Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Σεπ 2016

Ο Γερμανός υπουργός των Εσωτερικών, Τόμας ντε Μεζιέρ, προειδοποίησε ότι στη χώρα του βρίσκονται περισσότεροι από 500 φανατικοί ισλαμιστές, που έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις, δρώντας είτε μόνοι τους, είτε "σε ομάδες κρούσης."

Ο Γερμανός υπουργός των Εσωτερικών σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Bild" δήλωσε ότι ζουν σήμερα στη Γερμανία τουλάχιστον 520 φανατικοί ισλαμιστές "που μπορούν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις," ενώ βρίσκονται κοντά τους, άλλοι 360 άνθρωποι, που είναι γνωστοί στις αστυνομικές αρχές, εξαιτίας της σχέσεις αυτής που διατηρούν με τους εν δυνάμει επιτιθέμενους τζιχαντιστές, σύμφωνα με το ΑΠΕ.

Δεν είναι λίγοι οι Γερμανοί που φοβούνται ότι πολλοί μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, έχουν εισέλθει στη Γερμανία καλυπτόμενοι πίσω από τις ροές του ενός εκατομμυρίου προσφύγων, από τη Συρία, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία, που εισήλθαν στη χώρα το 2015.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση «καλοπιάνει» τον Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν για να μη… γυρίσει ξανά τη στρόφιγγα των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών, το Βερολίνο επιλέγει να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Αθήνα.

Γράφει ο Κώστας Παπαδόπουλος

Οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Εσωτερικών, Τόμας ντε Μέζιερ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ εγείρει θέμα επαναπροώθησης προσφύγων και παράνομων μεταναστών προς την Ελλάδα, ανεβάζει το πολιτικό θερμόμετρο στις σχέσεις των δύο κρατών. Το προφανές είναι πως η κίνηση αυτή έρχεται ως «απάντηση» στις πιέσεις της ακροδεξιάς, το φάντασμα της οποίας πλανάται και πάλι με την Άνγκελα Μέρκελ να γνωρίζει την αποδοκιμασία των ψηφοφόρων κεντροδεξιών και δεξιών ψηφοφόρων. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι έρχεται σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο για την κυβέρνηση Τσίπρα, καθώς έχουν ξεκινήσει οι προεργασίες για τη δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου, ενώ ο πρωθυπουργός προσδοκά ότι θα καθίσει επιτέλους (σ.σ. εκκρεμεί από την εποχή διακυβέρνησης Σαμαρά) στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το δημόσιο χρέος.

Σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως των φανερών ή μύχιων σκέψεων της καγκελαρίας, το γεγονός είναι ότι ο εφιάλτης του προσφυγικού-μεταναστευτικού χτυπά και πάλι την πόρτα της Ελλάδας. Ας βάλουμε, όμως, τα πράγματα σε μία σειρά…

Συνθήκη του Δουβλίνου

Η δήλωση του κ. ντε Μέζιερ που ήχησε ως… καμπανάκι στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι «κάναμε πολλά στην Ευρώπη για να βελτιώσουμε την κατάσταση στην Ελλάδα. Αυτό πρέπει να έχει συνέπειες και να οδηγήσει στο να μπορούν να σταλούν πίσω στην Ελλάδα πρόσφυγες σύμφωνα με τη συνθήκη του Δουβλίνου». Μάλιστα, καθιστώντας σαφές ότι δεν πρόκειται για προσωπική άποψη αλλά για ένα σενάριο που συζητιέται στο Βερολίνο, ο… λαλίστατος υπουργός έσπευσε να προσθέσει ότι «θα πρέπει να επιδιωχθεί μια κοινή ευρωπαϊκή στάση γιατί εάν κινηθεί μόνη της η γερμανική κυβέρνηση υπάρχει ο κίνδυνος τα (σ.σ. γερμανικά) διοικητικά δικαστήρια να απαγορεύσουν εντός ολίγου χρόνου την επαναπροώθηση».

Λίγες ώρες αργότερα, η εκπρόσωπος Τύπου της Κομισιόν για το προσφυγικό-μεταναστευτικό ήρθε να ρίξει νέα «βόμβα» στην Αθήνα, δηλώνοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι μέχρι το τέλος του έτους είναι πάρα πολύ πιθανό να επανεκκινήσει η διαδικασία επιστροφής αλλοδαπών στην Ελλάδα – κατ’ εφαρμογή της συνθήκης του Δουβλίνου. «Στόχος της Κομισιόν είναι η επιστροφή της Ελλάδας στα στάνταρ του συστήματος του Δουβλίνου έως το τέλος του έτους», ανέφερε αρχικά η Νατάσα Μπερτό και πρόσθεσε ότι «επί του παρόντος εξετάζεται η αναμόρφωση του Δουβλίνου, όμως, έως ότου να μεταρρυθμιστεί το ισχύον σύστημα, η Ελλάδα, όπως οι υπόλοιπες χώρες, οφείλει να τηρεί τα στάνταρ για υποδοχή, καταγραφή και φιλοξενία των προσφύγων».

Για όσους δεν το θυμούνται, σύμφωνα με τη συνθήκη του Δουβλίνο όποιος πρόσφυγας ή παράνομος μετανάστης βρεθεί χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα (χορήγηση ασύλου) σε οποιοδήποτε κράτος-μέλος θα πρέπει να επαναπροωθηθεί στη χώρα στην οποία εισήλθε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει πως δεκάδες χιλιάδες Ασιάτες και Αφρικανοί που βρήκαν τρόπο να φτάσουν σε χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης θα πρέπει έως το τέλος του έτους να επιστρέψουν στην «πύλη εισόδου» τους στην Ευρώπη, δηλαδή στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειώσουμε πως από το 2011 και ελέω σχετικής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, η Γερμανία δεν εφαρμόζει τη συνθήκη του Δουβλίνου.

Ωστόσο, τα πράγματα έχουν ζορίσει για τα καλά τόσο λόγω του αριθμού των ανθρώπων που εισήλθαν στη χώρα, όσο και των πιέσεων που ασκούνται από την ακροδεξιά για αλλαγή γραμμής από την καγκελάριο.

«Βράζουν» οι χώροι φιλοξενίας

Την ίδια ώρα, έντονος προβληματισμός επικρατεί στα υψηλά κλιμάκια της ΕΛ.ΑΣ. για τα hot spots, τους χώρους φιλοξενίας προσφύγων και τα κέντρα κράτησης παράνομων μεταναστών, τα οποία ανώτερος αξιωματικός της Αστυνομίας χαρακτήρισε στην «Α» ως «βραδυφλεγή βόμβα». Τις τελευταίες ημέρες τα περιστατικά έντασης έχουν πυκνώσει, ενώ ακόμη και ανεκτικές κοινωνίες που επέδειξαν τον μέγιστο ανθρωπισμό απέναντι στους βασανισμένους ανθρώπους πλέον διαμαρτύρονται έντονα για την παγίωση της κατάστασης. Πολλώ δε μάλλον όταν καταγράφεται αύξηση της παραβατικότητας τόσο εντός όσο και εκτός των χώρων αυτών. Ιδιαίτερα στη Μόρια της Λέσβου δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι μετά και την άγρια συμπλοκή των ανηλίκων είναι ζήτημα χρόνου να ξεσπάσει γενικευμένη εξέγερση.

Πηγή "Η Άποψη"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είχα γράψει ότι με την συγκέντρωση τόσων πολεμικών πλοίων διαφόρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν χρειάζεται να ταξιδεύεις με πλοίο στην περιοχή. Μπορείς να βαδίζεις από κατάστρωμα σε κατάστρωμα και πας σε όποια χώρα θέλεις. Το ίδιο γίνεται τώρα και με τις χερσαίες δυνάμεις. Όπου και να πας, κάποιον θα βρεις μπροστά σου. Μόνον που πρέπει να γνωρίζεις καλά τους συσχετισμούς δυνάμεων, για να αντιληφθείς ποιος είναι φίλος και ποιος αντίπαλος.

Και τούτο, επειδή τίποτε δεν είναι δεδομένο. Όχι μόνον διότι οι σημερινοί φίλοι, αύριο μπορεί να βρεθούν αντίπαλοι, αλλά και επειδή κάποιοι είναι σύμμαχοι εναντίον ενός κοινού εχθρού, αλλά αντίπαλοι έναντί άλλου, που είναι φίλος για τον έναν, αλλά εχθρός για τον άλλον.

Οι Ιρανοί φερ’ ειπείν, συμμαχούν με τον Άσαντ, εναντίον τόσο του ISIS, όσο και των τζιχαντιστών της αποκαλούμενης "μετριοπαθούς αντιπολίτευσης". Είναι αντίθετοι με την υποστήριξη του ISIS από πλευράς των Τούρκων, όπως και με την πλήρη υποστήριξη που παρέχουν στον Άσαντ, ενώ οι Τούρκοι τον θεωρούν σήμερα προσωρινό, αλλά συμφωνούν με τους Τούρκους εναντίον των Κούρδων, επειδή έχουν κι αυτοί πρόβλημα, μικρό σήμερα, αλλά δεν θα αργήσει να ενδυναμώσει και το κίνημα των πολυπληθών Κούρδων του Ιράν.

