Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Οκτ 2016


Εισαγγελική έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη, έπειτα από δεκάδες μηνυτήριες αναφορές πολιτών, για την επιβολή των capital controls στη χώρα τον Ιούνιο του 2015.

Όπως μεταδίδει το protothema.gr, η έρευνα αποτελεί την πρώτη προσπάθεια ποινικής αποτίμησης μιας περιόδου που ακολούθησε του διαγγέλματος του πρωθυπουργού και έφτασε στην επιβολή των τραπεζικών περιορισμών με απόφαση του τότε υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη και του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα.

Η προκαταρκτική εξέταση διενεργείται με άκρα μυστικότητα εδώ και μήνες από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και αφορά σε βαρύτατα ποινικά αδικήματα, ακόμα και σε βάρος του πολιτεύματος.

Αφορμή για την έναρξη της έρευνας αποτέλεσαν δεκάδες αναφορές πολιτών που διαμαρτύρονταν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για την οικονομική δυσπραγία, στην οποία περιήλθαν.

Στο πλαίσιο της έρευνας, διερευνώνται κακουργηματικής μορφής ποινικά αδικήματα, όπως και αυτό της εσχάτης προδοσίας, τα οποία περιγράφουν οι πολίτες στις αναφορές τους.

Ήδη, ο εισαγγελικός λειτουργός που διενεργεί την έρευνα έχει εξετάσει τουλάχιστον δέκα μάρτυρες, μεταξύ των οποίων πολίτες, αλλά και οικονομολόγοι, προκειμένου να απαντήσουν στο ερώτημα αν οι περιορισμοί «επιβλήθηκαν εξ ανάγκης».

Μάλιστα, ήδη συλλέγονται και έγραφα από αρμόδιες αρχές, για να ξεκαθαριστεί το τοπίο με όλα τα στοιχεία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει Σουλτάνα Χειλαδάκη 

Τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε σε μια παράξενη περίοδο όπου τα καθεστωτικά ΜΜΕ προσπαθούν να καθησυχάσουν τον κόσμο πως δεν συμβαίνει τίποτε το ανησυχητικό. Όταν όμως ερευνήσει κάποιος στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης αυτό που λαμβάνει είναι μια εντελώς διαφορετική εικόνα.

Όπως φαίνεται, για την εξέλιξη των πραγμάτων σύμφωνα με τους παγκοσμιοποιητές υπάρχουν δύο επιλογές: είτε προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο ώστε να φέρουν το στρατιωτικό νόμο ως προετοιμασία για ένα παγκόσμιο κράτος, ένα παγκόσμιο νόμισμα και μια παγκόσμια θρησκεία είτε ετοιμάζονται απευθείας για τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η πιθανότητα για μια μεγάλη σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ στη Συρία μεγαλώνει όλο και περισσότερο καθώς οι δύο πλευρές καθοδηγούνται η μία εναντίον της άλλης από μια αόρατη δύναμη.

Ο εμφανής λόγος για την επερχόμενη με ολοένα και γρηγορότερο ρυθμό σύγκρουση σπάνια δημοσιεύεται στα μαζικά μέσα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν το ρόλο τους ως η μοναδική υπερδύναμη του κόσμου όπως έχει διατυπώσει και ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, και την μοναδική ιδιότητα του πετροδολαρίου τους που αποτελεί τη βάση για τη θέση της υπερδύναμης των ΗΠΑ.

Παρόλα αυτά οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να ακολουθούν το σχέδιο του Μπρεζίνσκι να περικυκλώσουν τη Ρωσία, ελπίζοντας με αυτόν τον τρόπο ότι η χώρα αυτή θα διαλυθεί σε πολλά μικρά κρατίδια. Ο Μπρεζίνσκι συγκεκριμένα ανέφερε πως: «Σύρετε τη Ρωσία βαθιά στο έλος της Συρίας και αφήστε την να σαπίσει εκεί, και επιτεθείτε στα ρωσικά πλοία αν οι Ρώσοι δεν σταματήσουν να βομβαρδίζουν τη Συρία».

Οι ισχυρές δυνάμεις στο Πεντάγωνο και οι Νεοσυντηρητικοί θέλουν τον πόλεμο στη Ρωσία τώρα. Η επίθεση του ΝΑΤΟ στις 17 Σεπτεμβρίου στον Συριακό στρατό έχει προφανώς παραγγελθεί από το Πεντάγωνο χωρίς τη γνώση του Ομπάμα και μπορεί εύκολα να επαναληφθεί. Όπως φαίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Ομπάμα είναι ο μόνος που προσπαθεί να εμποδίσει έναν πόλεμο με τη Ρωσία. Για πόσο καιρό όμως θα μπορέσει να αντισταθεί σε αυτήν την πίεση είναι άγνωστο.

Οι Ρώσοι αναμένουν μια ατομική επίθεση από το ΝΑΤΟ καθώς ο στόχος των ΗΠΑ είναι η αλλαγή καθεστώτος πρώτα στη Συρία και ύστερα στη Ρωσία. Η Ρωσία όμως εξελίσσεται επίσης σε υπερδύναμη με αρκετά ισχυρό δυναμικό.

Η Ρωσία, προειδοποίησαν τις ΗΠΑ ότι δεν θα διστάσουν να προκαλέσουν τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, αν πραγματοποιούν επιθέσεις στη Συρία για να ανατρέψουν τον Πρόεδρο Άσαντ.

Τελευταία προειδοποίηση του Ρώσου υπουργού Άμυνας στις ΗΠΑ: «θα καταρρίψουμε τα πολεμικά αεροσκάφη πάνω από τη Συρία των ΗΠΑ, αν απειλήσουν και χτυπήσουν το συριακό στρατό!” ο Τζον Κέρι δήλωσε ότι θα επιδιώξει την προσαγωγή του Πούτιν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ως κατηγορούμενο για εγκλήματα πολέμου!

Τα νεότερα σχετικά με τα ρωσικά όπλα εμφανίζονται στο παρακάτω βίντεο όπου έχουν συγκλονίσει το Πεντάγωνο και το ΝΑΤΟ.

Το πραγματικό παρασκήνιο είναι το αποκρυφιστικό μασονικό σχέδιο για την δημιουργία μιας Νέας Τάξης Πραγμάτων. Όμως υπάρχει κάτι που δεν αναγνωρίζουν σήμερα οι εωσφορικοί μυστικιστές αλλά και οι περισσότεροι άνθρωποι. Το μασονικό αυτό σχέδιο εξυπηρετεί ουσιαστικά ένα άλλο μεγαλύτερο σχέδιο, αυτό της σωτηρίας του Δημιουργού όλου του κόσμου, όπως εκφράζεται στις βιβλικές προφητείες και στα ευαγγέλια κατά Λουκά κεφ. 21 και κατά Ματθαίον κεφ. 24.

Οι δυνάμεις της Ουάσιγκτον, αντί της προσαρμογής τους σε έναν πολυπολικό κόσμο, έχουν αναπτύξει ένα ευρύ φάσμα κεφαλαίων προπαγάνδας που χρηματοδοτούνται ή ενθαρρύνονται να ξεκινήσουν έναν πληροφοριακό πόλεμο. Μάλιστα ο πόλεμος αυτός θα πρέπει να έχει τέτοια δύναμη ώστε η Ρωσία να βλέπει αυτήν την πληθώρα των προσβολών ως την προετοιμασία των πληθυσμών της Δύσης για έναν παγκόσμιο πόλεμο.

Έτσι με την δαιμονοποίηση της Ρωσίας μέσω προπαγάνδας, η Δύση προσπαθεί είτε να επιτύχει με μια καμπάνια αποσταθεροποίησης μια αλλαγή καθεστώτος, είτε να προχωρήσει απευθείας σε πόλεμο.

Εσείς έχετε σκεφτεί ότι μπορεί στο εγγύς μέλλον να χρειαστεί λόγω εξελίξεων.. να καταφύγετε σε ένα καταφύγιο συμβατικού ή ακόμα και πυρηνικού πολέμου;

Σε άλλες χώρες όπως για παράδειγμα στην Ελβετία, οι πολίτες ξέρουν ανά πάσα στιγμή που μπορούν να καταφύγουν σε τέτοιες έκτακτες καταστάσεις.

Ακόμα από την εποχή του ψυχρού πολέμου, είχαν προγνώσει να κατασκευάσουν κάποια καλά εξοπλισμένα καταφύγια που θα τα χρειαστούν σε περίπτωση, ου μη γένοιτο, πυρηνικού πολέμου.

Είναι χαρακτηριστικό πώς όπου και αν πάει κάποιος στις πόλεις της Ελβετίας, σε κάθε μονοκατοικία και σε κάθε κτιριακό συγκρότημα υπάρχει ένα καθορισμένο καταφύγιο για κάθε ενδεχόμενο.

Η Ελβετία είναι σήμερα το μοναδικό κράτος επάνω στην Γη που αν ξεσπάσει παγκόσμιος πόλεμος είναι σε θέση να προστατεύσει και να σώσει τους κάτοικους της.

Αυτήν την στιγμή στην χώρα αυτή υπάρχουν οργανωμένα, όσο και αν αυτό ακούγεται εκπληκτικό, 300.000 καταφύγια για την περίπτωση που ξεσπάσει παγκόσμιος πόλεμος.

Είναι τέτοια η αντιμετώπιση των Ελβετών για το ζήτημα αυτό που αν κάποιος τους ρωτήσει αν έχουν στην χώρα τους καταφύγια θα τον κοιτάξουν με απορία που τους κάνει τέτοια ερώτηση γιατί το θεωρούνε ως το πιο αυτονόητο.

Όλα αυτά όμως ακούγονται για κάποιους υπερβολικά, ακόμη και ειρωνικά για αυτούς που ξέρουν τι γίνεται και μπορούν να παρακολουθούν και καταλαβαίνουν τις διεθνείς εξελίξεις (όχι φυσικά από τα καθεστωτικά ΜΜΕ). Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε πολύ καλά ότι πληθαίνουν τα σημάδια που δείχνουν πώς βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός νέου παγκόσμιου πόλεμου πιο καταστρεπτικού από όλους τους προηγουμένους.

Εδώ τίθεται το καίριο ερώτημα αν όλοι εμείς που ενημερωνόμαστε για όλα αυτά έχουμε προνοήσει πώς θα αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις διότι τα σύννεφα πυκνώνουν και έρχεται μπόρα μεγάλη.

Οι εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας αυξάνονται κάθε μέρα, έτσι ώστε το ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι Zvezda έκανε μια ανατριχιαστική προειδοποίηση, ότι είναι πολύ πιθανόν να ξεσπάσει ολοκληρωτικός πυρηνικός πόλεμος με την Δύση.

Το κανάλι αυτό με την ονομασία “Звезда” που σημαίνει “αστέρι” είναι το επίσημο κανάλι του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας. Για αυτό και η απειλή πολέμου που εκτόξευσε έχει μεγάλη σημασία. Με λίγα λόγια το επίσημο τηλεοπτικό δίκτυο των ρώσικων δυνάμεων προειδοποίησε τον ίδιο τον ρωσικό λαό ότι είναι πραγματικός ο κίνδυνος η Ρωσία να δεχτεί πυρηνική επίθεση από μια υπερφίαλη αλαζονική και σχιζοφρενική Αμερική. Ο κίνδυνος αυτός μεγαλώνει σε αποφασιστικό βαθμό στην περίπτωση που εκλεγεί η Χίλαρι Κλίντον πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Πούτιν προειδοποίησε το εθνικό ακροατήριο του την περασμένη εβδομάδα πως, «ο σχιζοφρενής στην Αμερική πρόκειται να θέσει τα πυρηνικά όπλα για τη Μόσχα απότομα». Εάν είναι πρόεδρος η Χίλαρι Κλίντον, τότε είναι πιθανό να υπάρξει ένας πόλεμος με τη Ρωσία … και την Κίνα … και το Ιράν.

Η οικονομική κατάρρευση των Ηνωμένων Πολιτειών και η σταδιακή απαξίωση του δολαρίου στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές, δημιουργούν προϋποθέσεις στο βαθύ αμερικανικό κράτος και σε διάφορα σκοτεινά κέντρα των Ηνωμένων Πολιτειών να επιδιώξουν την έκρηξη ενός παγκόσμιου πόλεμου με την προοπτική έτσι να ξεφύγουν από τα τεραστία οικονομικά προβλήματα που έχουν συσσωρεύσει.

Υπάρχει σε ορισμένους η εντύπωση πώς εφόσον εκλεγεί επόμενος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών γυναίκα, ότι θα υπάρξει μια ήπια αντιμετώπιση των προβλημάτων που γεννούν οι διάφορες διενέξεις. Παρόλα αυτά, η ιστορία μας έχει αποδείξει ότι οι γυναίκες που κατείχαν ηγετικές θέσεις δεν ήταν καθόλου μετριοπαθείς.

Για παράδειγμα θα αναφέρω την Γκολτα Μεγιέρ στο Ισραήλ, την Ίντιρα Γκάντι στην Ινδία και την Μάργκαρετ Θάτσερ στην Μεγάλη Βρετανία, οι οποίες ήταν αδίστακτες στις αποφάσεις τους. Σήμερα έχουμε το παράδειγμα της Άνγκελα Μέρκελ στην Γερμανία η όποια άλλαξε άρον άρον το γερμανικό σύνταγμα για να μπορέσει να στείλει για πρώτη φορά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις εκτός συνόρων της Γερμανίας όπως στο Αφγανιστάν, στην Λιβύη, Συρία, Ουκρανία και τελευταία κρατάει φιλοπολεμική προκλητική στάση έναντι της Ρωσίας.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (BND), όπως και οι άλλες μυστικές υπηρεσίες στη Γερμανία, θα ελέγχονται πλέον πιο αυστηρά. Με τις ψήφους του μεγάλου συνασπισμού η Bundestag επιδιώκει να περάσει σήμερα δυο σχετικά νομοσχέδια.

Η υπηρεσία BND έχει δεχθεί δριμεία κριτική το τελευταίο χρονικό διάστημα εξαιτίας εμπλοκής της στο σκάνδαλο υποκλοπών τής αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας NSA, αλλά και λόγων των αμφιλεγόμενων δράσεών της με στόχο υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων από κυβερνήσεις φιλικές προς το Βερολίνο.

Νέα επιτροπή ελέγχου

Για να επιτηρείται πιο αποτελεσματικά η δράση των μυστικών υπηρεσιών πρόκειται να συσταθεί μια ειδική επιτροπή ελέγχου, αποτελούμενη από δύο δικαστές και έναν ομοσπονδιακό εισαγγελέα στο Ομοσπονδιακό Ακυρωτικό Δικαστήριο της Γερμανίας. Οι ειδκοί θα ενημερώνονται από την καγκελαρία για επίμαχες δράσεις και θα αποφασίζουν για ενδεχόμενες κατασκοπευτικές δραστηριότητες με στόχο τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τα κράτη-μέλη της.

Η επιτροπή, που θα συνεδριάζει κεκλεισμένων των θυρών, θα θεσπίσει για πρώτη φορά και το αξίωμα ενός «μόνιμου πληρεξούσιου» ο οποίος θα πραγματοποιεί «συνεχείς και διαρθρωτικές έρευνες» όσον αφορά την εργασία των μυστικών υπηρεσιών και θα συντονίζει τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα.

Επιτρέπεται η κατασκοπεία της ΕΕ

Πάντως, ο νέος νόμος θα επιτρέπει ρητά στην BND να κατασκοπεύει θεσμικά όργανα και κράτη-μέλη της ΕΕ, εφόσον ανακύπτουν κίνδυνοι για την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της Γερμανίας ή την ικανότητα δράσης της χώρας, αλλά και σε περίπτωση που απαιτούνται πληροφορίες για «σημαντικά στοιχεία της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας». Η συνεργασία με ξένες υπηρεσίες, όπως η NSA, θα επιτρέπεται υπό συγκεκριμένους όρους. Στόχος της όποιας συνεργασίας θα πρέπει να είναι η μάχη κατά της τρομοκρατίας, η ενίσχυση του γερμανικού στρατού σε αποστολές στο εξωτερικό ή η άντληση πληροφοριών που σχετίζονται με την ασφάλεια γερμανών πολιτών στο εξωτερικό.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και συγκεκριμένα «Η Αριστερά» και οι Πράσινοι άσκησαν ήδη την κριτική τους. Το ίδιο και ακτιβιστές που ειδικεύονται σε θέματα διαδικτύου και προστασίας δεδομένων, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η εν λόγω μεταρρύθμιση ουσιαστικά έρχεται να νομιμοποιήσει αμφιλεγόμενες δράσεις κατασκοπείας. Η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Ζαμπίνε Λόιτχοϊζερ-Σνάρενμπεργκερ δηλώνει ότι θα προσφύγει στα δικαστήρια και ότι ο νέος νόμος δεν πρόκειται να περάσει από το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο. «Η γερμανική μυστική υπηρεσία, που έχει πέσει βαθιά στο βούρκο της παράνομης κατασκοπείας μαζί με τις ΗΠΑ και τη Μ.Βρετανία, λαμβάνει τώρα νέες, εκτεταμένες αρμοδιότητες, οι οποίες εν μέρει είναι αντισυνταγματικές», δηλώνει χαρακτηριστικά.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Του Δαμιανού Βασιλειάδη 

Για να κατανοήσουμε τα γεγονότα και να έχουν οι απόψεις μας μια κάποια επιστημονική προσέγγιση της αλήθειας, πρέπει να καταγράψουμε τη στρατηγική των δυνάμεων που καθορίζουν αυτά τα γεγονότα. Αλλιώς μπλέκουμε σε έναν φαύλο κύκλο ερμηνειών που και σύγχυση δημιουργούν και περιπτωσιολογικές είναι. Δεν αντιμετωπίζουν δηλαδή τα γεγονότα σε μια δυναμική, την οποία καθορίζουν δυνάμεις, που πρέπει να ερευνήσουμε σε τι αποσκοπούν και πια στρατηγική επιλέγουν για να την εφαρμόσουν, υλοποιώντας το σενάριο ή τα σενάρια, που θα έχουν τι μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία.

Θα ξεκινήσω από τα κριτήρια της ανάλυσης, για να είναι αυτή η ανάλυση έγκυρη και να έχει τα επιστημονικά κατά προσέγγιση εχέγγυα της αλήθειας και της αντικειμενικότητας, πέρα από στερεότυπα, κλισέ και ιδεοληψίες του παρελθόντος.
Ευσταθούν τα κριτήρια, ευσταθεί και η ανάλυση. Έτσι έχουν τα πράγματα.

Ι. Τα κριτήρια ανάλυσης

Οπότε τίθεται το ερώτημα: Ποια είναι αυτά τα κριτήρια;

1.«Η ενέργεια με βάση την εξασφάλιση των πηγών και αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, συνιστά τον ύψιστο στρατηγικό στόχο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που καθορίζει την πολιτική τους και επικαθορίζει και τους άλλους επί μέρους στόχους. Αυτό σε συσχέτιση με την εξάντληση όχι μόνο των ενεργειακών πόρων του πλανήτη, αλλά και όλων των άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών και σε συσχέτιση με την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού.

2. Τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά συμφέροντα της Αμερικής και των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ οδηγούν στον αποκλεισμό και την απομόνωση των ανταγωνιστικών δυνάμεων, όπως είναι η Ρωσία στην περιοχή μας και η Κίνα στην Άπω Ανατολή.

3. Τα κριτήρια αυτά ρυθμίζουν την στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων στα πλαίσια του πολυπολικού κόσμου, μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Καθορίζουν συνάμα σε ένα μεγάλο βαθμό και τις σχέσεις και την τύχη των περιφερειακών δυνάμεων, μικρών και μεγάλων, που εμπλέκονται, λόγω στρατηγικής θέσης στο παιχνίδι των ζωνών επιρροής. Δεν υπάρχουν φιλίες, ανάμεσα στους λαούς, παρά μόνο συμφέροντα που καθορίζουν τις σχέσεις αυτές με βάση το νόμο της ισχύος, όπως τον όρισε ο Θουκυδίδης. Με την έννοια αυτή καμία σχέση ανάμεσα στα κράτη δεν είναι μόνιμη και σταθερή.
Αυτό μας το επιβεβαιώνει η ιστορία και δε χρήζει απόδειξης.

4. Αποτελεί σχεδόν νομοτέλεια η εμπειρική διαπίστωση ότι τα περιφερειακά κράτη, μικρά και μεγάλα, πρέπει να δημιουργήσουν ισχυρές συμμαχίες, που χωρίς αυτές είναι έκθετα σε κάθε εκβιασμό. Φυσικά η επιλογή των συμμαχιών είναι καθοριστική, για οποιαδήποτε επιτυχία ή αποτυχία.

ΙΙ. Η υπό εξέταση παράγοντες

Με βάση τα ανωτέρω κριτήρια θα εξετάσουμε τρεις παράγοντες, που αφορούν την Ελλάδα και Κύπρο, για να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα που είναι δυνατόν να προσεγγίζουν την αντικειμενική πραγματικότητα, πέρα από τα φαινόμενα.

1. Υπόθεση εργασίας για τις σημερινές και μελλοντικές εξελίξεις βάση των πραγματικών δεδομένων.

2. Την στρατηγική που πρέπει να χαράξει η πατρίδα μας με βάση αυτά τα δεδομένα.

Ας αφήσουμε λοιπόν την φαντασία μας να καλπάζει και ας υποθέσουμε (υποθετικά) ότι

Πρώτον, οι ΗΠΑ σε συμφωνία με τον Ερντογάν σχεδίασαν το αστείο πραξικόπημα για να τον κάνουν απόλυτο και αναμφισβήτητο κυρίαρχο στην Τουρκία, ανατρέποντας όλες τις αναλύσεις περί πραξικοπήματος έως τώρα και τα συναφή. Αν οι Αμερικανοί ήθελαν έχουν ποικίλες δυνατότητες να το «κόψουν τα πόδια», που λέει ο λόγος. Μην είμαστε αφελείς να πιστεύουμε ότι θα άφηναν τον Ερντογάν, σε τελευταία ανάλυση, να αντιστρατεύεται τα συμφέροντά τους.

Δεύτερον, ας υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ ενισχύουν και ισχυροποιούν τον Ερντογάν με τις προσπάθειες που κάνει για την επέκταση της τουρκικής επιρροής και επεκτατικής του πολιτικής προς Δυσμάς, με στόχο να αποτελέσει η Τουρκία ένα ισχυρό ανάχωμα προς την Ρωσία, όπως ήταν ανέκαθεν από την εποχή ακόμη του Μαρξ και Ένγκελς η πολιτική των δυτικών δυνάμεων. Γνωστή είναι η θέση του Μαρξ και Ένγκελς για την ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως ανάχωμα απέναντι στην δεσποτική Ρωσία, που θα έβαζε φραγμούς στην επανάσταση στην Δύση. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα. Το είπε προχθές ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντοναλντ Τουσκ καθαρά: «Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση για τη Ρωσία, οι «28» αποφάσισαν να μείνουν ενωμένοι μπροστά στη στρατηγική της Ρωσίας «να αποδυναμώσει την ΕΕ». «Αυτή είναι μια νηφάλια εκτίμηση. Δεν έχουμε αυταπάτες». Ας μην έχουμε κι εμείς αυταπάτες ότι αυτήν την γραμμή «επέβαλαν» στους συμμάχους τους οι ΗΠΑ, με την αντιστροφή της πραγματικότητας.

Τρίτον, ας υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν ως στρατηγικούς συμμάχους τους Κούρδους, όπως και πραγματικά συμβαίνει, και με την έννοια αυτή δεν πρόκειται να κάνουν παραχωρήσεις στους Τούρκους στην Μέση Ανατολή, όπου οι Τούρκοι διεκδικούν εδάφη του Ιράκ και της Συρίας.

Τέταρτον, ας υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ θέλουν να αποδυναμώσουν την Ελλάδα σε τέτοιο βαθμό οικονομικά, πολιτικά, πολιτισμικά και με την αφαίρεση στρατηγικών εδαφών, όπως είναι η Θράκη, η Μακεδονία, η Ήπειρος και το Αιγαίο, αλλά και η Κύπρος, για να μην υπάρχει η δυνατότητα στον αιώνα τον άπαντα να προσεγγίσει η Ελλάδα την Ρωσία, που αποτελεί για τους Αμερικανούς τον θανάσιμο αντίπαλο στην περιοχή.

Πέμπτον, ας υποθέσουμε ότι οι Αμερικανοί για να πετύχουν αυτούς τους στόχους τους επέλεξαν να αναδείξουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, ώστε να πετύχουν τους στόχους τους, γιατί σε μεγάλο βαθμό οι ιμπεριαλιστικοί στόχοι των Αμερικανών ταυτίζονται με την ιδεοληπτική ψευτοδιεθνιστική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ: Αδιαφορία για τα εθνικά θέματα, ανοιχτά σύνορα στην λαθρομετανάστευση, κατάλυση όλων των θεμελίων που συγκροτούν το εθνικό φρόνιμα. Θρυμματισμός της συνοχής της ελληνικής κοινωνίας με την επίθεση σε ορθοδοξία, γλώσσα και ιστορία και με την έννοια αυτή πλήρη αποδυνάμωση της αντίστασης του ελληνικού λαού σε εξωτερική επιβουλή.

Έκτον, η επίσκεψη του Ομπάμα, σκοπό έχει με την «διεθνιστική» αυτή κυβέρνηση να λύσει ορισμένα κρίσιμα εθνικά θέματα υπέρ των Τούρκων συμμάχων τους, κι ας ασκεί ο Ερντογάν κριτική εναντίον της Αμερικής και των δυτικών δυνάμεων, όπως έκανε προσχηματικά και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μάλλον ενδιαφέρεται να λύσει στην παρούσα φάση κυρίως το κυπριακό και ίσως όχι μόνο, κομίζοντας χάντρες και καθρεφτάκια στους «ιθαγενείς». Μήπως ισχύει στην περίπτωση αυτή το «φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»;

Άραγε ευσταθούν όλα τα ανωτέρω, που έθεσα ως υπόθεση εργασίας, ή αποτελούν μια σκληρή και συγχρόνως τραγική για τον τόπο πραγματικότητα;
Αφήνω στους παραλήπτες αυτών των στοχασμών να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.

Όμως θα πω την δική μου θέση και ας φαντάζει ως αποκύημα επιστημονικής φαντασίας, θέτοντας τρία κριτήρια, που αποτελούν τα θεμέλια μιας αποτελεσματικής εθνικής αποτρεπτικής στρατηγικής ενάντια στις επιβουλές των «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας» και των εξ Ανατολάς και Βορρά άκρως εθνικιστικών γειτόνων μας. Στο πολιτικό στερέωμα της Ελλάδας, με την καταστροφική εσωστρέφεια που μας «δέρνει», σύμφωνα και με την σοφή φράση του Αισώπου: «Ω κάκιστα ζώα, των οικιών υμών εμπιπραμένων, αυτοί άδετε». Αν την αλληγορία αυτήν του Αισώπου, που αφορούσε τα σαλιγκάρια, την μεταφέρουμε στην ανθρώπινη κοινωνία, τότε αντιλαμβανόμαστε την σημασία της!
Τα πράγματα μέρα με την μέρα, λεπτό με λεπτό γίνονται πιο επικίνδυνα για την ύπαρξη και επιβίωσή μας ως έθνους και ως κράτους.

ΙΙΙ. Κριτήρια για μια εθνική στρατηγική

Πρώτον το φρόνημα ενός λαού. Αυτό η πολιτική αυτής της κυβέρνησης, και όχι μόνο φυσικά, προσπαθεί με όλα τα μέσα που διαθέτει να καταστρέψει μέχρις ερειπίων.

Δεύτερον, μια επαρκής αποτρεπτική δύναμη, που δεν θα σχολιάσω, απλώς θα πω ότι είναι πέρα από απαραίτητη και

Τρίτον, συμμαχίες, τις οποίες δεν φροντίσαμε να δημιουργήσουμε ή καταστρέψαμε, αλλά είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεων για μια εθνική στρατηγική που θέλει να έχει προοπτική επιτυχίας. Για παράδειγμα και ας απατούν τα φαινόμενα, η Τουρκία ποτέ δεν κάνει κάτι, αν δεν εξασφαλίσει την συμμαχία των ΗΠΑ ή άλλων δυνάμεων της Δύσης, όπως αυτήν της Γερμανίας, που ως γνωστόν ήταν και είναι πάντοτε υπέρ της Τουρκίας και πάντοτε εναντίον μας, χωρίς εξαίρεση, παρ’ όλο που κάθε κανόνας έχει και την εξαίρεσή του.

Το τι λοιπόν πρέπει να πράξουμε διαφαίνεται από τις τρεις προϋποθέσεις που έθεσα στις οποίες θα προσθέσω ως επίλογο μια τελευταία: την επαγρύπνηση και συστράτευση, χωρίς αναβολή και χρονοτριβή όλων των πατριωτικών δυνάμεων της πατρίδας μας, γιατί τώρα ο αγών είναι πράγματι υπέρ πάντων!

1. «Ο ισχυρός επιβάλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλει η αδυναμία του», Θουκυδίδου ιστορία, Ε 89-91.
2. Οι λεγόμενοι παραδοσιακοί δεσμοί, τάχα με τα αραβικά κράτη ή και με οποιαδήποτε άλλα κράτη, είναι απατηλός μύθος και αν ισχυριστούμε ότι υπήρξαν κατά το παρελθόν, δεν υπάρχουν σήμερα.
3. Ορισμός του όρου συμμαχία: Συμμαχία σημαίνει τακτική ταύτιση συμφερόντων σε μια δεδομένη ιστορική στιγμή και όσο ισχύει η κατοχύρωση αυτών των αμοιβαίων συμφερόντων. Ισχύει δηλαδή απαρεγκλίτως η αρχή της αμοιβαιότητας συμφερόντων. Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η συμμαχία ισχύει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Τουρκία, λόγω της Ρωσίας.
4. Τον «νυν υπέρ πάντων αγών, δεν είναι πια- δυστυχώς- μόνο σχήμα λόγου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Κύριε Σόιμπλε, τιμάτε την υπογραφή σας;

Γράφει ο Ceteris Paribus

Προχθές, ενόψει της συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελ Μέρκελ, η γερμανική εφημερίδα «Bild» αρθρογράφησε για το θέμα με τον άκρως προσβλητικό τίτλο «Η επιστροφή του επαίτη Έλληνα πρωθυπουργού».

Οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το τελευταίο διάστημα, πέρα από οτιδήποτε άλλo, έχουν επίσης σαφή προσβλητικό τόνο. «Η ελάφρυνση του χρέους θα μείωνε τη βούληση για μεταρρυθμίσεις», δήλωσε ο κ. Σόιμπλε, που έτσι παρουσιάστηκε σαν τιμωρός κι όχι σαν εταίρος. Το πραγματικό νόημα της φράσης είναι τούτο: το χρέος θα μείνει σε δυσθεώρητα ύψη, δεν θα πραγματοποιήσουμε καμία ελάφρυνση, ώστε να ασκούμε τη μέγιστη πίεση για να κάνετε ό,τι σας λέμε.

Όλα αυτά δείχνουν με εύγλωττο τρόπο την ταπεινωτική θέση στην οποία έχει καθηλωθεί η χώρα στην πορεία των διαδοχικών προγραμμάτων διαχείρισης της κρίσης. Οι εταίροι έχουν μεταβληθεί σε τιμωρούς, «χάνουν την υπομονή τους με τους Έλληνες», «δεν εμπιστεύονται τους Έλληνες» κ.λπ., και η Ελλάδα είναι μια χώρα-επαίτης την οποία εν τη μεγαλοθυμία τους εξακολουθούν να «διασώζουν» παρά το γεγονός ότι αυτή (η Ελλάδα) σε μόνιμη βάση «δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα».
Ωστόσο, η διαχείριση της ελληνικής κρίσης διαψεύδει παταγωδώς αυτή την εικόνα. Έχει πλέον επαρκώς αποδειχτεί ότι στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης οι Ευρωπαίοι «τιμωροί» δεν «διέσωζαν» την Ελλάδα αλλά τα δικά τους συμφέροντα, θωρακίζοντας τις τράπεζές τους, τις οικονομίες τους, την Ευρωζώνη και Ε.Ε., από τις συνέπειες της ελληνικής κρίσης.

Τα δικά σας «εγκλήματα» κ. Σόιμπλε

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να θυμίσουμε μερικές κεντρικές επιλογές και σταθμούς στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης, για να γίνει αντιληπτό το πόσο και πώς επωφελήθηκαν οι τιμωροί και παιδονόμοι της Ελλάδας από τη φόρμουλα διαχείρισης της κρίσης που οι ίδιοι επέβαλαν.

1. Όπως παγκόσμια, έτσι και στην Ελλάδα, η κρίση δεν ξεκίνησε, δεν ήταν κατ’ αρχάς κρίση χρέους, αλλά τραπεζική κρίση. Το πρώτο ελληνικό «πακέτο» στήριξης δεν ήταν το πρώτο μνημόνιο, αλλά οι ενισχύσεις ύψους 28 δισ. ευρώ του «πακέτου Αλογοσκούφη» προς τις ελληνικές τράπεζες το 2008. Όσο για τα πρώτα ευρωπαϊκά «πακέτα» στήριξης, επίσης δεν αφορούσαν την Ελλάδα ή κάποια χώρα του ευρωπαϊκού Νότου, αλλά τη στήριξη των ευρωπαϊκών τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) με πάνω από 3 τρισεκατομμύρια ευρώ, για να αντεπεξέλθουν στην πίεση της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2008 και επεκτάθηκε στην Ευρώπη λίγους μήνες αργότερα. Όλοι πλέον γνωρίζουν ότι ο «μεγάλος ασθενής» δεν ήταν η Ελλάδα, αλλά το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, περιλαμβανομένου και του ευρωπαϊκού. Από εκεί ξεκίνησαν όλα και εκεί καταλήγουν όλα.

Με αυτή την έννοια, αν το ελληνικό Δημόσιο «νόσησε», ισχύει επίσης πως δύο ολόκληρα χρόνια πριν συμβεί αυτό, είχε νοσήσει βαρέως το διεθνές και ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Και ο κ. Σόιμπλε γνωρίζει πολύ καλά ότι τα «πακέτα» στήριξης για τη διάσωσή του παραβίασαν μια ιερή μέχρι τότε αρχή των κυβερνήσεων και των διεθνών οργανισμών, αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμικών ρυθμίσεων: τη μη ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα με δημόσιο χρήμα ή εγγυήσεις.
Όταν λοιπόν ο κ. Σόιμπλε υπεραμύνεται κάποιων υποτιθέμενων «απαραβίαστων αρχών», πρέπει να του θυμίζουμε ότι ήταν ο πρώτος παραβιάσας…

2. Ενώ υποτίθεται ότι το ελληνικό πρόγραμμα ήταν έκφραση «αλληλεγγύης» με στόχο της «διάσωση» της Ελλάδας, από τα πλέον επίσημα χείλη (βλέπε δηλώσεις στελεχών του ΔΝΤ αλλά και παραδοχές στελεχών της γερμανικής κυβέρνησης) έχει αποκαλυφθεί ότι στόχος του πρώτου ελληνικού προγράμματος ήταν η διάσωση της Ευρωζώνης γενικά και των ευρωπαϊκών τραπεζών ειδικά. Διότι ο «πολύς» κ. Σόιμπλε, συνολικά η γερμανική αλλά και η ευρωπαϊκή ηγεσία από τη συγκρότηση της Ευρωζώνης και εντεύθεν, έκανε το παιδαριώδες λάθος να θεωρήσει ότι δεν χρειάζονται μηχανισμοί αντιμετώπισης πιθανής κρίσης ούτε φόρμουλες για πιθανή έξοδο μιας χώρας από την Ε.Ε. ή και από την Ευρωζώνη!

Χρειάζονταν λοιπόν -αυτοί και όχι η Ελλάδα!- χρόνο για να οικοδομήσουν τέτοιους μηχανισμούς. Η πρόσκληση του ΔΝΤ για να συμμετάσχει σαν «εγγυητής» αλλά και η όλη μορφή που πήρε το πρώτο ελληνικό πρόγραμμα αποσκοπούσαν στη θωράκιση της Ευρωζώνης από την κρίση, στο κέρδισμα χρόνου για την οικοδόμησης μηχανισμών αντιμετώπισής της, στο να δοθεί το «σήμα» της πανευρωπαϊκής λιτότητας σαν γενικής μεθόδου για την αντιμετώπιση της κρίσης.

3. Ακριβώς γι’ αυτό, οι δανειστές έκαναν εγκληματικά λάθη ακόμη και στο πλαίσιο της φόρμουλας που οι ίδιοι επέλεξαν. Το mea culpa του ΔΝΤ για το λάθος υπολογισμό των πολλαπλασιαστών στο ελληνικό πρόγραμμα συνιστά τουλάχιστον μια δημόσια παραδοχή λάθους. Το οποίο δεν ήταν μικρό: άλλο πράγμα να υπολογίζεις απώλειες στο ελληνικό ΑΕΠ 10-12% κι άλλο αυτές να ανέλθουν τελικά στο θηριώδες 25%! Μόνο αυτό το λάθος και το συνδυασμό του με την επιμονή στην ακραία λιτότητα θα έφτανε να εξηγήσει τη δυσανεξία της ελληνικής κοινωνίας με τα μνημόνια και την παρολίγον κατάρρευση του ελληνικού πολιτικού συστήματος, που οδήγησαν σε αυτό που ο κ. Σόιμπλε ονομάζει τώρα «απροθυμία για μεταρρυθμίσεις»…

4. Το 2010 το ελληνικό χρέος ήταν στο συντριπτικό του ποσοστό σε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, σε ελληνικό δίκαιο και εντελώς «καθαρά» από επιβαρυντικές ρήτρες. Θα μπορούσε εντελώς νόμιμα να διαγραφεί σε μεγάλο ποσοστό – όπως εξάλλου πρότειναν και στελέχη του ΔΝΤ! Οι Ευρωπαίοι δανειστές δεν επέλεξαν αυτή τη λύση όχι γιατί δεν ήταν «νόμιμη», αλλά γιατί έτσι θα κατέρρεαν οι ήδη κλυδωνιζόμενες γερμανικές, γαλλικές, ιταλικές κ.λπ. τράπεζες.

Η Ελλάδα φορτώθηκε ένα δυσβάστακτο πρόγραμμα για να σωθούν οι τράπεζές σας, κ. Σόιμπλε, και το γνωρίζετε πολύ καλά αυτό. Όταν λοιπόν σήμερα κρύβεστε πίσω από το «θέσφατο» ότι εντός Ευρωζώνης δεν είναι εφικτή, δηλαδή «νόμιμη», η διαγραφή χρέους, θυμηθείτε ότι το 2010 ήταν νομιμότατη αλλά εσείς την αποτρέψατε για να υπερασπιστείτε τα οικονομικά συμφέροντα των τραπεζών σας και της χώρας σας.

5. Ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, με αποκορύφωμα το περιβόητο PSI, απλώς κερδήθηκε χρόνος ώστε οι γερμανικές, γαλλικές, ιταλικές κ.λπ. τράπεζες να «ξεφορτωθούν» τα ελληνικά ομόλογα και να σωθούν -ξανά!- από ένα μεγάλο «τοξικό» βάρος. Όταν ήρθε η ώρα να γίνει το «μεγάλο πείραμα» του PSI, «κουρεύτηκαν» και οι ελληνικές τράπεζες και τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία!

Για να έχετε την ευκαιρία, κ. Σόιμπλε, να οργανώσετε στη συνέχεια τις διαδοχικές ανακεφαλαιώσεις των ελληνικών τραπεζών με τρόπο που σταδιακά οδηγούσε στην εκχώρησή τους έναντι πινακίου φακής στα χέρια των ξένων funds, αλλά και να μας κουνάτε σήμερα το δάχτυλο για την ανάγκη περικοπών στο ασφαλιστικό…

6. Αφού θωρακίστηκε η Ευρωζώνη και οι ελληνικές τράπεζες από την ελληνική κρίση -και δεν «διασώθηκε» η… αχάριστη Ελλάδα μέσω της υποτιθέμενης ευρωπαϊκής αλληλεγγύης- το δεύτερο και ιδιαίτερα το τρίτο ελληνικό πρόγραμμα πήραν πλέον ανοιχτά τη μορφή «εκκαθάρισης εν λειτουργία», που πρώτη φορά εφαρμόζεται σε χώρα του προηγμένου καπιταλισμού: απαλλοτρίωση της περιουσίας του Δημοσίου αλλά και των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων ιδιωτών. Τόση «αλληλεγγύη», κ. Σόιμπλε…

7. Τέλος, η φτηνή προπαγάνδα λαϊκών φυλλάδων όπως η Bild πως «οι Έλληνες είναι επαίτες», πως «πληρώνουμε τους ακαμάτηδες Έλληνες» κ.λπ. είναι επιπέδου λαϊκού κομμωτηρίου σε γερμανική επαρχία (υποθέτουμε ότι υπάρχουν τέτοια). Όλα τα δάνεια προς την Ελλάδα δόθηκαν και αποπληρώνονται κανονικά «νομιμοτόκως». Οι δανειστές βγάζουν από αυτά το «νόμιμο» κέρδος από τη διαφορά ανάμεσα στο επιτόκιο δανεισμού των ίδιων (που είναι χαμηλό) και το επιτόκιο με το οποίο οι ίδιοι δανείζουν το ελληνικό Δημόσιο (που είναι ψηλότερο).

Ιδιαίτερα η χώρα σας, κ. Σόιμπλε, επωφελήθηκε τα μάλα εποωφελούμενη από το κλίμα απαξίωσης και «επιτήρησης» των οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου κ.λπ. και από την καλλιέργεια της εικόνας της «επενδυτικής σταθεράς» σε βάρος όλων των άλλων, έχει αποκομίσει επιτοκιακά κέρδη άνω των 100 δισ. ευρώ!

Χρέος των δανειστών η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους!

Ενώ τα προγράμματα διαχείρισης της ελληνικής κρίσης διαφημίστηκαν σαν υποχρεωτικά για να αντιμετωπιστεί το «τέρας» του χρέους, κατάφεραν να αυξήσουν το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά περίπου 60 εκατοστιαίες μονάδες (από 125% του ΑΕΠ που έκλεισε το 2009, σε πάνω από 180% του ΑΕΠ που κινείται σήμερα). Μια τρομακτική επιβάρυνση που ισοδυναμεί με οικονομική κατοχή! Οι κατά τον κ. Σόιμπλε μοναδικές «αποδεκτές» λύσεις της περιόδου χάριτος, της μείωσης επιτοκίου και της αύξησης της περιόδου αποπληρωμής, έχουν οδηγήσει στην υποθήκευση της Ελλάδας μέχρι και το 2060! Για να διαχειριστούν πρόσκαιρες ανάγκες και πολιτικές σκοπιμότητες του προβλεπτού μέλλοντος, οι δανειστές, προεξάρχοντος του κ. Σόιμπλε, κατασκευάζουν μια αποικία χρέους για τις επόμενες πολλές δεκαετίες.

Γνωρίζοντας ωστόσο πόσο χρήσιμη ήταν η Ελλάδα για να θωρακίσουν τα δικά τους συμφέροντα από τη διεθνή -και όχι την ελληνική- κρίση, δεσμεύτηκαν ήδη ύστερα από το «όργιο» του PSI, το 2012, για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με τη λήξη του δεύτερου προγράμματος. Η δέσμευσή τους δεν εκπληρώθηκε ποτέ. Επαναλήφθηκε με την υπογραφή του τρίτου ελληνικού προγράμματος. Καθώς έρχεται ξανά η ώρα να εκπληρωθεί αυτή η δέσμευση, ο κ. Σόιμπλε άδει νέο σκοπό: έχω εκλογές, το θέμα θα εξεταστεί το 2018, για να δούμε αν είναι αναγκαία μια ελάφρυνση.

Συγγνώμη, αλλά οι υπογραφές δεν δεσμεύουν μόνο την Ελλάδα, κ. Σόιμπλε! Δεσμεύουν κι εσάς! Δεν υπογράψατε ότι εσείς θα κρίνετε το 2018 αν «παρίσταται ανάγκη» για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά ότι θα υπάρξει τέτοια ελάφρυνση αμέσως μόλις η Ελλάδα υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου. Επίσης, δεν σας έχρισε κανείς κριτή της «έφεσης των Ελλήνων προς τις μεταρρυθμίσεις» ούτε τιμωρό και παιδονόμο τους!

Έχοντας «εγκληματήσει κατά συρροήν» κατά της Ελλάδας με τον τρόπο, αλλά και τα κίνητρα, που καθόρισαν τα ελληνικά προγράμματα, έχετε τώρα χρέος να ελαφρύνετε το ελληνικό χρέος! Δεν το λένε μόνο οι υπογραφές σας (εκτός αν δεν έχουν πλέον κανένα νόημα), αλλά και τα οφέλη που αποκομίσατε από τους «Έλληνες επαίτες».

Και όταν μας κουνάτε το δάχτυλο λέγοντας ότι εντός Ευρωζώνης δεν υφίσταται δυνατότητα διαγραφής χρέους, θυμηθείτε ότι, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, η ΕΚΤ «πείραξε», δηλαδή παραποίησε τα στοιχεία της δικής σας Deutsche Bank για να μην «κοπεί» στα ευρωπαϊκά τραπεζικά stress tests του περασμένου Ιουλίου… Η «γυναίκα του Κάισαρα» ούτε φαίνεται ούτε είναι «τίμια», οπότε μη μας παριστάνετε τον φύλακα των αρχών και της προτεσταντικής ηθικής!

Η «πόρτα»…

Ωστόσο, από όλη αυτή την περιπέτεια βγαίνει ένα συμπέρασμα και για μας. Όλα αυτά τα «γυμνάσια» επιβάλλονται με τη ρομφαία μιας απειλής: αν δεν σας αρέσει, σας περιμένει το πυρ το εξώτερον της αποβολής από την Ευρωζώνη. Η «πόρτα» της εξόδου από την Ευρωζώνη φαντάζει σαν το απόλυτο όριο, η απόλυτη απειλή, εν ονόματι της οποίας η Ελλάδα πρέπει να είναι καθηλωμένη σε ένα «θάλαμο βασανιστηρίων» και σε έναν ταπεινωτικό υπερ-μακροχρόνιο διεθνή οικονομικό έλεγχο.


Πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μήπως το να πιάσουμε το πόμολο της «πόρτας» είναι η λύση…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή

Αναντίρρητα, κατά το προηγούμενο διάστημα, ένα από τα θέματα που άναψε φωτιές και έφερε πολύ μεγάλη αναστάτωση στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) ήταν οι δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σχετικά με την ιστορική αξιολόγηση και τη συγκαιρινή χρησιμότητα της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης(*).

Και πριν προλάβει να κοπάσει ο θόρυβος, ο Ταγίπ Ερντογάν, με αφορμή την υπόθεση της Μουσούλης επανήλθε δριμύτερος με νέες εξίσου προκλητικές δηλώσεις, δηλώσεις που προκάλεσαν (επιτέλους) θύελλα αντιδράσεων απ΄ όλα τα πολιτικά κόμματα στην Αθήνα, αλλά και το Ελληνικό ΥΠΕΞ, τα οποία εξέδωσαν ιδιαίτερα σκληρές ανακοινώσεις-προειδοποιήσεις.

Ιδού αυτούσιες οι τελευταίες προκλητικότατες δηλώσεις του τούρκου προέδρου σε ομιλία του στη Ρίζε, όπου συμμετείχε στη μαζική τελετή εγκαινίασης έργων:
«Η Τουρκία, εκτός από τα 79 εκατομμύρια των πολιτών της, φέρει ευθύνη και απέναντι στα εκατοντάδες εκατομμύρια αδέλφια μας στη γεωγραφική περιοχή με την οποία μας συνδέουν ιστορικοί και πολιτισμικοί δεσμοί».
Στο πλαίσιο αυτό, ο Ερντογάν έκανε λόγο και για τη «Δυτική Θράκη».
«Είναι καθήκον, αλλά και δικαίωμα της Τουρκίας να ενδιαφέρεται για το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη, την Κριμαία, το Καραμπάχ, τη Βοσνία και τις άλλες αδελφές περιοχές. Η Τουρκία δεν είναι μόνο η Τουρκία. Η στιγμή που θα παραιτηθούμε από αυτό, θα είναι η στιγμή που θα χάσουμε την ανεξαρτησία μας και το μέλλον μας».
Ο Ερντογάν υποστήριξε ακόμα ότι
«ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν πως τα σύνορα του εθνικού συμβολαίου περιλαμβάνουν επίσης την Κύπρο, το Χαλέπι, τη Μουσούλη, το Αρμπίλ, το Κιρκούκ, το Μπατούμ, τη Θεσσαλονίκη, το Κίρτζαλι, τη Βάρνα και τα νησιά του Αιγαίου».
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, αμφισβητεί ευθέως το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες, όπως η Συνθήκη της Λωζάννης (κατάργησε την Συνθήκη των Σεβρών), η οποία παρά το ότι ήταν καταφανέστατα ετεροβαρής για την Ελλάδα (απώλεσε δια παντός παλαιόθεν ελληνικά εδάφη), δημιούργησε συνθήκες που έφεραν μεγάλη σταθερότητα στην περιοχή.

Τώρα πια είναι κάτι περισσότερο από φανερό. Οι Τούρκοι (πρωτίστως ο Ερντογάν) ύστερα από σχεδόν ένα αιώνα από την Λωζάννη, στήνουν σκηνικό αλλαγής συνόρων. Κάποιοι ωστόσο οφείλουν και πρέπει να τους σταματήσουν. Αυτό το καθήκον ανήκει πρωτίστως στη Διεθνή Κοινότητα που πρέπει να λειτουργήσει χωρίς καθυστέρηση, άμεσα και αποτελεσματικά, πριν είναι πολύ αργά για όλους μας.
Κανείς πλέον δεν δικαιούται να σιωπά. Οι διεθνείς συμφωνίες δεν μπορεί να είναι παιχνίδι στα χέρια κανενός. Με τις διεθνείς συμφωνίες κανένας δεν δικαιούται να παίζει. Ιδιαίτερα η κατοχική Τουρκία, που εδώ και αιώνες, έχει καθιερωθεί στη μνήμη των λαών ως η χώρα που ξέρει μόνο να χαλά, χωρίς ποτέ να κτίζει! Η Τουρκία, το όνομα και η ιστορία της οποίας είναι συνυφασμένα με την θηριωδία, την βαρβαρότητα, την γενοκτονία, αλλά κυρίως με την ατιμωρησία. Η Τουρκία είναι ίσως η μοναδική χώρα στο κόσμο που ΟΥΔΕΠΟΤΕ κλήθηκε να απολογηθεί και να πληρώσει για τα εγκλήματά της εναντίον της Ανθρωπότητας.

Αντίθετα, η ένοχη ανοχή της Διεθνούς Κοινότητας την αποθράσυνε σε τέτοιο βαθμό, ώστε αντί σήμερα να βρίσκεται στο εδώλιο, με ένα απύθμενο θράσος μιλά για Δημοκρατία, σεβασμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και προστασία περιοχών με τις οποίες την συνδέουν ιστορικοί και πολιτισμικοί δεσμοί! Ήδη τα τουρκικά στρατεύματα βρίσκονται εντός του συριακού εδάφους την ίδια ώρα που ο Ερντογάν, εκμεταλλευόμενος τις συγκυρίες, κάνει παιχνίδι, πότε με τη Δύση και πότε με την Ανατολή, που αντί να τον συνετίσουν, τον προσκυνούν και τον ανέχονται!!!

Σημειώστε κι αυτό με το οποίο προσωπικά συμφωνώ απολύτως:
«Θα ήταν πολιτικά επικίνδυνη αφέλεια, το νέο παραλήρημα και οι συνεχείς αμφισβητήσεις των συνόρων στην περιοχή, από τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν, να θεωρούνται ότι γίνονται για εσωτερική κατανάλωση και μόνο, όπως καθησυχάζουν η κυβέρνηση, αλλά κι άλλες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα …»
(από την ανακοίνωση του ΚΚΕ).

Υ.Γ1: Όταν κάποιοι συστηματικά επέμεναν να προειδοποιούν για τους μακροχρόνιους επεκτατικούς στόχους της Άγκυρας (κυπροποίηση της Θράκης, τουρκοποίηση του Αιγαίου, κ.ά), εισέπρατταν το χλευασμό αυτών που σήμερα δείχνουν να σχίζουν τα ιμάτια τους, αφού πλέον το μαχαίρι φαίνεται να έχει φτάσει ως το κόκκαλο…

Υ.Γ 2: Εύλογα, λοιπόν, διερωτάται κανείς: Με όλο αυτό το γκρίζο-μαύρο σκηνικό και με ένα αλαφιασμένο-παρανοϊκό Ερντογάν, γιατί κάποιοι βιάζονται να δώσουν λύση στο Κυπριακό, αν είναι δυνατόν μάλιστα και πριν να μπει ο καινούργιος χρόνος; Χωρίς ωστόσο να έχουν ακόμα συζητηθεί τα ακανθώδη θέματα των εγγυήσεων, της ασφάλειας και του περιουσιακού!!!

* Η Συνθήκη της Λωζάνης κατάργησε ουσιαστικά την Συνθήκη των Σεβρών. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη Συνθήκη). Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, συγκεκριμένα την Ίμβρο και την Τένεδο, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις. Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας. Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχασε την ιδιότητα του Εθνάρχη και το Πατριαρχείο τέθηκε υπό ειδικό διεθνές νομικό καθεστώς. Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις για τις παλιές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκτός των συνόρων της και εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία. Με ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποφασίστηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή Πληθυσμών από τις δύο χώρες και η αποστρατικοποίηση κάποιων νησιών του Αιγαίου…) (Γρ. Δάφνης, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος, Αθήνα, 1997).

Ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή είναι Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας και κατάγεται από το Μονάγρι Λεμεσού a.avgoustis@hotmail.com
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στη σημερινή συνάντηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα και της Γερμανίδας καγκελαρίου Αγκελας Μέρκελ στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες αναφέρεται σε άρθρο της η εφημερίδα Bild. Χρησιμοποιεί τον προκλητικό τίτλο «Η επιστροφή του Έλληνα επαίτη».

Η γερμανική εφημερίδα επισημαίνει:
«Στόχος του Αλέξη Τσίπρα είναι ένα κούρεμα για την χρεοκοπημένη του χώρα. Για την Ανγκελα Μέρκελ, το αίτημα έρχεται σε λάθος χρονική στιγμή διότι αυτό θα σήμαινε ότι θα χάνονταν γερμανικά κεφάλαια. Η καγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βρίσκονται μέσα στο κόμμα τους με την πλάτη στον τοίχο, επειδή το ΔΝΤ δεν έχει ακόμα αποφανθεί αν θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα. Η συμμετοχή του Ταμείου ήταν ωστόσο προϋπόθεση για το πράσινο φως της γερμανικής βουλής στο τρίτο πακέτο στήριξης. Θα πρέπει τώρα η κ. Μέρκελ να αποφασίσει μεταξύ ενός κουρέματος ή μιας άρνησης του ΔΝΤ να συμμετάσχει;
Ο λόγος για το αίτημα του Αλ. Τσίπρα είναι ότι βρίσκεται, για μια ακόμα φορά, υπό πίεση και θέλει ή πρέπει να προχωρήσει σε ανασχηματισμό. Πολίτες και συνδικάτα έχουν ξεσηκωθεί κατά του νόμου που προβλέπει τον πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας. Για μια ακόμα φορά εντείνονται οι φήμες για πρόωρες εκλογές το 2017. Για τον έλληνα πρωθυπουργό τα περιθώρια στενεύουν και πάλι. Η συνάντηση με την κ. Μέρκελ έρχεται για εκείνον στην πλέον κατάλληλη χρονική στιγμή.
Τον Αλ. Τσίπρα στηρίζει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το περιβάλλον του έλληνα πρωθυπουργού ο Μπάρακ Ομπάμα τού υποσχέθηκε ότι θα ασκήσει πιέσεις για την επίλυση της κρίσης χρέους. Ο αμερικανός πρόεδρος θα επισκεφθεί στα μέσα Νοεμβρίου την Ελλάδα, την οποία θεωρεί στρατηγικό εταίρο λόγω γεωγραφικής εγγύτητας στην Μέση Ανατολή. (…) Φήμες θέλουν την Αθήνα να αισιοδοξεί για ένα θετικό μήνυμα από την κ. Μέρκελ, και επειδή η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της προσφυγικής κρίσης, αλλά και λόγω των γεμάτων προσφυγικών καταυλισμών. Το Βερολίνο διαμηνύει ωστόσο: υπομονή, το ζήτημα δεν βρίσκεται στην ατζέντα. Που σημαίνει, καθυστερούμε το ζήτημα από τη στιγμή που δεν μας βολεύει».
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δαμιανού Βασιλειάδη
Από μικρό και από «τρελό» θα μάθεις την αλήθεια.
Λαϊκή θυμοσοφία
Πράγματι στην καθολική παρακμή που βιώνει η Ελλάδα, έχουν διαστραφεί και αλλοιωθεί και οι έννοιες, με τις οποίες λειτουργεί και τις οποίες χρησιμοποιεί ένας κατά τα άλλα «λογικός» άνθρωπος. Στο θέατρο όμως του παραλόγου που ζούμε, μόνο ένας τρελός που διακινδυνεύει τα πάντα (την ιδεολογική τρομοκρατία προ πάντων), μπορεί να μιλήσει λογικά και να εκφράσει την αλήθεια. Ούτως ή άλλως ποτέ δεν είχα δεσμά, είτε ιδεολογικά είτε υλικά, με αποτέλεσμα να διατηρώ την ανεξάρτητη κριτική μου σκέψη, διατηρώντας την φιλοσοφική μου παιδεία που κρατεί από τον φιλόσοφο Σωκράτη.

Έως τώρα θεωρούσα τους κυβερνήτες μας, αρχής γενομένης από την μεταπολίτευση, λίγο ως πολύ μαθητευόμενους μάγους και χρήσιμους ηλίθιους ή υπαλλήλους της αστικής ιδεολογίας, όπως τους αποκαλεί ο Νίκος Πουλαντζάς, υπαλλήλους των εγχώριων και ξένων συμφερόντων.
Όμως τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, γιατί όλοι η κυβερνήτες μας, με την συναίνεση του λαού κατά το του Ισοκράτους «το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν», υλοποιούν κατά το μάλλον ή ήττον όλα τα καταστροφικά στρατηγικά σχέδια των «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας».
Τελικά ο ιμπεριαλισμός αυτών των «φίλων», στην νέα αποικία που λέγεται Ελλάδα, ταυτίζεται απόλυτα με τον «ιμπεριαλιστικό ιδεοληπτικό διεθνισμό τους» που τον εφαρμόζουν οι πλείστοι τουλάχιστον συνειδητά.

Προσπαθούν να καταστρέψουν το τελευταίο ανάχωμα του Ελληνισμού που είναι ο πολιτισμός των Ελλήνων. Δεν είναι λοιπόν χρήσιμοι ηλίθιοι. Καθόλου ηλίθιοι, (αν και υπάρχει ασφαλώς κι αυτή η κατηγορία), γιατί ξέρουν τι κάνουν. Οπότε ηλιθίως μεν πράττουν, αλλά ξέρουν τι πράττουν και το κάνουν , πάλι κατά το μάλλον ή ήττον, συνειδητά. «Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο», όπως λέει μεταφορικά ο πάντα εύστοχος Κ. Καβάφης στο ποίημα του «Ας φρόντιζαν». Ιδίως μετά την εκλογή στις πρώτες θέσεις του «αριστερού» με τα εκατομμύρια Τσακαλώτου και του ιδεοληπτικού Ανθέλληνα Νίκου Φίλη, που εκπροσωπεί ωστόσο την κυβερνητική πολιτική στο σύνολό της.
Οι ψευδαισθήσεις, για την πρώτη φορά αριστερά με το ηθικό πλεονέκτημα τελείωσε οριστικά, αν και κατά την δική μου ανάλυση είχε τελειώσει ήδη πολύ πιο πριν (δεκαετία του 80), όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου την ενσωμάτωσε με μία πανέξυπνη και εφυέστατη πολιτική απάτης στο αστικό, δηλαδή καπιταλιστικό δικομματικό σύστημα. Από τότε η αριστερά πούλησε την ψυχή της στον Μαμωνά και στα θέλγητρα της κατάκτησης και νομής της εξουσίας. Αυτά φυσικά δεν θέλουν να τα ακούσουν όσοι θέλουν να διατηρούν τις ψευδαισθήσεις ή να ζουν με ψευδαισθήσεις, για πολλούς και διάφορους λόγους που έχω αναλύσει σε άλλα άρθρα και βιβλία μου.

Ανέκαθεν διατύπωνα την άποψη ότι βιώνουμε την μεγαλύτερη και πρωτοφανή παρακμιακή πορεία από συστάσεως του ελληνικού κράτους σε όλα τα επίπεδα: Ηθικά, πνευματικά, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά και κυρίως πολιτισμικά, αλλά αυτό που συμβαίνει πια στον πολιτισμό μας, ο οποίος είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός, ξεπερνά κάθε φαντασία απαξίωσης, κατάπτωσης και σήψης. Τα χτυπήματα στην θρησκευτική ευαισθησία του Έλληνα, την γλώσσα και την ιστορική μνήμη σηματοδοτούν την αποδόμηση της κοινωνικής συνοχής και αντίστασης του Έλληνα στα ανοιχτά εθνικά και κοινωνικά προβλήματα της χώρας, υπηρετώντας αντικειμενικά, αν όχι υποκειμενικά τα σχέδια των συμμάχων μας πέραν του Ατλαντικού, αλλά και εν Ευρώπη.

Και δυστυχώς όλα αυτά γίνονται σταδιακά και προγραμματισμένα για την μετάλλαξη του Έλληνα, σε Ανθέλληνα με την ενεργητική συναίνεσή του, όπως λέει ο Αντόνιο Γκράμσι, βορά στην αναθεωρητικές βλέψεις των γειτόνων μας. Και όλα αυτά πάλι γίνονται μέσω του παγκοσμιοποιημένου πολυπολιτισμού της αριστεροδεξιάς τύπου Αντώνη Λιάκου και Νίκου Φίλη, για να αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Γι’ αυτό τόνιζα μετ’ επιτάσεως και παρρησίας ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ιδιαίτερα ήρθε σε διατεταγμένη αμερικανική υπηρεσία για να δημιουργήσει και μέσω του μνημονίου ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ μία ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ, πολυεθνική, πολυφυλετική, πολυθρησκευτική χώρα με ανοιχτά σύνορα, μια πολιτική που εφαρμόζει στην συνέχεια η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝ.ΕΛ., ακολουθώντας τα βήματα που χάραξε για την ανοιχτή κοινωνία, το ιδεολογικό μανιφέστο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο Ιουδαίος φιλόσοφος και πολιτικός επιστήμονας Καρλ Πόππερ και ο εκπρόσωπος του κοινωνικού Δαρβινισμού Χέρμπερτ Σπένσερ.
 Αυτό όμως που πράττει αυτή η κυβέρνηση συνειδητά και μετ’ επιτάσεως για την καταστροφή του Ελληνισμού, προς μέγιστη ικανοποίηση όσων ορέγονται την καταστροφή μας και τον εδαφικό ακρωτηριασμό μας με τις ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που επιδιώκει ο Ερντογάν, ούτε ο Κώστας Σημίτης ούτε ο Γιώργος (Τζέφρυ) Παπανδρέου θα το φανταζόταν ποτέ σε τέτοια έκταση και με τέτοια επιτυχία. Και λέμε επιτυχία γιατί στην λεγόμενη αριστερά έπεσε ο κλήρος να εκτελέσει όλα τα προαπαιτούμενα, ώστε να έρθει ο θριαμβευτής και σωτήρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα πλαίσια του λειτουργούντος δικομματικού κοινοβουλευτικού αστικού συστήματος.

Την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝ.Ελ. ανέδειξαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ για να υλοποιήσουν τον οικονομικό, εθνικό και πολιτιστικό εξευτελισμό και στραγγαλισμό της Ελλάδας. Τόσο ο ιμπεριαλισμός και οι στόχοι του όσο και η πολιτική της κυβέρνησης αυτής ταυτίζονται σε όλα τα οικονομικά, εθνικά και πολιτιστικά θέματα με τους «άσπονδους φίλους και συμμάχους μας», κυρίως βέβαια των συμμάχων μας πέραν του Ατλαντικού, που έχει τον καθοριστικό λόγο μετά τον εμφύλιο, αντικαθιστώντας τους Άγγλους επικυρίαρχους.

Το πιο καθοριστικό ωστόσο είναι ο πολιτισμικός ιμπεριαλισμός, που εφαρμόζουν με τον ψευτοδιεθνισμό που προσπαθούν να υλοποιήσουν, αλλοιώνοντας την συνείδηση των Ελλήνων και το αντιστασιακακό τους φρόνημα, όσο απέμεινε από την κληρονομιά του εθνικοαπελευθερωτικού ΕΑΜ.
Έστω κι αν παραδεχτούμε την ετερογονία των σκοπών, που διακήρυττε ο Παναγιώτης Κονδύλης, τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Είναι όλα σχεδιασμένα στο παρασκήνιο. Το πρόγραμμα του ιμπεριαλισμού των εγχώριων και εξωχώριων κέντρων στόχο έχουν να μεταλλάξουν αυτό το έθνος σε ένα παγκοσμιοποιημένο πολυπολιτισμικό αχταρμά, έρμαιο της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. χρησιμοποιούνται ως χρήσιμοι ηλίθιοι για την εφαρμογή αυτού του σχεδίου.

Τέλος ας θυμηθούμε τι είχε πει ή δεν είχε πει ο πολύς Χένρυ Κίσινγκερ για την Ελλάδα, που ισχύει στην πολιτική πραγματικότητα που βιώνει η Ελλάδα εξελικτικά καθ’ όλην την διάρκεια της μεταπολίτευσης:
«Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ». 
Τι σημαίνει η αποδυναμωμένη εθνική συνείδηση, που επιδιώκει ο Νίκος Φίλης, υλοποιώντας την πολιτική αυτής της κυβέρνησης, μας το λέει ο μέντορας του Ερντογάν Αχμέτ Νταβούτογλου:
«Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση, δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής., θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στην διεθνή σκακέρα».
Και μία ετυμηγορία του Πορτογάλου κομουνιστή νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου που αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ και όσους διαπνέονται από την ιδεολογία του (διάβαζε: ιδεοληψία):
"Η Αριστερά «πίστευε ότι θα κερδίσει τη μάχη στο παρόν με τα όπλα του παρελθόντος. Καθώς η θεωρία δεν ανανεώθηκε, η πρακτική έγινε ένα μπερδεμένο κουβάρι. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ο ρεαλισμός και η ουτοπία αποτελειώθηκε από τον οππορτουνισμό".





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το συριακό υπουργείο Άμυνας απείλησε το βράδυ της Πέμπτης την Τουρκία ότι θα καταρρίψει οποιοδήποτε τουρκικό αεροπλάνο παράνομα εισέλθει ξανά στον εναέριο χώρο της Συρίας δίχως προηγούμενη άδεια της Δαμασκού.

Η απειλή της συριακής κυβέρνησης προς την Άγκυρα έρχεται μετά τις αεροπορικές επιδρομές που εξαπέλυσε η τουρκική πολεμική αεροπορία κατά των Κούρδων ανταρτών των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG) στη βόρεια Συρία, στο κουρδικό καντόνι της Εφρίν.

Οι Τούρκοι ανακοίνωσαν υπερήφανοι ότι σκότωσαν έως και 200 Κούρδους αντάρτες της Συρίας, άνδρες και γυναίκες που μάχονται ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και θεωρούνται σύμμαχοι των ΗΠΑ.

Οι Κούρδοι από την πλευρά τους κατήγγειλαν ότι οι Τούρκοι τους βομβάρδισαν, βράδυ Τετάρτης-ξημερώματα Πέμπτης, αφού είχαν νικήσει σε μάχη το Ισλαμικό Κράτος και το έδιωξαν από χωριά που απελευθέρωσαν. Οι Κούρδοι μάλιστα επιμένουν ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία έδρασε υποστηρικτικά στους τζιχαντιστές και κάλεσαν ΟΗΕ, ΗΠΑ και Ρωσία να παρέμβουν για να σταματήσει η Τουρκία να τους βομβαρδίζει.

Η απειλή της Δαμασκού δεν γίνεται δίχως προηγούμενη συνεννόηση με τους Ρώσους, ενώ η Τουρκία τα τελευταία 24ωρα προβάλλει αξιώσεις στην πόλη Χαλέπι.

Η όλη κατάσταση στη Συρία συνεχώς περιπλέκεται όλο και περισσότερο, με τους Αμερικανούς να τελούν σε αφασία ακυβερνησίας λόγω προεκλογικής περιόδου.

Το μόνο που απομένει είναι να δούμε εάν ο Ερντογάν θα σηκώσει το γάντι και εάν η Συρία θα ρίξει κατά των Τούρκων.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων προβληματίζει την Κυβέρνηση, που αντιδρά υποτονικά

Tου Χρήστου Καπούτση

Οι υπερπτήσεις οπλισμένων αεροσκαφών της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, πάνω από ελληνικά εδάφη και συγκεκριμένα πάνω από νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αποτελεί έμπρακτη αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, που προβληματίζει και ανησυχεί την Κυβέρνηση.

Ήδη από την αρχή του χρόνου 44 φορές τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη πέταξαν ν πάνω από ελληνικά εδάφη. Το σύμπλεγμα ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ (βραχονησίδα ΠΑΝΑΓΙΑ) καταλαμβάνει την πρώτη θέση με 25 υπερπτήσεις! Ειδικότερα, η υπερπτήση πάνω από τη νησίδα Παναγιά τουρκικού αεροσκάφους συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών CN–235, ενδεχομένως να έχει και επιχειρησιακό χαρακτήρα και να αποσκοπεί στην χαρτογράφηση της ελληνική αεράμυνας και συνεπώς, στον εντοπισμό «κενών», που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στρατιωτικά σε περίπτωση κάποιου «θερμού» επεισοδίου.

Η Ελληνική Κυβέρνηση, μέσω των συναρμόδιων υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών, ενημερώνουν λεπτομερώς και με αδιάσειστα στοιχεία το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., για τις παράνομες τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο. Η ενημέρωση περιλαμβάνει «ευαίσθητα» στρατιωτικά, νομικά και διπλωματικά ζητήματα.

Αρμόδιες κυβερνητικές πηγές, εκτιμούν ότι η Τουρκία, στην παρούσα χρονική περίοδο, αμφισβητεί, πιο «δυναμικά», το νομικό και κυριαρχικό καθεστώς που διέπει το Αιγαίο, αλλά προκαλεί και ζητήματα στη Θράκη, με την προσπάθεια αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης.
Και ακόμη, αξιολογείται πολύ προσεχτικά από την Ελληνική Κυβέρνηση, η πρόσφατη δημόσια δήλωση του προέδρου της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, ότι
«τα νησιά του βορείου Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα, η Δυτική Θράκη μέχρι το Νέστο ποταμό, ολόκληρη η Κύπρος, αλλά και η Αντιόχεια, το Χαλέπι και η Μοσούλη, είναι οι γεωγραφικές περιοχές πού ανήκουν στα σύνορα της καρδιάς μας».
Καινοφανής διπλωματικός όρος, που διαχωρίζει τα διακρατικά σύνορα, που έχουν οριοθετηθεί με διεθνείς κανόνες και συμβάσεις, από τα «σύνορα της καρδιάς μας» που οριοθετούνται με βάση πολιτισμικές συγγένειες ή άλλα εθνοτικά, πληθυσμιακά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά.

Οι αντιδράσεις της Άγκυρας, πιθανότατα, σχετίζονται με τα όσα διαδραματίζονται κατά μήκος των νοτίων και νοτιοανατολικών συνόρων της, στη περιοχή της Μοσούλης και στις κουρδικές περιοχές της Συρίας.
Η Άγκυρα, έχει την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, προωθούν επιλογές, που αντιστρατεύονται τα στενά και ευρύτερα γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά συμφέροντα της Τουρκίας, γι’ αυτό και αντιδρά.

Ένα από τα ενδεχόμενα που εξετάζει η Ελληνική επιτροπή διαχείρισης κρίσεων (μετέχουν υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί και διπλωμάτες) είναι, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία στο μέτωπο με τη Συρία και ειδικά με τους Κούρδους, αλλά και η «ασταθής» ισορροπία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, να ωθούν το Πρόεδρο Ερντογάν σε επιλογές που περιέχουν και ένα σαφές μήνυμα, ότι η περιοχή του Αιγαίου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντίβαρο πιθανής «ελεγχόμενης» αποτυχίας της Τουρκίας, στις εξελίξεις στην περιοχή της Μοσούλης και στις κουρδικές περιοχές της Συρίας.

Το άλλο ενδεχόμενο είναι ο Τ. Ερντογάν να απευθύνεται στο εσωτερικό του ακροατήριο, και να στέλνει… πολεμικά μηνύματα. Όμως, η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων και οι δηλώσεις το Τ. Ερντογάν, συνιστούν «προβληματικές» καταστάσεις και έχουν θέσει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε διαρκή επαγρύπνηση στο Αιγαίο και στον Έβρο.

Σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, οι αντιδράσεις της Ελλάδας είναι υποτονικές, απλά «ενημερωτικές» προς το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., δηλαδή στους υπεύθυνους, για την πολύπλευρη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν φαίνεται να είναι επαρκώς προετοιμασμένη, για την αντιμετώπιση σοβαρών προκλήσεων και απειλών σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Πηγή AnalystsForChange



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πόσο κοντά στη Μοσούλη είμαστε; Πάντως, όχι τόσο μακριά όσο νομίζουμε. Μπορεί ο κίνδυνος για τη χώρα μας να μην είναι άμεσος, διότι η Τουρκία είναι κυρίως απασχολημένη στο «ανατολικό της σύνορο», αλλά ο κίνδυνος αυτός χτίζεται.

Αν για την Τουρκία τα πράγματα στον άξονα Μοσούλη-Χαλέπι έχουν αίσια έκβαση για τα συμφέροντά της, η χώρα αυτή θα δυναμώσει πολύ. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα η Ελλάδα, εγκλωβισμένη στα Μνημόνια, θα συνεχίσει να αδυνατίζει.
Ισως να μη χρειασθεί ποτέ να χύσει η Τουρκία ελληνικό αίμα για να βάλει πόδι στη Θράκη (κι όχι μόνον), όσον αυτό το ελληνικό αίμα το χύνει καιρό τώρα και θα συνεχίσει να το χύνει για καιρό ακόμα η Γερμανία.

Καγχάζουμε για τις φαντασιώσεις Ερντογάν περί τα «σύνορα της καρδιάς του». Εν πρώτοις, δεν πρόκειται για φαντασιώσεις, αλλά για απεύθυνση του κ. Ερντογάν εκεί όπου υπάρχουν Τούρκοι και τουρκογενείς (ή τουρκόφωνοι ή τουρκόφιλοι). Και υπάρχουν, αλλού λίγοι-αλλού πολλοί, από το Σεράγεβο έως τις δυτικές επαρχίες της Κίνας. Όπως από την εποχή Οζάλ η τουρκική υψηλή στρατηγική έχει ανακοινώσει, το δημογραφικό είναι ένα εργαλείο με το οποίο η χώρα αυτή θα μπορέσει να λύσει πολλά προβλήματα - κι όχι μόνον με την Ελλάδα.

Κατά δεύτερον, ενώ σαρκάζουμε τη σχέση του Ερντογάν με τον χωροχρόνο (της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), ουδεμίαν εντύπωση μας κάνει η σχέση της Δύσης με τον ίδιο χωροχρόνο. Ή μήπως η παρουσία των Δυτικών Δυνάμεων στην περιοχή δεν μπορεί να σημειολογηθεί κατ’ αναλογίαν με την παρουσία τους εκεί πριν από το 1914, μετά το 1918, το 1920-22 και καθ’ όλην τη διάρκεια του Μεσοπολέμου;

Είναι μόνον ο Ερντογάν νεο-οθωμανός παράφρων και δεν είναι οι Δυτικοί νεο- αποικιοκράτες δολοφόνοι;
Οι ίδιες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που χάραξαν τα εν πολλοίς αυθαίρετα σύνορα της ευρύτερης Μεσοποταμίας τότε, τα επαναδιαμορφώνουν σήμερα. Αυτό που έκανε τότε ο ιμπεριαλισμός (να σπείρει τους ανέμους των μελλοντικών δεινών) επαναλαμβάνει και σήμερα. Σπέρνει τώρα τις αυριανές θύελλες.

Όποιοι συσχετισμοί και σχηματισμοί κι αν νικήσουν σήμερα στο Χαλέπι (ή στη Μοσούλη), απλώς θα προετοιμάσουν νέους συσχετισμούς για την επόμενη σύγκρουση. Το πράγμα δεν έχει τέλος, κι όσον εξελίσσεται προσθέτει και νέες αντιθέσεις, δημιουργεί και νέα «προηγούμενα».
Όμως οι φάσεις αυτής της διαρκούς κρίσης εκδηλώνονται σε όλο και πιο πυκνό χρόνο, δημιουργώντας έτσι δυναμική για ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Οι δυνάμεις που εμπλέκονται στις συρράξεις είναι όλο και πιο πολλές, οι λόγοι για τους οποίους εμπλέκονται γίνονται όλο και πιο ισχυροί, οι συμμαχίες όλο και πιο πολύπλοκες (αλλά και ρευστές), συχνά αλληλοσυγκρουόμενες ως άλλες λυκοσυμμαχίες.
Τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα όλο και πιο σύνθετα, αλλά όλο και πιο ζωτικά για τους ενδιαφερόμενους (λόγου χάριν, η Τουρκία εμφανίζεται αυτόκλητη στο τερέν της Μοσούλης - η οποία, απ’ ό,τι φαίνεται, είναι εν τέλει πολύ κοντά μας).

Συνεπώς εγείρεται το ερώτημα: εμείς τι κάνουμε; ποια είναι η υψηλή στρατηγική του έθνους για να προστατευθούν τα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας;
Η αγορά και η πώληση τρέλας;
Βεβαίως! Διότι καθημερινώς, μονίμως και ανελλιπώς πουλάμε τρέλα ο ένας στον άλλον. Μεταξύ μας. Για εσωτερική κατανάλωση. Διότι τα ανδρείκελα τρέλα στους χειριστές τους δεν μπορούν να πουλήσοουν.
Τι να λέει τώρα ο Τσίπρας ή ο Κούλης στον Σόιμπλε ή στον Ομπάμα;!
Τη λένε όμως με άνεση στους Έλληνες.

Αλλά, αν το να πουλάει η εξουσία (του δικομματισμού ή του νεοδικομματισμού) τρέλα είναι άκρως ανησυχητικό, είναι ακόμα πιο τρομακτικό η τρέλα αυτή να καταναλώνεται εύκολα από το -συχνά- μεγαλύτερο μέρος του λαού.
Η παραγωγή του παραλογισμού απ’ τους πολιτικούς κατά το μέγα μέρος τους και η παραδοχή αυτού του παραλογισμού από τον λαό κατά ικανό μέρος του, συνιστούν μείγμα κακών και μάγμα συμφορών.

Η χώρα μας καίγεται στο εσωτερικό της από τα μνημόνια και απειλείται από κοσμοϊστορικές αλλαγές γύρω της, διότι φέρεται σαν να μην τις αντιλαμβάνεται. Η πολιτική ηγεσία που δημοκρατικώς έχουμε εκλέξει απευθύνεται στους Ελληνες σαν να είναι όλη ένας Λεβέντης.
Καμιά σοβαρή συζήτηση δεν μπορεί να διεξαχθεί μέσα στο κλίμα που έχει διαμορφωθεί. Το... παρακράτος κυνηγάει τον κ. Παππά να τον... σφάξει στο γόνατο, συνεπώς δεν έχουμε χρόνο για να συζητήσουμε περί plan Β, περί σεισάχθειας, περί εθνικής ανασυγκρότησης.

Για την ακρίβεια, αυτές και άλλες τέτοιες συζητήσεις απαγορεύονται. Έχουν τεθεί εκτός νόμου. Δαιμονοποιούνται.
Διότι, αν προβληματισθείς για το νόμισμα, είσαι δραχμιστής! αν προβληματισθείς για την άμυνα, είσαι εθνικιστής! αν ανοίξεις το στόμα σου, είσαι λαϊκιστής (για τον κ. Μητσοτάκη) και βόθρος τρία μέτρα κάτω απ’ τη γης (για τον κ. Πολάκη). Οταν μιλάμε, ο ένας προσπαθεί να τη φέρει στον άλλον. Ομως έτσι δεν γίνεται δουλειά, γίνεται οπαδοποίηση των πολιτών και ανατροφοδότηση της παρακμής στην οποίαν μας έχει οδηγήσει η υποτέλεια.

Η χώρα πορεύεται σαν να διαθέτει μνήμη μιας ημέρας. Για παράδειγμα: έρχεται ο κ. Ομπάμα! Γιατί έρχεται; Ενας Αμερικανός Πρόεδρος που απέρχεται, συνήθως δεν κάνει τίποτε, ώσπου να αναλάβει ο επόμενος. Ομως ο κ. Ομπάμα έρχεται. Γιατί; Για την κυβέρνηση είναι αρκετοί οι προπαγανδιστικοί πανηγυρισμοί - έρχεται για το χρέος! Ενώ για την αντιπολίτευση είναι μια ακόμα αμήχανη στιγμή.

Εν τέλει: αν ο κ. Ομπάμα έρχεται φέρνοντας διατάγματα, έδικτα και διαταγές για την Κύπρο, το Προσφυγικό, το Αιγαίο, το χρέος, τη Μοσούλη, τη Θράκη, τις ΑΟΖ και το Χαλέπι, είναι δουλειά του κ. Ομπάμα.

Για μας, τους γιες-μεν-γκόου μπακ-μανδάμ-Μέρκελ, είναι μια ακόμα τελετή (σαν να μας επισκέπτεται η κυρία ΑντζελίναΤζολί) κι ένας ακόμη διαγκωνισμός για το ποιος θα εκτελέσει καλύτερα τις νέες εντολές, ποια μαριονέτα έχει λιγότερο νιονιό, σθένος και ήθος, άρα είναι πιο χρήσιμη για τα αφεντικά απ’ την άλλη. Μαριονέτες. Διότι «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς».
Θεοί της Ασίας, βοηθάτε μας, είναι ώρα τώρα να τα βάζουμε με τις λεγεώνες που αλωνίζουν στη Μοσούλη και θερίζουν στο Χαλέπι;

Όμως δεν πάει άλλο έτσι. Δεν μπορεί η χώρα απλώς να καταναλώνει την τρέλα που την τρώει. Το ιστορικό στοίχημα που κυρίως έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν έβγαλε την Ελλάδα από τη ρητορική που της τρώει το μυαλό, ότι μετέρχεται κι αυτός τους τρόπους και το ήθος του δικομματισμού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δαιμονοποιεί τώρα όσα προβληματίζουν τον λαό (και ως έναν βαθμό προβλημάτιζαν και τον ίδιο) εδώ και πολλά χρόνια.
Δαιμονοποιεί τα προβλήματα που έλεγε στον λαό ότι θα λύσει κι εκείνος τον εμπιστεύθηκε.

Αυτός ο φαύλος κύκλος πρέπει να σπάσει.
Μετά το σοκ (της μετάλλαξης ΣΥΡΙΖΑ), το δέος (της δεξιάς παλινόρθωσης). Δεν μας αξίζει κάτι τέτοιο, όμως αυτό συντελείται και αυτό πρέπει να αντιπαλέψουμε. Ξανά απ’ την αρχή. Διότι όποιος
έπεσε, μπορεί να σηκωθεί ξανά.
Όποιος γονατίζει, όμως, δεν ξανασηκώνεται ποτέ...

Στάθης
Πηγή enikos




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και η κυβέρνηση κρυφό καμάρι: το ζήτημα της μετακίνησης πληθυσμών -είτε για πρόσφυγες πρόκειται είτε για λαθρομετανάστες- μπορεί να αποτελέσει την ταφόπλακα στην ίδια την υπόσταση της χώρας μας, αλλά και να σημάνει το φινάλε της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο πολιτικός αναλυτής, επικεφαλής του think tank European Stability Initiative (Πρωτοβουλία Ευρωπαϊκής Σταθερότητας) και εκ των εμπνευστών της συμφωνίας Ε.Ε. - Τουρκίας για το Προσφυγικό Γκέραλντ Κλάους έκανε μερικές δυσοίωνες προβλέψεις επί του θέματος στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel».

Εμείς παραθέσαμε τις εκτιμήσεις του κ. Κλάους, ο οποίος παραδέχεται: «Το ευρωπαϊκό μοντέλο δεν δουλεύει. Αν καταρρεύσει η συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας, θα ακολουθήσει χάος.

Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες θα φτάσουν στην Ελλάδα και θα προσπαθήσουν να περάσουν τους φράχτες στα βόρεια σύνορα. Τα Βαλκάνια θα μετατραπούν σε πεδίο μάχης για πρόσφυγες, λαθροδιακινητές, συνοροφύλακες και στρατιώτες. Αυτό θα μπορούσε να είναι το τέλος της ευρωπαϊκής πολιτικής ασύλου».

Στο ίδιο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι ο Γ. Κλάους άσκησε έντονη κριτική στην ελληνική κυβέρνηση για την απόφασή της να μετακινήσει μεγάλο αριθμό προσφύγων από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα. «Αυτό θα ήταν ένα μήνυμα προς τους λαθροδιακινητές στην Τουρκία ότι η διαδρομή του Αιγαίου άνοιξε και πάλι» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αυτές οι αιτιάσεις δεν απέχουν από την πραγματικότητα. Το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει η ελληνική κυβέρνηση προς όλες τις κατευθύνσεις είναι το πλέον ακατάλληλο για την περίσταση.

Αντί να... άγχονται οι Ελληνες αξιωματούχοι για το πότε θα ανοίγουν τα σύνορά τους οι Ευρωπαίοι για να δέχονται τα κύματα των προσφύγων και των λαθρομεταναστών, θα έπρεπε να εφαρμόζουν άτεγκτα τον νόμο.

Οι πρόσφυγες να έχουν την αντιμετώπιση προσφύγων και οι λαθρομετανάστες να κρατούνται μέχρι να απελαθούν. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση θα έπρεπε να μεριμνά για την τήρηση της συμφωνίας που έχει συναφθεί με τους Ευρωπαίους για το ζήτημα, αλλά και με την Τουρκία.

Αυτά τα στοιχειώδη προέχουν τώρα!

Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

"Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες" λέει το ρητό.
Ή στα "ψιλά γράμματα" των συμβολαίων και των συμβάσεων, λεν οι επιχειρηματίες.
Ή στις "δεύτερες" ειδήσεις του τύπου, ηλεκτρονικού και έντυπου, πιστεύει το blog.

Διαβάζει το blog στις "δεύτερες" ειδήσεις: "Eκατοντάδες χιλιάδες μισθωτοί και συνταξιούχοι με εισοδήματα και από γεωργικές δραστηριότητες θα κληθούν να πληρώσουν το 2017 υπέρμετρα αυξημένους φόρους εισοδήματος" και σκέφτεται: "τώρα αυτό είναι για να μαζέψουνε κι άλλα λεφτά; κι άλλος φόρος; απ' τη μύγα ξύγκι που λέμε ή κάτι άλλο;"  
Επειδή όμως "ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος", κι επειδή το ξύγκι της μύγας έχει προ πολλού τελειώσει και οσονούπω τελειώνει και η μύγα, πρόκειται για κάτι άλλο, ξανα-μανα-εκτιμάει το blog.

Το παιχνίδι λέγεται: απαξίωση της ακίνητης περιουσίας, και ειδικά της αγροτικής γης, ώστε να πέσουν δραματικά οι τιμές, να πουληθούν μπιρ-παρά σαν χέρσα γη και μετά όσα είναι "φιλέτα" και τουριστικώς αξιοποιήσιμα να κοπούν σε οικόπεδα, στα δε υπόλοιπα να έρθουν οι όμορφες ξένες μεγάλες και πολυεθνικές εταιρείες να στήσουν ηλιακά και αιολικά πάρκα, καλλιέργειες μεταλλαγμένων, εργοστάσια, και ό,τι άλλο τους γουστάρει να 'ουμ. Δικά τους θάναι, λογαριασμό θα μας δώσουν;

Και πώς απαξιώνεις την ακίνητη και δη αγροτική περιουσία, πως την κάνεις χέρσα γη για "σκότωμα";
Πολύ απλά: κάνοντας ασύμφορη την καλλιέργειά της.
Και όχι απλώς ασύμφορη, αλλά καταστρεπτική για τους επίδοξους καλλιεργητές, που με τους υπερβάλλοντες φόρους και τους ΕΝΦΙΑ, και ό,τι άλλο μηχανεύονται οι κυβερνητικές δουλίτσες των τοκογλύφων, θα κινδυνεύουν να καταντήσουν μεγαλοοφειλέτες(!) της εφορίας, κινδυνεύοντας με κατάσχεση και η υπόλοιπη περιουσία τους. 
(Την ίδια απαξίωση για την αστική ακίνητη περιουσία κατάφεραν ήδη να δημιουργήσουν με την πτώση της αγοράς των ακινήτων, την έλλειψη ενοικιαστών, τον ΕΝΦΙΑ -αυτός ο ΕΝΦΙΑ βρίσκεται πίσω από κάθε συστημική κακουργία π@ύστη Τούρκογλου- και άλλα κόλπα, με αποτέλεσμα την έξαρση της αποποίησης κληρονομιών, με φυσικό επακόλουθο τα ακίνητα να περιέρχονται στο δημόσιο, μετά στο ΤΑΙΠΕΔ, και μετά στις τσέπες των ξένων κορακιών και τοκογλύφων) 

Τώρα, αν αυτοί (οι επίδοξοι καλλιεργητές) είναι συγχρόνως μισθωτοί και συνταξιούχοι που τόλμησαν να συμπληρώσουν την κομμένη σύνταξη με ένα μικρό ή μέτριο εισόδημα από την οικογενειακή τους γη, θα το μετανοιώσουν πικρά.
Διότι δεν είναι δυνατόν ο καθένας ατιμώρητα να προσπαθεί να ξεφύγει από την μοίρα που του επιφυλάσσει η Παγκοσμιοποίηση και η Νέα Τάξη Ευρωπαϊκών νεοναζιστικών πραγμάτων. 
Φτωχό σε θέλουν, ικέτη και σκυφτό, και φτωχός πρέπει να μείνεις!

Νάτος λοιπόν ο διάβολος κρυμμένος πίσω από "μικρότερες" ειδήσεις και όχι μόνο αν έρχεται ο Ο'μπάμιας, ή αν θα μας κόψουν τάχα κάτι απ' το "χρέος" για νάχουμε να πληρώνουμε την νέα "αγορά του αιώνα" στα εξοπλιστικά βεβαίως-βεβαίως, αυτά τα αιώνια "εξοπλιστικά", που λες και πρόκειται να διεξάγουμε από μόνοι μας τρείς παγκόσμιους πολέμους ταυτοχρόνως!

Α, ρε Άκη!
Παρέα που σου χρειάζεται!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Για όσους παρατηρούν από κοντά τις τουρκικές εξελίξεις επί δεκαετίες, δεν εκπλήσσουν καθόλου οι τελευταίες προκλήσεις του Ερντογάν που μετά το αποτυχών πραξικόπημα έχουν χτυπήσει καμπανάκι, με όλες τις συνέπειες αυτή της εξέλιξης.

Η παγίωση της αντίληψης στην Άγκυρα ότι η Τουρκία δεν χωρά πλέον στα στενά σύνορα της και παράλληλα η αντίληψη ότι στην δυτική πλευρά βρίσκεται μια χώρα, άλλοτε επαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και με μεγάλη οθωμανική κληρονομιά, σήμερα εξοντωμένη από μια εξαετή μνημονιακή καταστροφή, οδηγούν στην αναπόφευκτη τουρκική προκλητικότητα που μάλιστα «ντύνεται» και με ένα νομιμοποιημένο μανδύα καθώς η Ελλάδα… καταγγέλλεται ότι παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες και εξοπλίζει τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Η προκλητικότητα αύτη δεν είναι εν αιθρία, αλλά εξελίσσονταν τις τελευταίες δεκαετίες με διάφορους σταθμούς, (όπως η ατιμώρητη κατάρριψη του ελληνικού F-16 του Κώστα Ηλιάκη στις 23 Μαΐου του 2006), για να φτάσει σήμερα στην επίσημη αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας επί χερσαίων εδαφών της ελληνικής επικράτειας. Δηλαδή τα χαστούκια το ένα πίσω από το άλλο.

Το θέμα όμως δεν είναι τι έκανε και τι κάνει η Άγκυρα εναντίον μας, αλλά τι κάναμε εμείς όλα αυτά τα χρόνια για να φτάσουμε σήμερα σε αυτό το σημείο, όπου η ίδια η ύπαρξη μας σαν έθνος και σαν κράτος είναι υπό αμφισβήτηση.

Η ευρωπαϊκή «τύφλωση» και η παράδοση της χώρας από μια πολιτική συμμορία στην μνημονιακή κατοχή, κατέστρεψε όλες τις γραμμές εθνικής άμυνας και έριξε την χώρα στον λάκκο των ευρωπαϊκών εταιρικών «λεόντων», αφήνοντας ξέφραγο αμπέλι τα σύνορα για να μας στέλνει η άλλη πλευρά όποτε γούσταρε εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους σαν εισβολή, προάγγελος της τουρκικής επέλασης.

Αλλεπάλληλα ευρωπαϊκά εταιρικά χαστούκια, έφεραν τον ελληνικό λαό στην κατάσταση αυτοχειρίας και στην εγκατάλειψη των πατρώων εδαφών σε μια άνευ προηγούμενου μετανάστευση όλων των αξιόλογων κεφαλών της Ελλάδας στο εξωτερικό, ενώ η οικονομική δραστηριότητα έχει πεθάνει στον βωμό της εμμονής σε ένα δολοφονικό νόμισμα.

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, το σύμβολο αυτό της Ανατολικής Ορθοδοξίας σε τζαμί, το οριστικό κλείσιμο της Παναγιάς Σουμελά σε ορθόδοξες θρησκευτικές τελετές και η απαίτηση της Τουρκίας να ανοίξουν μια σειρά οθωμανικά τεμένη σε όλη την ελληνική επικράτεια, είναι μόνο ένα μέρος του σχεδίου επανάοθωμανοποίησης της χώρας μας, διακόσια σχεδόν χρόνια μετά την επανάσταση του 1821. Η συνθήκη της Λοζάνης είναι πλέον ένα κουρελόχαρτο για την Άγκυρα.

Πολιτικές κλεπτό-συμμορίες, στρατιωτικές ηγεσίες άτολμες και υποταγμένες στο προδοτικό πολιτικό κατεστημένο και παράλληλα εκκλησιαστική ηγεσία βουβή και ουραγός της πολιτικής προδοσίας, άφησαν ακέφαλο ένα λαό εξοντωμένο, που επί δεκαετίες τον έκαναν να πιστέψει στην απατηλή τραπεζιτική ευτυχία που του σέρβιραν επιδέξια και στην ηδονή του ευρώ.

Το αποτέλεσμα σήμερα σκληρό και αδυσώπητο και είναι μόνο η αρχή, αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει.

Η Μικρασιατική καταστροφή οδήγησε τους έξη στο εκτελεστικό απόσπασμα με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Κάποιοι είχαν προειδοποιήσει το 2010 ότι αυτή η περιπέτεια θα κλείσει μόνο με αίμα. Ευχόμαστε πως όχι!

Όμως σήμερα που θα μας οδηγεί αυτή η κατάσταση;

Πηγή NikosXeiladakis




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ashton Carter βρίσκεται στην Άγκυρα για μία επίσκεψη-αστραπή στον προβληματικό σύμμαχο της Ουάσιγκτον για να επιστήσει την προσοχή της τουρκικής ηγεσίας στην ανάγκη σεβασμού της εδαφικής κυριαρχίας του Ιράκ, την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η διαμάχη με τη Βαγδάτη για τη συμμετοχή των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στην επιχείρηση για την ανακατάληψη της Μοσούλης.

Ο αμερικανός υπουργός Άμυνας θα συναντηθεί με τον τούρκο ομόλογό του Fikri Isik, αλλά και με τον πρωθυπουργό Binali Yildirim και τον πρόεδρο Tayyip Erdogan.

Την ώρα που η πολεμική επιχείρηση κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ εισέρχεται σε κρίσιμη φάση με την μάχη για την ανακατάληψη της Μοσούλης, οι ΗΠΑ παρακολουθούν με ανησυχία την ένταση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην Τουρκία και το Ιράκ.

Η Άγκυρα απαιτεί να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις της Μοσούλης συναντώντας την ισχυρή αντίσταση της Βαγδάτης.

Στη διαμάχη αυτή μεταξύ των δύο συμμάχων της, η Ουάσιγκτον ζητεί από την Άγκυρα να μην αναμειχθεί στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ χωρίς να έχει το πράσινο φως της Βαγδάτης.

Ο σεβασμός της ιρακινής κυριαρχίας αποτελεί «σημαντική αρχή» που είναι σεβαστή από όλα τα υπόλοιπα μέλη του συνασπισμού, τόνισε σήμερα ο Ashton Carter στους δημοσιογράφους στο αεροπλάνο που τον μετέφερε στην Άγκυρα.

Αξιωματούχος του Πενταγώνου που δεν κατονομάζεται παραδέχθηκε ότι η Τουρκία έχει δικαιολογημένα συμφέροντα ασφαλείας στο Ιράκ, αλλά πρόσθεσε ότι η Ουάσιγκτον έχει γίνει σαφής ως προς το ότι «καμία στρατιωτική δύναμη δεν πρέπει να επιχειρεί σε ιρακινό έδαφος εάν δεν έχει προσκληθεί.

«Έχουμε καταβάλει παρασκηνιακά προσπάθειες για να επιτύχουμε κοινό τόπο ανάμεσα στους Τούρκους και τους Ιρακινούς για το πώς θα προχωρήσουμε στην επιχείρηση της Μοσούλης», εξήγησε ο αμερικανός αξιωματούχος.

Ο Ashton Carter δεν θέλησε να κάνει κανένα σχόλιο πριν από τις συνομιλίες του στην Άγκυρα και αρκέσθηκε να πει ότι οι ΗΠΑ είναι σύμμαχοι τόσο με το Ιράκ, όσο και με την Τουρκία.

«Είναι και οι δύο στενοί μας φίλοι. Στην περίπτωση της Τουρκίας, πρόκειται για σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Και θέλουμε όλοι να παραμείνουν επικεντρωμένοι στον στόχο, που είναι να νικηθεί το Ισλαμικό Κράτος, διότι αποτελεί απειλή και για τους τρεις μας».

Άλλο σημείο αμερικανο-τουρκικής τριβής, η εχθρική στάση της Άγκυρας απέναντι στις συριακές κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), συμμάχου των ΗΠΑ, δυνάμεις που η Ουάσιγκτον θεωρεί αποφασιστικής σημασίας στις επιχειρήσεις κατά του ισλαμικού Κράτους στη Συρία.

Ο τουρκικός στρατός ανακοίνωσε χθες ότι 160 έως 200 μαχητές των YPG σκοτώθηκαν σε επιδρομές της τουρκικής αεροπορίας κατά θέσεών τους στη βόρεια Συρία.

Ο Ashton Carter αρνήθηκε να σχολιάσει το «επεισόδιο» αυτό.

«Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη», επέμεινε να απαντά στους δημοσιογράφους λίγες ώρες πριν από την προσγείωση στην Άγκυρα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Εκτός ελέγχου έχει τεθεί πλέον ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, καθώς δεν περνά πια ημέρα που να μην αμφισβητεί, όλο και με πιο οξύ τρόπο, το καθεστώς της Λωζάννης.

Οι συνεχείς αναφορές του με αυτό το περιεχόμενο που διαρκώς κλιμακώνονται σε ένταση δεν επιτρέπουν δεύτερη σκέψη παρά το ότι ετοιμάζεται για βίαιη απόπειρα ανατροπής του εδαφικού καθεστώτος: ας μην κοροιδευόμαστε κι ας δούμε την αλήθεια κατάματα, όσο απίστευτη και τρομερή κι αν φαντάζει: ο Ερντογάν ήδη χτυπά τύμπανα πολέμου.

Τι άλλο από αυτό μπορεί να πιστοποιούν όλες αυτές οι ακραία επιθετικές του δηλώσεις με την τελευταία να αναφέρει ότι
«Από το 1914, που φτάσαμε από τα 2.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μέσα σε εννέα χρόνια στη Λωζάννη, μαζί και με το Χατάι, πέσαμε στα 780.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σε μικρό χρονικό διάστημα. Στόχος μας στον απελευθερωτικό αγώνα ήταν το Εθνικό Συμβόλαιο. Δυστυχώς, και στα δυτικά και στα ανατολικά σύνορά μας δεν προστατεύσαμε τα εδάφη μας…
Δεν μπορούμε το 2016 να κινούμαστε με τη λογική του 1923. Αυτό είναι άδικο, δεν μπορούμε να το δεχθούμε. Όταν αλλάζουν τα πάντα στον κόσμο, δεν μπορούμε να βρισκόμαστε στο σημείο που βρεθήκαμε τότε…Μια κατάσταση που προέκυψε από ανάγκη την αποδεχθήκαμε και εγκλωβιστήκαμε. Αυτό εμείς το αρνούμαστε. Η Τουρκία ήταν του 1923 και όσοι την εγκλώβισαν είχαν ως στόχο να ξεχαστεί το παρελθόν της, που είναι 1.000 ετών με Οθωμανική Αυτοκρατορία και με τους Σελτζούκους». 
Και αφού είπε όλα αυτά μιλώντας σε Τούρκους δημάρχους, κάλεσε τη νεολαία της χώρας του να πάρει, ουσιαστικά, την κατάσταση στα χέρια της…

Δεν χωρούν πλέον ούτε μισόλογα, ούτε αυταπάτες: Ο Ερντογάν φτιάχνει συστηματικά κλίμα ένοπλης σύγκρουσης. Κι αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει ήδη εισέλθει σε έναν μονόδρομο, ο οποίος περιλαμβάνει τρία σημεία:

Πρώτον, πρέπει να ετοιμάζεται στρατιωτικά για σύγκρουση.

Δεύτερον, πρέπει να ξεκινήσει διπλωματικό αγώνα ενημέρωσης και συμμαχιών με μία σειρά από χώρες που πάση θυσία είναι ανάγκη να επιχειρήσουμε να τις έχουμε στο πλευρό μας ξεχνώντας όλα τα άλλα και

Τρίτον, πρέπει να συνεννοηθούμε αμέσως μεταξύ μας σε εθνικό επίπεδο. Κάθε άλλη έριδα, όσο βαθιά κι αν είναι, όποια φύση κι αν έχει, πρέπει τώρα να παραμεριστεί. Και να γίνουμε μία γροθιά.

Όχι αύριο. Σήμερα.
Αύριο θα είναι αργά.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου