Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Σεπ 2011


Με τα ελληνικά φοβικά σύνδρομα παίζει η Άγκυρα, καθηλώνοντας την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων
  • Του Α. Λυκαύγη
Όταν Ουάσινγκτον, Μόσχα και Ευρωπαϊκή Ένωση ευθέως (και με λόγο αρκούντος έντονο) συντάσσονται με το δικαίωμα της Κύπρου να ενεργήσει όπως αυτή θεωρεί σκόπιμο στην οριοθετημένη με βάση το Διεθνές Δίκαιο δική της ΑΟΖ, κατά ποία λογική δεν θα συνηγορούσαν με τον ίδιο τρόπο υπέρ του φυσικού δικαιώματος της Ελλάδας να ανακηρύξει τη δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη;

Και όταν η Αθήνα –δια χειλέων του υπουργού Άμυνας- διακηρύττει (και πολύ καλά πράττει) ότι θα υπερασπίσει την Κύπρο σε περίπτωση που η Άγκυρα υλοποιήσει τις απειλές της για πειρατική επέμβαση στην ΑΟΖ της μεγαλονήσου, γιατί την ίδια στιγμή περιστέλλει τις δικές της αυτονόητες ενέργειες, οι οποίες δεν θα αποτελούσαν καθόλου επιθετική πράξη σε βάρος της Τουρκίας, όπως η τελευταία θέλει να διατείνεται, απλώς για να υποθάλπει τα εν πολλοίς φοβικά σύνδρομα της Αθήνας και που αντιθέτως θα ήσαν σύννομες με το Διεθνές Δίκαιο και εκ παραλλήλου με ομοιότυπες πρακτικές όλων όμορων χωρών;

Ασφαλώς και η πολιτική της Ελλάδος διέπεται σε αυτά τα ζητήματα (που αφορούν τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις) από σωφροσύνη και αυτοσυγκράτηση. Και πολύ καλά. Όμως από αυτό το σημείο, μέχρι την αυτοπεριστολή και την ακύρωση κρίσιμων δικαιωμάτων, υπάρχει χάσμα. Ένα επικίνδυνο χάσμα, υπό την έννοια ότι διαβιβάζει προς την άλλη πλευρά πολύ λανθασμένα μηνύματα. Τα οποία πρωταρχικά την αποθρασύνουν, θεωρώντας ότι τελικά η Ελλάδα όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά και δεν θέλει να ασκήσει τέτοια πολιτική!

Και είναι τελείως διάφορο το τι εμείς εννοούμε ως χώρα. Σημασία έχει πως το εισπράττει η Τουρκία και πως τελικά το αξιοποιεί…

Κι αυτό ενώ ήδη προάγονται σε ολόκληρη την περιοχή διαδικασίες που σύντομα θα αλλάξουν τον ενεργειακό χάρτη της παρούσας γεωγραφίας (με σοβαρό κίνδυνο ο χάρτης να αλλάξει και όσον αφορά σύνορα κρατών). Με βάση δηλαδή τα δεδομένα όχι πλέον των ερευνών απλώς, αλλά των στοιχείων που αναδεικνύουν την περιοχή μεταξύ Λιβάνου, Ισραήλ, Αιγύπτου και Κύπρου αφενός και Κύπρου – Ελλάδας και αφετέρου, Ελντοράντο υδρογονανθράκων.

Ειδικότερα δε όσον αφορά Ισραήλ και Κύπρο, αναδύεται συγκεκριμένος στρατηγικής σημασίας άξονας, που απολήγει στην Ελλάδα, με την οποία και τείνει να υποθεμελιωθεί ευρύτερη συμμαχία.

Δυστυχώς, αυτές οι καθόλα ιστορικές συγκυρίες βρίσκουν το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου απολύτως παροπλισμένο. Για την ακρίβεια, καταθλιπτικώς ακφυλισμένο. Και αυτή είναι η πικρή αλήθεια… Και αυτό είναι αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής και των δύο κρατικών πυλώνων του Ελληνισμού, στα πλαίσια μίας έωλης πολιτικής, που υπεθεμελιώθη στην ψευδαίσθηση του Ελσίνκι. Γιατί –και χωρίς ποσώς να υποστηρίζουμε στρατικοποίηση του Κυπριακού- άλλες θα ήσαν σήμερα οι δυνατότητες και άλλα τα στρατηγικά πλεονεκτήματα του Ελληνισμού, υπό το φως όσων κοσμογονικών εξελίσσονται στην συνολική περιοχή, που -επίσης δυστυχώς- συναντούν την Ελλάδα σε ολισθηρή κατιούσε οιωνεί χρεοκοπία.

Να μην παρελθοντολογούμε όμως. Αντί του «διηγώντας τα να κλαίς», καλύτερα οι θεσμικοί διαχειριστές των εθνικών θεμάτων κι εντεύθεν κι εκείθεν του Αιγαίου, να ενεργοποιήσουν επιτέλους υποκατάστατες δυναμικές, εγκαταλείποντας έωλες αγκυλώσεις και καταθλιπτικούς περισπασμούς και ανασυντάσσοντας αφυδατούμενες δυνατότητες, προκειμένου να δώσουν πειστικές απαντήσεις στο αίτημα όσων εξελίσσονται και κυρίως των κινδύνων που αναπαράγονται από αυτά στα οποία προεξάρχουν οι απειλές τις οποίες η Άγκυρα ήδη διατυπώνει σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η μεν Λευκωσία καλώς πράττει και προχωρά στην άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση αυτά θα ακρωτηριασθούν. Η δε Αθήνα, καλύτερα θα έπραττε αν, επιτέλους, εγκαταλείποντας σύνδρομα αυτοπεριστολής, προωθούσε αποφασιστικότερες πολιτικές προκειμένου να αποφύγει τετελεσμένα στην ίδια της την γεωγραφία. Γιατί αυτά δεν θα είναι ποσώς αναστρέψιμα…

Και ο νοών νοείτω…



Πηγή: Εφ. «Παρόν»

Με τη βούλα τα "κολλητηλίκια" με το Ισραήλ, χωρίς η μνήμη να είναι ενεργή, χωρίς να διδάσκει το πόσο μοιραίες μπορεί να καταστούν αυτές οι υπογραφές και οι λυκοφιλίες...

Μνημόνιο Συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ υπέγραψε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Μπεγλίτης με τον ομόλογό του, Εχούντ Μπαράκ, με τον οποίο συναντήθηκε το απόγευμα στην Ιερουσαλήμ ξεκινώντας την τριήμερη επίσημη επίσκεψή του στο Ισραήλ.

Όπως δήλωσε ο κ. Μπεγλίτης «έρχομαι ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας της χώρας μου για να δηλώσω την πολιτική μας βούληση ως Κυβέρνηση, αλλά και ως πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ότι θέλουμε να εργασθούμε ειλικρινά οι δύο χώρες, οι δύο κυβερνήσεις, οι δύο λαοί, ώστε να αναπτύξουμε περαιτέρω και να εμβαθύνουμε τις διμερείς μας σχέσεις σε όλους τους τομείς αμοιβαίου συμφέροντος και ενδιαφέροντος».

Πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη Έλληνα υπουργού Αμυνας στο Ισραήλ και εντάσσεται στο μνημόνιο συνεργασίας, που συμφωνήθηκε πέρσι ανάμεσα στον Γιώργο Παπανδρέου και τον ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου ενώ πραγματοποιείται την στιγμή κατά την οποία επιδεινώνονται οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία, διαμορφώνοντας νέα δεδομένα ισορροπίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Έλληνας υπουργός Αμυνας έσπευσε πάντως να διευκρινίσει ότι η επίσκεψη του αφορά αποκλειστικά τις διμερείς σχέσεις με το κράτος του Ισραήλ και δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά με άλλες χώρες της περιοχής. «Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ δεν ετεροπροσδιορίζονται, δεν επηρεάζονται από την όποια συγκυρία. Θέλουμε να αναπτύξουμε σχέσεις κοιτώντας στο μέλλον», υπογράμμισε.

Τόνισε, επιπλέον, ότι συμμερίζεται τις ανησυχίες γύρω από την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ και το νόμιμο δικαίωμά του που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο στην αυτοάμυνα, καταδικάζοντας όλες εκείνες τις τρομοκρατικές ενέργειες από οργανώσεις που δρουν από τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη εναντίον πολιτών του Κράτους του Ισραήλ.

Με θετικά λόγια για την αναβάθμιση της στρατιωτικής και αμυντικής συνεργασίας των δυο χωρών μίλησε και ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ε. Μπαράκ, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την επίσκεψη του Έλληνα ομολόγου του.

«Βλέπουμε με ικανοποίηση την εμβάθυνση και διεύρυνση των σχέσεων μεταξύ ημών και των Ελλήνων σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα ασφαλείας και επιθυμούμε να δούμε την εμβάθυνση και την διεύρυνση της συνεργασίας αυτής μεταξύ των κυβερνήσεων, μεταξύ των Υπουργείων Άμυνας και μεταξύ των λαών μας», είπε ο κ. Μπάρακ.

Ο Πάνος Μπεγλίτης συναντήθηκε επίσης με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, Αντιστράτηγο κ. Μπένι Γκαντζ ενω αύριο Δευτέρα 5/9/2011 θα γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο Σιμόν Πέρεζ και θα συναντηθεί με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, κ. Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ενώ θα έχει κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών, κ. Άβιντγκορ Λίμπερμαν.

  • Ποιές επιπτώσεις θα υπάρχουν στην επιχειρησιακή δραστηριότητα;
  • Γιατί γίνεται αυτό και γιατί γίνεται τώρα που Μεσόγειος και Αιγαίο βρίσκονται σε κατάσταση βρασμού;
Απίστευτο και όμως αληθινό! Η ένδοξη 346 Μοίρα της 110 πτέρυγας Μάχης, που εδρεύει στην Λάρισα, με αεροσκάφη F-16 BLK30 αναστέλλει την λειτουργία της. Η δύναμη των αεροσκαφών της μετακινείται στην 111 ΠΜ και ενσωματώνεται στην 330 Μοίρα, που έχει τον ίδιο τύπο αεροσκαφών.

Την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η σχετική τελετή, που σφράγισε οριστικά την 346 Μοίρα της Πολεμικής Αεροπορίας.

Σε κάθε περίπτωση, πολλά ερωτήματα δημιουργούνται από την σύμπτυξη των αεροσκαφών τρίτης γενιάς, τα οποία αποτελούν την αιχμή του δόρατος της Πολεμικής Αεροπορίας και σημαντικό παράγοντα της εθνικής αμυντικής μας ισχύος. Δεδομένου μάλιστα, πως η συγκεκριμένη μοίρα είχε ως «χώρο ευθύνης» τον Έβρο, δημιουργούνται μία σειρά ερωτημάτων για την συνέχιση της εύρυθμης λειτουργίας στην κάλυψη του ζωτικού της χώρου, αφού η απόσταση πλέον είναι μεγαλύτερη και απαιτούνται περισσότερα καύσιμα. Θα μειωθούν άραγε οι περιπολίες ή θα παυθεί η κάλυψη του Έβρου από την συγκεκριμένη Μοίρα των F-16;

Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούσε σε αποφάσεις όπως αυτή που κλείνει μία σημαντικότατη Μοίρα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας;

Πόσο σοβαρά θα είναι πλέον τα προβλήματα στη συντήρηση, την υποστήριξη των αεροσκαφών F-16 τρίτης γενιάς;

Γιατί συρρικνώνονται Μοίρες με αεροσκάφη F-16, τα οποία αποκτήθηκαν το 1989, όταν την ίδια στιγμή διατηρούνται Μοίρες F-4 και Α-7, που έχουν αποκτηθεί το 1973;

Και αλήθεια, ποιο το κόστος συντήρησης και ποια η διαθεσιμότητα των παλαιών αεροσκαφών και γιατί δεν διακόπτεται η λειτουργία των αντίστοιχων Μοιρών;

Εδώ αξίζει να θυμίσουμε το τεράστιο κόστος που είχε η αμφιλεγόμενης αξίας αναβάθμιση των αεροσκαφών F-4, που αποφασίσθηκε το 1997, αλλά και οι «μεθοδεύσεις» από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία εκείνης της εποχής, για να πάρουν το πρόγραμμα οι Γερμανοί, που εκτόξευσε το κόστος στα ύψη και ουσιαστικά μέχρι σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί.

Επίσης, σοβαρά ερωτήματα δημιουργούνται για το ποιες είναι τελικά οι πραγματικές προθέσεις της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, όσον αφορά το μέλλον των αεροδρομίων όπου εδράζουν σημαντικές Πτέρυγες Μάχης. Στην προκειμένη περίπτωση, με την απομάκρυνση της 346 Μοίρας και την απομείωση των αεροσκαφών RF-4 της 348 Μοίρας, με βραχυπρόθεσμο σχεδιασμό την επίσης κατάργησή της, τι απομένει στο σημαντικό αεροδρόμιο της 110 ΠΜ; Ποια είναι η προοπτική και το μέλλον του;

Αληθεύουν οι πληροφορίες ότι σχεδιάζεται η απομάκρυνση της τελευταίας εναπομείνασας Μοίρας στην 110 ΠΜ, της 337 και της μεταφοράς της στον Άραξο;

Για να επανέλθουμε στο προηγούμενο ερώτημα, η εύκολη απάντηση είναι ότι προφανώς θα ακολουθήσει την τύχη της 113 ΠΜ στη Θεσσαλονίκη, για την οποία πρόσφατα αποφασίσθηκε να κλείσει οριστικά…

Έχουν αναλογισθεί οι ιθύνοντες τις επιχειρησιακές αλλά και τις οικονομικές επιπτώσεις από τα «λουκέτα»;

Το σίγουρο είναι ότι οι αποφάσεις αυτές έχουν δημιουργήσει αντιδράσεις στην ΠΑ και υπάρχει έντονα αρνητικό κλίμα στους επιχειρησιακούς αξιωματικούς.

Το ερώτημα: «Γιατί τέτοια συρρίκνωση και γιατί τώρα;», δεν είναι καθόλου εύκολο να απαντηθεί, κύριοι της Μεσογείων…




Με πληροφορίες από την εφ. "Παρόν"
  • Όλες οι έκτακτες εισφορές συμπεριλαμβάνονται στο εκκαθαριστικό, που θα αρχίσει να αποστέλλεται στους πολίτες από τη Δευτέρα. Διαβάστε ποιους αφορά. Τα ποσά και οι εξαιρέσεις

Ξεκινά η αποστολή του πολυεκκαθαριστικού στους φορολογούμενους, οι οποίοι θα κληθούν να πληρώσουν τις έκτακτες εισφορές που προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο. Το μέσο νοικοκυριό θα επιβαρυνθεί με περίπου ένα μισθό.

Σύμφωνα με απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Π. Οικονόμου, οι έκτακτες εισφορές θα συμπεριληφθούν σε ένα εκκαθαριστικό σημείωμα.

Πρόκειται για την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, την έκτακτη εισφορά για Ι.Χ., πισίνες κλπ, καθώς και το τέλος επιτηδεύματος και αφορούν σε 3 εκατομμύρια φορολογούμενους.

Αφορά όσους το 2010, το συνολικό εισόδημά τους από όλες τις πηγές ξεπερνούσε τα 12.000 ευρώ, όλους τους επιτηδευματίες και τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως αν πέρυσι δεν είχαν εισόδημα, καθώς και όσους είχαν στην κατοχή τους αυτοκίνητα άνω των 1.929 κυβικών, πισίνες και σκάφη αναψυχής.

Για την επιβολή της εισφοράς αλληλεγγύης στα φυσικά πρόσωπα λαμβάνεται υπόψη το ετήσιο συνολικό καθαρό ατομικό εισόδημα, πραγματικό, τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο.

Τα ποσά και η έκπτωση

Οι πολίτες θα κληθούν να εξοφλήσουν τις εισφορές σε έξι δόσεις με ελάχιστο ποσό κάθε δόσης τα 300 ευρώ.

Σύμφωνα με την απόφαση του αναπληρωτή υπουργού, αν η εισφορά βεβαιωθεί μέσα στον Αύγουστο, η πρώτη δόση θα καταβληθεί μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου, η δεύτερη μέχρι τις 31 Οκτωβρίου κοκ.

Επίσης, στην απόφαση προβλέπεται και έκπτωση, εφόσον το συνολικό ποσό καταβληθεί εφάπαξ και εντός της προθεσμίας της πρώτης δόσης. Η έκπτωση ανέρχεται στο 5%.

Αν το συνολικό ποσό του εκκαθαριστικού δεν υπερβαίνει τα 27 ευρώ αθροιστικά, τότε δεν θα καταβάλλεται.

Ποιοι απαλλάσσονται

Εξαιρούνται μόνο μισθοί, συντάξεις και πάγια αντιμισθία που χορηγούνται σε πρόσωπα που είναι ολικώς τυφλοί και σε όσους παρουσιάζουν βαριές κινητικές αναπηρίες σε ποσοστό πάνω από 80%, τα εφάπαξ από τα ασφαλιστικά ταμεία και οι αποζημιώσεις για απολύσεις,

Επίσης, απαλλάσσονται από την εισφορά και οι μακροχρόνιοι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ άνεργοι, στους οποίους όμως θα αποσταλούν ειδοποιητήρια για την καταβολή της εισφοράς λόγω αδυναμίας εντοπισμού τους και στη συνέχεια θα πρέπει να προσέλθουν στην εφορία με τα αναγκαία παραστατικά για να διαγράψουν την εισφορά.

Τέλος, υπουργοί, υφυπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί, γενικοί γραμματείς, βουλευτές, δήμαρχοι, περιφερειάρχες και ευρωβουλευτές θα καταβάλουν αυξημένη εισφορά με συντελεστή 5% επί του συνολικού ποσού εισοδήματός τους, εφόσον είχαν την παραπάνω ιδιότητα την περασμένη χρονιά.

Πηγή


Δεν θα είναι αυταπάτη αν ο διπλωματικός πόλεμος μεταξύ Τουρκίας – Ισραήλ γίνει πραγματικός. Είναι η πρώτη φορά από το 1980 που το Ισραήλ είναι απομονωμένο, με μόνη διέξοδο την Κύπρο, με την οποία προχώρησε σε στρατηγική συμμαχία, αλλά και την Ελλάδα. Η οξύτατη οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα δεν επιτρέπει την ενασχόλησή μας με άλλα θέματα, που αφορούν τη γειτονιά μας αλλά και την ίδια τη χώρα μας, καθώς θα επηρεάσουν εξελίξεις που έχουν άμεση σχέση με το Αιγαίο και την Κύπρο.

Η διπλωματική σύγκρουση μέχρις εσχάτων, όπως εξελίσσεται, μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ φαίνεται πως όχι μόνο δεν θα τερματιστεί, όπως προσπαθούσε και ήλπιζε η κ. Χίλαρι Κλίντον, αλλά σε αυτήν θα αναμειχθούν και άλλες μουσουλμανικές χώρες. Ηδη από την Παρασκευή το βράδυ κυκλοφορούσαν ευρύτατα φήμες στην Ουάσιγκτον ότι το παράδειγμα της Τουρκίας, που απέσυρε τον πρέσβη της από το Τελ Αβίβ, θα ακολουθήσει και η Αίγυπτος, η οποία βρίσκεται σε διαρκή κρίση τις τελευταίες εβδομάδες με το Ισραήλ.

Είναι η πρώτη φορά από το 1980, όταν με πάτρωνα την Ουάσιγκτον η Τουρκία προχώρησε σε στρατηγική συμμαχία με το εβραϊκό κράτος, που το Ισραήλ είναι απομονωμένο. Η απόφαση του Ταγίπ Ερτογάν, πριν ακόμα από το επεισόδιο στο Mavi Marmara, να ταχθεί απέναντι στους Εβραίους έχει αλλάξει εντελώς τις ισορροπίες στην περιοχή.

Μόνη διέξοδο των Ισραηλινών αποτελεί η Κύπρος, με την οποία προχώρησαν σε στρατηγική συμμαχία, αλλά και η Ελλάδα, η οποία από το 2007 επιτρέπει τις ασκήσεις της ισραηλινής αεροπορίας μέσα στον ελληνικό εναέριο χώρο.

Το μέγα ερώτημα που τίθεται είναι τι θα πράξει το Ισραήλ στην περίπτωση που η Τουρκία αποφασίσει να περικυκλώσει την περιοχή των γεωτρήσεων με δικά της πολεμικά πλοία ή ακόμα και να κτυπήσει στο οικόπεδο 12.

Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες βέβαια. Αλλά στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα μεταξύ των πρώην συμμάχων, Τούρκων και Ισραηλινών, δεν θα είναι αυταπάτη αν ο διπλωματικός πόλεμος γίνει πραγματικός.

Οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Μεσογείου αποτελεί μάννα εξ ουρανού για τη χώρα τους. Και όπως ενημέρωσε ο Νετανιάχου τον πρόεδρο Ομπάμα, το Ισραήλ θα προστατεύσει τα συμφέροντά του στη Μεσόγειο με κάθε μέσο…

  • Διαψεύδει η κυβέρνηση ότι καταργεί τα δωρεάν σχολικά βιβλία μετατρέποντας τα σε mail. Συνεπώς βγάζουμε αβίαστα το συμπέρασμα ότι τα καταργεί.
Αν μη τι άλλο, αυτός ο τόπος έχει παραδόσεις και διάψευση ισούται με επιβεβαίωση.

“Μια βαθιά τομή στα εκπαιδευτικά πράγματα” μας λέει η κ. Διαματοπούλου.

Τόσο βαθιά τομή που κόβει την παιδεία στη μέση κάνoντας την μισή ιδιωτική και την μισή δημόσια.

Στο μέλλον πιθανά εκτός του ψηφιακού βιβλίου να εφαρμόσει και την ψηφιακή αίθουσα διδασκαλίας, τον ψηφιακό δάσκαλο, ίσως και τον ψηφιακό μαθητή.

Αν φυσικά μείνουμε σταθεροί στον σωστό δρόμο του μνημονίου.

Στο τέλος της διαδικασίας “εκσυγχρονισμού” της παιδείας μια οθόνη μπροστά στο μαθητή θα γράφει: LESSON OVER. Insert coin to continue.


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Στις ημέρες μας βιώνουμε μια παγκόσμια προσπάθεια ξένων κέντρων, που προσπαθούν να εγκαταστήσουν στον πλανήτη μια παγκόσμια κυβέρνηση που θα ελέγχει τις αποφάσεις των κρατών της γης. Μια κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το πρόγραμμα της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξεως πραγμάτων. Της νέας τάξεως πραγμάτων που σκοπό είχε και έχει να διαλύσει τα Έθνη-κράτη προκειμένου να επιβάλλει τα σχέδιά της.

Μεγαλύτερο εμπόδιο στην ύφανση του ιστού των σχεδίων της, η Ελλάδα, που είναι ένα Έθνος, που έχει μια θρησκεία, που ο λαός της είναι ο ίδιος μπαρουτοκαπνισμένος λαός μέσα στους αιώνες της Ιστορίας, που έχει τις ίδιες παραδόσεις, τα ίδια ήθη και έθιμα. Έτσι, η υποταγή της Ελλάδος και του δυσκολοκυβέρνητου λαού της θα έλθει γρήγορα, όταν θα έχεις ξεθεμελιώσει τις πολιτισμικές του ρίζες δηλαδή την θρησκεία, τη γλώσσα, τα πνευματικά και ιστορικά αποθέματά του. Όταν, ταυτόχρονα, τον έχεις εξαθλιώσει οικονομικά διαλύοντάς του τη μεσαία αστική τάξη, που είναι η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας του. Όταν, επίσης, θα του έχεις αλλοιώσει την πληθυσμιακή σύνθεση με την εισαγωγή χιλιάδων αλλόθρησκων λαθρομεταναστών.

Προκειμένου όμως να επιτύχει στο έργο της η νέα τάξη πραγμάτων έχει ανάγκη από ανθρώπους που θα βάζουν το προσωπικό τους συμφέρον και την προσωπική τους ανέλιξη, υπεράνω του συμφέροντος της πατρίδος, δηλαδή κάποιους που θα έχουν ως δόγμα τον παγκόσμιο διεθνισμό. Γι΄ αυτό το σύστημα στρατεύει ανθρώπους που δεν θα πιστεύουν στις πνευματικές ισορροπίες των κοινωνιών και θεωρούν πως η ύπαρξή τους ως όντα αρχίζει και τελειώνει με τη γέννηση και το θάνατό τους. Επιλέγουν δηλαδή, υποτακτικούς που είναι άθρησκοι και άθεοι.

Μια θεατρική παράσταση στηρίζεται στους πρωταγωνιστές ηθοποιούς αλλά το ίδιο υπεραπαραίτητοι είναι και οι κομπάρσοι ηθοποιοί, εκείνοι δηλαδή που με μικρούς ρόλους προετοιμάζουν το έδαφος μιας καλής παράστασης και χωρίς αυτούς είναι αδύνατη η επιτυχία της.

Στο δικό μας έργο, πρωταγωνιστές στην επιβολή των σχεδίων της νέας τάξεως πραγμάτων είναι οι περισσότεροι από τους προσκυνημένους πολιτικούς ταγούς της χώρας μας. Όμως οι κομπάρσοι αυτής «της καλής παράστασης» για την επιβολή των σχεδίων των νεοταξιτών είναι εκείνοι, οι έτσι, οι κάπως, οι αλλιώς, οι δήθεν που με έντεχνο τρόπο περνούν στη κοινωνία μας τα ισοπεδωτικά πιστεύω τους και καλλιεργούν το έδαφος για την εξασθένηση της συνειδήσεως του λαού μας στα παραδοσιακά πιστεύω του και έτσι παραδίδεται ο λαός μας στους πρωταγωνιστές του θιάσου, ως ώριμο φρούτο.

Δυο από τους κομπάρσους του θιάσου μας είναι ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης και ο τραγουδιστής κ. Νταλάρας.

Ο κ. Καμίνης, την μεγάλη Σαρακοστή εξέδωσε εορταστικές κάρτες που αντί να έχουν ανάλογο θέμα των ημερών με το έμβλημα της Χριστιανοσύνης, τον Τίμιο Σταυρό, επέλεξε ένα άσχετο θέμα που εξέχουσα θέση είχε η ημισέληνος. Ο πολυπολιτισμικός κ. Καμίνης την Μεγάλη Εβδομάδα που εξελισσόταν το Θείο δράμα της Σταυρώσεως του Ιησού και όλοι οι Χριστιανοί κατέκλυζαν ευλαβικά τις εκκλησίες της χώρας συμπάσχοντας νοερά στο Θείο δράμα και προσμένοντας την Ανάσταση εκ νεκρών του Κυρίου Ιησού Χριστού για να ψάλλουν αλληλοασπαζόμενοι το «Χριστός Ανέστη», απαγόρευε από το ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 98,4», να φτάσει το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως στους κατοίκους της πόλεως.

Σε μια ακόμη προσπάθειά του να συνεχίσει το άθεο έργο του προχώρησε προ ημερών σε δυο αποφάσεις που ξεσήκωσαν εκ νέου θύελλα αντιδράσεων και αφορούν τις παιδικές κατασκηνώσεις του Άγιου Ανδρέα Αττικής. Πιο αναλυτικά, κατήργησε δικτατορικά με υπέρμετρη ασέβεια την πρωινή προσευχή από τους κατασκηνωτές του δήμου, που πραγματοποιείται από το έτος 1952 που λειτουργούν οι κατασκηνώσεις. Ακολούθως πρωτοτυπώντας κατήργησε και την έπαρση της Ελληνικής σημαίας στις κατασκηνώσεις ασεβώντας κατά της υπόστασης του Έθνους. Είναι ο πρώτος Δήμαρχος που επιχειρεί όλα τα παραπάνω και δυστυχώς παραμένει ακόμη στη θέση του παρά την γενική κατακραυγή των πολιτών.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να θυμίσω στον κ. Δήμαρχο πως η θρησκεία μας βάσει του Συντάγματος είναι η κρατούσα θρησκεία της χώρας καθώς επίσης πως η Ελληνική σημαία είναι η υπερηφάνεια όλων των Ελλήνων και γι΄αυτήν αγωνίστηκαν υπερασπίζοντάς την και «έπεσαν» στα πεδία των μαχών γενεές Ελλήνων.

Βέβαια, κ. νεόπλουτε δήμαρχε Αθηναίων, για να ικανοποιήσετε τα ακριβά σας γούστα και τις ανέσεις σας, αποκλείσατε από τη μια πισίνα των εγκαταστάσεων της κατασκήνωσης τους κατασκηνωτές προκειμένου να την απολαμβάνετε απροκάλυπτα εξ ολοκλήρου εσείς και η οικογένειά σας.

Ο δεύτερος εξ αυτών ο κ. Νταλάρας στην πορεία της ζωής του δεν έμεινε σ΄αυτό που ομολογουμένως ξέρει πολύ καλά να κάνει, δηλαδή την ερμηνεία τραγουδιών, αλλά πολλές φορές απασχόλησε την κοινή γνώμη δυστυχώς με τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές του απόψεις.

Όμως, πρόσφατα υπερέβη τα εσκαμμένα και χωρίς ντροπή και τσίπα, όπως λέει ο λαός μας, σε συνέντευξή του στη Τουρκική εφημερίδα Hurriyet, δήλωσε: «Για το Αιγαίο άλλοι λένε πως ανήκει στους Τούρκους, άλλοι στους Έλληνες, στην πραγματικότητα όμως το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια». Πράγματι, «σπουδαίες» επισημάνσεις που υιοθετούν ακραία, υβριστική και επικίνδυνη άποψη για τα Εθνικά μας θέματα, γνώμη των αναρχικών, που διατυπώθηκε πριν πολλά χρόνια στους Αθηναϊκούς τοίχους.

Τα ερωτήματα που θα μπορούσαν να τεθούν στον κ. Νταλάρα είναι πάρα πολλά. Θα επικεντρωθώ σε ορισμένα από αυτά:

1. Είναι τυχαίο το γεγονός πως τέτοιες αντεθνικές απόψεις, έχουν κατά καιρούς εκφρασθεί και από τη σύζυγό σας, που είναι μέλος του Ελληνικού κοινοβουλίου και πρώην υφυπουργός , που ξεσήκωσαν θύελλα στην Ελληνική κοινωνία και αφορούσαν απόψεις της για το λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας;

2. Γιατί όταν η σύζυγός σας με συνεχείς δηλώσεις, ως υφυπουργός, γινόταν υπέρμαχος της διαβίωσης όλων των λαθρομεταναστών στη χώρα και οι οποίοι ζουν εις βάρος των Ελλήνων πολιτών που καθημερινά βιάζονται και εξαθλιώνονται από τις αποφάσεις της κυβέρνησης που η ίδια υπηρετεί, δεν προσφέρατε στέγη σε κάποιους από αυτούς στις βίλες σας στην Αντίπαρο και στη Σύρο δείχνοντας έτσι λίγα από τα φιλανθρωπικά σας αισθήματα, σε μια προσπάθεια μετριάσεως του Εθνικού προβλήματος;

3. Μήπως δεν γνωρίζετε ή δεν έχετε αντιληφθεί την σκληρή Ελληνική πραγματικότητα που η ανεργία έχει ξεπεράσει το 20% και ειδικά στους νέους ανθρώπους το 35%; Δεν γνωρίζετε πως περικόπτονται δραστικά μισθοί και συντάξεις μεροκαματιάρηδων νοικοκυραίων που δεν έχουν να θρέψουν τις φαμίλιες τους; Δεν γνωρίζετε πως το μεγαλύτερο μέρος των συμπολιτών μας δεν έκαναν διακοπές και πολλοί εξ αυτών δεν έχουν πλέον ούτε να ναύλα μετακίνησης τους; Βέβαια πώς να τα αντιληφθείτε όλα αυτά όταν, εσείς τον περισσότερο χρόνο τον περνάτε στα εξωτικά νησιά Galapagos, στον Ειρηνικό ωκεανό ή στο σύμπλεγμα νήσων, Barrief Reef,στην Αυστραλία κατά δήλωσή σας στην Real news της 31/12/2010!

4. Γιατί ποτέ δεν προσπαθήσατε να πείσετε την κυβέρνηση που υπηρετεί η σύζυγός σας να πιέσει την Τουρκία ώστε να άρει το casus belli;

5. Γιατί ποτέ δεν προσπαθήσατε να πείσετε την κυβέρνηση που υπηρετεί η σύζυγός σας να ανακοινώσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των χωρικών μας υδάτων;

6. Γιατί δεν ενοχλείσθε από τις συνεχείς παραβιάσεις του εναερίου Εθνικού μας χώρου από τις υπερπτήσεις των μαχητικών τουρκικών αεροσκαφών και από τις οποίες κατά καιρούς θρηνήσαμε ήρωες Έλληνες πιλότους;

7. Γιατί δεν ενοχλείσθε από τo συνεχές «σουλατσάρισμα» του Νταβούτογλου, της Ερντογάν κ.α. στην Ελληνική Θράκη και την δράση του Τούρκικου προξενείου στην Κομοτηνή, που θεωρούν πως η Δυτική Θράκη είναι προτεκτοράτο τους;

Θεωρώ πως είναι κοινή πεποίθηση όσων διαβάσουν τα παραπάνω να αναφωνήσουν με οργή: Αιδώς Αργείοι!!!!









Και όμως, η κυβέρνηση Παπανδρέου, μπορεί να αγνοεί την σκληρή πραγματικότητα. Και αυτή η πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με την μη κατασκευή χριστιανικών ναών σε μουσουλμανικά κράτη (ή περιοχές), αλλά με την δίωξη, τους βασανισμούς, τους βιασμούς και τις δολοφονίες χριστιανών που τολμούν να ομολογούν την χριστιανική τους πίστη μέσα σε μουσουλμανικά κράτη.

Αφήνοντας στην άκρη την συμπεριφορά των μουσουλμάνων απέναντι στους χριστιανούς, η κυβέρνηση ΓΑΠ τολμά να υλοποιήσει αυτό που ΚΑΝΕΙΣ ποτέ δεν τόλμησε. Δηλαδή, την κατασκευή μουσουλμανικού τεμένους, για να ικανοποιήσει τις ανάγκες ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΏΝ. Η κατασκευή αυτή θα γίνει με έξοδα του Ελληνικού κράτους (λεφτά υπάρχουν άλλωστε, εάν είναι να δίνονται σε δραστηριότητες που δεν αγγίζουν τους γηγενείς κατοίκους της Ελλάδας) και θα κοστίσει περίπου 13 εκατομμύρια ευρώ. Καμία σκέψη, φυσικά, πως αυτό το ποσό θα μπορούσε να δοθεί για να ανακουφίσει ανάγκες Ελλήνων ανέργων, που έχουν βρεθεί σε δυσχερέστατη θέση λόγω της ανεπάρκειας, της ανικανότητας ή της ικανοποιητικής ανεπάρκειας των Ελλήνων πολιτικών (και φυσικά της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού).

Την επόμενη Τρίτη, μαζί με το νομοσχέδιο για τα αυθαίρετα, ψηφίζεται -ως τροπολογία- η δημιουργία τζαμιού στην Αθήνα. Η κατασκευή του τζαμιού έχει ανατεθεί στο Υπουργείο Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων και όχι στο Υπουργείο Παιδείας...!

Καλώς εχόντων των πραγμάτων, ο προγραμματισμός είναι να ξεκινήσει το έργο σε τέσσερις μήνες, μιας και η συνολική έκταση των κτισμάτων θα είναι μικρότερη από την αρχική. Ωστόσο αυτό είναι μάλλον απίθανο, με δεδομένες τις αντιδράσεις και τις νομικές προσφυγές που θα προκληθούν… και είναι απολύτως λογικό να συμβεί αυτό, αφού οι Έλληνες πολίτες δεν μπορούν να ανεχθούν την επιβάρυνση της κατασκευής του τεμένους, ούτε όμως μπορούν να επιτρέψουν την αμετροεπή πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου, η οποία θέλει να αγνοεί -επί μονίμου βάσεως- την λαϊκή βούληση προκειμένου να ικανοποιήσει την ιδεοληψία και τον ρατσισμό των κυβερνητικών στελεχών εις βάρος των Ελλήνων και έναντι οιουδήποτε εκφράζει στοιχεία Ελληνισμού...

Πριν μερικές ημέρες μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες βγήκαν σε πορεία στην Αθήνα και διαμαρτύρονταν προκειμένου να τους δοθεί ΜΑΖΙΚΑ άσυλο και ελληνική ιθαγένεια. Κανείς δεν τους εμπόδισε, κανείς δεν τους χτύπησε... Αντίθετα, χθες 3/9/2011, αστυνομικοί των ΜΑΤ έδιωξαν από την πλατεία Συντάγματος Έλληνες πολίτες χρησιμοποιώντας βία και χημικά... Απολαύστε στο βίντεο που ακολουθεί την ισονομία και την ισοπολιτεία όπως την αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση Παπανδρέου και οι πραιτωριανοί της υπάλληλοι...







“Τα βαθύτερα αίτια πίσω από τα γεγονότα, τα οποία οδηγούν μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα, στα ελλείμματα και στην υπερχρέωση, είναι η μακροχρόνια έλλειψη εμπιστοσύνης των Πολιτών προς την Πολιτεία – προς την Πολιτική, προς τους Θεσμούς, προς το «πλαίσιο» λειτουργίας, καθώς επίσης προς τις πάσης φύσεως υπόλοιπες εξουσίες.

****************************

Σήμερα, οι μεγαλύτερες έξι αμερικάνικές τράπεζες (Goldman Sachs, Morgan Stanley, JP. Morgan Chase, Citigroup, Bank of America και Wells Fargo), κατέχουν περιουσιακά στοιχεία ίσα με το 60% του αμερικανικού ΑΕΠ… Η Αμερική έχει ένα απόλυτα διεφθαρμένο οικονομικό σύστημα, και η διαφθορά αυτή είναι που μας οδηγεί στη κατάρρευση.

Η ευρωπαϊκή και η αμερικανική κρίση χρέους είναι μη βιώσιμες. Σήμερα ζούμε την ηρεμία πριν τη μεγάλη καταιγίδα. Και κανένας δεν ξέρει πότε ακριβώς θα ξεσπάσει. Ότι και να γίνει όμως, στο τέλος θα ξεσπάσει.

Η καταπληκτική ευημερία στην οποία ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες βασίζονταν σε ψευδαισθήσεις που τις τροφοδοτούσε το χρέος. Ήταν ένα πολύ καλό πάρτι, όσο κράτησε, αλλά τώρα τελείωσε και οι επιπτώσεις που έρχονται θα είναι τρομακτικές” (Alan Brazil, στέλεχος της Goldman Sachs, σε έκθεση του από τις 16.08.2011).

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω και ειδικά για την Ελλάδα, εμείς τουλάχιστον πιστεύουμε ότι, πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ακόμη και όταν μία χώρα ευρίσκεται στο χείλος της καταστροφής - υπερχρεωμένη, εξευτελισμένη, υποχείριο των δανειστών ή των «εταίρων» της και «καταρρακωμένη». Αρκεί να υπάρξει, έστω και την ύστατη στιγμή, μία επαρκής, έντιμη πολιτική ηγεσία, η οποία να μπορέσει να ανακτήσει την πλήρη εμπιστοσύνη των Πολιτών της - υποχρεώνοντας τους Θεσμούς, καθώς επίσης όλες τις υπόλοιπες εξουσίες, να λειτουργήσουν σωστά και με ανιδιοτέλεια, προς όφελος του συνόλου.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

Όπως φαίνεται από την οικονομική ιστορία, τα ομόλογα του δημοσίου αποτελούν «ιταλική εφεύρεση» – ξεκίνησαν δηλαδή από την Ιταλία, ενώ παραδόξως φαίνεται ότι στην ίδια χώρα θα ολοκληρώσουν την έκτοτε συνεχώς αυξητική πορεία τους.

Ειδικότερα, κάπου στο 14ο αιώνα, οι κυβερνώντες τη Φλωρεντία αποφάσισαν να μισθώσουν στρατιώτες – αφού οι πλούσιοι έμποροι της πόλης, οι οποίοι διεξήγαγαν πολέμους, δεν ήθελαν να πολεμήσουν οι ίδιοι. Για την πληρωμή όμως των μισθοφόρων χρειαζόντουσαν πολλά χρήματα – περισσότερα από όσα είχαν οι διοικούντες την πόλη στη διάθεση τους. Φυσικά θα μπορούσαν να αυξήσουν τους φόρους, αφού υπήρχαν αρκετοί πλούσιοι μεταξύ των υπηκόων τους. Οι έμποροι όμως της πόλης-κράτους θα θεωρούσαν τη φορολόγηση της περιουσίας τους μεγάλη προσβολή, απέναντι στην ελευθερία τους (οι φόροι είναι μία σχετικά νέα εφεύρεση των κυβερνώντων – μόνο το εμπόριο με κρασί και με αλάτι υπόκειντο εκείνη την εποχή σε κρατήσεις).

Οι κυβερνώντες λοιπόν είχαν μία και μόνο επιλογή: να δανεισθούν τα απαραίτητα χρήματα. Όμως, αν και σήμερα ο δανεισμός δεν είναι καθόλου δύσκολος, κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα ήταν μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία – επειδή, όποιος δανείζει χρήματα απαιτεί τόκους, οι οποίοι ήταν απαγορευμένοι από τη χριστιανική θρησκεία.

Μερικά χρόνια πριν το πρόβλημα θα μπορούσε να είχε λυθεί, αφού στη Φλωρεντία είχαν εγκατασταθεί ορισμένοι από τους μεγαλύτερους δανειστές της Ευρώπης. Οι «τοκογλύφοι» αυτοί είχαν ανακαλύψει έναν τρόπο, με τον οποίο μπορούσαν να κερδίζουν δανείζοντας χρήματα, χωρίς να έρχονται σε αντίθεση με την εκκλησία. Οι πρώτοι αυτοί τραπεζίτες του κόσμου δεν απαιτούσαν τόκους – τουλάχιστον δεν τους ονόμαζαν έτσι, «βαφτίζοντας» τους προμήθειες για τους κόπους τους. Οι πελάτες τους ήταν λοιπόν ικανοποιημένοι, οι καθολικοί καρδινάλιοι επίσης και ο «νεογέννητος καπιταλισμός», ο οποίος στηρίζεται στην πίστωση, είχε βρει τρόπο να «ξεγελάσει» την εκκλησία.

Περαιτέρω, ένα από τα δύο μεγαλύτερα τραπεζικά ιδρύματα της Φλωρεντίας ήταν ο οίκος των Peruzzi – με υποκαταστήματα σχεδόν σε όλες τις σημαντικές πόλεις της Ιταλίας, καθώς επίσης στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Βέλγιο, στην Τυνησία, στη Μαγιόρκα, στη Ρόδο και στην Κύπρο. Το Μάρτιο του 1338 ο διευθυντής της επιχείρησης είχε ταξιδέψει στην Αγγλία, επειδή ο τότε βασιλιάς της χρειαζόταν χρήματα για τη διεξαγωγή του πολέμου εναντίον της Γαλλίας. Ο τραπεζίτης δάνεισε το βασιλιά, περιμένοντας ότι θα κέρδιζε μεγάλα ποσά.

Εν τούτοις, το κόστος του πολέμου ήταν τεράστιο και τα λάφυρα ελάχιστα – οπότε ο βασιλιάς δεν μπόρεσε να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του και ο τραπεζίτης χρεοκόπησε. Παράλληλα, πτώχευσε και η δεύτερη τράπεζα της πόλης, η οποία είχε επενδύσει επίσης στην Αγγλία – οπότε η Φλωρεντία βίωσε την πρώτη χρηματοπιστωτική κρίση της Ιστορίας. Σύμφωνα δε με τον ιστορικό που τα περιγράφει, «Σε αντίθεση με σήμερα, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κανένας για να διασώσει τις τράπεζες».

Λόγω της συγκεκριμένης κατάστασης λοιπόν, δεν υπήρχε πλέον κανένας που να μπορούσε να δανείσει τους κυβερνώντες τη Φλωρεντία, με τα χρήματα που είχε ανάγκη για να πληρώσει τους στρατιώτες-μισθοφόρους. Επομένως υπήρχαν δύο μόνο επιλογές «εξόδου από την κρίση»: Είτε η λιτότητα, με την αποφυγή της διεξαγωγής πολέμων, είτε η εύρεση ενός άλλου τρόπου, ο οποίος θα μπορούσε να εξασφαλίσει δανεικά, χωρίς να υπάρξει πρόβλημα με την απαγόρευση των τόκων από την εκκλησία.

Οι Φλωρεντιανοί κατάφεραν να πετύχουν το τελευταίο, εφευρίσκοντας ένα σύστημα επιστρεφόμενων φόρων – όπως η Βενετία και η Γένουα: οι Πολίτες δηλαδή πλήρωναν φόρους, αλλά έπαιρναν τα χρήματα τους πίσω, με κέρδος. Επειδή επρόκειτο για υποχρεωτικές πληρωμές (καταναγκαστικές), η εκκλησία δεν είχε αντίρρηση να αποζημιώνονται οι Πολίτες, οπότε οι τόκοι ήταν νόμιμοι. «Μία επαναστατική ιδέα, η οποία έμελε να αλλάξει την πορεία του κόσμου για πάντα», όπως αναφέρει ο Βρετανός ιστορικός N.Ferguson.

Συνεχίζοντας, οι Πολίτες έπαιρναν ως απόδειξη καταβολής των χρημάτων τους (φόρων) ένα γραμμάτιο – ένα ομόλογο ουσιαστικά, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα. Όποιος είχε στην κατοχή του αυτό το ομόλογο, έπαιρνε πίσω τα χρήματα του μαζί με τους τόκους. Επειδή τώρα αυτά τα χαρτιά (ομόλογα) αντιπροσώπευαν χρήματα, οι άνθρωποι άρχισαν γρήγορα να τα ανταλλάσουν μεταξύ τους. Η αξία δε των ομολόγων ήταν σε πλήρη αντιστοιχία με την εμπιστοσύνη των Πολιτών στην πόλη τους – αφού μόνο εάν πίστευαν όλοι ότι ήταν σε θέση να τα πληρώσει η κυβέρνηση, γινόντουσαν αποδεκτά ως μέσο πληρωμής των δικών τους υποχρεώσεων. Εάν λοιπόν τα χρέη της πόλης ήταν χαμηλά και τα έσοδα της υψηλά, οι προϋποθέσεις πληρωμής των ομολόγων αυξάνονταν, οπότε αυξανόταν και η αξία τους – ένας «μηχανισμός» που λειτουργεί μέχρι και σήμερα.

Η ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

Η εφεύρεση των Ιταλών επεκτάθηκε γρήγορα στην υπόλοιπη Ευρώπη – με πρώτη την Ολλανδία. Η μικρή αυτή χώρα, με πληθυσμό 1,5 εκ. ανθρώπων, κήρυξε τον πόλεμο στην Ισπανία (το 1568) – μία παγκόσμια υπερδύναμη τότε, με 20 εκ. κατοίκους. Η Ολλανδία κέρδισε τελικά τον πόλεμο, κυρίως επειδή είχε τη δυνατότητα να δανείζεται χρήματα, με το «τέχνασμα» των ομολόγων – οπότε είχε τη δυνατότητα να χρηματοδοτεί το κόστος.

Αναλυτικότερα, αν και η Ισπανία δανειζόταν επίσης χρήματα, όπως η Αγγλία προηγουμένως (το 14ο αιώνα), κανένας τραπεζίτης δεν ήταν πρόθυμος να τα παρέχει – αφού οι βασιλείς ήταν ελεύθεροι να μην πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, γεγονός είχε αποδείξει το πάθημα των δύο τραπεζών της Φλωρεντίας στην Αγγλία (κάτι που συμβαίνει και σήμερα, όσον αφορά τα κράτη).

Δυστυχώς για την Ισπανία, ο βασιλιάς της (Φίλιππος ο δεύτερος) δεν είχε εκδώσει ομόλογα, ενώ αργότερα είπε «Δεν μπόρεσα ποτέ μου να καταλάβω το θέμα με τα δάνεια και τους τόκους» - σε αντίθεση με τους Ολλανδούς, οι οποίοι το είχαν κατανοήσει πολύ πριν.

Οι έμποροι του Άμστερνταμ και του Ρότερνταμ ήταν πάρα πολύ πλούσιοι, οπότε η κυβέρνηση δανειζόταν το απαραίτητο κεφάλαιο για την διεξαγωγή του πολέμου με την Ισπανία από αυτούς, εκδίδοντας ομόλογα. Εν τούτοις, η διαδικασία δεν ήταν πια υποχρεωτική, όπως στη Φλωρεντία, αλλά εθελούσια όπως σήμερα – αφού πλέον δεν υπήρχε απαγόρευση χρέωσης τόκων. Οι Πολίτες δε δάνειζαν ευχαρίστως το κράτος τους, αφού έτσι εξασφάλιζαν, παράλληλα με τους τόκους, την τότε δημοκρατία και την εθνική τους ανεξαρτησία.

Ουσιαστικά λοιπόν, τα ομόλογα εξελίχθηκαν στο μονεταριστικό όπλο για την ανάληψη της δημοκρατικής (κοινοβουλευτικής) εξουσίας από τους Πολίτες – ενώ η τότε ολοκληρωτική (απολυταρχική) Γαλλία «αναδείχθηκε» στο μεγαλύτερο, στο πιο φημισμένο καλύτερα θύμα τους. Αντίθετα, η μη αγορά των ομολόγων από τους Πολίτες, όπως συμβαίνει σήμερα, μπορεί να εξελιχθεί στο μονεταριστικό όπλο για την ανάληψη της απολυταρχικής εξουσίας από τους νέους αγοραστές τους – το χρηματοπιστωτικό κτήνος.

Στο θέμα της Γαλλίας, το 1788 ο βασιλιάς Λουδοβίκος ο 16ος αναγκάσθηκε να κηρύξει πτώχευση του κράτους – οπότε ένα χρόνο αργότερα, ο λαός εισέβαλλε στη Βαστίλη, στα πλαίσια της Γαλλικής επανάστασης, η οποία άλλαξε τη ροή του κόσμου. Το παράδοξο είναι το ότι η Βρετανία τότε, είχε τα τριπλάσια δημόσια χρέη από τη Γαλλία, σε όρους ΑΕΠ, χωρίς όμως να χρεοκοπήσει – επειδή το δημοκρατικό βασίλειο εισέπραττε χρήματα από το λαό, με τη βοήθεια της έκδοσης ομολόγων.

Αντίθετα, η απολυταρχική Γαλλία δεν μπορούσε να δανειστεί από το λαό της, αφού ο βασιλιάς της ήταν δεσποτικός, διεφθαρμένος και δεν τον συμπαθούσε κανείς. Έτσι αναγκάσθηκε να χρεοκοπήσει, ενώ η χρεοκοπία ήταν η βαθύτερη αφορμή, εάν όχι η αιτία της φημισμένης Γαλλικής επανάστασης – ενδεχομένως και των επαναστάσεων που θα ακολουθήσουν στο προσεχές μέλλον, από τους λαούς των σημερινών χωρών της υπερχρεωμένης Δύσης.

Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Δύο αιώνες μετά τη Γαλλική επανάσταση, δεν υπάρχουν πλέον πολλοί δικτάτορες ή δεσποτικοί βασιλείς στον πλανήτη. Στις σύγχρονες δημοκρατίες λοιπόν θα ήταν αυτονόητος ο δανεισμός των κρατών από τους Πολίτες τους, εφόσον αυτός εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα – για παράδειγμα, τις κοινωνικές τους ανάγκες (δημόσια Παιδεία, Υγεία κλπ.), την εθνική τους ανεξαρτησία (άμυνα) και άλλα πολλά.

Εν τούτοις, η διαδικασία του δανεισμού έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό έκτοτε, αφού είναι πλέον οι τράπεζες, αυτές που δανείζουν τα κράτη. Δηλαδή, τα κράτη διαθέτουν συνεχώς λιγότερα ομόλογα στους Πολίτες τους – ενώ τα περισσότερα αγοράζονται από τις τράπεζες, καθώς επίσης από τα υπόλοιπα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Παραδόξως δε, οι Πολίτες εμπιστεύονται περισσότερο τις τράπεζες από τα κράτη, παρά το ότι οι κυβερνήσεις είναι αυτές που τελικά εγγυώνται τις τραπεζικές αποταμιεύσεις τους (ουσιαστικά τα δάνεια τους προς τις τράπεζες, με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια καταθέσεων), σε περιπτώσεις απειλής των τραπεζών με χρεοκοπία.

Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο «παραλογισμού» μάλιστα, όπου οι τράπεζες έχουν το θράσος να «εξεγείρονται», εάν θελήσει το κράτος να εκδώσει μόνο του «λαϊκά ομόλογα» - με την αιτιολογία ότι είναι εις βάρος των καταθέσεων ΤΟΥΣ. Παράλληλα, ενώ δανείζονται από τους Πολίτες (καταθέσεις) ή από την ΕΚΤ, με επιτόκια ύψους περί το 1,5%, δανείζουν τα κράτη (τους Πολίτες τους σε τελική ανάλυση, αφού αυτοί πληρώνουν τους τόκους μέσω των φόρων) με πολύ υψηλότερα – κάποιες φορές με επιτόκια που ξεπερνούν ακόμη και το 5%, επικαλούμενες αυξημένο ρίσκο!

Από την άλλη πλευρά βέβαια, τα χρέη των κρατών έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, ενώ τη θέση του τότε «δεσποτισμού» έχει πάρει η διαφθορά, η διαπλοκή και όλα τα υπόλοιπα πολιτικά σκάνδαλα, τα οποία προφανώς λειτουργούν εις βάρος της εμπιστοσύνης των Πολιτών προς τις κυβερνήσεις τους - αντίθετα, λειτουργούν προς όφελος των τραπεζών ή των υπολοίπων χρηματοπιστωτικών «τέκνων» του σύγχρονου καπιταλισμού (hedge fund, επενδυτικά κεφάλαια κλπ.), στα ταμεία των οποίων εισρέουν πλέον οι αποταμιεύσεις της πλειοψηφίας των Πολιτών. Ολοκληρώνοντας, είναι χαρακτηριστική η δήλωση ενός εκλογικού βοηθού πρώην Αμερικανού προέδρου, σύμφωνα με την οποία:

«Μερικά χρόνια πριν ονειρευόμουν να ξαναγεννηθώ σαν Πρόεδρος, σαν Πάπας ή σαν μεγάλος σταρ του ποδοσφαίρου. Σήμερα τα όνειρά μου έχουν αλλάξει, αφού θα ήθελα να επιστρέψω στη γη σαν αγοραστής κρατικών ομολόγων – επειδή από τη θέση αυτή μπορείς να τρομοκρατήσεις ακόμη και τα μεγαλύτερα κράτη, κερδίζοντας παράλληλα το σεβασμό τους, καθώς επίσης τεράστια ποσά».

Βασίλης Βιλιάρδος

Αθήνα, 04. Σεπτεμβρίου 2011-09-04



Το ερώτημα ηχεί βασανιστικά στον κάθε υγιώς σκεπτόμενο πολίτη αυτής της χώρας. Γιατί θυμήθηκαν όλοι τώρα το θέμα των υποκλοπών που έγινε πριν 6 χρόνια; Πού αποσκοπούν εκείνοι οι οποίοι αποφάσισαν να ανασύρουν από τα κλειδωμένα τους συρτάρια ένα θέμα που είχε κλείσει άδοξα, αλλά όλοι γνωρίζαμε τι πράγματι συνέβη; Ποιος εξυπηρετείται σήμερα από την συζήτηση του συγκεκριμένου θέματος;

Είναι σαφές πως το όλο θέμα των υποκλοπών αποτελούσε πάντοτε «καλό χαρτί» για όποιον αποφάσιζε να το χρησιμοποιήσει. Και φυσικά, τα οφέλη δεν ήταν πάντα μόνο πολιτικά, ούτε αφορούσαν και την αίσθηση δικαιοσύνης και απονομή του δικαίου. Είναι σαφές πως το «κόλπο» των υποκλοπών ενίοτε εξυπηρετούσε (και εξυπηρετεί) και προειδοποιήσεις σκληρής εφαρμογής της κομματικής υπακοής σε πολιτικό προσωπικό (ψήφισε για να μην έχεις προβλήματα από τις κατά λάθος ακροάσεις που έκαναν οι κοριοί…), αλλά και συνεννοήσεις με ανθρώπους που ήταν αρκετά ευκατάστατοι και γινόντουσαν θύματα έμμεσου εκβιασμού ή αγοράς πληροφοριών (σε συγκεκριμένα site στο διαδίκτυο αφήνονται σαφέστατες αιχμές για τον συγκεκριμένο τύπο λειτουργίας ανθρώπων που έκαναν επιχείρηση για προσωπικά οφέλη την… «συνακρόαση»…).

Σήμερα, η επαναφορά ενός θέματος που απασχόλησε τον τύπο πριν 6 χρόνια, σαφέστατα αποσκοπεί στο να ζωντανέψει φαντάσματα του παρελθόντος, να επαναφέρει στην πολιτική σκηνή ανθρώπους που έχουν εξαφανιστεί (βλ. Καραμανλή και την διάσπαση στη Ν.Δ. που δημιουργεί μία τέτοια εξέλιξη), αλλά κυρίως στο να αποδώσει μία αντι-αμερικανική χροιά στην κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία δείχνει αποφασισμένη να συγκρουστεί με τις ΗΠΑ, στο όνομα της αλήθειας και του δικαίου!!! Επίσης, η ενασχόληση με ένα θέμα και έγκλημα (δεν πρέπει να ξεχνάμε το νεκρό Τσαλικίδη) που –φυσιολογικά- θα έπρεπε να έχει διαλευκανθεί πριν από χρόνια, λειτουργεί ως κύριος μοχλός αποπροσανατολισμού από μείζονος σημασίας θέματα (πολιτικά, οικονομικά και εθνικά) τα οποία είναι άκρως επίκαιρα και… επικίνδυνα για την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Η αναμόχλευση ενός βόθρου, μόνο δυσωδίες μπορεί να ανασύρει, αλλά –καθώς φαίνεται- τα οφέλη για την κυβέρνηση (αλλά και άλλα συγκεκριμένα πρόσωπα) είναι πολλά περισσότερα από τις ό,ποιες ζημίες δύνανται να προκύψουν και οι οποίες ζημίες προϋπολογίσθηκαν ως ελάσσονος σημασίας. Έτσι, ενώ η εθνική οικονομία (και όλοι οι φορείς που την απαρτίζουν) δείχνει να κατρακυλά στο χάος, ενώ το πολιτικό σύστημα δείχνει να «δένει» παρά τις αντιρρήσεις του μεγάλου ποσοστού των πολιτών και ταυτόχρονα το Αιγαίο και η Κύπρος βρίσκονται σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού, τα ΜΜΕ της χώρας ασχολούνται με τις… υποκλοπές!

Μάλιστα, για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, με υποκλοπές που «δείχνουν» την αμερικανική πρεσβεία, οπότε ό,ποιο αποτέλεσμα και αν υπάρξει από τις έρευνες, δεν θα μπορέσει να γίνει τίποτε επί της ουσίας, αφού οι τότε εμπλεκόμενοι είτε είχαν είτε συνεχίζουν να έχουν την διπλωματική ασυλία – ατιμωρησία… Η λύση, που προτείνεται, σε μία τέτοια περίπτωση, είναι η παύση των διπλωματικών σχέσεων με τις ΗΠΑ και η μεταφορά σε ένα απολύτως ψυχροπολεμικό κλίμα απέναντί τους… Υπάρχει όμως κάποιος Έλληνας που πιστεύει πως κάτι τέτοιο θα το κάνει πράξη ο Γιώργος Παπανδρέου ή οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός αρχηγός ή πρωθυπουργός; Φυσικά, το αποτέλεσμα της έρευνας θα καταλήξει σε μία «σύσταση» - παρατήρηση και στην επίσημη μετάβαση της χώρας σε… μπανανία. Σε περίπτωση που θα αρχίσει κύκλος ερευνών ή θα δημιουργηθεί ειδική εξεταστική επιτροπή, τότε απλώς η όλη υπόθεση θα συγκαλυφθεί και θα γίνουμε ΓΑΠιστάν (δηλαδή, χειρότερα και από «μπανανία»).

Το θέμα των υποκλοπών ήρθε για να λειτουργήσει ως ομιχλώδες παραπέτασμα και ίσως για να προετοιμάσει το έδαφος για περισσότερη αστυνόμευση στο εσωτερικό της χώρας (δηλαδή των πολιτών). Είναι πολλά αυτά που δεν πρέπει να απασχολήσουν εμάς τους πολίτες σε σχέση με τα όσα συμβαίνουν. Έτσι, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε περίπτωση ενασχόλησης των πολιτών με τα φλέγοντα ζητήματα, κάποιοι αποφάσισαν να μας απασχολήσουν με μυστήριο, με εγκλήματα και… πολλά άλλα υπονοούμενα, που εγείρουν την φαντασία, αλλά κυρίως καθηλώνουν την λογική. Κι ενώ εμείς ασχολούμαστε με το χθες, κάποιοι άλλοι «εξαφανίζουν» (κυριολεκτικά) το σήμερα…

Απλά πράγματα…

Έτσι δεν είναι κύριε Καρχιμάκη; Έτσι δεν είναι κύριοι σύμβουλοι του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου; Έτσι δεν είναι κύριε Παπανδρέου;

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, συνεχίζει να παραμένει: Σήμερα γίνονται υποκλοπές ή όχι; Σήμερα είναι όλα φυσιολογικά και νόμιμα; Και αν γίνονται υποκλοπές, ποιοι, γιατί και για ποιούς τις κάνουν; Πάλι οι αμερικανοί ή κάποιοι άλλοι; Στο συγκεκριμένο θέμα θα επανέλθουμε λίαν συντόμως…


Διαβάστε επίσης: Αυτή είναι η λίστα των παρακολουθήσεων

Oι πληροφορίες ότι ο άβουλος γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν, υπό την πίεση του Ταγίπ Ερντογάν, με τον οποίο διατηρεί στενή φιλική σχέση, θα εκβιάσει την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας με τερματισμό της διαδικασίας των συνομιλιών, εάν η Λευκωσία προχωρήσει στους σχεδιασμούς της στο μείζον θέμα της ενέργειας, προκαλούν δικαιολογημένη ανησυχία. Εάν οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, για μία ακόμη φορά θα αποδειχτεί ότι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αντιστρατεύεται τα συμφέροντα ενός κράτους-μέλους του, που την ίδια στιγμή παραμένει επί τριάντα εφτά χρόνια θύμα στρατιωτικής κατοχής από την Τουρκία.

Προσωπικά, δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι η Άγκυρα θα έπειθε τους ανθρώπους της Γραμματείας του ΟΗΕ για την «ανάγκη» να εκβιαστεί η Κύπρος με το θέμα της εξόρυξης, που έχει καθοριστεί να πραγματοποιηθεί την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Και ο εκβιασμός θα γίνει με τρόπο που θα «πονέσει» η Κύπρος, αφού ο Μπαν Κι Μουν, που άγεται και φέρεται από τον Λιν Πάσκοε –γνωστό εχθρό της Κύπρου– θα επιχειρήσει να επιρρίψει τις ευθύνες για τη δήθεν κατάρρευση των συνομιλιών στον Κύπριο πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια. Η επίρριψη ευθυνών είναι η παντοτινή απειλή για την Κύπρο και υπό το μόνιμο αυτό εκβιασμό ο ΟΗΕ και οι Βρετανοί, με την υποστήριξη των Αμερικανών, έχουν πετύχει οδυνηρές υποχωρήσεις από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Βέβαια, κακώς οι Ελληνοκύπριοι ηγέτες αποδέχτηκαν να μπουν στο «τριπάκι» των ευθυνών, διότι το αποτέλεσμα ήταν πάντα εις βάρος τους. Η αποδοχή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, μιας λύσης που κυριαρχείται από ρατσισμό και καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας, ήταν αποτέλεσμα αυτών ακριβώς των απειλών και εκβιασμών.

Για το επερχόμενο ναυάγιο των συνομιλιών σίγουρα δεν ευθύνεται ο Δημήτρης Χριστόφιας. Παρά το γεγονός ότι τον έχω κατακρίνει με σκληρό τρόπο, δέχομαι ότι πίστεψε πως η διαδικασία που ξεκίνησε μετά την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα ήταν η πλέον ορθή για να επιτύχει λύση του Κυπριακού. Και επέμεινε σε αυτή τη διαδικασία, αν και εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται λανθασμένη, ακόμα και μετά την ισοπέδωσή της από το «νεοσουλτάνο» Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος επέλεξε την τραγική μαύρη επέτειο της εισβολής για να ανακοινώσει πως η Τουρκία δεν αποδέχεται τίποτα που θα μειώσει στο ελάχιστο την επιρροή της χώρας του «Αττίλα» σε όλο το νησί. Ο κ. Χριστόφιας έχασε μια μοναδική ευκαιρία να έχει «το πάνω χέρι» όταν θα έφτανε η στιγμή της επίρριψης ευθυνών, αφού δεν εκμεταλλεύτηκε τις πολεμοχαρείς δηλώσεις εναντίον των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η αναβολή της εξόρυξης θα αποτελέσει μεγάλη ήττα για την Κύπρο και τον πρόεδρό της και πολλοί στο εξωτερικό, που θαύμασαν την απόφασή του να προχωρήσει σε στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ και εμμέσως με τις ΗΠΑ μέσω της Noble, δικαιολογημένα θα κάνουν δεύτερες σκέψεις. Δικαιολογημένα θα αναρωτηθούν γιατί να τον εμπιστευτούν ξανά, όταν σε μια μεγάλη στιγμή για την Κύπρο, την οποία στηρίζουν για πρώτη φορά οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι, κάνει πίσω, επειδή ο κ. Μπαν Κι Μουν θα του επιρρίψει τις ευθύνες για την κατάρρευση των συνομιλιών, που είναι φανερό και ξεκάθαρο ότι μεθόδευσαν οι Τούρκοι από τον περασμένο Ιούλιο.

Ας το ξανασκεφτεί ο κ. Χριστόφιας. Είναι προτιμότερη η επίρριψη ευθυνών από τον αναξιόπιστο ΟΗΕ, παρά η εγκατάλειψη της καλύτερης ευκαιρίας που έχει η Κύπρος από το 1974... 


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 25/8/11

Σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο

Ανεβαίνει το θερμόμετρο στις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας, χωρίς κανένας να μπορεί να γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη κίνηση των δύο πλευρών. Το χάσμα μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ βαθαίνει συνεχώς, με τους Τούρκους να έρχονται πλέον σε οριστική ρήξη με τους Ισραηλινούς. Στόχος τους βέβαια είναι να αναγκάσουν και την Κύπρο να σταματήσει τις θαλάσσιες έρευνες της.

Η έντονη αντίδραση της Άγκυρας, μετά την ανακοίνωση της έκθεσης του ΟΗΕ για την επέμβαση των ισραηλινών κομάντο στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά, δεν ικανοποίησε την Άγκυρα η οποία απέλασε άμεσα τον Ισραηλινό πρέσβη από την Τουρκία.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών με δήλωση του άναψε «φωτιές» σε Κύπρο και Ελλάδα. «Η Τουρκία με το στόλο της θα εγγυηθεί την ελεύθερη ναυσιπλοϊα στη Μεσόγειο» ανέφερε ο Αχμέτ Νταβούτογλου τονίζοντας πως « δεν αναγνωρίζει τον αποκλεισμό της Γάζας».

Επιπλέον ο Εγκεμέν Μπαγίς έστειλε αυστηρές προειδοποιήσεις προς την Κυπριακή κυβέρνηση η οποία ετοιμάζεται να ξεκινήσει έρευνες πετρελαίου στη Μεσόγειο την 1η Οκτωβρίου. «Για αυτό οι χώρες διαθέτουν πολεμικά πλοία. Για αυτό υπάρχει ο εξοπλισμός και η εκπαίδευση των ναυτικών μας δυνάμεων».

Αυτές οι δυο αποφάσεις σύμφωνα με Τούρκους αξιωματούχους σημαίνουν πως η Άγκυρα θα μπορεί να στείλει το στόλο της σε περιοχή κοντά στα όρια των ισραηλινών χωρικών υδάτων και να επιχειρήσουν εναντίον του ισραηλινού στόλου σε περίπτωση που επιχειρήσει να σταματήσει πλοία που κατευθύνονται στη Γάζα.

Ήδη ο τουρκικός στόλος ετοιμάζεται να κατευθυνθεί προς τη Μεσόγειο, ενώ οι Ισραηλινοί περιμένουν τις κινήσεις της Άγκυρας για να αντιδράσουν.

Παράλληλα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προχώρησε σε μια προκλητική κίνηση για το Τελ Αβίβ, ανακοινώνοντας πως θα επισκεφθεί τη Γάζα στα πλαίσια των μέτρων που λαμβάνει η Άγκυρα κατά του Ισραήλ. Η κίνηση αύτη μεταφράζεται ως επίδειξη δύναμης στα Παλαιστινιακά εδάφη και μια πίεση προς την κυβέρνηση Νετανιάχου να αποσπάσει την απολογία του Ισραήλ για τη δολοφονική επιδρομή των Ισραηλινών κομάντο στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός ενδέχεται να ταξιδέψει οδικώς καθώς θα περάσει από το μεθοριακό σταθμό της Ράφα. Εφόσον πραγματοποιηθεί η επίσκεψη Ερντογάν στη Γάζα, θα δημιουργήσει τεράστιες αναταράξεις στις σχέσεις των δύο χωρών, καθώς θα αποτελεί την πρώτη επίσημη –από μεριάς αρχηγού κράτους- προσπάθεια σπασίματος του αποκλεισμού, που διαρκεί στη σκληρότερη μορφή του από το 2007.

Αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που έχουν ληφθεί έως σήμερα εκφράζονται στο Βερολίνο μετά τα ανησυχητικά στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από το Γραφείου Προϋπολογισμού της ελληνικής Βουλής

Η διακοπή των διαπραγματεύσεων με την τρόικα φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις αμφιβολίες για το αν η Αθήνα αλλά και ΕΕ είναι σε θέση να χειρισθούν το ελληνικό πρόβλημα.

Στα πρωτοσέλιδα κυριαρχούν σήμερα δηλώσεις στελεχών των κυβερνητικών κομμάτων, που υπενθυμίζουν στην Ελλάδα ότι πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Μάλιστα ο γενικός γραμματέας των Φιλελευθέρων Κρίστιαν Λίντνερ κατηγορεί την Αθήνα ότι με τη στάση της «θέτει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη».

Εν τω μεταξύ για πρώτη φορά μετά από καιρό επιφανείς γερμανοί πολιτικοί, όπως ο πρόεδρος της επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων της βουλής, ο Χριστιανοδημοκράτης Βόλφγκανγκ Μπόσμπαχ, και ο αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου και μέλος του προεδρείου των Φιλελευθέρων Χέρμαν Ότο Σόλμς θέτουν θέμα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Οι δύο πολιτικοί αμφιβάλουν για το εάν η Ελλάδα θα είναι σε θέση να ξεπεράσει την οικονομική κρίση χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους και να γίνει ανταγωνιστική παραμένοντας στην ευρωζώνη. Ο κ. Μπόσμπαχ μάλιστα τονίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης στην Ελλάδα, αλλά κυρίως η έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει εάν ως μέλος της ευρωζώνης μπορεί να είναι μακροπρόθεσμα ανταγωνιστική, είπε, για να προσθέσει πως ο ίδιος δεν το πιστεύει.

Αντίθετη άποψη έχει ο ευρωβουλευτής του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Έλμαρ Μπροκ. Η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού καταδεικνύει ότι οι Έλληνες αξιολογούν την κατάστασή τους σε μια ρεαλιστική βάση. Αυτό τον κάνει να ελπίζει ότι η Ελλάδα θα κάνει περισσότερα για να ξεπεράσει τα προβλήματά της, όπως είπε. Ο ίδιος θεωρεί επικίνδυνη την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Κατηγορηματική η Μέρκελ

Από την πλευρά της η γερμανική κυβέρνηση αποφεύγει να κάνει δηλώσεις πέραν του αυτονόητου. Ενδεικτική αυτής της στάσης είναι η απάντηση εκπροσώπου του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών στη σημερινή, κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung: “Όσο δεν πληρούνται οι όροι, δεν μπορεί να δοθεί η βοήθεια”, είπε και πρόσθεσε πως προς το παρόν δεν έχει κατατεθεί έκθεση της τρόικα, η οποία να επιτρέπει την καταβολή.

Για την κυβέρνηση πάντως, αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας, δεν τίθεται θέμα εξόδου κάποιας χώρας από την ευρωζώνη. Η καγκελάριος έχει διαμηνύσει ότι όλες οι χώρες θα πρέπει να παραμείνουν στην ευρωζώνη, όπως σημειώνουν κύκλοι της κοινοβουλευτικής της ομάδας. Η ίδια έχει τονίσει, μιλώντας στην Κ.Ο. του κόμματός της, ότι «με την ίδια δεν τίθεται θέμα εξόδου οποιασδήποτε χώρας», καταλήγει το δημοσίευμα.

DW


Το πόρισμα Διώτη για την αυτοκτονία Τσαλικίδη, ήταν: Αυτοκτονία αλλά συνδέεται και με την υπόθεση υποκλοπών...
Πώς γίνεται αυτό και με τι αποδείξεις έφτασε στο συμπέρασμα αυτό ο κύριος Διώτης;
Υπονοεί ότι ο Τσαλικίδης αυτοκτόνησε και αν ναι, γιατί;
Υπονοεί ότι ο Τσαλικίδης έπεσε θύμα δολοφονικής ενέργειας λόγω της υπόθεσης των υποκλοπών και αν ναι, από πού εξάγει το συμπέρασμα ο κύριος Διώτης;

Ποιος είναι όμως ο κύριος Διώτης; Σήμερα είναι διοικητής του ΣΔΟΕ, τοποθετημένος από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Πιο πριν, τον πήρε σαν σύμβουλό του στο Δημόσιας Τάξης ο κύριος Χρυσοχοΐδης, μόλις το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές και ο ίδιος έγινε υπουργός…, ενώ αργότερα τον πήρε μαζί του και στο υπουργείο Ανάπτυξης... Με τόσες μετακινήσεις, σε τόσα διαφορετικά θέματα, εμείς πρέπει να υποθέσουμε πως πρόκειται για τον άνθρωπο για όλες τις δουλειές...

Ακόμη πιο πριν, ο κύριος Διώτης ήταν ο εισαγγελέας που επί Χρυσοχοΐδη είχε αναλάβει την υπόθεση της 17 Νοέμβρη, ενώ αργότερα (επί Νέας Δημοκρατίας) ανέλαβε ως εισαγγελέας την έρευνα για τον θάνατο του Τσαλικίδη και εξέδωσε το πόρισμα αίνιγμα που βόλευε τους πάντες εκτός, από τον ίδιο το νεκρό και την οικογένειά του (σύμφωνα με τα λεγόμενά της) η οποία σημειώνουμε πως ανακοίνωσε για την ερχόμενη Τετάρτη συνέντευξη Τύπου, στην οποία μάλιστα δήλωσε ότι θα παραστεί και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής Βουλευτής σήμερα του ΠΑΣΟΚ κύριος Απόστολος Κακλαμάνης.

Τελικά, ο κύριος Διώτης είναι ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές και καταστάσεις ή είναι ο άνθρωπος που αναλαμβάνει τα «δύσκολα», για να τα κάνει «εύκολα»;
Και, αλήθεια, τι είχε βρει ο κύριος Διώτης στο τότε πόρισμά του για τις υποκλοπές;

Πώς δεν μπόρεσε να «φτάσει» στην άκρη του νήματος αυτός ο τόσο έμπειρος διώκτης του εγκλήματος και σταμάτησε απλώς στις υποκλοπές μέσω της γνωστής τηλεφωνικής εταιρείας;

Ο σημερινός εισαγγελέας είναι ικανότερος ή μήπως… αποφασιστικότερος;

  • Νέος νόμος για τα ναρκωτικά
  • Χαριστική βολή σε μία Ελλάδα που ψυχορραγεί
  • Εφαρμόζουν όλα όσα απέτυχαν σε άλλα κράτη
  • Πού αποσκοπούν αν όχι στην πλήρη διάλυση του κοινωνικού ιστού;

Ήλθε πρόσφατα στην επικαιρότητα από τον υπουργό Δικαιοσύνης, το νέο σχέδιο νόμου για την χρήση και διακίνηση των ναρκωτικών, που επεξεργάστηκε επιτροπή νομικών, με την καθοδήγηση της κυβέρνησης (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=413947).

Οι βασικές αλλαγές, που εισάγει αυτό το σχέδιο νόμου είναι:

- Αποποινικοποιείται πλήρως η χρήση ναρκωτικών για όλους τους χρήστες, ακόμη και για αυτούς που είναι φυλακισμένοι.

- Μειώνονται δραματικά οι ποινές (κράτηση μέχρι 3 μήνες ή πρόστιμο μέχρι 1.000 ευρώ) για κατοχή ναρκωτικών, ακόμη και για καλλιέργεια φυτών κάνναβης, εφ’ όσον αποδεικνύεται ότι είναι για χρήση του δράστη.

- Τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι 2 ετών όσοι πλαστογραφούν ή νοθεύουν συνταγές με ναρκωτικά για να τα χρησιμοποιήσουν προσωπικά.

- Οι μεγαλέμποροι και μεγαλοδιακινητές ναρκωτικών θα αντιμετωπίζουν αυστηρότερες ποινές (μέχρι 20 ετών κάθειρξη και μέχρι 600.000 ευρώ χρηματική ποινή).

- Αυξάνονται οι ποινές για εγκλήματα σχετικά με τα ναρκωτικά για πρόσωπα που εργάζονται σε ευαίσθητους χώρους, όπως σχολεία, φυλακές, νοσοκομεία κλπ.

- Δίνεται η δυνατότητα στους φυλακισμένους χρήστες να συμμετέχουν σε ειδικά προγράμματα απεξάρτησης.

- Επεκτείνεται η παροχή προγραμμάτων μεθαδόνης (υποκατά­στατο ναρκωτικών) σε χρήστες, με σκοπό την σταδιακή απεξάρτησή τους.

Ένα πρώτο σχόλιο για το νέο αυτό νομοσχέδιο είναι ότι προσπα­θεί να δώσει μία ωραιοποιημένη εικόνα ότι γινόμαστε πιο ανθρώπινοι προς τους χρήστες, τους οποίους αντιμετωπίζουμε σαν ασθενείς που πρέπει να θεραπευτούν και πιο αυστηροί προς τους εμπόρους. Είναι, όμως, αυτή η αλήθεια;

Να ξεκαθαρίσουμε ότι είμαστε απόλυτα σύμφωνοι με την αντιμετώπιση των χρηστών σαν θύματα και ασθενείς, που είναι εγκλωβισμένοι και δεν έχουν τις δυνάμεις να απεγκλωβιστούν μόνοι τους. Χρειάζονται την βοήθεια και συμπαράσταση τόσο των δικών τους ανθρώπων όσο και ολόκληρης της κοινωνίας.

Ποιο είναι όμως το πραγματικό μήνυμα που θα λάβει το μεγαλύτερο μέρος χρηστών και εμπόρων;

Ότι απελευθερώνεται η χρήση και μπορούν άνετα πια όλοι οι χρήστες να βρίσκουν την δόση τους και να κάνουν χρήση των ναρκωτικών οπουδήποτε, χωρίς να τους ενοχλεί κανείς.

Θα βλέπουμε σε πλατείες, παραλίες και πεζοδρόμια να καπνίζουν χασίς αμέριμνοι. Θα δούμε καλλιέργειες κάνναβης σε μπαλκόνια και κήπους «για προσωπική χρήση».

Οι έμποροι θα μοιράζουν μικρές ποσότητες σε περισσότερα «βαποράκια», ώστε, αν συλληφθούν, να δηλώνουν ότι τις ε8χαν για «προσωπική χρήση».

Ακόμη και η θεραπεία με την χρήση μεθαδόνης είναι αμφισβητούμενη από την επιστημονική κοινότητα (http://ar2005.emcdda.europa.eu/el/page069-el.html).

Τελικά τι επιδιώκει να πετύχει η κυβέρνηση με το νέο νομοσχέδιο; Να περιορίσει την χρήση των ναρκωτικών; Μα ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η αστυνομία λειτουργεί άψογα και συλλαμβάνει όλους τους εμπόρους ναρκωτικών (πράγμα που μοιάζει με ανέκδοτο σήμερα), η δικαιοσύνη απονέμεται με ακρίβεια και οι έμποροι φυλακίζονται για πολλά χρόνια, θα πάψουν, άραγε, να υπάρχουν χρήστες; Όχι βέβαια! Οι χρήστες θα υπάρχουν και θα αυξάνονται. Και αφού θα υπάρχει «πελατεία», καινούργιοι έμποροι θα εμφανιστούν, πιο καλά οργανω­μένοι για να μην έχουν την κατάληξη των προηγούμενων.

Η Κυβέρνηση αρνείται να ασχοληθεί με την ουσία του προβλήματος.

Αρνείται να αναγνωρίσει ότι η αιτία δεν βρίσκεται στους εμπό­ρους, αλλά στην ίδια την ψυχολογία του λαού, ενός λαού που με μεθοδικό και συστηματικό τρόπο αποκόπηκε από τις Αξίες του, από τις Παραδόσεις του και από τα ιδανικά που τον στήριξαν να μεγαλουργήσει στο παρελθόν.

Οι περισσότεροι νέοι σήμερα δεν έχουν σε τίποτα να ελπίζουν, σε τίποτα να πιστεύουν πέρα από τις εφήμερες διασκεδάσεις, την καλοπέραση και το εύκολο χρήμα. Δεν έχουν πρότυπα που να τους οδηγήσουν σε υγιή τρόπο ζωής, στην δημιουργικότητα, τον αλτρουϊσμό και στην πρόοδο. Όλοι τους έχουν απογοητεύσει, πολιτικοί, πνευμα­τι­κοί ηγέτες, δημοσιογράφοι, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχ­νών. Αποτέλεσμα η κατάθλιψη, το κενό, η κατάρρευση και τελικά η εξάρτηση από τα ναρκωτικά για πολλούς από αυτούς, σαν διέξοδος στην απελπισία τους.

Ο ελληνικός πληθυσμός φθίνει

Μιά άλλη συνέπεια της ψυχικής κατάπτωσης που πλήττει την Ελληνική κοινωνία είναι η δραματική μείωση των γεννήσεων. Τα αποτελέσματα φαίνονται σε αριθμούς από τα πρώτα στοιχεία της πρόσφατης απογραφής πληθυσμού (http://www.statistics.gr/portal/page/)

Το σύνολο των μονίμων κατοίκων της Ελλάδος ανέρχεται σε 10.787.690 πρόσωπα έναντι 10.934.097 που ήταν δέκα χρόνια πριν. Δηλαδή μείωση κατά περίπου 1,34%.
Αν λάβουμε υπ’ όψιν την μεγάλη αύξηση των μεταναστών, συμπεραίνουμε ότι η μείωση των Ελλήνων είναι πολύ μεγαλύτερη και ασφαλώς ο Ελληνικός πληθυσμός είναι σημαντικά γερασμένος σε σχέση με το παρελθόν. Τι μέλλον μπορεί να έχει ένα έθνος που γερνάει και οι νέοι του (πολύ λιγότεροι πλέον) είναι αποπροσανατολισμένοι;

Σε αυτή την κατάσταση έρχεται το υπουργείο και συντάσσει τον νέο νόμο σαν να είναι αποφασισμένο να δώσει την χαριστική βολή!

Ο ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη από παρόμοια νομοσχέδια. Έχει ανάγκη από «πνευματικό ξεσηκωμό» σε κάθε τομέα, Παιδεία, Οργάνωση Κράτους, Παραγωγή, Κοινωνική Δράση, που θα αφυπνίσει τις συνειδήσεις και θα δώσει όραμα για μια ζωή με νόημα και με σκοπό. Έχει ανάγκη από πνευματικό ξεσηκωμό που θα στηρίζεται στα ακλόνητα θεμέλια της Ορθόδοξης Πίστης, στο παράδειγμα, τα ιδανικά και τις αρετές που ε8χαν οι επαναστάτες του 1821 και στον πατριω­τισμό και την αυτοθυσία που επέδειξε στην πράξη ο πρώτος και σημαν­τικότερος Κυβερνήτης του νέου Ελληνικού κράτους, ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Τον ξεσηκωμό αυτό δεν μπορούμε βέβαια να τον περιμένουμε από τους πολιτικούς ηγέτες των διεφθαρμένων κομμάτων ή την μεγάλη πλειοψηφία των δημοσιογράφων, αλλά δυστυχώς ούτε από τους περισ­σότερους «πνευματικούς» ταγούς, που και αυτοί έχουν παρα­συρθεί από τον υλισμό της εποχής μας.

Πρέπει άμεσα όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι Έλληνες να συνταχ­θούν με τους πνευματικούς αδελφούς μας που εισήλθαν πρόσφατα στον πολιτικό στίβο με τις Αρχές της Πίστεώς μας και του Γένους μας, ώστε να δυναμώσει η φωνή μας και να ξυπνήσει τους αποκοι­μισμένους και τους απογοητευμένους.

Νίκος Ζώτος
Ηλεκτρολόγος- Μηχανικός Ε.Μ.Π.

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Τεύχος Αυγούστου - Σεπτεμβρίου
Αριθμ. Τεύχους 110-111

«Γερμανοί ενωθείτε! – Η έκκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης δεν είναι πια φαντασία, αλλά η μοναδική διέξοδος από την κρίση». Αυτά ανέφερε πριν μερικές μέρες σε ανάλυσή της η γερμανική έκδοση των Financial Times (A. Theyssen): "Οι χώρες της ΕΕ χρειάζονται κοινή οικονομική, δημοσιονομική και φορολογική πολιτική για να μπορεί να λειτουργήσει σωστά το ευρώ". Αυτό το δήλωσαν πρόσφατα και οι Μέρκελ και Σαρκοζί.

«…είναι πια καιρός το ευρώ να χάσει τον ειδικό καθεστώς που έχει και να γίνει αυτό που είναι όλα τα νομίσματα στο κόσμο: η νομισματική μονάδα ενός κράτους.»

«Η ΕΕ πρέπει να εξελιχθεί σε ενιαίο κράτος, σε ένα κράτος που θα λειτουργεί σαν ομοσπονδία, όπου η Γερμανία ή το Βέλγιο θα είναι απλά ομόσπονδα κρατίδια με τη βουλή τους, την κυβέρνησή τους, τις φορολογίες τους, τους νόμους τους.

Θα υπάρχει κεντρική κυβέρνηση που θα ελέγχεται από το ευρωκοινοβούλιο, το οποίο θα έχει τουλάχιστον τα ίδια δικαιώματα, εξουσίες και δυνατότητες που έχει σήμερα η γερμανική βουλή».

Ο αναλυτής καταλήγει ότι η σύσταση ενός ευρωπαϊκού ομοσπονδιακού κράτους είναι ρεαλιστική, αρκεί να τολμήσουν οι Γερμανοί:

«Η ιδέα των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης δεν είναι καινούργια, αλλά δεν είναι πια ουτοπία. Τώρα συνιστά αναγκαιότητα. Ήδη μια σειρά Γερμανών πολιτικών αρχίζουν να το συζητούν. Η κ. Μέρκελ οφείλει να τολμήσει την υλοποίηση αυτής της ιδέας… Η ευρωκρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μακροπρόθεσμα χωρίς τις ΗΠ της Ευρώπης. Κυρία Μέρκελ ταχθείτε επικεφαλής του κινήματος της σύστασης των ευρωπαϊκών ΗΠ. Τολμείστε και εσείς και οι Γερμανοί.»

Τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Γερμανίας και η σύνδεσή της με τον άξονα του κακού -όπως τον αποκάλεσε πρόσφατα το Ισραήλ αναφερόμενο στην Τουρκία και υπονοώντας καθεστώτα όπως της Συρίας, του Ιράν και της Βόρειας Κορέας- δεν αποτελούν πλέον μυστικό. Ο «άξονας» βέβαια αυτός περιλαμβάνει και άλλες δυνάμεις, οι οποίες δεν έχουν κρύψει τις διαθέσεις τους και τους στόχους τους και αυτοί δεν είναι άλλοι από τα κράτη που απαρτίζουν την επονομαζόμενη BRIC.

Το αξιοσημείωτο είναι, πως η μέχρι πρότινος υπόγεια διασύνδεση αυτών των δυνάμεων βγήκε καθαρά στην επιφάνεια, με αφορμή τον πόλεμο στην Λιβύη (βλέπε εδώ). Αυτή η κατά κάποιο τρόπο αιφνιδιαστική κίνηση από πλευράς των δυτικών δυνάμεων αποκάλυψε τους συμμάχους του «Άξονα», και τους στέρησε έτσι το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Αυτοί που πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο ήταν οι Γερμανοί και ο δορυφόρος τους, η Τουρκία, διότι απέδειξαν πως κινούνται σε αντίθετη τροχιά από αυτή των δυτικών δυνάμεων. Οι εκ των υστέρων τροποποιήσεις και διπλωματικές προσαρμογές ήταν άνευ σημασίας, διότι δεν μπορούσαν πλέον να πείσουν κανέναν. Οι μάσκες είχαν πέσει οριστικά.

Ποιες είναι όμως οι συνέπειες;

Οι συνέπειες είναι, πως στερούμενες πλέον οι δυνάμεις αυτές το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και της μυστικότητας γενικά, έπρεπε τώρα να παίξουν με ανοικτά χαρτιά και αυτό δεν είναι όμως σήμερα εφικτό. Οι διεθνείς συγκυρίες δεν επιτρέπουν λεονταρισμούς αλά Κάιζερ ή Χίτλερ, γι αυτό η στρατηγική δείχνει να άλλαξε και οι δυνάμεις αυτές φανερώνουν αδυναμίες και αμφιταλαντεύσεις. Οι εξυπνάδες της Μέρκελ για έλεγχο της Ευρωζώνης, οι προτάσεις της Ρωσίας για ένωση με την Ε.Ε και οι δονκιχωτισμοί της Τουρκίας στο Αιγαίο, είναι απλά για γέλια.

Η προσωπική μου γνώμη είναι, πως το παιχνίδι έχει χαθεί οριστικά γι αυτούς και πως οι καταστάσεις οδηγούνται σε πολύ συγκεκριμένες κατευθύνσεις, από τις οποίες δεν βλέπω να μπορεί να υπάρξει η οποιαδήποτε παρέκκλιση. Προσωπικά διακρίνω μια διεθνή συσπείρωση των δυνάμεων εξουσίας, διότι έχει διαπιστωθεί ένας κοινός εχθρικός παράγοντας, ο οποίος θέτει υπό αμφισβήτηση την κυριαρχία τους και αυτός ο παράγοντας όλο και ενισχύεται, σε διεθνές επίπεδο, και γίνεται μάλιστα όλο και ποιο απειλητικός.

Ο παράγοντας αυτός είναι: Οι λαϊκές μάζες. Ο απλός λαός!

Αντιμέτωποι οι εξουσιαστές όλων των εθνών με αυτόν τον γίγαντα που βρυχάται, δεν τους παίρνει να αναλωθούν στις μεταξύ τους αψιμαχίες. Η συσπείρωση και η κοινή αντιμετώπιση τους εχθρού είναι φυσική συνέπεια. Κάθε παρέκκλιση είναι άκρως παράλογη και επικίνδυνη και οι Γερμανοί, ο ιθύνων νους του «άξονα», που έχουν σημαία τους τον ορθολογισμό, το έχουν καταλάβει σήμερα αυτό.

Τι έχουμε άρα να περιμένουμε;

Τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από κινήσεις παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης.

Κινήσεις αντιπερισπασμού, με τελικό στόχο την «απονεύρωση» ή το «μάντρωμα» του «θεριού»!

Δύο είναι άρα τα στρατόπεδα σήμερα: Από την μια ο λαός και από την άλλη οι διεθνής εξουσιαστές.

Όταν όμως μιλάμε για εξουσιαστές, να εξηγούμαστε. Δεν αποτελεί αυτό μια αφηρημένη έννοια η οποία ίσως αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αυτοί να είναι κάποιοι τυχοδιώκτες, όπως είναι οι διεθνής κερδοσκόποι, οι τράπεζες ή οι Σιωνιστές. Εδώ μιλάμε για μάχη, άρα οι εξουσιαστές πρέπει να διαθέτουν συσπειρωμένες δυνάμεις καταστολής, δηλαδή στρατό.

Ποιά είναι η δύναμη αυτή, η οποία μπορεί να αντιπροσωπεύσει έναν διεθνή συνασπισμό κρατών;

Είναι η ίδια δύναμη που έδωσε την εντολή για επίθεση στην Λιβύη: Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

Πρόκειται για την εικονική Παγκόσμια Κυβέρνηση, που έχει γίνει αποδεκτή από όλες τις μεγάλες δυνάμεις ως παράγοντας –υποτίθεται- προώθησης της Ειρήνης και της Ασφάλειας.

Αυτή η δύναμη, με την ίδια ευκολία που πήρε την απόφαση για την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης στη Λιβύη, με την ίδια ευκολία θα κηρύξει και την ανατροπή όλων των εθνικών κυβερνήσεων, προκειμένου να προχωρήσει η ανθρωπότητα σε μια ενιαία πολιτικοοικονομική διακυβέρνηση, με σκοπό την αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, σημαίνει όμως αυτόματα και ενιαίο νόμισμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Και τι θα γίνει με τους «εχθρούς»;

Αφού οι υποτιθέμενοι στόχοι θα επιδιώκουν την Ειρήνη και την Ασφάλεια, όποιος αρνηθεί την συμμόρφωση με τους διεθνής κανόνες που θα θεσπιστούν, τότε θα θεωρείτε αυτόματα «τρομοκράτης» και θα τυχαίνει της ανάλογης «μεταχείρισης». Τα στρατόπεδα …υποδοχής, για τους αντιφρονούντες, είναι ήδη έτοιμα.

Πως ακούγεται αυτό το σενάριο;

Για όσους το …ψάχνουν κάπως ποιο βαθιά, δεν αποτελεί σενάριο, αλλά ΡΕΠΟΡΤΑΖ!

Ενδεικτικά μόνο αναφέρω, πως πριν λίγους μήνες, στο ξενοδοχείο «Mount Washington», στο Μπρέτον Γουντς του Νιου Χαμσάιρ, στον ίδιο χώρο όπου το 1944 γεννήθηκε η μεταπολεμική παγκόσμια οικονομική τάξη, διεξήχθη το δεύτερο ετήσιο συνέδριο του «Ινστιτούτου για τη Νέα Οικονομική Σκέψη». Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν «Κρίση και ανανέωση: Η διεθνής πολιτική οικονομία σε σταυροδρόμι».

Στο συνέδριο συμμετείχαν πάνω από 200 οικονομολόγοι και ηγέτες από τον διεθνή επιχειρηματικό, χρηματοοικονομικό και κυβερνητικό χώρο. Προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν οικονομολόγοι παγκόσμιας κλάσης (Phillipe Aghion, George Akerlof, Barry Eichengreen, Niall Ferguson, Jean-Paul Fitoussi, Richard Frydman, Carmen Reinhart, Kenneth Rogoff, Jeffrey Sachs, Robert Skidelsky, Joseph Stiglitz, Larry Summers), καθώς και κορυφαίοι οικονομικοί συντάκτες και αναλυτές των «Financial Times», της «Wall Street Journal», των «Times» του Λονδίνου, του «New Yorker» κ.ά.

Παρευρέθησαν ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Paul Volcker, ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown, ο επικεφαλής της Βρετανικής Αρχής Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών Adair Turner, ο εκτελεστικός διευθυντής για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα της Τράπεζας της Αγγλίας Andy Haldane, εκπρόσωποι της Παγκόσμιας Τράπεζας και κυβερνητικοί παράγοντες από την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία.

Πηγή