Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Σεπ 2012

Στην Ελλάδα του 2012:

  • Φτώχεια, πείνα, ανεργία βαίνουν διαρκώς διογκούμενες.
  • Οι κυβερνήσεις εμφανίζονται εξαιρετικά άτολμες και διστάζουν ή αποτυγχάνουν να εφαρμόσουν τους νόμους που οι ίδιες ψήφισαν.
  • Το πολιτικό προσωπικό είναι απαξιωμένο στα μάτια των πολιτών.
  • Το συνολικό επίπεδο πολιτικής συνειδητοποίησης και σκέψης είναι εξαιρετικά μέτριο.
  • Το συνολικό επίπεδο καλλιέργειας, αρχών και αξιών (παιδείας δηλαδή), είναι αμφισβητούμενο και με φθίνουσα πορεία μέγεθος, παρά την πληθώρα «πτυχίων», «μεταπτυχιακών» και «διδακτορικών».
  • Η πνευματική ελίτ είναι αποξενωμένη από την κοινωνία και πολλές φορές είναι εξαγορασμένη, φιμωμένη ή και διεφθαρμένη.
  • Μεγάλο μέρος του πληθυσμού, είναι έτοιμο να ακολουθήσει θρησκευτικούς ή πολιτικούς Αγιατολαχ.
  • Είναι ορατή μια επιστροφή σε θρησκευτικό φονταμενταλισμό, ευεξήγητο μεν (μωαμεθανοί λαθρομετανάστες, οικονομικές δυσκολίες, κατάπτωση των πολιτικών, μωαμεθανική απειλή από Τουρκία), σημάδι οπισθοδρόμησης και αραβοποίησης δε. Κανένα σύγχρονο κράτος δεν πήγε μπροστά με θρησκευτική καθοδήγηση παπάδων ή μουλάδων.
  • Η κοινωνία ριζοσπαστικοποιείται πολιτικά, αρχικά ψηφίζοντας τα άκρα για διαμαρτυρία και κατόπιν, ασπαζόμενη και τις ακραίες θέσεις τους. Βλέπουμε οι περισσότεροι γύρω μας να είναι πεπεισμένοι πως επόμενος πρωθυπουργός θα είναι ο Τσίπρας και αξιωματική αντιπολίτευση ο Μιχαλολιάκος!
  • Η μη εφαρμογή των νόμων της πολιτείας ενισχύει ολοένα και περισσότερο τις «εθιμικώ δικαίω» πολιτικές και κοινωνικές «ανορθογραφίες» της χώρας: οπλοφορία και οπλοχρησία από περιοχές που θεωρούνται «κράτος εν κράτει» (Κρήτη, Μάνη), αρχίζουν να εξαπλώνονται και σε άλλες και κυρίως στα κέντρα των μεγαλουπόλεων. Η φοροδιαφυγή αποκτά πολιτικούς και κοινωνικούς απολογητές. Το δικαίωμα στην τεμπελιά (του δημοσίου) θεωρείται από μεγάλο μέρος του λαού απαράγραπτο και ιερό.
  • Απόψεις για αυτοδικία και για αυτοοργάνωση ομάδων προστασίας (και απονομής επί τόπου δικαιοσύνης αργότερα;) κερδίζουν συνεχώς έδαφος.
  • Προτάσεις για εξέγερση και επανάσταση ακούγονται ολοένα και συχνότερα μαζί με αναφορές σε Κούγκια, Ήρωες και πολέμους του ένδοξου παρελθόντος.
  • Απόψεις όπως η διαμαρτυρία, η μαζική αποφυγή πληρωμής φόρων, η ανυπακοή και η τυφλή αντίδραση ενάντια σε δήθεν «ξενόδουλη» κυβέρνηση προδοτών και φίλων των «ευρωναζί» προλειαίνουν το έδαφος για οποιαδήποτε εκτροπή στο άμεσο μέλλον.
  • Αρκετοί συμπολίτες μας, εμφανίζουν σχεδόν βέβαιη και αναπότρεπτη την διολίσθηση της χώρας σε ένα είδος εμφυλίου πολέμου στο εγγύς μέλλον.

Με το χέρι στην καρδιά ας απαντήσει ο καθένας μας πόσες από τις παραπάνω προτάσεις θεωρεί ότι αληθεύουν. Έχω την αίσθηση πως αν οι περισσότερες από τις διαπιστώσεις παραπάνω αληθεύουν, τότε η χώρα θα οδηγηθεί σε μια μορφή αραβοποίησής της και σύντομα θα περάσει την δική της «άνοιξη». Μακάρι να βγω ψεύτης αλλά δυστυχώς το «αντίπαλο δέος» μιας τέτοιας κατάληξης, η παραμονή δηλαδή της χώρας στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται ολοένα να χάνει έδαφος στην κοινωνία. Οι καιροί φυσικά θα δείξουν

Akenaton






Στα χέρια του ειδικού εκκαθαριστή κ. Νίκου Μαράντου το μέλλον της
Πρόθεσή του η ιδιωτικοποίηση και όχι η εκκαθάριση, σύμφωνα με διαβεβαίωσή του σε Κοντό – Ταρενίδη. Ποιες λύσεις υπάρχουν για την ΕΒΖ


Γράφει η Μαριάννα Ξανθοπούλου

«Στα χέρια» του ειδικού εκκαθαριστή του «κακού» κομματιού της ΑΤΕ κ. Νίκου Μαράντου βρίσκεται η τύχη των θυγατρικών της μετά την ένταξή τους στην «κακιά ΑΤΕ» μεταξύ των οποίων και η τύχη της ΣΕΚΑΠ και την ΕΒΖ.

Και για την μεν ΣΕΚΑΠ υπάρχει ήδη ένας διαγωνισμός που έχει κηρυχθεί άγονος από την ΑΤΕ (πριν την πώλησή της στην Τράπεζα Πειραιώς) μετά την αποχώρηση του Ινδικού ομίλου, για την δε ΕΒΖ χθες, Τετάρτη 29 Αυγούστου ήταν η κομβική ημερομηνία καθώς εξέπνευσε το τρίμηνο από την κατάθεση των δεσμευτικών προσφορών των τριών ενδιαφερομένων (Επίλεκτος, Polski Cukier, Litex).

Όχι στην εκκαθάριση ναι στην πώληση της ΣΕΚΑΠ
Αναπτερώνονται οι ελπίδες των εργαζομένων της ΣΕΚΑΠ, από το αποτέλεσμα της συνάντησης που είχαν την Τρίτη το μεσημέρι με τον ειδικό εκκαθαριστή κ. Μαράντο ο βουλευτής ΝΔ Ξάνθης κ. Αλέξανδρος Κοντός, παρουσία του προέδρου της μεγαλομετόχου ΣΕΚΕ κ. Παναγιώτη Ταρενίδη, ο οποίος και μιλώντας στο «Ε» τόνισε ότι η πρόθεση του εκκαθαριστή είναι η ιδιωτικοποίηση της εταιρείας και όχι η εκκαθάρισή της. Του ζητήθηκε δε επιτάχυνση των διαδικασιών πώλησης δεδομένου ότι η εταιρεία παλεύει με το χρόνο…Κάτι που είναι εφικτό καθώς δεν είναι πλέον η ΑΤΕ στη μέση και η διαδικασία έχει ελαφρυνθεί από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες. Σημειωτέον ότι ό εκκαθαριστής έχει τη δικαιοδοσία άμεσα να απευθυνθεί δι επιστολών σ’ όλους αυτούς που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον αλλά και σε νέους και να αξιολογήσει τις προσφορές σε συντομότερο χρόνο, κάτι που όπως σημείωσε ο κ. Ταρενίδης, προτίθεται να κάνει ο κ. Μαράντος σύμφωνα με διαβεβαίωση του ιδίου. Να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με πληροφορίες μας μέχρι στιγμής έχει ανανεώσει το ενδιαφέρον του δι’ επιστολής προς το υπουργείο Οικονομικών η οποία έχει κοινοποιηθεί και στον κ. Μαράντο η εταιρεία του Ηλία Παπαδόπουλου στην οποία όμως - σύμφωνα με πληροφορίες μας δεν κατατίθεται οικονομική προσφορά.

Εν αναμονή των εξελίξεων
Οι εργαζόμενοι οι οποίοι έχουν πληρωθεί ένα μισθό την Παρασκευή (υπολείπονται άλλοι δύο οφειλόμενοι) βρίσκονται σε στάση αναμονής περιμένοντας πως και πως ένα καλό νέο για την εταιρεία καθώς είναι συνδεδεμένο μ’ αυτή το εργασιακό τους μέλλον. Και το καλό νέο είναι η πώληση όσο το δυνατό πιο γρήγορα και σε καλή τιμή αλλά παράλληλα και διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Σ’ ότι αφορά την καθημερινότητα της εταιρείας, η διοίκηση της οποίας πλέον ασκείται από τον κ. Μπίτο και τους διευθυντές, δεδομένου ότι επικρατεί μια σύγχυση γύρω από το αν παραμένει ή όχι ο υπό παραίτηση πρόεδρος κ. Πράτσος ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες μας είναι άφαντος επί μήνες (παρά το γεγονός ότι ο μισθός του καταβάλλεται κανονικά), δεν παρουσιάζει προβλήματα από την τελευταία δυσμενή εξέλιξη της καταγγελίας όλων των δανειακών της συμβάσεων από την ΑΤΕ. Κύκλοι της εταιρείας εκτιμούν ότι ο μεγάλος φόβος ήταν μήπως η εταιρεία «σκάσει» από κάποιον προμηθευτή που θα θελήσει να κάνει άμεσα απαιτητές τις οφειλές της, κάτι που δεν έχει γίνει παρά μόνο σποραδικά από κάποιους και είναι κάτι που αντιμετωπίζεται.

Οι λύσεις για την ΕΒΖ
Σ’ ότι αφορά την ΕΒΖ όπως προειπώθηκε χθες έληξε η ημερομηνία που θα πρέπει να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι «μνηστήρες» αν οι προτάσεις τους γίνονται αποδεκτές ή απορρίπτονται όμως ακόμη τίποτε δεν έγινε γνωστό. Δεδομένου όμως ότι οι προσφορές - όπως εκτιμούν οικονομολόγοι - είναι πολύ χαμηλές πιθανότατα να κηρυχθεί και αυτός ο διαγωνισμός άγονος, παρέχοντας τη δυνατότητα να ξεκινήσει απ’ την αρχή η διαδικασία πρόσκλησης ενδιαφέροντος. Υπενθυμίζουμε ότι την μεγαλύτερη προσφορά την έκανε η Πολωνική εταιρεία (40 εκ. ευρώ, με δεύτερο τον «Επίλεκτο» 20 εκ. ευρώ ) και την Βουλγαρική εταιρεία (5 εκ. ευρώ) η οποία και έφυγε απ’ το «παιχνίδι». Η λύση αυτή δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες για δύο κυρίως λόγους: Ο πρώτος έχει να κάνει με τα στενά χρονικά περιθώρια, αφού στόχος της κυβέρνησης είναι το θέμα της ΕΒΖ να έχει κλείσει το αργότερο μέχρι το τέλος του 2012. Ο δεύτερος είναι ότι οι υποχρεώσεις της ΕΒΖ (όπως και της Δωδώνης) προς την ΑΤΕ μεταφέρονται τελικά στην Τράπεζα Πειραιώς, αντί για την «κακή» τράπεζα, όπως είχε πιθανολογηθεί αρχικά - και όπως ήλπιζαν αρκετοί επίδοξοι αγοραστές.. Κάτι που συνεπάγεται ότι τα δεδομένα για την εταιρεία –στην περίπτωση προκήρυξης νέου διαγωνισμού- δε μεταβάλλονται δραματικά ούτε αυξάνονται οι πιθανότητες προσέλκυσης νέων επενδυτών.

Έτσι, το πιθανότερο σενάριο είναι οι δυο ουσιαστικά ενδιαφερόμενοι (αφού η Litex έχει τεθεί εκτός «παιχνιδιού») να κληθούν από τον εκκαθαριστή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων προκειμένου να βελτιώσουν τις προσφορές τους αν θέλουν να αποκτήσουν την ΕΒΖ.

Να σημειώσουμε ότι η ΕΒΖ είχε κερδοφόρα χρήση (6 – 7 εκ. ευρώ) για φέτος.

Σχόλιο ιστολογίου: Το πραγματικά ενδιαφέρον τμήμα της πώλησης και των διαθέσεων της κυβέρνησης, θα φανεί στους υποψήφιους αγοραστές και σε ποιόν τελικά θα δοθεί η ΣΕΚΑΠ, η οποία πλήρωσε την πολιτική καπνού που επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου, ενώ η ύπαρξή της στην Ξάνθη έχει και εθνικά χαρακτηριστικά.



Πώς να ανταποκριθεί η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στα καθήκοντά της, όταν δεν έχουν προσδιοριστεί με σαφήνεια τα ελληνικά συμφέροντα και δεν έχει χαραχτεί εθνικό στρατηγικό σχέδιο;
Γραφειοκρατικές αντιλήψεις, προκλήσεις και προοπτικές


Του Ιωάννη Μ. Νομικού

Κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα η τρομοκρατία παραμένει μείζον ζήτημα τόσο για την εθνική όσο και για την διεθνή ασφάλεια. Τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ, στις 11 Μαρτίου 2004 στη Μαδρίτη, στις 7 Ιουλίου 2005 στο Λονδίνο και, πρόσφατα, στις 18 Ιουλίου 2012 στο Μπουργκάς στη Βουλγαρία, αποτελούν ένδειξη, αν όχι απόδειξη της αναποτελεσματικής διανομής και ανάλυσης πληροφοριών από τους αρμόδιους για την πάταξη της διεθνούς τρομοκρατίας.

Η συνεργασία στους τομείς πληροφοριών και ασφάλειας (indelligence cooperation) συνεχίζει να είναι προβληματική -λόγω του συνδυασμού ενός δικτυοκεντρικού κόσμου, που διευκολύνει τις τρομοκρατικές ομάδες με εθνοκεντρική αντίληψη- για την ανάλυση πληροφοριών.

Επιπλέον, έχει παραβλεφθεί το γεγονός ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών είναι ενταγμένες στο κρατικό οικοδόμημα και, ως αποτέλεσμα, υποφέρουν από συγγενείς γραφειοκρατικές αδυναμίες. Το δεδομένο αυτό δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό, λόγω της εξ ορισμού μυστικής δράσης των συγκεκριμένων υπηρεσιών.

Ο γράφων είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον ακαδημαϊκό αναλυτή υπηρεσιών πληροφοριών Μάικλ Χέρμαν (Michael Herman, Nuffield College, Oxford Unicercity), ο οποίος υπογράμμισε ότι «η μεγάλη αλλαγή από το 1945 είναι ότι το ανθρώπινο δυναμικό στον τομέα των πληροφοριών αυξήθηκε δραματικά και πολλοί από τους εργαζόμενους απέκτησαν δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Οι υπηρεσίες πληροφοριών έχουν τα χαρακτηριστικά της «βεμπεριανής γραφειοκρατίας», η οποία άλλαξε λόγω της τεχνολογίας των υπολογιστών, αλλά είναι πανταχού παρούσα ως δομή». Όπως η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), έτσι και οι άλλες υπηρεσίες πάσχουν το ίδιο και υφίστανται τις ίδιες μεταβολές στο γραφειοκρατικό περιβάλλον της εκάστοτε χώρας.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες οι περισσότερες υπηρεσίες πληροφοριών των ευρωπαϊκών κρατών και των ΗΠΑ έχουν προβεί σε σαρωτικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και δράσης τους, όπως και στον τρόπο στρατολόγησης νέων στελεχών –άκρως αξιοκρατικά, με συνεχή εκπαίδευση- ενώ φροντίζουν ώστε το ανθρώπινο δυναμικό τους να προσαρμόζεται συνεχώς στο νέο περιβάλλον. Όλες οι προαναφερθείσες αλλαγές έφεραν τις διαχειριστικές πρακτικές των υπηρεσιών αυτών πλησιέστερα προς τις υπάρχουσες τεχνικές των ιδιωτικών οργανισμών και, συν τοις άλλοι, υπήρξε σε πολλές περιπτώσεις και εκμοντερνισμός της υλικοτεχνικής υποδομής, όπως και δημιουργία νέων κτιριακών υποδομών.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι αλλαγές αυτές συντελέστηκαν κατά τη μετάβαση στην ψυχροπολεμική εποχή κι ενώ τα νέα δεδομένα επέβαλλαν αυστηρότερη επίβλεψη και αποτελεσματικότερη διαχείριση των υπηρεσιών αυτών από τις κοινωνίες τους (Parliamentary Oversight).

Η σημερινή οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, με την ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση –που αποτελεί εθνική απειλή για τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας- και με την τουρκική απειλή, απαιτεί τη δημιουργία μίας Ελληνικής Κοινότητας Πληροφοριών (Greek Intelligence Community), η οποία θα μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής με υψηλό επίπεδο ικανότητας, αποτελεσματικότητας και διαχείρισης των ανθρωπίνων πόρων.

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει να αντιμετωπίσει την ανάγκη προσαρμογής σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και την υποστήριξη πολιτιστικών, οικονομικών και στρατιωτικών επιλογών της εκτελεστικής εξουσίας.

Πώς όμως να ανταποκριθεί η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών σε αυτό το καθήκον, όταν δεν έχουν προσδιοριστεί με σαφήνεια τα Ελληνικά συμφέροντα και δεν έχει χαραχτεί εθνικό στρατηγικό σχέδιο; Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών θα έπρεπε να είναι μία υπηρεσία ελίτ και έτσι να αντιμετωπίζεται από όλες τις Ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά, δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει.

Ο γράφων έχει επανειλημμένως αναφερθεί σε άρθρα του που έχουν δημοσιευθεί (σ.σ.: αναφορά άρθρων στο τέλος του κειμένου) σε ακαδημαϊκά περιοδικά στην ανάγκη εκσυγχρονισμού της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, επισημαίνοντας ενδεικτικά ορισμένες από τις παρακάτω προτάσεις:

1. Η ίδρυση Ακαδημίας Πληροφοριών που να παρέχει ακαδημαϊκή εκπαίδευση, δίνοντας και αντίστοιχους τίτλους στη μελέτη υπηρεσιών πληροφοριών και δημιουργώντας μία νέα γενιά ταλαντούχων επιχειρησιακών αναλυτών
2. Η ίδρυση τμήματος –εντός της Ακαδημίας- για την επικοινωνιακή στρατηγική της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών με τα ελληνικά και ξένα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (ΜΜΕ) και
3. Η επαρκής συνεργασία με τους φορείς της εξουσίας, το Κοινοβούλιο (Parliament Oversight) και τους κοινωνικούς φορείς
Αμφιβάλλων αν η Ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται το έργο που επιτελεί η υπηρεσία αυτή και, δυστυχώς, την αντιμετωπίζει με δυσπιστία, παρ’ όλο το εθνικό έργο που επιτελεί.

Μολονότι η οικονομική πραγματικότητα που ζούμε όλοι καθημερινώς είναι σκληρή, οι συνθήκες δεν έχουν, δυστυχώς, ωριμάσει ακόμη, ώστε η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών να παραμένει αυστηρώς ανεξάρτητη, επιτελώντας το εθνικό έργο της μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες.

Τέλος, ευελπιστούμε η Ελληνική επικράτεια να μην συρρικνωθεί λόγω των τρεχουσών γεωοικονομικών και γεωπολιτικών εξελίξεων στην περιοχή μας (Βαλκάνια, Μεσόγειος, Μέση Ανατολή) και να είναι σε θέση οι υπηρεσίες πληροφοριών και ασφάλειας να αποτρέψουν μελλοντικές δυσάρεστες καταστάσεις.


Ο Ιωάννης Νομικός είναι πρόεδρος στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών (RIEAS)
Επίσης, ήταν από τους ομιλητές στην ημερίδα της ΠΟΣΕΥΠ τον Ιούνιο του 2008


Διεθνής βιβλιογραφία
Nomikos J., «Reforming the Greek Intelligence - Security Community: New Challenges», Journal of Romanian Intelligence Studies, No. 5, IOUVlOC;2011, Bucharest, Ρουμανία.
Nomikos J. & Liaropoulos A., «Truly Reforming or Just Responding to Failures Lessons Learned from the Modernisation of the Greek National Intelligence Service», Journal of Policing, Intelligence and Counterterrorism, Vol. 5, No. 1, 2010, Σίδνεϊ Αυστραλία
• Nomikos J., «Greek Intelligence Service», Global Security and Intelligence, (ed) by Stuart Farson, Peter Gill, Mark Phythian & Shlomo Shpiro, (Praeger Security International, 2008) HΠA.
• Nomikos J., «Greek Ihtelligence Service: Past, Present and the Future», National Security and the Future, 1-2 (9), 2008, Κροατία.
• Nomikos J., «Greek Intelligence Service: A Brief Description», European Journal of Intelligence Studies, vol. 2, 2008, Βρυξέλλες, Βέλγιο.
• Nomikos J., «Greek Intelligence Service and Post 9/11 Challenges», The Journal of Intelligence History, Vol. 4, No. 2, χειμώνας 2004, Γερμανία
• Nomikos J., «The Internal Modernization of the Greek Intelligence Service», International Journal of Intelligence and Counterintelligence, Vol. 17, No. 3, φθινόπωρο 2004, ΗΠΑ.




Νέα επίθεση εξαπολύει ο ΣΥΡΙΖΑ κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προσωπικά.

Η κυβέρνηση της μνημονιακής χρεοκοπίας προσφέρει “γη και ύδωρ” στους δανειστές, με νέο σφαγιασμό των εισοδημάτων των εργαζομένων και ισοπέδωση της χώρας”, αναφέρει η ανακοίνωση.

Ο κ. Σαμαράς είναι υπόλογος απέναντι στον ελληνικό λαό και δεν έχει καμία νομιμοποίηση στο να συνεχίσει την πολιτική που απέρριψαν ξεκάθαρα οι πολίτες στις τελευταίες εκλογές.

Όσα επιχειρήματα κι αν προσπαθεί να επιστρατεύσει για να δικαιολογήσει την εμμονική συνέχιση της ίδιας αποτυχημένης πολιτικής, είναι ολοφάνερο ότι η ανάπτυξη και η ανασυγκρότηση της οικονομίας προϋποθέτει την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και μια ριζικά διαφορετική στρατηγική για την Ελλάδα και την Ευρώπη, στη βάση της στήριξης της εργασίας και του κοινωνικού κράτους, της φορολόγησης του πλούτου και της αναδιανομής του προς τα ασθενέστερα στρώματα”, καταλήγει η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου.



Το βίντεο που ακολουθεί, συστήνουμε να μην το δούνε μικρά παιδιά. Αλλά αυτό ακριβώς το βίντεο δείχνει την κουλτούρα αυτών που βγαίνουν στους Ελληνικός δρόμους και διαμαρτύρονται για τα δικαιώματά τους και την καταπίεση που νιώθουν στην Ελλάδα.

Επειδή, όμως, αυτοί οι άνθρωποι έχουν την δική τους κουλτούρα και καμία απολύτως διάθεση αφομίωσης στην Ελλάδα, καλό θα είναι να δούμε και να θυμόμαστε το βίντεο που ακολουθεί. Να σημειώσουμε ότι ήδη δρουν και εντός της Ελλάδας με τους δικούς τους νόμους, με τη δική τους αστυνομία και τα δικά τους δικαστήρια.

Ότι και αν έχουν κάνει οι νεαροί που ξυλοκοπούνται στο βίντεο έως θανάτου, το μένος των "δικαστών" τους δείχνει και τον τρόπο με τον οποίο υπερασπίζονται τα ήθη, τα έθιμα και την γενικότερη κουλτούρα τους. Και αν αναρωτιέσται που συνέβη το περιστατικό αυτό, θα σας στενοχωρήσουμε, αλλά είναι στο Πακιστάν.

Σε λίγο καιρό τέτοιες σκηνές πιθανότατα θα βλέπουμε και στους δρόμους και στις γειτονιές της Αθήνας...






«Έχουν δίκιο οι ένστολοι όμως τι θα γίνει; Θα διαλύσουμε το κράτος;» είπε ο δημοσιογράφος σε τηλεοπτικό φερέφωνο χθες το βράδυ.

Δεν στάθηκε στο γεγονός ότι το κράτος το διαλύουν αυτοί που λαμβάνουν τα απάνθρωπα μέτρα αλλά στην αντίδραση αυτών που τα υπόκεινται, ρίχνοντάς τους τις ευθύνες των συνεπειών...

«Καταλαβαίνω ότι είναι άδικα τα μέτρα αλλά πρέπει να τα πάρουμε για να μην πτωχεύσουμε» είπε ένας απατεώνας - αν και το υπουργός πλέον έχει ταυτιστεί με τον απατεώνα - υπουργός.

Κάπως έτσι πορευτήκαμε εδώ και 2,5 - 3 χρόνια...

Με τα «όμως» και τα «αλλά» των εγκάθετων...

Και η οργή συσσωρεύεται σαν βενζίνη σε ξερά χόρτα...

Εάν εκδηλωθεί δεν θα μείνει τίποτε όρθιο.

Η μνήμη των «όμως» και των «αλλά» των εγκάθετων θα γίνουν θηλειά στον λαιμό τους.

Πηγή


Ένα βήμα. Τόσο απέχουμε εσύ κι εγώ από την καλοσχεδιασμένη καταστροφή που μας ετοίμασαν. Μα, ένα βήμα μπορεί να γίνει και το ξεκίνημα για την λευτεριά μας. Προς τα πού θα βαδίσουμε το λοιπόν; Εκεί που μας πηγαίνουν ή εκεί που εμείς θέλουμε να πάμε;

Ένα βήμα. Τόσο χρειάζεται για να κινήσουμε να ξαναβρούμε το χαμόγελό μας, να ξαναβρούμε τα ιδανικά μας, να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Μόνο ένα βήμα μας χωρίζει από τον θάνατό μας, μόνο ένα βήμα μας ξαναδίνει τη ζωή που μας έκλεψαν…

Κάνε το βήμα και πάρε για όπλο σου μια προσευχή. Δικός σου ο δρόμος, δικός σου ο πόλεμος, δική σου και η χαρά της νίκης. Εσένα διάλεξε ο μισερός για να παλέψει και ξέρεις το γιατί. Και σε ετούτο τον πόλεμο η νίκη σε προσμένει. Και δεν θα είναι εύκολη, γιατί κανένας πόλεμος δεν είναι εύκολος.

Ένα βήμα. Σκέψου πόσο κοντά είσαι στο να σε βάλουν σε μια ανοιχτή φυλακή και να σου στερήσουν όλα εκείνα που σου χαρίστηκαν από τον Δημιουργό σου.

Ένα βήμα. Που αν το κάνεις θα δεις το χέρι Του να απλώνεται για να σε βοηθήσει. Θα δεις το μεγαλείο και το φως που παλεύουν οι δαίμονες ετούτοι να σου κρύψουν, για να σε συνθλίψουν με την δική σου θέληση…

Ένα μονάχα βήμα μπορεί να σε στείλει στο φως που αποζητάς και να σε λευτερώσει ή και να σε ρίξει στα σκοτάδια που οι βιαστές της λογικής, οι άρπαγες και υποχθόνιοι ετοίμαζαν χρόνια πολλά τώρα.

Κάνε το βήμα αυτό, για να σταθείς στα πόδια σου. Να σηκωθείς όρθιος και να τρέξεις, να απαιτήσεις να πάρεις πίσω όλα εκείνα που σου πήραν οι δαίμονες ετούτοι.

Ετούτο το βήμα, θα σου δώσει την περπατησιά εκείνη, που ετούτοι οι μισεροί τρέμουν.
Ετούτο το βήμα θα σου δώσει την λάμψη εκείνη, που θέλουν να σου κλέψουν.
Ετούτο το βήμα είναι η δική σου αρχή, για να ξεφύγεις από την μέγγενη του θανάτου που σου ετοιμάζουν…

Κάνε το βήμα και θα σκορπίσουν οι δαίμονες που γιόμισαν τον ουρανό και σε σκιάζουν, που κρύβουν το φως και φέρνουν το μαύρο στην ψυχή σου.
Κάνε το βήμα για να βρεις τον δρόμο εκείνο που ορίστηκες να διαβείς για να μπορέσεις να δοξάσεις και να δοξαστείς.

Κάνε το βήμα, λοιπόν. Σήκω όρθιος και ξεκίνα. Επιλέχθηκες επειδή δεν είσαι κιοτής. Επιλέχθηκες γιατί η ράτσα σου πάντα έκανε εκείνο το βήμα που οι καιροί απαιτούσαν. Αν δεν μπορείς, μέριασε, για να περάσουν οι γενναίοι. Κι εσύ δίπλα τους γίνε βοηθός τους στην μεγάλη μάχη που σιμώνει. Κι αν δεν μπορείς ούτε βοηθός τους να γίνεις, κάμε την προσευχή σου για εκείνους που θα βγούνε μπροστά για να παλέψουν στο όνομά Του και για την δική σου ψυχή. Γιατί, σε ετούτο τον πόλεμο θα παλέψουμε όχι για εκείνα που βλέπουμε, αλλά για όλα εκείνα που μόνο τα μάτια της ψυχής θωρούν.

Κάνε το βήμα και ξεκίνα για εκεί που εσύ θέλεις. Γιατί αν δεν το κάνεις, αν δεν ξεκινήσεις, θα μείνεις εδώ, χαμένος στα σκοτάδια που χτίζουν ολόγυρά σου, ηττημένος, επειδή δεν έδωσες ποτέ την μάχη για να λευτερωθείς.
O δρόμος ετούτος εσένα περιμένει.
Και θα τον περπατήσεις, είτε όρθιος είτε αλυσοδεμένος...
Ξεκίνα, λοιπόν και θά βρεις κι άλλους που θα σταθούν δίπλα σου σε ετούτο τον δρόμο...

Σκέψου πως σαν έρθει η στιγμή του μεγάλου αποχαιρετισμού, θα μπορείς να κοιτάξεις γύρω σου την κληρονομιά που σου δόθηκε και που την αφήνεις ανέγγιχτη και καλά προστατευμένη. Θα μπορείς να φύγεις ήσυχος πως στάθηκες όρθιος και δεν έχασες στον πόλεμο που επιλέχθηκες να ζήσεις.
Σε ετούτο τον πόλεμο με τους δαίμονές σου και με τους μισερούς δούλους του μαύρου, θα ξέρεις πως και αν λύγισες στο τέλος νίκησες και η κληρονομιά σου θα στέκει πια στα χέρια εκείνων που έρχονται.
Έτσι, θα μπορέσεις ήρεμα να τους πεις πως μπορούν να κοιτάξουν ολόγυρα και να δουν όσα τους ανήκουν, όλα εκείνα για τα οποία πάλεψες και κράτησες για τους επόμενους, που έρχονται μετά από εσένα…






Ποιοι είναι οι άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων;
Από τι "υλικό" είναι φτιαγμένοι;
Είναι "υπεράνθρωποι" ή απλοί άνθρωποι σαν όλους μας;

Θεωρίες πολλές. Η καλύτερη περιγραφή τους -κατά τη γνώμη μας- έχει δοθεί από έναν συγγραφέα το Διονύση Χαριτόπουλο,ο οποίος είχε γράψει πολλά χρόνια πριν ένα πραγματικά εξαιρετικό κείμενο γι αυτούς τους ανθρώπους. Τους δικούς μας "σαμουράϊ".
Διαβάστε το εξαιρετικό κείμενο και δείτε το βίντεο με τις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις.

Του Διονύση Χαριτόπουλου

Η ευχή είναι είδος μαγείας. Είναι ο πρωτόγονος ή αφελής τρόπος με τον οποίο επιχειρείται να επηρεαστεί η φορά των πραγμάτων υποκαθιστώντας την πράξη. Σε ευχολόγια καταφεύγουν τα κάθε λογής ιερατεία για να καθησυχάσουν και εν ολίγοις να κοιμίσουν τον άνθρωπο.

Η μέθοδος επιβιώνει ατόφια στον καιρό της τηλοψίας.

Αν πεις απ' το γυαλί τις κατάλληλες λέξεις, ειρήνη, φιλία, καλή γειτονία, αδελφοσύνη των λαών, νιώθεις ότι ξορκίζεις το κακό του πολέμου. Επιπλέον παρουσιάζεις ο ίδιος ένα φιλειρηνικό πρόσωπο και καθιστάς αυτομάτως ύποπτο όποιον επιμένει να υπενθυμίζει και αυτό το ενδεχόμενο. Όμως η ανθρώπινη ιστορία γράφεται με τη βία.

Δεν χρειάζεται κάποιος να καταφύγει στα ιστορικά κείμενα για να το επιβεβαιώσει.

Στην Κατοχή μια ορισμένη αριστερή τάση -που θάλλει έως σήμερα σε κάποια κρανία- ήταν εναντίον της ένοπλης Αντίστασης. Πρόβαλλαν το επιχείρημα πως, αν βγει ο λαός και αγκαλιάσει τους Γερμανούς στρατιώτες, που είναι και αυτοί λαός, θα σταματήσει ο πόλεμος.

Η καλή θέληση δυστυχώς δεν φτάνει.

Την επεκτατική βουλιμία του πιο ισχυρού δεν μπορούν να τη συγκρατήσουν ούτε ευχές ούτε τεμενάδες ούτε δέκα σύμφωνα φιλίας και μη επίθεσης. Και οι Αγγλογάλλοι και οι πρώην Σοβιετικοί υπέγραφαν συμφωνίες με τη Γερμανία, αλλά τελικά δεν απέφυγαν το αιματοκύλισμα. Οι πόλεμοι και η βία θα εκλείψουν σε ένα μακρινό μέλλον, όταν γίνει πραγματικότητα η παγκόσμια μη ανταγωνιστική κοινωνία.

Έως τότε θα υπάρχει μια μορφή βίας ριζικά αντιμιλιταριστική και καθηγιασμένη· αυτή που δημιουργείται από την αντίδραση στη βία.

Και, παρότι λέγεται πως οι σύγχρονοι πόλεμοι είναι πλέον θέμα "δύναμης πυρός", η σημασία που έχει ο ανθρώπινος παράγοντας εξακολουθεί να είναι ανυπολόγιστη. "Στην πραγματικότητα οι υλικές σχέσεις είναι πολύ απλές. Το δύσκολο είναι να κατανοηθούν οι ηθικές δυνάμεις που εμπλέκονται".*

Το ιερό μένος του ανθρώπου που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια τον τόπο του, την τιμή του και την ελευθερία του.

Όπως και να έχει, η χώρα μας πατάει σε αναμμένα κάρβουνα. Ο λύκος υπάρχει, και μόνο το πρόβατο τρομάζει όταν τον δει μπροστά του. Όσο απευκταία και αν είναι μια πολεμική σύρραξη, αν κάποτε συμβεί, κάποιοι δικοί μας άνθρωποι -εκτός απ' τους πιλότους μας, τους Αρχάγγελους του Αιγαίου- είναι ταγμένοι να βάλουν πρώτοι τα χέρια τους στη φωτιά.

Πριν ακόμη τα τηλεοπτικά κανάλια πάρουν μυρωδιά, κάποιοι αποφασισμένοι άντρες θα έχουν φύγει μυστικά σε αποστολές στην εχθρική χώρα, από τις οποίες έχουν ελάχιστες πιθανότητες να επιστρέψουν· είτε πετύχουν τον στόχο τους είτε όχι. Και κάποιοι άλλοι θα παραμείνουν στα μετόπισθεν του εχθρού, για όσο χρόνο απαιτείται, με συγκεκριμένο σχέδιο ενεργειών.

Είναι οι επίλεκτοι των Ειδικών Δυνάμεων.
Η εικόνα που έχει ο κόσμος για τις Ειδικές Δυνάμεις, κυρίως από τις στρατιωτικές παρελάσεις, είναι κάτι ντερέκια με εντυπωσιακές στολές που πατάνε και τρίζει ο τόπος. Ο κόσμος βλέπει όσα επιτρέπεται να δει.

Η ψυχή των Ειδικών Δυνάμεων είναι λίγες εκατοντάδες επίλεκτοι μόνιμοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί με υψηλή νοημοσύνη, κρύο αίμα, χαμηλό κέντρο βάρους, ύψος συν/πλην 1,70, σίγουρο πάτημα, καλή μέση και μυϊκό σύστημα φιδιού. Αυτοί είναι οι δολιοφθορείς, εκτελεστές, κατάσκοποι και επικεφαλής των αποστολών αυτοκτονίας.

Ο αθόρυβος κύριος που κάθεται δίπλα σας στο εστιατόριο ή στο μπαρ και δεν τον πιάνει το μάτι σας ίσως είναι ένας από αυτούς.

Οι σοβαρές ταινίες του Χόλιγουντ δεν στέλνουν σε επικίνδυνες αποστολές τα παιδοβούβαλα Σβαρτσενέγκερ και Σταλόνε. Ο μελετημένος Κόπολα στο "Αποκάλυψη τώρα" επιλέγει ως λοχαγό των Ειδικών Δυνάμεων τον εμφανισιακά ελάσσονα Μάρτιν Σιν για να διασχίσει τη φλεγόμενη ζούγκλα του Βιετνάμ και να εξοντώσει τον τρελαμένο συνταγματάρχη Μάρλον Μπράντο. Κι εκείνος, ως έμπειρος πολεμιστής, τον αναγνωρίζει αμέσως και μαντεύει την αποστολή του.

Η πρώτη καταδρομική επιχείρηση στον κόσμο εξελίχθηκε στον Πόλεμο της Τροίας με το ελληνικό εφεύρημα του Δούρειου Ίππου. Έκτοτε οι κανόνες δεν έχουν αλλάξει. Μια μικρή ομάδα τολμηρών αντρών με δόλο, παραπλάνηση και αιφνιδιασμό μπορεί να πετύχει περισσότερα από πολλαπλάσια τακτική δύναμη στρατού και να περιορίσει σημαντικά τις ανθρώπινες απώλειες.

Η βασική διαφορά ενός κομάντο από έναν απλό στρατιώτη είναι ότι ο πρώτος ενεργεί εντός μιας μικρής ομάδας ή μόνος, γι' αυτό πρέπει να μπορεί να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, ενώ ο δεύτερος ενεργεί εντός ενός ευρύτερου στρατιωτικού σχηματισμού και πρέπει να εκτελεί επακριβώς τις διαταγές.

Σήμερα, που ο τζιτζιφιογκισμός είναι στιλ και η αποφυγή της στράτευσης αντί ντροπή είναι μαγκιά, υπάρχουν ακόμη νεαροί που φιλοδοξούν να υπηρετήσουν -μόνο εθελοντικά πλέον- στις Ειδικές Δυνάμεις.

Είναι οι δικοί μας Σαμουράι.

Όποιος γνωρίσει από κοντά αυτά τα παιδιά θα διαπιστώσει πως στην πλειονότητά τους χαρακτηρίζονται από φυσική συστολή για τις ικανότητές τους, ρομαντισμό και γνήσια διάθεση προσφοράς.

Ο νεαρός υποψήφιος κομάντο δεν πρέπει να υπολογίζει στις περιορισμένες, έστω, ανέσεις που προσφέρει η σύγχρονη κοινωνία στους υπόλοιπους στρατεύσιμους. Πρέπει να γυρίσει το ρολόι της ζωής πολλά χρόνια πίσω και να γίνει ένα με τη φύση, όπως ένας Ινδιάνος ή ένας ακόμη πιο πρωτόγονος άνθρωπος.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πριν χρόνια πρώτοι κομάντο στον κόσμο αναδείχθηκαν οι Βιετκόνγκ. Με απλά, πρωτόγονα μέσα, αλλά απολύτως αποφασισμένοι, κατόρθωσαν να νικήσουν τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου.

Ο σύγχρονος κομάντο επιβιώνει το ίδιο καλά σε βουνοκορφές και σε βραχονησίδες, με χιόνια, ζέστη και βροχές. Ξέρει να προσανατολίζεται με τ' αστέρια, να μάχεται σώμα με σώμα και να δραπετεύει αν συλληφθεί αιχμάλωτος. Για να επιβιώσει, τρώει ρίζες, φύλλα, άγρια ζώα και φίδια. Το φίδι δεν είναι και τόσο άσχημο έδεσμα.

Πριν αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια της θητείας μου, συμπεριλήφθηκα σε μια αποστολή έφεδρων και μόνιμων ανθυπολοχαγών που εστάλησαν να φοιτήσουν στο γνωστό ΚΕΑΠ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθοδόξου Πολέμου) της Ρεντίνας, έξω από τη Θεσσαλονίκη. Όχι βέβαια με τα υψηλά στάνταρ εκπαίδευσης των τελευταίων ετών, αλλά με το ίδιο πάντα πνεύμα.

Κάποιο σούρουπο, στην εξέλιξη μιας άσκησης, πριν πέσει η νύχτα στη βουνοπλαγιά, για να επιχειρήσουμε πάλι, το δείπνο της τετραμελούς ομάδας ήταν μια πελώρια νεροφίδα ψητή στην πρόχειρη σούβλα που στήσαμε.

Η εκπαίδευση των κομάντο είναι σκληρή.

Εκτός από τον τέλειο χειρισμό όπλων, εκρηκτικών και ποικίλων μέσων διαβιβάσεων, δίνεται μεγάλη σημασία στη σωματική αντοχή και την άριστη φυσική κατάσταση. Οι ασκήσεις είναι καθημερινές, συνεχείς και περιλαμβάνουν αρκετά χιλιόμετρα τροχάδην με φόρτο μάχης ή όχι.

Από όσους παρουσιάζονται με τη φιλοδοξία να γίνουν κομάντο, συνήθως μένουν οι μισοί. Στις πρώτες κιόλα μέρες φεύγουν αυτοί που δεν αντέχουν, άλλοι κόβονται για λόγους υγείας, πραγματικούς ή προσχηματικούς, και κάποιοι θα αποχωρήσουν από τραυματισμούς κατά τη διάρκεια των ασκήσεων.

Εκτός των σωματικών ικανοτήτων, απαιτούνται μεγάλα ψυχικά αποθέματα. Όταν έρπεις πάνω στο σχοινί, για να περάσεις ένα ποτάμι, ή κάνεις νυχτερινή αναρρίχηση σε βράχο ύψους 40-50 μέτρων με αρνητική κλίση, είναι ταυτόχρονα και μια ψυχική δοκιμασία.

Πρέπει να πιστέψεις ότι μπορείς να τα κάνεις όλα· και να τα κάνεις.

Οι Ειδικές Δυνάμεις τυπικά μόνο έχουν κάποια έδρα· στην ουσία επιχειρούν παντού και σε χρόνους αντίδρασης απλησίαστους για μονάδα του τακτικού στρατού.

Τις κρύες νύχτες της ατέλειωτης τηλοψίας, όταν ορισμένοι φαφλατάδες τα λύνουν όλα με συνταρακτική ευκολία, κάποιοι σοβαροί άντρες εκπαιδεύονται σκληρά στα βουνά της ηπειρωτικής χώρας και στις ακτές του Αιγαίου.

Γιατί στο δικό τους μερτικό πέφτουν τα δύσκολα.

* Κλαούζεβιτς, "Περί πολέμου".

Δημοσιεύτηκε το 2002 στα Nέα και περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Δ.Χαριτόπουλου “Ημών των Ιδίων”.




Όλοι γνωρίζουμε τον καθημερινό αγώνα που δίνουν οι άνδρες του Λιμενικού στις Ελληνικές θάλασσες. Σε αυτή τους την προσπάθεια, που γίνεται κάτω από όλες τις καιρικές συνθήκες, με κίνδυνο της ζωής τους στέκονται στις θέσεις τους με υψηλό φρόνημα, προσπιζόμενοι την ίδια την χώρα. Ενίοτε οι "άνωθεν διαταγές" είναι αντίθετες με το επιχειρησιακό τους πνεύμα, εξαναγκάζοντάς τους να λειτουργούν κάτω από επιπρόσθετη ψυχολογική πίεση - βία.

Όμως, είναι αδιανόητο γι αυτούς τους άντρες που φυλάττουν τις θαλάσσιες Θερμοπύλες, να δέχονται ευθύ ψυχολογικό πόλεμο και μείωση του ηθικού τους σθένους, από αξιωματικούς του Λιμενικού! Μία τέτοια περίπτωση ακολουθεί, για την οποία η μόνη λέξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι, ΝΤΡΟΠΗ, αφού διοικητής εκπαιδευόμενων Λιμενικών τους εξευτέλισε, τους μείωσε και συνεχίζει ατιμώρητος την... εκπαίδευσή τους! Την εκπαίδευση εκείνων που βρίσκονται πρώτοι στα πιό δύσκολα, θέτοντας εαυτούς ως ασπίδα της ίδιας της χώρας... τις περισσότερες φορές χωρίς να γίνει γνωστή αυτή τους η επχιειρησιακή δράση.

Η επιλογή αυτών των αντρών γίνεται με πολύ μεγάλη προσοχή, αφού απαιτούνται ιδιαίτερα προσόντα και πολύ σθένος ψυχής, αφού πρέπει να ανταποκριθούν στην πολύ δύσκολη εκπαίδευσή τους, που είναι ισότιμη των ειδικών δυνάμεων του στρατού και του πολεμικού ναυτικού. Το Κέντρο Εκπαίδευσης Πόρος,( Κ.Ε.Πόρος ) αποτελεί το κύριο κέντρο Εκπαίδευσης νεοσύλλεκτων στο λιμενικό. Αυτή την περίοδο στο κέντρο εκπαιδεύονται υπαξιωματικοί του λιμενικού.

Όλοι όσοι έχουμε υπηρετήσει στο στρατό και ειδικότερα οι παλαιότεροι θυμούνται τα καψόνια των παλαιότερων στρατεύσιμων προς τους νέους κάτι που βέβαια δεν υπάρχει στις μέρες μας παρά μόνο σε επίλεκτα σώματα και αυτό με μέτρο θα λέγαμε.

Ωστόσο σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, σήμερα η ξεφτίλα που σκάρωσε, μάλλον, ο διοικητής του κέντρου είναι άνευ προηγουμένου.

Διακόσιοι εκπαιδευόμενοι υπαξιωματικοί του λιμενικού κλήθηκαν το πρωί στις 4.30 να ξυπνήσουν και μετά από μια ώρα να μεταβούν με συμβατικό καραβάκι της γραμμής Πόρος - Πειραιάς, στο λιμάνι του Πειραιά για να μεταφέρουν και να ξεφορτώσουν πέντε νταλίκες πράγματα τα οποία χρησίμευσαν για την εκπαίδευση τους.

Τα παιδιά αυτά ως πρωινό είχαν πάρει ένα σάντουιτς από το κέντρο και τελειώνοντας τη δουλειά τους μετά από ώρες κλήθηκαν να επιστρέψουν με το ίδιο πλοίο στο κέντρο.

Γυρίζοντας από τον Πειραιά προς τον Πόρο ο καπετάνιος του συμβατικού πλοίου, που καμία σχέση δεν έχει με το κέντρο, αποφάσισε να κάνει καψόνι στους υπαξιωματικούς λέγοντας πως σύμφωνα με διαταγή του διοικητή πρέπει να καθαρίσουν όλο το πλοίο καθώς και τις τουαλέτες.

Αυτό έφερε αντίδραση και διαπληκτισμούς, παρόλο που κάποια παιδιά άρχισαν να σκουπίζουν και αναγκάστηκαν να σταματήσουν από τις αντιδράσεις.

Το γελοίο και το εξευτελιστικό της υπόθεσης είναι πως ο καπετάνιος για άγνωστους λόγους, που περιμένουμε να δώσει εξηγήσεις, παράτησε τους διακόσιους υπαξιωματικούς στο Γαλατά ένα μέρος απέναντι από τον Πόρο και πέντε λεπτά με καραβάκι.

Οι υπαξιωματικοί έμειναν εκεί για μια ώρα όταν και ήρθε άλλο καραβάκι να τους πάρει από εκεί μετά από διαταγή του διοικητή και χωρίς φυσικά να πληρώσουν, μένοντας για πάρα πολλές ώρες νηστικοί.

Το ερώτημα είναι αν ο διοικητής ήταν ο εφευρέτης αυτής της φάρσας - καψόνι ή ο καπετάνιος του πλοίου ήθελε να γίνει διοικητής του λιμενικού και εκδικήθηκε τους υπαξιωματικούς;

Μήπως ο διοικητής ήθελε να κάνει οικονομία, γι αυτό και άφησε νηστικούς τους υπαξιωματικούς;

Ποιός πλήρωσε τα επιπλέον δρομολόγια από το Γαλατά στον Πόρο;

Μήπως υπάρχουν περισσευούμενα λεφτά στα ταμεία;

Το μόνο σίγουρο πως δεν κατάφερε να εκπαιδεύσει τους υπαξιωματικούς αλλά να δείξει για ακόμη μια φορά πόσο μπάχαλο είναι ο στρατός και πως ο καθένας μπορεί να παίζει με την τύχη νεαρών παιδιών απλά γιατί δεν κοιμήθηκε καλά ή επειδή δεν ξέρει τι του γίνεται.

Σε λίγες μέρες θα πραγματοποιηθεί η ορκωμοσία των υπαξιωματικών και η εκπαίδευση τους ήταν πραγματικά "σκληρή" και "καρποφόρα".





Εκπαιδευτικό πρόγραμμα - Μονάδας Εφέδρων Καταδρομών Μ.Ε.Κ. - Ελληνικής Ομάδας Δράσης Ε.Ο.Δ

Την Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012 κ ώρα 09.30 θα πραγματοποιηθεί εκπαιδευτική άσκηση στην λίμνη Μαραθώνα που θα περιλαμβάνει τα εξής:

1)Καταρρίχηση...
2)Κολύμβηση... ​
3)Αυτόνομη κατάδυση...

Απαραίτητη η παρουσία όλων μας παλαιών αλλά και νέων μελών...
Να έχετε μαζί και μια δεύτερη αλλαξιά, νερό και τροφή.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 6986300306 ή στην σελίδα μας στο FACEBOOK.



Τελικά παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους Πρυτάνεις ΑΕΙ και Πρόεδροι ΑΤΕΙ...
Τί έχεις Γιάννη μου; Τί είχα πάντα;

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Εάν φίλες και φίλοι του Blog κρίνετε ότι ο τίτλος μου εμπεριέχει και κάποια δόση ειρωνείας μην αλλάξετε γνώμη, έχετε δίκαιο!...

Δύο πράγματα θέλω να σας θυμίσω σήμερα μαζί με τις ειλικρινείς μου ευχές για καλό μήνα: το «κούρεμα» των αποθεματικών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ και τον περιβόητο και εγκεκριμένο πλέον Νόμο 4009 για την Ανωτάτη Ελληνική Παιδεία.

Πρώτον, την περσινή απόφαση του PSI (γνωστή στην Ελλάδα και τους Έλληνες ως «…κούρεμα» των ομολόγων του Ελληνικού Κράτους) που εφαρμόστηκε (με εντολές της τρόικα, φυσικά) από τον τότε «Τσάρο» της Οικονομίας και συνάδελφο καθηγητή του ΑΠΘ κ Βενιζέλο ΣΤΕΡΗΣΕ μέσα σε μια νύχτα από τα, έτσι και αλλιώς, φτωχά βαλάντια των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ δεκάδες εκατομμύρια ευρώ!

Θα περίμενε κανείς (και αυτό ΔΕΝ το λέω ειρωνικά) την επόμενη κιόλας μέρα:
να αρχίσουν καταλήψεις Σχολών και Τμημάτων,
να ωρύονται για την άδικη απόφαση από το πρωί ως το βράδυ στα ΜΜΕ οι Πρυτάνεις των Πανεπιστημίων και οι Πρόεδροι των ΤΕΙ και
να κηρυχθούν ανεπιθύμητοι στις Συνόδους Πρυτάνεων και Προέδρων ΑΕΙ οι τότε αρμόδιοι για την Παιδεία Υπουργοί δηλαδή η κ Διαμαντοπούλου (ΠΑΣΟΚ) και ο κ Αρβανιτόπουλος (ΝΔ) εφόσον ΔΕΝ ζητούσαν από τον κ Βενιζέλο να επανορθώσει την πράξη του!

Και όλα αυτά θα τα περίμενε κανείς καθότι ως αποτέλεσμα του «κουρέματος» προέκυψαν νέα και συνεχίστηκαν παλιά προβλήματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, στον εξοπλισμό εργαστηρίων και βιβλιοθηκών, στη σίτιση φοιτητών, στη συντήρηση κτιρίων και άλλων εγκαταστάσεων.

ΤΙΠΟΤΕ από τα παραπάνω δεν συνέβη αλλά τουναντίον διαπιστώθηκε και στο συγκεκριμένο θέμα η κατάσταση που τείνει να γίνει θεσμός στην Ελλάδα της τρόικα, τουτέστιν… μούγκα στη στρούγκα!

Δεύτερον, Ο Νόμος 4009/2011 για την Ανωτάτη Παιδεία, δηλαδή Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, (που δεν κρίθηκε από όσα γνωρίζω ακόμη ως αντισυνταγματικός) ήταν δημιούργημα της Υπουργού κ Διαμαντοπούλου και του Υφυπουργού κ Πανάρετου επί Κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου. Ο Νόμος περιείχε σημαντικές αλλαγές στις δομές και τις λειτουργίες ΑΕΙ και ΑΤΕΙ και για ΟΛΟΥΣ τους αντικειμενικούς παρατηρητές ήταν πρωτοποριακά ορθός τουλάχιστον στα 80% των όσων προέβλεπε!

Ο συγκεκριμένος Νόμος πολεμήθηκε με εντυπωσιακή ένταση από φοιτητές και καθηγητές, υπήρξαν καταλήψεις Σχολών και Τμημάτων και καθυστερήσεις στις εκλογές καινούργιων Συμβουλίων Διοίκησης.

Και όμως την ψήφιση του Νόμου, παρά τις αντιδράσεις όχι μόνο από τις νεολαίες και τους καθηγητές που ανήκαν σε ΝΔ και άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά και από το δικό της χώρο του ΠΑΣΟΚ την επεδίωξε σθεναρά η κ Διαμαντοπούλου ως Υπουργός (ΠΑΣΟΚ) και ο κ Αρβανιτόπουλος ως Υφυπουργός (ΝΔ) στην πρώτη «Συγκυβέρνηση» της χώρας μας υπό τον κ Παπαδήμο.

Και τελικά ο ν. 4009/2011 πέρασε με πλειοψηφία πριν από μερικές εβδομάδες από τη Βουλή των Ελλήνων με κάποιες «ρυθμίσεις» που έκανε ο νυν Υπουργός Παιδείας στη δεύτερη «Συγκυβέρνηση» με Πρωθυπουργό τον κ Σαμαρά ο κ Αρβανιτόπουλος (ΝΔ)

Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο του Νόμου οι νυν Πρυτάνεις των Πανεπιστημίων μας και Πρόεδροι των ΤΕΙ θα εγκατέλειπαν τους θώκους εξουσίας ΣΗΜΕΡΑ (δηλαδή την 1η Σεπτεμβρίου του Σωτηρίου έτους 2012)…

Αμ, ΔΕΝ…

Σύμφωνα με τη ρύθμιση που έκανε ο κ Αρβανιτόπουλος και υπερψήφισε η Βουλή των Ελλήνων ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ η θητεία των Πρυτάνεων ως το 2014!..

Δηλαδή τελικά και με την έγκριση της Βουλής των Ελλήνων
ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΤΗΚΑΝ ΟΛΟΙ εκείνοι που εμπόδισαν τους τελευταίους 18 μήνες την εφαρμογή του Νόμου 4009/2011
ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΤΗΚΑΝ διδάσκοντες και διδασκόμενοι με «μπροστάρηδες» τους αποκαλούμενους «φοιτητοπατέρες» και τις Κομματικές Νεολαίες που καταλάμβανα παράνομα τις Σχολές και εμπόδιζαν την εκλογή καινούργιων Συμβουλίων Διοίκησης Πανεπιστημίων και ΤΕΙ!

Πριν κλείσω να κάνω τη γνωστή πλέον από τη σχετική διαφήμιση ερώτηση:

ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ ΔΕΝ αντέδρασαν οι Πρυτάνεις και οι Πρόεδροι όταν τους «κούρεψε» ο κ Βενιζέλος αλλά ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ αμετακίνητοι στους θώκους εξουσίας ΑΕΙ και ΑΤΕΙ ενώ θα έπρεπε να τις «αδειάσουν» ΣΗΜΕΡΑ;

Ή να σας θυμίσω κλείνοντας το παλιό παιδικό μας ποίημα:

«Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ, να πηγαίνω στο σχολειό, να μαθαίνω γράμματα…»

Επιλέγω να κλείσω επαναλαμβάνοντας τον τίτλο μου ευχόμενος, σε Πρυτάνεις ΑΕΙ και Προέδρους ΑΤΕΙ, Καλό μήνα και Καλή συνέχεια!



«Το επίπεδο των Ελλήνων έχει πέσει, δεν έχει πέσει όμως δραματικά, δεν έχουμε γίνει Αργεντινή».

Τάδε έφη Γιάννης Στουρνάρας από το βήμα της Βουλής απαντώντας στις κραυγές βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά στον αρχηγό του λόμπι της δραχμής, Π. Λαφαζάνη.

Ας αφήσουμε στην άκρη τις εκτιμήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία και το μέλλον της χώρας, άλλωστε το έχουμε ξαναπεί: οι άνθρωποι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Κι ας πάμε στον υπουργό Οικονομικών ο οποίος είπε τα περί Αργεντινής. Προφανώς, δεν είμαστε σαν τη χώρα του… Μαραντόνα και του Μέσι διότι αυτή τη στιγμή είμαστε χειρότεροι από τους Αργεντινούς. Θυμίζουμε ότι πριν από μερικές εβδομάδες η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Κίρχνερ, φωτογραφιζόταν περιχαρής με την τελευταία επιταγή που θα έδινε στο ΔΝΤ για τα δάνεια του παρελθόντος.

Η Αργεντινή τα κατάφερε να απελευθερωθεί από τα οικονομικά δεσμά καθώς είχε πλουτοπαραγωγικές πηγές και εξαγώγιμα προϊόντα για να αναστήσει την οικονομία της. Ακόμη και οι ποδοσφαιριστές της είναι εξαγώγιμο προϊόν που φέρνει πολλά εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο στη χώρα. Εμείς, ούτε τα ποδοσφαιρικά ταλέντα μας δε μπορούμε να πουλήσουμε στους κουτόφραγκους. Κι όταν το κάνουμε τα τσεπώνουν οι πρόεδροι, αφού δεν φορολογούνται κανονικά, και στη συνέχεια μας φέρνουν το…. Πίου το μαύρο πιστόλι, κι αυτόν αφορολόγητο.

Εν πάση περιπτώσει, προφανώς ο κ. Στουρνάρας εννοούσε ότι η Ελλάδα δεν έγινε η Αργεντινή της εποχής που ο κόσμος έβγαινε με τις κατσαρόλες στους δρόμους επειδή δεν είχε να φάει. Ασφαλώς ακόμη δε φτάσαμε στο σημείο αυτό, αν και χιλιάδες συμπολίτες μας τρέφονται από την Εκκλησία ή ψάχνουν στα σκουπίδια. Κι αν δεν υπήρχε έστω και λίγο από το γνωστό ελληνικό φιλότιμο και το δέσιμο της οικογένειας, πολλοί γέροι στην επαρχία θα είχαν πάει μια ώρα νωρίτερα να βρουν το Δημιουργό τους.

Ασφαλώς και δεν έχει πέσει τόσο πολύ το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, όπως υποστηρίζει ο κ. Στουρνάρας, όμως, σύμφωνα με την έρευνα της ΓΣΕΕ, έχουμε επιστρέψει στα επίπεδα του 1978. Συγκεκριμένα:

  • Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ τονίζει πως την περίοδο 2010-2012 το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος μειώθηκε 8%, ενώ η ύφεση αυξήθηκε και η ανεργία εκτινάχθηκε στα ύψη (από 17,7% το 2011 στο 24% το 2012).
  • Την περίοδο 2010-2011 οι μειώσεις μισθών του Δημοσίου ανήλθαν σε 3,5 δισ. ευρώ και του ιδιωτικού τομέα σε 3 δισ. ευρώ. Συνολικά την περίοδο 2010-2011 οι περικοπές των συντάξεων και οι μειώσεις των μισθών ανήλθαν αθροιστικά σε 16,2 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 8% του ΑΕΠ, χωρίς να έχει μειωθεί η ανεργία, το δημόσιο χρέος και η ύφεση.
  • Η ΓΣΕΕ σημειώνει πως η οικονομική κατάσταση της κοινωνικής ασφάλισης επιδεινώνεται λόγω της αύξησης της ανεργίας (24%το 2012, δηλ. 1.200.000 άτομα) και της μείωσης των μισθών, που στερούν την κοινωνική ασφάλιση από πόρους της τάξεως των 9,5 δισ. ευρώ.
  • Ακόμη, υποστηρίζει πως η εισφοροδιαφυγή από την αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία καθώς και από τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης οδηγεί σε απώλειες 8,5 δισ. ευρώ.
Τέλος, υποστηρίζει ότι η αγοραστική δύναμη των νέων κατώτατων μισθών έχει πλέον γυρίσει στα επίπεδα του 1978.

Αυτά, πριν δούμε το νέο πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ κι ενώ η Ελλάδα βρίσκεται για 5η συνεχή χρονιά σε βαθιά ύφεση. Φέτος δε αναμένεται να κλείσει στο καλύτερο σενάριο σε 6% στο χειρότερο πάνω από 7%. Τι κάνει λοιπόν τον υπουργό Οικονομικών να πιστεύει ότι με τα μέτρα των σκληρών περικοπών στους χαμηλόμισθους και τη μεσαία τάξη, η απόσταση Αθήνα – Μπουένος Αϊρες (όταν ο κόσμος πεινούσε) δεν είναι και πολύ μακριά;

Διότι αν υλοποιηθούν τα μέτρα αυτά, για την επόμενη τριετία η χώρα θα συνεχίσει σε βαθιά ύφεση, πράγμα που σημαίνει ότι η ανεργία θα φτάσει το 30%, η αγοραστική δύναμη θα μειωθεί δραματικά, η μετανάστευση θα εκτιναχθεί.

Τι είναι όμως αυτό που άλλαξε μετεκλογικά όλους εκείνους που μας έλεγαν ότι μόνο με αλλαγή των επαχθών όρων του Μνημονίου θα ανασάνει η Ελλάδα και δε θα βγουν οι πολίτες με τις κατσαρόλες, δεν θα γίνουμε δηλαδή Αργεντινή; Ήταν ψέματα, παρελκυστική πολιτική, προεκλογική κοροϊδία σαν κι αυτές που γίνονται πάντα στην Ελλάδα;

Και στην κυβέρνηση δεν έχουν καν το ένστικτο της επιβίωσης; Τα μέτρα που σκέφτονται να επιβάλουν στρώνουν το χαλί για την αργεντινοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Και αν δε γίναμε ακόμη Αργεντινή, οδεύουμε ακάθεκτοι στο να γίνουμε, και μάλιστα συντομότερα απ’ ότι πιστεύουν ορισμένοι.

Ατυχής, λοιπόν, η χρήση του παραδείγματος της Αργεντινής από την πλευρά του κ. Στουρνάρα διότι ο κ. υπουργός μπορεί να μην είναι επαγγελματίας πολιτικός, όμως, δεν πρέπει να ξεχνά κάτι πολύ σημαντικό.

Το Δεκέμβριο του 2001 η θρυλική πλατεία Πλάσα ντε Μάγιο, γέμισε από αγανακτισμένους και πεινασμένους Αργεντίνους. Οι συγκρούσεις με την Αστυνομία ήταν τόσο σφοδρές που ανάγκασαν τον πρόεδρο της χώρας, Φερνάρντο ντε λα Ρούα να εγκαταλείψει το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο. Ηταν 20 Δεκέμβρη του 2011 και στην ιστορία καταγράφηκε ως τα «Δεκεμβριανά» της Αργεντινής. Σε όλο τον πλανήτη ο κόσμος είδε τον φοβισμένο πρόεδρο να το σκάει με το ελικόπτερο.

Δεν κάνουμε παραλληλισμούς, οι κακές σκέψεις. Όμως, με τα σκληρά μέτρα που έρχονται, ούτε ο Δεκέμβρης είναι μακριά, ούτε και η Αργεντινή.

Αριστερός Ψάλτης





Από τα καμπαρέ του Καΐρου στην… σημερινή Βουλή

Δεν ξέρω αν το προσέξατε, μέσα στον γενικότερο ορυμαγδό πληροφόρησης και παραπληροφόρησης, αλλά ο βουλευτής της ΝΔ κ. Ιωάννης Τραγάκης , ήταν ο πρόεδρος της κεντρικής εφορευτικής επιτροπής για την εκλογή προχθές του νέου Γραμματέα της ΝΔ.

Δηλαδή εκτός από ύπατος ελεγκτής της ηθικής των άλλων μελών και στελεχών του κόμματος, ως “Πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας και Πειθαρχικού“, αναγορεύτηκε από το κόμμα του και εγγυητής της διαδικασίας ανανέωσής του.

Δεν ξέρω ποιες σκέψεις γεννά σε σας η υπόθεση Τραγάκη, αλλά σε μένα υπενθυμίζει πόσο σοφή ήταν μια βασική αρχή της societas civilis των Ρωμαίων: η γυναίκα του Καίσαρα δεν οφείλει μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται τίμια.

Δύσκολα πιστεύει κανείς, για παράδειγμα, ότι όπως δημοσιεύθηκε πρόσφατα,ο κ. Τραγάκης έκανε δωρεάν διακοπές σε πανάκριβη σουΐτα, λίγες μέρες μετά από την υπογραφή ένταξης του ξενοδοχείου της Μυκόνου όπου διέμεινε στον αναπτυξιακό νόμο, επειδή ο ξενοδόχος έτρεφε γι’ αυτόν φιλικά αισθήματα.

Εκτός όμως από ένδειξη ότι πλέον μοναδικό κίνητρο ενασχόλησης με τα κοινά είναι ένας ευτελής, προσωπικός ευδαιμονισμός, το χειρότερο είναι ότι η υπόθεση Τραγάκη δημιουργεί ένα καταθλιπτικό, ιστορικοπολιτικό deja vu.

Επί Μεταξά, το 1940, το ΚΚΕ είχε 400 μέλη.

Η αστική πολιτική τάξη, γλεντοκοπώντας στα καμπαρέ του Καΐρου και αφήνοντας τον ελληνικό λαό να υποφέρει μόνος του τα πάνδεινα, το έφτασε το 1944 στα 400.000 μέλη.

Θέτοντας τη βάση για τη δημιουργία μέσα στην ελληνική κοινωνία μιας κομμουνιστικογενούς μάζας.

Η οποία (μάζα) πυροδότησε την εξέγερση του 1946-49 και κατόπιν υπήρξε η κοινωνικοπολιτική μαγιά:

1) το 1965-67 για την κοινωνική εκτροπή που οδήγησε στην δικτατορία

2) το 1974-81 για την θεμελίωση της ιδεολογικής ηγεμονίας και την εγκαθίδρυση του αριστερού παρακράτους

3) το 1981 για την άνοδο στην εξουσία και την 30ετή ιδεολογικοπολιτική ηγεμονία του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή της κυβερνητικής Αριστεράς.

Που εν τέλει κατέστρεψε την Ελλάδα.

Ο Μητσοτάκης, είχε πει σε εκπομπή του Τζαννετάκου στην ΕΡΤ : “η αστική πολιτική τάξη στην Κατοχή δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Σήμερα, η αστική πολιτική τάξη εμφανώς ανησυχεί για ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή.

Χιλιάδες όμως συνεπείς νοικοκυραίοι υποφέρουν από τον παρατεταμένο εφέτος καύσωνα. Και μάλιστα αμπαρωμένοι στα σπίτια τους, από το φόβο των λαθρομεταναστών και των ληστών.

Γιατί δεν πάνε διακοπές; Επειδή φυλάνε τα λιγοστά χρήματα που τους απέμειναν για να πληρώσουν τα αλλεπάλληλα χαράτσια. Φόρο εισοδήματος, χαράτσι ΔΕΗ, ΕΤΑΚ, ΦΑΠ, πετρέλαιο θέρμανσης 1,5 €/λίτρο.

Πώς λέτε να νιώθουν όλοι αυτοί βλέποντας τον κ. Τραγάκη να κάνει δωρεάν διακοπές στη Μύκονο, σε σουίτα 400 ευρώ τη βραδιά ;

Πρεσβεύουμε μια αρχή: για ό,τι σε βρίσκει, κοιτάξου στον καθρέφτη.

Δυστυχώς, η πολιτική τάξη έσπασε τον καθρέφτη.

Αντί να φωνάζει “γρουσουζιά!” ας κάνει κάτι.

Έστω την ύστατη στιγμή.

Προφήτης





Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Ήδη έχουν αρχίσει, ημιεπίσημα, να διαρρέουν στη δημοσιότητα τα μέτρα και οι περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και εισοδήματα, που περιλαμβάνονται στο πακέτο των 13,5 δισ. που συγκρότησε ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας και στο οποίο φέρονται να συμφωνούν και οι τρεις ηγέτες του κυβερνητικού συνασπισμού.

Σοκ είναι η πρώτη αντίδραση στο άκουσμά τους. Η φτωχοποίηση -βίαιη, οριζόντια και για τη μεσαία τάξη, εκτός από την εξαθλίωση στα χαμηλά εισοδηματικά- θα γίνει απολύτως εμφανής και αντιληπτή ως προς το μέγεθος της μέσα στον επερχόμενο χειμώνα. Σημειωτέον ότι η Ελλάδα δεν διακρίνεται από πραγματική μεγαλοαστική- εθνική τάξη, ενώ κατήργησε και την όποια Αριστοκρατία είχε με τη Μεταπολίτευση, προκειμένου να υποστηρίξει από δικά της κεφάλαια και διεθνή λόμπι, εθνική και κοινωνική πολιτική. Το μόνο που έχει κυρίαρχο, στο μεγάλο της κεφάλαιο, αν εξαιρέσουμε τους εφοπλιστές που αποκτούν πλούτο από το διεθνές εμπόριο, είναι η κλεπτοκρατία που από τα μέσα της δεκαετίας του '80, με έμφαση στη δεκαετία του ευρώ, απέκτησε τον πλούτο που προοριζόταν για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της Ελλάδας, καταστρέφοντας τη χώρα και την προοπτική της.

Η κλεπτοκρατία αυτή, κυρίαρχη στο ελληνικό πολιτικό και διοικητικό σύστημα διαχείρισης, με τη δυνατότητα να επηρεάζει καθοριστικά την εκλογή πρωθυπουργών, την επιλογή υπουργών και τον διορισμό διοικητών, κατορθώνει και σήμερα μέσα από τη διαδικασία των Μνημονίων και την αλληλεξάρτηση ή το μάνατζμεντ των τραπεζών, να αυξάνει τον πλούτο της, να διασφαλίζει τη θέση κυριαρχίας της στην χωρίς πλέον κυριαρχία και αυτοδιοίκηση Ελλάδα και να επηρεάζει καθοριστικά την πορεία της χώρας, είτε αυτή βρίσκεται υπό την διοίκηση της Τρόικας και του Βερολίνου είτε αυτή κάποια στιγμή εξέλθει του φαύλου κύκλου του ευρώ και αποκτήσει την αυτονομία της. Εφόσον φυσικά το πολιτικό σύστημα διοίκησης συνεχίζει να εξελίσσεται σε ευθεία γραμμή και δεν υπάρξει πραγματική εθνική και κοινωνική επανάσταση, που θα μεταφρασθεί σε βαθιά θεσμική αλλαγή και προπάντων, εξίσου βίαιη με την παρούσα φτωχοποίηση, ανατροπή του συστήματος.

Παρά τις διαβεβαιώσεις που θα δοθούν για το ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω περικοπές, οι Σαμαράς-Βενιζέλος-Κουβέλης, αλλά και όλη η ελίτ της τραπεζικοεπιχειρηματικής μιντιοκρατίας, γνωρίζουν αρμοδίως από τις πηγές τους στην τρόικα και την ευρωπαϊκή δομή, ειδικά τις επαφές τους στο Βερολίνο και το ευρωπαϊκό σύστημα των τραπεζών, ότι το παρόν πακέτο μέτρων «προσαρμογής» δεν θα είναι το τελευταίο.

Ουσιαστικά και για να γνωρίζουμε και εμείς οι υπόλοιποι τι μας συμβαίνει, τα μέτρα που θα εξαγγελθούν δεν θα ξεπερνούν τα 13,5 δισ. ευρώ, όπως τουλάχιστον έχουν αποφασισθεί μέχρι στιγμής. Το σύνολο των μέτρων όμως που πρέπει να ληφθούν μέχρι το τέλος του 2013, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Τρόικας και ευρωπαϊκών οικονομικών παραγόντων στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, αγγίζουν τα 35 δισ. ευρώ!

Ήδη, όπως πληροφορούμαστε, ο Γιούνκερ στη διάρκεια των συζητήσεων που είχε με τον Έλληνα πρωθυπουργό στην Αθήνα, του εισηγήθηκε τα περιοριστικά μέτρα που θα ληφθούν, μέχρι το τέλος του 2012, να φθάσουν τα 18 δισ. ευρώ, ώστε περίπου να ληφθούν αντίστοιχου ύψους μέτρα μέσα στο 2013. Η πραγματικότητα αυτή μένει στο σκοτάδι και θα γίνει φανερή, όταν η ύφεση που θα ανακοινωθεί στο τέλος του 2012, θα ξεπερνά το 9% και θα ακουμπά το 10%, με επίσημη ανεργία της τάξης του 25%, ειδικά στους νεοεισερχόμενους στην εργασία στο 50-55%.

Το μέλλον των Ελλήνων, ως πρώτων δουλοπάροικων στην Ευρώπη του ευρώ (προερχόμενων από το δυτικό μεταπολεμικό σύστημα, του Καπιταλισμού, που θέλει να προσεγγίσει το φεουδαρχικό μοντέλο των δούλων της Κίνας), διαμορφώνεται ήδη.

- Μισθοί και συντάξεις νεόπτωχων, χωρίς ασφάλιση, υγειονομική περίθαλψη, περιορισμένη ιδιοκτησία κρατική και ιδιωτική.

- Η δημόσια διοίκηση θα καταρρεύσει στο σύνολό της μέσω της περικοπής των δαπανών και θα ιδιωτικοποιηθεί ως λειτουργία στη βασική της δομή , στρατός, αστυνομία, εκπαίδευση, συγκέντρωση φόρων, υγεία, παιδεία.

- Επιχειρηματικές Οικονομικές Ζώνες, με χαμηλούς μισθούς, χωρίς ασφάλιση, «μαύρη εργασία» δηλαδή, αντί για επενδύσεις και επιχειρηματική ανασυγκρότηση.

- Οι υποδομές, οι φυσικοί πόροι, οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας θα περάσουν στις ευρωπαϊκές (υπό γερμανικό έλεγχο ή εποικοδόμημα) εταιρείες, τράπεζες ή σε άλλες διεθνείς ανάλογα με τους συσχετισμούς που δημιουργούνται και μια διεθνή ισορροπία συμφερόντων και διεκδικήσεων, τον διακανονισμό των οποίων θα προωθήσει ή θα αποφασίσει πρωταρχικά το Βερολίνο και σε δεύτερο επίπεδο το Παρίσι.

- Ακόμη και η ελληνική σημαία και ιδιοκτησία στα πλοία, η μεγαλύτερη εμπορική αρμάδα στον κόσμο, μετά την κρατικοκεντρική Κίνα που στην παρούσα φάση εξαγοράζει τις γερμανικές ναυτιλιακές εταιρείες συλλήβδην, θα της δοθούν κίνητρα και δεδομένα ώστε να υποστείλει την εθνική ελληνική σημαία από τα κατάρτια και να ανεβάσει στη θέση της την μαϊμού- αστερόεσσα της Γερμανικής Ευρώπης. Όσο και αν με μια πρώτη ματιά μοιάζει περίεργο, το έθνος των Ελλήνων, δεν μπορεί να αφανισθεί στη στεριά, αλλά στη θάλασσα.

- Η ιδιοκτησία στη χώρα, διότι κράτος σημαίνει έδαφος και νόμιμη (αναγνωρισμένη) ιδιοκτησία θα χαθεί μέσα από αποκρατικοποιήσεις- απεθνικοποιήσεις που ήδη προωθούνται, είτε από την εξαγορά της ιδιοκτησίας των συγχωνευμένων πρώην ελληνικών και νυν «ευρωπαϊκών» τραπεζών, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και του Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Υπό διαφορετικούς όρους από τους σημερινούς, η συγχώνευση των ελληνικών τραπεζών και η διεθνοποίησή τους θα μπορούσε να αποτελέσει προαναγγελία ανάκαμψης, ανάπτυξης και εισόδου διεθνικού κεφαλαίου, επαναπροσδιορισμού της γεωοικονομικής θέσης της χώρας. Σήμερα ολοκληρώνει την ξένη κατοχή και την εξαθλίωση (εθνικοκρατικό αφανισμό) των Ελλήνων.

- Με το Δουβλίνο 3, που ετοιμάζεται και για την Ελλάδα στην ευρωζώνη, οι στρατιές των Ασιατών και των Αφρικανών θα συνεχίσουν να έρχονται και μέσα σε μια δεκαετία θα κατορθώσουν, μέσα από τις Ειδικές Επιχειρηματικές Ζώνες και την κατάληψη περιοχών της Ελλάδας (νέα οικιστικά συγκροτήματα κατοικιών σε στυλ φαβέλας), να ισοπεδώσουν και φυλετικά- εθνικά την περιοχή, που κάποτε είχαν ως ιδιοκτησία οι Έλληνες.

Αυτή είναι η μοίρα των Ελλήνων στη ζώνη του ευρώ, στην Ευρώπη του πλέον έξυπνου και επικίνδυνου Ράιχ της παγκόσμιας ιστορίας. Και για όσους δεν το γνωρίζουν, διεθνείς τραπεζίτες έστησαν και χρηματοδότησαν και το προηγούμενο, όταν στον φανατικό, γνωστό στις μπυραρίες της Βαυαρίας Αδόλφο Χίτλερ, του έδωσαν την ευκαιρία να γίνει παγκόσμιος ηγέτης, με τη δυνατότητα να εγκαθιδρύσει το όραμα του, μια παγκόσμια «νέα τάξη πραγμάτων». Εκείνη του Γ΄ Ράιχ. Την ίδια που επιζητούσαν και οι διεθνείς τραπεζίτες και κεφαλαιοκράτες, με βάσεις ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού. Οι πραγματικοί ναζί!

Έχουν πιθανότητες οι Έλληνες; Κάθε μέρα που περνάει, με κάθε απόφαση που λαμβάνεται, όλο και λιγότερες. Πλησιάζουν συνεχώς και πιο πολύ το μοιραίο. Το σημείο μηδέν από όπου δεν υπάρχει επιστροφή. Η λύση δεν θα δοθεί με μια ψήφο σε μια εκλογική διαδικασία. Αλλά με μια συνολική (βίαιη ίσως) ανατροπή, που θα αλλάξει τα δεδομένα που χτίσθηκαν από την κλεπτοκρατία σε τέσσερις φάσεις. Το 1950, το 1975, το 1982, το 1989, το 2000.



Το καμίνι της διαλυτικής Νέας Ευρωπαϊκής Τάξης Πραγμάτων…

Γράφει ο Βασίλης Χασιώτης

Η Γερμανία αναβιώνει τον ηγεμονισμό της, «κοπιάροντας» τις ίδιες σχεδόν στρατηγικές που χρησιμοποίησε τη δεκαετία του ’30 (και του ’20), αλλάζοντας κάπως τα «μέσα» για την επίτευξη των στρατηγικών της στόχων.

Η Γερμανία, η ΣΗΜΕΡΙΝΉ Γερμανία, με τη ΣΗΜΕΡΙΝΗ ηγεσία της, αποτελεί το πλέον διαλυτικό στοιχείο στην υπόθεση ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ και υποτιθέμενης εν ισχύει ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΑΠΑΪΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ, με βάση τις παραδοσιακές αρχές της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της Ισοτιμίας, και της αρμονικής συνύπαρξης
μιας Ελεύθερης Αγοράς και ενός ισχυρού Κοινωνικού Κράτους.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Γερμανία, έπαψε να βλέπει την Ευρώπη σαν ένα Όλο στο οποίο η ίδια μετέχει ως Μέρος, και είναι φανερή η διάθεσή της και η προσπάθειά της, όλα τα Μέρη να ενωθούν στο δικό της Μέρος, καθιστάμενη έτσι η ίδια η προσωποποίηση, η ουσία και η ψυχή του Όλου, υποχρεώνοντας τα άλλα Μέρη να «προσαρμόσουν» τις δικές τους πραγματικότητες, στη δική της «πραγματικότητα», έτσι όπως αυτή την ορίζει.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Βερολίνο.

Θα πρέπει να είναι τυφλός κανείς για να μη το βλέπει.

Σχεδόν οι ηγέτες των άλλων χωρών, δεν ερωτώνται καθόλου για τα σημαντικά ζητήματα της Ευρώπης. Το Βερολίνο απλά ανακοινώνει τις αποφάσεις του, και από εκεί και πέρα, οι διαδικασίες απλά τηρούνται για το πρόσχημα της δημοκρατικότητας.

Ακόμα και το Παρίσι, έχει κάποιο ρόλο, αυτόν που του εκχωρεί το Βερολίνο.

Το «όχημα» για την επίτευξη του στόχου της πανευρωπαϊκής ηγεμονίας του Βερολίνου, είναι ο νεοφιλελευθερισμός, και όχι τυχαία.

Ο νεοφιλελευθερισμός, είναι η πιο προσιτή τρεχόντως ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ιδεολογία που προσφέρει μέσα πολιτικής δράσης που περισσότερο από κάθε άλλη ιδεολογία και πρακτική, βρίσκονται πιο κοντά στις φιλοδοξίες ενός καθεστώτος που ονειρεύεται να ηγεμονεύσει καθ’ ολοκληρίαν σε μια ήπειρο, και που γνωρίζει ότι μια τέτοια ηγεμονία δεν μπορεί να επιτευχθεί διαφορετικά.

ΑΥΤΗ η Γερμανία, η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Γερμανία, είναι ο Δούρειος Ίππος που θέλει να καταλάβει την Ευρώπη, όχι να τη μοιραστεί με άλλους.

Προσωπικά, εκτιμώ ότι η Γερμανία όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική ολοκλήρωση της Ευρώπης, αλλά, αντιθέτως, ονειρεύεται μια Ευρώπη μεταλλαγμένη σε μια επιχειρηματική / οικονομική Ένωση, μια Ευρώπη που θα διοικείται από ένα διοικητικό συμβούλιο με τις εξουσίες όλες εκχωρημένες στον διευθύνοντα σύμβουλο, θέση για την οποία προφανώς ο πλέον ενδεδειγμένος υποψήφιος δεν μπορεί παρά να είναι η ίδια, μια Ευρώπη που θα διοικείται και ως εταιρία. Όποιος «εργαζόμενος» (δηλαδή λαός), θα βαθμολογείται χαμηλά, όποιος δεν θα είναι αρκετά υπάκουος, θα υπόκειται σε τιμωρία, κατά προτίμηση οικονομικής φύσεως, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος θα έχει και το δικαίωμα να τον «απολύσει».

Κι ακόμα χειρότερο: ΤΟΥΤΗ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ, γι’ ακόμα μια φορά στην ιστορία της, τείνει να στρέψει εναντίον της, όχι απλά κάποιες πολιτικές ηγεσίες, ΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, και φυσικά, να στρέψει εναντίον τους τον γερμανικό λαό, τον οποίο θα τον αφιονίζει με τον «κίνδυνο» που περιβάλλεται, από άλλες εθνότητες, που στοχεύουν να τον ληστέψουν, να επιβιώσουν παρασιτικά σε βάρος του.

Οι καταστατικοί χάρτες, την ίδια στιγμή, τα Συντάγματα, όπως τα γνωρίζουμε, αποτελούν μάλλον τροχοπέδη σ’ αυτή την «επιχειρηματική οντότητα». Το ίδιο και άλλες έννοιες, όπως «κοινωνικό Κράτος», «δικαιώματα» (ανθρώπινα, πολιτικά, και τα παρόμοια). Εδώ, χρειάζονται άλλες έννοιες να πάρουν τη θέση των κλασικών προνοιών των συνταγμάτων. Έννοιες που θα επιβάλλουν την «παραγωγικότητα», την «οικονομική απόδοση», τον «οικονομικό «ορθολογισμό» στη διοίκηση», και τα όμοια. Μια Ευρώπη εργοτάξιο, μια Ευρώπη, όπου τα «άτομα» («άτομα» και όχι «άνθρωποι»), απ’ τη στιγμή που θα γεννιούνται μέχρι τη στιγμή που θα πεθαίνουν, θα έχουν το προσωπικό τους βιβλιάριο παραγωγικότητας και απόδοσης, και με βάση το οποίο ο καθένας σε ξεχωριστή συμφωνία με τον εργοδότη του θα καθορίζεται η αμοιβή του, και βεβαίως, θα έχει όλα τα «δικαιώματα», ΕΞΟΝ από εκείνα που απειλούν την εύρυθμη λειτουργία του εργοταξίου, κι εκείνα που απειλούν τις οικονομικές του επιδόσεις.

Ποιος Μεσαίωνας;

Η ηγεμών της Ευρώπης, σίγουρα τον Μεσαίωνα θα τον θεωρεί «απαράδεκτα ανεκτικό».

Ονειρεύεται κάτι ακόμα πιο δραστικό.

Ίσως το «1984» του Όργουελ, να μπορεί να περιγράψει την επερχόμενη βαρβαρότητα.

Όμως, οι ολοκληρωτισμοί, ωρίμασαν, ΞΕΚΙΝΏΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΑΚΟ ΞΥΛΩΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: κλωστή τη κλωστή, κόμπο το κόμπο.

Και η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι η Ευρώπη της Ειρήνης και της Προόδου των λαών της, η Κοινωνική Ευρώπη, η Ευρώπη των θαυμαστών οικονομικών επιδόσεων, ΑΥΤΗ η Ευρώπη, είχε μια από τις ρίζες της ακριβώς στον «γερμανικό παράγοντα» εκείνης της εποχής: τον παράγοντα που είχε βυθίσει στην απελπισία και το αίμα ολόκληρο τον κόσμο και κυρίως την Ευρώπη. Αυτό το «θηρίο» προσπαθούσε να ηρεμήσει, παρότι δεν θα ήταν δύσκολο, όταν ήταν πεσμένο στο έδαφος, να το σκοτώσει. Και καλώς επιδίωξε να το ηρεμήσει, αντί να το σκοτώσει. Όμως, τούτο το «θηρίο», ΣΗΜΕΡΑ, δείχνει μια ηγεμονική βουλιμία, τέτοια που να φαίνεται ότι επιδιώκει να καταβροχθίσει ό,τι μπορεί.

Όμως, η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Γερμανία, είναι εγκλωβισμένη σε έναν δύσκολα αποκρυπτόμενο υπερεθνικισμό. Δεν ενδιαφέρεται για την Ευρώπη, παρά στο μέτρο που η Ευρώπη εξυπηρετεί ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την οικονομική της ισχύ και ανάπτυξη. Δεν ενδιαφέρεται για την Ευρώπη, παρά στο μέτρο που η Ευρώπη εξυπηρετεί ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την επιδίωξή της να ηγεμονεύσει σ’ αυτή, αρχικά οικονομικά και πολιτικά, κι έπειτα βλέπουμε : το να δημιουργήσει και κάποιες νεοαποικιακές καταστάσεις ΜΕΣΑ στην Ευρώπη, δεν θα έλεγε και όχι, ήδη δημιούργησε μία.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Γερμανία, είναι μια άρνηση της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ολοκλήρωσης της Ευρώπης. Η ευκολία με την οποία μιλά για διαλυτικές προοπτικές είναι ολοφάνερη: όσοι «αντέχουν» τους ρυθμούς του Βορρά, δηλαδή της Γερμανίας κατά βάση, «ας ακολουθήσουν», διαφορετικά από τη πόρτα του ευρωπαϊκού τρένου, δεν μπαίνει μόνο κανείς αλλά και βγαίνει.

Πρέπει τούτη η άρνηση, να προσκρούσει πάνω σε μια εξίσου αποφασιστική άρνηση.

Για να δούμε τι θα μας ξημερώσει.

Εκτός κι αν…

Εκτός κι αν, έγκαιρα ό,τι μας διαλύει το απομακρύνουμε, το αποβάλουμε από την Ευρώπη…

Ανησυχείτε τι θα γίνει η Ευρώπη χωρίς τη Γερμανία;

Λοιπόν να σας πω…

Να δείτε ΠΟΣΟ ΑΝΗΣΥΧΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ…

Ανησυχεί, ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠ’ ΤΗ ΜΑΛΤΑ, για ν’ αναφερθούμε στο μικρότερο πληθυσμιακά Κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βεβαίως, υπάρχει ένα ακόμα «εκτός κι αν…»

Εκτός κι αν, η Γερμανία λογικευθεί, ή υποχρεωθεί να αποδεχτεί ως προϋπόθεση της παραμονής της στην Ένωση, την ηγεμονία των θεμελιωδών δημοκρατικών, κοινωνικών και ανθρωπιστικών κεκτημένων της Ένωσης, έναντι κάθε άλλης ιδέας ηγεμονισμού…

Αλλά, το ζήτημα είναι: πόσες ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ, πράγματι είναι προσηλωμένες στους θεμελιώδεις στόχους που οδήγησαν στη δημιουργία της Ένωσης;

Είναι κι αυτό ένα ερώτημα.

Διότι η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Γερμανία, φυσικά, έχει και τώρα τους δικούς της συμμάχους, λίγοι βέβαια, αλλά αρκετοί για την ίδια…




Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Γιατί γίνονται όλα αυτά;
Σε τίνος τη «σωτηρία» αποβλέπουν τα νέα μέτρα ύψους 11,5 δισ. ευρώ που, στην πραγματικότητα, αν προστεθούν η κάλυψη των δημοσιονομικών απωλειών που θα επιφέρουν, η «τρύπα» στον προϋπολογισμό του 2012, τα νέα χαράτσια, οι φόροι κ.λπ., ανέρχονται, όπως τα ίδια τα κυβερνητικά επιτελεία ομολογούν, στα... 23 δισ. ευρώ;

Η τρικομματική κυβέρνηση υπό τον Σαμαρά δεν κάνει τίποτα διαφορετικό απ' ό,τι έκανε η τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου και πριν απ' αυτήν η κυβέρνηση Παπανδρέου:
Ρημάζει τον ελληνικό λαό, επιφέρει το τελευταίο (;)και σίγουρα το θανάσιμο πλήγμα σε μια κοινωνία ήδη εξαθλιωμένη, ήδη γονατισμένη, ήδη φτωχοποιημένη, ήδη χρεοκοπημένη, με έναν και μοναδικό στόχο:
Τη δημιουργία εκείνης της «γέφυρας», μιας «γέφυρας» χτισμένης επί των λαϊκών κουφαριών, πάνω στην οποία θα πατήσει (κυριολεκτικά επί πτωμάτων) η πλουτοκρατία για να περάσει την κρίση, που η ίδια έχει δημιουργήσει.

Οι αριθμοί είναι απλοί, συγκεκριμένοι και λένε όλα όσα προσπαθούν να κρύψουν πίσω από τα «μεσσιανικά» τους λογύδρια οι Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης:

Τα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ (σ.σ.: δηλαδή των 23 δισ. ευρώ), επιβάλλονται ώστε, όπως λέει η κυβέρνηση, να ικανοποιηθούν οι δανειστές, να πειστούν για την προσήλωση της Ελλάδας στην πολιτική των Μνημονίων και ως εκ τούτου μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου να εκταμιευτεί από την τρόικα η περιβόητη δόση των 31,5 δισ. ευρώ.
*
Ναι, αλλά προσοχή:

α) Από τη δόση των 31,5 δισ. ευρώ, τα 25 δισ. ευρώ θα πάνε απευθείας στους αναξιοπαθούντες τραπεζίτες μας για την περιβόητη «ανακεφαλαιοποίηση» των ευαγών τους ιδρυμάτων.

β) Οσο για τα υπόλοιπα 6,5 δισ. ευρώ που απομένουν από τη δόση (σ.σ.: και που σε κάθε περίπτωση από αυτά ούτε ένα ευρώ δεν προβλέπεται να διατεθεί για μισθούς, συντάξεις ή κοινωνική πρόνοια), ο κ. Σαμαράς έχει δεσμευτεί ότι «θα πάνε στην αγορά»...

Δηλαδή, θα πάνε επίσης στο μεγάλο κεφάλαιο, ώστε αφ' ενός να επέλθει συμψηφισμός των δοσοληψιών των κεφαλαιοκρατών με το Δημόσιο, αφετέρου να χρηματοδοτηθούν βιομήχανοι και εργολάβοι με νέες ενισχύσεις, στο όνομα της «προώθησης των μεγάλων έργων» που έχουν κολλήσει...

Ας επανέλθουμε, τώρα, στο αρχικό ερώτημα:

«Γιατί γίνονται όλα αυτά»;

Είναι προφανές:

Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι «πρέπει» να υποστούν τη νέα λεηλασία των κανιβαλικών μέτρων, γιατί από κάπου πρέπει να βρεθούν, από κάπου θα πρέπει να βγουν αυτά τα 25 δισ. ευρώ των τραπεζιτών και τα υπόλοιπα 6,5 δισ. ευρώ των κεφαλαιοκρατών.

Αλλά από πού θα βγουν όλα αυτά τα λεφτά, αν όχι από το αίμα του ελληνικού λαού;





Στην ιστοσελίδα του εβδομαδιαίου οικονομικού περιοδικού Format δημοσιεύεται εκτενής συνέντευξη του γνωστού Αμερικανού οικονομολόγου, James K. Galbraith, με τίτλο «Η Ελλάδα θα φύγει από το ευρώ όταν το αποφασίσει η Γερμανία».

Ο οικονομολόγος επικρίνει την πολιτική των περικοπών στους μισθούς, τονίζοντας ότι αυξάνει την ανεργία και αναστέλλει την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της οικονομίας. Ο ίδιος εκτιμά ότι οι περικοπές μισθών στην Ελλάδα δεν θα λύσουν το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της χώρας. «Όποιος μπορεί, έχει ήδη εγκαταλείψει τη χώρα ή πρόκειται να το κάνει. Και οι εφοπλιστές έχουν φύγει εφόσον πρέπει να πληρώσουν φόρους (…), ενώ δεν προσελκύονται νέες βιομηχανίες μια και η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά 27%».

«Η Ελλάδα θα φύγει από την ευρωζώνη όταν το αποφασίσει η Γερμανία, ούτε νωρίτερα ούτε αργότερα», δηλώνει χαρακτηριστικά ο J. Gallbraith. Η ίδια η Ελλάδα δεν έχει συμφέρον να εγκαταλείψει την ένωση, όπως λέει, καθώς η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει με τί είδους δυσκολίες θα ήταν αντιμέτωπη η χώρα.

Αναφερόμενος στη δυσκολία εξεύρεσης λύσης για την κρίση, ο Αμερικανός οικονομολόγος σημειώνει ότι δεν υπάρχει εύκολος δρόμος και ότι κανένας Γερμανός καγκελάριος δεν θα έκανε αυτό που θα έπρεπε να κάνει, γιατί τότε δεν θα επανεκλεγόταν. «Για αυτό το λόγο η κ. Μέρκελ είναι σκληρή με τους Έλληνες. Δεν έχει να κάνει με μια στρατηγική για την Ευρώπη», σχολιάζει ο Gallbraith. Τέλος, επισημαίνει ότι η σημερινή κρίση έχει ομοιότητες με τη μεγάλη κρίση της δεκαετίας του ΄30 στις ΗΠΑ και υποστηρίζει ότι αν οι Ευρωπαίοι θέλουν να διατηρήσουν την ευρωζώνη, πρέπει να κάνουν κάτι αντίστοιχο με το New Deal εκείνης της εποχής. «Γιατί ούτε η Ελλάδα ούτε οι άλλες χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση μπορούν να λύσουν μόνες τους τα προβλήματά τους. Το να τους δίνονται συνεχώς χρήματα για δάνεια το μόνο που κάνει είναι να καθυστερεί την επίλυση των προβλημάτων», καταλήγει στη συνέντευξή του ο Αμερικανός οικονομολόγος.




Είναι πραγματικά απίστευτο και μοναδική παγκόσμια πρωτοτυπία αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Το Ελληνικό κράτος, ενώ έχει καταρρεύσει η οικονομία του κι ενώ δεν πληρώνει σε κανέναν τις υποχρεώσεις του, τολμά και εκβιάζει όσους του χρωστάνε, επιβάλλοντας και τόκους καθυστέρησης σε όσους δεν μπορέσουν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις – χαράτσια που καταχρηστικά τους έχουν επιβληθεί.

Η επιστολή που πήραμε είναι συγκλονιστική και αποδεικνύει την απόλυτη αναλγησία και το μηδενικό ηθικό υπόβαθρο της κυβέρνησης Σαμαρά. Θαυμάστε πολιτικό ήθος και αναλογιστείτε πως αύριο μπορεί να είστε εσείς το θύμα αυτού του κράτους μπαταχτσή, που τολμά να απειλεί και να εκβιάζει εκείνους στους οποίους χρωστάει!

Τα στοιχεία του αποστολέα αυτής της επιστολής υπάρχουν στην διάθεσή μας, αλλά είναι γνωστά και στον ΟΓΑ και όλους τους παραλήπτες.

ΠΡΟΣ: Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ)
ΕΟΠΠΥ (Πρώην ΥΠΑΔ)

ΚΟΙΝ: Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας

ΘΕΜΑ: Καταβολή Επιδομάτων

Αξιότιμε Κύριε - Κυρία,
Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σας εκφράσω την διαμαρτυρία μου για την καθυστέρηση καταβολής των επιδομάτων που δικαιούμαι ως πολύτεκνη – πλέον – μητέρα τεσσάρων τέκνων.

Πιο συγκεκριμένα, σας παραθέτω με χρονολογική σειρά τα γεγονότα:

α) Είμαι ήδη εγγεγραμμένη στα μητρώα του ΟΓΑ από τον Σεπ 2011 (έχοντας γίνει ήδη μητέρα 3 τέκνων από τον Οκτ 2010 και καταθέτοντας όλα τα δικαιολογητικά απογραφής που απαιτούνταν από τον ΟΓΑ) και την 07 Απρ 2012 έφερα στον κόσμο το 4ο παιδί μου. Υποχρεώθηκα λοιπόν να επανυποβάλλω από την αρχή - στον τοπικό αντιπρόσωπο ΟΓΑ του Ν. Σερρών (Δ. Σερρών) - όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την αλλαγή της μερίδας μου στον ΟΓΑ και την αναπροσαρμογή των επιδομάτων που δικαιούμαι, πλέον ως μητέρα 4 ανήλικων τέκνων, πράγμα που έπραξα τον Απρ 2012. Επιπλέον, η κατάθεση των δικαιολογητικών αφορά και την καταβολή της Εφάπαξ παροχής του ποσού των 2.000€, σύμφωνα με τον Ν.3454/07-04-06.

β) Έχω καταθέσει στον ΕΟΠΥΥ (πρώην ΟΠΑΔ) του Δ. Σερρών, από τον Απρ 2012, όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την χορήγηση του επιδόματος τοκετού ποσού 900€, όντας μόνιμη Δημόσιος Υπάλληλος του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Παρά την πάροδο διαστήματος άνω των 4 μηνών έως σήμερα από την ημερομηνία υποβολής όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών για την ενημέρωση τόσο του ΟΓΑ όσο και του ΕΟΠΥΥ, εξακολουθώ να μην έχω καμία ενημέρωση για την τύχη της καταβολής των ανωτέρω επιδομάτων που δικαιούμαι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Κλείνοντας την επιστολή μου αυτή, θα ήθελα να σας παραθέσω και τα παρακάτω δεδομένα, τα οποία με οδήγησαν στην υποβολή της παρούσης επιστολής:

Με την υποβολή και εκκαθάριση της Φορολογικής Δήλωσης έτους 2012, το ΥΠ.ΟΙΚ μου ζητά να καταβάλλω στα ταμεία του Κράτους το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 1.800€.
Επιπλέον αυτού του ποσού, στον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΗ, ήρθε και το ΕΕΤΗΔΕ (κοινώς χαράτσι ΔΕΗ) με το ποσό των 350 €.
Λαμβάνοντας υπόψη τον ήδη μειωμένο μισθό μου των 800 €, έχοντας ήδη και ένα στεγαστικό δάνειο προς αποπληρωμή, σας παρακαλώ να με ενημερώσετε για τον τρόπο αποπληρωμής των παραπάνω χρεών ύψους 2.150€ προς το Κράτος, την στιγμή που το ίδιο το Κράτος μου οφείλει ποσό άνω των 2.900€ έως σήμερα!
Να σημειώσω δε πως εάν καθυστερήσω την πληρωμή έστω και μιας δόσης του φόρου εισοδήματος, επιβαρύνομαι με προσαυξήσεις της τάξεως του 1% μηνιαίως, αλλά για τους μήνες που καθυστερεί η καταβολή των επιδομάτων που δικαιούμαι, δεν ισχύει το αντίστοιχο!
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας.

Και να θυμάστε πως αύριο μπορεί να είστε εσείς σε αυτή την τραγική θέση, επειδή οι ένοχοι καταστροφής της οικονομίας της χώρας, αποφάσισαν να καταστρέψουν και όλους τους πολίτες για να πληρώσουν την δόση της παραμονής τους στην εξουσία…