Κάποτε, το πλέον πολύπλοκο ζήτημα ήταν το βαλκανικό -το Ανατολικό Ζήτημα, όπως επικράτησε να λέγεται στην γλώσσα των διπλωματών-, ώστε είχε πει ο Βίσμαρκ «τι θα γίνει μ’ αυτούς τους κλεφτοκοτάδες των Βαλκανίων». Και μπορεί εμείς να αποκαλούμε "ρωσική" την σαλάτα με την πληθώρα των υλικών και διαφορετικών γεύσεων, αλλά το αρχικό όνομά της ήταν "μακεδονική σαλάτα". Η πολυπλοκότητα αυτή έχει τώρα υπερκεραστεί στην Μ. Ανατολή.

Είναι ενδιαφέρουσα η πρωτοβουλία από πλευράς του Βρετανού υπουργού Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος συγκαλεί σε διάσκεψη όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, για να συζητήσουν λύσεις για το συριακό πρόβλημα, μόνον που λησμόνησε να καλέσει τους… Σύρους και τους Ρώσους! Θα φανεί αν πρόκειται για δική του πρωτοβουλία, ή λειτουργεί ως προμετωπίδα των ΗΠΑ, για να μη κλείσουν αυτοί την πόρτα στους Ρώσους. Προσκεκλημένοι είναι οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ιορδανία, η ΕΕ και βεβαίως η Τουρκία και η οικοδεσπότης Βρετανία. Επίσης θα εκπροσωπηθεί και η συριακή αντιπολίτευση. Όχι οι Κούρδοι. Για δε τον Άσαντ αξιώνει την αποχώρησή του από την εξουσία, που "θα μπορούσε να βοηθήσει ώστε να ξαναρχίσουν οι ειρηνευτικές συνομιλίες που έχουν παγώσει".

Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας απάντησε ότι «οι δηλώσεις του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον δείχνουν την απόλυτη έλλειψη επαφής του με την πραγματικότητα και την αδυναμία του να συνειδητοποιήσει ότι η εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας έχει παρέλθει».

Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι, ότι ο στόχος της Τουρκίας είναι διττός. Αφενός να εμποδίσει την δημιουργία μιας ενιαίας κουρδικής περιοχής στα σύνορά της, αφετέρου θέλει να κυριαρχήσει και επί του δρόμου των ενεργειακών αγωγών, κατέχοντας τις πόλεις Menbiç και El Bab, που αποτελούν τα κλειδιά για τους ενεργειακούς αγωγούς που μεταφέρουν πετρέλαιο από το Ιράκ στην Συρία. Όποιος κατέχει αυτές τις δυο πόλεις μπορεί να εκμεταλλευτεί το πετρέλαιο που έρχεται όχι μόνον από τα ανατολικά, αλλά σ’ αυτές καταλήγει και το παλιό σχέδιο της κατασκευής ενός μεγάλου ενεργειακού αγωγού που θα συνδέει το Κατάρ με την Τουρκία (όπου η αντίθεση του Άσαντ στο σχέδιο αυτό, έφερε και το Κατάρ με την Σαουδική Αραβία, ομού με την Τουρκία να συμμετάσχουν ενεργώς στην εκστρατεία ανατροπής του).

Η Ρωσία από την πλευρά της στηρίζει στον συριακό εμφύλιο το "σιιτικό μέτωπο" -εξ ου και η συμμαχία με το Ιράν- του καθεστώτος Άσαντ και των συμμάχων του, (Ιρανών, Ιρακινών και Λιβανέζων σιιτών, καθώς και των Κούρδων). Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορεί να διαρκέσει επί πολύ η "φιλία" με τους Τούρκους, η οποία αντιθέτως, στηρίζει τη σουνιτική συριακή αντιπολίτευση κοσμικών και μετριοπαθών ισλαμικών δυνάμεων. Η ρωσική απάντηση στην εισβολή των Τούρκων φαντάζει "πλαδαρή": «Η Τουρκία θα πρέπει να μην προχωρήσει σε κινήσεις που θα αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση στη Συρία», τόνισε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η ελληνική θέση ήταν η χειρότερη που θα μπορούσε να υπάρξει. Όχι μόνον επειδή χάνει τους "ρουμ-ορθοδόξους" της Συρίας, που στέκονται στο πλευρό του Άσαντ και στράφηκαν δια του Πατριάρχη Αντιοχείας προς την Μόσχα, αλλά και επειδή υποστηρίζοντας την Τουρκία στάθηκε αντίθετη στον αγωγό Ιράν-Ιράκ-Συρίας που είχε σχεδιαστεί να περάσει στην Κύπρο και από εκεί στην Ελλάδα. Γιατί συνέβη αυτό; Ανοησία; Υπακοή σε εντολές άνωθεν; Όλα πιθανά.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από τον Μανώλη Κοττάκη

Eλλην αξιωματούχος, ο οποίος ταξίδεψε πρόσφατα στο Βερολίνο, έκανε τις επαφές του και έχει γενικά καλή αίσθηση των γερμανικών πραγμάτων, μου μετέφερε χθες μια εικόνα εσωτερικών συσχετισμών πολύ διαφορετική από αυτήν που έχουμε στο μυαλό μας εδώ, στην Αθήνα. Καταρχάς, εμείς πιστεύουμε ότι οι ομοσπονδιακές εκλογές θα διεξαχθούν του χρόνου το φθινόπωρο.

Ο αξιωματούχος, όμως, έβαλε στο τραπέζι μια νέα παράμετρο, την οποία αξίζει να έχουμε υπ’ όψιν μας, είτε επιβεβαιωθεί είτε όχι - θα εξηγήσω γιατί. «Και ποιος σου είπε ότι οι εκλογές εκεί δεν θα γίνουν νωρίτερα, στις αρχές του 2017, την άνοιξη, ας πούμε;» με ρώτησε και με αιφνιδίασε. Του ζήτησα να τεκμηριώσει τον συλλογισμό του. «Ποιος, άραγε, θα αναλάβει τον ρόλο να ρίξει στο Κοινοβούλιο τη Μέρκελ;» ήταν το βασικό ερώτημά μου.

Ο αξιωματούχος μού εξήγησε ότι γενικώς το σύστημα εκεί στο σύνολό του δεν θα ήθελε να αναλάβει το ρίσκο να πάει σε εκλογές μετά τις γαλλικές προεδρικές εκλογές. «Είτε καταφέρει να εκλεγεί η ακροδεξιά Λεπέν είτε φτάσει στην πηγή χωρίς να πιει νερό, ο άνεμος των άκρων θα φυσήξει μέχρι τη Γερμανία, ήδη φυσά στην Αυστρία. Και αυτό δεν το θέλει κανείς.

Ούτε οι Χριστιανοδημοκράτες ούτε οι Σοσιαλδημοκράτες, ούτε οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές, που μελετούν την αυτόνομη κάθοδο. Πρόσθεσε στην εξίσωση την πιθανότητα εκλογής Τραμπ τον Νοέμβριο και θα καταλάβεις τη συλλογιστική τους» μου εξήγησε. Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, πυροκροτητής των εξελίξεων, που θα ενταθούν έως το τέλος της χρονιάς, θα είναι ο αντικαγκελάριος Γκάμπριελ, ο οποίος θα είναι κατά πάσα πιθανότητα αντίπαλος της Μέρκελ, αν δεν ενδιαφερθεί να ηγηθεί ο πλέον δημοφιλής πολιτικός στη Γερμανία σήμερα, ο Στάινμαγερ.

Εφόσον ευσταθεί η ανάλυση -Μέρκελ και Σόιμπλε άρχισαν θορυβημένοι τις παροχές μετά το κάζο της Πομερανίας-, τότε ανοίγει παράθυρο ευκαιρίας για το ελληνικό χρέος. Σωστά τα ζυγίζει, κατά συνέπεια, ο Τσίπρας που λέει και ξαναλέει ότι (προσοχή στο ρήμα) «απαιτώ λύση για το χρέος» και ότι «οι προσεχείς πέντε μήνες είναι κρίσιμοι».

Σωστά τα ζυγίζει, όταν συγκαλεί σύνοδο των χωρών του Νότου στην Αθήνα και αρνείται να αποδεχθεί πρόσκληση της Μέρκελ να μεταβεί στο Βερολίνο για την προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής της Μπρατισλάβα -τι ξαφνικές αγάπες ήταν αυτές, αλήθεια; Με τόσο ρευστή την πολιτική κατάσταση στη Γερμανία και με δεδομένο ότι ο γερμανικός πολιτικός κόσμος ξεκαθαρίζει ότι δεν θα υπάρξει τέταρτο Μνημόνιο (και άλλα δανεικά), ιδού ίσως η ευκαιρία για ποσοτική χαλάρωση, έξοδο στις αγορές, μικρότερα πλεονάσματα, ρύθμιση χρέους και μεγάλη διαπραγμάτευση.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου