Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Μαΐ 2012

Πάλι λάθος ερώτημα.

Το ερώτημα δεν είναι μέσα ή έξω από το ευρώ. Είμαστε μέσα στο ευρώ. Ούτε είναι εύκολο να βγούμε, ούτε να μας βγάλουν από την ευρωζώνη. Το ερώτημα είναι αν αναγνωρίζουμε το μνημόνιο και αν δεχόμαστε τις πολιτικές που απορρέουν από αυτό.

Η συνεπαγωγή ότι η μη αναγνώριση του μνημονίου συνεπάγεται την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ δεν είναι προφανής. Η Γερμανία έχει να χάσει πολύ περισσότερα από την έξοδο μας από την Ευρωζώνη. Το δημοψήφισμα που προτείνει η αγγέλα είναι μια απειλή, μια ακροσφαλής στρατηγική απειλή κατά του Ελληνικού λαού. Οπως και με τον Παπανδρέου, χρησιμοποιούν πάλι την ίδια μας την ελευθερία, το δημοψήφισμα και την έξοδο από το ευρώ για να μας φοβίσουν.

Αν και ο χαρακτήρας μας, η συμπεριφορά μας και το πνευματικό μας επίπεδο δε φαίνονται να έχουν αλλάξει δραματικά, νιώθω εμπιστοσύνη στο λαό μας ότι ξέρει το σωστό. Το αποδείξαμε στις εκλογές, όπου ο Ελληνικός λαός θριάμβευσε, ότι κι αν πουν οι Κασσάνδρες. Κατέγραψε την αντίθεση του προς τα μνημόνια και τις πολιτικές τους, καταδίκασε τους συγκυβερνήτες και τους αφαίρεσε το άλλοθι ότι υπέγραφαν στο όνομα του λαού, κι αν είχαμε απλή αναλογική, ένα σωρό μη πολιτικοί θα μπαίνανε στη βουλή και αν η βουλή δεν ήταν ήδη κατειλημμένη από τους συστημικούς αντιφωνούντες, ίσως να ρίχναμε μια δυνατή γροθιά στην ολιγαρχία. Κι αν το λαό μας τον αφήνανε λίγο να σκεφτεί, χωρίς να τον βομβαρδίζουν συνέχεια με φοβέρες και απειλές, είμαι σίγουρος ότι θα κάνει πάλι το σωστό.

Η ακροσφαλής στρατηγική απειλή που χρησιμοποιεί στο παιχνίδι η Μέρκελ, σύμφωνα με όσα διδάσκονται στα πανεπιστήμια, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με ακροσφαλή στρατηγική απειλή, και η απάντηση μας θα έπρεπε να είναι ότι η πρόταση της είναι πολύ καλή, θα την λάβουμε υπ' όψη μας, ίσως με διαφορετικό ερώτημα και ότι ΝΑΙ, ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ.

Είναι ιστορική στιγμή για τα μικρά κόμματα, να φέρουν ένα δημοψήφισμα για το μνημόνιο. Το πρώτο μεταπολιτευτικό δημοψήφισμα. Να αποφασίσει ο Ελληνικός λαός και να τελειώνουμε με το θέμα αυτό. Και με τις ευλογίες της Μέρκελ, που θα το φυσάει και δε θα κρυώνει που δε θα πάρει μία.

Και αφού αποφασίσουμε εμείς τι θέλουμε να κάνουμε, μετά να κανουμε εκλογές για να δούμε σε ποιον θα δώσουμε την εντολή να εκτελέσει τις αποφάσεις μας.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Γράφει ο πιτσιρίκος

Καθώς βαδίζουμε σε νέες εκλογές -και όλα γύρω μας είναι ανθισμένα και τα πουλιά κελαηδούν-, νιώθω την ανάγκη να απευθυνθώ στο έθνος και να σας ανακοινώσω πως όλα είναι υπέροχα και θα πάνε ακόμα καλύτερα.

Ας ξεκινήσω από τα σίγουρα.

Ζούμε σε μια πολύ όμορφη χώρα που έχει εξαιρετικό κλίμα.

Είμαστε ζωντανοί. Το διευκρινίζω γιατί βλέπω το βάρος με το οποίο αντιμετωπίζουν κάποιοι συνάνθρωποί μας την χρεοκοπία της χώρας μας και μου δίνουν την εντύπωση πως νομίζουν ότι θα ζήσουν για πάντα.

Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Πόσο χειρότερα να πάνε τα πράγματα; Το πολύ πολύ, να χάσουμε τις αλυσίδες μας.

Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη, θα θυμάται, ίσως, πως, όταν τα μεταλλεία κατέρρευσαν και η επιχείρησή τους πήγε στο διάολο, ο Αλέξης Ζορμπάς το έριξε στο χορό και έκανε και τον «ξενέρωτο» Καζαντζάκη να χορέψει.

Αυτό είναι ο Έλληνας. Αυτό είναι ο άνθρωπος. Κάποιος που χορεύει πάνω στα συντρίμμια της ζωής του και ξεκινάει πάλι. Όπα!

Διδάσκουμε την Ευρώπη τι σημαίνει Δημοκρατία. Γίνονται εκλογές, μας φωνάζουν οι πάντες ότι είναι κρίσιμες, και –με όλους τους εκβιασμούς και με όλα τα χρέη του πλανήτη πάνω μας- σχεδόν οι μισοί δεν πάμε στις κάλπες και οι υπόλοιποι πάμε και ψηφίζουμε την Αριστερά. Τους κουφάναμε όλους. Τους στείλαμε αδιάβαστους.

Το παιχνίδι που παίζεται σήμερα στην Ευρώπη δεν έχει να κάνει με το ευρώ – έχει να κάνει με τη Δημοκρατία. Οι Έλληνες το αντελήφθησαν πρώτοι απ’ όλους και μαύρισαν τα ξεπουλημένα ανθρωποειδή του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο διάολο – τώρα το μόνο που μένει είναι να τους ξαποστείλουμε οριστικά μαζί με τους νταβατζήδες και τα παπαγαλάκια τους, γιατί χαλάνε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.

Να δείτε τώρα που θα μας ακολουθήσουν όλοι. Έχει να πέσει Αριστερά που θα πάει σύννεφο. Σοβιετική Ένωση θα γίνει η Ευρώπη. Με τη διαφορά πως η Σιβηρία της Ευρώπης θα είναι η Ελλάδα και θα θέλουν να έρθουν όλοι εδώ.

Ναι, αλλά θα μας βγάλουν από την ευρωζώνη. Τι μου λες; Σοβαρά; Σκασίλα μας!

Άσε που, αν βγάλουν την Ελλάδα από την ευρωζώνη, θα μείνει μόνο η Γερμανία στο τέλος να έχει ευρώ.

Δεν ξέρω πώς πείστηκαν τόσο εύκολα τόσοι πολλοί άνθρωποι πως το ευρώ είναι αυτοσκοπός. Κάποιοι νομίζουν πως το ευρώ είναι έργο τέχνης. Έχουν την εντύπωση πως το ευρώ είναι ο Παρθενώνας. Δεν είναι.

Και μετά από χρόνια που το χρήμα θα έχει καταργηθεί εντελώς, θα γελάνε οι απόγονοί μας με εμάς, όταν θα μαθαίνουν στην Ιστορία το τι ζόρι τραβάγαμε επί χρόνια με ένα κωλονόμισμα. Με ένα κѠλ⓪νόμισμα που δεν ήταν καν δικό μας. Εθνική κατάθλιψη για ένα ξένο νόμισμα.

Πώς κάνετε έτσι, ρε; Λεφτά είναι, δεν είναι άνθρωποι. Σιχαμένα βρομόχαρτα.

Αν η Ευρώπη θέλει να είναι κάτι περισσότερο από μια νομισματική ένωση, έχει ανάγκη την Ελλάδα. Δεν είμαι εθνικιστής αλλά, με το συμπάθιο κιόλας, η Ελλάδα δεν είναι Πορτογαλία, ούτε Βέλγιο. Η Ελλάδα είναι πιο σημαντική για την ύπαρξη της Ενωμένης Ευρώπης και από τη Γερμανία.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να σηκωθούμε να φύγουμε. Ας βρεθεί ένας Έλληνας πολιτικός με αξιοπρέπεια να τους πει «Γεια σας». Θα μας τραβάνε από τα πόδια κι απ’ τα χέρια, για να μείνουμε. Θα μας κολλάνε τα ευρώ στο κούτελο.

Κι αν μας αφήσουν να φύγουμε; Εκεί να δεις γλέντια. Μετά την υποτίμηση της δραχμής, η ελληνική οικονομία θα γίνει φοβερά ανταγωνιστική και θα ανακάμψει, η ανάπτυξη θα εκτιναχτεί και πολλές ευρωπαϊκές χώρες θα παρακαλάνε να βγουν από το ευρώ, για να μοιάσουν στην Ελλάδα. Όλη η Ευρώπη θα θέλει να έχει δραχμή.

Βρε κουτά, το έχω ξαναγράψει. Η Ευρώπη ήταν μια γκόμενα του Δία, ο οποίος αφού την κουτούπωσε και την γκάστρωσε, την ξαπόστειλε γιατί του γυάλισε κάποια άλλη.

Η Ευρώπη είναι σαν όλες τις γκόμενες που έχουν φάει απόρριψη. Καψούρα για πάντα.

(Εντάξει, έχουμε κι ένα σκασμό αρνητικά στοιχεία –και γενικά τα έχουμε κάνει μαντάρα- αλλά κάναμε ότι κάναμε επειδή θέλαμε να χτυπήσουμε τον απάνθρωπο καπιταλισμό. Από μέσα. Και τα καταφέραμε.)



Από το pitsirikos

Το σενάριο να πτωχεύσει η Ελλάδα παραμένοντας ταυτόχρονα στην ΕΕ και στο ευρώ εξετάζει σε άρθρο της, η έγκυρη γαλλική εφημερίδα Liberation.

O αρθρογράφος Jean Quatremer, ο οποίος αποκαλεί τη χώρα μας «σιδερένια μπάλα στο πόδι της Ευρωζώνης» αναλύει τι θα συμβεί αν η Ελλάδα απορρίψει το Μνημόνιο και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτό.

«Αν η Ελλάδα αρνηθεί να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που της έχουν επιβληθεί, τότε η Ευρωζώνη και το ΔΝΤ θα σταματήσουν τις εκταμιεύσεις και αυτό θα οδηγήσει σε πτώχευση. Δεν θα οδηγήσει όμως αναγκαστικά τη χώρα εκτός Ευρωζώνης και ΕΕ αφού αυτό δεν προβλέπεται από τις Συνθήκες και θα χρειαστούν τουλάχιστον 2 χρόνια για να αλλάξουν αυτές. Έτσι η Ελλάδα θα πτωχεύσει μη έχοντας πλέον δικαίωμα στη διεθνή οικονομική βοήθεια. Οι εισαγωγές θα μειωθούν βίαια και αυτό θα οδηγήσει σε διακοπή διάθεσης τροφίμων και ειδών κατανάλωσης.

Επίσης η Ελλάδα θα χάσει την ανταγωνιστικότητά της, εκτός και αν φτωχύνει για μεγάλο χρονικό διάστημα» αναφέρει ο δημοσιογράφος.

Η εφημερίδα επισημαίνει ότι θα ήταν μάλλον καλύτερα να είχε πτωχεύσει η Ελλάδα την άνοιξη του 2010 πριν οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι δώσουν τα χρήματά τους. Επικρίνει τα κόμματα της Αριστεράς που δελεάζονται από την ιδέα της καταγγελίας του Μνημονίου και αναφέρει τη φράση του Σόιμπλε «είναι επικίνδυνο να λες σαχλαμάρες στους πολίτες ότι υπάρχει άλλος δρόμος, πιό απλός, που θα θεράπευε την Ελλάδα χωρίς θυσίες, αυτό είναι παράλογο». Τέλος, ο αρθρογράφος διερωτάται σε τι χρησιμεύουν οι νέες εκλογές του Ιουνίου αφού είναι αμφίβολο αν η ριζοσπαστική Αριστερά θα συγκεντρώσει ικανό ποσοστό να κυβερνήσει χωρίς το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

«Πρέπει οι Έλληνες να καταλάβουν ότι το Μνημόνιο επιβλήθηκε προκειμένου η χώρα να ανασυντάξει την οικονομία και τα δημοσιονομικά της προβλήματα καθώς και να συγκροτήσει ένα λειτουργικό κράτος. Γιατί αν δεν συμβούν αυτά, ακόμη και αν διαγραφεί όλο το χρέος, τίποτα δεν θα αλλάξει σε μια χώρα μη ανταγωνιστική, με ένα δημόσιο διεφθαρμένο και πελατειακό. Προφανώς, η Ελλάδα θα δημιουργούσε πάλι χρέη» καταλήγει η εφημερίδα.

Πηγή

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι, Τζούλιο Τρεμόντι προτείνει στην Άγκελα Μέρκελ να κάνει ότι είχαν κάνει και οι άλλες χώρες για τη Γερμανία μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα το 1953, όταν είχε αναδιαρθρώσει και τότε το χρέος της, με τη σύμφωνη γνώμη – τότε – και της Ελλάδας.

«Το 1953, η Ελλάδα, μαζί με όλες τις άλλες χώρες, υπέγραψε τη συνθήκη αναδιάρθρωσης του γερμανικού χρέους. Τι άλλαξε από τότε; Ο καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ, έλεγε ότι πρώτα έρχεται η Ευρώπη και ύστερα η Γερμανία. Πρώτα η Ένωση και ύστερα το κράτος έθνος. Αυτή η λογική, ίσως, θα μπορούσε να εφαρμοσθεί σήμερα, με χρήσιμο τρόπο και για την Ελλάδα».

Όσο για την πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ; Είπε ότι «η Ελλάδα δεν πρέπει να βγει από το ευρώ, πρέπει να αναθεωρηθούν οι συνθήκες. (…) Η αντίθεσή μου στην έξοδο της Ελλάδας από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, οφείλεται τόσο σε πολιτικούς, όσο και σε οικονομικούς λόγους» τόνισε.

«Το ερώτημα, βέβαια, το πρόβλημα προς επίλυση που πρέπει να τεθεί, είναι ποιος θα πληρώσει το χρέος αυτό; Τι θα συμβεί στη συνέχεια; Ποια μπορεί να είναι η τυχόν στάση που θα ακολουθήσουν άλλες χώρες; Ουδείς το γνωρίζει με βεβαιότητα».

Οργισμένη αντίδραση της Κομισιόν: Δεν συζητάμε έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

Έχουμε δει δεκάδες δηλώσεις και δημοσιεύματα τις τελευταίες ημέρες περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

Ακόμα και ο ευρωπαίος επίτροπος εμπορίου βγήκε και είπε σε εφημερίδα του Βελγίου ότι ΕΚΤ και ΕΕ εξεργάζονται σχέδιο Β για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Αυτές οι δηλώσεις έφεραν τα πάνω κάτω στις αγορές και αυτό η Κομισιόν το είδε καλά, αφού βλέπει ότι η Ισπανία σκάει στα χέρια της.

Τώρα έκοψαν αντιδράσεις και το μαζεύουν; Απαντούν στους κερδοσκόπους και σε όσους θέλουν να εκβιάσουν καταστάσεις με την απειλή εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;
Την ώρα που η συζήτηση για μια πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη θεριεύει, θα πρέπει να αντιληφτούμε ότι η χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς ευρώ, αλλά ούτε και συμφέρει στην Ευρώπη να την αφήσει να φύγει. Για αυτό και όλοι θα πρέπει επιτέλους να ανοίξουν τα χαρτιά τους.

Η ετυμηγορία των ψηφοφόρων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και αλλού, ήταν ξεκάθαρη: Η συνταγή της λιτότητας απέτυχε παταγωδώς. Τώρα λοιπόν, όλοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, και να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις, που θα είναι δύσκολες, αλλά που θα μπορούν να οδηγήσουν σε συμβιβαστικές λύσεις.

Η Ελλάδα κινδυνεύει, και θα πρέπει να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από τις απειλές και τους εκβιασμούς, που κυριαρχούν παντού.

Το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ζήσει εκτός ευρώ. Χωρίς την οικονομική βοήθεια του ΔΝΤ και της ΕΕ, δεν θα υπάρχουν χρήματα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, ούτε για να εισαχθούν είδη βασικής ανάγκης, όπως είναι το πετρέλαιο.

Μετά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται πλέον στα χέρια της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αν δεν το αποπληρώσει η Ελλάδα, τότε θα χρειαστεί να βάλουν το χέρι στη τσέπη οι πολίτες της ευρωζώνης.

Μια επιστροφή στην δραχμή θα είναι καλή, μόνο στα μυαλά και στις φαντασιώσεις κάποιων κακά πληροφορημένων οικονομολόγων, κυρίως Αμερικανών. Μάλιστα, όπως προέκυψε από μια μελέτη που παράγγειλε η ελληνική κυβέρνηση, αποδεικνύεται ότι ακόμη και οι δυο πιο κερδοφόροι τομείς της ελληνικής οικονομίας (τουρισμός και ναυτιλία), δεν πρόκειται να δουν κανέναν όφελος από την υποτιμημένη δραχμή.

Ο αστάθμητος παράγοντας είναι οι παράπλευρες απώλειες που μια ελληνική χρεοκοπία θα προκαλούσε στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Τα γερμανικά σπρεντς θα εκτοξεύονταν στα ουράνια, και οι πιο ασθενείς χώρες, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, και η Ιταλία θα υπέφεραν ακόμη περισσότερο.

Θα πρέπει να συνεχίσει η ΕΕ να βοηθά την Ελλάδα, ή μήπως πρέπει επιτέλους να την αφήσει στη τύχη της;

Δεν υπάρχει σαφής απάντηση.

Εκ πρώτης όψεως, τουλάχιστον για την Ιταλία, η συνέχιση της αλληλεγγύης θα κοστίσει λιγότερο από την εγκατάλειψη της Ελλάδας. Μακροπρόθεσμα, μια ασταθής Ελλάδα θα αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για όλους.

Σήμερα υπάρχουν δυο διαπλεκόμενες μεταξύ τους κρίσεις. Μια που επηρεάζει τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη, και μια που επηρεάζει τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Ήρθε ο καιρός να ζυγίσουμε τις εναλλακτικές λύσεις, και να προσφέρουμε μια λογική πολιτική πρόταση.

Στην Αθήνα καταρρέει το πολιτικό σύστημα. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η μεγάλη ήττα των δυο πρώην κυρίαρχων κομμάτων (ΝΔ, Πασόκ) οφείλεται στη σφιχτή λιτότητα που επέβαλλε η ΕΕ, ή στην άδικη κατανομή των θυσιών, δια της οποίας συνεχίζουν να προστατεύονται τα συμφέροντα των ισχυρών.

Το ΔΝΤ έβαλε στενά χρονικά όρια αποπληρωμής των ελληνικών οφειλών, και οι Βρυξέλλες αντέδρασαν, αφού γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύονται και κυβερνούν οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες. Τώρα όμως, η Ευρώπη ανησυχεί, όχι μόνο για τους Έλληνες πολιτικούς, αλλά και για τους Έλληνες ψηφοφόρους. Ψηφοφόροι που ελκύονται από νέα κινήματα, και από πολιτικούς που τους γεμίζουν με ψέματα. Ψέματα όπως η άποψη ότι η Ελλάδα μπορεί να εκβιάσει τα υπόλοιπα κράτη μέλη, απειλώντας τα με αμοιβαία καταστροφή, αν δεν ξανανοίξουν τα πορτοφόλια τους για την Ελλάδα.

Για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά αυτές οι ψευδαισθήσεις, θα πρέπει η Γερμανία, και όσες άλλες χώρες απαιτούν λιτότητα, να αντιδράσουν στους εκβιασμούς, αρνούμενες να πέσουν στο κενό μαζί με την Αθήνα.

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τις προθέσεις τους, και να περιγράψουν με σαφήνεια τι ακριβώς θα κάνουν για να προστατέψουν τα αδύναμα κράτη, σε περίπτωση που οι επόμενες ελληνικές εκλογές βγάλουν κυβέρνηση που θα θελήσει «πόλεμο».

Αν δεν γίνει αυτό, τότε η παρότρυνση προς τους Έλληνες να προσαρμοστούν ή να πάνε να πνιγούν, θα αποδειχτεί μπλόφα, την οποία όμως οι αγορές έχουν ήδη αρχίσει να πιστεύουν.

lastampa.it

S.A.

Με την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στη Μεσόγειο συμπίπτει μέρος των θαλάσσιων περιοχών της κυπριακής ΑΟΖ, δυτικά της Κύπρου, οι οποίες περιλαμβάνονται στον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων για εξερεύνηση πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, υποστηρίζει η κυβέρνηση Ερντογάν και δηλώνει ότι «η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία δραστηριότητα στις περιοχές αυτές». Προσθέτει, επίσης, ότι την ευθύνη για την ένταση που θα δημιουργηθεί από τις έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ, νότια της Κύπρου, θα φέρουν οι εταιρείες που θα αναλάβουν το έργο.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με τον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ, γίνεται λόγος για «15 διεθνείς εταιρείες» που έχουν υποβάλει προτάσεις στο πλαίσιο του σχετικού διαγωνισμού.

«Ένα μέρος των θαλάσσιων περιοχών, που βρίσκονται δυτικά του νησιού και περιλαμβάνονται στον δήθεν διαγωνισμό της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης Νότιας Κύπρου, τέμνεται με την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στη Μεσόγειο. Η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία δραστηριότητα στις περιοχές αυτές» τονίζεται στην ανακοίνωση.

Σημειώνεται, επίσης, ότι «μεγάλο μέρος των θαλάσσιων περιοχών νότια του νησιού, που περιλαμβάνονται στον δήθεν διαγωνισμό της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης Νότιας Κύπρου, τέμνεται με τις περιοχές αδειοδότησης της ΤΔΒΚ προς την ΤΡΑΟ (Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίων Τουρκίας). Τυχόν δραστηριότητες των διεθνών εταιρειών πετρελαίου στις περιοχές αυτές θα έχει ως αποτέλεσμα να βρεθούν αντιμέτωπες οι εταιρείες με την ΤΔΒΚ και την ΤΡΑΟ και να προκληθεί ανεπιθύμητη ένταση».

Στην ανακοίνωση, γίνεται λόγος για τα προβλήματα που θα προκληθούν από «τις δραστηριότητες διεθνών εταιρειών πετρελαίου σε όλες αυτές τις αμφισβητούμενες περιοχές» και τονίζεται: «Καλούμε και εμείς, μαζί με την ΤΔΒΚ, τις σχετικές χώρες και τις εταιρείες πετρελαίου να επιδείξουν σωφροσύνη, να μην προβούν σε δραστηριότητες στις περιοχές αυτές, που είναι αμφισβητούμενες, ειδικά στο πλαίσιο της υπόθεσης του Κυπριακού και να αποσυρθούν από τον εν λόγω διαγωνισμό».

Σύμφωνα με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, στην αντίθετη περίπτωση, την ευθύνη για την «ένταση στην περιοχή» θα έχουν οι εταιρείες και υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση ότι «οι εταιρείες που θα συνεργαστούν με την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου, δεν θα περιληφθούν, στο μέλλον, στα ενεργειακά σχέδια της Τουρκίας».

Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας υπενθυμίζει σχετική ανακοίνωση, που είχε εκδώσει στις 15 του περασμένου Φεβρουαρίου, τονίζοντας ότι «οι Τουρκοκύπριοι έχουν ίσα και αδιαίρετα δικαιώματα με τους Ελληνοκυπρίους, επί του συνόλου της υφαλοκρηπίδας του Νησιού» και ότι οι δύο λαοί πρέπει, από κοινού, να αποφασίσουν το πώς θα χρησιμοποιηθούν οι θαλάσσιες πηγές φυσικού αερίου και πετρελαίου». Σημειώνει, μάλιστα, ότι η Τουρκία «θα συνεχίσει να λαμβάνει όλα τα μέτρα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων».
Τα ανταλλάγματα που ζητάει η Ντόρα Μπακογιάννη ώστε να επιστρέψει στην Ν.Δ. ούτε τυχαία είναι ούτε αμελητέα. Το παιχνίδι που παίζεται αυτές τις ώρες είναι ανεπανάληπτο.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, σήμερα επήλθε η οριστική συμφωνία Μπακογιάννη-Σαμαρά και τώρα δεν απομένουν παρά μόνο λεπτομέρειες οι οποίες αφορούν εσωκομματικά θέματα και των δυο, δηλ. το πως θα σερβιριστεί η συμφωνία αυτή.

Επίσης, εξετάζονται λεπτομέρειες νομικής φύσεως οι οποίες αφορούν το θέμα των συνασπισμών κομμάτων και το μπόνους των εδρών.

Αλλά η ουσία και το νόημα βρίσκεται σε αυτά που συμφωνήθηκαν ως ανταλλάγματα για την στήριξη της οικογένειας Μητσοτάκη στον Σαμαρά.

Η συμφωνία έχει δυο σκέλη:

- Σε περίπτωση ήττας της ΝΔ, ο Σαμαράς παραχωρεί άμεσα και χωρίς περιστροφές την ηγεσία στην Μπακογιάννη.

- ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΚ: Σε περίπτωση δυνατότητας σχηματισμού κυβέρνησης μαζί με το ΠΑΣΟΚ, η ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑ και ο Σαμαράς κρατάει (προσωρινά) την ηγεσία της ΝΔ.
Το πιο εκπληκτικό ειναι οτι ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ στην πρωθυπουργία Μπακογιάννη.

Το παιχνίδι που παίζεται πίσω από τις πλάτες μας είναι άνευ προηγουμένου. Παρασκηνιακές συμφωνίες διανομής εξουσίας και ισχύος ενώ κατά τα άλλα κόπτονται για την ''δημοκρατία'' και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει.

Οι Γερμανοί πιέζουν για ένα ισχυρό μέτωπο για την εφαρμογή της λιτότητας και η απαίτηση τους αυτή οδηγεί σε ραγδαίες εξελίξεις στις τάξεις των φιλομνημονιακών.

Αλλά όλοι τους τρέμουν την κάλπη της 17ης Ιουνίου. Είδαν καλά πως ο λαός μπορεί να ανατρέψει στην πράξη σχέδια και στρατηγικές και για τούτο τον λόγο θα επιδοθούν σε μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία φόβου.


«Να σταματήσει η ασυδοσία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης», δήλωσε σε υψηλούς τόνους το βράδυ της Τετάρτης στην κρατική τηλεόραση ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Εμφανώς ενοχλημένος από τη στάση των media απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Τσίπρας σε συνέντευξη του ήταν σαφής «Το πάρτι θα σταματήσει».

Εξηγώντας ότι δεν είναι δυνατόν οι μεγάλες επιχειρήσεις να μπορούν να συνεχίσουν να δανείζονται ενώ οι μικρομεσαίες οδηγούνται στο γκρεμό, δήλωσε «η Δημοκρατία έχει κανόνες. Το δημόσιο χρήμα πρέπει να υπόκειται και σε δημόσιο έλεγχο».

«Δεν μπορεί κάποιοι να έχουν τις επιχειρήσεις τους ή τα Μέσα Ενημέρωσης τα οποία ελέγχουνε και να παίρνουνε δανειοδότηση επ’ άπειρον και κάποιες επιχειρήσεις μικρομεσαίες να έχουν κλείσει και να έχουν μπει στον Τειρεσία επειδή δεν μπορούν να πάρουν άλλον δανεισμό. Θα σταματήσει αυτό το πάρτι».

Ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι η επίθεση που θα δεχτεί εντός των επόμενων ημερών θα είναι λυσσσαλέα και επανέλαβε ότι μιλάει ευθέως για την επόμενη ημέρα. «Και το ξέρω, το λέω με επίγνωση ότι η επίθεση που θα δεχτούμε ένα μήνα τώρα θα είναι λυσσαλέα. Ξέρουμε όμως ότι όσο μας επιτίθενται τόσο μας κάνουν συμπαθέστερους στον ελληνικό λαό».

Ωραίος φιλιππικός λόγος απάντησε ο Στέλιος Κούλογλου με τον Αλέξη Τσίπρα να του απαντά ότι «Όχι, δεν ήταν καθόλου φιλιππικός. Ήταν μία ειλικρινής τοποθέτηση και σας παρακαλώ να το αξιολόγησετε αυτό».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε «δεν υπονοώ απαντάω ευθέως» και επανέλαβε «Η δημοκρατία έχει κανόνες. Το δημόσιο χρήμα πρέπει να υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο».
«Μιλάω ευθέως. Αυτή η ασυδοσία που υπάρχει και στα ΜΜΕ θα πρέπει να σταματήσει. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Δεν γίνεται δηλαδή ο ελληνικός λαός να χειραγωγείται διαρκώς από κάποια γενικά και αόριστα συμφέροντα. Εδώ πρέπει να μπούνε κανόνες», ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε «Άλλο βέβαια ότι ελληνικός λαός δεν χειραγωγείται πια διότι ευτυχώς βρισκόμαστε στην εποχή που η ενημέρωση έχει πολλούς διαφορετικούς διαδρόμους και τα social media είναι κυρίαρχα αυτή τη στιγμή».


Γράφει ο Martin Wolf

Ο εκνευρισμός της ευρωζώνης με την Ελλάδα έχει πάρει ακραίες διαστάσεις. Στο κάτω – κάτω το 80% των Ελλήνων δηλώνουν υπερ της παραμονής στο ευρώ, αλλά μετά αποτυγχάνουν να εκλέξουν πολιτικούς έτοιμους να εφαρμόσουν τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις. Κι αυτό τρελαίνει τους πιστωτές. Ολο και περισσότερο, τους γίνεται ευκολότερο να αποδεχτούν την ελληνική έξοδο, ίσως και να την καλωσορίσουν. Αλλά θα πρέπει να προσέχουν τι εύχονται.

Μια έξοδος θα δημιουργήσει σοβαρούς κινδύνους. Ο κίνδυνος ντόμινο είναι εμφανής. Ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος είναι πιο κρυφός. Αλλά η ευρωζώνη ή είναι μια μη ανατρέψιμη νομισματική ένωση ή δεν είναι. Αν φύγουν χώρες που έχουν δυσκολίες, τότε δεν είναι. Κι αυτό θα είχε δύο σκληρά αποτελέσματα: Ο κόσμος δεν θα εμπιστεύεται ότι θα επιβιώσει και τα οικονομικά οφέλη από το ενιαίο νόμισμα θα εξαφανιστούν.

Αυτοί οι κίνδυνοι δεν αφορούν μόνο την ευρωζώνη. Συνολικά, μιλάμε για την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, με το μεγαλύτερο τραπεζικό σύστημα. Ο κίνδυνος να δημιουργήσει παγκόσμια κρίση μια ευρεία αναταραχή στην ευρωζώνη, είναι πραγματικός. Οσο τρομαχτική, είναι η πιθανότητα να γίνουν οι κρίσεις στην ευρωζώνη μόνιμο θέμα στην παγκόσμια οικονομία.

Ποιοι είναι, λοιπόν, οι κίνδυνοι;

Ας ξεκινήσουμε με την Ελλάδα. Βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση. Η οικονομία της θα είναι μη ανταγωνιστική και σε ύφεση για πολλά χρόνια, αν όχι δεκαετίες. Όπως θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο, το δυσλειτουργικό πολίτευμα κατέρρευσε. Οι πολιτικοί που πιστεύουν ότι μπορούν να κερδίσουν καλυτερους όρους πλησιάζουν πιο κοντά στην εξουσία. Και αυτό δημιουργεί ένα μεγάλο δίλημμα για τους εξωτερικούς υποστηριχτές: Είτε θα δώσουν στην Ελλάδα περισσότερα κεφάλαια για να μειωθούν τα προβλήματα, είτε θα επιμείνουν στο πρόγραμμα και θα ρισκάρουν την κατάρρευση.

Ας δούμε τι θα σήμαινε μια κατάρρευση.

Η διακοπή της εξωτερικής χρηματοδότησης θα προκαλούσε άτακτη κατάρρευση. Η κυβέρνηση θα χρεοκοπούσε. Η ΕΚΤ θα έκρινε ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν αποτελούν πλεον καλή εγγύηση και δεν θα λειτουργούσε ως δανειστής έσχατης ανάγκης. Θα ακολουθούσαν μαζικές τραπεζικές αναλήψεις. Η Αθήνα θα επέβαλε ελέγχους κεφαλαίου, θα εισήγαγε νέο νόμισμα, θα άλλαζε ονομαστικοποίηση στα εγχώρια συμβόλαια και θα κήρυττε στάση πληρωμών στα εξωτερικά συμβόλαια σε ευρώ.

Αυτό σημαίνει χάος. Οι απλήρωτοι αστυνομικοί και στρατιωτικοί δύσκολα θα κρατούσαν την τάξη. Θα ξεσπούσαν ταραχές και λεηλασίες. Θα μπορούσε να ξεσπάσει και πραξικόπημα ή εμφύλιος. Το νέο νόμισμα θα υφίστατο υποτιμήσεις και ο πληθωρισμός θα εκτινασσόταν.

Μεσοπρόθεσμα όμως, θα μπορούσε να αποκατασταθεί η τάξη. Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα κατόρθωνε να θέσει υπό έλεγχο το δημοσιονομικό της έλλειμμα, που δεν είναι απίθανο αφού το ΔΝΤ προβλεπει πρωτογενές έλλειμμα 1% του ΑΕΠ φέτος. Ας υποθέσουμε ότι οι εξαγωγείς ξανάβρισκαν πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ. Τότε, όπως ισχυρίζεται ο κ. Arvind Subramanian του αμερικανικού Peterson Institute for International Economics, η Ελλάδα θα απολάμβανε μια εύρωστη, αν και μάλλον πρόσκαιρη, άνθιση.

Μια διατεταγμένη αποχώρηση θα κατέληγε πάλι περίπου εκεί, αλλά γρηγορότερα. Το εξωτερικό θα στήριζε το τραπεζικό σύστημα κατά την μετάβαση στο νέο νόμισμα περιορίζοντας την αναταραχή και την διολίσθηση του νομίσματος και την εκτίναξη του πληθωρισμού.

Σε μια έκθεση που προκαλεί πολλές σκέψεις υπό τον τίτλο «Διάλυση της ΟΝΕ: Πληρώστε τώρα ή αργότερα», ο Mark Cliffe της ING αποτιμά τις επιπτώσεις μιας εξόδου. Εκτιμά κατ’αρχήν ότι θα έμπαιναν χειρόφρενα σε άλλες χώρες που θα καθιστούσαν την έκρηξη ελεγχόμενη, με πτώση του ΑΕΠ 4% για την Ελλάδα μεταξύ 2012 και 2014 και 2% για την υπόλοιπη ευρωζώνη. Όμως τα νομίσματα εκτός ευρωζώνης θα ανατιμούνταν, με αρνητικές επιπτώσεις και στις δικές τους οικονομίες.

Ο περιορισμός όμως της ζημιάς δεν θα ήταν ευκολος. Η έξοδος της Ελλάδας, ειδικά αν είναι άτακτη, θα προκαλούσει μαζικές τραπεζικές αναλήψεις σε Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία και παραπέρα. Επίσης θα προκαλούσε κατάρρευση στις τιμές χρηματοπιστωτικών και άλλων ενεργητικών. Η έξοδος προς την ασφάλεια της Γερμανίας και αλλού θα επιταχυνόταν.

Για να αποφευχθεί σοβαρή μετάσταση, η ευρωζώνη θα πρέπει να δράσει αποφασιστικά. Η ΕΚΤ θα πρέπει να λειτουργήσει ως πιστωτης έσχατης ανάγκης απεριόριστα, αντικαθιστώντας το χρήμα που θα φεύγει από τις τράπεζες. Τα επιτόκια στα κρατικά ομόλογα θα πρέπει να συγκρατηθούν με έξωθεν βοήθεια.

Πάνω απ’όλα θα πρέπει να δυναμώσει η δέσμευση να κρατηθεί η υπόλοιπη ευρωζώνη ενωμένη κι αυτό θα απαιτήσει ισχυρότερες μορφές δημοσιονομικής αλληλεγγύης, πιθανόν με ευρωομόλογα. Τέλος, η άποψη ότι η χώρες μπορούν να επανακτήσουν την υγεία τους λιμοκτονώντας, χωρίς οικονομική ανάπτυξη και με υψηλότερο πληθωρισμό, θα πρέπει να μείνει στην άκρη.

Ας υποθέσουμε ότι δεν γίνονται αυτές οι προσπάθειες και η ευρωζώνη διαλύεται. Ο κ. Cliffe πιστεύει ότι οι συνέπειες θα είναι τεράστιες, ακόμη και για την Γερμανία. Προβλέπει «βαθιά ύφεση σε όλη την ευρωζώνη, που θα παρασύρει την παγκόσμια οικονομια. Στην ευρωζώνη η παραγωγή θα μειωθεί από 7% στην Γερμανία μέχρι 13% στην Ελλάδα». Ο πληθωρισμός θα εκτιναχθεί στην περιφέρεια και στον «πυρήνα» θα εγκατασταθεί ο αποπληθωρισμός. Θα είναι φοβερά επίπονο για ολους.

Η ανάλυση αυτή ίσως μάλιστα είναι πολύ αισιόδοξη στην αποτίμηση των επιπτώσεων της απόλυτης διάλυσης. Θα ενεργοποιηθούν πανίσχυροι μηχανισμοί: Επιβολή (παράνομων) ελέγχων κεφαλαίου, νομικές αβεβαιότητες, καταρρεύσεις ενεργητικών, απρόβλεπτες μεταβολες σε ισολογισμούς πάγωμα του τραπεζικού συστήματος, διατάραξη των κεντρικών τραπεζών, κατάρρευση στις δαπάνες και το εμπόριο και τεράστιες μεταβολές στους συναλλαγματικούς μηχανισμούς των νέων ισοτιμιών.

Θα χρειαστούν οπωσδήποτε πρόσθετες διασώσεις τραπεζών, με μεγάλο κόστος. Οι βαθιές υφέσεις θα επιδεινώσουν τις ήδη προβληματικές δημοσιονομικές θέσεις.

Η διάλυση θα επιφέρει επίσης ορδές από νομικές προσφυγές. Πέρα από αυτό, η ΕΕ θα επιπέσει σε νομική και πολιτική αφάνεια, με διαλυμένες τις πιο σπουδαίες συμφωνίες και το πιο περήφανο επίτευγμά της. Είναι αδύνατο να εκτιμήσουμε το αποτέλεσμα μιας τόσο βαθιάς αλλαγής στην ευρωπαϊκή τάξη.

Και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στις χώρες εκτός ευρωζώνης; Η Βρετανία έχει μεγάλο άνοιγμα στην πραγματική οικονομία και τις τράπεζες και ο κ. Cliffe υπολογίζει πτώση του ΑΕΠ της 5%. Θα πληγούν επίσης η κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ θα υποστεί ήπια τουλάχιστον ύφεση, όπως ίσως και η Ιαπωνία.

Και σε αυτή την περίπτωση, οι ευρύτερες επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή νομική και πολιτική τάξη είναι δυνητικά πιο σημαντικές. Αν και ίσως δεν είναι τόσο επικίνδυνες όσο του 1930, θα έχουν ανυπολόγιστες επιπτώσεις. Θα είναι σχεδόν σίγουρα χειρότερες από εκείνες της κατάρρευσης της Lehman Brothers. Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Όμως η έξοδος της Ελλάδας θα αυξήσει πολύ τις πιθανότητες να γίνει, τόσο τώρα όσο και για πάντα, καθώς θα δείξει ότι το ευρώ δεν είναι παντοτινό. Καθένας από εκεί και πέρα θα υπολογίζει κάθε φορά ότι είναι δυνατόν να διαλυθεί. Αυτός ο κίνδυνος θα είναι ακόμη μεγαλύτερος, αν η Ελλάδα φύγει με επιτυχία. Τότε η ευρωζώνη θα πρέπει να κάνει θεμελιώδεις αλλαγές για να καταστήσει λιγότερο επίπονη και πιο αξιόπιστη την επιβίωση.

Η ελληνική έξοδος θα δημιουργήσει την επιλογή ανάμεσα στις μεγάλες κινήσεις προς μια πιο δυνατή ένωση και ένα μέλλον ατελείωτων κρίσεων. Σε μια τέτοια επιλογή, το κυρίαρχο κράτος-δανειστής, η Γερμανία, πρέπει να δημιουργήσει -ανάμεσα στα μεγάλα βήματα προς την ενοποίηση που τρομοκρατούν πολλούς από τους πολίτες της- ένα μέλλον γεμάτο φριχτές κρίσεις ή την διάλυση τώρα. Δεν υπάρχει καλή επιλογή. Όμως η ευρωζώνη ή θα γίνει μια πιο δυνατή ένωση ή θα εξαφανιστεί.

Τί συμβαίνει στην Ελλάδα; Τί συμβαίνει στην Ευρώπη; Πώς είναι δυνατόν ο ισχυρότερος νομισματικός μηχανισμός να καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα; Ποιοί επιδιώκουν τι, σπρώχνοντας την Ελλάδα σε μία βίαιη πτώχευση;

Μία σειρά από γεγονότα, δημοσιεύματα και δηλώσεις προδίδουν το μεγάλο σχέδιο της ανατροπής των πάντων στην Ευρώπη και του πειθαναγκασμού μίας σειράς κρατών να απωλέσουν την εθνική τους κυριαρχία και την οικονομική τους ανεξαρτησία, να εξαναγκάσουν στην μείωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών τους και να λειτουργήσουν ως προπαρασκευαστές της εφαρμογής της Νέας Τάξης στην γηραιά ήπειρο.
Τρισέ: "Η Ευρώπη θα μπορούσε να ενισχύσει τη νομισματική ένωσή της δίνοντας στους ευρωπαίους πολιτικούς την εξουσία να κηρύσσουν σε χρεοκοπία ένα κράτος και να αναλαμβάνουν τη δημοσιονομική πολιτική του", δήλωσε ο πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ..." (διαβάστε εδώ)

Υποβάθμισε άλλες 16 ισπανικές τράπεζες η Moody’s! (διαβάστε εδώ)

Η υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας στην κλίμακα CCC είναι μια άκρως αρνητική εξέλιξη καθώς προεξοφλεί αύξηση του κινδύνου χρεοκοπίας – Πλησιάζει το 90% το haircut των νέων ομολόγων (διαβάστε εδώ)
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτές οι περιπτώσεις. Τον χορό όμως στη δημιουργία αυτού του κλίματος τον έχουν οι Financial Times (διαβάστε εδώ) της Νέας Υόρκης, που εδώ και καιρό προσπαθούν μέσω δημοσιευμάτων να ωθήσουν κυρίως τους Έλληνες σε μία βίαιη ανατροπή της παρούσας πολιτικής σκηνής. Σε ένα σημείο του πρόσφατου επίμαχου άρθρου που προετοιμάζει το σκηνικό, γράφεται:
"Ας δούμε τι θα σήμαινε (μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ)...
Η διακοπή της εξωτερικής χρηματοδότησης θα προκαλούσε άτακτη κατάρρευση. Η κυβέρνηση θα χρεοκοπούσε. Η ΕΚΤ θα έκρινε ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν αποτελούν πλεον καλή εγγύηση και δεν θα λειτουργούσε ως δανειστής έσχατης ανάγκης. Θα ακολουθούσαν μαζικές τραπεζικές αναλήψεις. Η Αθήνα θα επέβαλε ελέγχους κεφαλαίου, θα εισήγαγε νέο νόμισμα, θα άλλαζε ονομαστικοποίηση στα εγχώρια συμβόλαια και θα κήρυττε στάση πληρωμών στα εξωτερικά συμβόλαια σε ευρώ.
Αυτό σημαίνει χάος. Οι απλήρωτοι αστυνομικοί και στρατιωτικοί δύσκολα θα κρατούσαν την τάξη. Θα ξεσπούσαν ταραχές και λεηλασίες. Θα μπορούσε να ξεσπάσει και πραξικόπημα ή εμφύλιος. Το νέο νόμισμα θα υφίστατο υποτιμήσεις και ο πληθωρισμός θα εκτινασσόταν.
Μεσοπρόθεσμα όμως, θα μπορούσε να αποκατασταθεί η τάξη. Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα κατόρθωνε να θέσει υπό έλεγχο το δημοσιονομικό της έλλειμμα, που δεν είναι απίθανο αφού το ΔΝΤ προβλεπει πρωτογενές έλλειμμα 1% του ΑΕΠ φέτος. Ας υποθέσουμε ότι οι εξαγωγείς ξανάβρισκαν πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ. Τότε, όπως ισχυρίζεται ο κ. Arvind Subramanian του αμερικανικού Peterson Institute for International Economics, η Ελλάδα θα απολάμβανε μια εύρωστη, αν και μάλλον πρόσκαιρη, άνθιση.
Ας υποθέσουμε ότι δεν γίνονται αυτές οι προσπάθειες και η ευρωζώνη διαλύεται. Ο κ. Cliffe πιστεύει ότι οι συνέπειες θα είναι τεράστιες, ακόμη και για την Γερμανία. Προβλέπει «βαθιά ύφεση σε όλη την ευρωζώνη, που θα παρασύρει την παγκόσμια οικονομια. Στην ευρωζώνη η παραγωγή θα μειωθεί από 7% στην Γερμανία μέχρι 13% στην Ελλάδα». Ο πληθωρισμός θα εκτιναχθεί στην περιφέρεια και στον «πυρήνα» θα εγκατασταθεί ο αποπληθωρισμός. Θα είναι φοβερά επίπονο για ολους.
Η ανάλυση αυτή ίσως μάλιστα είναι πολύ αισιόδοξη στην αποτίμηση των επιπτώσεων της απόλυτης διάλυσης. Θα ενεργοποιηθούν πανίσχυροι μηχανισμοί…
Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, η πίεση (ιδιαίτερα προς την Ελλάδα) αυτή τη στιγμή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, αφού αποτελεί το πιό ευαίσθητο σημείο για να ξεκινήσει η διαδικασία άλωσης ολόκλήρων κρατών. Έτσι, διαβάζουμε πως Το ΔΝΤ δε συνεργάζεται με την υπηρεσιακή κυβέρνηση – Η τρόικα διακόπτει κάθε επαφή με την Ελλάδα έως τις εκλογές , και αρχίζουμε πλέον να κατανοούμε πως οι "φίλοι", οι "εταίροι" και οι "σύμμαχοι" ουδόλως ενδαφέρονται για την διάσωση της χώρας. Ίσως μάλιστα να είναι και ιδιαίτερα εκνευρισμένοι προς τον Ελληνικό λαό, ο οποίος δεν αντέδρασε όπως φυσιολογικά (λόγω του μεσογειακού του ταμπεραμένου) θα όφειλε να είχε αντιδράσει.

Ήδη, τακτικές πίεσης ασκούνται σε πολλές χώρες της Ευρώπης, με πρώτη στην σειρά (μετά την Ελλάδα) την Ισπανία. Φυσικά, για να μην γίνει αντιληπτό το συγκεκριμένο σχέδιο, ακολουθείται διαφορετική σειρά στην άσκηση μέτρων πίεσης. Σε μια χώρα αρχίζουν με τα spreads, μετά μνημόνιο, σκληρή λιτότητα, και μετά παράδοση της πολιτικής εξουσίας και εθν. κυριαρχίας (Ελλάδα). Σε άλλες χώρες, με πιο πολλές "αντιστάσεις", δεν αρχίζουν με μνημόνιο, αλλά αφού γονατίσουν την χώρα και το φρόνημα του λαού της από τις υποβαθμίσεις, τα spreads και την λιτότητα, τότε τους στήνουν μια χρεοκοπία και τους αναγκάζουν να υπογράψουν μνημόνιο.

Οι χρεοκοπίες θα έχουν ως τελικό στόχο την παράδοση της οικονομικής και πολιτικής (φυσικά και κάθε άλλης) εξουσίας εξ ολοκλήρου σε αυτούς, ακόμα και από χώρες σχετικά ισχυρές, μέσω μνημονίων.

Το 4ο Ράιχ, λοιπόν, είναι εδώ... Εκτός αν κάποιος άλλος προλάβει και χαλάσει την δουλειά στην Μέρκελ και σε αυτούς που βρίσκονται πίσω από αυτήν...

Η «νεωτερίστικη» κοσμοαντίληψη που επικρατεί σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα και η παγκόσμια οικονομική «κρίση» οδηγεί το διεθνή χώρο προς μία ιδεολογική και οικονομική ομοιομορφία ανάλογη του Μεσαίωνα. Μια πατερναλιστική ηγεμονική τάξη πραγμάτων δείχνει να ξεπηδάει από το σημερινό αλαλούμ του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος.

Μη κρατικοί φορείς φαίνεται ότι έχουν διεισδύσει βαθιά στη διεθνή πολιτική, δικαιώνοντας τον Βρετανό πρωθυπουργό, Benjamin Disraeli, που είχε δηλώσει ότι ο κόσμος κυβερνάται από πολύ διαφορετικές προσωπικότητες από αυτές, που φαντάζονται όσοι δεν βρίσκονται στα πράγματα.

Η κρίση στην οικονομία έχει ήδη κάμψει σε μεγάλο βαθμό τους λαούς, οι οποίοι, μπρος στην τρομοκρατία που ενισχύεται από μερίδα των παγκόσμιων ΜΜΕ, θα δεχτούν την οποιαδήποτε αλλαγή τους επιβληθεί.

Ήδη μετά τους «τριγμούς» στο δολάριο, ακολουθεί το ευρώ. Πιθανή έξοδος της Ελλάδας, όποτε και αν συμβεί, θα αυξήσει κατά πολύ τις πιθανότητες να διαλυθεί η Ευρωζώνη, καθώς θα δείξει ότι κανένα νόμισμα, πόσο μάλλον το ευρώ, δεν είναι αιώνιο. Χαρακτηριστικά ο επικεφαλής του IIF, Τσαρλς Νταλάρα, τονίζει ότι ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας θα οδηγήσει σε ντόμινο αναταραχών στην Ευρωζώνη, ενώ οι τραπεζίτες μιλούν για ανατίναξή της. Φανταστείτε ότι μόνο το γαλλικό δημόσιο θα χάσει 50 δις.

Η ελληνική περίπτωση έχει δημιουργήσει δίλημμα στους Ευρωπαίους. Ανάπτυξη και προσωρινή ανάσα ζωής για την Ευρώπη ή πολιτική λιτότητας και άμεση διάλυση; Όπως έχουμε γράψει, στα πλαίσια δημιουργίας ενός κέντρου αποφάσεων για όλον τον κόσμο, η Τριμερής Επιτροπή επιθυμεί την αντικατάσταση της Ε.Ε. με την Ευρώ-Μεσογειακή, ώστε να προστεθούν νέες χώρες στην ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Στο οικονομικό κομμάτι γίνεται αντιληπτό ότι η παγκόσμια κυβέρνηση θα επιβάλει, όπως όλες οι οικονομικές ενώσεις, ενιαίο «νόμισμα» και ίσως πιο μετά ηλεκτρονικής μορφής. Στα πλαίσια της υφαρπαγής της εθνικής κυριαρχίας των κρατών, μέσω της οικονομικής επίθεσης των μεγαλοτραπεζιτών, η ποικιλία νομισμάτων έχει περιοριστεί. Όσο μικρότερος είναι ο αριθμός νομισμάτων, τόσο λιγότερες είναι οι Κεντρικές Τράπεζες. Όσο λιγότερες είναι οι Κεντρικές Τράπεζες, τόσο πιο πολύ προωθείται η κατ’ ευφημισμό «παγκόσμια διακυβέρνηση» ή αλλιώς ο έλεγχος επί του παγκόσμιου πλούτου από ένα κέντρο αποφάσεων-υπερπολυεθνική εταιρεία.

Σκοπός της Τριμερούς Επιτροπής είναι στο τέλος να υπάρχουν μόνο τρεις κεντρικές τράπεζες, όσες είναι και οι περιφέρειες της: Η ομοσπονδιακή Τράπεζα των Η.Π.Α., η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας. Στο τέλος, λόγω της κρίσης μεγάλο-ιδιώτες, όπως από τα ιδρύματα Rockefeller, Carnegie, Ford κ.α., θα ζητήσουν μέσω της Επιτροπής την ανάκληση όλων των νομισμάτων, τα οποία θα ανταλλάξουν μ’ ένα ενιαίο παγκόσμιο νόμισμα. Μέχρι τότε θα είναι, βέβαια, αναγκαίο να δημιουργηθεί και μία νέα αναπτυξιακή Παγκόσμια Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα ελέγχεται από το ΔΝΤ. Μήπως είναι η αναπτυξιακή υπέρ-τράπεζα που προανήγγειλε ο πρόεδρος της τωρινής Παγκόσμιας Τράπεζας, Ρόμπερτ Ζέλικ; (διαβάστε εδώ)

Αυτά είναι τα σχέδια. Εμπόδιο στέκονται κυρίως κάποιες αποκλεισμένες χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, αλλά και… η Ελλάδα. Ναι καλά διαβάσατε. Η «ψωροκώσταινα» με την άρνηση της να βγει άνευ όρων από την Ευρωζώνη, μάχεται υπέρ όλων των ευρωπαϊκών λαών και καθυστερεί την διάλυση της Ευρώπης και κατ’ επέκταση τον ερχομό της παγκόσμιας «χούντας», αναγκάζοντας την Τρόικα και την παρέα της να μιλούν για περιθώρια ανάπτυξης.

Γι’ αυτό το λόγο μας απειλούν με ακυβερνησία και δυστυχώς μέχρι στιγμής οι πολιτικοί, πάσχοντες από μικρό-κομματικά συμπλέγματα, τους κάνουν το χατίρι. Οι όποιες λογικές φωνές που ακούγονται από διάφορες παρατάξεις, σκεπάζονται από το πέπλο ανούσιων αντιπαραθέσεων.

Η Ελλάδα πρέπει οπωσδήποτε τον Ιούνιο να σχηματίσει κυβέρνηση. Έπειτα να πάει στις Βρυξέλλες να επαναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο, και να φέρει ανάπτυξη στη χώρα. Η διαπραγμάτευση να γίνει εντός ευρώ, αλλά όχι πάση θυσία. Και η Ευρώπη πρέπει να καταλάβει ότι πρέπει να σέβεται τα μικρότερα κράτη-μέλη. Η παραμονή στο Ευρώ είναι μεγάλο διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της Αθήνας, που της δίνει τη δυνατότητα, πέρα από κάθε αλαζονεία, να δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον της και για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον…

Πηγή


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μέσα στην πολιτική θύελλα που μαίνεται στη χώρα μας και την προκήρυξη των νέων εκλογών, πέρασε απαρατήρητο σχεδόν από τον ελληνικό λαό ένα γεγονός τεράστιας οικονομικής και πολιτικής σημασίας: την Τρίτη η κυβέρνηση Παπαδήμου πλήρωσε στο 100% της ονομαστικής αξίας τους ελληνικά κρατικά ομόλογα συνολικής αξίας 435 εκατομμυρίων ευρώ που είχαν υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο και τα οποία είχαν περιέλθει στα χέρια ακραία επιθετικών κερδοσκοπικών κύκλων που είχαν αρνηθεί κατηγορηματικά να δεχθούν το «κούρεμά» τους στο πλαίσιο του PSI.

Το τραγικό είναι ότι το 90% περίπου των ομολόγων αυτών βρίσκονταν στην κατοχή ενός κερδοσκοπικού οίκου ονόματι Νταρτ Μάνατζμεντ με έδρα στα νησιά Κέιμαν, ο οποίος είχε πληρώσει λιγότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει τα ελληνικά ομόλογα-σκουπίδια στη δευτερογενή αγορά και την Τρίτη εισέπραξε περίπου... 400 εκατομμύρια ευρώ, βγάζοντας κέρδος... 300%!!!

Ο οίκος Νταρτ Μάνατζμεντ συγκαταλέγεται στους κερδοσκόπους που ονομάζονται «γύπες». Αυτοί ειδικεύονται στην αγορά ομολόγων που έχουν εκδώσει «κράτη-ψοφίμια», τα οποία απειλούνται με χρεοκοπία. Αγοράζουν τα ομόλογα σε εξευτελιστικές τιμές, γύρω στο 10%-25% της αξίας τους.

Στη συνέχεια εκβιάζουν αδίστακτα τα κράτη. Απαιτούν να τους πληρώσουν τα ομόλογα στο 100% της ονομαστικής αξίας τους (οπωσδήποτε πάντως πάνω από 70-80%) αποκομίζοντας υπερκέρδη. Αν οι χώρες αρνηθούν να πληρώσουν, έχουν πανίσχυρες και εξαιρετικά ειδικευμένες στον τομέα αυτόν ομάδες δικηγόρων και σέρνουν τα κράτη στα δικαστήρια επί χρόνια και χρόνια, κερδίζοντας πάντα τις σχετικές δίκες!

«Οι αγοραστές είναι βέβαιοι πως θα πάρουν τελικά τουλάχιστον τριπλάσια λεφτά ανά ομόλογο από τους ''επενδυτές-κορόιδα'' που συμφώνησαν ''οικειοθελώς'' στο ''κούρεμα''» γράφαμε στη σελίδα αυτή στις 9 Απριλίου, αναφερόμενοι στους κερδοσκόπους «γύπες». Δυστυχώς, οι εκτιμήσεις εκείνες επιβεβαιώθηκαν στο ακέραιο. Οι «γύπες» κατασπάραξαν την Ελλάδα και κέρδισαν 300% από το «οικονομικό κουφάρι» της!

Εγινε μια πολύ κακή αρχή. Ομόλογα αξίας 434 εκατομμυρίων ευρώ που υπάγονται σε ξένο δίκαιο και βρίσκονται στα χέρια «γυπών» πρέπει να πληρωθούν από τη νέα κυβέρνηση φέτος, τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο.

Κι αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στον εφιάλτη που την απειλεί του χρόνου. Μέσα σε λιγότερους από τρεισήμισι μήνες (από τις 26 Μαρτίου ως τις 5 Ιουλίου του 2013 συγκεκριμένα) πρέπει να πληρωθούν τέσσερα μη «κουρεμένα» ομόλογα υπό ξένο δίκαιο που βρίσκονται στα χέρια επιθετικών κερδοσκόπων, συνολικής αξίας... 2 δισεκατομμυρίων ευρώ! Το 1,4 δισ. ευρώ μάλιστα πρέπει να πληρωθεί σε ένα... δεκαήμερο, στις 25 Ιουνίου και στις 5 Ιουλίου του 2013! Ο απόλυτος εφιάλτης... Υπάρχουν και χειρότερα όμως, τα οποία αποδεικνύουν πόσο εγκληματική από πολιτική σκοπιά πράξη ήταν η αποδοχή του αγγλικού δικαίου στα δάνεια που χορήγησε η ΕΕ στην Ελλάδα.

Τα δάνεια αυτά έχουν ρήτρες «διασταυρούμενης χρεοκοπίας (cross default)». Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι αν η κυβέρνηση δεν πλήρωνε το ομόλογο της Τρίτης, είχαν το νομικό δικαίωμα όλοι οι άλλοι κερδοσκόποι «γύπες» που κατέχουν ακόμη ελληνικά ομόλογα συνολικής αξίας 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, να ζητήσουν αμέσως τώρα (!) την πληρωμή χωρίς να περιμένουν τη λήξη των δικών τους ομολόγων, ακόμη κι αν είναι ύστερα από δέκα χρόνια!

Στο ίδιο πλαίσιο, μπορούσαν και τα... κράτη της Ευρωζώνης να ζητήσουν να τους δώσουμε αμέσως τώρα πίσω τα... 100 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν δώσει ως δάνεια στην Ελλάδα και τα έχουν πάρει όλα οι ευρωπαϊκές τράπεζες! Αυτά προβλέπει το ξένο δίκαιο!

Ζήτησε η απελθούσα κυβέρνηση της Αθήνας γραπτές εγγυήσεις ότι τουλάχιστον οι κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωζώνης δεν θα συμπεριφέρονταν ως «γύπες» και δεν θα ζητούσαν πίσω τα δάνεια, αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε τους κερδοσκόπους, αλλά... καμία κυβέρνηση δεν της έδωσε τέτοια εγγύηση! Υπέροχοι οι εταίροι της...

ΨΥΧΡΟΛΟΥΣΙΑ - «Νταηλίκια» χωρίς αντίκρισμα

ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να πληρώσει η κυβέρνηση τους κατόχους ελληνικών ομολόγων που υπόκεινται σε ξένο δίκαιο και αρνήθηκαν να δεχθούν το «κούρεμά» τους στο πλαίσιο του PSI, διαβεβαίωνε προ μηνός ως υπουργός Οικονομικών ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Εχει διασφαλίσει την πλήρη στήριξη των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης στο θέμα αυτό, μας έλεγε. Αποδείχθηκε όμως ότι η κυβέρνηση τα «έσκασε» ωραία και καλά τα 435 εκατομμύρια στους αιμοδιψείς κερδοσκόπους που τα είχαν αγοράσει μάλιστα στο ένα τέταρτο της αξίας τους και έτσι έβγαλαν κέρδος 300% (!) «στην υγειά των κορόιδων» - δηλαδή του ελληνικού λαού. Οι Ευρωπαίοι εταίροι της κυβέρνησης την άφησαν γυμνή στις ορέξεις των κερδοσκόπων.


Με πρωτοβουλία της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ πραγματοποιήθηκε τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, για το περιεχόμενο της οποίας ο κ. Παπούλιας θα ενημερώσει τον πρωθυπουργό, Παναγιώτη Πικραμμένο.

Το τηλεφώνημα έγινε με πρωτοβουλία της γερμανίδας καγκελαρίου.

Για το περιεχόμενο της συνομιλίας, ο Κάρολος Παπούλιας έχει ήδη ενημερώσει τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό κ. Παναγιώτη Πικραμμένο.

Στην ανακοίνωση τςη Προεδρίας αναφέρεται:

«Με πρωτοβουλία της Καγκελαρίου κ. Άγγελας Μέρκελ πραγματοποιήθηκε τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, για το περιεχόμενο της οποίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ενημερώσει τον Πρωθυπουργό».

Νωρίτερα, ο κ. Παπούλιας υποδέχθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε την ελπίδα του ότι στις προσεχείς εκλογές οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα θα καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Εμείς, τώρα, αναρωτιόμαστε:

Τι θέλει η Άνγκελα από τον Παπούλια, ο οποίος στερείται κάθε είδους θεσμικής παρέμβασης (στερούμενος παντός δικαιώματος, με αλλαγές που έκανε ο πολύ καλός του φίλος Ανδρέας Παπανδρέου) στην πολιτική σκηνή της χώρας;

Είναι δυνατόν η Άνγκελα να μιλάει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όχι με τον πρωθυπουργό; Θέλουν να μας πείσουν πως η Άνγκελα Μέρκελ πήρε τηλέφωνο στον Κάρολο Παπούλια για να συζητήσουν για το πως είναι το πρωινό στην Ελλάδα και την Γερμανία;

Με δεδομένη την τηλεφωνική επικοινωνία Παπούλια - Μέρκελ, ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας υποβιβάζεται σε... "τηλεφωνήτρια" του πρωθυπουργού Πικραμμένου ή μήπως καταργείται στην πράξη από πρωθυπουργός ο κύριος Πικραμμένος;

Αφού ο κύριος Παπούλιας αρέσκεται να δημοσιοποιεί μέχρι και ανυπόγραφα χαρτάκια, μήπως θα ήταν καλό να δημοσιοποιήσει (ηχητικά) την συνομιλία του με την κυρία Μέρκελ;

Αυτά για τώρα, κύριε Παπούλια. Σας ετοιμάζω και επιστολή διαμαρτυρίας, την οποία θα σας την καταθέσω σε τσαλακωμένο χαρτάκι, για να την προωθήσετε στους πολιτικούς αρχηγούς...


του παπα-Ηλία

Μ’ ένα σβωλαράκι λάσπης, που ο Χριστός έκαμε με το σάλιο του, θα μας πει το Ευαγγέλιο της Κυριακής (20-5-2012), έδωκε στον εκ γενετής τυφλό το φώς του.

Και το σβωλαράκι αυτό της λάσπης, το ακολούθησε ένας καταιγισμός λάσπης, που εκτοξεύτηκε εναντίον του Χριστού απ’ τη συμμορία των φαρισαίων.
Με σκοπό να τρομοκρατηθεί ο λαός και να αποθαρρυνθεί, έτσι ώστε να μην τον ακολουθήσει.


Όσο διάστημα ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ βρέθηκε στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, εξελίχτηκε στον… κακό εφιάλτη των κερδοσκοπικών συμφερόντων, που είχαν ποντάρει στη χρεοκοπία της Ελλάδας, και ασκούσαν τις σχετικές παρασκηνιακές πιέσεις, ώστε να εισπράξουν τα κέρδη τους.

Μετά την αποχώρησή του, και τη διαδοχή του από τον Μάριο Ντράγκι, είναι εμφανές ότι η Φρανκφούρτη, εκεί όπου βρίσκεται η έδρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν είναι πια η ίδια. Στερείται του πολιτικού υπόβαθρου αλλά και της βαθιά ευρωπαϊκής συνείδησης, που κόμιζε ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, σε αντίθεση με τον περισσότερο φλεγματικό Μάριο Ντράγκι.

Για αρκετό καιρό, ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ απέφυγε τις δημόσιες παρεμβάσεις για τις δημοσιονομικές εξελίξεις στην ευρωζώνη, στο περιθώριο της κρίσης χρέους που απειλεί να γκρεμίσει το κοινό νόμισμα. Φαίνεται ότι… είχε τους λόγους του. Έτσι, μερικές ώρες προτού ξεκινήσει στο Camp David η Σύνοδος του G8, υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα, ο Γάλλος άλλοτε πρόεδρος της ΕΚΤ παρουσίασε ένα αναλυτικό και εξόχως ριζοσπαστικό σχέδιο, για να κάνει η ευρωζώνη ένα… κβαντικό άλμα προς το μέλλον.

Σύμφωνα με το non-paper του Ζαν-Κλοντ Τρισέ, θα πρέπει να ενεργοποιηθούν ομοσπονδιακές εξουσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να μπορεί η πολιτική ηγεσία της Ε.Ε. να κηρύσσει σε χρεοκοπία ένα κράτος το οποίο αδυνατεί να ανταπεξέλθει μόνο του στην κρίση. Σαν να λέμε… την Ελλάδα.

Η πρόταση Τρισέ οδηγεί στην κηδεμονία ενός τέτοιου κράτους, καθώς μετά τη χρεοκοπία, που ωστόσο δεν θα συνεπάγεται την έξοδο της συγκεκριμένης χώρας από την ευρωζώνη, αλλά την παραμονή της στο κοινό νόμισμα, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αναλαμβάνουν ουσιαστικά τη χάραξη, εφαρμογή και παρακολούθηση της δημοσιονομικής πολιτικής στο χρεοκοπημένο κράτος-μέλος.

Σύμφωνα με τον Ζαν-Κλοντ Τρισέ, έχει ήδη πραγματοποιηθεί ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, από τη στιγμή που οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης έχουν συμφωνήσει στην αμοιβαία παρακολούθηση των προϋπολογισμών τους, και στην επιβολή προστίμων σε όσους έχουν υπερβολικά ελλείμματα, παρά τις σχετικές συστάσεις.

Όσο για την πολιτική νομιμοποίηση της υποβολής μιας χρεοκοπημένης χώρας σε καθεστώς πολιτικής και οικονομικής κηδεμονίας, θα βρίσκεται σε σχετική έγκριση που θα δίνεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στο τέλος του δρόμου, χωρίς τον Οδυσσέα, χωρίς την Ιθάκη

Η «Ιθάκη» του Καβάφη συνιστά την αέναη δικαιολογία για όποιον δεν καταφέρνει να φτάσει στο τέλος της διαδρομής που ξεκίνησε, καθώς δίνει έμφαση στο ταξίδι και τα… παρελκόμενά του, περισσότερο από τον τερματισμό.

Στην περίπτωσή μας, μια Ελλάδα σε προϊούσα, σύνθετη και πολυεπίπεδη κρίση, μοιάζει να βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής. Όχι όμως φτάνοντας στο λιμάνι προορισμού, που είναι φυσικά η εθνική και κοινωνική ευημερία, αλλά… βουλιάζοντας λίγο νωρίτερα.

Το εξώφυλλο του «Economist», με τίτλο «The Greek run», απηχεί το βαρύ κλίμα που διαμορφώνεται σε διεθνές επίπεδο, αναφορικά με την κατάρρευση της ευρωζώνης. Που προϋποθέτει την κατάρρευση της Ελλάδας.

Του Δημήτρη Μυ

Ας αφήσουμε αυτόν το χώρο σήμερα, να γεμίσει – κατά κύριο λόγο-- από λόγια μεγάλων ανδρών και ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Ψηφίζουμε, εξ άλλου, σε λίγες μέρες...

Αντώνης Σαμαράς:«Ο ελληνικός λαός έχει μπροστά του δύο δρόμους: από τη μία να αλλάξουμε τα πάντα στην Ελλάδα, με αλλαγές που είναι εφικτές σε μία στιγμή που και η Ευρώπη αλλάζει, και από την άλλη να ζήσουμε τον τρόμο της εξόδου της χώρας από το ευρώ, τον τρόμο της απομόνωσης εκτός Ευρώπης και της κατάρρευσης όσων είχε φτιάξει ο ελληνικός λαός μέχρι σήμερα». Ο Σαμαράς, δίνοντας και το στίγμα της γραμμής που το κόμμα θα ακολουθήσει στην προεκλογική εκστρατεία, εξαπέλυσε επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζοντας την ηγεσία του «ανίκανη και ανεύθυνη», που όχι μόνο δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, αλλά την οδηγεί στην καταστροφή. «Αρχίζουν από τη νεκρανάσταση του σφυροδρέπανου και φθάνουν έως την αναρχία», είπε, κάνοντας παράλληλα λόγο για «συνιστώσες της γκρίνιας» και «συνιστώσες της διαμαρτυρίας».

Μιλώντας, λέμε, για υπευθυνότητα και συνέπεια, αξιοσημείωτη είναι η προσπάθεια του Αντώνη Σαμαρά-- ο οποίος δηλώνει ότι θέλει να επαναδιαπραγματευθεί το μνημόνιο, το οποίος παρεμπιπτόντως το ψήφισε στη δεύτερη εκδοχή του-- να συμφιλιωθεί με τη Ντόρα, η οποία κοιμάται και προς τιμή της δεν το κρύβει με το μνημόνιο στο μαξιλάρι της»

Ευάγγελος Βενιζέλος:«Οι μέρες που μεσολάβησαν από τις εκλογές και μετά, και ιδίως η διαδικασία των διερευνητικών εντολών ανέδειξαν την πραγματική φυσιογνωμία των κομμάτων σε σχέση με αυτά που υποσχέθηκαν προεκλογικά (...) Το ΠΑΣΟΚ από τη διαδικασία αυτή ανεδείχθη ως η μόνη δύναμη υπευθυνότητας»

«Δεν δέχομαι μαθήματα διαπραγμάτευσης από κανέναν. Ευρωπαϊκή Ένωση σημαίνει ένα διαρκές γήπεδο διαπραγμάτευσης. Όποιος δεν ξέρει τι σημαίνει ΕΕ μιλά για επαναδιαπραγμάτευση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η ανικανότητα είναι ίσως η θετικότερη εκδοχή που μπορεί να καταλήξει κάποιος κοιτώντας τι έχει καταφέρει μέσα σε μόλις δυόμιση χρόνια το κόμμα στο οποίο επικεφαλής είναι ο Βενιζέλος.

Γιώργος Φλωρίδης:«Όλη η παρασιτική αντίληψη έχει βρει καταφύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ», ανέφερε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Real και συνέχισε: «Εάν πάρει κάποιος το πρόγραμμά του για τις προσλήψεις στο Δημόσιο και όλα όσα συμπυκνώνουν αυτά που μας χρεωκόπησαν, βλέπουμε ότι όσοι πήγαν να καταδικάσουν το ΠΑΣΟΚ, βλέπουν ότι όλο το παρασιτικό ΠΑΣΟΚ έχει μετακομίσει στο ΣΥΡΙΖΑ».

Παράλληλα, ο Γ. Φλωρίδης τόνισε πως «ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν έθεσε ποτέ σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα. Αυτήν τη στιγμή το ύψιστο εθνικό συμφέρον διακυβεύεται από την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ», ενώ συμπλήρωσε πως «δεν μιλάει για διαπραγμάτευση αλλά για μία επιθετική ακύρωση του μνημονίου».Οι απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για την ακύρωση του μνημονίου και την καταγγελία της σύμβασης συνιστούν ευθεία σύγκρουση με την Ευρώπη με ανυπολόγιστες ζημιές για την Ελλάδα» συνέχισε.«Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είναι απέναντι στην Ευρώπη και θέλει να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός Ευρώπης και εκτός Ευρώ» κατέληξε.

Αυτοί οι σπουδαίοι άνδρες, αξιόλογα μέλη του συστήματος που κυβέρνησε τη χώρα τα τελευταία 35 χρόνια, εξακολουθούν να εμφανίζονται μπροστά στον κόσμο λέγοντας ψέματα ή μη τολμώντας να πουν τους μύχιους στόχους τους και τη στρατηγική τους, όπως, προς τιμήν του, έπραξε χτες ο Στέφανος Μάνος

Στέφανος Μάνος: «Το μόνο που μπορεί να γίνει για να ξεπεραστεί η κρίση είναι να συνενωθούν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Δημοκρατική Συμμαχία και Δράση, σε ένα κόμμα με αξιόπιστη ηγεσία» τόνισε ο πρόεδρος της Δράσης Στέφανος Μάνος. Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό realfm 97,8, ξεκαθάρισε επίσης ότιμόνο αυτές οι δυνάμεις λένε «ναι» στην Ευρώπη και στο ευρώ. Στην περίπτωση που η πρόταση αυτή δεν θα γίνει πράξη, σύμφωνα με τον κ. Μάνο, ο ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί έναν ευχάριστο λαϊκισμό θα κερδίσει τις εκλογές».

Το απίστευτα παράλογο της υπόθεσης, είναι η διατύπωση του διλήμματος των εκλογών: Από τη μια όσοι είναι με το ευρώ και από την άλλη όσοι είναι με τη δραχμή. Από τη μία οι ευρωπαιστές από την άλλη οι οπαδοί της εξόδου από την ευρωζώνη. Προφανώς πρόκειται για ψευδεπίγραφο δίλημμα, για μια απάτη, όπως και ο προεκλογικός λόγος. Κάποιος ειδικότερος από όλους εμάς, ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν μας προσφέρει «τροφή για σκέψη»

Πολ Κρούγκμαν:«Αυτό που με ξαφνιάζει είναι ότι δεν είναι (οι Γερμανοί) διατεθειμένοι να αποδεχτούν το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ελληνικό πρόβλημα, ούτε για ισπανικό ή ιταλικό. Το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό».

«Η ηθική των Γερμανών επιτάσσει να λένε για το πώς δημιουργήθηκε η κρίση από τις προβληματικές χώρες. Το θέμα είναι όμως τι κάνεις τώρα» σημειώνει. "Δεν μπορείς να τους επιβάλεις μηδενική ανάπτυξη. Το να κάνεις μαθήματα υπευθυνότητας στους Έλληνες, την ώρα που αποκρύπτεις ότι είσαι μέρος του προβλήματος, είναι ανήθικο" συμπληρώνει χαρακτηριστικά για να συμπληρώσει: "Χρειάζεται μια ειλικρινή συζήτηση, όχι στην Αθήνα, αλλά στο Βερολίνο και τη Φραγκφούρτη. Αλλιώς το παιχνίδι είναι χαμένο».

Συμπέρασμα: Στα όρια (ενδεχομένως και πέρα απ αυτά) της πολιτικής απάτης, το μεταδικτατορικό πολιτικό σύστημα εξουσίας τα δίνει όλα μπας και διασώσει κάποια κομμάτια από τις σάρκες του. Προκειμένου να πετύχει το στόχο, εξαπατά, εκφοβίζει, εκβιάζει. Κι όλα αυτά για να παραμείνει η χώρα και ο λαός της σε ένα ευρωπαϊκό σύστημα το οποίος, σύμφωνα με προβλέψεις πολλών, ανάμεσά τους και ο Κρούγκμαν,τη βγάζει δεν τη βγάζει μέχρι το τέλος του χρόνου...


Η "αξιοποίηση" της περιουσίας του δημοσίου από την τρόϊκα ΠαΣοΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ή αλλιώς "αγαπούλα, πούλα (δώστα τζάμπα τα πάντα όλα)"

Με το ΦΕΚ 1363 της 26ης Απριλίου 2012 (λίγο πριν τις εκλογές), “μεταβιβάζονται και περιέρχονται χωρίς αντάλλαγμα στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία “Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.” κατά πλήρη κυριότητα, οι ακόλουθες κινητές αξίες εταιριών (σσ. εννοεί μετοχές), μαζί με τα σχετικά δικαιώματα ψήφου, οι οποίες ανήκουν στην κυριότητα του Δημοσίου και περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 – 2015 (σσ. αυτό που ψήφισαν όλα μαζί τα τρία συνεταιράκια ΠαΣοΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ σώζοντάς μας για πολλοστή φορά, αν θυμάστε)”.

Τι μεταβιβάζεται (ο κατάλογος βρίσκεται στην σελίδα 12 του .pdf, πάρτε πρώτα κάνα υπογλώσσιο ή το χάπι πιέσεως καλού κακού);

  • 51% απο τον ΟΛΠ (ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε)
  • 51% του ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α.Ε.
  • 65 % της ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΕΡΙΟΥ Α.Ε.
  • 34 % της ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΗΣ Α.Ε
  • 34 % της ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α.Ε.
  • 13,697% του ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε
  • 81% της ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΧΗΜΑΤΩΝ Α.Ε.
  • 25% της ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.
  • 17% της ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.
  • 34% του ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Τ.Ε.
  • 92% της ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.
  • 100% του ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.
  • και τέλος 55% της ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΑΡΚΟ Α.Ε.

Ποιοι υπογράφουν; Οι κάτωθι σωτήρες-υπουργοί

  • Σαχινίδης (με το σπινθηροβόλο βλέμμα του πιστού υπηκόου της Μέρκελ και του ΔΝΤ)
  • Διαμαντοπούλου (χωρίς χαρακτηρισμό)
  • Βορίδης (χωρίς τσεκούρι)
  • Παπακωνσταντίνου (για το καλό και την σωτηρία της πατρίδας μας)
  • Κουτρουμάνης (τα “χωσε” και στην τρόϊκα σήμερα που παρέδιδε το υπουργείο ο παλλήκαρος)
  • Γερουλάνος (αξύριστος και με στυλ όπως πάντα)

Ας θυμόμαστε λοιπόν την μεγάλη λεηλασία γιατί σε λίγο θα ‘χουμε πάλι εκλογές, κι ακόμα οτι ΠαΣοΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ έσπευσαν πρώτοι και καλύτεροι να πιάσουν στασίδι με στελεχάρες τους στο περίφημο “Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.”.

Οχι τίποτ’ άλλο. Για να ξέρουμε τι να ΜΗΝ ψηφίσουμε τουλάχιστον.

Θραξ ο Αναρμόδιος

ΥΓ. Ευχαριστώ τον φίλο για το email με τα στοιχεία
ΥΓ2. Εισαγγελέα, έχε το νου σου οταν και αν γίνουν μεταβιβάσεις. Πέφτει η μίζα σύννεφο διεθνώς όταν αλλάζουν χέρια περιουσιακά στοιχεία κάποιου δημοσίου (αποκρατικοιήσεις το καλλιτεχνικό τους)…


O διάσημος βραβευμένος με Νόμπελ οικονομολόγος Paul Krugman, γράφει σε σημερινό του άρθρο στους New York Times.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ακόμα και τώρα φαίνεται να υπάρχει απροθυμία να αποδεχθούν το γεγονός ότι αυτό δεν είναι ένα ελληνικό πρόβλημα, ή ακόμα ένα Ισπανικό/ Ιταλικό πρόβλημα.

Είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Το παιχνίδι της ηθικής που παίζουν οι Γερμανοί για το πώς δημιουργήθηκε σε αυτές τις χώρες η κρίση δεν είναι αλήθεια, αλλά ακόμα και πέρα από αυτό, το ερώτημα είναι τι κάνουν τώρα.
Και το βασικό σημείο είναι ότι δεν υπάρχει διέξοδος για τις προβληματικές χώρες, αν η Ευρώπη ως σύνολο χαρακτηρίζεται από χαμηλή ανάπτυξη και χαμηλό πληθωρισμό.

Με δεδομένη αυτή την πραγματικότητα, το να κάνεις διαλέξεις στους Έλληνες ψηφοφόρους σχετικά με τις ευθύνες τους, ενώ υπαινίσσεσαι ότι ίσως θα αλλάξεις τους όρους λίγο - αχ, και είναι σχεδόν χρόνος για τις καλοκαιρινές διακοπές! - Απλά δεν δουλεύει…

Χρειαζόμαστε μια εμπειρία μεταστροφής εδώ, όχι στην Αθήνα, αλλά στο Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη…

Διαφορετικά, το παιχνίδι έχει σχεδόν τελειώσει.




Θραξ Αναρμόδιος

Με το ΦΕΚ 1363 της 26ης Απριλίου 2012 (λίγο πριν τις εκλογές), “μεταβιβάζονται και περιέρχονται χωρίς αντάλλαγμα στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία “Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.” κατά πλήρη κυριότητα, οι ακόλουθες κινητές αξίες εταιριών (σσ. εννοεί μετοχές), μαζί με τα σχετικά δικαιώματα ψήφου, οι οποίες ανήκουν στην κυριότητα του Δημοσίου και περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 – 2015 (σσ. αυτό που ψήφισαν όλα μαζί τα τρία συνεταιράκια ΠαΣοΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ σώζοντάς μας για πολλοστή φορά, αν θυμάστε)”.Τι μεταβιβάζεται (ο κατάλογος βρίσκεται στην σελίδα 12 του .pdf, πάρτε πρώτα κάνα υπογλώσσιο ή το χάπι πιέσεως καλού κακού);
  • 51% απο τον ΟΛΠ (ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε)

Μας έπιασε η νύχτα, ξεχασμένους πάνω από το ποτήρι της ζωής. Μια παρέα αλλόκοτη είμαστε, ζωσμένη τον θυμό από την αδικία που μας κάνανε οι γραμματιζούμενοι πραματευτάδες και οι παρατρεχάμενες καφετζούδες τους. Ακούω τον αχό της ημέρας που έφυγε και που την σειρά του δίνει σε μουσικές όπου με γλυκαναθρέψανε. Καθισμένος σε ένα άδειο τραπέζι, με σκυμμένο το κεφάλι, κοιτώ τα χέρια όλων μας και βλέπω τους κόπους και τα βάσανα που αυτά κουβάλησαν και συνεχίζουν να κουβαλούνε.

Χτυπώ το ποτήρι με θυμό στο τραπέζι και σηκώνομαι όρθιος. Τα πόδια δεν αντέχουν από την κούραση, μα η καρδιά φουντωμένη τα στυλώνει. Ανοίγω τα χέρια μου και κοιτώ ψηλά προς τον Θεό με ένα παράπονο. Ο κάματος της ζωής και οι αγωνίες της με λύγισαν μα δεν με ρίξανε ακόμη κάτω. Σαν προσευχή τα χείλη μου βρίσκουν τις λέξεις ενός παλιού τραγουδιού, που το έγραψε ένας φίλος που ποτέ δεν συνάντησα…
Έχω άλλες είκοσι ψυχές
ταξιδεμένα τρεχαντήρια
στις μπόρες και στις αστραπές
στης μοναξιάς τα πανηγύρια.

Έχω άλλες είκοσι ψυχές
τη λογική πετάω στην πάντα
οι νύχτες μου τρελές γιορτές
κι όλη η ζωή μου, μια μπαλάντα..

Έχω άλλες είκοσι ψυχές
το εμβαδόν μου μη γυρέψεις
ΑΛΗΤΗ ΧΑΡΕ
θες δεν θες
πριν να με φας,
ΘΑ ΠΑΖΑΡΕΨΕΙΣ.
Πολύ το πιοτό, πιότερα τα βάσανα, με οδηγούν μέσα στην κάπνα των τσιγάρων, μέσα στην μπόχα του ιδρώτα και κάνω ένα βήμα μπρος. Γέρνω και χαιρετώ τον αόρατο αντίπαλο συγχορευτή μου. Τον θερσίτη, τον χάρο που παραμονεύει να με ‘βρει λάσκα, να με γελάσει και να με πάρει μακριά από τα αλώνια της ζωής.
Κοιτάζω τριγύρω και βλέπω αδέρφια… Σιωπούν, δεν μιλάνε, κοιτούν δεν χορεύουν…
Λυγίζουν τα πόδια
χτυπάει η καρδιά
υψώνω τα χέρια
σαν μια μαχαιριά..
Χτυπάω το χώμα
σηκώνομαι ορθός
αδέλφια, φωνάζω,
κιοτεύει ο εχθρός...
Τρέχω στην πόρτα, για να προλάβω… ποιος ξέρει τι…! Δεν αντέχω να είμαι άλλο με εκείνους που κοιτούν και δεν κάνουν τίποτε για τη ζωή τους. Με ρούχα κουρέλια προχωρώ στα στενά σοκάκια. Μια λάμπα που καίει εδώ, και άλλη παραπέρα. Δύο κορίτσια πληρώνουν σε είδος τους μπάτσους που τους την πέσαν… Από ένα παράθυρο ακούω το κλάμα ενός παιδιού και τη μάνα του να του λέει πως θα έχει φαγητό αύριο… Μιζέρια και σκοτάδι παντού.

Άρχισε να βρέχει. Δεν έχω που να πάω. Δεν έχω που να σταθώ. Λίγο το μεθύσι, λίγο η αδυναμία πέφτω κάτω. Το πρόσωπό μου ένα με τα απόνερα και την λάσπη. Τα δάχτυλά μου την αγγίζουν, την νιώθουν, την ευγνωμονούν. Ξαφνικά, νιώθω κάποιον να με πιάνει από το μπράτσο και να μου λέει: «σήκω παλικάρι μου, μπορείς». Βάζω τα χέρια και σηκώνομαι. Ο δικός μου χορός δεν έχει τελειώσει ακόμη. Η νύχτα κυλάει, αλλά ξέρω πως κάθε στιγμή που περνά πλησιάζει το πρωί που θα φέρει τον ήλιο, που θα φέρει το φως. Το μυαλό μου άρχισε να ξεθολώνει και ας περπατώ σε μία ζωντανή πηχτή ομίχλη.

Σκύβω, και πιάνω τη λάσπη και δίνω μια υπόσχεση: «Ακόμη κι όταν τριγύρω όλα γκρεμιστούνε και γίνουν λάσπη, τα χέρια θα βάζω με πάθος για να χτίσω με ετούτη το αύριο. Αυτό το αύριο που αξίζει να ζήσουν οι άλλοι, οι επόμενοι από εσένα κι από εμένα. Γιατί έτσι τους πρέπει, γιατί έτσι το βρήκα. Γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί έμαθα να σκύβω μόνο όταν προσεύχομαι στον Θεό. Δεν σκύβω σε κανέναν άλλο»

Περπατώ στον δρόμο με τον άνθρωπο που με σήκωσε. Όσο περπατάμε βρίσκουμε κι άλλους πεσμένους. Τους σηκώνουμε και συνεχίζουμε όλοι στον ίδιο δρόμο. Κατά κει που βγαίνει ο ήλιος. Και γινόμαστε όλο και περισσότεροι. Σαν ξημερώσει θα είμαστε αμέτρητοι…


ΥΓ: Αφιερωμένο στον φίλο Δημήτρη που δεν συνάντησα ποτέ, που με βρήκε πεσμένο ένα βράδυ και μου έδωσε το χέρι για να σηκωθώ…