Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Ιαν 2011

  • Τα τραγικά λάθη και η εγκληματική αμέλεια της κυβέρνησης Σημίτη παγίωσαν τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο

Ρεπορτάζ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ

Σενάρια συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, διαρκής υποχώρηση από την άσκηση δικαιωμάτων μας, αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας, ατολμία στην υπογραφή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Κύπρο για να μη δυσαρεστηθεί η Άγκυρα και de facto αποδοχή των γκρίζων ζωνών! Αυτός είναι ο θλιβερός απολογισμός της φετινής επετείου από τη νύχτα της εθνικής ταπείνωσης στα Ίμια...

Τη Δευτέρα 31 Ιανουαρίου συμπληρώνονται 15 έτη από το όνειδος της σύγχρονης ιστορίας μας, που οδήγησε στον θάνατο των τριών νεοηρώων του έθνους, μελών του πληρώματος του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού που απολέστηκε κατά την κρίση.

Και λέμε «όνειδος» γιατί τότε, εκτός των ανθρώπινων απωλειών, που είναι έτσι κι αλλιώς δυσβάστακτες, για πρώτη φορά τέθηκαν εν αμφιβάλω από την Τουρκία χερσαία τμήματα της ελληνικής επικράτειας δημιουργώντας το νεόκοπο καθεστώς των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο.

Εδραιωμένη κατάσταση

Ένα καθεστώς που αφενός με την τουρκική επιθετική συμπεριφορά και αφετέρου με την ελληνική ψοφοδεή αντιμετώπιση του τείνει -δυστυχώς- να θεωρείται εδραιωμένο και από την Ελλάδα, που αρκείται σε ανούσιο βερμπαλισμό, αλλά ουσιαστικά από όλες τις υπόλοιπες χώρες και τους διεθνείς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι από τους τότε πρωταγωνιστές των Ιμίων οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών Κ. Σημίτης και Τανσού Τσιλέρ έχουν αποσυρθεί από την πολιτική και ιδιωτεύουν, ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας Γ. Αρσένης έχει αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική (η σύζυγος του Λούκα είναι υπουργός στην κυβέρνηση Παπανδρέου), ο Α/ ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Λυμπέρης είναι πλέον απόστρατος και συγγραφέας βιβλίων, ενώ ο μόνος που παραμένει ενεργός στην πολιτική είναι ο τότε υπουργός Εξωτερικών και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει στις κινήσεις για την υποστολή της ελληνικής σημαίας και την υποχώρηση των βατραχανθρώπων από το ελληνικό έδαφος...

***

Το χρονικό της ντροπής

ΑΝΗΜΕΡΑ των Χριστουγέννων, στις 25 Δεκεμβρίου 1995, ένα μικρό τουρκικό μότορσιπ, το «Φιγκέν Ακάτ», προσαράζει στην ανατολική νησίδα Ίμια. Πρόκειται για δύο μικρές νησίδες (ανατολική και δυτική Ίμια) εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Στέλνει σήμα για την προσάραξη του ζητώντας βοήθεια. Σπεύδει για τη βοήθεια του ένα ελληνικό ρυμουλκό, του οποίου όμως τη βοήθεια αρνείται ο πλοίαρχος του τουρκικού πλοίου υποστηρίζοντας ότι τα νησάκια αυτά αποτελούν «τουρκικό έδαφος». Την επόμενη μέρα, 26 Δεκεμβρίου, ο τότε Έλληνας πρεσβευτής στην Άγκυρα απευθύνεται στο τουρκικό ΥΠΕΞ για διευκρινίσεις, τις οποίες όμως δεν λαμβάνει.

•Στις 27/12/1995 το τουρκικό ΥΠΕΞ αποδέχεται τη χρησιμοποίηση τουρκικών ρυμουλκών, μετατρέποντας μια καθαρά ιδιωτική υπόθεση (προσάραξη εμπορικού πλοίου ή ναυαγιαίρεση) σε διμερές, ελληνοτουρκικό ζήτημα. Αμέσως το τουρκικό ΥΠΕΞ έσπευσε να εκμεταλλευτεί την περίοδο των διακοπών και την υπολειτουργία των ελληνικών κρατικών αρχών, και εξέδωσε ρηματική διακοίνωση, όπου επισημαίνεται ότι τα Καρντάκ, όπως ονομάζει τα Ίμια, είναι «τουρκικό έδαφος», τμήμα της επαρχίας Μποντρούμ (Αλικαρνασσού). Στις 19 Ιανουαρίου 1996 εκλέγεται νέος πρωθυπουργός ο Κώστας Σπμίτης, ο οποίος στις 22 του μήνα ορκίζεται με υπουργούς Εθνικής Άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη και Εξωτερικών τον Θόδωρο Πάγκαλο. Την ίδια μέρα ο δήμαρχος Καλύμνου υψώνει την ελληνική σημαία στην ανατολική Ίμια δίνοντας μεγάλη δημοσιότητα στο γεγονός.

•Στις 27/1/1996 Τούρκοι «δημοσιογράφοι» τηλεοπτικού σταθμού αποβιβάζονται με ελικόπτερο στην ανατολική Ίμια, κατεβάζουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την αντίστοιχη τουρκική. Η κατάσταση επιδεινώνεται επικίνδυνα.

Στην Αθήνα συνεδριάζουν το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΕΕ) και το Συμβούλιο Άμυνας (ΣΑΜ). Η εντολή της κυβέρνησης είναι η αποκλιμάκωση της κρίσης. Αποφασίζεται η επιτήρηση των βραχονησίδων την ημέρα από τη θάλασσα, ενώ το βράδυ θα αποβιβάζονται σε αυτές στρατιωτικά αγήματα. Με απόφαση του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ ναυάρχου Χρήστου Λυμπέρη αποφασίζεται τη φύλαξη τους να αναλάβουν οι βατραχάνθρωποι της τότε Μονάδας Υποβρύχιων Καταστροφών (ΜΥΚ), εκεί μόνο που υπάρχει η σημαία, ενώ η δυτική Ίμια θα επιτηρείται από τα πλοία του Π.Ν., που περιπολούν στην περιοχή.

•Στις 09.00 της 30/1/1996 ο ναύαρχος Λυμπέρης αναλαμβάνει την επιχειρησιακή διοίκηση των ελληνικών Ε.Δ. Στις 10.00 μιλούν τηλεφωνικά ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και ο Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, καθώς και οι δυο υπουργοί Άμυνας Γ. Αρσένης και Ουίλιαμ Πέρι. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις. Προς το μεσημέρι πραγματοποιείται σύσκεψη στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Βουλή, με συμμετοχή υπουργών και του Α/ΓΕΕΘΑ για αξιολόγηση της κατάστασης και λήψη αποφάσεων. Δεν είναι κανονική συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ. Οι εντολές που δίδονται, σύμφωνα με το βιβλίο του ναυάρχου Λυμπέρη, είναι: «Όχι χρήση βίας, όχι παρενόχληση, αλλά ενημέρωση τους και αίτηση απομάκρυνσης τους». Από το μεσημέρι το τουρκικό ΥΠΕΞ ζητά από τον Έλληνα πρεσβευτή στην Άγκυρα την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς (status quo ante). Το αίτημα αυτό επαναλαμβάνει αργά το απόγευμα στις Βρυξέλλες και ο Αμερικανός μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ στον Έλληνα ομόλογο του. Στις 23.00 τα ελληνικά πολεμικά που βρίσκονται στην περιοχή έχουν στοχοποιήσει τα τουρκικά. Καθήκοντα τακτικού διοικητή εκτελεί ο αρχαιότερος κυβερνήτης, αυτός της φρεγάτας «Ναβαρίνον» (Ρ-461), ο τότε αντιπλοίαρχος Ι. Λιούλης. Στις 23.30 η αμερικανική πλευρά(Περί και στρατηγός Σαλικασβίλι) ανακοινώνει στον κ. Αρσένη ότι οι Τούρκοι αρνούνται την ελληνική πρόταση αποκλιμάκωσης, καθώς δεν δέχονται την απομάκρυνση των πλοίων και του αγήματος στην ανατολική Ίμια, ζητώντας και την υποστολή της ελληνικής σημαίας από το νησί.

•Στις 00.30 της 3171-1996 πραγματοποιείται σύσκεψη (όχι ΚΥΣΕΑ) στο πρωθυπουργικό γραφείο. Όσα τραγελαφικά διαδραματίστηκαν τότε είναι λίγο πολύ γνωστά. Τα ξημερώματα ενημερώνονται οι αρμόδιοι ότι στη δυτική Ίμια αποβιβάστηκε, με επιτυχή αντιπερισπασμό, ομάδα Τούρκων βατραχανθρώπων, την ίδια ώρα που η ελληνική πλευρά είχε ξεκινήσει τη διαδικασία αποβίβασης και σε αυτή τη νησίδα της δεύτερης ομάδας των βατραχανθρώπων της ΜΥΚ. Ζητείται επιβεβαίωση της πληροφορίας από το ΓΕΝ, που στις 04.30 διατάζει την απογείωση του ελικοπτέρου ΑΒ-212 (ΠΝ-21) από το «Ναβαρίνον», κάτω από εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες. Το ελικόπτερο πραγματοποιεί τρεις διελεύσεις πάνω από τη δυτική Ίμια και μόνο μετά την τρίτη, στις 04.50, διαπιστώνει την ύπαρξη στο νησί δέκα Τούρκων βατραχανθρώπων. Τότε διατάσσεται να επιστρέφει στο «Ναβαρίνον». Στη διάρκεια αυτού του σκέλους της πτήσης το ελικόπτερο συντρίβεται στη θάλασσα. Το πλήρωμα του, οι υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης (κυβερνήτης), Παναγιώτης Βλαχάκος (συγκυβερνήτης) και αρχικελευστής Έκτωρ Γιαλοψός (χειριστής σόναρ) σκοτώθηκαν ακαριαία στην εκτέλεση του καθήκοντος.

•Στις 06.15 της 31/1/1996 άρχισε η σταδιακή αποχώρηση. Πρώτοι αναχωρούν από τη δυτική Ίμια οι Τούρκοι βατραχάνθρωποι, για να ακολουθήσουν οι Έλληνες από την ανατολική, μαζί με την ελληνική σημαία, υλοποιώντας το αμερικανικό ρηθέν «no man, mo ships, no flags»...

***

Το μυστικό της Σαντορίνης: Γιατί δεν απογειώθηκαν ποτέ τα δύο Απάτσι

ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 1995 πραγματοποιήθηκαν η επίσημη τελετή ένταξης των νέων -τότε- επιθετικών ελικοπτέρων ΑΗ-64Α Plus Apatche και η ένταξη τους στο νεοσυγκροτηθέν ειδικά για τον σκοπό αυτό 1ο Τάγμα Επιθετικών Ελικοπτέρων (1ο ΤΕΕΠ), που εδρεύει στο Στεφανοβίκι Μαγνησίας. Πρώτος διοικητής της μονάδας ήταν ο τότε αντισυνταγματάρχης Γ.Χ. Το διάστημα από τα τέλη Αυγούστου 1995 ως και τον Ιανουάριο του 1996, που ξέσπασε η κρίση των Ιμίων, η μονάδα συνέχισε με τους προβλεπόμενους από τον προγραμματισμό ρυθμούς την παραλαβή όλων, και των συνολικά είκοσι, των ελικοπτέρων της, την εκπαίδευση του ιπτάμενου και τεχνικού προσωπικού της, αλλά και την αποπεράτωση των νέων εγκαταστάσεων της.

Τα επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι, με διμελές πλήρωμα, τη στιγμή της κρίσης των Ιμίων δεν είχαν περάσει από την επιχειρησιακή αξιολόγηση, και επομένως η μονάδα δεν ήταν επιχειρησιακή και ετοιμοπόλεμη. Μπροστά όμως σε μια εν εξελίξει σοβαρότατη κρίση με εθνικές συνέπειες όλα αυτά ασφαλώς αποτελούν... λεπτομέρειες. Όταν έχεις στο οπλοστάσιο σου τέτοιο όπλο, σε μια τέτοια κρίση, δεν μπορείς να μην το αξιοποιήσεις.

Πραγματοποιούσαν βολές

Στις 16.00 της 19ης Ιανουαρίου 1996 με διαταγή του ΓΕΣ απογειώνονται από το Στεφανοβίκι δύο επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι φορτωμένα με αντιαρματικά βλήματα αέρος-εδάφους Χελφάιρ, προκειμένου να πραγματοποιήσουν για πρώτη φορά δοκιμαστικές βολές αποδοχής του βλήματος στο πεδίο βολής αρμάτων Λιτόχωρου, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες, με βροχή, κρύο και χαμηλή νέφωση. Στο ένα ελικόπτερο, όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, επέβαινε ο ίδιος ο διοικητής. Στο δεύτερο ελικόπτερο, ένας από τους ικανότερους πιλότους της μονάδας. Οι βολές αποδοχής των Χελφάιρ πραγματοποιήθηκαν με απόλυτη επιτυχία, αλλά όχι και χωρίς κίνδυνο, στο πεδίο βολής Λιτόχωρου. Λόγω των εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών ένα από τα δύο ελικόπτερα παραλίγο να συντριβεί στον ορεινό όγκο του γειτονικού Ολύμπου, στη διάρκεια εκτέλεσης ελιγμών για την άφεση ενός βλήματος. Ευτυχώς όμως όλα πήγαν τότε καλά.

Μόλις προσγειώθηκε στο Στεφανοβίκι, τα ανεφοδίασαν με καύσιμα και τα εξόπλισαν με πλήρη πολεμικό φόρτο, δηλαδή 16 συνολικά Χελφάιρ, και μία πλήρη αναχορηγία πυρομαχικών για το πυροβόλο Μ230 των 30mm, που βρίσκεται στο ρύγχος του ελικοπτέρου. Επειδή μάλιστα δεν είχαν παραληφθεί ακόμα τα κανονικά πυρομαχικά του πυροβόλου, και για να είναι πλήρως επιχειρησιακά τα δύο ελικόπτερα, έγινε η εξής ελληνική πακντα: τηλεφωνικά ο διοικητής του Στεφανοβικίου επικοινώνησε με τον τότε διοικητή της 114 Πτέρυγας Μάχης στην Τανάγρα, όπου επιχειρούσαν (και επιχειρούν) τα μαχητικά Μιράζ-2000, που φέρουν πυροβόλα DEFA-554, επίσης των 30 χιλιοστών.

Σε πλήρη ετοιμότητα

Μεταβιβάστηκε λοιπόν στον διοικητή της Τανάγρας η παράκληση να «δανείσει» στα επιθετικά ελικόπτερα του Στρατού αριθμό βλημάτων των 30 χιλιοστών για τα πυροβόλα των Απάτσι. Όπερ και εγένετο σε χρόνο ρεκόρ. Αμέσως μετά οι τέσσερις άνδρες κατέβησαν στην πίστα, ανέβηκαν στα ελικόπτερα τους, τα οποία πετώντας πάνω από τα κύματα του φουρτουνιασμένου Αιγαίου, για να μη γίνουν αντιληπτά από τα τουρκικά ραντάρ, έφτασαν και προσγειώθηκαν έπειτα από περίπου μιάμισης ώρας πτήση μέσα στο σκοτάδι, στην αεροπορική βάση της Σαντορίνης, όσο πιο κοντά μπορούσαν δηλαδή στην περιοχή της κρίσης, με άμεση ετοιμότητα να επέμβουν, όποτε τους ζητούνταν.

Αλλά δεν τους ζητήθηκε να επέμβουν ποτέ, παρόλο που διέθεταν τον ειδικό εξοπλισμό για πτήση και παρατήρηση στη διάρκεια της νύχτας, και μάλιστα κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες. Στην αεροπορική βάση της Σαντορίνης έφτασαν αργά το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου.

Επομένως πολύ κοντά στην περιοχή της κρίσης τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου υπήρχαν δύο απόλυτα εξειδικευμένα και εξοπλισμένα ελικόπτερα. Δυστυχώς δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ καθεστώς των νήσων και των νησίδων του Αιγαίου είναι κρυστάλλινης διαύγειας και αποδεικνύεται από πλήθος διεθνών συμφωνιών. Τρεις είναι οι Διεθνείς Συνθήκες, που το διέπουν: της Λοζάνης (1923), οι Ιταλοτουρκικές (1932) και των Παρισίων (1947). Όμως, όπως πολύ εύστοχα επισημαίνεται και από το ελληνικό ΥΠΕΞ, τη νομική επιχειρηματολογία (συνθήκες, πρωτόκολλα κ.λπ.) συμπληρώνει η έμπρακτη, ειρηνική και συνεχής άσκηση κυριαρχίας επί των Ιμίων από την Ελλάδα, αδιαλείπτως από το 1947, χωρίς η Τουρκία να την αμφισβητήσει ποτέ ως την κρίση του 1995-96.

Με τη Συνθήκη της Λοζάνης (άρθρο 15) τα Ίμια μαζί με όλο το δωδεκανησιακό σύμπλεγμα περιήλθαν στην Ιταλία. Επιπλέον προκύπτει (άρθρα 12 και 16) ότι η Τουρκία παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού δικαιώματος επί όλων των νησιών που βρίσκονται πέραν των 3 μιλίων από την ασιατική ακτή, εκτός των Ίμβρου, Τενέδου και Λαγουσών).

Συνεπώς παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού της δικαιώματος και επί των Ιμίων, που βρίσκονται σε απόσταση 3,7 μίλια από τις τουρκικές ακτές. Η Συνθήκη της Λοζάνης είναι σαφής: τα νησιά και οι νησίδες εντός τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές παραμένουν τουρκικά πλην αντιθέτου ρητής εξαιρέσεως της ίδιας της Συνθήκης και, αντιστρόφως, η Τουρκία παραιτείται από κάθε κυριαρχικό ή άλλο δικαίωμα επί των νησιών και των νησίδων που ευρίσκονται εκτός της ζώνης αυτής (και πάλι πλην ρητών εξαιρέσων, περιπτώσεις Ίμβρου, Τενέδου, Λαγουσών).

2 Με την Ιταλοτουρκική Συμφωνία του Ιανουαρίου του 1932 και του συμπληρωματικού αυτής Πρωτοκόλλου της 28/12/1932, βάσει των οποίων οριοθετήθηκε η χωρική θάλασσα των δύο χωρών μεταξύ μικρασιατικής ακτής και δωδεκανησιακού συμπλέγματος.

Τονίζεται ότι τα Ίμια περιήλθαν στην Ιταλία με τη Συνθήκη της Λοζάνης, κάτι που απλώς επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι στο σημείο 30 του συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου που υπεγράφη στις 28/12/1932 αναφέρονται ως ένα από τα σημεία ιταλικής κυριαρχίας από τα οποία θα υπολογίζεται η μέση γραμμή για τον διαχωρισμό των χωρικών υδάτων μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας.

Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947 (άρθρο 14) η κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων, περιήλθε από την Ιταλία στην Ελλάδα. Δηλαδή η Ελλάδα διαδέχτηκε την Ιταλία ασκούσα αυτή την κυριαρχία.

***

Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ

Τα σύγχρονα Ίμια

ΥΠΟΠΛΟΙΑΡΧΟΣ Χριστόδουλος Καραθανάσης υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος, αρχικελευστής Έκτωρ Γιαλοψός. Τρεις χρυσές εγγραφές στο πάνθεον των Ελλήνων ηρώων. Το πέρασμα από τα δημοτολόγια στη χορεία των εκλεκτών του έθνους κοστίζει μόνο μία ζωή. Την έδωσαν, αυτοπροαιρέτως, για την πατρίδα. Ημερομηνία καταχώρησης 31 Ιανουαρίου 1996. Οι νεκροί στρατιώτες της Ελλάδας ήταν οι μόνοι που γλίτωσαν από το όνειδος και το άγος των Ιμίων που μας καταδιώκει και μας τιμωρεί συλλογικά τα τελευταία 15 χρόνια.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ της Ιστορίας οι τρεις θυσιασθέντες υπέρ βωμών και εστιών ήταν τυχεροί. Έλαβαν θάνατο μαζί με αγέραστο έπαινο και κλέος. Όσοι απέμειναν ζωντανοί στις 31 Ιανουαρίου του '96 θα λάβουν κάποτε το μερίδιο του θανάτου που αναλογεί σε όλους τους ανθρώπους, αλλά το όνειδος των Ιμίων, η ταπείνωση και οι ολέθριες επιπτώσεις του σε όλους τους τομείς του συλλογικού βίου θα παραμένουν.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ύφεση, ο αμοραλισμός, το όργιο της παρανομίας, η υποτίμηση των δυνατοτήτων και του ηθικού της χώρας στο εσωτερικό και το εξωτερικό είναι εν πολλοίς απότοκα της νύχτας των Ιμίων. Ο αρχιτέκτονας της ντροπής, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ξεστομίζοντας το κατάπτυστο «ευχαριστώ» στις ΗΠΑ από το βήμα της Βουλής, εξασφάλισε την αμέριστη στήριξη των προαγωγών της ξενοκρατίας και οκτώ ανέφελα έτη πολιτικής μονοκρατορίας.

ΤΩΡΑ οι γκρίζες ζώνες που επέβαλαν οι Τούρκοι στο Αιγαίο έχουν επεκταθεί στο σώμα της Ελλάδας. Απλώνονται από την πλατεία Αμερικής μέχρι τις εσχατιές των συνόρων. Πλημμυρίζοντας την επικράτεια με λαθρομετανάστες, οι εχθροί του Ελληνισμού και οι συνεργάτες τους έχουν καταφέρει ένα αποφασιστικό πλήγμα στην ομοιογένεια του πληθυσμού, στην οικονομική ζωή, στα πολιτιστικά αποθέματα, στη φυσιογνωμία του ελληνικού χώρου.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΙΜΙΑ είναι η Νομική, ο Άγιος Παντελεήμονας, η Κυψέλη, η παραλία της Πάτρας, τα Χανιά, η Μανωλάδα, η Θεσσαλονίκη, η Νέα Μηχανιώνα, τα Ιωάννινα. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ αλλάζουν, όμως οι στόχοι, οι μέθοδοι και οι συνέπειες παραμένουν αναλλοίωτα.

Αφιέρωμα της εφημερίδας «Δημοκρατία», 29/1/2011





Μόνοι τους βάζουν φωτιά στην «πυριτιδαποθήκη», που δημιούργησαν

Αλαβάνος: “Γενικά δεν μπορεί να κρίνει ο οποιοσδήποτε ποιός είναι ή δεν είναι Ελληνας με βάση τις πεποιθήσεις του ή την ιδεολογία του”

Αλήθεια πρώτη: Όταν η Πολιτεία, διαπραγματεύεται με παράνομους – αλλοδαπούς και ημεδαπούς – για να εφαρμόσει τον νόμο, τότε ομολογεί εμπράκτως, ότι δεν υπάρχει κράτος!

Πώς θα διαπραγματευθεί με την Τουρκία;

Πώς θα ανακόψει παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου στο Αιγαίο, όταν δεν μπορεί να ανακόψει παράνομες καταλήψεις μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας; Πώς;

Τελικά οι λαθρομετανάστες εγκατέλειψαν το κτίριο της Νομικής «οικειοθελώς»; Και λοιπόν;

Και οι τούρκοι πιλότοι εγκαταλείπουν τον εθνικό εναέριο χώρο οικειοθελώς (και προσωρινώς, μέχρι να… επανέλθουν)

Αλλά αυτό δεν παύει να είναι και παρανομία και πρόκληση.

Και συνεχής κλιμάκωση παρανομίας και πρόκλησης…

Αλήθεια δεύτερη: Το «πανεπιστημιακό άσυλο» δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο.

Δεν θα μπορούσε, άλλωστε. Γιατί η έννοια του «ασύλου ιδεών» μέσα στα Πανεπιστήμια, υποδηλώνει ότι παντού αλλού υπάρχει καταδίωξη ιδεών!

Όμως, σε μια δημοκρατική χώρα οι ιδέες δεν διώκονται πουθενά.

Και δεν χρειάζονται ιδιαίτερη «προστασία» (ασυλία) κάπου…

Αλήθεια τρίτη: Η κατάργηση του «Πανεπιστημιακού ασύλου» δεν απαιτεί «συνταγματική μεταρρύθμιση»!

Πολύ απλά η έννοια του «πανεπιστημιακού ασύλου» δεν αναφέρεται πουθενά στο Σύνταγμά μας. Πουθενά!

Υπάρχει η έννοια της «ακαδημαϊκής ελευθερίας», για την οποία αναφέρεται ρητά, ότι: «H ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα» (Άρθρο 16, #1)

Καταλάβατε; Το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτό που ισχυρίζονται κάποιοι!

Το Σύνταγμα λέει ότι δεν μπορείς στο όνομα της «ακαδημαϊκής Ελευθερίας» να παραβιάζεις το Σύνταγμα, να ζητάς νομιμοποίηση παρανόμων πράξεων ή – πολύ περισσότερο – να προβαίνεις σε παράνομες πράξεις.

Το άσυλο θεσπίζεται από απλό Νόμο και μπορεί να καταργηθεί με απλό νόμο. Και πρέπει να καταργηθεί, για να αποκτήσουμε ξανά Πανεπιστήμια…

Αλήθεια τέταρτη: Ο νόμος περί ασύλου είναι πλήρως ανεφάρμοστος! Προβλέπει πως, για να μπει η Αστυνομία στους Πανεπιστημιακούς χώρους αυτεπαγγέλτως, πρέπει να συντελείται «αυτόφωρο κακούργημα» ή «έγκλημα κατά της ζωής».

– Δηλαδή, αν συντελείται αυτόφωρο πλημμέλημα (ξυλοδαρμός, λαθρεμπόριο κλπ.) η αστυνομία δεν μπορεί να επέμβει!

– Αν έχει συντελεστεί κακούργημα εκτός Πανεπιστημιακού χώρου και ο αυτουργός έχει καταφύγει στο «άσυλο», και πάλι η αστυνομία δεν μπορεί να επέμβει!

Και τέλος τι θα πει «αν συντελείται αυτόφωρο κακούργημα…»;

Αφού οι διωκτικές αρχές δεν επιτρέπεται να είναι μέσα και να εποπτεύουν, ποιος θα βεβαιώσει αν και τι «συντελείται»;

«Αστυνόμευση» από… μακριά δεν υπάρχει!

Ο νόμος περί ασύλου είναι απολύτως ανεφάρμοστος και δεν επιδέχεται καμίας βελτίωσης!

Μόνον αν καταργηθεί και εφαρμοστεί ό,τι και στην Ευρώπη, θα αποκατασταθεί η ακαδημαϊκή Ελευθερία…

Αλήθεια πέμπτη: Αυτοί που έφεραν τους λαθρομετανάστες στην Αθήνα και τους εγκατέστησαν στη Νομική είναι προβοκάτορες! Με την κυριολεκτική σημασία του όρου: αφού απεργάζονται την «κοινωνική πρόκληση». Και το διακηρύσσουν μάλιστα…

– «Προβοκάτορες» είναι όσοι εκμεταλλεύονται ένα πραγματικό κοινωνικό πρόβλημα για να πυροδοτήσουν ανεξέλεγκτη έκρηξη.

Δεν τους ενδιαφέρει η δικαιοσύνη. Δεν τους ενδιαφέρει η πολιτική λύση.

Τους ενδιαφέρει η πρόκληση κοινωνικής έκρηξης.

Και συνήθως πρώτα θύματα αυτής της έκρηξης είναι οι άμοιροι τους οποίους βάζουν μπροστά.

Αλήθεια έκτη: Είναι και παρακρατικοί! Διότι έχουν την πρωτοφανή ανοχή των αρχών. Αν δεν την είχαν, οι λαθρομετανάστες δεν θα ξεκίναγαν ποτέ από την Κρήτη, ούτε θα έφταναν ποτέ στον Πειραιά κι από κει στην Αθήνα, στο κτίριο της Νομικής. Κι όλα αυτά φανερά και «ειδοποιημένα»! Χωρίς την ανοχή των αρχών αυτά δεν γίνονται…

Κι όσοι έφεραν τους λαθρομετανάστες και τους «εγκατέστησαν είναι και προβοκάτορες και παρακρατικοί!

Αλήθεια έβδομη: Το πρόβλημα δεν «λύθηκε αναίμακτα».

Η αιματηρή του έκρηξη μετατέθηκε χρονικά. Την επόμενη φορά η απειλή αιματοχυσίας θα είναι μεγαλύτερη. Και όσο ενθαρρύνονται τέτοιες ενέργειες, τόσο θα μεγαλώνει η απειλή

Κάποια στιγμή θα έχουν τόσο αποθρασυνθεί οι «αλληλέγγυοι» και θα έχουν τόσο πληθύνει οι ίδιοι οι λαθρομετανάστες, που θα είναι αδύνατο πια να «εκτονώνουμε» την κατάσταση.

Νομίζουν ότι «έσβησαν μια πυρκαγιά»

Αλλά ενθάρρυναν παρακρατικούς προβοκάτορες να ανάψουν το φυτίλι!.

Γι’ αυτό σε κάθε άλλη χώρα τέτοια φαινόμενα αντιμετωπίζονται έγκαιρα με κατασταλτική βία! Γιατί όσο πιο έγκαιρα τα αντιμετωπίσεις, τόσο λιγότερη βία θα χρειαστεί για να τα εξουδετερώσεις;

Σε αυτές τις περιπτώσεις, καλύτερη ελεγχόμενη βία τώρα, παρά ανεξέλεγκτη βία αύριο.

Όλες οι άλλες δημοκρατικές χώρες, επιλέγουμε το πρώτο.

Οι δικοί μας, εδώ, επιλέγουν μονίμως το δεύτερο

Εν μέρει, γιατί είναι πανικόβλητοι.

Εν μέρει, γιατί είναι «διαβρωμένοι».

Εν μέρει, γιατί έχουν δημιουργήσει ή ανεχθεί παρακρατικά κυκλώματα που, πια, συχνά αυτονομούνται.

Εν μέρει, γιατί έχουν αυτονομηθεί και τα ΜΜΕ των εργολάβων, τα οποία εκφράζουν περισσότερο την προπαγάνδα ενός καταρρέοντος καθεστώτος, παρά την αγωνία της κοινής γνώμης.

Μόνοι τους βάζουν φωτιά στην «πυριτιδαποθήκη», που επίσης μόνοι τους δημιούργησαν και πάνω στην οποία στρογγυλό- κάθισαν.

Τώρα πια δεν σώζονται.

Σώζεται όμως η χώρα.

Ακόμα…

ΝΖ

Η αλήθεια, με διαφορετική προσέγγιση

Αλήθεια πρώτη: Όταν η Πολιτεία, εκπροσωπείται και διοικείται από επίορκους υπαλλήλους και διεφθαρμένους πολιτικούς τότε εμπράκτως δεν υπάρχει ευνομούμενο κράτος!

Αλήθεια δεύτερη: Η βουλευτική ασυλία δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε. Γιατί η έννοια της βουλευτικής ασυλίας, υποδηλώνει ότι υπάρχει καταδίωξη πολιτικών ιδεών! Όμως, σε μια δημοκρατική χώρα οι πολιτικοί δεν διώκονται πουθενά.

Αλήθεια τρίτη: Η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας απαιτεί «συνταγματική μεταρρύθμιση»! Πολύ απλά η νομοθετική εξουσία έχει φροντίσει η ίδια να καλύπτει τον κώλο της.

Αλήθεια τέταρτη: Οι νόμοι,και το Σύνταγμα είναι μερικώς έως πλήρως ανεφάρμοστοι στην χώρα μας.Κυρίως εφαρμόζονται στους μη έχοντες και κατέχοντες, ενώ παρακάμπτονται άνετα από τους πολιτικούς και τους προστατευόμενους τους.

Αλήθεια πέμπτη: Αυτοί που στηριζουν τους πολιτικούς που μας κυβερνάνε στην Ελλάδα και τους εγκατέστησαν στη Κοινοβούλιο είναι προβοκάτορες! Με την κυριολεκτική σημασία του όρου: αφού απεργάζονται την «κοινωνική πρόκληση». Και το διακηρύσσουν μάλιστα…

Αλήθεια έκτη: Είναι και παρακρατικοί! Διότι έχουν την πρωτοφανή ανοχή των αρχών και κυρίως της δικαστικής εξουσίας Αν δεν την είχαν, οι επίορκοι και λαδιάρηδες πολιτικοί δεν θα ξεκίναγαν ποτέ από τις περιφερειες τους κι από κει να έφταναν στην Αθήνα, στο κτίριο της Βουλής. Κι όλα αυτά φανερά και «ειδοποιημένα»! Χωρίς την ανοχή των αρχών αυτά δεν γίνονται…

Αλήθεια έβδομη: Το πρόβλημα δεν «λύθηκε αναίμακτα». Ηδη ο ελληνικός λαός πληρώνει “φόρο αίματος”, στην τρόικα και τους ξένους τραπαζίτες για τα σπασμένα άλλων. Στις επόμενες φάσεις του μνημονίου η αιματοχυσία θα είναι μεγαλύτερη. Και όσο ενθαρρύνονται τέτοιες ενέργειες, τόσο θα μεγαλώνει η απειλή…



  • "Οι διαταγές ήταν να εξοντώσουμε όσους περισσότερους μπορούσαμε κερδίζοντας χρόνο"
Δεκαπέντε χρόνια συμπληρώθη­καν, από την αποφράδα εκείνη νύ­χτα του Ιανουαρίου του 1996. Τη νύχτα, που τρεις γενναίοι άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού έδωσαν τις ζωέςτους, για την πατρίδα που σερνόταν στην κρίση των Ιμίων. Την κρίση, που έδωσε αφορμή στην Τουρκία, να θέσει το ζήτημα των «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την κυριαρχία της Ελλάδας σε αρκετά νησιά.
Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, μαθαίνουμε ότι, αν και ο κ. Σημίτης ευχαριστούσε (γιατί;) τους Αμερικάνους αν και ο κ. Πάγκαλος πρότεινε να πουν, ότι τη σημαία την πήρε ο… αέρας στα Ίμια, υπήρχαν πάνω στις βραχονησίδες πραγματικοί Έλληνες και πραγματικοί άνδρες που ήταν έτοι­μοι να δώσουν τη ζωή τους.
Δεν ήταν διατεθει­μένοι να διαπραγματευτούν με σκυμμένο το κε­φάλι σαν τους ραγιάδες, ούτε να πουν ψέμματα σε όλο το λαό για «τα ξερονήσια με τα κατσίκια», όπως τα έλεγε τότε ο Κλίντον.
Πριν περάσουμε στη συγκλονιστική περι­γραφή της κρίσης των Ιμίων από τα χείλη του υποπλοιάρχου των ΟΥΚ Θεόδωρου Μούση, αισθανόμαστε κι εμείς ότι πρέπει να επαναλάβουμε τα ονόματα των τριών Ελλήνων, που έπεφταν νεκροί όταν έπεφτε το ελικόπτερο τους, την ίδια ώρα που ανέβαιναν στα Ίμια δέκα Τούρκοι κομάντος: Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος, Έκτορας Γιαλοψός. Παρόντες…

Ξέραμε πως θα πεθάνουμε
«Στις επτά και μισή, πήραμε διαταγή να μα­ζέψουμε ια πράγματα και να πάρουμε το σύμ­βολο μαζί μας», περιγράφει ο Θεόδωρος Μούσης, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής των ανδρών, των βατραχανθρώπων που βρίσκονταν επάνω στο πετρώδες, ξερό έδαφος της βραχονησίδας ακάλυπτοι, σαν πρόβατα επί σφαγήν. «Πήγαμε εκεί ξέροντας ότι θα πεθαίναμε στην περίπτωση εμπλοκής. Αυτές ήταν οι διαταγές. Στόχος μας; Να εξοντώσουμε όσους περισσότερους μπορούσαμε κερδίζοντας χρόνο. Γι’ αυτό και ο εξοπλισμός μας ήταν υπερσύγχρονος», προ­σθέτει ο επικεφαλής των Ελλήνων βατραχαν­θρώπων. Η ΟΥΚ είχε εντολή να εγκατασταθεί εκεί ώστε να ελέγχει τις κινήσεις των Τούρκων βατραχανθρώπων, που αποβιβάστηκαν στη βρα­χονησίδα, ενώ παρακολουθούσε τη τουρκική φρεγάτα τύπου «Μέκο», η οποία προσέγγιζε τη δυτική ‘Ιμια.
«Να μην κατεβάσουμε τη σημαία, είπαν κάποια από τα παιδιά. Όλοι κλαίγαμε. Ο ένας κράταγε τον άλλον. Με βαριά καρδιά, λίγο πριν αποχωρήσουμε έδωσα παράγγελμα: “Πρ­οσοχή”. Είπαμε τον εθνικό ύμνο και στις 8.30 πή­ραμε τη σημαία και φύγαμε».
Τα λόγια του Θ. Μούση είναι απόδειξη ότι όλοι ήιαν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα χειρότερα, να ρισκάρουν, να σκοτώσουν, αλλά και να θυσιαστούν για την πατρίδα, όπως τα τρία μέ­λη του πληρώμαιος του ελικόπτερου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που πέταγε εκείνη την ώρα πάνω από τα Ίμια.
Αυτή, είναι η μια πλευρά. Η άλλη καταγρά­φεται γλαφυρά μέσα από το βιβλίο, που έγρα­φαν οι δημοσιογράφοι ΑΘ. ‘Ελλις και Μ. Ιγνατίου, για την κρίση των Ιμίων. «Να φύγουμε από τα Ίμια και να τερματιστεί η κρίση, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα ξαναγυρίσουμε στα Ίμια», είπε ο τότε πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης και ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος, όπως αποκαλύπτεται από το βιβλίο τους με τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικα­νών, πρότεινε:
«Να πούμε ότι την σημαία την πήρε ο αέρας και να κλείσουμε την υπόθεση». Αυτό είναι ανδρεία…
Και δεκαπέντε χρόνια μετά, ας το ξεκαθαρί­σουμε. Ο τότε δήμαρχος της Καλύμνου, ο οποί­ος σήκωσε την Ελληνική σημαία στη βραχο­νησίδα, κατηγορήθηκε από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ, ότι «έριξε λάδι στη φωτιά» και ότι μπορεί να μην είχε συμβεί τίποτα αν δεν το έκανε. Ομως, ποτέ δεν μετάνιωσε για την πρά­ξη του, να τοποθετήσει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά και καλά έκανε.
Ο Δημήτρης Διακομιχάλης, φοβόταν και με­ρικές ημέρες μετά, θα επαληθευτεί, ότι οι γεί­τονες αμφισβητούν την ελληνικότητα των Ιμίων και συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευ­θυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού ύψωσε την ελληνική σημαία. Μια μέρα αργότερα, το ελληνικό σύμβολο αντικατα­στάθηκε με το τουρκικό.
Ο Τούρκος δημοσιογράφος, πράκτορας της MIT, όπως αποδείχθηκε αργότερα, Σερτ Τσεσούρ, και ο συνάδελφος του κατέφθασαν στα Ίμια πήραν την ελληνική σημαία την οποία πα­ρέδωσαν στην εφημερίδα «Χουριέτ» στη Σμύρνη, και πλέον ανέμιζε η δική τους.




Καμμιά τεχνογνωσία δεν είχε το ΔΝΤ και Σία για να λύσει το ελληνικό πρόβλημα. Εκαναν αυτό που κάνουν σε όποια χώρα κι αν πάνε: Εχουν μερικά μέτρα έτοιμα, πατιτούρα και εκ του προχείρου. Τα γνωστά δηλαδή: μειώστε μισθούς και ανεβάστε φόρους. Αλλά για όλα τα υπόλοιπα που είδαμε μετά, εδώ όπως και αλλού, άλλοι είναι οι υποβολείς και οι συμβουλάτορες και εισηγητές των μέτρων.

Η εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου.

Δεν είναι μυστικό αυτό. Σιγά μην είχαν ιδέα περί κλειστών επαγγελμάτων οι Τροϊκάνοι. Σιγά μην καταλάβαιναν τα golden boys των Βρυξελλιών και του ΔΝΤ πως δουλεύει η ελληνική παραοικονομία, το 40% του τζίρου, και όλες οι άλλες ελληνικές οικονομικές ιδιαιτερότητες και πατέντες. Τίποτε δεν γνώριζαν από αυτά. Που τις βρήκαν τις χιλιάδες επί χιλιάδων σελίδων με μέτρα, τόσο γρήγορα; Ποιος τις συνέταξε; Αυτά τα παιδαρέλια με ύφος 10 καρδιναλίων που το πολύ να είχαν επισκεφθεί στις διακοπές τους την ελλάδα;

Η εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου είναι που υποβάλλει τα μέτρα του ΔΝΤ παντού και είναι αυτή που κερδίζει όπου πάει το ΔΝΤ. Μαζί με τους εξωχώριους συνεταίρους της.

  • Απαξιώνουν κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις και μετά τις ιδιωτικοποιούν, διαμοιράζοντας τα ιμάτια του δημόσιου πλούτου μεταξύ τους και στο τζάμπα.
  • Απαξιώνουν ολόκληρους τομείς της εθνικής οικονομίας, από τα περίπτερα και τις κατασκευέςμέχρι την βιομηχανία ζάχαρης, ξύλου και μετάλλου και μετά έρχονται και αγοράζουν για ένα κομμάτι ψωμί.
  • Δημιουργούν στρατιές ανέργων για να έχουν πάμθηνο ντόπιο εργατικό δυναμικό. Ανασφάλιστο και δεμένο με ατομικές συμβάσεις. (Σε μας, μας κουβάλησαν και τους δυστυχισμένους του μισού πλανήτη για φόβητρο και εναλλακτική, τους οποίους φυσικά και εκμεταλλεύτηκαν άγρια ήδη.)

Ποιος κερδίζει; Το δημόσιο; Ο λαός; Η κοινωνία;

Οι ολιγάρχες τους πλούτου της χώρας κερδίζουν. Οι ιδιοκτήτες της χώρας κερδίζουν. Και σιγά το κόλπο.

Το Μνημόνιο εξάλλου δεν έγινε για να πετύχει αυτό ή η χώρα. Εγινε για να κονομήσει το ΔΝΤ, που ήταν στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, να εξασφαλιστούν οι φίλοι τους και παλιοί δανειστές μας, να κονομήσουν κάτι “κεντρικοί τραπεζίτες” που μας δάνεισαν τώρα τα 110 δις, και τα κολλητάρια τους στην αρπαχτή. Εγχώριοι και ξένοι.

Η εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου παίρνει τώρα ένα μεγάλο κομμάτι από αυτά που συγκεντρώνει η κυβέρνηση ως εισπράκτορας του ΔΝΤ. Και που επιθυμεί να συγκεντρώνει στην θέση της, ως καλύτερος εισπράκτορας, η επόμενη κυβέρνηση. Σιγά την φιλοδοξία πατριώτες κι εσείς.

Η εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου. Πείτε το, ξαναπείτε το και συνηθίστε να το λέτε. Αριστεροί και δεξιοί έλληνες. Και μη “χαλιέστε” οι μεν με τους δε. Η εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου είναι η μόνη που κερδίζει από το Μνημόνιο ενώ ένας ολόκληρος λαός στενάζει. Και η πατρίδα μας ξεπουλιέται “πέντε φράγκα το χωνάκι”. Διότι γνωρίζουν και τους πολύτιμους πόρους που κρύβει το έδαφος της χώρας εδώ και δεκαετίες.

Είναι όλοι αυτοί των οποίων τα συμφέροντα τα δύο μεγάλα κόμματά μας έχουν για πρώτο τους μέλημα. Είναι όλοι αυτοί που ποτέ δεν διανοήθηκαν και δεν θα διανοηθούν τα δυο μεγάλα κόμματά μας να φορολογήσουν.

Είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες αυτής της χώρας που ουσιαστικά πήραν τα μέτρα που πήραν με το Μνημόνιο και ότι ακολουθήσει και είναι οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι. Τα κόμματα απλώς εκτελούν εντολές.

Θραξ ο Αναρμόδιος






Η Τρόϊκα, επιβάλλοντας το μνημόνιο σε απόλυτη συμφωνία με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιχείρησε τη δοκιμασμένη συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης. Η λογική της εσωτερικής υποτίμησης λέει ότι μειώνω μισθούς και συντάξεις, απολύω κόσμο και έχω ως αποτέλεσμα υπερπροσφορά φτηνής εργασίας, κάτι που θα οδηγήσει σε μείωση των τιμών των παραγομένων προϊόντων και επομένως αφενός ισοφαρίζω τις εισοδηματικές απώλειες, αφετέρου αυξάνω των ανταγωνισμό και τις εξαγωγές, δηλαδή οδηγώ σε ανάπτυξη.

Είδατε όμως εσείς, έστω και μια τιμή ενός προϊόντος να μειώνεται; Όχι βέβαια, αντίθετα αυξάνονται όλες οι τιμές. Και μάλιστα την κούρσα ανόδου των τιμών την οδηγεί η ίδια η κυβέρνηση με τις αυξήσεις στις τιμές των ΔΕΚΟ, την αύξηση του ΦΠΑ και της φορολογίας γενικότερα. Είδατε εσείς καμία αύξηση της παραγωγής προϊόντων; Ποιών προϊόντων, αφού δεν παράγουμε τίποτα.

Η Τρόϊκα και κυρίως το ΔΝΤ που καμώνεται πως έχει και τεχνογνωσία, έκαναν στην περίπτωσή μας, τρία τραγικά λάθη:
α) δεν υπολόγισαν καθόλου τις ανύπαρκτες παραγωγικές δυνατότητας της ελληνικής οικονομίας και τον… τεράστιο όγκο των εισαγόμενων καταναλωτικών προϊόντων,
β) δοκιμάζουν συνταγή μνημονίου σε μια χώρα με σκληρό νόμισμα. Το σκληρό νόμισμα από το ένα μέρος και η έλλειψη οποιασδήποτε παραγωγικής δυνατότητας της χώρας από το άλλο, οδηγούν μαθηματικά σε αδιέξοδο και
γ) η Τρόϊκα δεν έλαβε υπόψη της ότι η πραγματική δύναμη της ελληνικής οικονομίας, δεν ήταν η εμφανής οικονομία, αλλά η παραοικονομία της, η οποία υπολογίζεται πάνω από 40% του συνόλου της ελληνικής οικονομίας.
Από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να αφαιρέσει το «λίπος» της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή την παραοικονομία, απλά σκότωσε την οικονομία. Οι μεν έχοντες και γνωρίζοντες τα γεγονότα φυγάδευσαν ή διασφάλισαν με άλλους τρόπους τα πλούτη τους, η δε συντριπτική κοινωνική μάζα και κυρίως τα μεσαία στρώματα οδηγούνται σε εξαθλίωση, καθόσον, να μην κρυβόμαστε, η παραοικονομία ήταν και το πραγματικό κέρδος των μεσαίων στρωμάτων.

Τι πρέπει να γίνει;

1) Κατ’ αρχήν συμφωνία με την Τρόϊκα για κατάργηση του αδιέξοδου μνημονίου. Ο περαιτέρω δανεισμός από τα 110 δις δεν έχει πλέον νόημα.

2) Εκτός από την επιλογή της αναδιάρθρωσης (πτώχευσης) του χρέους με ένα γενναίο «κούρεμα» γύρω στο 50%, όπως αναφέρουμε και στο προηγούμενο άρθρο, ακόμα και με έξοδο από το ΕΥΡΩ, αν χρειαστεί, θα πρέπει να πάμε αμέσως (αφού θέλουμε να πατάξουμε την παραοικονομία) σε μείωση των φορολογικών συντελεστών και άμεση άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων για την άσκηση επιχειρήσεων και επαγγελμάτων.

Σε διαφορετική περίπτωση μας περιμένει ο φορολογικός παράδεισος και ο εργατικός μεσαίωνας.


F.E.M.A και Πρόγραμμα REX 84
Τι ετοιμάζουν οι ΗΠΑ;

Δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, παραγγελία εκατοντάδων χιλιάδων φερέτρων και παραγγελίες προμηθειών διαφόρων ειδών, είναι μερικές από τις προετοιμασίες της F.E.M.A εδώ και αρκετό καιρό. Γιατί άραγε;
Τι είναι η F.E.M.A; F.E.M.A. (Federal Emergency Management Agency): Είναι η «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών» και εδρεύει στο Fort Meade τoυ Maryland, στην έδρα της περιβόητης NSA…
Επίσημη αποστολή της είναι να διαχειρίζεται έκτακτες ανάγκες, όπως καταστροφές από σεισμούς, τυφώνες, τρομοκρατικές ενέργειες κλπ… Αρχικά υπό την διοίκηση της FEMA εγκρίθηκε η ίδρυση 23 στρατοπέδων κράτησης. Αυτά διεσπάρησαν σε όλη την έκταση των ΗΠΑ.
Επί πλέον, ιδρύθηκαν είκοσι συμπληρωματικά στρατόπεδα. Υπάρχουν επομένως τώρα 43 στρατόπεδα κράτησης που είναι έτοιμα σε όλη την έκταση των ΗΠΑ. Η Επιχείρηση αυτή ονομάστηκε REX-84 και υποτίθεται οτι δημιουργήθηκε με το σκεπτικό ότι, σε περίπτωση μαζικής εξόδου αλλοδαπών μεταναστών από τα σύνορα Μεξικού Αμερικής, αυτοί θα πρέπει γρήγορα να μαζευτούν και να οδηγηθούν σε κέντρα κράτησης της F.E.M.A. Το πρόγραμμα αυτό, επιτρέπει πολλά στρατόπεδα συγκέντρωσης να μετατραπούν σε φυλακές. Στην πραγματικότητα, το πρόγραμμα REX84, αποτελεί ένα τεράστιο Γκουλάγκ στο οποίο σκοπεύουν να φυλακίσουν όλους τους πολίτες που θα θεωρηθούν “εν δυνάμει ανατρεπτικοί” ( όσοι δηλαδή αντιστέκονται στη Νέα Παγκόσμια Τάξη ). Από την στιγμή που θα κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης, και επιβληθεί Στρατιωτικός Νόμος σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, κάθε αντιφρονών θα μετονομασθεί απλούστατα σε “εγκληματία”, “ύποπτο τρομοκράτη” και επικίνδυνο πρόσωπο για την δημόσια “τάξη και ασφάλεια”. Η κυβέρνηση, έχοντας στα χέρια της έκτακτες εξουσίες θα προσπαθήσει να επιβάλλει το νόμο χρησιμοποιώντας τις πολυάριθμες Ομοσπονδιακές αστυνομικές υπηρεσίες.
To REX84 έχει δύο υποπρογράμματα: Το Garden Plot, που είναι το υποπρόγραμμα για τον έλεγχο του πληθυσμού και, Το Cable Splicer , που είναι το υποπρόγραμμα κατά το οποίο, τη διακυβέρνηση των Πολιτειακών και Τοπικών κυβερνήσεων θα αναλάβει η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
Τα Στρατόπεδα-Φυλακές Το “American’s Bulletin” το Νοέμβριο του 1992, έγραψε:
«Ο Λευκός Οίκος εξέδωσε μια Ντιρεκτίβα για την Εθνική Ασφάλεια, Υψηλής Διαβάθμισης (NSDD – National Security Decision Directive). Αυτή η Ντιρεκτίβα έδινε επείγουσες Οδηγίες για την ενεργοποίηση δέκα τεράστιων στρατοπέδων-φυλακών σε καίριες στρατηγικές Θέσεις σε ολόκληρη τη έκταση των ΗΠΑ. Τέσσερις από αυτές τις εγκαταστάσεις κράτησης έχουν σχεδιασθεί για την κράτηση τουλάχιστον 25.000 πολιτικών κρατουμένων.
Βρίσκονται στα εξής σημεία: Fort Chaffee, Αλάσκα Fort Drum, Στρατιωτική Περιοχή Νέας Υόρκης Indiantown, Στρατιωτική Περιοχή Πενσυλβάνιας Camp Hill, Πενσυλβάνια. Οι επιπλέον έξη εγκαταστάσεις κράτησης έκτακτης ανάγκης, όπως ονομάζονται κατ’ ευφημισμό, συγκροτήθηκαν σιωπηλά σε υπάρχουσες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ. Αυτές είναι οι εξής: Fort Benning, Γεωργία Fort Huachua, Αριζόνα Αεροπορική Βάση Elgin, Φλόριδα Oakdale, Καλιφόρνια Fort McCoy, Ουαϊόμινγκ Αεροπορική Βάση Vandenberg, Καλιφόρνια.
Όλα τα στρατόπεδα έχουν σιδηροδρομικές γραμμές και αρκετά από αυτά έχουν κοντά τους και αεροδρόμιο. Πλαστικά Φέρετρα! Η F.E.M.A από ότι φαίνεται, έχει φροντίσει όλες τις λεπτομέρειες για την επίτευξη του σχεδίου της Αμερικανικής Κυβέρνησης όποιο κι αν είναι αυτό. Σε ένα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στη Georgia, υπάρχουν αποθηκευμένα εκατοντάδες χιλιάδες πλαστικά φέρετρα! Κατασκευάστηκαν από την εταιρία PolyGuard Vaults η οποία περιγράφει το «προϊόν» της ως εξής: Η νεκρική κρύπτη, είναι ένα κιβώτιο, μέσα στο οποίο τοποθετούνται το φέρετρο και τα λείψανα την ώρα της ταφής. Αυτό, βοηθάει στη διατήρηση της αισθητικής του εδάφους στην τοποθεσία που βρίσκεται ο τάφος. Κατασκευάζεται με τη διαδικασία έκχυσης του καλουπιού από νερό, πολυμερή ανθεκτικά σε χημικά και είναι ΜΗ-βιοδιασπώμενο.. Πληροφορίες κάνουν λόγο για 500.00 τέτοια φέρετρα! Η ερώτηση είναι εύλογη: Γιατί; Ακόμη κι αν σχεδιάζεται μαζική εξόντωση πληθυσμού, ακόμη κι αν προετοιμάζονται για κάποιο είδος φυσικής καταστροφής, γιατί η F.E.M.A έπρεπε να παραγγείλει τα αξίας εκατομυρίων δολλαρίων φέρετρα; Υπάρχουν πληροφορίες ότι η κατασκευή τους στοίχισε περίπου 110.000.000 δολλάρια. Δεν δίνει κάποιος τόσα χρήματα μόνο και μόνο για περίπτωση που «κάτι συμβεί», τα δίνει όμως όταν ξέρει ότι πρόκειται να συμβεί… Θα ακουστεί κυνικό αλλά, το πιο απλό θα ήταν να χρησιμοποιήσουν μαζικούς τάφους ή πλαστικές σακούλες. Ποιος ο λόγος λοιπόν για τέτοια προληπτική μέριμνα με τόση ‘φροντίδα’ και ‘στοργή’ από την F.E.M.A, τη στιγμή μάλιστα που εκατομμύρια αμερικανών είναι άστεγοι και πεινασμένοι; Εκτός αν, παίζει ρόλο το ότι, τα αεροστεγή αυτά φέρετρα είναι ιδανικά για να μεταφέρουν θύματα πανούκλας ή βιολογικού πολέμου. Η Οργάνωση Συνεχίζεται….
Εκτός των παραπάνω, η F.E.M.A φαίνεται πως προχωράει και σε άλλου είδους λεπτομέρειες, κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα οτι, ξέρει πολύ καλά τι είναι αυτό που πρόκειται να συμβεί. Μόλις στις 24/1/11, δημοσιοποίησε στο σάιτ της διαγωνισμό ανάθεσης παραγγελίας για 140.000.000 συσκευασμένα γεύματα με διάρκεια ζωής 36 μηνών! Πριν από αυτό, προμηθεύτηκε 14.000.000 κουβέρτες.
Ας δούμε τώρα και μία ακόμη ανακοίνωση της F.E.M.A: Η F.E.M.A, θα προσομοιώσει τη φύση ενός μεγάλου σεισμού στην κεντρική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στην σεισμική ζώνη της Νέας Μαδρίτης τον Μάϊο του 2011. Το σκηνικό θυμίζει μάλλον false flag operation που προφανώς θα γίνει για να δικαιολογήσει όλα τα παραπάνω, όμως τα ερωτήματα παραμένουν και είναι πολλά:
Οι τεράστιες φυλακές τι ρόλο παίζουν;
Γιατί σχεδιάστηκαν για ένα τόσο μεγάλο αριθμό κρατουμένων;
Γιατί παραμένουν σε αχρηστία;
Τι περιμένουν η μάλλον, ποιους περιμένουν;
Τα χιλιάδες πλαστικά φέρετρα για ποιους είναι;
Τι ετοιμάζουν; Τυφώνα; καταστροφικό σεισμό; Ακραίες κλιματολογικές αλλαγές; τρομοκρατική επίθεση με χημικά; Πανδημία; εξέγερση λόγω “οικονομικού κραχ ή μήπως την “τελική λύση” για τους “μη συμμορφούμενους” στην Νέα Παγκόσμια Τάξη και στον επερχόμενο Παγκόσμιο Ηγέτη;

Η παράλογα υπέρμετρη απληστία των δυτικών αγορών, οδηγεί με την απίστευτη οικονομική ανισότητα που παράγει, λαούς και λαούς στην απελπισία και παραδοσιακά ειρηνόφιλες και νομοταγείς ομάδες του πληθυσμού στην ριζοσπαστικοποίηση, ότι κιαν σημαίνει αυτό.

Δηλαδή, ο πλανήτης βράζει ολόκληρος. Και θα ξεσπούν περιοδικά λαϊκές εκρήξεις, ανοργάνωτες ή ελαφρώς “οργανωμένες”, με βασικό αίτημα “φύγετε” και αλλαγή κυβέρνησης. Αλλά μέχρι εκεί.

Οπότε όλοι (Αγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι, Ρώσοι και λοιπές δημοκρατικες δυνάμεις) όσοι έχουν αντιληφθεί οτι υπάρχει αυτός ο βρασμός, που κάνει και φουσκάλες υπέρθερμες στην επιφάνεια, θα προσπαθούν να επηρρεάσουν και να κατευθύνουν τις λαϊκές εκρήξεις ώστε να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα ή να ζημιώσουν τα εχθρικά.

Τον βρασμό και τις εκρήξεις τις προκαλούν τα υπαρκτά προβλήματα που προέρχονται από την απληστία της εταιριοκρατίας, της “ελεύθερης” αγοράς και του διεθνούς νομαδικού τοκογλυφικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Το τι θα φέρουν ως αίτημα, αν φέρουν, αυτές οι λαϊκές εκρήξεις, μένει να το μάθουμε. Και οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις θα προσπαθήσουν να πάρουν μέρος στην διαμόρφωση των λαϊκών αυτών αιτημάτων της οργής, ώστε να συνεχίσουν να έχουν τον έλεγχο.

Εχει ξαναδιατυπωθεί η άποψη ότι οι εκρήξεις στην Β. Αφρική είναι ρωσικής έμπνευσης. Ομως οι ΗΠΑ έκαναν ήδη ρελάνς με τον πρόεδρο Ομπάμα να κάνει δηλώσεις, σχεδόν παράξενες, και τον Μπαραντέϊ ως επί τόπου ανταποκριτή των δυτικών συμφερόντων. Αραγε μυρίστηκαν την ρωσική ανάμειξη (αν ισχύει το σενάριο του ρωσικού δακτύλου) ή συμβαίνει κάτι άλλο; Διότι η Αίγυπτος είναι πυλώνας μιας πολιτικής 50 ετών, κι αν πέσει…

Ενα είναι το κρίσιμο: το τι θα προκύψει ως αίτημα των λαών. Θα είναι ισλαμικά καθεστώτα των μουλάδων; Θα είναι “μαρξιστικοί σοσιαλισμοί” της ελεύθερης αγοράς και του τούρμπο καπιταλισμού; Θα είναι κάτι άλλο;

Τι θα μπορούσε να είναι αυτό το άλλο;

Θραξ o Αναρμόδιος






Η ίδια πλέον η Τρόϊκα ομολογεί με τον πανικό της και τις ανήσυχες κινήσεις της για εξεύρεση άλλης λύσης στο ελληνικό οικονομικό πρόβλημα, ότι το μνημόνιο απέτυχε. Οι λύσεις που ακούγονται, είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, τα ευρωομόλογα, ο δανεισμός της χώρας για επαναγορά ομολόγων με ένα «κούρεμα» κάποιου ποσοστού και φυσικά η αναδιάρθρωση του χρέους, δηλαδή η επίσημη πτώχευση της χώρας.

Όλες αυτές οι προτάσεις γίνονται κυρίως από την πλευρά της ΕΕ, για τον απλούστατο λόγο ότι το μνημόνιο απέτυχε από τα πρώτα του κιόλας βήματα. Ήδη ακούσαμε από την ΕΕ να λένε ότι πρότειναν στον κ. Παπανδρέου από την αρχή, κατ’ ευθείαν την αναδιάρθρωση χρέους και εκείνος το απέρριψε.

Αναρωτιόμαστε: Αν τελικά οδηγηθούμε στην αναδιάρθρωση, τότε προς τι η αρχική άρνηση του κ. Παπανδρέου; Προς τι, η επιλογή του μνημονίου, ο τυρανισμός του ελληνικού λαού για εξόφληση κάποιων τοκογλύφων που διασφάλισαν ήδη τις απαιτήσεις τους;;

Εμείς από την αρχή είχαμε προτείνει, αμέσως παύση πληρωμών, ακόμα και με έξοδο από το ΕΥΡΩ. Ούτε μνημόνια, ούτε απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας, ούτε υποθήκευση της περιουσίας μας σε ξένους πιστωτές.

Το μόνο θετικό που αποδίδουμε στην ελληνική κυβέρνηση είναι,…. ότι έδειξε προς τους ξένους πως είναι «καλό παιδί» και δεν είναι «τσαμπουκάς», κάτι που θα εκνεύριζε το διεθνές κεφάλαιο. Θα μπορούσαμε να την κατανοήσουμε ή και να την επιδοκιμάσουμε ως προς την επιλογή της αυτή, για διατήρηση του κύρους της χώρας και τη σοβαρότητά της στις διεθνείς υποχρεώσεις της.

Τώρα όμως που και οι ίδιοι οι ξένοι αντιλαμβάνονται, ότι παρά την «νομιμοφροσύνη» της ελληνικής κυβέρνησης, παρά την αξιοπερίεργη ανοχή και καρτερικότητα του λαού και πάλι δεν διαφαίνονται αποτελέσματα, μήπως ήρθε, έστω τώρα, η ώρα της αναδιάρθρωσης (πτώχευσης);; Όμως, για να έχει κάποιο απτό αποτέλεσμα μια αναδιάρθρωση χρέους για την Ελλάδα, θα πρέπει αφενός το «κούρεμα» του χρέους να προσεγγίσει το 50%, αφετέρου να υπάρξει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του υπολοίπου χρέους και μάλιστα με ανεκτά επιτόκια.

Διαφορετικά, μειώσεις του 10%, του 20%, ακόμα και του 30%, που ακούγονται δεν οδηγούν πουθενά. Απλά επιμηκύνουν το πρόβλημα.

Εδώ χρειαζόμαστε οριστική λύση.

Δεν είναι θέμα επιβράβευσης της όποιας “μαγκιάς” μας, αλλά, εδώ που φτάσαμε, θέμα επιβίωσης της χώρας και του λαού μας.


Αυτές τις ημέρες βγήκε στο φως της δημοσιότητας η συζήτηση περί επαναγοράς χρέους της χώρας μας. Επειδή, κάτι τέτοιο ουσιαστικά σημαίνει παράταση χρόνου για τους κυβερνώντες, αλλά και υποθήκευση των πάντων στους πρόθυμους δανειστές, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως αυτά τα πράγματα δεν ανακοινώνονται πριν γίνουν. Και δεν ανακοινώνονται επειδή μία τέτοια κίνηση μόνο ζημίες μπορεί να επιφέρει σε εκείνον που επαναγοράζει το χρέος του. Επομένως, για να ανακοινώνονται κάτι άλλο συμβαίνει.
Φυσικά η αντικατάσταση των ανοιχτών δανείων μας με ενυπόθηκα είναι ένας πολύ σημαντικός λόγος για την παροχή έκπτωσης 20%, αλλά δεν φτάνει για να δικαιολογήσει τέτοιου είδους ενέργειες. Πάντως, η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας άρχισε, με πρώτο τον ΟΠΑΠ, στον οποίο γίνεται η επίθεση με τα φρουτάκια. Η ΔΕΗ έτσι και αλλιώς βάλλεται από τα ΜΜΕ με σκάνδαλα και ένα σωρό άλλα που θα βγούν στη φόρα από τους ειδικούς πράκτορες του ΔΝΤ που θα τα δίνουν στους δημοσιογράφους.
Εκείνο που πρέπει να προσεχτεί είναι το ΠΔΕ. Αντιγράφω κάτι από ένα άρθρο που πρέπει να ψαχτεί.
Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων
Όπως γνωρίζουμε, ο κρατικός προϋπολογισμός περιλαμβάνει δύο «σκέλη»: τον Τακτικό Προϋπολογισμό (ΤΠ) και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ). Οτιδήποτε χρεώνει κάποιος δημόσιος φορέας (Υπουργείο κτλ.) στον Τακτικό Προϋπολογισμό, πρέπει να εγγραφεί σε κάποιον ΚΑΕ (Κωδικός Αριθμός Εξόδου) και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Αντίθετα, ότι χρεώνει κάποιος φορέας στο ΠΔΕ, εγγράφεται σε κάποια ΣΑΕ (Συλλογική Απόφαση Έργου) και δεν ανήκει στη «δημοσιευτέα ύλη» της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

Το ποιά ακριβώς είναι τα «νομικά πρόσωπα» (Κρατικά ΝΠΙΔ και Α.Ε. του Δημοσίου στην πλειοψηφία τους), στα οποία τελικά καταλήγουν τα χρήματα του ΠΔΕ, υπάρχει μόνο σε εσωτερικά έγγραφα κάθε Υπουργείου, τα οποία δεν δίνονται στη δημοσιότητα (είναι σχεδόν αδύνατον να τα βρει κάποιος πολίτης). Αρκετοί Πολίτες όμως, όταν ακούν τη λέξη «Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων», νομίζουν ότι πρόκειται για χρήματα που οδηγούνται αποκλειστικά σε δημόσια έργα. Στην πραγματικότητα βέβαια, ένα μεγάλο μέρος του ΠΔΕ αποτελεί τη μισθοδοσία των κρατικών «λειτουργών», οι οποίοι απασχολούνται στα Κρατικά ΝΠΙΔ και στις Α.Ε. του Δημοσίου (πιστεύεται ότι οι διαδικασίες εδώ δεν είναι τόσο διαφανείς, ενώ εξυπηρετούνται άλλοι, μάλλον «παραπολιτικοί» σκοποί).
Με την επαναγορά του χρέους, η Ελλάδα αναγνωριζει χρέη ανύπαρκτα που έχουν πληρωθεί 3 και 4 φορες όπως έχει αποδείξει ο οικονομολόγος Δ. Καζάκης…
Όποιος κάνει τέτοιο έγκλημα σε βάρος του τόπου αξίζει τα βασανιστήρια του Τορκεμάδα. Ασφαλώς και δεν περιμένω από τα δύο μεγάλα κομματα να πουν κάτι διαφορετικό αλλά είναι σημαντικό εμείς οι πολίτες να γνωρίζουμε τι ακριβως συμβαίνει, τι συμπαιγνία εξελίσσεται, εις όφελος ποιων και με ποια δραματικά αποτελέσματα για την πατρίδα…
Η αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους σημαίνει υποθήκευση των πλουτοπαραγωγών πηγών της χώρας. Το δάνειο από το ΔΝΤ είχε υποθηκεύσει τη δημόσια περιουσία σε ύψος 110 δισ. ευρώ.. Αυτό εδώ είναι χειρότερο. Υποθηκεύει τα πάντα, για ένα χρέος του οποίου το μεγαλύτερο μέρος έχει αποπληρωθεί ήδη και ίσως αρκετές φορές...
Και για να κατανοήσουμε το μέγεθος της απάτης που γίνεται εις βάρος μας, αλλά και του ξεπουλήματός μας ως χώρας και ως πολιτών, πρέπει να γνωρίζουμε πως αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης εξετάζουν το ενδεχόμενο επιμήκυνσης των δανείων διάσωσης προς την Ελλάδα και την Ιρλανδία στα 30 χρόνια, γράφει το Reuters, επικαλούμενο δύο πηγές από χώρες της ευρωζώνης. Μάλιστα, 30 χρόνια θα πληρώνουμε επειδή οι κυβερνώντες μας είναι "ανοιχτοχέρηδες" και "κοσμοπολίτες", που δεν θέλουν να ανησυχήσουν οι επενδυτές, αλλά ταυτόχρονα δεν τους ενδιαφέρει καθόλου εάν εξαθλιωθούν οι πολίτες, δηλαδή όλοι εμείς.... Επαναγορά χρέους σημαίνει πολλά άσχημα, αλλά πρέπει να γνωρίζουμε πως με την μέθοδο αυτή η χώρα τοποθετείται στη κατάψυξη για τριάντα (30) χρόνια!!!
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στο σχέδιο επαναγοράς του χρέους με μια βασική προϋπόθεση. Με την υπογραφή της συμφωνίας και τον δανεισμό, η Ελλάδα χάνει την οικονομική της αυτοτέλεια. Όχι όπως τώρα με τους Τροϊκανούς, αλλά χειρότερα. Με συνεχείς ελέγχους σε μισθούς και συντάξεις, περικοπές όπου θα θεωρούν οι ξένοι ότι πρέπει να γίνει, αλλαγή εργασιακών σχέσεων, πώληση ακινήτων – φιλέτων και εταιρειών, πώληση της ΔΕΗ κ.λπ.
Ουσιαστικά θα δημιουργηθεί ένα οικονομικό διευθυντήριο το οποίο με επικεφαλής τη γερμανική κυβέρνηση θα έχει την πραγματική διακυβέρνηση του κράτους. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία δεκάρα στον προϋπολογισμό. Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών δε θα υφίσταται και θα μπορεί να συντάσσει τον Προϋπολογισμό το Διευθυντήριο – και επισήμως, επειδή ανεπισήμως το κάνει ήδη.
Πώς θα γίνει, όμως, αυτό καθώς δεν τον προβλέπει το Σύνταγμα; Εδώ είναι και το μεγάλο κόλπο. Η κυβέρνηση πάει σε εκλογές έχοντας τη λύση στην τσέπη της, χωρίς όμως τις δραματικές λεπτομέρειες. Η επόμενη Βουλή είναι αναθεωρητική, αλλάζουν βασικά σημεία του Συντάγματος και ο Γερμανός κυρίαρχος έρχεται χωρίς πρόβλημα.
Αυτό είναι το κρυφό σχέδιο που απεργάζονται στις Βρυξελλες και το Νταβός, ένα σχέδιο που έχει και μια μικρή λεπτομέρεια. Με την υπογραφή της συμφωνίας δανεισμού από το EFSF η Ελλάδα θα είναι υποχρεωμένη να υπογράψει ένα πολύ σκληρό Μνημόνιο το οποίο φυσικά θα κληθεί να υλοποιήσει το ξένο διευθυντήριο.
Με απλά λόγια, το "η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" το διαγράφουμε και επισήμως, αφού θα είμαστε ένα διαχειριστικό πακέτο, ένας χώρος που θα πρέπει να αποδίδει με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο, όσα θα απαιτούν οι δανειστές και οι επικυρίαρχοι οικονομικοί κυβερνήτες μας...

Και όμως, υπάρχει λύση
Υπάρχει μία ακόμη πιό χρήσιμη λύση. Διότι όπως και να το κάνουμε, ο δανεισμός πάντα μειώνει το βιωτικό επίπεδο αυτού που πέρνει ένα δάνειο, όσο χαμηλό και νάναι το επιτόκιο.
Και η πιό χρήσιμη λύση από αυτήν που προτείνει πάλι εδώ η δεσποτική μας κομματοκρατία έχει να κάνει με την νόμιμη διαγραφή του χρέους. Το μόνο που χρειάζεται είναι μία ομάδα δικηγόρων, που όμως να καταλαβαίνουν το πως πραγματικά λειτουργούν οι τράπεζες.
Υπάρχει λοιπόν πραγματικό χρήμα που το ΔΝΤ και η ΕΚΤ δανείζουν στην Ελλάδα; Όχι.
Τα δάνεια που υπογράφει εδώ και χρόνια η δεσποτική μας κομματοκρατία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν είναι παρά οι υπογραφές τους πάνω σε χαρτιά. Δεν είναι πραγματικό χρήμα που βγαίνει από το ΔΝΤ και την ΕΚΤ γιά να πάει στην Ελλάδα.
Το μόνο πραγματικό χρήμα είναι αυτό που η Ελλάδα πληρώνει πίσω στο ΔΝΤ και την ΕΚΤ. Άρα, πως μπορεί να υπάρχει πραγματικό δάνειο χωρίς να υπάρχει πραγματικό χρήμα από το ΔΝΤ και την ΕΚΤ προς την Ελλάδα.
Η επαναγορά του χρέους από την Ελλάδα είναι άλλη μία, μί ακόμη εκροή πραγματικού χρήματος από την Ελλάδα. Άλλη μία εκροή πραγματικού χρήματος, έναντι του πλασματικού χρήματος που το ΔΝΤ και η ΕΚΤ ‘δανείζουν’ στην Ελλάδα.
Παρακαλώ πολύ, μην ακούτε τι σας λέω μόνον επειδή σας το λέω. Ψάξτε το μόνοι σας…
Η λύση βρίσκεται στην άρνηση πληρωμής χρέους, αφού πρώτα αυτό ορισθεί (και αποδειχθεί) ως επαχθές. Όλοι οι πολιτικοί μας γνωρίζουν πως το χρέος είναι απεχθές, όλοι γνωρίζουν πως μπορούν να αρνηθούν την πληρωμή του επειδή κάτι τέτοιο θα σήμαινε την καταστροφή του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της χώρας, θα πυροδοτούσε σειρά εξεγέρσεων και θα επέβαλε την εξαθλίωση σε όσους ζούνε στον "χώρο" Ελλάδα, που ίσως να ονομαστεί και σε "ομοσπονδιακό κρατίδιο της Ελλάδας".
Υπάρχουν και ιστορικά προηγούμενα που είναι ικανά να στηρίξουν επαρκέστατα την άρνηση πληρωμής χρέους της χώρας μας. Εάν οι κυβερνώντες επιμείνουν στην "τάση" τους να δίνουν οτιδήποτε τους ζητηθεί και να υποθηκεύουν τα πάντα, διαχειριζόμενοι την χώρα ως προσωπική τους περιουσία, πολύ φοβούμαι πως λίαν συντόμως αυτή η χώρα θα τους ανταποδώσει στο μέγιστο βαθμό τα όσα έχουν κάνει (και συνεχίζουν να κάνουν) εις βάρος της...

Ύστερα από 15 μήνες διακυβέρνησης GAP είναι σαφές προς ποια κατεύθυνση κινείται η χώρα, ήδη δε το «ΣΟΚ και ΔΕΟΣ» είναι το επίσημο δόγμα της συμμαχίας Δ.Ν.Τ.-ΠΑΣΟΚ.

Ως δικηγόρος, όμως, και υπερασπιστής ανθρώπων και δικαιωμάτων, ανησυχώ πολύ για την σταθερή πορεία της πατρίδας μου προς την πλήρη κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων του νομικού πολιτισμού που ισχύουν από την εποχή του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.

Στον παράδεισο του GAP, κατ’εντολή των οικονομικών εγκεφάλων του Δ.Ν.Τ., έχει αναγορευθεί σε «υπ’ αριθμόν 1» κοινωνική απειλή και μάστιγα για την δημοκρατία ο εκάστοτε φοροφυγάς, χωρίς κανείς να εξετάσει εάν ο φόρος που υποτίθεται ότι οφείλει αντιστοιχεί σε πραγματική και δίκαιη φορολογική υποχρέωση.

Δυστυχώς, όμως, η έκπτωση των δημοκρατικών ελευθεριών και η μείωση των δικαστικών εγγυήσεων γίνεται από την κυβέρνηση βάσει οργανωμένου σχεδίου, που προφανώς έχει εκπονηθεί από τους εντολείς της, καθώς οι σημερινοί κυβερνώντες δεν πείθουν ούτε για την ευφυΐα, ούτε για την επιστημονική τους κατάρτιση, ώστε να σκεφθούν και να συντάξουν τα όσα οι νόμοι που ψηφίζουν, μας επιβάλλουν.

Αρχικά, με τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ εξαπολύθηκε καμπάνια ψυχολογικού καταναγκασμού και κατασυκοφάντησης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, όπως οι ελεύθεροι επαγγελματίες, με σκοπό να στραφεί εναντίον μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.

Μετά, επιβλήθηκε ψυχολογία προσωπικής ενοχής σε όλον τον λαό για την κακή κατάσταση της χώρας […μαζί τα φάγαμε..], ώστε να καμφθούν οι εσωτερικές αντιστάσεις και να αποδεχθούμε αδιαμαρτύρητα ό, τι θα επακολουθήσει.

Τέλος, με ήδη διαμορφωμένο το κλίμα, ξεκίνησε η νομική εξόντωση των δικαιωμάτων, με εργαλεία τους νόμους που ψήφισε η κυβέρνηση, νόμους που παραβιάζουν το πνεύμα του Συντάγματος και τις προσωπικές ελευθερίες όλων, δήθεν για επιτάχυνση της δικαιοσύνης και αναζωογόνηση των δημοσιονομικών της χώρας.

Με τον νόμο 3900/2010, με πρόσχημα την επιτάχυνση της διοικητικής δίκης, λες και φταίει ο φορολογούμενος που αργούν τα δικαστήρια να δικάσουν την υπόθεσή του, ουσιαστικά καταργήθηκε ο ένας από τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, και καταργήθηκαν όλες οι εγγυήσεις για την τήρηση των απαραίτητων τυπικών διαδικασιών από την Διοίκηση έναντι του φορολογούμενου. Με απλά λόγια, εάν η εφορία σου βάλει πρόστιμο, θα το επιδώσει όπως και όποτε θέλει, εάν δεν σε βρει θα το πετάξει στον απέναντι κάδο σκουπιδιών, εσύ θα πρέπει να προσφύγεις, και εάν χάσεις δεν έχει έφεση. Συγχαρητήρια, εάν αυτό είναι δικαιοσύνη, τότε ο Μουσολίνι ήταν ιεραπόστολος και ο Ιαβέρης νεωκόρος.

Με πρόσφατη υπουργική απόφαση αποφασίστηκε να διπλασιαστούν τα δικαστικά έξοδα και να δεκαπλασιαστούν τα παράβολα για την υποβολή μηνύσεως, εάν δε παρασταθεί κάποιος ως πολιτικώς ενάγων, πρέπει να προπληρώσει 150€!!!! στο Ελληνικό Δημόσιο, χώρια οι δικηγορικές αμοιβές. Προφανώς, αγνοούν οι κυβερνώντες ότι η Δικαιοσύνη είναι το καταφύγιο των δικαιωμάτων όλων, ιδιαιτέρως των μη εχόντων και των κάθε μορφής αδυνάτων. Το δε πρόσχημα ότι δήθεν οι Έλληνες είναι δικομανείς είναι αστείο, καθώς ακόμη και εάν ίσχυε, για κάθε αβάσιμη μήνυση ο Εισαγγελέας που την εξετάζει έχει την δυνατότητα να την βάλει στο αρχείο, και να επιβάλλει εκ των υστέρων τα έξοδα στον μηνυτή. Όμως, το 99% των μηνύσεων καταλήγει στο ακροατήριο, επομένως δεν προκύπτει από την κρίση του εκάστοτε Εισαγγελέα να είμαστε δικομανείς.

Τέλος, αποκορύφωμα της επίθεσης κατά των δημοκρατικών μας ελευθεριών και του δικαιώματος προσφυγής στην Δικαιοσύνη είναι το πρόσφατπ φορολογικό νομοσχέδιο: Ως άλλη χούντα του Βιντέλα, η κυβέρνηση του GAP αποφάσισε να βάλει στην φυλακή όλους του οφειλέτες του Φ.Π.Α.. προτού καν εκδικαστεί η έφεσή τους!!!!!.

Εάν χρωστάς 5001 €, δικάζεσαι σε ποινή !!!! Εάν μάλιστα χρωστάς άνω των 75.000 €, πιθανόν από εξωλογιστικό προσδιορισμό-δηλαδή χωρίς έλεγχο στα βιβλία της επιχείρησής σου, μπορεί και να προφυλακιστείς!!!!! Γι’ αυτό πάρθηκαν μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών: για να βγουν έξω οι παιδεραστές και οι έμποροι ναρκωτικών, και να αδειάσουν κελιά για τους φοροφυγάδες!!!!!! Ακόμη όμως και εάν κρίνεις ότι αδικείσαι από την εφορία, και προσφύγεις στην Δικαιοσύνη, πρέπει να προκαταβάλεις το 50% της οφειλής, και εάν δεν το έχεις, καλές διακοπές στο Μαλανδρίνο ή στην Τρίπολη, μαζί με τους κρατούμενους για σεξουαλικά αδικήματα. Είναι δε τόσο απροκάλυπτη η υπαγόρευση του νομοσχεδίου από τους τροΐκανούς, ώστε εφευρίσκει και θεσμούς όπως αυτός του Γενικού Εισαγγελέα, απευθείας made in USA, με αποτέλεσμα να γελάνε και οι πέτρες, πόσω μάλλον οι νομικοί.

Ολοκληρωτικό είναι όχι μόνον το πολίτευμα που δεν βασίζεται στην λαϊκή βούληση, αλλά και αυτό που βιάζει την λαϊκή βούληση, το Σύνταγμα και τις δημοκρατικές ελευθερίες, πίσω από νομιμοφανείς αλλά αντιδημοκρατικές διαδικασίες, όπως ζούμε σήμερα. Ως δικηγόρος αρνούμαι να συναινέσω σε έκπτωση των δημοκρατικών ελευθεριών, και σε περιορισμό του δικαιώματος προσφυγής στην δικαιοσύνη, παρ’ότι είναι βέβαιο ότι η δουλειά μου θα αυξηθεί. Αν και στον παράδεισο του GAP το επάγγελμα του μέλλοντος είναι σιδεράς ή δεσμοφύλακας, αφού οι φυλακές θα γεμίσουν και ο «Καπετανάκης» θα ξαναγίνει επίκαιρο άσμα

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 7




Ευθεία σύγκρουση της γαλλικής κυβέρνησης με τους γραφειοκράτες της Κομισιόν γύρω από το θέμα των επιπτώσεων της κερδοσκοπίας στις τιμές των αγροτικών προϊόντων, που αποτελούν τη βάση της διατροφής δισεκατομμυρίων ανθρώπων, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη αυτήν την εβδομάδα. Το Παρίσι υποχρέωσε απροκάλυπτα την Κομισιόν να πάρει πίσω μια σχετική έκθεση που είχε ετοιμάσει και στην οποία υποστήριζε τη θέση ότι η κερδοσκοπία των αγορών... δεν έχει καμιά επίπτωση στις τιμές των τροφίμων!

Ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί χλεύασε τα συμπεράσματα σκοπιμότητας των μανδαρίνων των Βρυξελλών: «Δεδομένου ότι η μελέτη δείχνει πως η κερδοσκοπία δεν οδηγεί στην αύξηση της τιμής των πρώτων υλών σε παγκόσμιο επίπεδο, εγώ έχω να προτείνω ότι πρέπει να δημοσιευτεί την Πρωταπριλιά!», δήλωσε τη Δευτέρα στους δημοσιογράφους.

Μια μέρα νωρίτερα, η υπουργός Γεωργίας της Γερμανίας Ιλζε Αϊγκνερ, που ανήκει στο σκληρό δεξιό κόμμα των χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας και η οποία προήδρευσε συνόδου υπουργών Γεωργίας από 48 χώρες στο Βερολίνο, προειδοποιούσε ευθέως για τον κίνδυνο «εξεγέρσεων πεινασμένων» στον πλανήτη. «Οι βιαιοπραγίες στην Αλγερία και την Τυνησία έχουν τη βάση τους και στις αυξανόμενες τιμές των τροφίμων», πρόσθεσε.

Ενώ οι 48 υπουργοί Γεωργίας με την απόφασή τους «επιθυμούν μια συντονισμένη στάση εναντίον των κερδοσκόπων, η ΕΕ δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στη δράση των τελευταίων», έγραφε απαξιωτικά η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Οι τιμές έχουν πάρει φωτιά. Μόλις πριν από ένα εξάμηνο, στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων του Σικάγου ένα μπούσελ (σ.σ.: μονάδα μέτρησης δημητριακών περίπου ίση με 35 λίτρα) σταριού κόστιζε 5,50 δολάρια και τώρα κοστίζει περισσότερο από 8,20 δολάρια - αύξηση της τάξης του 50%! Μέσα σε έξι μήνες 50% ακριβότερο το σιτάρι! Το καλαμπόκι από τα 4 δολάρια ανέβηκε σήμερα στα 6,60 και η σόγια από 9 και κάτι στα 14 δολάρια - αυξήσεις πάνω από 50% μέσα στο εξάμηνο.

Αν μάλιστα εξετάσει κανείς τις τιμές στους τελευταίους 12 μήνες και όχι 6, τότε με φρίκη διαπιστώνει ότι η τιμή του σταριού αυξήθηκε κατά 100%! Διπλασιάστηκε μέσα σε έναν χρόνο...

Ο δείκτης τροφίμων του ΟΗΕ (ο οποίος συνίσταται σε ένα «καλάθι» τιμών διεθνώς των σταριού, καλαμποκιού, γαλακτοκομικών προϊόντων, κρέατος και ζάχαρης) βρίσκεται ήδη σήμερα στο υψηλότερο σημείο του από το 1990 που καταρτίστηκε, ξεπερνώντας ακόμη και τα ακραία σημεία αύξησης των τιμών που είχαν σημειωθεί το 2008, στον παραλογισμό της επιθετικότητας των κερδοσκόπων που προσπαθούσαν να αποφύγουν τη χρηματοπιστωτική κρίση, ακόμη και καταδικάζοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε έσχατη πείνα.

«Εισερχόμαστε σε έδαφος κινδύνου», είχε προειδοποιήσει προ εικοσαημέρου ο επικεφαλής οικονομολόγος του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ, ο οποίος προσπαθεί με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του να ευαισθητοποιήσει την ανθρωπότητα για τους κινδύνους που την απειλούν εξαιτίας της νέας αύξησης των τιμών των βασικών τροφίμων που έσπασαν όλα τα ρεκόρ. Ταραχές για τρόφιμα, γεωπολιτικές εντάσεις, αυξανόμενη πείνα των φτωχότερων χωρών και των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων στις κοινωνίες των ανεπτυγμένων κρατών απειλούν τον πλανήτη κατά τον ΟΗΕ.

Κάτω από την πίεση των Γάλλων, πάντως, η Κομισιόν υποχρεώθηκε να πάρει πίσω για αναμόρφωση την έκθεσή της. «Εχουμε αμφιβολίες, δεν έχουμε όμως σήμερα αποδείξεις», προσπάθησε να δικαιολογηθεί ο εκπρόσωπός της Ολιβιέ Μπαγί, υποσχόμενος πάντως ότι η έκθεση πρέπει να δημοσιοποιηθεί «πριν από την Πρωταπριλιά», σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να κάνει χιούμορ.

«Είναι προφανές ότι στην αρχή της ρευστότητας των τιμών των αγροτικών προϊόντων υπάρχει μια φυσική πραγματικότητα, αλλά μου φαίνεται προφανές ότι αυτή η ρευστότητα αυξάνεται από τη χρηματοοικονομική κερδοσκοπία - εκτός πια και αν δεν ζούμε στον ίδιο κόσμο με την Κομισιόν!», δήλωσε δηκτικά ο Γάλλος υπουργός Γεωργίας Μπρινό Λε Μερ.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Μόλις βρήκαν λεφτά εξαφάνισαν το ψωμί!
Η ίδια ιστορία: με το που βρέθηκαν πάλι με χρήματα στη διάθεσή τους οι κερδοσκόποι του χρηματοπιστωτικού συστήματος, άρχισαν νέο γύρο κερδοσκοπίας στα βασικά προϊόντα διατροφής για να βγάλουν γρήγορα τα χαμένα από την κρίση, αδιαφορώντας για τις τραγικές άμεσες συνέπειες που έχει αυτού του είδους η κερδοσκοπία στις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Μόλις περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια ήταν τοποθετημένα στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων το 2003. Μόλις πέντε χρόνια αργότερα, το 2008, το ποσό αυτό είχε αυξηθεί κατά... 2.500% περίπου και είχε εκτιναχτεί στα 300 δισεκατομμύρια δολάρια! Μόλις δηλαδή οι κερδοσκόποι χρηματοδοτήθηκαν από τις κυβερνήσεις, εξαφάνισαν το ψωμί των φτωχών!
Ποιος θυμάται τους «τεντιμπόηδες»; Για να αντιμετωπιστεί το διαρκώς εξαπλούμενο φαινόμενο νεαρών που ασχημονούσαν, πετώντας γιαούρτια και παρενοχλώντας τον κόσμο στους δρόμους, ψηφίστηκε (το 1958) ο περίφημος Νόμος 4000. Προέβλεπε κούρεμα με την ψιλή, σχίσιμο των ρεβέρ των πανταλονιών και δημόσια διαπόμπευση των ταραχοποιών.

Έγινε και τότε μεγάλη συζήτηση για το αν έπρεπε να ψηφιστεί ένας τέτοιος νόμος. Αυτοί που αντιδρούσαν, είπαν το απλό: «Οι τεντιμπόηδες είναι μόδα και θα περάσει. Ο νόμος θα μείνει». Και είχαν δίκιο. Για όποιον δεν θυμάται, με το Νόμο 4000 παραπέμφθηκαν και δικάστηκαν οι περισσότεροι από αυτούς που αντιτάχθηκαν στην δικτατορία των Συνταγματαρχών.

Αυτή την ξεχασμένη ιστορία έφερε στο νου μου η συζήτηση περί ασύλου που ξεκίνησε με αφορμή την κατάληψη της Νομικής από τους λαθρομετανάστες. Από την ανάποδη, βέβαια. Στην περίπτωση των τεντιμπόηδων φτιάχτηκε νόμος για την αντιμετώπισή τους, που έμεινε και χρησιμοποιήθηκε κατά των αντιστασιακών που δικάζονταν ως… τεντιμπόηδες.

Στη σημερινή περίπτωση, έχουμε νόμο για το πανεπιστημιακό άσυλο και ζητούμε να τον καταργήσουμε, επειδή δεν μπορούμε να τον εφαρμόσουμε!

Είναι δε απορίας άξιον πώς η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να εμφανίζεται ότι επιδιώκει την κατάργηση ενός χρήσιμου θεσμού (χρήσιμου, ποιος ξέρει, και για τους διαδηλωτές κατά των επόμενων μέτρων λιτότητας), προσφέροντας στο ΠΑΣΟΚ το προνόμιο να τον υπερασπίζεται!

Άκουσα μάλιστα επιχειρήματα του τύπου «αφού δεν μπορεί να εφαρμοστεί ο νόμος, τότε να καταργηθεί». Πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι. Μεγαλύτερη ομολογία αποτυχίας του πολιτικού συστήματος δεν μπορούσε να υπάρξει.

Από την άλλη πλευρά, άκουσα και τον Προκόπη Παυλόπουλο στη Βουλή να λέει (ξεκαθαρίζοντας την προσωπική του θέση) ότι πρέπει να αποκαταστήσουμε το άσυλο σύμφωνα με τον σκοπό του, προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει το πανεπιστήμιο. Άλλο πράγμα αυτό και άλλο η ολική κατάργηση του ασύλου.

Από την άλλη πλευρά ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος Αθηναίων (και καθηγητής πανεπιστημίου) υποστήριξε περίπου πως το άσυλο έχει έννοια όταν υπάρχει δικτατορία. Μα πιστεύει κανείς ότι μια δικτατορία θα σεβόταν το άσυλο; Σεβάστηκε κανένα άσυλο η δική μας δικτατορία; Η δικτατορία είναι δικτατορία επειδή ακριβώς καταλύει όλους τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Σεβάστηκε η δικτατορία το άσυλο της Νομικής στα γεγονότα του 1973; Όλοι γνωρίζουμε πως - άσυλο ξε-άσυλο - έπεσε το ξύλο της αρκούδας.

Σεβάστηκε η δικτατορία το άσυλο του Πολυτεχνείου; Μα όλοι γνωρίζουμε πως το τανκ γκρέμισε την πόρτα και κανένα άσυλο δεν εμπόδισε τις ερπύστριες.

Η Δημοκρατία είναι Δημοκρατία επειδή γίνονται σεβαστές οι δημοκρατικές αρχές και οι δημοκρατικοί θεσμοί. Όταν αρχίζουμε να αφαιρούμε από την Δημοκρατία έναν-έναν αυτούς τους θεσμούς, τότε παραμένει Δημοκρατία μόνο κατ’ όνομα.

Τέλος, επιθυμώ να υπενθυμίσω προς όσους πιστεύουν ότι με διάφορες απαγορεύσεις θα ανακοπεί η λαϊκή οργή, πως στις χώρες όπου αυτές τις μέρες σημειώνονται μεγάλες εξεγέρσεις κατά αυθαίρετων και διεφθαρμένων καθεστώτων, ούτε άσυλο υπάρχει, ούτε καμιά άλλη δημοκρατική ελευθερία.

Αυτό, όμως, δεν εμποδίζει τους λαούς αυτών των χωρών να αψηφούν τους κινδύνους και να απαιτούν την απομάκρυνση των διεφθαρμένων.

Καταγγέλλεται η ύπαρξη οργανωμένου σχεδίου από ξένους και ντόπιους συνεργάτες. - Το χρέος της Ελλάδος, αντί να μειωθεί, συνεχώς μεγαλώνει. - Έφτασε η ώρα για το ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου της χώρας με τις ευλογίες πολιτικών και κατάπτυστων Μ.Μ.Ε. της Αθήνας.
Πληθαίνουν τα μηνύματα στα blogs και τα δημοσιεύματα διαφόρων εφημερίδων για το θέμα των πετρελαίων που διαθέτει η χώρα μας.
Και όσο τα διαβάζουμε, εδραιώνεται σιγά – σιγά η εκτίμηση ότι πάμε σε σύντομο χρόνο για το ξεπούλημά μας.
Διαβάστε το παρακάτω κείμενο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Ακρόπολις”.

Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που υπάρχουν στο Αιγαίο αποτελούν ασφαλώς την βασικότερη αιτία της χρεοκοπίας που οδηγείται η χώρα.

Για τα πετρέλαια που υπάρχουν στον Αιγαίο στήθηκε οργανωμένο σχέδιο από τις ξένες δυνάμεις που αφορούσε τη πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή εδώ και αρκετό καιρό (ή καλύτερα έτη) και θα αναφερθούμε εκτενέστερα παρακάτω.

Ομάδα ξένων, κυρίως αμερικανικών, εταιρειών με εγχώριους συνεργάτες έχουν έλθει ήδη σε επαφή με ανώτατους κυβερνητικούς παράγοντες και είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε σύναψη συμβάσεων για έρευνα και συνεκμετάλλευση των πετρελαιοφόρων κοιτασμάτων που υπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες, με τον νέο φορέα έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων που θα δημιουργηθεί.

Αυτές οι επαφές είναι και η αιτία της στροφής 180 μοιρών της κυβέρνησης στο θέμα των πετρελαίων και από την απόλυτη άρνηση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου σε συνέντευξη του στις αρχές Δεκεμβρίου σε ότι αφορά την ύπαρξη αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων πετρελαίου και τις ειρωνείες του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θεόδωρου Πάγκαλου στην Βουλή σε όσους υποστήριζαν την ανάγκη διερεύνησης πετρελαιοφόρων πεδίων στον Ελλαδικό χώρο, περάσαμε στην ίδρυση φορέα, σε Αμερικανικές εταιρείες που θεωρούν κάτι παραπάνω από βέβαια την ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Ελλαδικό χώρο.

Στο διάστημα 1997-2001 ξένες εταιρείες ερεύνησαν χερσαίες περιοχές γύρω από τα Ιωάννινα, την Ηγουμενίτσα, την Πρέβεζα και την Αιτωλοακαρνανία. Εκεί, σύμφωνα με τον πρώην αντιπρόεδρο της Shell Ρομπ Ράουτς, υπάρχουν αποθέματα περί τα 2 δισ. βαρέλια τα οποία θεωρητικώς καλύπτουν τις ανάγκες μας για 20 χρόνια.

Το μεγαλύτερο κοίτασμα ή εν πάση περιπτώσει το κοίτασμα με την υψηλότερη βεβαιότητα ύπαρξης υδρογονανθράκων βρίσκεται νοτιοατολικά της Κέρκυρας, κοντά στους Οθωνούς.

Στο Αιγαίο η περιοχή του Μπάμπουρα κοντά στη Θάσο κλπ.

Οι Αμερικανοί γνώριζαν την ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο και πίεζαν για την συνεκμετάλλευση του. Η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοίνωσε τον περασμένο Δεκέμβριο την διάθεση κρατικής περιουσίας προς εκμετάλλευση από τρίτους.

Το κακό σενάριο φαίνεται ότι έχει επιλεγεί, για να «βγει» η χώρα μας από τα γρανάζια της τρόικα και των λοιπών κερδοσκόπων που συνειδητά ο κ.Παπανδρέου μας ενέπλεξε.

Σε πρώτη φάση εκποιούνται τα «ασημικά», αλλά με τον καιρό θα διαπιστώσουν όλοι «με οδύνη», ότι το χρέος μεγαλώνει. ( Το 2009 ήταν στο 115% του ΑΕΠ.

Με την «σωτηρία» μας από το ΔΝΤ κλπ, το 2013 θα φθάσει στο 155%). Τότε θα αποφασίσουν ότι πρέπει να εκποιηθούν και τα χρυσαφικά.

Το χρυσάφι όμως θα είναι μαύρο και βρίσκεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια κάτω από την θάλασσα, στον βυθό του Αιγαίου.

Τόσα χρόνια οι Έλληνες αποκοιμισμένοι από τις πολιτικές τους ηγεσίες και τα κατάπτυστα ΜΜΕ, αγνοούσαν την ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου σε πολλά σημεία του εθνικού χώρου μας.

Από καιρού εις καιρόν ακουγόταν η φωνή κάποιου να σιγοψιθυρίζει περί κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αμέσως οι εφιάλτες της πολιτικής και της «ενημέρωσης» έσπευδαν να τον χαρακτηρίσουν ως γραφικό.

Τα χρόνια πέρασαν και έφθασε η ώρα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδος.

Μόνο που στο διάστημα αυτό, έγιναν οι κατάλληλες διεργασίες, έτσι ώστε η ελληνικότητα του ορυκτού πλούτου να αμφισβητείται σήμερα ευθέως από την Τουρκία.

Πόσοι ήταν οι αφελείς, και ήταν πολλοί, που πίστεψαν ότι η Τουρκία ενδιαφερόταν για τα Ίμια και για τις τσιιπούρες του Αιγαίου.

Πόσοι αλήθεια εξαπατήθηκαν, και ήταν πάρα πολλοί, ότι οι κραυγές «βυθίσατε το Χόρα», ήταν συμπυκνωμένα δείγματα πατριωτισμού.

Σήμερα όμως, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι το -βυθίσατε το Χόρα- ήταν η διφορούμενη πολιτική παρακαταθήκη του πατρός προς τον υιόν, για να βυθίσει την χώρα.

Το αποτέλεσμα της ναυαγιαιρέσεως είναι γνωστό. Χάνουμε το μισό σκάφος.

Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι, σύμφωνα με την ιστοσελίδα elnews.gr παρουσιάστηκαν αποσπάσματα από τα πρακτικά των συνομιλιών στον Λευκό Οίκο, την Παρασκευή 25 Απριλίου 1975, ο τότε πρόεδρος Gerald Ford, ο υπουργός εξωτερικών Henry Kissinger και ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Brent Scowcroft, με εκπροσώπους της γνωστής ελληνοαμερικανικής οργανώσεως ΑΗΕΡΑ.



ΥΓ: Στην εμπέδωση της υποψίας ότι θα πετρέλαια του Αιγαίου, πηγαίνουν για ξεπούλημα, έρχονται τα δημοσιεύματα τουρκικών εφημερίδων με δηλώσεις Υπουργών της Τουρκικής κυβέρνησης, που μιλούν για “δυνατή μοιρασιά”.
Εν τω μεταξύ, η οικονομική κρίση στην χώρα αυξάνεται από τις περικοπές μισθών και συντάξεων, και την άγρια φορολογία και τα χαράτσια που έχουν επιβληθεί εις βάρος των μικρομεσαίων κυρίως επιχειρήσεων, που μέρα με την μέρα βάζουν λουκέτο με συνακόλουθή αύξηση των στρατιών των ανέργων, χωρίς όμως μέχρι στιγμής, να λαμβάνεται κανένα μέτρο για ενίσχυση του παραγωγικού ιστούς της Ελλάδας.
Στραβά αρμενίζουμε.
Μήπως για να “γονατίσουν” οι Έλληνες και να παρακαλέσουν για το ξεπούλημα;

  • Κορυφώνεται η ένταση, με την ανάμειξη του στρατού

Οι διαδηλωτές κάλεσαν τους στρατιώτες να συνταχθούν μαζί τους, κατά το πρότυπο της Τυνησίας και μερίδα φαίνεται να ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά τους. Άλλες ανταποκρίσεις λένε ότι οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ.

Ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών αυξάνεται ώρα με την ώρα
Τανκς έκαναν την εμφάνισή τους στο Κάιρο, την Αλεξάνδρεια και το Σουέζ, χθες βράδυ, καθώς οι διαδηλωτές αψήφησαν την απαγόρευση κυκλοφορίας που επιβλήθηκε από τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ και συνέχιζαν τις βίαιες συγκρούσεις τους με την Αστυνομία μετά τη δύση του ήλιου. Η Αίγυπτος βρίσκεται σε κλοιό διαδηλώσεων, καθώς, προφανώς εμπνευσμένοι από την «επανάσταση του γιασεμιού» στη γειτονική Τυνησία, δεκάδες χιλιάδες άτομα βγήκαν στους δρόμους, ζητώντας τον τερματισμό της θητείας του Μουμπάρακ, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 30 χρόνια.

Αν και η επίσημη δικαιολογία είναι ότι ο στρατός κλήθηκε για να εφαρμόσει το διάταγμα απαγόρευσης κυκλοφορίας, άλλες πηγές αναφέρουν ότι η έξοδος των τανκς οφείλεται σε λιποταξία αστυνομικών, που συντάχθηκαν με τους διαδηλωτές ή που τράπηκαν σε φυγή λόγω των επιθέσεων των διαδηλωτών, αποδυναμώνοντας σοβαρά τις δυνάμεις καταστολής στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Οι διαδηλωτές εμφανίστηκαν απτόητοι από την παρουσία του στρατού, καθώς, σύμφωνα με ανταπόκριση του Reuters από το Σουέζ, σκαρφάλωναν κατά δεκάδες πάνω στα τανκς και προσπαθούσαν να βγάλουν από μέσα τους στρατιώτες. Πληροφορίες που δεν είχαν επισήμως επιβεβαιωθεί, έλεγαν ότι οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ κατά των διαδηλωτών, με σκοπό να αποτρέψουν την πρόσβασή τους στα στρατιωτικά οχήματα. Μάλιστα, οι αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν στους ξένους ανταποκριτές ότι μια ανήλικη σκοτώθηκε από τα πυρά του στρατού. Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο αριθμός των τραυματιών είχε ανέλθει στους 870 και συμπεριλάμβανε τόσο διαδηλωτές όσο και δυνάμεις καταστολής, ενώ επιβεβαιώθηκαν και 13 θάνατοι. Οι ανταποκρίσεις των διεθνών πρακτορείων χθες βράδυ ανέφεραν ότι το Κάιρο ήταν καλυμμένο από πυκνούς καπνούς και ανέμεναν αύξηση στον αριθμό των τραυματιών και των νεκρών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Υπολογίζεται, πάντως, ότι τουλάχιστον οι μισοί τραυματισμοί σημειώθηκαν στο Κάιρο.

Η κατάσταση βγήκε εκτός ελέγχου, όταν οι διαδηλωτές έθεσαν φωτιά στα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος, ενώ το πλήθος προσπάθησε να εισβάλει στα κεντρικά κτίρια του κρατικού ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Φωτιές τέθηκαν και σε αστυνομικούς σταθμούς, όπως και σε άλλα σημεία, σύμβολα της κυβερνητικής εξουσίας. Επίθεση δέχθηκε, επίσης, το Υπουργείο Εξωτερικών. Το Euronews περιέγραφε τη χθεσινοβραδινή κατάσταση στην Αίγυπτο ως «άνευ προηγουμένου». Πληροφορίες έκαναν λόγο και για πυροβολισμούς κατά διαδηλωτών, γύρω από το κτίριο της Βουλής.

Ελάτε μαζί μας
Σύμφωνα με το Al Jazeera, οι διαδηλωτές απηύθυναν ανοιχτή πρόσκληση στο στρατό να συνταχθεί μαζί τους, εναντίον του καθεστώτος. Ουσιαστικά, ζητούν από τις στρατιωτικές δυνάμεις της Αιγύπτου επανάληψη του φαινομένου της Τυνησίας, όπου ο στρατός κινήθηκε με το μέρος των διαδηλωτών, διαλύοντας τις δυνάμεις της Αστυνομίας. Διαδηλωτές στο κέντρο του Καΐρου, μάλιστα, φώναζαν ρυθμικά «Πού είναι ο στρατός; Ελάτε να μας σώσετε από την Αστυνομία. Θέλουμε το στρατό», μέχρι που οι φωνές τους πνίγηκαν στα αστυνομικά δακρυγόνα.

Σε κάποιες περιπτώσεις, πάντως, ο στρατός φαίνεται να ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των διαδηλωτών. Ανταπόκριση του γαλλικού πρακτορείου έκανε λόγο για στρατιώτες στο κέντρο του Καΐρου, που χαιρετούσαν τους διαδηλωτές με το σήμα της νίκης, για να δεχθούν τις επευφημίες και τα χειροκροτήματά τους.

Ταξιδιωτικές οδηγίες
Ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί στη γειτονική μας χώρα είναι οι ταξιδιωτικές οδηγίες που εκδίδονταν χθες η μια πίσω από την άλλη.
Η Γαλλία κάλεσε τους υπηκόους της που βρίσκονται στην Αίγυπτο να «περιορίσουν» τις μετακινήσεις τους «στις απολύτως απαραίτητες» λόγω της κοινωνικής αναταραχής και των συγκρούσεων που σημειώνονται στη χώρα. Ταξιδιωτική οδηγία για την Αίγυπτο εξέδωσαν επίσης το Βέλγιο, η Γερμανία και η Δανία που καλούν τους υπηκόους τους να αποφεύγουν τις τρεις μεγάλες πόλεις, Κάιρο, Αλεξάνδρεια και Σουέζ, όπου οργανώνονται αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. «Οι διαδηλώσεις δεν στρέφονται κατά των τουριστών», επισήμανε το Υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, συμβουλεύοντας, ωστόσο, τους ταξιδιώτες να αποφεύγουν τις συγκεντρώσεις και να παρακολουθούν με προσοχή τις ειδήσεις. Μετά την εμπλοκή του στρατού και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κάλεσε τους πολίτες του να αναβάλουν «μη αναγκαία» ταξίδια στην Αίγυπτο, ενώ ζήτησε από τους Αμερικανούς υπηκόους που βρίσκονται στη χώρα να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους.

Αν και τα αεροδρόμια της χώρας δεν έχουν επισήμως κλείσει, δύο ώρες μετά την επέμβαση του στρατού καθοδηγήθηκε το πρώτο αεροπλάνο σε προσγείωση στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», λόγω απειλητικού τηλεφωνήματος. Λίγα λεπτά αργότερα ο εθνικός αερομεταφορέας της Αιγύπτου Egypt Air ανακοίνωσε αναστολή των πτήσεών του για 12 ώρες, καθώς, λόγω των συγκρούσεων, η πρόσβαση από και προς τα αεροδρόμια είναι σχεδόν αδύνατη. Αναστολή πτήσεων προς την Αίγυπτο ανακοίνωσε και η αεροπορική εταιρεία του Κουβέιτ.

Η Ε.Ε. πήρε θέση
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάθριν Άστον, κάλεσε τις αιγυπτιακές αρχές να απελευθερώσουν «αμέσως και άνευ όρων» όλους τους διαδηλωτές που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των ταραχών κατά του καθεστώτος. «Η συνέχιση της χρήσης βίας κατά των διαδηλωτών από την αστυνομία και τις δυνάμεις ασφαλείας του κράτους είναι εξαιρετικά ανησυχητική», υπογράμμισε σε ανακοίνωσή της. «Για να αποφευχθεί η επιδείνωση της κατάστασης στο Κάιρο και αλλού στην Αίγυπτο, καθώς και για την αποφυγή περισσότερων ατυχημάτων, καλώ και πάλι όλα τα μέρη να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και ηρεμία», τόνισε η Άστον.

«Σκότωσαν» την επικοινωνία
Επιβεβαιωμένος είναι πλέον ο περιορισμός στην ενημέρωση και την επικοινωνία, που επέβαλε το καθεστώς. Όπως φαίνεται, οι διαδηλωτές χρησιμοποιούσαν το facebook, το twitter και τα sms, για να συνεννοηθούν για τις επόμενες κινήσεις τους, εξού και η Κυβέρνηση φρόντισε να εξουδετερώσει αυτές τις μεθόδους επικοινωνίας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Vodafone, όλες οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας «έλαβαν την εντολή να αναστείλουν τις υπηρεσίες τους σε επιλεγμένες περιοχές». Πρόκειται, κυρίως, για τα κέντρα των μεγάλων πόλεων. Το γεγονός αυτό επισημαίνει, υπό μορφή προειδοποίησης προς τους υπηκόους του στη χώρα και το βελγικό ΥΠΕΞ, ενώ η Αμερικανίδα Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον κάλεσε την αιγυπτιακή Κυβέρνηση «να θέσει τέρμα στον χωρίς προηγούμενο αποκλεισμό των επικοινωνιών στη χώρα».