Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Φεβ 2011


Χρειάστηκε να περάσουν ώρες, αλλά τελικά η αξιωματική αντιπολίτευση με μία μάλλον χλιαρή ανακοίνωση καταδικάζει την πολιτική συμπεριφορά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Παπουτσή, μέσα από μία ανακοίνωση - δελτίο τύπου που δόθηκε στη δημοσιότητα.
Δυστυχώς, η αντίληψη της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου περί του τι είναι δημοκρατία, φάνηκε ξεκάθαρα από την απαγόρευση συναθροίσεων πολιτών που αποφάσισε η αστυνομική διεύθυνση Σερρών. Παρόμοια τάση ιδιότυπης αντίληψης περί δημοκρατίας και δικαιωμάτων των πολιτών παρατηρήθηκε και στην Κερατέα, όπου αστυνομικός έβγαλε το υπηρεσιακό του περίστροφο και απείλησε άοπλους πολίτες.
Η δημοκρατία στην χώρα μας έχει παύσει να διολισθαίνει. Τα φαινόμενα δείχνουν πλέον, ξεκάθαρα, πως πεθαίνει, μέσω των πολιτικών αποφάσεων της -προφανέστατα ανίκανης να διαχειριστεί τις ευθύνες των αποφάσεών της- κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.
Και όπως λέει ο σοφός λαός: "Άμα δεν τό 'χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες..."...

Η ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας για την απόφαση του "μη συναθροίζεσθε"

«Η Ν.Δ. ζήτησε από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρ. Παπουτσή, να παραιτηθεί.
Η αποκάλυψη της Ν.Δ. για τη σημερινή απόφαση του Διευθυντή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Σερρών, με την οποία αποφασίστηκε “η απαγόρευση για λόγους δημόσιας ασφάλειας και διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής”, όχι μόνο της κίνησης και της στάθμευσης γεωργικών μηχανημάτων –από της 8ης πρωινής της Τετάρτης, 9/2 έως και την 8η πρωινή της Παρασκευής, 11/2…- αλλά και της “κάθε δημόσιας, υπαίθριας, συνάθροισης ή πορείας (!!!)”, επιβεβαίωσε την επικίνδυνη και αντιδημοκρατική εκτροπή της κυβέρνησης του Μνημονίου.
Επισημαίνεται ότι στη συγκεκριμένη απόφαση τονίζεται το πρωτοφανές πως “η πραγματοποίηση ή απόπειρα πραγματοποίησης συνάθροισης και πορείας θα αντιμετωπίζεται με κάθε νόμιμο μέσο”.
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, όχι μόνο δεν αποδοκίμασε την πρωτοφανή και ολισθηρή αυτή απόφαση, αλλά παρέσχε πλήρη πολιτική κάλυψη, αποκαλύπτοντας ότι αποτελεί συνειδητή κυβερνητική επιλογή.
Ο αντιδημοκρατικός κατήφορος του κ. Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησης του Μνημονίου είναι προφανής και επικίνδυνος.
Ο κ. Χρ. Παπουτσής, με την πολιτική του, οδηγεί σε όξυνση των αντιπαραθέσεων μεταξύ των πολιτών και, υιοθετώντας αυτές τις αποφάσεις περί απόπειρας πραγματοποίησης συναθροίσεων και πορειών, εισάγει από τη χαραμάδα νέες αντιλήψεις περί της τήρησης των Νόμων και του Συντάγματος, οι οποίες παραπέμπουν στο χειρότερο παρελθόν.
Η ελάχιστη προσφορά του στον τόπο και τη Δημοκρατία πλέον είναι η παραίτησή του».

Κωνσταντίνος

  • Η κυβέρνηση άνοιξε πόλεμο κατά των πολιτών
  • Κερατέα: Ένα σύγχρονο Μεσολόγγι που πολιορκείται από την χούντα του Παπανδρέου
Το φαινόμενο της πολιορκίας της Κερατέας και η κυβερνητική ασυδοσία στο όνομα των ιδιωτικών συμφερόντων...
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις αστυνομικές δυνάμεις κατά των πολιτών, προκειμένου να επιβάλει την -παρά την δικαστική απόφαση υπέρ των πολιτών της Κερατέας- λειτουργία της χωματερής και την εγκατάσταση του εργολάβου σε αυτήν...
Η ειρωνεία είναι πως οι άνδρες των ΜΑΤ χτυπάνε τους πολίτες, που με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδας, θα έπρεπε να προστατεύουν!!! Μάλιστα, κάνουν υπερβολική χρήση βίας, επιτίθενται με κάθε μέσο και έχουν ρίξει απίστευτη ποσότητα χημικών (και ποιός ξέρει τι άλλ0...) ουσιών μέσα σε κατοικημένη περιοχή...
Οι διαταγές τους (γιατί θεωρώ απίθανο τα ΜΑΤ να λειτουργούν αυτοβούλως) είναι προφανώς να επιβάλουν το καθεστώς του τρόμου στους κατοίκους της Κερατέας και να τους κλείσουν στα σπίτια τους, για να περάσει το δίκιο του Γιώργου Παπανδρέου και του αναδόχου εργολάβου...
Είνα σαφές πως η κυβέρνηση έχει ανοίξει πόλεμο κατά των πολιτών της Κερατέας. Αφού έχει φροντίσει για την απομόνωση κάθε είδησης (φροντίζουν γι αυτό τα ΜΜΕ του κάθε Μπόμπολα), αφού διαστρεβλώνουν τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια την ανήκεστη επίθεση που γίνεται κατά των κατοίκων, οι κυβερνώντες μας χωρίς ντροπή (άγνωστη λέξη για την παρέα του Γιώργου Παπανδρέου) λειτουργώντας με ακρως φασιστικές μεθόδους, επιχειρεί να επιβάλει την δική της άποψη... Το γιατί θα το απαντήσει η ιστορία ή η Δικαιοσύνη, όταν θα έρθει η στιγμή που οι υπεύθυνοι της Χούντας Παπανδρέου και ΔΝΤ θα λογοδοτήσουν για τα εγκλήματά τους εις βάρος του Ελληνικού λαού...
Εξήντα μέρες πολεμάνε (κυριολεκτικά) οι κάτοικοι της Κερατέας κατά των ΜΑΤ. Εξήντα μέρες αντιστέκονται στην κρατική αυθαιρεσία. Όλοι εμείς, είμαστε βουβοί θεατές σε ένα έργο του οποίου πρωταγωνιστές θα γίνουμε αύριο τραγικά θύματα - πρωταγωνιστές. Κι αυτό, επειδή, το φασίζων καθεστώς Παπανδρέου - ΔΝΤ ακολουθεί την τακτική της απομόνωσης (της κοινωνικής ή οικονομικής ομάδας, ενώ στην περίπτωση της Κερατέας απομόνωσε μία ολόκληρη πόλη) και στη συνέχεια, με τις τακτικές της κοινωνικής μηχανικής επιτίθεται στην ηθική υπόσταση των πολιτών διαμαρτύρονται. Στην περίπτωση της Κερατέας, επειδή η κοινωνική μηχανική απέτυχε, τα ΜΑΤ ανέλαβαν τον ρόλο του τρομοκράτη ανθρωπίνων ψυχών, του τρομοκράτη Ελλήνων πολιτών και του υπηρέτη μίας σύγχρονης πολιτικής χούντας, που προχωρά σε μαζικές εκκαθαρίσεις περιοχών που στέκονται εμπόδιο στα σχέδια των κυβερνώντων.
Η Κερατέα πολιορκείται, όπως κάποτε πολιορκήθηκε το Μεσολόγγι. Τότε η δύναμη κατοχής ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ σήμερα τον ρόλο του κατακτητή - πολιορκητή έχει αναλάβει η τραγική ανθυποκυβέρνηση του ΔΝΤ, στην οποία ηγείται ένας πολιτικά ανάλγητος πολιτικός, ο Γιώργος Παπανδρέου.

Κωνσταντίνος

Η Χούντα του Γιώργου Παπανδρέου είναι εδώ
Το βίντεο είναι από τη χθεσινή επίσκεψη των ΜΑΤ στην Κερατέα. Φυσικά, δεν πρόκειται να προβληθεί από κανένα χουντοκάναλο.

Υπάρχει μια σιωπή στα ΜΜΕ γύρω από το τι συμβαίνει στην Κερατέα τους τελευταίους δυο μήνες - φυσικά, υπάρχει σιωπή και σε πολλά άλλα θέματα. Η συμφωνία της χούντας με τους νταβατζήδες έχει γίνει, πήρε ο καθένας τους ό,τι υπόλειμμα έχει μείνει από τη χώρα και είναι όλοι τους ικανοποιημένοι.

Επειδή δεν μπορώ να βρω άλλη εξήγηση για τις αγριότητες των ΜΑΤ στην Κερατέα και τη σιωπή που τις περιβάλλει, υποθέτω πως ο Μπόμπολας θα έχει πολλά κρυφά στοιχεία για τον Παπανδρέου και τη σοσιαλιστική του παρέα, οπότε πρέπει να του χαρίσουν την Κερατέα, για να μην έχουν τίποτα περιπέτειες.

Δεν ξέρω τι έχει απομείνει από την "περήφανη" χώρα μας -κανείς μας δεν ξέρει πραγματικά-, αλλά ό,τι έχει απομείνει δεν ανήκει ούτε στον Μπόμπολα, ούτε στα παπαγαλάκια του. Την επόμενη μέρα, αυτοί θα ζουν αλλού - εμείς εδώ.

Ο καιρός πλησιάζει. Μέχρι τότε, διαδώστε αυτό το βίντεο και όποια άλλη είδηση προσπαθούν να αποκρύψουν. Δεν είναι αντιπληροφόρηση. Είναι πληροφόρηση. Αντιπληροφόρηση είναι τα χρεοκοπημένα χουντοκάναλά τους, οι χρεοκοπημένες εφημερίδες τους και τα ξεπουπουλιασμένα παπαγαλάκια τους. Τώρα η πληροφόρηση είναι στα δικά μας χέρια.

Αν και το έχω γράψει πολλές φορές, θα το γράψω μια ακόμα: Μην αγοράζετε τις εφημερίδες τους, μην βλέπετε τα κανάλια τους. Τελειώστε τους.





To ΠΑΜΕ στο πλευρό και στη διάθεση του λαού της Κερατέας
Στην απόλυτη διάθεση του Λαού της Κερατέας, τέθηκε το Πατριωτικό Μέτωπο, παραχωρώντας ακόμη και τα γραφεία του στο Σύνταγμα, στη διάθεση της Επιτροπής Αγώνα.
Το Πατριωτικό Μέτωπο, βρίσκεται από την πρώτη στιγμή κοντά στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Κερατέας, με αντιπροσωπεία επικεφαλής της οποίας τέθηκε ο Συντονιστής του Πυρήνα Αθηνών του Κινήματος, κ. Βασίλης Τσίτουρας.
Πέρα από την σαφή, κάθετη και χωρίς καμία πολιτική σκοπιμότητα στήριξη του αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, το Πατριωτικό Μέτωπο, κλιμακώνει την παρουσία του στις Κινητοποιήσεις τους, καλώντας. όλα τα Μέλη και τους Φίλους του, να ενισχύσουν τόσο με τη φυσική τους παρουσία, όσο και με όποιο άλλον τρόπο μπορούν τον κοινό αγώνα. Έναν αγώνα, που πια δεν έχει να κάνει μόνο με την προστασία του φυσικού χώρου της Πόλης της Κερατέας από τα σκουπίδια του «κράτους των Βορείων Προαστίων Αθηνών», αλλά και με την ίδια την αξιοπρέπεια των Πολιτών της.
Το Πατριωτικό Μέτωπο, μετά την άγρια εισβολή των ΜΑΤ στην πόλη και τις ανεξέλεγκτες συγκρούσεις οι οποίες επακολούθησαν, σε μήνυμά του προς τους νεαρούς κυρίως αστυνομικούς των ειδικών δυνάμεων καταστολής της Αστυνομίας, τους υπενθυμίζει τα παρακάτω:
1. Ο όρκος τον οποίο πήραν στις αστυνομικές τους σχολές, έγινε στο όνομα του Συντάγματος και κατά συνέπεια του ελληνικού λαού.
2. Οι διαταγές των ανωτέρων, είναι ενταγμένες πάντα στην ανώτερη αρχή της κρίσης τους «όταν η διοίκησις βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του». Να κάτσουν σήμερα κιόλας στον υπολογιστή τους, και να διαβάσουν στο διαδίκτυο προσεκτικά τα πρακτικά από τη δίκη των «συναδέλφων» τους για βασανισμούς και χρήση υπερβολικής βίας στη στρατιωτική χούντα. Να θυμούνται πως οι «μεγάλοι», εγκατέλειψαν τους «μικρότερους», όταν τα πράγματα «σκούρυναν» για αυτούς.
3. Να έχουν πάντα υπόψη τους πως απέναντί τους δεν έχουν «εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου» αλλά απλούς πολίτες, εξοργισμένους για την αδικία που γίνεται σε βάρος της πόλης τους, των οικογενειών, των σπιτιών τους.
4. Να θυμούνται πως όταν λήξει αυτή η μεγάλη περιπέτεια που βιώνει η Πατρίδα και ο Λαός μας, με την κατοχική συμμαχία των νεοταξιτών και των τοκογλύφων που κυβερνά τον τόπο, ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ. Και στο τέλος αυτής της διαδρομής, να έχουν ως ηθικό οδηγό μοναδικό πως ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.
Το Πατριωτικό Μέτωπο τέλος, υπενθυμίζει για μια ακόμη φορά τόσο στον Λαό της Κερατέας όσο και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό, το δράμα που βίωσε ο λαός της Αργεντινής και το οποίο τέλειωσε όταν ο ίδιος ο Λαός, πήρε την υπόθεσή του στα χέρια του. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά: Πατριωτικά.
  • Η πλατεία της εξέγερσης να μη γεμίσει μόνο από την οργή μας, αλλά και από τα αιτήματά μας για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία

Εχουμε γεμίσει, οι έλληνες, πολλές φορές τις πλατείες οργισμένοι. “Η αγωνία αυτού του τόπου για ζωή” μας ώθησε να κατεβούμε και να διαδηλώσουμε άπειρες φορές, σε μικρές και μεγάλες συγκεντρώσεις, κρατώντας σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα.

Σε πολλές τέτοιες συναθροίσεις μας έσυραν οι κομματάρχες και οι ηγεσίες των κομμάτων μέσα στα χρόνια μόνο και μόνο για να κάνουν το δικό τους παιχνίδι με την δική μας εξουσία, με την ψήφο μας. Με συνθήματα ψεύτικα και κολακείες μας χειραγώγησαν και απέσπασαν την αποδοχή και την συναίνεσή μας. Κι όταν βρέθηκαν στην εξουσία έκαναν τα αντίθετα από αυτά που μας υπόσχονταν, πότε κρυφά και πότε φανερά. Δείτε τις διακηρύξεις και του ενός και του άλλου κόμματος και αναρωτηθείτε πόσα από αυτά τα ωραία λόγια έγιναν πραγματικότητα και πόσα έμειναν απλώς ωραία λόγια. Δείτε και φρίξετε από τα ψεύδη τους.

Ακούστε και εδώ τον τραγουδιστή να μας περιγράφει πως “η πλατεία ήταν γεμάτη” και τότε από την οργή και την ελπίδα μας. Και είναι ο ίδιος τραγουδιστής που μερικά χρόνια μετά μας στόλισε με το επίθετο “ κωλοέλληνες” και μας πρότεινε να ψηφίσουμε το μητσοτάκ, εναντίον του οποίου είχαν κατέβει οι έλληνες στην πλατεία που το πρώτο τραγούδι του περιγράφει. Είναι ένα στιγμιότυπο από τα πάθη και τα λάθη μας ως λαού μέσα στα χρόνια. Πως μας λένε όλοι ωραία λόγια και πως μας παρατάνε στην συνέχεια. Οι ηγέτες μας και οι ταγοί μας. Ολων των ειδών οι ταγοί και οι ηγέτες μας. Πως τους καταπίνει το καθεστώς και το σύστημα.




Τώρα είμαστε πολύ θυμωμένοι. Πολύ οργισμένοι. Και ετοιμαζόμαστε να γεμίσουμε άλλη μια φορά την πλατεία και τις πλατείες. Με τις σημαίες μας και την οργή μας. “Με την αγωνία αυτού του τόπου για ζωή”.

Σας λέω πατριώτες πως τούτη τη φορά πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Να μην πάρουμε μόνο την οργή, το θυμό και την ελληνική σημαία μαζί μας, καθώς θα κατεβαίνουμε για την πλατεία. Να πάρουμε μαζί μας την γνώση. Την γνώση. Και να την κάνουμε αιτήματα και διεκδίκηση. Να προετοιμαστούμε. Να ξέρουμε τι να ζητήσουμε. Οχι μόνο έξω από το Μνημόνιο και το ΔΝΤ. Οχι μόνο τιμωρία των ενόχων. Οχι μόνο δικαιοσύνη. Οχι μόνο “οι κλέφτες στη φυλακή” και “φέρτε πίσω τα κλεμμένα”. Δεν αρκούν μόνο αυτά. Για λίγο ναι, ίσως. Μετά θα έχουμε πάλι τα ίδια. Θα κάτσουν πάλι στο σβέρκο μας και θα μας πίνουν το αίμα όπως τώρα. Οπως 200 χρόνια τώρα.

Αυτή τη φορά πρέπει να ζητήσουμε κάτι περισσότερο: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Μα για να ζητήσουμε δημοκρατία πρέπει να ξέρουμε τι είναι δημοκρατία, να μάθουμε, να το ‘χουμε συζητήσει μεταξύ μας. Από τώρα. Πολύ και λεπτομερώς. Διότι αλλιώς θα μας πιάσουν στον ύπνο πάλι. Θα μας κάνουν τις ίδιες τρίπλες που κάνουν τώρα στου Αιγύπτιους που είναι μαζεμένοι στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάϊρο. Θα μας φτιάξουν κι εδώ καμμιά επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος, όπως κι εκεί, και μέλη θα είναι όλοι οι τωρινοί ροκ σταρ του καθεστώτος και του συστήματος. Ωστε να μαγειρέψουν το Σύνταγμα άλλη μια φορά. Στα μέτρα τα δικά τους και των αφεντικών τους. Της Ολιγαρχίας του πλούτου που κυβερνάει αυτή τη χώρα, την πατρίδα μας.

Το Σύνταγμα είναι ο κορυφαίος μας νόμος. Οσοι πήγαμε στρατιώτες ορκιστήκαμε πίστη σε αυτό. Ολοι οι νόμοι μας βασίζονται σε αυτόν τον νόμο. Το Σύνταγμα είναι ο νόμος που λέει πως εμείς ο λαός είμαστε ο ιδιοκτήτης της εξουσίας. Ολα ξεκινάνε και τελειώνουν σε μας. Οχι στις τσέπες των επαγγελματιών πολιτικών και των αφεντικών τους. Το Σύνταγμα είναι ο νόμος που περιγράφει το πολίτευμα. Και είναι το πολίτευμα που πρέπει να ζητήσουμε να αλλάξει όταν θα γεμίσουμε τις πλατείες. Να αλλάξει το πολίτευμα και να γίνει δημοκρατία. Οχι αυτή η τωρινή σχολική παράσταση. Αυτή η ψεύτικη αγγλοσαξωνική “δημοκρατία”. Των διαφθορέων και των διεφθαρμένων.

Προετοιμαστείτε πατριώτες γιατί η ώρα έρχεται. Ολος ο κόσμος και οι λαοί έχουν στραμμένα τα μάτια τους επάνω μας. Μας κοιτάζουν οι λαοί. Εμάς περιμένουν να δουν τι θα κάνουμε. Η ιστορία μας κοιτάζει. Μας κλείνει το μάτι και προετοιμάζει την ευκαιρία μας. Οι πρόγονοί μας που έπεσαν από την Σαλαμίνα ως το Κούγκι μας κοιτάζουν. Κι είναι κι αυτοί θυμωμένοι. Είναι θυμωμένοι με τον ύπνο μας και την άγνοιά μας. Πρέπει να σταθούμε άξια μπροστά τους όταν τους συναντήσουμε.

Γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε για τη μάχη που ζυγώνει κι εμείς. Με γνώση. Τι είναι δημοκρατία και τι δεν είναι. Τι να ζητήσουμε να αλλάξει στο πολίτευμα. Πρέπει να μάθουμε και να διδάξουμε. Ο ένας τον άλλον. Με ομόνοια. Οχι διχασμούς. Ολοι μας πρέπει να γίνουμε αρχηγοί, όλοι μας πρέπει να είμαστε στρατιώτες. Της δημοκρατίας.

Στην δημοκρατία δεν έχει αρχηγούς. Στη δημοκρατία αποφασίζουν όλοι μαζί. Οχι ο αρχηγός. Δεν υπάρχει αρχηγός. Υπάρχουν μόνο εκτελεστές των εντολών του λαού. Οχι κόμματα που ψηφίζουν νόμους σαν λόχος πεζοναυτών. Αυτό είναι προσβολή σε κάθε έλληνα που σκοτώθηκε για τη δημοκρατία.

Την επόμενη φορά που θα κατεβούμε στην πλατεία πρέπει να είμαστε έτοιμοι πατριώτες. Και αποφασισμένοι.

  • Της σκηνοθέτιδος ΘΕΚΛΑΣ ΚΙΤΤΟΥ
Το κείμενο αποτελεί ομιλία της Κυπρίας σκηνοθέτιδος και εκπροσώπου του Ομίλου “ΚΥΠΡΟΓΕΝΕΙΑ- την γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική” στη μεγάλη εκδήλωση για την Κύπρο, που έγινε στην Παλαιά Βουλή στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2010, ενώπιον επισήμων και πλήθους κόσμου. Την εκδήλωση οργάνωσαν το περιοδικό HELLENIC NEXUS, η ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ και ο Όμιλος ΚΥΠΡΟΓΕΝΕΙΑ.
Η Θέκλα Κίττου είναι εκ των ιδρυτών της ΣΠΙΘΑΣ Κύπρου και της Πρωτοβουλίας ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ στην Αθήνα.

Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Γιαγκουλλής, στην μελέτη του ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ περιλαμβάνει το δημοτικό άσμα «ΤΟ ΤΡΑΟΥΔΙΝ ΤΗΣ ΤΖΥΠΡΟΥ 1571», όπως το κατέγραψε από το στόμα του Τουρκοκύπριου Ibrahim Kazah. Ο Ibrahim τραγουδά στη μητρική του γλώσσα, δηλαδή την κυπριακή διάλεκτο:

Άστραψεν η Ανατολή τζι εβρόντησεν η Δύση
τζι εχαμηλοπουμπούρισεν η Πέτρα του Λιμνίτη


και συνεχίζει, αυτός ο Τουρκοκύπριος, για να αφηγηθεί την άλωση της Κύπρου από τους Οθωμανούς στα 1571.

Α Βασιληά μ’ αφέντη μου, τζιαι φοβερή μου κρίση
απού σαι στην Κωνσταντινούπολιν κλειδίν τζιαι ρωμανίσιν
του Κουτή στην Βενεδκιάν κάμε να του μηνύσεις
την Τζύπρουν την εξακουστήν διτζήν σου να την ποίσεις
τζι αν δεν την δκια με το καλόν, εσού να πολεμήσεις.


Η καταγραφή έγινε τον Δεκέμβριο του 1931. Μικτό Χωριό ΒΡΟΔΙΣΙΑ.

28 χρόνια αργότερα, 1959. Κεντρικές Φυλακές.
Μόλις έχουν ανακοινωθεί οι συμφωνίες Ζυρίχης και ο Παπαντώνης Ερωτοκρίτου, εξομολόγος των μελλοθανάτων, επισκέπτεται τις φυλακισμένες αγωνίστριες. “Τους είπα”, αναφέρει “Εσώθημεν επιτέλους!» « Όχι, πάτερ, μάς επούλησαν εις τους Τούρκους” του απάντησε οργισμένη μια κοπέλα καταδικασμένη σε επταετή φυλάκιση. 

Με τις μαρτυρίες αυτές θέλω να τονίσω δυο πράγματα. Την ελληνική, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό, καταγωγή των Τουρκοκυπρίων και την ίδια ώρα την ανάδειξη της Τουρκίας ως βασικού παίκτη στο Κυπριακό με τις συμφωνίες Ζυρίχης. Τι ήταν αυτό που έκανε την Eλληνική και Kυπριακή ηγεσία να βρίσκονται σε οφθαλμαπάτη και να μη βλέπουν αυτό που η απλή φυλακισμένη αγωνίστρια κατάλαβε αμέσως;

Τώρα πλέον είναι γνωστό πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα. Τη δεκαετία όμως του ’60, κανένας από τους μεγάλους πολιτικούς μας δεν πίστευε ότι υπήρχε τουρκική απειλή. Ο αείμνηστος Κώστας Κύρρης ματαίως υπεδείκνυε στον Μακάριο ότι η Τουρκία επεξεργάζεται σχέδιο κατάκτησης, με την αξιοποίηση της μειονότητας. Είναι μειοψηφία επέμενε ο Εθνάρχης. Είναι τοπική μειοψηφία μεν, γεωπολιτική πλειοψηφία δε, απαντούσε ο σοφός ιστορικός.

Σήμερα, με τη μισή Κύπρο τουρκοπατημένη και με την υπόλοιπη υπό αιχμαλωσία, Ελλαδική και Κυπριακή ηγεσία διαχειρίζονται το κυπριακό ζήτημα βάσει ενός αφελούς δόγματος, που συντίθεται από τους εξής ακατανόητους συλλογισμούς:

Α. Λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους

Β. Το κλειδί της λύσης το κρατά η Τουρκία

Γ. Η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση πρέπει να αποτελεί στρατηγικό στόχο της εξωτερικής πολιτικής Ελλάδας και Κύπρου, με την πεποίθηση ότι αυτό θα την καταστήσει Ευρωπαϊκό κράτος που θα σέβεται τους διεθνείς κανόνες.

Α. Ο πρώτος συλλογισμός υπονοεί ότι η Κύπρος είναι μια κυρίαρχη χώρα, με ένα εσωτερικό εθνοτικό ζήτημα, το οποίο θα επιλύσουν χωρίς εξωτερικό επηρεασμό οι δύο κοινότητες. Στην πραγματικότητα το κυπριακό κράτος είναι μειωμένης κυριαρχίας, οι δε Τουρκοκύπριοι αποτελούν στρατηγική μειονότητα μιας ισχυρής χώρας και κατά κύριο λόγο το κυπριακό δεν είναι ένα ζήτημα εθνοτικό, αλλά ένα ζήτημα γεωπολιτικής επιρροής.

Β. Όσον αφορά το κλειδί πρόκειται για εγκληματική ανοησία, γιατί η Τουρκία έχει την ισχυρή πρόθεση το κλειδί που κρατά να το χρησιμοποιήσει για να εισχωρήσει πιο μέσα καί όχι για να εξέλθει και να κλείσει την πόρτα πίσω της.

Γ. Όσον αφορά την τουρκική ένταξη, η Τουρκία έχει ξεκαθαρίσει ότι η σχέση της με την Ένωση θα εξελιχθεί με εκείνο τον τρόπο και σε ‘κείνο το χρόνο που θα τη βοηθήσει στα σχέδιά της για να καταστεί μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη.

Το τι συμβαίνει, λοιπόν, είναι μια παράξενη κατάσταση. Επειδή η πραγματική Τουρκία είναι ενοχλητική, όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο επιθετικοί της σχεδιασμοί εκλαμβάνονται σαν προσπάθεια εξαπάτησης. Οι υπερπτήσεις στο Αιγαίο και οι εξοπλισμοί σαν άνευ ουσίας απειλές και η αναδίπλωσή της σε ηγεμονική δύναμη σαν θεατρική παράσταση. Οσον αφορά τους ποικίλους προοδευτικούς που υποστηρίζουν ότι όλα αυτά βρίσκονται στη φαντασίωση των «εθνικιστών», γίνονται ακούσιοι υποστηρικτές των πραγματικών τουρκικών αποικιοκρατικών σχεδίων. Επειδή η πραγματικότητα ενοχλεί τη φαντασίωση τους για τη φιλική Τουρκία, χαρακτηρίζουν τη πραγματικότητα φαντασίωση και με τον καιρό η λογική γίνεται ανοησία.

Αυτή, όμως, ή φαντασίωση περί του χαρακτήρα της Τουρκίας, το 1964 και το 1974 οδήγησε σ’ αυτό που αφηγούνατι οι επόμενοι χάρτες.

Ίσως δεν είναι αρκετά γνωστό ότι από τις αρχές του 1900 τουλάχιστον και ώς το έτος της πρώτης τουρκικής επίθεσης, η Κύπρος παρουσίαζε αυτή τη δημογραφική εικόνα.


Οι Έλληνες της Κύπρου, στους οποίους σύμφωνα με τις συμφωνίες του 1960, περιλαμβάνονται οι κοινότητες των Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων, αποτελούν το 82%, και οι Τουρκοκύπριοι το 18%, διεσπαρμένοι σε όλο το νησί. Κάποιο μακρύ χέρι το 1964 υποχρεώνει με τη βία τον Τουρκοκυπριακό πληθυσμό να κλειστεί στους θύλακες, όπως φαίνεται στον επόμενο χάρτη.


Βλέπουμε ότι Τουρκοκύπριοι από το δυτικό τμήμα έχουν μετακινηθεί βορειοανατολικά και έχουν συγκεντρωθεί σε επιλεγμένα σημεία. Πώς όμως; Περιγράφει ο αγωνιστής της δημοκρατίας και σύμβουλος του Μακαρίου Τουρκοκύπριος Ιχσάν Αλί: «... η τουρκική κοινότητα είναι θύμα της προδοσίας που διέπραξε η Τουρκική κυβέρνηση. Οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι θύματα των Ελληνοκυπρίων. Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι η διχοτόμηση υπήρξε επιθυμία και εισήγηση των αποικιοκρατών, την οποίαν προωθούσαν καταχθόνιες δυνάμεις από το 1957, όταν ο Ζορλού είπε σε Τουρκοκυπρίους που τον επεσκέφθησαν ‘’ ... δεν έχετε μερικούς εθελοντές που θα ήσαν έτοιμοι να θυσιασθούν σε συγκρούσεις με τους Έλληνες, ώστε να δημιουργηθεί ανωμαλία και να επιβληθεί ντε φάκτο διχοτόμηση ’’ »

Οι Άγγλοι αναζήτησαν τους εθελοντές, ο Ντενκτάς τους παρείχε και ο ίδιος ηγήθηκε των τρομοκρατών. «Δεκάδες χιλιάδες αθώων Τουρκοκυπρίων», συνεχίζει ο Ιχσάν Αλί, «έχουν ξεριζωθεί από τους Τούρκους τρομοκράτες και έχουν υποχρεωθεί να ζουν σε τσαντήρια και παράγκες όπως τα πρόβατα σε μάνδρα. Η τουρκοκυπριακή ηγεσία έχει σκορπίσει την τρομοκρατία και έχει επιβάλει αστυνομικό καθεστώς. Όποιος εκφράσει τη γνώμη του ξυλοδέρνεται, πολλοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την Κύπρο, εκείνοι που τόλμησαν να φωνάξουν δολοφονήθηκαν...».

Από τη διεκπεραίωση του σχεδίου δεν απουσίασαν οι Έλληνες, αφού ανέλαβαν το ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου, που έπρεπε να λάβει μέρος στις συγκρούσεις τις οποίες οραματίστηκε ο Ζορλού. Η Κυπριακή πολιτεία προσπάθησε απεγνωσμένα να ανακόψει την πορεία, τελικά κατέληξε να συμβιώνει για 10 χρόνια με τους θυλάκους των τρομοκρατών στα εδάφη της, αλλά και σύρθηκε από τους αποικιοκράτες να αναγνωρίσει ως εκπρόσωπο και συνομιλητή τον Τουρκοκύπριο δικτάτορα και αρχιτρομοκράτη Ντενκτάς, καθ’ ήν στιγμήν οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι διαμαρτύρονταν ενώπιον του ΟΗΕ, ότι δεν τους εκπροσωπεί. Ήταν φανερό ότι δεν διέθετε αποτελεσματικό σχέδιο αναφορικά με την Τουρκοκυπριακή μειονότητα. Τόσο όσον αφορά την απόκρουση των κατευθυνομένων τρομοκρατών όσο και όσον αφορά την προστασία των πιστών στην δημοκρατία Τουρκοκυπρίων.
Η συνέχεια είναι γνωστή και το δημογραφικό της αποτέλεσμα είναι αυτό.


Οι Τουρκοκύπριοι έχουν μειωθεί σημαντικά ως προς το σύνολο, είναι μόλις το 12% του νομίμου πληθυσμού. Έφυγαν στα κατεχόμενα, όπου αποτελούν ακόμα μικρότερη μειονότητα, σε σχέση με τους εποίκους, μόλις το 11%. Τα επίσημα στοιχεία της Δημοκρατίας του έτους 2008 τους κατεβάζουν στις 89.000, έναντι 103.000 του 1960. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία των κατοχικών αρχών για τον αριθμό των εποίκων. Υποστηρίζουμε ότι όλα τα δεδομένα συνηγορούν πως ο αριθμός τους ξεπερνά τις 700.000.

Η Κυπριακή Δημοκρατία έκλεισε τον Οκτώβριο τα 50ά της γενέθλια
Στο διάστημα αυτό, Κύπρος και Ελλάδα όχι μόνο δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τον αποικιοκρατικό τουρκικό επεκτατισμό, αλλά η Κύπρος ανοχύρωτη συνεχίζει να παραδίδεται καθημερινά σ’ αυτό που σήμερα περιγράφεται ως Νεοοθωμανισμός. Έχει αυτοεγλωβισθεί σε μια πορεία καταστροφής, που φέρει το εύηχο όνομα ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ - ΔΔΟ.

Διεξάγεται μια μεγάλη συζήτηση για Ομόσπονδο η Συνομόσπονδο, η οποία αποκρύβει το θεμελιώδες ερώτημα. Σε ποιό έδαφος θα ιδρυθεί το λεγόμενο Τουρκοκυπριακό κρατίδιο, Ομόσπονδο ή Συνομόσπονδο; Είδαμε πριν ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν διαθέτουν συνεχές έδαφος. Αυτό που οι ηγεσίες συζητάνε, στηρίζεται στην υπόθεση, ότι οι βίαια ξεριζωθέντες θα εκχωρήσουν τις εστίες τους, προκειμένου να ιδρυθεί ένα νόμιμο Τουρκοκυπριακό κρατίδιο. Το δημοψήφισμα, όμως, του 2004 αλλά και όλες οι ως την ώρα δημοσκοπήσεις δηλούν ότι οι Κύπριοι διαθέτουν επαρκώς όση χρειάζεται εξυπνάδα, μορφωτικό επίπεδο, οικονομική αυτάρκεια και πληροφόρηση, ώστε να οδηγούνται στην απόφαση ότι δεν υφίσταται λόγος να παραχωρήσουν γη για την ίδρυση εχθρικού κράτους, μέσα στα ιστορικά τους εδάφη. Ζητάνε από τους αυτόχθονες να παραχωρήσουμε πατρογονική γη, όχι για να συγκατοικήσουν οι επύληδες μαζί μας, αλλά για να ιδρύσουν κράτος. Απαιτούν να συμφωνήσουμε σε περιορισμό του δικαιώματος εγκατάστασης στη γη μας αλλά και αυτό, υπό τον όρο ότι θα απεκδυθούμε των δικαιωμάτων του πολίτη. Μας επιβάλλουν Τούρκο Πρόεδρο με απομείωση της ελληνικής ψήφου. Και το επιστέγασμα: θα πρέπει να εξασφαλίσουμε τη συνοχή αυτού του τεχνητού κράτους. Πως; Με την οικοδόμηση μιας κοινής ψευδοσυνείδησης και μιας κοινής ψευδοταυτότητας, με ανακατασκευή της Ιστορίας μας.

Αυτό το ξαναγράψιμο της Ιστορίας είναι η πεμπτουσία του Νεοοθωμανισμού. Πρόκειται για ένα σχέδιο επιστροφής στο Οθωμανικό παρελθόν, προκειμένου οι λαοί και η ανθρωπότητα να δούμε με άλλο μάτι τη Τουρκική σκλαβιά. Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει μόνο μια ανάγνωση της Ιστορίας, υπάρχουν πάντα δύο: η ανάγνωση του κυρίαρχου και η ανάγνωση του κυριαρχούμενου. Τα καταπιεσμένα και εξεγερθέντα έθνη βίωσαν και ιστόρησαν την Οθωμανική εποχή ως εποχή καταπίεσης. Αυτό που σήμερα οι Νεοοθωμανιστές επιχειρούν, είναι η θέαση ενός κόσμου ανάποδα: οι καταπιεσμένοι να δουν τον εαυτό τους μέσα από τη ματιά του τυράννου. Η συνειδησιακή αυτή προεργασία δεν είναι όσο αθώα θέλει να δείχνει. Είναι η βασική προϋπόθεση για να επιτύχει η γεωπολιτική ιμπεριαλιστική εξόρμηση της νέας Τουρκίας.

Ο Νέος-οθωμανισμός, ωστόσο, δεν είναι και τόσο νέος. Η Οθωμανοκρατία υπήρξε ένα δεσποτικό και άνομο καθεστώς. Αυτό που επιχειρείται είναι η επανοργάνωση ενός καταδικασμένου πνευματικά και ιστορικά προτύπου ανθρώπινης κοινωνίας, που με δυσκολία μπορεί να κρύψει το απεχθές του πρόσωπο. Με τα φτιασιδώματα, όπως παρατηρεί η Ρόζα Λούξεμπουργκ στα 1896 « ο τουρκικός δεσποτισμός καταστρέφεται εν μέρει, χωρίς να δημιουργείται η βάση για ένα σύγχρονο κράτος ... Γι αυτό πρέπει να εξαφανιστεί... σαν
κράτος, όχι με ταξικούς αλλά με εθνικούς όρους ... οι χριστιανικές χώρες δεν δένονται με την Τουρκία παρά μόνο με τη βία ....αποτελούν μια εύφλεκτη ύλη, την οποίαν έχουν κάνει βουνό η αδικία και η εκμετάλλευση αιώνων... ».

Οι τουρκικές πρακτικές στην Κύπρο αποτελούν δείγμα γραφής του Νέου-οθωμανισμού. Αρπαγή ξένης γης, βίαιος εκπατρισμός αυτοχθόνων, οικειοποίηση πολιτιστικής κληρονομιάς, δεσποτισμός και δομές αιώνιας σκλαβιάς. Όπως και στην οθωμανική τάξη οι ραγιάδες θα έπρεπε να δωρίζουν τη γη τους για να τους επιτραπεί να ζήσουν, έτσι και στην Κύπρο η νέα Τουρκία απαιτεί την αρχαία κοιτίδα των αυτοχθόνων, προκειμένου να επιτρέψει τη φυσική τους επιβίωση. Όπως τότε ο Χριστιανός ήταν μειωμένης αξίας πολίτης, έτσι και τώρα ένας Τούρκος θα ζυγίζει όσο 5 Έλληνες, προκειμένου να αποκτήσουμε και Τούρκο πρόεδρο. Όπως τότε οι Χριστιανοί συντηρούσαν τους Οθωμανούς υπαλλήλους, έτσι και τώρα οι Έλληνες θα αποζημιώσουν τους εποίκους, όταν θα υποχρεωθούν να αποχωρήσουν.

Όσοι αμφιβάλλετε, επισκεφθείτε τα κατεχόμενα για να δείτε σε ποιες συνθήκες ζουν οι 300 Έλληνες, αποκαλούμενοι εγκλωβισμένοι. Ανομία, τρομοκρατία, απειλές, ξυλοδαρμοί, μετατροπή του ανθρώπου σε σκλάβο και ικέτη. Πηγαίνετε να δείτε στα μάτια τους την απόγνωση, μπείτε πίσω από τις κλειστές πόρτες κι αφήστε τους να ομολογήσουν τα ανείπωτα μαρτύρια και τον εξευτελισμό που υπομένουν αδιαμαρτύρητα, προκειμένου να τους επιτρέπεται να πατούν τα χώματα των προγόνων τους και να αντικρύζουν τον Άγιό τους, στο μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα.

Πως νομιμοποιεί, όμως, ο ίδιος ο Νεοοθωμανισμός τον εαυτό του; Άς ακούσουμε ένα από τους κήρυκές του. Τον κυνικό αλλά νηφάλιο κύριο Νταβούτογλου, για την Κύπρο και το Αιγαίο:

«Μια Τουρκία που έχει αποκλειστεί από το Αιγαίο και έχει περικυκλωθεί στα νότια από τη «Ρωμαίικη διοίκηση της Νοτίου Κύπρου», σημαίνει ότι τα περιθώρια της να κάνει ένα άνοιγμα στον κόσμο έχουν περιοριστεί σημαντικά. Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νησιών του Αιγαίου βρίσκονται υπό ελληνική κυριαρχία, αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας. Η βασική πηγή προβλήματος στο Αιγαίο είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος....

Η Κύπρος, που κατέχει μία κεντρική θέση στην παγκόσμια ήπειρο από την άποψη της ίσης σχεδόν απόστασης που απέχει από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη πάνω σε ένα άξονα όπου τέμνονται και οι υδάτινες αρτηρίες ... επέχει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού Κόλπου και της Κασπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ... Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρατηγική θέση της Κύπρου λόγω της οποίας οι Άγγλοι, των οποίων η μεγαλοπρεπής αποικιακή περίοδος έχει παρέλθει, αποφάσισαν μέχρι σήμερα να διατηρήσουν στρατιωτική βάση ...

Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατό να έχει ένα αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές... διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μία θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ της Ασίας και της Αφρικής, της Ευρώπης και της Αφρικής και της Ευρώπης με της Ασίας... διότι η Κύπρος με την ανατολική της άκρη ομοιάζει ένα βέλος στραμμένο προς τη Μέση Ανατολή και με τη δυτική της άκρη συγκροτεί το θεμέλιο λίθο των στρατηγικών ισορροπιών της Ανατολικής Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Βόρειας Αφρικής....

Δεν υπάρχουν πια ανεξάρτητες μεταξύ τους μία Βαλκανική πολιτική και μία Μεσανατολική πολιτική ... αλλά μία Μεσανατολική-Βαλκανική πολιτική που έχει στο κέντρο της την Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Κύπρος συνιστά το βασικότερο εργαλείο αυτής της πολιτικής...

Στο πλαίσιο αυτό, το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκο-ελληνικό εθνοτικό ζήτημα, ούτε απλώς μία χρονίζουσα τουρκο-ελληνική ένταση. Η Τουρκία, που κατέχει μία θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκο-ελληνικών σχέσεων ... Γι αυτό το λόγο, η προστασία της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου, έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο από την άποψη της εν λόγω κοινότητας, αλλά και από την άποψη του μέλλοντος των λοιπών κοινοτήτων, οι οποίες συνιστούν Οθωμανικά κατάλοιπα. Κι αν δεν υπήρχε ακόμη κι ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη σε ένα τέτοιο νησί που βρίσκεται στην καρδιά του ζωτικού της χώρου. Όπως τα Δωδεκάνησα, όπου δεν υπάρχει πλέον ένας επαρκής τουρκικός πληθυσμός, εξακολουθούν να διατηρούν τη σημασία τους για την Τουρκία και όπως οι ΗΠΑ, παρόλο που δεν έχουν καμία πληθυσμιακή προέκταση προς την Κούβα και τα υπόλοιπα νησιά της Καραϊβικής, ενδιαφέρεται άμεσα γι’ αυτά, έτσι και η Τουρκία είναι υποχρεωμένη από στρατηγική άποψη να ενδιαφέρεται για την Κύπρο...

Το θέμα των πυραύλων, που προορίζονταν να εγκατασταθούν στην Κύπρο και που εμπεριείχαν τον κίνδυνο η στρατιωτική δυναμική της Ελληνο-Κυπριακής συμμαχίας να αποκτήσει την ισχύ να απειλήσει τις περιοχές της Μικράς Ασίας... αποδεικνύει για μία ακόμη φορά τη σημασία της Κύπρου, που έχει την ιδιότητα να είναι ένα είδος πλωτής βάσης, για τη συνολική ασφάλεια της χερσονήσου της Μικράς Ασίας ...

Καμία παγκόσμια και περιφερειακή δύναμη... δεν μπορεί να παραμελήσει την Κύπρο... Η Τουρκία, πρέπει να βλέπει το στρατηγικό πλεονέκτημα που απέκτησε στο θέμα αυτής παραμέτρου τη δεκαετία του εβδομήντα, όχι ως στοιχείο μιας αμυντικής κυπριακής πολιτικής που προσανατολίζεται στη φύλαξη του ισχύοντος καθεστώτος, αλλά ως ένα από τα... βασικά στηρίγματα μιας επιθετικής στρατηγικής θάλασσας .» 

Είναι πλέον από βέβαιο ότι οι σκέψεις αυτές προδίδουν σχέδιο πρόσδεσης όλης της Κύπρου στην Τουρκική επικράτεια ή, τουλάχιστον, στη δική της γεωπολιτική σφαίρα επιρροής. Κατά πόσον θα επιτύχει αυτή η πρόσδεση; Με τα σημερινά δεδομένα είναι απολύτως βέβαιο ότι θα επιτύχει γιατί:

  • 1. Η Τουρκία βρίσκεται ήδη εντός και διαθέτει πολιτική βούληση εφαρμογής σταθερών στόχων
  • 2. Είναι στρατοκρατική χώρα, χωρίς δημοκρατική παράδοση, με πολυπληθή και εύκολα χειραγωγούμενο λαό
  • 3. Διαθέτει ηγέτιδα τάξη αποφασισμένη να υπηρετήσει το όραμα της νέας Τουρκίας
  • 4. Διαθέτει δυναμική οικονομία, ενώ αναπτύσσεται θεσμικά και τεχνολογικά σε τοπική υπερδύναμη
  • 5. Ο Νεοοθωμανισμός είναι ανερχόμενη ανάμεσα στην παγκόσμια ελίτ ιδεολογία, συγγενής με την παγκοσμιοποίηση, της οποίας προβάλλεται ως η Μεσογειακή εκδοχή
  • 6. Εξυπηρετεί την μόνη υπερδύναμη για την ηγεμόνευση της περιοχής και για την ανάσχεση της Ρωσσίας
  • 7. Σοβαρό τμήμα της πνευματικής και πολιτικής μας ηγεσίας έχει προσχωρήσει στον Νεοοθωμανισμό

Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι άν η Κύπρος, σαν οντότητα υλική, θεσμική και πνευματική, είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αυτό το θανατηφόρο αγκάλιασμα ενός Τουρκικού Οικουμενισμού που ενσωματώνει στην ιμπεριαλιστική σκέψη του, Αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Οθωμανισμό, Τουρανισμό, Ισλαμισμό, Δυτικό εκσυγχρονιμσό και ό,τι άλλο μπορεί να του εξασφαλίσει τη διείσδυση; Η απάντηση είναι ΟΧΙ.

Είμαστε ενα μικρό αδύναμο κράτος υπό ημικατοχή και δίπλα μας έχουμε μια ισχυρή και αποφασιστική χώρα που μας θεωρεί ορμητήριο της δικής της γεωστρατηγικής εξάπλωσης. Στερούμεθα άμυνας, συμμάχων, ιστορικής συνείδησης, εθνικής παιδείας, αποδομούμε την ταυτότητά μας και χλευάζουμε την Ιστορία μας και, όπως και στο παρελθόν, δεν διαθέτουμε καμμιά στρατηγική αποτροπής.

Το επόμενο ερώτημα τίθεται ως προς το Ελλαδικό Κράτος. Διαθέτει η Ελλάδα ένα στρατηγικό σχέδιο για την σωτηρία της Κύπρου, αλλά και πριν απ’ αυτό: έχει η Ελλάδα γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό ενδιαφέρον για την Κύπρο; Με λόγια και με έργα δηλώνει πως ΟΧΙ! Άλλωστε αυτό διαλαλείται με το σύνθημα ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ!

Θέλω να μεταφέρω σ’ αυτή την αίθουσα την αγωνία που έχει ακρωτηριάσει τη σκέψη των Κυπρίων. Να πω ότι κάτω από τον ύπνο της κυπριακής κατάστασης δεν κρύβεται ασυνειδησία, αλλά ανέκφραστο πένθος. Στην αίθουσα αυτή υπάρχουν εκπρόσωποι της ηγέτιδας τάξης και απηχώντας τις σκέψεις που τρώνε τα σωθικά μας, θέλω να πω στην κοινωνική και πολιτική ηγετική ελίτ της χώρας, ότι οι Κύπριοι είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν υπάρχει εθνικό ενδιαφέρον για την πατρίδα μας, αφού η ελίτ αυτή δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί το Ελληνικό έθνος-κράτος, πλέον δε παρατηρεί αμέτοχη, άν δεν συνεργεί κιόλας στην αποδόμησή του. Πιθανόν αυτά να είναι τα όρια του ελληνικού αστισμού, δηλωτικά της εξάρτησής του.
Όμως, οι Έλληνες αστοί δεν έχουν κι αυτοί ανάγκη από ένα στρατηγικό βάθος; Μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά, η Κύπρος τους περισσεύει; Ποιό θα είναι το ελληνικό στρατηγικό βάθος, μετά την απορρόφηση της Κύπρου από την Τουρκία; Ο αξιότιμος κύριος Νταβούτογλου με τον οποίον συνομιλεί ο αξιαγάπητος κύριος Δρούτσας, επιθυμεί να εγκατασταθεί στη νήσο Κύπρο, ως μια πλωτή βάση, απολύτως απαραίτητη για την ασφάλεια και την επέκταση της Τουρκίας. Σαν πολίτις της μόνης κρατικής οντότητας του μείζονος Ελληνισμού, ερωτώ: δεν ενδιαφέρει γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά, έστω γεωοικονομικά η Κύπρος την Ελλάδα; Ή έστω σαν αποικία;

Πολλά πρέπει να ειπωθούν και προς την Ελληνική Αριστερά.
Εν πολλοίς στάθηκε ανήμπορη να κατανοήσει το λαϊκό χαρακτήρα του Ενωτικού κινήματος στην Κύπρο, κινήματος που συνήγειρε τις λαϊκές τάξεις, αφήνοντας στην άκρη την κυρίαρχη μερίδα των αστών συνεργατών του κατακητή, έκφραση των οποίων υπήρξε η Ζυρίχη.
Αυτό όμως που σήμερα αποτελεί πρόκληση για τη Αριστερά είναι η επί της τράπεζας Ομοσπονδία. Πώς στέκεται απέναντι στο σχεδιαζόμενο ολοκληρωτικό καθεστώς που ακούει στο όνομα Διζωνική Δικοινοτική; Μια παράταξη, που εχει χύσει αίμα για τη δημοκρατία, πώς θα υπερασπιστεί μια ρατσιστική πολιτεία, της οποίας οι αυτόχθονες κάτοικοι θα εμποδίζονται να εγκατασταθούν στη γή τους και θα στερούνται πολιτικών δικαιωμάτων; Αγωνιστές που μάτωσαν για τις λαϊκές ελευθερίες, πως καταδέχονται να αναφέρονται σε Συντάγματα που παραβιάζουν τη Λαϊκή Κυριαρχία; Τι εξήγηση θα δώσουν στον Ελληνικό λαό οι Έλληνες Αριστεροί, όταν μεθαύριο θα κληθούν να υπερασπιστούν αυτό το νεοταξίτικο κατασκεύασμα, που θα στηρίζεται σε μια κρατική μηχανή ψεύδους για να λωβοτομεί τους πολίτες; Τι διαφέρει αυτό το κυοφορούμενο καθεστώς, που οικοδομούν οι σκοτεινοί εισηγητές Συνταγμάτων των ιμπεριαλιστών, από τον ναζισμό, τον κεμαλισμό και το σιωνισμό; Έχει συνειδητοπιήσει η Αριστερά ότι εντός ολίγου οι αντιφρονούντες θα κηρυχθούν αντικαθεστωτικοί, ως ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ; Γιατί όταν ένα καθεστώς δεν στηρίζεται στη Λαϊκή Κυριαρχία, είναι αναμενόμενη η μετατροπή του σε ολοκληρωτικό και τρομοκρατικό.

Για να πάρουμε μια γεύση του τι ετοιμάζεται και με τη φαντασία που μου δίνει η σκηνοθετική μου ιδιότητα, σας καλώ να παρακολουθήσουμε μια παράλληλη δράση. Φανταστείτε τη σκηνή χωρισμένη στα δυό. Αριστερά ο εωσφορικός τύπος με το “στρατηγικό του βάθος” ανά χείρας. Αφηγείται:

“ ... Ο ήλιος κόντευε να βασιλέψει. Το Μάρντιν είναι ωραίο όπως η Ισταμπούλ ... έχει ένα απόκοσμο μάτι που βλέπει τη Μεσοποταμία ... ανήκει σε μια βούληση εκτός του κόσμου τούτου… Όπως ακριβώς η Ιερουσαλήμ… είναι η σύνοψη της ιστορίας της ανθρωπότητας ... δίχασαν τις κοινωνίες οι αντιθέσεις του έθνους και του δόγματος. Τα χρώματα που άφησαν πίσω τους οι φυλές που πέρασαν, τα στοιχεία που άφησαν οι πολιτισμοί που εγκαταστάθηκαν εδώ ... και αναδύθηκε μια τάξη… πρέπει να καταλάβετε το τόξο που εκτάθηκε απ’ την κεντρική Ασία ως την Ανατολία, το πώς αναμείχθηκαν με τους πολιτισμούς οι άνθρωποι που κινούνταν μες στο τόξο και τι είδους συνθέσεις δημιούργησε η ανάμειξη αυτή … η τάξη που λέμε οθωμανική αναδύθηκε από τη συνάντηση των κινητικών ανθρώπινων στοιχείων και του σταθερού χώρου… Εμείς τους εκπροσωπούμε όλους.… έχουμε μια εκπληκτική πείρα που βασίζεται στον ελληνικό πολιτισμό, στην Μεσοποταμία, στον ιρανικό πολιτισμό, στην Αίγυπτο, στις Ινδίες, στην Κίνα, στα Βαλκάνια, στον Καύκασο... Και το πνεύμα της Τουρκίας αποτελεί το κέντρο του πνεύματος που στο μέλλον πρόκειται να αποτελέσει το πνεύμα της παγκόσμιας τάξης … ” 
Τώρα άς φαντασθούμε τη δεξιά πλευρά της σκηνής. Στο σπίτι στελέχους ΜΗΚΥΟ στη Λευκωσία. Προσκαλεσμένος Πρέσβυς δυτικής χώρας. Απευθύνεται στην ομήγυρη, στην πλειοψηφία δικοινοτικοί και σεμιναρίστες, όπως τους αποκαλούν. Τους μυεί στα μυστικά της ΔΔΟ:
- Η νέα γενηά δεν πρέπει να δηλητηριαστεί με τον εθνικισμό. Στα παιδιά δεν θα πρέπει να μιλάτε περί Ελλήνων και Τούρκων. Δεν πρέπει να τα ταυτοποιήσετε... Πρέπει να μάθουν ότι είναι απλά άνθρωποι, τους λέει ο κύριος Πρέσβυς.
- Και τότε πως θα εξηγήσω στην κόρη μου γιατί στο βορρά είναι οι Τούρκοι και στο νότο εμείς οι ¨Ελληνες ; ερωτά νεαρή επιστήμων.
- Σε λίγο η Ιστορία θα ξεχαστεί, συνεχίζει ο φωτισμένος κύριος. Ο βορράς ή ο νότος θα είναι απλά οι γειτονιές των φίλων που γνωρίζετε στα σεμινάρια ….
- Και τι θα πω στη κόρη μου για την φοβερή αυτή ημισέληνο που αναβοσβήνει τα βράδυα απειλητική πάνω στο βουνό μας; επιμένει η νέα γυναίκα.
Ο φωτισμένος γέλασε με νόημα..
- Μα δεν πρόκειται για σημαία, είναι το χαλί του Αλαντίν, αυτή την ιστορία την αγαπούν πολύ τα παιδιά … Come on my dear! Τhere is αlways a solution, if you believe in the future and forget the past …

Δεν πρόκειται για αποκύημα φαντασίας. Οι στιχομυθίες είναι αληθινές. Η πρώτη, απόσπασμα ομιλίας του Νταβούτογλου στους Τούρκους πρέσβεις τον περασμένο Γενάρη και συμπυκνώνει τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα του νέου οθωμανισμού. Η δεύτερη, μεταφορά του περιστατικού, το οποίο ανατριχιαστικά υποδηλοί την μετατροπή της Κύπρου σε ένα απέραντο τρελλοκομείο, όπου το ψέμα και η τρέλλα θα κυριαρχούν της αληθείας και της λογικής.

Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα από την επιβολή της ΔΔΟ θα είναι τα παρακάτω:

Α. Ο Νεοθωμανισμός θα αποβεί η νομιμοποιητική ιδεολογία του εκκολαπτόμενου ελληνοτουρκικού ομόσπονδου κράτους και θα δρομολογηθεί η αλλοίωση του ιστορικού προσώπου της Κύπρου.
Β. Οι Κύπριοι θα αντιδράσουν στα σχέδια πνευματικού τους αφανισμού και θα οδηγηθούν σε εμφύλιο, θέτοντας σε κίνδυνο τη φυσική τους επιβίωση.
Γ. Η απώλεια της Κύπρου ως ελληνικού τόπου, θα οδηγήσει σε μαρασμό το έθνος και θα στερήσει τον Ελληνισμό από το πολυχιλιετές μεσογειακό και μεσανατολικό του βάθος.
Δ. Η γεωπολιτική απαξίωση της Κύπρου από το ελλαδικό πολιτικό προσωπικό θα καταστήσει την Ελλάδα περίγελω των εθνών.
Ε. Η γεωπολιτική πρόσδεση της Κύπρου στην Τουρκία θα πολλαπλασιάσει την τουρκική ισχύ και θα αποδυναμώσει συντριπτικά την Ελληνισμό.
ΣΤ. Θα αφαιρέσει από την Ευρώπη τον πιο βασικό σύνδεσμό της με την Ανατολή.

Για την Κύπρο οι δυνατότητες διάσωσης είναι εναλλακτικά τρεις και τις απαριθμώ αξιολογικά:

1. Μακροχρόνιος αγώνας Απελευθέρωσης, ώστε ο Κυπριακός Λαός να πάρει την τύχη του στα χέρια του, να αποτινάξει τη γεωπολιτική του ομηρία και να αξιοποιήσει προς όφελός του τη στρατηγική θέση της πατρίδας του.
2. Ανάπτυξη ενός Ελληνικού οικουμενικού σχεδίου, που να εξισορροπεί τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων στη περιοχή και το οποίο να περιλάβει: το έθνος- κράτος, ζώνες ελληνικής επιρροής και την Κύπρο ολόκληρη, σαν ζωτικό χώρο για την επιβίωση των ελληνικών πληθυσμών, τόσο στην μητροπολιτική Ελλάδα και την Κύπρο, όσο και στις λοιπές περιοχές όπου διαβιούν Έλληνες

3. Στην ύστατη ώρα, επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στην ελεύθερη Κύπρο.
Ο Κυπριακός Ελληνισμός βρίσκεται σήμερα μπροστά στη πιο δύσκολη καμπή της Ιστορίας του. Παρατημένος από το εθνικό κέντρο και στερούμενος μιας ηγεσίας ικανής να αποστρέψει το πρόσωπό της από τον επικίνδυνο εναγκαλισμό και να τον οδηγήσει στα δύσκολα μονοπάτια της Ελευθερίας.
Ο Κυπριακός Λαός στα 1826 ειχε πάρει τα βουνά, για να αποφύγει τους εξισλαμισμούς, όταν οι δήμιοι κυκλοφορούσαν με ματοβαμμένα χέρια. Ένα αιώνα μετά, κάτω από την μισελληνική αποικιακή διακυβέρνηση, μέσα σε πλήρη ένδεια βρήκε το κουράγιο να κάνει την ηρωική εξέγερση του ‘31. 25 χρόνια αργότερα, δεκάδες Κύπριοι νέοι πρόσφεραν το σώμα τους δωρεά στην πατρίδα. Αυτό το μικρό νησί για πρώτη φορά στην Ιστορία του ξέφυγε από τα δεσμά της γεωπολιτικής ομηρίας, όρισε τον εαυτό του και δήλωσε στην ανθρωπότητα τη βούλησή του. Σήμερα, στον 21ο αιώνα, οι εξισλαμισμοί γίνονται με μεταμοντέρνο τρόπο. Με τον εξανδραποδισμό των διανοουμένων, που στη συνέχεια μεταγγίζουν την υποτέλεια στις νέες ψυχές.

Στα φυλακισμένα μνήματα, όμως, πετούν κάθε ξημέρωμα οι ψυχές και μας μιλάνε. Λένε πως ο Κυπριακός Λαός διαθέτει ιστορικό βάθος 5000 χρόνων και ότι έχει βαθειές ρίζες, που απηχούνται στις αρχαίες αυτές φωνές, στα τραγούδια, που ακούγατε στην αρχή της εκδήλωσης. Λένε ακόμα ότι στη γη του γεννήθηκε η Αφροδίτη. Και πως η ανθρωπότητα δεν δικαιούται να επιτρέψει να μεταστοιχειωθεί το κέντρο του Έρωτα και της Ζωής.

Κι εμείς οι υπαρκτοί Κύπριοι, ίσως χάρι στις “στοχαστικές προσαρμογές” μας

… τουλάχιστον στη θάλασσά μας πλέουμε
Νερά της Κύπρου, της Συρίας και της Αιγύπτου
Αγαπημένα των πατρίδων μας νερά …


ΛΕΥΚΩΣΙΑ – ΑΘΗΝΑ, 5 - 15 Απριλίου 2010



ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1. Έκδοση Κ.ΓΙΑΓΚΟΥΛΛΗΣ, Λευκωσία 2008.

2. Παπαντωνίου Ερωτοκρίτου «ΠΩΣ ΕΖΗΣΑ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΘΕΝΤΩΝ»,
έκδοση Σ.Ι.Μ.Α.Ε, Λευκωσία 2009.

3. Ιχσάν Αλί «ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΜΟΥ», έκδοση ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΥΠΡΟΥ,
Λευκωσία 2003.

4. Τα δεδομένα αυτά είναι:
Α. Η άποψη αυτή υποστηρίζεται από όλους τους Τουρκοκυπρίους, τόσον από στυλοβάτες του καθεστώτος, όσο και από Τουρκοκυπρίους δημοκράτες. Οι τελευταίοι παραθέτουν πολλά εμπειρικά στοιχεία περί 700.000 και πλέον εποίκων, τονίζοντας ότι αποτελούν εν μέσω τους μια ασήμαντη οντότητα. Μερικά απ’ αυτά είναι:
α) Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία των κατοχικών αρχών, τα εγγεγραμμένα στην κατεχόμενη Κύπρο αυτοκίνητα είναι 240.000.
β) Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία των πανεπιστημίων στα κατεχόμενα, ο αριθμός των φοιτητών ξεπερνά τις 40.000.
Β. Ελληνοκύπριοι που διαβιούν στα κατεχόμενα, Ελληνοκύπριοι που τα επισκέπτονται συχνά, αλλά και ξένοι επισκέπτες, υποστηρίζουν από εμπειρικές παρατηρήσεις τον ίδιο αριθμό.

5. Ρόζας Λούξεμπουργκ “ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”, Εφημερίδα των Εργατών της Σαξωνίας, Δρέσδη, Οκτώβριος 1896. Από το περιοδικό ΛΑΟΙ, τ.1, της Διεθνούς Ένωσης για την Απελευθέρωση και τα Δικαιώματα των Λαών, Αθήνα 1987.

6. Αχμέτ Νταβούτογλου “Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ: ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ». Από το υπό έκδοση βιβλίο “ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ” του ιδίου, στις εκδόσεις ΠΟΙΟΤΗΤΑ.

7. Αχμέτ Νταβούτογλου “ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΡΕΣΒΕΙΣ”, στη διάρκεια
Συνόδου Πρέσβεων του Τουρκικού ΥΠΕΞ, πόλη Μάρντιν της Ν.Α Τουρκίας, Ιανουάριος
2010. Από την ιστοσελίδα του Σάββα Καλεντερίδη infognomonpolitics.blogspot.com.

8. Περιγραφή του Σουηδού περιηγητή Jacob Berggren, στα 1822 και 1826. Από την μελέτη
του Παρασκευά Σαμάρα “Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ”, Αθήνα
1987.

9. Κωνσταντίνου Καβάφη “ΣΤΑ 200 π.Χ.”.

10. Κωνσταντίνου Καβάφη “ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”.
  • Κύριε Βενιζέλο, μπορείτε να εγγυηθείτε την εδαφική ακεραιότητα της χώρας...;
  • Ή ο ρόλος σας εξαντλείται στις εξεταστικές για τα υποβρύχια, στις ασκήσεις Ελλήνων στρατιωτών για να κατακρεουργήσουν τους Έλληνες πολίτες και την υπεράσπιση του Μνημονίου...;

Η είδηση για την άσκηση Ελληνικής Στρατιωτικής Ομάδας, που είχε ως αντικείμενο την αντιμετώπιση και την καταστολή εξέγερσης πολιτών, δεν είναι σημερινή, αφού σε τέτοιου είδους ασκήσεις συμμετέχουν εδώ και πολύ καιρό Ελληνικές Στρατιωτικές Αποστολές που βρίσκονται στο εξωτερικό (π.χ. Κόσοβο). Οι φωτογραφίες και το βίντεο που κυκλοφόρησαν, σόκαραν την Ελληνική πραγματικότητα, αφού θεωρείται αδιανόητο Έλληνες στρατιώτες να βρεθούν αντιμέτωποι με Έλληνες πολίτες.
Δυστυχώς, η προσέγγιση που υπήρξε στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν τουλάχιστον ατελής, αφού ως κύριως υπεύθυνος "τοποθετήθηκε" ο αρχηγός του ΓΕΣ στρατηγός Φράγκος. Γιατί όμως κανείς δεν ασχολείται με τον εντολέα, αλλά όλοι (σχεδόν) προτιμούν να "πυροβολήσουν" τον εκτελεστή της πολιτικής εντολής που δόθηκε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δηλαδή από την ίδια την κυβέρνηση; Γιατί αρεσκόμαστε στο να ασχολούμαστε με προπετάσματα καπνού και όχι με αυτό που βρίσκεται πίσω από την "ομίχλη" που μας "πασάρουν" έντεχνα;
Η δημιουργία εύκολων στόχων ίσως αποτελεί "χόμπι" για μερικούς, αλλά θα πρέπει ν προβληματίσει όλους τους υπόλοιπους. Σαφέστατα και φέρει ευθύνη ο αρχηγός του ΓΕΣ, που δέχθηκε να υλοποιηθούν αυτού του είδους οι ασκήσεις, από τμήματα του Ελληνικού Στρατού, εντός του Ελληνικού εδάφους, με συγκεκριμένο σχεδιασμό και ουσιαστική σκόπευση τους πολίτες. Ίσως θα έπρεπε να υποβάλλει την παραίτησή του και να προβεί σε ανακοίνωση για να γνωστοποιήσει τις προθέσεις της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.
Και χρησιμοποιώ τη λέξη ίσως, επειδή δεν γνωρίζουμε τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από όλα όσα "διέρρευσαν" γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Μήπως θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί υπήρξε αυτή η "διαρροή"; Μηπως θα πρέπει να σκεφθούμε την πιθανότητα να είμαστε θύματα μίας εντυπωσιακής κίνησης αποροσανατολισμού; Μήπως θα πρέπει να είμαστε περισσότερο "πονηροί" και υποψιασμένοι σε όσα με πολύ άνεση και πληθώρα στοιχείων βλέπουν το φως της δημοσιότητας; Μήπως βρισκόμαστε σε μία σύνθετη ψυχολογική επιχείρηση, που στοχεύει σε πλέον ενός και προφανούς "στόχου" -στην περίπτωση αυτή είναι η ηθική υπόσταση του Ελληνικού Στρατού-, μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο αποδόμησης Συνταγματικά κατοχυρωμένων θεσμών και κανόνων που υπάρχουν και λειτουργούν για να υπερασπίζονται το κράτος και τους πολίτες του;
Πρέπει, επιτέλους, να σταματήσουμε να λειτουργούμε ως πρωτόγονοι ή ως κανίβαλλοι. Πρέπει να αρχίσουμε να αλλάζουμε την οπτική μας γωνία, και να κοιτάζουμε πέρα από το δάχτυλο που δείχνει ή το "αντικείμενο" που μας δείχνουν. Η εμπλοκή του πολιτικού στοιχείου, στο συγκεκριμένο θέμα της εξάσκησης του Ελληνικού Στρατού σε σενάρια καταστολής κατά Ελλήνων πολιτών, είναι οφθαλμοφανής. Η αδυναμία των σημερινών πολιτικών να αντιμετωπίσουν την δικαιολογημένη οργή των πολιτών και η ταυτόχρονη προσκόληση σε σχέδια της τρόικας και του ΔΝΤ λειτουργούν -σαφέστατα- αποδομητικά ως προς την έννοια του Ελληνικού κράτους όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Εκεί, λοιπόν, πρέπει να εστιάσουμε, εκεί πρέπει να στοχεύσουμε τα "πυρά" της όποιας διαμαρτυρίας μας.
Πρέπει σαν λαός να κατανοήσουμε κάποια στιγμή πως σε τίποτε δεν μας φταίει το σαμάρι, ενώ τ πρόβλημα βρίσκεται στον... "γάιδαρο"... Όταν το καταλάβουμε, τότε θα έχουμε ανοίξει την πόρτα στην προσωπική μας εξέλιξη ως πολιτικά όντα. Για όσο καιρό, όμως, θα μας πείθουν με πολιτικά πυροτεχνήματα και στρακαστρούκες, θυματοποιώντας εύκολους στόχους (μην ξεχνάμε πως ένας στρατιωτικός αποτελεί καλύτερη και ασφαλέστερη στόχευση για όσους θέλουν να αποποιηθούν ευθύνες...), κρύβοντας ταυτόχρονα το πραγματικό θέμα, την κοινώς λεγόμενη "ταμπακέρα".

Ασκήσεις καταστολής ή αποπροσανατολισμού;

Επαγγελματίες Οπλίτες ντυμένοι ως άνδρες των ΜΑΤ, με πλήρη εξάρτηση -επιγονατίδες, γκλομπ, ασπίδες, κράνη, μάσκες, χημικά, χειροβομβίδες κρότου λάμψης κλπ. - καλούνται να αντιμετωπίσουν τους φαντάρους που αναλαμβάνουν ρόλο εξαγριωμένου διαδηλωτή. Για το λόγο αυτό οι φαντάροι θα φορούν πολιτικά και έχουν διαταχθεί να μείνουν αξύριστοι! Αξιωματικοί έχουν αναλάβει να ρίχνουν μολότωφ.

Ολα αυτά κατά την διάρκεια της στρατιωτικής άσκησης “KΑΛΛΙΜΑΧΟΣ” με σενάριο τη διαχείριση κρίσεων σε τρίτες χώρεςπου διεξήχθη στο στρατόπεδο “Κορομηλά” στην Αργυρούπολη Κιλκίς από την 71η Aερομεταφερόμενη Tαξιαρχία στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης των Σχηματισμών Μάχης (Battle Groups) της Ε.Ε.
Στο video που ακολουθεί, βλέπουμε καθαρά τα ΜΑΤ του Στρατού, γιατί περί αυτού πρόκειται, να "αντιμετωπίζουν" το εξεγερμένο πλήθος. Προσέξτε όμως μετά το 3:10, όταν στα συνθήματα των “διαδηλωτών” ακούγεται ρυθμικά “freedom freedom!“!

Το θέμα έφτασε στη Βουλή

Ερώτηση προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κατέθεσαν τρεις βουλευτές του ΚΚΕ, σχετικά με την στρατιωτική άσκηση που διεξήχθη στις 3 και 4 Φεβρουαρίου στο Κιλκίς και είχε αντικείμενο την αντιμετώπιση διαδηλωτών και την καταστολή πλήθους.

Το κομμουνιστικό κόμμα κάνει λόγο για "άκρως επικίνδυνο προσανατολισμό των ενόπλων δυνάμεων της χώρας", δεδομένου ότι παρόμοιες ασκήσεις είχαν γίνει και στο παρελθόν, το 2002, το 2006, το 2008, το 2010 και τον περασμένο Ιανουάριο.

Οι βουλευτές του ΚΚΕ ζητούν να μάθουν:

1. Τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση ώστε οι ειδικές δυνάμεις να μην αξιοποιούνται ως "απεργοσπαστικός μηχανισμός".
2. Αν η κυβέρνηση εξετάζει τη διακοπή παρόμοιων ασκήσεων.
3. Πως συγκεκριμένα μπορεί να διαβεβαιώσει ότι αυτές οι ασκήσεις "δεν στοχεύουν τον 'εσωτερικό εχθρό', το λαϊκό κίνημα".

Την ερώτηση υπογράφουν οι Άγγελος Τζέκης, Γιάννης Ζιώγας, Σοφία Καλαντίδου.


«Οι Τούρκοι δεν έχουν ξεχάσει. Κάτι πάνκηδες Αρβανίτες, τα μαλλιά ξυρισμένα γύρω –γύρω και στην κορυφή μακριά για ν’ ανεμίζουν στη γιούργια με το γιαταγάνι, μαζί με μανιάτες κι άλλους τρελούς Ρωμιούς απ’ όλα τα μέρη του Έθνους ξεκινήσανε την διάλυση του οθωμανικού «πολυπολιτισμικού» παραδείσου».


Αυτά έγραφε ο Φαήλος πριν από ένα περίπου χρόνο, και τα θυμήθηκα τώρα τελευταία, με τον τζερτζελέ που γίνεται με αφορμή το ντοκιμαντέρ για το 1821 που προβάλλει ο Σκάϊ.

Πάνκηδες Αρβανίτες, αγράμματοι γύφτοι, νταβραντισμένοι τσομπάνηδες, και γενικά διάφοροι πειραγμένοι, που το μάτι τους γυάλιζε, ήταν αυτοί που πήραν τα όπλα, και είπαν να στείλουν τον Τούρκο σπίτι του.

Δεν ήταν ούτε οι ντιντήδες, ούτε οι λιμοκοντόροι της εποχής, αλλά ούτε και οι επιτήδειοι γραμματιζούμενοι, που ίσως κατά βάθος θα θέλαμε να ήταν.

Όχι, αυτοί ήρθαν μετά, και καπέλωσαν τον αγώνα που ξεκίνησαν κάποιοι αγροίκοι, απολίτιστοι, και άξεστοι Έλληνες, με το Ε κεφαλαίο..

Δεν ήταν ούτε οι νοικοκύρηδες, ούτε οι βολεμένοι. Αυτοί συνήθως τα βρίσκουν με οποιοδήποτε καθεστώς, και κουρνιάζουν στη θαλπωρή του. Το είδαμε άλλωστε και πρόσφατα, στην επταετία. Άσχετα αν μετά μας προέκυψαν εννέα εκατομμύρια αντιστασιακοί και… σοσιαλιστές.

Αλλά το βλέπουμε και στη φλογισμένη Μέση Ανατολή, όπου καθημερινά γράφεται ιστορία εδώ και ένα σχεδόν μήνα. Ένας ξυπόλητος πλανόδιος μικροπωλητής άναψε τη σπίθα, και ακολούθησαν δεκάδες χιλιάδες απόκληροι και μη προνομιούχοι, κάτι φτωχαδάκια, που βγαίνοντας στους δρόμους και στις πλατείες τόλμησαν να κάνουν αυτό που οι κομψευόμενοι επαναστάτες του καναπέ δεν θα έκαναν ούτε στα πιο ανατρεπτικά τους όνειρα. Τα έβαλαν με το θηρίο. Και στη Τυνησία τουλάχιστον, νίκησαν. Προς το παρόν. Απομένει να δούμε την εξέλιξη της εξέγερσής τους, τώρα που θα αναλάβουν οι δικοί τους Μαυροκορδάτοι και Κωλέτηδες.

Οπότε προς τι ο σάλος; Χαλάστηκαν, λέει, κάποιοι, επειδή η εκπομπή περιγράφει τους αγωνιστές του`21 σαν κατσαπλιάδες, ή σαν αγριάνθρωπους. Μα τέτοιοι ήταν. Ινδιάνοι. Απάχηδες. Δεν πήγαιναν τα καλά παιδιά να ζωστούν τα άρματα και να βγουν στο βουνό ως κλέφτες. Κυνηγημένοι και ασυμβίβαστοι ήταν όλοι τους. Το ίδιο και οι «καθεστωτικοί» αρματολοί. Κάτι σαν τους σημερινούς συνοριοφύλακες, αλλά στο πιο ανοργάνωτο και στο πιο άγριο. Που μόλις έγινε το μπαμ, γίνανε ένα, μια γροθιά, και ποιος είδε το καριοφίλι και δεν φοβήθηκε.

Την Επανάσταση δεν την έκανε κάποιος πανίσχυρος στρατός με χρυσοποίκιλτες στολές, και αξιωματικούς του West Point με φτερά παγωνιού στο καπέλο. Άτακτες ομάδες ήταν, που έκαναν γιουρούσια, κλεφτοπόλεμο, και που πυροβολούσαν άτσαλα, με το μπαρούτι τους μονίμως βρεγμένο, και με το τουφέκι στο ύψος της μέσης παρακαλώ. Και που και που έκλεβαν και καμιά κότα από κανένα κοτέτσι. Τι να κάνουμε; Πολεμιστάδες ήταν, έπρεπε να φάνε.

Κι όμως αυτοί οι αγριάνθρωποι συγκίνησαν την οικουμένη. Και μαζεύτηκε από τας Ευρώπας το κάθε καρυδιάς καρύδι για να πάρει μέρος στο πανηγύρι. Η χαρά του κάθε μικροαπατεώνα, που μυρίστηκε γρηγοράδα, του κάθε λιποτάκτη, που ήρθε να το παίξει στρατηγός, του κάθε «τρύπιου», που λιμπίστηκε τα λιπόσαρκα σμιλεμένα κορμιά των Σουλιωτών, και του κάθε αγνού ιδεολόγου φιλέλληνα, που πίστευε πως ερχόμενος στη Ρούμελη και στον Μοριά, θα συναντήσει και θα συναγελαστεί Περικλήδες και Σωκράτες.

Έτσι είχαν τα πράγματα, και το να ζωγραφίζουμε μια ψεύτική εικόνα διότι έτσι μας βολεύει, δεν είναι ό,τι πιο σωστό. Ας μη τη πατήσουμε σαν τους σοβιετικούς επί Στάλιν, που ωραιοποίησαν τον εργάτη, εξιδανίκευσαν τον αγρότη, φτιάχνοντάς τους αγάλματα και αφίσες που πιο πολύ Σουηδούς γυμναστές θυμίζανε, παρά τη πεινασμένη ξεδοντιάρα πλέμπα, που στελέχωσε τα πρώτα οδοφράγματα, και στη συνέχεια οργανώθηκε στα πρώτα σοβιέτ. Με τα ψέματα και τις φιοριτούρες δεν πας μπροστά. Έτσι απαξιώνεται η πραγματικότητα, που όσο «αντιαισθητική» ή «άκομψη» και να είναι, δεν παύει να είναι η αλήθεια, να είναι η ζωή. Και η ζωή δεν λογοκρίνεται.

Για αυτό και δεν καταλαβαίνω τις αντιδράσεις. Δεν αντιλαμβάνομαι τον θόρυβο. Σιγά ρε αδέλφια. Τι έγινε δηλαδή; Αφού τέτοιοι ήμασταν τότε, και τέτοιοι είμαστε και σήμερα, που αν χρειαστεί να βγούμε στο κλαρί (στους δρόμους), αυτοί που πρώτοι θα πιάσουνε τις πέτρες θα είναι οι τρελαμένοι και οι ανάγωγοι. Οι υπόλοιποι θα τους βλέπουμε από τον καναπέ, με το κοντρόλ στο χέρι. (Εγώ μπορεί να γράψω και κανένα αρθράκι, αλλά μέχρι εκεί).

Οι ήρωες είναι πάντα αυτοί που δεν έχουν τι να χάσουν, και αυτοί που δεν το πολυψιρίζουν το ζήτημα. Παρακατιανοί και ολίγον τι σαλεμένοι. Αλλιώς δεν θάτανε ήρωες.

Η μόνη ένστασή μου είναι για τη χρονική συγκυρία που αποφάσισε ο σταθμός να προβάλλει αυτές τις «αλήθειες». Γιατί τώρα; Τι παίζει; Σε τούτο το ερώτημα σηκώνω τα χέρια. Δηλώνω άγνοια. Αν και έχω κάποιες υποψίες…

Σχόλιο: τα πράγματα είναι πολύ απλά. Οι επαναστάτες του 1821 ήταν ένα κίνημα ανυπάκουων τζαμπατζήδων που αντέδρασε στο… μνημόνιο που επέβαλαν οι Οθωμανοί, λόγω οικονομικής κρίσης.

Οι περισσότεροι απο του ήρωες, ήταν… σεκιουριτάδες του Αλή Πασά, που πήραν τα βουνά επειδή τους έκοψε τον 13 και 14 μισθό.

Οι άλλοι ήταν κοινοί τρομοκράτες, ληστές με φουστανέλες, δραπέτες του νόμου που επιδίδονταν σε κλεψιές και ληστίες για να χρηματοδοτήσουν τον αγώνα τους κατά της άρχουσαν τάξης.

Οι απλοί αγωνιστές συμμετείχαν εξ ανάγκης στον αγώνα κατά των τούρκων επειδή δεν είχαν να πληρώσουν την έκτακτη εισφορά για την περαίωση, την νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων και των αυθαιρέτων ούτε άντεχαν τον τριπλασιασμό της τιμής των …ζωοτροφών.

Ο ΣΚΑΙ και αυτοί που χρηματοδοτούν τη σειρά, ξαναγράφει την ιστορία.
Η προσπάθεια έχει ξεκινήσει εδώ και δεκαετίες.
Στην αρχή να στρογγυλέψουμε την ιστορία για να μην ενοχλούνται οι γείτονες.
Μετά να την αναθεωρήσουμε γιατί τα παιδιά μας γίνονταν... εθνικιστές.
Τώρα να την ξαναγράψουμε για να ταιριάζει στο πνεύμα της παγκοσμιοποίησης.



Και για να πληροφορούμαστε και την ιστορία του κυρίου Βερεμή, παραθέτουμε τους χρηματοδότες του ΕΛΙΑΜΕΠ, το οποίο ιδρύθηκε από τον Βερέμη και στο ΔΣ του μετέχει (ποία σύμπτωσις!) ο Παπαχελάς:

Έλληνες χορηγοί

* Coca-Cola Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε., Αθήνα
* INTRACOM Α.Ε, Αθήνα
* INTRALOT Α.Ε., Αθήνα
* PriceWaterhouseCoopers A.E., Αθήνα
* Αντιπροσωπεία Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, Αθήνα

Ξένοι χορηγοί

* Bertelsmann Foundation, Gütersloh
* Carnegie Endowment for International Peace, Washington DC
* Council of Europe, Strasbourg
* Embassy of the United States, Athens
* EU Institute for Security Studies, Paris
* European Bank for Reconstruction and Development (EBRD), London
* European Commission, Brussels
* European Human Rights Foundation, Brussels
* European Parliament, Brussels
* Ford Foundation, New York
* Fund for an Open Society- Serbia, Belgrade
* German Marshall Fund of the United States, Washington DC
* Japan External Trade Organisation (JETRO), Tokyo
* Kosovo Foundation for Open Society – Prishtina
* Michael Marks Charitable Trust, London
* NATO Public Diplomacy Division, Brussels
* Open Society Foundation – Sofia
* Open Society Foundation for Albania, Tirana
* Open Society Fund – Bosnia and Herzegovina, Sarajevo
* Open Society Fund – Lithuania, Vilnius
* Open Society Georgia Foundation, Tbilisi
* Open Society Institute – FYROM, Skopje
* Open Society Institute – Russia, Moscow
* Philip Morris Institute for Public Policy Research, Brussels
* Rockefeller Foundation, New York
* Royal Ministry of Foreign Affairs, Oslo
* Soros Foundation – Hungary, Budapest
* Soros Foundation – Latvia, Riga
* Stability Pact for Southeastern Europe, Working Table I on Democratisation and Human Rights, Brussels
* United States Institute of Peace, Washington DC
* Volkswagen Stiftung, Hannover
* World Bank, Washington DC


Κάτι που "ξέχασε" ο κύριος Βερεμής. Διαβάστε το ποίημα του Φιλλέληνα Β. Ουγκώ "Το Ελληνόπουλο".
Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής Παλαμάς


Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι, στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’την αφάνταστη φθορά.

Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τι ΄θελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;

Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξεις ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κι έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, δε σώνει
μεσ’απ’ τον ίσκιο του να βγει;

Μην το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύχτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ΄όλα τούτα τ’ αγαθά;
Πες. Τ’ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζιο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να.


Κλείνοντας, αναρωτιέμαι: Για τη σφαγή των φυλακισμένων ελλήνων προκρίτων στην Τριπολιτσά από τους Τούρκους είπε τίποτα το ΣΚΑΙ; Ή δεν επιτρέπεται για να μην νιώσουν άβολα οι γείτονες ή καταρριφθεί η προσέγγιση του λαλίστατου κατά του Ελληνισμού Βερεμή;

Τα συμπεράσματα δικά σας...


  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΜΑΣ έδεσαν με νόμους και «χαρτιά». Από εκείνους που σοφίστηκαν, ψήφισαν και τους κραδαίνουν απειλητικά. Για να σου βαραίνουν το γραμματοκιβώτιο με ανελαστικές υποχρεώσεις. Απ’ τη ΔΕΗ που (μας) χαρατσώνει υπέρ διευθυντάδων της και άλλων «εργαζομένων» της ΕΡΤ, μέχρι το νόμιμο «δυαράκι» σου απέναντι σε παράνομες βίλες. Για να νιώθεις παράνομος επειδή έκτισες κάτι στη ταράτσα σου και να σε κάνουν κουμάντο. Και πάει το μυαλό στην Μελίνα που δεν θα πλήρωνε τη ΔΕΗ, αλλά την… πλήρωσε. Κι εμείς το ίδιο, αναστέλλοντας την σοσιαλιστική μας ορμή για την επανάσταση που έσκασε μύτη και ξαναχώθηκε στην κρύπτη της.
ΜΕΤΡΑΣ το μπόι τους μέσα απ’ τις υποχρεώσεις που σου «σφράγισαν» στο όνομα της «Ελληνικής Δημοκρατίας», τους βρίσκεις γίγαντες κι ας είναι νάνοι που πρόλαβαν τα πόστα. Έσπευσαν πρώτοι φορώντας τη μάσκα. Έστησαν το «βασίλειο», όρθωσαν τείχη, κράτησαν τον εχθρό σε απόσταση κι ένιωσαν λύκοι, με τους απέναντι αρνιά.
ΤΟ’ στρωσαν, λοιπόν, και δεν τους κουνάς. Ούτε τη γραφειοκρατία τους παραμερίζεις, ούτε τους ίδιους, αφανείς, που σκάνε μύτη όταν τους απομακρύνεις το πιάτο ή τους τρως το δίκαιο. Όπως το εννοούν, στο Κράτος που έστησαν λιθάρι-λιθαράκι. Στο τερατάκι (όχι από παρθενογένεση), που του κρατούν τα γκέμια.
«ΤΟΤΕ», είχαν στα χέρια τους το Κράτος και δεν μπορούσες να μιλήσεις. Τώρα (σήμερα) μιλάς, αλλά χάνεται η φωνή σου στο κενό. Κι αν τότε σου έκρυβαν ολοσχερώς και κατ’ ευθείαν την αλήθεια, τώρα σου τη σερβίρουν ασφυκτιώσα κάτω από χιλιάδες ψέματα, κρυμμένη, δυσδιάκριτη.
ΑΥΤΑ έχουν να κάνουν με το σύστημα. Τις κυβερνήσεις τις βαραίνουν άλλα. Τη σημερινή την κυνηγάει ο χρόνος και είναι «δραστήρια» εκεί που θέλει κι όταν θέλει. Σε άλλα είναι αργή και ράθυμη. Ακόμα διορίζει στην ΕΡΤ και στη βουλή, αλλά τους Άκηδες δεν τους (κατα)διώκει. «Κλείνει» νομότυπα τα Βατοπέδια με νόμο που εμπνεύστηκε και ψήφισαν «οι δυο τους» και νόμο δεν βρίσκει για το μάντρωμα των μιζαδόρων που φυγάδευσαν στην Ελβετία τον… ιδρώτα τους. Δεν παίρνει κεφάλια σε… δημόσια τελετή για να δώσει και να πάρει κουράγιο απ’ το λαό. Κι ούτε βυθομέτρησαν τα παλικάρια της του λαού τις αντοχές, απ’ τις (μακρινές) καρέκλες της εξουσίας. Όφειλαν να δράσουν καίρια, ταχύτατα και αποτελεσματικά, δεν το’ καναν όπου «δει» και το πάρτι συνεχίζεται. Με τα «πιράνχας» στην Υγεία και τους μεγαλο(πολυ)θεσίτες σε δημόσιες υπηρεσίες. Με τον οδηγό των μεγαλόσχημων της ΔΕΗ να αμείβεται ηγεμονικά για τις μεγάλες υπηρεσίες του στο Κράτος (ακόμα κρατάει το πάνω χέρι ως βασικός μέτοχος) να μην αρπάζει το μαχαίρι για να κόψει.
ΧΟΡΤΑΤΟΥΣ από λόγια και… ξενέρωτους, μας αύξησαν τις προσδοκίες και δείχνουν με το δάκτυλο τον βωμό που περιμένει κι ίσως πολύ θα περιμένει, άδειος, κενός και ανενεργός. Δεν πρόκειται να τελεσθεί «θυσία» και το μαχαίρι (του Αβραάμ) θα μείνει μετέωρο. Γιατί; Γιατί οι λύκοι το’ σκασαν με δορά αμνού μες το πηχτό σκοτάδι. Με τους τριγύρω της βουλής να «ραντίζουν» τεχνητή ομίχλη μη τους δούμε.

Ενα σκληρό προσχέδιο κατά της Τουρκίας συζητείται αύριο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που εάν περάσει (και υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να ψηφισθεί) αναμένεται να ενοχλήσει σφόδρα την Αγκυρα. Το προσχέδιο ζητεί, έλεγχο του στρατού και των στρατιωτικών δαπανών και ανάκληση του casus belli κατά της Ελλάδας.

Στην πρόταση ψηφίσματος που κυκλοφόρησε ήδη στα κράτη μέλη, καλείται η Τουρκία να διευρύνει τις προσπάθειες για εκδημοκρατισμό και να προβεί σε ενέργειες που να της εξασφαλίζουν καλή γειτονία.

Για το κυπριακό, καλείται «να στηρίξει ενεργά τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις, να συμβάλει με απτό τρόπο στη συνολική διευθέτηση του κυπριακού ζητήματος και να διευκολύνει τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος». Αυτό, όπως σημειώνεται, θα γίνει με το να «αρχίσει να αποσύρει άμεσα τις στρατιωτικές της δυνάμεις από την Κύπρο και να παροτρύνει μετά επιτάσεως τις δύο κοινότητες στην Κύπρο να εργασθούν εντατικά» όπως ζήτησε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ.

Στο προσχέδιο ψηφίσματος η Τουρκία ενθαρρύνεται να «εντείνει την στήριξή της προς την Επιτροπή Αγνοουμένων στην Κύπρο», ιδιαίτερα διευκολύνοντας την πρόσβασή της σε στρατιωτικές ζώνες στο βόρειο τμήμα της νήσου. Το προσχέδιο σημειώνει «τις εντατικές προσπάθειες που καταβάλλουν Τουρκία και Ελλάδα για τη βελτίωση των διμερών σχέσεών τους», αλλά, «εκφράζει τη λύπη του διότι δεν έχει ανακληθεί ακόμη το casus belli που έχει κηρύξει η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, κατά της Ελλάδος».

Εκφράζει ακόμα τη λύπη του για το γεγονός ότι το πρόσθετο πρωτόκολλο στη συμφωνία σύνδεσης ΕΕ_ Τουρκίας δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή από την Τουρκία, γεγονός το οποίο εξακολουθεί να επηρεάζει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Καλεί, δε, την τουρκική κυβέρνηση να το εφαρμόσει πλήρως.

Καλεί επίσης την Τουρκία να εφαρμόσει πολιτικό πλουραρισμό και ένα σύστημα ελέγχων και ισορροπιών στη διακυβέρνηση ενός σύγχρονου δημοκρατικού κράτους, το οποίο να βασίζεται στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών και της ισορροπίας μεταξύ της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας, στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και ιδιαίτερα της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης.

Στο προσχέδιο εκφράζει συγκεκριμένα την ανησυχία του για την επιδείνωση της κατάστασης όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου και την αυξανόμενη αυτολογοκρισία στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Επιδοκιμάζεται ωστόσο η πρόοδος «που έχει επιτευχθεί στις σχέσεις μεταξύ πολιτικού και στρατιωτικού τομέα» και ζητεί από τουρκικό κοινοβούλιο να αναλάβει ενεργό δράση ώστε να εξασφαλιστεί η κοινοβουλευτική εποπτεία των δυνάμεων ασφαλείας.

Το θέμα προέκυψε πριν 15 μέρες περίπου, όταν κάποιοι παρατήρησαν ότι οι δανειακές χορηγήσεις προς την Ιρλανδία από την ΕΚΤ είχαν μειωθεί, παρ΄ όλο που οι Ιρλανδικές τράπεζες είχαν δεχτεί πιστώσεις αξίας €51 δισ.

Τελικά μάθαμε ότι αυτές οι πιστώσεις έχουν δοθεί από την ίδια την κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας. Πως είναι δυνατόν όμως, αφού έχουμε μάθει ότι μονο η ΕΚΤ έχει το δικαίωμα να τυπώνει χρήμα;


Η απάντηση μας έρχεται από τον ειδικό σε ευρωπαϊκά θέματα, οικονομικό blogger Edward Hugh, μέσω των Financial Times. Σύμφωνα λοιπόν με γνωμάτευση της ίδιας της ΕΚΤ (17 Δεκ 2010 http://urlm.in/gyhw): (σελίδα 5 υποσημείωση 13)

The monetary financing prohibition in Article 123 of the Treaty is further clarified in Council Regulation (EC) No 3603/93 of 13 December 1993 specifying definitions for the application of prohibitions in Article 104 and 104b(1) of the Treaty (OJ L 332, 31.12.1993, p. 1) according to which overdraft facilities or any other type of credit facility with the ECB or the national central banks (NCBs) of Member States in favour of Community institutions or bodies, central governments, regional, local or other public authorities, other bodies governed by public law, or public undertakings of Member States are prohibited, as is any purchase directly from these public sector entities by the ECB or NCBs of debt instruments.

(Η απαγόρευση της νομισματικής χρηματοδότησης στο Άρθρο 123 της Συνθήκης αποσαφηνίζεται περαιτέρω στον κανονισμό (ΕΚ) Νο 3603/93 της 13ης Δεκεμβρίου 1993, που προσδιορίζει τους ορισμούς για την εφαρμογή των απαγορεύσεων του Άρθρου 104 και 104B (1) της Συνθήκης (OJ L 332. 31.12.1993, p.1), σύμφωνα με την οποία οι διευκολύνσεις υπερανάληψης ή οποιαδήποτε άλλη πιστωτική διευκόλυνση από την ΕΚΤ ή τις εθνικές κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών υπέρ κοινοτικών οργάνων ή φορέων, κεντρικών κυβερνήσεων, περιφερειακών, τοπικών ή άλλων δημόσιων αρχών, άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου, ή δημοσίων επιχειρήσεων των κρατών μελών, απαγορεύονται όπως και κάθε αγορά χρεογράφων απευθείας από αυτούς τους φορείς του δημοσίου τομέα από την ΕΚΤ ή τις εθνικές κεντρικές τράπεζες.)


(να σημειώσω ότι τη γνωμάτευση την ζήτησε ο υπουργός οικονομικών της Ιρλανδίας τον Δεκέμβριο με τη μορφή του κατεπείγοντος από την ΕΚΤ):


Με λίγα λόγια... μπορεί μεν να απαγορεύεται η ΕΚΤ και οι τοπικές περιφερικές τράπεζες να χορηγούν πιστώσεις απευθείας σε κρατικές οντότητες, αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να απαγορεύει στα παρακλάδια της ΕΚΤ (περιφερειακές τράπεζες) από το να χορηγήσουν πιστώσεις απευθείας σε ιδιωτικά πιστωτικά ιδρύματα, είτε εντός της εθνικής τους εμβέλειας είτε σε οποιοδήποτε μέρος της ΕΕ!

Η γνωμάτευση αυτή βασίζεται στη συνθήκη της Λισαβόνας, όπου διαβάζουμε: (http://urlm.in/gyho, Article 123)

1. Overdraft facilities or any other type of credit facility with the European Central Bank or with the central banks of the Member States (hereinafter referred to as ‘national central banks’) in favour of Union institutions, bodies, offices or agencies, central governments, regional, local or other public authorities, other bodies governed by public law, or public undertakings of Member States shall be prohibited, as shall the purchase directly from them by the European Central Bank or national central banks of debt instruments.

(Απαγορεύονται οι διευκολύνσεις υπερανάληψης ή οποιαδήποτε άλλη πιστωτική διευκόλυνση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών (εφεξής «εθνικές κεντρικές τράπεζες) υπέρ κοινοτικών ιδρυμάτων, φορέων, υπηρεσιών, κεντρικών κυβερνήσεων, περιφερειακών, τοπικών ή άλλων δημόσιων αρχών, άλλων φορέων δημοσίου δικαίου, ή δημοσίων επιχειρήσεων των κρατών μελών, καθώς και η αγορά χρεογράφων απευθείας από αυτές από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή τις εθνικές κεντρικές τράπεζες.)

2. Paragraph 1 shall not apply to publicly owned credit institutions which, in the context of the supply of reserves by central banks, shall be given the same treatment by national central banks and the European Central Bank as private credit institutions.
(Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τα πιστωτικά ιδρύματα του δημοσίου τα οποία, στο πλαίσιο της προσφοράς διαθεσίμων από τις κεντρικές τράπεζες, πρέπει να έχουν την ίδια μεταχείριση με τα ιδιωτικά πιστωτικά ιδρύματα από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.)


Όχι μόνο αυτό, αλλά η παράγραφος 2 λέει ξεκάθαρα ότι ακόμα και πιστωτικά ιδρύματα που είναι ιδιοκτησία του ιδίου τους κράτους, εξαιρούνται από την παράγραφο 1 -όπου κάνει λογο για την απευθείας απαγόρευση χορήγησης πιστώσεων σε κρατικές οντότητες.

Σαν πρώτη παρατήρηση, ένα ερώτημα είναι με τι collateral έδωσε αυτές τις πιστώσεις η τράπεζα της Ιρλανδίας. Αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι όλα έγιναν "by the book" (δεν μπορούμε να υποθέσουμε διαφορετικά), υπαρχει το ερώτημα του κατά πόσο οι περιφερικές τράπεζες μπορούν να αυτονομηθούν, χωρίς να λογαριάσουν την κεντρική αρχή –την ΕΚΤ.


Στη γνωμάτευση που έδωσε η ΕΚΤ (αλλά και σε προηγούμενες γνωματεύσεις) επανειλημμένα τονίζει ότι:

In line with its previous opinions, the ECB emphasises that, when adopting measures to deal with the financial crisis, Member States should act in a coordinated manner in order to avoid significant differences in national implementation having a counter-productive effect, which may involve distortions in global banking markets.
Αυτό εγώ το μεταφράζω ότι μάλλον υπαρχει ευρεία ελευθερία κινήσεων τόσο σε επίπεδο περιφερειακής τράπεζας όσο και σε επίπεδο υπουργού οικονομικών. Και ναι μεν οι της περιφέρειας έχουν την δυνατότητα να πράξουν διάφορα, αλλά θα πρέπει αν προσέχουν τι κανουν, άσχετα αν έχουν το δικαίωμα και τη δικαιοδοσία να το κανουν. Με λίγα λόγια, μπορούν να κανουν πολύ περισσότερα από ό,τι εγώ τουλάχιστον είχα υπόψη.


Όποτε φτάνουμε στο επόμενο ερώτημα:

Θα μπορούσε ό,τι έγινε στην Ιρλανδία να γίνει στην Ελλάδα;

Καταρχάς το ίδιο το ταμείο EFSF δεν είναι τίποτα άλλο από μια ειδικού τύπου οντότητα, όπου έχει μετόχους τα 16 μέλη της κοινότητας (κρατικές οντότητες). Παρ΄ όλα αυτά δεν θεωρείται ότι είναι κρατικός οργανισμός. Ξέρουμε ότι πέραν από τις εγγυήσεις που έχουν δοθεί από τις διάφορες κρατικές οντότητες, έχει αναμιχτεί και η ίδια η ΕΚΤ. Άρα αυτή η οντότητα υπόκειται στο άρθρο 2 της συνθήκης πιο πάνω.

Θεωρητικά λοιπόν θα μπορούσε και το Ελληνικό κράτος επίσης να φτιάξει μια οντότητα Τύπου EFSF. Ας την ονομάσουμε Greek Bad Bank (GBB).

Στο άρθρο με τίτλο, "Πρόβα τζενεράλε ενός κουρέματος" σας είπα ότι θα μπορούσαν να χορηγηθούν κεφάλαια από το ταμείο EFSF η την ίδια την ΕΚΤ στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών και δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα σε περίπτωση κουρέματος.

Θεωρητικά πάντα, θα μπορούσε η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) να αγοράσει πιστώσεις της GBB και στη συνέχεια η GBB να μπει στις αυξήσεις κεφαλαίου των τραπεζών (όποιες τα χρειαστούν) και το αποτέλεσμα θα είναι ότι ο Ελληνικό κράτος το ίδιο θα ήταν ο μέτοχος των τραπεζών και όχι η EFSF και η ΕΚΤ.

Επίσης και γιατί όχι, η ΤτΕ να διοχετεύσει απευθείας ρευστότητα (με ό,τι collateral αυτή θεωρεί πρέπον) απευθείας στις τράπεζες χωρίς καν την παρέμβαση της ΕΚΤ. Επίσης, θα μπορούσε η ΤτΕ να αγοράσει από την αγορά χρέος με πολύ χαμηλό κόστος που θα έχει εκδώσει τo υπουργείο οικονομικών (κάτι σαν την Fed δηλαδή). Οι πιθανότητες είναι άπειρες αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς.

Δεν είμαι ειδικός επί του θέματος και έχω προγραμματίσει να πάρω μερικά τηλέφωνα τις επόμενες μέρες για να μου διευκρινιστούν ορισμένα πράγματα, αλλά εκ πρώτης όψεως, μάλλον υπάρχουν παραθυράκια στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία που κατά την άποψη μου (θεωρητικά πάντα) θα μπορούσαν να προκαλέσουν τριγμούς στην κοινή νομισματική πολιτική.

Το πιο αστείο της όλης υπόθεσης είναι το εξής: Η Τράπεζα της Ιρλανδίας θα μπορεί στο εξής να τυπώνει λεφτά και να αλλοιώνει το ευρώ, χωρίς να ρωτήσει την ΕΚΤ ή τους Γερμανούς!


«Οσμή» πρόωρων εκλογών τον Απρίλιο αναδύεται από τις... απίθανες απαιτήσεις της τρόικας για ένα τετραετές πρόγραμμα βαρύτατης λιτότητας, που θα κάνουν τα μέτρα του 2010 να θυμίζουν παιδικό παιχνίδι. Το νέο σενάριο που κυκλοφορεί έντονα από χθες στους πολιτικούς και τραπεζικούς κύκλους προβλέπει ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να εξασφαλίσει στις 25 Μαρτίου μια ευνοϊκή ρύθμιση για το χρέος, να την «εξαργυρώσει» πολιτικά σε πρόωρες εκλογές τον Μάιο και να περάσει από τη Βουλή το σκληρό πακέτο μέτρων για την τετραετία 2012-2015 τον ίδιο μήνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη χθεσινή συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών, η τρόικα απαίτησε να παρουσιασθούν τώρα και να ψηφισθούν το συντομότερο από τη Βουλή όλα τα πρόσθετα μέτρα που θα απαιτηθούν για να εμφανίσει η κυβέρνηση πρωτογενές πλεόνασμα (χωρίς τους τόκους) ίσο με 5% του ΑΕΠ στο τέλος του 2015. Πρόκειται, βέβαια, για μια απαίτηση της τρόικας, που ξεπερνά κάθε όριο, καθώς:

  • Ήδη η κυβέρνηση είχε δεσμευθεί με την τελευταία αναθεώρηση του μνημονίου να παρουσιάσει μέτρα για την εξοικονόμηση ποσού που θα αντιστοιχεί στο 5% του ΑΕΠ μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2011. Τα μέτρα αυτά θα κάλυπταν την περίοδο 2012-2014.
  • Τώρα, η τρόικα ανεβάζει ακόμη υψηλότερα ένα πήχη που ήδη βρίσκεται στα ύψη, ζητώντας με τα μέτρα που θα παρουσιασθούν να «κλειδώσει» ένα «μυθικό» πρωτογενές πλεόνασμα στο τέλος του 2015 (αρκεί να αναφερθεί, ότι ο δρόμος από το πρωτογενές έλλειμμα 3,7% του ΑΕΠ το 2010 προς το πλεόνασμα 5% το 2015 προϋποθέτει μια «τερατώδη» προσαρμογή 8,7 μονάδων του ΑΕΠ). Δηλαδή, η τρόικα ζητά από την κυβέρνηση να δεσμευθεί από σήμερα η οικονομική πολιτική ολόκληρης της τετραετίας 2012-2015, ενώ η θητεία της παρούσας κυβέρνησης, ακόμη και αν την εξαντλήσει, λήγει τον Οκτώβριο του 2013!
  • Περιέργως, ο υπουργός Οικονομικών όχι μόνο δεν πρόβαλε βέτο σε αυτή την παράλογη απαίτηση, αλλά δεσμεύθηκε να παρουσιάσει στην τρόικα τα μέτρα, ζητώντας μόνο να επιτραπεί να περάσουν από τη Βουλή τον Μάιο και όχι τον Απρίλιο, όπως αρχικά σχεδιαζόταν.

Αυτές οι εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις έχουν από χθες το βράδυ τροφοδοτήσει έντονη σεναριολογία για πρόωρες εκλογές, στη βάση του ακόλουθου σεναρίου, που πλέον θεωρείται ιδιαίτερα πιθανό από πολιτικούς και τραπεζικούς κύκλους:

  1. Στις 25 Μαρτίου, εφόσον δεν υπάρξει κάποια απρόβλεπτη εμπλοκή, η Ελλάδα εξασφαλίζει μια συμφωνία επιμήκυνσης του δανείου των 110 δις. ευρώ, με ευνοϊκό επιτόκιο, αλλά και την κατ’ αρχήν έγκριση από τους Ευρωπαίους ηγέτες για το σενάριο «ήπιας» αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, με τη βοήθεια του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Οικονομικής Σταθερότητας.
  2. Αμέσως μετά τη συμφωνία αυτή, που από την κυβέρνηση θα παρουσιασθεί στην εγχώρια κοινή γνώμη ως θρίαμβος της πολιτικής της, ο πρωθυπουργός θα προχωρήσει στη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών την Πρωτομαγιά, ζητώντας τη λαϊκή εντολή για να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, για να προχωρήσει η χώρα στην έξοδο από την κρίση χρέους.
  3. Με νωπή, πλέον, τη λαϊκή εντολή, η κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα μέσα στον Μάιο να περάσει από τη Βουλή το πρόγραμμα τετραετούς βαριάς λιτότητας που θα διαρκέσει ως το τέλος του 2015. Αλλά και να εφαρμόσει τη συμφωνία με τους Ευρωπαίους για την «ήπια» αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία θα απαιτήσει πιθανότατα νέες εθνικές υποχωρήσεις: το έγκυρο ινστιτούτο Brugel τονίζει σε μελέτη του, ότι για να προχωρήσει η αναδιάρθρωση του χρέους μέσα από νέα δάνεια από το EFSF, η Ελλάδα θα πρέπει να προσφέρει εγγυήσεις, δηλαδή να υποθηκευθεί η χώρα στους πιστωτές!

Αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να εφαρμόσει αυτό το σχέδιο, παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι θα οδηγηθεί σε μια επικίνδυνη σχοινοβασία: σε μια κοινωνία που ήδη βρίσκεται στα πρόθυρα εκδήλωσης ακραίων αντιδράσεων για τα μέτρα του μνημονίου θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να επιχειρήσει η κυβέρνηση, χωρίς νέα λαϊκή εντολή, να επιβάλει πρόσθετα μέτρα, που όχι μόνο θα είναι ιδιαίτερα επαχθή, αλλά ξεπερνούν ακόμη και τα όρια της κυβερνητικής της θητείας. Με αυτά τα δεδομένα, η επιτάχυνση των πολιτικών εξελίξεων τους προσεχείς μήνες θεωρείται βέβαιο ότι θα είναι θεαματική…

  • Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου (ιντερνέτ) διαπιστώνω ότι μια αχλή μυστηρίου συνεχίζει να περιβάλλει τον κόσμο των κομπιούτερ και της ψηφιακής τεχνολογίας στην οποία στηρίζεται το διαδίκτυο (Ιντερνέτ) δημιουργώντας για τους αδαείς και κάποιες μαγικές διαστάσεις.
Στην κοινωνιολογία της γνώσης διαπιστώνεται και με το ιντερνέτ ότι συμβαίνει με κάθε άλλη μορφή ραγδαίας υπέρβασης των συνόρων της ανθρώπινης γνώσης. Δηλαδή, τεχνογνωσία και τεχνολογία εξελίσσονται πολύ πιο γρήγορα από την αναγκαία παράλληλη εξέλιξη των πλαισίων ηθικής και δεοντολογίας για να ελεγχθεί η ροή και η χρήση του πλούτου των πληροφοριών που παρέχει το διαδίκτυο.
Υπάρχουν κίνδυνοι που σχετίζονται με το ιντερνέτ που αφορούν στα αυταρχικά καθεστώτα, άλλοι αφορούν σε παιδιά και άλλοι που αφορούν ώριμα στην ηλικία άτομα που υποφέρουν από μοναξιά!
Η πρώτη περίπτωση αφορά στο πρόσφατο παράδειγμα της “συνεννόησης» μεγάλων αριθμών ατόμων με τη χρήση προγραμμάτων ηλεκτρονικής κοινωνικής δικτύωσης που είχαμε στην Αίγυπτο όπου το καθεστώς Μουμπάρακ επέλεξε να «κατεβάσει» τον διακόπτη του ιντερνέτ σε προσπάθεια διακοπής επικοινωνίας και πληροφοριών ανάμεσα στους διαδηλωτές.
Υπάρχουν όμως και άλλοι καθημερινοί “κίνδυνοι” από την χρήση του ιντερνέτ σε περιπτώσεις π.χ. ανηλίκων που απαντούν στο ερώτημα που παρουσιάζεται στην οθόνη του κομπιούτερ «είστε άνω των 18 ετών» πατώντας ΝΑΙ με το «ποντίκι» τους για να δούνε φιλμ και φωτογραφίες πορνό και να παίξουν σε ηλεκτρονικά καζίνο φορτώνοντας τις πιστωτικές κάρτες των γονιών τους.
Τελικά υπάρχουν και κάποιοι κίνδυνοι από την υπερβολική χρήση του ΙΝΤΕΡΝΕΤ ακόμη και για τα ώριμα στην ηλικία άτομα;
Η απάντηση μου είναι ΝΑΙ!...
Οι επιστήμονες συμπεριφοράς μελετούμε το χώρο της επίδρασης που μπορεί να έχει η πολύωρη και μακρόχρονη χρήση του ΙΝΤΕΡΝΕΤ στον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο και την κοινωνική συμπεριφορά του χρήστη. Ερευνητικές προσπάθειες τεκμηριώνουν σποραδικά κρούσματα ψυχωτικής συμπεριφοράς που συνδέεται με υπερβολική χρήση των κομπιούτερ σε άτομα συναισθηματικά ανώριμα.
Χωρίς να οδηγηθούμε σε υστερικές αντιδράσεις μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συμπτωματολογία που προδίδει προβλήματα στη γένεση ή την εξέλιξή τους; Η απάντηση είναι ότι κάποια άτομα μπορεί να θεωρηθούν εξαρτημένα από το διαδίκτυο (ιντερνετομανείς) εφόσον παρουσιάζουν τουλάχιστον 4 από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
  • 1) Το ίντερνετ βρίσκεται διαρκώς στη σκέψη τους,
  • 2) Αναλώνουν αυξανόμενα χρονικά διαστήματα για να αντλήσουν ικανοποίηση από τη χρήση του ιντερνετ
  • 3) Παρουσιάζουν αδυναμία ελέγχου της επιθυμίας για χρήση του ιντερνετ
  • 4) Αισθάνονται νευρικότητα και δείχνουν ευερεθιστικότητα όταν προσπαθούν να περιορίσουν ή να κόψουν εντελώς τη χρήση του διαδικτύου
  • 5)Χρησιμοποιούν το ιντερνέτ ως μέθοδο «φυγής» από προβλήματα που τα απασχολούν ή για να ξεπεράσουν μια άσχημη ψυχική διάθεση
  • 6) Αναγκάζονται να πουν ψέματα σε συγγενείς και φίλους για το χρόνο που αναλώνουν στη χρήση του ιντερνετ
  • 7) Θέτουν σε κίνδυνο μια προσωπική σχέση ή επαγγελματικά ενδιαφέροντα και καριέρα καθώς εμπλέκονται στον κόσμο του διαδικτύου
  • 8) Εξακολουθούν να παίζουν στο ιντερνέτ μολονότι έχουν ήδη ξεπεράσει τον προϋπολογισμό στα έξοδα των τηλεφωνικών συνδέσεων
  • 9) Αισθάνονται συμπτώματα στερητικού συνδρόμου όταν αδυνατούν να έχουν πρόσβαση στο δίκτυο
  • 10) Ασχολούνται με το δίκτυο περισσότερο χρόνο από αυτόν που αρχικά προγραμματίζουν
Άτομα με πρόβλημα εθισμού στο ιντερνέτ (ιντερνετομανείς) μοιάζουν στις δομές προσωπικότητας στον χαρακτήρα και το συναισθηματικό τους φάσμα με παθολογικούς παίκτες, αυτούς που όλοι αποκαλούμε τζογαδόρους όλων των μορφών ακριβώς επειδή τους διακρίνει η γνωστή αποτυχία ελέγχου της συμπεριφοράς τους χωρίς να βρίσκονται υπό την επίδραση ψυχοτρόπων ουσιών. Για το λόγο αυτό και οι θεραπευτική αντιμετώπισή τους έχει εμφανή υποδομή ψυχοκοινωνικής δυναμικής
Τι κρίμα, που μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της μοναξιάς και αλλοτρίωσης που σημάδεψε πικρόχολα το τέλος του 20ου αιώνα τώρα στον 21ο αιώνα, κάποιοι συνάνθρωποί κλεισμένοι στη μοναξιά τους, ξεκομμένοι από παρέες, φίλους και γνωστούς βρίσκουνε παρηγοριά σερφάροντας ώρες ατέλειωτες στο ιντερνέτ, απορροφημένα στο μοναχικό κόσμο της συναρπαστικής έγχρωμης εικόνας κάποιου ψυχρού, άψυχου, κομπιούτερ...
Στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, που απέχει 72 ναυτικά μίλια από Ρόδο και 1,25 από τις τουρκικές ακτές, ευρίσκεται ο Δήμος Μεγίστης.

Ο δήμος Μεγίστης περιλαμβάνει 14 νησίδες εκ των οποίων οι τρείς μεγαλύτερες, Μεγίστη, Ρω και Στρογγύλη, κατοικούνται δηλαδή έχουν από μόνες τους οικονομική ζωή και το σπουδαιότερο, μπορούν να συντηρήσουν από μόνες τους ανθρώπινη διαβίωση. Θυμηθείτε την «κυρά της Ρω» την Δέσποινα Αχλαδιώτη που πάνω από 40 χρόνια, μετά τον 2ο ΠΠ, ζούσε στη Ρω και κάθε πρωί ύψωνε την Ελληνική σημαία.
Ο δήμος έχει πληθυσμό 430 ατόμων (406 στη Μεγίστη, 15 στη Ρω και 9 στη Στρογγύλη σύμφωνα με την απογραφή 2001), ενώ στα δημοτολόγια είναι γραμμένα 1579 άτομα από τα οποία στις τελευταίες εκλογές ψήφισαν τα 452.

Τα νησιά που απαρτίζουν το σύμπλεγμα των «Νότιων Σποράδων» όπως είναι γνωστά στους ναυτικούς είναι: Άγιος Γεώργιος, Αγριελιά, Βουτσάκια (2 βράχοι), Μαύρο Ποΐνι και Μαύρο Ποϊνάκι (2 βραχονησίδες), Μεγίστη, Πολυφάδος (2 βραχονησίδες), Ρω, Στρογγυλή (Υψηλή), Τραγόνερα, Ψωμί και Ψωραδιά. Το μεγαλύτερο νησί απ’ αυτά, η Μεγίστη, πήρε το όνομα της από τον πρώτο οικιστή Μεγιστέα. Έχει έκταση 9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μήκος ακτών 20 χιλιομέτρων και αποτελεί την έδρα του ομώνυμου δήμου.

Από τα αρχαιολογικά ευρήματα συμπεραίνουμε ότι το νησί κατοικείται από τα χρόνια της Νεολιθικής και της Μεσο-Μινωικής εποχής και πως στο νησί άνθησε και ο Μυκηναϊκός πολιτισμός όπως δείχνουν οι μυκηναϊκοί τάφοι. Στο νησί έρχονται αρχικά προελληνικά μικρασιατικά φύλα, στη συνέχεια έχουμε Μινωική κυριαρχία, κάθοδο των Αχαιών και τελικά Δωρική επικράτηση, όπως και σε όλα τα Δωδεκάνησα.

Το νησί κυριαρχήθηκε από Ρωμαίους, Βυζαντινούς και κατόπιν, από το 1306 κατά την Φραγκοκρατία, από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη της Ρόδου που ανοικοδόμησαν το ψηλό κάστρο του νησιού (Καστέλο Ρόσο) με τα διπλά του τείχη και τις πολεμίστρες, κάνοντάς το ένα από τα δυνατότερα οχυρά του Αιγαίου πελάγους. Στο κάστρο αυτό, οφείλεται το όνομα του νησιού. Από 1440 έως και το 1522 το Καστελόριζο κυριεύτηκε διαδοχικά από τους Αιγύπτιους, Τούρκους, Φράγκους και στη συνέχεια το 1523 πάλι από τους Τούρκους. Το 1659 κυριεύτηκε από τους Βενετούς, αλλά μετά από μερικά χρόνια το ξαναπήραν πίσω οι Τούρκοι. Τον Ιούλιο του 1788, ο Λάμπρος Κατσώνης το απελευθέρωσε για λίγο γιατί μόλις έφυγε, ξαναγύρισαν οι Τούρκοι.

Τη δεκαετία του 1810, το Καστελόριζο είχε 120 εμπορικά πλοία, 70 μεγάλα αλιευτικά και 30 μεγάλα καΐκια σπογγαλιείας με 450 έμπειρους σπογγαλιείς. Όταν κηρύχτηκε η επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του Καστελόριζου έλαβαν μέρος και διέθεσαν τα πλοία τους στον κοινό αγώνα. Όμως, μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Λονδίνου (1830), το Καστελόριζο μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, ξαναγύρισαν υπό την Τουρκική κυριαρχία. Στις αρχές του 20ου αιώνα το Καστελόριζο βρέθηκε στην μεγαλύτερη του ακμή, με πολύ μεγάλο εμπορικό στόλο και πληθυσμό περίπου 14.000 άτομα. Είχε ένα πασίγνωστο σχολείο, τη Σαντράπεια Σχολή, που μαζί με το Παρθεναγωγείο συγκέντρωνε 1000 μαθητές.

Με την έναρξη του Α΄ ΠΠ, η Γαλλία, επιδιώκοντας να κάνει στο νησί ναυτική βάση, το κατέλαβε τον Δεκέμβριο του 1915 αλλά μετά από έξι χρόνια (1/3/1921), το παραχώρησε με πληρωμή, στην Ιταλία. Η Ιταλική κατοχή ήταν σκληρή. Η ναυτιλία, το εμπόριο και τα γράμματα μαράζωσαν ενώ οι κάτοικοί του νησιού, μην αντέχοντας τον ιταλικό ζυγό και τις συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής, άρχισαν να ξενιτεύονται προς την Αυστραλία, Αίγυπτο, Αθήνα, Ρόδο και αλλού, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να περιοριστεί στις δύο χιλιάδες. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι χρησιμοποιούσαν το νησί όσο το είχαν, σαν σταθμό ανεφοδιασμού και επισκευής των επιβατηγών τους υδροπλάνων της AIR FRANCE και AL ITALIA (Ala Littoria) για να μεταφέρουν εμπορεύματα και «επιχειρηματικούς» παράγοντες της Δύσης στην ¨Μέση, στην ‘Άπω και στην μακρινή Ανατολή.

Ο Β΄ ΠΠ βρήκε το Καστελόριζο με αισθητά μειωμένο πληθυσμό, ο οποίος υποδέχθηκε ενθουσιωδώς την 24/2/1941 τους Άγγλους στρατιώτες που αποβιβάσθηκαν στο νησί. Τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 1943, το νησί βομβαρδίστηκε ανηλεώς από τα Γερμανικά αεροπλάνα που γκρέμισαν όσα σπίτια είχανε μείνει όρθια, ενώ αρκετοί από τους κατοίκους αναγκάστηκαν να φύγουν και να πάνε άλλοι στις τουρκικές ακτές και άλλοι στο προσφυγικό στρατόπεδο Νουζεϊράτ στη Γάζα της Παλαιστίνης. Το νησί έμεινε υπό τη διακυβέρνηση των Άγγλων, όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, μέχρι την 7η Μαρτίου του 1947, οπότε ενώθηκε επισήμως με την Ελλάδα.

Σήμερα το Καστελόριζο έχει λιμάνι και αεροδρόμιο ενώ απέκτησε παγκόσμια προβολή το 1991, όταν γυρίστηκε εκεί η βραβευμένη με Oscar ταινία «Mediterraneo». Επίσης στο νησί έγινε συμβολικά η σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί ελληνικής προεδρίας, την άνοιξη του 2003 και πιο πρόσφατα, στις 22 Απριλίου του 2010, το διάγγελμα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Το νομικό πλαίσιο για την κυριαρχία

Με την εκχώρηση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα μετά το τέλος του 2ου ΠΠ, με την Συνθήκη των Παρισίων της 10/2/1947, η Χώρα μας παρέλαβε την περιοχή όπως αυτή ήταν οριοθετημένη από προηγούμενες συμφωνίες μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, τη συνθήκη της Λωζάννης (1923) και τις επακολουθήσασες συμφωνίες-πρωτόκολλα (της 4ης Ιαν. 1932 και της 28ης Δεκ. 1932). Κατά συνέπεια τα ιταλοτουρκικά όρια μεταβλήθηκαν σε Ελληνοτουρκικά λόγω της κλασικής περίπτωσης διαδοχής κράτους.

Τα σύνορα αυτά δεν μπορούν με καμία δικαιολογία να τεθούν υπό αμφισβήτηση αφού η Σύμβαση της Βιέννης της 23ης Μαΐου 1969 που κωδικοποίησε τους εθιμικούς κανόνες για το δίκαιο των συνθηκών, αναφέρεται σε τέτοιες περιπτώσεις και ρητά αποκλείει (άρθρο 11) την περίπτωση λήξης της συνθήκης ή τη δυνατότητα αποχώρησης μέρους της αφού η συνθήκη καθορίζει «μεθοριακή γραμμή».

Σύμφωνα λοιπόν με αυτά, είναι σαφές ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα η Ελληνική κυριαρχία πάνω στα νησιά και τις βραχονησίδες της Δωδεκανήσου και του Καστελόριζου ούτε και να γίνει λόγος για γκρίζες περιοχές και άλλα σχετικά που κατά καιρούς υποστηρίζει η Τουρκία.

Καστελόριζο και ΑΟΖ

Ως γνωστό, στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (του 1982) αναφέρει ρητά στο άρθρο 121, ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Τα νησιά δηλαδή, δικαιούνται να έχουν ΑΟΖ αρκεί να το δηλώσουμε και να την προσδιορίσουμε. Αυτή είναι και η σημαντική διαφορά της νέας σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας από την προηγουμένη. Μπήκε η ΑΟΖ που υπερκαλύπτει την έννοια της υφαλοκρηπίδας. Αυτό αναμφισβήτητα είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να προβάλλει τα ίδια επιχειρήματα που προβάλλει για δεκαετίες τώρα για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου. Ότι δηλαδή τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.

Βέβαια για να αναγνωριστεί δικαίωμα ΑΟΖ σε βραχονησίδες ή βράχους, η Σύμβαση με σαφήνεια διευκρινίζει πως αυτές θα πρέπει ή να έχουν από μόνες τους οικονομική ζωή ή να μπορούν να συντηρήσουν από μόνοι τους ανθρώπινη διαβίωση. Αντίθετα λοιπόν με ένα νησί ένας βράχος/βραχονησίδα δεν έχει ζώνη αποκλειστικού οικονομικού ελέγχου (ΑΟΖ) ούτε και υφαλοκρηπίδα (ΥΦΑΛ), έχει όμως χωρικά ύδατα και περιβάλλουσα ζώνη.

Όμως, στη περίπτωση του Καστελόριζου, η τουρκική διπλωματία έχει ήδη αρχίσει να δηλώνει πως δεν είναι δυνατόν ένα τόσο μικρό νησί μπροστά από τις τουρκικές ακτές, να έχει ένα τόσο μεγάλο κομμάτι υφαλοκρηπίδος ή ΑΟΖ και να υποστηρίζει πως το σύμπλεγμα των 14 νησίδων-βραχονησίδων της Μεγίστης διέπεται από ειδικό καθεστώς, των αποκομμένων νησίδων που επικάθονται επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Άρα, τα νησιά αυτά δεν διαθέτουν ούτε ΑΟΖ, ούτε και έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα! Όμως στο σύμπλεγμα των νοτίων Σποράδων, δεν έχουμε μόνο το Καστελόριζο ή Μεγίστη που κατοικείται. Υπάρχουν και άλλα δύο νησάκια που είχαν, έχουν και μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση και συνεπώς δικαιούνται να έχουν ΑΟΖ, αν βέβαια την προσδιορίσουμε.

Η περίπτωση των νησιών του Δήμου Μεγίστης, αποτελεί για τη χώρα μας, μέγιστο Εθνικό θέμα και θα πρέπει χωρίς καμία καθυστέρηση, να απορρίπτεται κάθε δήλωση ή συζήτηση μόλις αυτή εγείρεται από την Τουρκία, όπως π.χ. να εξαιρεθεί αυτό το νησιωτικό σύμπλεγμα από τις ελληνοτουρκικές συνομιλίες για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Το ταχύτερο δε οι αρμόδιοι στο ΥΠΕΞ και οι σύμβουλοι των κυβερνόντων, οφείλουν να αναλογιστούν τις όποιες ευθύνες τους και να βιαστούν να ανακηρύξουν ΑΟΖ πριν οι εξελίξεις μας προλάβουν και μας εκπλήξουν.

Μπορεί τα νησιά μας να βρίσκονται πολύ κοντά στις ακτές της Μικράς Ασίας, όμως η κυριαρχία τους είναι δεδομένη, έχουν και συντηρούν ανθρώπινη ζωή και δεν φταίει το Καστελόριζο, η Ρω και η Στρογγύλη για τις επιλογές των κρατών στους δύο παγκόσμιους πολέμους αλλά ούτε και για τις συνθήκες που μετά το τέλος των πολέμων μοίρασαν τις περιοχές, ώστε να μην θέλουμε να τους αναγνωρίσουμε σήμερα αυτά που πάλι με διεθνή σύμβαση δικαιούται να έχουν.

O χάρτης που παρατίθεται μας δείχνει ξεκάθαρα την οριοθέτηση της AOZ της Ελλάδας με βάση πάντα το Δίκαιο της Θάλασσας και αρκεί μια μόνο ματιά για να αντιληφθεί κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και τον λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα για την οριοθέτηση της AOZ. Τον καταλαβαίνουμε όπως καταλαβαίνουμε και τα δικαιώματα μας. Από τον χάρτη αυτό, εκτός της έκτασης της θάλασσας που μας δίνει για αξιοποίηση, διαπιστώνουμε το τι το Καστελόριζο στερεί από την Τουρκία. Το Καστελόριζο, η Ρω και η Στρογγυλή κατοικούνται από αρχαιοτάτων χρόνων, περιήλθαν στην Ελληνική κυριαρχία με συνθήκες που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και συνεπώς βάσει της νέας σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας, δικαιούνται να διαθέτουν Α.Ο.Ζ, αρκεί όμως να την προσδιορίσουμε.

Το θέμα τώρα για τους Τούρκους είναι ότι, η θέση που βρίσκονται τους δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα γιατί έχοντας δική τους ΑΟΖ, αποτελεί σημείο οριοθέτησης της ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και με την Κύπρο και συνεπώς η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Γι’ αυτό το λόγο η Τουρκία ζήτησε από την Αίγυπτο να μη λάβει υπόψη το Καστελόριζο, στις διαπραγματεύσεις που είχε με την Ελλάδα, ώστε να έχει και αυτή αφενός θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και αφετέρου μεγάλο μερίδιο στον υποθαλάσσιο πλούτο της περιοχής, που όπως διαφαίνεται, είναι μεγάλος (λεκάνη Ηροδότου) και έχει ανοίξει την όρεξη σε πολλές εταιρείες αλλά και στην Τουρκία.

Το Καστελόριζο, η Ρω και η Στρογγύλη είναι αυτά που θα:
α. αυξήσει σημαντικά την αποκλειστική οικονομική ζώνη της Ελλάδας (ΑΟΖ),
β. συμβάλει τα μέγιστα στην αύξηση του εθνικού μας πλούτου. Άμεσα με την ανάθεση δικαιωμάτων για έρευνα και μελλοντικά με την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου που η ΑΟΖ έχει,
γ. δώσει κοινά σύνορα με την αντίστοιχη ΑΟΖ της Κύπρου (που είναι και το πιο σημαντικό) ώστε αν γίνει κάποτε αγωγός για να μεταφέρει το φυσικό αέριο ή και πετρέλαιο από Κύπρο και Ισραήλ στην Ευρώπη και Βαλκανική, αυτός θα είναι ενιαίος και δεν θα διακόπτεται από κανένα άλλο κράτος. Αφήστε που στον αγωγό αυτό θα μπορέσουμε αργότερα να διοχετεύσουμε και τους δικούς μας υδρογονάνθρακες.
δ. Θα ενισχύσει το «Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου», Ελλάδας-Κύπρου που διακηρύχτηκε το Νοέμβριο του 1993.
ε. στερήσει από την Τουρκία μεγάλο μέρος θαλάσσιας περιοχής και ταυτόχρονα απαγορεύει στην Τουρκία να έχει κοινά σύνορα με την Αίγυπτο.

Με την οριοθέτηση της Ελληνικής ΑΟΖ στα νότια της χώρας μας, έχουμε πολλά να ωφεληθούμε και οικονομικά και γεωστρατηγικά. Συνεπώς αυτό θα πρέπει να είναι το μεγαλύτερο Εθνικό θέμα, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή και θα πρέπει χωρίς καμία καθυστέρηση να δηλώσουμε πως θα εξασκήσουμε άμεσα το δικαίωμα μας για την χάραξη της και να προχωρήσουμε χωρίς χρονοτριβές στην οριοθέτηση της αρχίζοντας από τα εύκολα, δηλαδή την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο για ευνόητους λόγους.

Πρέπει επιτέλους να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε και διασφαλίσουμε αυτά που μας ανήκουν. Το αν γίνονται οι σωστές ενέργειες ή όχι, το αποτέλεσμα θα δείξει. Κανείς δεν αμφισβητεί την ακεραιότητα και τις γνώσεις των μελών της επιτροπής που χειρίζονται το θέμα αυτό. Όμως την ικανότητα τους; Αυτή θα την κρίνουμε από το αποτέλεσμα. Μέχρις ενός βαθμού η μυστικότητα των χειρισμών είναι και επιβεβλημένη και κατανοητή. Το ίδιο όμως είναι και οι φωνές των ακαδημαϊκών και των ειδικών στα πολιτικοστρατιωτικά και διπλωματικά θέματα. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί για να επαναφέρουν το «όχημα» στη σωστή τροχιά. Ας μην τους υποτιμούμε και ας δώσουμε λίγη προσοχή σε όσα μας λένε.

Άλλωστε, τα ανατολικά όρια της δικής μας ΑΟΖ έχουν γίνει σεβαστά από Νορβηγία στις 14/11/2008 όταν το Νορβηγικό ερευνητικό σκάφος επιχειρούσε για λογαριασμό της Τουρκίας κοντά στο Καστελόριζο, από ΗΠΑ στις 17/9/2010 με την περίπτωση του ερευνητικού Ναυτίλος πάλι στην ίδια περιοχή, πρόσφατα από το Ισραήλ με αφορμή την οριοθέτηση της δικής του ΑΟΖ με την Κύπρο που έμμεσα τα αναγνώρισε και τέλος με τη Κύπρο που από το 2003 μας περιμένει να το πράξουμε. Ας το κάνουμε λοιπόν και ας το ανακοινώσουμε εκεί που πρέπει, στον ΟΗΕ. Οι καιροί ου μενετοί, βροντοφώναζε ο Περικλής!