Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Ιουν 2012

Η Ρωσία και το Ισραήλ πρόκειται να διευρύνουν τις οικονομικές τους σχέσεις μέσω προώθησης των μεγάλων κοινών σχεδίων, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της ενέργειας, δήλωσε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν μετά από τις συνομιλίες με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

«Καλές προοπτικές υπάρχουν και στις κοινές πρωτοβουλίες στον τομέα της γεωργίας», - πρόσθεσε ο ρώσος ηγέτης, τονίζοντας, πως ήδη υλοποιούνται τα σχέδια στην κατασκευή των κτηνοτροφικών συγκροτημάτων στις ρωσικές περιοχές.

Στον τομέα των υψηλών τεχνολογιών ήδη υπάρχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ειδικότερα, το Ροσνάνο ίδρυσε στο Ισραήλ μία θυγατρική εταιρεία και σε συνεργασία με τους ισραηλινούς εταίρους του πραγματοποιεί την επιλογή των πολλά υποσχόμενων σχεδίων.

Πηγή


Η εφημερίδα Le Monde αναφέρεται φυσικά στην έκθεση Ζαννιά που αποκάλυψε το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, και σύμφωνα με την οποία:
«Η Αθήνα προσέλαβε 70.000 δημοσίους υπαλλήλους και 12.000 συμβασιούχους στους δήμους στη διετία 2010-2011 παραβιάζοντας έτσι τις δεσμεύσεις της απέναντι στους δανειστές της, αντί να απολύσει κάποιες χιλιάδες άτομα όπως είχε δεσμευτεί»….
Aπορεί επίσης, πώς έγιναν προσλήψεις εν μέσω κρίσης και πώς γίνεται η Ελλάδα να διαθέτει ακόμη σήμερα τους ίδιους δημοσίους υπαλλήλους με το 2010!
Βέβαια, κι εμείς οι Έλληνες πολίτες απορούμε πως είναι δυνατόν το χρέος της χώρας να παραμένει το ίδιο (και να αυξάνει) τη στιγμή που έχει αποπληρωθεί έξι (6) φορές μέχρι τώρα... Αλλά, είπαμε, τέτοιες κουβέντες δεν κάνουν ούτε στη Le Monde, αφού το ζητούμενο είναι να χαρακτηρισθούν οι Έλληνες απατεώνες και ως εκ τούτου άξιοι της ό,ποιας τιμωρίας τους επιβάλλει η Ευρώπη...

Εμείς, νιώθοντας βαθιά υποχρέωση απέναντι στην αλήθεια, θέλουμε να τονίσουμε προς τους βιαστικούς αρθρογράφους του εξωτερικού (στην περίπτωση αυτή της Le Monde) πως η Αθήνα ΔΕΝ έκλεψε, ούτε φυσικά οι Έλληνες πολίτες γνώριζαν αυτά που η έκθεση Ζαννιά έφερε στο φως της δημοσιότητας (όλως τυχαίως μετά τις εκλογές…!). Αυτός που έκλεψε, είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Και έκλεψε για να ενισχύσει το κόμμα του, για να κρατήσει αντιστάσεις στις υψηλότατες τάσεις διαφυγής. Κι επειδή γνώριζε πολύ καλά το περιεχόμενο του κόμματος που ηγείτο, προσέφυγε στην κλασσική «μέθοδο ΠΑΣΟΚ» (την ίδια μέθοδο ανέπτυξε και βελτίωσε και η ΝΔ) και έκανε αυτές τις 70.000 προσλήψεις.

Ο Γιώργος Παπανδρέου (με συγχωρείτε που αποφεύγω να αποδώσω των προσδιορισμό «κύριος») έκλεψε, λοιπόν. Ο ίδιος άνθρωπος που βράβευσε η Ευρώπη ως σκεπτόμενο, ο ίδιος άνθρωπος που περιφέρεται ανά τον κόσμο και χαμογελά (με εκείνο το ηλίθιο χαμόγελο που κρύβει ειρωνεία και όχι ηλιθιότητα) προς όλους όσους τον συναντούν ή τον φωτογραφίζουν.
Καλό θα είναι, λοιπόν, όταν οι αρθρογράφοι των ΜΜΕ του εξωτερικού όταν αναφέρονται σε απατεωνιές που γίνονται στην Ελλάδα, να καταγράφουν επακριβώς τα πράγματα ως έχουν. Επειδή προωθήθηκε (το από ποιους δεν είναι το παρόντος να του αναλύσουμε, αν και είναι τοις πάσι γνωστό) ο Γιώργος Παπανδρέου για πρωθυπουργός, επειδή ο ίδιος και η παρέα του κατέστρεψαν την χώρα (σύμφωνα με τηλεοπτικές δηλώσεις του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη), επειδή οι κηπουροί, οι γυμναστές και οι κολλητές από το γυμναστήριο γινόντουσαν υπουργοί (συνεπικορούμενοι από ΜΜΕ και της αλλοδαπής) στην Ελλάδα του Γιώργου Παπανδρέου, δεν σημαίνει πως οι υπόλοιποι Έλληνες είναι απατεώνες, ούτε πως η Αθήνα μετατράπηκε από κέντρο του πολιτισμού, της φιλοσοφίας και των τεχνών, σε άντρο απατεώνων.

Φυσικά, με αγωνία περιμένει ο γράφων την επόμενη ημέρα της διακυβέρνησης του λίαν προσφάτως πρωθυπουργεύοντα Αντώνη Σαμαρά. Τι σκάνδαλα θα δούνε το φως της δημοσιότητας άραγε; Τι συνεννοήσεις πίσω από κλειστές πόρτες θα μάθουμε; Μέχρι τότε, κρατώντας στάση αναμονής, υπενθυμίζουμε στους βιαστικούς δημοσιογράφους των ξένων ΜΜΕ: όταν μιλάτε για απατεώνες, να βάζετε ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο. Εξάλλου, είναι γνωστό πως συμφέροντα εκτός Ελλάδας βρίσκουν ΠΑΝΤΑ τον τρόπο να τοποθετούν πρωθυπουργούς σε αυτή την ταλαιπωρημένη -από τον ανθρωπισμό και την δημοκρατία της Ευρώπης- χώρα.

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Μεγάλη είδηση συγκλονίζει από το απόγευμα τα ΜΜΕ. «Παραιτήθηκε ο Ράπανος!!!» κραυγάζουν άπαντες. Και να η επιστολή του Ράπανου προς τον μονόφθαλμο (πειρατή της Δημοκρατίας) Αντώνη Σαμαρά και να η απαντητική του υπό ιατρική παρακολούθηση πρωθυπουργεύοντα Αντώνη…

Όχι, δεν είναι θέμα πως σύσσωμη η κυβέρνηση δεν πηγαίνει στις Βρυξέλλες για να απαιτήσει, να συζητήσει, να διαπραγματευθεί τα περί μνημονίου.
Όχι, δεν είναι θέμα πως στις Βρυξέλλες αποστέλλεται (για διακοπές προφανώς) ο χωρίς αρμοδιότητες (τουλάχιστον όπως προκύπτει από το Ελληνικό Σύνταγμα, για το Γερμανικό θα σας γελάσω…) Κάρολος Παπούλιας.
Όχι, δεν είναι είδηση σοβαρή το ότι ουσιαστικά δεν έχουμε κυβέρνηση, αλλά ένα τουρλουμπούκι που άγεται και φέρεται, κρύβεται πίσω από ασθένειες και ιατρικές συμβουλές (κάτι σαν τον Άκη δηλαδή, που άρχισε να το παίζει τρελός κυκλοφορώντας γυμνός μέσα στον Κορυδαλλό)…

Η είδηση της ημέρας, για τα παντός καιρού και προβλημάτων κυβερνητικά ΜΜΕ, είναι η παραίτηση του Ράπανου!!!
Και αναρωτιέμαι, ως αφελής, αγράμματος, ανεγκέφαλος και μη γνώστης της πολιτικής:
Από πού παραιτήθηκε ο Ράπανος; Από υπουργός Οικονομικών, που δεν ορκίστηκε ποτέ; Δηλαδή, αν παραιτηθεί από υπουργός Οικονομικών και ο περιπτεράς της γειτονιάς μου, θα γίνει πρώτη είδηση στο Μεγκάλο Κανάλι; Θα το παίζουν όλα τα ΜΜΕ και θα προσάπτουν και τις επιστολές φιλοφρόνησης για να μας πείσουν πως όντως ο περιπτεράς παραιτήθηκε;

Επειδή έχει χαθεί η σοβαρότητα προ αμνημονεύτων χρόνων από ετούτη την χώρα, επειδή λίαν προσφάτως απωλέσθη και η αιδώς (ντροπή, είναι η μετάφραση της λέξης και την απευθύνουμε προς τους Ελληνόφωνους πολιτικούς), μήπως θα έπρεπε να απωλεσθεί παντελώς και αυτή η έννοια της Δημοκρατίας, την οποία ταλαιπωρούμε ποικιλοτρόπως για να μπορέσουν οι «σταθεροί» πολιτικοί μας να ανασκευάζουν τις απόψεις, τις θέσεις, και τις εν γένει τοποθετήσεις τους (με κόκκινες γραμμές παρακαλώ, που είναι και της μόδας) χωρίς να μετατρέπονται σε πτυελοδοχεία; Μήπως ταυτόχρονα θα πρέπει να διαγράψουμε και την λέξη «λογική» από το Ελληνικό λεξιλόγιο;

Λοιπόν, καλά όλα αυτά, είναι και λίγο το καλοκαιράκι που μας βράζει το μυαλό με τον καύσωνά του, αλλά επιτέλους, μήπως θα πρέπει να βρούμε έναν τόπο να σταθούμε ως λαός, για να μπορέσουμε να κινήσουμε τους αμετακίνητους νέο-πατριώτες που βασανίζουν έναν ολόκληρο λαό, επειδή έχουν υποχρέωση προς την τρόικα και τις δάνειες (βλ. τοκογλύφους) δυνάμεις;

Άντε γιατί με τον Ράπανο, μας έγιναν ραπανάκια…


ΥΓ: Είδηση δεν είναι που φεύγει η οικογένεια Παπανδρέου; Πότε θα γίνει είδηση άραγε; Όταν σηκωθεί το αεροπλάνο και ο Γιώργος θα χαμογελάει τρισευτυχισμένος διαπιστώνοντας πως βρέθηκαν περίπου 11 εκατομμύρια άνθρωποι που είχαν χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης από ότι αυτός;
Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Η α λα Γκρέκα συνταγή του Σαμαρά, δεν σώζει την παρτίδα...

Προσωπικά δεν βλέπω κανένα αστείο σε αυτό με το οποίο γελάει το πανελλήνιο όλο το Σαββατοκύριακο: το ότι πρωθυπουργός και υπουργός οικονομικών είναι κλινήρεις ενώ η τρόικα έρχεται… Δυο μήνες περιμέναμε να έρθει και τώρα που έρχεται, είμαστε εμείς που εμείς δεν μπορούμε. Κάπως έτσι βέβαια, το «πολυπόθητο» ραντεβού αναβάλλεται για μερικές ακόμη ημέρες, ενώ στο Eurogroup ως γνωστόν πάει ο Αβραμόπουλος. Επομένως, στην καλύτερη περίπτωση, δεν θα υπάρξει καμία πρόοδος.

Και πώς να υπήρχε δηλαδή… Το κυβερνητικό στρατόπεδο είχε έτοιμη να παρουσιάσει στην Τρόικα μια ωραία συνταγή (α λα Γκρέκα, τη λένε στο χωριό μου) για το πώς θα… βοηθηθεί να κυβερνήσει παίρνοντας άδεια για κάμποσα φιλολαϊκά μέτρα, ενώ οι δανειστές από την πλευρά τους είχαν στο νου τους να ξεκαθαρίσουν στον Σαμαρά ότι οποιαδήποτε... επικαιροποίηση του Μνημονίου θα πραγματοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση της (επαν)αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας.

Ο Ράπανος και οι του Σαμαρά σκέφτονταν να ζητήσουν μέτρα για τη φοροελάφρυνση των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, έτσι ώστε να υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας και να «πέσει» χρήμα στην αγορά, ενώ η Τρόικα θέλει «εδώ και τώρα» τις αποκρατικοποιήσεις (επίσης για να βγει λίγο χρήμα...) και να συμμαζευτεί το δημόσιο. Πλην όμως με απολύσεις και όχι με μαγικά που δεν πιάνουν, όπως το βλέπουν εδώ και δυο χρόνια οι Έλληνες.

Για να καταλάβετε πόσο α λα Γκρέκα είναι η ελληνική πρόταση, σκεφτείτε ότι περιλαμβάνει (μεταξύ άλλων βέβαια) την επαναφορά των πολυτεκνικών δικαιωμάτων, τη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων αλλά όχι μέσω απολύσεων, την αύξηση του αφορολογήτου ορίου και τέλος τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων που είναι μεν σωστό αλλά θα φέρει χρήμα μεσοπρόθεσμα. Για τα υπόλοιπα οι Τροικανοί απλώς θα βγάλουν σπυράκια. Το είπα και πιο πριν: Μέσα στις προτάσεις της ελληνικής πλευράς υπάρχουν και σωστά μέτρα. Αυτά όμως θα ήταν προς συζήτηση όταν υπήρχε περιθώριο χρόνου και άνεση οικονομίας. Το κακό είναι ότι τώρα απλά δεν υπάρχει.

Η γενικότερη αντίληψη που επικρατεί υποστηρίζει ότι στην νέα ελληνική κυβέρνηση θα δοθούν κάποια μικρά δωράκια προκειμένου να μπορέσει να κάνει κουμάντο το διάστημα του καλοκαιριού. Το πιθανότερο είναι να πάρουμε την διετή παράταση εφαρμογής του μνημονίου και να πάρουμε τα θεωρητικά κεφάλαια των 50 δις. ευρώ, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Βασικός όμως άξονας θα είναι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί. Το κακό είναι ότι αν η νέα ελληνική κυβέρνηση πιεστεί από τους δανειστές να εφαρμόσει το μνημόνιο στην αρχική του εκδοχή, το πιθανότερο είναι να καταρρεύσει. Κι αν όχι άμεσα, θα αρχίσει σταδιακά να αποσυντίθεται μέχρι να ξεχαρβαλωθεί μέσα στο χειμώνα. Κι αν η Τρόικα για να πιέσει για την πλήρη εφαρμογή του μνημονίου παγώσει τις δόσεις, τότε θα επανέλθουμε στο κλίμα των αρχών Ιουνίου, σε πολύ σύντομο διάστημα.

Τότε, όμως δεν θα υπάρχουν οι εκλογές για να εκτονωθεί η κατάσταση.

Όσοι πρόσεξαν τη συμπεριφορά του χρηματιστηρίου την περασμένη εβδομάδα, είδαν ακριβώς αυτό που εξήγησα πιο πάνω. Η επικράτηση των μνημονιακών κομμάτων και ο σχηματισμός κυβέρνησης προεξοφλήθηκε στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας εν μέσω των γκάλοπ. Και στο κλείσιμο της περασμένης Δευτέρας, άρχισαν οι πωλήσεις. Ακόμη και ο σχηματισμός της κυβέρνησης ελάχιστα ώθησε θετικά τα πράγματα. Κι επειδή στο χρηματιστήριο πλέον παίζουν ως επί το πλείστον οι ξένοι, αυτοί κάτι ξέρουν… Προσέξτε τους για να ξέρετε την επόμενη φορά.


Του Δρ. Γεωργίου Φίλη

Διευθυντή-Εκδότη «Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική»

Στα πρόθυρα γενική πολεμικής σύρραξης βρίσκεται πλέον η Ανατολική Μεσόγειος μετά το συμβάν της πτώσης του τουρκικού φωτοαναγνωριστικού RF-4E από πυρά της συριακής αεράμυνας.

Η αρχική «ήρεμη» τουρκική στάση φαίνεται να μεταβάλλεται σε… ιερά αγανάκτηση αφού η Άγκυρα αναφέρει πλέον πως η Συρία κατέρριψε το μαχητικό της χωρίς καμία προειδοποίηση ενώ ο Τούρκος πρωθυπουργός κ. Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει ξεχωριστά ραντεβού με τους αρχηγούς των κομμάτων για να τους ενημερώσει για τα τεκταινόμενα αλλά ίσως και για να εξασφαλίσει στην συμφωνία/ανοχή τους σε μία ενδεχόμενη απόφαση του κοινοβουλίου για την ανάληψη πολεμικής δράσης κατά της Δαμασκού.

Με λίγα λόγια, η Τουρκία αυτή τη στιγμή προετοιμάζει το έδαφος για την ανάληψη πολεμικής δράσης εναντίον της Συρίας. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει είναι γατί η Άγκυρα να θέλει να δημιουργήσει ακόμα μία εστία έντασης στην περιοχή, τι θα μπορούσε να κερδίσει; H άκρως ανησυχητική απάντηση έχει να κάνει με το πιθανότητα ο απώτερος στόχος της Τουρκίας να μην είναι η Δαμασκός αλλά το… Καστελόριζο.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να εξηγήσουμε τα… ανεξήγητα. Δυστυχώς, η κάθετη κλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πλέον πολύ πιθανή αφού το περιστατικό για το οποίο η Τουρκία «ευχόταν» να συμβεί τους τελευταίους μήνες φαίνεται να έλαβε χώρα, με αποτέλεσμα την απώλεια τουλάχιστον ενός μαχητικού της πολεμικής της αεροπορίας αλλά και ενός «στραπάτσου» του γοήτρου της.

Αρχικά η Τουρκία με τον πλέον επίσημο τρόπο επιβεβαίωσε πως το μαχητικό της καταρρίφθηκε από την συριακή αεράμυνα, ενώ επιφυλάχθηκε να απαντήσει «καταλλήλως» μετά την ενδελεχή εξέταση των συνθηκών του συμβάντος. Επισημαίνεται δε, πως η ψύχραιμη στάση της σχολιάστηκε ευμενώς από τη διεθνή κοινότητα.

Όμως, η όλη κατάσταση από την Κυριακή φαίνεται να ξεφεύγει αφού η Τουρκία κλιμακώνει κάθετα την ένταση αφήνοντας να εννοηθεί πως θα λάβει πολεμική δράση κατά της Δαμασκού.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως όσο περνάνε οι ώρες οι συνθήκες του συμβάντος -πέραν της επίσημης αποδοχής της άποψης της κατάρριψης και από τις δύο πλευρές αλλά και της πτώσης του αεροσκάφους σε Συριακό χώρο- παραμένουν αδιευκρίνιστες, ενώ το πλήρωμα του αεροσκάφους εξακολουθεί να αγνοείται.

Πού στόχευαν τα τουρκικά αεροσκάφη

Για την ώρα διάφορα εναλλακτικά αλλά εν πολλοίς αλληλοσυμπληρούμενα βέβαια σενάρια εμφανίζονται στην δημοσιότητα. Έτσι, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα τουρκικά μαχητικά να μη στόχευαν την Συρία αλλά εκπαιδευτικές δραστηριότητες της Εθνικής Φρουράς στην Κύπρο, απλά, φεύγοντας από τη μεγαλόνησο πήραν «λίγο ανοιχτά τη στροφή» ρε αδερφέ, ενώ επέστρεφαν στην Τουρκία - ας μην ξεχνάμε πως ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ στην ουσία είπε πως οι παραβιάσεις εναερίων χώρων άλλων χωρών είναι θέμα «ρουτίνας» λόγο της ταχύτητας των σύγχρονων μαχητικών.

Το ερώτημα βέβαια πως είναι δυνατόν οι παγκόσμιοι πρωταθλητές παραβάσεων και παραβιάσεων ξένων FIR να είναι οι Τούρκοι παραμένει, μάλλον αυτοί πετούν με… διαστημόπλοια ενώ οι υπόλοιποι με διπλάνα. Όπως είναι φυσικό η πλήρης καταγραφή της πορείας των τουρκικών μαχητικών θα έλυνε το… μυστήριο για το κατά πόσο πέταξαν πάνω από την Κύπρο ή όχι.

Κι αν το χτύπησαν οι Ρώσοι

Μία άλλη ακόμα πιο γαργαλιστική πιθανότητα είναι το τουρκικό μαχητικό να χτυπήθηκε όχι από Σύριους αλλά από… Ρώσους. Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές η κατάρριψη του RF4E έγινε μέσω της χρησιμοποίησης των ρωσικής κατασκευής αυτοκινούμενων αντιαεροπορικών συστημάτων μέσου βεληνεκούς Pantsyr-1, τα οποία προσφάτως παρελήφθησαν από τις συριακές ένοπλες δυνάμεις.

Την ευθύνη της κατάρριψης είχε η 73η Ταξιαρχία των συριακών χερσαίων δυνάμεων που ανήκει στην 26η Μεραρχία Αεράμυνας. Το συγκεκριμένο σύστημα μπορεί να καταρρίψει αεροσκάφη και πυραύλους τύπου κρουζ που πετούν σε ύψος 12 χιλιομέτρων. Γιατί όμως να το έριξαν οι Ρώσοι; Πολύ απλά διότι οι Σύριοι δεν έχουν προλάβει να εκπαιδευτούν στο συγκεκριμένο σύστημα, ενώ είναι σίγουρο πως αυτή τη στιγμή στα πληρώματα των συστημάτων υπάρχουν και… εκπαιδευτές, δεν είναι λοιπόν δυνατόν εάν στα συγκεκριμένα συστήματα υπήρχαν και Ρώσοι, να μην έλαβαν οδηγίες-κατευθύνσεις αναφορικά με ένα τόσο σοβαρό θέμα από το Κρεμλίνο.

Σε κάθε όμως περίπτωση και με βάση όλα τα παραπάνω καθίσταται σαφές πως και οι δύο κυβερνήσεις για την ώρα μας «δουλεύουν».

Όσο υποκριτική είναι αυτή τη στιγμή η στάση της Άγκυρας, η οποία φαίνεται «προβληματισμένη», «διστακτική» αλλά και «αγανακτισμένη» απέναντι στις εξελίξεις, ως η «παρθένα» η οποία δεν γνώριζε πως έστελνε στην ουσία τα μαχητικά της σε πολεμική ζώνη σε μία ξένη χώρα, άλλο τόσο είναι και η Συριακή «θλίψη» για την… παρεξήγηση της κατάρριψης.

Η Δαμασκός -ή η Μόσχα– με άλλα λόγια μέσω της αντίδρασής της δεν μπορεί να μην ήθελε να περάσει ένα μήνυμα προς την Τουρκία πως «εδώ δεν είναι Αιγαίο». Η δε Άγκυρα προφανώς εθισμένη στη «στρατηγική ψυχραιμία» άλλων… χώρων σε τέτοιου είδους πρακτικές που ακολουθεί προφανώς να θεώρησε πως μπορεί να μπαινοβγαίνει σε ξένα χωράφια ατιμώρητη, και δυστυχώς (ή ευτυχώς) την έπαθε.

Σχέδιο «Βαριά» κι Ελληνισμός

Ανεξαρτήτως όμως του πιο σενάριο(α) ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα το πλέον σημαντικό για τον Ελληνισμό είναι να μπορέσει να αποκωδικοποιήσει τους λόγους αλλά και τις συνέπειες του συγκεκριμένου συμβάντος.

Το βασικό λοιπόν από τη συγκεκριμένη εξέλιξη είναι να αντιληφθούμε το τι ακριβώς συμβαίνει στη πραγματικότητα: Δυστυχώς, είναι πολύ πιθανό να εκτυλίσσονται στην περιοχή τα πρώτα στάδια ενός σχεδίου «Βαριά» (το θυμόμαστε άραγε αυτό το σχέδιο δημιουργίας συνθηκών πολεμικής σύγκρουσης με την Ελλάδα, με αφορμή την κατάρριψη τουρκικών μαχητικών) το οποίο θα οδηγήσει σε Τουρκική ή/και δυτική επέμβαση στη Συρία.

Γιατί όμως η Άγκυρα να επιθυμεί τη σύγκρουση στη περιοχή;

Στο περιοδικό «Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική» έχουν επισημάνει εδώ και μήνες την λυσσώδη τουρκική προσπάθεια δημιουργίας μίας εκρηκτικής κατάστασης στη Συρία, με στόχο να «πουλήσει εξυπηρέτηση» στη Δύση και κυρίως στο Ισραήλ –εάν αυτό αποφασίσει πως το συμφέρει η αλλαγή ηγεσίας στη Δαμασκό- με κύριο στόχο να αυξήσει τη διαπραγματευτική της θέση στα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο, εις βάρος κυρίως του Ελληνισμού…

Ας μην ξεχνάμε πως για την ώρα η Τουρκία βλέπει την Κύπρο και τα ενεργειακά της αποθέματα να αποτελούν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος εταιρειών, κρατών και κυβερνήσεων, με την Ελλάδα να ακολουθεί (ας το ελπίσουμε δηλαδή). Ταυτοχρόνως και όχι τυχαία, η Λευκωσία με την Αθήνα έχουν δημιουργήσει, υπό την αιγίδα της Ουάσιγκτον, μία στην ουσία στρατιωτική συμμαχία στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία αποκόπτει την Άγκυρα από αυτά που θεωρεί δικά της, δηλαδή… όλα.

Εκτιμάται πως αυτή ακριβώς η στιγμή είναι η κατάλληλη ώρα για τη Τουρκία να προσπαθήσει να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού στην περιοχή μας το οποίο από το συμβάν του «Μαβί Μαρμαρά» και ύστερα φαίνεται να ξεφεύγει από τα χέρια της. Αυτή τη στιγμή η Τουρκία πολύ πιθανό να έχει αποφασίσει να τα παίξει όλα για όλα, και μέσω μίας εισβολής –ή μέσω μίας «διευκόλυνσης» για εισβολή- στην Συρία να αποδείξει πως αποτελεί την «υπερδύναμη» της Μέσης Ανατολής, επιβεβαιώνοντας στην ουσία τα λεγόμενα πριν από λίγες ημέρες στο Washington Institute του νέου αναπληρωτή πρωθυπουργού του Ισραήλ Σαούλ Μοφάζ, αλλά και να καθαρίσει αυτή για λογαριασμό της Δύσης.

Στην ορκωμοσία Σαμαρά

Το κατά πόσο δε σχετίζονται όλα αυτά με τη χώρα μας ίσως και να αποδεικνύεται από τη χρονική συγκυρία. Είναι τυχαίο πως το γεγονός έλαβε χώρα την ημέρα ορκωμοσίας μίας κατ’ όνομα νέας κυβέρνησης στην Ελλάδα – υπό την έννοια πως μέσα σε λίγες εβδομάδες από σήμερα θα αποδειχθεί πως πολύ απλά δεν θα είναι σε θέση ούτε να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό πως… «διαπραγματεύεται», ούτε όμως και την Τρόικα πως… «υλοποιεί» με αποτέλεσμα εν τω μέσω κοινωνικής θύελλας να καταρρεύσει, συμπαρασύροντας μαζί και το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα…Με άλλα λόγια η Άγκυρα ετοιμάζεται για να εκμεταλλευτεί την επερχόμενη κατάρρευση της Ελλάδας.

Είναι λοιπόν σαφές πως πολύ σύντομα η Άγκυρα θα ρίξει τη μάσκα του «ειρηνοποιού» και της χώρας η οποία παράγει την «πολιτική των μηδενικών προβλημάτων» και θα επιχειρήσει να επαναφέρει τη… pax Ottomana στην Ανατολική Μεσόγειο.

Χρέος πλέον του ελληνισμού θα είναι να διαλύσει αυτόν τον εφιάλτη που από μία πνευματική αναζήτηση και γεωπολιτική άσκηση επί χάρτου ενός ιδεολόγου επιστήμονα – του κ. Αχμέτ Νταβούτογλου – φαίνεται να υλοποιείται από μία χώρα η οποία σκοπό έχει να γυρίσει την περιοχή στην εποχή του Αμντούλ Χαμίτ Β’. Πώς όμως μπορεί ο Ελληνισμός να τιθασεύσει τον νεοθωμανισμό και τις φιλοδοξίες του; Πολύ απλά μέσω της επίδειξης της αταλάντευτής αποφασιστικότητάς του πως «δεν θα υπάρξουν άλλα Ίμια» και «δεν θα υπάρξει άλλη Κύπρος», και μέσω των συμμαχιών με τις Αγγλοσαξονικές δυνάμεις, οι οποίες όμως έχουν πολλά κοινά συμφέροντα με τη Ρωσία στη περιοχή. Πολύ σύντομα να σημειώσουμε πως το κοινό έδαφος Μόσχας-Ουάσιγκτον θα μπορούσε να βρεθεί μέσω ενός σοβαρού γεωπολιτικού διαλόγου – ο οποίος δεν μπορεί να γίνει δημόσια φυσικά – με την Ελλάδα να αποτελεί στην πραγματικότητα και τον μόνο «προνομιακό συνομιλητή και διαμεσολαβητή» (honest broker) τόσο σε επίπεδο γεωγραφίας, όσο και σε επίπεδο πολιτισμικό και στρατηγικό.

Είναι προφανές πως αυτό που φωνάζουμε εδώ και μήνες πως πρόκειται να ξεκινήσει στη περιοχή μας βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη… Η Τουρκία φαίνεται διατεθειμένη να τα βάλει στην κυριολεξία με όλους τους τοπικούς αλλά και περιφερειακούς δρώντες, έχοντας εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της αλλά κυρίως στην γεωγραφικής της σημασία… δεν αντιλαμβάνεται όμως πως τέτοιου είδους συμπεριφορές στην ουσία δημιουργούν περισσότερους εχθρούς από φίλους…

Ως Ελληνισμός καλό θα ήταν να ετοιμαζόμαστε πλέον για τα περεταίρω…

Πηγή

Προσοχή - Προσοχή! Η εγκεφαλική αναπηρία είναι ανίατη και... μεταδοτική!

Προφανώς ο γερμανός υπουργός οικονομικών ψάχνει στο όνομα της Ελλάδας να δημιουργήσει την "Ιφιγένεια" της Ευρώπης, η οποία απαιτείται να θυσιαστεί για να μην γίνει γνωστή η βρωμιά των συγγενών, φίλων, εταίρων και συμμάχων της.
Ακολουθώντας πιστά τα βήματα της προπαγάνδας των ναζί, προσπαθεί να δαιμονοποιήσει την Ελλάδα και τους Έλληνες, μέσα στην πλαίσια της προσωπικής του προσπάθειας απενοχοποίησης στο μυαλό των γερμανών πολιτών. Ο Σόιμπλε, έχοντας καταφανώς παρασυρθεί -σαφέστατα- από την ισχύ της εξουσίας που του παρεδόθη, ακολουθεί πιστά τα έργα των προγόνων του και δεν γνωρίζουμε πόση είναι η απόσταση που έχει από την δημιουργία φούρνων καύσης νεκρών προς εκμετάλλευση του λίπους...

Ειλικρινά, πιστεύουμε πως η Γερμανία ολισθαίνει και επαναλαμβάνει τα γνωστά ιστορικά της λάθη, τα οποία την κατέστρεψαν δύο φορές και για τα οποία πήρε άφεση αμαρτιών από τους λαούς που σήμερα προσπαθεί να εξοντώσει -όπως άλλοτε- με προσχηματικές δικαιολογίες. Ίσως ο Σόιμπλε θα πρέπει να κατανοήσει πως δεν θα δοθεί από κανέναν ευρωπαϊκό λαό και τρίτη ευκαιρία στην Γερμανία, στους ηγέτες που αναδεικνύει και φυσικά στον Γερμανικό λαό, ο οποίος εύκολα ξεχνάει τους ευεργέτες του και ακόμη πιό εύκολα θυμάται τον κακό του εαυτό...

Τι δήλωσε ο Σόιμπλε...

«Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη προσπαθήσει επαρκώς» και «δεν έχει ως τώρα εκπληρώσει αυτά που υποσχέθηκε», τονίζει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Wolfgang Schauble και σημειώνει ότι, αν το πρόγραμμα δεν επιτύχει, «η Ελλάδα δεν θα καταφέρει».
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή Berlin Direkt του κρατικού τηλεοπτικού δικτύου ZDF, ο κ. Schauble επισημαίνει ότι «η κρίση του ευρώ θα ξεπεραστεί μόνον εφόσον αντιμετωπιστούν τα αίτια που την προκάλεσαν» και διευκρινίζει ότι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία το καταφέρνουν πολύ καλά.
«Στην Ελλάδα αυτό δεν γίνεται τόσο καλά, αλλά θα πρέπει και εκεί να σημειωθεί επιτυχία, διαφορετικά η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει».
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το εάν πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στις χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν πρόβλημα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει ότι «η Ελλάδα δεν έχει προσπαθήσει ακόμη επαρκώς και αυτό θα πρέπει να το δούμε με όλο τον σεβασμό στις εσωτερικοπολιτικές της δυσκολίες, αλλά κανένας στον κόσμο που ασχολείται με το ζήτημα δεν διανοείται να πει ότι η Ελλάδα έχει εκπληρώσει μέχρι τώρα αυτά που υποσχέθηκε».
Απέδωσε δε το πρόβλημα της Ισπανίας-η οποία, όπως είπε, πράττει τα αναγκαία- στην ελληνική κρίση: «Όταν υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα, όπως αυτό στην Ελλάδα, υπάρχει ο κίνδυνος μετάδοσής του και αλλού, καθώς οι κεφαλαιαγορές αμφισβητούν το ευρώ ως επενδυτικό χώρο συνολικά».
Η γερμανική κυβέρνηση ωστόσο, σημείωσε, θεωρεί ότι η πειστική απάντηση στην κρίση απαιτεί και «περισσότερη Ευρώπη» δηλ. ενίσχυση των ευρωπαϊκών θεσμών και βαθύτερη ολοκλήρωση.
Στην ίδια συνέντευξη, ο κ. Schauble, κληθείς να σχολιάσει την κριτική που ασκεί η Washington στη Γερμανία για την αντιμετώπιση της κρίσης, καλεί τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Barack Obama «να ασχοληθεί περισσότερο με τη μείωση του αμερικανικού ελλείμματος, το οποίο είναι υψηλότερο από αυτό της Ευρωζώνης», ενώ ανάλογη απάντηση δίνει και στον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας Tony Blair, ο οποίος πρότεινε η Γερμανία να εγγυηθεί το χρέος των χωρών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν πρόβλημα: «Αν η Βρετανία θέλει, να γίνει μέλος της Ευρωζώνης και να είμαστε 2 αυτοί που θα εγγυηθούμε».





Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Του Δημήτρη Μυ

Αν το Ιράν έχει χαρακτηριστεί ως η πυριτιδαποθήκη της οποίας η ανάφλεξη θα τινάξει τον κόσμο ολόκληρο στον αέρα, η Συρία σίγουρα είναι το φιτίλι αυτής της έκρηξης. Ισως μας διαφεύγει—η κυρίαρχη διαχείριση της ειδησιογραφίας φροντίζει για αυτό—αλλά στη Συρία διεξάγεται ήδη ένας Παγκόσμιος Πόλεμος δια αντιπροσώπων (proxy world war).

Από τη μία μεριά έχουμε το στρατόπεδο του δυτικού κόσμου και της δημοκρατίας, από την άλλη τον άξονα των κακών Ιρανών, Κινέζων, Ρώσων. Οι δυτικοί εξοπλίζουν τους μαχητές της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη Συρία, οι κακοί στηρίζουν με κάθε μέσο το καθεστώς της Δαμασκού.

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι η δημοκρατική Δύση, εφοδιάζει με χρήμα, όπλα πληροφορίες και ειδικούς τους αντάρτες στη Συρία οι οποίοι έχουν κατορθώσει με αυτόν τον τρόπο να δημιουργήσουν προγεφυρώματα έμπρακτης αμφισβήτησης του καθεστώτος.

Από την άλλη πλευρά, το Ιράν και το Πεκίνο με χρήματα και η Μόσχα με χρήματα και οπλικά συστήματα κάνουν κάθε τι δυνατό να στηρίξουν τον Ασαντ.

Ο στόχος όλης αυτής της αντιπαράθεσης είναι προφανώς το Ιράν. Μια ματιά στο χάρτη αρκεί για να δει κανείς ότι η Συρία είναι ακόμη η μόνη χώρα που συνορεύει με το Ιράν και δεν είναι αμερικανικό προτεκτοράτο. Η μόνη χώρα, η οποία δεν φιλοξενεί τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις υπεράσπισης της δημοκρατίας.

Οι Κινέζοι και οι Ρώσοι που υπερασπίζονται τη Συρία για χάρη του Ιράν προφανώς δεν είναι φιλεύσπλαχνοι . Το Ιράν για την Κίνα είναι βασικός του προμηθευτής πετρελαίου. Η Συρία για τη Ρωσία είναι το αγκυροβόλιο του στόλου της στη Μεσόγειο. Τα τεράστια συμφέροντα που διακυβεύονται στην περιοχή είναι προφανή…

Δίπλα μας

Όλα αυτά, στα ελληνικά media παίζουν κάπου ανάμεσα στα διλήμματα που έχει ο Ζανιάς αν θα συνεχίσει να προσπαθεί να μας διασώσει ή θα κρατήσει τη θέση του στη τράπεζα. Ωστόσο, η εγγύτητα της χώρας μας με το πεδίο της σύγκρουσης καθώς επίσης και το μέγεθός της θα έπρεπε να είχαν κερδίσει μεγαλύτερο μέρος της προσοχής μας.

Η πτώση, για παράδειγμα ενός τουρκικού αεροσκάφους από πυρά της Συριακής (με ρωσική τεχνολογία εφοδιασμένης) αεράμυνας, μας υπενθυμίζει ότι όλα όσα συμβαίνουν εκεί μας αφορούν άμεσα, καθώς η Τουρκία είναι χώρα μέλος του ΝΑΤΟ. Και το αεροπλάνο της είναι το πρώτο συμμαχικό αεροσκάφος που καταρρίπτεται από ρωσικά, πιθανότατα, αντιαεροπορικά που διαθέτει η Δαμασκός.

Υπό αυτήν τη έννοια, το πρόσχημα για ενδεχόμενη ΝΑΤΟική αντίδραση δημιουργείται, καθώς η Τουρκία έχει το δικαίωμα να επικαλεστεί τα σχετικά άρθρα του ΝΑΤΟ περί συνδρομής…

Θα πει κανείς, βέβαια, ότι το τουρκικό αεροσκάφος πετούσε εντός του Συριακού εναέριου χώρου και πως η Αγκυρα υποστηρίζει με κάθε τρόπο τις ομάδες των ανταρτών κατά του Συριακού καθεστώτος. Άρα, δεν είναι σε άμυνα για να ζητήσει τη συμμαχική συνδρομή και ανάμειξη…

Πράγματι, αλλά έχει τη… δυτική δημοκρατία με το μέρος της, και απέναντί της τους… κακούς.


Του Κώστα Ράπτη

Διπλωματική κλιμάκωση, στρατιωτική αυτοσυγκράτηση είναι προς το παρόν η στάση που επιλέγει η Άγκυρα, μετά την κατάρριψη την περασμένη Παρασκευή τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους F4 Phantom από αντιαεροπορικά πυρά της Συρίας στην παράκτια περιοχή κοντά στη μεθόριο των δύο χωρών.

Η τουρκική «αντεπίθεση» κατέστη σαφής την Κυριακή οπότε ο υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoglu παραδέχθηκε μεν ότι το αεροσκάφος εισήλθε «προς στιγμήν» στον εναέριο χώρο της Συρίας, υποστήριξε όμως ότι η κατάρριψή του πραγματοποιήθηκε, και μάλιστα χωρίς να υπάρξει προηγούμενη προειδοποίηση ή προσπάθεια αναχαίτισης, σε απόσταση 13 ναυτικών μιλίων από τις συριακές ακτές, ήτοι στον διεθνή εναέριο χώρο. (Αντικείμενο μεγάλων εικασιών έχει αποτελέσει το ποιο ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα ευθύνεται για την κατάρριψη και το ποια ήταν η ακριβής αποστολή του αεροσκάφους: η προέλευσή του από την περιοχή της Κύπρου καθιστά πιθανότερη την εκδοχή της εκτέλεσης αναγνωριστικής πτήσης σχετικής με την εν εξελίξει άσκηση «Δήμητρα» της κυπριακής Εθνικής Φρουράς).

Επιπλέον, μετά από σύσκεψη του Tayyip Erdogan με τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατέστη γνωστό ότι η Άγκυρα κινητοποίησε, για πρώτη φορά από την έναρξη της συριακής κρίσης, το ΝΑΤΟ, συγκαλώντας την Τρίτη το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο (ανώτερο πολιτικό όργανο της Συμμαχίας) υπό το άρθρο 4 της ιδρυτικής Συνθήκης της Ουάσιγκτον – το οποίο προβλέπει διαβουλεύσεις των Συμμάχων οποτεδήποτε ένα μέλος της συμμαχίας θεωρεί ότι απειλείται η πολιτική ανεξαρτησία, η ασφάλεια και η εδαφική του ακεραιότητα.

Η προσφυγή στους Συμμάχους και στις λογικά περισσότερο «δυσκίνητες» διαδικασίες τους αποτυπώνει και την πρόθεση της Άγκυρας να αποφύγει, χωρίς να αποδυναμώνει την πολιτική της θέση, άμεσες μονομερείς απαντήσεις. Είναι ενδεικτικό ότι ισχυρότερο μήνυμα θα αποτελούσε η σύγκληση του Βορειοατλαντικού Συμφώνου υπό το άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, το οποίο αναφέρεται σε πρακτική συνδρομή των Συμμάχων και είχε επικαλεσθεί η Τουρκία κατά την εισβολή του Σαντάμ Χουσεϊν στο Κουβέιτ.

Τούτο βέβαια διόλου δεν σημαίνει ότι η συριακή κρίση δεν κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να υπερπηδήσει τα όρια της επικράτειας της Συρίας, όπως ήδη το υπενθυμίζουν τα συριακά κυβερνητικά πυρά που έχουν κατά το πρόσφατο παρελθόν εκτοξευθεί κοντά σε προσφυγικό καταυλισμό εντός της Τουρκίας ή, πολύ περισσότερο, οι συγκρούσεις Σουνιτών και Αλεβιτών στην Τρίπολη του Βορείου Λιβάνου.

Άλλωστε, τον διεθνή χαρακτήρα της συριακής κρίσης υπογραμμίζει μεταξύ άλλων δημοσίευμα των New York Times την περασμένη εβδομάδα στο οποίο αναφέρεται ότι πράκτορες της CIA επιβλέπουν στη Νότια Τουρκία τις παραδόσεις οπλισμού (αγορασμένου από τις μοναρχίες του Κόλπου) στην συριακή αντιπολίτευση, ώστε να βεβαιωθούν ότι αυτός δεν περνά στα χέρια μελών της ΑΛ Κάιντα. Αντιστοίχως η αμερικανική πλευρά δεν φείδεται καταγγελιών ότι η Μόσχα εξοπλίζει το καθεστώς Assad – όπως συνέβη με την πρόσφατη ακινητοποίηση στα ανοιχτά της Σκωτίας ρωσικού πλοίου το οποίο μετέφερε στη Συρία εξαρτήματα ελικοπτέρων, σε εκτέλεση παλαιότερης παραγγελίας.

Θα ήταν αστείο και μάλλον αφελές να ισχυριστεί κανείς ότι τα όσα διαδραματίζονται την τελευταία διετία στην Ευρώπη, η οποία πλήττεται από τη χρηματοοικονομική κρίση, αφήνουν αδιάφορες τις ΗΠΑ.

Η αλληλεπίδραση του χρηματοοικονομικού κόσμου έχει γίνει τόσο μεγάλη, ώστε όταν συμβαίνει κάτι σε ένα μέρος του κόσμου, επηρεάζει τον υπόλοιπο κόσμο, με τα τεχνολογικά επιτεύγματα να φέρνουν όλο και πιο κοντά τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς ανά την υμφήλιο. Οι ειδήσεις είναι σχεδόν άμεσες και η επικοινωνία στιγμιαία.

Σε αυτό το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον λοιπόν, ο Mark Grant , αναλυτής της Wall Street και αρθρογράφος της οικονομικής στήλης «Out of the Box», δηλώνει ότι τον διασκεδάζουν οι απόψεις που αναφέρουν ότι η Αμερική δε συνδέεται με όσα συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο και ειδικότερα στην Ευρώπη.

Ακόμα κι αν η αμερικανική χρηματαγορά είναι μυωπική και αγνοήσει κάποιο γεγονός στην Ευρώπη, αυτό θα κρατήσει μόνο για λίγο καθώς οι επιπτώσεις θα φανούν.

Η οικονομία της Κίνας επιβραδύνεται, ενώ αναμένεται αναιμική ανάπτυξη στο τρίτο και το τέταρτο τρίμηνο της χρονιάς. Στην Ευρώπη επικρατεί χάος, σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, με την Ήπειρο να βυθίζεται στην ύφεση, εξαιρουμένης της Γερμανίας, πάνω από την οικονομία της οποίας ωστόσο, έχουν ήδη αρχίσει να μαζεύονται σύννεφα. Όποιος θεωρεί ότι τα παραπάνω δεν θα επηρεάσουν την αμερικανική οικονομία, πλανάται.

Παρόλα αυτά ο Grant ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει σκοπό να καταστροφολογήσει. Θεωρεί ωστόσο ότι τα επόμενα δύο χρόνια θα είναι δύσκολα και ότι η παγκόσμια οικονομία θα βυθιστεί στην ύφεση.

Με την ήττα Σαρκοζί από τον σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ, το πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη αλλάζει. Τα φτωχά και πληγωμένα κράτη παρακαλούν, η κ. Λαγκάρντ απευθύνει έκκληση για την έκδοση ευρωομολόγων, νέες αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ και περαιτέρω διασώσεις για τις προβληματικές τράπεζες, στις οποίες οι χώρες της ευρωζώνης δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν και τις οποίες η Γερμανία θα μπλοκάρει ούτως ή άλλως.

Όταν η Αμερική βυθίστηκε στην κρίση την περίοδο 2008-2009, έσπευσε να διασώσει τον τραπεζικό κλάδο και παρά το μπαράζ υποβαθμίσεων από τον οίκο Moody’s,την περασμένη εβδομάδα, βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ότι ήταν πριν τη χρηματοοικονομική κρίση.

Ο Grant εκφράζει φόβους ότι θα επαναληφθεί στην Ευρώπη ότι έγινε στην Ισλανδία και στην Ιρλανδία, όπου οι τράπεζες βρέθηκαν στο επίκεντρο του προβλήματος, κι όχι οι δημοσιονομικές δυσκολίες.

Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι κατά 300% μεγαλύτερες από τα περιουσιακά στοιχεία των χωρών της ευρωζώνης.

Αν μια από αυτές τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες καταρρεύσει, η ζημιά θα είναι πολύ δύσκολο να καλυφθεί. Οι «ευτυχισμένες μέρες» τελείωσαν στην Ευρώπη.

Από μία άποψη, η Ευρώπη είναι μάλλον....διασκεδαστική, σχολιάζει χαρακτηριστικά ο γνωστός αρθρογράφος. Μια αυταπόδεικτη αλήθεια για τη ζωή, είναι πως όλα είναι καλά μέχρι τη στιγμή που δεν είναι. Δεν χρειαζόμαστε άλλη μια «στιγμή Lehman» για να φτάσουμε στο σημείο όπου τα πράγματα δεν θα είναι πλέον καλά.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στις «στιγμές Lehman» που πέρασαν το τελευταίο διάστημα. Η Ελλάδα «ανατινάχθηκε» μέχρι τον Παρθενώνα», η Ιρλανδία ανακάλυψε ότι ο χρυσός μετατράπηκε σε…. άνθρακα, η Πορτογαλία μένει από empanadas και τώρα η Ισπανία παλεύει με τους δικούς της «ανεμόμυλους».

Με όλα τα παραπάνω να έχουν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια, δεν είναι να απορεί κανείς γιατί η Ευρώπη βρίσκεται σε μπελάδες.

«Οι κρατούμενοι έχουν καταλάβει το άσυλο και η νοσοκόμα Ratchet έχει φύγει». Δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τον…. Γκοντό, ώστε να εξηγήσει αυτή την τρέλα, σχολιάζει χαρακτηριστικά ο Grant, δανειζόμενος τον ήρωα του Μπέκετ. Η Ευρώπη δίνει την απάντηση καθημερινά, τονίζει.

Τις επόμενες ημέρες η Ελλάδα θα παρουσιάσει τα μαγικά της κόλπα κι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα κληθούν να αποφασίσουν αν τα «κόλπα» αυτά αξίζουν τον κόπο.

Στη συνέχεια ο σοφός της Μαδρίτης (Μαριάνο Ραχόι), θα παρουσιάσει τα «εμπορεύματά του», ισχυριζόμενος ότι είναι όλα από μετάξι, αλλά το ότι είναι μάλλινα βρίσκεται πιο κοντά στην αλήθεια.

Τα χρήματα, αν έλθουν, θα τα παράσχει ο μηχανισμός EFSF , καθώς ο ESM δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμα. Μετά το σχέδιο προβλέπει μεταφορά του δανείου στον ESM, ο οποίος θα είναι ανώτερος για τους κατόχους ισπανικού χρέους.

Και καταλήγει ο Mark Grant, με αρκετή δόση ειρωνείας: «Σήμερα το πρωί λοιπόν θα πρέπει να βιαστούμε και για το χρέος της Ισπανίας. Σας αρέσει να είστε υποταγμένοι; Ζείτε και αναπνέετε για να χάνετε χρήματα; Όχι; Δεν είστε εσείς αυτοί; Τότε, καλύτερα που δεν είστε.

Δεν μπορείς να διδάξεις ένα γέρικο σκυλί νέα κόλπα, αλλά δεν μπορείς και να διδάξεις ένα χαζό σκυλί παλιά κόλπα…»


Η είδηση κυκλοφορεί εδώ και αρκετές ημέρες και κανείς από το περιβάλλον ή την οικογένεια που κατέστρεψε την χώρα δεν την έχει διαψεύσει. Φεύγουν, λοιπόν, οι καταστροφείς, χωρίς να δεχθούν καμία συνέπεια για τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους. Φεύγουν κι αφήνουν πίσω τους συντρίμμια, χωρίς να τους ελέγξει κανένας απολύτως…

Ούτε η κυβέρνηση Σαμαρά δείχνει διατεθειμένη να «ξεσκονίσει» την υπόθεση έλευσης του ΔΝΤ στην χώρα και όσων αισχροτήτων (πολιτικών και οικονομικών) επακολούθησαν. Φυσικά θα πρέπει να θεωρείται ηλίθιος αν κανείς περίμενε από τον Αντώνη Σαμαρά να διατάξει πλήρη έρευνα της Δικαιοσύνης…, αφού το καλοκαίρι του 2011 μαζί με τον Βενιζέλο και τον Καρατζαφέρη είχε προλάβει να ψηφίσει κατά της οποιασδήποτε έρευνας του χρέους (πόσο δε μάλλον για την έλευση του ΔΝΤ, η οποία βασίστηκε στο χρέος…!).

Επί μήνες μας έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς πως θα κάνει εξεταστική επιτροπή για το χρέος (αν και στις εξεταστικές αποκρύφθηκαν και απενοχοποιήθηκαν δια παντός εγκλήματα που έγιναν κατά της χώρας), αλλά κατά την προσφιλή μέθοδο των πολιτικών, ξεχάστηκε κι αυτό και προστέθηκε στα υπόλοιπα ασύστολα ψεύδη του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και νυν (κλινήρη;) πρωθυπουργεύοντα την χώρα. Είναι σαφές πως από τη στιγμή που δεν ποινικοποιούνται τα πολιτικά ψεύδη, η χώρα δεν πρόκειται να αλλάξει πορεία. Θα συνεχίσει να τριγυρνά ακάθεκτη στα σκοτεινά δρομάκια της διαφθοράς, της διαπλοκής και της συνενοχικής λειτουργίας των αντιπάλων ή συγκυβερνώντων αθλίων κομμάτων που φέρουν ακέραιη την ενοχή των όλων όσων βιώνουμε ως πολίτες και ως κράτος.

Η οικογένεια Παπανδρέου (και πόσοι άλλοι άραγε έφυγαν ή φεύγουν στα κρυφά) λοιπόν, φεύγει «για άλλη γη για άλλα μέρη» και οι φήμες που την ακολουθούν δεν συγκινούν ούτε την Δικαιοσύνη, ούτε τον δανειστή «του κωλόσπιτου» και πρώτου πολίτη της χώρας Κάρολου Παπούλια. Κανείς δεν ενοχλείται, λοιπόν, κανείς δεν παρεμβαίνει, έστω και για τους τύπους, κανείς δεν πλησιάζει την οικογένεια Παπανδρέου. Ο χειρότερο όλων είναι πως η οικογένεια θα φύγει με κανονική πτώση και χωρίς προσεγγίσεις ελικοπτέρων. Θα φύγουν σαν κύριοι, από μία χώρα που την κατέστησαν ερείπια και την κατηγόρησαν διεθνώς, ενώ οι φήμες για κάτι CDS θα μείνουν μετέωρες και θα δώσουν το δικαίωμα στους πρωταγωνιστές των φημών να διεκδικήσουν στο μέλλον την τιμή και την υπόληψή τους, επειδή θα έχουν θιγεί…!

Όμως, εκτός της οικογένειας Παπανδρέου σκέφτεται να αποχωρήσει από την Ελλάδα... και η Άννα διαμαντοπούλου...! Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άννα φέρεται να σκέφτεται πάρα πολύ σοβαρά να αποχωρήσει για κάποιο διάστημα από την Ελλάδα και να πάει στην... Αγγλία, όπου φοιτά ο γιος της...!!! Ξέχασε, φυσικά, πως επί υπουργίας της παιδιά Ελλήνων λιποθυμούσαν στις σχολικές αίθουσες λόγω... ασιτίας...!
Βλέπετε, σαν καλή υπουργός Παιδείας, έστειλε το βλαστάρι της στην αλλοδαπή, για να μην κόψει την θέση κάποιου Έλληνα φοιτητή... Σαν υπουργός Παιδείας, όμως, φρόντισε πριν φύγει από το υπουργείο Παιδείας, να υπογράψει (σε συνεργασία με το υπουργείο Εργασίας και τον ΟΑΕΔ) την εκπαίδευση ανέργων σε νέες τεχνολογίες, με ένα πρόγραμμα ύψους 22 εκατ. ευρώ, το οποίο φρόντισε μετ' επιτάσεως και πιέσεων στο τότε υπουργό κ. Κουτρουμάνη να ολοκληρωθεί από ΚΕΚ (παλιά καλή μέθοδος εξασφάλισης πολιτικής - κομματικής πελατείας), χωρίς ολοκλήρωση πιστοποίηση (μπάτε σκύλοι αλέστε), κόβοντας από την αγορά που "πεθαίνει" την δυνατότητα συμμετοχής στο συγκεκριμένο project.
Σαν υποψήφια, την προεκλογική περίοδο, επισκεπτόμενη την ορεινή Ξάνθη, όταν της "έμαθε" για ένα πρόστιμο της πολεμοδομίας για παράνομη ανέγερση τζαμιού, απευθυνόμενη προς τους τουρκόφρονες τους είπε επί λέξη: "και γιατί δεν πήγατε να πιάσετε τον προϊστάμενο της πολεοδομίας από τον λαιμό;", προσφέροντας νέα πολιτικά ήθη και ουσιαστικά προτρέποντας παρανομούντες να βιαιοπραγήσουν κατά εκπροσώπου του Ελληνικού δημοσίου!!! Μετά από αυτά και άλλα τραγελαφικά με τα οποία διάνθησε την πολιτική της παρουσία (ιδιαίτερα στο υπουργείο Παιδείας ή φωτοτυπίας) η κυρία Διαμαντοπούλου σκέφτεται σοβαρά να μεταφερθεί στην... αλλοδαπή, για να μπορέσει να νιώσει... άνετα!!!

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν… και απευθυνόμαστε προς όλους εκείνους τους αντιμνημονιακούς φωνασκούντες και τους υπόλοιπους περιφερόμενους δημοκράτες που διεκδίκησαν λίαν προσφάτως την εμπιστοσύνη του λαού: Εσείς, λοιπόν, ως πατριώτες και διασώστες μας, δεν μπορείτε να μεταβείτε στο αεροδρόμιο και να απαγορεύσετε την έξοδο της οικογένειας από την χώρα, να πιέσετε και να εξαναγκάσετε να λειτουργήσει η Δικαιοσύνη (με το πρόσχημα του προσωρινού) και να εκδοθεί μία απαγόρευση κατά του συνόλου των μελών της οικογένειας Παπανδρέου; Δεν μπορείτε να σταθείτε στην είσοδο του αεροδρομίου και να εξαναγκάσετε να λειτουργήσει το δίκαιο; Αν δεν μπορείτε να κάνετε το αυτονόητο, μήπως θα έπρεπε να το δηλώσετε και αυτομάτως να παραιτηθείτε από οποιαδήποτε μελλοντική σας αξίωση για εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών;

Λυπάμαι πολύ, κύριοι της πολιτικής, της Δικαιοσύνης και των υπολοίπων θεσμών αυτής της χώρας. Λυπάμαι πολύ που δεν είστε σε θέση να προχωρήσετε στην υλοποίηση αυτονόητων και με την στάση σας αυτή ουσιαστικά να επικροτείτε την επανάληψη του βυσοδομισμού που επεβλήθη στην χώρα. Λυπάμαι πολύ, γιατί στην πραγματικότητα δεν διαφέρετε ούτε στο ελάχιστο από όλους εκείνους και όλα εκείνα που κατηγορείτε και καταγγέλετε. Λυπάμαι πολύ που με τόση μεγάλη προθυμία φροντίζετε να συγκαταριθμηθείτε στους εφιάλτες, ευελπιστώντας πως θα μείνουν και για εσάς ανοιχτές οι πόρτες του αεροδρομίου, όταν θα αποχωρείτε.

Λυπάμαι πολύ, που οι καλύτεροι της Ελλάδας είστε όλοι εσείς. Ακόμη κι ένα πανί, που το παίρνει ο αέρας, έχει αξία πολύ μεγαλύτερη από εσάς…

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

ΥΓ: Πραγματικά απορώ με την στάση των "καθαρών" και "έντιμων" πολιτικών, αφού δίνουν την εντύπωση πως θέλουν από τους Παπανδρέου να φύγουν όσο το δυνατόν πιό γρήγορα, επειδή έχουν "άλλοι" σειρά...

Του Γιώργου Κράλογλου

Ενώ η μισή Ευρώπη παραμένει οικονομικά στο κόκκινο αλλά προσπαθεί να επιβιώσει με πολιτικές λιτότητας και έκτακτων μέτρων, στην Ελλάδα του καραγκιόζη και των «πλουσίων» Ελλήνων με τα δανεικά οργανώνουμε στρατόπεδα μνημονιακών και αντιμνημονιακών και ετοιμαζόμαστε πάλι να βγάλουμε τα μάτια μας.

Ενώ στην Ευρώπη γίνεται ήδη δεύτερη ανάγνωση των αρχικών στρατηγικών για έξοδο από την κρίση του ευρώ και της ευρωζώνης καθώς και για αποφυγή του οικονομικού ντόμινο στον ευρωπαϊκό Νότο, στην Ελλάδα του χαβαλέ και του ωχαδερφισμού έχουμε στραμμένη την προσοχή μας στις κατακτήσεις του «αριστερισμού» και του «εθνικισμού» στην Βουλή και στο πως θα ρίξουμε το συντομότερο την κυβέρνηση.

Αυτά εισπράττουμε μέχρι στιγμής ως λαός, ως ψηφοφόροι και ως κοινωνία... Γιατί αυτά βγάζουν προς τα έξω κόμματα και παρατάξεις.

Έτσι ενώ από την μία πλευρά η αναγκαστική σύμπλευση φιλελεύθερων, σοσιαλιστών και αριστερών οδηγεί σε ένα νέο πολιτικό κεφάλαιο που μπορεί να αξιοποιηθεί ιδιαιτέρως θετικά για το αύριο του τόπου, από την άλλη η κομματική μιζέρια και η αγωνία για το πολιτικό κόστος έκαναν αισθητή την παρουσία τους ακόμη και με την συγκρότηση της κυβέρνησης.

Αλλά εκεί όπου το πολιτικό καραγκιοζιλίκι παραμένει αχαλίνωτο είναι η αντιπολίτευση στο σύνολό της.

Η αξιωματική και η λοιπή αντιπολίτευση που έσπευσε (ακόμη και πριν την συγκρότηση της κυβέρνησης) να ετοιμάσει μνημόσυνο, παρερμηνεύοντας σκόπιμα το εκλογικό μήνυμα οργής στο καταστροφικό σύστημα του δικομματισμού σε μήνυμα διχασμού του λαού.

Στο λαό των δήθεν μνημονιακών κομμάτων και στον λαό των αντιμνημονιακών κομμάτων...

Για να δέσουν δε το βλακώδες πολιτικό εφεύρημα διχασμού (που βολεύει μόνο κόμματα και παρατάξεις) επανέφεραν τα γνωστά (παλαιοκομματικής ηλίθιας συνταγής) πολιτικά κατασκευάσματα περί οπαδών του μνημονίου και εχθρών του μνημονίου. Περί δεξιών πουλημένων στην Ευρώπη των τοκογλύφων και αριστερών ή εθνικιστών «αντιστασιακών» της καταπίεσης των μέτρων των μνημονίων.

Πρόκειται για φτηνή αντιπολιτευτική τακτική περιφερόμενων θιάσων που παριστάνουν τους πολιτικούς μόνο και μόνο για να βολευτούν ως επαγγελματίες πολιτικοί και να αποφύγουν έτσι την ανεργία μιας και οι περισσότεροι είναι ανεπάγγελτοι ή δεν έχουν να χάσουν τίποτε από την μορφή των απασχολήσεων που είχαν.

Γιατί, ας μην γελιόμαστε, τα λεφτά του Έλληνα βουλευτή (ακόμη και με περικοπές) δεν τα βγάζει σήμερα κανείς άλλος επαγγελματίας.

Άλλωστε είναι ο μόνος επαγγελματίας που «προσλαμβάνεται» για μια τετραετία και όχι για τετράμηνα και βλέπουμε...

Την χαρακτηρίζω φτηνή αντιπολιτευτική τακτική γιατί είναι ευτέλεια να κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις ότι ο οργισμένος και απογοητευμένος, στην πλειοψηφία του, λαός δεν ψήφισε ούτε δεξιούς, ούτε αριστερούς, ούτε εθνικιστές , ούτε ανεξάρτητους, ούτε εξαρτημένους...

Ψήφισε με τρόπο (πολύ σοφό) που σαφέστατα εξηγεί ότι θέλει σοβαρότητα, τιμιότητα, συνέπεια και έξοδο από την φτώχεια που τον οδήγησε η πολιτική του δικομματισμού της μεταπολίτευσης εξυπηρετώντας τις πελατειακές της σχέσεις και τις κλοπές μέσα από τα ήδη «ευλογημένα» τερατώδη σκάνδαλα.

Ο λαός δεν ψήφισε ούτε ιδεολογικά (γιατί οι ιδεολογίες προδόθηκαν από όλους) ούτε μνημονιακά ή αντιμνημονιακά.

Ψήφισε ζητώντας σιγουριά για το αύριο. Ψήφισε για επαναφορά της χώρας στην εθνική της κυριαρχία και του Έλληνα στην υπερηφάνεια που του αξίζει.

Είναι εγκληματικό λοιπόν να χωρίζουμε και πάλι τον λαό σε στρατόπεδα για να βολέψουμε την ιδεολογική μας ανυπαρξία.

Είναι αισχρό να παρερμηνεύουμε την λαϊκή βούληση για να χτίζουμε βλακώδη πολιτικά συνθήματα όπως τα δήθεν περί μνημονιακών και αντιμνημονιακών Ελλήνων.

Γιατί στα δεσμά των μνημονίων μας οδήγησε κυρίως η αναξιοπιστία των πολιτικών από το 2004 και μετά με τα χαλκευμένα στοιχεία, με τις «κωλοτούμπες» και με τα ψέματα τόσο εντός της Ελλάδος όσο και εντός της Ευρώπης.

Στην φτώχεια, στο κούρεμα μισθών και συντάξεων, στην κλοπή των ασφαλιστικών Ταμείων και στην ανεργία μας οδήγησε η επιμονή όλων των κυβερνήσεων στην συντήρηση των συντεχνιών και των προνομίων.

Χρέος λοιπόν για την κυβέρνηση αλλά και για την αντιπολίτευση, αν θέλουν να σεβαστούν το εκλογικό μήνυμα και να αποφύγουν τον διχασμό, είναι πρώτον να ξεχάσουν το πολιτικό κόστος. Δεύτερον να οδηγήσουν το βιοτικό επίπεδο όλων των Ελλήνων εκεί που τους αξίζει όχι με κρατικές αργομισθίες και συντάξεις μαϊμούδες αλλά με σταθερή ανάπτυξη και επενδύσεις που θα φέρουν δουλειές και μισθούς σε ανθρώπινες αξίες.

Η κυβέρνηση πρέπει άμεσα να σχεδιάσει δρόμους για ανάπτυξη και τομείς για νέες δουλειές. Και η αντιπολίτευση να πιέσει για να γίνουν αυτά το ταχύτερο δυνατόν και όχι να πιέζει για να πέσει η κυβέρνηση όσο το δυνατόν ταχύτερα.


Ύστερα από δύο εκλογικές ανα­μετρήσεις η χώρα απέκτησε πρωθυπουργό και κυβέρνηση. Η νίκη της Ν.Δ. με μεγάλη διαφορά από τους εταίρους της στη συγκυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) διαμορφώ­νει έτσι ή αλλιώς ένα κυβερνητικό σχή­μα με σαφή την πολιτική κυριαρχία του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά.

Αν δούμε τα πράγματα από τη... συστημική πλευρά τους, οι δεύτερες εκλογές δεν ήταν «άχρηστες», όπως οι συνήθεις μπαρουφολόγοι πολλών ΜΜΕ επέμεναν μετά τις 6 Μαΐου ζη­τώντας κυβέρνηση... «εκεί και τότε». Αντιθέτως, οι εκλογές της 17ης Ιουνί­ου ξεκαθάρισαν μια σειρά από πολύ σοβαρές εκκρεμότητες του πολιτικού συστήματος:

♦ Πρώτον, οριστικοποίησαν και επιση­μοποίησαν βασικές καταγραφές της 6ης Μαΐου και έδωσαν μορφή στο πο­λιτικό σκηνικό. Η «παράπλευρη απώ­λεια» της σταθεροποίησης της Χρυσής Αυγής και της κατακρήμνισης του ΚΚΕ δεν ακυρώνει τη χρησιμότητα των δεύ­τερων εκλογών.

♦ Δεύτερον, το πρώτο κόμμα (Ν.Δ.) ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο απο­τρέποντας τη διαλυτική ισορροπία των ελάχιστων διαφορών.

♦ Τρίτον, ξεκαθαρίστηκε ότι το δεύτε­ρο κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ) είναι πράγματι δεύ­τερο και μάλιστα στον προθάλαμο της εξουσίας.

♦ Τέταρτον, έβαλε τέλος στα σενάρια περί πλήρους διάλυσης του ΠΑΣΟΚ και προσωρινότητας της παρουσίας της ΔΗΜΑΡ, τα οποία θα υπονόμευαν θα­νάσιμα κάθε στιγμή τη σταθερότητα του όποιου κυβερνητικού σχήματος.

Πέμπτον, προσέφεραν μια καθαρή εικόνα για το σύνολο των πολιτικών δυ­νάμεων, η οποία θέτει τον καθένα προ των δικών του ευθυνών και υποχρεώνει άπαντες να επανακαθορίσουν τη στάση τους με δεδομένα τα οποία δεν σηκώ­νουν αμφισβήτηση. Πλέον η αναζήτηση του μελλοντικού ρόλου και της στρα­τηγικής όλων των πολιτικών δυνάμεων μπορεί να γίνει σε καθαρό έδαφος.

Διεθνής πίεση

Από εκεί και πέρα όμως η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων είναι πλέον μια πραγματικότητα και έρχε­ται σε μια συγκυρία από τις δυσκολό­τερες που θα μπορούσε να περιμένει μια κυβέρνηση κατά τη συγκρότησή της. Τα στοιχεία που απαρτίζουν ένα εντελώς αρνητικό διεθνές περιβάλ­λον είναι πολλά:

Η κρίση στην ευρωζώνη γνωρίζει τη μια κλιμάκωση μετά την άλλη, με την Ισπανία και την Ιταλία να αποτελούν πλέον το επίκεντρο, αφήνοντας την Ελλάδα και τα μεγάλα προβλήματά της σε δεύτερη μοίρα.

Η ηγεσία της ευρωζώνης εμφανίζε­ται πολύ «δύσκολη» έως αρνητική στο ενδεχόμενο να προσφερθεί στην Ελ­λάδα κάτι περισσότερο από μια απλή επιμήκυνση στην επίτευξη των μνημονιακών στόχων, με κίνδυνο η νέα κυ­βέρνηση να μείνει χωρίς ένα ισχυρό ευρωπαϊκό πολιτικό «μπόνους». Η μέ­χρι τώρα στάση των θεσμικών δανει­στών περισσότερο υποδεικνύει απα­ρέγκλιτη τήρηση των μνημονιακών προβλέψεων.

Η προτεραιότητα που τίθεται εκ μέρους των δανειστών αφορά την από­κτηση από τους ίδιους του ελέγχου του τραπεζικού συστήματος, αλλά και την επιτάχυνση του πλήρους ξεπου­λήματος όλων των ζωτικής σημασίας περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας, ακόμη και αν το οικονομικό όφελος είναι μηδαμινό. Όχι και τόσο... φιλική η απαίτηση αυτή.

Εσωτερικά ζόρια

Στο εσωτερικό η κυβέρνηση θα έχει αντίπαλο τον χρόνο στην αγωνιώδη προσπάθειά της να βάλει ένα στοιχει­ώδες φρένο στην οικονομική κατάρ­ρευση. Ας μην ξεχνάμε ότι η διετία του πλήρους ξεχαρβαλώματος της λεγό­μενης «πραγματικής οικονομίας», του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού κα­θιστά τη στοιχειώδη ανακοπή της κα­ταστροφής πρώτη προτεραιότητα.

Στην προσπάθεια αυτήν, ανεξάρτη­τα από τον τρόπο με τον οποίο θα επι­χειρηθεί, υπάρχουν κάποια αγκάθια τα οποία πολύ δύσκολα θα ξεπεραστούν:

Ακόμη και στο καλό σενάριο της επα­ναφοράς των κατώτατων μισθών και συντάξεων και της μετενέργειας των συμβάσεων, η μνημονιακή φορολογι­κή καταιγίδα, η εξάντληση της φορο­δοτικής ικανότητας των μόνιμων υπο­ζυγίων, η παραγωγική αποδιάρθρωση, ο θάνατος της αγοράς και η αυξανόμε­νη ανεργία αποτελούν ανυπέρβλητα εμπόδια σε κάθε προσπάθεια ανάσχε­σης της οικονομικής κατάρρευσης.

Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπε­ζών φαίνεται να είναι μια εσωτερική διαδικασία του χρηματοπιστωτικού συστήματος η οποία δεν προβλέπε­ται ότι θα αναζωογονήσει την άνυδρη εσωτερική αγορά.

Η εσωτερική συνοχή της κυβέρνησης είναι ένα πελώριο ερωτηματικό, καθώς είναι γνωστή η διαφορά αντιλήψεων σε βασικά ζητήματα διαχείρισης του κράτους, αλλά και σε τομείς πολιτικής όπως το μεταναστευτικό, η δημόσια τά­ξη κ.λπ. μεταξύ των κυβερνητικών εταί­ρων. Μπορεί τα αγκάθια να προσπερά­στηκαν κατά τη συγκρότηση της κυβέρ­νησης, αλλά η πραγματικότητα δεν πα­ρακάμπτεται.

Η συνοχή των – πολυτασικών πλέ­ον – συγκυβερνώντων κομμάτων εί­ναι και αυτή ένα ζήτημα, καθώς ήδη ο τρόπος της συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση προκάλε­σε αναταράξεις οι οποίες προϊδεάζουν για ακόμη σοβαρότερες στη διαδικασία της κυβερνητικής λειτουργίας, ανάλο­γα βεβαίως με το μέγεθος των προβλη­μάτων που αυτή θα αντιμετωπίσει.

Χωρίς πίστωση χρόνου

Η πρωθυπουργία Σαμαρά, τέλος, αρχίζει - στο πο­λιτικό επίπεδο - με ένα κέρδος: αντί να είναι πρωθυ­πουργός των αλληλοσπαρασσόμενων... συνιστωσών της Ν.Δ., έχει την τύχη να ηγείται μιας κυβέρνησης με «εθνικό» πρόσημο, άρα να διεκδικεί με ευνοϊκότερους όρους την προσοχή των δανειστών και «εταίρων». Επι­πλέον θα κινηθεί, λογικά, απαλλαγμένος από τα εσω­κομματικά του βαρίδια, έχοντας την ευχέρεια ακόμη και να επιφέρει οργανικές αλλαγές στη Ν.Δ.

Όμως, όπως είδαμε πιο πάνω, αυτό δεν διασφαλί­ζει πολλά πλεονεκτήματα, αφού τόσο η διεθνής όσο και η εσωτερική ρευστότητα, αλλά και το κλίμα οικο­νομικής και κοινωνικής καταστροφής, έχουν δημι­ουργήσει συνθήκες κοινωνικής έκρηξης. Όσο κι αν η κυβέρνηση δεν φέρει την ταυτότητα ενός αμιγώς νεοδημοκρατικού σχήματος, τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ είναι οι υπεύθυνοι της σημερινής τραγικής κατάστασης της χώρας και η προσθήκη της ΔΗΜΑΡ δεν μπορεί να σώσει τα προσχήματα.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αυτή αναλαμ­βάνει χωρίς καμιά πίστωση χρόνου. Για την ακρίβεια, ο χρόνος τρέχει εναντίον της...

Πηγή


Η ώρα της αλήθειας για το ΠΑΣΟΚ πλησιάζει. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος συγκαλεί αύριο Τρίτη 26/6/2012 στις 6μμ, στην αίθουσα 223 της Βουλής, την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ.

Η αίθουσα της Γερουσίας είναι πλέον πολύ μεγάλη, αν και το άλλοτε κραταιό Κίνημα αντιμετωπίζει μεγάλες φορτούνες. Ο πρόεδρος του κόμματος θα πρέπει να ανοίξει τα χαρτιά του για μια σειρά καυτών θεμάτων:

- Τι θα κάνει με το χρέος των 130 εκατ. ευρώ (μόνο προς τράπεζες)

- Τι θα κάνει με τους εργαζόμενους

- Τι θα κάνει με το όνομα και το σύμβολο

- Ποιους θα ορίσει κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους.

- Ποιον θα προτείνει για γραμματέα της ΚΟ

- Ποια στελέχη θα επιλέξει για την πολιτική γραμματεία

- Ποιο θα είναι το χρονοδιάγραμμα και η διαδικασία της ανασυγκρότησης

Ακολούθως προκύπτουν κι άλλα ερωτήματα. Αν η πρότασή του για γραμματέα της ΚΟ περάσει από τους βουλευτές. Πόσοι θα μειοψηφήσουν. Αν θα προτείνει κάποια θέση στους Ανδρέα Λοβέρδο και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και αν οι τελευταίοι την αποδεχθούν. Και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

Τι θα γίνει με την Άννα Διαμαντοπούλου. Πως πως θα αντιδράσουν οι Γιάννης Ραγκούσης και Θεόδωρος Πάγκαλος. Και, φυσικά, αν θα κάνει κάποια παρέμβαση ο Γιώργος Παπανδρέου.

Σε αυτό το ολισθηρό πεδίο ο Ευάγγελος Βενιζέλος δέχεται συγκρουόμενες εισηγήσεις. Άλλοι του προτείνουν να προχωρήσει χωρίς συμβιβασμούς με τους κορυφαίους και άλλοι υποστηρίζουν ότι αν το κάνει αυτό, το ΠΑΣΟΚ θα κινδυνεύσει με διάσπαση.

Ο πρόεδρος του κόμματος σχεδιάζει να προτείνει θέσεις κοινοβουλευτικών εκπροσώπων στους Κώστα Σκανδαλίδη, Φίλιππο Σαχινίδη, και σε έναν εκ των Ανδρέα Λοβέρδο και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Για τη θέση του γραμματέα της ΚΟ επικρατέστερη επιλογή μέχρι στιγμής αποτελεί ο βουλευτής Κοζάνης, Πάρις Κουκουλόπουλος.


Ο Γερμανός Πρόεδρος σχεδιάζει την παραπομπή των σχεδίων της Μέρκελ για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και τη Δημοσιονομική Ένωση στο Ειδικό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης

Τhe Slog
25 Ioυνίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Ένας έντονος και νευρικός διάλογος λέγεται ότι έγινε τηλεφωνικώς το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, 21 Ιουνίου, μεταξύ της καγκελαρίου Μerkel και του Προέδρου της Γερμανίας, πρώην Ανατολικογερμανού - όπως και η ίδια η Μerkel - Joachim Gauck. O Gauck της ανακοίνωσε ότι δεν θα επικυρώσει τη δεύτερη δόση κεφαλαίου που προορίζεται για το στήσιμο του ταμείου "διασώσεων" χωρών της ΕΕ, γνωστού ως Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ), μέχρι να ξεκαθαριστούν κάποια νομικά ζητήματα που έχουν προκύψει σχετικά με το ταμείο. Το Γερμανικό Ειδικό Συνταγματικό Δικαστήριο είχε προηγουμένως ζητήσει να δώσει ο Πρόεδρος περισσότερο χρόνο στους δικαστές της Καρλσρούης, προκειμένου να εξετάσουν πιθανά νομικά ζητήματα που τους έθεσε ένα κόμμα της Αριστεράς.

Εξυπακούεται ότι υπήρξε προσυνεννόηση μεταξύ του Προέδρου Gauck και των συνταγματολόγων της Καρλσρούης, αφού είναι ήδη γνωστό ότι και οι δύο τρέφουν ισχυρές αμφιβολίες για την αφοσίωση της Angela Merkel στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.

Το ιστολόγιό μας έχει παρακολουθήσει την υπόθεση και τι εκτυλίσσεται μεταξύ αυτών των δύο για κάποιο χρονικό διάστημα. Όπως είχαμε τονίσει τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ο Gauck ανέλαβε το αξίωμα του Προέδρου,...

"Η καγκελάριος Merkel δεν ήθελε την εκλογή του Gauck επ' ουδενί λόγω, και αυτό παρά το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι είναι λαοφιλής προσωπικότητα. Η Frau Merkel έχει ένα ανιχνεύσιμο ιστορικό προσπαθειών να κρατήσει τον Gauck μακριά από το προεδρικό αξίωμα. Το 2010, ο Gauck ήταν υποψήφιος με την πλευρά της Αντιπολίτευσης. Αλλά η Μerkel προωθούσε συστηματικά και με αθέμιτες μεθόδους τον Christian Wulff, για του οποίου την εκλογή χρειάστηκαν 3 ψηφοφορίες, και όταν τελικά εξελέγη, δεν μπόρεσε να κρατήσει τη θέση του για πολύ, αφού ενεπλάκη σε απίστευτο σκάνδαλο και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την προεδρία την περασμένη εβδομάδα"
Αυτά είχαμε γράψει τότε και σήμερα θα συμπληρώσουμε ότι υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους η κυρία καγκελάριος δεν ήθελε τον Joachim στο προεδρικό αξίωμα.

Ο πρώτος είναι ότι γνώριζε τον πατέρα της (ήταν και οι δύο πάστορες στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας), και μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, ο Gauck εργάστηκε για ένα διάστημα ως επικεφαλής της ειδικής επιτροπής έρευνας για την Stasi, την υπηρεσία πληροφοριών της Ανατολικής Γερμανίας. Η επιτροπή προέβη σε ενδελεχή ανάγνωση αρχείων της Stasi, με σκοπό να εντοπίσει όσους είχαν εργαστεί κρυφά για λογαριασμό αυτής την διαβόητης υπηρεσίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Gauck γνωρίζει την πραγματική έκταση της συνεργασίας μεταξύ των δύο Merkel (πατέρα και κόρης) και του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ο Joachim Gauck έχει υποψιαστεί εδώ και καιρό τα φασιστικά ένστικτα που φωλιάζουν στο δικτατορικό μυαλό της καγκελαρίου, και εκείνη το γνωρίζει αυτό. Αν και τεχνικά ο ρόλος του είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικός, έχει τη δικαιοδοσία να παραπέμπει κοινοβουλευτικές πράξεις (ή εκτελεστικές) στο Ειδικό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης, εάν τις θεωρεί αντισυνταγματικές. Αυτό που πληροφορηθήκαμε από μια πηγή είναι πως ό,τι έγινε έγινε σε πρακτικό επίπεδο, μετά από παρακίνηση (και κλείσιμο του ματιού) προς το συγκεκριμένο αριστερό κόμμα, ώστε να κάνει την καταγγελία στο Συνταγματικό Δικαστήριο.

Αρκετές ώρες πριν από την ανακοίνωση του Gauck, βουλευτές της Ομοσπονδιακής Βουλής είχαν ήδη ανακοινώσει ότι είχαν συμφωνήσει να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3 στην ψηφοφορία για τον EΜΣ και το σύμφωνο για τη δημοσιονομική ένωση. Η ανάγκη για μια πλειοψηφία των 2/3 σήμαινε ότι ο κυβερνών συνασπισμός δεν θα ήταν σε θέση να προωθήσει τα μέτρα χωρίς ευρύτερη υποστήριξη... αλλά τώρα ήταν. Αυτό ήταν το έναυσμα που χρειαζόταν ο Πρόεδρος Gauck για να προβεί στην κίνησή του.

Ορισμένα μέλη της Ομοσπονδιακής Βουλής ήταν έξω φρενών το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, αφού, ως αποτέλεσμα της κίνησης του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Gauck, θα είναι αδύνατο να θεσπιστεί το σύμφωνο για τη δημοσιονομική ένωση σε ολόκληρη την ευρωζώνη την 1η Ιουλίου, όπως είχε προγραμματιστεί. Φυσικά, η ιδιωτική τραπεζική κοινότητα της Φρανκφούρτης ήταν περιχαρής το βράδυ της Πέμπτης, πάλι σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του ιστολογίου Τhe Slog.
"Έχουμε δει τους τελευταίους μήνες πολλούς από τους χειρότερους φόβους μας να έχουν γίνει πραγματικότητα", μας είπε η γερμανική πηγή μας, "και εγώ προσωπικά θα προτιμούσα κάποιοι να την σταματήσουν πριν μπει αυτό το νομοσχέδιο σε μόνιμη ισχύ. Να είστε επίσης σίγουροι ότι η Bundesbank είχε και εκείνη επαφές με τον Πρόεδρο εδώ και λίγο καιρό".

Κάποια πολιτικά πρόσωπα στη Γερμανία πιστεύουν ότι η βιασύνη της Μerkel για τη δημοσιονομική ένωση της ΕΕ θεωρείται κάθε άλλο παρά εμπόδιο από την ομάδα που την περιστοιχίζει. Αντίθετα, μάλιστα, ένα παλιό και σημαίνον στέλεχος του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FPD), που σχημάτισε συνασπισμό με την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) της Μerkel στην κυβέρνηση, έγραψε στο ιστολόγιό μας:

"Ο κίνδυνος για την ευρωζώνη θα πρέπει να ιδωθεί σαν κάτι ανάλογο με την "πυρκαγιά του Ράιχσταγκ" με εμπρηστή την Μerkel. Έχει προκαλέσει ήδη την αίσθηση της επικείμενης κατάρρευσης, και υπερισχύει της αντιπολίτευσης, η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες θα ήταν πολύ πιο επιφυλακτική σχετικά με τη δημοσιονομική ένωση".
Η αναφορά στο Ράιχσταγκ σχετίζεται με τον τρόπο που εκμεταλλεύθηκαν κατάλληλα οι Ναζί την πυρκαγιά που υποτίθεται ότι "έβαλαν οι κομμουνιστές" στο Ράιχσταγκ στα τέλη του 1933 και τη χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα προκειμένου να θεσπίσουν σαρωτικές νομοθεσίες έκτακτης ανάγκης, καταλύοντας το γερμανικό Σύνταγμα. Αλλά αυτή η θέση μάλλον αποτελεί άποψη μιας μειοψηφίας. Η πλειοψηφία των Γερμανών ανησυχεί μεν για την ευθύνη που αναλαμβάνει η Γερμανία, αλλά είναι συγχρόνως υπερήφανοι για την αποφασιστική στάση της Μerkel.

To μόνο που μπορεί να κατορθώσει ο Gauck προς το παρόν είναι μια καθυστέρηση της απόφασης για τον ΕΜΣ. Θεωρητικά, το Ειδικό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης δεν αποκλείεται να κηρύξει τον μηχανισμό αντισυνταγματικό. Όχι πως αυτό θα σταθεί ικανό να υποχρεώσει την Merkel και τους πολιτικούς της συμμάχους να κάνουν πίσω.

Παρ' όλα αυτά, αυτό που βλέπουμε εν προκειμένω είναι μια αυξημένη επιρροή της γερμανικής αντιπολίτευσης, η οποία προβάλλει σθεναρή αντίσταση στην επιθυμία της Μerkel για την ανάληψη αρκετών δικαιοδοσιών που αφορούν το χρέος των χωρών της ευρωζώνης.

Το έχουμε τονίσει επανειλημμένα από αυτό το ιστολόγιο τους τελευταίους μήνες και έχουμε δεχθεί και κάποια ειρωνικά σχόλια από κάποιους της γνωστής Σχολής του Μάαστριχτ. Η όλη τάση που διαφαίνεται στο Βερολίνο μπορεί τελικά να αποδειχθεί όχι και τόσο επικίνδυνη, αλλά ίσως να αποβεί, παρ΄όλα αυτά, ωφέλιμο να παραθέσουμε τα γραφόμενα ενός Ευρωκράτη αρθρογράφου των Βρυξελλών:

"Η δημοσιονομική στρατηγική της Μerkel για την Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί πραγματικά ανοιχτό βιβλίο, και δεν έχει τίποτε να κρύψει από τον προσεκτικό αναγνώστη. Η καγκελάριος έχει ένα περιορισμένο χρονικό περιθώριο κατά το οποίο η ιδέα της μπορεί να παραμείνει αξιόπιστη. Ωστόσο, με κάθε εβδομάδα που περνάει, το όλο σύστημα μοιάζει όλο και πιο προβληματικό. Ήδη η Ένωση πρόκειται να περιλάβει στους κόλπους της άλλες 4 τουλάχιστον χώρες με σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες. Εάν η Ελλάδα κηρύξει χρεοκοπία (πράγμα που θεωρείται αρκετά πιθανό εδώ στις Βρυξέλλες) και οι γαλλικές τράπεζες αρχίσουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα, ολόκληρο το οικοδόμημα μπορεί να καταρρεύσει μέσα σε λίγες μέρες. Χωρίς τη δημοσιονομική ένωση, δεν μπορεί να υπάρξει μια ΕΕ που θα κυριαρχείται από την Μerkel και τον Schäuble. Η χθεσινή κίνηση του Προέδρου Gauck ήταν μια σημαντική κίνηση σαμποτάζ".

Λέτε μια μέρα να είμαστε όλοι βαθιά ευγνώμονες στον Γερμανό Πρόεδρο;

Μείνετε συντονισμένοι.

Πανικός στην Ευρώπη από την προειδοποίηση Σόρος

Πόσο δυνατή μπορεί να χαρακτηριστεί η ευρωπαϊκή οικονομία, όταν μερικές δηλώσεις ενός κατ' επάγγελμα κερδοσκόπου δημιουργούν σοβαρότατους κλυδωνισμούς και φέρνουν τον πανικό στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια; Προφανώς η σοβαρότητα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος βρίσκεται πολύ κάτω του μηδενός, αφού δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις απειλές (ή προειδοποιητικές βολές) ενός και μόνο ανθρώπου, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ο πλέον επικίνδυνος για την σταθερότητα της οικονομίας.

Ίσως έχει έρθει η στιγμή για τους ευρωπαίους ηγέτες να αποδείξουν την ποιότητά τους και το πραγματικό τους ύψος. Ίσως, πάλι έχει έρθει η στιγμή να αποκαλυφθεί η ανυπαρξία εκείνων που θέλουν να προβάλλονται ως ηγέτες της γηραιάς ηπείρου και το έχουν κάνει κατορθωτό επειδή υποθήκευσαν τις χώρες που υποτίθεται πως κυβερνούν, προκειμένου να αναλάβουν την εξουσία. Τελικά, όμως, ενδέχεται (και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πάρα πολύ σοβαρή πιθανότητα) να αποδειχθεί πως τεράστιες πολυεθνικές εταιρείες σε συνεργασία με τις μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη, έχουν κατορθώσει να τοποθετήσουν υπαλλήλους τους σε θέσεις εξουσίας σε κράτη της Ευρώπης (και όχι μόνο).

Εμείς, πάντως, συμφωνούμε με τον Τζορτζ Σόρος, πως το επόμενο χρονικό διάστημα θα δράσει ως καταλύτης και θα αποδείξει το ποιός είναι ποιός και ποιός εργάζεται για ποιόν. Είναι δεδομένο πως η σκοπούμενη οικονομική κατάρρευση και πολιτική απαξίωση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην αντιπρόταση που θα δώσει λύσεις σε όλα... δηλαδή σε μία Ευρώπη Ηνωμένων Κρατών - Πολιτειών, που θα έχει έναν "κυβερνήτη", ένα κοινοβούλιο, μία οικονομική πολιτική...

Ευρισκόμενοι στον προθάλαμο της "μεγάλης ένωσης", δηλαδή της παγκσμιοποίησης, προφανώς θα δούμε γεγονότα που δεν έχουν επαναληφθεί, ενώ το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει ο ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος προφανώς δεν θα δεχθεί την "πρόταση υποταγής" που του έχει γίνει...

Στο κόκκινο τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια μετά την προειδοποίηση του μεγάλου επενδυτή Τζορτζ Σόρος ότι ενδεχόμενη αποτυχία των Ευρωπαίων ηγετών να αποφασίσουν δραστικά μέτρα στη σύνοδο κορυφής την ερχόμενη Πέμπτη και Παρασκευή θα μπορούσε να σημάνει τη διάλυση του ευρώ.

"Το διακύβευμα είναι μεγάλο. Υπάρχουν πολύ μεγάλοι κίνδυνοι στο σύστημα, τα κόστη δανεισμού αυξάνονται, υπάρχουν πιέσεις σε κατηγορίες επενδύσεων και η ανάπτυξη μειώνεται πολύ γρήγορα. Πρέπει (οι Ευρωπαίοι ηγέτες) να αντιμετωπίσουν όλους αυτούς τους κινδύνους. Θα είναι πολύ δύσκολο", δήλωσε οικονομολόγος της βρετανικής τράπεζας Standard Chartered στο Λονδίνο, ενώ δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας Financial Times αναφέρει ότι οι επενδυτές δεν έχουν μεγάλες προσδοκίες από τη σύνοδο κορυφής. Η Γερμανία θα αντιμετωπίσει στη σύνοδο κορυφής ένα όλο και περισσότερο ενιαίο μέτωπο άλλων χωρών της Ευρωζώνης, το οποίο ζητά πιο φιλόδοξες πολιτικές για να σωθεί η Ευρωζώνη αυτή την εβδομάδα. Οι ηγέτες της Ευρωζώνης θα έχουν συναντήσεις πριν από τη σύνοδο κορυφής, καθώς επιδιώκουν να περιορίσουν τις διαφορές απόψεων τους.

Ο κ. Σόρος κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες - με άρθρο του στην εφημερίδα Financial Times - να συστήσουν μία Ευρωπαϊκή Δημοσιονομική Αρχή (European Fiscal Authority), η οποία θα δημιουργήσει ένα ταμείο μείωσης του χρέους (Debt Reduction Fund). Το ταμείο αυτό, σύμφωνα με τον Σόρος, θα αγοράζει τα ισπανικά και ιταλικά ομόλογα, με αντάλλαγμα την προώθηση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων από τις δύο χώρες. "Υπάρχει μία διαφωνία όσον αφορά τη δημοσιονομική πλευρά. Αν δεν επιλυθεί στις επόμενες τρεις ημέρες, φοβάμαι ότι η σύνοδος κορυφής μπορεί να αποδειχθεί φιάσκο. Αυτό θα μπορούσε να είναι πράγματι μοιραίο", αναφέρει στο άρθρο ο κ. Σόρος.

Η Γαλλία και η Ιταλία ζητούν επίσης από τη Γερμανία να αναλάβει αποφασιστική δράση για να τελειώσει η κρίση χρέους που διαρκεί επί 2,5 χρόνια, καθώς η απόδοση των 10ετών ισπανικών ομολόγων αυξήθηκε πάνω από το 7% την περασμένη εβδομάδα, ένα επίπεδο που δεν θεωρείται διατηρήσιμο. Η απόδοση των 10ετών ισπανικών τίτλων, η οποία μειώθηκε τις τελευταίες ημέρες, αυξήθηκε σήμερα κατά 10 μονάδες βάσης και έφθασε στο 6,48%, ενώ άνοδο κατά 5 μ.β. στο 5,85% σημείωσε και η απόδοση των αντίστοιχων ιταλικών τίτλων.


Όταν η προπαγάνδα παραλογίζεται γίνεται ακόμα πιο αποτελεσματική.

Απόδειξη: τα μνημονιακά κόμματα κέρδισαν (στο βαθμό που κέρδισαν) αυτές τις εκλογές με αντιμνημονιακή ρητορική – ότι δηλαδή, θα επεδίωκαν επαναδιαπραγμάτευση, αλλαγές και βελτιώσεις όσων είχαν ήδη αποδεχθεί και φορτώσει στο σβέρκο μας.

Παράλογον ένα: μνημονιακοί με αντιμνημονιακή ρητορική.

Παράλογον δύο: διαπραγματευτές εκ νέου εκείνα που μας έλεγαν ότι το Μνημόνιο ήταν αδιαπραγμάτευτο «παρ’ το ή ασ’ το». Κι ακόμα περισσότερο, διαπραγματευτές εκ νέου εκείνοι που μας έλεγαν ότι το Μνημόνιο ήταν «επιτυχία» (μάλιστα προσωπική του Μπενύτο) και «ευτυχία».

Όμως, τα παράλογα συνεχίζονται.

Σχημάτισαν κυβέρνηση από κοινού οι τρεις κι εμφανίζονται από κοινού με πρόγραμμα διαπραγματεύσεων όταν ο ένας έλεγε για τον άλλον ότι:

«Δεν συγκυβερνώ με το ΠΑΣΟΚ που μας οδήγησε στη χρεοκοπία», ο κ. Σαμαράς, «δεν συγκυβερνώ με τη δεξιά» ο κ. Βενιζέλος και «δεν γίνομαι αριστερό άλλοθι μιας μνημονιακής διακυβέρνησης», ο κ. Κουβέλης.

Τελικώς έπραξαν ότι εξόρκιζαν, σε ένα κρεσέντο...λογικής, αξιοπιστίας και ήθους. Υπερέβησαν σε κωλοτουμπισμό κάθε Καρατζαφέρη από κτίσεως Ρώμης.

Όμως το παράλογο δεν σταματά εδώ. Συνεχίζεται.

Έως την προτεραίαντων εκλογών, το σύστημα μέσω των εξωνημένων μίντια έσκουζε ότι η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση – όχι τί κυβέρνηση, αλλά κυβέρνηση. Και με τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα και με τη μάνα του Νταβέλη άμα λάχει.

Την επόμενη των εκλογών, όταν πλέον κυβέρνηση χάριν της Διαπλοκής είχε εξασφαλισθεί, το σύστημα συνέχισε να σκληρίζει μέσω των εξωνημένων μίντια ότι η χώρα δεν χρειάζεται αξιωματική αντιπολίτευση.

Όλοι οι ιμάντες της προπαγάνδας της Διαπλοκής υπαγορεύουν στα κόμματα της αντιπολίτευσης, τη «σωστή» αντιπολίτευση, την πρέπουσα, τη χρήσιμη, τη συμμορφωμένη προς τας υποδείξεις.

Με έναν λόγο: προεκλογικώς μας έλεγαν τί κυβέρνηση χρειαζόμαστε, μετεκλογικώς μας λένε τί αντιπολίτευση δεν χρειαζόμαστε.

Η συστημική αθλιότης υπήρξε συστηματική.

Κατόρθωσε να βγάλει εκτός ζήτησης κατά την προεκλογική περίοδο τα μέτρα που απαιτεί η Τρόικα να εφαρμοσθούν καθώς και τους εφαρμοστικούς νόμους, επιβάλλοντας στη θέση τους μια ακατάσχετη κινδυνολογία περί εξόδου της χώρας απ’ το ευρώ και μία ασύστολη μπαρουφολογία περί παντός του επιστητού.

Ως δια μαγείας, όμως, αμέσως μετά τις εκλογές τα μέτρα επανήλθαν στο προσκήνιο, διότι ακριβώς μετά τις εκλογές τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοσθούν.

Αμέσως επίσης μετά το εκλογικό αποτέλεσμα άλλαξαν το χαβά τους κι όσοι απ’ τους Ευρωπαίους ιθύνοντες, τρομοκρατημένοι ή προβληματισμένοι απ’ το πρώτο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου, είχαν χαμηλώσει τους τόνους κι έδειχναν έτοιμοι να επαναδιαπραγματευτούν. Θρίχες! Μόλις οι καθ’ ημάς εντολοδόχοι τους νίκησαν, οι εφ’ ημάς εντολείς τους (ξανα) σκλήρηναν τη στάση τους. Ομοθυμαδόν. Γιουνκέρ και Σόιμπλε. Ολάντ και Μέρκελ.

Κι έτσι: αυτοί που μας έβαλαν στο Μνημόνιο 1 (ΠΑΣΟΚ) μαζί με αυτούς που μας έχωσαν στο Μνημόνιο 2 (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) ετοιμάζονται τώρα, οι ίδιοι, με ολίγον έγκυον από κοντά τους τη ΔΗΜΑΡ, να μας αποξεκάνουν με το Μνημόνιο 3.

Οι μέρες μπροστά μας είναι ανοιχτές.

Αυτή η κυβέρνηση θα τα δώσει όλα (όχι σε προσπάθεια, αλλά όλα όσα της ζητήσουν) και θα τα χάσει όλα.

Εως τότε όμως, θα μας έχει πάρει όλους στο λαιμό της και, δεν ξέρω, τι θα είναι ανατάξιμο και πως...


Του Στάθη από enikos, μοντάζ Γρέκι
Της Ζέζας Ζήκου

Πιστεύω ότι οι ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και γενικώς οι πάντες γνωρίζουν πλέον, αλλά δεν το ομολογούν, ότι μόνο ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί να συγκριθεί με το Μνημόνιο από την άποψη των συνεπειών στην ελληνική οικονομία και την κοινωνία. Η λιτότητα μείωσε την κατανάλωση, εκτόξευσε την ανεργία, βάθυνε την ύφεση και θρυμμάτισε την κοινωνική συναίνεση που είναι προϋπόθεση για την προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Η μεγέθυνση της ύφεσης ανέστειλε τις επενδύσεις, ματαίωσε τις ιδιωτικοποιήσεις και σάπισε τις τράπεζες, οι οποίες, φορτωμένες με «κόκκινα» δάνεια και «κουρεμένα» κρατικά ομόλογα, περιόρισαν τη χρηματοδότηση της οικονομίας. Οταν επικρατούν τέτοιες συνθήκες, καμία οικονομία δεν ανακάμπτει, ακόμη και αν πραγματοποιηθούν όλες οι διαρθρωτικές αλλαγές μέσα σε μία νύχτα.

Οτι οι ισορροπίες θα άλλαζαν και οι ρόλοι θα εναλλάσσονταν στο ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι κάτι που θα μπορούσε να το προβλέψει ένας καλός αναλυτής. Απλώς, η κρίση μεγέθυνε τις αδυναμίες και απογύμνωσε τους πολιτικούς, τους έδειξε όπως είναι: λίγους, αδύναμους, ανεπαρκείς. Ζούσαν και ζουν με τον δανεικό χρόνο του ευρώ, που μετέτρεψε την ελληνική οικονομία σε σωρό ερειπίων. Ελάχιστοι διασώζονται, κι αυτοί δεν είναι αρκετοί να αλλάξουν τη συνολική εικόνα ή να αλλάξουν τον ρου των εξελίξεων. Και όταν τα πάντα καταρρέουν, παρασύρουν και το πολιτικό σύστημα. Και τότε αναδεικνύεται το «σύνδρομο του εθνοσωτήρα», Η άσκηση, όμως, σωτηρίας που υπόσχεται είναι έωλη.

Οντως, ο Αντώνης Σαμαράς λειτούργησε –εντός και εκτός– σχεδόν σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για το καταρρέον πολιτικό σύστημα και την αποτροπή της άμεσης χρεοκοπίας της χώρας. Η εκλογή του δεν παρουσιάστηκε απλώς ως τομή στο επίπεδο συμβολισμών και μόνο της πασοκικής παρακμής και της τσιπριακής θύελλας. Απεναντίας, βιώνεται ως λύτρωση από το ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον που έχουν επιβάλει οι εταίροι–δανειστές μας. Βιώνεται και ως ελπίδα γενικώς. Ωστόσο, το ακραία επικίνδυνο είναι ότι βιώνεται και ως μία απόδειξη πως όλα είναι δυνατά!

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει υποσχεθεί «μια εθνική, δίκαιη προσπάθεια προκειμένου να βγούμε από την κρίση». Ομως, το πρόβλημα με τον Σαμαρά είναι ότι αυτή η οικονομική λογική στηρίζεται σε μια πολιτική προσδοκία: ότι οι εταίροι θα δεχτούν την αναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου, ώστε να αλλάξει η οικονομική συνταγή.

Η Ελλάδα θυμίζει τα ομόλογα που τιτλοποιούσαν σε «φέτες», ανάλογα με το ρίσκο, επισφαλή στεγαστικά δάνεια. Είναι τα περιβόητα «subprimes», που ήταν στο επίκεντρο της πρώτης φάσης της κρίσης, το 2008. Στα χαρτιά, τα τιτλοποιημένα αυτά ομόλογα ήταν «ΑΑΑ» ποιότητας. Οταν, όμως, τα επισφαλή στεγαστικά άρχισαν να «σκάνε», τότε αποδείχτηκαν σάπια. Αντίστοιχα, η Ελλάδα είναι στα χαρτιά χώρα της Ευρωζώνης, αλλά στην πραγματικότητα έχει ήδη... ξινίσει.

Και είναι αλήθεια ότι και το νέο Μνημόνιο –δομημένο πάνω στην τρελή ιδέα πως, αν δανείζεις έναν ήδη υπερδανεισμένο, υποχρεώνοντάς τον παράλληλα να μειώνει το εισόδημά του διά της λιτότητας, τον οδηγείς στη σωτηρία του– δεν σχεδιάστηκε εξαρχής ως πρόγραμμα σωτηρίας, αλλά ως γέφυρα συμμόρφωσης και υπακοής στο μέλλον. Και επειδή συνάγω ότι απαυδισμένοι οι εταίροι μας από την ανικανότητα να συλλάβουμε το τεράστιο φοροδιαφεύγον κομμάτι του ΑΕΠ, αποφάσισαν να μας χαλαρώσουν χρονικά. Το ΑΕΠ απομειώνεται όχι μόνο επειδή τραυματίστηκε μια σειρά παραγωγικών τομέων, αλλά κυρίως επειδή συρρικνώνεται το καταγεγραμμένο και νόμιμο κομμάτι της οικονομίας.

Ακόμα και αν τα σώματα των κοινωνιών υποφέρουν, δυσφορούν, αντιδρούν και αντιστέκονται, η συνταγή των Μνημονίων –σωστή ή εσφαλμένη– δεν αλλάζει. Θα υπογραμμίσω απλώς και πάλι ότι αυτό ακριβώς επαγγέλλεται η θεωρία και πρακτική των μονοδρόμων. Οι πολιτικές ηγεσίες έχουν αποδεχθεί ότι η χώρα δεν είχε άλλη λύση από το να ξαπλώσει «οικειοθελώς» στην ανατομική κλίνη, πάνω στην οποία θα δοκιμαστούν «πειραματικά» οι λοιπές «αναγκαίες» μεταλλάξεις.

Με αυτή την έννοια, η αναγκαία «θεραπευτική μετάλλαξη» δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι πολιτιστική, ιδεολογική και ηθική. Γονυπετείς ενώπιον των εταίρων, των δανειστών και των απανταχού οικονομολογούντων, οι πολιτικές ηγεσίες καλούνται να ζητήσουν κατανόηση, επιδεικνύοντας έμπρακτη μετάνοια για όλα εκείνα για τα οποία, καλώς ή κακώς, οι πολίτες αυτής της χώρας είχαν συνηθίσει να επαίρονται ότι έχουν κατακτήσει.

Τα κριτήρια της μεταμόρφωσης παραμένουν, όμως, ανομολόγητα. Ουδείς φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η επιθυμητή αλλαγή συνεπάγεται πως, την ίδια στιγμή που πρέπει να καταξιώνονται απερίφραστα οι ανάλγητες «ορθολογικές μεταμορφώσεις», πρέπει να απαξιώνονται με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση οι «ευτελείς μικρο-ιδιοτέλειες» μιας κοινωνίας που δεν επιδιώκει παρά μόνο την επιβίωσή της.

Η κάθε κρίση, όμως, γεννά και ευκαιρίες, αλλά αυτό τώρα γίνεται με το ζόρι. Το διακύβευμα είναι μεγάλο για όλους. Το μοίρασμα του πλούτου από πλευράς των ισχυρών, και η παραχώρηση κυριαρχίας, από πλευράς των ασθενών, θα πονέσουν.



Μέσα σε, αυτή την μεγάλη κρίση και αναμπουμπούλα που επικρατεί ακούγονται συνεχώς ή διαβάζετε στο internet για προφητικά λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ή του γέροντος Παϊσίου. Αυτά μιλάνε για Ελλάδα ελεύθερη, δυνατή, χριστιανική, αλλά μετά από μια δύσκολη περίοδο. Μεγάλοι άνδρες, με παρρησία ενώπιον του Θεού.

- Αλλά ας σκεφτούμε την Ελλαδίτσας μας, τα τελευταία χρόνια, (μη πηγαίνουμε πολύ πίσω). Περάσαμε πολέμους, κατοχή, πείνα. Τώρα να αναλογιστούμε γιατί τα περάσαμε όλα αυτά ; Για τις αμαρτίες μας. Οι άνθρωποι ζητούν μια ζωή όχι όπως ο Χριστός μας παρέδωσε αλλά μια ζωή εύκολη, τρυφηλή. Θέλουν ανέσεις, πολλά χρήματα, λίγη δουλειά, θέλουν να διασκεδάσουν, να χαρούν την ζωή τους. Κάνουν το παν γι αυτή τη ζωή, και νομίζουν ότι με την ανθρώπινη καταξίωση είναι σωστοί και ότι επιτέλεσαν το έργο τους εδώ πάνω στη γη. Και όταν λέω κάνουν το παν το εννοώ. Πατάνε στο πτώμα του διπλανού τους για να ικανοποιήσουν το θέλημά τους. Μη νομίζεις ότι τα λόγια αυτά είναι υπερβολικά γιατί θα σου μιλήσω για τη ζωή του ανθρώπου από τη γέννησή του μέχρι το θάνατό του.

Έρχεται η στιγμή να γεννήσει η μητέρα το παιδί της και όπως είναι φυσικό θέλει την καλύτερη περίθαλψη στο νοσοκομείο που θα βρεθεί. Πόσες περιπτώσεις γονιών που χρηματίσανε την νοσοκόμα, τον γιατρό, ή όποιον άλλον χρειαστεί για ένα καλύτερο δωμάτιο με θέα, χωρίς άλλους ασθενείς μέσα. Εάν θέλεις δωμάτιο μονόκλινο να πας σε μια ιδιωτική κλινική. Αλλά εμείς προτιμούμε χωρίς το κατάλληλο αντίτιμο να γευτούμε βασιλικά, αξιώματα. Μετά το παιδί αυτό μεγαλώνει και πηγαίνοντας στο, σχολείο, οι αδίστακτοι γονείς συνεχίζουμε το ίδιο τροπάριο. Εξαγοράζουμε καταστάσεις, ή απειλούμε ή εκβιάζουμε για ένα σωρό πράγματα που νομίζουμε ότι είναι σωστά. Από βαθμολογίες σχολικές, μέχρι και γιατί το σχολικό σταματάει 20 μέτρα πιο πέρα και όχι μπροστά στην πόρτα του σπιτιού μας. Το παιδί τα βλέπει όλα αυτά και αισθάνεται ότι έτσι πρέπει να κάνει. Νομίζει ότι έτσι είναι η σωστή ζωή. Μεγαλώνοντας αρχίζουν οι παρέες με το άλλο φύλο. Χωρίς δισταγμό ενδίδει στην σαρκική πράξη, πολλές φορές και με την παρότρυνση των γονιών. Λένε να μην μείνει το παιδί μαμούχαλο, να ξεπεταχτεί στη κοινωνία, να γνωρίσει καταστάσεις. Κανείς δεν σκέφτεται ότι εκτός του ότι αυτό το πράγμα είναι αμαρτία, καταστρέφει τον άνθρωπο. Γιατί αν το παιδί από μικρή ηλικία γνωρίσει τα πάντα αργότερα η ζωή του θα είναι άδεια, γιατί δεν θα έχει άλλα πράγματα να γνωρίσει. Μη τα νομίζεις παράλογα αυτά που σου λέω. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που σήμερα η νεολαία μας στρέφεται και στα ναρκωτικά. Είναι άδεια η ζωή του. Δεν έχει βάσεις. Δεν έχει ιστορική θεολογούμενη παιδεία. Δεν ξέρει ποιός είναι ο σκοπός της ζωής του. Μετά είναι και η τηλεόραση. Πω πω τι είναι αυτό το πράγμα ; Πλύση εγκεφάλου. Ό,τι μπορείς να σκεφτείς ή μάλλον ό,τι δεν μπορείς να σκεφτείς το βρίσκεις στην τηλεόραση. Όποια διαστροφή και ανωμαλία υπάρχει από αυτό το κουτί πηγάζει. Οι ελεύθερες σχέσεις, οι σκοτωμοί, το κλέψιμο, η μοιχεία, η ομοφυλοφιλία. Αυτό το κουτί θέλει να μας πείσει ότι όλα είναι σωστά και φυσιολογικά πράγματα. Ότι δεν είναι παράνομα. Παλιά η μοιχεία ήταν παράνομη, τώρα που η αμαρτία αυτή έγινε πολλή την νομιμοποίησαν οι άνθρωποι. Παλιά αν πιάνανε κάποιον για μοιχεία εκτός από την τιμωρία του νομοθέτη είχε και το όνειδος του κόσμου. Τώρα που όλοι σκέφτονται ή και που κάνουν πράξη την μοιχεία την κάναμε νόμιμη, αφού πλέον όλοι μετέχουνε της αυτής αμαρτίας. Να το ξέρεις αυτό και να το θυμάσαι. ΟΤΑΝ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΛΗ ΤΟΤΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ. Και το κάνουμε αυτό για να μην μας τρώει πλέον η συνείδηση ότι κάνουμε κάτι κακό. Το ίδιο ήδη γίνεται και με την ομοφυλοφιλία. Θα θελήσουν να την νομιμοποιήσουν σε όλους τους τομείς και ακόμη περισσότερο από τα δικαιώματα του απλού ανθρώπου. Θα αποκαλείς τον άλλον ομοφυλόφιλο και θα έχει το δικαίωμα να σε βάλει στην φυλακή. Ο δικαστής θα τον δικαιώνει γιατί θα είναι και αυτός της ιδίας πάστας.

Και για να επανέλθω σε αυτό που ξεκίνησα. Και συνεχίζεται έτσι που λες η ζωή του ανθρώπου μεγαλώνοντας. Στον στρατό θα βάλει τον μεγάλο αξιωματικό που έχει γνωστό για να μην πάει στα σύνορα. Αργότερα ο κατάλληλος βουλευτής θα τον τακτοποιήσει όπου μπορεί καλύτερα. Να μη μιλήσω για κλοπές, από τον συνδετήρα του γραφείου μέχρι το σκάρτο προϊόν, μέχρι και τον φόρο από τον ιδρώτα του λαού. Γενικώς μέχρι να πεθάνουμε έχουμε μάθει να πατάμε επί πτωμάτων για την καλύτερη θέση. Ακόμη και πεθαμένοι μερικές φορές οι συγγενείς μας, αγωνίζονται για μια καλύτερη θέση στο κοιμητήριο. Να έχει θέα λέει. Γελοιότητες. Γυμνός και κατηγορούμενος είναι άμοιρε ο νεκρός συγγενής σου μπροστά στην κρίση του Θεού και εσύ σκέφτεσαι και πράττεις παράλογα. Όλο αυτό το κάνουν για να πείσουν τους εαυτούς τους ότι μέχρι εκεί είναι, και οτι η απολαβή του από τη ζωή θα είναι τι ; μια καλή θέα από το κοιμητήριο ;

Και μεν ο ένας έχει κοινωνική θέση, χρήματα και δύναμη κα πορεύεται έτσι στον βίο του, αλλά υπάρχουν και οι άλλοι χωρίς όλες αυτές τις δυνατότητες. Αυτοί δεν κάνουν τέτοια πράγματα, όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν να τα κάνουν. Αν μπορούσαν να είσαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα έπεφταν στην ίδια αθλιότητα. Η πλύση εγκεφάλου έχει γίνει σε όλους, ή σχεδόν σε όλους.

Δηλαδή ένα κράτος ολόκληρο βρίσκεται ,,,,, στα πρόθυρα του γκρεμού. Και ξέρεις τι συμβαίνει μετά; πέφτει.

Κοίτα την ιστορία από πολύ παλιά. Αυτοκρατορίες τεράστιες. Βαβυλωνία, Ισραηλίτες, Ρωμαίοι, Έλληνες, Βυζάντιο, όλοι αυτοί τιμωρήθηκαν γιατί είχαν ξεχάσει τον Θεό. Όλες αυτές οι αυτοκρατορίες εξαφανίστηκαν γιατί είχαν πέσει πρώτα μέσα στην ψυχή τους. Οι εσωτερικές τους άμυνες ήταν ανύπαρκτες. Όπως ακριβώς είναι και οι δικές μας αυτή τη στιγμή.

Να ξέρεις ότι αν δεν μετανοήσουμε θα πάθουμε τα ίδια.

Και εγώ όπως και εσύ πιστεύω ότι θα βοηθήσει ο Θεός την Ελλάδα μας αλλά να ξέρεις ότι θα γίνει εκαθάριση. Το ακούς αυτό !! ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΚΑΘΑΡΙΣΗ Θα ξεχωρίσει το στάρι από την ήρα.

Σκέψου, αν κάποιος έχει μάθει να ζει τη ζωή που προανέφερα και πάρει αυτή τη στιγμή το δώρο από τον Θεό της δυνατής Ελλάδος χωρίς κινδύνους και απειλές, τι θα σκεφτεί ; θα πει "Ο Θεός μας αγαπάει και μας έσωσε, επομένως για να μας αγαπάει ο Θεός είμαστε σωστοί. Ας συνεχίσουμε λοιπόν την ζωή όπως την ζούσαμε, ευάρεστη φαίνεται να είναι στον Θεό". Και έτσι θα συνεχίζουμε να ζούμε αμαρτωλά και μάλιστα αυτή την φορά έχοντας και την επιβεβαίωση του Θεού.

Αν δεν μετανοήσουμε να το ξέρεις θα δούμε πράγματα φοβερά. Ελπίζω έστω και την τελευταία στιγμή να ανοίξουν τα πνευματικά μας μάτια και να μετανοήσουμε. Να το ξέρεις έρχονται μέρες τόσο δύσκολες και πονηρές που η γη δεν ξανάδε ποτέ στην ιστορία της. Αλλά μέσα σε αυτό το σκοτάδι πρέπει να μετανοήσουμε. Αν δε το κάνουμε θα μας πάρει το ρεύμα του ποταμού μαζί με τους άλλους.

-------------

- Οι πολιτικοί είναι όργανα των σκοτεινών δυνάμεων. Των σιωνιστών. Αυτοί κάνουν την δουλειά τους, αυτό τους βάλανε να κάνουν και είναι σωστοί σε αυτό που πρέπει να επιτελέσουν. Αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις να επιφέρουν το κακό. Προσπαθούν να οδηγήσουν την ιστορία με τρόπο ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την έλευση του αντίχριστου. Είπε ο Κύριος μας, "ότι οι υιοί του αιώνος τούτου φρονιμότεροι υπέρ τους υιούς του φωτός". Αυτοί ξέρουν τι κάνουν και το κάνουν συνειδητά, εμείς που θέλουμε να γίνουμε υιοί της βασιλείας του Θεού είμαστε ράθυμοι. Νομίζεις ότι οι πολιτικοί αυτοί μονοί τους ήρθαν ; Οχι, εμείς τους φέραμε. Αν η ζωή μας ήταν σωστή, αν τα πνευματικά μας μάτια ήταν ανοιχτά θα μπορούσαμε από την αρχή να διακρίναμε τι ποιότητα έχει ο κάθε ένας. Και θα κρατούσαμε ανάλογα. Τώρα προσπαθούμε να τους διώξουμε από τη βουλή, αλλά δεν μπορούμε. Είμαστε δειλοί, δεν έχουμε το σθένος να αντιταχθούμε στο κακό. Αυτό που επικρατεί στις ψυχές μας είναι να μην χαλάσουμε τον όμορφο (μόνο όμορφος δεν είναι) κόσμο που έχουμε πλάσει. Σκέφτεται ο κάθε ένας, εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα ; Ας το βγάλει ο άλλος. Ε ... έχω την δουλίτσα μου, την οικογένειά μου, την βόλεψή μου, τι τα θέλεις αδελφέ και τα σκαλίζεις ; Αυτό λέγεται δειλία και είναι μεγάλη αμαρτία στα μάτια του Θεού. Είχε πει κάποτε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος ότι "Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν ούτε την ελευθερία ούτε την ασφάλεια".

Και μια και αναφέρθηκε η λέξη ασφάλεια. Ξέρεις ότι οι άνθρωποι νοιώθουν ανασφάλεια επειδή ακριβώς είναι ασφαλισμένοι ; Την σήμερον ημέρα οι ακριβοπληρωμένες ασφάλειες δεν μπορούν να σου προσφέρουν την δωρεάν ασφάλεια που προσφέρει ο Ιησούς Χριστός.

-------------

- Καλό είναι για μας τους Χριστιανούς να ασχολούμαστε με τον Χριστό και όχι με τον αντίχριστο. Μέσα στην αποκάλυψη λέει "και αποκαλυφθήσεται ο υιός της ανομίας". Αποκαλυφθήσεται λέει. Όπως κάνουμε τα εγκαίνια ενός αγάλματος, ο κόσμος δεν το έχει δει το άγαλμα, δεν ξέρει την μορφή του και τότε ξαφνικά φεύγει το πανί που σκεπάζει το άγαλμα και αποκαλύπτεται. Έτσι και ο αντίχριστος, ο κόσμος δεν θα ξέρει ποιός θα είναι, θα αποκαλυφθεί. Αλλά ο Θεός δεν θα αφήσει το πλάσμα του στην μανία αυτού του τέρατος. Μας δίνει στοιχεία για να τον αναγνωρίσουμε. Το πιό τρανταχτό σημείο είναι το 666. Εδώ είναι που κατατροπώνονται όσοι θεωρούν τα λόγια των γραφών άκυρα ή υπερβολικά. 2000 χρόνια πριν γράφτηκε η προφητεία απο τον άγιο Ιωάννη και τώρα βγαίνουν όλα. Από τον ψηφισμό των γραμμάτων θα μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε την ταυτότητά του. Άλλωστε εκείνη την εποχή θα εμφανιστούν και οι προφήτες Ηλίας και Ενώχ. Αυτοί θα υποδείξουν στον κόσμο το τι πραγματικά είναι. Θα είναι οι πιο δύσκολες εποχές που θα έρθουν ποτέ στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Μην ασχολούμαστε λοιπόν με τον αντίχριστο αλλά με τον Χριστό. Αν πιστεύουμε θα αποκτήσουμε και την γνώση την στιγμή που πρέπει. Το να ξέρουμε από τώρα πότε θα έρθει ή πως τον λένε είναι εκ του πονηρού και δεν οφελεί σε τίποτε την ψυχή μας.

-------------

Όλα αυτά που λέγονται τώρα ίσως ακούγονται δυσάρεστα και σκληρά αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Στον κόσμο αν πεις δυσάρεστα πράγματα ή αν τον ελέγξεις δεν αρέσει. Σε κατατάσσει στους κακούς. Δες στην παλιά διαθήκη πόσους προφήτες σκοτώσανε οι ισραηλίτες. Ακόμη και τον Θεό τους σκοτώσανε επί του σταυρού, επειδή αυτά που τους έλεγε δεν χαιδεύανε τα αυτιά τους. Πες στον κόσμο για ελευθερία χωρίς αγώνες, για αυτές τις προφητείες περί ξανθού γένους και κόκκινης μηλιάς χωρίς να βάλεις μέσα την λέξη μετάνοια και όλοι θα σε αγαπήσουν. Μόλις βάλεις αυτή τη λέξη όλοι θα αποστρέψουν το πρόσωπό τους. Δεν έχουμε συνηθίσει τον έλεγχο γιατί δεν έχουμε ταπείνωση. Λέει στην παλιά διαθήκη "μη έλεγχε κακούς ίνα μη μισησωσει σε, έλεγχε σοφό και αγαπήσει σε".

Για τον κάθε έναν μας το τέλος του κόσμου τούτου έρχεται με την κοίμισή του. Εκεί μόνοι μας απέναντι στον Θεό θα δώσουμε λόγο για τα αμαρτήματά μας, για τις καλές μας πράξεις. Υπάρχει μια ζυγαριά, και από την μία μπαίνουν οι αμαρτίες και από την άλλη όλα τα καλά που έχουμε κάνει, οι αγώνες που έχουμε δώσει για την σωτηρία μας, η πίστη μας. Αλλά όσο και να προσπαθήσουμε δεν είναι πότε δυνατόν να καταφέρουμε να γείρουμε την ζυγαριά προς το μέρος που θέλουμε με τις δικές μας δυνάμεις. Πρέπει να κρατάμε στο χέρι μας ακόμη μία αρετή. Την ταπείνωση. Αυτή θα την δώσουμε στον Θεό μας και θα τον παρακαλέσουμε να την βαρύνει τόσο ώστε να γείρει η ζυγαριά πρός την σωτηρία.

Μετάνοια αδελφέ μου, μετάνοια... Μόνο έτσι θα κερδίσουμε την Βασιλεία του Θεού, μόνο έτσι θα λυπηθεί ο Θεός την πατρίδα μας και θα μας ελεήσει.