Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Ιουλ 2011


Στη σύλληψη δύο ατόμων τουρκικής υπηκοότητας για κατοχή πλαστών διαβατηρίων και εγγράφων ξένων Αρχών προχώρησε η Αντιτρομοκρατική στη Θεσσαλονίκη.

Πρόκειται για έναν 50χρονο και μία 42χρονη, σε βάρος της οποίας μάλιστα διαπιστώθηκε πως εκκρεμούσε Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης από τις γερμανικές Αρχές για συμμετοχή σε τρομοκρατική δραστηριότητα.

Σε έρευνα που έγινε στα σπίτια των συλληφθέντων βρέθηκαν και ηλεκτρονικοί υπολογιστές, φορητοί σκληροί δίσκοι, φορητά μέσα αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων (USB ), κάρτες μνήμης υπολογιστών και άλλα αντικείμενα, τα οποία κατασχέθηκαν για περαιτέρω διερεύνηση.

Για τον 50χρονο συλληφθέντα εκκρεμούσε σε δεύτερο βαθμό η εξέταση αιτήματός του για πολιτικό άσυλο, καθώς το σχετικό αίτημά του είχε απορριφθεί σε πρώτο βαθμό.

Οι δύο συλληφθέντες θα οδηγηθούν το πρωί του Σαββάτου στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.


5 Νεκροί σε 2 ημέρες από την επίθεση του καθεστώτος κατά των «ανώνυμων» πολιτών. Δολοφόνοι οι τοκογλύφοι τραπεζίτες και οι 154+1 πράσινοι βουλευτές Ο Μέγας Ψεύτης , ο Γοδεφρίγος Πινόκιο PapaEvraiou, μάζεψε τους πράσινους «υπουργούς», και είπε ότι οι απειλές βίας ,και οι λοιδορίες κατά των πράσινων υπουργών και βουλευτών , «ακρωτηριάζουν τη Δημοκρατία», και «δημιουργούν , μεγαλύτερη ανασφάλεια, που πλήττει τελικά τον αδύναμο », ενώ επέσεισε τον κίνδυνο, «να διολισθήσουμε στην ισχύ της βίας», όπου βρίσκει το δίκιο του μόνον ο ισχυρός» που, «συνιστά αντί για δημοκρατία βαρβαρότητα».

Όμως, η σοσιαλιστική βαρβαρότητα ,των τοκογλύφων τραπεζιτών, θερίζει, με την ψήφο των πράσινων βουλευτών.

Χθες το μεσημέρι, βρέθηκε απαγχονισμένος από ιμάντα παραθύρου στο σπίτι του στη Νίκαια, στην οδό Κομνηνών, ένας 50χρονος , ο οποίος είχε αφήσει σημείωμα που έλεγε ότι προβαίνει σε αυτή την πράξη καθώς δεν αντέχει άλλο τη ζωή του λόγω των οικονομικών προβλημάτων και της ανεργίας. Χθες το πρωί βρέθηκε απαγχονισμένος στο Κέντρο της Πτολεμαίδας 46χρονος επιχειρηματίας, που άφησε σημείωμα με το οποίο εξηγεί αναλυτικά τα αίτια της πράξης του, που έχουν να κάνουν με οικονομικά προβλήματα.

Προχθές, στην Κορινθία, αυτοκτόνησε με καραμπίνα, 55χρονος, μέσα στο κτήμα του Βόχα . Στην Καρυά Ελασσόνας, 52χρονος, έπεσε με το αυτοκίνητό του σε τεχνητή λίμνη συγκέντρωσης υδάτων. Στις 4 Ιουλίου , αυτοκτόνησε 80χρονος στο Ρύμνιο Κοζάνης. Το μεσημέρι της 29ης Ιουνίου, στη Θεσσαλονίκη, αυτοκτόνησε πέφτοντας από το μπαλκόνι του διαμερίσματός του , ο επιχειρηματίας Λεωνίδας Μαριόλης, 45 ετών. Στις 21 Ιουνίου, αυτοκτόνησε ένας 47χρονος αγρότης στο Λασίθι Κρήτης. Στις 13 Ιουνίου, είχαμε άλλη αυτοκτονία στο Αίγιο.

Η ηθική αυτουργία της πράσινης πολιτικής λιτότητας αποτυπώνεται στην αυτοκτονία τον Απρίλιο, ενός νεαρού πατέρα, που στα 27 του χρόνια, έδωσε τέλος στη ζωή του, αφού δεν μπορούσε να αντέξει τα οικονομικά βάρη που τον έπνιγαν. Αυτοκτόνησε με μια καραμπίνα μέσα στο σπίτι του την ώρα που η σύζυγός του και το μικρό παιδί τους κοιμούνταν! Ο νέος, από τη Νεάπολη Κοζάνης δεν είχε μόνιμη δουλειά, αφού εργαζόταν ως εποχιακός ξενοδοχειακός υπάλληλος. Σύμφωνα με γείτονές του και άτομα που τον γνώριζαν, αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλούς μήνες μέσα στον χρόνο να μένει άνεργος και να ζει την οικογένειά του από τα λίγα χρήματα που έπαιρνε από το ταμείο ανεργίας, τα οποία δεν έφταναν ούτε για τα βασικά. Ο άτυχος άνδρας έδειχνε μονίμως πολύ πιεσμένος και δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε αποκαλύψει σε γνωστούς του ότι σκεφτόταν να δώσει τέλος στη ζωή του, επειδή είχε μεγάλες οφειλές στις τράπεζες, και επειδή η ανεργία και τα οικονομικά προβλήματα, τον οδήγησαν στον πανικό, και την απελπισία…

«Όσοι θεωρούν ότι πρέπει να φοβόμαστε τις αλλαγές, γιατί έχουν πολιτικό κόστος, ίσως και συγκρούσεις, κάνουν λάθος. Γιατί σε τέτοιες αλλαγές, που κάναμε και κάνουμε, μας στήριξε η ελληνική κοινωνία. Γι' αυτές μας επικροτεί. Αυτές είναι που δίνουν νόημα και αξία στην προσπάθεια και τις θυσίες που κάνουν οι πολίτες», είπε ο Μέγας Ψεύτης στους πράσινους «υπουργούς».

Και τον επικροτούν πράγματι, οι 32 του Αλιβιζάτου, και οι 51 της δρ. Μιράντας, του κ.Τάκη της Τογιότα, και της Ρεββέκας, που θέλουν να κάνουν την κρίση ευκαιρία, και να μας βγάλουν από την κρίση που εκείνοι δημιούργησαν, με μια «Κυβέρνηση Έκτακτης Ανάγκης και Εθνικής Ανασυγκρότησης», που θα αποτελείται από προσωπικό, «που διαθέτει την πίστη, την πείρα, τη διαχειριστική ικανότητα και το θάρρος να επιτύχει».

Την ίδια ώρα η Wall Street ψηφίζει Χρύσανθο και Φαήλο, διότι τα παιδιά στην Νέα Υόρκη ,είναι έξω φρενών με τον ηλίθιο Βόλφγκανγκ, τη Μέρκελ, τον Σαρκοζί ,τον Μαρτένς και τον Φιλανδό, που «επικεντρώνονται σε πολύπλοκα και αμφισβητήσιμα σχέδια για να μειώσουν τις απώλειες των τραπεζών», και που «προσποιούνται ότι η Ελλάδα δεν οδεύει αργά, λόγω της πολιτικής που ακολουθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, προς τη χρεοκοπία», που, « θα ήταν καταστροφική για τις ευρωπαϊκές τράπεζες και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα».

Προκειμένου να αποτραπεί μια ελληνική χρεοκοπία χρειάζεται μείωση των επιτοκίων των ελληνικών δανείων και ενίσχυση των ρυθμών ανάπτυξης, φορολογικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις, λέει το φερέφωνο των Τραπεζιτών, οι New York Times, στέλνοντας τον Μόσιαλο για ρεκτιφιέ, και υπογράφοντας τη «συνταγή Σαμαρά».

«Οι Ευρωπαίοι, (ο ηλίθιος Βόλφγκανγκ), γράφουν σε κύριο άρθρο οι New York Times , αντί να χαλαρώσουν τις απαιτήσεις τους με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης στην Ελλάδα, επιμένουν ενάντια σε κάθε λογική ότι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να μετάσχουν εθελοντικά στην αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους, και επέβαλαν νέα μέτρα λιτότητας που κατά το παρελθόν έκαναν περισσότερο κακό παρά καλό, και οι (ακροδεξιοί) Σοσιαλιστές απειλούμενοι με τη διακοπή της παροχής δανείων (πέμπτη δόση) από την Ε.Ε, δεν είχαν άλλη επιλογή, από το να ψηφήσουν το μεσοπρόθεσμο ενώ η αντιπολίτευση των συντηρητικών αγνόησε τις πιέσεις και ψήφισε κατά».

Στου Βενιζέλου, αγωνιούν ότι η βαθιά ύφεση, τα μειωμένα εισοδήματα και η φορολογική ανυπακοή, που θα επεκταθεί τώρα σε όλες τις κατηγορίες φόρων, από τον ΦΠΑ, τον φόρο εισοδήματος, τον φόρο ακινήτων, μέχρι και τα τέλη κυκλοφορίας, θα φθάσουν τις ανείσπρακτες οφειλές στα 80 δισ. και διαρρέουν ότι «αρχίζει το ξήλωμα της μονιμότητας στο δημόσιο», για να χαρεί η δρ. Μιράντα των CDS και ο κ. Παπουτσής, μετά τον «Γκοτζαμάνη χωρίς τρίκυκλο», ετοιμάζει την «Πράσινη Καρφίτσα».


ΥΓ. Η επιτροπή Θεσμών και διαφάνειας, θα ασχοληθεί με τις απειλές κατά της ζωής του βουλευτή Κοζάνης , κ.Αθανασιάδη, που προήρχοντο από οπαδούς του «μεσοπρόθεσμου»;


Ένα απλό σχέδιο που θα δώσει γρήγορη, αποτελεσματική και κυρίως εφικτή λύση στο ελληνικό χρέος έχουν αναπτύξει τρεις γερμανοί καθηγητές, όπως δημοσιεύει σε άρθρο της η γερμανική έκδοση των Financial Times.

Στο άρθρο, που φέρει τον τίτλο «Έτσι απλά θα σώσουμε την Ελλάδα», ο επικεφαλής οικονομολόγος της Barclays Capital και επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης Thorsten Polleit, ο διευθύνων σύμβουλος του Κέντρου Εφαρμοσμένων Οικονομικών ερευνών Ulrich van Suntum, και το υψηλόβαθμο στέλεχος της Allianz, Anton Wiegers, αναπτύσσουν το «ιδιαίτερα απλό σχέδιό τους για την Ελλάδα».

Το σχέδιο αυτό προβλέπει την επαναγορά ενός μεγάλου μέρους ελληνικών ομολόγων στην αγοραία αξία τους από την ΕΚΤ, η οποία στη συνέχεια θα παραιτηθεί από ένα μέρος των αξιώσεών της έναντι της Ελλάδας.

Σε κάθε περίπτωση, οι συντάκτες του σχεδίου υποστηρίζουν ότι κάθε πρόταση που θα κινείται στην κατεύθυνση της μετακύλισης του ελληνικού χρέους, δεν θα έχει αποτέλεσμα. Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος της, την ώρα που νέα περιθώρια μέτρων λιτότητας δεν υπάρχουν για τους πολίτες.

Επίσης, ζητούν άμεση λήψη αποφάσεων, καθώς διαπιστώνουν ότι η κρίση έχει αρχίσει ήδη να μεταδίδεται και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, όπως η Πορτογαλία.

Οι ίδιοι θεωρούν ότι το σχέδιό τους αποτελεί τη μόνη λύση για την αγορά, καθώς η επαναγορά των ελληνικών ομολόγων στην αγοραία αξία τους θα μειώσει το δανειακό βάρος της χώρας. Ωστόσο, για να έχει αποτελέσματα η λύση, θα πρέπει η ΕΚΤ να μην ζητήσει να αποπληρωθεί για τη διαφορά μεταξύ ονομαστικής και τρέχουσας αξίας των ελληνικών κρατικών τίτλων.

Το ρόλο του πιθανού αγοραστή, μπορεί να τον παίξει είτε η ΕΚΤ είτε το EFSF, χωρίς να αποκλείεται και η εμπλοκή των κρατών-μελών της ευρωζώνης, μέσω διμερών συμβάσεων με την Ελλάδα.

Τα «τρωτά» της πρότασης

Βεβαίως, η πρόταση αυτή έχει ορισμένα «τρωτά» σημεία. Το πρώτο πρόβλημα έγκειται στη δυνατότητα της ΕΚΤ να βρει τους κατόχους ελληνικών τίτλων που θα θελήσουν να πουλήσουν στην τρέχουσα αξία της αγοράς.

Άλλωστε, το γεγονός ότι η πλειοψηφία των σημερινών ομολογιούχων είναι τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία, σημαίνει ότι μια τέτοια επιλογή προϋποθέτει ότι θα δεχθούν να εγγράψουν ζημία στους ισολογισμούς τους.

Ένα άλλο ζήτημα που προκύπτει από την εφαρμογή της λύσης είναι η διασφάλιση του «έκτακτου» χαρακτήρα της, που θα εφαρμοστεί μόνον στην ελληνική περίπτωση και δεν θα αποτελέσει πάγιο «εργαλείο» διάσωσης. Γι αυτό, προτείνουν την τροποποίηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ώστε να υπάρχουν αυτόματες κυρώσεις για τις χώρες που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τα δημοσιονομικά τους στοιχεία.


  • Δημοκρατία τέλος! Στο δρόμο για την Αστυνομοκρατία οδεύει ο Παπανδρέου...
Τις τελευταίες ημέρες αποδείχτηκε ότι η επιβάρυνση από την εξωφρενική πληθώρα αστυνομικών σ’ αυτή την χώρα, δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και κοινωνική, αφού οι ασυγκράτητες ορδές των νεαρών ροπαλοφόρων της ΕΛ.ΑΣ. εμφορούμενες είτε από στρεβλή εκπαίδευση, σκοτεινή άγνοια και παντελή αμορφωσιά είτε από τα κελεύσματα χρυσών αυγών και άλλων παρόμοιων ευαγών ιδρυμάτων, επιτέθηκαν στους Έλληνες πολίτες με τυφλό μίσος διαπράττοντας κάθε μορφής βιαιότητα.

Τα παρακάτω στοιχεία δείχνουν με έναν γλαφυρό όσο και πολύ ανησυχητικό τρόπο, τις κινήσεις της κυβέρνησης των δοσίλογων, που στοχεύουν στην δημιουργία σιδερόφρακτων ταγμάτων ασφαλείας πρόθυμων να ορμήσουν με λύσσα και να εξαλείψουν κάθε κίνηση διεκδίκησης ή διαμαρτυρίας των Ελλήνων πολιτών.


Κάπου στα μέσα Μαΐου είχα γράψει στο μικρό κείμενο «Για τον πολίτη ρε γαμώτο», (με αφορμή κάποιες ντρίπλες μεταξύ Παπουτσή και Καμίνη), λίγα λόγια για την δυσβάστακτη επιβάρυνση που προκαλεί στην χώρα το τεράστιο πλήθος αστυνομικών που είναι κάπου 50.000 υπάλληλοι, με αναλογία περίπου 52 αστυνομικοί ανά 10.000 κατοίκους. Πρόκειται για αναλογία από τις υψηλότερες στον κόσμο, υψηλότερη ακόμα και από χώρες στις οποίες κυριαρχούν δικτατορικά ή στρατοκρατικά καθεστώτα.

Στις 30 Ιουνίου βλέπω το άρθρο «Στοιχεία - βόμβα, και ερωτηματικά – φωτιά» όπου δημοσιεύεται ένας πίνακας από την «Μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο» (σελ. 178), που έγινε για τα Υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών από τις εταιρείες ICAP και HayGroup. Στον πίνακα αυτόν φαίνονται τα παρακάτω πράγματα:


(α Ότι το σύνολο προσωπικού στα σώματα ασφαλείας (αστυνομία, λιμενικό πυροσβεστική) δεν είναι 50.000 όπως, από τα στοιχεία της Eurostat είχα υιοθετήσει, αλλά ανέρχονται στο εξωφρενικό πλήθος των 71.500 (ναι !) με στοιχεία του 2011.

(β Η αύξηση προσωπικού στα σώματα ασφαλείας στην τετραετία 2006 – 2010 είναι 10.000 άτομα δηλαδή ποσοστό αύξησης 16%.

(γ Στον πίνακα φαίνεται ότι μέσα στο μνημονιακό 2010, όλος ο Δημόσιος Τομέας συρρικνώθηκε κατά 10% μέσα σε ένα έτος, αφού οι σχετικές πιέσεις της Τρόικας ήταν αφόρητες, εκτός από τα σώματα ασφαλείας που αυξήθηκαν κατά 5% και τους στρατιωτικούς με αύξηση 2,1%.

Προσπαθώντας να συνέλθω από τα απανωτά σοκ, βρίσκομαι μπροστά σε νέα δημοσίευση «Νέα βόμβα! Κι άλλες προσλήψεις φέτος στα Σώματα Ασφαλείας!» στο blog του Βασίλη Γαλούπη.

Από το δημοσίευμα αποδεικνύεται ότι ενώ η Τρόικα πιέζει για καθεστώς «10 αποχωρήσεις, αντί μιας πρόσληψης στον Δημόσιο Τομέα», και ενώ συζητούνται απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, την ίδια στιγμή η Τρόικα επιτρέπει (ή επιβάλλει;) να ξεκινήσει η διαδικασία μέσα στο 2011 για νέα καταιγίδα προσλήψεων όπως φαίνεται από το έγγραφο / απόφαση ΔΙΠΠ/Φ, ΕΓΚΡ, 12/34/2803 του νέου Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (sic):

[ … ]
A. την κίνηση των διαδικασιών πλήρωσης 1.500 κενών οργανικών θέσεων αστυνομικού προσωπικού ως εξής:
- δόκιμοι αστυφύλακες 1.300
- δόκιμοι υπαστυνόμοι 100
- αξιωματικοί ειδικών καθηκόντων 100

Β. την κίνηση των διαδικασιών πλήρωσης 1.200 θέσεων ειδικών φρουρών με πενταετή θητεία στην αστυνομία των οποίων η πρόσληψη θα ολοκληρωθεί μετά την 31-12-2011.
[ … ]

Όχι μόνο τα παραπάνω στοιχεία αλλά και το γενικότερο κλίμα μαζί με τα γεγονότα στις 29 και 30 Ιουνίου, κρυστάλλινα πλέον ξεκαθαρίζουν το γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή ξένων δυνάμεων και ντόπιων δοσίλογων. Όσο βαριές και κατηγορηματικές κι αν φαίνονται αυτές οι λέξεις δεν αντιπροσωπεύουν παρά την απλή, ξεκάθαρη αλήθεια.

Την αλήθεια αυτή πρέπει από εδώ κι εμπρός να έχουν στο μυαλό τους οι Έλληνες πολίτες όπως και οι κοινωνικοί και πολιτικοί σχηματισμοί που αντιστέκονται. Ο Εχθρός είναι αδίστακτος, ύπουλος και διαβρώνει την χώρα μας από τα μέσα. Μέσα στον εχθρικό αυτό συρφετό συμμετέχει και η «Ελληνική» κυβέρνηση που δεν εκπροσωπεί πλέον τους πολίτες παρά διατηρεί σχέση ευθείας υπαλληλίας προς τις ξένες και εσωτερικές οικονομικές ελίτ.


«Η τελική λύση από τον ΓΑΠ» έχει αρχίσει ήδη να διαφαίνεται στον ορίζοντα. Ο άνθρωπος που δεν έχει πει ούτε μία αλήθεια, ο πρωθυπουργός που παραβιάζει το Σύνταγμα κατά το δοκούν, ο πολιτικός που έχει την υποστήριξη ελαχίστων (που συνεχίζουν να αρμέγουν μέχρι και τώρα τη χώρα), αντεξουσιαστής που ήρθε στην εξουσία για να αλώσει την δημοκρατία, σήμερα στήνει ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος, ευελπιστώντας πως θα μπορέσει να κάμψει την αντίσταση ενός ολόκληρου λαού.

Το σχέδιο, η εργολαβία, το «όραμα», όπως και να χαρακτηρίσει κανείς αυτά που μπαίνουν στο μυαλό του Γιώργου Παπανδρέου (υπάρχει κανείς σώφρων σε ετούτη τη χώρα, που πιστεύει πως ο πρωθυπουργεύων δεν υπηρετεί συμφέροντα;), είναι ο δρόμος που επέλεξε –χωρίς καμία απολύτως συναίνεση των πολιτών- να ακολουθήσει η Ελλάδα. Εγκλωβισμένος και σαφέστατα ιδιαίτερα ανήσυχος για το προσωπικό του μέλλον (δεν γίνεται καν συζήτηση για πολιτικό μέλλον), ο Γιώργος Παπανδρέου μοιάζει με τον ρουφιάνο που αποκαλύπτεται και ζητάει από το «αφεντικό» του να τον στηρίξει, να «καθαρίσει» για πάρτι του…

Χρησιμοποιώντας πρακτικές οι οποίες καταργούν τις αποφάσεις της κυβέρνησης – τσίρκο που έχει σχηματίσει (μην ξεχνάμε τις δηλώσεις του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Αθανασιάδη, ο οποίος είπε απερίφραστα πως δέχτηκε απειλές ακόμη και για την ζωή του προκειμένου να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο) και ακολουθώντας τακτικές του υποκόσμου, προσπαθεί ο Γιώργος Παπανδρέου να επιβάλει την «υπερβολική δόση» (αλλά βολικότατη για τους τραπεζίτες) θανάτου σε μία χώρα που την αποκαλεί γενικώς και αορίστως «πατρίδα». Ανίκανος όντας να κατανοήσει όχι μόνο την διολίσθησή του σε βιαστή του Συντάγματος και όσων απορρέουν από αυτό, αλλά και το φριχτό τέλος που του επιφυλάσσει η ιστορία (μην ξεχνάμε πως την προδοσία πολλοί την αγάπησαν, αλλά τον προδότη κανείς…), εφαρμόζει μέσα από ένα κλίμα τρομοκρατίας, εκβιασμών και πλήρους ανομίας, μία σειρά μέτρων μέσω των οποίων επωφελούνται όλοι πλην της Ελλάδας και των κατοίκων της..!

Η τελική λύση, η απώλεια κάθε εθνικής κυριαρχίας, είναι πλέον προ των πυλών. Η μετατροπή της πατρίδας μας σε έναν χώρο ευκαιριακού πλουτισμού συγκεκριμένων τραπεζιτικών funds, σε έναν χώρο όπου η παγκόσμια και η ευρωπαϊκή κρίση μετατρέπονται σε ευκαιρία (προ ενός έτους σύνθημα του Γιώργου Παπανδρέου «να κάνουμε την κρίση ευκαιρία) εκείνων που φρόντισαν –σαφέστατα- την άνοδο του θλιβερού σοσιαλιστή στην εξουσία. Η ελάφρυνση αμερικανικών τραπεζών από Ελληνικά ομόλογα ύψους 41 δισ. φαίνεται πως αποτελεί χρονικό στόχο και όριο διατήρησης του πολιτικού εκτρώματος που σήμερα κυβερνά την Ελλάδα. Ο πρωτεργάτης (και όχι πρωτομάστορας) Γιώργος Παπανδρέου είναι διατεθειμένος (κατ’ άλλους προθυμότατος) να πνίξει στο αίμα κάθε απόπειρα απομάκρυνσής του από τον θώκο της εξουσίας, ευελπιστώντας πως η απομάκρυνσή του από την Ελλάδα θα είναι ασφαλής…

Όμως, κάποιος πρέπει να του πει πως πλανάται πλάνη οικτρά, αφού οι πολιτικές του παρεμβάσεις δεν στηρίχτηκαν ΠΟΤΕ στο Σύνταγμα, δεν στηρίχτηκαν ΠΟΤΕ στον Ελληνικό λαό, δεν στηρίχτηκαν ΠΟΤΕ στην λογική απομάκρυνσης από το πρόβλημα. Κάθε μέρα που περνάει, γίνεται ακόμη πιο σαφές και διαυγές, πως η χώρα μας μπήκε έντεχνα στο σπιράλ της οικονομικής καταστροφής. Κάθε μέρα που περνάει, αποσαφηνίζεται –μέσα από τις κυβερνητικές αποφάσεις- πως αυτή η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δεν είναι Ελληνική. Κάθε μέρα που περνάει, διαπιστώνουμε όλοι πως σταδιακά και με συγκεκριμένο σχέδιο η πατρίδα μας απομακρύνεται από κάθε έννοια δημοκρατίας, ελευθερίας, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ η σημερινή κυβέρνηση φροντίζει ποικιλοτρόπως να διατηρεί σε «κατάσταση σοκ» την κοινωνία και μέσω συγκεκριμένων διαύλων (ΜΜΕ, μυστικές υπηρεσίες, παρακρατικές οργανώσεις) επιβάλει μέσα από ψυχοτρονικές επιχειρήσεις την πολιτική της.

Αυτή η κυβέρνηση δεν πρέπει να συνεχίσει να υφίσταται, αφού σε καθημερινή βάση δημιουργεί παρά λύνει τα υποτιθέμενα προβλήματα. Αυτός ο πρωθυπουργός, που αποφεύγει ακόμη και να κυβερνήσει (βλ. ορισμό Βενιζέλου στην αντιπροεδρία), πρέπει να απομακρυνθεί τάχιστα, προκειμένου η χώρα να μετρήσει τις πληγές της και να τραβήξει την ανηφόρα προς την αποκατάστασή της (οικονομικά και ηθικά) διεθνώς. Δυστυχώς, η τελική λύση του Γιώργου Παπανδρέου θέλει την μετατροπή της Ελλάδας σε μία μπανανία των τραπεζιτών, σε έναν χώρο από όπου θα αντλούνται τα πάντα για να κερδίζουν οι σύγχρονοι οικονομικοί τρομοκράτες – δυνάστες των λαών και αφεντικά τραγικών πολιτικών…

Οι πολίτες οφείλουν να καταγράψουν λεπτομερώς τα καθημερινώς συμβαίνοντα, προκειμένου να βοηθήσουν την Δικαιοσύνη του αύριο να αποδώσει τα τω Καίσαρος τω Καίσαρι… Οι πολίτες οφείλουν να υπερασπίσουν τα σπίτια τους, την οικογένειά τους, την εργασία τους και την πατρίδα τους, από μία λαίλαπα που ήρθε στην χώρα για να τους αφαιρέσει τα πάντα… Πολύ σύντομα, το ένστικτο της επιβίωσης θα υπερκαλύψει την πολιτική λογική. Και τότε η χώρα θα μπει οριστικά σε έναν δρόμο χωρίς γυρισμό, που θα την οδηγήσει στον όλεθρο ή στην ελευθερία…

Σε όλους τους πολίτες σήμερα τίθεται ένα και μόνο δίλλημμα: Η τελική λύση θα δοθεί από τον ΓΑΠ ή από τον λαό; Η απάντηση ίσως να καθορίσει την σύγχρονη παγκόσμια ιστορία...

Κωνσταντίνος

Δεν υπάρχει παραλληλισμός με τις εδώ καταστάσεις απλά είναι ενδεικτικό ότι κανείς, μα κανείς ηγέτης με αντιλαϊκή δράση δεν μπορεί να αισθάνεται απυρόβλητος. Δείτε την εκτέλεση Τσαουσέσκου...


  • Απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της Μεγ. Βρετανίας, αίρει την ασυλία της Αργεντινής, λόγω χρεοκοπίας!

Με σημερινή απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Μεγάλης Βρετανίας, αίρεται το καθεστώς ασυλίας που απολάμβανε η Αργεντινή, από την αθέτηση πληρωμών επί των ομολόγων που είχε εκδώσει κατά το έτος 2000 και τα οποία δεν είχαν ενταχθεί στις συμφωνίες συμβιβασμού που έγιναν στα έτη 2005 και 2010.

Με βάση την απόφαση αυτή, οι κάτοχοι των ομολόγων, η εταιρία NML Capital Ltd, ένα αμερικανικό hedge fund που εδρεύει στα νησιά Cayman, έχει το δικαίωμα να κατάσχει περιουσιακά στοιχεία της Αργεντινής τα οποία βρίσκονται στη Μεγ. Βρετανία, έως το ποσό των 284 εκατομμυρίων δολαρίων.

Τα ομόλογα είχαν αγορασθεί μεταξύ των ετών 2001 και 2003, έναντι περίπου 86 εκατ. δολαρίων (η τιμή αγοράς τους ήταν περίπου στο 50% της ονομαστικής τους αξίας, δηλαδή αντιπροσώπευαν ομόλογα ονομαστικής αξίας 172 εκατ. δολαρίων, ποσό επί του οποίου υπολογίζονταν και οι τόκοι). Μετά την χρεοκοπία της χώρας (2001) και την άρνηση των κατόχων να συμβιβαστούν με την Κυβέρνηση της Αργεντινής, οι ομολογιούχοι κατά το 2006, προσέφυγαν σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης (κατά την έκδοσή τους τα ομόλογα υπάγονταν στη νομοθεσία της πολιτείας της Νέας Υόρκης) και κέρδισαν την απόφαση με βάση την οποία η Κυβέρνηση της Αργεντινής τους όφειλε το ποσό της ονομαστικής αξίας (172 εκατ. δολάρια) συν τους τόκους, που ανέρχονταν σε 112 εκατομμύρια δολάρια.

Όμως, η απόφαση δε μπορούσε να εκτελεσθεί στις ΗΠΑ, αφού στη χώρα αυτή ισχύει η αρχή της ασυλίας των ξένων κρατών (Foreign Sovereign Immunities Act). Έτσι, οι ομολογιούχοι ζήτησαν την εκτέλεση της απόφασης από δικαστήριο της Μεγάλης Βρετανίας, το οποίο αρχικά (κατά το 2010) αποφάσισε αρνητικά, με αποτέλεσμα να γίνει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο και τελικά, δικαίωσε τους ομολογιούχους.

Για την ιστορία της υπόθεσης, υπενθυμίζουμε ότι, η Αργεντινή μετά από μία έντονη οικονομική κρίση (1999 - 2002) δήλωσε χρεοκοπία στα τέλη του 2001. Το χρέος της τότε έφθανε στα 95 δισεκ. δολάρια. Το έτος 2005, ο τότε Πρόεδρος της χώρας (Nestor Kirchner) προσέφερε στους ομολογιούχους ποσοστό 30% επί της ονομαστικής αξίας των ομολόγων (“κούρεμα” 70%). Η συμφωνία έγινε αποδεκτή από τη μεγάλη πλειοψηφία των ομολογιούχων, εκτός από μία ομάδα που διακρατούσε ομόλογα αξίας 20 δισεκ. δολαρίων. Στην ομάδα αυτή συμπεριλαμβάνονταν και η NML Capital.

Κατά το 2010, η Πρόεδρος Cristina Fernandez de Kirchner (σύζυγος του Nester Kirchner) προχώρησε σε νέο συμβιβασμό και στην τακτοποίηση χρέους ύψους 12,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, από αυτά που δεν είχαν τακτοποιηθεί κατά το 2005. Η ΝML Capital, η οποία μαζί με άλλες συνεργαζόμενες εταιρίες διακρατά χρέος της Αργεντινής ύψους 2,4 δισεκ. δολάρια, αρνήθηκε και πάλι το συμβιβασμό.

Μπορεί η απόφαση της βρετανικής δικαιοσύνης να έχει σχέση με το ελληνικό δημόσιο χρέος και μία ενδεχόμενη χρεοκοπία (με όποιο τρόπο και εάν γίνει ή εάν εκδηλωθεί αυτή);
Κατά τα φαινόμενα, μπορεί. Αυτό υποστηρίζουν και αρκετοί δικηγόροι, σύμφωνα με ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Άλλωστε, οι αποφάσεις που καταλύουν την ασυλία των κρατών, είναι πολύ σπάνιες, πολύ δε περισσότερο στη Μεγάλη Βρετανία (για την οποία δε θα πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι έχει παλαιές διαφορές με την Αργεντινή).

Δε γνωρίζουμε βεβαίως λεπτομέρειες από τους όρους των ομολόγων της Αργεντινής (ενώ σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, κατά την έκδοση των ομολόγων και για να τα κάνει αυτά πιο ελκυστικά στους επενδυτές, η Αργεντινή είχε αποποιηθεί το δικαίωμα της ασυλίας της), ενώ δε γνωρίζουμε και τους πλήρεις όρους έκδοσης των ομολόγων της Ελλάδας. Γνωρίζουμε όμως ότι η έκδοση της μεγάλης πλειοψηφίας των ελληνικών ομολόγων διέπεται από το ελληνικό δίκαιο, στο οποίο όμως δεν έχουν δοκιμασθεί στο παρελθόν παρόμοιες υποθέσεις.

Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο πρέπει να δώσουμε προσοχή, έχει να κάνει με το γεγονός ότι, το αμερικανικό δικαστήριο το οποίο αρχικά εκδίκασε την υπόθεση, δέχθηκε την οφειλή της Αργεντινής για το σύνολο του ποσού της ονομαστικής αξίας των ομολόγων και όχι επί του κόστους της αγοράς τους και επί της ονομαστικής αξίας υπολόγισε και τους οφειλόμενους τόκους.

Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή απόφαση προκαλεί αίσθηση και προβληματισμούς, όσον αφορά στις περαιτέρω εξελίξεις στην υπόθεση του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Δείτε το κείμενο της απόφασης

Πηγή


Ευθανασία εδώ και τώρα!
Η μητέρα μου ζει. Είναι μία γερόντισσα 78 ετών με αρκετά επιβαρημένη υγεία. Δεν μπορεί να συντηρηθεί εύκολα γιατί ένα ελαφρύ εγκεφαλικό της άφησε μια αναπηρία στην κίνηση, ενώ λίγο η βαρηκοΐα, λίγο η οστεοπόρωση, λίγο μια καρδιακή ανεπάρκεια, επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την προβληματική λόγω γήρατος και εγκεφαλικού υγεία.

Η μητέρα μου είναι συνταξιούχος. Έπαιρνε μία σύνταξη 420 ευρώ. Τώρα που ψηφίσθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής (ΜΠΔΣ) η σύνταξη της μειώθηκε στα 294 ευρώ. Πολύ καλά διαβάσατε 294 ευρώ.

Το να συζητά κανείς πως είναι δυνατόν να ζήσει ένας γέρος άνθρωπος με 420 ευρώ, είναι σαν να αναζητά νερό στην έρημο. Ακόμα χειρότερα να ζει με 294 ευρώ τον μήνα.

Για πολλές γερόντισσες η τύχη δεν είναι τόσο σκληρή αφού υπάρχει ακόμα η οικογενειακή αλληλεγγύη που καλύπτει εκτός των άλλων και το κόστος διαβίωσης. Πόσες χιλιάδες όμως γέροντες δεν έχουν αυτή την τύχη; Μάλλον αρκετές. Μερικοί που διαβάζουν στατιστικές λένε ότι είναι οι περισσότεροι. Όπως και να’ χει είναι πάρα πολλοί και η αλήθεια πονάει.

Ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε ότι οι περισσότεροι γέροι και οι γριές θα ζουν με εισοδήματα της τάξεως των 300 ευρώ τον μήνα.

Άραγε η δική του μάνα ζει με τα 294 της δικής μου;

Κύριε Πρόεδρε, ψηφίστε ένα νόμο που δεν θα τιμωρεί την ευθανασία. Να στείλουμε όλους αυτούς τους γέρους των 294 ευρώ τον μήνα μία ώρα αρχύτερα στον άλλο κόσμο. Έτσι και οικονομία θα κάνετε και το έλλειμμα θα μειώσετε και τις εκλογές μπορεί να ξανακερδίσετε αφού θα έχουν φύγει από την μέση αρκετοί ενοχλητικοί γέροι.

Τιμημένα γηρατειά και κουραφέξαλα! Και τα 294 ευρώ πολλά τους πέφτουν! Ευθανασία εδώ και τώρα!

Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντά καυστικότατα στις πρόσφατες δηλώσεις του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου και νυν υφυπουργού της Δικαιοσύνης κ. Πεταλωτή. Αυτή -η τελευταία σε σειρά- δήλωση του Μίκη Θεροδωράκη, σηματοδοτεί την αναβάθμιση του αγώνα των Ελλήνων πολιτών απέναντι στην αναλγητη κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά και στο υπόλοιπο -ημιθανές- πολιτικό σύστημα της χώρας. Με την συγκεκριμένη δήλωσή του ο Μίκης Θεοδωράκης δίνει μία πολιτική κάλυψη στην αγανάκτηση των Ελλήνων προς τους πολιτικούς και ανοίγει έναν σαφέστατο πολιτικό δρόμο για εκείνους που θα τολμήσουν να τον διαβούν...

Η δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη
Κύριε Πεταλωτή,

Εσείς πρώτος αποφασίσατε να θέσετε πάνω από τις προσωπικές σας σχέσεις το καθήκον σας ως πολίτη, που σας οδήγησε στους κόλπους της παρούσας Κυβέρνησης. Δικαίωμά σας, όπως είναι και δικαίωμά μου, όχι μόνο να διαφωνώ με την πολιτική της Κυβέρνησης αλλά και να τη θεωρώ επιζήμια και επικίνδυνη για το μέλλον της χώρας και του λαού μας. Στα πλαίσια αυτής της αντίθεσης είχα την τιμή να δημιουργήσω την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών (Κ.Α.Π.), με μοναδικό στόχο την απομάκρυνσή σας από την Κυβερνητική Εξουσία και την ολοκληρωτική εξαφάνιση του Συστήματος Εξουσίας, γιατί το θεωρώ ξένο σώμα επάνω στον εθνικό μας κορμό και ουσιαστικό κατασκεύασμα της ξένης εξάρτησης.

Λυπάμαι πάρα πολύ που τόσοι και τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι όπως εσείς, δεν βλέπουν την πραγματικότητα. Εσείς ειδικά είσθε ασφαλώς σε θέση να γνωρίζετε το πώς και το γιατί ο κ. Παπανδρέου μας οδήγησε ηθελημένα κάτω από την άμεση εξάρτηση και έλεγχο του ΔΝΤ και της Τρόικα. Η δικαιολογία ήταν το μεγάλο δημόσιο χρέος. Όμως από πότε το μεγάλο δημόσιο χρέος οδηγεί σε κρίση σαν τη δική μας; Αν ήταν έτσι, τότε η πρώτη χώρα που θα έπρεπε να αντιμετωπίζει κάτι ανάλογο, θα ήταν η Αμερική, που έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος αλλά και τα υπόλοιπα καπιταλιστικά κράτη, που κι αυτά έχουν πολύ μεγάλο δημόσιο χρέος, χωρίς αυτό να συνεπάγεται κρίση σαν τη δική μας. Το συμπέρασμα επομένως είναι, ότι η δική μας κρίση δημιουργήθηκε ηθελημένα.

Συμφωνείτε με την τακτική της Κυβέρνησης; Τότε είμαι υποχρεωμένος να σας πω με λύπη μου ότι σας θεωρώ συνυπεύθυνο γι’ αυτό το μέγα έγκλημα που διαπράττεται κατά του Λαού και που το κατατάσσω ανάμεσα στις πιο μαύρες σελίδες που έζησε ο Ελληνισμός στα 3.000 χρόνια της ύπαρξής του.

Όπως θεωρώ όλους όσους ψήφισαν ΝΑΙ κάτω από ένα χαρτί που μας ντροπιάζει, μας ατιμάζει γιατί μεταβάλλει την περήφανη πατρίδα μας σε ένα φτηνό εμπόρευμα εκτεθειμένο στις αρπακτικές ορέξεις των διεθνών χρηματιστηριακών κύκλων.

Στο παρελθόν ο λαός μας, κ. Πεταλωτή, μάτωσε υπερασπιζόμενος πολύ λιγότερα ενικά αγαθά απ’ αυτά που εσείς προσφέρατε πραξικοπηματικά στις ορέξεις των Μεγάλων Αφεντικών. Και λέω «πραξικοπηματικά», γιατί μια Κυβέρνηση του 20%, όσο είναι η εκλογική σας δύναμη, δεν έχει το ουσιαστικό εθνικό δικαίωμα να προβαίνει σε τέτοιες πράξεις.

Αυτό το δικαίωμα το έχει μόνο η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, που είναι υποχρεωμένη να αντιστέκεται σε κάθε αντεθνική και αντιλαϊκή ενέργεια, με κάθε νόμιμο τρόπο. Και ένας απ’ αυτούς είναι η Αφίσα με τα πρόσωπα όσων τόλμησαν να αγνοήσουν τα εθνικά νόμιμα συμφέροντα του ελληνικού λαού, για να μάθει ο λαός τους υπευθύνους για το κατάντημά του.

Γι’ αυτό το λόγο αλλά και γιατί ο μοναδικός υπεύθυνος τόσο από ουσιαστικής όσο και από τυπικής απόψεως για τις ενέργειες των μελών της Κ.Α.Π. είμαι εγώ, αναλαμβάνω την πλήρη ευθύνη, ώστε σε περίπτωση νομικής δίωξης να είμαι εγώ και κανένας άλλος ο διωκόμενος, αποδεχόμενος τις όποιες συνέπειες.

Μίκης Θεοδωράκης
Βραχάτι, 8.7.2011
Επίθεση από ομάδα χάκερ δέχτηκε η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, σύμφωνα με ανάρτηση σε διαδικτυακό τόπο. Από την επίθεση φαίνεται να χάθηκαν κωδικοί πρόσβασης και δεδομένων της σελίδας του Κοινοβουλίου, οι οποίοι διέρρευσαν σε συγκεκριμένα urls.

Την επίθεση υπογράφει η ομάδα «REAL DEMOCRACY REVERSE ENGINEERING» και ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό το πώς πραγματοποιήθηκε.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, σήμερα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη επί του θέματος στη Βουλή στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα. Παρόντες ήταν μάλιστα και οι τεχνικοί, ενώ η επίθεση χαρακτηρίστηκε «ήπια», καθώς -όπως είπαν- αφορούσε στοιχεία που ήταν προσβάσιμα σε όλους.

Το μήνυμα της ομάδας χάκερς για την επίθεση:...

Σχεδόν 40 χρόνια από τότε που ήσουν πάνω στα κάγκελα του Πολυτεχνείου.
Τίμιος και δίκαιος ο αγώνας σου τότε. Τότε που σαν νέος είχες όνειρα και μέλλον.
Εγώ πάλι, δεν έχω τίποτα. Μου πήρες τα όνειρα και το μέλλον.

Δεν μιλάω στους πολιτικούς. Αυτοί είναι ανάξιοι λόγου εδώ και χρόνια.
Σε εσένα που τους βγάζεις μιλάω. Το ξέρεις πως είναι ανίκανοι, αλλά τους ξαναβγάζεις
Τους βγάζεις γιατί είναι γιοί, ανιψιοί και κόρες. Γιατί έχεις μείνει ακόμα στον εθνικό διχασμό.
Γιατί το λέει το κόμμα. Γιατί βολεύτηκες εσύ και το τεμπέλικο παιδί σου στο δημόσιο.
Αλλά γιατί να νοιαστείς; Όλα πήγαιναν καλά. Τα είχες όλα.
Τον φραπέ σου, την ομάδα σου, τα μεσημεριανάδικα σου και ένα βουλευτή να γλείφεις.

Και τώρα πέφτεις από τα σύννεφα…
Φταίνε οι ξένοι λες. Φταίνε οι άλλοι. Πάντα οι άλλοι. Ποτέ εσύ!
Τα βάρη από τα δικά σου λάθη τα φορτώνεις σε εμένα. Στην γενιά των είκοσι και των τριάντα.
Τη γενιά που δουλεύει για 600 ευρώ, και περιμένεις να σου πληρώσει τον φουσκωμένο μισθό, την σύνταξη και το εφάπαξ.
Που περιμένεις να σου συντηρεί τον γιόκα σου, μην τυχόν και χάσει την δουλειά του στο δημόσιο και αναγκαστεί επιτέλους να παράγει.

Για εμένα προφανώς δεν σε νοιάζει.
Εγώ είμαι πολίτης β’ κατηγορίας. Άλλωστε είμαι εδώ μόνο για να σε συντηρώ.

Αρκετά οι επιλογές σου, μου παγίδεψαν το μέλλον.
Όταν έρθει η ώρα να ψηφίσεις, κάτσε στο σπίτι σου.
Άσε εμένα να αποφασίσω για εμένα, χωρίς τον κομματικό σου «θόρυβο».

@300
Γίνεστε τσαρλατάνοι όταν κόβετε με ευκολία τις συντάξεις των 400 ευρώ, αλλά τρέμετε μην χάσετε το κομματικό σας κράτος.
Είναι εξοργιστικό να διαμαρτύρεστε για τα αυγά και τα γιαούρτια ως μορφή βίας, όταν τα ΜΑΤ σαπίζουν τον κόσμο στο ξύλο.

Υ.Γ. Κάτι που οι σύγχρονοι «υπερπατριώτες» ίσως μπορούν να απαντήσουν...
Κάτι ψιθύριζε χαμογελώντας ο Markus Wolf πριν ξεψυχήσει. Αναρωτιόταν πως γράφεται η «Νίκη» στα Βελγικά.


Από newstoday

Όλοι μας γνωρίζουμε τον Γολγοθά που ανεβαίνουν και τον σταυρό που κουβαλάνε οι Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου. Ήρθαν στην μητέρα Ελλάδα μετά την πτώση του καθεστώτος Χότζα, με την χαρά πως θα μπορέσουν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν όπως τους αξίζει, σαν Ελληνόπουλα…

Από την πρώτη, σχεδόν, στιγμή που ήρθαν στην Ελλάδα, χαρακτηρίστηκαν «Αλβανοί»!!! Τι ειρωνεία!!! Στην Αλβανία τους έλεγαν μειωτικά Έλληνες και στην Ελλάδα… Αλβανούς. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι βορειο-ηπειρώτες που φυλακίστηκαν από το καθεστώς Εμβέρ Χότζα (ή και αργότερα) επειδή διαλαλούσαν υπερήφανοι πως είναι Έλληνες… Όταν όμως ήρθαν στην Ελλάδα, βίωσαν μία πολύ διαφορετική πραγματικότητα, από αυτήν που είχαν στο μυαλό τους. Εδώ, έμαθαν πως η Ελλάδα «σκοτώνει» τα παιδιά της…

Ήμουν στο Μοναστηράκι με τον φίλο μου τον Γιάννη και πήγαμε να πιούμε μία κρύα μπύρα για να δροσιστούμε από την κάψα της πόλης. Καθίσαμε σε ένα ταβερνάκι και ήρθε και ο φίλος του Γιάννη, βορειοηπειρώτης, ένας περήφανος Έλληνας που ξεχώριζε από την κορμοστασιά του. Κάθισε μαζί μας και η μία κουβέντα έφερε την άλλη. Πολλή η οργή, μεγαλύτερο το παράπονο, ακόμη πιο μεγάλη όμως η επιμονή του.

Ο άνθρωπος αυτός με συγκλόνισε πραγματικά. Και με έκανε να νιώσω πολύ μικρός μπροστά του…

Άκουσε Κώστα, εγώ ήρθα στην Ελλάδα το 1990. Οι δημογέροντες του χωριού μας έλεγαν ιστορίες με τον πατρο-Κοσμά (τον Αιτωλό). Ανάμεσα σε αυτές, ήταν και μία για την «βελανιδιά» του χωριού. Ένα δέντρο πολύ μεγάλο, που χρειάζονταν 15 άνδρες για να αγκαλιάσουν τον κορμό του. Το δέντρο αυτό, είχε πει ο πατρο-Κοσμάς, μία μέρα θα έπεφτε και οι κάτοικοι του χωριού, της Χειμάρας, θα έφευγαν προς την πλευρά εκείνη που το δέντρο θα γκρεμιζόταν. Το δέντρο ήταν γερό σαν βράχος και τίποτε δεν προμήνυε την εξέλιξή του. Ξαφνικά, μία μέρα, το 1990, το δέντρο έπεσε μόνο του, χωρίς να υπάρχει λόγος. Τότε πήρα την γυναίκα μου και την μικρή μου την κόρη και ήρθαμε στην Ελλάδα…

Είχα μεγάλο μεράκι να κάνω κι ένα γιό. Και ο Θεός με άκουσε και απέκτησα έναν… Πηγαίνει στο σχολείο. Θέλω πολύ να μάθει όσα πιο πολλά γίνεται για την Ελλάδα και να μεγαλώσει όπως του πρέπει, σαν Έλληνας. Σαν γονιός τον ρωτάω κάθε μέρα όταν γυρίζει από το σχολείο, τι έμαθε. Δεν είναι πολύς καιρός, όταν στην συνηθισμένη μου καθημερινή ερώτηση, μου απάντησε: «Σήμερα η δασκάλα μας έμαθε το happy birthday to you»!!! Έμεινα άφωνος! Δεν ήξερα τι να πω… To σχολείο του παιδιού μου, δεν μπορεί να του μάθει τον Παλαμά, τον Ρίτσο, τον Ελύτη, δεν μπορεί να του μάθει Τσάμικο ή Καλαματιανό, μόνο ξέρει να του μαθαίνει "happy birthday to you"!!!

Την επομένη ημέρα πήγα στο σχολείο και βρήκα την δασκάλα. Της είπα πως είμαι βορειο-ηπειρώτης και στην Αλβανία έκανα φυλακή 8 χρόνια επειδή δεν έκρυβα ότι είμαι Έλληνας… Έτσι, έχω την απαίτηση το παιδί μου να μαθαίνει Ελληνικά στο σχολείο στην Ελλάδα. Εργάζομαι, πληρώνω φόρους και απαιτώ το παιδί μου να μαθαίνει Ελληνικά. Πώς είναι δυνατόν να μαθαίνει «happy birthday to you»; Δεν μπορείτε να του μάθετε τον Εθνικό Ύμνο; Δεν υπάρχουν Έλληνες ποιητές ή Ελληνικά τραγούδια για να μάθει; Και αφού τα είπα αυτά, η δασκάλα μου απάντησε, λέγοντάς μου πως είμαι ρατσιστής!!! Ναι, ρατσιστής, επειδή θέλω το παιδί μου, ο γιός μου να μάθει Ελληνικά…! Ας με πούνε ρατσιστή, λοιπόν, ας με χαρακτηρίσουν όπως θέλουν. Εγώ γέννησα Έλληνα και θα μεγαλώσω Έλληνα. Όταν, με το καλό γίνει άντρας, ας ακολουθήσει ό,ποιον δρόμο θέλει. Δικό μου χρέος είναι να του μάθω την Ελλάδα. Αλλά, αυτή η Ελλάδα, δυστυχώς, χάνει πια το «σπέρμα» της… Αυτή η Ελλάδα πεθαίνει… Μόνο που πέφτει αργά, την ρίχνουν πονηρά… και βασανιζόμαστε όλοι εμείς που την αγαπάμε»…

Αυτά μου είπε ο Βορειο-ηπειρώτης και σηκώθηκε φωνάζοντας τον σερβιτόρο… λέγοντάς του: «Φέρε μία μπύρα στα παιδιά από εμένα, να δώσουμε μιάν ευχή να βρούνε οι Έλληνες την περπατησιά τους, να πιούνε στην λευτεριά και της πατρίδας, της Ελλάδας μας… και αν θέλουν να πιούνε και στην υγειά μου»!!! Αυτά είπε και απομακρύνθηκε περπατώντας με το κεφάλι ψηλά, όπως πρέπει στους Έλληνες που αισθανόμενοι το βάρος του ονόματος νιώθουν περήφανοι που το κουβαλάνε...

  • Πωλούνται τα πάντα όλα! Βέβαια, με τι χρήματα θα ενοικιαστούν κτίρια και ποιοί θα επωφεληθούν από τις ενοικιάσεις αυτές, είναι μία άλλη υπόθεση, που μάλλον μυρίζει προμήθειες

Όσο διαβάζουμε το επικαιροποιημένο Μνημόνιο Νο4 τόσο πιο μεγάλες εκπλήξεις βλέπουμε!

Η κυβέρνηση βάζει λουκέτο σε εταιρείες του Δημοσίου, ξεπουλώντας παράλληλα και τα κτήρια που άνηκαν σε αυτές.

Σκοπός της κυβέρνησης δεν είναι άλλος από να εισπράξει έσοδα, προκειμένου να καλύψει όλες τις “μαύρες τρύπες”, προσπαθώντας να πιάσει τον ανέφικτο στόχο των 50 δις στο μέτωπο των αποκρατικοποιήσεων.

Σε μια από αυτές, όπως δείχνει η σελίδα 7, κλείνει η ΚΕΔ, η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.

Εκεί ανήκουν κτήρια της ΕΛΑΣ, όπως αυτά που που στεγάζουν το αρχηγείο και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, τη ΓΑΔΑ, τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, τη Διεύθυνση Διαβατηρίων αλλά και τη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Επίσης, στο σφυρί βγαίνουν τα κτήρια των Αστυνομικών Διευθύνσεων Θεσσαλονίκης, Ροδόπης, Ξάνθης και Σερρών.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο τα αστυνομικά κτίρια που βγαίνουν στο σφυρί. Στον κατάλογο των προς πώληση ακινήτων περιλαμβάνονται συνολικά 39 κυβερνητικά κτίρια και κτίρια που στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες όπως: τα υπουργεία Πολιτισμού, Εξωτερικών, Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, οι Γενικές Γραμματείες Τύπου και Πληροφοριακών Συστημάτων και οι ΔΟΥ Αθηνών, Κορίνθου, Χαλκίδας, Χανίων και πολλά άλλα…

Πηγή

Στο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup), το οποίο πρόκειται να συνεδριάσει τη Δευτέρα, μετατίθενται πλέον οι όποιες σημαντικές εξελίξεις από το μέτωπο της αναζήτησης λύσης για το γρίφο του ελληνικού χρέους και της αντιμετώπισης του.

Ωστόσο, οι τελευταίες πληροφορίες που έρχονται από τις Βρυξέλλες, τη Φραφγφκούρτη και το Βερολίνο, δεν επιτρέπουν και ιδιαίτερη αισιοδοξία για την επίτευξη μιας συμφωνίας σε περίπου 72 ώρες από τώρα. Κι αυτό γιατί οι προτάσεις που γίνονται και οι εναλλακτικές λύσεις που εξετάζονται, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν τυγχάνουν ευρείας αποδοχής.

Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της «επιλεκτικής πτώχευσης». Υποστηρίζεται από ορισμένες πλευρές στις Βρυξέλλες, αλλά βρίσκει κάθετα αντίθετη την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία διαφωνεί με τη λογική του roll over, που εισάγει το "γαλλικό μοντέλο" και τάσσεται υπέρ μιας λύσης που δεν θα ανακατεύει σε καμία περίπτωση τον ιδιωτικό τομέα.

Οι εθνικές κυβερνήσεις των χωρών - μελών της Ευρωζώνης, όμως, έχουν με τη σειρά τους διαφορετική άποψη επί του θέματος και το τελευταίο πράγμα που θέλουν να ακούσουν αυτή τη στιγμή στη γερμανική αλλά και την αυστριακή καγκελαρία, είναι ότι τα κράτη θα βάλουν και πάλι το χέρι στην τσέπη για να προσφέρουν εξολοκλήρου τη δεύτερη οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα.

Γι αυτό και αναζητούνται εναλλακτικές προτάσεις και γι αυτό επαναδιατυπώνονται προτάσεις όπως η παλαιότερη της έκδοσης ευρωομολόγου ή η νεότερη του pay back και μια σειρά από άλλες, που εξετάζονται λιγότερο ή περισσότερο. Προς το παρόν, όμως, καμία δεν φαίνεται να συγκινεί το σύνολο των άμεσα εμπλεκομένων στην υπόθεση κι όσο αυτή η ρευστότητα διαρκεί, τόσο η επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας θα διαγράφεται ζοφερότερη.

Πηγή


  • Καθαρή προπαγάνδα και σύγκριση στα μη συγκρίσιμα, στοχεύοντας στην παραπλάνηση και την ουσιαστική επιβολή οικονομικής τρομοκρατίας

Οὔτε οἱ κακιασμένες γεροντοκόρες - χαρακτῆρες/καρρικατοῦρες τῶν χρονογραφημάτων τοῦ Ψαθᾶ δὲν θὰ ἔλεγαν τέτοιες ἀνοησίες. Μόνον πού, δυστυχῶς, δὲν πρόκειται γιὰ εὔθυμα σημειώματα σὲ λαχανο-φυλλάδες (ὅπως τὸ STERN καὶ τὸ ἡμέτερο Βῆμα.), ἀλλὰ γιὰ καθαρὴ προπαγάνδα ποὺ στόχο ἔχει νὰ μειώσῃ τὴν ἀξία τῶν ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων, ὥστε νὰ καταπιοῦμε τὸ χάπι τῆς ἐκποιήσεως.

Εἶναι ἡ τελευταία φορὰ ποὺ ἀπαντῶ σὲ τέτοιου περιεχομένου e-mail. Αἰσθάνομαι πικρία, διότι διὰ μίαν ἀκόμη φορὰ πρέπει οἱ συμπατριῶτες μου νὰ δοῦν νὰ ἐκπληρώνωνται οἱ καχυποψίες τῶν γρηγορούντων ποὺ δὲν τρῶνε κουτόχορτο γιὰ νὰ πεισθοῦν, μόνον ποὺ τότε θὰ εἶναι ἀργά.

Τὰ πολλὰ λόγια εἶναι φτώχεια. Κάθε φορὰ ποὺ τελεῖται ἔγκλημα, οἱ ἀστυνομικὲς καὶ δικαστικὲς ἀρχὲς διερωτῶνται "cui bonus?", δηλαδὴ «τίς ὠφελεῖται;», γιὰ νὰ ξεσκεπάσουν τοὺς φυσικοὺς καὶ ἠθικοὺς αὐτουργούς. Ὅταν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, θὰ ἔχουν ξεπουληθῇ σὲ ἐξευτελιστικὲς τιμὲς οἱ ΔΕΚΟ, ἀντιστάσεως μὴ οὔσης, μὴ ἐκπλαγῇς, ρε Γούζια ἅμα «ἀνακαλύψῃς ξαφνικὰ» ὅτι οἱ ὠφεληθέντες ἀγοραστὲς σχετίζονται μὲ αὐτοὺς ἀκριβῶς τώρα ποὺ δηλώνουν στὸν γερμανικὸ καὶ ἑλληνικὸ τύπο-λαχανόκηπο ὅτι «δὲν ὑπάρχει ἐνδιαφέρον γιὰ ἐπενδύσεις στὴν Ἑλλάδα» καὶ ὅτι τὰ φιλέτα μας εἶναι «σάπιο κρέας».

Ἄντε γιατί ἀρκετὰ ἀνεχτήκαμε τὶς ἀρλοῦμπες τοῦ Ἄνταμ Σμίθ, λὲς καὶ δὲν βλέπουμε τί γίνεται στὸ ἄντρο τοῦ «φιλελευθερισμοῦ»,τὶς Η.Π.Α., ὅπου μένει κόσμος ἄνεργος, ἄστεγος καὶ νηστικὸς ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει καμμία κρατικὴ προστασία ἀπὸ τοὺς αἱμοδιψεῖς πτωματοφάγους γυπαετούς (τραπεζῖτες, «ἐπενδυτές», χρηματιστές).

Ἡ λύσι εἶναι ἐθνικὸ κράτος μὲ ἰσχυρὰ ἐθνικὴ οἰκονομία, ἴδιον νόμισμα καὶ Κεϋνσιανὴ πολιτική (=σε περιόδους φτώχειας, πρέπει ν' αὐξάνεται τὸ -οὕτως ἢ ἄλλως λογιστικὸ- ἔλλειμμα, γιὰ νὰ δημιουργοῦνται θέσεις ἐργασίας.) Μόνον ἔτσι θὰ αὐξηθοῦν τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὴν φορολογία καὶ κατ' ἐπέκτασι θὰ μειωθῇ τὸ ἔλλειμμα μακροπροθέσμως. Αὐτὸ βέβαια προϋποθέτει κρατικὲς τράπεζες καὶ ἐθνικὲς κυβερνήσεις μὲ παρεμβατικὸ ῥόλο. Πρόκειται γιὰ συνταγὴ ποὺ ἐφαρμόστηκε ἐπιτυχῶς στὴν Εὐρώπη μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τὰ φληναφήματα τῶν καπιταλιστῶν δὲν ὁδηγοῦν πουθενά, ἴσα-ἴσα δίνουν τροφὴ στὰ ἐξ ἴσου ἀνεδαφικὰ ἰδεολογήματα τῶν ἀριστερῶν πρασίνης, ρόζ καὶ κοκκίνης ἀποχρώσεως.

To προπαγανδιστικό ρεπορτάζ του Stern

Εκτενές ρεπορτάζ στο εβδομαδιαίο περιοδικό STERN φέρει τον τίτλο «Η νέα DDR της Ευρώπης» και τον υπότιτλο «Ένα κράτος διαλυμένο από την οικονομική κακοδιαχείριση, οι επιχειρήσεις του είναι κατεστραμμένες. Η διάσωση: βαρέλι χωρίς πάτο. Ο λαός επιθυμεί διακαώς κάτι νέο κι ωστόσο το φοβάται. Όλα αυτά τα ξέρουμε: Η κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει μοιραία την Ανατολική Γερμανία πριν από 20 χρόνια».

Το ρεπορτάζ υπενθυμίζει αρχικά τη διαδικασία ίδρυσης του ιδρύματος ιδιωτικοποιήσεων της πρώην Ανατολικής Γερμανίας „Treuhandanstalt“, για να περάσει στο καλοκαίρι του 2011, όπου οι ευρωπαίοι Υπ. Οικονομικών στις Βρυξέλλες συσκέπτονται για την ίδρυση μιας εταιρείας ιδιωτικοποιήσεων για την Ελλάδα κατά το πρότυπο της „Treuhand“, προκειμένου να εισπραχθεί ζεστό χρήμα για την «παραπαίουσα» ελληνική οικονομία.

Στη συνέχεια παρατίθενται δηλώσεις του Διονύση Νικολόπουλου, τεχνικού στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι, που λέει ότι φοβάται την ιδιωτικοποίηση, τους Γερμανούς και προπάντων τη γερμανική εταιρεία RWE: «Η RWE περιμένει την ευκαιρία να τα βγάλει όλα στο σφυρί. Τούτο εδώ είναι ‘φιλέτο’», λέει για το εργοστάσιο.

Ακολουθεί αναφορά στο πανίσχυρο συνδικάτο της ΔΕΗ, τη ΓΕΝΟΠ και στον πρόεδρό της Νίκο Φωτόπουλο, που – όπως λένε οι συνάδελφοί του – έχει γίνει γνωστός σε όλο τον κόσμο μέσω εντός βίντεο στο YouTube, όπου μαινόμενος μπαίνει στο γραφείο του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΗ, τον καθυβρίζει και τον απειλεί γιατί τόλμησε να αναζητήσει επενδυτές. Κι όμως, αναφέρει το STERN, στην πραγματικότητα μάλλον δεν υπάρχει ο αντίπαλος του Φωτόπουλου, γιατί το υποτιθέμενο ‘φιλέτο’ μοιάζει περισσότερο με «σάπιο κρέας» και θυμίζει το εργοστάσιο της DDR VEB Leuna-Werke Walter Ulbricht κατά τη δεκαετία του ’90.

«Η ΔΕΗ έχει τη φήμη του περιβαλλοντικού ρυπαντή. Τα πιο βρώμικα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας της Ευρώπης της ανήκουν». Πριν από 3 χρόνια περίπου, η RWE έστειλε εμπειρογνώμονες να εξετάσουν την επιχείρηση και έκτοτε ο όμιλος αρνείται οποιοδήποτε ενδιαφέρον επένδυσης στην Ελλάδα. Εκτός των άλλων, η ΓΕΝΟΠ επιμένει στα προνόμιά της, που περιλαμβάνουν από διακοπές σε πολυτελή ξενοδοχεία μέχρι κάλυψη των καυσίμων των παιδιών των εργαζομένων της.

Αλλά και ο διευθυντής του Γερμανο-Ελληνικού Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου Αθηνών Martin Knapp δηλώνει ότι δεν υπάρχουν μέχρι τώρα γερμανοί επενδυτές, που να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα: «Σε μας τουλάχιστον δεν εμφανίστηκε κανείς να ρωτήσει», λέει.

«Η ΔΕΗ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για την κατάσταση της ελληνικής κρατικής οικονομίας. Τα τρένα, τα ΜΜΜ της Αθήνας, η ΕΥΔΑΠ, τα σκουπίδια – παντού η κατάσταση μοιάζει με αυτήν που επικρατεί στο εργοστάσιο του Κερατσινίου στον Πειραιά. Κι όμως, τα έσοδα από την ιδιωτικοποίηση αυτών των ΔΕΚΟ αποτελούν κομμάτι του πακέτου εξυγίανσης, χωρίς το οποίο η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν θα είχαν εγκρίνει τα νέα δάνεια. ‘Τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων θα είναι οι επόμενες επιταγές χωρίς αντίκρισμα’», λέει ο M. Knapp».

Η σημερινή κατάσταση της οικονομίας στην Ελλάδα μοιάζει πολύ με την οικονομική κατάσταση της πρώην Ανατολικής Γερμανίας – γράφει το STERN:
Οι βασικοί θεσμοί του κράτους έχουν αποτύχει, η φοροδιαφυγή είναι παροιμιώδης, τα πρόστιμα για φόρους ή κλήσεις δεν πληρώνονται και οι οφειλέτες ποντάρουν στην κωλυσιεργία των δικαστηρίων, ενώ κτηματολόγιο δεν υπάρχει. Το ίδρυμα για τις ιδιωτικοποιήσεις θα χρειαστεί – όπως λέει ο ειδικός του CDU Markus Grübel, που συνετέλεσε στην οργάνωση της „Treuhand“ – πολλά χρόνια. Ο υπεύθυνος οργανισμός για τα δημόσια ακίνητα στην Ελλάδα, η ΚΕΔ, «είναι ένας οργανισμός φάντασμα», λέει ο Παναγιώτης Γεννηματάς, που ξέρει καλά τους ελληνικούς θεσμούς και από το 1994 έως το 2000 διετέλεσε αντιπρόεδρος της ευρωπαϊκής επενδυτικής τράπεζας στο Λουξεμβούργο. «Η ΚΕΔ δεν έχει αρμοδιότητα για τίποτα. Κανείς δεν την διευθύνει. Δεν είναι Υπηρεσία, είναι ένα ψέμα».

Στη συνέχεια γίνεται λόγος για το «πολύφερνο» πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. «Το πολυτιμότερο ελληνικό ακίνητο σαπίζει, εδώ και 10 χρόνια», γράφει το STERN. Αρχικά επρόκειτο να γίνει το μεγαλύτερο πάρκο αναψυχής του κόσμου. Αλλά γεωλογικά δεν ευνοείται εκεί η δενδροφύτευση. «Το πάρκο δεν ήταν καλή ιδέα», λέει ο Σπύρος Πολλάλης, ο ελληνοαμερικανός καθηγητής πολεοδομικής ανάπτυξης του Χάρβαρντ, που είναι επικεφαλής από τον Ιούνιο για την ανάπτυξη του Ελληνικού. Το Ελληνικό είναι ο κατάλληλος χώρος για το «πρότζεκτ του αιώνα»: κατασκευή γραφείων και κατοικιών. Αλλά αυτό για να γίνει, θα χρειαστεί δεκαετίες, όχι χρόνια, λέει ο Πολλάλης. Υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται σεϊχηδες από το Κατάρ να επενδύσουν εκεί, αλλά ο Πολλάλης δεν θέλει να τους πουλήσει την έκταση, αλλά να την μισθώσει. «Αν πουλήσουμε, θα εκχωρήσουμε τον έλεγχο. Για ένα εγχείρημα αυτού του μεγέθους το κράτος δεν επιτρέπεται να πουλήσει. Δεν ψάχνουμε αγοραστές, αλλά επενδυτές», τονίζει ο Πολλάλης. Κι όμως, στα σχέδια διάσωσης της ΕΕ η πώληση του Ελληνικού έχει συμπεριληφθεί με έσοδα 5 δις. ευρώ.

Ο Πολλάλης λέει ότι η Ελλάδα χρειάζεται ανθρώπους σαν κι αυτόν, με ειδική εκπαίδευση, που θα σταλούν στις εφορίες, στη Διοίκηση και στα δικαστήρια, για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της χώρας. Αλλά και ο Παναγιώτης Γεννηματάς τονίζει ότι «η Ελλάδα δεν έχει την τεχνογνωσία για να λύσει μόνη της τα προβλήματά της». «Χρειαζόμαστε μια τελείως καινούργια ελίτ», λέει. «Αλλά δεν έχουμε καν την πρώτη ύλη γι’ αυτό»..

Κατά τον Γεννηματά, η εικόνα ερήμωσης και εγκατάλειψης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων μαρτυρεί την παρακμή της χώρας. Και αυτές οι εγκαταστάσεις είναι στη λίστα των ιδιωτικοποιήσεων. Αλλά: «Όποιος πιστεύει ότι θα πάρει απ’ αυτές πολλά λεφτά, πλανάται», λέει η Αυγή Μαρκοπούλου, πρόεδρος της εταιρείας Ολυμπιακών Ακινήτων.

Η Γερμανία ξέρει καλά από την εμπειρία της DDR ότι η ανασυγκρότηση μιας χώρας παίρνει πολύ καιρό και κοστίζει πολύ ακριβότερα απ’ ό,τι αρχικά υπολογιζόταν – παρατηρεί το STERN. Η ευνοιοκρατία, που καλλιεργήθηκε στην Ελλάδα, δεν επέτρεψε την ανάδειξη άξιων στελεχών, ενώ διόγκωσε τον δημόσιο τομέα, ιδίως με συμβασιούχους στους Δήμους. Σύμφωνα με δηλώσεις του δημάρχου Καισαριανής Αντώνη Καμπακά, δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις εργαζομένων, παρά τις διαμαρτυρίες και τις προσφυγές τους. Αλλά και ο αντιδήμαρχος της Αθήνας Ανδρέας Βαρελάς διαμαρτύρεται για την πληθώρα συμβασιούχων, που δεν έχουν καν συγκεκριμένα καθήκοντα, αφού διορίστηκαν με προεκλογικά ρουσφέτια. «Μου λείπουν εξειδικευμένα στελέχη, που γνωρίζουν από οικονομία αποκομιδής απορριμμάτων», λέει. «Προς το παρόν θάβουμε τα σκουπίδια, κάτι που είναι καταστροφικό. Στείλτε μου, σας παρακαλώ, δέκα ειδικούς από το εξωτερικό, που ξέρουν από αποκομιδή σκουπιδιών». Ο Βαρελάς αναγνωρίζει ότι τότε τα συνδικάτα θα αντιδράσουν. «Είδατε το βίντεο με τον Φωτόπουλο;», ρωτά και η συζήτηση τελειώνει εκεί.

Τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο, τα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων, εμφανίζονται τις τελευταίες εβδομάδες πρόθυμα να συζητήσουν το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αναφέρει σε ανάλυσή του το Reuters, επικαλούμενο αναλυτές οι οποίοι θεωρούν καθοριστικές τις εκθέσεις της τρόικας τον Νοέμβριο του 2011 και του Φεβρουαρίου του 2012.

Παρότι πριν ένα χρόνο απορρίπτονταν ως "τρελή φαντασίωση", το ενδεχόμενο της αποχώρησης της Ελλάδας από την ζώνη του ευρώ, έχει μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες σε θέμα που αξίζει να συζητηθεί σοβαρά, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο, αναφέρει σε ανάλυσή του το ειδησεογραφικό πρακτορείο.

Δημοσίως, η επίσημη γραμμή παραμένει ότι κανένα μέλος δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τη ζώνη του κοινού νομίσματος, αλλά τα πολιτικά κέντρα αποφάσεων εμφανίζονται τουλάχιστον πρόθυμα να ανταλλάξουν απόψεις σε θεωρητικό επίπεδο, σημειώνει το Reuters.

Το να σκέφτεται κανείς το απίθανο, μήπως είναι ένα πρώτο βήμα για την υλοποίησή του; Δεν θα είναι η πρώτη φορά που οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης θα θέσουν το αδύνατο σε δράση.

Διασώζωντας την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, η ευρωζώνη ήδη παρενέβη τον κανόνα ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να σηκώνουν τα βάρη των άλλων - πρόκειται για την ρήτρα περί μη διάσωσης.

Το Reuters, επικαλούμενο συνομιλίες του με υψηλόβαθμο αξιωματούχο που συμμετείχε στην συγκρότηση των πακέτων διάσωσης και ο οποίος αποχωρεί από τις Βρυξέλλες μετά από πολλά χρόνια, αναφέρει ότι ο εν λόγω αξιωματούχος, όταν του ζητήθηκε από την κυβέρνησή του να αποφανθει για την κατάσταση που θα εμφανίζει η ευρωζώνη σε μερικά χρόνια, και κατά πόσον τα μέλη της θα συνεχίσουν να είναι 17, απάντησε σε έγγραφο που έχει στη διάθεσή του το πρακτορείο:

"Μπορεί κάλλιστα να παραμένουν 17 μέλη, αλλά το κατά πόσον θα είναι τα ίδια 17 μέλη, είναι ένα ερώτημα".

Αναφέροντας ότι οι οικονομολόγοι της Bank of America Merrill Lynch θεωρούν ότι οι επιθεωρήσεις της τρόικα στα τέλη του Νοεμβρίου του 2011 και του Φεβρουαρίου του 2012 θα είναι καθοριστικές για την εκτίμηση της προόδου της Ελλάδας, σημειώνει ότι τα κέντρα ευρωπαϊκών αποφάσεων διαρκώς τονίζουν ότι μια χρεοκοπία θα ήταν καταστροφική, αλλά εάν πράγματι είναι αναπόφευκτη, τότε θα πρέπει να υπάρξει απόλυτος έλεγχος στο πότε θα συμβεί και πώς θα περιοριστεί.

  • Ευθεία επίθεση στην υπουργό Παιδείας με σαφείς αιχμές για το "πολιτικό" της έργο
  • «Πάγωσαν οι χειροτονίες ιερέων, ενώ προσλαμβάνονται κρατικοί λειτουργοί για να διδάξουν το κοράνι», λέει ο Πειραιώς

  • Στην ελληνική Θράκη λειτουργούν 280 τζαμιά και η Τουρκία καιροφυλακτεί να στείλει εισαγόμενους θρησκευτικούς λειτουργούς όχι για προσευχή, αλλά για εθνικιστική προπαγάνδα…

«Την ώρα που έχουν παγώσει οι χειροτονίες νέων ιερέων, λόγω οικονομικής κρίσης, το υπουργείο Παιδείας προσλαμβάνει 250 ιεροδιδασκάλους στις Μουφτείες της Θράκης για την διδασκαλία του Κορανίου», τονίζει σε επιστολή του που κατακεραυνώνει την υπουργό παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, ο μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Με την πρώτη ματιά δικαιώνει κανείς τον σεβαστό ιεράρχη ο οποίος όμως δεν γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες της περιοχή της Θράκης, αλλά και το ότι καραδοκούν γνωστοί ανθελληνικοί κύκλοι να προσεγγίσουν όλο αυτό το δυναμικό των θρησκευτικών λειτουργών της μειονότητας, ώστε μόνο το κοράνι να μην διδάσκει μέσα στα τεμένη τους, ιερούς χώρους της ισλαμικής θρησκείας και τα κατηχητικά των παιδιών.

Θα πρέπει να πει κάποιος στον μητροπολίτη ότι στην περιοχή γίνεται εκμαυλισμός συνειδήσεων και ότι ως προκρούστης στην προσπάθεια αυτή χρησιμοποιούνται άνθρωποι που εναποθέτουν την οικονομική υπόστασή τους αποκλειστικά σε χρηματοδοτήσεις τουρκικών πηγών όταν το ίδιο το ελληνικό κράτος αποποείται των ευθυνών του για τα απαραίτητα. Οι ιμάμηδες είναι το τελευταίο κάστρο που δεν έπεσε λόγω ηθικών αρχών σε αυτή την καλπάζουσα προπαγανδιστική τακτική. Το ότι τους έχουν πλευρίσει το προξενείο -θα και άλλοι είναι δεδομένο- μια και θα ήταν μιας πρώτης τάξης ευκαιρία τα τεμένη να γίνουν χώροι εθνικιστικής προπαγάνδας κι όχι λατρείας κάτι που θα ήταν πολύ ευεπίφορο να συνέβαινε.

Η αντίδραση του μητροπολίτη Πειραιώς καταγράφεται από χθες σε δεκάδες μπλογκ και ιστοσελίδες, αφού οι προσλήψεις των ιεροδιδασκάλων ουσιαστικά εμφανίζονται ως κάτι νέο, αλλά για πρώτη φορά γίνονται με βάση ένα νομοθετικό πλαίσιο που κυρώθηκε στη βουλή των Ελλήνων. ΟΙ ιμάμηδες αυτοί πληρωνόταν από το ΥΠΕΞ, πολλές φορές είχαν να λαμβάνουν και 10 και πλέον μηνιάτικα, η όλη διαδικασία μπήκε με διαφάνεια μέσα από το νόμο, ενώ οι Μουφτήδες της περιοχής είχαν τον πρώτο λόγο στην επιλογή κι αξιολόγηση των σχετικών αιτήσεων βάσει των νέων δεδομένων. Η υπόθεση των ιμάμηδων προκάλεσε και αγωγές σε βάρος του δημοσίου και όποιου άλλου εμπλέκεται με σημαντικότατες αξιώσεις γιατί καθυστέρησαν. Οι ιμάμηδες αυτοί καλούνται να καλύψουν θέσεις στα 280 τεμένη της Θράκης

Ομολογουμένως σκληρή είναι η απάντηση που εξέδοσε ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, στην υπουργό Παιδείας, σχετικά με την προτεραιότητα που φέρεται να δίνει στις προσλήψεις ιεροδιδασκάλων στις Μουφτείες της Θράκης.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς τονίζει: «Το υπ’ αριθμ. Πρωτ. 2/8243/0020/1.3.2011 (σχετ. 2/10033/31.1.2011, 2/8955/25.1.2011) έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών και της γεν. γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής, που υπογράφεται από τον υφυπουργό Φίλιππο Σαχινίδη με θέμα: «Ἔγκριση πρόσληψης προσωπικού» φέρει στο φως τα υπ’ ἀριθμ. Φ. 908/3936 και Φ. 908/3836 έγγραφα του υπουργείου Παιδείας, δια βίου Μαθήσεως και Θρησκευμάτων με τα οποία υπεβλήθη ο προγραμματισμός των προσλήψεων προσωπικού του υπουργείου, για το οικονομικό έτος 2011. Στον προγραμματισμό αυτόν προβλέπεται η πρόσληψις 44.045 νέων υπαλλήλων αρμοδιότητος του υπουργείου Παιδείας, μεταξύ των οποίων και η πρόσληψις 250 ιεροδιδασκάλων στις Μουφτείες της Θράκης για την διδασκαλία του Κορανίου.

Σε αυτόν τον προγραμματισμό που περιβάλλει με τόση «αβρότητα» τις Μουφτείες της Θράκης δεν ευρέθη ούτε μία θέσις για την τροφό και κιβωτό του Γένους Ορθόδοξο Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος παρά τις κίβδηλες και ψευδείς δεσμεύσεις και υποσχέσεις του πρωθυπουργού της κυβερνήσεως και του μέχρι πρότινος αρμοδίου επί των Εσωτερικών υπουργού σε αντιπροσωπεία της Ιεράς Συνόδου.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα οι Μουφτείς των μουσουλμάνων συμπολιτών μας της Θράκης είναι στην κρίση και την αντίληψη των κυβερνώντων μείζονος σημασίας θεσμοί από την διασώσασα την εθνική μας ιδιοπροσωπεία και με ποταμούς αίματος ποτίσασα το δένδρο της εθνικής μας παλιγγενεσίας Αγιωτάτη μας εκκλησία;

Οι Μουφτείες της Θράκης, και οι «ιεροδιδάσκαλοι» του Κορανίου μας χάρισαν την εθνική μας ελευθερία, ώστε να μην αποτελούμε σήμερα το υπόλοιπον της Ευρωπαϊκής Τουρκίας; Τόσον πολύ αμβλύνθηκε η εθνική μας μνήμη και σε τέτοιο βαθμό εθνικής υποθερμίας έχουμε φτάσει, ώστε να λησμονούμε ότι όποιος στα τέσσερα μαύρα ατέλειωτα εκατόχρονα της σκλαβιάς εξισλαμίζετο ταυτόχρονα και εκτουρκίζετο; Ή μήπως το χάπι της δήθεν πολυπολιτισμικότητας που «πλασάρουν» οι διεθνείς έμποροι της αλλοτρίωσης στο club των οποίων τακτική θαμών είναι η κ. Ὑπουργός επί της Παιδείας, που με την απάλειψη του προσδιορισμού «εθνική» σηματοδότησε και την νέα τάξη πραγμάτων, έχει και ιδιότητες «νηδύμου ύπνου» πέραν των άλλων δολίων επιπλοκών;

Τα δημοκρατικά ανακλαστικά της κ. υπουργού Παιδείας και της κυβερνήσεως εξαντλούνται μόνο στην ενίσχυση της διδασκαλίας του Κορανίου και επιχειρούν να θέσουν στο περιθώριο της ιστορίας και της ζωής την Εκκλησία του Γένους και τις ουσιώδεις ποιμαντικές ανάγκες της συντριπτικής πλειονοψηφίας του Ελληνικού λαού που όσο και αν «αλυχτούν» οι γλοιώδεις ινστρούκτορες του δαιμονικοῦ περιπαίγματος και οι διατάκτες τους στα Μ.Μ.Ε. ο οντολογικός και ιδεολογικός χωρισμός Εκκλησίας και Έθνους δεν θα επισυμβεί ποτέ διότι στον πνευματικό γενετικό κώδικα των Ελλήνων ενυπάρχει διϊστορικά η ακατάλυτη κοινωνία Ρωμιοσύνης και Ευαγγελίου.

Είναι βέβαια για τους σχεδιασμούς της νέας εποχής που αγωνίζεται να σαπροποιήσει το ανθρώπινο πρόσωπο και να χωματοποιήσει την ψυχή του και να το μεταβάλλει σε άθυρμα των σχεδιασμών της με τον ατομοκεντρισμό και την καταναλωτική μανία, δύσχρηστος ο αληθής χριστιανός διότι είναι αδύνατος η καταδολίευσις της ελευθερίας του κατά τον μεγαλειώδη λόγο του Ευαγγελίου: «Μή φοβεῖσθε ἀπό τῶν αποκτεινόντων το σῶμα τήν δε ψυχήν ὑμῶν μή δυναμένων αποκτενεῖν» (Ματθ. 10:28).

Και το κρίσιμο ερώτημα που τελικά τίθεται είναι: Η κ. Διαμαντοπούλου ευθύνεται γι’ αυτό ή εκείνοι που με την ψήφο τους της έδωσαν αυτή την δυνατότητα;» καταλήγει ο μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Σίγουρα σε όσα ζητήματα θέτει υπάρχουν εύλογες απαντήσεις αλλά θα αναμένουμε την επίσημη θέση της κ. Διαμαντοπούλου.




Αφού πέρασαν 4 μήνες σιωπής και μετατόπισης αρμοδιότητας από Υπουργείο σε Υπουργείο, μάθαμε ότι τα ελληνικά νησιά που πωλούνται από διεθνείς ιστοσελίδες είναι ιδιωτικά, μετά τη συζήτηση της Ερώτησης που κατέθεσε ο Βουλευτής Β΄ Πειραιώς του ΛΑ.Ο.Σ Γιώργος Ανατολάκης.

Ο Βουλευτής επεσήμανε ότι κύριος στόχος της Ερώτησης του ήταν να μάθει την θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης απέναντι στο όργιο φημών που επικρατεί για την αγορά Ελληνικών νησιών από Τούρκους.

«Δεν σας ενοχλεί που η Τουρκική Εφημερίδα ΣΑΜΠΑΧ γράφει ότι οι Έλληνες ξεπουλάνε νησιά για να ξεχρεώσουν; Οι Ολλανδοί βάζουν τούρκικη σημαία στη Σαντορίνη, για να συμβολίσουν τις τιμές ευκαιρίας που έχουν οι Τούρκοι επενδυτές! Ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης καλεί έξυπνους ανθρώπους να αγοράσουν ελληνικά νησιά που θα βγουν στο σφυρί! Και λέει μάλιστα ότι «είμαστε σε καλό σημείο..!»

Αποκάλυψε μάλιστα και συνέντευξη του ιδιοκτήτη της συγκεκριμένης ιστοσελίδας ότι

«θα σκάσει βόμβα με μεγαλύτερα νησιά που θα τεθούν προς πώληση και ότι αυτό είναι μόνο η αρχή!»

Ο Γιώργος Ανατολάκης κατηγόρησε την Κυβέρνηση ότι αντί να δώσει μία υπεύθυνη και ξεκάθαρη απάντηση στο φλέγον αυτό θέμα, αυτή σιωπά και κατά συνέπεια οι Τούρκοι ξεσαλώνουν. Τέλος, ζήτησε από τον αρμόδιο Υφυπουργό Οικονομικών, η Κυβέρνηση να επιβλέπει ακόμα πιο στενά και με περισσότερο ενδιαφέρον αυτές τις πωλήσεις, προειδοποιώντας χαρακτηριστικά:

«Οι Τούρκοι απ’ ότι φαίνεται δεν θα μας πολεμήσουν με τα όπλα. Θα μας πολεμήσουν με το χρήμα. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό!»

Στην απάντηση του ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Οικονόμου, απέδωσε την όλη κατάσταση στις πολύχρονες πολιτικές και διαχειριστικές αστοχίες των προηγούμενων Κυβερνήσεων που μας οδήγησαν σε αυτήν την οικονομική κατάσταση. Συμπλήρωσε, μάλιστα, τη φράση του Γιώργου Ανατολάκη λέγοντας ότι οι Τούρκοι θα πολεμήσουν με τα μυαλά μας διότι τα μυαλά μας μάς έφεραν εδώ. Άφησε μάλιστα, ανοικτό το ενδεχόμενο πώλησης ελληνικής γης λέγοντας:

«Το βαρύ καθήκον το οποίο έτυχε να έχω εγώ είναι να βρω τόσα λεφτά, ώστε να μη χρειαστεί να πουλήσουμε τίποτα, ούτε κινητό ούτε ακίνητο».

Η επίσημη αυτή τοποθέτηση της Κυβέρνησης, προφανώς ενθάρρυνε τους Τούρκους. Πριν περάσουν 24 ώρες, αντεπιτέθηκαν με δημοσιεύματα περί αγοράς 3 Ελληνικών νησιών από Τούρκο μεγιστάνα. Προτρέπουν δε και άλλους συμπατριώτες τους να αποκτήσουν νησίδες του Αιγαίου, προκειμένου η Τουρκία να έχει ευκολότερη πρόσβαση στην Ευρώπη! Tο σήριαλ έχει ακόμη πολλά επεισόδια και η Κυβέρνηση, δυστυχώς, όχι “αγρόν αγοράζει” αλλά “αγρόν πουλάει”!!!

Εν κατακλείδι, ο μεγαλύτερος αντίπαλος της πατρίδας μας είναι ο κακός μας εαυτός ή η κάκιστη μετάφραση από την κυβέρνηση των λέξεων πατρίδα και έθνος...



Όποιος εξακολουθεί να πιστεύει ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα μπορεί να μας βγάλει από την κρίση και να λειτουργήσει ξαφνικά υπέρ του λαού, τότε, ή κομματικά ηλίθιος είναι ή προσωπικά συμφέροντα έχει.

Αυτοί οι πολιτικοί και αυτό το θεσμικό πολιτικό σύστημα που τους αναπαράγει, μας οδήγησαν εδώ που μας οδήγησαν. Και δεν ήταν κάτι που συνέβη ξαφνικά από τη μια στιγμή στην άλλη. Ήταν μια σειρά πολιτικών ενεργειών και πρακτικών που εκτυλίχτηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και κυρίως μετά το 1981, πάνω που είχαμε συνέλθει από τα δάνεια των προηγουμένων αιώνων. Ένα πολιτικό σύστημα ζυμωμένο και ανδρωμένο μέσα από πολιτικές πρακτικές που εμφανίζουν θεατρικές δήθεν διαφορές μεταξύ κομμάτων και πολιτικών προς τα έξω (προς το λαό) και πραγματική πολιτική συμπαιγνία προς τα μέσα, ερήμην του λαού.

Ενώ δηλαδή τα κόμματα εμφανίζονται προς το λαό να αντιδικούν σκληρά, δημιουργώντας και διατηρώντας αντιμαχόμενα κομματικά ποίμνια ανύποπτων πολιτών, την ίδια στιγμή υπακούουν στα ίδια κρατικοδίαιτα αφεντικά, καθορίζουν από κοινού τις κρατικές επιδοτήσεις τους, αυτοαθωώνονται μεταξύ τους για διάφορα σκάνδαλα, το ένα παρέχει ασυλία στο άλλο, ψηφίζουν από κοινού τις αμοιβές των μελών τους, μοιράζουν τις κρατικές θέσεις, καθώς και τα ρουσφέτια των εκλογικών πελατειών τους, συγγενεύουν μεταξύ τους και γενικά καλά κρατούν και βολεύουν το καθεστώς τους σε βάρος του λαού που εξακολουθεί να εμπιστεύεται αυτούς τους πολιτικούς και αυτό το αυτονομημένο από την κοινωνία πολιτικό μόρφωμα.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα. Πιστεύει κανείς ότι αυτοί οι πολιτικοί, με την νοοτροπία που έχουν και αυτό το θεσμικό πολιτικό σύστημα που θέλοντας ή μη τους αναπαράγει, μπορούν άραγε, ξαφνικά να αλλάξουν, να απαρνηθούν τα συμφέροντά τους και τη συντεχνία τους και να θυσιαστούν υπέρ του λαού.

Ακόμα και να υπήρχαν σήμερα τέτοιοι «άγιοι άνθρωποι», θα τους το επέτρεπαν άραγε τα μεγαλοσυμφέροντα των κρατικοδίαιτων αφεντικών τους; Όχι βέβαια.

Επομένως μια είναι η λύση και αυτός θα πρέπει να είναι ο λαϊκός στόχος. Ανακάτεμα της τράπουλας και θέσπιση νέων κανόνων παιχνιδιού. Δηλαδή άλλα πρόσωπα και άλλοι θεσμοί.

Από την αρχή είχαμε επισημάνει ότι η πλατεία θα εκφυλισθεί, αφού δεν βάζει τα σωστά αιτήματα.

Ας ελπίσουμε ότι από το Σεπτέμβριο θα τα βάλει.

Γιατί η πλατεία θα επανέλθει σκληρότερη...

«Δεν υπάρχει λόγος να μπει η χώρα σε τέτοιες θυσίες και να κάνει τέτοιες περικοπές στην ποιότητα ζωής του ο Έλληνας φορολογούμενος και τα χρήματα να πηγαίνουν στις πληρωμές τόκων, οι οποίοι θα είναι σημαντικά αυξημένοι έναντι των προηγούμενων ετών. Αν και πολέμιος της πτώχευσης, οφείλω να σημειώσω ότι από την επιβολή επιτοκίου 8% είναι προτιμότερη»! Μα ποιος λέει τέτοιες ακρότητες;

Μήπως τις λέει κάποιος κομμουνιστής, κάποιος κολλημένος δογματικός; Κάποιος ανεύθυνος υποκινητής της «γιούχας», κατά προτίμηση «συριζαίος»; Κάποιος που έχει επενδύσει τα λεφτά του στην πτώχευση της χώρας και δεν κάνει άλλη δουλειά παρά να την προπαγανδίζει ασυστόλως για να «πάει ταμείο» και να εισπράξει τα πολύτιμα CDS του;

Κανείς απ’ όλους αυτούς τους εγκάθετους. Ο Αλέξανδρος Μωραϊτάκης τα λέει, σε ένα άρθρο του στην οικονομική ιστοσελίδα Euro2day, ο οποίος είναι απλώς ένας άνθρωπος της αγοράς. Πρόεδρος του Συνδέσμου Μελών του Χρηματιστηρίου Αθηνών, μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, πρόεδρος εταιρείας παροχής επενδυτικών υπηρεσιών (και μέλους του Χρηματιστηρίου).

Με απλά λόγια είναι ένας τύπος που επιδιώκει να λειτουργεί η οικονομία για να υπάρχουν επενδυτές και να τους παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες, να επενδύει και ο ίδιος και να βγάζει – μικρό ή μεγάλο – μπαγιόκο. Ο ίδιος, παρεμπιπτόντως, ανήκει σε όσους έχουν παροτρύνει την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις «για να κινηθεί η οικονομία». Επίσης ανήκει σε αυτούς που λένε ότι πρέπει να εφαρμοστεί το Μνημόνιο και να συμπεριλάβει η κυβέρνηση στα μέλη της «ανθρώπους της αγοράς».

Μα τι διάολο, μύγα τον τσίμπησε έναν τέτοιο τύπο και προτιμά την... πτώχευση από τα πανύψηλα επιτόκια δανεισμού της χώρας; Περίεργα πράματα, αφού, ως γνωστόν, η ελληνική πτώχευση ισοδυναμεί με τον παγκόσμιο Αρμαγεδδώνα...

Παραλλαγές σε μια πτώχευση

Καμιά μύγα δεν τσίμπησε τον άνθρωπο αυτόν. Απλώς είδε, όπως όλοι, το είδος της πρότασης που υπέβαλε η Γαλλία για τη «μετακύλιση» χρέους, στο οποίο φάνηκε να συγκλίνει κάποια στιγμή σημαντικός αριθμός τραπεζών και να τη θεωρεί σοβαρή βάση για συζήτηση.

Το αρχικό σχέδιο της Γαλλίας, λοιπόν, για επανεπένδυση σε μέρος από τα ελληνικά ομόλογα λήξης των επόμενων ετών προέβλεπε επιτόκιο που έφτανε έως το 8%, με βασικό επιτόκιο 5,5%, συν ένα επιπλέον ποσοστό έως 2,5% με βάση τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ.

Τι σήμαινε αυτό; Ότι στο 5,5%, ένα ήδη υψηλό επιτόκιο – συγκριτικά με αυτό που η Ελλάδα πλήρωνε τη δεκαετία του 2000 – θα προσετίθετο ένα ποσοστό με οροφή το 2,5%. Το κριτήριο για το ύψος του πρόσθετου αυτού επιτοκίου θα ήταν η αύξηση του παραγόμενου πλούτου. Όσο περισσότερο η Ελλάδα θα ορθοποδούσε – αν υποτεθεί ότι με το σχέδιο αυτό θα συνέβαινε κάτι τέτοιο – τόσο θα μεγάλωνε το επιτόκιο που θα πληρώναμε.

Ακόμη απλούστερα: Ακόμη και αν η οικονομία, με κάποιον μαγικό τρόπο, ξαναέπαιρνε μπροστά, ό,τι κι αν παρήγε αυτή η έρημη χώρα δεν θα πήγαινε ούτε στην ελάφρυνση των βαρών του ελληνικού λαού ούτε στη χρηματοδότηση της περαιτέρω ανάπτυξης ούτε στον εκσυγχρονισμό της χώρας ούτε στην παραγωγική της ανασυγκρότηση. Κάθε παραγόμενο ευρώ θα πήγαινε κατευθείαν στις βαθιές τσέπες των τραπεζιτών και των λοιπών τοκογλύφων. Κι αυτό παρότι ήδη, με το αρχικό 5,5%, θα είχαν εξασφαλίσει ήδη ένα μακροχρόνιο ληστρικό επιτόκιο!

Φυσικά δεν μπορούμε ούτε καθ’ υπόθεσιν να μιλήσουμε για ελάφρυνση των ελληνικών υποχρεώσεων. Δεδομένου μάλιστα ότι και η δεύτερη («βελτιωμένη» υποτίθεται) εκδοχή της ίδιας αυτής πρότασης από τους «φίλους μας» Γάλλους είχε ελάχιστες διαφορές από την πρώτη,

Ποια είναι η μεγάλη πλάκα – αν μπορούμε βεβαίως να μιλάμε για... πλάκα την ώρα που οι διεθνείς χρηματοπιστωτικές συμμορίες συσκέπτονται για τον τρόπο με τον οποίο θα μας επιβάλουν καθεστώς «διαρκούς χρεοκοπίας». Ότι, σύμφωνα με την απειλή των οίκων αξιολόγησης, ακόμη και αυτή η «μετακύλιση» ομολόγων μπορεί να θεωρηθεί «πιστωτικό γεγονός», δηλαδή... πτώχευση. Και μάλιστα πτώχευση με το χρέος στην πλάτη και διαρκώς συσσωρευόμενο!

Καταλάβαμε μήπως τώρα τι ακριβώς σημαίνουν οι επιδιώξεις της κυβέρνησης Παπανδρέου για επιμήκυνση του συνόλου του χρέους;

Είδαμε μήπως κάποια αντίδραση εκ μέρους της στη δημοσίευση του σχεδίου;

Όχι βέβαια, απλώς είδαμε την κυβέρνηση και τους «εταίρους» της ευρωζώνης να καταγγέλλουν τους... οίκους αξιολόγησης, οι οποίοι, για τους δικούς τους φυσικά λόγους, παρεμποδίζουν αυτό το σενάριο!

Ωστόσο τη γαλλική πρόταση τορπίλισαν οι Γερμανοί, οι οποίοι έχουν τη δική τους οπτική για το θέμα. Αντιγράφω από την ανάλυση του Δημήτρη Καζάκη στο χθεσινό «Π»:

«Την ανταλλαγή των παλαιών ελληνικών ομολόγων με νέα τα οποία θα έχουν μεγαλύτερες προθεσμίες εξόφλησης επαναφέρει προς συζήτηση και η Γερμανία, θέτοντας ουσιαστικά θέμα αναδιάρθρωσης χρέους.

(...) Σημειώνεται πως ήδη οι οίκοι αξιολόγησης έχουν προειδοποιήσει πως ενδεχόμενη εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων, κατά την οποία οι ιδιώτες αγοράζουν νέα ομόλογα όταν λήγουν τα παλαιά θα αποτελούσε χρεοκοπία, εάν οι επενδυτές έχουν δεχτεί πιέσεις να αποδεχθούν τη συμφωνία γιατί φοβούνται χειρότερες επιπτώσεις.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι ένα τέτοιο πιστωτικό γεγονός (credit event) θα ήταν περιορισμένο και δεν θα προκαλούσε μεγάλα προβλήματα όπως ενδεχομένως να συμβεί με άλλες λύσεις. Με άλλα λόγια η γερμανική κυβέρνηση δεν αποκλείει καθόλου μια περιορισμένη κατάρρευση τραπεζών, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας.

Βέβαια, πόσο "περιορισμένη" μπορεί να είναι μια τέτοια κατάρρευση, αυτό μόνο να το εικάσει κανείς μπορεί. Όσο για το τι θα γίνει με τις καταθέσεις των Ελλήνων καταθετών σε μια τέτοια περίπτωση "πιστωτικού γεγονότος", αυτό δεν απασχολεί καθόλου τη Γερμανία. Ούτε τους τραπεζίτες, μιας και γνωρίζουν πολύ καλά ότι εντός του ευρώ δεν υπάρχει κανενός είδους εξασφάλιση των καταθέσεων. Εκτός βέβαια από ανέξοδες δηλώσεις καθησυχασμού».

Η δικαίωση του Τζίμη Πανούση

Το κείμενο του Καζάκη έχει γραφτεί με όσα δεδομένα υπήρχαν έως και την Τετάρτη το πρωί. Χθες το μεσημέρι, λοιπόν, στην ιστοσελίδα SofokleousIn, διαβάζουμε ότι:

«Η αλλαγή στάσης από την πλευρά της Γερμανίας και η διάθεση των πολιτικών να "τρενάρουν" τις εξελίξεις στο θέμα της επίλυσης του προβλήματος της Ελλάδας αλλάζει τους συσχετισμούς με αποτέλεσμα ο επικεφαλής του IIF να ανοίγει τώρα το θέμα της ελεγχόμενης πτώχευσης, με προσωρινή πάυση πληρωμών. Το ίδιο χαρτί χρησιμοποίησαν παρασκηνιακά και οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ πιέζοντας τους Ρεπουμπλικάνους για τη συμφωνία στην αύξηση ορίου του χρέους».

Και λίγο παρακάτω:

«Οι πιστωτές της Ελλάδας ενδεχομένως να είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν μία προσχεδιασμένη και ελεγχόμενη χρεοκοπία ώστε να επιλυθεί η κρίση χρέους της χώρας. Αυτό τουλάχιστον άφησε να εννοηθεί ο Charles Dallara, ο επικεφαλής του Institute for International Finance, που εκπροσωπεί 400 χρηματοοικονομικούς οργανισμούς και προεδρεύει των συναντήσεων των ιδιωτών επενδυτών για την Ελλάδα.

"Ενδεχομένως ορισμένοι οίκοι αξιολόγησης να έχουν καταλήξει σε αποφάσεις που να περιλαμβάνουν επιλεκτική χρεοκοπία" δήλωσε ο κ. Dallara στην τηλεόραση του Bloomberg και συμπλήρωσε: "Δεν νομίζω ότι μία βραχυπρόθεσμη περίοδος επιλεκτικής χρεοκοπίας όπως έχει στενά οριστεί για τα κράτη στο παρελθόν είναι απαραιτήτως το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί σε αυτή την περίπτωση".

Το σενάριο αυτό ήταν αναμενόμενο να προκαλέσει την έντονη αντίδραση της Ε.Ε. και της ΕΚΤ, καθώς αλλάζει πλήρως τα δεδομένα και οδηγεί σε δρόμους που δεν μπορούν να ελεγχθούν».

Και τώρα τι ακριβώς να προτιμήσω;

Την επισήμανση για το δίκιο – για πολλοστή φορά – του Καζάκη;

● Ή μήπως τη δικαίωση, ύστερα από τόσα χρόνια, του Τζίμη Πανούση και της προφητικής του ρήσης «Δεν μας χέζεις ρε Dallara»; Μην βλέπετε που παρεξηγήθηκε τότε εκ παραδρομής και συνηχήσεως ο... Γιώργος (αντί για τον Τσαρλς) Νταλάρας και τραβιόντουσαν με τον Τζιμάκο στα δικαστήρια. Αυτή είναι η μοίρα των προφητών: ποτέ δεν αναγνωρίζονται εγκαίρως στον τόπο τους και η δικαίωση έρχεται ύστερα από πολλά - πολλά χρόνια και ακόμη περισσότερα βάσανα...

Πετάνε το μωρό μαζί με τα βρομόνερα

Ας κλείσουμε με μερικές επισημάνσεις:

1. Δεν συμμερίζομαι, ως γνωστόν, τις γενικότερες απόψεις του κ. Μωραϊτάκη. Είναι όμως εκπληκτικό το ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι της «αγοράς» διαπιστώνουν το πλήρες αδιέξοδο του δρόμου στον οποίο βαδίζει η κυβέρνηση. Συνισταμένη των απόψεων είναι ότι η Ελλάδα, η οικονομία της και ο λαός της βαδίζουν προς τον θάνατο.

2. Όπως καταδεικνύουν τα υπό διαπραγμάτευση σενάρια, τα οποία αποτελούν τη βάση επί της οποίας θα δομηθεί τελικά η «λύση» για το χρέος της Ελλάδας, ένα μόνον δίλημμα υπάρχει: αν η ελληνική πτώχευση θα είναι μια κι έξω ή συνεχής. Εδώ και πολύ καιρό το διατυπώναμε ως εκτίμηση. Τώρα όμως βρίσκεται μπροστά μας ως απτή ύλη διαπραγμάτευσης μεταξύ των δανειστών και επιτηρητών μας.

3. Όλα τα παραπάνω – δεδομένα πλέον, που βρίσκονται πάνω στο τραπέζι, και όχι εικασίες – επιβεβαιώνουν πλήρως αυτό που λέμε τόσο καιρό: ούτε η παρέμβαση και ο οικονομικός - πολιτικός έλεγχος της χώρας εκ μέρους των πιστωτών ούτε οι επιλογές της κυβέρνησης Παπανδρέου έχουν στόχο οποιαδήποτε προοπτική «σωτηρίας» της Ελλάδας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως καμιά σχεδόν από τις «μεταρρυθμίσεις» δεν θεραπεύει τις πολλές και θανατηφόρες ασθένειες της ελληνικής οικονομίας:

● Τη διαφθορά πληρώνουν οι συνεπείς φορολογούμενοι, αφού οι συνεπείς και οι φοροκλέφτες παραμένουν ανέγγιχτοι.

● Επειδή οι εφοριακοί είναι «μαφιόζοι» και «τεμπέληδες» και οι εφορίες είναι «διεφθαρμένες», τις καταργούν και παραδίδουν την κρατική αρμοδιότητα συλλογής των φόρων σε ιδιώτες, που με όρους... μαφίας θα απειλούν και θα εκφοβίζουν όλους τους φορολογούμενους – πάλι πρωτίστως τους συνεπείς, και κυρίως τους αδύναμους, διότι οι κλέφτες έχουν ήδη καλύψει τα ίχνη τους μέσω των off-shore και άλλων παρόμοιων μεθόδων.

● Επειδή τα ελληνικά πανεπιστήμια κουβαλάνε χίλιες δύο – διοικητικού και διαχειριστικού χαρακτήρα – αβαρίες, προτιμούν απλώς να ισοπεδώσουν την αξία των πτυχίων τους, και να τα καταστήσουν κακέκτυπα Α.Ε. που θα λειτουργούν με κριτήριο τη δική τους οικονομική αποδοτικότητα και όχι τη συμβολή τους στην εθνική οικονομία!

● Η «πλάκα» βεβαίως είναι ότι το σχέδιο της υπουργού Παιδείας «μυρίζει» περισσότερο... ιδεοληψία Παπανδρέου παρά άποψη Διαμαντοπούλου – κάτι που κατά καιρούς συμβαίνει και με άλλους υπουργούς αυτής της κυβέρνησης. Κι αυτό έχει την εξήγησή του.

● Το ότι η συνήθεια των συμβούλων του πρωθυπουργού και του ιδίου να αναπαράγουν στην Ελλάδα άσχετα ξένα μοντέλα έχει αποτέλεσμα να πετάμε το μωρό μαζί με τα βρομόνερα ή το ότι αυτές οι επιδιώξεις τους συμπίπτουν με μια Ελλάδα έρμαιο των διεθνών «επενδυτών» και όχι με μια Ελλάδα παραγωγική και αυτοτελώς αναπτυσσόμενη μάλλον δεν θα πρέπει να θεωρηθεί σύμπτωση.

● Το ότι ο γερμανικός Τύπος και τα ινστιτούτα, σύμφωνα με δημοσιεύματα αυτών των ημερών, παροτρύνουν τους επιχειρηματίες τους να τρέξουν στην Αθήνα για να βρουν στελέχη για τις επιχειρήσεις τους πολύ καλά καταρτισμένα και να τα πάρουν τσάμπα λόγω της ύφεσης δημιουργεί ένα απλό ερώτημα: Ποιο κράτος και ποιο πανεπιστήμιο έχουν παραγάγει αυτά τα στελέχη; Απάντηση: Το «διεφθαρμένο» ελληνικό κράτος και το «ξοφλημένο» ελληνικό πανεπιστήμιο. Τα οποία διαλύονται από τον πρωθυπουργό και τους ανθρώπους του.

4. Εξ αρχής το ζητούμενο και το ερώτημα ήταν ποιος θα ελέγξει την ελληνική πτώχευση. Και η απάντηση είναι σαφής: Οι πιστωτές – και σε καμιά περίπτωση η Ελλάδα. Το μέλλον της έχει εκχωρηθεί στους τοκογλύφους – μαζί με την περιουσία της και τα όποια δικαιώματα των ανθρώπων της. Όπως άλλωστε αναμένεται να συμβεί και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης. Με άλλα λόγια η επιχείρηση σωτηρίας της ευρωζώνης και του νομίσματός της δεν χωράει τους Ευρωπαίους – και συνεπώς ούτε τους Έλληνες.

Καληνύχτα και καλή τύχη λοιπόν...

ΥΓ.: Ραντεβού ξανά τον Αύγουστο, που 'ναι παχιές οι μύγες – εκτός συγκλονιστικού απροόπτου...