσπαθούν να εμποδίσουν τους ισλαμιστές Τakfiri να καταλάβουν την πόλη.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ ξένων ανταποκριτών, το ISIL διατηρεί ακόμα τον έλεγχο της πόλης Ουντχαΐμ, βόρεια της Βαγδάτης, και ρίχνει όλμους εναντίον των ενόπλων δυνάμεων του Ιράκ στο Μπαΐτζι.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις έχουν εμπλακεί σε σφοδρές συγκρούσεις με τους ισλαμιστές τρομοκράτες, οι οποίοι έχουν απειλήσει ότι θα εξαπλώσουν τη βία σε διάφορες πόλεις του Ιράκ, συμπεριλαμβανομένης της Βαγδάτης.

Την Παρασκευή, το σημαντικό ισλαμικό κέντρο Νταρ αλ-Ίφτα στην Αίγυπτο εξέδωσε θρησκευτικό διάταγμα (φάτβα) που απαγορεύει στους μουσουλμάνους να ενταχθούν στις τάξεις των ισλαμιστών Τakfiri του ISIL.

Ο εκπρόσωπος του Νταρ αλ-Ίφτα, Ibrahim Negm ανακοίνωσε την επικήρυξη, υπογραμμίζοντας ότι οι τρομοκρατικές δραστηριότητες του ISIL στη Συρία και το Ιράκ «εξυπηρετούν τους εχθρούς του Ισλάμ».

Το αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ USS George HW Bush κινείται προς τον Περσικό

 
Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Chuck Hagel έδωσε εντολή να μεταβεί το αεροπλανοφόρο USS George HW Bush στον Περσικό Κόλπο, σε περίπτωση που η Ουάσινγκτον αποφασίσει μια στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράκ μετά την αύξηση των επιθέσεων από παρακλάδι της Αλ-Κάιντα.


«Η εντολή για την ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου θα επιτρέψει στον αρχηγό των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων να διαθέτει περισσότερη ευελιξία, εφ’ όσον κριθεί απαραίτητη μια στρατιωτική επιχείρηση, προκειμένου να προστατεύσουμε ζωές Αμερικανών, πολιτών ή τα συμφέροντά μας στο Ιράκ», ανακοίνωσε το Πεντάγωνο το Σάββατο.
Το αεροπλανοφόρο USS George H.W. Bush θα συνοδεύεται από άλλα δύο πολεμικά, το καταδρομικό USS Philippine Sea και το αντιτορπιλικό USS Truxtun, αναφέρει η ανακοίνωση του Πενταγώνου. 

Το αεροπλανοφόρο USS George H.W. Bush είναι κλάσεως Nimitz και από τα μεγαλύτερα πολεμικά πλοία στον κόσμο, σύμφωνα με το Ναυτικό των ΗΠΑ. Τα πλοία διαθέτουν δύο πυρηνικούς αντιδραστήρες και μπορούν να μεταφέρουν πλήρωμα 6.000 ατόμων περίπου.

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Περί τα τρία δισεκατομμύρια ευρώ «αξίζουν» οι επισκέψεις του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ και του Κινέζου πρωθυπουργού Λι Κεκιάνγκ αυτή την εβδομάδα καθώς ο πρώτος δεν έχει ακόμα πληρώσει το λογαριασμό για το ΔΕΣΦΑ ενώ συμμετέχει και στον TAP ενώ ο δεύτερος κρατά τα κλειδιά για μια σειρά ιδιωτικοποιήσεων και έργων όπως του ΟΛΠ, του νέου αεροδρομίου στο Ηράκλειο και της αναβάθμιση του σιδηροδρομικού δικτύου.

Ένα χρόνο μετά την επιλογή της αζέρικης Socar στον διαγωνισμό για τον ΔΕΣΦΑ τον διαχείριση του ελληνικού δικτύου αγωγών φυσικού αερίου έναντι 400 εκατομμυρίων ευρώ η συναλλαγή δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί εξαιτίας καθυστερήσεων στις απαραίτητες εγκρίσεις και ελέγχους από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το θέμα φαίνεται πως βρίσκεται κοντά στην επίλυση του και θα απασχολήσει βέβαια τις επαφές του Έλληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ στις συναντήσεις τους αυτές τις μέρες στην Αθήνα

Ακόμα κρισιμότερη όμως είναι η κατάσταση στην προώθηση του έργου κατασκευής του αγωγού φυσικού αέριου TAP. Πρόκειται για μια ξένη επένδυση ύψους 1,5 δισ. ευρώ. Η αζερικών συμφερόντων Socar συμμετέχει με σημαντικό ποσοστό στην κοινοπραξία κατασκευής του και η επένδυση χαρακτηρίζεται ως μεγάλης αναπτυξιακής και στρατηγικής σημασίας για την ελληνική οικονομία.

Αντιμετωπίζει όμως προβλήματα στην βόρειο Ελλάδα που συνδέονται με την χάραξη της όδευσής του και τις τοπικές αντιδράσεις. Αν και γίνονται συνεχώς αλλαγές, το πρόβλημα πλέον έχει μετατοπιστεί στο κατά πόσον θα προλάβει η κοινοπραξία να έχει το έργο έτοιμο για να «βγουν» τα οικονομικά του. Οι πωλήσεις μεριδίων της κοινοπραξία από κάποιους βασικούς μετόχους όμως έχουν εγείρει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον είναι όλοι ακόμα αφοσιωμένοι στην προώθηση του έργου. Έτσι οι Αζέροι αθροιστικά ελέγχουν επενδύσεις ύψους 1.9 δις. ευρώ στην Ελλάδα χωρίς ακόμα να έχει μπει βέβαια φράγκο. Όμως τα 400 εκατ. για τον ΔΕΣΦΑ πρέπει να πάνε στα έσοδα φέτος (κάτι που μάλλον θα υλοποιηθεί πάντως) διαφορετικά θα πρέπει να βρεθούν… ισοδύναμα.

Και η Κίνα όμως κρατά το κλειδί για επενδύσεις άνω του ενός δις. Η κινεζική πλευρά, πολυμελής αντιπροσωπεία της οποίας ήταν εδώ από τα τέλη Μαΐου, συμμετέχει στον διαγωνισμό για την πώληση του 67% της ΟΛΠ ΑΕ κόντρα σε 4 διεθνείς ανταγωνιστές. Οι πληροφορίες την θέλουν διατεθειμένη να προσφέρει περί τα 400 εκατ. για τις μετοχές, άλλα 230 για την επένδυση στο δυτικό τμήμα του λιμανιού και συνολικά περί τα 400 εκατ. ακόμα για επενδύσεις σε ναυπηγοεπισκευή, κρουαζιέρα και άλλες δραστηριότητες του λιμανιού σε βάθος χρόνου. Το πακέτο αυτό θα πρέπει να «χτυπήσουν» οι συνυποψήφιοί της, όπως η APM Terminals και η Port America, κάτι που μπορεί να ανεβάσει τα έσοδα.

Όμως όλο αυτό το σκηνικό λαμβάνει χώρο σε ένα περιβάλλον εντόνων αντιδράσεων, τόσο της νέας δημοτικής αρχής όσο και παραγόντων του Πειραιά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης που τάσσονται υπερ των επιμέρους παραχωρήσεων και κατά της πώλησης της εισηγμένης ΟΛΠ ΑΕ.  

Το Πεκίνο όμως έχει μεγάλο ενδιαφέρον και για το διαγωνισμό για το νέο Διεθνές Αεροδρόμιο Ηρακλείου -θέμα που ετέθη νωρίτερα φέτος και στον Έλληνα πρωθυπουργό από υψηλόβαθμα στελέχη της China State Construction Engineering Corporation- όσο και για την αγορά ακινήτων και τουρισμού. Επιδιώκει δε και την συμμετοχή της στα έργα αναβάθμισης του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου όπως γνωστοποίησε η National Development and Reform Commission, ή Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης και Μεταρρύθμισης της Κίνας, στο υπουργείο Ανάπτυξης από τις αρχές Απριλίου.

Υπενθυμίζεται ότι η κινεζική Fosun συμμετέχει στο επενδυτικό σχήμα που ανέλαβε την ανάπτυξη στο Ελληνικό ενώ κινεζικό ενδιαφέρον έχει διατυπωθεί και για την απόκτηση συμμετοχής στο "Ελευθέριος Βενιζέλος" από την κοινοπραξία των Shenzhen Airport και Friedmann Pacific Asset Management Limited.

Πηγή: Εφημερίδα Παραπολιτικά


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το τσάκισμα της νεοναζιστικής Γερμανίας και η διάλυση της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας, αποτελούν εκ των πραγμάτων στρατηγικής σημασίας στόχευση για τις πραγματικά πατριωτικές κυβερνήσεις των λαών, και συνιστούν αποφασιστικό πλήγμα στα νεοταξίτικα σχέδια που μετατρέπουν τον πλανήτη σε επικίνδυνη πυριτιδαποθήκη...

Του Κ. Κυριακόπουλου

Οι παράμετροι – κλειδιά που συνθέτουν αυτό το επικίνδυνο σκηνικό, που όλα δείχνουν πως αναπόφευκτα θα προσγειώσει σύντομα τη γεωπολιτική στην κόλαση μιας γενικευμένης ανάφλεξης, ερμηνεύονται αλλά και ανατροφοδοτούνται από τις δραματικές εξελίξεις που καθιστά πλέον ανεξέλεγκτες η απόλυτα χορογραφούμενη όσο και πολυεπίπεδη κρίση πρωτίστως στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Και όσο ο χρόνος κυλά και οι λαοί συμπιέζονται από τη νεοταξίτικη διαχείριση των υποθέσεών τους, εκ μέρος των αχυροκυβερνήσεων που τους διοικούν, αποδεικνύεται όλο και καθαρότερα πως η κρίση, αν και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του κυρίαρχου συστήματος, εν τούτοις το κεντρικό ζητούμενο δεν είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αναστροφή της για την ανακούφιση των κοινωνιών, αλλά η αξιοποίησή της με τρόπο στοχευμένο, για την εξυπηρέτηση γενικότερων γεωπολιτικών σχεδιασμών, με στόχο τη ληστρική αναδιανομή του πραγματικού πλούτου του πλανήτη.

Γερμανία: Το επικίνδυνο απόστημα που απειλεί τη γηραιά ήπειρο με αφανισμό.
Το γερμανικό Ιμπέριουμ αποθρασύνεται και κανιβαλίζει πλέον απροκάλυπτα απειλώντας να καταπιεί την Ευρώπη. Δέσμια του μεγαλοϊδεατισμού της από τη μια η γερμανική ελίτ, κι από την άλλη στριμωγμένο στην ενεργειακή του ανεπάρκεια το βιομηχανικό της τέρας, τροφοδοτούν με τη στάση και τις επιλογές τους εξελίξεις ανεξέλεγκτες όσο και επικίνδυνες. Στη βάση αυτών των διαπιστώσεων, είναι βέβαιο πως ο γερμανικός εφιάλτης θα καθίσταται καθημερινά ο υπ αριθμόν ένα κίνδυνος για την Ευρώπη, και ως τέτοιος πρέπει να τσακιστεί, πριν οδηγήσει την οδηγήσει και πάλι στον απόλυτο όλεθρο.

Σε προηγούμενο άρθρο μας επισημαίναμε μεταξύ άλλων πως: Η Ελλάδα, δεν είναι η χώρα που επελέγη τυχαία για να αποτελέσει την πρώτη εστία της κόλασης. Η Ελλάδα, δεν είναι η χώρα με το τεράστιο ειδικό βάρος στην ταξική ανάλυση των πλουτοκρατών, για να επιλέξουν αυτήν προκειμένου να ξεδιπλώσουν σύμπαντες την ταξική τους επίθεση.  Δεν υποτιμούμε καθόλου την ταξική των γεγονότων ανάλυση, αλλά αρνούμαστε πεισματικά στο όνομα μιας αμπελοφιλοσοφικής μονομέρειας, να περιοριστούμε σ αυτήν παραβλέποντας τον επερχόμενο εφιάλτη.

Οι εξελίξεις που έχουν μεσολαβήσει, και το μεγάλο πλιάτσικο που βρίσκεται σε εξέλιξη σε ολόκληρη τη χώρα, με την άμεση συνέργεια της πολιτικής ελίτ που συναπαρτίζεται από προσκυνημένα ανδρείκελα, μας δικαιώνουν απόλυτα.

Θα θυμίσουμε ακόμη δυο διαπιστώσεις μας πριν επιχειρήσουμε να κωδικοποιήσουμε τα συμπεράσματά μας για τα μελλούμενα.
  • Διαπίστωση πρώτη: Η Ελλάδα λοιπόν επελέγη να τοποθετηθεί στο επίκεντρο του εφιάλτη, γιατί είναι σταυροδρόμι πολιτισμών, γιατί αποτελεί σταυροδρόμι γεωπολιτικών σχεδιασμών, και γιατί ιστορικά υπήρξε η μήτρα παραγωγής και εξαγωγής αξιακών φορτίων που τροφοδότησαν τον πλανήτη στο σύνολό του. Κρατείστε αυτή τη διαπίστωση*…
  • Διαπίστωση δεύτερη: Η διακεκαυμένη ζώνη της Ευρασίας, προσδιορίζεται αυτή τη στιγμή από δύο εστίες κόλασης, και η έκβαση των εξελίξεων σ αυτές, ή θα τινάξει στον αέρα τα σχέδια της νεοταξίτικης ελίτ, ή θα συμπαρασύρει στο βάραθρο ολόκληρο τον πλανήτη...
Η πρώτη εστία είναι η Ελλάδα
Η γενικευμένη επίθεση που δέχεται η χώρα μας, και που τη σύνθεση των μετώπων της δεν έχει γνωρίσει καμία άλλη χώρα στον πλανήτη, δε την ερμηνεύει η μονομέρεια της ταξικής ανάλυσης και φυσικά δε τη δικαιολογεί η μικρότητα του όγκου της και του ειδικού της βάρους στο λογιστήριο των ταξικών της αντιπαραθέσεων,  πολύ δε περισσότερο που η αστική της τάξη, μόνο με όρους εθνικούς δεν έχει λειτουργήσει διαχρονικά.

Το γεγονός ότι μέτρα σκληρά εφαρμόζονται και σε άλλες χώρες χωρίς να είναι προαπαιτούμενα τα μνημόνια, αυτό αποδεικνύει πως τα μνημόνια διαρκείας με όλα όσα τα ακολουθούν και τα συμπληρώνουν, τα είχαν ανάγκη και τα είχαν σχεδιάσει σε βάρος της Ελλάδας, για λόγους συγκεκριμένους που ξεπερνούν κατά πολύ τη μονομέρεια της "ταξικής ανάλυσης" των αφελών. Κι αυτό δεν είναι απλά καπιταλισμός σε πείσμα των αδιέξοδων εμμονών όλων.

Η άλλη εστία της κόλασης είναι η Ουκρανία
Αναρωτήθηκε άραγε κανείς γιατί συμβαίνουν όλα τούτα σε μια περιοχή που λίγα χρόνια πριν εξελίχθηκε με τον τρόπο και τα μέσα που εξελίχθηκε το Γεωργιανό θέατρο χωρίς τα πράγματα να πάρουν τέτοια τροπή;
Αναρωτήθηκε κανείς γιατί δεν αποτέλεσε η φτώχεια, η ανέχεια και η κοινωνική δυστυχία ν αποτελέσει το όχημα της εξέγερσης αλλά η σύγκρουση με όχημα την εθνική συνείδηση του πληθυσμού;
Αφουγκράστηκε άραγε κανείς, την πεποίθηση των εξεγερμένων και οι άνθρωποι αυτοί εμφορούνται με την αυταπάτη πως το βιοτικό τους επίπεδο θα βελτιωθεί προσεγγίζοντας τη συμμοριακή εξουσία του Πούτιν;
Αναρωτήθηκε κανείς γιατί σ αυτή τη σύγκρουση Τιτάνων, δεν επέρχεται ένας έστω οδυνηρός συμβιβασμός ή γιατί από την άλλη όλα δείχνουν πως φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη λίγο πριν την εμφαινόμενη πολεμική αναμέτρηση με απρόβλεπτες προεκτάσεις;
Αναρωτήθηκε άραγε κανείς, γιατί στα πεδία που συντελούνται σήμερα αποφασιστικές συγκρούσεις, αυτό που κρίνεται δεν είναι έτσι κι αλλιώς εδραιωμένη ταξική εξουσία, αλλά το καθεστώς καθολικής κατοχής στην επόμενη μέρα;

Και τώρα στον αστερισμό της κόλασης μπαίνει και το Ιράκ
Που έρχεται να κλειδώσει με διαφορετικό τρόπο ένα σχεδιασμό που δεν ευοδώθηκε κατά τα προβλεπόμενα, μετά τη σθεναρή αντίσταση της Συρίας.

Ποιοι παράγοντες λοιπόν συνθέτουν αυτό το  επικίνδυνο πάζλ του θανάτου;
  • Η ενεργειακή δίψα του γερμανικού τέρατος, πράγμα που αποτελεί την κορυφαία αιτία.
  • Η ρωσική στρόφιγγα στη διαχείριση των ενεργειακών αποθεμάτων, που επιχειρεί να επαναχαράξει τις στρατηγικές συμμαχίες της με τον κινεζικό κολοσσό, πράγμα που αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή αλλά και καταλύτη για τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Δύσης.
  • Ο δολοφονικός ισλαμικός φονταμενταλισμός που μέσω των ηγετών του καθίσταται απόλυτα χειραγωγούμενος από τις συμμορίες του πλανήτη. Πρόκειται για έναν παράγοντα που αυτή τη στιγμή μετατρέπει σε κόλαση το Ιράκ, αλλά παραμένει σε κρίσιμη θέση αναμονής στην αλωμένη από την ισλαμική λαθρομετανάστευση Ευρώπη, με ισχυρό επιχειρησιακό σκέλος σε απόλυτη ετοιμότητα στη Βοσνία αλλά και το Κόσσοβο, αλλά και με δυναμικές εφεδρείες στην  παραδομένη στην ισλαμική λαθρομετανάστευση Ελλάδα.
*(Κατάλαβες τώρα ανυποψίαστε ευαισθητούλη, γιατί ξεφόρτωσαν στη χώρα μας ορδές λαθροεισβολέων οι νεοταξίτες ουμανιστές ή περιμένεις την ανάφλεξη για να συνειδητοποιήσεις που πάει το πράγμα;)

*(Κατάλαβες άραγε ποιες είναι οι μεγάλες αλήθειες που συστηματικά και κατευθυνόμενα σου αποκρύπτουν ενώ την ίδια στιγμή σε βομβαρδίζουν με στιγμιότυπα και εκτενή ρεπορτάζ από τις παρελάσεις της πουστιάς στο κέντρο της Αθήνας;)
  • Η επικίνδυνα τυχοδιωκτική στάση της Τουρκίας, που ανά πάσα ως και στιγμή, δε θα διστάσει να ενεργοποιήσει τον ισλαμοφασιστικό παράγοντα σε ολόκληρη την Ευρώπη για τους δικούς της λόγους και στα πλαίσια της πολιτικής του νέο-οθωμανισμού που βάζει τη σφραγίδα του στις γεωπολιτικές της επιδιώξεις. Και τέλος…
  • Το κουρδικό ανάχωμα, το οποίο αυτή τη στιγμή τείνει να εξελιχθεί σε γεωπολιτικό μεσσία του πλανήτη, πολεμώντας κατά μέτωπο το σκοταδιστικό ισλαμοφασισμό, και ανακόπτοντας αποτελεσματικά την εφιαλτική του δράση.
Συμπερασματικά…
  • Το τσάκισμα της νεοναζιστικής Γερμανίας και η διάλυση της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας, αποτελούν εκ των πραγμάτων στρατηγικής σημασίας στόχευση για τις πραγματικά πατριωτικές κυβερνήσεις των λαών, και συνιστούν αποφασιστικό πλήγμα στα νεοταξίτικα σχέδια που μετατρέπουν τον πλανήτη σε επικίνδυνη πυριτιδαποθήκη.
  • Καταλυτική σε σχέση με αυτό μπορεί να είναι η αφύπνιση καθώς και η πολιτική και εθνική χειραφέτηση του Ελληνικού λαού, η στάση του οποίου θα τροφοδοτήσει ντόμινο ανατροπής σε ολόκληρη την Ευρώπη.
  • Είναι προφανές ότι στην κατεύθυνση υλοποίησης αυτού του στόχου, η αποκαθήλωση των προσκυνημένων ανδρεικέλων και η παραδειγματική τους τιμωρία, κατέχει ξεχωριστή θέση με χαρακτηριστικά εθνεγερσίας που πρέπει ν αποτελούν κυρίαρχο ζητούμενο για κάθε συνεπή πατριωτική πολιτική δύναμη στον τόπο.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου