Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Ιαν 2016


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Από την αφετηρία των Μνημονίων το 2010 στην Ελλάδα ως τοπική παράμετρος μιας διεθνούς οικονομικής κρίσης του χρηματιστηριακού καπιταλισμού οι διεθνείς συνθήκες και η διεθνής συγκυρία έχουν αλλάξει. Η Ευρώπη της γερμανικής ηγεμονίας δείχνει να προσβάλλεται απ' όλο και περισσότερους δομικούς τριγμούς. Πέραν της απώλειας της όποιας συνοχής της στην εναρμόνιση των οικονομιών της ευρωζώνης και την εμπέδωση ενός υψηλού βιοτικού επιπέδου για τον μέσο Ευρωπαίο πολίτη, το Προσφυγικό -όπως προέκυψε από τα θερμά μέτωπα συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή- τίναξε απολύτως στον αέρα την ψευδαίσθηση που προσέφερε το όραμα του Μάαστριχτ για μια Ευρώπη χωρίς εθνικά εσωτερικά σύνορα.

Μια Ευρώπη χωρίς Σένγκεν αλλά και χωρίς εναρμονισμένες οικονομικές πολιτικές, με διασφαλισμένα το κοινωνικό κράτος και το βιοτικό επίπεδο της Δύσης δεν γίνεται πλέον αντιληπτή ως Ευρωπαϊκή Ενωση. Η παρούσα Ευρώπη αποτέλεσε αρχικά το μεταπολεμικό όραμα του Ουίνστον Τσόρτσιλ, απέναντι στην εμπέδωση της ισχύος της Σοβιετικής Ρωσίας στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα.

Ηταν γνωστό ότι ο Τσόρτσιλ τότε προσέβλεπε στη συγκρότηση μιας νέας Αντάντ με την γκολική Γαλλία που θα μπορούσε χωρίς την κυριαρχία των ΗΠΑ και της Ρωσίας να δημιουργήσει τον τρίτο και καθοριστικό πόλο ισχύος εναρμόνισης ταυτόχρονα των ανταγωνιστικών συμφερόντων και των φιλοδοξιών των δύο υπερδυνάμεων. Αυτά όλα έπεσαν στο κενό, δεν προέκυψαν ιστορικά ποτέ και ο Ψυχρός Πόλεμος με τον διπολισμό Δύσης και Ανατολής που κυριάρχησε στα ερείπια του Βερολίνου της ναζιστικής Γερμανίας και του Γ' -κατά σειρά- Ράιχ δεν επέτρεψε στην Ευρώπη τον αυτοκαθορισμό της. Το γαλλικό όραμα στη βάση των εθνικών κρατών και μιας εξωστρεφούς Ενωμένης Ευρώπης (από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια) προς τις παγκόσμιες αγορές των πρώην αποικιών της για επέκταση και οικονομική ισχυροποίηση δεν προέκυψε ως μοντέλο παγκοσμιοποίησης. Αντ' αυτού, η ηττημένη Γερμανία υπό καθεστώς κατοχής ακόμη στους νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που σύντομα από τη δεκαετία του '50 απέμειναν μόνον δύο, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, κατόρθωσε να συμμετάσχει με τον μερκαντιλισμό του μάρκου και τη σύντομη ανασυγκρότηση της βαριάς βιομηχανίας της -με τα κεφάλαια και την απόσβεση χρεών υπέρ της- σε καθοριστικό παράγοντα της ευρωπαϊκής συσσωμάτωσης.

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η οικονομική-νομισματική ζώνη του ευρώ είχαν στην προδιαγραφή τους τη γερμανική Ευρώπη, αφού οι αντιλήψεις και οι εκβιασμοί του Βερολίνου για τη συμμετοχή του μάρκου στο ευρώ είχαν ως αποτέλεσμα χωρίς τη συμμετοχή της αγγλικής λίρας ή τη θεσμοποιημένη σχέση του ευρώ με το αμερικανικό δολάριο, την παράδοση άνευ όρων της Ευρώπης στη Γερμανία. Η αντίληψη, επίσης, ότι στο πλαίσιο της επιχειρούμενης δυτικής παγκοσμιοποίησης των υπερεθνικών διεθνών αγορών χρήματος θεωρείτο πολύ θετικός παράγοντας η διαρχία του γερμανογαλλικού άξονα, με το Βερολίνο των Μέρκελ - Σόιμπλε να κυριαρχεί από την αρχή στο Παρίσι του Σαρκοζί, εγκλώβισε ακόμη περισσότερο την ευρωπαϊκή υπόθεση. Η διεύρυνση της Κοινότητας προς Ανατολάς και Βαλκάνια είχε ήδη πριν από το ευρώ ναρκοθετήσει το μέλλον.

Στην παρούσα φάση, όμως, και με όσα εξελίχθηκαν στο μέτωπο Μέσης Ανατολής - Αφρικής μετά την επονομαζόμενη Αραβική Ανοιξη, άλλαξαν πλήρως τα δεδομένα για την Ευρώπη. Παρά την εμπλοκή στο μέτωπο της Ουκρανίας που ενεθάρρυνε η Γερμανία για να διατηρήσει την παγκόσμια προσοχή στο μέτωπο της Ευρασίας, η τζιχάντ, το Χαλιφάτο, η σύγκρουση στη Συρία, το δυνάμει Κουρδιστάν, η άρση των κυρώσεων στο Ιράν, οι νέες συμμαχίες στην Αν. Μεσόγειο με Ισραήλ, Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο, ο άξονας Τουρκίας - Σαουδικής Αραβίας, η ρήξη Τουρκίας - Ρωσίας, η σύγκρουση πλέον σουνητών - σιιτών αφοπλίζουν την Ευρώπη της γερμανικής ηγεμονίας και των ηπειρωτικών Δυνάμεων και τη στέλνουν στα αζήτητα, επαναφέροντας την αναγκαιότητα για μια ευρωμεσογειακή σύγκλιση και το τέλος της τζιχάντ.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Κολωνία της Γερμανίας, όπου χιλιάδες Μουσουλμάνοι κακοποίησαν σεξουαλικά Γερμανίδες που είχαν κατέβει στο κέντρο της πόλης για γιορτάσουν την Πρωτοχρονιά, είναι μόνο η αρχή!

Κάτι παρόμοιο βέβαια είχε γίνει και στην Αθήνα πριν από κάτι χρόνια. Θυμάστε;

Τα Αριστερά κόμματα της πλάκας και οι Φιλελεύθεροι-καραγκιόζηδες βέβαια κατηγορούν τις γυναίκες!!!

ΕΛΛΗΝΕΣ: ΞΥΠΝΗΣΤΕ!

Το ΙΣΛΑΜ είναι εδώ και έρχεται επιδημία βιασμών!

Δεν είναι πολυπολιτισμικότητα, αλλά εθνοκτονία!

ΞΥΝΠΗΣΤΕ! Απαιτήστε: κλείσιμο συνόρων και άμεση απέλαση πριν είναι αργά (που πολύ φοβάμαι οτι με τον Σύριζα στην εξουσία… το παιχνίδι έχει τελειώσει!)



Πηγή Στρουθοκάμηλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κούρδοι του Ιράκ ζητούν διεθνή υποστήριξη
για ανεξάρτητο Κουρδιστάν

Ο πρόεδρος της κυβέρνησης της Περιφέρειας του Ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, συναντήθηκε με εκπροσώπους των διπλωματικών αντιπροσωπειών 36 χωρών, στην πρωτεύουσα Αρμπίλ, για να αναζητήσει διεθνή υποστήριξη για την ανεξαρτησία της αυτόνομης ιρακινής περιοχής, σύμφωνα με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Ο Μπαρζανί συναντήθηκε με τους διπλωμάτες, προκειμένου να ανακοινώσει τα σχέδια για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την κήρυξη της ανεξαρτησίας.

Ακόμη, ανακοίνωσε ότι οι Κούρδοι θα έχουν συνομιλίες με τη Βαγδάτη σχετικά με την ανεξαρτησία αυτήν, όπως ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν.

Ο Μπαρζανί άρχισε μια εκστρατεία στο εσωτερικό και στο εσωτερικό του Ιράκ προκειμένου να συγκεντρώσει υποστηρικτές στο κουρδικό όνειρο της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν.

Η απόφαση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν από το Ιράκ, αναβλήθηκε το 2014, μετά από την εμφάνιση της τρομοκρατικής ομάδας του Ντάες (ισλαμικού κράτους) που εμφανίστηκε στο βόρειο Ιράκ και κατάφερε να κατακτήσει την πόλη της Μοσούλης.

Απίστευτη επίθεση New York Times σε Τουρκία - Ερντογάν…

Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν ξεπέρασε ένα ακόμα όριο όταν δήλωσε πως πρότυπό του είναι η Γερμανία του Χίτλερ. Αν και προσπάθησε, μετά τη διεθνή κατακραυγή, να ανασκευάσει κατηγορώντας τα ΜΜΕ ότι παραποίησαν τις δηλώσεις του, η αλήθεια είναι ότι ένας ηγέτης μιας χώρας δημοκρατικής, υποτίθεται και μέλους του ΝΑΤΟ έχει ήδη καταγραφεί ως ένας αυταρχικός ηγέτης που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου και τις πολιτικές ελευθερίες και την ελευθερία του Τύπου.

Σταδιακά οι χειρότεροι φόβοι μετά τη νίκη του εθνικιστικού και συντηρητικού ΑΚΡ στις εκλογές του Νοεμβρίου, επιβεβαιώνονται. Ακόμα και πριν τις εκλογές, ακριβώς για να επικρατήσει σε αυτές, ο Ερντογάν ξεκίνησε πόλεμο με το ΡΚΚ, καταπατώντας την εκεχειρία που υπήρχε.

Καταδίωξε επίσης το HDP το οποίο κατάφερε να εισέλθει στο κοινοβούλιο, το οποίο δεν εμπλέκεται με τις πολεμικές επιχειρήσεις. Οι σύμμαχοι της Τουρκίας, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη τηρούν μια ντροπιαστική σιωπή έναντι των βάρβαρων τουρκικών πληγμάτων κατά των Κούρδων σε δεκάδες πόλεις και έναντι του θανάτου 3.100 Κούρδων μαχητών και αγνώστου αριθμού αμάχων, εντός του 2015.

Όπως η Τουρκία και οι ΗΠΑ και η ΕΕ θεωρούν το ΡΚΚ τρομοκρατική οργάνωση. Ωστόσο πριν ξεκινήσει εκ νέου τον πόλεμο ο Ερντογάν είχε διαπραγματευτεί με τον φυλακισμένο ηγέτη του ΡΚΚ Οτσαλάν. Πρόσφατα ο Τούρκος πρωθυπουργός Νταβούτογλου είχε κατηγορήσει το HDP ότι αποτελεί πολιτική προέκταση του ΡΚΚ και αρνήθηκε να συναντηθεί με τους ηγέτες του.
Αν ο Ερντογάν ήθελε πραγματικά την ειρήνη θα συνεργαζόταν με το HDP. Αντίθετα αυτός εμφανίζεται αποφασισμένος να συντρίψει τους Κούρδους και πολιτικά, όπως και στρατιωτικά, κατηγορώντας τον ηγέτη του HDP Ντεμιρτάς για προδοσία, επειδή μίλησε για κουρδική αυτονομία.

Ορισμένα μέλη του ΡΚΚ μπορούν να χαρακτηριστούν τρομοκράτες και να αντιμετωπισθούν αναλόγως. Το ΡΚΚ με την εξτρεμιστική του νεολαία, εμπνευσμένη από τον πόλεμο στην Συρία, έχει ανακηρύξει κουρδικές περιοχές αυτόνομες και μάχεται γι αυτό.

Ο Ερντογάν, χωρίς αμφιβολία, φοβάται ότι το ΡΚΚ θα κερδίσει τουρκικές περιοχές όπως πέτυχαν οι Κούρδοι της Συρίας και του Ιράκ. Οι περισσότεροι όμως Κούρδοι της Τουρκίας θέλουν ειρήνη και η επιθυμία τους για αυτονομία πρέπει να απαντηθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Αντί να τερματίσει τον πόλεμο και να εντάξει τους Κούρδους στο τουρκικό πολιτικό σύστημα, ο Ερντογάν κινείται στο άλλο άκρο, οδηγώντας στα άκρα ολοένα και περισσότερους Κούρδους και πείθοντάς τους ότι η βία είναι ο μόνος τρόπος να κερδίσουν την αυτονομία τους.

Στο μεταξύ ο Ερντογάν αδιαφορεί για τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους και υποδαυλίζει ακόμα περισσότερο την ένταση στη Μέση Ανατολή. Ο Ερντογάν δεν μπορεί να θεωρείται πλέον ένας αξιοσέβαστος, δημοκράτης, μουσουλμάνος ηγέτης και έμπιστος σύμμαχος στην περιοχή.

Πηγές MIgnatiou, The Hellenic Information Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



(Φωτ.: Αθήνα, χτες. Διαμαρτυρία Σιιτών στην πρεσβεία της Σ. Αραβίας. Καθίσταται προφανές ότι το κίνητρο της Σαουδικής Αραβίας για κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις με το Ιράν μέσω της εκτέλεσης Σιίτη κληρικού και βασικού εκπροσώπου της σιιτικής μειονότητας στο βασίλειο, πρέπει να αναζητηθεί στη βάση των ανησυχιών του οίκου των Σαούντ για επικράτηση του Ιράν έναντι της ιδίας στο διαμορφούμενο σύστημα ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.)

Της Αντωνίας Δήμου

Τα οικονομικά οφέλη από την προοπτική εξομάλυνσης των σχέσεων με τη διεθνή κοινότητα, που θα δώσουν ανάσα στην οικονομία του Ιράν βγάζοντάς τη από τη διεθνή απομόνωση και απομακρύνοντας τις συνέπειες των κυρώσεων και την -έστω σταδιακή- αποδέσμευση ποσού της τάξεως των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αν και τα οφέλη από τη συρροή δυτικών κεφαλαίων αναμένονται πολλαπλάσια, συν την ηγεμόνευση της Μέσης Ανατολής με τη μετατροπή της πάγιας ισχυρής αμερικανικής ναυτικής παρουσίας στο γειτονικό Μπαχρέιν από απειλή σε εγγύηση ασφάλειας για την Ισλαμική Δημοκρατία, δείχνουν να είναι τα βασικά κίνητρα πίσω από την επίδειξη ρεαλισμού και αυτοσυγκράτησης από την πλευρά της ιρανικής ηγεσίας, στην αντιμετώπιση της σοβαρότερης κρίσης των τελευταίων ετών που απειλεί να τυλίξει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή στις φλόγες.

Ο θρησκευτικός διχασμός και ο ανταγωνισμός Σ. Αραβίας - Ιράν

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: η εκτέλεση από τις σαουδαραβικές αρχές του Σιίτη κληρικού Νιμρ Μπακρ αλ-Νιμρ, βασικού ηγέτη της σιιτικής αντιπολίτευσης, σε εφαρμογή σχετικής δικαστικής απόφασης που εξεδόθη τον Οκτώβριο 2014 με το σκεπτικό της υποκίνησης σεκταριανής ανταρσίας (fitna) και ανατροπής του βασιλικού καθεστώτος, προσθέτει λάδι στη φωτιά που ήδη κατακαίει την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Και τούτο διότι η ανάδειξη της θρησκευτικής διαίρεσης μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών δύναται αφενός να αποτελέσει βορά στα χέρια τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), το οποίο διακηρυγμένα στρέφεται εναντίον σιιτικών πληθυσμών που διαβιούν στη Συρία και το Ιράκ, καταστρατηγώντας τοιουτοτρόπως τη διεθνή εκστρατεία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αφετέρου ο θρησκευτικός διχασμός είναι δυνατό να προκαλέσει πιθανή εσωτερική αστάθεια σε κράτη της περιοχής με έντονη σιιτική παρουσία, θέτοντας υπό διακύβευση ζωτικά συμφέροντα χωρών, όπως οι ΗΠΑ.

Το ερώτημα επομένως που ανακύπτει είναι για ποιο λόγο η Σαουδική Αραβία επέλεξε να συγκρουστεί ανοιχτά με το Ιράν τη δεδομένη χρονική στιγμή, λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο ανταγωνισμός των δύο χωρών για ιδεολογική και γεωπολιτική πρωτοκαθεδρία χρονολογείται ήδη από το 1979 οπότε και πραγματοποιήθηκε η ισλαμική επανάσταση στην Τεχεράνη. Αξιοσημείωτο δε είναι ότι είχαν προηγηθεί του 1979 δεκαετίες όπου Σαουδική Αραβία και Ιράν αποτελούσαν στρατηγικούς εταίρους και συνεργάζονταν στενά ακόμη και στο πλαίσιο του Οργανισμού πετρελαιοπαραγωγών εξαγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ) για τον καθορισμό αμοιβαία αποδεκτών τιμών στο πετρέλαιο.

Η απάντηση βρίσκεται στον πυρήνα του ερωτήματος δηλαδή στη χρονική συγκυρία όπου η πλάστιγγα φαίνεται να γέρνει επιζήμια για τη Σαουδική Αραβία, δεδομένου ότι το Ιράν κατάφερε με τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα να αποτινάξει τον πάγο που περιέβαλε τις σχέσεις του με τη Δύση, ενώ επιπρόσθετα, μέσω της επιτευχθείσας χαλάρωσης των κυρώσεων, έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για εθνική οικονομική ανάπτυξη και ιρανική περιφερειακή διείσδυση.

Συγκεκριμένα, η επιτευχθείσα χαλάρωση των κυρώσεων μεταφράζεται σε σταδιακή:
(α) απελευθέρωση κεφαλαίων της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν ύψους 23 δισ. δολαρίων, τα οποία βρίσκονται σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς

(β) διάθεση 7 δισ. δολαρίων που βρίσκονται σε καταθέσεις στην Κρατική Τράπεζα της Ινδίας

(γ) ξεμπλοκάρισμα 22 δισ. δολαρίων που βρίσκονται σε κινεζικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, οι οποίοι ωστόσο χρησιμοποιούνται ως εγγύηση για κινεζικά έργα υποδομής στο Ιράν

(δ) επιστροφή 25 δισ. δολαρίων της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν από υπεράκτιους λογαριασμούς, αφού αναδιαρθρωθούν, τα οποία είχαν διοχετευθεί σε πετρελαϊκά έργα, καθώς και

(ε) απόδοση 25 δισ. δολαρίων που απαντώνται σε ιρανικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό και είχαν δεσμευθεί από τράπεζες, εταιρείες και ιδιώτες.

Επιπρόσθετα, η αξία της Ισλαμικής Δημοκρατίας στο γεωπολιτικό χρηματιστήριο έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω της επιτυχημένης παρουσίας στο Ιράκ και τη Συρία στρατιωτικών ομάδων υποστηριζόμενων από το Ιράν οι οποίες έχουν καταφέρει να αποτρέψουν την κατάληψη πόλεων από το Ισλαμικό Κράτος, με αντιπροσωπευτική περίπτωση αυτή της ιρακινής πρωτεύουσας της Βαγδάτης, όπου παρέμεινε υπό ιρακινό έλεγχο με τη συνδρομή στρατιωτικών μονάδων των Φρουρών της Επανάστασης.

Στο μέτωπο του ιρακινού Κουρδιστάν, το Ιράν προσφέρει εποικοδομητικό ρόλο την σταθεροποίηση του, έχοντας επενδύσει 4 δισ. δολάρια στην Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (KRG), ανοίγοντας τρία συνοριακά περάσματα και δημιουργώντας ζώνη ελεύθερου εμπορίου στα κοινά σύνορα. Η Τεχεράνη συνεργάζεται με τα δύο βασικά κουρδικά πολιτικά κόμματα, το KDP και το PUK, διατηρώντας πάραυτα την προνομιακή σχέση με το κόμμα του Ταλαμπανί και στηρίζοντας το εμπόριο πετρελαίου μέσω του περάσματος που ελέγχεται από το PUK κοντά στην πόλη Σουλεϊμανίγια. Το Ιράν έχει de facto μετατραπεί στον κύριο προορισμό Κούρδων τουριστών, φοιτητών και επιχειρηματιών.

Καθίσταται προφανές ότι το κίνητρο της Σαουδικής Αραβίας για κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις με το Ιράν μέσω της εκτέλεσης Σιίτη κληρικού και βασικού εκπροσώπου της σιιτικής μειονότητας στο βασίλειο, πρέπει να αναζητηθεί στη βάση των ανησυχιών του οίκου των Σαούντ για επικράτηση του Ιράν έναντι της ιδίας στο διαμορφούμενο σύστημα ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η συγκρατημένη αντίδραση του Ιράν τόσο στην επαύριο της εκτέλεσης του Σιίτη κληρικού όσο και στη σαουδαραβική απόφαση για διακοπή των διπλωματικών σχέσεων προβαίνοντας άμεσα σε καταδίκη της επίθεσης που δέχθηκε η πρεσβεία του Ριάντ στην Τεχεράνη εκλαμβάνεται ως επίδειξη υψηλής στρατηγικής με την αποφυγή διακρατικής τριβής και πολιτικών αναταράξεων που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τα ιρανικά κεκτημένα.

Η αποφυγή ενεργούς εμπλοκής των ΗΠΑ στη διένεξη των δύο χωρών προσμετράται θετικά στη διπλωματική φαρέτρα του Ιράν. Όσον αφορά στη συστοίχιση κρατών του Κόλπου με τη Σαουδική Αραβία, είτε διακόπτοντας τις διπλωματικές τους σχέσεις με το Ιράν, είτε επικρίνοντας την ιρανική στάση στο ζήτημα της ανεπαρκούς προστασίας της σαουδαραβικής πρεσβείας κατ’ εφαρμογή της Σύμβασης της Βιέννης του 1963, αυτή εμπεδώνεται στη βάση του κοινού εφιαλτικού σεναρίου περί εσωτερικής αποσταθεροποίησης τους από σιιτικές κοινότητες που υφίστανται στην επικράτειά τους.

Η σημασία του Μπαχρέιν

Εκ των χωρών που διέκοψαν ή υποβάθμισαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με το Ιράν συγκαταλέγονται το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κράτη τα οποία εν πολλοίς κινούνται γύρω από το σαουδαραβικό πόλο ισχύος. Ενδεικτικά, το Μπαχρέιν διαθέτει ισχυρό σιιτικό θρησκευτικό στοιχείο που αγγίζει το 70% του συνολικού πληθυσμού. Η κοινωνικό-οικονομική περιθωριοποίηση των Σιιτών της χώρας εκτιμάται ότι ενισχύθηκε μετά την ιρανική επανάσταση του 1979 με την ανοιχτή αμφισβήτηση από το καθεστώς της αφοσίωσης και της εθνική τους νομιμοφροσύνης. Προς αποκλεισμό μάλιστα του σεναρίου περί σιιτικής επανάστασης στο Μπαχρέιν, οι εσωτερικές αναταραχές του 2011 κατεστάλησαν με τη συνδρομή σαουδαραβικών στρατευμάτων.

Ο δεσμός Μπαχρέιν - Σαουδικής Αραβίας μπορεί να χαρακτηρισθεί ως γόρδιος, λόγω της ομοιότητας της σιιτικής πρόκλησης που καλούνται να διαχειριστούν. Και τούτο διότι ο σιιτικός πληθυσμός της Σαουδικής Αραβίας που φθάνει ποσοστό μεταξύ 10 με 15% υπόκειται στην ίδια κοινωνικο-οικονομική περιθωριοποίηση, όπως οι Σιίτες του Μπαχρέιν. Η μεγάλη μάλιστα πλειονότητα των Σαουδαράβων Σιιτών διαβιεί στην ανατολική επαρχία της χώρας, η οποία είναι πλούσια σε πετρελαϊκά αποθέματα και διατηρούν στενούς πολιτιστικούς και ιστορικούς δεσμούς με τους Σιίτες του Μπαχρέιν.

Η παρουσία των ΗΠΑ στον Κόλπο

Σε κάθε περίπτωση, οι τρέχουσες εξελίξεις προσελκύουν τη διακριτική προσοχή της Ουάσιγκτον, η οποία προειδοποίησε ότι η διακοπή των διπλωματικών σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ιράν δεν αφήνει χώρο στη διπλωματία και ότι η εκτέλεση του Σιίτη κληρικού δύναται να προκαλέσει θρησκευτικές εντάσεις και διχασμό στην ήδη ταραγμένη Μέση Ανατολή. Οι ανησυχίες των ΗΠΑ εστιάζουν στην πιθανότητα διακύβευσης των περιφερειακών τους συμφερόντων και της μακροχρόνιας παρουσίας. Ως γνωστόν, το Μπαχρέιν φιλοξενεί τη ναυτική βάση Υποστήριξης Δραστηριοτήτων Μπαχρέιν (NSA Bahrain), καθώς και το αρχηγείο του αμερικανικού 5ου Στόλου. Στην καρδιά κυριολεκτικά του Περσικού Κόλπου, η ναυτική βάση και το αρχηγείο συνιστούν στρατηγικό πλεονέκτημα της αμερικανικής παρουσίας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, καθώς επιτρέπουν την επόπτευση των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων και εμπορικών οδών, την υποστήριξη των αμερικανικών στρατευμάτων στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και την καταπολέμηση της πειρατείας στην Ερυθρά και την Αραβική θάλασσα.

Γεωπολιτικό εκκρεμές

Οι εξελίξεις στο κεφάλαιο των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ιράν εμπεριέχουν μεταβλητές οι οποίες είναι δυνατό να δράσουν χαοτικά, τόσο στο εσωτερικό κρατών με έντονη σιϊτική παρουσία, όσο και στο πλαίσιο της επίδρασης ντόμινο που βιώνει η περιοχή της Μέσης Ανατολής, εκτρέποντας για μία ακόμη φορά το γεωπολιτικό εκκρεμές από τη θέση ισορροπίας του. Στο χέρι αμφότερων των χωρών βρίσκεται το κλειδί της αποκλιμάκωσης…

* Η κυρία Αντωνία Δήμου είναι Υπεύθυνη του Τομέα Μέσης Ανατολής και Περσικού Κόλπου στο Ινστιτούτο Άμυνας και Ασφάλειας (ΙΑΑΑ) καθώς και επιστημονική συνεργάτης στο Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών του πανεπιστημίου της Ιορδανίας.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τουρκικές ακτές. Συντεταγμένη προετοιμασία για επιβίβαση στις βάρκες των λαθρομεταναστών. Η Ευρώπη έκανε μία συμφωνία με την Τουρκία, όμως καμία τουρκική κρατική αρχή δεν φαίνεται να εμποδίζει τους τούρκους διακινητές, οι οποίοι μείωσαν την τιμή μεταφοράς στο 1/3, λόγω της κακοκαιρίας στο Αιγαίο, διατηρώντας έτσι πολύ υψηλά τους αριθμούς των πελατών τους που επιθυμούν να μετακινηθούν (λαθραία) στην Ελλάδα...

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία διαπραγματεύθηκε ένα σχέδιο δράσης με την Τουρκία προκειμένου να αναχαιτίσει το κύμα των μεταναστών και των προσφύγων που κατευθύνονται στην Ευρώπη με αντάλλαγμα τη χορήγηση τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, δήλωσε σήμερα ότι "είναι μακράν τού να είναι ικανοποιημένη".

"Είναι πολύ σαφές πως τις τελευταίες εβδομάδες οι αριθμοί (σ.σ. των μεταναστών και των προσφύγων που εισέρχονται στην Ευρώπη από τα τουρκικά παράλια) παρέμειναν σχετικά αυξημένοι, άρα μένει ακόμη πολλή δουλειά", δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Άμστερνταμ.

"Νομίζω πως η συνεργασία μας με την Τουρκία είναι θετική. Θα συνεχίσουμε να συζητάμε (με τις τουρκικές αρχές) τους τρόπους για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεών τους. Είδαμε τα πρώτα αποτελέσματα που είναι ενθαρρυντικά, όμως απέχουμε πολύ από το να είμαστε ικανοποιημένοι", δήλωσε στη διάρκεια μιας επίσκεψης της Επιτροπής στην Ολλανδία για την έναρξη της ολλανδικής προεδρίας της ΕΕ.

"Το μοναδικό κριτήριο είναι να μειώνονται οι αριθμοί. Είμαστε όλοι δεσμευμένοι, στο πλαίσιο του κοινού σχεδίου δράσης, να κάνουμε ώστε να μειωθούν σημαντικά οι αριθμοί", δήλωσε ο Τίμερμανς.

Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναμένεται να συναντήσει τη Δευτέρα στην Άγκυρα τούρκους υψηλόβαθμούς αξιωματούχους προκειμένου να αποτιμήσουν το σχέδιο δράσης που υπογράφηκε στα τέλη Νοεμβρίου ανάμεσα στην ΕΕ και την Τουρκία, χώρα διέλευσης που φιλοξενεί κάπου 2,2 εκατομμύρια σύρους πρόσφυγες στο έδαφός της.

Σε αντάλλαγμα για τις ενέργειες της Άγκυρας να μειώσει τις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές προς την ευρωπαϊκή ήπειρο, η ΕΕ υποσχέθηκε να χρηματοδοτήσει με τρία δισεκατομμύρια ευρώ τα σχέδια ενσωμάτωσης των σύρων προσφύγων στην Τουρκία και να βοηθήσει ώστε να εξοπλιστεί καλύτερα η τουρκική ακτοφυλακή.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μία δήλωση που αποκαλύπτει την τακτική αντιμετώπισης των "απείθαρχων" και η οποία ανοίγει ένα τεράστιο κεφάλαιο για την ευρωπαϊκή ένωση και την αδυσώπητη πραγματικότητα που επιβάλλει το "διευθυντήριο" των Βρυξελλών και του Μονάχου. Μία δήλωση που πρέπει να εξηγηθεί επαρκώς από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Γιούνκερ ο οποίος επεδίωξε σήμερα να αμβλύνει την ένταση με την Βαρσοβία όσον αφορά την κατάσταση του κράτους δικαίου στην Πολωνία, κάνοντας λόγο για μια "πολύ εποικοδομητική προσέγγιση" και διαβεβαιώνοντας ότι η ΕΕ δεν θέλει "να χτυπήσει" τη χώρα αυτή.

"Δεν θα πρέπει να δραματοποιούμε υπερβολικά τις καταστάσεις. Η προσέγγισή μας είναι πολύ εποικοδομητική. Δεν πρόκειται να χτυπήσουμε την Πολωνία", σημείωσε ο κ. Juncker από το Άμστερνταμ, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του σώματος των Επιτρόπων με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ το τρέχον εξάμηνο από την Ολλανδία.

Η Επιτροπή θα συζητήσει την ερχόμενη εβδομάδα το ζήτημα του κράτους δικαίου στην Πολωνία, μετά το αίτημα αξιωματούχου της ΕΕ να τεθεί υπό διαδικασία εποπτείας που θα μπορούσε να οδηγήσει στην αναστολή του δικαιώματος της χώρας αυτής να ψηφίζει στην 28μελή ένωση.

Ωστόσο ο κ. Juncker έκρινε απίθανο να ακολουθηθεί η διαδικασία αυτή, γνωστή ως Άρθρο 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

"Τώρα βρισκόμαστε σε συνομιλίες με την Πολωνία και δεν θέλω να κάνω εικασίες για περαιτέρω συνέπειες, οι οποίες θα μπορούσαν να συνεπάγονται μια εφαρμογή του Άρθρου 7. Δεν έχουμε φτάσει εκεί και δεν νομίζω ότι θα φτάσουμε εκεί", κατέληξε ο κ. Juncker.

Ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης Nils Muiznieks κάλεσε την Τρίτη τον συντηρητικό πρόεδρο της Πολωνίας Andrzej Duda να μην επικυρώσει αμφιλεγόμενο νόμο που θέτει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση "υπό τον άμεσο έλεγχο" της κυβέρνησης και ψηφίστηκε πρόσφατα από τη νέα κυβέρνηση της χώρας.

Τέσσερις οργανώσεις για την προάσπιση της ελευθεροτυπίας προσέφυγαν τη Δευτέρα στο Συμβούλιο της Ευρώπης, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους για τις συνέπειες που θα έχει ο επίμαχος νόμος.

Με βάση τον νόμο, τερματίζεται άμεσα η θητεία των διευθυντών της δημόσιας τηλεόρασης και του ραδιοφώνου και δίνεται στον υπουργό Οικονομικών η δυνατότητα να διορίζει και να παύει τους νέους διευθυντές. Η ψήφιση του νόμου, δύο μήνες μετά τη νίκη του συντηρητικού κόμματος PiS ("Νόμος και Δικαιοσύνη") του Jaroslaw Kaczynski στις εκλογές, προκάλεσε σάλο διεθνώς και ανησυχίες στις Βρυξέλλες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπεται να συζητήσει την κατάσταση του κράτους δικαίου στην Πολωνία στις 13 Ιανουαρίου.

Μήπως, θα πρέπει η Αθήνα να αντιληφθεί -επιτέλους- πως η Ελλάδα στοχοποιήθηκε και "χτυπήθηκε" από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Μήπως θα πρέπει, κάποια στιγμή, να αντιληφθεί ο κ. Τσίπρας και η παρεούλα του πως η συγκεκριμένη δήλωση του κ. Γιούνκερ είναι αποτέλεσμα μίας υπερβολικής βεβαιότητας, αλλά και θράσους, της μετασχηματισθείσας Ευρώπης, επίσημα στελέχη της οποίας δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν επισήμως στρατιωτικού τύπου εκφράσεις;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Σε ένα βίντεο από το κανάλι Arabic TV, στην εκπομπή Al Mayadeen, προβάλλεται ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο μιλεί ένας μουσουλμάνος για τις φιλοδοξίες των μεταναστών που η Γερμανία είναι ο κύριος προορισμός τους. Μια πλειοψηφία από αυτούς υποστηρίζει ότι ήρθε για να ξέφυγει από τον πόλεμο, ανάμεσα τους όμως υπάρχουν και κάποιοι που έχουν άλλους… «λόγους» και άλλους «στόχους».

Ο μουσουλμάνος αυτός περιγράφει στο βίντεο πολύ χαρακτηριστικά τα εξής για να παίρνουμε κι εμείς και κάποια "μαθήματα":
«Ο κύριος στόχος μου που έφυγα από τη Συρία είναι για να οδηγήσω τους απίστους Ευρωπαίους στην αποδοχή του Ισλάμ. Αν η ευχή μου πραγματοποιηθεί, μετά χαράς θα παραιτηθώ από όλο τον κόσμο. Γι αυτόν το σκοπό δεν θα πουλούσα μόνο τη Συρία, αλλά ακόμα και τους γονείς μου, οι οποίοι είναι πιο πολύτιμοι για μένα από ότι η Συρία. Ορκίζομαι στον Αλλάχ ότι ήρθα εδώ μόνο για αυτόν τον μοναδικό στόχο. Αλλά αυτή θα είναι μια πολύ απαιτητική δουλειά για εμένα. Και γι’ αυτόν το λόγο έχω συναντηθεί με μερικούς άντρες και γυναίκες οι οποίοι θέλουν να μάθουν παραπάνω για το Ισλάμ.
Έχω παρατηρήσει ότι είναι περίεργοι και πρόθυμοι να έρθουν σε επαφή-γνωριμία με το Ισλάμ μέσω εμάς. Αν κάποιος μεταστρεφόταν στο Ισλάμ μέσω εμού, τον οποίο θα δίδασκα έτσι ώστε σαν αντάλλαγμα να μπορούσε να φέρει και άλλους στο Ισλάμ, τότε θα ήμουν κάποιος ο οποίος έλαβε ένα δόγμα και το πέρασε στους άλλους. Και όταν θα μεταστραφεί στο Ισλάμ για να εξισλαμίσει και άλλους, τότε θα επιβραβευτώ για τη δική μου και για τη δική του τη δουλειά. Θέλω μόνο να πάω επάνω (στον Παράδεισο)».


Με λίγα λόγια ο κύριος σκοπός είναι να εξισλαμιστεί η άπιστη Ευρώπη κι αυτό το έργο το έχουν αναλάβει σε μεγάλο μέρος αυτοί οι «δυστυχισμένοι» λαθρομετανάστες που έρχονται κατά χιλιάδες από την ανατολή και από τον νότο.

Στο δεύτερο πιο χαρακτηριστικό βίντεο που αποκαλύπτει και τα πραγματικά τους αισθήματα, βλέπουμε έναν άντρα από μια ομάδα μουσουλμάνων οι οποίοι περιφέρονταν γύρω από ένα κοιμητήριο στην περιοχή Κανγκάσαλα της Φιλανδίας τον Δεκέμβριο του 2015, κοροϊδεύοντας τους χριστιανούς καθώς και τους Φιλανδούς που είναι θαμμένοι εκεί, προκαλώντας έντονα συναισθήματα από την πλευρά των Φιλανδών.


Η μουσουλμανική ειρωνεία εδώ σε όλο της το μεγαλείο! Μεταξύ άλλων ο άντρας που φαίνεται στο βίντεο απαγγέλει στίχους από το Κοράνι, προσποιούμενος ότι θρηνεί για τους νεκρούς και κάνει και ένα κοροϊδευτικό σημείο του σταυρού.
Καθ’ όλη τη διάρκεια οι σύντροφοί του γελούσαν και κινηματογραφούσαν την πράξη. Οι ίδιοι ανέβασαν αυτό το ειρωνικά για τον χριστιανισμό της Ευρώπης βίντεο στο Facebook, το οποίο μετά διαδόθηκε πολύ γρήγορα ακόμα και ανάμεσα στους Φιλανδούς οι οποίοι αντέδρασαν με αηδία για την ασέβεια που έδειξαν οι «πρόσφυγες».

Συμπέρασμα: Ποια πράξηδεν είναι πολύ χυδαία γι αυτούς τους μουσουλμάνους;
Δολοφονούν παιδιά με σύνδρομο Down.
Δολοφονούν σκυλιά.
Βάζουν ανθρώπους σε κλουβιά και τους βάζουν φωτιά.
Κοροϊδεύουν τους «άπιστους» νεκρούς και στη συνέχεια το βιντεοσκοπούν και το ανεβάζουν στο Youtube περήφανοι για τα κατορθώματά τους.
Τέτοιου είδους άνθρωποι τους εγκαθιστούν στην καρδιά της Ευρώπης και όχι μόνο.

Αύριο θα θερίσουμε τους κεραυνούς αφού σπέρνουμε μόνοι μας τις θύελλες γιατί το Ισλάμ δεν αστειεύεται όταν έχει να κάνει με απίστους είτε αυτοί είναι προοδευτικοί και άθεοι, (αν νομίζουν αυτοί ότι θα γλυτώσουν είναι οικτρά γελασμένοι γιατί αυτοί θα πληρω σουν πιο οδυνηρά την “προοδευτική» τους αθεΐα), είτε είναι πραγματικά χριστιανοί πιστοί.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Αντηχούν ακόμη στα αυτιά μου οι ήχοι των συνθημάτων «Κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη» και «Οχι στα ξένα "κοράκια" που θα μας αρπάξουν τα σπίτια». Και τα δύο είναι ορθά ως σκέψη και κανείς δεν θα διαφωνούσε συναισθηματικά με αυτήν την τοποθέτηση, αν και τα σπίτια αγοράστηκαν από λεφτά που μοίρασαν αφειδώς (και ανευθύνως, θα προσθέταμε) τα χέρια τραπεζιτών, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, που θέλει μεγάλη συζήτηση. Ομως, ας επανέλθουμε στα συνθήματα για να καταθέσουμε μια πρόταση που έπεσε σε εορταστικό τραπέζι από κάποιους καλούς φίλους.

Τι είπαν, ούτε λίγο ούτε πολύ; Οπως είναι γνωστό, τα «κοράκια», όπως αποκαλούνται τα διεθνή αυτά σχήματα, θα έρχονται και θα αγοράζουν σε τιμή ευκαιρίας τα δάνεια που χρωστούν οι πολίτες στα σπίτια και εάν δεν τα αποπληρώνουν, θα τα βγάζουν στο σφυρί με κέρδος, μια και η τιμή αγοράς τους θα είναι εξευτελιστική. Αυτό είναι το σκεπτικό και η λειτουργία τους. Δηλαδή, έχεις στην τράπεζα ένα «κόκκινο» δάνειο, δεν πληρώνεις και εκεί που χρωστάς 100.000 ευρώ, έρχονται οι «γύπες», το αγοράζουν για 20.000 ευρώ και απαιτούν από εσένα το ποσό που χρωστούσες στην τράπεζα.

Η πρόταση, λοιπόν, τι λέει; Να μαζευτούν όσοι έχουν «κόκκινα» δάνεια, να φτιάξουν ένα επενδυτικό σχήμα και να αγοράζει αυτό από την τράπεζα το δάνειο στη «σκοτωμένη» τιμή. Μόνο που πλέον δεν θα απαιτεί από τον δανειζόμενο όλο το ποσό, αλλά μόνο τα χρήματα που έδωσε στην τράπεζα. Ετσι ο «συνεταιρισμός» αυτός θα μπορεί να σώζει τα σπίτια όσων κινδυνεύουν χωρίς να κερδοσκοπεί πάνω στον καημό των ανθρώπων, οι οποίοι για κάποιο λόγο δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειο (με τους τοκογλυφικούς τόκους), εξαιτίας των δραματικών αλλαγών που βιώνουμε όλοι στη ζωή μας.

Αυτή είναι η απλή και λογική πρόταση που κατέθεσαν οι καλοί φίλοι και εμείς τη δημοσιοποιούμαι, προς ώτα που είναι έτοιμα να ακούσουν. Είτε είναι πολιτικά κόμματα είτε σκεπτόμενοι πολίτες και οργανώσεις. Η πρόταση είναι απλή. Το μόνο που απαιτείται είναι εντιμότητα και συνεννόηση όλων των συμμετεχόντων. Για να μην καταντήσει το ελληνικό αυτό «επενδυτικό κεφάλαιο» ούτε... κοράκι αλλά ούτε και συνεταιρισμοί του χθες, οι οποίοι λειτούργησαν για να βγάλουν λεφτά κάποιοι σε βάρος των υπολοίπων.

Για να δούμε, θα βρεθεί κανείς να πάρει αυτήν την πρόταση και να την κάνει νομικό κείμενο με χαρτί και με μολύβι; Διότι τα υπόλοιπα είναι φτηνοί εντυπωσιασμοί, που ούτε το πρόβλημα λύνουν ούτε δίνουν διέξοδο σε ένα αδιέξοδο που έρχεται. Οπως έλεγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, πολλές φορές το μόνο που απαιτείται είναι κοινός νους...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η σύγκρουση της Ελλάδας και του Ελληνισμού, γενικότερα, με την παγκόσμια ελίτ και τη Νέα Τάξη, θα είναι ο καταλύτης του αποτελέσματος που θα διαμορφώσει την εικόνα της επόμενης ημέρας σςε ολόκληρο τον πλανήτη.

Φίλοι μας, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Κάθε τι που υφιστάμεθα ως άτομα, προέρχεται από την πολιτική βούληση των πολιτικών μας, που μέσα από τους θεσμούς του πολιτικού συστήματος, μετατρέπεται σε νόμους και στη συνέχεια εκτελείται με όργανο την κρατική βία (δικαιοσύνη, αστυνομία, δημόσια διοίκηση).
Αυτό είναι όλο το παιχνίδι.

Το κρίσιμο ζήτημα όμως είναι, το ποιος προκαλεί, κατευθύνει και ελέγχει την όποια πολιτική βούληση;
Οι δισεκατομμυριούχοι και πολυεκατομμυριούχοι ολιγάρχες ή εμείς οι οικονομικά αδύναμοι πολίτες;

Επειδή η απάντηση είναι αυτονόητη, εκείνο που πρέπει να κάνουμε εμείς οι Έλληνες, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι να αλλάξουμε τους αντιπροσωπευτικούς πολιτικούς θεσμούς, ώστε να πάρουμε εμείς στα χέρια μας τη δυνατότητα πρόκλησης και κατεύθυνσης της πολιτικής βούλησης στη χώρα μας.

Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Στην πραγματικότητα θα είναι μια τεράστια σύγκρουση παγκόσμιας εμβέλειας του ελληνισμού με τον παλιό κόσμο και ειδικά με την παγκόσμια ελίτ, που δεν θέλει ούτε να ακούσει για τέτοιες εξελίξεις στα πολιτικά συστήματα, τα οποία τώρα ελέγχει απόλυτα.
Όπως, φυσικά, ελέγχει απόλυτα και το δικό μας.

Ποιος όμως από εμάς θεωρεί ότι είναι έτοιμος γι’ αυτό;
Ποιος πιστεύει ότι είναι έτοιμος να γράψει τη νέα ιστορία του ελληνισμού;

Πέτρος Χασάπης
Πηγή "Προεδρική Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στο σημαντικότερο… roadshow της ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας εξελίσσεται η Συρία και η μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του ISIS, καθώς η Μόσχα, μετά από αρκετά χρόνια απόχης από μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις, δοκιμάζει με επιτυχία τα νέα δημιουργήματα της Πολεμικής Βιομηχανίας της.

Το μαχητικό Su-34s, οι S-400 Triumf και το ελικόπτερο Mi-35M δοκιμάζονται ήδη σε συνθήκες πραγματικής μάχης στη Συρία, πρόσφεραν στη Ρωσία μια σημαντική υπεροπλία, άλλα συγχρόνως επιχειρείται η προσέλκυση νέων αγοραστών που θα μπορέσουν έτσι να καταστήσουν βιώσιμο το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα που υλοποιεί και πάλι η Ρωσία, σε μια περίοδο όμως που οι τιμές του πετρελαίου της έχουν ήδη στερήσει σημαντικούς πόρους από την οικονομία της.

Το μαχητικό Su-34s

Δοκιμάζεται με επιτυχία στο τερέν της Συρίας και, όπως έγινε γνωστό από τον επικεφαλής της εταιρείας παραγωγής του Novosibirsk Aircraft Production Association (NAPO), έχουν υποβληθεί ήδη τα πρώτα επίσημα αιτήματα για την εξαγωγή τέτοιων μαχητικών.

Η Αλγερία ήδη έχει παραγγέλλει 12 Su-34s, ενώ στη λίστα των υποψήφιων αγοραστών είναι το Βιετνάμ, το Καζακστάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Ιράκ, ενώ, σύμφωνα με ρωσικές πηγές, ενδιαφέρον για την προμήθεια του υπερσύγχρονου μαχητικού, που αναπτύσσει ταχύτητα 1.200 μιλίων την ώρα και μπορεί να πετάξει 2.500 μίλια χωρίς ανεφοδιασμό, έχουν εκδηλώσει η Αιθιοπία, η Νιγηρία και η Ουγκάντα.

Οι επιχειρήσεις εναντίον του ISIS αποτελούν συγχρόνως το καλύτερο πεδίο δοκιμής του ρωσικού υπερσύγχρονου μαχητικού, καθώς η ΝΑΡΟ, με βάση τα πραγματικά δεδομένα, σχεδιάζει μετατροπές και ενίσχυση των συστημάτων παρακολούθησης, ραντάρ, ηλεκτρονικών δυνατοτήτων (ISR).

Ήδη η Ρωσική Αεροπορία έχει παραλάβει 83 Su-34s, τα οποία κοστίζουν 36 εκατομμύρια δολάρια το καθένα και αναμένεται να υπογραφεί συμφωνία για την προμήθεια άλλων 100 αεροσκαφών εντός των επόμενων τριών ετών...

Το Su-34, το οποίο είναι σχεδιασμένο για πολλαπλές αποστολές, είναι εξοπλισμένο με πολυβόλο 30 mm GSh-30-1 (9A-4071K), ρουκέτες, πυραύλους αέρος - αέρος και αέρος – εδάφους, καθώς και αντιπλοϊκούς πυραύλους, καθώς και κατευθυνόμενες βόμβες.
Τα εξελιγμένα ραντάρ του προσφέρουν στο πλήρωμα τη δυνατότητα να εντοπίζει απειλές ακόμη και όταν προέρχονται από τα «νώτα» του αεροσκάφους.

Οι πύραυλοι S-400

Το άλλο «προϊόν» της ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας το οποίο έκανε εντυπωσιακή εμφάνιση στη Συρία και ήδη βρίσκει αγοραστές είναι οι πύραυλοι S-400. Η ινδική κυβέρνηση ενέκρινε την αγορά 5 μονάδων S-400 Triumf. Το υπερσύγχρονο αυτό αντιπυραυλικό σύστημα έχει σχεδιασθεί για να αναχαιτίζει και να καταστρέφει ιπταμένους στόχους σε μια ακτίνα 250 μιλίων και έχει τη δυνατότητα να πλήξει ταυτόχρονα πάνω από 36 στόχους, συμπεριλαμβανομένων αεροσκαφών, πυραύλων και Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών, εκτοξεύοντας 72 πυραύλους... Η Ινδία έτσι θα είναι η δεύτερη χώρα μετά την Κίνα που σχεδιάζει να ενισχύσει το οπλοστάσιο της με αυτό το ρώσικο υπερσύγχρονο αντιπυραυλικό σύστημα.

Το ελικόπτερο Mi-35M

Η Μόσχα όμως αποφάσισε να στείλει στη Συρία, όπου δοκιμάζεται υπό πραγματικές συνθήκες μάχης και το τελευταίο και πιο εξελιγμένο επιθετικό ελικόπτερο της ρωσικής Πολεμικής Βιομηχανίας, το Mi-35M, το οποίο έχει δυνατότητα μεταφοράς μικρών επίλεκτων ομάδων που επιτίθενται εναντίον στόχων του ISIS και διαθέτει μεγάλη δύναμη πυρός που το καλύπτει κατά την προσγείωση και απογείωση του.

Το ελικόπτερο κατασκευάζεται από την Rostvertol και είναι η αναβαθμισμένη έκδοση του Mi-24 με ιδιαίτερες δυνατότητες ευελιξίας στην πτήση, ισχυρό οπλισμό και δυνατότητα μεταφοράς περισσότερων πυρομαχικών αλλά και στρατιωτών, με νέα ηλεκτρονικά συστήματα και δυνατότητα εκτέλεσης επιχειρήσεων και κατά τη διάρκεια της νύκτας και σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Μεταφέροντας μέχρι οκτώ άνδρες πλήρως εξοπλισμένους, μπορεί να αναλαμβάνει και επιχειρήσεις διάσωσης σε εχθρικό έδαφος και επιχειρήσεις παρακολούθησης και εντοπισμού στόχων πίσω από τις γραμμές του εχθρού.

Οι έλικες του είναι ανθεκτικές σε κανονικά πυρά, ενώ ο σκελετός του ελικοπτέρου είναι από τιτάνιο, που το καθιστά έτσι ανθεκτικό σε πυρά μικρού διαμετρήματος, ενώ δυο περιστρεφόμενα πυροβόλα 23 mm, η δυνατότητα εκτόξευσης αντιαρματικών πυραύλων και οι 8+8 πύραυλοι κάτω από τα δυο μικρά φτερά του μετατρέπουν το M-35M σε ένα από τα ισχυρότερα ελικόπτερα. Ήδη ενδιαφέρον για την αγορά του Mi-35M έχουν δείξει η Βραζιλία, η Βενεζουέλα, το Ιράκ και το Αζερμπαϊτζάν.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το υπουργείο Ναυτιλίας διαψεύδει κατηγορηματικά δημοσιεύματα μερίδας του τουρκικού τύπου, σύμφωνα με τα οποία, η τραγωδία στα τουρκικά παράλια, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια δεκάδων προσφύγων, οφείλεται σε δήθεν επαναπροώθηση των σκαφών που επέβαιναν, από το Λιμενικό.

Στην ανακοίνωση του υπουργείου επισημαίνεται ότι μετά από έρευνα προκύπτει ότι, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο εκδήλωσης του συμβάντος, στα ελληνικά χωρικά ύδατα ανατολικά της Λέσβου περιπολούσαν δύο σκάφη της δύναμης της FRONTEX, από τις αναφορές των οποίων, ουδεμία ανάμιξη προκύπτει στην τραγωδία.

Το υπουργείο εκτιμά ότι θα πρέπει να εξαντληθεί από όλους τους εμπλεκόμενους, κάθε δυνατή προσπάθεια καταπολέμησης των οργανωμένων δικτύων, προκειμένου να αποτρέπεται η επιβίβαση προσφύγων σε ανασφαλή σκάφη, υπό δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες, όπως επικρατούν σήμερα και επικρατούσαν κατά την χρονική περίοδο εκδήλωσης του συμβάντος.

Το υπουργείο σημειώνει ότι το τελευταίο διήμερο στην περιοχή της Λέσβου με θυελλώδεις ανέμους εκτέθηκαν σε θανάσιμο κίνδυνο 2.156 πρόσφυγες, οι οποίοι με την βοήθεια των ελληνικών Λιμενικών Αρχών και της Frontex αποβιβάστηκαν στο νησί.

«Θεωρούμε ότι η αναζήτηση ευθυνών σε τρίτους από τέτοιου είδους δημοσιεύματα δεν βοηθούν στην προσπάθεια που καταβάλλεται από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας για την αποτελεσματική διαχείριση θεμάτων που αφορούν τις προσφυγικές ροές» καταλήγει το υπουργείο.

Τουρκικό εργοστάσιο κατασκεύαζε ψεύτικ σωσίβια!

Εργοστάσιο που κατασκεύαζε ψεύτικα σωσίβια – τα οποία θα πωλούνταν σε πρόσφυγες που επιχειρούν τον διάπλου του Αιγαίου – εντόπισαν οι τουρκικές αρχές στην Σμύρνη, σύμφωνα με τον Guardian που επικαλείται το τουρκικό πρακτορείο Dogan Κατασχέθηκαν 1.263 σωσίβια γεμισμένα με υλικά που δεν επέπλεαν.

Ο Guardian αναφέρει πως δημοσιογράφοι του που είχαν ταξιδέψει πέρυσι στη Σμύρνη είχαν δεχτεί προτάσεις από πλανόδιους πωλητές να αγοράσουν σωσίβια που τελικά ήταν ψεύτικα – και μάλιστα τα πουλούσαν σε δρόμους κοντά σε αστυνομικά τμήματα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ τοπικοί έμποροι κάνουν χρυσές δουλειές πουλώντας σωσίβια – σε τέτοιο βαθμό ώστε πωλούνται ακόμη και σε μαγαζιά με ρούχα και παπούτσια, ενώ οι τιμές τους είναι αυξημένες… ανάλογα με τη ζήτηση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Χρήστου Μηνάγια

Το 2015 ήταν μια πολύ δυσμενής χρονιά για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Τούτο, κατά βάση, οφείλεται τόσο στις λανθασμένες εκτιμήσεις, όσο και στο λανθασμένο σχεδιασμό της τουρκικής στρατηγικής. Εν προκειμένω θα λέγαμε ότι η φαντασιόπληκτη πολιτική «των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» του δόγματος Νταβούτογλου είχε ως συνέπεια την αποδυνάμωση του ρόλου της Άγκυρας στη Μέση Ανατολή δεδομένου ότι:
α. Η Τουρκία όχι μόνο δεν μπόρεσε να αναδειχθεί ως η χώρα που θα αποτελούσε μέρος της λύσης των προβλημάτων της εν λόγω περιοχής, αλλά μετατράπηκε σε μέρος των προβλημάτων της.
β. Το καθεστώς Ερντογάν απομονώθηκε από τα τεκταινόμενα στο Ιράκ και τη Συρία και μείωσε σε σημαντικό βαθμό τη διαπραγματευτική ισχύ της Άγκυρας στο ΝΑΤΟ, το Ισραήλ, καθώς επίσης στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

Οι πέντε αρχές του Ατατούρκ για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

Στις 30-12-2015, ο Τούρκος αρθρογράφος Güneri Cıvaoğlu, στην εφημερίδα Bugün, ανέφερε τις πέντε αρχές του Ατατούρκ για την τουρκική εξωτερική πολιτική, οι οποίες εάν υιοθετούντο από τον Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία πιθανόν να μην αντιμετώπιζε την επικίνδυνη απομόνωση των τελευταίων μηνών.

Στο άρθρο του ο Cıvaoğlu, αρχικά, παραθέτει τις εν λόγω αρχές.
1η Αρχή: Μην υπεισέρχεσθε (παρεμβαίνετε) στα εσωτερικά προβλήματα των γειτόνων σας.
2η Αρχή: Μην προκαλείτε τη Ρωσία και μην προβαίνετε σε προβοκάτσιες εις βάρος της.
3η Αρχή: Με τις αραβικές χώρες αναπτύξτε ιστορικές, κοινωνικές και πολιτιστικές σχέσεις και μην εμπλέκεστε στις διαμάχες που υπάρχουν μεταξύ τους.
4η Αρχή: Μην επιδιώξετε να συμβουλεύσετε κάποιον, εάν πρώτα δεν τον ρωτήσετε.
5η Αρχή: Ενστερνισθείτε το δυτικό πολιτισμό, ωστόσο μην γίνετε όργανο των ιμπεριαλιστικών οραμάτων των χωρών της Δύσης.

Στη συνέχεια, με την ίδια διαδικασία σκέψης ο Τούρκος αρθρογράφος περιγράφει τις ενέργειες που έκανε η Τουρκία του Ερντογάν, οι οποίες αντιτίθεται και αμφισβητούν πλήρως την κεμαλική στρατηγική. Ειδικότερα, ο Τούρκος πρόεδρος προέβη στις εξής ενέργειες:
  • Παρενέβη στα εσωτερικά προβλήματα των γειτόνων της, όπως η Συρία ακόμη και η Αίγυπτος (σ.σ. Οι Τούρκοι θεωρούν την Αίγυπτο ως γειτονικό κράτος, λόγω της επιρροής του Κάιρου στον αραβικό κόσμο).
  • Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους αποτελεί μια καταφανή πρόκληση κατά της Μόσχας.
  • Ενεπλάκη στη διαμάχη που υπάρχει μεταξύ των αραβικών χωρών.
  • Επιδίωξε να συμβουλεύσει τις αραβικές χώρες χωρίς να τις ρωτήσει (και όχι μόνο μια αλλά πολλές φορές).
  • Η προβολή του «Νεοοθωμανικού Οράματος», του Ερντογάν ως «Ηγέτη της Περιοχής» και της Τουρκίας ως «ο Μεγάλος Αδελφός» ενόχλησε και προκάλεσε ανησυχία στις αραβικές χώρες.
  • Παρά τις μεγάλες μεταπτώσεις, η Τουρκία φαίνεται υποτυπωδώς να ενστερνίζεται το δυτικό πολιτισμό, τους δυτικούς μηχανισμούς και τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, δεν προβάλει καμία αντίσταση στο να μην γίνει όργανο των μεγάλων ιμπεριαλιστικών παιγνίων στη Μέση Ανατολή.
Εκτιμήσεις για το 2016

Ενώ λοιπόν όλα δείχνουν ότι, η Τουρκία διανύει μια πολύ κρίσιμη περίοδο εσωτερικών συγκρούσεων και εξωτερικών απειλών κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν οι ακόλουθες εκτιμήσεις για το 2016:

Αν κρίνουμε από τις έως τώρα συμπεριφορές του Ερντογάν, διαπιστώνουμε ότι αυτές στηρίχθηκαν στην αρχή: «ΚΕΡΔΙΖΩ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ». Εξάλλου, η τακτική αυτή, σε συνδυασμό με την ισλαμο-εθνικιστική προπαγάνδα, καθώς επίσης τον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας και κλιμάκωσης της οικονομικής κρίσης, έτυχε για ακόμη μια φορά της ανταπόκρισης μεγάλου τμήματος ισλαμιστών και εθνικιστών ψηφοφόρων, καθώς επίσης ψηφοφόρων μικρότερων κομμάτων, αφού το κόμμα ΑΚΡ πέτυχε μια σημαντική νίκη στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 2015. Συνεπώς, το θέμα του «Ηγέτη Ερντογάν» θα συνεχίσει να βρίσκεται στην τουρκική επικαιρότητα για να αναβαθμισθεί έτι περαιτέρω το ειδικό βάρος του και να μπορέσει ο Τούρκος πρόεδρος να αλλάξει το πολίτευμα της χώρας από προεδρευόμενη σε μια μορφή προεδρικής ή ημιπροεδρικής δημοκρατίας. Επειδή όμως, το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ, με τις 317 έδρες του, δεν έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία για να αλλάξει το Σύνταγμα (σ.σ. απαιτούνται 367 έδρες) ή να διεξαχθεί σχετικό δημοψήφισμα (σ.σ. απαιτούνται 330 έδρες) θα επιδιωχθεί η αποστασία βουλευτών από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο διεξαγωγής πρόωρων βουλευτικών εκλογών, εφόσον οι δημοσκοπήσεις θα συνηγορήσουν υπέρ της αλλαγής του πολιτεύματος. Ήδη προς το παρόν, μόνο το 40% της τουρκικής κοινής γνώμης συμφωνεί με την αλλαγή του πολιτεύματος. Για το λόγο αυτό, η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε την πραγματοποίηση σχετικών ημερίδων και συνεδρίων σε όλη τη χώρα, προκειμένου η τουρκική κοινωνία να αλλάξει άποψη.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, ενεργώντας ως ασκούμενος πρωθυπουργός ή κομπάρσος του Ταγίπ Ερντογάν, δεν θα έχει την τύχη να αναδειχθεί σε νέο ηγέτη και θα συναγωνίζεται τον Τούρκο Πρόεδρο, με συνέπεια το υπουργικό συμβούλιο να τελεί υπό τον πλήρη έλεγχο του προεδρικού μεγάρου.

Η ενδεχόμενη δημιουργία μια νέας πολιτικής κίνησης από τον πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιούλ παρατείνεται επ’ αόριστον.

Θα συνεχίσει η επιθετική πολιτική του Ερντογάν εναντίον του Φετουλάχ Γκιουλέν με σκοπό την οικονομική κατάρρευση των μηχανισμών του εν λόγω ιμάμη. Επίσης, η επιλογή του Ερντογάν να εξαρθρώσει το παρακράτος του εν λόγω ιμάμη, όχι μέσω των δημοκρατικών και θεσμικών δομών αλλά με τη χρησιμοποίηση «παράλληλων-παράνομων» οργανώσεων αφύπνισε το βαθύ κράτος στην Τουρκία που βρισκόταν εν υπνώσει λόγω των πληγμάτων που αυτό υπέστη από τις δίκες Εργκένεκον και Βαριοπούλας. Σημειωτέον ότι, ήδη άρχισαν οι δολοφονίες Κούρδων στην νοτιοανατολική Τουρκία και στο εγγύς μέλλον θα γίνουμε μάρτυρες σταδιακά αυξανόμενων σφαγών και δολοφονιών.

Αναφορικά με τις σχέσεις Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας-Ηνωμένων Πολιτειών, η Άγκυρα θα εφαρμόσει μια πολιτική ρήξης και προσέγγισης ταυτόχρονα. Σε ό,τι αφορά στο πρόβλημα των προσφύγων και παράτυπων μεταναστών, η Άγκυρα δεν προβλέπεται να αποδεχθεί οποιαδήποτε συμφωνία που δεν θα συνάδει με τα τουρκικά συμφέροντα. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι, η τουρκική κυβέρνηση ανέθεσε σε Κέντρα Στρατηγικών Αναλύσεων τη διενέργεια σχετικών μελετών και τα συμπεράσματα που εξήχθησαν συγκλίνουν στην άποψη ότι η παραμονή προσφύγων και μεταναστών στην Τουρκία δημιουργεί πολυδιάστατα προβλήματα, τα οποία θα οξύνονται με την πάροδο του χρόνου και έχουν σχέση με: α. Την εσωτερική ασφάλεια. β. Τη στέγαση, απασχόληση και ένταξη των προσφύγων στην τουρκική κοινωνία. γ. Την εκπαίδευση. δ. Την υγεία. ε. Την οικονομία.

O πρόεδρος Ερντογάν, αλλάζοντας τις τακτικές του κινήσεις, θα επιδιώξει να μετατρέψει τη μεγάλη στήριξη της τουρκικής κοινωνίας κατά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου σε πλεονέκτημα, σε ό,τι έχει να κάνει με την προσπάθεια του να ανατρέψει την απομόνωση της χώρας του σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Η μακρόχρονη εμπόλεμη κατάσταση με το ΡΚΚ δημιουργεί σοβαρά προβλήματα τόσο στους οικονομικούς δείκτες της Τουρκίας, όσο στις σχέσεις της Άγκυρας σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Μάλιστα, το ΡΚΚ δημιουργεί την εντύπωση ότι αποτελεί μια εναλλακτική πρόταση διοίκησης της νοτιανατολικής Τουρκίας, ξεσηκώνοντας τον κουρδικό πληθυσμό σε συγκεκριμένες περιοχές, προκειμένου αυτές να αποκτήσουν την αυτονομία τους. Επίσης, οι εξελίξεις στο Ιράκ, οι εξελίξεις στη Συρία και οι δρομολογούμενες περιφερειακές αλλαγές στη Μέση Ανατολή δημιούργησαν προσδοκίες στο ΡΚΚ, προκειμένου αυτό να επιτύχει τους στρατηγικούς στόχους του, μέσω ένοπλου αγώνα στα αστικά κέντρα (αντάρτικο πόλεων) και στα βουνά ταυτόχρονα. Για το λόγο αυτό, ο Τούρκος πρόεδρος θα επιδιώξει ένα νέο άνοιγμα προς τους Κούρδους, φυσικά από θέση ισχύος, με αβέβαια αποτελέσματα λόγω της βαθιάς ρήξης που έχει δημιουργηθεί τους τελευταίους μήνες. Υπόψη ότι, η παρούσα τουρκική στρατηγική έχει ως στόχο να μετατρέψει σε πλεονεκτήματα, υπέρ αυτής, τα τρωτά σημεία των Κούρδων ανταρτών, χρησιμοποιώντας κατασταλτικά, ψυχολογικά και διπλωματικά μέτρα. Πρώτον, με τα κατασταλτικά μέτρα οι Τούρκοι προσβάλουν το σύστημα διοίκησης και λογιστικής υποστήριξης του ΡΚΚ τόσο εντός της τουρκικής επικράτειας όσο και εντός του βορείου Ιράκ, προκείμενου να αποδιοργανώσουν πλήρως τις ανταρτικές δομές. Δεύτερον, τα ψυχολογικά μέτρα έχουν να κάνουν με τη επικήρυξη ηγετικών στελεχών του ΡΚΚ, την ποινικοποίηση Κούρδων πολιτικών, τις δολοφονίες προβεβλημένων Κούρδων, την προσπάθεια χειραγώγησης του τοπικού πληθυσμού για την αποτροπή μιας ενδεχόμενης πολιτικής απειθαρχίας, την καταπάτηση της ελευθερίας του τύπου και την προβολή του ΡΚΚ ως μιας τρομοκρατικής οργάνωσης, η οποία δεν αναγνωρίζει την κυριαρχία του κουρδικού κόμματος HDP και έχει σαν σκοπό οι Κούρδοι να απορρίψουν το Ισλάμ και να γίνουν άθεοι. Αναφορικά με την επικήρυξη στελεχών του ΡΚΚ, το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών γνωστοποίησε ότι έχουν δεσμευθεί 149 εκατ. ΕΥΡΩ, τα οποία επρόκειτο να διατεθούν για την κατασκευή 200 σχολείων 24 αιθουσών έκαστο και 20 νοσοκομείων 200 κλινών έκαστο. Και τρίτον, τα διπλωματικά μέτρα, τα οποία έχουν ως στόχο είτε την ανοχή είτε τη νομιμοποίηση από τη διεθνή κοινότητα των τουρκικών επιθετικών επιχειρήσεων εναντίον του ΡΚΚ.

Οι στρατιωτικές επιτυχίες των Κουρδικών Δυνάμεων PYD, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, ανέτρεψαν τις τουρκικές επιδιώξεις στη Συρία και προκάλεσαν σοβαρές ανησυχίες στην Άγκυρα, η οποία θεωρεί ότι, η νέα διαφοροποίηση των χαρτών στη Συρία και το Ιράκ θα έχει ως συνέπεια την απώλεια τουρκικού εδάφους και την αλλαγή συνόρων στην περιοχή. Για το λόγο αυτό, αφενός ο Ταγίπ Ερντογάν απειλεί συνεχώς τους Κούρδους ότι δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία κουρδικού κράτους στη βόρεια Συρία, αφετέρου έχουν ολοκληρωθεί οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη δημιουργία μιας Ασφαλούς Περιοχής (Güvenli Bölgesi) εντός του συριακού εδάφους από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, σύμφωνα με δήλωση του Ντογού Περιντσέκ, προέδρου του κόμματος Vatan Partisi, ο Ερντογάν και ο Πούτιν είχαν συμφωνήσει για τη διεξαγωγή επιθετικής επιχείρησης από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στην περιοχή Cerablus της βόρειας Συρίας, η οποία όμως ακυρώθηκε λόγω της κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους. Συγκεκριμένα, ο Περιντσέκ επικαλείται κυβερνητικές πηγές που του ανέφεραν ότι, είχαν συνταχθεί τα σχετικά σχέδια, είχαν ολοκληρωθεί οι προετοιμασίες και αναμενόταν η διαταγή εκτελέσεως της επιχείρησης.

Η τουρκική στρατηγική για τη Συρία εστιάζει κυρίως την προσοχή της στα εξής: πρώτον στη δημιουργία ασφαλών περιοχών για τους αμάχους εντός του συριακού εδάφους, αρχικά με τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων και στη συνέχεια διεξαγωγή αντίστοιχης χερσαίας επιχείρησης. Και δεύτερον, στη συγκρότηση Τοπικών Συμβουλίων Διοίκησης με βάση την εθνική πλειοψηφία. Φυσικά, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, η επιδίωξη των Τούρκων έχει ως στόχο τόσο τη διάσπαση της ενότητας μεταξύ των κουρδικών καντονιών και της διεθνοποιημένης ηγεμονίας τους στη βόρεια Συρία, όσο τη νομιμοποίηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των Τουρκμένων και την αποκατάσταση τους λόγω των διώξεων που υπέστησαν. Ωστόσο, η ψυχολογία της απομόνωσης που διακατέχει την τουρκική ηγεσία, λόγω των λανθασμένων επιλογών της, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο τους επόμενους μήνες η Άγκυρα να επιδιώξει την δημιουργία επαφών με τη Δαμασκό.

Στις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών που μάχονται εναντίον του Άσαντ έχουν ενταχθεί περίπου 5.000 Ουιγούροι, οι οποίοι ανήκουν στο Ισλαμικό Κόμμα Τουρκιστάν [Türkistan İslam Partisi (TİP)] και στο μέλλον αυτοί θα αποτελέσουν μια σοβαρότατη εσωτερική απειλή για την Κίνα. (σ.σ. Οι Ουιγούροι είναι μια τουρκογενής εθνική ομάδα που ζει κυρίως στην αυτόνομη επαρχία Σιντζιάνκ της Κίνας και έχουν συγκροτήσει το ΤΙΡ, το οποίο υποκινείται από την Τουρκία εναντίον του κινεζικού κράτους). Υπόψη ότι, οι εν λόγω Ουιγούροι εκπαιδεύτηκαν στην Τουρκία και κατόπιν προωθήθηκαν στο συριακό έδαφος. Για το λόγο αυτό, η Κίνα αποφάσισε να αποστείλει στη Συρία μια δύναμη 5.000 ανδρών περίπου, οι οποίοι ανήκουν στις ειδικές δυνάμεις των κινεζικών χερσαίων δυνάμεων και θα συμμετάσχουν σε επιχειρήσεις εναντίον του ισλαμικού κράτους και των αντικαθεστωτικών.

Η απόφαση του Πούτιν να εμπλέξει «άμεσα» τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία εναντίον του ισλαμικού κράτους και των αντικαθεστωτικών οφείλεται σε τέσσερεις λόγους: πρώτον, θα αποπροσανατολισθεί η κοινή γνώμη της Ρωσίας για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως έγινε και με την Ουκρανία. Δεύτερον, θα σταματήσει η διεθνής απομόνωση της Ρωσίας μετά τις εξελίξεις στην Ουκρανία και η Μόσχα θα αποκτήσει ενεργό ρόλο στα «διεθνή παίγνια». Τρίτον, η κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή θα αποτρέψει την έτι περαιτέρω πτώση της τιμής του πετρελαίου. Και τέταρτον, οι στρατιωτικές επιτυχίες της Μόσχας στη Συρία θα έχει ως αποτέλεσμα τη ρωσική προβολή ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο με σημαντικές χερσαίες, αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις.

Η προβολή της ρωσικής αεροπορικής ισχύος στη Συρία αποτελεί κίνδυνο για τα τουρκικά συμφέροντα δεδομένου ότι, αποφεύγεται μια ανεξέλεγκτη κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ, ενώ ταυτόχρονα αποσταθεροποιείται η δυναμική παρουσία των τζιχαντιστών και των λοιπών αντικαθεστωτικών δυνάμεων. Παράλληλα, η ανάληψη του ελέγχου του συριακού εναερίου χώρου από τη Ρωσία και η ανάπτυξη των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-300 και S-400 στη Συρία αποδυναμώνει το αίτημα των Τούρκων προς τους Αμερικανούς για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία, κάτι που δεν επιθυμούν και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Η πολιτική του δίδυμου Ερντογάν-Νταβούτογλου για τη Συρία έσυρε την Τουρκία σε μια αντιπαράθεση με τη Ρωσία και είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πότε και πώς αυτή θα τελειώσει. Επιπρόσθετα, η πρόσφατη κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους αποτέλεσε την πιο σημαντική κρίση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής το 2015, όχι μόνο λόγω των διπλωματικών, πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών προβλημάτων που ακολούθησαν, αλλά διότι αφενός μειώθηκαν σημαντικά οι περιφερειακές πρωτοβουλίες της Τουρκίας, αφετέρου κατέρρευσε μια πολυετής προσπάθεια (σ.σ. άρχισε το 2003) οικοδόμησης σχέσεων φιλίας και συνεργασίας μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας. Συγχρόνως, θα αποδυναμωθεί ο ευρασιατικός προσανατολισμός της Τουρκίας ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με την επιδίωξη της για συμμετοχή σε διάφορους οργανισμούς όπως ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ), πλήρη μέλη του οποίου είναι η Ρωσία και η Κίνα. Σημειωτέον ότι, στο παρελθόν ο Ερντογάν, κατ’ επανάληψη, είχε δηλώσει ότι σε περίπτωση συμμετοχής της χώρας του στον ΟΣΣ ως πλήρες μέλος, η Άγκυρα θα έχανε κάθε ενδιαφέρον για την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η διάρρηξη των στενών δεσμών που υπήρχαν μεταξύ Ερντογάν-Πούτιν υποχρεώνει την Άγκυρα να ενεργεί πλέον ως πιο «συνεπής εταίρος» της Δυτικών σε θέματα αμυντικής πολιτικής και ασφάλειας, καθώς επίσης να αποδέχεται ανεπιφύλακτα όλες τις απαιτήσεις τους, όπως η τουρκο-ισραηλινή προσέγγιση και η ακύρωση της συμφωνίας Τουρκίας-Κίνας για προμήθεια των κινεζικών αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς. Ειδικότερα, περιορίζονται οι ελιγμοί και η ανεξαρτησία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, μετατρέποντας την Άγκυρα στρατηγικό όμηρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τέλος, σε ό,τι έχει να κάνει με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την τουρκική προκλητικότητα και τις διεθνείς συνεργασίες κρίνεται σκόπιμο να γίνει η ακόλουθη επισήμανση: Το διεθνές δίκαιο και η πολιτική σοφία μπορεί να βρίσκονται ή να μη βρίσκονται από την ίδια πλευρά της διαμάχης και της αντιπαλότητας μεταξύ δύο κρατών. Αν δεν ευρίσκονται, η απλή εμμονή στο γράμμα του νόμου θα είναι απρόσφορη για τα εθνικά συμφέροντα και ίσως να καταστεί και ανήθικη (σ.σ. Επιστήμη και πολιτική της ισχύος, Hans Morgenthau, Μετάφραση-Επίμετρο: Πάνος Τσακαλογιάννης, Εκδόσεις Τουρίκη, 2011). Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η επιλεκτική προάσπιση περιορισμένων συμφερόντων σε συγκεκριμένες περιόδους, η οποία όχι μόνο δεν υπηρετεί και βλάπτει το σύνολο των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά δημιουργεί δεδικασμένα με απρόβλεπτες συνέπειες.

Πηγή Geostrategy


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου