Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Αυγ 2015

Παγκόσμια φρίκη από τον τουρκικό βομβαρδισμό με θύματα Κούρδους αμάχους

Παγκόσμια φρίκη έχει προκαλέσει ο βομβαρδισμός κουρδικού χωριού στο βόρειο Ιράκ από την Τουρκία, με θύματα δεκάδες χωρικούς. Η αεροπορική επιδρομή έγινε στις 04.00 το πρωί του Σαββάτου, την ώρα που οι άνθρωποι κοιμούνταν αμέριμνοι στα σπίτια τους.

Πρώτη αντίδραση είχαμε από τον Πρόεδρο του ιρακινού αυτόνομου Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, ο οποίος αν και φιλικός με τους Τούρκους όλο αυτό το διάστημα (κάνει και δουλειές μαζί τους με το κουρδικό πετρέλαιο και όχι μόνο), καταδίκασε τον τουρκικό βομβαρδισμό, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τις ζωές τους και να τραυματιστούν δεκάδες άμαχοι και κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση και το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) να επιστρέψουν στην ειρηνευτική διαδικασία.

Η προεδρία του ιρακινού Κουρδιστάν εξέφρασε επίσης τα συλλυπητήριά της στις οικογένειες των θυμάτων (λες και το κουρδικό χωριό που χτυπήθηκε δεν ανήκει στην επικράτειά της) και ευχήθηκε γρήγορη ανάρρωση στους τραυματίες.

Να πούμε εδώ, για να έχει εικόνα ο αναγνώστης μας, ότι το ιρακινό Κουρδιστάν υπό την προεδρία του Μπαρζανί δεν ευθυγραμμίζεται πλήρως με τους πόθους των Κούρδων πατριωτών για εθνική ανεξαρτησία όλου του Κουρδιστάν. Ο Μπαρζανί, προερχόμενος από τις παλιές κουρδικές οικογένειες των φεουδαρχών του Κουρδιστάν, είναι ένας άνθρωπος που λειτουργεί περισσότερο «δεξιά». Κάνει τις δουλίτσες του, έχει φτιάξει το βιλαέτι του, θέλει την ησυχία του -που του τη χάλασε το Ισλαμικό Κράτος-, δεν έχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα με τους Τούρκους, «θυμώνει» με το PKK που θέλει ελεύθερο όλο το Κουρδιστάν.

Τέτοιους πολιτικούς, της «μικρής πλην τίμιας χώρας», είχαμε πολλούς και στον τόπο μας. Δεν μας είναι άγνωστες φυσιογνωμίες σαν του Μπαρζανί και από τη δική μας πολιτική ιστορία. Για αυτό και στην απαράδεκτη ανακοίνωσή του, ενώ «καταδικάζει τις τελευταίες επιθέσεις που είχαν θύματα Κούρδους πολίτες και καλεί την Τουρκία να μην βομβαρδίσει πολίτες ξανά», στη συνέχεια καλεί το PKK «να μην εξαπολύει επιθέσεις στην Τουρκία από τα κουρδικά εδάφη, επειδή βάζει τους πολίτες στη ζώνη του πυρός».

Λες και το PKK ευθύνεται που οι εγκληματίες και συνάμα πανηλίθιοι Τούρκοι πήγαν και βομβάρδισαν σπίτια. Λες και χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη αφορμή η Τουρκία για να σφάξει αμάχους. Λες και η Τουρκία δεν το έχει ξανακάνει ποτέ…

Η Τουρκία «καυχιέται» ότι σκότωσε εκατοντάδες Κούρδους αντάρτες

Περίπου 260 κούρδοι μαχητές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίσθηκαν σε διάστημα μιας εβδομάδας από τις επιδρομές της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας εναντίον βάσεων των ανταρτών, μετέδωσε το Σάββατο το κυβερνητικό τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.

Το πρακτορείο, οι πληροφορίες του οποίου δεν έχουν επαληθευθεί από άλλη πηγή, ούτε φωτογραφίες σχετικές έχουμε δει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διαβεβαίωσε πως ο αδελφός του Σελαχατίν Ντεμιρτάς, του ηγέτη του φιλοκουρδικού κόμματος της Τουρκίας, είναι μεταξύ των τραυματιών. Ο Νουρετίν Ντεμιρτάς έχει στρατευθεί στις τάξεις των κόυρδων ανταρτών που έχουν βρει καταφύγιο στα βουνά του βόρειου Ιράκ και η ισλαμοσυντηρητική τουρκική εξουσία προβάλλει το γεγονός αυτό ως επιπλέον ένδειξη της «συμπαιγνείας» μεταξύ του PKK και του φιλοκουρδικού κόμματος HDP.

Η Άγκυρα εξαπέλυσε στις 24 Ιουλίου έναν «πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας» θέτοντας ταυτοχρόνως ως στόχους το PKK και τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία. Όμως οι δεκάδες αεροπορικές επιδρομές που ακολούθησαν επικεντρώθηκαν στους κούρδους αντάρτες και μόνο τρεις είχαν στόχο το Ισλαμικό Κράτος και αυτές την πρώτη ημέρα.

Να υπενθυμίσουμε ότι οι Τούρκοι «φαντάζονται» μεγάλες κουρδικές απώλειες ώστε να «σπάσουν» το ηθικό των Κούρδων πατριωτών μέσα στην Τουρκία. Δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη ότι η Τουρκία σκότωσε τόσους αντάρτες του PKK. Αλλά ακόμα κι αν σκότωσε τόσους, υπενθυμίζουμε ότι το PKK πολεμά εδώ και ένα χρόνο το Ισλαμικό Κράτος. Τουρκία και Ισλαμικό Κράτος σε αγαστή συνεργασία για τη νίκη του χαλιφάτου. Αλήθεια, η Δύση, οι ΗΠΑ, η Ευρώπη γιατί ένοχα σιωπούν;

Δείτε το βίντεο από το σημείο του βομβαρδισμού:



Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ολιγοπωλιακή βιομηχανική γεωργία αποφασίστηκε στο Eurogroup για την Ελλάδα

Γράφει η Γεωργία Παπαγεωργίου

Αν σας έλεγαν, ότι σε δέκα χρόνια από τώρα θα υπάρχουν μόνο τέσσερις εταιρείες, που θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή, επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύουν σε μία μόνο εταιρεία, με σκοπό να τα εξάγει, εξουδετερώνοντας κάθε παραγωγό ή αγρότη, που δεν συνεργαζόταν, θα λέγατε, ότι συνωμοσιολογούμε. Αν σας παραθέταμε τη σχετική μελέτη, που εγκρίθηκε (εκτός από την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους) στο Eurogroup της 5ης Μαΐου 2014;

Πριν λίγο καιρό οι παραγωγοί των λαϊκών απήργησαν. Κάθε φορά, που ένας κλάδος αντιδρά, θεωρείται, ότι το κάνει για να μη χάσει τη βολή του. Έτσι επικρατεί ο απαραίτητος για τη διακυβέρνηση των Ελλήνων εσωτερικός διχασμός. «Αιτία της απεργίας δεν ήταν μόνο οι θέσεις στις λαϊκές, όπως όλα τα συστημικά Μέσα δείξανε», εξηγεί ο Λεωνίδας, παραγωγός που πουλάει τα προϊόντα του σε λαϊκές της Αθήνας, «αλλά η εξαφάνιση των παραγωγών», προσθέτει.

«Mέχρι τις αρχές του ‘90, όταν έβγαινες από σταθμούς του ΗΣΑΠ ή του Μετρό, έβλεπες κάποιους πλανόδιους πωλητές, που είχαν στους πάγκους διάφορα φρούτα. Αυτοί εξαφανίστηκαν. Τώρα μάλλον θέλουν να κάνουν το ίδιο. Αυτή τη φορά όμως τον έλεγχο θα έχουν μεγάλες αλυσίδες, για παράδειγμα... αρτοποιείων. Ούτως ή άλλως όλο και περισσότερες αλυσίδες τέτοιων ξεφυτρώνουν κοντά σε σταθμούς του ηλεκτρικού ή του μετρό, γιατί να μην επεκταθούν και στον τομέα αυτό; Και ποιος θα τους ελέγχει εκείνους; Εμάς τους «μικρούς» εύκολα μας γραπώνουν και μας «βγάζουν απ' τη μέση», διαπιστώνει εξαγριωμένος ο Λεωνίδας. «Αυτοί θέλουν να μας εξοντώσουν», φωνάζουν κι άλλοι παραγωγοί σε διπλανούς πάγκους, που άκουσαν τη συζήτηση.

Εν ολίγοις «λαϊκές στο στόχαστρο», είναι το πόρισμα των παραγωγών. Είναι όμως μόνο οι λαϊκές; Ή το σχέδιο είναι μεγαλύτερων βλέψεων από ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε;

Το μεγαλόπνοο σχέδιο και ο δρόμος για την "Ανάπτυξη" στα χέρια τεσσάρων εταιρειών

Στο Eurogroup της 5ης Μαΐου ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, πέραν της διαπραγμάτευσης του χρέους πήγε εφοδιασμένος με έναν οδηγό ανάπτυξης για την Ελλάδα με άξονα τα επόμενα 10 χρόνια! Το σχέδιο βασίστηκε στη μελέτη "Greece 20/20" της εταιρείας McKinsey (του 2012 με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) καθώς και σε μελέτη τουΙΟΒΕ.*

Μάλιστα ένας τετρασέλιδος οδηγός του σχεδίου αυτού παρουσιάστηκε κατά τη συνεδρίαση του EuroWorking Group στις Βρυξέλλες από τον πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), Πάνο Τσακλόγλου, ενώ για την υλοποίησή του τα κεφάλαια θα αντληθούν από το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο θα συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Η KfW (δια του εκτελεστικού αντιπροέδρου της Λ.Κ. ΦΟΥΝΚΕ) υπέγραψε τη συμμετοχή της στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο για τον σκοπό αυτό μαζί με τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα και τον τότε υπουργό Ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη στις 23 Απριλίου 2014.

«Στόχος η ενοικίαση κενής-αδρανούς δημόσιας γης σε τέσσερις μεγάλες εταιρείες προκειμένου να εγκαταστήσουν μονάδες για παραγωγή, επεξεργασία και εξαγωγή προϊόντων βασισμένες πάντα σε νέες μεθόδους. Έτσι και η εξασφάλιση νέων θέσεων εργασίας θα επιτευχθεί και η Ελλάδα δίνοντας σημασία στη μαζική παραγωγή προϊόντων με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας θα αναδειχθεί σε μεγάλη εξαγωγική δύναμη».

Φυσικά αναφέρεται και στην παροχή κινήτρων στους παραγωγούς για να εξάγουν τα προϊόντα τους, καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας, αλλά και τη θέσπιση βελτιωμένου συστήματος πιστοποίησης των προϊόντων των παραγωγών.

Τα ερωτήματα που εγείρονται

Έστω ότι τίθεται σε εφαρμογή:
Α) Ποιος θα δίνει στις τέσσερις μεγάλες εταιρείες που θα ασχοληθούν την πιστοποίηση; Ποιος θα τις ελέγχει; Και κυρίως... ποιοι θα είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών;
Β) Οι αγρότες θα παράγουν και οι τέσσερις εταιρείες θα αγοράζουν για επεξεργασία τα προϊόντα. Πώς θα εξασφαλιστεί, ότι οι παραγωγοί δε θα θιγούν πωλώντας για ένα κομμάτι ψωμί τη σοδειά τους, όταν οι τέσσερις θα διαμορφώνουν τις τιμές μεταξύ τους δημιουργώντας συνθήκες μονοπωλίου; Εκ των πραγμάτων εάν επιτρέπεται μόνο σε τέσσερις εταιρείες η εξαγωγή των προϊόντων, ένας παραγωγός, που μόνος του καλλιεργεί και εξάγει τα τρόφιμα, δε θα έχει άλλη επιλογή παρά να αποταθεί σε αυτές.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι άνθρωποι στράφηκαν στη γη, έκαναν συνεταιρισμούς, καλλιεργούν κρόκο, σπαράγγια, ελιές, παράγουν παραδοσιακά προϊόντα, όπως χυλοπίτες, ελαιόλαδο και παράγωγα των ελιών, και πλήθος άλλων τροφίμων, τα οποία και εξάγουν, παρουσιάζουν σε εκθέσεις διατροφής στο εξωτερικό. Όταν όμως τέσσερις θα καθορίζουν τις τιμές εξαγωγής, οι άνθρωποι αυτοί, μόνοι τους, δε θα μπορούν να σταθούν σε μια αχανή αγορά.

Την ίδια στιγμή οι εν λόγω εταιρείες θα μπορούσαν να αναλάβουν αποκλειστικά την παραγωγή προϊόντων εξαλείφοντας έτσι και τη γεωργία, εκτός κι αν αυτή πραγματοποιείται μόνο στο πλαίσιο των δικών τους παραγωγικών αναγκών. Ο κάθε παραγωγός αντί να πουλάει αντί πινακίου φακής τη σοδειά του, θα πηγαίνει κατ' ευθείαν σε αυτές να εργαστεί. Και η γεωργία, ως βασικός πυλώνας της ελληνικής ανάπτυξης θα λάβει μορφή βιομηχανίας. Όμως ο απλός πολίτης, που σκέφτεται τη γη ως το μόνο σίγουρο μέσο εξασφάλισης των προς το ζην; Απλώς ξεχνάει αυτή την επιλογή.

Ένα ερώτημα ακόμη: Καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας: Αυτό σημαίνει, ότι θα εκπαιδεύονται οι γεωργοί να χρησιμοποιούν μεταλλαγμένα, επειδή κοστίζουν λιγότερο και παράλληλα έτσι επιτυγχάνεται μαζικότερη παραγωγή; Η ποιότητα, η θρεπτική αξία των τροφίμων θυσία στον βωμό του κέρδους!

Μία εταιρεία διαχείρισης της διανομής και αποθήκευσης

Στη συνέχεια κάνει λόγο για μια μόνο δημόσια ή ιδιωτική εταιρεία (και εδώ γεννάται βέβαια το ερώτημα σε ποιον θα ανήκει), την Εταιρεία Ελληνικών Τροφίμων (Greek Food Company), που μεταξύ άλλων
«...Α) Θα καθορίζει το δίκτυο των παραγωγικών μονάδων και θα αποτελεί δεξαμενή τροφίμων προς εξαγωγή...
Β) Θα διαχειρίζεται τη διανομή και αποθήκευση των προϊόντων εντός της χώρας»...
Δηλαδή αυτά που θα παράγουν οι τέσσερις μόνο εταιρείες παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων, θα πηγαίνουν στη μία μόνο εταιρεία, από όπου θα προγραμματίζεται η διανομή.

Ποιος όμως θα διασφαλίζει, ότι θα καταμετρώνται σωστά οι εσωτερικές ανάγκες κατανάλωσης, και ότι δε θα κρατούν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής για να το εξάγουν δημιουργώντας ελλείψεις σε προϊόντα, που τώρα αυτονόητα υπάρχουν στο καθημερινό τραπέζι μας; Κάτι αντίστοιχο είχαν κατά νου και με το παράλληλο εμπόριο φαρμάκων, αλλά οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες εξάγουν το μεγαλύτερο ποσοστό, με αποτέλεσμα να λείπουν από τα ράφια των φαρμακείων σωρεία φαρμάκων, όπως εξηγούν και οι φαρμακοποιοί, που ζητούν ξανά και ξανά την παύση του παράλληλου εμπορίου.
Οι υπογραφές μπήκαν! Βασικός άξονας υλοποίησης η προαναφερθείσα μελέτη.
Πρόκειται για προγράμματα, που θα πραγματοποιηθούν!
Όχι για θεωρίες συνωμοσίας!

* Ο σύνδεσμος της μελέτης της εταιρείας McKinsey, η οποία συντάχθηκε στα αγγλικά, και ειδικά στις σελίδες 55 έως 58 αναφέρεται με στατιστικές και γραφήματα σε όσα αναφέρθηκαν στο ρεπορτάζ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σταθάκης: Το δάνειο από τον ESM θα διαρκέσει 30 χρόνια
Υποστηρίζει ότι το Μνημόνιο 3 είναι το καλύτερο

«Η συμφωνία είναι δύσκολη αλλά βιώσιμη οικονομικά, επειδή απομακρύνει τον κίνδυνο του Grexit» τονίζει σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Σταθάκης.

«Η συμφωνία,επισημαίνει,προβλέπει ηπιότερη δημοσιονομική προσαρμογή και ένα επιπλέον αναπτυξιακό πακέτο 35 δισ. ευρώ. Περιλαμβάνει ένα νέο μακροχρόνιο δάνειο –με ορίζοντα 30ετίας– από τον ESM, που θα αντικαταστήσει τον βραχυχρόνιο δανεισμό της ελληνικής οικονομίας από το ΔΝΤ και την ΕΚΤ και με τη συμφωνία επέρχεται μίνι αναδιάρθρωση χρέους, καθώς θα εξαγοραστούν έτσι προηγούμενα δάνεια της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.

Η εξέλιξη αυτή ανοίγει προοπτική για μια σημαντική αναδιάρθρωση του χρέους, κάτι που ζητάει εδώ και καιρό και το ΔΝΤ». Αναφέρει ότι «παρ’ ότι πολλά από τα μέτρα που περιλαμβάνει η νέα συμφωνία έχουν υφεσιακό χαρακτήρα, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με τα Μνημόνια 1 και 2, τα οποία περιελάμβαναν δημοσιονομική προσαρμογή 15% του ΑΕΠ σε διάρκεια 4ετίας και μειώσεις συντάξεων και μισθών που κυμαίνονταν από 30% έως 40%».

Δηλώνει πως «αντίθετα, προβλέπονται χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, που θα επιτευχθούν σταδιακά μέχρι το 2018 και υπάρχει ευελιξία στον τρόπο με τον οποίο θα φτάσουμε έως εκεί. Αυτό σημαίνει ότι η ετήσια δημοσιονομική προσαρμογή θα είναι της τάξης του 1% του ΑΕΠ ετησίως».

Ο κ.Σταθάκης αναφερόμενος στις εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι τα προβλήματα που έχουν προκύψει θα επιλυθούν μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες των οργάνων του κόμματος.Για το ενδεχόμενο εκλογών εκτιμά πως «πρόκειται για κάτι που θα συμβεί αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να έχει την πλειοψηφία και τότε,αναγκαστικά ,θα πάμε σε εκλογές».

Υπογραμμίζει πως «μια κυβέρνηση που δεν στηρίζεται πλήρως από τους βουλευτές της έχει πρόβλημα αποτελεσματικότητας, γι’ αυτό θα πρέπει από τις συλλογικές διαδικασίες να προκύψει μια νέα στρατηγική, ένας νέος σχεδιασμός του κόμματος με βάση τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας». Θεωρεί ότι η δημιουργία πολιτικού φορέα υπέρ της επιστροφής στη δραχμή θα είναι «κάτι αποτυχημένο και περιθωριακό» και προσθέτει ότι το ζήτημα δεν είναι το νόμισμα ,αλλά η πολιτική που εφαρμόζεται.

Εκτιμά ότι τα capital controls θα κρατήσουν μέχρι να σταθεροποιηθεί πλήρως το τραπεζικό σύστημα.

Τέλος,ο υπουργός Οικονομίας προαναγγέλλει αλλαγές στο ΕΣΠΑ και ολοκλήρωση του νέου Επενδυτικού Νόμου τον Οκτώβριο.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Τους είπαν τσίρκο…! Κακώς… Γιατί στο τσίρκο υπάρχουν άνθρωποι με ειδικές ικανότητες. Ακόμη και οι κλόουν (γελωτοποιοί) έχουν αυξημένες ικανότητες π.χ. στην ισορροπία. Αυτό το «πολιτικό τσίρκο», όμως, που σήμερα ισχυρίζεται (ψευδέστατα) ότι κυβερνά την χώρα, δεν έχει καμία απολύτως πρακτική ικανότητα. Είναι άνθρωποι του δήθεν, ένα «μπουλούκι» ανίκανων θεωρητικών, που αρέσκονταν μέχρι και πριν από 7 μήνες να θεωρητικολογούν -αντιπολιτευόμενοι- εκ του ασφαλούς, να προβάλουν τις ιδεοληψίες τους ως θέσφατο της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας. Αυτοί οι δήθεν, που επέδραμαν στην καθημερινότητά μας, οι «πρώτη φορά αριστερά» (ενισχυμένοι από κρατικοδίαιτες «προσωπικότητες» και ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ) διψασμένοι για την άσκηση της εξουσίας, πολύ σύντομα κατανόησαν την σκληρή πραγματικότητα και αποφάσισαν να απολαύσουν τις χάρες της εξουσίας, δηλαδή «να ζήσουν τον μύθο τους» και να αφήσουν στον λαό «να ζήσει την φρίκη τους», δηλαδή την απόλυτη ανικανότητά τους να διαχειριστούν ακόμη και δύο γαϊδάρων άχυρο.

Δυστυχώς, οι ψευδοαριστεροί επαναστάτες του «@ώλου», οι σημερινοί περισπούδαστοι και καταγέλαστοι «δηθενάκηδες» απαλλοτριώνουν την χώρα ελέω της δικής της συνέχισης παραμονής στην λάθρα εξουσία. Δεν έπραξαν ούτε το αυτονόητο, δηλαδή την αποχώρησή τους από την κυβέρνηση, όταν στις Βρυξέλλες δήλωσαν πλήρη υποταγή στις εντολές της Μέρκελ και στους εκβιασμούς (όπως ισχυρίστηκε και ο ίδιος ο Αλέξης) του Σόιμπλε και των άλλων «εταίρων», δανειστών τοκογλύφων. Αντ’ αυτού, επέλεξαν να εγκαταλείψουν την «αριστεροφροσύνη» τους και να συνυπογράψουν την επιδρομή κατά της χώρας, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την πολιτική τους ύπαρξη, για την επόμενη ημέρα. Και αυτή η εξασφάλιση έγινε μέσω της «αριστερής πτέρυγας», που προσέφερε το άλλοθι άρνησης αποδοχής των όρων υποταγής, κατοχής και μετατροπής της χώρας σε χώρο αποπληρωμής ενός αέναου χρέους. Οι άλλοι (της μη αριστερής πτέρυγας), μεθυσμένοι από την άσκηση της διακυβέρνησης (το μέλλον ίσως να αποκαλύψει και παράξενες δοσοληψίες με εγχώριους ολιγάρχες αλλά και με το Βερολίνο) είναι το «όλον ΠΑΣΟΚ» που μετακόμισε στο ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσει να απολαμβάνει τις χαρές της εξουσίας, με ό,ποιο τραγικό και επονείδιστο τίμημα για τον ελληνικό λαό.

Αυτοί οι δήθεν, που μας κυβερνούν, δεν έχουν σκοπό να διασώσουν την χώρα. Κάποιοι από αυτούς σκοπεύουν να διασώσουν εαυτούς, κάποιοι άλλοι σκοπεύουν να διασώσουν τους «χορηγούς» τους, ενώ κάποιοι άλλοι σκοπεύουν να γλύψουν μέχρι και τον πισινό του Σόιμπλε για να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία που δεν έχουν ούτε το δικαίωμα αλλά ούτε και την ικανότητα να ασκούν. Πρόσφατα, μάλιστα, παραλίγο θα αποφάσιζαν τα μέλη του (κυβερνητικού) κόμματος για την πορεία που θα πάρει η χώρα… Δηλαδή, στο απαύγασμα της δημοκρατίας (όπως την αντιλαμβάνονται οι ψευδοαριστεροί τσαρλατάνοι της πολιτικής) 30.000 κομματικά στελέχη θα αποφάσιζαν την τύχη ενός λαού 11 εκατομμυρίων…! Ευτυχώς, το «σχέδιο κομματικό δημοψήφισμα» δεν υλοποιήθηκε…

Δεν είναι όμως μόνο οι περισπούδαστοι ψευδοαριστεροί που εξαθλιώνουν την χώρα, αλλά και την πολιτική. Στο έγκλημά τους έχουν συνενόχους, τους πολιτικούς τους αντιπάλους, οι οποίοι έχουν προστρέξει και ψηφίζουν με κλειστά μάτια ό,τι και αν απαιτεί η γερμανική Ευρώπη. Έτσι, και εξαιτίας της γελοιότητας των πολιτικών προσώπων, στην Ελλάδα έχουμε το παγκόσμιο παράδοξο να κυβερνά ένας πρωθυπουργός στηριζόμενος στην αντιπολίτευση, η οποία από την πλευρά της ελπίζει πως (πέρα από την ικανοποίηση που προσφέρουν στο Βερολίνο) έτσι αποδυναμώνει και διαλύει πολιτικά την κυβέρνηση… επιτρέποντας (στην πραγματικότητα στηρίζοντας), όμως, την οριστική αποδόμηση και το ξεπούλημα (κυριολεκτικά) της χώρας!
Ήδη αποφάσισαν την καταστροφή της αγροτικής παραγωγής (γεωργία  κτηνοτροφία) και την τροφική εξάρτηση της χώρας.
Ηδη αποφάσισαν το ξεπούλημα των λιμανιών, των αεροδρομίων...
Ήδη αποφάσισαν την μη εκμετάλλευση του ορυκτού και ενεργειακού πλούτου, τον οποίο προγραμματίζουν να παραδώσουν σε ξένες επιχειρήσεις...
Ήδη αποφάσισαν την απώλεια της προσωπικής περιουσίας των πολιτών, με συνθήκες fast track μέσα από τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς που έρχονται καλπάζοντας (επειδή η Ευρώπη θεωρεί απαράδεκτη την προσωπική ακίνητη περιουσία)...
Ήδη επιτίθενται στην επιχειρηματικότητα με σειρά νόμων που καθιστά αδύνατη την οποιαδήποτε αξιοποίηση του ελληνικού επιχειρηματικού δαιμονίου (που σημαίνει και τόνωση της οικονομίας)...
Ήδη επιτίθενται στην "βαριά βιομηχανία" του τουρισμού, τον οποίο παραδίδουν συστηματικά σε ξένα συμφέροντα (ακόμη και σε τουρκικά!)...

Με την γενικότερη (και ειδικότερη) συμπεριφορά τους αποδομούν την έννοια της πολιτικής και εισάγουν νέες έννοιες, μακριά από την λαϊκή βούληση και πολύ κοντά σε "πολιτικά σχήματα" και "ιδεολογίες" που καμία σχέση δεν έχουν με την δημοκρατία και τον ανθρωπισμό. Τα δε "μέτρα" που ψηφίζουν με ένα νόμο κι ένα άρθρο, είναι τα μέτρα για το φέρετρο της Ελλάδας και των Ελλήνων...
Περνώντας, όμως, ο χρόνος, οι πολίτες κάνουν τις δικές τους διαπιστώσεις (παρά την απίστευτη παραπληροφόρηση και προπαγάνδα που δέχονται με κύριο στόχο να δημιουργηθεί εμφυλιοπολεμικό κλίμα) και έχουν αρχίσει ήδη να μαζεύουν πέτρες. Πολλές πέτρες…

ΥΓ: Απίστευτο ή όχι, δυστυχώς τα σκληρότερα πολιτεύματα στον πλανήτη, εφαρμόστηκαν από αριστερές κυβερνήσεις που δεν είχαν σε τίποτε να ζηλέψουν από στρατιωτικές χούντες...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Άγκυρα εξαπέλυσε στις 24 Ιουλίου έναν "πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας" θέτοντας ταυτοχρόνως ως στόχους το PKK και τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία.

Όμως οι δεκάδες αεροπορικές επιδρομές που ακολούθησαν επικεντρώθηκαν στους κούρδους αντάρτες και μόνο τρεις είχαν στόχο το Ισλαμικό Κράτος.

Περίπου 260 κούρδοι μαχητές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίσθηκαν σε διάστημα μιας εβδομάδας από τις επιδρομές της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας εναντίον βάσεων των ανταρτών, μετέδωσε σήμερα το κυβερνητικό τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.

Το πρακτορείο, οι πληροφορίες του οποίου δεν έχουν επαληθευθεί από άλλη πηγή, διαβεβαίωσε πως ο αδελφός του Σελαχατίν Ντεμιρτάς, του ηγέτη του φιλοκουρδικού κόμματος της Τουρκίας, είναι μεταξύ των τραυματιών.

Ο Νουρετίν Ντεμιρτάς έχει στρατευθεί στις τάξεις των κούρδων ανταρτών που έχουν βρει καταφύγιο στα βουνά του βόρειου Ιράκ και η ισλαμοσυντηρητική τουρκική εξουσία προβάλλει το γεγονός αυτό ως επιπλέον ένδειξη της "συμπαιγνείας" μεταξύ του PKK και του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, μεταδίδει το ΑΠΕ.

Το ιρανικό Κουρδιστάν καλεί την Τουρκία να σταματήσει να βομβαρδίζει το PKK

Η κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν, δια του εκπροσώπου της, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στην Ουάσινγκτον, κάλεσε την Παρασκευή την Τουρκία να σταματήσει να διεξάγει αεροπορικά πλήγματα εναντίον των θέσεων των Κούρδων ανταρτών της οργάνωσης Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) στην ιρακινή επικράτεια και ζήτησε να υπάρξει διευθέτηση της σύγκρουσης μέσω διαπραγματεύσεων.

Ο Φάλα Μουστάφα, αξιωματούχος της ιρακινής αυτόνομης κουρδικής κυβέρνησης αρμόδιος για τις διεθνείς σχέσεις, επέκρινε επίσης την απόφαση του PKK να τερματίσει την μονομερή εκεχειρία που τηρούσε, τονίζοντας ωστόσο ότι οι βομβαρδισμοί εναντίον των Κούρδων ανταρτών δεν είναι η πρέπουσα απάντηση.

"Ασφαλώς, δεν θέλουμε η χώρα μας να βομβαρδίζεται και δεν θεωρούμε ότι αυτό θα συμβάλει στη διευθέτηση της κατάστασης", είπε ο Μουστάφα μιλώντας σε δημοσιογράφους στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ.

Η εκστρατεία αυτή αεροπορικών βομβαρδισμών "δεν θα οδηγήσει παρά σε μια κλιμάκωση της έντασης", και "για αυτό ζητούμε από τα δύο μέρη να κηρύξουν εκ νέου κατάπαυση του πυρός", συνέχισε ο ίδιος.

"Θεωρούμε ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση σε αυτού του είδους τα προβλήματα. Ο καλύτερος τρόπος να σημειωθεί πρόοδος είναι οι ειρηνευτικές συνομιλίες", είπε ακόμη ο Μουστάφα.

Το νέο κύμα εχθροπραξιών ανάμεσα στο PKK και τις ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας επιδεινώνει την ήδη δύσκολη κατάσταση για την κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν, καθώς στα κουρδικά εδάφη έχουν καταφύγει εκατοντάδες χιλιάδες εσωτερικά εκτοπισμένοι πολίτες, που εγκατέλειψαν τις εστίες τους για να σωθούν από το Ισλαμικό Κράτος, το "χαλιφάτο" του οποίου εκτείνεται σε ένα μεγάλο μέρος του ιρακινού εδάφους, ανέφερε.

Ο Φάλα Μουστάφα χαιρέτισε την απόφαση της Τουρκίας να συμμετάσχει στην εκστρατεία αεροπορικών πληγμάτων εναντίον του ΙΚ, υπενθύμισε όμως ότι η αντιμετώπιση του PKK είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα.

Η Τουρκία, διευκρίνισε ο ίδιος, δεν πληροφόρησε την κυβέρνησή του για τους βομβαρδισμούς που εξαπέλυσε εναντίον των βάσεων του PKK.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

Κι ενώ η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα ιδιόρρυθμο «σύνδρομο της Στοκχόλμης» όσον αφορά στη σχέση της με την Ευρωζώνη, η ζωή στον πλανήτη συνεχίζεται. Τη στιγμή, λοιπόν, που η ΕΕ οδηγείται σε μία αυτοκαταστροφική έκρηξη, οφειλόμενη κατά κύριο λόγο, αλλά όχι μόνο, στη γερμανική στενοκεφαλιά και ωμότητα, οι ζυμώσεις στην υπόλοιπη Ευρασία τείνουν να δημιουργήσουν ριζικές αλλαγές στο διεθνές σύστημα. Η πιο σημαντική είδηση των τελευταίων εβδομάδων ήταν αναμφίβολα η διεθνής συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οι πλήρεις συνέπειες της εξέλιξης αυτής θα φανούν σε ορίζοντα ετών, αν όχι δεκαετιών. Ωστόσο, κάποια πράγματα ήδη έχουν αρχίσει να ξεκαθαρίζουν.

Κατ’ αρχάς, το Ιράν επανεισέρχεται δυναμικά στο διεθνές οικονομικό και γεωπολιτικό παιχνίδι. Η γερμανική και η ιταλική κυβέρνηση έσπευσαν να δρομολογήσουν επίσημες επισκέψεις στην Τεχεράνη έτσι ώστε να πλασαριστούν όσο το δυνατόν καλύτερα στην τεράστια αγορά της χώρας, η οποία μόνο για τον εκσυγχρονισμό των πετρελαϊκών της υποδομών προβλέπεται να δαπανήσει δεκάδες δισ. δολάρια, που μάλλον θα καταλήξουν πρωτίστως σε ευρωπαϊκές εταιρείες. Η ενίσχυση των συνεργασιών με δυτικές χώρες αναμένεται να προωθήσει περαιτέρω την εξομάλυνση των σχέσεων μαζί τους, δημιουργώντας έτσι έναν θετικό βρόχο ανάδρασης, που θα οδηγεί ολοένα και περισσότερο στην βελτίωση των σχέσεων με την Ευρώπη.

Αυτά όμως είναι τα λιγότερο σημαντικά αποτελέσματα της εξέλιξης. Το Ιράν δεν είναι απλώς μία περιφερειακή δύναμη. Είναι μία από τις σημαντικότερες χώρες του πλανήτη, σημαντικότερη π.χ. από τη Νότιο Αφρική και μάλλον και από τη Βραζιλία, οι οποίες κατέχουν ιδιαίτερη θέση στο διεθνές σύστημα στο πλαίσιο των BRICS. Μεταξύ των άλλων, το Ιράν αποτελεί κομβική χώρα στο σπονδυλωτό γεωσύστημα Μέσης Ανατολής – Κεντρικής Ασίας – Κασπίας – Ινδικού Ωκεανού και οι επιλογές του θα ρυθμίσουν σε σημαντικό βαθμό τις διεθνείς εξελίξεις. Μόνο και μόνο ο ρόλος του στην ενεργειακή τροφοδοσία της Κίνας του προσφέρει ιδιαίτερο ρόλο. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι, όπως έχει επισημάνει ο γράφων σε προηγούμενα άρθρα του, ενώ η ανάπτυξη ενός Modus vivendi με το Ιράν είναι κρίσιμης σημασίας για τις ΗΠΑ έτσι ώστε να ενισχυθεί ο γεωστρατηγικός φραγμός γύρω από τη Ρωσία, αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει. Η εξομάλυνση των σχέσεων Τεχεράνης – Δύσης δεν είναι τέτοιας έκτασης που να επιτρέπει στην πρώτη να κινηθεί προς δυσμάς έστω και άτυπα, διαρρηγνύοντας τους δεσμούς της με τη Μόσχα. Αντιθέτως, ενδέχεται να συμβεί το αντίθετο.

Το Ριάντ προσεγγίζει τη Μόσχα

Μία έμμεση απόδειξη γι αυτό ήταν η απρόσμενη κίνηση της Σαουδικής Αραβίας να ανακοινώσει, αμέσως μετά τη συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ότι θα προχωρήσει σε επενδύσεις αξίας 10 δισ. δολαρίων στη Ρωσία. Η κίνηση αυτή μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθειας της Σαουδικής Αραβίας, μεγάλης εχθρού του Ιράν, να προσεταιριστεί τη Μόσχα έτσι ώστε να αποτρέψει από το να προχωρήσει σε περαιτέρω ενίσχυση των δεσμών της με την Τεχεράνη, πράγμα που θα της προκαλούσε πολύ μεγάλα προβλήματα.

Αν πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο, τότε αυτή η προσπάθεια της Δύσης να βρει ένα σημείο ισορροπίας με το Ιράν ενδέχεται να λειτουργήσει υπέρ της Ρωσίας. Κι αυτό γιατί η τελευταία αποκτά πλέον την αναγκαία νομιμοποίηση να προχωρήσει σε δραστική ενίσχυση των σχέσεών της με το Ιράν, να προμηθεύσει τις Ιρανικές Ένοπλες Δυνάμεις με προηγμένα όπλα και να διαρρήξει περαιτέρω τη γεωπολιτική φυλακή που αποσκοπούν να χτίσουν γύρω από την απέραντη Ρωσία οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ταυτοχρόνως, καταφέρνει να σύρει, έστω και μερικώς, προς την τροχιά της χώρας όπως η Σαουδική Αραβία, οι οποίες υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι στρατηγικοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον. Όμως οι ρεαλιστές Σαουδάραβες πρίγκιπες βλέπουν ότι ο ρόλος των ΗΠΑ περιορίζεται στην Ευρασία και προχωρούν και αυτοί στις αναγκαίες κινήσεις. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι, ενώ οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ευρασιατικών κρατών παραμένουν, αυτά προσπαθούν να βρουν λύσεις πρωτίστως μεταξύ τους και περιορίζουν τον ρόλο εξω-ευρασιατικών δυνάμεων. Υπό μία έννοια, λοιπόν, η Ευρασία συσπειρώνεται και ενισχύει την αυτόνομη γεωπολιτική της πορεία από τον υπόλοιπο κόσμο.

S-400 για την Αλγερία;

Παρεπιμπτόντως, μιλώντας για ρωσικά οπλικά συστήματα αξίζει να αναφέρουμε ότι προ ημερών εμφανίστηκαν φωτογραφίες σε ιστότοπους που ασχολούνται με ζητήματα Άμυνας, όπου βλέπουμε δυνάμεις του αλγερινού Στρατού να διεξάγουν ασκήσεις χρησιμοποιώντας ένα πυραυλικό οπλικό σύστημα το οποίο αναγνωρίστηκε ως το ρωσικό, τελευταίας γενεάς στρατηγικό σύστημα αεράμυνας S-400, που είναι πολύ ανώτερο από όλα τα έκδοχα του S-300. Αν πράγματι συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε επιβεβαιώνεται αυτό που και ο γράφων είχε επισημάνει παλαιότερα, ότι, δηλαδή, η Ρωσία, λόγω των περιορισμών των εσόδων από τον τομέα της ενέργειας αλλά και στο πλαίσιο μίας έμμεσης στρατηγικής πιέσεων κατά της Δύσης, θα ενισχύσει τις εξαγωγές προηγμένων οπλικών συστημάτων σε διάφορα μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα σε αυτά που προκαλούν προβλήματα στις δυτικές χώρες. Βέβαια, η Αλγερία δεν είναι ακριβώς εχθρική προς τη Δύση χώρα. Όμως, παρόμοιας ισχύος συστήματα της προσφέρουν τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε δύναμη πρώτης γραμμής στη Δυτική Μεσόγειο, κάτι καθόλου επιθυμητό πρωτίστως από τη Γαλλία, αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και τις ΗΠΑ. Αν πράγματι, λοιπόν (κι αυτό μένει να αποδειχθεί), η Ρωσία προσέφερε S-400 στην Αλγερία, φανταστείτε τι μπορεί να κάνει με την περίπτωση του Ιράν…

Φυσικά δεν είναι όλα ρόδινα για τη Μόσχα. Οι τιμές του πετρελαίου, για παράδειγμα, έχουν πάρει την κατιούσα, απειλώντας με ιστορικά χαμηλών πολλών ετών. Η συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και η είσοδος στην αγορά των τεράστιων ιρανικών ενεργειακών κοιτασμάτων είναι σίγουρα ένας παράγοντας που ωθεί σε αυτή την πτώση. Όμως, η πτώση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου και οι συνεπακόλουθες αρνητικές συνέπειες που αναμένεται να έχουν στη ρωσική οικονομία ενδέχεται να ενισχύσουν τις τάσεις για πολιτική συμμαχιών και συνεργασιών κυρίως με σημαντικές ευρασιατικές χώρες που έχει αρχίσει το Κρεμλίνο εδώ και καιρό, οι οποίες μπορεί μακροπρόθεσμα να αποδειχτούν εξαιρετικά πολύτιμες για τη Μόσχα.

Η ενίσχυση της Κίνας από τις χαμηλές ενεργειακές τιμές

Σε κάθε περίπτωση, οι τιμές του πετρελαίου είναι εξαιρετικά ασταθείς, και, φυσικά, δεν ρυθμίζονται μόνο από τις ποσότητες που ρίχνονται στην αγορά. Ακόμη και αν οι χαμηλές τιμές στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο παραμείνουν, αυτός δεν είναι λόγος για να πανηγυρίζει η Δύση και ειδικά οι ΗΠΑ. Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στα προβλήματα που θα έχει στην αμερικανική ενεργειακή και ευρύτερη γεωπολιτική στρατηγική η ύπαρξη παρατεταμένης περιόδου χαμηλών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Εδώ θα περιοριστούμε να επαναλάβουμε ότι αυτή είναι περίπου μία ιδανική κατάσταση για την Κίνα. Οι χαμηλές τιμές στην ενέργεια και η απρόσκοπτη εξασφάλιση των ιρανικών κοιτασμάτων προσφέρουν στο Πεκίνο όχι μόνο αυξημένη ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και την κατάλληλη ώθηση για να συνεχίσει την πορεία της οικονομικής του ανόδου αλλά και τη δημιουργία κρίσιμων εθνικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων και αμυντικών.

Ασφαλώς, η συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε ειρήνευση στην περιοχή. Το Ισραήλ δεν είναι διόλου ικανοποιημένο με τις εξελίξεις, ενώ η Τουρκία απειλεί με επίθεση στη Συρία, κάτι που είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα τη φέρει σε άμεση αντιπαράθεση με την Τεχεράνη. Μετά δε τη συμφωνία, το Ιράν, πιθανώς νιώθει πιο σίγουρο ότι δεν θα βρεθεί στο στόχαστρο μεγάλων δυνάμεων κι έτσι ενισχύονται οι πιθανότητες να ασκήσει σκληρή γραμμή έναντι της Άγκυρας, φτάνοντας ακόμη και στην περιορισμένης κλίμακας άμεση πολεμική αναμέτρηση με τα τουρκικά στρατεύματα.

Σε κάθε περίπτωση, η Ευρασία αλλάζει και νέες ευκαιρίες διαμορφώνονται. Το Ιράν αναμένεται να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο τα επόμενα χρόνια και ο ρόλος αυτός μάλλον θα είναι θετικός για την Ελλάδα και για την Ευρώπη.

Ο δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 299


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι δανειστές απαιτούν κατάλυση Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης ανάμεσα στα μέτρα
Οι Έλληνες μόνοι τους απέναντι σε νόμους γκιλοτίνα

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Σε τραγικές φιγούρες έχουν μετατραπεί τόσο οι κυβερνητικοί πολιτικοί όσο και οι αντιπολιτευόμενοι. Την στιγμή που οι επικεφαλής των Θεσμών ζητούν ακόμα και την κατάργηση των προσφάτων ψηφισμένων νόμων από την Βουλή για να βγούνε τα νούμερα εξόφλησης του χρέους, ο πολιτικός κόσμος έχει αφήσει τα μολύβια και έχει πιάσει το μπεγλέρι μετατρέποντας το Κράτος σε παρακρατικό καφενείο.

Στα ψιλά περνάνε για άλλη μια φορά οι απαιτήσεις των δανειστών "βάζοντας χέρι" τόσο στο δημοκρατικό πολίτευμα όσο και στην ελληνική δικαιοσύνη με συνεχείς απειλές. Η Τρόικα στην συνάντηση που είχε με τον κ. Τσακαλώτο δεν ήταν ότι ζήτησε απλά επιπλέον μέτρα. Η Τρόικα ζήτησε ούτε λίγο, ούτε πολύ, η νομοθετική και η δικαστική εξουσία να καταλυθεί στην Ελλάδα.

Σκοτώνουν την πραγματική οικονομία

Το να απαιτείς να αλλάξει ο φρεσκοψηφισμένος νόμος για την φορολόγηση 8% για εισοδήματα πάνω των 500,000 ευρώ που αφορούν μόλις 230 Έλληνες φορολογούμενους, αποδεικνύει ότι η Ε.Ε δεν έχει καμία πρόθεση ανάπτυξης της χώρας αλλά καταστροφή της στηρίζοντας μόνο την ελίτ. Κι αυτό αποδεικνύεται με την απαίτηση των δανειστών να αυξηθεί από το 4% στο 6% επιπλέον ο φόρος για εισοδήματα των 50,000 ευρώ και πάνω.

Μπορεί τα 50,000 ευρώ να φαντάζουν για τον λαό που παλεύει με το τίποτε να επιβιώσει ως ένα μεγάλο νούμερο, αλλά το όριο των 50,000 ευρώ και άνω δεν αφορά μόνο εισοδηματίες και παροχή υπηρεσίας. Αφορά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις καθώς και τον αγροτικό κόσμο που σύντομα θα μπει στην λίστα ως αγρο-επιχειρηματίας.

Βλέπουμε ότι η κυβέρνηση δεν έκανε καν πρόταση να διαχωριστούν οι έχοντες εισόδημα 50,000 ευρώ και πάνω σε πρώτη και δεύτερη ταχύτητα. Σε αυτούς που εισπράττουν λόγω ακίνητης περιουσίας ή παρέχουν απλά υπηρεσίες ως άτομα και σε αυτούς που ανήκουν στην πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή. Δεν έκαναν καν για το θεαθήναι πρόταση στους δανειστές για άμεση επέμβασή τους στις καταθέσεις μαύρου χρήματος δις ευρώ Ελλήνων που είναι σε τράπεζες του εξωτερικού. Την ελίτ δεν την αγγίζει πια ούτε η Ε.Ε αλλά ούτε και η αριστερή κυβέρνηση. Αντιθέτως της φέρεται τόσο προνομιακά που κάνει την λαμογιά φορολογικό προνόμιο.

Η κυβέρνηση έχει μετατραπεί σε ένα δημοσιοφιλελευθεριακό μόρφωμα που δεν την ενδιαφέρει από ποιον εισπράττει παρά μόνο να εισπράττει κι ας αφήνει πίσω την καταστροφή. Μία επιχείρηση με εισόδημα 50,000 ευρώ σημαίνει ότι κινεί χρήμα στην αγορά, μεταποιεί προϊόντα, εξάγει ελληνικά προϊόντα, έχει πάνω από 10 εργαζομένους. Το 6% επιπλέον φορολόγηση που απαιτούν οι δανειστές και κάθεται να το συζητά η κυβέρνηση οδηγεί ή σε λουκέτο ή σε αλλαγή έδρας σε χώρες με μικρό συντελεστή φορολόγησης ή σε παράνομες δραστηριότητες που θα κάνει το μαύρο χρήμα να φεύγει με βαλίτσες σε τράπεζες του εξωτερικού. Ίσως τελικά σκοπός της κυβέρνησης είναι να μετατρέψει την Ελλάδα σε μία χώρα μαφιόζων-επιχειρηματιών που θα βγάζουν μαύρο χρήμα εδώ και θα φορολογούνται με μόνο 10% για καταθέσεις στο εξωτερικό για να είναι νόμιμοι.

Κατάλυση της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης

Όμως δεν είναι μόνο το κλείσιμο της κάνουλας της ελληνικής οικονομίας που ζητούν οι δανειστές είναι και η απαίτηση τους να αλλάξει το πολίτευμα και η δικαιοσύνη στην χώρα.

Απαιτούν για κάθε μονομερή ενέργεια της κυβέρνησης που θα ψηφίζεται δημοκρατικά από το κοινοβούλιο να υπάρχουν αντισταθμιστικά μέτρα, δηλαδή επιπλέον φόροι για όλους τους Έλληνες. Έτσι, λοιπόν, ακόμα και αν η κυβέρνηση ψηφίσει νόμο που να απαλλάσσει τους αγρότες από την φορολόγηση των επιδοτήσεων ή την μη αύξηση των εισφορών στον ΟΓΑ ή παροχή Υγείας για όλους τους Έλληνες, οι δανειστές θα έχουν έτοιμο φόρο που θα διανεμηθεί σε όλους έτσι ώστε να μην χάσουν σεντ από τις απαιτήσεις τους.

Το χειρότερο όμως όλων είναι η επέμβασή τους στην δικαιοσύνη. Μετά από την απαίτηση να αλλάξει ο Κώδικας Δικονομίας υπέρ των Τραπεζών για τα "κόκκινα δάνεια", τώρα ζητούν επιτακτικά αντισταθμιστικά μέτρα για κάθε απόφαση δικαστηρίου που θα κρίνει ότι μια μείωση μισθών και συντάξεων ή μία φορολογική αδικία του Κράτους απέναντι στους πολίτες (ακόμα κι αν καταστρατηγεί τα ανθρώπινα δικαιώματά τους) να έχει αντισταθμιστικά μέτρα, έτσι ώστε και πάλι οι δανειστές να μην χάσουν τίποτε από τα τοκογλυφικά τους προαπαιτούμενα. Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα θα λειτουργεί με την τσέπη της Ε.Ε.

Παρατηρητήριο Αναξιοπρέπειας

Η χώρα έχει φτάσει στο μεγαλύτερο πάτο στην ιστορία της. Δεν έχει δημοκρατική κυβέρνηση, δεν έχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη, οι πολίτες βάση Μνημονίων δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα, οι ευρω-ευνοούμενες τράπεζες θα εισπράξουν το 90% του νέου δανείου χρεώνοντας τους Έλληνες και οι πολιτικοί της χώρας όλων των κομμάτων δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να στηρίζουν τις απάνθρωπες πολιτικές της Ε.Ε και των τραπεζών.

Ειδικά όμως η κυβέρνηση που έχει την απόλυτη ευθύνη για όσα εγκληματικά διαπράττονται εναντίον των Ελλήνων και της χώρας, όσο περνάει ο καιρός φαίνεται ξεκάθαρα ότι παίζει τον ρόλο του "στοργικού" επιτιθέμενου στον λαό και παράλληλα του "αριστερού" αναχώματος που προστατεύει το δικτατορικό πολίτευμα από τον ίδιο τον λαό μόνο και μόνο για να αλωθεί το Σύνταγμα και η Δημοκρατία της Ελλάδας. Τον ίδιο ρόλο παίζουν και οι κυβερνητικοί της Αριστερής Πλατφόρμας που επί 6 μήνες στήριζαν το σχέδιο του Μνημονίου 3 και έρχονται να το "παίξουν" αντιμνημονιακά μέλη της μνημονιακότερης κυβέρνησης αφού έχει την στήριξη και των αντιπολιτευόμενων μνημονιακών κομμάτων.

Πέρα από τα υλικά που χάνουν οι Έλληνες, χάνουν τα δικαιώματά τους. Οι ίδιοι οι δημοκρατικοί εκπρόσωποί τους τούς αφαιρούν δικτατορικά και μεθοδικά με την απειλή του μεγαλύτερου πολιτικού ψέματος στην παγκόσμια ιστορία (που είναι η δήθεν καταστροφή αν βγούμε από το ευρώ) το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, στην ελπίδα και στην ανατροπή απάνθρωπων καθεστώτων με τον εύκολο χαρακτηρισμό ως "αντιευρωπαίους δραχμολάγνους φασίστες".

Τραγικό να ακούει ο ελληνικός λαός ότι η "αντάρτισσα" πρόεδρος της Βουλής, κ. Κωνσταντοπούλου, θα δημιουργήσει Παρατηρητήριο Μνημονίων το οποίο θα βγάζει πορίσματα για την κατάλυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω των μέτρων που "δημοκρατικά" στην Βουλή ψηφίζει η κυβέρνηση με πρόεδρο την ίδια την κ. Κωνσταντοπούλου.

Αν η Ελλάδα ήταν το πείραμα της Ε.Ε για την ολοκλήρωσή της, το Παρατηρητήριο της Αριστεράς θα είναι οι "επιστήμονες" που θα κάνουν εκθέσεις για το πόσα πειραματόζωα Έλληνες καταστράφηκαν ή πέθαναν με τις θανατηφόρες δόσεις των μνημονιακών μέτρων χωρίς την ασπίδα της δημοκρατίας και της δικαίου.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε όλη την αμπελοφιλοσοφία που μας δέρνει το τελευταίο διάστημα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα ακούμε και διαβάζουμε από κάθε ευνουχισμένο αρσενικό αυτού του ντουνιά για τον υπαρκτό σοσιαλισμό και το φάντασμα που πλανάται και πρέπει να παταχθεί.

Από δεξιούς και αριστερούς ευνούχους ακούμε και διαβάζουμε απόψεις όλο νόημα για τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό και τα βάσανα που επέφερε στον πλανήτη Γη.

Δε με ενδιαφέρει να αναλύσω το τι έγινε ή δεν έγινε στα 70 χρόνια σοσιαλιστικής οικοδόμησης, αν έγιναν λάθη ή όχι, αν έγιναν διωγμοί ή όχι, αν έγιναν θαύματα ή όχι, αν έγιναν εγκλήματα ή όχι, αν υπήρξαν επιτεύγματα ή όχι.
Άποψη έχω, αλλά προσωπικά δεν έζησα αυτή την "μεταρρύθμιση", όποτε προτιμώ να αφήσω άλλους που τη βίωσαν να εκφέρουν λόγο και επιχειρήματα.

Μπορώ όμως να μιλήσω για τα 25 χρόνια μετά την αντεπανάσταση, την παλινόρθωση, την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Μπορώ, διότι ακόμα κι εδώ στην Ελλάδα, που δεν είχε ποτέ την ατυχία να ζήσει αυτό το τερατούργημα, παρά την ΠΑΣΟΚίλα των 30 ετών, έχουμε γευθεί από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις αυτής της καπιταλιστικής νίκης.
Γιατί λοιπόν να κουβεντιάζουμε για πράγματα που δεν ζήσαμε και όχι για πράγματα που ζούμε καθημερινά;

Πότε άλλοτε, μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαμε τέτοιο μακελειό σε όλο τον πλανήτη;
Πότε άλλοτε είχαμε ειρηνικές επεμβάσεις σε Σερβία, Ιράκ, Ουκρανία, Αίγυπτο, Συρία κ.λπ.;
Πότε άλλοτε μπορούσε κάθε λογής αμερικανάκι να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις όπου γούσταρε;
Πότε άλλοτε εξαλείφθηκαν μισθοί, μεροκάματα, οκτάωρα στην Ευρώπη που θεωρείται προοδευτική;
Πότε άλλοτε ιδιωτικοποιήθηκαν η υγεία, η παιδεία, η πρόνοια;
Πότε άλλοτε εκτοξεύθηκαν οι αριθμοί των ανέργων, των αστέγων, των απόρων;
Πότε άλλοτε παρουσιάστηκε τέτοια πολιτιστική και πολιτισμική υπανάπτυξη, υποκουλτούρα;
Πότε άλλοτε βασίλευε εμφαντικότερα το φαινόμενο της υπερκατανάλωσης και της παντελούς έλλειψης πνευματικής ανάπτυξης;
Ποτέ άλλοτε καταργήθηκαν τόσο βάναυσα τα κυριαρχικά δικαιώματα των λαών και των κρατών, τα ανθρώπινα δικαιώματα των φτωχοδιάβολων του πλανήτη;

Πόση τσίμπλα στο μάτι πρέπει να έχει κάποιος για να μη βλέπει ότι μέχρι το 90' υπήρχε αντίπαλο δέος απέναντι στον επεκτατισμό και την αδηφαγία ενός σάπιου συστήματος; Γιατί σε καίει ρε σούργελο το αν έγιναν εγκλήματα στην Σοβιετική Ένωση και δεν σε καίει το ποσά εγκλήματα δεν βίωσες ΕΣΥ ακριβώς επειδή υπήρχε αυτή η τρισκατάρατη και δαιμονική Ένωση; Τι ακριβώς απολαμβάνεις ΕΣΥ 25 χρόνια μετά τη νίκη του πατριωτισμού, τρομάρα σου;

Και τι φοβάσαι ακριβώς δηλαδή;
Τα χωράφια στα παίρνουν καθημερινά δεξιοί και αριστεροί.
Τα σπίτια όπου να ναι θα στα παίρνουν δεξιοί και αριστεροί.
Τη ζωή και τον ελεύθερο χρόνο σου τον έχεις χάσει καιρό τώρα και από τα δεξιά και από τα αριστερά.
Οι μόνοι που θα έπρεπε να φοβούνται ότι θα τους κοπεί ο κώλος είναι οι καρχαρίες και τα τσιράκια τους.
Όμως, όταν ο οποίος κατασκευασμένος κίνδυνος παίρνει σάρκα και οστά στη μορφή του Λαφαζανη, τότε οι παραπάνω κάνουν πάρτυ και πίνουν και μια στη υγεία των κορόιδων.

Τσάγια!!!

Πηγή Black Jack


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου