Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Μαΐ 2014

Του Γιώργου Καραμπελιά»

«Τρία» κόμματα, «δύο» κατευθύνσεις, ερίζουν για τη μελλοντική «συμμετοχή» τους σε κάποια νέα πιθανή πολιτική συμμαχία, σε περίπτωση που οι αντιμνημονιακές δυνάμεις κυριαρχήσουν στο πολιτικό σκηνικό την επόμενη περίοδο.
Οι ΑΝΕΛ, από την αρχή της δημιουργίας τους, τοποθετήθηκαν ενάντια στις μνημονιακές δυνάμεις και εμφανίζονταν ως ένας πιθανός πολιτικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση ανατροπής. Από πέρυσι τον Ιούνιο, όταν αποχώρησε από την τρικομματική κυβέρνηση, εμφανίζεται ως αντιμνημονιακή και η ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη, της Ρεπούση, του Παπαδόπουλου κ.ά. Τέλος, πρόσφατα αναδείχτηκε σε ρόλο μπαλαντέρ το «Ποτάμι».

Αυτές οι δυνάμεις, η πρώτη «πατριωτική», έστω και αν είναι συχνά αρκετά χαώδης, και οι άλλες στον ιδεολογικό, πολιτικό και «αισθητικό» πυρήνα του «εθνομηδενιστικού στρατοπέδου», σηματοδοτούν δύο «διαμετρικά» αντίθετες δυνατότητες και πιθανότητες συμμαχιών για την ηγεμονική δύναμη του αντιμνημονιακού στρατοπέδου, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Γι αυτό και οι συστημικές δυνάμεις ενισχύουν με όλα τα μέσα τη ΔΗΜΑΡ - και, εσχάτως, το Ποτάμι. Η ΔΗΜΑΡ, ένα κόμμα που επιβιώνει παρά την προφανή έλλειψη λαϊκής βάσης, όσο περισσότερο συρρικνώνεται, τόσο περισσότερο ενισχύεται. Απολαμβάνει υπέρμετρη προβολή, ενώ πρόσφατα μετακινήθηκαν προς αυτό εκατοντάδες στελέχη του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο της «γεωργακικής» πτέρυγας, "Κοππά, Καστανίδης" κ.λπ., αλλά και άλλων ομάδων, όπως ο «Στέφανος Μανίκας» κ.ά!
Μάλιστα, το σύστημα φρόντισε να περιορίσει τις τάσεις φυγής -»Ψαριανός»,» Λυκούδης, Παπαδόπουλος» και άλλοι, που ήταν έτοιμοι να αποχωρήσουν- έτσι «ώστε να συντηρηθεί» ως πιθανός κυβερνητικός σύμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ σε εθνομηδενιστική, συστημική κατεύθυνση. Ακόμα περισσότερο, ο Κουβέλης προσπαθεί να διεκδικήσει μια πιθανή θέση υποψηφίου για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ως σημείο σύγκλισης όλων των εθνομηδενιστικών δυνάμεων - παράλληλα και δίπλα στον εκλεκτό άλλων ομάδων του συστήματος και του ΣΥΡΙΖΑ, τον «Νίκο Κωνσταντόπουλο».

Επειδή όμως η κυβερνητική «κεντροαριστερά» συρρικνώνεται ταχύτατα, οι συστημικές δυνάμεις έκαναν ό,τι μπορούσαν για να επιτύχουν την κατασκευή ενός «φρέσκου» σχήματος που θα προσέφερε νέο αίμα σε ένα φθαρμένο συγκρότημα. Και έκαναν πολλές απόπειρες για κάτι τέτοιο. Ας θυμηθούμε το σχήμα ««Φλωρίδη»-»Απόστολου Δοξιάδη»», με σπόνσορες τον «Σημίτη», τον «Ράμφο», την «Καθημερινή» και άλλα συγκροτήματα, πριν δύο ή τρία χρόνια.
Αλλά ήταν πολύ νωρίς ακόμα, και πολύ φθαρμένα τα υλικά. Ακολούθησε, πρόσφατα, η αγωνιώδης προσπάθεια των ««58»», με τους ίδιους σπόνσορες και την τεράστια μηντιακή προβολή, από «ΝΕΑ», «ΒΗΜΑ», «Έθνος», MEGA, κ.λπ., η οποία όμως επίσης απέτυχε, τόσο λόγω φθοράς υλικών, όσο και της αντίθεσης του Κουβέλη, που είχε ήδη είχε βάλει ρότα για τον ΣΥΡΙΖΑ και την... προεδρία.

Έτσι έγινε η τελευταία απόπειρα, με το ΠΟΤΑΜΙ, από τους ίδιους ακριβώς σπόνσορες -ο «Ράμφος» βγήκε και ανοικτά να το στηρίξει στο Mega-, αποκλείοντας εντελώς τους απαξιωμένους πολιτικούς και ποντάροντας στο ««κεντρο-αριστερό» λάιφ στάιλ», το οποίο είναι πολύ ισχυρότερο από τις απόψεις και τους «πολιτικούς ενός ευτελισμένου και «ολοκληρωτικά» φθαρμένου πολιτικού χώρου.
Και επειδή είναι γνωστό πως, όταν καταρρέει ένα ιδεολογικό σύστημα, οι συμπεριφορές και ο τρόπος ζωής που το εκφράζουν καταρρέουν τελευταίες, γι’ αυτό ο «φιλόσοφος» Ράμφος και ο «πολιτικός» Σημίτης αναγκάστηκαν να κρυφτούν πίσω από τον «απολίτικο» στυλίστα του εθνομηδενισμού, Σταύρο.
Και φαίνεται πως το εγχείρημα αποδίδει, εν μέρει, τουλάχιστον, ψαλιδίζοντας τις αντιμνημονιακές δυνάμεις και ανασταίνοντας την «κεντροαριστερά ευαισθησία», με ένα σχήμα «που δεν παίρνει θέση», και άρα μπορεί να είναι μπαλαντέρ προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, είτε προς τους κυβερνητικούς είτε τους αντικυβερνητικούς!

Παράλληλα, οι ίδιες δυνάμεις κάνουν ό,τι μπορούν για να διαλυθούν οι ΑΝΕΛ και να μην υπάρχει πατριωτικός αντιμνημονιακός χώρος, που θα μπορούσε να ελέγξει σε κυβερνητικό επίπεδο και στη Βουλή, έστω εν μέρει, τον εθνομηδενισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα τέτοιο κόμμα, σε συμμαχία με όποιες πατριωτικές δυνάμεις υπάρχουν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μεγάλο πρόβλημα για όσους απεργάζονται μια «συστημική ενσωμάτωση» του ΣΥΡΙΖΑ - κατ’ εξοχήν μέσω της ευρωλαγνείας ενός μεγάλου τμήματός του και των θέσεων του για τα εθνικά θέματα, το μεταναστευτικό κ.λπ.
Και παρότι η ηγεσία των ΑΝΕΛ δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα συνεκτικό πολιτικό σχήμα και δίνει πολύ συχνά μια αίσθηση αλαλούμ, δεν παύει να αποτελεί έναν πόλο πατριωτικό και αυθεντικά αντιμνημονιακό!

Είναι προφανές, λοιπόν, πως για τις αντισυστημικές αντιμνημονιακές δυνάμεις είναι αποφασιστικής σημασίας η οριστική εξαφάνιση του «ιδεολογικού πόλου»του εθνομηδενισμού, της ΔΗΜΑΡ, και ο άμεσος περιορισμός της επιρροής του κόμματος του «λάιφ στάιλ του εθνομηδενισμού», δηλαδή του «Ποταμιού».

Παράλληλα, είναι εξαιρετικά σημαντική η «επιβίωση/μετασχηματισμός» των ΑΝΕΛ. Διότι οι ΑΝΕΛ, με τη συρρίκνωση που έχουν υποστεί -τη διατήρηση της επιρροής της «Χρυσής Αυγής», τη συντήρηση μιας κάποιας δύναμης από τον «Καρατζαφέρη» και τον «Πολύδωρα»-, δεν έχουν πλέον μέλλον ως κόμμα της «λαϊκής δεξιάς», αλλά θα πρέπει να μετασχηματιστούν πραγματικά σε «Ανεξάρτητους Έλληνες», αν θέλουν να επιβιώσουν. Γι’ αυτό και στο Ευρωψηφοδέλτιό τους περιέλαβαν τον «Ρωμανιά», τη «Γεωργαντά», τον «Σγουρίδη», τον «Μαριά», τον «Ζουράρι» και άλλους προερχόμενους και από την Αριστερά και από το ΠΑΣΟΚ, με μόνη «κοινή συνισταμένη» την «αντιμνημονιακή» και «πατριωτική» κατεύθυνση.
Και όσο το κόμμα αυτό θα βαδίζει προς αυτή την κατεύθυνση -η μόνη εφικτή αν θέλει να διασωθεί-, τόσο θα απομακρύνονται διάφοροι παραδοσιακοί δεξιοί πολιτικάντηδες, που θα τείνουν να επιστρέψουν στη Νέα Δημοκρατία, όπως έκανε ήδη ο «Μαρκόπουλος».
Βέβαια, η τύχη του σχήματος αυτού δεν έχει ακόμα τελεσίδικα σφραγιστεί, ωστόσο είναι το μόνο ταυτόχρονα αντιμνημονιακό και πατριωτικό πολιτικό σχήμα που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή μέσα στη Βουλή. Και δεν πρέπει να αφήσουμε τον «Πρετεντέρη» και τον «Παπαχρήστο» -των «Νέων» και του Mega- να το διαλύσουν, όπως τόσο πολύ προσπαθούν, σε αγαστή σύμπνοια με τον ««Ιό»» της ««Εφημερίδας των Συντακτών»» και την εθνομηδενιστική ηγεσία της «Αυγής».
Αν πρόκειται να δώσει αύριο τη θέση του σε κάτι καινούργιο, αυτό θα γίνει μέσα από την εξέλιξη του κινήματος μας και όχι τα διάφορα μνημονιακά και εθνομηδενιστικά χαλκεία.

Όπως λοιπόν ήδη τονίζαμε στο «Άρδην» και τη «Ρήξη»: «Στις «ευρωεκλογές», ανάλογα με την πολιτική μας κατεύθυνση, ας στηρίξουμε υποψηφίους και σχήματα που, παρά τις αδυναμίες τους, μπορούν να συμβάλουν θετικά.
Μπορούμε να ψηφίσουμε τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τον «Ζουράρι», μήπως και φέρει κάποιον ελληνικό αέρα στην αραχνιασμένη Ευρωβουλή - και όσοι ελπίζουν στη σωτηρία από την εγκατάλειψη του ευρώ μπορούν να ψηφίσουν φίλους μας, όπως η «Βίκυ Φερτάκη» στο κόμμα της Δραχμής, στο «ΑΣΚΕ», ή ακόμα και το «ΚΚΕ», ή τον «Πισσία» στους Οικολόγους Πράσινους.
Κι επειδή, παρά τα όσα έχουμε αναλύσει εξαντλητικά, υπάρχουν και αυτοί που επιμένουν να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, ας επιλέξουν στο ψηφοδέλτιό του κάποιες επιλογές που τουλάχιστον δεν είναι εθνομηδενιστικές - και όλοι τις γνωρίζουμε».

Πηγή Περιοδικό Άρδην - εφημερίδα Ρήξη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Καραμπελιά
Aπό τη Ρήξη που κυκλοφορεί

Ο Σαμαράς κλυδωνίζεται. Η δεξιά έχει κομματιαστεί και η αμφισβήτηση ανεβαίνει από όλες τις πλευρές. Οι μητσοτακικοί για πρώτη φορά μετά από χρόνια ξαναδείχνουν τα δόντια τους, ενώ οι «συμμαχικές δυνάμεις» του Πασόκ συρρικνώνονται δραματικά. Ο Αντώνης έκανε τη βρώμικη δουλειά, συγκεντρώνοντας τις κατάρες εκατομμυρίων, και τώρα πλησιάζει η ώρα της ιστορικής του καταδίκης. Η «επιτυχία» του, δηλαδή η ολοκλήρωση –λίγο πολύ– των μνημονιακών στόχων, της «αλλαγής κατηγορίας» της Ελλάδας, που από την πρώτη κατηγορία, υποβαθμίστηκε στην κατηγορία αποικίας και θερέτρου των Βορειοευρωπαίων, φέρνει και πιο κοντά την απόσυρσή του, δίπλα στα λοιπά φθαρμένα υλικά του ΓΑΠ και του Βενιζέλου.

Το ότι αυτή δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί, συνδέεται με την έλλειψη εναλλακτικών προτάσεων στο εσωτερικό του συστήματος. Γι’ αυτό και ο Ψυχάρης ή ο Αλαφούζος συνεχίζουν να τον στηρίζουν, ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία. Αν όμως χάσει και τη στοιχειώδη νομιμοποίηση στις εκλογές, τότε θα υποχρεωθούν να κινητοποιήσουν πάραυτα τις όποιες ισχνές εναλλακτικές λύσεις διαθέτουν.

Η απαξίωση του Σαμαρά δεν είναι συνέπεια μιας αποφασιστικής στροφής της κοινωνίας προς τα αριστερά. Ο χώρος της «κεντροαριστεράς» –στον οποίο ανήκει στην πραγματικότητα και ο Σύριζα– συγκεντρώνει ανάλογα ποσοστά με ό,τι συγκέντρωνε σχεδόν σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο, και στις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν φαίνεται να έχει αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων. Η κατάρρευσή του οφείλεται λοιπόν στο ότι απεδείχθη δουλικός και πειθήνιος υπάλληλος της Μέρκελ και της τρόικας, καταστρέφοντας την ελληνική κοινωνία.

Ο Σαμαράς είχε την ευκαιρία στα τέλη του 2011, όταν κατέρρευσε ο ΓΑΠ, να μεταβληθεί σε έναν «αντιμνημονιακό» δεξιό ηγέτη με μεγάλη κοινωνική και εκλογική απήχηση. Αντ’ αυτού γονάτισε μπροστά στα ξένα αφεντικά και τους τραπεζίτες. Και όλα όσα ακολούθησαν ήταν μοιραία και αναπόφευκτα. Γι’ αυτό και το τέλος του, που πλησιάζει, θα είναι εκείνο της στυμμένης λεμονόκουπας.

Στην Ουγγαρία πριν από έναν μήνα έγιναν βουλευτικές εκλογές. Και το δεξιό κόμμα του Όρμπαν τις ξανακέρδισε με 48% των ψήφων. Το κόμμα του είναι δεξιό, αλλά έδιωξε το ΔΝΤ και τις ξένες τράπεζες από την Ουγγαρία. 
Ο Αντώνης Σαμαράς, αντίθετα, είναι η περιδεής έκφραση μιας αστικής τάξης και μιας ελίτ βαθύτατα εξαρτημένης και ξενόδουλης. Και δεν πέτυχε απολύτως τίποτε. Ακόμα και η παραμονή της Ελλάδας, ως αποικίας, στην Ευρωζώνη, για την οποία επαίρεται, είναι συνέπεια της γεωπολιτικής θέσης της χώρας και του ρόλου των Αμερικάνων και προπαντός των Κινέζων. 
Αυτός, πέτυχε μόνο την εκπτώχευση, την παραγωγική αποδιάρθρωση και την κοινωνική καταρράκωση της χώρας.

Πηγή "Άρδην"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αντιμνημόνιο, εθνικά θέματα και εξωτερική πολιτική 
Καμπανάκι "κινδύνου" προς τον ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος 
 
Τόσο η υπόθεση της υποψήφιας ευρωβουλευτού Σαμπιχά, όσο και τα προβλήματα της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα, επιβεβαιώνουν ότι χωρίς σοβαρή, μελετημένη  διεθνή στρατηγική, χωρίς άποψη για την εξωτερική πολιτική, δεν νοείται πολιτική εναντίον του μνημονίου, για την απελευθέρωση της χώρας από τα αποικιακά δεσμά. Και ότι χωρίς τέτοια πολιτική όλος ο «αντιμνημονιακός αγώνας» στην Ελλάδα κινδυνεύει να οδηγηθεί σε ακόμα μεγαλύτερη από την ήδη επελθούσα καταστροφή. 
Κάτι ακόμα δεν έχουν αντιληφθεί πλείστοι πολιτικοί σε Ελλάδα και Κύπρο: δεν είμαστε πιο έξυπνοι από τον άλλο κόσμο. Συχνά μάλιστα δεν είμαστε παρά το «έξυπνο πουλί που πιάνεται από τη μύτη». Δεν είναι εξωτερική πολιτική να θέλεις να είσαι «κολλητός» και με τους Αμερικανούς και με τους Ρώσους, και με τους Αγγλοαμερικανούς και με τους Γερμανούς, και με τους Εβραίους και με τους ‘Αραβες, κ.ο.κ. Το μόνο που καταφέρνουν οι ‘Ελληνες πολιτικοί έτσι είναι να μην είναι φίλοι με κανέναν, αντί σεβασμού να κερδίζουν την καχυποψία.

Η άποψη ότι ο άξονας ΗΠΑ-Ισραήλ θα μας βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων μας, άποψη που ευδοκιμεί σε ορισμένους κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ και, καθολικά, στον κ. Καμμένο και το περιβάλλον του, δύσκολα μπορεί να συνδυασθεί με ανοίγματα στη Μόσχα ή το Πεκίνο. Τέτοιες απόψεις, σε συνδυασμό με την προχειρότητα που χαρακτηρίζει δυστυχώς πολλές όψεις της «αντιμνημονιακής» πολιτικής, κινδυνεύει να καταστήσει εξαιρετικά καχύποπτο το Κρεμλίνο έναντι των φιλικών  λόγων που ακούει, για τρίτη άλλωστε φορά μετά τους κ.κ. Παπανδρέου και Σαμαρά, από τον κ. Τσίπρα.

Ελπίζουμε ο ΣΥΡΙΖΑ να εκμεταλλευθεί το διάστημα που απομένει έως τις εθνικές εκλογές για να αποσαφηνίσει τις θέσεις του, περιλαμβανομένων των θέσεών του για την εξωτερική πολιτική και τα πιο κρίσιμα εθνικά θέματα. Ασφαλώς όμως είναι εξαιρετικά κακό σημάδι το γεγονός ότι αφθονούν στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος οι οπαδοί και θεωρητικοί του σχεδίου Ανάν ή των τουρκικών θέσεων στο Αιγαίο και τη Θράκη ή των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία ή πολιτικοί φίλοι και ομοϊδεάτες του ΓΑΠ, που ταύτισε την εξωτερική πολιτική της χώρας με την πολιτική των ΗΠΑ, παρολίγον να καταλύσει το κυπριακό κράτος (σχέδιο Ανάν) και τελικά σχεδόν κατέλυσε το ελλαδικό (Μνημόνια-Δανειακές). Με τέτοια στελέχη και απόψεις, δεν αντιμετωπίζεται το Μνημόνιο και κινδυνεύουμε και με άλλες καταστροφές.

Με την ευκαιρία μάλιστα της συμπλήρωσης προ ημερών δεκαετίας από το ιστορικό δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, δεν θα ήταν ίσως άσκοπο να θυμίσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία της άρχουσας τάξης και των πολιτικών ηγεσιών Ελλάδας και Κύπρου, δυστυχώς περιλαμβανομένης της «αντιεθνικιστικής» πλειοψηφίας του Συνασπισμού, σε απόλυτη σύμπτωση με την Ουάσιγκτων και τις Βρυξέλλες, υποστήριξαν τότε αυτό το τερατούργημα, γεωπολιτικό «προπομπό» Μνημονίων-Δανειακών. Αρθρογραφήσαμε πλειστάκις για το σχέδιο αυτό και τις συνέπειές του, για τούτο περιοριζόμαστε σήμερα να θυμίσουμε τι είπαν οι διαπρεπέστεροι νομικοί για αυτό. 

Για τον κορυφαίο συνταγματολόγο Δημήτρη Τσάτσο, το σχέδιο Ανάν ήταν «κείμενο παράφρονος» που «καμιά ομοσπονδία δεν θα μπορούσε να συζητήσει» (κυπριακός τύπος, 21.3.2004). Για τον συνταγματολόγο Βαγγέλη Βενιζέλο «τέρας, που ξετινάζεις σε δύο λεπτά από πλευράς διεθνούς, ευρωπαϊκού και συνταγματικού δικαίου» (ΑντένναTV, 29.3.2004). Αφού τάπαν αυτά, πρότειναν την υπερψήφισή του, εξευτελίζοντας κάθε έννοια επιστημονικής, πολιτικής και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Κατά τον επίσης κορυφαίο συνταγματολόγο Γεώργιο Κασιμάτη και τον Πρόεδρο της ‘Ενωσης Συνταγματολόγων Κώστα Μαυριά, το σχέδιο Ανάν ήταν «συνταγματικό τερατούργημα», «σε πλήρη αντίθεση προς τις θεμελιώδεις αρχές σεβασμού της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, προστασίας των δικαιωμάτων του και της δημοκρατίας» (δήλωση 23.4.204). 

Μια ομάδα εννέα διεθνώς κορυφαίων νομικών, με επικεφαλής τον καθηγητή Burns, του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, τον καθηγητή de Zayas, μέλος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, πρώην Γραμματέα της σχολής Διπλωματίας της Γενεύης και τον καθηγητή Κασιμάτη, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο θα κατέληγε αναπόφευκτα σε «αυξημένες τριβές και αποσταθεροποίηση», αποδίδοντας «αποφασιστικό έλεγχο σε βασικούς τομείς κυβερνητικής δραστηριότητας» σε μη δημοκρατικά εκλεγμένους και μη Κύπριους, καταργώντας τη νόμιμη και αναγνωρισμένη Δημοκρατία, περιορίζοντας την κυριαρχία και ανεξαρτησία της Κύπρου, προσβάλλοντας τη διεθνή και ευρωπαϊκή έννομη τάξη. 
Σύμφωνα με τους εννέα κορυφαίους νομικούς, το σχέδιο ήταν πολύ χειρότερο των εφαρμοζόμενων ρυθμίσεων στη Δυτική ‘Οχθη και τη Γάζα, τη δυτική Σαχάρα και το ανατολικό Τιμόρ, αντίθετο με το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και τη διεθνή σύμβαση κατά των φυλετικών διακρίσεων, σε πλήρη αντίθεση με την αρχή της δημοκρατίας και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ («Τετράδια», αρ.53). 
Κατά τον καθηγητή Περάκη το σχέδιο Ανάν δημιουργούσε ένα «κράτος Φρανκεστάιν» που δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει. (Είναι βέβαια κρίμα ότι αυτά ειπώθηκαν μόνο στις παραμονές του δημοψηφίσματος, όταν ήταν σίγουρο το αποτέλεσμα, κυρίως δε κατόπιν, έστω κι έτσι όμως διατηρούν την πολιτική και επιστημονική αξία τους).

Γενεές δεκατέσσερις πέρασε το σχέδιο και την προσπάθεια επιβολής του μια από τις σημαντικότερες μορφές της μεταπολεμικής παγκόσμιας μαρξιστικής νέας αριστεράς, ο Πέρι ‘Αντερσον, καθηγητής στο περίφημο UCLA και διευθυντής του New Left Review (ελπίζουμε να μη θεωρείται και αυτός «καθυστερημένος ’Ελλην εθνικιστής» (Perry Anderson, The Divisions of Cyprus, London Review of Books, 28 April 2008, ελληνική μετάφαση, Οι Διαιρέσεις της Κύπρου, εκδόσεις ‘Αγρα, 2008).

Δεν γνωρίζουμε να έχει ποτέ διατυπωθεί χειρότερη κριτική σε νομικό κείμενο παγκοσμίως. Αυτό το τέρας, που κανονικά δεν θα έπρεπε ούτε καν να υπάρξει, μας έφερε να υποστηρίξουμε το 2004 η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων σε Ελλάδα και Κύπρο.  Και δυστυχώς τέτοια «λύση» ετοιμαζόμαστε τώρα να ξαναφέρουμε. 

Οι οπαδοί τέτοιων ιδεών, χωρίς καν να έχουν κάνει έστω για τα μάτια του κόσμου μια αυτοκριτική βρε αδερφέ, εξακολουθούν και σήμερα να φιγουράρουν σε περίοπτη θέση στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, δυστυχώς και του ΣΥΡΙΖΑ (το ψηφοδέλτιο του οποίου αρχίζει με την θεωρητικό, τότε και σήμερα, του σχεδίου, Σία Αναγνωστοπούλου και καταλήγει με τον επίσης οπαδό του, θλιβερά γνωστό από την υπόθεση Σαμπιχά στη Θράκη, Χριστόπουλο). 
Είναι όμως αδύνατο να κάνεις αγώνα υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας στο ένα θέμα (μνημόνια-δανειακές), αλλά όχι στο άλλο (τα «εθνικά» λεγόμενα θέματα). 

Ελπίζουμε, τα όσα συνέβησαν με τη Σαμπιχά, να αποτελέσουν ευκαιρία επιβαλλόμενης μείζονος αλλαγής πορείας. Η χώρα δεν αντέχει άλλες περιπέτειες, η αριστερά και ο ελληνικός λαός καινούργιες τραγικές διαψεύσεις.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μία άλλη ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων της προηγούμενης Κυριακής

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Από αυτές εδώ τις στήλες έχουμε εγκαίρως επισημάνει ότι η επιλογή της Κουμουνδούρου να ορίσει κατά κανόνα κομματικά στελέχη ως υποψηφίους για τις περιφέρειες και τους μεγάλους δήμους θα της προσκόμιζε ποσοστά μεσαίου κόμματος. Τα αποτελέσματα της περασμένης Κυριακής επιβεβαίωσαν εκείνη την πρόβλεψη. Σαν να μην έφθανε το πρώτο λάθος, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διέπραξε και δεύτερο. Προσπάθησε να μετατρέψει και τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε δημοψήφισμα για την ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά, ενώ από τη φύση τους δεν προσφέρονται γι’ αυτό τον σκοπό.

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές δεν έχουν την πολιτική φόρτιση που συνδέεται με το Μνημόνιο. Το σημαντικότερο είναι ότι επηρεάζονται καθοριστικά από την προσωπικότητα των υποψηφίων και βεβαίως από τις τοπικές αντιθέσεις. Οι «γαλάζιοι» και «πράσινοι» υποψήφιοι για τον πρώτο και δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης είναι κατά κανόνα πιο προβεβλημένοι, συχνά έχουν ασκήσει τοπική εξουσία και κυρίως διαθέτουν τοπικά δίκτυα επιρροής.

Το αντίθετο ακριβώς ισχύει για τους υποψηφίους της Κουμουνδούρου. Στο επίπεδο των πολιτικών εντυπώσεων ο ΣΥΡΙΖΑ διασώθηκε από τα ποσοστά της Δούρου στην περιφέρεια Αττικής και του Σακελλαρίδη στον δήμο Αθηναίων. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η ψήφος στο πολυπληθές Λεκανοπέδιο ήταν πολύ πιο πολιτική από ότι στην επαρχία.

Όπως έχουμε επανειλημμένως υπογραμμίσει το 27% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο 2012 έχει μία ιδιαιτερότητα. Ο σκληρός πυρήνας της εκλογικής βάσης του είναι μόνο 4-6%. Οι υπόλοιποι είναι εκλογικοί πρόσφυγες, κυρίως κεντροαριστεροί, αλλά και κεντροδεξιοί που κατέφυγαν εκλογικά στο κόμμα του Τσίπρα, λόγω της καταστροφής των σταθερών του βίου τους. Το 27% του 2012 δεν προέκυψε επειδή οι ψηφοφόροι είδαν ξαφνικά το φως το αληθινό! Ο λόγος που αυτή η κατηγορία ψηφοφόρων το 2012 ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι επειδή ασπάσθηκε τις ιδεολογικές αντιλήψεις του. Ψήφισε για να απαλλαγεί από την κυβέρνηση Σαμαρά και από τις μνημονιακές πολιτικές της. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές, όμως, είχαν την άνεση και ψήφισαν με άλλα κριτήρια.

Αυτό δεν ίσχυε όταν κυριαρχούσε ο λεγόμενος δικομματισμός. Τότε, ο σκληρός πυρήνας της εκλογικής βάσης και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ήταν τουλάχιστον 35%. Ήταν η εποχή που το χρίσμα της Χαριλάου Τρικούπη και της Ρηγίλλης ήταν σίγουρο διαβατήριο για τον δεύτερο γύρο και εφαλτήριο για την κατάκτηση του δήμου ή της περιφέρειας. Αντιθέτως, τώρα, ακόμα και οι κομματικοί υποψήφιοι έκαναν προεκλογική εκστρατεία σαν ανεξάρτητοι! Η τάση μετατόπισης από τους στενά κομματικούς υποψηφίους προς σχετικά αυτόνομες προσωπικότητες, άλλωστε, είχε εκδηλωθεί και στις εκλογές του 2010.

Στην Κουμουνδούρου πίστεψαν ότι η ψήφος του Ιουνίου 2012 ήταν ψήφος εκλογικής προσχώρησης στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και υποτίμησαν την τάση αυτονόμησης των ψηφοφόρων, παρότι είναι πολύ εντονότερη στους εκλογικούς πρόσφυγες. Με άλλα λόγια, το 27% του 2012 δεν ήταν η εκλογική βάση του και στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Γι’ αυτό και ήταν λάθος ο ορισμός κομματικών υποψηφίων. Αναμφίβολα, οι κομματικοί υποψήφιοι ευνοήθηκαν από το γενικό ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα. Το είδαμε κυρίως στις περιπτώσεις του Σακελλαρίδη και της Δούρου, επειδή, όπως προαναφέραμε, στο μητροπολιτικό κέντρο του Λεκανοπεδίου η ψήφος ήταν περισσότερο πολιτική απ’ όσο στην επαρχία.

Η σοδειά του ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν πολύ πιο πλούσια εάν είχε στηρίξει προσωπικότητες υψηλού κύρους, ικανές αφενός να εκφράσουν το γενικό αντιμνημονιακό αίσθημα, αφετέρου να ικανοποιούν τα αυτοδιοικητικά κριτήρια. Τέτοιοι υποψήφιοι θα συσπείρωναν τους εκλογικούς πρόσφυγες και ως εκ τούτου θα αποσπούσαν υψηλότερα ποσοστά στον πρώτο γύρο. Λόγω της ευρύτερης απήχησής τους, μάλιστα, στον δεύτερο γύρο θα ήταν φαβορί για την κατάκτηση περιφερειών και μεγάλων δήμων.
Ο λόγος που η Κουμουνδούρου δεν επέλεξε προσωπικότητες ευρύτερης αποδοχής οφείλεται στην τάση του παραδοσιακού κομματικού μηχανισμού να διατηρεί τον έλεγχο. Όσοι έχουν συσσωρεύσει κομματικά ένσημα αντιμετωπίζουν τα κοινωνικά στελέχη που εκφράζουν τους κεντροαριστερούς εκλογικούς πρόσφυγες περίπου σαν επίδοξους εισβολείς!

Την περασμένη Κυριακή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαίωσε και στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ότι είναι μεγάλο κόμμα εξουσίας. Αυτό, όμως, δεν είναι πρόκριμα για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Το αντίθετο μάλιστα. Τα ευνοϊκά για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αποτελέσματα του πρώτου γύρου είναι πολύ πιθανόν να εξωθήσουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ πολλούς μικρομεσαίους ψηφοφόρους. Εκείνους που φοβούνται ότι εάν από τις ευρωκάλπες δεν προκύψει μία καθαρή καταδίκη της κυβέρνησης Σαμαρά, οι μνημονιακές πολιτικές θα ενταθούν. Γι’ αυτό και επιπολαίως έσπευσαν να εξάγουν πολιτικά συμπεράσματα η Συγγρού και κυρίως η Χαριλάου Τρικούπη.

Πηγή περιοδικό Επίκαιρα, Πέμπτη 22-5-2014

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Α. Λυκαύγη

Πριν καλά-καλά περατωθεί η καθ’ όλα ιστορική επίσκεψη του αμερικανού αντιπροέδρου στην Κύπρου, ανακοινώθηκε η επίσκεψη του ρώσου αναπληρωτή ΥΠΕΞ Αλεξέι Μεσκόφ στη Λευκωσία. Η οποία σκοπεί –πέραν των άλλων- στην προετοιμασία επισκέψεως του κυπρίου προέδρου στην Μόσχα.

Αυτό και μόνο αποτελεί από μόνο του εύγλωττο μέτρο: Αφενός της ανιούσας στρατηγικής σημασίας που αποκτά η Μεγαλόνησος,
Α. μετά την Ουκρανική κρίση και
Β. ως αποτέλεσμα των αναδυόμενων ενεργειακών δυνατοτήτων.
Και αφετέρου κρίσιμων περιφερειακών αναδιατάξεων που ήδη προάγονται.

Και ακριβώς αυτά υπήρξαν οι βασικοί πυλώνες των συνομιλιών Μπάιντεν στη Λευκωσία. Για την οποία η Ουάσινγκτον, με σαφή δήλωση του αμερικανού αντιπροέδρου, επιφυλάσσει έως και «ηγετική θέση» στην περιοχή, από τη στιγμή που το πολιτικό της πρόβλημα επιλυθεί.

Το Κυπριακό αποτέλεσε δεύτερο ζήτημα στην ατζέντα των συνομιλιών. Κυριάρχησαν οι εξελίξεις στην Ουκρανία και κυρίως τα γεωστρατηγικά ενδεχόμενα που τείνουν να αναπαραχθούν. Και τα οποία κατά τους αμερικανούς θα οδηγήσουν ενδεχομένως έως και σε μείζονες ανατροπές.

Αυτή ακριβώς η εκτίμηση διατυπώνεται ατύπως μεν, αλλά σαφώς, από συνεργάτες του κ. Μπάιντεν. Κι άλλωστε, η επιθυμία για επιτάχυνση λύσεως του Κυπριακού ενισχύεται από την ευανάγνωστη αναγκαιότητα να εξομαλυνθούν «τα μετόπισθεν» για την υπερδύναμη, σε μία περιοχή που αποτελούσε πάντοτε κρίσιμο δείκτη για τις δυτικές επιλογές. Αρκεί να υπομνησθεί πέραν άλλων το θέμα της διαχειρίσεως του νέου ενεργειακού περιβάλλοντος στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο την Κύπρο και το Ισραήλ, που διαλαμβάνει και το ζήτημα των αγωγών παροχετεύσεως των παραγωγών του προς την Ευρώπη.

Κι αυτό το τελευταίο θα αναδυθεί με ιδιαίτερη δυναμική, καθώς στις επιλογές των ισχυρών παραγόντων που ενδιαφέρονται, διαλαμβάνεται η Τουρκία ως η προσφορότερη και συμφερότερη λύση.

Πηγή «Τα Νέα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 

Ενώ η Κύπρος και η Ελλάδα διαλύονται ως κοινωνία και ως κράτος από την οικονομική κρίση που είναι σε εξέλιξη, μια κρίση που κορυφώθηκε ακριβώς την περίοδο που «ωρίμασαν» οι συνθήκες για την εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων ενεργειακών αποθεμάτων στην ΑΟΖ της Κύπρου και την υφαλοκρηπίδα της Ελλάδος, και ενώ εμείς στη μητέρα πατρίδα βλέπουμε να παίζεται το έργο «σύγκλιση ΣΥΡΙΖΑ - Χρυσής Αυγής» και οδηγούμεθα στις κάλπες για να επιλέξουμε τα μη χείρονα, αφού η επιλογή για το 80% των ψηφοφόρων είναι στη λογική «το μη χείρον βέλτιστον», στην Κύπρο γίνονται σημαντικά πράγματα όχι μόνο για τη Μεγαλόνησο αλλά για την Ελλάδα και ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που καταδικάζει για πρώτη φορά την Τουρκία ως κράτος για τη βάρβαρη πολιτική που ακολούθησε στο θέμα των αγνοουμένων και των εγκλωβισμένων, εξέλιξη που θα επηρεάσει τις διαδικασίες εξεύρεσης λύσης στο Κυπριακό, έρχεται η επίσκεψη στη Λευκωσία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, η πρώτη έπειτα από 52 χρόνια.
Να αρχίσουμε από τα θετικά της επίσκεψης. Ο Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ξεκάθαρα ότι οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν μία και μοναδική κυβέρνηση στην Κύπρο, τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, και ότι η επίσκεψή του δεν θα παραβιάσει αυτήν την αρχή.


Μπορεί αυτό να θεωρείται προφανές, όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τα παιχνίδια που έκαναν κατά καιρούς ορισμένοι στην Ουάσινγκτον και τα «χαϊδολογήματα» στην Αγκυρα και το παράνομο κράτος που λειτουργεί στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου.
Ενα άλλο θετικό είναι το γεγονός ότι ο κ. Μπάιντεν δήλωσε ότι δεν κομίζει κάποιο σχέδιο λύσης με χρονοδιάγραμμα, που σημάνει ότι δικαιούμαστε (;) να ελπίσουμε ότι δεν θα ασκηθούν ασφυκτικές πιέσεις σε Λευκωσία και Αθήνα για ένα νέου τύπου «Σχέδιο Ανάν».
Επίσης, στα θετικά της επίσκεψης μπορεί να συγκαταλεχθεί και η αναφορά του υψηλού επισκέπτη σε μια αυθεντική στρατηγική εταιρική σχέση της Ουάσινγκτον με τη Λευκωσία, υπογραμμίζοντας ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ και της Κύπρου είναι ιδιαίτερα φιλικές και στρατηγικές. Είπε επιπλέον ότι η προοπτική ανάπτυξης αυτών των σχέσεων είναι ακόμη μεγαλύτερη, λέγοντας ότι «ο ρόλος και η δυναμική της Κύπρου στην περιοχή ενισχύεται» και ότι η Κύπρος έχει αναβαθμίσει τον ρόλο της και εντός Ε.Ε., παραδείγματος χάριν στα θέματα έρευνας και διάσωσης.


Στα θέματα που πρέπει να μας προβληματίσουν -αναγκαστικά θετικά- είναι η προτεραιότητα που φαίνεται ότι δίνεται στα ζητήματα της ενέργειας από πλευράς της Ουάσινγκτον έναντι της λύσης, πράγμα που σημαίνει ότι είναι στο χέρι της Λευκωσίας και της Αθήνας να διαχειριστούν με μαεστρία πολιτικά το συγκεκριμένο ζήτημα, επ’ ωφελεία των πολιτών και των κρατών της Κύπρου και της Ελλάδος, μη λησμονώντας οι λαμβάνοντες αποφάσεις ότι όποιος κρατάει τη σφραγίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει το στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των πάντων, σε ό,τι αφορά τη ζητήματα που σχετίζονται με την Ανατολική Μεσόγειο.
Στα αρνητικά της επίσκεψης Μπάιντεν στην Κύπρο είναι η μετάβασή του στο παρανόμως κατεχόμενο μέρος της Κύπρου και η συνάντηση με τους εκεί αξιωματούχους του παράνομου τουρκοκυπριακού κράτους, με τη δήλωσή του φυσικά για την αναγνώριση της μίας και μόνης νόμιμης κυβέρνησης να μετριάζει το αρνητικόν της συνάντησης.


Αφήσαμε στο τέλος το ζήτημα της Αμμοχώστου. Πληροφορούμεθα ότι συζητήθηκε εν κρυπτώ με Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους το «Σχέδιο Αμμόχωστος», με το οποίο θα γίνει προσπάθεια να επιτραπεί η οικονομική δραστηριότητα σε ορισμένους τομείς της πόλης-φάντασμα, με στόχο να μετριαστεί η αρνητική στάση των Ελληνοκυπρίων απέναντι στο τουρκοκυπριακό καθεστώς και στο σχέδιο λύσης που αναμένεται να τεθεί υπό την κρίση των πολιτών με δημοψήφισμα. Αυτό που προσδοκούν οι υποστηρικτές του συγκεκριμένου σχεδίου είναι να προβληθούν στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη τα σημαντικά οφέλη από το άνοιγμα της πόλης της Αμμοχώστου στη χειμαζόμενη και δοκιμαζόμενη οικονομία του νησιού από την κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη.


Για να γίνουμε πιο σαφείς, το «Σχέδιο Αμμόχωστος» θα παρουσιαστεί ως σανίδα σωτηρίας της κυπριακής οικονομίας, με σκοπό να φύγει από το προσκήνιο ο εφιάλτης του ΟΧΙ που είπε ο κυπριακός λαός στο Σχέδιο Ανάν και να αποφευχθεί ένας αντίστοιχος σκόπελος σε ενδεχόμενο μελλοντικό δημοψήφισμα.
Ολα αυτά προς γνώσιν και γόνιμο προβληματισμό εκείνων που θα κληθούν να βάλουν τις τελικές υπογραφές, οι οποίες θα κρίνουν αν θα έχουμε εκμετάλλευση ή λεηλασία των ενεργειακών αποθεμάτων και της ίδιας της πατρίδας.


Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Στην αρπάγη ενός «αληθινού εμφυλίου πολέμου», βρίσκεται πλέον η Ουκρανία, δήλωσε σήμερα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν λίγο πριν τις προεδρικές εκλογές της Κυριακής στην πρώην σοβιετική δημοκρατία, στο ανατολικό τμήμα της οποίας μαίνονται οι συγκρούσεις μεταξύ ουκρανικού στρατού και φιλορώσων αυτονομιστών.

Η κρίση στην Ουκρανία «γεννήθηκε διότι ο (ανατραπείς τέως πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ) Γιανουκόβιτς απέρριψε τη συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακολούθησε ένα πραξικόπημα, το οποίο υποστήριξαν οι Αμερικανοί φίλοι μας, και εν τέλει, επικρατεί χάος κι ένας αληθινός εμφύλιος πόλεμος», υποστήριξε ο Πούτιν κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του σε ένα οικονομικό φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη, στη βορειοδυτική Ρωσία.

Εξάλλου ο Πούτιν εκτίμησε πως οι κυρώσεις που επέβαλαν δυτικά κράτη στη Ρωσία λόγω της κρίσης στην Ουκρανία θα αποδειχθούν μπούμερανγκ.

Επικρίνοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Πούτιν σημείωσε πως το όραμα ενός «μονοπολικού» κόσμου απέτυχε, εξαίροντας παράλληλα τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις διότι υιοθετούν μια πιο «πραγματιστική» στάση έναντι της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση – η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες ρωσικού αερίου – διστάζει περισσότερο από την Ουάσινγκτον να επιβάλει εκτεταμένες οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία.

Ακόμη, ο Ρώσος πρόεδρος κατηγόρησε τις μεταβατικές αρχές στην Ουκρανία ότι καταχρώνται τη στρατηγική θέση της χώρας όσον αφορά τη μεταφορά αερίου.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είπε πως οι δυτικές χώρες με τις ενέργειές τους επιδεινώνουν την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Η συμφωνία της Gazprom με την Κίνα μπορεί εξάλλου να επιτρέψει στη Μόσχα να εναλλάσσει την προσφορά του φυσικού της αερίου ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ασία, δήλωσε ο Πούτιν. Η Ρωσία και η Κίνα συνήψαν μια συμφωνία ύψους 400 δισ. δολαρίων νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του αρχηγού του ρωσικού κράτους στο Πεκίνο.

Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας είπε ακόμη ότι η χώρα του ενδέχεται να δημιουργήσει ένα ειδικό κρατικό ταμείο το οποίο θα συμβάλλει να αντικατασταθούν τα δυτικά προϊόντα εισαγωγής με εγχωρίως παραγόμενα. Εξάλλου, η κυβέρνηση θα χορηγεί φθηνές πιστώσεις σε εγχώριες βιομηχανίες, με επιτόκιο όχι υψηλότερο από το ρυθμό του ετήσιου πληθωρισμού συν 1%, υποσχέθηκε.




"Ύποπτα συμφέροντα προσπαθούν να αλώσουν τον Δήμο της ακριτικής Ορεστιάδας"
  
Ο Δήμαρχος Ορεστιάδας, Δημήτρης Μουζάς, σε τηλεοπτική συνέντευξή του, ξέσπασε από αγανάκτηση για όσα γίνονται με ΜΚΟ και Μη Κερδοσκοπικές Εταιρείες. Έφερε ως παράδειγμα μια τέτοιου είδους δομή που λειτουργεί στον ακριτικό Δήμο και φανερώνει όλες τις στρεβλώσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στην Ελλάδα του Μνημονίου:
«Ενώ εγώ τρέχω σε υπουργεία και γενικές γραμματείες προσπαθώντας να εξοικονομήσω ένα-δύο χιλιάρικα, για τις κοινωνικές υπηρεσίες που προσφέρει ο Δήμος μας σε αδύναμους συνανθρώπους μας, υπάρχει ένα πάρτι εκατομμυρίων που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Εμείς στο Δήμο Ορεστιάδας καθημερινά σιτίζουμε περισσότερους από 400 ανήμπορους συνδημότες μας και ταυτόχρονα υπάρχει μια ΜΚΟ που παίρνει αφειδώς χιλιάδες ευρώ για να φιλοξενεί 10-12 ψυχικά ασθενείς από την υπόλοιπη Ελλάδα.
Η Υφυπουργός κυρία Μακρή διέταξε έρευνα και είπε ότι θα ελεγχθούν όλοι.
Ο αντίπαλός μου στο δεύτερο γύρο των εκλογών, είναι εταίρος και πρόεδρος σ` αυτή τη ΜΚΟ, σ` αυτή την εταιρεία. Είναι μια κλειστή παρέα που θέλει να αλώσει το Δήμο Ορεστιάδας για τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα. Επιτέλους!
Πρέπει να λειτουργήσει η Δημοκρατία, η Διαφάνεια, να σταματήσει το πάρτι των εκατομμυρίων.
Η Ελλάδα υποφέρει, το Υπουργείο Υγείας προχωρά συνέχεια σε περικοπές από παντού, γιατρούς, νοσηλευτές, φάρμακα, εφημερίες.
Ταυτόχρονα δίνονται εκατομμύρια σε ανθρώπους που παρουσιάζουν ως φιλανθρωπία και ευαισθησία ένα καλοπληρωμένο επάγγελμα.
Είναι οι ίδιοι που θέλουν να περάσουν αυτές τις μεθόδους και στην πολιτική, στην τοπική αυτοδιοίκηση. Εμείς αντιστεκόμαστε, υπερασπιζόμαστε τους πολλούς και όχι τα συμφέροντα των λίγων. 

Ο Δήμος Ορεστιάδας δεν είναι ΜΚΟ».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Στάθης Διομήδης

Από 22 έως 25 Μαΐου τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκλέγουν τους Ευρωβουλευτές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στην Ελλάδα από το 1981, που στήθηκαν για πρώτη φορά κάλπες για ευρωεκλογές, υπήρξε μια λανθασμένη λογική ότι οι ευρωεκλογές είναι απλά μια έγκυρη δημοσκόπηση που δείχνει το πολιτικό κλίμα της κοινωνίας και στέλνει μηνύματα διαμαρτυρίας ή/και επιδοκιμασίας των πολιτικών κομμάτων. Θεωρήθηκαν ως οι εκλογές: «Έλα μωρέ τώρα»!!!

Είναι μια τραγική λογική η οποία πρέπει να ανατραπεί άρδην αυτήν την Κυριακή. Οι εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο είναι πολύ σοβαρές. Το ίδιο σοβαρές με τις Εθνικές εκλογές. Στις αίθουσες του Ευρωκοινοβουλίου (αλλά και στα υπόγεια του ευρωιερατείου) παίρνονται οι αποφάσεις για την χώρα μας. Είναι επιβεβλημένο λοιπόν να ψηφίσει ο πολίτης αλλά και να επιλέξει κόμμα και πρόσωπα χωρίς φόβο και πάθος αλλά με γνώμονα τα συμφέροντα της πατρίδας. Και επειδή υπάρχουν αρκετές προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους και ποιότητας στα ψηφοδέλτια, που μπορούν να εκπροσωπήσουν τη χώρα θα πρέπει η επιλογή να γίνει μετά από ώριμη σκέψη. Είναι πλέον πολύ σοβαρά τα πράγματα για να μας εκπροσωπήσουν τα παιδιά της κομματικής γραφειοκρατίας και των κομματικών ενσήμων. Δεν μπορεί να εκπροσωπούν τη χώρα τα χαϊδεμένα παιδιά των αρχηγών και της διαπλοκής. Είναι η πρώτη φορά που οι Ευρωεκλογές γίνονται με σταυρό και είναι μια ευκαιρία να αλλάξει το σκηνικό της κομματοκρατίας και του ενός ανδρός αρχή. Πρέπει να επιλεγούν άνθρωποι με το θάρρος της γνώμης τους και όχι άνθρωποι με το θράσος και την αλαζονεία της κομματικής φράξιας που εκπροσωπούν. Τα μηνύματα των εκλογών πρέπει να σταλούν προς όλες τις κατευθύνσεις και εντός Ελλάδας και στην Ε.Ε, αλλά και στα ίδια τα κόμματα.

Όπως σε κάθε προεκλογική περίοδο έτσι και τώρα υπήρξε πλειοδοσία παροχών και υποσχέσεων. Ο Πρωθυπουργός όμως πρώτευσε σε αυτή την πλειοδοσία. Στη Θεσσαλονίκη, στις 15 Μαΐου «προσέφερε» πεντακόσιες πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας έως το 2018. Στην ομιλία του για την Εθνική ανάπτυξη στις 20 Μαΐου «προσέφερε» πεντακόσιες πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας αλλά μέχρι το 2020!!! Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Στις 31 Μάιου του 2012, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές είχε υποσχεθεί εκατόν πενήντα χιλιάδες θέσεις εργασίας σε ένα χρόνο. Αντί αυτού όμως, όπως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία, ενώ τον Μάιο του 2012 η ανεργία ήταν 23,1% , ένα χρόνο μετά τον Μάιο του 2013 έγινε 27,6% αγγίζοντας τους 1.400.000 ανέργους, Σε ένα χρόνο όχι μόνο δεν είχαμε 150 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας όπως είχε υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός, αλλά έχασαν τη δουλειά του και έμειναν άνεργοι ακόμη 193.668 συμπολίτες μας σε σχέση με τον Μάιο του 2012!!! Δεν το λες και αξιοπιστία αυτό!!!

Όπως ανέφερα και ποιο πάνω οι εκλογές της Κυριακής είναι ιδιαίτερα σημαντικές και δεν πρέπει να απέχουμε. Για αυτό λοιπόν: «δίνουμε όλοι το «παρών» την Κυριακή… στις ΚΑΛΤΣΕΣ» που είχε πει και ο μεγάλος «λογοπλάστης» κος Παπανδρέου, παραμονές των Ευρωεκλογών του 2009.

Και μην ξεχνάτε: Πέραν της κάλπης ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!!!

Υ.Γ. Είναι απορίας άξιον πως κατανέμεται το εκλογικό επίδομα στους υπαλλήλους. Με βάση την κοινή υπουργική απόφαση οι υπάλληλοι των Δήμων θα λάβουν 223 ευρώ, οι υπάλληλοι των Περιφερειών θα λάβουν 2.500 ευρώ και οι υπάλληλοι του υπουργείου εσωτερικών 3.350 ευρώ!!! Με τις νόμιμες κρατήσεις βεβαίως. Σαν προεκλογικό μαυρογιαλούρικο ρουσφετάκι με υψηλό κόστος μου μοιάζει το εκλογικό επίδομα για τους περιφερειακούς υπαλλήλους και τους υπαλλήλους του Υπ. Εσωτερικών. Για του λόγου το αληθές… Αρ. 19543 – ΦΕΚ Β 1240 – 15.05.2014



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κάποιοι κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ πως είναι η άλλη όψη του ΠΑΣΟΚ...
Κάποιοι κατηγορούν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, πως προσπαθεί να πάρει το προφίλ του Ανδρέα Παπανδρέου...
Η εικόνα, όμως, αδιάψευστη, δείχνει πως ο Αλέξης γίνεται Γιώργος και αυτή η μετάλλαξη αφήνει πίσω της πολλά ερωτηματικά, αν και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας ισχυρίζεται πως εκφράζει το καινούργιο και πως δεν έχει καμία σχέση με το "παλιό"...


Μετά από αυτά, μήπως πρέπει να σκεφτούμε 100 φορές τι θα ψηφίσουμε; Όχι τίποτε άλλο, αλλά, όπως λέει και ο σοφός λαός, "μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται"...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 16-05-2014, η τουρκική Υδρογραφική-Γεωγραφική Διεύθυνση της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων (ΔΝΔ) δημοσιοποίησε την επιχειρησιακή δραστηριότητα των πλοίων επιστημονικών ερευνών της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο για το έτος 2014.

Για τη σύνταξη του παραπάνω εγγράφου συνεργάστηκαν οι ακόλουθοι τουρκικοί φορείς: το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Μεταφορών-Ναυτιλίας- Επικοινωνιών, το Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων, η Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων, το Αρχηγείο Στόλου, η Διοίκηση Βόρειας Θαλάσσιας Περιοχής και η Διοίκηση Νότιας Θαλάσσιας Περιοχής της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων, η Υδρογραφική-Γεωγραφική Διεύθυνση, η Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών, το Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών και Τεχνολογικών Μελετών TUBITAK, η Γενική Διεύθυνση Μεταλλευτικών Ερευνών, τα Ινστιτούτα Θαλασσίων Επιστημών και Αλιευμάτων των πανεπιστημίων Κωνσταντινούπολης και Dokuz Eylul, καθώς επίσης το τμήμα Θαλασσίων Επιστημών του πολυτεχνείου Μαύρης Θάλασσας.

Επίσης, μεταξύ των προαναφερθέντων δραστηριοτήτων, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν τα εξής:

Πρώτον, οι γεωλογικές, γεωφυσικές, υδρογραφικές, ωκεανογραφικές και περιβαλλοντολογικές έρευνες, με τη συμμετοχή 25 επιστημόνων, που έχουν προγραμματισθεί μέχρι το Δεκέμβριο του 2014 με το πλοίο επιστημονικών ερευνών SELEN της Γενικής Διεύθυνσης Μεταλλευτικών Ερευνών στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας.


Δεύτερον, οι έρευνες που θα πραγματοποιήσει το πλοίο επιστημονικών ερευνών Piri Reis, από 20 έως 30 Μαΐου 2014 και θα αφορούν στη μελέτη του ιζηματοειδούς σε συγκεκριμένες περιοχές του βυθού του Αιγαίου, προκειμένου να βελτιωθεί η κατανόηση του κλιματικού συστήματος και να γίνουν εκτιμήσεις για το μέλλον.

Η σπουδαιότητα των ερευνών αυτών για την ελληνική πλευρά εστιάζεται στο γεγονός ότι αυτές θα πραγματοποιηθούν με έναν ειδικό εξοπλισμό που αποτελείται από ένα έμβολο το οποίο βυθίζεται στον πυθμένα της θάλασσας και εξάγει δείγματα των ιζημάτων-λάσπη από το βυθό. Η διαδικασία λήψης των δειγμάτων φαίνονται στο ακόλουθο διάγραμμα.



Συνακόλουθα δε, οι Τούρκοι δημοσιεύουν τον ακόλουθο χάρτη με τον οποίο αμφισβητούνται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και απεικονίζονται οι σταθμοί στους οποίους θα διεξαχθούν οι εν λόγω έρευνες.


Επίσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η δραστηριότητα αυτή αποτελεί συνέχεια αντίστοιχης ανακοίνωσης που δημοσιοποίησε στο παρελθόν η τουρκική Υδρογραφική-Γεωγραφική Διεύθυνση για έρευνες που θα πραγματοποιούντο τα χρονικά διαστήματα 5-30 Μαρτίου 2012 και 25 Ιουνίου-20 Ιουλίου 2012, στην οποία αναγραφόταν τα εξής:

- Αριθμός επιστημόνων: 10
- Φορέας που υποστηρίζει το πρόγραμμα: TUBİTAK (Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών)
- Υπεύθυνος προγράμματος: Ο καθηγητής Γεωλογίας και Θαλασσίων Επιστημών Yasar Doğan [σ.σ. είναι μέλος της ομάδος ερευνών της ΤΡΑΟ (Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου)]
- Σκοπός του προγράμματος: 
Πρώτον, η μελέτη και εξαγωγή συμπερασμάτων από τα ευρήματα που θα προκύψουν κατά τη μέτρηση των ιδιαιτεροτήτων του οικοσυστήματος στην περιοχή της Οικονομικής Ζώνης της Τουρκίας στο Αιγαίο
Δεύτερον, η δημιουργία βάσης δεδομένων με τις βασικές οικολογικές πληροφορίες αναφορικά με την υποδομή του εν λόγω οικοσυστήματος. 
Τρίτον, η πραγματοποίηση μελέτης αξιοποιώντας τα βιολογικά, χημικά και φυσικά δεδομένα που θα συλλεχθούν. 
Τέταρτον, η προβολή των αλλαγών του οικοσυστήματος που θα υπάρξουν στο μέλλον. 
Και πέμπτον, η αξιολόγηση των στοιχείων που θα προκύψουν σε σχέση με τα μετεωρολογικά δεδομένα και τις κλιματικές αλλαγές του μέλλοντος.

Θα πραγματοποιηθούν 27 μετρήσεις τόσο στα τουρκικά χωρικά ύδατα όσο στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου και φαίνονται στον τουρκικό χάρτη που ακολουθεί:



Τι όμως σημαίνουν όλα αυτά;
Όταν οι Τούρκοι είχαν ανακοινώσει τις έρευνες το 2012, απευθυνθήκαμε στον επίκουρο καθηγητή του Πάντειου Πανεπιστημίου Ευάγγελο Συρίγο, που ασχολείται με το διεθνές δίκαιο και την εξωτερική πολιτική, με κύρια αντικείμενα το δίκαιο της Θάλασσας, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τα Βαλκάνια και τις μειονότητες, ο οποίος απάντησε στα ακόλουθα ερωτήματα:

- Μπορεί η Τουρκία να πραγματοποιήσει μέσω των πανεπιστημίων έρευνες στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου για θέματα οικοσυστήματος και βιοποικιλότητας;
Ε.Σ.: Βεβαίως. Η έρευνα μπορεί να περιορισθεί είτε μόνο σε ύδατα (π.χ. ποιότητα υδάτων, περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις κ.λπ.) (1η περίπτωση), είτε να επεκταθεί και σε θέματα που σχετίζονται με το βυθό των διεθνών υδάτων (υφαλοκρηπίδα) (2η περίπτωση).

- Απαιτείται η έγκριση της Ελλάδος για τις εν λόγω έρευνες;
Ε.Σ.: Στην 1η περίπτωση θεωρητικώς δεν χρειάζεται άδεια από την Ελληνική πλευρά. Αυτό ισχύει για όσο καιρό δεν έχουμε κηρύξει Α.Ο.Ζ. Στην πράξη, όμως, και προς αποφυγή διενέξεων τα κράτη που προτίθενται να προβούν σε ενέργειες στα υποκείμενα ύδατα, ζητούν σχετική άδεια. 
Αυτό γίνεται διότι είναι τέτοια η φύση των ερευνών που είναι εξαιρετικά δύσκολο για το παράκτιο κράτος να γνωρίζει εάν το διενεργόν την έρευνα σκάφος θα περιορισθεί σε δραστηριότητες επί των υπερκείμενων υδάτων ή θα προχωρήσει σε έρευνες επί της υφαλοκρηπίδας. 
Για να το ζητήσουμε αυτό, ερμηνεύουμε το άρθρο 300 της σύμβασης που αναφέρεται στην καλή πίστη και το άρθρο 87 παράγραφος 2. Άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, δεν δίδουν άδεια, αλλά απαιτούν εκ των προτέρων γνωστοποίηση των ερευνών (notification). Εάν κηρύξουμε Α.Ο.Ζ., τότε για τις έρευνες θα χρειάζεται άδεια. Στην 2η περίπτωση χρειάζεται άδεια. Την άδεια χορηγεί η ΕΧΑΕ (Επιτροπή Χορηγήσεως Αδειών Ερευνών Θαλάσσης) που είναι διυπουργικό όργανο και συντονίζεται από το υπουργείο Εξωτερικών. Σε περίπτωση που οι έρευνες διεξάγονται από διεθνή οργανισμό, στα όργανα του οποίου συμμετέχει η Ελλάδα, δεν χρειάζεται άδεια. Τεκμαίρεται ότι έχει ενημερωθεί από τη συμμετοχή του στον οργανισμό.

Εάν κάποιος εξετάσει την κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω, η εικόνα που προκύπτει είναι σαφής. Η Άγκυρα, η οποία ακολουθεί τη στρατηγική της ελεγχόμενης έντασης και της σταδιακής δημιουργίας τετελεσμένων φαίνεται να περνά βαθμιαία στο επόμενο στάδιο. Δηλαδή, οι Τούρκοι, από τη”δυναμική” αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο με πολεμικά πλοία και πολεμικά αεροσκάφη “αβλαβείς” διελεύσεις μέχρι το Σούνιο, ασκήσεις έρευνας και διάσωσης εντός της περιοχής ευθύνης της Ελλάδος κ.λπ.) περνούν σε μια ηπιότερη μεν, αλλά πιο ύπουλη τακτική, χρησιμοποιώντας ερευνητικά πλοία με πανεπιστημιακούς τα οποία θεωρητικώς δεν χρειάζονται την άδεια της ελληνικής πλευράς για να πραγματοποιήσουν τις συγκεκριμένες έρευνες στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου. Στην περίπτωση δε, που η Τουρκία θα θελήσει να αυξήσει την ένταση τότε θα συνοδεύσει το ερευνητικό σκάφος της με πολεμικά πλοία.

Αναφορικά δε, με την αύξηση της έντασης θα πρέπει να επισημανθεί ότι, το διάστημα που το πλοίο επιστημονικών ερευνών Piri Reis θα πραγματοποιεί δειγματοληψίες από το βυθό του Αιγαίου, η Τουρκία έχει προγραμματίσει τα εξής: πρώτον, μέχρι τις 15 Ιουνίου 2014 και σύμφωνα με την υπ. αριθ. 20/17-05-2014 τουρκική ανακοίνωση, το τουρκικό πλοίο επιστημονικών ερευνών Barbaros Hayreddin Pasa θα διεξάγει έρευνες υδρογονανθράκων στη ελληνική και κυπριακή Α.Ο.Ζ.


Και δεύτερον, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν στις εν λόγω περιοχές την αεροναυτική άσκηση BEYAZ FIRTINA-2014 και την αποβατική άσκηση EFES-2014, στις οποίες συμμετέχουν 53 πολεμικά πλοία, 4 αεροσκάφη θαλάσσιας περιπολίας, 14 ελικόπτερα του πολεμικού ναυτικού, αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας, οι σχηματισμοί της Στρατιάς Αιγαίου, 17 σκάφη της Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών, μονάδες ειδικών δυνάμεων του στρατού ξηράς, της στρατοχωροφυλακής και των Bordo Bereli, καθώς επίσης ένα αεροσκάφος συλλογής πληροφοριών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ΜΙΤ.

Τέλος, αν κρίνουμε από τις έως τώρα συμπεριφορές της Άγκυρας εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, η τουρκική προκλητικότητα είναι διαχρονική, ποιοτικά και ποσοτικά συνεχώς αυξανόμενη και ακολουθείται βάσει ενός πολυδιάστατου σχεδιασμού κοινά αποδεκτού από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τους στρατιωτικούς, με σκοπό να δημιουργήσουν φοβικά σύνδρομα στην ελληνική πλευρά.

Πηγή Geostrategy





Του Κώστα Βενιζέλου 

«Έχετε ρόλο και πρέπει να τον διαδραματίσετε», υπέδειξε με νόημα ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, στη διάρκεια των χθεσινών συνομιλιών τους στη Λευκωσία. Παράλληλα, ο Αμερικανός αξιωματούχος τόνισε πως οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να βοηθήσουν για να μπορέσει η Λευκωσία να αποτελέσει ένα από τους παίκτες στην περιοχή.

Όπως συναφώς πληροφορούμαστε, η συνάντηση των δυο πλευρών επικεντρώθηκε περισσότερο στα ενεργειακά και στα γεωστρατηγικά ενώ συζητήθηκε και το Κυπριακό. Είναι σαφές πως η Ουάσινγκτον θεωρεί πως η Κύπρος σε συνεργασία με χώρες της περιοχής, θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια από τις εναλλακτικές λύσεις στα ενεργειακά για την Ευρώπη. Στη συνάντηση ζητήθηκε και το θέμα της αξιοποίησης του κυπριακού αερίου, παραπέμποντας ουσιαστικό στον τερματικό σταθμό. Οι Αμερικανοί φαίνεται να μην αποκλείουν καμία εναλλακτική λύση και αναφέρθηκαν ειδικά στην πλωτή. Δεν υπήρξε, πάντως, καμία αναφορά από αμερικανικής πλευράς για μεταφορά αερίου με αγωγούς μέσω Τουρκίας. Σημαντική λεπτομέρεια θεωρείται ότι δεν συνόδευσε τον αντιπρόεδρο στα κατεχόμενα και στη συνάντηση με τον Έρογλου, σύμβουλος του για τα ενεργειακά.

Για το θέμα της ενέργειας μίλησε στη διάρκεια της συνάντησης ο Υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Λακκοτρύπης ενώ ο κ. Μπάιντεν, αναφέρθηκε στο ταξίδι του Υπουργού Εξωτερικών, Ιωάννη Κασουλίδη στην Αίγυπτο. Ήταν ο πρώτος υπουργός της Ε.Ε. που πήγε στο Κάιρο, μετά τα γεγονότα και φάνηκε ότι τούτο εκτιμήθηκε από τους Αμερικανούς.

Για το Κυπριακό, ο Αμερικανός αξιωματούχος ήταν πλήρως ενημερωμένος. Επισήμανε πως από το 1973 που εκλέγηκε Γερουσιαστής παρακολουθεί από κοντά στο Κυπριακό και πως έχει εμπλοκή σε όλες τις προτάσεις που πέρασαν από την Γερουσία. Αναφέρθηκε σε κινήσεις των ΗΠΑ στο Κυπριακό ενώ φέρεται να έχει πει ότι η Τουρκία εάν δεν συνεργασθεί για λύση «θα χάσει το τρένο», παραπέμποντας εν πολλοίς στις εξελίξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τον ενημέρωσε για την πορεία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό και επισήμανε πως υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των δυο πλευρών.

Το Κυπριακό συζητήθηκε και στη διάρκεια του δείπνου που παρέθεσε ο κ. Μπάιντεν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον κατοχικό ηγέτη, στο εστιατόριο «Σιατό Στάτους», στη λεγόμενη νεκρή ζώνη. Μαζί με τον Πρόεδρο ήταν ο διαπραγματευτής, Ανδρέας Μαυρογιάννης και με τον Έρογλου, ο Κουντρέτ Οζερσάι. Τον κ. Μπάιντεν πλαισίωναν, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Αντιπροέδρου κ. Τζέικομπ Σάλιβαν και ο εδώ πρέσβης. Στο δείπνο ήταν και η ειδική σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Λίζα Μπάντεχαϊμ. Το δείπνο ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 9 το βράδυ. Ο κ. Μπάιντεν και η συνοδεία του αναχώρησε χθες βράδυ από την Κύπρο.

Καμώματα Έρογλου, που θέλησε να στήσει τον Μπάιντεν
Παρολίγο να ξεσπάσει «διπλωματικό επεισόδιο» πριν τη συνάντηση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν με τον κατοχικό ηγέτη, Ντερβίς Έρογλου. Η πομπή που μετέφερε τον κ. Μπάιντεν έφθασε στην οικεία Έρογλου, δίπλα από το λεγόμενο προεδρικό. Εισήλθε από κερκόπορτα που δεν χρησιμοποιείται. Για τρία λεπτά ο κ. Μπάιντεν περίμενε στο αυτοκίνητο και η πόρτα του σπιτιού ήταν κλειστή. Όταν τελικά άνοιξε. Κατά την είσοδο τους στο κτήριο ο κ. Μπάιτεν απέφυγε να κάνει χειραψία με τον κ. Έρογλου για σκοπούς φωτογράφισης, παρόλο όπως φάνηκε, αυτό του ζητήθηκε από τον κατοχικό ηγέτη.

Ο κ. Μπάιτεν αρκέστηκε στο να χαιρετίσει τους δημοσιογράφους που βρίσκονταν στον χώρο και ακολούθως εισήλθε στο κτήριο στο οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση. Και κατά την αναχώρησή του, ο κ. Μπάιντεν απέφυγε να φωτογραφηθεί με τον Έρογλου στα σκαλιά της οικείας του. Σύμβολα του ψευδοκράτους στην οικεία δεν υπήρχαν. Υπήρχαν δίπλα στο λεγόμενο προεδρικό. Σημειώνεται ότι μετά το γεύμα στο Προεδρικό Μέγαρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, πήγε στην αμερικανική πρεσβεία και αφού ενημερώθηκε ότι το κατοχικό καθεστώς τήρησε τα συμφωνηθέντα, ξεκίνησε για τη συνάντηση με τον Έρογλου. Η συνάντηση διήρκεσε μια ώρα και σε αυτήν συμμετείχαν επίσης ο Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής Κουντρέτ Οζερσάι και ο διπλωματικός σύμβουλος του κ. Έρογλου, Οσμάν Έρντούγ. Το κλίμα ήταν πάντως παγερό…Σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση, ο κατοχικός ηγέτης, Ντερβίς Έρογλου, είπε πως δεν έχει συζητηθεί το θέμα της Αμμοχώστου. Ανέφερε πως συζητήθηκε το θέμα του φυσικού αερίου.

BIDEN-OYKRANIA01-22APRIL2014
Η αναφορά σε Βαρώσι, οδήγησε σε δυο δηλώσεις – Η αντίδραση της τουρκικής πλευράς χάλασε… τη βραδιά 

Δηλώσεις σε δυο δόσεις έκανε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν μετά το δείπνο που παρακάθησε χθες βράδυ με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον κατοχικό ηγέτη, Ντερβίς Έρογλου στην παρουσία της ειδικής συμβούλου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Λίζα Μπάντεχαιμ. Κι αυτό γιατί προφανώς δεν υπήρξε συμφωνία στο περιεχόμενο της δήλωσης που θα έκανε αρχικά ο κ. Μπάιντεν πλαισιούμενος από τους Αναστασιάδη και Έρογλου, κυρίως ως φαίνεται, στις αναφορές που ήθελε να κάνει για το Βαρώσι.

Τούτος ήταν και ο λόγος που υπήρξε καθυστέρηση. Ενώ το δείπνο τελείωσε γύρω στις 9 το βράδυ, η δήλωση έγινε στις 10.10. Αρχικά έγινε μια δήλωση του κ. Μπάιντεν στην παρουσία όλων, έξω από το ξενοδοχείο Λήδρα Πάλας και στη συνέχεια αποχώρησαν και ο Αμερικανός αντιπρόεδρος προχώρησε και ανέγνωσε τη δική του ανακοίνωση.

Στην αρχική δήλωση, ανακοινώθηκε η εντατικοποίηση της διαδικασίας. Εφεξής Αναστασιάδης και Έρογλου θα συναντώνται δυο φορές το μήνα για την αξιολόγηση της πορείας των διαπραγματεύσεων. Αναφέρθηκε σε επαφές, στην αναζωογόνηση των επιτροπών που θα διευκολύνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Αναφέρθηκε γενικώς στα ΜΟΕ, παραπέμποντας στο κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου. Οι δυο ηγέτες, είπε, συμφώνησαν να εντατικοποιήσουν τη δουλειά στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Ακόμη αναφέρθηκε σε συμφωνία για από κοινού έκκληση σε όσους έχουν πληροφορίες για τους αγνοουμένους, για να βοηθήσουν το έργο της ΔΕΑ.
Στη συνέχεια και αφού αποχώρησαν οι υπόλοιποι, ο κ. Μπάιντεν παρέμεινε στο βήμα και άρχισε να διαβάζει τη δήλωση του. Αναφέρθηκε στα ΜΟΕ και ειδικότερα στο θέμα της Αμμοχώστου. Ο κ. Μπάιντεν δήλωσε περίπτωση που συμφωνήσουν οι δύο ηγέτες στο θέμα της Αμμοχώστου, οι ΗΠΑ θα βοηθήσουν όπως μπορούν.

Είπε ακόμη πως στη συνάντηση που είχε νωρίτερα με εκπροσώπους της κοινωνίας των ρωτήθηκε ποιο είναι το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών και ασχολούνται με την Κύπρο. Απάντησε πως η Κύπρος αποτελεί εταίρο κλειδί στην περιοχή, μια περιοχή με προκλήσεις. «Η Κύπρος πρέπει να γίνει μία δύναμη ειρήνης ευημερίας και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και αυτό θα ωφελήσει όλους μας» είπε χαρακτηριστικά. Ο κ. Μπάιντεν ανέφερε πως υπάρχουν άτομα που αμφισβητούν και ανησυχούν για τις εξελίξεις, προσθέτοντας πως οι δύο ηγέτες δεσμεύτηκαν να διαψεύσουν όσους αμφισβητούν και αμφιβάλλουν την πρόοδο των συνομιλιών. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑΑ είπε πως οι νέες γενιές δεν πρέπει να μεγαλώσουν με το βάρος της εισβολής.

Τα μενού και η ποικιλία
Στο γεύμα που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης στον Αμερικανό αντιπρόεδρο, Τζο Μπάιντεν, σερβιρίστηκε φαγκρί. Το γεύμα, στο οποίο ήταν προσκεκλημένοι υπουργοί και πολιτικοί και πολιτειακοί αξιωματούχοι καθώς και οι σύμβουλοι του Αμερικανού αντιπροέδρου, άρχισε με καθυστέρηση.

Κι αυτό γιατί πήρε περισσότερη ώρα από την προβλεπόμενη, η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη με τον Τζό Μπάιντεν. Ο Πρόεδρος, ως γνωστό, δεξιώθηκε το ζεύγος Μπάιντεν στην οικεία του στη Λεμεσό. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, η σύζυγος του και τα παιδιά τους, δείπνησαν με τους υψηλούς προσκεκλημένους. Το μενού κυπριακός μεζές (σουβλάκια, σιεφταλιά, κεφτέδες και άλλα από ταβέρνα στην περιοχή Μουταγιάκας).

ΘΕΤΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης, κάνοντας αποτίμηση της επίσκεψης αναφέρθηκε στο αναβαθμισμένο ενδιαφέρον των ΗΠΑ στην προσπάθεια για τερματισμό της κατοχής και επανένωσης της Κύπρου. Το σημαντικότερο είναι η αναβάθμιση της στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ που στο αμέσως επόμενο διάστημα ευελπιστεί ότι θα αποδώσει συγκεκριμένους καρπούς προς όφελος των δύο πλευρών. Αναγνωρίζεται, όπως είπε, ο αναβαθμισμένος γεωστρατηγικός ρόλος που η Κύπρος μπορεί να διαδραματίσει για επίτευξη ειρήνης και σταθερότητας στην ιδιαιτέρως σημαντική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Αναγνωρίζεται, επισήμανε, ο ρόλος που η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να διαδραματίσει ως ένας εναλλακτικός ενεργειακός διάδρομος, όχι μόνο για την περιοχή αλλά και την Ευρώπη γενικότερα.

Πηγή Philenews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου