Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Δεκ 2011


Βρέθηκαν 258 πρόθυμοι για να εκτελέσουν έναν λαό και μία πατρίδα

Ο προϋπολογισμός που ψήφισαν αλλά που δεν ήθελαν καν να συζητήσουν οι άρχοντες του Κοινοβουλίου και οι υποτιθέμενοι εκπρόσωποι του λαού, έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον Ελληνικό λαό, για την κοινωνία και την οικονομία.

Είναι ένας προϋπολογισμός ο οποίος φροντίζει να πληρωθούν αποκλειστικά τα τοκοχρεολυσία και οι υποχρεώσεις προς τους τραπεζίτες. Πλέον του 60% των εσόδων του προϋπολογισμού αυτού θα διατεθεί γι αυτόν ακριβώς τον λόγο. Κάποιοι αποφάσισαν με αυτόν τον προϋπολογισμό και εκτίμησαν πως το συμφέρον –τίνος άραγε;- της χώρας είναι εξυπηρέτηση ξένων τραπεζών και όχι των Ελλήνων πολιτών.

Μειώνεται το κοινωνικό κράτος.

Μειώνεται η ιατρική, η νοσηλευτική και η φαρμακευτική δαπάνη.

Μειώνονται οι συντάξεις.

Μειώνεται το εφάπαξ δραματικά, ενώ υπάρχουν σημεία θολά που ίσως υποκρύπτουν κατάργησή του και μέσα στο 2012 προβλέπεται η κατάργηση των επικουρικών συντάξεων όλων των ταμείων.

Επίσης, αναμένεται ψήφιση νέου ασφαλιστικού, με επιδείνωση των προϋποθέσεων για την συνταξιοδότηση των ασφαλισμένων ΟΛΩΝ των ταμείων, Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα, με νέα αύξηση των ορίων ηλικίας και μείωση ποσοστού υπολογισμού συντάξεων.

Ο νέος προϋπολογισμός φέρνει νέους φόρους και εισφορές – χαράτσια και την ίδια στιγμή η πραγματική ανεργία προβλέπεται να σκαρφαλώσει στο 30% του πραγματικού ενεργά πληθυσμού.

Στην Παιδεία πέφτει ταφόπλακα, με τις δαπάνες να μειώνονται εκ νέου κατά 50%.

Στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας θα υπάρξει δραματική μείωση των δαπανών συντήρησης του αξιόμαχου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική ασφάλεια στα σύνορα ή στο εσωτερικό της χώρας. Ταυτόχρονα προβλέπεται και μείωση των αποδοχών των υπηρετούντων στην Άμυνα και την Ασφάλεια.

Όλα αυτά σηματοδοτούν την πλήρη και άνευ όρων παράδοση της πατρίδας μας σε ξένα συμφέροντα. Εάν δεν προτάξουμε ουσιαστική αντίσταση, εάν δεν αντιταχθούμε σε αυτή την λογική που μας επιβάλουν, δεν πρόκειται να υπάρξει γυρισμός από το οδυνηρό μέλλον που μας επιφυλάσσουν.

Καλούμαστε -όλοι μας- να ενεργήσουμε πριν να είναι αργά. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν απελπιστικά και μετά τον Φεβρουάριο η Ελλάδα μπαίνει σε έναν δρόμο που ίσως να μην υπάρχει επιστροφή για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Ο προϋπολογισμός των ολίγιστων συνεργαζόμενων της κατοχικής κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου, της κυβέρνησης που διορίστηκε και δεν εκλέχθηκε, της κυβέρνησης που εκπροσωπεί τους τραπεζίτες, τους τοκογλύφους και τους οικονομικούς τρομοκράτες μας, είναι ένας προϋπολογισμός – τιμολόγιο καταστροφής της χώρας και πώλησης των πάντων.
Η Νέα Ελλάδα, για μία ακόμη φορά, συναισθανόμενη την ανάγκη να ενημερώσει τους Έλληνες πολίτες, αλλά και να τους συσπειρώσει σε μία ουσιαστική πολιτική δυναμική, ικανή να αντισταθεί στην λαίλαπα και να οδηγήσει στην ανακατάληψη της πατρίδας από Έλληνες, καλεί σε αγωνιστική ετοιμότητα και συμπαράταξη όλους όσους νιώθουν ικανοί και έτοιμοι να δώσουν έναν νέο ύστατο αγώνα, στις σύγχρονες Θερμοπύλες.

Εάν εμείς οι πολίτες δεν αναλάβουμε την ευθύνη για την πορεία της πατρίδας μας και για το μέλλον των παιδιών μας, πρέπει να γνωρίζουμε πως η εθνική επερχόμενη καταστροφή θα είναι τέτοιων διαστάσεων που προηγούμενες εθνικές καταστροφές –όπως αυτή του 1922- θα φαντάζουν ως παιδικό όνειρο μπροστά σε εφιάλτη.

Η Νέα Ελλάδα θα προχωρήσει δυνατά, ανυποχώρητα και μαχητικά, μα πάνω από όλα πατριωτικά μαζί με τον λαό, με μοναδικό γνώμονα την προστασία της πατρίδας.

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να απουσιάσει στο εθνικό προσκλητήριο για την σωτηρία της πατρίδας. Είναι ώρες ευθύνης και ο καθένας ας αναλάβει το μερίδιο ευθυνών που του αναλογεί.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας

Έχουν βάλει έναν λαό να αδειάσει την... θάλασσα!

Το ερώτημα, για πολλούς μπορεί να μοιάζει ρητορικό, αφού έχουν ήδη πεισθεί από τους διάφορους οικονομολόγους (ναι, από όλους αυτούς που όχι μόνο δεν μπόρεσαν να προβλέψουν την κρίση, αλλά επιμένουν μέχρι και σήμερα να αποδέχονται την λάθος συνταγή εξόδου από αυτήν) πως το πείραμα που έγινε στην Ελλάδα αφορούσε τον τρόπο διάσωσης της οικονομίας της με το ελάχιστο δυνατό κόστος για την Ευρώπη. Να με συγχωρήσουν πολύ οι ειδικοί οικονομολόγοι και οι οικονομολογούντες, αλλά μήπως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως μας έχουν παρουσιαστεί;

Μήπως αμφιβάλει κανείς πως εάν η Ευρώπη ήθελε να κλείσει άμεσα το πρόβλημα της Ελλάδας θα το έκανε άμεσα και χωρίς επικίνδυνους σχεδιασμούς - πειραματισμούς που ενδεχομένως (αν όχι σίγουρα) θα έβαζαν σε κίνδυνο οικονομίες και άλλων κρατών και θα απειλούσαν την ίδια την ύπαρξη της Ευρωζώνης; Η λύση στο πρόβλημα της μικρής οικονομίας της Ελλάδας, με το μικρό χρέος σε σχέση με τα χρέη των υπόλοιπων κρατών – μελών της Ε.Ε., θα μπορούσε να δοθεί άμεσα. Χωρίς πολλές κουβέντες. Και όμως δεν δόθηκε η απαιτούμενη λύση (η κοπή χρήματος), λόγω μη κατανόησης του μεγέθους του προβλήματος, λόγω αναξιόπιστης πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας, λόγω πιθανής συνέχισης ροπής προς τη δημιουργία ελλειμμάτων και από άλλα κράτη - μέλη… Αυτές (και άλλες πολλές) ήταν οι δικαιολογίες, οι προφάσεις, που επικαλέστηκαν και έσυραν την Ελλάδα σε ένα «σχέδιο εξόντωσής» της, μέσα από συνεχή «λάθη» που τελικά κατόρθωσαν αυτό ακριβώς που θα μπορούσε να αποφευχθεί μέσα σε 2-3 ημέρες εκτύπωσης ευρώ…! Μάλιστα, για να γίνουν πειστικότεροι οι ηγέτες (βλ. Μέρκελ και Σαρκοζί) πέταξαν και την λέξη «πείραμα», θέλοντας έτσι να δραματοποιήσουν ακόμη περισσότερο το όλο εγχείρημά τους. Είναι άραγε τόσο αποτυχημένοι και τόσο ανίκανοι, που δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν πως από την αρχή οι αριθμοί δεν «έβγαιναν» και η κατάσταση της Ελλάδας θα δημιουργούσε (ή θα ξεσκέπαζε το ήδη υπάρχον) πρόβλημα στην ευρύτερη οικονομίας της Ευρωζώνης; Όποιος πιστεύει πως τα οικονομικά επιτελεία των ισχυρών οικονομικά κρατών της Ευρώπης (Γαλλίας και Γερμανίας) απέτυχαν να δούνε το οφθαλμοφανές, προφανώς πιστεύει και πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ένας έξυπνος, ικανός και παντοδύναμος πρωθυπουργός…!

Τι συνέβη λοιπόν; Αφού το σχέδιο δεν πήγε λάθος, αφού το πείραμα δεν απέτυχε, πώς βρεθήκαμε ως Ελλάδα (αλλά και ως Ευρώπη) στο τραγικό σημείο που βρισκόμαστε σήμερα; Δυστυχώς, για εμάς τους Έλληνες, το πείραμα δεν απέτυχε. Το πείραμα πέτυχε απολύτως έναν προς έναν όλους τους στόχους του και όπως όλα δείχνουν, είναι πολύ κοντά και στην επίτευξη εκείνου του σκοπού που το δημιούργησε. Πείραμα όντως έγινε, αλλά δεν αφορούσε την διάσωση της Ελλάδας. Το πείραμα αφορούσε την καταρράκωση της οικονομίας και της κοινωνίας της χώρας μας. Αφορούσε την σημαντική μείωση (σχεδόν κατά το ήμισυ και ίσως περισσότερο) του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων πολιτών. Και το πείραμα αυτό πραγματοποιήθηκε βήμα προς βήμα με ένα συγκεκριμένο πλάνο, με εργαλεία και παρατηρητές που συγκέντρωναν στοιχεία πίεσης και αντίδρασης των πολιτών. Το ζητούμενο στο πείραμα αυτό ήταν να κατορθωθεί η απώλεια δικαιωμάτων από τους Έλληνες πολίτες, χωρίς όμως να υπάρξουν επαρκείς αντιδράσεις που θα κατέστρεφαν το όλο εγχείρημα.

Ουσιαστικά, το πείραμα αυτό είναι η πρακτική εφαρμογή του γνωστού πειράματος με τον βάτραχο, τον οποίο βάζουμε στο νερό και ανεβάζουμε σταδιακά την θερμοκρασία του νερού κάνοντας τον βάτραχο να συνηθίζει σε αυτό το περιβάλλον και όταν το νερό γίνει επικίνδυνο για τον βάτραχο, αυτός δεν μπορεί να αντιδράσει, επειδή αν και κατανοεί τον κίνδυνο δεν έχει πλέον τις φυσικές δυνάμεις ή τα εργαλεία για να το κάνει αυτό. Οι Έλληνες, λοιπόν, γίναμε ένα πείραμα μέτρησης αντιδράσεων στην επιβολή πολιτικών και οικονομικών μέτρων που αφαιρούν δικαιώματα και εξαναγκάζουν στην εξαθλίωση. Το πείραμα έγινε και πέτυχε απολύτως. Μόνο που κανένας δεν έχει την διάθεση να σταματήσει το πείραμα αυτό. Το πείραμα πρέπει εντέχνως να αποτύχει, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων ευρωπαϊκών λαών. Ο βάτραχος (βλ. Έλληνας πολίτης) πρέπει να «βράσει», πρέπει να καταστραφεί ολοσχερώς, για να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή για όλους τους άλλους.

Βέβαια, κάποιος πολύ φυσιολογικά και λογικά μπορεί να αναρωτηθεί. Και γιατί κάνουν αυτό το πείραμα στην Ελλάδα; Γιατί όχι σε κάποιον άλλο ευρωπαϊκό λαό; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Επειδή εδώ βρήκαν πρόθυμες πολιτικές ηγεσίες (και όχι μόνο την τραγική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου), οι οποίες συναίνεσαν στο συγκεκριμένο εγχείρημα και ψήφισαν και συνεχίζουν να ψηφίζουν νόμους (που παραβαίνουν το Σύνταγμα της χώρας) κατά των συμφερόντων και των δικαίων των πολιτών. Βλέπετε, οι χρόνιες σχέσεις του παρόντος Ελληνικού πολιτικού συστήματος με την διαπλοκή, την διαφθορά και οι εξαρτήσεις από τους ισχυρούς της Ευρώπης αλλά και πέραν αυτής, δημιούργησαν πολιτικούς πρεζόνια, που είχαν μάθει να ζούνε μόνο από την εξουσία και δεν μπορούσαν να ζήσουν χωρίς αυτή. Ίσως, μάλιστα, ένιωθαν (ή νιώθουν) πολύ επικίνδυνα μακριά από τους θώκους της υποτυπώδους εξουσίας που τους είχε δοθεί… Στην ίδια ακριβώς θέση βρέθηκαν και άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί αρχηγοί, οι οποίοι προφανώς ήταν πολύ μικρότεροι των περιστάσεων και σαφέστατα χωρίς ισχυρές προσωπικότητες. Έτσι, συναίνεσαν στο πείραμα της Ελλάδας, το οποίο όμως σηματοδοτούσε και την μετέπειτα μερική εφαρμογή του ίδιου πειράματος και στις δικές τους χώρες, στους δικούς τους λαούς.

Και ποιος είναι αυτός που τελικά σχεδίασε το πείραμα; Και τι θέλει να αποκομίσει από όλο αυτό; Απαντώντας στο δεύτερο σκέλος, τονίζω πως το ζητούμενο δεν είναι το χρήμα. Το χρήμα είναι χαρτί και ως εκ τούτου ένα προϊόν που κατασκευάζεται και παίρνει μία ονομαστική αξία. Και το χρήμα παράγεται τυπώνεται από τις τράπεζες. Από τις μεγάλες τράπεζες. Και φυσικά, καμία χασούρα δεν θα έχουν οι τράπεζες αυτές, από οποιαδήποτε κρίση. Και δεν θα έχουν χασούρα, επειδή όποτε θέλουν μπορούν να τυπώσουν χρήμα και να το ρίξουν στην αγορά. Οι μεγαλοτραπεζίτες σχεδίασαν το όλο «κόλπο». Και δεν το σχεδίασαν για να κερδίσουν χρήμα, αφού αυτό το έχουν ήδη ή το παράγουν οποιαδήποτε στιγμή σε οποιαδήποτε ποσότητα θελήσουν… Οι τράπεζες αποφάσισαν να αναλάβουν την εξουσία. Αυτές χρηματοδότησαν επί σειρά δεκαετιών τους πολιτικούς και τους έκαναν πρεζόνια της εξουσίας. Οι τράπεζες έριξαν το χρήμα στην αγορά γνωρίζοντας πως οποτεδήποτε θελήσουν θα μπορέσουν να εξαναγκάσουν στην επιστροφή του. Μόνο, που, ο τόκος που πρόσθεταν στο παραγόμενο χρήμα δεν είχε ποτέ αντίκρυσμα. Και αυτή τη στιγμή πιέζουν τους πάντες για να επιστραφεί το χρήμα μαζί με τον τόκο, ο οποίος δεν υπάρχει επειδή ποτέ δεν τυπώθηκε. Έτσι, προχωρούν στην εξαγορά κρατών (βλ. Ελλάδα και Ιταλία μέχρι τώρα…) και στην άσκηση μεγαλύτερης πίεσης στους υπόλοιπους. Μίας πίεσης που μπορεί να σταματήσει ανά πάσα στιγμή εάν οι πολιτικοί αρχηγοί αποφασίσουν να βάλουν ένα τέρμα στο αδιέξοδο, στον εκβιασμό και στο ξεπούλημα των πάντων. Μόνο, που, οι σημερινοί πολιτικοί αρχηγοί της Ευρώπης είναι κατά πολύ κατώτεροι των περιστάσεων και ανίκανοι να προστατεύσουν τους λαούς που εκπροσωπούν. Έτσι, επιτρέπουν τον βιασμό της δημοκρατίας, έτσι μετατρέπονται (ευχαρίστως για τους ίδιους) σε φασίστες πρώτου μεγέθους και απειλούν ευθέως όχι μόνο την οικονομία, αλλά και την αυτοκυριαρχία των Ευρωπαϊκών κρατών.

Το πείραμα, λοιπόν, όντως έγινε στην Ελλάδα και πράγματι συνεχίζεται. Τόσο εδώ (είπαμε πως στόχος είναι η απόλυτη εξαθλίωση και η παραδειγματική κατάπτώση της ανυπάκουης Ελλάδας) όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για κάποιον λόγο, έχει αρχίσει να υπάρχει κάποια ανησυχία στην υλοποίηση του πειράματος. Οι εγκέφαλοι που το σχεδίασαν και που το παρακολουθούν, έχουν αυξήσει τις ταχύτητες εφαρμογής του (συνεπικουρούμενοι από τα συγγενικά κεφάλαια πέραν του Ατλαντικού) αγνοώντας υπεροπτικά τον κίνδυνο να χαλάσει η «δουλειά». Ο φόβος αυτός προήλθε την ημέρα που οι Έλληνες πολίτες κατέβηκαν από το πεζοδρόμιο, βγήκαν στον δρόμο και έστειλαν ένα σαφές μήνυμα στην «εξουσία» - «κυβέρνηση» μαριονέτα του Γιώργου Παπανδρέου. Και το μήνυμα ήταν σαφές: «Σας τελειώνουμε μέσα σε δύο ώρες, συμμορφωθείτε».

Τελικά, σήμερα, αν και το πείραμα πέρασε στο επόμενο στάδιό του (βλ. κυβέρνηση Παπαδήμου), αποφασίσθηκε η μεταφορά του και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ενδεχόμενο να αντιδράσουν τα κυρίως πειραματόζωα (βλ. Έλληνες πολίτες) στην πορεία του χρόνου και πριν «υποταχθούν» τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα ανασφάλειας στους σχεδιαστές. Και αυτό ακριβώς είναι τα κομβικό σημείο που αποτελεί και την Αχίλλειο πτέρνα του όλου εγχειρήματος. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που εμείς πρέπει να αντιδράσουμε για να ανατρέψουμε τον σχεδιασμένο επικείμενο θάνατό μας (δυστυχώς για πολλούς θα είναι και φυσικός θάνατος).

Η σχεδιαζόμενη επιβολή της εξόντωσης ενός λαού προχωρά χωρίς κανένα απολύτως εμπόδιο. Άραγε, η ερχόμενη απόλυτη εξαθλίωση θα σταθεί ικανή να ξυπνήσει όλους αυτούς που σήμερα είναι κλεισμένοι στον μικρόκοσμό τους και αδυνατούν να κατανοήσουν το σχέδιο και την εφαρμογή του που στοχεύει στην απόλυτη υποταγή των πολιτών; Η αρχή γίνεται στην δική μας την πατρίδα. Και είναι η μοναδική ευκαιρία να καταστραφεί αυτό το τερατούργημα στον τόπο που σχεδιάστηκε να εφαρμοστεί στον απόλυτο βαθμό... Είτε θέλουμε να το πιστέψουμε, είτε όχι, εμείς κρατάμε τα κλειδιά της καταστροφής μας, ή της... καταστροφής εκείνων που μας αντιμετωπίζουν χειρότερα και από ζώα...







Α. Σαμαρά, άσε τις «πλακίτσες» και τις «πολιτικαντιές» και πάρε υπεύθυνη θέση στην υπό εξέλιξη τραγωδία, ειδάλλως θα πάρουνε πρώτο εσένα με τις πέτρες…

Πες μας, εν ονόματι ποίου γενικού καλού συνεργάζεσαι ή πες το όπως θέλεις, συμμετέχεις, ανέχεσαι αν θέλεις, την κυβέρνηση που έχει πρωθυπουργό τον έως τώρα σύμβουλο του…

Παπανδρέου, γνωστό για τις Σημίτειες λογιστικές του αλχημείες, τον τραπεζίτη που διαφωνούσε με το κούρεμα, το οποίο τώρα διαχειρίζεται!

Αυτά Α. Σαμαρά, στην καθομιλουμένη ονομάζονται «παπαριές» και «δούλεμα στην ψύχρα»
Και εν τοιαύτη περιπτώσει, πες μας τί επιδιώκεις ή μάλλον τί πιστεύεις; Πιστεύεις δηλαδή, ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της όταν το 52% του προϋπολογισμού της πάει σε τόκους και τοκοχρεολύσια;

Και τί νόημα έχει να ψηφίσεις έναν προϋπολογισμό που σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να υλοποιηθεί; Ή μήπως η κίνηση αυτή υποκρύπτει άλλη σκοπιμότητα;

Τι νόημα έχει να είσαι συνένοχος σε μια, σουρεαλιστική από κάθε πλευρά, πολιτική ακαταστασία, που επιτρέπει σε έναν εγκληματία πολιτικό, ένοχο έσχατης προδοσίας, στον ΓΑΠ αναφέρομαι αν δεν κατάλαβες, να τρέχει από δω κι από κει, να συνεχίζει να συνωμοτεί, να επιμένει να κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο…

…Ενώ οι «στιγματισμένοι» υπουργοί του, που θα έπρεπε να είχαν ήδη συλληφθεί για να λογοδοτήσουν για τα εγκλήματα που διέπραξαν σε βάρος του Ελληνικού λαού, ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΝΟΧΗ, συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο σε μια κυβέρνηση παρωδία, που νομιμοποιεί για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας, την παρουσία της ακροδεξιάς στα πολιτικά πράγματα!

Όλα καλά κι όλα ωραία, λοιπόν, γι αυτούς που τσαλαπάτησαν κάθε έννοια δικαίου και ηθικής, γι αυτούς που καταστρατήγησαν το Σύνταγμα των Ελλήνων, που πλαστογράφησαν και με δόλο διόγκωσαν το δημόσιο χρέος, προκειμένου να οδηγήσουν σιδηροδέσμια τη χώρα στην κόλαση του ΔΝΤ…

«Δε δίνω συγχωροχάρτι στην προηγούμενη κυβέρνηση», στους προσφερθέντες δηλαδή, είπες με έμφαση από το βήμα της βουλής, αλλά συνεργάζεσαι μαζί τους!

Αν αυτό δεν είναι κλασικό δείγμα πολιτικής σχιζοφρένειας, τότε τί είναι; Α. Σαμαρά, ξέρεις πάρα πολύ καλά που οδηγείται η Ελλάδα και άριστα γνωρίζεις τα δεινά που θα υποστεί ο δύσμοιρος Ελληνικός λαός στο άμεσο μέλλον.

Άσε λοιπόν τα παρωχημένα «πολιτικά τερτίπια» τα «ναι μεν αλλά» και τις υπόλοιπες «πολιτικές σάλτσες» και βγες θαρραλέα ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ στο Ελληνικό λαό, ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΑΜΕΣΑ ΤΗ ΘΕΣΗ ΣΟΥ από την κυβέρνηση παρωδία του τοκογλυφικού κεφαλαίου, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα σε χρόνια υποδούλωση.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ. Αλλιώς πως, πήγαινε στο σπίτι σου και άσε το λαό να βρει τη λύση μόνος του…

Πλην της Ελευθερίας και η πολιτική «ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ»


Μέχρι πριν λίγο μόλις καιρό κρυβόντουσαν, προσπαθούσαν να κρατήσουν τα προσχήματα μίας ανύπαρκτης αλλά βιασμένης δημοκρατίας. Οι κουκουλοφόροι του συστήματος, σε αγέλες και τελείως απροκάλυπτα, έχουν αρχίσει να επιδίδονται στο έργο τους, την τρομοκράτηση των πολιτών. Ντυμένοι με πολιτικά, με κουκούλες, κρύβοντας τα πρόσωπά τους, χωρίς κανένα απολύτως διακριτικό, προχωρούν σε συλλήψεις.

Η χούντα είναι εδώ. Και τα πρόσωπα των πραιτωριανών της ακάλυπτα. Έχουν πέσει οι μάσκες. Η μετεξελιγμένη χούντα του Γιώργου Παπανδρέου, η νέα τραπεζική χούντα του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, κυκλοφορεί στους δρόμους και στοχεύει πολίτες. Όχι, δεν χρειάζονται εντάλματα σύλληψης οι πραιτωριανοί. Αρκεί η υπόδειξη ενός από αυτούς, για να συλληφθεί ο οποιοσδήποτε αντιμάχεται τον κυβερνητικό φασισμό. Ο νόμος είναι η κουκούλα των ασφαλιτών. Ο νόμος είναι η τρομοκρατία των πολιτών. Ο νόμος είναι τα ξεράσματα του φασισμού.

Συγκρατήστε τα πρόσωπά τους. Όταν οι κατοχικές δυνάμεις θα τραπούν σε φυγή, θα τους δείτε –πιθανότατα- να φωνάζουν μαζί σας υπέρ της δημοκρατίας. Αυτό άλλωστε αποτελεί πάγια τακτική των λακέδων του φασισμού. Σήμερα ξεγυμνώνονται οι υπηρέτες (για πόσα αργύρια άραγε;) εκείνων που βυσοδομούν στο κορμί της πολύπαθης δημοκρατίας.

Έχουν απωλέσει, πλέον, κάθε δικαιολογία… Οι κουκουλοφόροι γνωστοί – άγνωστοι έχουν αναλάβει επισήμως δράση. Μην σας ξεγελά το νεαρό της ηλικίας τους. Είναι ικανοί να ξεπουλήσουν και την μάνα τους, για να ικανοποιήσουν τις εντολές των αφεντικών τους. Αυτοί αποτελούν το ουσιαστικό ανάχωμα που υπερασπίζει την χούντα των τραπεζιτών και διασφαλίζει την συνέχιση του καταστροφικού της έργου.




Ο Χρυσοχοΐδης ήταν αυτός που διθυραμβολογώντας και μιλώντας υπέρ της εφαρμοζόμενης από το ΠΑΣΟΚ πολιτικής, μας καλούσε - στις 10 Σεπτέμβρη 2011 - να ...συναισθανθούμε ότι η χώρα έπρεπε «να προχωρήσει ταχύτατα σε διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που όλοι παραδεχόμαστε ότι θα έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί εδώ και χρόνια»...

Ο Χρυσοχοΐδης ήταν που ως σημαιοφόρος της κυβερνητικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ δήλωνε («Εθνος», 30/04/2011) αυτή η πολιτική ήταν το «τέλος ενός στρεβλού μοντέλου οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης», ότι αυτή η πολιτική ισοδυναμούσε με «τη διάσωση της χώρας», ήταν αυτός που ζητούσε «πίστη στην κοινή προσπάθεια, συντονισμένες δράσεις, εμμονή στην εφαρμογή των νόμων που ψηφίζουμε», ήταν αυτός που κατηγορούσε όσους δεν συμφωνούσαν με την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου για «υπονόμευση της εθνικής προσπάθειας»...

Ο Χρυσοχοΐδης, επίσης, ήταν αυτός που - στις 30 Νοέμβρη 2010 - υμνολογούσε τον Γιώργο Παπανδρέου διότι ο «συμμαχικός διεθνής μηχανισμός στήριξης» - όπως αποκαλούσε τα περί την τρόικα σχήματα - ήταν «ένας μηχανισμός, που στήθηκε από την αρχή χάρη στις πρωτοβουλίες του Πρωθυπουργού, ο οποίος κατάφερε και ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της Ευρώπης»...

Ε, λοιπόν, ο ίδιος κύριος είναι που τώρα λέει ότι ο Παπανδρέου «έχει διαρρήξει τις σχέσεις μας με τους εταίρους»...

Ο ίδιος τώρα λέει για την πολιτική, που ως υπουργός εφάρμοζε (και εφαρμόζει!), ότι έφερε «φτώχεια», «αδιέξοδα», «κοινωνική αποσύνθεση», «εθνική ταπείνωση», «κρατική αποδιοργάνωση»!

Αλλά είναι και ο ίδιος που μόλις πριν λίγους μήνες έβγαινε στις τηλεοράσεις και μας έλεγε:

«Πρόβλημα; Ποιος έχει πρόβλημα στην Ελλάδα; Κανένας»!

Πώς εξηγείται, λοιπόν, ότι αίφνης θυμήθηκε και τη «φτώχεια» και την «κοινωνική αποσύνθεση» και όλα τα υπόλοιπα;

Μα είναι πολύ απλό: Τώρα ο Χρυσοχοΐδης ορέγεται να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.
Και για να κερδίσει πόντους στη διεκδίκηση της καρέκλας, πρέπει όλα αυτά που υπηρέτησε και υπηρετεί (τη «φτώχεια», τα «αδιέξοδα» κλπ.) να τα χρεώσει στον Παπανδρέου.

Οπως πριν ο Παπανδρέου χρέωνε όσα και ο ίδιος υπηρετούσε στον Σημίτη.

Αλλωστε, τα συνηθίζουν αυτά στο ΠΑΣΟΚ. Θυμηθείτε τι είχαν σύρει ο ένας στον άλλον την εποχή που Παπανδρέου - Βενιζέλος διαγκωνίζονταν για την προεδρία. Τι «Ντούτσε», τι «Μουσολίνι», τι περί «διαπλοκής» είχαν ανταλλάξει τα αντιμαχόμενα εσωκομματικά στρατόπεδα δεν λέγεται.

Μετά, όμως, όταν οι καρέκλες μοιράστηκαν «μονιάσανε». Και αγαπήθηκαν...

Τώρα, στο φόντο της νέας δελφινομαχίας «λερώνουν» και πάλι το δημόσιο βίο με πρακτικές που ο λαός τις περιγράφει με τον όρο «κατάντια».

Ομως πια ξέρουμε ότι ο όρος «κατάντια» δεν αρκεί για να περιγράψει αυτό το χάλι.
Αυτού του τύπου τις σχέσεις, αυτού του τύπου τις καταστάσεις, ένας μόνο όρος, μια μόνο λέξη τις περιγράφει: Η λέξη «ΠΑΣΟΚ»...



Η πολιτική καριέρα του Γιώργου Παπανδρέου και του πατέρα του Ανδρέα, γίνεται σήμερα αντικείμενο σχολιασμού στην γερμανική εφημερίδα Tagesspiegel.

Όπως αναφέρει σε άρθρο της:
«Ο Παπανδρέου ελπίζει να επιστρέψει» και σημειώνει στον υπότιτλο ότι «ο πρώην πρωθυπουργός γαντζώνεται στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, αλλά η πολιτική δυναστεία της οικογένειάς του φτάνει στο τέλος της».

Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Deutche Welle, η εφημερίδα υπογραμμίζει πως:
«Οι Παπανδρέου είναι καλλιτέχνες της επιβίωσης. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και πατέρας του σημερινού προέδρου, ενεπλάκη το 1989 σε ένα πολιτικό και προσωπικό σκάνδαλο. Οι Έλληνες τον καταψήφισαν. Τέσσερα χρόνια μετά ήταν και πάλι εκεί. Όντας πολύ άρρωστος, ο 74χρονος πολιτικός έχασε τις εκλογές του Οκτωβρίου το 1993. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, και ο ίδιος γιός ενός πρωθυπουργού, κυβερνούσε μέχρι το θάνατό του το 1996 με το στιλ ενός αλάνθαστου πατριάρχη. Η για καιρό παρεμποδισμένη ενδοκομματική δημοκρατία είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία.»


Μία απασφαλισμένη ωρολογιακή βόμβα είναι η ανεργία στην Ελλάδα. Η πραγματική ανεργία και όχι η μακιγιαρισμένη, που παρουσιάζεται μέσα από τις "επίσημες" πηγές (ναι, αυτές που διώκουν τον διευθυντή της Ελληνικής Στατικής Υπηρεσίας επειδή δεν μαγείρεψε τα στοιχεία).

Τί συμβαίνει, λοιπόν, με την ανεργία στν Ελλάδα; Με μία με νέα έκθεση – βόμβα η ΙΝΕ ΓΣΕΕ αναφέρεται σε έκρηξη της πραγματικής ανεργίας. Εκτιμά μάλιστα πως το 2012 θα ανέλθει στο 26%, ενώ η επίσημη ανεργία θα σπάσει το φράγμα του 21%, με πάνω από 1 εκατ. ανέργους!

Ο Σάββας Ρομπόλης τόνισε ότι είναι πιθανό να χρειαστεί ένα νέο Ασφαλιστικό μέσα στο επόμενο έτος που θα φέρει νέες μειώσεις συντάξεων και νέες αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, ενώ συνέδεσε τις νέες μειώσεις στις συντάξεις με το κούρεμα κατά 50% των ομολόγων του δημοσίου που κατέχουν τα ασφαλιστικά ταμεία.

Σύμφωνα με τον κ. Ρομπόλη, τα ασφαλιστικά ταμεία κατέχουν ομόλογα του δημοσίου ύψους 24 δισ. ευρώ. Αν γίνει κούρεμα 50% τότε τα ταμεία θα χάσουν περιουσία ύψους 12 δισ. ευρώ και θα χρειαστούν αναχρηματοδότηση για να είναι βιώσιμα.

Φανταστείτε ότι η Ισπανία που έχει ποσοστά ανεργίας 22% είναι στο στόχαστρο της ΕΕ να της επιβληθεί πρόστιμο έως και 1 δις!

Η εργασία και το δικαίωμα σε αυτήν, αποτελεί αγαθό το οποίο οφείλει η εκάστοτε εξουσία να παρέχει αφειδώς στους πολίτες. Όμως, από τότε που η εργασία βαφτίστηκε απασχόληση, από τότε που ο εργαζόμενος θεωρήθηκε εργαλείο υπερπλουτισμού (κάτω από κατάλληλες συνθήκες), η δουλειά μετατράπηκε σε δουλεία και το αγαθό - υποχρέωση των εξουσιών, σε εργαλείο διατήρησης της άνομης εξουσίας, ενώ εσχάτως μετατράπηκε σε ισχυρό εργαλείο διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και άρα ισοπέδωσης οποιασδήποτε απόπειρας ανατροπής των εχόντων το χρήμα και την εξουσία που παράγεται από αυτό...


Σε εκχώρηση κυριαρχίας των κρατών-μελών που θα αφορά τον καθορισμό των οικονομικών τους και τη δημοσιονομική τους πολιτική οδηγεί η πρόταση του προέδρου της ΕΕ, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα The Guardian.

Συγκεκριμένα, σε εμπιστευτικό έγγραφο του κ. Ρομπάι προς Ευρωπαίους ηγέτες, προτείνεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέτρα λιτότητας σε χώρες της ευρωζώνης που προσφεύγουν στον μηχανισμό διάσωσης, αναλαμβάνοντας έτσι κυβερνητικές λειτουργίες στις χώρες αυτές.

Μάλιστα, οι χώρες που παραβιάζουν τους κανονισμούς της ευρωζώνης δεν αποκλείεται να αναγκάζονται στο μέλλον να υποβάλλουν προσχέδια προϋπολογισμού «για έγκριση» σε Eurogroup και Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Υπό συζήτηση παραμένει και η εκχώρηση αυξημένης δυνατότητας παρέμβασης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Όπως αναφέρει το έγγραφο, πρόκειται για «έναν πιο παρεισφρητικό έλεγχο των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών από την ΕΕ», ώστε να επιτευχθεί «υψηλότερος βαθμός σύγκλισης στην ευρωζώνη».

Ένα από τα βήματα που προτείνει ο πρόεδρος της ΕΕ στο εμπιστευτικό έγγραφο είναι να έχουν το δικαίωμα Κομισιόν και Eurogroup να εξετάζουν εκ των προτέρων τα μεγάλα σχέδια οικονομικής μεταρρύθμισης και να επιβάλλουν κυρώσεις, εάν οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αγνοούνται.

Ο Βαν Ρομπάι, ο οποίος θα προεδρεύσει της συνόδου κορυφής την Πέμπτη και την Παρασκευή, αναφέρει, παράλληλα, ότι το ευρωομόλογο θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα ισχυρό εργαλείο για την επίλυση της κρίσης, διαφωνώντας με τις γερμανικές θέσεις.

Διαπιστώνει, τέλος, ότι η ΕΕ μπορεί να ενισχύσει γρήγορα, χωρίς χρονοτριβή, την εποπτεία που θα ασκεί επί των δημοσιονομικών των χωρών της ευρωζώνης, ενώ τονίζει ότι αρκούν περιορισμένες τροποποιήσεις.

Πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι νομίζουν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα εγκαταλείψει οικειοθελώς την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Η πρωτοφανής για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ καταβαράθρωση της δημοτικότητάς του που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις και η εξαιρετικά χαμηλή αποδοχή του ως προέδρου του κόμματος από τα ίδια τα μέλη του δεν συνιστούν κατά κανέναν τρόπο λόγο αποχώρησής του από την ηγεσία για τον ίδιον. Αντιθέτως, η προσωπική στρατηγική του Γ. Παπανδρέου αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην παραμονή του στον αρχηγικό θώκο του κυβερνώντος κόμματος πάση θυσία μέχρι τις εκλογές.

Αν το πετύχει αυτό, από εκεί και πέρα τα πάντα θα είναι πολύ πιο εύκολα γι' αυτόν. Οσο κι αν ακούγεται παράδοξο, αν ο Γ. Παπανδρέου επιβιώσει ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έως τις κάλπες, οι πιθανότητες να ξαναγίνει και πάλι κυρίαρχος του παιχνιδιού στο κόμμα του είναι εξαιρετικά αυξημένες.

Η τακτική του τέως πρωθυπουργού λαμβάνει υπόψη της ορισμένες θεμελιώδεις παραμέτρους των αναμενόμενων εξελίξεων. Κατ' αρχάς η ΝΔ αποκλείεται πλέον οριστικά να αποσπάσει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία στις εκλογές μετά τη «μνημονιακή κωλοτούμπα» του Αντώνη Σαμαρά. Ούτως ή άλλως η δημοσκοπική ανάκαμψη της ΝΔ ήταν πολύ αργή, ήρθε και η αλλαγή γραμμής και την αποτελείωσε.

Τώρα πια η επίτευξη αυτοδυναμίας είναι εντελώς ανέφικτη για τη ΝΔ. Πριν κάνει τη στροφή 180 μοιρών ο αρχηγός της, ήταν απολύτως σωστή η θέση του Αντ. Σαμαρά ότι θα προκαλούσε δεύτερες εκλογές, με τη βεβαιότητα σχεδόν ότι σε αυτές θα αποσπούσε όντως αυτοδυναμία. Τώρα όμως που η ΝΔ συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ, αυτοδυναμία δεν βλέπει όχι με δύο, αλλά ούτε με... πέντε εκλογές απανωτές!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ θα σημειώσει το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα. Αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία για τον τέως πρωθυπουργό. Καθώς είναι βέβαιο ότι η ΝΔ θα βγει πρώτη, αλλά χωρίς αυτοδυναμία και χωρίς προοπτική απόκτησής της, ο Αντώνης Σαμαράς θα υποχρεωθεί εκών άκων να σχηματίσει ευρύτερη κυβέρνηση συνεργασίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα έχει καμία αναστολή να προσφερθεί να συμμετάσχει ακόμη και ο ίδιος ως υπουργός υπό τον Σαμαρά σε μια τέτοια κυβέρνηση, αποσπώντας τα εγκώμια των Ευρωπαίων για την «υπεύθυνη» στάση του!

Καθώς μάλιστα η κατάσταση στην Ευρωζώνη και την ΕΕ θα παραμένει εξαιρετικά ασταθής, ο αρχηγός της ΝΔ δεν θα είναι πιθανότατα σε θέση να αρνηθεί την προσφορά του Γ. Παπανδρέου, η οποία άλλωστε καμιά ζημιά δεν προκαλεί στη Δεξιά.

Μένοντας όμως ο Γ. Παπανδρέου κορυφαίο στέλεχος μιας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», παραμένει μία εκ των κορυφαίων πολιτικών προσωπικοτήτων εν ενεργεία της χώρας. Μπορεί έτσι άνετα να περιμένει την οπωσδήποτε σύντομη πολιτική φθορά του Αντ. Σαμαρά, με την ελπίδα ότι ύστερα από κάποιο διάστημα, που σήμερα είναι αδύνατον να προσδιοριστεί, θα είναι και πάλι σε θέση να επαναδιεκδικήσει την πρωθυπουργία!

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι στις επόμενες εκλογές αφενός το ΠΑΣΟΚ θα χάσει καμιά εκατοστή βουλευτές και αφετέρου ο Γ. Παπανδρέου θα έχει τον τελικό λόγο για τις βουλευτικές υποψηφιότητες, εύκολα οδηγείται στο συμπέρασμα ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα κατορθώσει να ελέγχει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του, ώστε να μην κινηθεί αυτή προς την ανατροπή του μετά την αναμενόμενη καταστροφικής έκτασης ήττα στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Ούτως εχόντων όμως των πραγμάτων, μοναδική σχεδόν ελπίδα των επίδοξων διαδόχων του Γ. Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι να τον απομακρύνουν πάση θυσία από τη θέση του προέδρου του κόμματος πριν από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Αν δεν το κατορθώσουν, χάθηκαν!

Ο εκνευρισμός και η ανησυχία των δελφίνων στο ΠΑΣΟΚ έχουν φτάσει σε υψηλότατο σημείο, όσο και αν οι πρωταγωνιστές της ιστορίας υποκρίνονται τους ψύχραιμους και δηλώνουν ότι δήθεν περιμένουν από τον αρχηγό τους να θέσει σε κίνηση τις διαδικασίες διαδοχής του. Γνωρίζουν άριστα ότι αυτό δεν πρόκειται να το κάνει ποτέ ο Γιώργος Παπανδρέου!

Γι' αυτό και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανέλαβε τον ρόλο του «πολιτικού καμικάζι», προσπαθώντας να εκβιάσει τις εσωκομματικές εξελίξεις, χωρίς πάντως σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας. Πολύ, πάρα πολύ δύσκολα θα εγκαταλείψει την καρέκλα του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος Παπανδρέου.

Τακτική - Απόσυρση από το κάδρο

ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΗ τακτική διακριτικής απόσυρσής του από το επίκεντρο της δημοσιότητας και της προσοχής της κοινής γνώμης ακολουθεί ο Γ. Παπανδρέου. Προσπαθεί ουσιαστικά να τον ξεχάσει ο κόσμος και, ει δυνατόν, ακόμη και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ που τον έχουν αρχηγό! Εχει σχεδόν εξαφανιστεί από την ελληνική πολιτική σκηνή και ταξιδεύει όσο μπορεί περισσότερο στο εξωτερικό για να διατηρήσει τις διεθνείς του σχέσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη δεν τον έχουν καν καθαιρέσει από πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς παρόλο που αποτελεί... κινητή δυσφήμηση της Σοσιαλδημοκρατίας ανά τον πλανήτη λόγω της κυβερνητικής πολιτικής που ακολούθησε.


Τα τρίπτυχα της... νέας σωτηρίας!
Με την βεβαιότητα ότι... δεν θα υλοποιηθεί ψηφίστηκε χθες ο προϋπολογισμός για το 2012, η εφαρμογή του οποίου εξαρτάται από τόσες πολλές προϋποθέσεις, ώστε να θεωρείται εκ των προτέρων υπονομευμένος και αποτυχημένος.

Μετά από πολυήμερη λογοδιάρροια επί παντός επιστητού, με μπόλικη παρελθοντολογία, προσωπικές ερμηνείες των γεγονότων, επιρρίψεις ευθυνών, επικρίσεις κατά της ΕΕ και με κορύφωση την σε μελοδραματικούς τόνους χθεσινή ομιλία του πρώην πρωθυπουργού, κατά την οποία εμφάνισε τον εαυτό του ως εξιλαστήριο θύμα, ο ελληνικός λαός ΔΕΝ πληροφορήθηκε τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτός ο προϋπολογισμός.

Από τις ομιλίες, έγινε αντιληπτό πως ούτε και οι εισηγητές του γνωρίζουν ποια θα είναι η τύχη του.

Άδηλον το μέλλον του, καθώς εξαρτάται απολύτως από μελλοντικές αποφάσεις της ΕΕ - και κυρίως του διδύμου Μέρκελ-Σαρκοζί.

Εξαρτάται επίσης από την πορεία της διαδικασίας ανταλλαγής ομολόγων, καθώς αν αυτή δεν ευοδωθεί, τότε ουδεμία αξία θα έχει η εφαρμογή οποιουδήποτε προϋπολογισμού.

Από την πλευρά του, ο υπουργός των Οικονομικών παρέθεσε μια σειρά από... αν και μας προέτρεψε να διερωτηθούμε ποιος κυβερνά τον τόπο, ξεκαθαρίζοντας πως κάθε άλλο παρά εύκολη είναι η διαδικασία του PSI!

Όπως είπε, «θέλουμε αποφάσεις που δεν θα επιτρέπουν εσωτερικές ανισότητες στην ευρωζώνη και Ευρώπη δύο ταχυτήτων», υποσχόμενος με αυτόν τον τρόπο μάχη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να διατηρηθεί το ευρωπαϊκό όραμα και η παραμονή της χώρας μέσα στη ζώνη του ευρώ.

Την ίδια ώρα, όμως, ο Πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο, μιλώντας στην εφημερίδα Ντι Βελτ δεν δίστασε να δηλώσει πως παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της.

Δεσμεύσεις που όμως είναι δύσκολο να τηρηθούν, διότι η χώρα έχει κυριολεκτικά βουλιάξει, έχει βυθιστεί στην ύφεση και αν δεν υπάρξει αντιστροφή αυτής της κατάστασης, τότε δεν επαρκεί καμιά δόση και κανένα νέο δάνειο.

Παρ' όλα αυτά, ο κ. Βενιζέλος έθεσε άλλο ένα προπαγανδιστικό τρίπτυχο: Διάσωση της χώρας, ανάκτηση του χαμένου εδάφους και μετά... εκτίναξη!

Όσο για τον κ. Παπανδρέου, απέδωσε όλα τα δεινά στο γεγονός ότι... η Ευρώπη κυβερνάται από τους Συντηρητικούς, λέγοντας πως ο ίδιος δεν άργησε να πάρει μέτρα, αλλά... δεν ήθελε να πάρει μέτρα (σ.σ. και επομένως διστάζοντας να πάρει μέτρα κατέληξε να πάρει ακόμη σκληρότερα)!

Είπε επίσης ότι παραιτήθηκε, επειδή θεώρησε πως ήταν ανάγκη να δημιουργηθεί κυβέρνηση ευρύτερης συναίνεσης - αν και ως την τελευταία στιγμή επέμενε πως η δική του κυβέρνηση ήταν κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας.

Και επομένως, φόρεσε το φωτοστέφανο του οσιομάρτυρα και δέχθηκε, όπως είπε, να γίνει το εξιλαστήριο θύμα.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος αποκάλεσε σκιαμαχίες με το παρελθόν την πρακτική της παρελθοντολογίας και της επίρριψης ευθυνών, υποστηρίζοντας πως η επιτυχής εκτέλεση του προϋπολογισμού είναι το μέλλον, καθώς μόνο έτσι θα τηρηθούν οι δεσμεύσεις που η χώρα έχει αναλάβει.
Προειδοποίησε πως ο προϋπολογισμός θέτει στόχους επί των οποίων δεν επιτρέπεται σήμερα να συμφωνούμε και αύριο να τους ξεχνούμε - στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο μήνυμα στους αρχηγούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης.

Φυσικά, δεν απέφυγε και ο ίδιος την παρελθοντολογία, λέγοντας πως όσα συμβαίνουν τώρα οφείλονται σε λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος για τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Υποσχέθηκε πως θα υπάρξουν ορατά αποτελέσματα στην ανάπτυξη, στην βελτίωση των εισοδημάτων, στην απασχόληση και στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, καθώς θα επιχειρηθεί η επανεκκίνηση της οικονομίας - την οποία άπειρες φορές είχαν υποσχεθεί τα στελέχη της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Παράλληλα, υποσχέθηκε αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού - μέσω του οποίου θα καταργηθούν και όσες φοροαπαλλαγές απέμειναν.

Παραδέχθηκε πως στη σημερινή συγκυρία δεν υπάρχουν δυνατότητες ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, της υγείας και της παιδείας, αν και θα καταβληθεί προσπάθεια να εξοικονομηθούν κάποια χρήματα από... τις συγχωνεύσεις δημοσίων οργανισμών και την μείωση των δημοσίων δαπανών - παλαιοί και απραγματοποίητοι στόχοι και αυτοί.

Και μας διαβεβαίωσε πως θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις με ταχύτερο ρυθμό - αν και δεν έχει γίνει ούτε μία!

Πρόσθεσε πως δεν προβλέπεται περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων και αύξηση της φορολογίας, υποσχόμενος πως θα υπάρξει επιτάχυνση της απορρόφησης των κοινοτικών προγραμμάτων και δημιουργία θέσεων εργασίας.

Διότι, όπως είπε, δεν βρισκόμαστε υπό την επιτήρηση της τρόικας, αλλά υπό την επιτήρηση της Ιστορίας.

Ο κ. Παπαδήμος είπε πως η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και στο ευρώ δεν είναι διαπραγματεύσιμη και έθεσε μια σειρά αναγκαίων στόχων, που όμως καλούνται να τους φέρουν σε πέρας τα ίδια ακριβώς πρόσωπα που απέτυχαν κατά την προηγούμενη διετία.

Τέλος, έθεσε και ο ίδιος το δικό του τρίπτυχο: Να βγάλουμε την Ελλάδα από την περιδίνηση, να κατοχυρώσουμε τη χώρα στο ευρώ και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ανάπτυξης.

Πάντως, καινούργιος εθνικός στόχος - παρά την συνεχιζόμενη ύφεση - είναι το πρωτογενές πλεόνασμα. Το οποίο πρέπει να επιτευχθεί ανεξαρτήτως της γενικής καταβύθισης της χώρας.

Πρέπει δηλαδή να πετύχει η εγχείρηση, ακόμη και αν πεθάνει ο ασθενής!



Ικανοποιημένη από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, στην προσφυγή των Σκοπίων κατά της χώρας μας, εμφανίστηκε η Αγκυρα.

Σε ανακοίνωσή του για την απόφαση του ΔΔΧ περί παραβίασης της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την Ελλάδα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εκφράζει την την ελπίδα ότι «η εν λόγω απόφαση θα επιταχύνει τις προσπάθειες της "Μακεδονίας" περί ενσωμάτωσης στους ευρωπαϊκούς και τους ευρωατλαντικούς θεσμούς και θα αποτελέσει στήριγμα σε νομική βάση».

Επίσης, δηλώνει ότι «η Τουρκία θα συνεχίσει να παρέχει την αναγκαία υποστήριξη για να ολοκληρώσει η "Μακεδονία" δίχως καθυστέρηση τη διαδικασία ενσωμάτωσής της στους ευρωπαϊκούς και τους ευρωατλαντικούς θεσμούς».

«Η Τουρκία είναι μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν τη "Μακεδονία" με τον συνταγματικό της τίτλο και την εθνική της ταυτότητα, ανοίγοντας πρεσβεία στα Σκόπια και πιστεύει ότι η πολυεθνοτική, πολυπολιτισμική και δημοκρατική Μακεδονία έχει μεγάλη σημασία για την ειρήνη και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια», σημειώνεται στην ανακοίνωση.



Το γαλλογερμανικό σχέδιο, εάν επικρατήσει τελικά στη Σύνοδο Κορυφής, αύριο και μεθαύριο, όχι μόνον δεν θα επιλύσει, αλλά θα επιδεινώσει την κρίση στην ευρωζώνη, αφού δεν δίνει απάντηση στο ζητούμενο, που είναι ενίσχυση του αμυντικού μηχανισμού έναντι των αγορών.

Την άποψη αυτή διατυπώνουν κοινοτικοί παράγοντες στις Βρυξέλλες, αν και επισήμως η Κομισιόν κρατάει χαμηλούς τόνους, αλλά παίρνει αποστάσεις, επισημαίνοντας ότι οι επιμέρους προτάσεις των κρατών-μελών μπορεί να συνεισφέρουν στη διαπραγμάτευση με στόχο τη λήψη συνολικής απόφασης στην κρίση δημόσιου χρέους.

Ειδικότερα, το σχέδιο που θα παρουσιαστεί στη Σύνοδο Κορυφής από τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί και τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ σε καμία περίπτωση δεν είναι ισορροπημένο, δεδομένου ότι το πρόβλημα σήμερα της ευρωζώνης μπορεί να είναι δημοσιονομικό σε πολλές χώρες, αλλά πρωτίστως είναι αξιοπιστίας. Με άλλα λόγια, οι επενδυτές δεν έχουν τη βεβαιότητα πως αν αγοράσουν κρατικά ομόλογα θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω, γιατί η ευρωζώνη δεν είναι σε θέση να τους διαβεβαιώσει πως έχει τον αμυντικό μηχανισμό για την προστασία των μελών της.

Έχουν ήδη προταθεί

Το γαλλογερμανικό σχέδιο ασχολείται μόνο με το ένα μέρος του προβλήματος, τη δημοσιονομική πειθαρχία. Ωστόσο, και στον τομέα αυτό οι προτάσεις που παρουσιάστηκαν δεν αποτελούν νέα εξέλιξη, αφού τα περισσότερα μέτρα που προτείνονται έχουν ήδη προταθεί από την Κομισιόν, εκ των οποίων πολλά έχουν αποφασιστεί από το Εurogroup και το Συμβούλιο ΕCOFIN.

Το «πολυδιαφημισμένο» από το Βερολίνο θέμα των αυτοματοποιημένων χρηματικών κυρώσεων στα κράτη-μέλη με έλλειμμα άνω του 3% του ΑΕΠ έχει ήδη εγκριθεί από το Συμβούλιο τον Οκτώβριο ύστερα από πρόταση της Κομισιόν και θα τεθεί σε ισχύ από το 2012.

Η πρόταση για την εισαγωγή ρήτρας στην εθνική νομοθεσία, η οποία θα κατοχυρώνει τον κανόνα των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, έχει επίσης συμπεριληφθεί στο «Σύμφωνο για το Ευρώ», που εγκρίθηκε τον περασμένο Μάρτιο. Το νέο στοιχείο που προκύπτει από τη γαλλογερμανική πρόταση στο θέμα αυτό είναι η εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το οποίο θα καλείται να κρίνει εάν μια χώρα παραβιάζει αυτόν τον κανόνα.

Πολλά κράτη-μέλη υποστηρίζουν ότι δεν αξίζει τον κόπο να ξεκινήσει μια χρονοβόρα διαδικασία αναθεώρησης της Συνθήκης και μάλιστα με αβέβαια αποτελέσματα (μπορεί να απορριφθεί σε δημοψηφίσματα), απλώς και μόνο για να κρίνει το Δικαστήριο κάτι που θα μπορούσε να κάνει η Κομισιόν και το Συμβούλιο.

Ελλειψη αποφασιστικότητας

Το Παρίσι και το Βερολίνο θα επιμείνουν στην αναθεώρηση της Συνθήκης, αλλά είναι βέβαιο ότι θα εκδηλωθούν σημαντικές επιφυλάξεις από πολλές χώρες, οι οποίες μπορεί να βαρύνουν περισσότερο το κλίμα της Συνόδου Κορυφής. Το γαλλογερμανικό σχέδιο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ισορροπημένο, αφού δεν περιέχει τίποτα για την αλληλεγγύη, δηλαδή την επίδειξη αποφασιστικότητας των χωρών της ευρωζώνης να διασφαλίζουν τη σταθερότητα. Και αυτό μπορεί να διασφαλιστεί μόνο με τη θωράκισή της έναντι των αγορών. Η έλλειψη αμυντικού μηχανισμού είναι αυτή που έχει επιδεινώσει δραματικά το κλίμα στις αγορές.

Η Γαλλία και η Γερμανία απορρίπτουν χωρίς συζήτηση τη μία από τις δύο επιλογές που υπάρχουν, προκειμένου να καθησυχάσουν οι αγορές, δηλαδή την εισαγωγή των ευρωομολόγων για την κοινή διαχείριση του δημόσιου χρέους. Αρνούνται αυτή τη δυνατότητα, θεωρώντας ότι δεν αποτελεί λύση, χωρίς να δίνουν καμία πειστική εξήγηση.

Για την άλλη επιλογή, που είναι και η τελευταία, δηλαδή την ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το Παρίσι και το Βερολίνο, επειδή δεν συμφωνούν μεταξύ τους περιορίζονται στο να διακηρύττουν το αυτονόητο, δηλαδή ότι έχουν εμπιστοσύνη στην ΕΚΤ και την ανεξαρτησία της. Οι Γάλλοι επιθυμούν την ενεργοποίηση της τράπεζας, η οποία μπορεί να γίνει με διαφορετικούς τρόπους (μαζική αγορά ομολόγων, δανεισμός του ΔΝΤ), ενώ οι Γερμανοί αρνούνται προς το παρόν κατηγορηματικά.

Ο ρόλος της ΕΚΤ

Από την τελική στάση στο θέμα της ΕΚΤ θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και η τύχη της Συνόδου Κορυφής. Το βέβαιο είναι πως εάν οι ηγέτες της ευρωζώνης δεν απελευθερώσουν την ΕΚΤ, ώστε να μπορέσει να δράσει και έχει πολλούς τρόπους να το κάνει, τότε από την προσεχή Δευτέρα τα επιτόκια των κρατών ομολόγων θα πάρουν… φωτιά. Η προειδοποίηση του αμερικανικού οίκου αξιολόγησης S&P ότι θα υποβαθμίσει την πιστοληπτική 15 χωρών της ευρωζώνης έγινε επειδή υπάρχει έλλειψη αμυντικού μηχανισμού.

Αντιφατική είναι και η διαβεβαίωση του γαλλογερμανικού άξονα, σύμφωνα με την οποία η περίπτωση της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους της Ελλάδας είναι μοναδική και δεν επαναληφθεί. Ωστόσο, η Γερμανία αρνείται να αποσύρει τη διάταξη που υπάρχει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, που θα αντικαταστήσει του χρόνου το σημερινό Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, η οποία επιβάλει τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα σε αναδιαρθρώσεις χρέους.

Βρυξέλλες, ανταπόκριση του Νίκου Μπέλλου
για τον “Ελεύθερο Τύπο”



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος


Είναι σε όλους μας γνωστό πως το πολιτικό μας σύστημα έχει απαξιωθεί τελείως και πλέον, έχει χρεοκοπήσει. Αυτό το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα, δεν είναι πλέον σε θέση να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κρίση. Οι περισσότεροι από τους βουλευτές και από τους «μεγαλοδημοσιογράφους» των διαπλεκομένων Μ.Μ.Ε. δεν έχουν την δυνατότητα να κυκλοφορούν ελεύθεροι και σε κάθε δημόσια εμφάνισή τους γνωρίζουν την οργή του κόσμου που τους θεωρεί μέλη ενός διαπλεκόμενου πελατειακού συστήματος που οδήγησε την χώρα και τον λαό της στην απόλυτη εξαθλίωση. Οι πολιτικές επιλογές των πολιτικών μας και η στήριξη αυτών των αποφάσεων από τους δημοσιογράφους που υπηρετούν το σύστημα μας οδήγησαν στο οικονομικό αδιέξοδο που σήμερα βιώνει η πατρίδα μας. Οι πολιτικοί μας και οι μεγαλοδημοσιογράφοι εισπράττουν σήμερα τα αποτελέσματα της άκρατης εξουσιολαγνείας και αρχομανίας που τους διέκρινε όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Αυτή την απαξία, λοιπόν, εισέπραξε στις 26 Νοεμβρίου 2011, στη Λυών της Γαλλίας, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, εκπρόσωπος της πολιτικής οικογενειοκρατίας και ο κ. Γιάννης Πρετεντέρης, εκπρόσωπος των διαπλεκόμενων Μ.Μ.Ε., οι οποίοι ήταν καλεσμένοι της αριστερής εφημερίδας Liberation που διοργάνωσε φόρουμ με θέμα «η Ελλάδα υπό ευρωπαϊκή κηδεμονία». Ξεκινώντας την ομιλία της η κ. Μπακογιάννη ήταν γελαστή, ευχάριστη και περιχαρής δήλωνε πως «οι πολιτικοί στην Ελλάδα απέτυχαν τελείως» καθώς επίσης αποκάλυπτε πως «ο ΛΑΟΣ είναι κόμμα ακροδεξιό και γι΄αυτό δεν τους παίρνουμε στα σοβαρά». Ο κ. Πρετεντέρης με τη σειρά του, κατηγόρησε την Κυβέρνηση Παπανδρέου πως ευθύνεται για την σημερινή πολιτική κρίση. Λες και δεν ήταν αυτός και τα άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη του Mega που επαινούσαν επί δυο χρόνια, καθημερινά από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του εν λόγω καναλιού, τον Γιώργο και τους συνεργάτες του. Τα γελάκια, όμως και οι χαριεντισμοί σταμάτησαν και άρχισε η αμηχανία, ο εκνευρισμός και ο προβληματισμός τους, όταν ζήτησαν και έκαναν παρέμβαση Έλληνες φοιτητές και εργαζόμενοι στη Λυών. Μεταξύ άλλων τους είπαν: «θα θέλαμε να εκφράσουμε την έκπληξή μας για το γεγονός ότι η Liberation, μία ιστορική εφημερίδα της αριστεράς, κάλεσε αυτά τα δύο άτομα να μιλήσουν για την τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα.

Για εμάς αλλά και για ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, πρόκειται για δύο προσωπικότητες οι οποίες αντιπροσωπεύουν πλήρως την πολιτική που οδήγησε τη χώρα στο αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Από τη μία, βρίσκουμε τον κ. Πρετεντέρη, συμπαρουσιαστή δελτίου ειδήσεων μεγάλου τηλεοπτικού καναλιού, ο οποίος αντιτίθεται συστηματικά σε κάθε είδους αγωνιστική εκδήλωση υποστηρίζοντας παράλληλα τις αποφάσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Η τηλεοπτική ομάδα στην οποία συμμετέχει ο κ. Πρετεντέρης δε διστάζει να διαστρεβλώνει ειδήσεις και εικόνες. Από την άλλη βρίσκουμε την κ. Μπακογιάννη, μέλος ενός συστήματος οικογενειοκρατίας που κυβερνά την Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια. Σήμερα, ως πρόεδρος του κόμματος που η ίδια ίδρυσε, καταδικάζει τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων, τους οποίους θεωρεί «μεγάλο πρόβλημα». Αυτό βέβαια δεν την εμποδίζει να αναγνωρίζει με καθαρά λαϊκιστικό τρόπο τις αδικίες εις βάρος του λαού. Εν ολίγοις ο κ. Πρετεντέρης και η κ. Μπακογιάννη βρίσκονται ανάμεσα στους υποστηρικτές της κυβέρνησης συνεργασίας, η οποία σχηματίστηκε την τελευταία περίοδο με αντισυνταγματικό τρόπο».



Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ένα απόσπασμα από άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2010 με τίτλο «Ντόρα Μπακογιάννη το νέο κόμμα» και καταγράφει μέρος των «επιτευγμάτων» της κ. Μπακογιάννη:
«Θα έχει το κόμμα της την ίδια υπευθυνότητα, όπως εκείνη ως Υπουργός Εξωτερικών της χώρας στην κυβέρνηση Κ.Καραμανλή όταν:
1. Εξακολουθούσε να επιδιώκει την πραγματοποίηση της επισκέψεως του Τούρκου (τότε) Υπουργού Εξωτερικών κ. Γκιούλ στην χώρα μας, από την στιγμή που το τουρκικό κατεστημένο περιλάμβανε στην ατζέντα την αποστρατικοποίηση του Αϊ Στράτη, θεωρώντας τον γκρίζα ζώνη στο Αιγαίο;
Για το συγκεκριμένο Εθνικό θέμα δεν έκανε κανένα διάβημα και η αντίδρασή της αρκέστηκε σε μία απλή ενημέρωση στο ΝΑΤΟ.
2. Στήριξε το σχέδιο ΑΝΑΝ στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να διαταραχθούν οι σχέσεις της την εποχή εκείνη, με τον αείμνηστο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσο Παπαδόπουλο.
3. Ετάχθη υπέρ της εγκατάστασης των πυραυλικών συστημάτων των Η.Π.Α. σε Τσεχία και Πολωνία και δημιούργησε διπλωματικό επεισόδιο με την Ρωσία με την αψυχολόγητη στάση της.
4. Ήταν αρνητική στην δημιουργία του αγωγού Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης, ακολουθώντας την στάση των Η.Π.Α. στο όλο θέμα! Παρ’ όλα αυτά, ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν υπέγραψε την συμφωνία για τον αγωγό με τον ομόλογό του Έλληνα Πρωθυπουργό.
5. Δέχθηκε να παραβρεθεί ο Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων στην Σύνοδο των μελών κρατών του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα το 2008, μεταφερόμενος στην Ελληνική Επικράτεια, με αεροσκάφος που έφερε τα διακριτικά «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Όλες οι παραπάνω ενέργειες χαρακτηρίζονται πλέον εκ των αποτελεσμάτων, πως ήταν στάσεις ηττοπαθείς και προσβλητικές και θα έπρεπε, η κ. Μπακογιάννη να ζητήσει συγνώμη κατά την χθεσινή ίδρυση του κόμματός της».
(όλο το άρθρο εδώ)

Επίσης στις 4 Νοεμβρίου 2011, έγραφα μεταξύ άλλων σε άρθρο μου με τίτλο: «η δημοσιογραφία της ακριβής γραβάτας»:
«Κε Πρετεντέρη, ο λαός σας παρακολουθεί και σας κρίνει. Γνωρίζει τις επικίνδυνες θέσεις που είχατε διατυπώσει πολλές φορές για το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο οπότε χαρακτηρίζατε κάφρους, κουτσαβάκια, αερολόγους και λουλουδούδες του πατριωτισμού όσους από τον Κυπριακό λαό τάσσονταν εναντίον της ψηφίσεώς του. Ωστόσο, ο Κυπριακός λαός το καταψήφισε και αποτέλεσμα αυτής της καταψηφίσεως ήταν η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. αλλά και η τεράστια επιτυχία της χάραξης ΑΟΖ από πλευράς της σημερινής Κυβέρνησης. Αυτό που τόλμησε η Κύπρος, δυστυχώς δεν τολμά να πράξει ο δειλός Έλληνας Πρωθυπουργός και δυστυχώς, η χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ παραμένει ανεκπλήρωτο όνειρο των Ελλήνων. Η μη χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ, είναι μια πράξη αντεθνική, είναι μια πράξη προδοτική. Κε Πρετεντέρη, η Κυβέρνηση της οποίας τις επιλογές παραδοσιακά στηρίζετε, ασκεί από την ημέρα εκλογής της, το 2009, μια φαύλη πολιτική και είναι η κύρια υπεύθυνη για το σημερινό κατάντημα της χώρας, όπου κατακρεουργούνται οι μισθοί εργαζομένων και οι συντάξεις των απόμαχων της εργασίας με οριζόντιες περικοπές, όπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν με πρωτόγνωρους ρυθμούς, οι έμμεσοι φόροι είναι χαράτσι απάνθρωπης αδικίας, η ανεργία, ειδικά στους νέους καλπάζει και δεν δίνει στην νεολαία μας καμία ελπίδα και προοπτική».
(όλο το άρθρο εδώ)

Μετά όλα τα παραπάνω ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να συνεχίζει να αποστρέφεται και να αποδοκιμάζει όλους εκείνους που συμμετέχουν στην απόλυτη εξαθλίωσή του και στην απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδος μας.

Θα πρέπει να μην ξεχνά πως ο κ. Πρετεντέρης είναι από τους πλέον, ένθερμους υποστηρικτές αυτού του άθλιου πολιτικού συστήματος, εις βάρος των συμφερόντων του Ελληνικού λαού και η κ. Μπακογιάννη είναι εκείνη που υπερασπίζεται με πρωταγωνιστικό ρόλο, όλες τις διαχρονικά αντεθνικές θέσεις.

Ο Ελληνικός λαός στις επερχόμενες Εθνικές εκλογές δια της ψήφου του θα πρέπει να την αναγκάσει να υλοποιήσει την προ μηνών δήλωσή της, πως θα αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική αν το κόμμα του οποίου ηγείται, δεν κατορθώσει να περάσει το όριο του 3% και δεν μπει στην επόμενη Βουλή.




Η… ανελέητη δημοσιονομική ενοποίηση της ευρωζώνης, με διαδικασίες- εξπρές που θα παρακάμπτουν τα εθνικά Κοινοβούλια και δεν χρειάζονται καν αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών (!), αποτελεί βασική προϋπόθεση για το (πιθανό) άνοιγμα του κρουνού της ΕΚΤ στα χρεωμένα κράτη, αναφέρει το προσχέδιο έκθεσης του προέδρου της Ε.Ε., Χέρμαν Βαν Ρομπέι, που συντάχθηκε χθες βάσει της γαλλογερμανικής συμφωνίας του Παρισιού και θα παρουσιαστεί αύριο και μεθαύριο δίκην… τελεσιγράφου στους Ευρωπαίους ηγέτες, στην κρισιμότερη Σύνοδο Κορυφής μετά το Μάαστριχτ.

Πρώτος έσπευσε να σύρει το χορό των προθύμων ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, δηλώνοντας σύμφωνος με τις αλλαγές στις ευρωπαϊκές συνθήκες που πρότειναν Μέρκελ-Σαρκοζί, τη στιγμή που ακόμη και ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, φάνηκε ενοχλημένος από το γαλλογερμανικό «δημοσιονομικό πουριτανισμό».

Στον απόηχο των απανωτών χτυπημάτων του αμερικανικού οίκου Standard & Poor’s, o οποίος, μετά την απειλή υποβάθμισης των έξι ΑΑΑ της ευρωζώνης (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία), έβαλε χθες στο στόχαστρο το ίδιο το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), η έκθεση Ρομπέι προαναγγέλλει μια «οικονομική, μετα-δημοκρατική Ευρώπη», με μπόλικη δόση ΔΝΤ.

Tο προσχέδιο προβλέπει ένα «νέο δημοσιονομικό συμπαγές» (κατά τον όρο του προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι στην Ευρωβουλή), το οποίο θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών στην ευρωζώνη, αλλά με «πλήρη συμμόρφωση» των κρατών στο «χρυσό κανόνα», για διατήρηση των ελλειμμάτων κάτω από 3% και του εθνικού χρέους κάτω από 60%. Για την εφαρμογή του, εκτιμά ο Ρομπέι, αρκεί μια αναθεώρηση από τις κυβερνήσεις του Πρωτοκόλλου 12 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, με απλή «ενημέρωση» της Ευρωβουλής και της ΕΚΤ, χωρίς τις εγκρίσεις των εθνικών Κοινοβουλίων.

Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, η έκθεση αφήνει ανοιχτή την έκδοση ευρωομολόγων, όπως και την αγορά περισσότερου κρατικού χρέους από την ΕΚΤ, μέσα από ένα χρηματοπιστωτικό σχήμα που βάζει για τα καλά το ΔΝΤ στο ευρωπαϊκό παιχνίδι.

Συγκεκριμένα, προτείνεται η μετατροπή του Μόνιμου Μηχανισμού ESM σε τράπεζα, η οποία θα αντλεί απεριόριστους πόρους από τα κράτη-μέλη μέσω αύξησης των εισφορών τους στο ΔΝΤ, αλλά και από την ίδια την ΕΚΤ. Οπως γίνεται αντιληπτό, τα κλειδιά αυτού του «θησαυροφυλακίου σωτηρίας» των ευρωπαϊκών χωρών θα κρατούν Γερμανοί και Αμερικανοί, που έδωσαν μια πρώτη γεύση της προσέγγισής τους στη χθεσινή συνάντηση των υπουργών Οικονομικών Γκάιτνερ και Σόιμπλε στο Βερολίνο.

Στο ξεκίνημα της τριήμερης ευρωπαϊκής του περιοδείας, ο Γκάιτνερ τόνισε πως «όλος ο κόσμος έχει στραμμένα τα βλέμματα στην Ευρώπη», από την οποία αναμένει τα εξής τρία: «Οικονομικές μεταρρυθμίσεις, δημοσιονομική ενοποίηση (fiscalunion, κατά τον αγγλογερμανικό όρο) και στήριξη κρατών-τραπεζών μέσα από τον ενισχυμένο ρόλο της ΕΚΤ.

Ο Σόιμπλε, από την πλευρά του, χαρακτήρισε περίπου… ευλογία τη θέση της Γερμανίας και άλλων «υγιών» ευρωπαϊκών οικονομικών στην «πιστοληπτική καραντίνα» της Standard & Poor’s, με το σκεπτικό ότι θα λειτουργήσει ως κίνητρο για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Γιάννης Παπαδάτος στον “Ελεύθερο Τύπο”




Κι ενώ οδεύουμε στην καταστροφή – κάποιοι την ονομάζουν ακόμη «κρίση» αλλά μάλλον συζητάμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό – η ζωή συνεχίζεται σε παράλληλες τροχιές. Κάποιοι εξακολουθούν να κάνουν τα πράγματα που έκαναν, να έχουν τις δραστηριότητες που είχαν, να βγαίνουν και να διασκεδάζουν, να πηγαίνουν σε εκδηλώσεις, θέατρα, σινεμά, να πραγματοποιούν εξόδους για φαγητό. Ίσως με μειωμένη συχνότητα, ίσως για να διασκεδάζουν τις ψυχολογικές συνέπειες της κρίσης μέσα τους, ίσως επειδή ακόμα δεν τους έχει αγγίξει και παραμένει μια λέξη της επικαιρότητας και των δελτίων ειδήσεων. Ίσως τα πράγματα να είναι «πεσμένα» ως προς την κίνηση και τη διάθεση υπάρχει όμως εκεί έξω ένας κόσμος ο οποίος σε πείσμα της κατάστασης κινείται είτε για να ξορκίσει τους δαίμονες είτε επειδή απλώς μένει ανέπαφος.

Άλλοι ούτε που διανοούνται πια τις χαρές των κοινωνικών συναναστροφών κι εκδηλώσεων, πασχίζουν για την επιβίωση, ειδικά αν τους έχει χτυπήσει η ανεργία και διαβιούν σε συνθήκες «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια» ή και χειρότερα. Μπορεί επίσης να εργάζονται αλλά να μην πληρώνονται, με το άγχος τους για το εργασιακό μέλλον να κορυφώνεται. Εδώ η ζωή συνεχίζεται μέσα από τεράστιες και βίαιες ανατροπές στις οποίες πολλοί αναγκάζονται να προσαρμοστούν πρακτικά και ψυχολογικά. Κι αν οι νέες συνθήκες της απότομης πτώσης του βιοτικού επιπέδου αντιμετωπίζονται κάπως με «σφίξιμο ζωναριού» στην καλύτερη περίπτωση και αναζήτηση δουλειών του ποδαριού, το ψυχολογικό κομμάτι είναι ζήτημα αν ισορροπεί ποτέ ξανά. Ο φόβος, η απελπισία, ο θυμός εγκαθίστανται ως καθεστώς «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού».

Κάποιοι άλλοι, ήδη περιθωριοποιημένοι από την Πολιτεία όπως οι ηλικιωμένοι των λαϊκών στρωμάτων, χαμηλοσυνταξιούχοι, είναι αντιμέτωποι στο τέλος της ζωής τους με φρικτά προβλήματα επιβίωσης, αν δεν διαθέτουν οικογενειακό δίχτυ προστασίας (παιδιά, αδέρφια, συγγενείς, κλπ.) που μέχρι σήμερα επιτελούσε σημαντικό «προνοιακό» ρόλο. Γιαγιάδες έξω από βιτρίνες με εδέσματα, παππούδες να απλώνουν το χέρι έξω από σούπερ μάρκετ, ακόμα και παππούδες σε κεντρικά φανάρια να πουλούν χαρτομάντηλα μετά τα μεσάνυχτα εκεί όπου πριν λίγο καιρό κυριαρχούσαν οι ασιατικής προέλευσης μετανάστες. Για να μη μιλήσουμε για τις εικόνες ντροπής παπούδες και γιαγιάδες να ψάχνουν στα σκουπίδια ή στα στα παραπεταμένα των λαϊκών αγορών.

Τα «περήφανα γηρατειά» έχουν βγει στο δρόμο σε αναζήτηση τροφής την ώρα που κάποιοι δίνουν μάχες διαδοχής, παραδέχονται ότι κατέστρεψαν τη χώρα, χωρίς να κουνηθεί φύλλο, απεναντίας υπόσχονται ότι οι ίδιοι θα την αναγεννήσουν, κλαψουρίζουν ότι δεν ήθελαν αλλά αναγκάστηκαν και μας γνέφουν «Venceremos».

Πράγματι, θα τα πούμε σύντομα στην επίγεια κόλαση που διαμόρφωσαν και τότε δεν θα χαμογελούν και τόσο...





Το πρόβλημα δεν είναι ότι διαλύεται η ευρωζώνη. Το πρόβλημα είναι ότι σε διάλυση οδηγείται η ίδια η Ευρώπη.

Η απεχθής εικόνα που εμφανίζει το δίδυμο Μέρκελ – Σαρκοζί, αν και αποτέλεσμα – αντίδραση στην υπόγεια δραστηριότητα έξωθεν δυνάμεων με τοποτηρητές εντός της Ευρώπης, είναι απεχθέστερη και αυτού του προδοτικού ελληνικού χρέους.

Με αλαζονικό ύφος υποστήριξαν πως αποφάσισαν να συνασπιστούν (και όποιος θέλει ακολουθεί) επειδή αυτές οι δύο χώρες, η Γερμανία και η Γαλλία, καλούνται να πληρώσουν τα χρέη των άλλων.

Και επομένως, όταν καλείσαι να πληρώσεις, μπορείς να βάλεις όποιους όρους θέλεις.

Και να βάζεις στο στόχαστρο όποιον αποφάσισες να μετατρέψεις σε μαύρο πρόβατο.

Γι’ αυτό και για άλλη μια φορά περίσσεψαν οι αναφορές στην Ελλάδα, στην οποία επιμένουν να φορτώνουν όλες τις αμαρτίες – την ίδια ώρα που παραδέχονται ότι η κρίση είναι συστημική.

Το πώς συνέβη αυτό το έγκλημα είναι γνωστό.

Ο κ. Παπανδρέου και οι περί αυτόν αποφάσισαν να… σώσουν την Ελλάδα συκοφαντώντας τη συστηματικά και επί μήνες.

Ουδέποτε χτύπησαν το χέρι στο τραπέζι, ουδέποτε τους είπαν πως τα πλεονάσματά τους οφείλονται στα δικά μας ελλείμματα, ουδέποτε τους υπενθύμισαν πώς όρμησαν στην ελληνική αγορά με τα προϊόντα και τις εταιρίες τους και τους εμπόρους τους των όπλων.

Δεν τους θύμισαν πως είναι αυτοί που αναζήτησαν τους διεφθαρμένους στη χώρα μας για να πουλήσουν τρένα που δεν χωρούν στις ράγες και υποβρύχια που γέρνουν και λεωφορεία που έβγαλαν κέρατα και έγιναν τρόλεϊ!

Ουδέποτε αναφέρθηκαν στις απευθείας αναθέσεις και στις υπόγειες συμφωνίες και στις μίζες, ουδέποτε τους είπαν πως εκτός από τους διεφθαρμένους υπάρχουν και οι διαφθορείς, που είναι εξίσου διεφθαρμένοι.

Διότι και στην Ελλάδα η κρίση είναι συστημική. Και όπως και στην Ευρώπη, ουδείς κάνει την αυτοκριτική του (παρά με επιδερμικό και υποκριτικό τρόπο) και ουδείς παραμερίζει για να δοθεί η ευκαιρία σε άλλους, καθαρούς και έντιμους, να διαπραγματευτούν και να υπερασπιστούν τη χώρα.

Να πάνε στους προπέτες και να τους πουν «κοιτάξτε να δείτε, δεν ξέρουμε τι κάνατε με τους άλλους, εμείς δεν είμαστε σαν κι’ αυτούς, είμαστε άλλοι και τώρα θα τα βρείτε μπαστούνια».

Αντίθετα, συνεχίζουν το ίδιο βιολί – ένα σωρό «αν» παρέθεσε ο κ. Βενιζέλος προκειμένου να βγούμε από το πηγάδι: Αν κάνουμε ανάπτυξη και αν απορροφήσουμε τους κοινοτικούς πόρους, αν μειώσουμε τις δαπάνες και… αν η γιαγιά μου είχε καρούλια.

Απεχθείς δημαγωγοί, συνέχισαν να αγορεύουν επί ημέρες από το βήμα της Βουλής, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την μέχρι τώρα παρουσία τους στον δημόσιο βίο, ίσως και την ίδια την ύπαρξή τους στη ζωή.

Κάποιοι θα αναρωτηθούν: Μα είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο; Μπορεί κανείς να ορθώσει το ανάστημά του σ’ αυτόν τον καινούργιο παράδοξο Άξονα;

Η απάντηση βρίσκεται στην προχθεσινή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τα Σκόπια.

Αν η Ελλάδα, αν ο Καραμανλής δεν είχε προτάξει το βέτο για την είσοδο της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, αν δηλαδή είχε επιλεγεί η φοβική και ψοφοδεής οδός, δεν θα είχαμε την συγκεκριμένη απόφαση, βάσει της οποίας η Ελλάδα παραβίασε μεν το άρθρο 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, αλλά συγχρόνως έλαβε την άδεια να… την ξαναπαραβιάσει!

Ίδια στάση θα κρατούσαν η Γερμανία και η Γαλλία αν μπροστά τους εμφανιζόταν ένας κυβερνήτης που θα τους έλεγε:

Ναι, δημιουργήσαμε μεγάλα χρέη. Ναι, έγιναν λάθη, εγκληματικές παραλείψεις, υπήρξε διαφθορά – και πάντως όχι μεγαλύτερη από τη δική σας.

Αλλά εσείς όχι μόνο δεν έχετε θέσει σε εφαρμογή τις πρόνοιες της Συνθήκης της Λισαβόνας για υπεράσπιση και της τελευταίας σπιθαμής ευρωπαϊκού εδάφους, αλλά σκόπιμα τις κρατάτε στο συρτάρι για να συνεχίζουμε τους υπερεξοπλισμούς και να αγοράζουμε τα όπλα σας.

Πόσα χρήματα θα γλιτώναμε αν είχατε εφαρμόσει το συγκεκριμένο άρθρο, που προβλέπει παρέμβαση του ευρωπαϊκού στρατού σε περίπτωση επιθετικής ενέργειας εναντίον χώρας μέλους; Τόσα! Ωραία, αφαιρέστε τα από τα χρωστούμενα!

(Όχι μόνο δεν το έπραξαν, αλλά δεν υπάρχει ούτε μία δημόσια δήλωση που να απαιτεί την εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας, που τώρα Βερολίνο και Παρίσι θέλουν να αλλάξουν).

Πόσα χρήματα θα γλιτώναμε αν δεν μας υποχρεώνατε να δεχόμαστε και να κρατούμε στο έδαφός μας τις ορδές των λαθρομεταναστών, τους οποίους θρέφουμε και νοσηλεύουμε στα νοσοκομεία μας, που βυθίζονται στα χρέη; Τόσα! Αφαιρέστε τα κι’ αυτά από τα χρωστούμενα, διότι μας μετατρέψατε σε κυματοθραύστη για να παριστάνετε τις καθαρές και – φευ- άριες φυλές!

(Όχι μόνο δεν το έπραξαν, αλλά - δια της ΕΛΣΤΑΤ- επιχείρησαν να φορτώσουν στα ελλείμματα των νοσοκομείων του 2009 και αυτά της περιόδου 2005- 2008!)

Πόσα χρήματα θα γλιτώναμε αν δεν είχατε την έμπνευση να διαλύσετε την Γιουγκοσλαβία (από τον διαμελισμό της οποίας φτιάξατε προτεκτοράτα για να κερδίζετε χρήματα), αλλά σε μας έμεινε το πρόβλημα των Σκοπίων με το οποίο ταλαιπωρούμεθα είκοσι χρόνια τώρα; Τόσα! Αφαιρέστε τα κι’ αυτά!

Πόσα χρήματα θα κερδίζαμε αν – για να μην χαλάσετε τα χατίρια της Τουρκίας, της καλύτερης πελάτισσάς σας στην αγορά όπλων – είχατε επέμβει δυναμικά, διευκολύνοντας την κήρυξη ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας; Τόσα! Αφαιρέστε τα κι’ αυτά!

Μετά την πρόσθεση – και αφού θα τους υπενθυμίζαμε (λέμε τώρα) όλα τα δικά τους σκάνδαλα, εθνικού και ευρωπαϊκού επιπέδου – θα έμεναν και κάποια υπόλοιπα.

Έ, αυτά, ηγέτες που ξέρουν να χτυπούν το χέρι στο τραπέζι θα τους ζητούσαν να τα αφαιρέσουν από τις γερμανικές οφειλές (που δεν πληρώθηκαν και δεν παραγράφονται).

Με την απειλή ότι θα πλημμυρίζουμε το you tube με βιντεάκια από όλες τις σφαγές των «πειθαρχημένων» σε όλα τα ελληνικά ολοκαυτώματα.

Να δείτε για πότε θα έβρισκαν λύση τρέχοντας, καθώς θα διαπιστωνόταν πως τα δικά τους χρωστούμενα είναι περισσότερα από τα δικά μας.

Η άποψη αυτή φαντάζει γραφική, αλλά δεν είναι. Είναι υπόδειγμα διαπραγμάτευσης.

Όταν κινδυνεύει η χώρα σου και λιμοκτονεί ο λαός σου, στο τραπέζι βάζεις όλα τα όπλα, δεν δίνεις (κι’ από πάνω) επιχειρήματα σ’ αυτόν που θέλει να σε στραγγαλίσει.

Αυτοί που σήμερα χαλάνε σάλιο σε ανούσιες αγορεύσεις, γνωρίζουν προφανώς πως διαφορετικά δεν βγαίνει το χρέος που δημιούργησαν.

Και πάντως δεν βγαίνει από αυτούς. Διότι τους κρατάνε στο χέρι.

Ας αφήσουν, λοιπόν, να δημιουργηθούν άλλες διαπραγματευτικές ομάδες. Και ας μην αναζητούν αυτούς που δήθεν μιλούν τη γλώσσα των δανειστών μεταξύ αυτών που στην πραγματικότητα απλώς μιλούν τη γλώσσα της υποτέλειας.

Στα διεθνή fora μια γλώσσα γίνεται αποδεκτή. Η γλώσσα της πυγμής. Διότι ως γνωστόν, στη διεθνή σκηνή κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυροτέρου – και όχι του ψοφοδεούς συκοφάντη.

Το «εθνικιστικό νταηλίκι» για το οποίο μίλησε ο Σμιτ δεν αντιμετωπίζεται με... αν και εφόσον και διότι και παρακαλώ, δεν ήταν ανάγκη.

Το χρέος της Ελλάδας δεν βγαίνει αν δεν «πατσίσουμε» με κάποιον τρόπο.

Πρώτα πρέπει να πατσίσουμε και μετά να μπούμε σε δημοσιονομική πειθαρχία.

Διαφορετικά θα μας μείνει και η δημοσιονομική πειθαρχία και το χρέος και η χρεοκοπία…


Υ.Γ. Ας καταλάβουν όλοι πως είτε θα χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι και τη γροθιά στο μαχαίρι, είτε (αργά ή γρήγορα) θα χτυπήσουν το κεφάλι τους στον τοίχο.


Μας ψεκάζουν! Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα; Ο κόσμος γκρεμίζεται, η χώρα βουλιάζει, η ζωή μας όπως την ξέραμε καταρρέει και … ημείς άδωμεν! Άρα μας ψεκάζουν!

Αυτό που ήταν μυστικό, αυτο που μέχρι και πριν λίγο καιρο, όποιος το ανέφερε χαρακτηρίζονταν αμέσως ως Κασσάνδρα, το λένε πια και το γράφουν όλοι: Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της. Κι εμείς παρακολουθούμε απαθείς, να ψηφίζεται ένας προυπολογισμός που όλοι ξέρουμε οτι δεν θα εφαρμοστεί ποτέ, με στόχους που δεν θα υλοποιηθούν ποτέ.

Αυτοί που έλεγαν ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου, όχι από ανικανότητα, αλλά με δόλο και σχέδιο, έφερε τη χώρα σε κατάσταση ανάγκης, έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ήταν μέχρι τώρα λίγοι που τους κολλούσαν τη ρετσινιά του γραφικού ή του συνομωσιολόγου και οι φωνές τους πνίγονταν από τα συστημικά μέσα. Τώρα επαληθεύονται από τα γεγονότα. Κι όμως. Ο ΓΑΠ είναι ακομα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μπορεί και ταξιδεύει και μιλάει και υπερασπίζεται ανερυθρίαστα το «έργο» του, ενώ οι υπουργοί της κυβέρνησής του, αυτοί που συμμετείχαν ενεργά στην καταστροφή, συνεχίζουν να είναι υπουργοί και να μη λογοδοτούν. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ερίζουν και για τη διαδοχή, τολμούν και μιλούν για ιδεολογία, για ανανέωση, για αλλαγή σελίδας, οι αποτυχημένοι, οι λίγοι, αυτοί που δεν ξέρουν αν θα είναι βουλευτές μετά τις εκλογές.

Η χώρα έχει για πρωθυπουργό, τον ως τώρα σύμβουλο του Παπανδρέου, με ουσιαστική συμμετοχη στις εκσυγχρονιστικές λογιστικές αλχημείες, με μοναδική ως τώρα διαφωνία το κούρεμα, το οποίο τώρα καλείται να διαχειριστεί! Έχει υπουργούς τον Άδωνι και το Βορίδη, νομιμοποιώντας έτσι τη συμμετοχή της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση, τον καιροσκοπισμό και τη φαιδρότητα. Έχει κυβέρνηση που προήλθε από μια βουλή η οποία δεν αντανακλά σε καμιά περίπτωση τη βούληση του λαου. Όλοι ξέρουν ότι αν γινόταν εκλογές, η σύνθεση της βουλής θα ήταν τελείως διαφορετική. Αλλά όχι μόνο δεν γίνονται εκλογές, αλλά με κάθε ευκαιρία, διαρρέουν και προπαγανδίζουν τη μετάθεση της , κατά τα λοιπά, συμφωνημένης ημερομηνίας!

Ο στρατός και ο στόλος δεν έχουν πυρομαχικά και καύσιμα. Κι αντί να ασχολούμαστε με αυτό, ανακαλύψαμε ακροδεξιά σταγονίδια, ανακαλύψαμε σχέδια πραξικοπήματος, ξηλώσαμε την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων.

Αυτά κι άλλα πολλά παρόμοια συμβαίνουν. Κι ο κόσμος τα βλέπει. Κι όλοι λενε οτι πρέπει να γίνει κάτι, πρέπει να ξεσησκωθούμε, πρέπει να βγούμε στους δρόμους. Κι όμως δεν γίνεται τίποτα. Ως τώρα υπήρχαν πολλές δικαιολογίες. Δεν ξέραμε τι ακριβώς συμβαίνει, καλλιεργούνταν διάφορες ελπίδες ότι οι θυσίες θα πιάσουν τόπο, ότι οι εταίροι μας θα δείξουν αλληλεγγύη ή θα αναγκαστούν σε συλλογική αντιμετώπιση του προβλήματος. Τώρα όμως, ξέρουμε την αλήθεια και οι ελπίδες μας έχουν διαψευσθεί μία- μία. Τι μας κρατάει λοιπόν σε κοινωνικό αυτισμό; Η χρόνια υποβάθμιση της παιδείας , η βραχύβια και δάνεια ευμάρεια, το life style της σημιτικής εποχής, η ηθική νομιμοποίηση της λαμογιάς, η σταδιακή αποιδεολογικοποίηση της πολιτικής δράσης και λειτουργίας, η πολτοποίηση της σκέψης από την κρεατομηχανή της τηλε-Δημοκρατίας, μόλυναν το κοινωνικό σώμα …

Φαίνεται ωστόσο πως τα αντισώματα υπάρχουν. Το καλοκαίρι οι αγανακτισμένοι, το φθινόπωρο οι παρελάσεις, έδειξαν ότι η ανοχή του κόσμου εξαντλείται … Έδειξαν όμως κυρίως ότι ο λαός, μπορεί να υπομείνει την οικονομική αφαίμαξη, αλλά την ταπείνωση και τον εξευτελισμό όχι. Και παρά την αφασία του, το πολιτικό και μιντιακό σύστημα θορυβήθηκε. Κι αντέδρασε με τον μοναδικό τρόπο που ξέρει. Διεμβολίζοντας και υποβαθμίζοντας τις αντιδράσεις, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη, τρομοκρατώντας με εσχατολογικά σενάρια , πόνταρε στη διαχείριση του φόβου, παίζοντας έτσι το τελευταίο χαρτί (κυβέρνηση Παπαδήμου), σε μια ύστατη προσπάθεια να κερδίσει χρόνο. Και φαίνεται να τον κέρδισε…

Αλλά για λίγο . Αν δεν δοθεί στο λαό η δυνατότητα να επιδοκιμάσει, να αποδοκιμάσει, να διαμαρτυρηθεί, να εκτονώσει την οργή του μέσω της κάλπης, θα το κάνει στο δρόμο. Και τότε όσο και να μας «ψεκάζουν» δεν θα τους σώζει τίποτα…



Την κατάντια της σύγχρονης δημόσιας εκπαίδευσης, όπου τα παιδιά κάνουν μάθημα με φωτοτυπίες αντί για βιβλία, οι σχολικές μονάδες δεν έχουν χρήματα ούτε για πετρέλαιο θέρμανσης και οι γονείς πληρώνουν από την τσέπη τους για είδη πρώτης ανάγκης στα σχολεία, περιγράφει με πολυσέλιδο υπόμνημα προς την υπουργό Παιδείας το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις πτυχές της υποβαθμισμένης και απαξιωμένης δημόσιας παιδείας, τις οποίες η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) αναγκάστηκε να παρουσιάσει μέσω υπομνήματος, αφού η Αννα Διαμαντοπούλου δεν καταδέχεται εδώ και ενάμιση χρόνο να συναντηθεί με το προεδρείο της.

Η αιτία όλων των κακών που βιώνουν από πέρυσι οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές, με αποκορύφωμα τα βιβλία που δεν έφτασαν ποτέ στα σχολεία όταν ξεκίνησε η διδακτική χρονιά, είναι η δραματική μείωση των παρεχόμενων κονδυλίων. Κατά 60% έχει περιοριστεί το τελευταίο διάστημα η χρηματοδότηση των σχολείων, «με αποτέλεσμα να ασφυκτιούν οικονομικά και να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις δαπάνες τους». Ετσι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που μπροστά στην αδιαφορία της Πολιτείας γονείς αναλαμβάνουν δράση βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη για να έχουν τα παιδιά τους τα βασικά αναλώσιμα στα σχολεία τους. Η αναλγησία του υπουργείου Παιδείας, βέβαια, δεν σταματά εκεί, αν αναλογιστεί κανείς ότι ολοκληρώνεται το πρώτο τρίμηνο του έτους και οι μαθητές εξακολουθούν να μην έχουν βιβλία, ενώ η ΟΛΜΕ προβλέπει ότι τα διδακτικά εγχειρίδια θα φτάσουν στις αίθουσες το νωρίτερο τον Φεβρουάριο.

Την ίδια ώρα οργιάζουν οι φήμες για νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, γεγονός που, όπως υπογραμμίζουν οι εκπαιδευτικοί, θα οδηγήσει ακόμα περισσότερο στο «στοίβαγμα» των μαθητών στις τάξεις. Ηδη, χωρίς να υφίσταται κτιριακό πρόβλημα, σε πολλές μονάδες πολλά τμήματα έχουν παράτυπα 26 έως 30 μαθητές. Αυτό σε έναν βαθμό οφείλεται και στην έλλειψη διδακτικού προσωπικού με τις ελάχιστες προσλήψεις, που μοιάζουν σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις χιλιάδες συνταξιοδοτήσεις καθηγητών.




Η γαλλική πρεσβεία στο Ιράν αποφάσισε να λάβει προληπτικά μέτρα και να μειώσει την παρουσία της στη χώρα, ανέφερε διπλωματική πηγή στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ορισμένα μέλη του προσωπικού της πρεσβείας θα επιστρέψουν στη Γαλλία.

Το μέτρο θα αφορά διπλωμάτες και τις οικογένειές τους.

Εν τω μεταξύ, στην Τεχεράνη έφτασαν οι Ιρανοί διπλωμάτες που αποχώρησαν από τη Βρετανία, μετά από σχετικό αίτημα του Φόρεϊν Όφις.

Ομάδα ατόμων βρισκόταν στο αεροδρόμιο για να τους υποδεχθεί και φώναζαν συνθήματα όπως «Θάνατος στη Βρετανία». Οι 25 διπλωμάτες έφυγαν βιαστικά από τους πίσω διαδρόμους του αεροδρομίου.

Η ένταση που έχει ξεσπάσει ανάμεσα σε χώρες της Δύσης και το Ιράν, κλιμακώθηκε μετά την εισβολή στην πρεσβεία της Βρετανίας στην Τεχεράνη. Την Τετάρτη ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι το Λονδίνο θα κλείσει την πρεσβεία στην ιρανική πρωτεύουσα.

Η Γερμανία, η Γαλλία και η Ολλανδία ανακοίνωσαν, επίσης, ότι ανακαλούν τους πρεσβευτές τους στην Τεχεράνη για διαβουλεύσεις, ενώ η Νορβηγία ανακοίνωσε ότι θα κλείσει για προληπτικούς λόγους την πρεσβεία της.

Οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν βρεθεί στο χειρότερο σημείο από το 1989, οπότε η Βρετανία πρόσφερε κάλυψη στον συγγραφέα Σαλμάν Ράσντι το βιβλίο του οποίου «Σατανικοί στίχοι» θεωρήθηκε βλάσφημο από το ιρανικό καθεστώς.

H Τεχεράνη και δυτικές χώρες βρίσκονται σε αντιπαράθεση με αφορμή το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και τις έντονες υποψίες της ΙΑΕΑ ότι αποσκοπεί στην παραγωγή πυρηνικών όπλων και όχι για την παραγωγή ενέργειας, όπως ισχυρίζεται το Ιράν.

Τέλος, ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία και ΕΕ ενίσχυσαν τις κυρώσεις τους κατά του Ιράν.




Στο πλαίσιο της εκστρατείας της για να εκδιώξουν Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, η συριακή αντιπολίτευση ζήτησε από τις ξένες δυνάμεις να παρέμβουν για λογαριασμό τους. Αυτές οι εξωτερικές δυνάμεις έχουν μια σειρά από επιλογές για να πιέσουν το συριακό καθεστώς. Ωστόσο, κάθε μία απ΄ αυτές τις επιλογές έχει τους δικούς της κινδύνους και τα μειονεκτήματά της και καμία δεν έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας, γεγονός που καθιστά απίθανο για κάθε χώρα να επιλέξει να αναλάβει πιο αποφασιστική δράση κατά του Άσαντ σε αυτό το χρονικό σημείο.

Το κίνημα της αντιπολίτευσης κατά του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Ασάντ έχει δυναμώσει. Από τις μεμονωμένες διαμαρτυρίες στις αρχές Φεβρουαρίου έχει εξελιχθεί σε ένα φαινόμενο αντίδρασης σ΄όλη τη χώρα που περιλαμβάνει και το σχηματισμό μιας υποτιθέμενης πολιτοφυλακής που ονομάζεται Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA).

Οι πιέσεις της αντιπολίτευσης έχουν αυξηθεί και έχουν φθάσει μέχρι και κάλεσμα για επέμβαση από το εξωτερικό.



Δυνάμεις όπως η Τουρκία , τα περισσότερα κράτη του Αραβικού Συνδέσμου, οι ΗΠΑ και χώρες του ΝΑΤΟ έχουν μέχρι στιγμής επιλέξει να πιέζουν τον αλ Άσαντ μέσω της διπλωματικής οδού και όχι με στρατιωτικές επιχειρήσεις ή άλλη άμεση δράση. Όλοι αυτοί οι “παίκτες” έχουν τους δικούς τους λόγους να θέλουν αλ Άσαντ εκτός εξουσίας.

Τους τελευταίους μήνες, οι στρατιωτικές επιλογές κατά του συριακού καθεστώτος έχουν γίνει εμφανέστερες. Περιλαμβάνουν τη δημιουργία ζωνών ανάσχεσης μέσα σε συριακό έδαφος ,την ανάπτυξη Ειδικών Δυνάμεων που έχουν αναλάβει την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των ανταρτών, ή ακόμα και την επιβολή μιας απαγόρευσης πτήσεων.

Μία από τις λιγότερο άμεσα επιθετικές ενέργειες είναι η δημιουργία ενός “καταφυγίου” για τις ένοπλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Γι΄ αυτό και υπάρχει “φλερτ” της αντιπολίτευσης με την Τουρκία, η οποία έχει επανειλημμένα ζητήσει από τον αλ Άσαντ να παραιτηθεί και έχει απειλήσει με πιο δυναμικά μέτρα αν δεν το κάνει.



Η Άγκυρα έχει ήδη δημιουργήσει πέντε καταυλισμούς προσφύγων, που φιλοξενούν ως και 15.000 πρόσφυγες από τη Συρία, στα τουρκο-συριακά σύνορα. Αν και αυτά τα στρατόπεδα προσφύγων υπάρχουν για να φιλοξενήσουν πολίτες που ήθελαν να ξεφύγουν από τη βία του καθεστώτος Άσαντ θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως κάλυψη για την οργάνωση και την εκπαίδευση μαχητών της αντιπολίτευσης .

Ένα στρατόπεδο προσφύγων στην επαρχία Hatay της Τουρκίας χρησιμοποιήθηκε για να φιλοξενήσει μέλη του FSA και της Εθνικής Συντονιστικής συνεδρίασης του Συμβουλίου της αντιπολίτευσης στις 28 Νοεμβρίου.

Η τουρκική συνοριακή πόλη της Αντιόχειας φημολογείται ότι θα φιλοξενήσει μια βάση του FSA. Μια σειρά από αναφορές των μέσων ενημέρωσης, επίσης, αποκαλύπτουν ότι η Γαλλία μπορεί να εκπαιδεύσει αντάρτες του FSA στο Λίβανο.

Μετά από τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των ανταρτών και με τις κατάλληλες πληροφορίες ,αυτοί οι μαχητές θα μπορούσαν να διεισδύσουν στη Συρία.Με ορμητήριο της βάσεις της Τουρκίας.



Υπάρχουν δύο κύριοι κίνδυνοι σ΄ αυτό το σενάριο:

•Πρώτον το FSA αποτελείται κυρίως από χαμηλόβαθμους στρατιώτες σουνίτες που αποστάτησαν από το συριακό στρατό. Συνήθως είναι οπλισμένοι μόνο με τα όπλα και τα πυρομαχικά που είχαν πάρει μαζί τους από το στρατό .Ακόμα κι αν εξοπλιστούν και εκπαιδευτούν όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι ο Συριακός στρατός εξακολουθεί να είναι πολύ πιο ικανός και ενωμένος από ό, τι ήταν οι δυνάμεις του πρώην ηγέτη της Λιβύης Καντάφι.

Συνεπώς αυτό προκαλεί σκέψεις για την επιτυχία του εγχειρήματος.Και η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να αναλάβει μια τόσο επιθετική ενέργεια αν δεν έχει εξασφαλίσει την επιτυχία της.

•Δεύτερον, η Άγκυρα, διατρέχει τον κίνδυνο αντιποίνων από τους βαλλιστικούς συμβατικούς πυραύλους της Συρίας ,αλλά και από χτυπήματα των Κούρδων η μαχητικότητα των οποίων έχει αυξηθεί τις τελευταίες εβδομάδες, με αποκορύφωμα μια άνευ προηγουμένου επίθεση στη νοτιοανατολική Τουρκία στις 19 Οκτωβρίου όταν σκότωσαν τουλάχιστον 24 Τούρκους στρατιώτες. Μια ενορχηστρωμένη επίθεση Κούρδων από το Ιράν ή τη Συρία, ταυτόχρονα με ένα πόλεμο που θα καθοδηγείται από την Τουρκία πιθανότατα θα οδηγήσει σε χαοτική επιδείνωση του περιβάλλοντος ασφαλείας.Κάτι που Άγκυρα επιδιώκει να αποφύγει.

Μια άλλη επιλογή για την αμφισβήτηση του συριακού καθεστώτος είναι η διείσδυση ξένων ειδικών δυνάμεων στη Συρία. Αυτό θα φέρει πολύ πιο ικανές δυνάμεις εναντίον του συριακού στρατού. Αυτές οι δυνάμεις θα μπορούσαν να συμβουλεύουν και να βοηθούν τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, πιο άμεσα και ταυτόχρονα να βοηθήσουν στην στόχευση και καταστροφή επιλεγμένων στόχων. Αυτό το σενάριο “δούλεψε” στη Λιβύη.



Ωστόσο, για να πετύχει και στη Συρία χρειάζεται ένας πολυάριθμος αντάρτικος στρατός,ανάλογος μ΄ αυτόν που υπήρχε στη Λιβύη.

Στη Συρία, ο FSA είναι εξαιρετικά αδύναμος σε σύγκριση με το συριακό στρατό.Οι δυνάμεις ασφαλείας της Συρίας και οι μηχανισμοί πληροφοριών είναι πολύ πιο ισχυροί από ό, τι ήταν αυτοί του καθεστώτος Καντάφι στη Λιβύη, έτσι ώστε ακόμη και η διείσδυση ξένων δυνάμεων δεν θα είναι αρκετή για να απειλείσει σοβαρά την επιβίωση του συριακού καθεστώτος - και θα μπορούσε να θέσει τα ξένα στρατεύματα σε πολούς και μεγάλους κινδύνους.Το ρίσκο είναι μεγάλο και μέχρι στιγμής κανείς δεν φαίνεται έτοιμος να το αναλάβει.

Η δημιουργία “ζωνών ασφαλείας” μέσα στο συριακό έδαφος είναι μία ακόμη επιλογή που οι αντάρτες ζητούν περισσότερο για να δεσμεύσουν πολιτικά τις ξένες δυνάμεις. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πως θα δημιουργηθούν αυτές οι ζώνες ,αλλά και πως θα διατηρηθούν,χωρίς να υπάρξει σύγκρουση.

Καμμία μεγάλη χώρα δεν φαίνεται ακόμη διατεθειμένη να εμπλακεί σε μια τέτοια προσπάθεια που ενδεχομένως θα την εμπλέξει σε μια παρατεταμένη και κλιμακούμενη στρατιωτική σύγκρουση.

Ίσως η πιο δυναμική επιλογή αυτή τη στιγμή θα ήταν η δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων.

Με δεδομένη την επιτυχία της στη Λιβύη, η δυνατότητα χρησιμοποίησης αυτής της μορφής επέμβασης κατά του συριακό καθεστώς εξετάζεται , αν και δεν έχει υπάρξει επιβεβαίωση χρήσης της συριακής πολεμικής αεροπορίας κατά της αντιπολίτευσης.

Όπως στη Λιβύη, η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων θα απαιτούσε επίσης την εκτεταμένη καταστολή και την καταστροφή της αντίπαλης αεροπορικής άμυνας, διοίκησης και ελέγχου, καθώς και πλήθος άλλων στρατιωτικών στόχων.

Μια αεροπορική εκστρατεία πάνω από τη Συρία θα έχει πολλές παγίδες, όπως και στη Λιβύη. Θα μπορούσε μάλιστα να αποδειχθεί ακόμη πιο επικίνδυνη, δαπανηρή και χρονοβόρα.

Κι αυτό γιατί η Συρία βρίσκεται στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου με πολλούς πιθανούς στόχους για αντίποινα διαθέσιμους στην εμβέλεια των βαλλιστικών πυραύλων του οπλοστασίου του.Μεταξύ αυτών Ισραήλ και της αεροπορικής βάσης στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας.

Η δημιουργία της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη είχε επίσης ένα αξιόπιστο casus belli: την επικείμενη επίθεση στο προπύργιο των ανταρτών στη Βεγγάζη. Δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στη Συρία.

Συνεπώς αν και οι ξένες δυνάμεις μπορούν να επιλέξουν μια σειρά από στρατιωτικές επιλογές, σε αυτό το σημείο κανένας να έχει την πρόθεση να αναλάβουν το μεγάλο ρίσκο κάθε επιλογής.

Η ισχύς του καθεστώτος Άσαντ συνεχίζει να είναι αποθαρρυντικός αποτρεπτικός παράγοντας για ξένη επέμβαση.


  • Ψήφισαν 299 βουλευτές - 258 υπέρ - 41 κατά και 2 παρών στον επιμέρους του Υπ. Ανάπτυξης
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2012, ο πρωθυπουργός κάλεσε τα κόμματα, κλείνοντας τη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, να δώσουν τέλος στους καβγάδες. Οι στόχοι είναι φιλόδοξοι αλλά εφικτοί, είπε, αρκεί να δουλέψουμε με πνεύμα συνεργασίας και να μην συνεχίσουμε την πολιτική των αλληλοκατηγοριών για το ποιος φταίει και ποιος όχι.

Από τις πράξεις μας θα εξαρτηθεί το οικονομικό μέλλον της χώρας όχι μόνο το 2012, αλλά για όλη τη δεκαετία που διανύουμε. Αυτό ο αγώνας υπερβαίνει τις κομματικές γραμμές και η επιτυχία είναι υπόθεση όλων μας, τόνισε ο κ. Λουκάς Παπαδήμος.

Απολογισμό της θητείας του και του έργου του σε έντονο ύφος με σφοδρές επιθέσεις στην Νέα Δημοκρατία, αλλά και στην συντηρητική Ευρώπη έκανε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ Γ. Παπανδρέου κατά την ομιλία του στη Βουλή για τον προϋπολογισμό του 2012.

Δεν είμαστε ούτε συμπολίτευση, ούτε αντιπολίτευση. Η ΝΔ είναι ο ρυθμιστικός παράγοντας των εξελίξεων δήλωσε από ο Αντώνης Σαμαράς, απαντώντας στις βολές από την πλευρά του ΠαΣοΚ περί συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης.

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, τόνισε στην ομιλία της: Θα παλέψουμε για να μην πετύχει ο προϋπολογισμός και αυτό θα γίνει με όρους ισχυρού λαϊκού κινήματος.

Μέτρα που θα τονώσουν την οικονομία πρότεινε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ στην ομιλία του για τον προϋπολογισμό ενώ ζήτησε από την κυβέρνηση αυτά να ληφθούν άμεσα για να υπάρξει αποτέλεσμα.

Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, απέρριψε τον προϋπολογισμό, λέγοντας πως επιμένει στις συνταγές της καταστροφής, και αντιπρότεινε φορολόγηση των εχόντων και κατεχόντων . Καταργείστε τα χαράτσια και φορολογείστε τους εφοπλιστές, για τους οποίους υπάρχουν 57 φοροαπαλλαγές είπε χαρακτηριστικά.

Με πρωτοφανή υποτονικότητα και μειωμένη συμμετοχή βουλευτών πραγματοποιήθηκε η συζήτηση στην Βουλή επί του κρατικού προϋπολογισμού του 2012, η οποία κορυφώθηκε στις 12:30 το βράδυ με τις τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών και του πρωθυπουργού κ. Λ. Παπαδήμου και ακολούθως με την ονομαστική ψηφοφορία.

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι ενώ στο παρελθόν το κοινοβούλιο –ειδικά την τελευταία ημέρα- έσφυζε από παρουσίες πολιτικών και πάθος στα πηγαδάκια, η Βουλή διέκοψε τις εργασίες της για το απόγευμα. Σε αυτό συνέτεινε το γεγονός ότι από τους 177 εγγεγραμμένους για να ομιλήσουν, περί τους 30 δεν τοποθετήθηκαν τελικώς.


  • Ο Κακλαμάνης τα 'χωσε στους οικονομικούς υπουργούς και κατήγγειλε τραπεζίτες και καναλάρχες...

"Καλέστε τους διοικητές των τραπεζών να σας πουν ποιοι βγάλαν τα λεφτά έξω" , είπε ο Απόστολος Κακλαμάνης από το βήμα της Βουλής, μιλώντας για θέατρο, που παίζεται μέσω των καταχρεωμένων στις τράπεζες, ΜΜΕ.

"Φτάνουν, μάλιστα, στο σημείο οι τράπεζες να κανονίζουν ποια κανάλια θα κλείσουν και ποια όχι", πρόσθεσε ο Κακλαμάνης, αναφέροντας εδώ και την περίπτωση της "Ελευθεροτυπίας".

Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής μίλησε επίσης για το σκάνδαλο της Proton Bank, το Λαυρεντιάδη, τα 155 δις που έχουν ενθυλακώσει οι τράπεζες από το 2008 εώς σήμερα.
Θιγμένος ο Μπενύτο-επειδή προς αυτόν απευθυνόταν ο Κακλαμάνης-ζήτησε να παρέμβει, λέγοντας, "μη μου υψώνετε εμένα τη φωνή, κύριε Κακλαμάνη".

Επί της ουσίας, όμως, κατέφυγε σε τεχνάσματα και ως συνήθως, σε χοντρά ψέμματα.
Είπε πως "έχουμε στα χέρια μας τα ονόματα. Ποιοι βγάλαν τα λεφτά τους έξω και θα αναρτηθούν στο Διαδίκτυο. Απλώς περιμένουμε την άδεια της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων".

Φυσικά, λέει ψέμματα, γιατί η Αρχή έχει δώσει ήδη το πράσινο φως. Όσον αφορά τα ΜΜΕ, έκανε τη γνωστή ντρίπλα, ζητώντας από τη Βουλή να αποφασίσει αν αυτά αντιμετωπίζονται ως επιχειρήσεις, όπως όλες οι άλλες επιχειρήσεις, ή θα πρέπει να τελούν υπό ειδικό καθεστώς...

Το ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει να θυμίζει αρένα. Και από αυτήν θα βγούνε ζωντανοί ή εκτός φυλακής όσοι πείσουν για την αγαθότητά και την φιλοπατρία τους... Προφανώς θα αλληλοφαγωθούν και σε λίγο καιρό θα συνεχίσουν να είναι σύντροφοι πίσω από τα σίδερα της φυλακής... όσοι από αυτούς σταθούν τυχεροί...