Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Μαΐ 2015

Τήν ὥρα πού γράφουμε αὐτές τίς ἀράδες ἔχει μόλις λήξει τό πολύκροτο συνέδριο τῆς FUEN (Ὁμοσπονδιακή Ἕνωση Εὐρωπαϊκῶν Ἐθνοτήτων) στήν Κομοτηνή. Ἤμασταν ὡς «Ἀντιφωνητής» τό ΜΟΝΟ παρόν ἑλληνικό ἔντυπο καί παραθέτουμε – ὅπως πάντα – τά πράγματα ψύχραιμα καί ἔγκυρα.

Σημειώνουμε ὅτι ἡ FUEN δέν εἶναι κάποια ὀργάνωση ἰδιαίτερης βαρύτητας. Ἀποτελεῖται ἀπό ἑνώσεις γερμανικῶν, σλαβικῶν καί (τελευταίως) τουρκικῶν μειονοτήτων πού ζοῦν σέ χῶρες τῆς κεντρικῆς καί ἀνατολικῆς Εὐρώπης καί χρηματοδοτεῖται ἀπό τοπικές Κυβερνήσεις, κυρίως γερμανικές. Ἡ ἐπιλογή της νά κάνει τό ἐτήσιό της συνέδριο στήν Κομοτηνή καί ὅλες οἱ προκλητικές λεπτομέρειες στήν διοργάνωση ἦταν προφανέστατα ἀποτέλεσμα τουρκικῆς «πειθοῦς» (μέ πολιτικά μέσα; μέ χρῆμα;).

1) Ήρθαν στήν Κομοτηνή ἀνήμερα τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς πόλης: τή στιγμή πού ὅλοι γιορτάζανε τήν ἔνταξη τῆς περιοχῆς στόν ἐθνικό κορμό, μετά ἀπό 600 χρόνια σκλαβιᾶς, ἦρθαν νά πουλήσουν ἐκδούλευση στήν Τουρκία!
2) Πρόταξαν παντοῦ ὡς κύριο θέμα τῶν ἐργασιῶν τους «τά προβλήματα τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας τῆς Δυτικῆς Θράκης», υἱοθετώντας ἐξαρχῆς τήν τουρκική ὁρολογία σέ ἕνα θέμα γιά τό ὁποῖο ξέρουν τίς ἑλληνικές ἀντιρρήσεις. Μάλιστα ἀπηύθυναν πρόσκληση (μόνο) στόν δήμαρχο τῆς πόλης καί στόν Περιφερειάρχη γιά τό συνέδριο «τῶν Τούρκων τῆς Δ. Θράκης», ἀποτρέποντάς τους ἀπό τό νά παραστοῦν ἤ νά χαιρετίσουν ἀκόμη καί τυπικά – κι εἶχε καί παράπονο ὁ πρόεδρός της πού δέν τούς ὑποδέχτηκε καμμία ἐγχώρια Ἀρχή – δέν παρέστησαν οὔτε οἱ μειονοτικοί δήμαρχοι καί βουλευτές!
3) Εξαφάνισαν – ὅσο μπόρεσαν – τούς μή τουρκόφρονες μουσουλμάνους ἀπό τήν διοργάνωση: τό αἴτημα τῶν Ρομά τοῦ Δροσεροῦ (ἀπό τόν σύλλογο ΕΛΠΙΔΑ τῆς Σαμπιχά Σουλεϊμάνογλου) πρίν δυό χρόνια τό «ἔχασαν», τό αἴτημα τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων ἀπό τόν περασμένο Δεκέμβρη δέν τό ἀπάντησαν καί ἀγνόησαν ἐπιδεικτικά τόν νόμιμο μουφτή τῆς πόλης.
4) Έφεραν ἕτοιμο κατάπτυστο ψήφισμα μέ 10 (!) αἰτήματα γιά τή νέα Κυβέρνηση ὄχι μόνο γιά τή Θράκη ἀλλά καί γιά τούς Ψευτομακεδόνες καί τούς Τούρκους τῆς Ρόδου πού τούς hansfu2κουβάλησαν κι ὡς εἰσηγητές!
5) Στούς χαιρετισμούς ἡ Τουρκάλα κονφερασιέ καλωσόρισε τούς συνέδρους «στήν Γκιουμουλτζίνα – Κομοτηνή καί στή Δυτική Θράκη» καί τό ἴδιο ἐπανέλαβε ὁ πρόεδρος τῆς FUEN Χάνς Χάινριχ Χάνσεν (ἡ Ἑλλάδα δέν ἀκούστηκε πουθενά, λές καί ἦρθαν σέ αὐτόνομη περιοχή!). Καί πᾶμε στίς εἰσηγήσεις.

Τό συνέδριο ἄνοιξε μέ τήν τοποθέτηση τοῦ Χάνσεν (2η φωτογραφία) γιά τήν μειονότητα. Νά μήν μακρυγοροῦμε, εἶπε κατά λέξη ὅλες τίς τουρκικές θέσεις στά γερμανικά, χωρίς νά παραλείψει τίποτε. Τόσο αὐτός, ὅσο καί ὁ Βίλυ Φότρ, ἔδειξαν πώς λειτουργοῦν γιά κάποιον λόγο ὡς φερέφωνα τῆς Ἄγκυρας. Ἀκολούθησε ὁ τουρκομουφτής Ἀχμέτ Μέτε (3η και 4η φωτογραφία). Αὐτή τή φορά χωρίς ἀφρούς στό στόμα (ὅπως τότε στό βίντεο γιά τούς «γκιαούρηδες») ἀλλά μέ τό κλαψομούνικο ὕφος τοῦ «θρησκευτικοῦ ἡγέτη» μιᾶς «ἀναξιοπαθούσας μειονότητας». Γιά τήν ἀπουσία τῶν ἑλληνικῶν Ἀρχῶν ἀπό τό συνέδριο – πού ὁ ἴδιος συνειδητά τήν προκάλεσε – σχολίασε ὅτι «ἐμεῖς ἐδῶ συνηθίσαμε νά θεωρούμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας»! Μέσα στίς γνωστές του ἀθλιότητες ξεχωρίσαμε τήν ἀγωνιώδη του προσπάθεια νά προλάβει κάθε λόγο περί Πομάκων καί Τσιγγάνων, δηλώνοντας ὁ ἴδιος …«Πομᾶκος Τοῦρκος».

Στό ἴδιο μοτίβο κινήθηκαν οἱ Τσαβούς (DEB) καί Χαϊρουλά (ΠΕΚΕΜ), παρουσιάζοντας τίς γνωστές αἰτιάσεις τῆς Ἄγκυρας. Ἀκολούθησαν τοποθετήσεις ἀπό τόν Ἀλή Χουσεΐνογλου (Παν/μιο Ἀδριανούπολης) γιά τήν προϊστορία τῶν Ε Τ σχέσεων καί ἀπό τόν ντόπιο δικηγόρο Χαλίλ Μουσταφά γιά τό θέμα τῶν ἀνιθαγενῶν, ἐνῶ ὁ Ὀνούρ Μουσταφά Ἀχμέτ (ἀπόφοιτος ΔΟΣΑ) παρουσίασε τήν οἰκονομική κατάσταση στή Θράκη Meteκαί στήν μειονοτική κοινωνία, μέ ἐνδιαφέροντα ὄντως στοιχεῖα. Σέ δύο περιπτώσεις ἔγιναν τρίλεπτες, καταπελτικές τοποθετήσεις ἀπό τούς ἐκπροσώπους τῶν πομακικῶν συλλογικοτήτων (Σερήφ Μουσταφά καί Ἰμάμ Ἀχμέτ), πού ὅμως ἔμειναν ἀπολύτως ἀσχολίαστες γιά προφανεῖς λόγους. Ἔτσι ἡ πρώτη μέρα ἔκλεισε. ἀφήνοντας στούς συνέδρους τήν ἐντύπωση πώς ἕνα σαδιστικό ἑλληνικό κράτος στή Θράκη σκαρφίζεται χρόνια τώρα ἀπίθανους τρόπους γιά νά βασανίσει τούς καημένους τούς Τούρκους.

Τήν δεύτερη μέρα, καί χάρη στά ὅσα εἶπαν οἱ Κ. Τσιτσελίκης καί Η. Μήλλας, τό πρᾶγμα ἄρχισε νά στρώνει. Ἀκούστηκαν ἐπιτέλους καί κάποιες ( ὁ λ ό κ λ η ρ ε ς ) ἀλήθειες καί τό κυριότερο: ἡ πολιτική αἰτία καί ἡ ἄμφω ὑποκρισία. Κι ἐνῶ μέχρι τή στιγμή ἐκείνη ὅλοι ἔδειχναν τή χώρα μας ἔνοχη καί τήν Τουρκία ἐκτός κάδρου, ἡ εἰκόνα ἄλλαξε. Ὁ μέν Τσιτσελίκης ἀναφέρθηκε στόν ρόλο τοῦ Κυπριακοῦ καί στήν ἀναγκαιότητα ἐκδημοκρατισμοῦ στό ἐσωτερικό τῆς μειονότητας (ἀναφέροντας τό παράδειγμα τῶν Πομάκων καί τῶν Ρομά), ὁ δέ Μήλλας ἔφερε παραδείγματα ἔλλειψης ἔμπιστοσύνης ἀπό τίς δυό πλευρές καί ζήτησε αὐτονόμηση τῆς μειονότητας ἀπό τή Μητέρα πατρίδα. Παρά τίς γνωστές διαφωνίες μας μέ τούς προαναφερθέντες, πρέπει νά τούς ἀναγνωρίσουμε τόν πολύ θετικό ρόλο πού ἔπαιξαν μέ τίς ἰσορροπημένες τους προσεγγίσεις (πού, ἄν κρίνουμε ἀπό τά μοῦτρα τοῦ προεδρεύοντος Χαλίτ Χαμπίμπογλου, καθόλου δέν ἄρεσαν).

Τέλος, ἡ παρέμβαση τῆς Σαμπιχά γιά τούς μουσουλμάνους Ρομά τῆς Θράκης κίνησε τή συμπάθεια πολλῶν πού πῆγαν νά τήν συγχαροῦν καί ἀνάγκασε τόν Χάνσεν νά πεῖ διάφορα σαχλά (πώς ἔχασε τήν αἴτηση τοῦ συλλόγου της κτλ). Σημειωτέα καί ἡ δική μας διανομή ἔντυπου ὑλικοῦ μέ ὅλα τά ἐξώφυλλα ὅλων τῶν ἐκδόσεων γιά τούς Πομάκους, μέ τίς ἀναφορές τοῦ Στέητ Ντηπάρτμεντ γιά τίς πιέσεις τῶν Τούρκων κατά τῶν Πομάκων στίς ἐκθέσεις γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα (2012, 2013) καί μέ τήν ρατσιστική ἀπόφαση τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Μύκης κατά τοῦ πομακόφωνου δελτίου εἰδήσεων στό Κανάλι 6 (2010), ὅλα σχολιασμένα λακωνικῶς.

Φυσικά τό ἀποτέλεσμα δέν διαφοροποιήθηκε σημαντικά. Οἱ Τοῦρκοι κάνανε ἕνα βῆμα μπροστά, καί οἱ δικές μας θέσεις χάσαν ἔδαφος, κάτι φυσικό ὅταν ὁ ἕνας ρίχνει χρῆμα καί κόπο, ὅσο ὁ ἄλλος κοιμᾶται. Ἄς ἐλπίσουμε ἡ ὡραία ἀπάντηση τοῦ ἑλληνικοῦ ΥΠΕΞ διά στόματος Κ. Κούτρα («Ἐλπίζουμε, τά μέλη τῆς FUEN νά ἐξασφαλίσουν τήν ἰσότιμη ἐκπροσώπηση καί τῶν τριῶν συνιστωσῶν τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας, τόσο στό συνέδριο ὅσο καί στήν ὀργάνωσή τους καί αὐτό τό στοιχεῖο νά λαμβάνεται ἐφεξῆς ὑπόψη ἀπό φίλες χῶρες πού σπεύδουν ἀβίαστα νά χρηματοδοτήσουν τέτοιου εἴδους δραστηριότητες») νά μήν μείνει μόνο λόγια.

Πηγή «Αντιφωνητής», 17/5/2015


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στις εξετάσεις στη νέα ελληνική γλώσσα (κάποτε «έκθεση ιδεών») ετέθη στους νεαρούς βλαστούς του έθνους το θέμα της «Προστασίας κι αξιοποίησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς», και ετέθη από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έχει θέσει εκτός πεδιάς και παιγνιώδους διδασκαλίας ακόμα και τον «Επιτάφιο» του Περικλή, έτσι όπως τον κατέγραψε ο Θουκυδίδης, ως την πρώτη και τέλεια δήλωση (διακήρυξη, αν προτιμάτε) της Δημοκρατίας για τον εαυτόν της.

Ετέθη από ένα σύστημα (όχι μόνον το εκπαιδευτικό) προς πραγμάτευσιν στους παίδες, κορίτσια κι αγόρια, ένα θέμα που αυτό το σύστημα δολοφονεί καθημερινώς, όταν στο κρατούν γλωσσάρι η λέξη «μουσείο» δηλώνει τόπον αραχνώδη κι αποστεωμένον, όταν στην κρατούσα πρακτική η επίσκεψη σε έναν αρχαιολογικό χώρο (συνήθως εκπάγλου ομορφιάς) θεωρείται μπανάλ τε και πασέ.

Αλήθεια, τι ζητείται απ’ τους εξεταζόμενους να γράψουν, άμουσοι οι ίδιοι από ανάλογα βιώματα και ξένοι απ’ τη χάρη της ευχάριστης διδασκαλίας (η οποία αφήνεται στο φιλότιμο των καλών εκπαιδευτικών), ενώ υπονομεύεται απ’ το ίδιο το πρόγραμμα σπουδών.

Αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, τα ανθρωπιστικά γράμματα, η γλώσσα, η ιστορία, η λογοτεχνία, η κοινωνιολογία κι άλλα μαθήματα διδάσκονται έτσι ώστε πολλοί έφηβοι κι αμέσως μετά νεαροί πολίτες να μένουν άνευ επαφής με έναν φιλοσοφημένο τρόπο ζωής (κενό που αργότερα μόνον ένα μικρό μέρος καλύπτει μέσω της τριβής του με την κοινωνία ή τη δική του αεί εκπαίδευση στα γράμματα και τις τέχνες).

Σε μια κοινωνία που οι περισσότεροι απ’ όσους ελέγχουν (αυτό είναι το ρήμα) την εκπαίδευση και την δι’ αυτής παιδεία κανοναρχούν στον λαό την ασυνέχεια του έθνους του και βγάζουν εθνικιστές τον Ελύτη ή τον Ρίτσο, είναι λογικό επακόλουθο να έχει χαθεί η μπάλα. Κι όχι μόνον, αλλά να τροφοδοτεί την «αντίδραση» των άξεστων και των αγροίκων που (θύματα και αυτοί του ίδιου εκπαιδευτικού συστήματος) ευαγγελίζονται την προγονοπληξία, μετέρχονται την παραϊστόρια και «εξιδανικεύουν» την αρχαιότητα με τον πιο βάρβαρο κι ακροδεξιό τρόπο που της στερεί την περίλαμπρη οικουμενική της αξία.

Σ’ αυτήν την κοινωνία που ελάχιστοι αποκτούν μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος γνώση για την αρχαιότητα και ακόμα λιγότεροι για το Βυζάντιο (ή για την Επανάσταση του 1821 και τον νεότερο ιστορικό μας βίο), η μεγάλη μας προίκα δεν τροφοδοτεί μεγάλες ελπίδες και μεγάλες προσπάθειες, αλλά εκπίπτει στη μιζέρια των καβγάδων (συχνά χουλιγκανικού επιπέδου) ανάμεσα σε ’κείνους που «πάνε τους αρχαίους» αλλά όχι τους Βυζαντινούς ή εκείνους που πάνε τον Διαφωτισμό αλλά όχι τους χριστιανούς, όλους εκείνους δηλαδή που μπερδεύουν τη φύση και την αξία κάθε πράγματος με τον τρόπο που αυτό χρησιμοποιείται από την εξουσία.

Για τις περισσότερες κόρες και τους περισσότερους παίδες, η ξηρότης, ο σχολαστικισμός, αλλά και η «προοδευτική» προπαγάνδα (που επέβαλε και συνεχίζει ο «εκσυγχρονισμός») συνιστούν αιτίες αποξένωσης και συχνά αποστροφής για τα ανθρωπιστικά γράμματα.
Συμβαίνει όμως και κάτι ακόμα χειρότερο! Τα παιδιά διαισθάνονται (κι επειδή είναι ακόμα παιδιά διαισθάνονται με οξύτητα) ότι όλη αυτή η πλάκα (της ξηρότητας ή της μπουρδολογίας) είναι στημένη. Από ένα σύστημα που δεν θέλει να προετοιμάσει πολίτες, αλλά ραγιάδες. Υπηκόους μνημονίων. Ομως οι έφηβοι δεν μπορούν να αντιδράσουν μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μπορούν μόνον να το απορρίψουν, να αδιαφορήσουν ή να το υπερκεράσουν. Αντιδρούν αργότερα, όταν βγαίνουν στην παραγωγή ή πάνε στο Πανεπιστήμιο, και συναπαρτίζουν (αριστεροί και δεξιοί) εκείνο το 10% που αποτελεί πάντα το αλάτι της κοινωνίας, αλλά δεν είναι πάντα (είναι ενίοτε) το «αναγκαίο και ικανό» μέγεθος που θα την κινήσει προς τα εμπρός.

Σε μια κοινωνία που η προσπάθεια για την αποβλάκωσή της σημειολογείται στην κατ’ επανάληψιν χρήση των λέξεων κλισέ (που κάθε φορά η μόδα τους κρατάει καμμιά εικοσαετία) όπως οι τρέχουσες «αφήγημα», «δράσεις», «διακύβευμα» και άλλες, σε μια κοινωνία που κουμάντο στο εκπαιδευτικό σύστημα κάνουν εντολοδόχοι της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, που καλλιεργείται η ήσσων προσπάθεια για τα μείζονα και η υπερφόρτωση ύλης για τα δευτερεύοντα, δεν υπάρχουν ελπίδες (διότι δεν πρέπει να υπάρχουν).

Η χώρα πάει για προτεκτοράτο, δεν χρειάζεται τα 360.000 παιδιά της που έχουν μεταναστεύσει, επιστήμονες κι εργάτες, χρειάζεται τους μπουνταλάδες καθηγητές των ΑΕΙ που δεν βγάζουν λέξη για κάτι τέτοια, αλλά είναι λαλίστατοι προκειμένου να καθηλώνουν τους Ελληνες στην ταυτότητα του κομπλεξικού, του διεφθαρμένου, του λαϊκιστή.

Το ερώτημα λοιπόν που ετέθη στους εξεταζόμενους παίδες είναι απλώς ειρωνικό. Πρώτον, διότι πρέπει να απαντηθεί «κατά τας γραφάς» του τυφλοσούρτη. Δεύτερον, διότι στην κοινωνία των πρωινάδικων και της διαρκούς εξίσωσης προς τα κάτω, η βόλτα στον Κεραμεικό ή την Αγια-Σοφιά ή τη Νικόπολη ουδέν αποδίδει σε ψάρια, όπως έλεγε και ο Βέγγος όταν προσπαθούσε να ψαρέψει στο σιντριβάνι της Ομόνοιας. Τρίτον, αν ένας παις ή κόρη απαντούσαν στο εν λόγω ερώτημα ότι για αυτούς πολιτιστική κληρονομιά είναι, φέρ’ ειπείν, να χορεύει η Αντιγόνη πάνω στα δάκρυα της Μπέλλου όταν άκουσε πρώτη φορά την ωδή στον (ή μάλλον στα γουρνοτσάρουχα τού) Καραϊσκάκη, θα «κοβόταν» μετά πολλών επαίνων! Ακόμα κι αν έκλαιγε με ενθουσιασμό ο καθηγητής-βαθμολογητής, θα ήταν υποχρεωμένος να τους κόψει.

Η Ελλάδα δεν θα πέσει από κανένα μνημόνιο. Το χαιρέκακο Finis Graecia των Λατίνων δεν θα το γράψει βέβηλο μνημονιακό χέρι. Αν η Ελλάδα πέσει, θα πέσει εξαιτίας εκείνων που έβγαλαν τον «Επιτάφιο» απ’ τη διδακτέα ύλη, του σώματος των καθηγητών που δεν κατέβηκε σε απεργία για κάτι τέτοιο κι όλων ημών που δεν φτύνουμε στη μούρη βαλτούς και δολοφόνους, ούτε μουτζώνουμε επαρκώς τη μάπα μας για την ανοχή μας, την αδιαφορία μας ή τις φρούδες μας ελπίδες για έναν από μηχανής θεό, που δεν μας έχει βαρεθεί ακόμα...

Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αδυναμία να δώσει τη… διαβεβαίωση ότι αυτή τη φορά η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει εξέφρασε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όπως μεταδίδει η Wall Street Journal.

Μάλιστα ο Γερμανός αξιωματούχος φέρεται να είπε ότι δεν μπορεί να παράσχει μία τέτοια διαβεβαίωση, όπως είχε κάνει παλαιότερα και συγκεκριμένα το 2012.

«Η κυρίαρχη δημοκρατική απόφαση του ελληνικού λαού μας άφησε σε πολύ διαφορετική κατάσταση», πρόσθεσε ο Σόιμπλε, αναφερόμενος στις εκλογές.

Δεν παρέλειψε επίσης να αφήσει αιχμές και για τη στάση της Κομισιόν απέναντι στην Αθήνα. «Πολλοί μιλάνε για πράγματα που είτε δεν καταλαβαίνουν, είτε δεν είναι υπεύθυνοι για αυτά. Η Κομισιόν παίζει το ρόλο της ως μέρος των τριών Θεσμών. Αλλά ενεργεί εντός των ορίων αυτής της λειτουργίας», είπε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, αναφερόμενος στην τελευταία δόση προς την Αθήνα ξεκαθάρισε ότι δεν εξετάζεται το ενδεχόμενο να μοιραστεί σε μικρότερες δόσεις.

Χωρίς συμφωνία, το πρόγραμμα θα εκπνεύσει σε έξι εβδομάδες, αφήνοντας στην Ελλάδα χωρίς άλλη επιλογή παρά να αθετήσει πληρωμές χρέους δισεκατομμυρίων ευρώ που πρέπει να καταβάλει αυτό το καλοκαίρι, τονίζει η εφημερίδα.

Ο κ. Σόιμπλε ανέφερε επίσης πως ένα τρίτο πρόγραμμα για την Ελλάδα θα μπορέσει να υπάρξει μόνο όταν το τρέχον πρόγραμμα ολοκληρωθεί.

Η Ελλάδα «δεν έχει ολοκληρώσει ακόμη το πρόγραμμα, δεν έχει πλέον το πρωτογενές πλεόνασμα που είχε πέρυσι και έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν θέλει νέο πρόγραμμα», ανέφερε ο Γερμανός υπουργός.

«Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Αθήνα και τους τρεις Θεσμούς ήταν πάντα δύσκολες, αλλά πάντα επιτυγχάνουν. Δεν έχω καμία πρόθεση να παρέμβω σε αυτή τη διαδικασία», κατέληξε ο κ. Σόιμπλε, υπογραμμίζοντας ότι η ευθύνη για την έγκριση ή μη μιας τελικής συμφωνίας ανήκει στους ΥΠΟΙΚ του Eurogroup.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Παράλληλα με τον εξοπλισμό των χωριών της Θεσπρωτίας, αρχίζει να συγκροτείται το λεγόμενο τάγμα Nuri Dino, το οποίο καλείται να δράσει κυρίως στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Γίνονται οι αναγκαίες συνεννοήσεις με τον αρμόδιο γερμανό στρατηγό, υπεύθυνο για την Αλβανία, ο οποίος στις 29.3.44 δίνει τη σχετική άδεια:

 «Ο κ. Nuri Dino έχει την άδεια να συγκροτήσει ένα εθνικό αλβανικό στρατιωτικά οργανωμένο τάγμα επιστράτων εθελοντών στην περιοχή Αργυροκάστρου με σκοπό να πολεμήσει εναντίον των κομμουνιστών ανταρτών της περιοχής. Η επαφή με τους εγγύς ευρισκόμενους διοικητές των γερμανικών δυνάμεων είναι απαραίτητη, ειδικά πριν από την πραγματοποίηση σημαντικών επιχειρήσεων».
Ήδη νωρίτερα, και συγκεκριμένα στις 21.1.44, είχαν ζητηθεί τέσσερις Αλβανοί αξιωματικοί για τη στελέχωση του τάγματος: «Για το υπό συγκρότηση τάγμα “Nuri Dino” παρακαλούμε για την απόσπαση τεσσάρων αλβανών αξιωματικών (αν είναι δυνατόν ένας από αυτούς με γνώσεις στη Γερμανική ή τη Γαλλική). Προώθηση στο Αργυρόκαστρο».

 Όπως μαθαίνουμε από σχετικό έγγραφο για τη δομή του τάγματος, το τάγμα «Νουρί Ντίνο» παρουσιάζει στις 18.3.1944 την εξής εικόνα σε ό,τι αφορά τη σύνθεση, τον ρουχισμό και τον οπλισμό:

 «Δύναμη του τάγματος προς το παρόν: 691 άνδρες. 300 άνδρες από την περιοχή Ηγουμενίτσα-Φιλιάτες-Παραμυθιά και 391 άνδρες από την περιοχή Αργυροκάστρου. Το τάγμα υπάγεται από επιχειρησιακής πλευράς στη Μεραρχία Steyrer και οικονομικώς στο Ι/724. Το Ι/724 έχει την ευθύνη της παραλαβής και της διανομής του συσσιτίου.
 Ο εφοδιασμός με ρουχισμό, οπλισμό και πυρομαχικά ρυθμίζεται κεντρικά από το [22. ορεινό] Σώμα Στρατού στα Ιωάννινα.
 Με βάση τη διαταγή του Γενικού Στρατηγείου του ΧΧΙΙ Ορεινού Σώματος Στρατού/Ic Nr. 3504/43 αναλογούν στο τάγμα: 1000 στολές, 1000 όπλα, 16 όλμοι, 16 ελαφρά οπλοπολυβόλα, 100.000 σφαίρες για ατομικό όπλο, 32.000 πυρομαχικά για ελαφρύ οπλοπολυβόλο. Μέχρι τώρα έχουν παραληφθεί: 800 στολές, 300 όπλα, 4 ελαφρά οπλοπολυβόλα, 71.200 σφαίρες, 23.400 πυρομαχικά για ελαφρύ οπλοπολυβόλο».

Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται τόσο ομαλά για τον Nuri Dino. Στο Αργυρόκαστρο υπηρετεί εκείνη την εποχή ως νομάρχης ένας ομοϊδεάτης, ο Vehip Runa, ο οποίος φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί να παρακάμπτεται από τον Nuri σε πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο. Δημιουργούνται τριβές ανάμεσά τους, οι οποίες υποχρεωτικά πρέπει να λυθούν σε ανώτερο επίπεδο. Έτσι, στις 22.5.44, ο Ντίνο απευθύνεται στον Αλβανό υπουργό εσωτερικών Djafer Deva, από τον οποίο ζητά ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων, όπως φαίνεται από χειρόγραφο σημείωμα που συντάσσει στα γαλλικά και το υπογράφει ο ίδιος. Την ίδια ακριβώς αποσαφήνιση ζητά και το 22. Ορεινό Σώμα Στρατού από τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή της Αλβανίας, απευθύνοντάς του μια όμοια στο περιεχόμενο επιστολή με εκείνη του Nuri:

 «Ο Nuri Dino παρακαλεί τον υπουργό εσωτερικών Xhafer Deva για αποσαφήνιση της θέσης του ως ηγέτη της πολιτοφυλακής σε σχέση με το Γενικό Στρατηγείο Ιωαννίνων αφ’ ενός και απέναντι στο νομάρχη Αργυροκάστρου αφ’ ετέρου.
 Το Γενικό Στρατηγείο ενδιαφέρεται επίσης για αποσαφήνιση, καθώς ο Nuri Dino φαίνεται να έχει εξουσιοδοτηθεί από τα Τίρανα να διατηρεί απ’ ευθείας επαφή, ενώ η οδηγία του νομάρχη Αργυροκάστρου είναι να υπάγεται η αλβανική πολιτοφυλακή της περιοχής σε εκείνον.
 Λόγω του τελευταίου γεγονότος έχει γίνει συνεννόηση με τον νομάρχη, ώστε όλες οι εντολές της Γενικής Διοίκησης προς τον Ντίνο να διαβιβάζονται μέσω του νομάρχη».

 Τελικά, και παρά τις άοκνες προσπάθειές του, ούτε νομάρχης Αργυροκάστρου θα γίνει, ούτε θα μπορέσει να αυτονομηθεί από τον αντίζηλό του Vehip Runa. 

Nuri Dino: άριστος πληροφοριοδότης, διοικητής ναζιστικού τάγματος, μαυραγορίτης 

Οι προστριβές, όμως, με τον Runa φαίνεται πως έχουν και μια πιο υλική βάση. Στις 13.6.44, ο υπολοχαγός Petersen, ο άνθρωπος του Lanz στο Αργυρόκαστρο και ταυτόχρονα σύνδεσμός του με την αλβανική πολιτική διοίκηση της περιοχής, αναφέρει τα εξής:

«Αναφέρω το ακόλουθο συμβάν:
Στους Αγ. Σαράντα βρισκόταν αποθηκευμένοι περίπου 3 τόνοι αραβοσίτου, αλάτι και ένα ποσό 90.000 αλβανικών φράγκων. Οι Άγ. Σαράντα ανήκουν στη νομαρχία του Αργυροκάστρου. Έτσι ο αντινομάρχης των Αγ. Σαράντα είχε υποσχεθεί τα εφόδια αυτά στον νομάρχη [Αργυροκάστρου] Runa και είχε ήδη οργανώσει την αποστολή τους. Πριν όμως προλάβουν να μεταφερθούν τα υλικά αυτά –τα οποία είναι απολύτως αναγκαία εδώ– από τους Αγ. Σαράντα στο Αργυρόκαστρο, κατασχέθηκαν και απομακρύνθηκαν από τον Nuri Dino, παρά τις αντιρρήσεις του αντινομάρχη.

 Όπως είπε ο Runa, ο Nuri Dino μετέφερε τα πράγματα αυτά στα Ιωάννινα με σκοπό το εμπόριο – κυρίως με το χρηματικό ποσό που αφαίρεσε. Ο φρούραρχος των Αγ. Σαράντα έδωσε τη συγκατάθεσή του για την κίνηση αυτή του Nuri Dino – προφανώς λόγω άγνοιας της κατάστασης.

 Ο νομάρχης παρακαλεί τη Γενική Διοίκηση να ενημερώσει τις γερμανικές υπηρεσίες στο Δέλβινο και τους Αγ. Σαράντα ότι οι περιοχές αυτές ανήκουν στη νομαρχία Αργυροκάστρου και ότι εντέλει αυτός που δικαιούνται να δίνει εντολές στον αντινομάρχη των Αγ. Σαράντα Τζεμίλ Λέκα και του Δελβίνου Κάνι Λέσκου είναι ο νομάρχης Runa. Ο Runa δικαιολογημένα είναι σφόδρα εξοργισμένος με την εισπήδηση του Nuri Dino στη νομαρχία του, καθώς λόγω της ακύρωσης αυτής της αποστολής σιτηρών, η επισιτιστική κατάσταση έχει γίνει τόσο κρίσιμη, ώστε η υπηρεσία εφεδρικών εφοδίων του γερμανικού στρατού παρακαλείται να αποστείλει επειγόντως στο Αργυρόκαστρο με το αυριανό δρομολόγιο έξι τόνους αραβοσίτου ή σίτου».

 Από πληροφοριοδότης και οργανωτής της πολιτικο-στρατιωτικής δραστηριότητας των μουσουλμάνων Τσάμηδων στη Θεσπρωτία, ο Nuri Dino γίνεται διοικητής του ομώνυμου τάγματος στο Αργυρόκαστρο για να εμπλακεί τελικά σε υποθέσεις μαύρης αγοράς, όπως τον κατηγορεί ο ομοϊδεάτης ανταγωνιστής του, νομάρχης Αργυροκάστρου. Παρόλα αυτά οι σχέσεις του με τη γερμανική στρατιωτική διοίκηση της Ηπείρου θα παραμείνουν μέχρι το τέλος στενές.

Τον Ιούνιο του 1944, η φαντασίωση της ένωσης της Θεσπρωτίας με τη Μεγάλη Αλβανία, όπως την είχε υποσχεθεί ο Χίτλερ, βρίσκεται προς το τέλος της. Και ο Nuri Dino το γνωρίζει. Η αποστολή του τώρα είναι να υπερασπιστεί τη de facto εξουσία των μουσουλμάνων Τσάμηδων στην περιοχή αυτή κάτω από στρατιωτικά αντίξοες έως δραματικές για εκείνον συνθήκες. Η εξουσία των Τσάμηδων απειλείται ευθέως από τον ΕΔΕΣ και τις συμμαχικές δυνάμεις, οι οποίες επιδιώκουν τον πλήρη έλεγχο των θεσπρωτικών ακτών και τη δημιουργία εκτεταμένου προγεφυρώματος για εφοδιασμό της ελληνικής αντίστασης, προκειμένου να οργανωθούν οι δολιοφθορές στις αποχωρούσες γερμανικές δυνάμεις. Αυτό που καταφέρνει ο ηγέτης της μουσουλμανικής μειονότητας, παρά την πίεση που δέχονται οι δυνάμεις του, είναι να οργανώσει και να πετύχει το καλοκαίρι του 1944 την εκκένωση της περιοχής νοτίως του Καλαμά με ελάχιστες απώλειες. Οι συμμαχικές δυνάμεις και ο Ζέρβας παρέχουν συνειδητά τον αναγκαίο χρόνο για την επιχείρηση αυτή, η οποία στην πρώτη της φάση δεν ήταν αναίμακτη, καθώς ήταν αδύνατον να ελεγχθούν από πράξεις αυτοδικίας και αντεκδίκησης οι μαχητές των στρατιωτικών μονάδων του Ζέρβα στην περιοχή, και ειδικά εκείνοι που η ίδια η ζωή τους είχε σημαδευτεί επί τέσσερα χρόνια από τη κατοχική βία των ενόπλων Μουσουλμάνων της Θεσπρωτίας και των οποίων αγαπημένα πρόσωπα είχαν δολοφονηθεί από αυτούς. Σε σύγκριση πάντως με τα αιματηρά επεισόδια με θύματα (εθνοτικά) Γερμανούς και άλλους πρόσφυγες που καταγράφηκαν κατά την προέλαση του κόκκινου στρατού τους τελευταίους μήνες των συγκρούσεων στο ανατολικό μέτωπο, τα βίαια επεισόδια εναντίον αμάχων Μουσουλμάνων στην Παραμυθιά, το Καρβουνάρι, την Πάργα και τους Φιλιάτες, το καλοκαίρι και το Φθινόπωρο του 1944, ήταν εξαιρετικά περιορισμένα, και αυτό επειδή τελικά ο Ζέρβας μπόρεσε να επιβάλει την αναγκαία πειθαρχία για την περιφρούρηση του συγκεντρωμένου σε διάφορα ασφαλή σημεία άμαχου μουσουλμανικού πληθυσμού.

 Η εκκένωση του συνόλου σχεδόν του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θεσπρωτίας –με εξαίρεση τους λίγους μουσουλμάνους μαχητές που ήταν ενταγμένοι στο αντάρτικο του ΕΔΕΣ κυρίως από το χωριό Κόντρα της Γκρόπας– ήταν, ίσως, μια από τις λίγες ρεαλιστικές αποφάσεις που πήρε ο Nuri Dino όταν δεν μπορούσε πλέον παρά να παραδεχτεί ότι το σενάριο του αλυτρωτισμού είχε ακυρωθεί οριστικά. Η τραγωδία, όμως, της υπόθεσης αυτής δεν βρίσκεται στην αυτοκαταστροφική πορεία της ηγεσίας των μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, αλλά στο ότι η ηγεσία αυτή, χωρίς να συναντήσει στο εσωτερικό της μειονότητας τους φραγμούς και τις αντιστάσεις που θα περίμενε κανείς, κατάφερε και παγίδευσε το σύνολο σχεδόν των ομοεθνών της να συμμετάσχουν στην υλοποίηση της αλβανικής μεγάλης ιδέας, να υπολογίσουν σε λάθος σύμμαχο για την πραγμάτωση της ένωσης της Θεσπρωτίας με την Αλβανία και τελικά να οδηγηθούν αναγκαστικά στον ξεριζωμό, στα πλαίσια μιας εθνοκάθαρσης εξ αντανακλάσεως, παρόμοια με εκείνες που σημειώθηκαν με γερμανικούς πληθυσμούς σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης με την προέλαση του σοβιετικού στρατού. Ότι ο ξεριζωμός ήταν το πιο αναίμακτο σενάριο, αν η συμμαχία με τη Wehrmacht κατέρρεε, το γνώριζε, όπως αποδεικνύεται από τη μελέτη των γερμανικών στρατιωτικών αρχείων, η ηγεσία της μειονότητας από πολύ νωρίς. Αποφάσισε όμως να αναλάβει το ρίσκο και να παίξει με συνέπεια το χαρτί του αλυτρωτισμού, μιλώντας στα μέλη της μειονότητας μέχρι τα τελευταία για «νίκη» και για «απελευθέρωση» της Θεσπρωτίας. Η ηγετική ομάδα των μουσουλμάνων Τσάμηδων έπαιξε κυριολεκτικά με τη φωτιά και έχασε.

Απόσπασμα από το κείμενο του Αθανάσιου Γκότοβου, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, “Τσάμηδες, ετερότητα και σύγκρουση” που είναι δημοσιευμένο στο Άρδην τ. 99 που κυκλοφορεί 
 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Γερμανία αποφάσισε τη νέα Συμφωνία "Αποικίας Ελλάδας"
Η Γαλλία σε ρόλο φερέφωνου και η Ελλάδα έτοιμη να υπογράψει τα πάντα

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Ενώ το Μαξίμου και ο κ. Τσίπρας "αντιμάχονται" αν η Συμφωνία που έρχεται θα έχει δύο φάσεις ή θα είναι μία και μοναδική, την απάντηση την δίνουν Ολάντ και Μέρκελ που δεν είναι άλλη από αυτή που ξεκαθάρισε στην ομιλία του στον ΣΕΒ ο πρωθυπουργός και αυτό που δήλωσε στην ΚΟ του Σύριζα, πριν μιλήσουν τα δύο μεγάλα αφεντικά δημοσίως.

Αρχικώς μέχρι τέλος του μήνα θα επέλθει μία μίνι συμφωνία ρευστότητας για να κυλήσει οι μέρες μέχρι τα τέλη Ιουνίου όπου θα εκπνεύσει ο χρόνος της παράτασης του 2ου Μνημονίου που συμφωνήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου. Μετά ακριβώς έρχεται η νέα έκπληξη. Το χείριστο σενάριο για τον ελληνικό λαό θα είναι αν η Γερμανία αποφασίσει να επισπεύσει την Συμφωνία Αποικία ένα μήνα νωρίτερα και ο κ. Τσίπρας να το εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά ως μεγάλη νίκη της κυβέρνησής του.

Τσίπρας και δανειστές ήδη τα έχουν "βρει"

Ελληνική κυβέρνηση και δανειστές θέλουν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Μακροχρόνια λύση με απαραίτητο πακέτο βοήθειας. Αυτό δήλωσε ο κ. Ολαντ στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσε με την κ. Μέρκελ στην Ρίγα, αλλά το ίδιο ακριβώς επιθυμεί και ο κ. Τσίπρας αφού προηγήθηκε η δήλωσή του για μακροχρόνια λύση στην οικονομική πολιτική της Ελλάδας στην ομιλία του στον ΣΕΒ που έγινε στις αρχές της εβδομάδας, με ένα επενδυτικό πακέτο.

Επικοινωνιακά για άλλη μια φορά η κυβέρνηση θέλει να βαπτίσει το νέο μνημόνιο (εφόσον το όποιο πακέτο και να δοθεί θα έχει όρους όπως και το μνημόνιο) ως επενδυτικό πακέτο. Όπως ακριβώς έκανε και με την Τρόικα που από κατοχικές δυνάμεις τις ανέβασε ιεραρχικά στην συνείδηση του λαού ως Θεσμούς. Οι Θεσμοί δεν καταργούνται, μένουν ως θεμέλιο στην νέα πολιτική κατάσταση αποικιοκρατίας της χώρας.

Έτσι, η Ελλάδα μπαίνει στην τελική ευθεία με την πολιτική λύση που θα δοθεί στην Σύνοδο Κορυφής αφήνοντας το 1/3 των απαιτήσεων των δανειστών μετέωρο για την τελική Συμφωνία που θα έρθει από τα τέλη Ιουνίου και μετά.

Ανησυχητική είναι η φράση του Γάλλου προέδρου για το τι θα περιμένει τον ελληνικό λαό μέσα στον καλοκαίρι: "Πρέπει να επιταχύνουμε, διότι η ημερομηνία του τέλους Μαΐου πλησιάζει γρήγορα. Η Ελλάδα έχει και ανάγκη χρηματοδότησης, η οποία δεν μπορεί πλέον να περιμένει. Πρέπει να βρεθούν πόροι. Θα έχουμε την ευκαιρία, όπως το κάνουμε συχνά, να μιλήσουμε με τον κ. Τσίπρα και στην Ρίγα και εκεί θα μιλήσουμε με μια φωνή". Αυτή η μία φωνή μνημονιακών δανειστών με μια κυβέρνηση που αυτοχαρακτηρίζεται ως "αντιμνημονιακή" στρώνει το χαλί για τη μόνιμη κυριαρχία των δανειστών-εταίρων στην αποικία Ελλάδα.

Ο κ. Ολάντ, ο οποίος μίλησε ως φερέφωνο της κ. Μέρκελ, δήλωσε το τρομακτικό σενάριο που ο κ. Τσίπρας γνωρίζει εξ αρχής και "παίζει" τον αντιδραστικό όλους αυτούς τους μήνες: "Θέλουμε η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωζώνη, αλλά θέλουμε και να βρούμε μια μακροπρόθεσμη λύση ώστε να μην έχουμε πάντα αυτή την ανασφάλεια. Αυτό είναι προς το συμφέρον όλων - Ελλάδας και ΕΕ - αυτό είναι το πνεύμα το οποίο μας οδηγεί και σίγουρα θα μας οδηγήσει και τις επόμενες ημέρες. Θα κάνουμε τα πάντα ώστε ως το τέλος Μαϊου να βρίσκονται λύσεις στο τραπέζι".
Ξαφνικά η αντιμνημονιακή κυβέρνηση που ήθελε να αλλάξει την πολιτική όλης της Ευρώπης έρχεται και συμφωνεί τουλάχιστον με τη Γερμανία και τη Γαλλία οι οποίες δεν αλλάζουν την δική τους πολιτική στην Ευρώπη αλλά ενσωματώνουν την Ελλάδα για το τελικό τους σχέδιο της Πολιτικής Ενωμένης Ευρώπης.

Η ΝΔ ως συμπολίτευση

Είναι η πρώτη φορά στα πολιτικά χρονικά της Ιστορίας της νεότερης Ελλάδας, που αντιπολίτευση η οποία ιδεολογικά είναι κάθετα αντίθετη με την κυβέρνηση ανακοινώνει ότι σταματά την αντιπολιτευτική της δράση μέχρι να υπογραφεί η τελική Συμφωνία με τους εταίρους και να έρθει στην Βουλή για ψήφιση. Μάλιστα το ΝΑΙ ή το ΌΧΙ δεν θα το αποφασίσουν δημοκρατικά βάση βουλευτών αλλά συζητιέται να αποφασιστεί βάση αυτού που θέλει ο πρόεδρος της Ν.Δ.

"Η ΝΔ, ως η κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκή παράταξη της πατρίδας μας, είναι λογικό ότι δεν μπορεί να εκφράσει άποψη επί μιας ανύπαρκτης ακόμα συμφωνίας, για την ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης του μνημονίου μεταξύ της κυβέρνησης και τρόικας. Η ΝΔ θα στηρίζει πολιτικές που προωθούν την ανάπτυξη ενισχύουν την παραγωγικότητα, τις θέσεις εργασίας που σήμερα απειλούνται από την ανεύθυνη και ασυνάρτητη πολιτική της κυβέρνησης”, αναφέρει η ανακοίνωση της ΝΔ.

Οι θέσεις εργασίας, η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη είναι τα τρία θέματα που έθιξε ο κ. Τσίπρας στον ΣΕΒ και με αφορμή αυτά τα καυτά θέματα απαιτεί ευρωπαϊκό επενδυτικό πακέτο από τους εταίρους, δηλαδή ένα νέο μνημόνιο με άλλο όνομα. Είναι σίγουρο ότι η ΝΔ ως "η κατ' εξοχήν ευρωπαϊκή παράταξη" θα ψηφίσει μια τέτοια Συμφωνία. Δεν παίρνει θέση καν για τον ενιαίο ΦΠΑ στο 20% που απαιτούν οι δανειστές, για την αύξηση του ΦΠΑ σε νερό, φάρμακα και ενέργεια αλλά ούτε καν για την ελληνική εξωτερική πολιτική που αυτή την περίοδο κοιμάται όταν Αλβανοί, μουσουλμάνοι της Θράκης και Σκοπιανοί εγείρουν εθνικά θέματα.

Ο παλιός Σύριζα ως ανάχωμα

Εφόσον πλέον δεν υπάρχει αντιπολίτευση με ισχυρό κομματικό ρεύμα στον ελληνικό λαό να παίξει τον ρόλο του αναχώματος για αυτά που έρχονται με τις Συμφωνίες "αριστερών", "πατριωτών", "φιλελευθέρων" και "σοσιαλδημοκρατών" με άρμα την κυβέρνηση, στήνεται ένα νέος πολιτικός χώρος μέσα στον Σύριζα με πρωτοστάτες τον κ. Λαφαζάνη με την αριστερή πλατφόρμα και τον κ, Μηλιό με το "Κόκκινο Δίκτυο". Μάλιστα στη πρώτη συνέντευξη τύπου που έδωσε το "Κόκκινο Δίκτυο" το μέλος της ΠΓ του Σύριζα κ. Νταβανέλος δήλωσε ξεκάθαρα: "Σύντομα θα γίνει σαφές ότι οι δανειστές θέλουν το τρίτο μνημόνιο και θα επιδιώξουν να το κάνουν συντρίβοντας πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης δήλωσε ότι «οι κόκκινες γραμμές ξεθωριάζουν», όπως και το πρόγραμμα της ΔΕΘ".

Οι γνωρίζοντες είναι αυτοί που στελεχώνουν τον Σύριζα και είναισίγουροι ότι η κυβέρνηση θα κάνει αυτά ακριβώς που θέλουν οι δανειστές-εταίροι, εναρμονίζοντας την κομματική τους γραμμή σε άκρως μνημονιακή.

Για μια πιθανή λαϊκή έκρηξη που μπορεί να συμβεί λόγω της διαιώνισης της οικονομικής κατάστασης του ελληνικού λαού και εξαιτίας των νέων όρων της Συμφωνία που έρχεται, το σύστημα έχει ήδη βάλει μπροστά τους πολιτικούς πυροσβεστήρες ακόμα μία φορά.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα μάθατε τα νέα αδέρφια;
Ωρίμασε ο χρόνος, δούλεψαν άριστα τα παπαγαλάκια, απέδωσαν άριστα οι εκβιασμοί και όλα πλέον είναι έτοιμα…
Δεν καταστρεφόμαστε!
Δεν φεύγουμε από το Ευρώ!
Σωθήκαμε…!

Θα είμαστε στο ευρώ, αλλά ευρώ δεν θα έχουμε…
Θα μας τα κρατάνε πριν τα πιάσουμε στα χέρια μας, επειδή εμείς χρωστάμε…
Πόσα και σε ποιους δεν έχει σημασία.
Το σημαντικό είναι ότι χρωστάμε!!!

Ευρώ θα υπάρχουν, φυσικά.
Μην πανικοβαλλόμαστε κιόλας.
Ευρώ θα έχουν εκείνοι που μπορούν να τα διαχειρίζονται..
Θα έχουν οι πολιτικοί..
Θα έχουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες…
Οι εργολάβοι…
Οι καναλάρχες…
Οι μεγαλο-δημοσιογράφοι…
Και οι… υπάλληλοι της Βουλής…

Εμείς ευρώ θα ακούμε κι ευρώ δεν θα βλέπουμε…
Αφού αποφασίσαμε ότι όλοι οι άλλοι ξέρουν καλύτερα από εμάς, και φροντίζουν τους εαυτούς τους αντί για εμάς… το ευρώ θα είναι λέξη, θα χρησιμοποιείται και θα… εξανεμίζεται...

Και μην γίνεστε κακόψυχοι…!
Στην Ευρώπη θα είμαστε…
Ευρωπέους θα μας λένε…
Πωλητικούς θα έχουμε…
Δημοσιολάγνους θα έχουμε…
Και θα μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με την ελπίδα ότι ίσως, εάν είναι τυχερά, αν ξεπουλήσουμε και το πατρικό μας, τότε ίσως… να μπορέσουν να δούνε ευρώ στη ζωή τους πριν να πεθάνουν…

Άντε τυχεροί είμαστε που αποφάσισαν να μην μας πτωχεύσουν…
Ευρώ και ξερό ψωμί… μόνο... μην τα θέλουμε και όλα δικά μας...
Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά…
Και αν δεν μείνει πατρίδα, μην σας νοιάζει... Θα είμαστε στο ευρώ!
Άντε, κι έτσι όπως πάει το πράγμα, ίσως θα πρέπει να σας πω... "καρντασίν τσογλάν τσίου-τσίου"...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Με εντολή Σόϊμπλε και σύμφωνη γνώμη τής ''Ντόπιων Δωσιλόγων Ε.Π.Ε.'' προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα του ατρόμητου Ντράγκι, εκτυπώνονται ήδη νέα τραπεζογραμμάτια των 50 ευρώ, με ειδική σχεδίαση για την Ελλάδα, για την περίπτωση που θα υπάρξει ''αμοιβαία επωφελής'' συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και τοκογλύφων.

Σε περίπτωση τέτοιας συμφωνίας αυτά θα είναι τα νέα χαρτονομίσματα με τα οποία θα μας δανείζουν οι θεσμοί, και τα οποία αναμένεται να πλημμυρίσουν την αγορά, και να κάνουν την ζωή των ιθαγενών ακόμη πιό εύκολη!

Σε περίπτωση που δεν επέλθει σχετική συμφωνία, δεν πειράζει.
Εμείς θα χάσουμε!
Θα τα στείλουν στην Βουλγαρία και στην Ρουμανία που ξέρουν να ζούν!

Η ζωντάνια των χρωμάτων και η απουσία κάθε χαρακτηριστικού ασφαλείας ώστε να μπορούν εύκολα να αναπαράγονται και να εξαπλώνονται, θα είναι τα δυνατά σημεία του νέου χαρτονομίσματος.

Αυτή θα είναι και η ''τελική λύση'' των προβλημάτων του ελληνικού λαού.
Κι ας μη γινόμαστε κακεντρεχείς!

Άλλη αυτή η ''τελική λύση'' και άλλη η άλλη που εφάρμοσαν πριν 70 χρόνια, πάλι οι γερμανοί, εναντίον άλλου λαού!
Εκείνη δεν δούλεψε και τόσο καλά.
Ετούτη θα είναι πιό αποτελεσματική!

Επίσης, οι κατάπτυστες φήμες σύμφωνα με τις οποίες μόνον το 8% όσων μας δάνεισαν τα τελευταία πέντε χρόνια χρησιμοποιήθηκαν για τις όποιες εσωτερικές ανάγκες και ελλείματα, ενώ το υπόλοιπο 92% χρηματοδότησαν τις τράπεζες και τα προηγούμενα δάνεια και τόκους των ίδιων διεθνών απατεώνων, στη νέα αυτή χρηματοδότηση με το συγκεκριμένο νόμισμα, δεν θα έχουν κανένα λόγο ύπαρξης.

Κι αυτό γιατί ενώ εμείς θα χρεωθούμε και θα αποπληρώνουμε με τα παλιά εκείνα, θαμπά και μίζερα χαρτονομίσματα, τα λαμπερά και καινούργια θα βρίσκονται σε κάθε ελληνική τσέπη!

Εάν τελικά ευοδωθεί το συγκεκριμένο σχέδιο των θεσμών και των ''θεσμών εσωτερικού'', περί ''αμοιβαία επωφελούς'' συμφωνίας νέου γύρου δανεισμού μετά νέων ειδών μνημονίων, τότε αυτή αναμένεται να επικυρωθεί στην ελληνική Βουλή με τις ψήφους σύσσωμης της αντιπολίτευσης του μνημονιακού τοξου, και μάλλον τις μισές ψήφους της συκγυβέρνησης. 

Πάντως θα υπερψηφιστεί με συντριπτική πλειοψηφία.

Γι αυτό, ας μην ανησυχούμε.
Οι καλύτερες μέρες είναι μάλλον μπροστά μας!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Έμαθαν ότι… ζοριζόμαστε πλακώσανε και οι… Τούρκοι. Δεν ήθελαν πολύ για να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία οι «φίλοι και σύμμαχοι», με αποτέλεσμα σχηματισμός 4 τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών, F-16, εισήλθε στις 11:23 στο FIR ΑΘΗΝΩΝ μεταξύ νήσου Χίου και νήσου Σάμου.
Ο σχηματισμός, αφού διασπάστηκε σε 2 ζεύγη αεροσκαφών, το ένα εξ αυτών πραγματοποίησε υπέρπτηση στις 11:41 άνωθεν νησίδας Κίναρος στα 24.000 πόδια. 
Ο παραπάνω σχηματισμός εξήλθε του FIR ΑΘΗΝΩΝ στις 12:24, νοτίως της νήσου Χίου. Το σύνολο των τουρκικών αεροσκαφών αναγνωρίσθηκε και αναχαιτίσθηκε, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και κατά πάγια πρακτική.

Η απαξίωση της χώρας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Η υποδοχή του υπουργού Εθνικής Άμυνας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν το λιγότερο προσβλητική, αφού εάν επιθυμούσε ο Αμερικανός ομόλογός του να το ακυρώσει, θα μπορούσε να το είχε κάνει πολύ νωρίτερα.

Εάν βέβαια το γνώριζε την Παρασκευή το επιτελείο του υπουργού Εθνικής Άμυνας, ένα ερώτημα που τίθεται είναι για ποιον λόγο την «πυγμή» και το «δε σηκώνω μύγα στο σπαθί μου» δεν φρόντισε να το επιδείξει και σε αυτή την περίπτωση, αλλά έσκυψε το κεφάλι και μετέβη στις ΗΠΑ, σε μια επίσκεψη σαφώς υποβαθμισμένη.


Ίσως και να αποτελεί ένα είδος αυτοκριτικής, με τον Πάνο Καμμένο να αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν να τους έχεις όλους ικανοποιημένους, λέγοντας σε κάθε πλευρά αυτό που θέλει να ακούσει. Στους Ρώσους να πιστεύουν ότι θα πουλήσουν σε μια χώρα που λείπουν πλέον και τα στοιχειώδη, ή θα εκτοπίσουν άλλους και στους Αμερικανούς ότι θα φτιάξουν ΝΑΤΟϊκή βάση στο Αιγαίο. Και πόσα άλλα στα οποία δυσκολεύεσαι να ανακαλύψεις λογική συνάφεια.

Τόσο ο Καμμένος, όσο και ο ίδιος ο Τσίπρας, θα πρέπει να αντιληφθούν, ότι η χώρα καλείται να λειτουργήσει σε ένα εξαιρετικά δυσμενές περιβάλλον, αφού η οικονομική κρίση έχει κάνει ζημιά σε πολύ περισσότερα του οικονομικού επίπεδα.

Είτε τους αρέσει είτε όχι, θα πρέπει να δημιουργήσουν μια άτυπη «ιεραρχία» συμμαχιών της χώρας και να φροντίσουν να την κοινοποιήσουν στο διεθνές περιβάλλον μέσω των καταλλήλων δηλώσεων που δεν θα τις αποφασίζει η παρόρμηση του πολιτικού, αλλά υπεύθυνοι διπλωμάτες που θα υποδείξουν την κατάλληλη φρασεολογία…

Το μήνυμα που εισπράττουν από την ελληνική κυβέρνηση στο εξωτερικό είναι αυτό της «ασάφειας», η οποία στην περίπτωσή μας δεν είναι καν «δημιουργική». Είναι απολύτως κατανοητό το επιχείρημα «τώρα μαθαίνουμε», πλην όμως οφείλουν να αντιληφθούν ότι είναι τουλάχιστον γελοίο αυτοί που ευαγγελίζονται το «καινούργιο», να εμμένουν σε «συνταγές» των προηγούμενων δεκαετιών, όπου κάθε αξιωματούχος με θέση ευθύνης κάνει πολιτική με βάση τις πεποιθήσεις του και τα στερεότυπά του.

Όλοι βάζουν την «πινελιά» τους, φροντίζοντας όμως παράλληλα να προάγουν την αξιοπιστία της χώρας διεθνώς, κάτι που γίνεται μόνο με σεβασμό του ότι τα κράτη έχουν συνέχεια. Στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον δεν γίνονται ανεκτοί – με κίνδυνο σοβαρότατων κυρώσεων – όσοι θεωρούν πως μπορούν να κινούνται ως «οδοστρωτήρες», επηρεάζοντας ισορροπίες που διαμορφώθηκαν με τεράστια δυσκολία, σε επίπεδα πολύ πιο πάνω από το προσωπικό τους βεληνεκές. 

Ας σοβαρευτούν λοιπόν, όσο δύσκολο και να το βρίσκουν (αυτό άλλους αφορά λιγότερο και άλλους περισσότερο). Μετά τις τόσο προβλέψιμες «σφαλιάρες» που έχουν δεχθεί ως κυβερνητικό δίδυμο, ας φροντίσουν να μαζέψουν τα λόγια τους και ας κινηθούν παρασκηνιακά ώστε να διαπιστώσουν τα περιθώρια κινήσεών τους, το πώς μπορούν να αυξήσουν την ασφάλεια της χώρας που πλέον απειλείται σοβαρά, καθώς στο τραπέζι υπάρχουν πλέον σενάρια που περιγράφουν άσχημες καταστάσεις… εάν κι εφόσον εκπληρωθούν κάποιες προϋποθέσεις. 

Κι επειδή σε συζητήσεις κάνουν κατάχρηση του «αδέσμευτος» και «πολυδιάστατος», να μην ξεχνούν ποτέ τι έγινε στην περίπτωση της Κύπρου το 1974, αν και η ερμηνεία μοιάζει λίγο επιφανειακή. Αυτό που είναι βέβαιο είναι πως «Αδέσμευτος» εν μέσω διπολισμού και αποσταθεροποίησης σε μια περιοχή (Πόλεμος Γιομ Κιπούρ του 1973 με τη στάση μας να παίζει τον δικό της ρόλο, αλλά και άλλων εξελίξεων σε ανώτατο γεωστρατηγικό επίπεδο όπως το άνοιγμα Κίσιντζερ στην Κίνα στις αρχές της δεκαετίας), καθόρισαν σε σημαντικό βαθμό τις μετέπειτα εξελίξεις. 

Δεν πήρε χαμπάρι κανείς τους, ότι εν αναμονή υλοποίησης του δυσμενούς σεναρίου για την Ελλάδα, όλοι παίρνουν θέσεις ώστε να αδράξουν την ευκαιρία να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα; Δε βλέπει κανείς τους Αλβανούς; Δεν βλέπει τους Τούρκους; Και δεν είναι τα μόνα παραδείγματα. Ας αποφασίσουν λοιπόν σύντομα, το πώς θα θωρακίσουν τη χώρα, διότι ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά. Όποιος πιστεύει ότι σε περίπτωση χρεοκοπίας η καταστροφή θα είναι μόνο οικονομική, είναι ΑΦΕΛΗΣ άρα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Η Τουρκία παλαιότερα είχε χαρακτηρισθεί ως «κράτος χωροφύλακας», ενώ αργότερα ως «κράτος ταραξίας» της περιοχής μεταξύ Βαλκανίων και Μέσης Ανατολής. Η «χάρη» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής έφτασε από την Ουκρανία έως τους Ουιγούρους της Κίνας, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια αποκαλύπτονται με καταιγιστικό ρυθμό περιπτώσεις εμπλοκής της Τουρκίας στον πόλεμο που διεξάγεται στο εσωτερικό της Συρίας, στην «αραβική άνοιξη» και τις σχέσεις της με τους «αδελφούς μουσουλμάνους», αλλά και την άριστη σχέση και τις πλήρεις διευκολύνσεις που παρείχε –μέσω των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών- ο Ερντογάν στους φανατικούς ισλαμιστές του ISIS (οι οποίοι έχουν μεταβληθεί από εν δυνάμει σε ευθεία απειλή για την Ευρώπη).

Σήμερα, ένα ακόμη επεισόδιο της αγαστής σχέσης της Τουρκίας με το ISIS, αυτή τη φορά το σκέλος του που δρα στην βόρειο Αφρική και ιδιαίτερα στη Λιβύη, έρχεται στο φως της δημοσιότητας για να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα και απολύτως ενοχοποιητικά εκείνα στοιχεία που αποδεικνύουν πως η Τουρκία έχει μετατραπεί σε ένα κράτος «χορηγό» της ισλαμικής τρομοκρατίας και επί της ουσίας είναι πλέον (και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται αναλόγως) ένα «κράτος τρομοκράτης».

Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστή μία επίθεση σε τουρκικό εμπορικό πλοίο που κινούνται προς την Λιβύη και συγκεκριμένα προς το λιμάνι του Τομπρούκ. Αυτό, τουλάχιστον, ισχυρίστηκε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, σχετικά την «ρότα» του τουρκικού εμπορικού.
Όμως, σύμφωνα με τη Haber, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών λέει ψέματα, αφού το τουρκικό πλοίο που χτυπήθηκε πήγαινε στην πόλη Ντέρνε, η οποία βρίσκεται στα χέρια της ISIS.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας είχε ισχυριστεί πως το εμπορικό πλοίο που χτυπήθηκε κατευθυνόταν στο λιμάνι του Τομπρούκ, αλλά το μητρώο του πλοίου δείχνει πως το πλοίο δεν πήγαινε στο Τομπρούκ αλλά στην πόλη Ντέρνε που βρίσκεται στα χέρια της ISIS.

Όταν το εμπορικό πλοίο της Τουρκίας βλήθηκε πηγαίνοντας στην Λιβύη, ο καπετάνιος του σκοτώθηκε. Στην σχετική ανακοίνωση το υπουργείο Εξωτερικών είχε αναφέρει πως το πλοίο πήγαινε στο Τομπρούκ. Αλλά η εγγραφή στο Σύστημα Αυτόματης Αναγνώρισης (ΑΙS) του πλοίου δείχνει πως το πλοίο πήγαινε στην πόλη Ντέρνε που βρίσκεται στα χέρια της ISIS.

Η κυβέρνηση της Λιβύης που βρίσκεται στο Τομπρούκ είχε δηλώσει πως η Τουρκία υποστηρίζει τις αντιπολιτευόμενες ομάδες και για αυτό θα διακόψει τις σχέσεις με την Τουρκία.
Η Ντέρνε είναι μεταξύ των περιοχών που ελέγχονται από τις ισλαμικές ομάδες της ΙSIS. Μεγάλο μέρος της πόλης καταλήφθηκε από την ISIS τον περασμένο Οκτώβριο.

Αυτή είναι η ρότα του πλοίου


Το ερώτημα που προκύπτει, αβίαστα, πλέον, είναι: Αφού η Τουρκία εμπλέκεται ποικιλοτρόπως με την στήριξη του ISIS, στο οποίο προμηθεύει και όπλα, εκτός της αβίαστης διακίνησης ανδρών του ISIS εντός της τουρκικής επικράτειας, αλλά και της περίθαλψης τραυματιών τζιχαντιστών και της παροχής ελεύθερης διακίνησης τζιχαντιστών για ικανοποίηση επιχειρησιακών αναγκών, όπως π.χ. συνέβη στο Κομπάνι, και αφού το ISIS έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση, πως είναι δυνατόν η Τουρκία να συνεχίζει να είναι μέλος της Δυτικής Συμμαχίας, στην οποία προΐστανται οι ΗΠΑ, οι οποίες από την πλευρά τους έχουν κηρύξει πόλεμο στην τρομοκρατία; Πώς είναι δυνατόν να συνεχίζουν να συνεργάζονται ΗΠΑ και Τουρκία, τη στιγμή που η δεύτερη έχει μεταβληθεί σε «χώρα τρομοκράτη»;

Τα συμπεράσματα που συνάγονται είναι πως:
  • - είτε οι ΗΠΑ έχουν επιλέξει να στηρίζουν πολιτικά και στρατιωτικά την Τουρκία και την τρομοκρατική της δράση προκειμένου να ικανοποιήσουν δικά τους γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή, μεταξύ των οποίων και η διατήρηση της Τουρκίας ως μέλους του ΝΑΤΟ για να λειτουργεί ως πρώτο ισχυρό «ανάχωμα» απέναντι στη Ρωσία
  • - είτε οι ΗΠΑ αποτελούν την χώρα που δημιούργησε και στηρίζει τους τζιχαντιστές και χρησιμοποιούν την Τουρκία ως «χρήσιμο ηλίθιο» προσφέροντάς της κάποια (άγνωστα) ανταλλάγματα
  • - είτε οι ΗΠΑ έχουν απωλέσει κάποιο μέρος της στρατηγικής τους, με αποτέλεσμα να μην έχουν την προηγούμενη δυναμική ισχύος και να αποδέχονται καταστάσεις μέχρι να επανακάμψουν οικονομικά και να επιβάλουν τους νέους γεωπολιτικούς, γεωστρατηγικούς και γεωοικονομικούς κανόνες που πρόκειται να ισχύσουν τα επόμενα 100 χρόνια σε ένα τόξο μεταξύ Ουκρανίας και Ιράν
  • - είτε συμβαίνουν όλα ταυτόχρονα, μέσα στο σύνθετο διεθνές συνεχώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο από το οποίο οι ΗΠΑ αποχωρούν προσπαθώντας να διατηρήσουν τα προσχήματα και την εικόνα της παγκόσμιας υπερδύναμης που μέχρι πριν λίγα χρόνια είχαν…
Η Τουρκία είναι μία χώρα που δεν έχει ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο. Έχει ένα παρελθόν βουτηγμένο στο αίμα και στις γενοκτονίες. Και σήμερα, σύμφωνα με όσα συμβαίνουν, αποδεικνύει πως έχει παραμείνει αδίστακτη και αμετανόητη στην ίδια γραμμή των γενοκτονιών και των δολοφονιών αθώων ανθρώπων. 
Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία μεταβάλλεται πλέον σε ένα επικίνδυνο και απρόβλεπτο κράτος, που δεν σέβεται κανέναν πέρα από τα εθνικά της συμφέροντα και κινείται λίαν επικίνδυνα προς το εξωτερικό και τους γείτονές της, ενώ ταυτόχρονα απειλείται στο εσωτερικό της από στοιχεία που έχουν την δυναμική να την διαλύσουν (κυριολεκτικά) ως χώρα, δημιουργώντας έτσι απολύτως νέες συνθήκες στην παγκόσμια γεωπολιτική και γεωστρατηγική σκακιέρα. Μέχρι τότε όμως, το «κράτος τρομοκράτης» έχει τη δυναμική (ελέω κυρίως της Ουάσιγκτον, αλλά και της ιστορικής συμμάχου Γερμανίας) να «ταράξει τα νερά» σε μία απέλπιδα προσπάθεια να στηρίξει την οικονομία της (μέσω της άμεσης ή έμμεσης εμπλοκής της στην διεθνή και ισλαμική τρομοκρατία), η οποία με τη σειρά της θα μπορέσει να στηρίξει το εγχείρημα της Μεγάλης – Οθωμανικής Τουρκίας του Ταγίπ Ερντογάν.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Η ψυχρολουσία την οποία δέχθηκε ο υπουργός Αμυνας Πάνος Καμμένος από τον Αμερικανό ομόλογό του που ανέβαλε χωρίς εξηγήσεις και χωρίς επαναπρογραμματισμό τη συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον ενόσω ο κ. Καμμένος πετούσε για τις ΗΠΑ, πρέπει να προβληματίσει ιδιαιτέρως όχι μόνον τον ίδιο τον υπουργό Αμυνας αλλά και την κυβέρνηση στο σύνολό της.

Μετά τα όσα συνέβησαν με την υπόθεση Ξηρού, η οποία τουλάχιστον φαίνεται να έχει, προς στιγμή τουλάχιστον λήξει, η ισορροπία μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Αθήνας δοκιμάζεται ακόμα περισσότερο από τα ανοίγματα της δεύτερης στη Μόσχα.

Είναι χαρακτηριστικό της κατάστασης ότι οι Αμερικανοί δεν έδωσαν την παραμικρή σημασία (όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε) σε ενέργειες όπως ο «εκσυγχρονισμός» των αρχαίων αεροσκαφών που λανθασμένα αποφάσισε η κυβέρνηση, ούτε και σε πρωτοφανείς δηλώσεις του υπουργού Αμυνας σε σχέση με την πρόταση κατασκευή βάσης τους στο Αιγαίο.

Όλα αυτά δεν τους συγκίνησαν τόσο ώστε να αποφύγουν να δώσουν αυτό το ισχυρό μήνυμα.

Η Ελλάδα θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί ότι η γεωπολιτική τοποθέτηση μιας χώρας είναι ζήτημα με πολύ ευρύτερο ορίζοντα από εκείνον της ζωής μιας κυβέρνησης και ότι δεν σηκώνει εξυπνάδες, ειδικά δε όταν αυτή η χώρα βρίσκεται στην κατάσταση της δικής μας σήμερα.

Σε όλα τα χρόνια της κρίσης, οι ΗΠΑ έβαλαν αρκετές φορές πλάτη απέναντι στην επιθετικότητα της γερμανικής πολιτικής την οποία και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις φρέναραν από ακρότητες – κι αυτό αποτελεί γενική παραδοχή.

Επιπλέον όλων αυτών, ας σημειωθεί και ότι η Ελλάδα δεν είχε ούτε ιστορικά, ούτε σήμερα, το παραμικρό απτό, πραγματικό σημάδι ότι η Μόσχα έχει τη διάθεση να έρθει σε ρήξη με τους Αμερικανούς για την ίδια ακόμα και αν η Αθήνα αποφάσιζε να πράξει το αδιανόητο σφάλμα, να επιχειρήσει δηλαδή μια de facto κατάργηση της Συμφωνίας της Γιάλτας ή της όποιας νέας, τρέχουσας συνεννόησης κορυφής μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων του κόσμου.

Τελικά, όλα αυτά δεν συνιστούν τίποτα άλλο παρά ένα είδος ρωσικής ρουλέτας στο οποίο η Ελλάδα δεν πρέπει να επιδοθεί.

Γιατί μία, δύο, τρεις, η θαλάμη (με έξι σφαίρες) θα αδειάσει…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Όσο η χώρα παραμένει φερέγγυα ο ELA μπορεί να χορηγείται»

Στον τρόπο με τον οποίο ζυγίζει το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τις αποφάσεις για την Ελλάδα αναφέρεται σημερινό δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg.


Όπως τονίζει το δημοσίευμα, οι φορείς χάραξης πολιτικής της ΕΚΤ θα συζητήσουν σήμερα Τετάρτη για την ελληνική τραπεζική βοήθεια, σε μια τετριμμένη (chore) συνεδρίαση, που γίνεται όλο και πιο άβολη κάθε εβδομάδα. Κατά το Bloomberg στο επίκεντρο του ΔΣ της κεντρικής τράπεζας θα ευρεθεί το εάν η ΕΚΤ θα καταστήσει πιο αυστηρούς τους κανόνες πρόσβασης στον ELA, καθώς η χώρα κινείται προς την χρεοκοπία.

«Οι αξιωματούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι αποφάσεις τους θα μπορούσαν να επιδεινώσουν την πολιτική κρίση τη στιγμή που οι συνομιλίες διάσωσης εμφανίζουν σημάδια προόδου», σημειώνει το πρακτορείο και υπενθυμίζει πως ο Μάριο Ντράγκι έχει επανειλημμένως δηλώσει πως οι πολιτικοί αντί των μη εκλεγμένων κεντρικών τραπεζιτών, πρέπει να αποφασίσουν για το μέλλον της Ελλάδας, και οι αποφάσεις του συμβουλίου της ΕΚΤ να βασίζονται σε κανόνες, όπως η φερεγγυότητα των ελληνικών τραπεζών και η απαγόρευση της κρατικής χρηματοδότησης.

Το Bloomberg επικαλείται απόψεις αναλυτών σύμφωνα με τους οποίους η ΕΚΤ δεν θέλει να είναι αυτή που θα «τραβήξει την πρίζα» αναφορικά με την Ελλάδα όταν οι πολιτικές διαπραγματεύσεις είναι ακόμη σε εξέλιξη.

Κατά τους ίδιους, όσο υπάρχει η πιθανότητα η Ελλάδα να παραμείνει φερέγγυα, τότε ο ELA μπορεί να χορηγείται. Εάν αυτή η πιθανότητα εξαφανιστεί, τότε η έκτακτη χρηματοδότηση θα σταματήσει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η καλλιέργεια κλίματος ευμενούς αντιμετώπισης της υποτιθέμενης πρότασης Γιούνκερ από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί βαθιά ανησυχία

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ως... υπέροχη επιχειρεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση Τσίπρα τη φερόμενη ως πρόταση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ για να επιτευχθεί συμφωνία της Ελλάδας με τους Γερμανούς και τους υπόλοιπους εταίρους στην Ευρωζώνη. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτή η πρόταση δεν είχε υποβληθεί επισήμως ούτε στην Αθήνα ούτε στα άλλα κράτη που χρησιμοποιούν ως νόμισμα το ευρώ, εμείς θα εξετάσουμε την ουσία της υποτιθέμενης πρότασης. Η πρόταση αυτή, αν γινόταν ποτέ αποδεκτή από την κυβέρνηση, συνιστά κατά κράτος υποχώρηση από τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Δεν συμπεριλαμβάνει απολύτως καμία από τις φιλολαϊκές υποσχέσεις του καθαρά αστικού, σε καμία περίπτωση αριστερού, αλλά ανακουφιστικού Προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Απολύτως καμία! Πρώτον, δεν λέει τίποτα φυσικά για σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού. Δεύτερον, δεν λέει τίποτα για τη χορήγηση τα Χριστούγεννα ως δώρου της 13ης σύνταξης σε όσους παίρνουν κάτω από 700 ευρώ. Τρίτον, δεν καθιερώνει βεβαίως το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ για κάθε φορολογούμενο. Τέταρτον, ρητά αναφέρει ότι διατηρείται ο ΕΝΦΙΑ. Πέμπτον, δεν επαναφέρονται τα εργασιακά δικαιώματα (διαιτησία, μαζικές απολύσεις κ.λπ.). Γιατί χαίρεται, λοιπόν, η κυβέρνηση, μας είναι αδιανόητο. Εμφανίζεται εντελώς ασυνεπής με όσα εξάγγειλε ο πρωθυπουργός από του βήματος της Βουλής στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του.

Η πρόταση Γιούνκερ είναι ακόμη χειρότερη. Πρώτον, αυξάνει τον ΦΠΑ και από 13,5% τον κάνει 18%. Δεύτερον, μεταθέτει τα υπέρμετρα πρωτογενή πλεόνασμα του 3,5% για το 2017 και το 2018, ορίζοντας στο 2% το πρωτογενές πλεόνασμα για του χρόνου και σε 0,75% για φέτος, αφού έχει ήδη περάσει ο μισός χρόνος. Τρίτον, η πρόταση Γιούνκερ ορίζει ότι πρέπει μέχρι τα τέλη Ιουνίου να έχουν πρώτα νομοθετηθεί μέτρα ύψους 5 δισεκατομμυρίων ευρώ, νέο γδάρσιμο φορολογικό δηλαδή του κοσμάκη, και έπειτα θα κλείσει η συμφωνία. Τέταρτον, η πρόταση ορίζει ότι το φθινόπωρο θα ανοίξει το θέμα του Ασφαλιστικού -και οι δανειστές έχουν κάνει πεντακάθαρο ότι όταν λένε συζήτηση για το Ασφαλιστικό, εννοούν μείωση των συντάξεων πριν από οτιδήποτε άλλο. Εν ολίγοις, η κυβέρνηση Τσίπρα υποσχόταν προεκλογικά αλλά και με τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού όταν πλέον είχε αναλάβει την εξουσία ότι θα δώσει κάνα φράγκο στους αμειβόμενους με τον κατώτατο μισθό και στους χαμηλοσυνταξιούχους με τη 13η σύνταξη, και αντί γι' αυτό αφενός δεν δίνει ούτε ευρώ σε κανέναν και αφετέρου αυξάνει όλους τους φόρους!

Αυτά όλα συνιστούν εξαπάτηση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος των μέτρων που όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα είναι διατεθειμένη να δεχθεί. Αυτά τα γράφουμε επειδή διαπιστώσαμε την προσπάθεια καλλιέργειας ενός παντελώς αβάσιμου κλίματος αισιοδοξίας. Τίποτα από αυτά όμως δεν είναι ακόμα γεγονός, αφού καμία συμφωνία δεν έχει κλείσει και τίποτα δεν έχει συνομολογηθεί. Οταν κλείσει η οποιαδήποτε συμφωνία, θα την κρίνουμε βάσει των όρων που θα έχουν συμφωνηθεί. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε όμως να κρύψουμε τη βαθύτατη ανησυχία μας για τη στάση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Αν επιχειρούν να παραπλανήσουν τον κόσμο για το πόσο... «καλή» είναι η πρόταση Γιούνκερ, αυτό σημαίνει ότι ετοιμάζονται να κάνουν και κάποιες υποχωρήσεις επί τα χείρω από την πρόταση αυτή! Ζήτω που καήκαμε δηλαδή αν τους αφήσει ο ελληνικός λαός όπως το έχουν στο μυαλό τους!

Ολέθριες επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη θα έχει μια τέτοιου είδους σαρωτική, κατά κράτος υποχώρηση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα στους όρους των Γερμανών και των όλων δανειστών. Δεν θέλουμε καθόλου να φανταστούμε ότι ο νεαρός πρωθυπουργός της Ελλάδας θα διασύρει την ελληνική και την ευρωπαϊκή Αριστερά σε τέτοιο βαθμό που να τη φέρει στο όριο της εξαφάνισής της από το πολιτικό προσκήνιο για δεκαετίες. Δεν μπορούμε όμως να κλείσουμε τα μάτια σε ενδείξεις που πυκνώνουν ότι η όλο και πιο αδύναμη αντίσταση που προβάλλει η κυβέρνηση στους Γερμανούς, αν συνεχιστεί, θα οδηγήσει την ίδια και την Αριστερά σε πανευρωπαϊκή πολιτική πανωλεθρία.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Φαίνεται πως η τουρκόφωνη μουσουλμανική μειονότητα της Βουλγαρίας, φυσικά με την άμεση καθοδήγηση της νεοοθωμανικής Τουρκίας, το έχει "παραξηλώσει" στις διεκδικήσεις της, σκοπεύοντας να καταστήσει την Βουλγαρία τουρκικό δορυφόρο, με αποτέλεσμα ακόμα και η αμερικανοκρατούμενη βουλγαρική κυβέρνηση να αντιδράσει με έντονο τρόπο κατά της μειονότητας.

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, η βουλγαρική κυβέρνηση σαν ένα πρώτο βήμα περιορισμού των δραστηριοτήτων της μειονότητας αποφάσισε να κρατικοποιήσει όλες τις περιουσίες των μουσουλμανικών βακουφιών, δηλαδή των μουσουλμανικών ιδρυμάτων της χώρας τα οποία είναι υπό τον άμεσο έλεγχο της Άγκυρας.
Η απόφαση πάρθηκε αυτές τις μέρες και αφορά τις περιουσίες σε πάνω από 500 μουσουλμανικά ιδρύματα της Βουλγαρίας, γεγονός που έχει ήδη προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση της Άγκυρας. Παράλληλα η μουφτεία των μουσουλμάνων Βουλγαρίας αποφάσισε να προσφύγει στο ανώτατο βουλγαρικό δικαστήριο διεκδικώντας την ακύρωση της απόφασης.

Εκτός όμως από αυτό, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah (19/5), εδώ και καιρό έχει αρχίσει ουσιαστικά ένα πογκρόμ κατά της τουρκόφωνης μουσουλμανικής μειονότητας της Βουλγαρίας που θυμίζει, σύμφωνα με τους Τούρκους, την εποχή του κομμουνιστή ηγέτη Θεοντόρ Ζιβκοφ.
Να θυμίσουμε ότι την εποχή του Ζιβκοφ, δεκαετία του ογδόντα, είχε επιβληθεί στην μειονότητα αλλαγή των τουρκικών επιθέτων και απαγόρευση της χρήσης της τουρκικής γλώσσας σε δημόσιους χώρους. Χιλιάδες τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της Βουλγαρίας κατέφυγαν τότε στην γειτονική Τουρκία.

Τώρα σύμφωνα με τις καταγγελίες του πρόεδρου του βουλγάρικου φιλοτουρκικού κόμματος, «HÖH», Lütvi Mestan, η κατάσταση θυμίζει εκείνη την εποχή με συνέπεια να έχουν αρχίσει και πάλι διώξεις κατά των τουρκόφωνων μουσουλμάνων της Βουλγαρίας. Μάλιστα ο Lütvi Mestan, ο οποίος διεκδικεί με θράσος να καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις στην Βουλγαρία, έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει την βουλγαρική κυβέρνηση για φασιστικές πρακτικές κατά των μουσουλμάνων της χώρας.

Την έντονη αντίδραση του Lütvi Mestan αλλά και της Άγκυρας έχει προκαλέσει και η απόφαση της βουλγαρικής κυβέρνησης να αναγείρει ένα μεγάλος τείχος (αλά τείχος Βερολίνου), στην τουρκοβουλγαρική μεθόριο για να αντιμετωπιστεί το διογκούμενο συνεχώς κύμα μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που με την καθοδήγηση της τουρκικής μαφίας διοχετεύονται στην Βουλγαρία.

Εμείς, ας παίρνουμε παράδειγμα, μήπως και καταλάβουμε επιτέλους κάποια πράγματα!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Οι εντεταλμένοι των ΜΜΕ αναπαράγουν καθημερινά, κατόπιν οδηγιών, δημοσιεύματα από πέντε συγκεκριμένα ξένα μέσα, τα οποία είναι πλήρως συνδεδεμένα με τα συμφέροντα που στηρίζουν την επιχείρηση ανατροπής»
Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπoύλου

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, στην πρώτη μετά τις εκλογές συνεδρίαση της Κ.Ε. στις 28 Φεβρουαρίου, προϊδέαζε ανατριχιαστικά για όσα βιώνει αυτό το διάστημα η χώρα. Με καθαρό τρόπο ο πρωθυπουργός αποκάλυψε πριν από τρείς μήνες, αυτό που ήδη παρακολουθούμε όλοι με κομμένη την ανάσα: ότι το «σχέδιο των δανειστών ήταν και παραμένει, να οδηγήσουν την κυβέρνησή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε φθορά, ανατροπή, ή άνευ όρων παράδοση, πριν το κυβερνητικό έργο αρχίσει να αποδίδει καρπούς. Και πριν το ελληνικό παράδειγμα επιδράσει στους συσχετισμούς σε άλλες χώρες. Και κυρίως πριν από τις εκλογές στην Ισπανία.

Δηλαδή: Να μας πιέσουν, όπως είπε, τόσο, ώστε να οδηγηθούμε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις υπό την απειλή της πιστωτικής ασφυξίας. Να σπείρουν, έτσι, απογοήτευση και να μας αποκόψουν από τη λαϊκή βάση. Να χρησιμοποιήσουν, αν χρειαστεί και μπορέσουν, ακόμα και την πιστωτική ασφυξία ως μέσο πρόκλησης λαϊκής δυσαρέσκειας. Με τελικό στόχο, είτε να μας σύρουν σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα αμφίβολης ηθικής και πολιτικής νομιμοποίησης -κατά το παράδειγμα της κυβέρνησης Παπαδήμου– είτε να μας ανατρέψουν και να τελειώνουν με όσα εμείς εκπροσωπούμε και τους φοβίζουν. Είτε τέλος, όπως έγινε με τη ΝΔ του Σαμαρά, να μας ενσωματώσουν πλήρως στην πολιτική και τη λογική τους και να καταφέρουν, έτσι, στρατηγικό πλήγμα και στην Ελλάδα που αντιστέκεται, και στην Ευρώπη που λέει όχι στη λιτότητα».

Λίγες ημέρες πριν από τις σοβαρές καταγγελίες του πρωθυπουργού -οι οποίες φυσικά προσπεράστηκαν συνειδητά από τα ΜΜΕ της διαπλοκής- ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ανακοίνωνε ότι δεν κάνει δεκτά τα ελληνικά ομόλογα, ενώ παραμονές των εκλογών δήλωνε από την Κύπρο τα αντίθετα, σε μια ύστατη προσπάθεια τότε, να στηρίξει το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου… Η κίνηση Ντράγκι, ο οποίος υπακούει αποκλειστικά στις εντολές Σόιμπλε και του σκληρού τραπεζικού πυρήνα που εκπροσωπεί ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, ήταν στην ουσία το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν σε βάρος της κυβέρνησης Τσίπρα. Η απόφαση ήταν παράνομη, από τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται σε πρόγραμμα στήριξης και το τηλεφώνημα, που δέχθηκε εκείνο το βράδυ από τον έλληνα πρωθυπουργό, θα το θυμάται για πολύ καιρό, καθώς δεν είχε συνηθίσει σε τέτοιες αντιδράσεις από τους προηγούμενους κυβερνήτες και αξιωματούχους της Ελλάδας… Ο Αλέξης Τσίπρας τον κατηγόρησε ευθέως ως υπονομευτή και υπάλληλο του Σόιμπλε και του έκλεισε θυμωμένα το τηλέφωνο, πριν ο ιταλός κεντρικός τραπεζίτης προλάβει να αρθρώσει κουβέντα.

Μετά την ομιλία Τσίπρα, ακολούθησε η δεύτερη πιστολιά από το σύστημα των δανειστών. Στις αρχές Μαρτίου, ο Μάριο Ντράγκι δήλωσε από τη Λευκωσία, πως η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα δεν θα συμπεριλάβει τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (με αγορά κρατικών τίτλων) ύψους 1,1 τρισ. ευρώ ως τον Ιούλιο, θέτοντας ως προαπαιτούμενο την αποπληρωμή των ομολόγων της ΕΚΤ, αλλά και την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος. “Εκτοτε, η ΕΚΤ υποβάλλει την Ελλάδα στο μαρτύριο της σταγόνας, εγκρίνοντας κάθε τόσο κάποια ελάχιστα ποσά για τη χρηματοδότηση των τραπεζών, μέσω του ELA, ενώ το σχέδιο της ασφυξίας, για την οποία προειδοποιούσε ο πρωθυπουργός από τον Φεβρουάριο, υλοποιείται συστηματικά, με στόχο να συμπιεστεί οικονομικά και ψυχολογικά η κοινωνία, ώστε να χάσει ο Τσίπρας το πρωτοφανές λαϊκό του έρεισμα και να οδηγηθεί ως εκ τούτου, είτε σε υποταγή, που θα τον ακυρώσει, είτε σε ανατροπή.

Αρωγοί και εργαζόμενοι για την ευδοκίμηση της επιχείρησης «ανατροπή», οι πρόθυμοι ντόπιοι. Τα ΜΜΕ της διαπλοκής, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, αλλά, κυρίως, η τρόικα εσωτερικού με τους θεματοφύλακες του μνημονίου Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ποτάμι, οι οποίοι κινούνται ήδη στην κατεύθυνση της από κοινού καθόδου σε περίπτωση εκλογών, με πρωθυπουργό τον Στουρνάρα… Επειδή, όμως, ο Α.Σαμαράς και ο Ε.Βενιζέλος είναι ήδη καμένα χαρτιά, έχουν πιάσει ήδη στασίδι η Ντόρα Μπακογιάννη για την αρχηγία της Ν.Δ., και ο χέρ Ανδρέας Λοβέρδος για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ο φον Σταύρος, πάλι, θεωρείται προς το παρόν αδιαμφισβήτητος, παρότι οι κατασκευαστές της ιστορίας, αιφνιδιάστηκαν από το γεγονός ότι δεν κατάφερε να συγκυβερνήσει, όπως είχαν προγραμματίσει τα «λογισμικά» συστήματα εξωτερικού και εσωτερικού… Φροντίζει, άλλωστε, και ο ίδιος να δίνει καθημερινώς εξετάσεις, ειδικά κατά τις τακτές τηλεφωνικές του επικοινωνίες με τον Πολ Τόμσεν και όχι μόνον…

Οι μνηστήρες της εξουσίας, και τα ΜΜΕ που τους στηρίζουν, κινούνται συστηματικά και συντεταγμένα βάσει συγκεκριμένων οδηγιών: απαξίωση του έργου της κυβέρνησης, αποδόμηση συγκεκριμένων υπουργών, κανιβαλισμός κεντρικών προσώπων που ενοχλούν αλλά έχουν τεράστιο λαϊκό έρεισμα (όπως ο Γ. Βαρουφάκης), κατασκευή σκανδάλων -εκ των ων ουκ άνευ για να πληγεί το ηθικό πλεονέκτημα του Τσίπρα και της Αριστεράς-, κατασκευή ψευδών ειδήσεων και αποσιώπηση όσων δεν εξυπηρετούν το στόχο, διαστρέβλωση γεγονότων, διακίνηση email και άλλων «μηνυμάτων», παραποίηση στοιχείων, υπερπροβολή συγκεκριμένων προσώπων, επιστράτευση προβοκατόρων παντός τύπου και για κάθε δράση, διαμόρφωση συγκεκριμένης ατζέντας στην επικαιρότητα, στρατολόγηση παραγόντων του δημοσίου βίου είτε μέσω «κουμπαρά», είτε μέσω εκβιασμών, και, πάνω από όλα, καθημερινή τρομοκράτηση της κοινής γνώμης… Οι εντεταλμένοι των ΜΜΕ αναπαράγουν καθημερινά, κατόπιν οδηγιών, δημοσιεύματα από πέντε συγκεκριμένα ξένα μέσα, τα οποία είναι πλήρως συνδεδεμένα με τα συμφέροντα που στηρίζουν την επιχείρηση ανατροπής, όπως π.χ., η γερμανική Bildκαι η εφημερίδα Financial Times, ενώ επίλεκτοι δημοσιολογούντες -όπως καθηγητές, αναλυτές και οργανικοί διανοούμενοι- έχουν αναλάβει το ρόλο της χειραγώγησης των «σκεπτόμενων»…

Έτσι, κανένα συστημικό Μέσο δεν αναπαρήγαγε πρόσφατα δημοσιεύματα, όπως της γαλλικής εφημερίδας La Tribune που αποδίδει τη στοχοποίηση Βαρουφάκη στο γεγονός ότι «ξέφυγε από τον δρόμο που είχαν χαράξει οι προκάτοχοι του κι έμεινε πιστός στις θέσεις του, παρά τις πιέσεις. Το πρόβλημα του Βαρουφάκη συνίσταται στο ότι ο υπουργός Οικονομικών, προερχόμενος από ένα ιδεολογικό ρεύμα διαφορετικό από αυτό που επικρατεί στην Ευρώπη, έφερε τους συναδέλφους του αντιμέτωπους με τις ευθύνες τους. Στο πλαίσιο αυτό, ο Βαρουφάκης στάθηκε υπερασπιστής της κοινωνικής δικαιοσύνης και τάχθηκε κατά της πολιτικής της λιτότητας, την οποία κατέκρινε από τα πρώτα χρόνια της κρίσης. Το γεγονός αυτό», σημειώνει ο αρθρογράφος Ρομαρίκ Γκοντέν, «σημαίνει ότι η απόρριψη του Ελληνα υπουργού ερμηνεύεται στην ουσία ως πολιτική απόρριψη της ίδιας της νέας ελληνικής κυβέρνησης».

Επίσης, προσφάτως η ιταλική εφημερίδα La Stampa έγραφε για το σχέδιο που επεξεργάζονται η γερμανική κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με βάση το οποίο η Ελλάδα θα μπορούσε να κρατηθεί εντός ευρωζώνης, ακόμη και μετά τη χρεοκοπία, που θα μπορούσε να έλθει ως αποτέλεσμα «ναυαγίου» των διαπραγματεύσεων, με συνέπεια να παραμείνει «παγωμένη» η χρηματοδότηση του ελληνικού Δημοσίου.
Το σχέδιο προβλέπει, ότι θα επιβληθούν περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί κατάρρευση των τραπεζών, ενώ θα χορηγηθεί από την Ευρώπη ανθρωπιστική βοήθεια στον ελληνικό πληθυσμό. Όμως, σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα, απαραίτητη προϋπόθεση για να εφαρμοσθεί ένα τέτοιο σχέδιο είναι να ανατραπεί η κυβέρνηση Τσίπρα και να αναλάβει τη διακυβέρνηση μια άλλη κυβέρνηση συνεργασίας, ή ένα σχήμα τεχνοκρατών. Ο λόγος που δεν έτυχε καμίας προβολής ούτε αυτό το δημοσίευμα, όπως και το παραπάνω για τον Γ.Βαρουφάκη, δεν έγκειται στο ότι τα κανάλια και τα sites που ακολουθούν την ίδια γραμμή, δεν έχουν ανθρώπους να μεταφράζουν από τη γαλλική και την ιταλική…

Οι εχθροί του Αλέξη Τρίπρα έχουν ωστόσο ένα βασικό μειονέκτημα: δεν γνωρίζουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του αντιπάλου τους…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου