Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Μαρ 2015

Οι δανειστές επιθυμούν να σύρουν την κυβέρνηση σε μια «επώδυνη» συμφωνία. καθώς επιδιώκουν να προλάβουν τις κάλπες σε Πορτογαλία και Ισπανία. Πώς ο Ελληνας πρωθυπουργός προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.

Η αγορά πολιτικού χρόνου, που με υψηλά ανταλλάγματα εξασφάλισε η κυβέρνηση με την πρόσφατη συμφωνία του Eurogroup, δεν οδήγησε στη χαλάρωση της θηλιάς γύρω από τη χώρα μας. Αντιθέτως, η πίεση μεγαλώνει διαρκώς με αποτέλεσμα, εκτός από τις αβεβαιότητες στην οικονομία, να παρατείνεται η γενικότερη ρευστότητα και να πιθανολογούνται εξελίξεις το προσεχές διάστημα. Ακόμη και το ενδεχόμενο νέας προσφυγής σε εκλογές ως τον Ιούνιο βρίσκεται στο τραπέζι, όπως αναφέρουν πληροφορίες, ανάλογα με την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές.

Ηδη η ανακοίνωση του κ. Ντράγκι για την εξαίρεση της Ελλάδας από την αγορά ομολόγων δίνει, εν όψει και της αυριανής συνεδρίασης του Eurogroup, ακόμη μια γεύση για το κλίμα ασφυξίας που αναπτύσσεται εις βάρος της Ελλάδας. Ολα δείχνουν ότι ύστερα από τις κινήσεις τακτικής που έγιναν πριν από δύο εβδομάδες και την αισιοδοξία που δημιουργήθηκε η ελληνική κυβέρνηση ωθείται σε ακόμη μεγαλύτερους συμβιβασμούς.

Πηγές που έχουν πρόσβαση στα παρασκήνια του Βερολίνου εξηγούσαν ότι ο κ. Σόιμπλε με την τέχνη του σκακιστή έφερε την ελληνική πλευρά στο σημείο που επεδίωκε, έστω κι αν φάνηκε προς στιγμήν ότι ήταν εκείνος που υποχωρούσε. Η δέσμευση της Αθήνας σε μια συμφωνία -χωρίς μάλιστα να συνοδεύεται από την παραμικρή εκταμίευση από τα οφειλόμενα και ανεξάρτητα από την ονοματολογία που συμφωνήθηκε- χρησιμοποιείται τώρα από τη γερμανική κυβέρνηση ως αφετηρία για την άσκηση νέων εκβιαστικών διλημμάτων. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα καλείται επί της ουσίας να επιλέξει μεταξύ της πλήρους συνθηκολόγησης και της πραγματικής σύγκρουσης.

Σε αυτή τη βάση το κυβερνητικό επιτελείο εξετάζει κατά τις πληροφορίες τις κινήσεις που θα κάνει από τη δική του πλευρά εντός των επόμενων 100 ημερών. Το κεντρικό ερώτημα είναι αν μπορεί να καταστεί εφικτή στο διάστημα αυτού του τετραμήνου μια νέα συμφωνία, η οποία θα σώζει τουλάχιστον τα προσχήματα για την ελληνική πλευρά, ή αν θα δρομολογηθούν άλλου τύπου εξελίξεις. Οταν πάντως ο κ. Τσίπρας έλεγε από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη εβδομάδα ότι «επιδιώκουν είτε να μας σύρουν σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα αμφίβολης ηθικής και πολιτικής νομιμοποίησης, κατά το παράδειγμα της κυβέρνησης Παπαδήμου, είτε να μας ανατρέψουν και να τελειώνουν με όσα εμείς εκπροσωπούμε και τους φοβίζουν, είτε τέλος, όπως έγινε με τη Ν.Δ. του Σαμαρά, να μας ενσωματώσουν πλήρως στην πολιτική και τη λογική τους και να καταφέρουν έτσι στρατηγικό πλήγμα και στην Ελλάδα, που αντιστέκεται, και στην Ευρώπη, που λέει όχι στη λιτότητα», απευθυνόταν στο εξωτερικό έχοντας κατά νου τα σενάρια που εξυφαίνονται στο παρασκήνιο. 

Η ρητορική
Στο πλαίσιο των επιδιώξεών της η γερμανική πλευρά φαίνεται να αναπροσαρμόζει και την τακτική της. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αξιωματούχοι του Βερολίνου θα σταματήσουν τις λεκτικές προκλήσεις εις βάρος του ελληνικού λαού, έχοντας διαπιστώσει ότι αυτό ενισχύει τα αντιγερμανικά αισθήματα. Αντιθέτως, θα κάνουν ό,τι επιβάλλεται σε επίπεδο ρητορικής για να αμβλυνθεί αυτό το χάσμα, ενώ ταυτόχρονα θα επικεντρωθούν στις πιέσεις προς την πολιτική ηγεσία για την τήρηση των δεσμεύσεων και των συμφωνιών. Στόχος τους είναι να προκληθεί ρήγμα στις σχέσεις της νέας κυβέρνησης με τα κοινωνικά στρώματα που τη στηρίζουν, ώστε να καταστεί ευκολότερη στη συνέχεια η χειραγώγηση των εξελίξεων.

Σε πιο πρακτικό επίπεδο, οι δανειστές θέλουν να σύρουν την ελληνική πλευρά σε μια νέα «επώδυνη» συμφωνία, άσχετα από το πώς θα ονομάζεται, το αργότερο έως τον Ιούνιο. Το παιχνίδι με τον χρόνο έχει τεράστια σημασία, καθώς τόσο στην Πορτογαλία όσο και στην Ισπανία έρχονται εκλογές το φθινόπωρο. Ο Σόιμπλε θεωρεί ότι, αν κ. Τσίπρας έχει υποχρεωθεί να «προσκυνήσει» νωρίτερα, αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την πορεία ειδικά των Podemos, που σε διαφορετική περίπτωση διεκδικούν την πρώτη θέση στην τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Αντιθέτως, ο Ελληνας πρωθυπουργός φαίνεται ότι ποντάρει πολύ στο ροκάνισμα του χρόνου. Η στρατηγική των καθυστερήσεων εκτιμάται ότι βοηθά στην αλλαγή των ευρωπαϊκών συσχετισμών, αφού τον Μάιο μεσολαβούν και οι εκλογές -με τα δικά τους χαρακτηριστικά- στη Βρετανία. Η αναμέτρηση εμφανίζεται ήδη ανοιχτή σε όλα τα ενδεχόμενα, ενώ ήδη παρατηρείται μεγάλη ενίσχυση των ρευμάτων του ευρωσκεπτικισμού και της αμφισβήτησης. Το UKIP του Νάιτζελ Φάρατζ, που προτείνει την έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε., εκτοξεύθηκε από το 3% των εκλογών του 2010 στο 27,5% και στην πρώτη θέση κατά τις τελευταίες ευρωεκλογές, μπήκε στη συνέχεια, μέσω δύο αναπληρωματικών εκλογών, για πρώτη φορά στη Βουλή και τώρα κινείται στο 15%. 

Η προτίμηση στο βολικό Ποτάμι
Καθώς πλησιάζει λοιπόν η «ώρα μηδέν», για τον κ. Τσίπρα το στοίχημα αυτό έχει και προσωπικά χαρακτηριστικά. Αν πετύχει, θα καταγραφεί εκείνος στην Ιστορία -και σε ηλικία μόλις 40 ετών- ως ο πρωταγωνιστής και διαμορφωτής της μεγάλης ανατροπής στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
Τούτων δοθέντων, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ασφυκτική κλιμάκωση των πιέσεων προς την ελληνική πλευρά με κάθε πρόσφορη -και όχι κατ' ανάγκην θεαματική- τεχνική. Ορισμένοι υποστηρίζουν μάλιστα ότι η μεθόδευση θα είναι τέτοια, που δεν θα αφήνει πολλά περιθώρια επιλογών στην Αθήνα, πλην της πλήρους ευθυγράμμισης. Από την άλλη πλευρά όμως είναι σαφές ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε δίκοπο μαχαίρι για την κυβέρνηση Τσίπρα στο εσωτερικό. Ηδη οι αναταράξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλες. Και μπορεί με την Αριστερή Πλατφόρμα του Π. Λαφαζάνη να υπάρχει, παρά τις συγκρούσεις, συμφωνία ότι δεν θα απειληθεί η κυβέρνηση, δεν ισχύει όμως το ίδιο για άλλες φυγόκεντρες εσωκομματικές δυνάμεις. Κατά συνέπεια, δεν θεωρείται απίθανο να δοκιμαστεί το προσεχές διάστημα ακόμη και η πλειοψηφία των 162 εδρών, που διαθέτει σήμερα η κυβέρνηση, αν χρειαστεί να περάσουν από τη Βουλή «δύσκολες» αποφάσεις, όπως π.χ. για τις ιδιωτικοποιήσεις. Αποτελεί άλλωστε κοινό μυστικό ότι οι δανειστές θα προτιμούσαν να έχει διαφορετική σύνθεση το κυβερνητικό σχήμα και αντί των ΑΝ.ΕΛ. να συμμετέχει από τις υπάρχουσες δυνάμεις το Ποτάμι, που φροντίζει μάλιστα να καλλιεργεί και το έδαφος προς αυτήν την κατεύθυνση. 

Ο αδίστακτος Σόιμπλε θέλει τον Γιάννη Στουρνάρα για «νέο Παπαδήμο»
Το ερώτημα που συνεχίζει να συζητείται πάντως είναι τι μπορεί να συμβεί αν τα πράγματα οδηγηθούν σε γενικότερο αδιέξοδο, μετά ή άνευ «πιστωτικού γεγονότος». Η μια επιλογή είναι να έρθει σε συμφωνία η νυν κυβέρνηση με το κόστος και τις πιθανές συνέπειες που θα έχει. Το δεύτερο σενάριο αφορά την περίπτωση που θα προκύψει όντως επανάληψη του «παραδείγματος της κυβέρνησης Παπαδήμου», παρ' όλα όσα λέγονται σήμερα. Αυτή φαίνεται ότι είναι μια πολύ ισχυρή επιθυμία του Βερολίνου και του κ. Σόιμπλε προσωπικά. Κάποιοι έχουν ήδη ρίξει στην πολιτική αγορά και ως πιθανό επικεφαλής μιας τέτοιας κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή το όνομα του Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος φροντίζει άλλωστε από τη θέση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος να λειαίνει τις θέσεις του, διατηρώντας όμως ακέραια των εμπιστοσύνη των δανειστών. Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που εκτιμούν ότι, αναλόγως των εξελίξεων και των αποφάσεων της ελληνικής πλευράς, θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» χωρίς μνημονιακό πρόσημο, με άλλες συντεταγμένες και επικεφαλής αν όχι τον κ. Τσίπρα, άλλο πολιτικό πρόσωπο ευρύτατης αποδοχής. 

Η ακραία κίνηση
Η «διέξοδος» των νέων εκλογών (οι οποίες επισήμως αποκλείονται, επί του παρόντος, σε όλους τους τόνους) εξετάζεται από το κυβερνητικό επιτελείο περισσότερο ως ακραία κίνηση τακτικής ή και διαπραγματευτικής απάντησης απέναντι στις πιέσεις των δανειστών εν όψει του Ιουνίου. Κατά το σενάριο αυτό η κυβέρνηση, προτού υπογράψει οτιδήποτε και έχοντας θέσει επί τάπητος τις δικές της κόκκινες γραμμές, θα ζητήσει ανανέωση της λαϊκής εντολής, χωρίς να μπορεί ουδείς να την κατηγορήσει ότι αθέτησε τις δεσμεύσεις της και αποδέχτηκε νέα Μνημόνια. Ανώτερα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος θεωρούν ότι έτσι θα μπορέσουν να κερδίσουν στο εξωτερικό κι άλλο πολύτιμο χρόνο. Παράλληλα, η εσωστρέφεια στην οποία βυθίζεται η αξιωματική αντιπολίτευση και η εξαΰλωση της Κεντροαριστεράς θα αποτελέσουν καταλυτικούς παράγοντες στο εσωτερικό για να αυξήσει τα εκλογικά ποσοστά του ο ΣΥΡΙΖΑ και να μπορέσει πια να προχωρήσει στην «επόμενη μέρα». Απαραίτητη προϋπόθεση για κάτι τέτοιο πάντως είναι, όπως προσθέτουν, να προχωρήσει πάση θυσία η κυβέρνηση στην εφαρμογή ορισμένων κρίσιμων φιλολαϊκών και ανθρωπιστικών μέτρων, ώστε να έχει δώσει δείγμα γραφής ικανό να αντισταθμίσει όποιους ελιγμούς και υποχωρήσεις αναγκαστεί στο ενδιάμεσο διάστημα να κάνει.

Πηγή "Κυριακάτικη Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Που μπορούν να κολλήσουν αυτοί οι προορατικοί λόγοι του Εθναπόστολου και Εθνεγέρτη μας ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ του Αιτωλού;
«Θὰ προσπαθοῦν νὰ τὸ λύσουν μὲ τὴν πέννα, μὰ δὲν θὰ μποροῦν. 99 φορὲς μὲ τὸν πόλεμο καὶ μία με τὴν πέννα».
Το παραπάνω κάτι μας υπενθυμίζει από τις αποτυχημένες διπλωματικές προσεγγίσεις για την επίλυση του γεωπολιτικού προβλήματος που ανέκυψε στις μέρες μας για την Ουκρανία.

Όπως φαίνεται δεν μπορούν να βρούν μόνιμη ειρηνική λύση και ίσως καταφεύγουν σε άλλες λύσεις!!
«Θὰ ζητήσουν νὰ σᾶς πάρουν καὶ στρατιῶτας. Δὲν θὰ προφθάσουν ὅμως». 
Επιβεβαιώνει ο ΠΑΤΡΟ ΚΟΣΜΑΣ

ΚΑΙ ξαφνικά έρχεται ο κ. Γιούνκερ και με τα λεγόμενα του μάλλον μας ανατριχιάζει…

Στην γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag ο πρόεδρος της Κομισιόν Jean-Claude Juncker αποκάλυψε ότι προωθεί την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού καθώς όπως αναφέρει θα ενισχύσει την κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική της ΕΕ.

Αυτός ο στρατός θα μπορεί να δρα με επιτυχία και αξιοπιστία εναντίον απειλών που έχουν τα 28 κράτη μέλη ή γειτονικά φίλια κράτη! (φυσικά θα εξαιρείται η Ελλάδα και η Κύπρος, από τις απειλές της Τουρκίας).

Άραγε αυτή η δήλωση είναι απειλή για την Ρωσία, για την διενέργεια στρατιωτικών επιχειρήσεων με αφορμή ζητήματα που η ΕΕ ή καλύτερα να πούμε μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων χωρών της Ένωσης θα θεωρεί ότι πρέπει να επιλυθούν με την χρήση των όπλων;

Ο Juncker προσέθεσε ότι η δημιουργία ευρωστρατού θα είναι ένα «καμπανάκι» για την Ρωσία ότι η ΕΕ είναι σοβαρή στην διατήρηση των αρχών και αξιών της!

Η εφημερίδα αναφέρει ότι η πρόταση του Γιούνκερ έχει βρει ήδη θετική ανταπόκριση στην Γερμανία με το ΥΠΕΞ της χώρας να αναφέρει ότι θα πρέπει επιτέλους το όραμα του κοινού στρατού να γίνει πραγματικότητα.

«Η ΕΕ ξοδεύει περισσότερα χρήματα για εξοπλισμούς σε σχέση με την Ρωσία αλλά οι δυνατότητες στον στρατιωτικό τομέα είναι χαμηλότερες γιατί οι ξεχωριστοί εθνικοί στρατοί αγοράζουν λίγα κομμάτια ξεχωριστά» αναφέρουν ευρωπαίοι αναλυτές.

Μήπως η παραπάνω προρρήσεις του ΑΓΙΟΥ ταιριάζουν και με αυτό που είπε;
 «Θὰ σᾶς ἐπιβάλουν μεγάλο καὶ δυσβάστακτο φόρο, ἀλλὰ δὲν θὰ προφθάσουν».
ΤΕΛΙΚΑ ο πόλεμος ενός είδους ξεχωριστή ¨ανάπτυξη¨κάνει
105. «Πολλὰ θὰ συμβοῦν. Οἱ πολιτεῖες θὰ καταντήσουν σὰν μπαράγκες».

Τοῦ Στεργίου Σάκκου
Καθηγητοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός – Προφητεῖες

Σημείωσις: Οἱ προφητεῖες αὐτούσιες καὶ τὰ σχόλια στὶς παρενθέσεις ἐλήφθησαν ἀπὸ τὸ βιβλίο «ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ» τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Αὐγουστίνου Καντιώτου.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς 

Η λογική του κ. Σόιμπλε, λογική του Ευρωπαίου, είναι απλή, «τετράγωνη». Μας λέει στους Ελληνες: Ζητήσατε και επιμείνατε να γίνετε δεκτοί στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Επικαλεστήκατε λόγους πολιτικούς και ιστορικούς. Δεν άργησε να φανεί ότι το μόνο που πραγματικά σάς ενδιέφερε, ήταν το χρήμα. Η πρώτη εικοσαετία της μετοχής σας στην Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν για σας ένα ξέφρενο πανηγύρι. Ποτέ στην ιστορία του νεωτερικού ελλαδικού κράτους δεν είχαν εισρεύσει τέτοιοι πακτωλοί χρημάτων στη χώρα σας. Σας χαρίστηκαν οι πακτωλοί από την Ευρωπαϊκή Ενωση, για να κατορθώσετε τη σύγκλιση της οικονομίας σας με τις οικονομίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

«Σύγκλιση» δεν σήμαινε εξίσωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος στις χώρες της Ε.Ε. – αποτέλεσμα μιας γαλαντομίας των πλουσίων που μοιράζουν ελεημοσύνες στους φτωχούς. Το χρήμα σάς δόθηκε για να οργανωθεί η παραγωγικότητα της χώρας σας, να μεθοδευτούν οι καλλιέργειες, να ενισχυθεί η δημιουργική επιχειρηματικότητα, να γίνουν έργα υποδομής απαραίτητα για την ανάπτυξη της παραγωγής και την προώθηση της παραγωγής – δρόμοι, λιμάνια, τρένα, αεροδρόμια, εκσυγχρονισμένη ακτοπλοΐα, αποδοτική δημοσιοϋπαλληλία, προηγμένη έρευνα.

Υστερα από είκοσι χρόνια ήταν πια φανερό ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος αυτής της πρωτοφανούς στην Ιστορία χρηματοδότησης μοιράστηκε από τα κόμματα στους πολίτες για να εξαγοράζεται η ψήφος τους.

Η Ελλάδα έμεινε κολλημμένη στην ίδια παραγωγική μιζέρια και κακομοιριά, αλλά οι Ελληνες έγιναν πλούσιοι, με επίπεδο καθημερινού βίου ασύγκριτο με αυτό των υψηλής παραγωγικότητας ευρωπαϊκών κοινωνιών. Πολυτελή αυτοκίνητα, σπίτι εξοχικό για όλους, εκπληκτικοί δείχτες κατανάλωσης ποτών, κοσμημάτων, ειδών πολυτελούς αμφίεσης – ώς και στις πιο μικρές πόλεις της υπαίθρου ξεφύτρωσαν «μπουτίκ» με άκρως εξεζητημένα προϊόντα της επικαιρικής διεθνούς μόδας.

Η παραγωγικότητα υποβαθμιζόταν συνεχώς, τα «πακέτα» της Ε.Ε. λιγόστευαν, η χώρα στράφηκε, αναπόφευκτα, στον δανεισμό. Οι καταναλωτικές απαιτήσεις των Ελλήνων αυξάνονταν, το πελατειακό κομματικό κράτος γινόταν αδηφάγο, η διολίσθηση σε έναν εξωφρενικό υπερδανεισμό συντελέστηκε «ανεπαισθήτως». Η χώρα με τον καταναλωτικότερο πληθυσμό της Ευρώπης βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας, της κατάρρευσης. Και τότε οι κυβερνήτες της (πρωθυπουργοί που δεν τους έχει ακόμα αγγίξει η Δικαιοσύνη) επέλεξαν, ο μεν την επαίσχυντη φυγή από το πρόβλημα, οι δε διάδοχοί του την παραίτηση από την ανεξαρτησία και αυτονομία της χώρας: αποδέχθηκαν την επιτρόπευση.

Η λογική της επιτρόπευσης ήταν (και είναι): Δημιουργήσατε οι Ελληνες χρέος τόσο μεγαλύτερο από τα όσα παράγετε, ώστε να είναι αδύνατη κάθε προοπτική να το ξεπληρώσετε, σε οποιοδήποτε βάθος χρόνου, από το παραγωγικό σας περίσσευμα. Ομως οι δανειστές σας πρέπει να πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Και αφού δεν έχετε χρήμα, ούτε δυνατότητα να αποτρέψετε στρατιωτική εισβολή, θα υπογράψετε τη συγκατάθεση να κατασχεθούν περιουσιακά σας στοιχεία: Να αποκτήσουν οι δανειστές την ιδιοκτησία νησιών ή εκτάσεων γης ή ακτών με εμπορεύσιμη φυσική ομορφιά. Την ιδιοκτησία του οδικού και σιδηροδρομικού σας δικτύου, της παραγωγής ηλεκτρισμού και της ηλεκτροδότησης, της υδροδότησης, των λιμανιών και αεροδρομίων της χώρας. Οι δανειστές σας θα ενοικιάσουν σε εταιρείες και τη διαχείριση των αρχαιολογικών σας χώρων (οι εταιρείες μπορεί να είναι και τουρκικές ή σκοπιανές).

Με άκρα συγκατάβαση σας προσφέρουμε, λέει η λογική των Ευρωπαίων, μιαν εναλλακτική λύση: Εμείς, οι δανειστές σας, θα επιτροπεύουμε, με άμεσο επιτόπου έλεγχο, τόσο τη λειτουργία της οικονομίας σας όσο και τη λειτουργία κάθε πτυχής του κρατικού σας μηχανισμού. Θα καθορίζουμε τη λειτουργία των Τραπεζών σας, των νοσοκομείων σας, των ασφαλιστικών σας Ταμείων, το ύψος των αποδοχών και των συντάξεών σας. Μέχρι να φθάσετε σε επίπεδα παραγωγικότητας που να εξασφαλίσει την εξόφληση του χρέους σας. Ομως, έστω και με ασφυκτική επιτρόπευση, θα σας επιτρέψουμε να παίζετε, σαν άσχετο με τη ζωή σας  κουκλοθέατρο,  παντομίμα  «δημοκρατίας»:  Με  κόμματα,  Βουλή, εκλογές,  «ελευθερία»  πληροφόρησης.


Απέναντι στην τετράγωνη αυτή λογική των Ευρωπαίων τι θα μπορούσε να αντιτάξει μια διαφορετική, ας την πούμε «ελληνική» λογική. Τίποτα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει πια ούτε ίχνος του ελληνικού τρόπου. Ενας ιδιοφυής ιστορικός, που θα προσέγγιζε την Ιστορία χωρίς τα υποχρεωτικά πια ματογυάλια των δυτικών πλαστογραφήσεων (πρβλ. «Βυζάντιο», «γραικοί», «συνέχιση της ελληνικής φιλοσοφίας από τον Σχολαστικισμό» κ.λπ.) θα μπορούσε να μας πληροφορήσει, όχι να μας καταστήσει έμπειρους της διαφοράς κάποτε του ελληνικού τρόπου από τον τρόπο των βαρβαρικών φύλων και ορδών που συγκρότησαν τη μεταρωμαϊκή Δύση. Τη Δύση, που μετά την έξοδο του Ελληνισμού από το ιστορικό γίγνεσθαι (1453) μονοπώλησε, αντιστάσεως μη ούσης, την ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και τη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού «παραδείγματος».

Σήμερα ο λόγος για γόνιμη, προκλητική διαφορά του ελληνικού τρόπου από τον παγκοσμιοποιημένο πια τρόπο της Δύσης, παραπέμπει ή σε καραγκιοζιλίκια τύπου Καρατζαφέρη και Καμμένου ή σε ψυχοπαθολογικές υστερίες «γνησίων Ορθοδόξων». Για να αρθρωθεί σοβαρός, έντιμος λόγος σε αυτό το πεδίο, προϋποτίθεται σπουδή της ελληνικής διαχρονίας, από τον Ηράκλειτο ώς τον Γρηγόριο Παλαμά και, κυρίως, κριτήρια  αποτίμησης  των  δύο  τρόπων. Η Τέχνη παραμένει, βέβαια, ο αποκαλυπτικότερος  διασώστης κριτηρίων.

Επειδή, λοιπόν, το ζητούμενο είναι ανέφικτο, στην τετράγωνη λογική της «Ευρώπης» σήμερα θα συνεχίσουμε να αντιτάσσουμε τη μεταπρατική μας ανεπάρκεια (όπως θα έκανε και κάθε άλλη τριτοκοσμική απομίμηση του τυπικού προϊόντος της Δύσης, που είναι το έθνος - κράτος): Ή τον επαρχιωτισμό της επιδεικτικής ευφυΐας του κ. Βαρουφάκη ή τη μικρόνοια της ιδιοτέλειας του διδύμου Σαμαρά - Βενιζέλου.

Στην πρώτη περίπτωση εισπράττουμε, τουλάχιστον, ψευδαίσθηση αξιοπρέπειας, στη δεύτερη μόνο ντροπή.

Πηγή
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε αυστηρό τόνο απάντησε το υπουργείο Εξωτερικών δια του εκπροσώπου, Κωνσταντίνου Κούτρα, στις τουρκικές απαράδεκτες «υποδείξεις» προς τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, αναφορικά με την αντιμετώπιση της μη αρεστής στην Άγκυρα συμπεριφοράς του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου.

Η απάντηση του εκπροσώπου ΥΠΕΞ μετά από ερωτήσεις που υποβλήθηκαν από δημοσιογράφους, έχει ως εξής:
«Ουδείς μπορεί να υποδεικνύει στην Ελλάδα τον τρόπο που θα ασκεί η ελληνική κυβέρνηση και γενικότερα το ελληνικό κράτος την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Η Τουρκία ας κρατήσει τις υποδείξεις περί υπευθυνότητας για τον εαυτό της. Ουδέν περαιτέρω».
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών είχε αναφέρει για τον Πάνο Καμμένο, ότι από τη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά του εμφανίζεται προκλητικός και απηύθυνε έκκληση στην ελληνική κυβέρνηση να «θέσει υπό έλεγχο τέτοιες ανεύθυνες συμπεριφορές», προειδοποιώντας ότι το μόνο δυνατό αποτέλεσμα θα είναι να αυξηθεί η ένταση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, βάζοντας φρένο στις προσπάθειες για την ανάπτυξη των σχέσεων των δύο χωρών».

Για να καταλήξει με τη μόνιμη επωδό, «η χώρα μας είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στο Αιγαίο, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Επισημαίνουμε για μία ακόμα φορά την ανάγκη να αξιοποιήσουμε τους υπάρχοντες μηχανισμούς διπλωματικού διαλόγου για την λύση των προβλημάτων στο Αιγαίο»…

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο, το τουρκικό ΥΠΕΞ θεωρεί ότι από τη στιγμή που ο κ. Καμμένος ανέλαβε τα καθήκοντά του «έχει μία προκλητική συμπεριφορά απέναντι στην Τουρκία και αυξάνει την ένταση στο Αιγαίο» και καλεί την ελληνική κυβέρνηση «να ελέγξει την ανεύθυνη αυτή συμπεριφορά το ταχύτερο δυνατόν».

Παράγοντες του ΥΠΕΞ στην Ελλάδα επισημαίνουν ότι η διατύπωση στη σχετική ανακοίνωση της Άγκυρας, ότι «η συνέχιση των ανεύθυνων κινήσεων θα αυξήσουν την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στο Αιγαίο, και η κατάσταση αυτή θα ζημιώσει την ανάπτυξη των σχέσεων και θα δυσκολεύσει την λύση των προβλημάτων στο Αιγαίο», ασφαλώς και μπορεί να εκληφθεί ως ευθεία απειλή.

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν στο ΚΥΠΕ ότι η Άγκυρα φέρεται ενοχλημένη:

Kατ’ αρχάς από την ενέργεια του κ. Καμμένου, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, να πετάξει με ελικόπτερο πάνω από τα Ίμια, και να ρίξει στεφάνι εις μνήμην των 3 Ελλήνων στρατιωτών των οποίων το ελικόπτερο κατέπεσε εκεί, υπό αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες, πριν από 19 ακριβώς χρόνια.

Και κατά δεύτερο λόγο με την προτροπή του Έλληνα Υπουργό Άμυνας προς τον Κύπριο ομόλογό του, όταν επισκέφθηκε αμέσως μετά το νησί, να αγοράσει μερικά πολεμικά αεροπλάνα τα οποία θα μπορούν να έχουν βάση στη Κρήτη ή στη Ρόδο.

Οι ίδιες πηγές υπενθυμίζουν ωστόσο ότι πριν από περίπου 20 μέρες, ο ίδιος ο αρχηγός της τουρκικής αεροπορίας, πτέραρχος Οζτούρκ, πέταξε πάνω από ελληνικά νησιά του Αιγαίου με πολεμικό F-16.

Σημειώνεται, τέλος, ότι το ανακοινωθέν του τουρκικού ΥΠΕΞ σχετικά με τις δραστηριότητες του Έλληνα Υπουργού Άμυνας, έρχεται περίπου μία εβδομάδα μετά την ένταση που προκλήθηκε μεταξύ τις δύο χώρες εξαιτίας της αγγελίας (ΝΟΤΑΜ) με την οποία η Τουρκία δέσμευε για στρατιωτικές ασκήσεις με αληθινά πυρά μία τεράστια περιοχή του βόρειου Αιγαίου, για διάστημα περίπου 10 μηνών.

Μετά από έντονη διαμαρτυρία της Ελλάδος σε διεθνή όργανα, και άμεση παρέμβαση του ΝΑΤΟ προς την Άγκυρα, η ΝΟΤΑΜ αποσύρθηκε και το τουρκικό ΥΠΕΞ αναγνώρισε ότι επρόκειτο περί «λανθασμένης εκτίμησης».

Έγκυρες πηγές στην Αθήνα ανέφεραν την περασμένη εβδομάδα στο ΚΥΠΕ ότι η Άγκυρα, που μάλλον «ήθελε να δοκιμάσει την νέα ελληνική κυβέρνηση», ενοχλήθηκε από την αντίδρασή της που την ανάγκασε να αποσύρει την αγγελία, «και μάλλον θα επανέλθει με νέα σκληρή τοποθέτηση στην προσπάθειά της, εκτός από την Κύπρο, να ξανανοίξει και το μέτωπό της στο Αιγαίο».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Νίκου Μελέτη

Εσφαλμένα μηνύματα τόσο στην Άγκυρα όσο και στους μετριοπαθείς της μουσουλμανικής μειονότητας φτάνουν από τη Θράκη, όπου οι τρεις μειονοτικοί βουλευτές και περιφερειακοί παράγοντες της μειονότητας πλειοδοτούν σε υποσχέσεις και καλλιεργούν προσδοκίες ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι σχεδόν έτοιμη να ικανοποιήσει ΟΛΕΣ τις απαιτήσεις που έχουν προβληθεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή. Η Αθήνα απέσυρε από τη Θράκη τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων χωρίς να έχει ορίσει ακόμη αντικαταστάτη του.

Η απομάκρυνση του διπλωμάτη Νικόλαου Πιπερίγκου (που για πολλούς γνώστες των ειδικών θεμάτων της περιοχής, ήταν επιβεβλημένη), του επικεφαλής της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων Ξάνθης, του γραφείου του Υπουργείου Εξωτερικών που επιτηρεί την εφαρμογή της Συνθήκης της Λοζάνης και συγχρόνως αποτελεί έστω και συμβολικά ένα αντίβαρο στην ανεξέλεγκτη δράση του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό (σχετικά με την διάθεση της κυβέρνησης να κλείσει το εν λόγω γραφείο). Το κλείσιμο ή η υποβάθμιση της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων αποτελεί πάγια απαίτηση των ακραίων της μειονότητας, που θεωρούν ότι η παρουσία μη αιρετού υπηρεσιακού εκπροσώπου στην περιοχή, που ως εκ της θέσεώς του γνωρίζει και τον τρόπο λειτουργίας του τουρκικού προξενείου, αποτελεί εμπόδιο στην ενίσχυση του «τουρκισμού» στη Θράκη.

Το γεγονός ότι ο κ. Πιπερίγκος απομακρύνθηκε χωρίς να υπάρξει προετοιμασία για την ανάδειξη του διαδόχου του, σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό που διακατέχει για την εξέλιξη μειονοτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα (που δεν έχουν σχέση με την απομάκρυνση του υπαλλήλου του ΥΠ.ΕΞ. αλλά με την φημολογούμενη διαδικασία άτυπου τερματισμού λειτουργίας του συγκεκριμένου γραφείου μέσω της μη αντικατάστασης του απελθόντα προϊστάμενου). Δεδομένου ότι, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα της θέσης αυτής, απαιτείται όχι μόνο η εξεύρεση διπλωμάτη με καλή γνώση του Μειονοτικού, αλλά και των Ελληνοτουρκικών και συγχρόνως ενημέρωση από τον προκάτοχό του (και όχι από τον πρώην υπάλληλο, νυν συνταξιούχο και ειδικό σύμβουλο του συγκεκριμένου γραφείου), που συνήθως απαιτεί δύο με τρεις μήνες. Έτσι, εκφράζονται φόβοι αν όχι για κατάργηση, τουλάχιστον για υποβάθμιση της Υπηρεσίας.

Κερδίζει έδαφος το προξενείο
Την ίδια στιγμή, το τουρκικό προξενείο ενισχύεται διαρκώς, ενώ αμέσως μετά το πέρασμα του Έβρου υπάρχει αντίστοιχη εικόνα στο τουρκικό έδαφος. Στην Αδριανούπολη λειτουργεί τα τελευταία χρόνια μία πλήρως εξοπλισμένη με προσωπικό και «πόρους» Διεύθυνση του τουρκικού ΥΠΕΞ, η οποία συντονίζει όλους τους κρατικούς φορείς που ασχολούνται με τη διείσδυση στα Βαλκάνια. Αυτή η Διεύθυνση, κατευθύνει την ΤΙΚΑ, την υπηρεσία για την προώθηση της ανθρωπιστικής αναπτυξιακής βοήθειας αλλά και τις υπηρεσίες για την ανάδειξη της οθωμανικής πολιτιστικής κληρονομιάς και εκπροσωπεί και την Υπηρεσία Βαλκανικών Τουρκικών Κοινοτήτων που έχει ιδρυθεί στο γραφείο του τούρκου πρωθυπουργού. Πιο κοντά στα σύνορα, η Κεσάνη αποτελεί τον «αγαπημένο» προορισμό των εκπροσώπων του «τουρκισμού» στη Θράκη, καθώς στις τουρκικές τράπεζες γίνεται πλέον με ασφάλεια η διακίνηση χρημάτων, «αμοιβών» κ.λ.π.

Λάθος μηνύματα
Αμέσως μετά τις εκλογές υπήρξε μπαράζ αφιερωμάτων των τουρκικών ΜΜΕ στους τρεις μειονοτικούς βουλευτές που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ (Καρά Γιουσούφ Μεχμέτ Αϊχάν, Ζεϊμπέκ Χασάν Χουσεΐν, Μουσταφά Μεμέτ Μουσταφά), από τους οποίους εκπέμφθηκαν λανθασμένα μηνύματα. Ομάδα είκοσι Τούρκων δημοσιογράφων επισκέφθηκε τη Θράκη με πρωτοβουλία της πιο ακραίας οργάνωσης του «Συνδέσμου Αλληλεγγύης των Τούρκων Δυτικής Θράκης». Η ομάδα αφού περιόδευσε στο κτίριο της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής», συναντήθηκε με τον ψευτομουφτή αλλά και με τον βουλευτή Ροδόπης Καρά Γιουσούφ. Ο βουλευτής ταξινόμησε τα αιτήματα της μειονότητας, με πρώτο την αναγνώριση των «εκλεγμένων» μουφτήδων και την εφεξής ανάδειξη των μουφτήδων από εκλογές που θα διεξάγονται από τους «τούρκους». Ο κ. Καρά Γιουσούφ, παρακινούμενος, όπως είπε, από την αντίληψη για αδελφοσύνη των λαών, εξέφρασε στα τουρκικά ΜΜΕ την πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βοηθήσει στη λύση του Κυπριακού, όπως και του θέματος της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.

Οι κ.κ. Καρά Γιουσούφ και Ζεϊμπέκ (Ξάνθης), έστειλαν κι άλλα μηνύματα όμως, καθώς διαβεβαίωσαν τα τουρκικά ΜΜΕ ότι ο φράχτης του Έβρου θα κατεδαφιστεί, ενώ έθεσαν και το ζήτημα του τζαμιού στην Αθήνα. Λαβή όμως για αντιδράσεις έδωσε και η αναφορά του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Γιάννη Πανούση, ότι θα προσληφθούν στην Αστυνομία μετανάστες, μέλη της μειονότητας, Πόντιοι, Ρομά και Πομάκοι. Ο κ. Καρά Γιουσούφ έκανε λόγο για «ατυχή και λανθασμένη δήλωση», καθώς, όπως σημείωσε, «η μειονότητα είναι μία και δεν διαιρείται». Δήλωσε, μάλιστα, ότι έκανε τηλεφωνικό διάβημα στον κ. Πανούση, ζητώντας του να ανακαλέσει αυτή του τη δήλωση.

Δεν είναι όμως μόνο οι τρεις βουλευτές που προσπαθούν να δώσουν άλλο αέρα στις διεκδικήσει στη Θράκη. Πλειάδα περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων, οι περισσότεροι εκλεγέντες υπό τη σημαία συνδυασμών της Νέας Δημοκρατίας, έχουν επιδοθεί σε μπαράζ δηλώσεων υποστηρικτικών των προσπαθειών που έχουν ξεκινήσει οι τρεις βουλευτές. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μειονοτική εφημερίδα «Γκιουντέμ» συνέλεξε δηλώσεις στελεχών και παραγόντων της μειονότητας για την αξιολόγηση των πρώτων εβδομάδων της νέας κυβέρνησης. Με τον Μ. Μουσταφά να εμφανίζεται ο πλέον μετριοπαθής, όλοι οι άλλοι επιμένουν στην σκληρή ατζέντα που πρώτο θέμα έχει την νομιμοποίηση των ψευτομουφτήδων, το εκπαιδευτικό και το θέμα των Συλλόγων.

Ακόμη και η γνωστή σκληροπυρηνική Χούλια Εμίν, παραδέχεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «τελευταία πηγή ελπίδας» και καλεί την κυβέρνηση να κάνει «γενναία βήματα στα μειονοτικά ζητήματα», ενώ ο αντιπρόεδρος του μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ, Οζάν Αχμέτογλου, συμφωνεί ότι πρέπει να δοθεί χρόνος στην κυβέρνηση ώστε να μπορέσει να αποδείξει τις προθέσεις της και «να κάνει το δημοκρατικό άνοιγμα που περιμένει σαράντα χρόνια η μειονότητα». Οι περιφερειακοί σύμβουλοι που εξελέγησαν με τον συνδυασμό που υποστήριξε η Ν.Δ. Μουσταφά Κατραντζή και Οντέρ Μουμίν, εξέφρασαν τις υψηλές προσδοκίες που έχουν από τη νέα κυβέρνηση, θέτοντας και οι ίδιοι θέμα αναγνώρισης των ψευτομουφτήδων και αλλαγών στη μειονοτική εκπαίδευση, με πρώτη τη λειτουργία μειονοτικών νηπιαγωγείων.

Διαφωνίες στην εκπαίδευση
Ενδιαφέρον όμως είχε και η διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ των μουσουλμάνων δασκάλων, αποφοίτων ΕΠΑΘ Ξάνθης, με τον σύλλογο των αποφοίτων ΕΠΑΘ Ροδόπης – Έβρου. Οι Ξανθιώτες μουσουλμάνοι δάσκαλοι έστειλαν μακροσκελή επιστολή στον υπουργό Παιδείας, Αριστείδη Μπαλτά, αναφέροντας όλα τα «προβλήματα» της μειονοτικής εκπαίδευσης, αν και το θέμα που κυρίως τους απασχολούσε ήταν η ανακατανομή των θέσεων σχολικών συμβούλων ώστε να βολευτούν περισσότερα μέλη από την Ξάνθη.

Πολύ ενδιαφέρον είναι ότι στην ίδια επιστολή διατυπώνονταν η παράλογη απαίτηση στο ελληνόγλωσσο πρόγραμμα των μειονοτικών σχολείων να διδάσκουν και μουσουλμάνοι δάσκαλοι, ενώ, βεβαίως, στο τουρκόγλωσσο πρόγραμμα δεν διδάσκουν και χριστιανοί εκπαιδευτικοί. Μία απαίτηση με την οποία διαφώνησαν οι ΕΠΑΘίτες Ροδόπης – Έβρου, που έχουν αποσπάσει τη μερίδα του λέοντος στον διορισμό των σχολικών συμβούλων, που πολύ απλά θέλει να οριστικοποιήσει την τουρκοποίηση της μειονοτικής εκπαίδευσης.

Το επόμενο διάστημα, σε μία δύσκολη συγκυρία για τη χώρα, κατά την οποία η κυβέρνηση δίνει τη μεγάλη μάχη για την αντιμετώπιση της κρίσης, θα κληθεί να δώσει τα πρώτα δείγματα γραφής και στη μειονοτική πολιτική. Έχει τον χρόνο να αποφύγει στρεβλώσεις και σφάλματα.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 279

Σημείωση: Τα ελάχιστα σχόλια του ιστολογίου έχουν γίνει εντός παρενθέσεων, αλλά επιφυλασσόμαστε για εκτενέστερη δημοσίευση, εάν το υπουργείο Εξωτερικών δεν προβεί στα αυτονόητα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όταν ο Θεός έφτιαξε τη γυναίκα εργαζόταν μέχρι αργά την 6η ημέρα.
Ένας άγγελος πλησίασε και είπε:
"Γιατί σπαταλάς τόσο πολύ χρόνο γι' αυτή;"

Και ο Κύριος απάντησε:
"Ξέρεις πόσες προδιαγραφές πρέπει να πληρεί για να την τελειοποιήσω;
Πρέπει να μπορεί να πλυθεί, αλλά να μην είναι πλαστική, να παίζει περισσότερους από 200 ρόλους, και να μπορεί να φτιάξει όλων των ειδών τα φαγητά, θα πρέπει να μπορεί να αγκαλιάζει πολλά παιδιά ταυτόχρονα, να δίνει μια αγκαλιά που θα θεραπεύει οτιδήποτε, από ένα πληγωμένο γόνατο μέχρι μια πληγωμένη καρδιά και να τα κάνει όλα αυτά μόνο με δυο χέρια".

Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε.
"Μόνο δυο χέρια... αδύνατον!
Και είναι το βασικό μοντέλο;!
Πολλή δουλειά για μια μέρα... περίμενε μέχρι αύριο και την ολοκληρώνεις".

"Όχι", είπε ο Κύριος. "Είμαι τόσο κοντά στην ολοκλήρωση αυτής της δημιουργίας, που θα είναι η αγαπημένη της καρδιάς μου. Θεραπεύεται μόνη της όταν αρρωσταίνει και δουλεύει 18 ώρες την ημέρα".

Ο άγγελος πλησίασε και άγγιξε την γυναίκα.
"Μα την έφτιαξες τόσο μαλακή, Κύριε.."

"Είναι μαλακή", είπε ο Κύριος, "αλλά την έφτιαξα και δυνατή, επίσης. Δεν διανοείσαι τι μπορεί να αντέξει και αντεπεξέλθει".

"Μπορεί να σκεφτεί;" ρώτησε ο άγγελος.

Ο Κύριος απάντησε:
"Όχι μόνο να σκεφτεί, αλλά να αιτιολογήσει και να διαπραγματευθεί".

Ο άγγελος άγγιξε της Γυναίκας το μάγουλο...
"Κύριε, φαίνεται πως η δημιουργία σου στάζει! Της έχεις βάλει πολλά βάρη".

"Δεν στάζει... είναι δάκρυ" ο Κύριος διόρθωσε τον άγγελο "…αλλά δεν το έβαλα εγώ εκεί…".

"Τι εξυπηρετεί;" ρώτησε ο άγγελος.

Και είπε ο Κύριος:
"Τα δάκρυα είναι ο τρόπος να εκφράσει τη λύπη της, τις αμφιβολίες της, την αγάπη της, τη μοναξιά της, τον πόνο και την υπερηφάνειά της".

Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον άγγελο:
"Κύριε, είσαι ιδιοφυία. Σκέφτηκες τα πάντα. Η Γυναίκα είναι πραγματικά υπέροχη!"

"Πράγματι είναι! Η Γυναίκα έχει αντοχές που εντυπωσιάζουν τον άντρα.
Μπορεί να διαχειριστεί προβλήματα και να έχει πολλές ευθύνες.
Δημιουργεί ευτυχία, αγάπη και έχει άποψη.
Χαμογελάει όταν θέλει να τσιρίξει.
Τραγουδάει όταν θέλει να κλάψει, κλαίει όταν είναι ευτυχισμένη και γελάει όταν φοβάται.
Δίνει μάχη για τα πιστεύω της.
Αντιμάχεται την αδικία.
Δεν δέχεται το "όχι" για απάντηση, όταν διαβλέπει καλύτερη λύση.
Δίνει τον εαυτό της για την προκοπή της οικογένειάς της.
Συνοδεύει τη φίλη της στο γιατρό αν φοβάται.
Η αγάπη της είναι άνευ όρων.
Κλαίει όταν τα παιδιά της κερδίζουν.
Είναι ευτυχισμένη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν.
Χαίρεται όταν ακούει για μια γέννηση ή ένα γάμο.
Είναι συντετριμμένη όταν χάνεται κάποιος συγγενής ή φίλος.
Αλλά βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει στη ζωή.
Γνωρίζει πως ένα φιλί και μια αγκαλιά θεραπεύουν μια πληγωμένη καρδιά.

Έχει μόνο ένα ελάττωμα…:
Ξεχνάει τι αξίζει..."


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αντιμέτωπος με Σόιμπλε και Σαμαρά ο Αλέξης Τσίπρας

Του Σπύρου Γκουτζάνη

Εν μέσω διασταυρούμενων πυρών κινείται η κυβέρνηση. Από τη μία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις εκβιαστικές πιέσεις του Βερολίνου και των δορυφόρων του να εγκαταλείψει το πρόγραμμά της, ενώ εντός της χώρας δέχεται ισχυρή κριτική από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και συνεχή πόλεμο από την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που αναπαράγει την επιχειρηματολογία του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Στο εξωτερικό μέτωπο, ο Σόιμπλε δείχνει εμμονή εναντίον της Ελληνικής κυβέρνησης με σχεδόν καθημερινές δηλώσεις και απειλές με πιστωτικό γεγονός, αν η χώρα δεν πληρώσει τις υποχρεώσεις της, την ίδια ώρα που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν προσφέρει ρευστότητα. Παρά τις πιέσεις όμως ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, διακήρυξε ότι το τρίτο Μνημόνιο είναι εκτός συζήτησης, ενώ ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Βαρουφάκης, σε μία από τις πολλές συνεντεύξεις του ανέφερε ότι η χώρα δεν θα πάρει χρήματα ούτε καν για τις τρέχουσες ανάγκες της, αν το αντίτιμο είναι η συνέχιση του Μνημονίου (σε νεότερη δήλωσή του ο κ. Βαρουφάκης αναφέρθηκε ακόμη και σε δημοψήφισμα ή εκλογές, εάν η Ε.Ε. συνεχίσει τις ακραίες πιέσεις).

Εντός της χώρας, ο κ. Τσίπρας δέχεται κριτική από την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, που διαφωνεί με τη συμφωνία του Eurogroup, αν και περισσότερο ανησυχεί μήπως η κυβέρνηση προβεί σε μεγαλύτερες υποχωρήσεις κατά τη διάρκεια της τετράμηνης συμφωνίας – γέφυρας ή στο τέλος της διαπραγμάτευσης για τη νέα συμφωνία με τους εταίρους. Ωστόσο, είναι εμφανές ότι και η αριστερή πτέρυγα στηρίζει τον πρόεδρο του κόμματος και, πέρα από την ό,ποια κριτική για τα λάθη του κ. Βαρουφάκη, είναι βαθιά προβληματισμένη ως προς τη δυνατότητα ρήξης υπό τις παρούσες συνθήκες.

Παράλληλα, ο Αλέξης Τσίπρας έχει απέναντί του τον ηττημένο Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επιμένει να μην αναγνωρίζει τον πρωθυπουργό και την ετυμηγορία του ελληνικού λαού της 25ης Ιανουαρίου. Είναι ενδεικτικό ότι, με αφορμή την πρόσφατη προκλητική ενέργεια της Τουρκίας στο Αιγαίο, ο κ. Σαμαράς ζήτησε ενημέρωση όχι από τον πρωθυπουργό ή την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αλλά από τη στρατιωτική ηγεσία(!), αιτούμενος παράλληλα τη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Προσπάθησε δε να αναδείξει και να μεγεθύνει ένα ζήτημα εθνικής ασφάλειας την ώρα που η κυβέρνηση έκανε χειρισμούς για να το αντιμετωπίσει αποφεύγοντας την κλιμάκωση με την Τουρκία.

Το προηγούμενο Σάββατο (28/2/2015) κατά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταγγέλλοντας τον Αντώνη Σαμαρά για «συνένοχο και εκτελεστικό όργανο στο σχέδιο ακραίων συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης να οδηγήσουν τη νέα κυβέρνηση σε ανατροπή, φθορά ή παράδοση άνευ όρων πριν το κυβερνητικό έργο αρχίσει να αποδίδει καρπούς». Υπογράμμισε δε ότι «την ώρα που η κυβέρνηση έδινε μάχη στο Eurogroup ο κ. Σαμαράς καλούσε το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα να υιοθετήσει ψήφισμα εναντίον της εθνικής προσπάθειας».

Αρχίζουν τα δύσκολα για τη Συγγρού
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν κρύβει ότι επενδύει στην «αριστερή / αντιμνημονιακή παρένθεση», ευελπιστώντας ότι ο κ. Σόιμπλε –με τον οποίο συντάσσονται οι συντηρητικοί και φίλοι του πρωθυπουργοί της Ισπανίας και της Πορτογαλίας- με την άτεγκτη στάση και τις απειλές του θα τελειώσει την ελληνική κυβέρνηση, όποτε κληθεί, εκτιμά, εκείνος να αναλάβει πάνω στα συντρίμμια της χώρας. Ένα σκεπτικό που δεν αποδέχεται ούτε καν το εσωτερικό του κόμματός του, πλην των ελαχίστων φανατικών που του έχουν απομείνει, με πρώτο τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, ο οποίος παραμένει ο πιο στενό του συνεργάτης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής με διαρροή σε συνομιλητές του λέει ότι είναι λάθος το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης», γιατί η κυβέρνηση έχει αποθέματα κοινωνικής αποδοχής και επιπλέον ενδεχόμενη πτώση της θα προκαλούσε αποσταθεροποίηση της χώρας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο συνεδρίασε η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας και την Κυριακή η Πολιτική Επιτροπή. Και στα δύο όργανα αναμένονταν να ξεκινήσει η διαδικασία αμφισβήτησης του κ. Σαμαρά, ο οποίος δεν αφήνει με τίποτα την καρέκλα του προέδρου της παράταξης, παρά τη μακρά «γαλάζια» παράδοση που θέλει τους αρχηγούς μετά από εκλογική ήττα να τίθενται στην κρίση του κόμματος. Το έπραξαν όλοι –μηδενός εξαιρουμένου- οι προηγούμενοι πρόεδροι της Ν.Δ. Είτε αποχώρησαν όταν έχασαν τις εκλογές, είτε πραγματοποίησαν Συνέδριο για την επιβεβαίωση της ηγεσίας τους, όπως ο κ. Καραμανλής μετά την ήττα του 2000.

Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας σχεδόν όλοι –πλην των ευάριθμων συμβούλων του- συμφωνούν ότι «ο Αντώνης Σαμαράς είναι τελειωμένος». Το μόνο που τον κρατά ακόμη στην ηγεσία της παράταξης είναι ο φόβος των υπολοίπων ότι, έχοντας χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, θα αντιδράσει κατά τρόπο που ίσως προκαλέσει διαλυτικές τάσεις στη ΝΔ. Υπέρ του λειτουργεί και η αδυναμία των υπολοίπων να συμφωνήσουν στη διαδικασία της αμφισβήτησής του που θα ανοίξει τον δρόμο για την ανάδειξη νέου προέδρου του κόμματος.
Στο πλαίσιο αυτό έχουν ακουστεί και προτάσεις να υπάρξει μεταβατικός πρόεδρος προκειμένου να αποχωρήσει ο κ. Σαμαράς και να ανοίξει το πεδίο της εσωτερικής αναμέτρησης για τους δελφίνους. Η «μπάλα» είναι τώρα στον κ. Καραμανλή και τους «βαρόνους» του κόμματος, οι οποίοι θεωρούν ότι με τον Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ όχι μόνο δεν έχει πιθανότητες ανάκαμψης, αλλά, αντίθετα, κινδυνεύει να ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ στην πορεία της πολιτικής εξαφάνισης.

Κύκλοι της ΝΔ αλλά και παράγοντες του οικονομικού και εκδοτικού κατεστημένου, εκτιμούν ότι ο Αντώνης Σαμαράς –όπως και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αν και σε μικρότερο βαθμό- με την εμμονή του να δικαιωθεί στέκει εμπόδιο στην συναίνεση που απαιτεί η συγκυρία προκειμένου να βγει η χώρα από τον κλοιό των δανειστών. Δυνάμεις τόσο εντός της ΝΔ όσο και στο ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, είναι πρόθυμες να προσφέρουν στήριξη στην κυβέρνηση στο πλαίσιο ενός εθνικού σχεδίου εξόδου από την κρίση. Είναι δε ένα σενάριο που ανησυχεί και την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θέλει να δει την ηγεσία να αποκλίνει από τη γραμμή της υλοποίησης του προγράμματος του κόμματος. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, τείνει να γίνει κοινός τόπος ότι ενδεχόμενη αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα στρέψει την κοινωνία πίσω στη ΝΔ του κ. Σαμαρά και στο ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, αλλά θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για την κοινωνική αναταραχή και την ενίσχυση ακραίων πολιτικών δυνάμεων.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 279



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ασκήσεις επί χάρτου για την επόμενη αμφισβήτηση

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Μια λάθος συντεταγμένη, που σε μια παράνομη ΝΟΤΑΜ αμφισβητούσε όχι μόνο κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά το ίδιο το έδαφος της Λήμνου, ήταν η αιτία για να ανακαλέσει η Τουρκία τη δέσμευση μιας μεγάλης περιοχής του Κεντρικού Αιγαίου.
Προσέφερε όμως την ευκαιρία να θέσει εκ του πλαγίου στην ατζέντα θέμα Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, τα οποία ζητούσε εδώ και δύο χρόνια...

Η συζήτηση για ΜΟΕ είναι απολύτως προβληματική για τα ελληνικά συμφέροντα και αποπροσανατολιστική από τα πραγματικά προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Εξάλλου γι' αυτό, μετά τη Συμφωνία Παπούλια ? Γιλμάζ, όπου καλύφθηκαν σχεδόν πλήρως οι κίνδυνοι θερμής σύγκρουσης και θεσπίστηκαν μηχανισμοί αποσυμπίεσης των εντάσεων, όλες οι προσπάθειες για υιοθέτηση πρόσθετων ΜΟΕ (υψηλής πολιτικής) εκδηλώθηκαν από την Τουρκία, πολλές φορές με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, και όχι από την Αθήνα.

Η Άγκυρα επιδιώκει όλα αυτά τα χρόνια να περιορίσει το ενδεχόμενο κόστος από μια θερμή ένταση στο Αιγαίο, διατηρώντας όμως στο ακέραιο τη δυνατότητά της για καθημερινές αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.


Σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα των εντάσεων στο Αιγαίο θα είχε λυθεί όχι μέσω των ΜΟΕ, αλλά εφόσον η Τουρκία απέσυρε τις αμφισβητήσεις της όχι μόνο για τον εναέριο χώρο (όπου δεν αναγνωρίζει ως ΕΕΧ την περιοχή μεταξύ 6 και 10 ν.μ., που ούτε οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν), αλλά και για τα όρια του FIR Αθηνών, το δικαίωμα Ερευνας και Διάσωσης (SAR) κ.ά. Το πρόβλημα όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι η Τουρκία δεν εφάρμοσε ποτέ πλήρως το μνημόνιο Παπούλια ? Γιλμάζ και ειδικά μετά το 1996, όταν προέκυψε το θέμα των γκρίζων ζωνών.

Αντιθέτως, πολλά μη στρατιωτικά ΜΟΕ, τα λεγόμενα χαμηλής πολιτικής, είτε αδρανοποιήθηκαν είτε λειτούργησαν μερικώς, διευκολύνοντας τις επαφές μεταξύ των δύο χωρών, τον τουρισμό, τις πολιτιστικές ανταλλαγές κ.λπ.
Παγίδα
Απολύτως προβλέψιμη η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε ακόμη και το υποτιθέμενο λάθος της (με τη συντεταγμένη πάνω από τη Λήμνο) ώστε να ζητήσει επανέναρξη των συνομιλιών για νέα ΜΟΕ, κάτι που αποδέχθηκαν η Αθήνα και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.

Η ηγεσία του ΥΠΕΞ γνωρίζει τις παγίδες που κρύβει αυτή η συζήτηση, αλλά έχει επιλέξει να κρατήσει ζωντανή την επαφή με την Αγκυρα και θεωρεί ότι τα ΜΟΕ προσφέρουν ένα αρκετά «ασφαλές» περιβάλλον.

Η συζήτηση για τα ΜΟΕ, στρατιωτικής μορφής, οδηγούν εκ των πραγμάτων σε διαπραγμάτευση επί των διεκδικήσεων της Τουρκίας. Η Αγκυρα δεν αναγνωρίζει την «ιδιορρυθμία» του εύρους του Ελληνικού Εναέριου Χώρου μεταξύ 6 και 10 ν.μ. και συνεπώς σε ό,τι αφορά τον εναέριο χώρο η συζήτηση είναι εκ προοιμίου «καμένη». Οι άλλες προτάσεις και ιδέες της τουρκικής πλευράς περί μη υποβολής σχεδίων πτήσης και άοπλων πτήσεων στο Αιγαίο είναι σαφές ότι δεν μπορούν να γίνουν δεκτές από την Αθήνα, καθώς αυτό θα οδηγούσε στον «αφοπλισμό» των ελληνικών αεροσκαφών, ενώ τουρκικά από το Ιντσιρλίκ ή την Αγκυρα σε λίγα λεπτά θα μπορούσαν να βρεθούν πάνω από ελληνικούς «στόχους».

Στο Αιγαίο με κάθε ευκαιρία πάντως εκδηλώνεται όλο το φάσμα των τουρκικών διεκδικήσεων. Την τελευταία εβδομάδα με ένα μπαράζ NOTAM η Τουρκία αμφισβήτησε το εύρος του FIR Αθηνών (A0831/15 και Β0299/15) σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου.

Επίσης αμφισβήτησε την περιοχή ευθύνης της Ελλάδας για Ερευνα και Διάσωση (SAR), ενώ με άλλη NOTAM απαίτησε να αφαιρεθούν από τον σχεδιασμό ελληνικής άσκησης η Σαμοθράκη, η Θάσος και η Μυτιλήνη, με το επιχείρημα ότι βάσει της Συνθήκης της Λοζάνης ισχύει για τα νησιά καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης... Φυσικά όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν από αντίστοιχες ελληνικές NOTAM.

Ομως ακόμη μία πρόκληση αποκαλύφθηκε με τη δημοσιοποίηση του επίσημου προγράμματος του 2015 της Διεύθυνσης Ναυσιπλοΐας ? Υδρογραφίας και Ωκεανογραφίας του Γενικού Ναυτικού Επιτελείου της Τουρκίας, που εκτείνεται σε ολόκληρο το Αιγαίο. Αντίστοιχο πρόγραμμα είχε αναγγείλει και πέρυσι η Τουρκία προκαλώντας τα διαβήματα της Αθήνας.

Στο φετινό πρόγραμμα προσδιορίζεται ως χρόνος διεξαγωγής των ερευνών το διάστημα 15-30 Μαΐου 2015 και το ενδιαφέρον είναι ότι το Πανεπιστήμιο Σμύρνης έχει καλέσει για συμμετοχή στην έρευνα και το καναδικό Πανεπιστήμιο Newfoundland Memorial University, σε μια προσπάθεια να προσδοθεί διεθνές κύρος και επιστημονικό άλλοθι στην έμπρακτη αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. 

Αφορμή... η κλιματική εξέλιξη
Σύμφωνα με την αναγγελία, το γνωστό τουρκικό ερευνητικό σκάφος Πίρι Ρέις (R/V KOCA PIRI REIS), με πλήρωμα δέκα ατόμων, θα κάνει έρευνες (για την κλιματική εξέλιξη του Αιγαίου τα τελευταία 250.000 χρόνια με τη λήψη ιζημάτων από τον βυθό κ.λπ.).

Ο χάρτης τον οποίο δημοσιεύει η τουρκική υπηρεσία διασχίζει το Αιγαίο από τη Σαμοθράκη μέχρι τη Ρόδο, χωρίζοντάς το στα δύο, σε μια γραμμή που συμπίπτει με την πάγια επιδίωξη της Τουρκίας για επιχειρησιακή (αρχικά) διχοτόμηση του Αιγαίου και εγκλωβισμό μεγάλου αριθμού νησιών υπό την επιχειρησιακή δικαιοδοσία της Τουρκίας.

ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ
Επιδιώκει την κατάργηση ενός ελληνικού πεδίου βολής
Για την Τουρκία είναι ιδιαίτερα σημαντικό και το θέμα των πεδίων βολής, όπου θέλει να έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα του διεθνούς εναέριου χώρου για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα στη διάθεση της Αεροπορίας της.

Η Ελλάδα για λόγους και «ασφάλειας» έχει δεσμεύσει τρεις περιοχές του Αιγαίου για μεγάλο διάστημα. Η Τουρκία με τη σειρά της δέσμευσε και αυτή περιοχές στον διεθνή εναέριο χώρο και μετά την ακύρωση της τελευταίας και εξόφθαλμα παράνομης NOTAM θεωρεί ότι νομιμοποιείται να ζητήσει την κατάργηση ενός ελληνικού πεδίου βολής στο Αιγαίο ώστε να υπάρξει αμοιβαιότητα (κάτι που αναφέρει και στη δήλωσή του ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ).

Ομως η αμοιβαία κατάργηση πεδίων βολής είναι απολύτως προβληματική για την Ελλάδα.
Γιατί ο διεθνής εναέριος χώρος του Αιγαίου είναι απολύτως ζωτικός χώρος για την Ελλάδα, καθώς εκτείνεται ακόμη και σε μικρές λωρίδες μεταξύ των νησιών και εναλλάσσεται με εθνικό εναέριο χώρο και δεν υπάρχει δυνατότητα πραγματοποίησης ασκήσεων σε τερέν που να ανταποκρίνεται στην ιδιότυπη μορφολογία του Αιγαίου. Συγχρόνως όμως η Ελλάδα, δεσμεύοντας περιοχές για ασκήσεις, προσφέρει και αίσθημα ασφάλειας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

Η Τουρκία εξάλλου διαθέτει σημαντικό γεωγραφικό βάθος ώστε να μπορεί να πραγματοποιεί ασκήσεις χωρίς να δεσμεύει περιοχές στο Αιγαίο, πρακτική όμως που επιλέγει για ευνόητους λόγους και για την αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Πηγή "Έθνος"
Επικοινωνία με τον συντάκτη
nmeletis@pegasus.gr

Το ατόπημα, το διάβημα και ο ρόλος των ΗΠΑ

Γράφει ο Σωτήρης Σιδέρης

Σαφές πρόβλημα επιθετικής συμπεριφοράς, αλλά και αμηχανία έναντι της νέας ελληνικής κυβέρνησης, διαβλέπουν ελληνικές διπλωματικές πηγές αποτιμώντας την ένταση των τελευταίων ημερών μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας. Ωστόσο το στοιχείο που προσδίδει ιδιαιτερότητα είναι η εκτίμηση για την αναζωπύρωση της διαμάχης μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών, ίσως για πρώτη φορά, μετά την κυριαρχία του Ταγίπ Ερντογάν στη γειτονική χώρα.

Το ελληνικό διάβημα που επιδόθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών την περασμένη Δευτέρα από τον Ελληνα πρέσβη Κυριάκο Λουκάκη, το οποίο αφορούσε τη γνωστή ΝΟΤΑΜ που «διχοτομούσε» το Αιγαίο και παραβίαζε κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ίσως για πρώτη φορά μετά δεκαετίες δεν πετάχθηκε στον κάλαθο των αχρήστων, αλλά συνάντησε την κατανόηση της Αγκυρας. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, το τουρκικό ΥΠΕΞ δέχθηκε το ελληνικό διάβημα και περίπου θεωρήθηκε ως βάση συζήτησης για την οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) μεταξύ των δύο χωρών.

Το τουρκικό ΥΠΕΞ δεν εξέθεσε μεν τους στρατηγούς, άφησε όμως σαφώς να εννοηθεί ότι τα «λάθη» της ΝΟΤΑΜ που αφορούσαν τη συμπερίληψη ελληνικών χωρικών υδάτων και έδαφος της Λήμνου, οφείλονται στον σχεδιασμό των στρατηγών. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι από πλευράς Τουρκίας υπήρξαν τρεις αλλαγές στη ΝΟΤΑΜ. Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι οι Τούρκοι διπλωμάτες εξέφρασαν τις διαφωνίες τους προς τους στρατιωτικούς για τη συμπερίληψη εδάφους της Λήμνου, αλλά εκείνοι αρνήθηκαν να προβούν σε διόρθωση για να οδηγηθούν τελικά και υπό πίεση στην πλήρη ακύρωση της ΝΟΤΑΜ.

Την ίδια στιγμή, όμως, η Τουρκία δέχθηκε και παρασκηνιακή, αλλά ιδιαίτερα έντονη πίεση από το ΝΑΤΟ και κατά πληροφορίες και από τις ΗΠΑ, που είδαν με αγωνία το ενδεχόμενο να υποστεί ένα ισχυρό ρήγμα η νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, την ώρα που καταβάλλονται έντονες προσπάθειες να οικοδομηθεί ένα ισχυρό μέτωπο έναντι της Ρωσίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι ΗΠΑ είναι ήδη ενοχλημένες, γιατί η Τουρκία είναι το μόνο κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ που δεν εφαρμόζει καμία από τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία. Η άμεση διεθνοποίηση του ζητήματος με επιστολές και έγγραφα προς το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε. και τον Διεθνή Οργανισμό Αεροπλοΐας, λειτούργησε σχεδόν σωρευτικά για τη Δύση που φέρεται πολύ ενοχλημένη από την τουρκική εξωτερική πολιτική στην ευρύτερη περιοχή.

Οπως αναφέρει καλά ενημερωμένη στρατιωτική πηγή, σε περίπτωση που η Τουρκία δεν ακύρωνε τις ενέργειές της, υπήρχε το σοβαρό ενδεχόμενο στην πορεία να υπάρξει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, καθώς η Ελλάδα δεν υπήρχε περίπτωση να αποδεχθεί τον τουρκικό σχεδιασμό για το πεδίο βολής. Η Αθήνα ήταν σαφές ότι δεν θα δεχόταν τον τουρκικό σχεδιασμό.

Οπως παρατηρούν έμπειρες διπλωματικές πηγές μετά κάθε περίοδο έντασης, μικρή ή μεγάλη, αναδεικνύεται η ανάγκη για διάλογο. Ετσι και τώρα η περίφημη ΝΟΤΑΜ άνοιξε τη συζήτηση για νέα ΜΟΕ. Προς το παρόν, Αθήνα και Αγκυρα έχουν συμφωνήσει να προετοιμαστούν επί δύο μήνες και στη συνέχεια να αρχίσουν οι συνομιλίες. Η υπόθεση των ΜΟΕ όμως δεν είναι νέα. Μέτρα μεταξύ των δύο χωρών συζητήθηκαν και συμφωνήθηκαν από το 2000-2001 με υπουργό Εξωτερικών τον Γ. Παπανδρέου. Τότε το κλίμα ήταν ακόμη εκρηκτικό μεταξύ των δύο χωρών, καθώς ήταν νωπή η κρίση των Ιμίων. Επειτα από εντατικό διάλογο και εν μέσω διαφωνιών και εντός του υπουργείου Εξωτερικών, συμφωνήθηκε μια σειρά ΜΟΕ που αφορούσαν τη λειτουργία «κόκκινων» γραμμών μεταξύ των πρωθυπουργών, των ΥΠΕΞ και των αρχηγών ΓΕΕΘΑ, την αποφυγή δηλώσεων και στρατιωτικών ασκήσεων που μπορούσαν να προκαλέσουν ένταση, τον σεβασμό της τουριστικής περιόδου κ.λπ. Πολλά από τα ΜΟΕ τηρούνται ακόμη και σήμερα, άλλα όμως όχι. Κυρίως όμως, η Τουρκία δεν άλλαξε τη στρατηγική της αμφισβήτησης του νομικού καθεστώτος του Αιγαίου και γι’ αυτό η Αθήνα ζήτησε να υπάρξει καλή προετοιμασία πριν από την επίσημη έναρξη των συνομιλιών, ώστε να μη θιγούν ζητήματα κυριαρχίας.

Συνομιλίες με ΠΓΔΜ

Αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη κορυφαίων παραγόντων του ΥΠΕΞ ότι μελετάται η έναρξη συνομιλιών με την ΠΓΔΜ με στόχο να υπάρξουν ΜΟΕ με επίκεντρο τον εξοβελισμό του αλυτρωτισμού από την επίσημη πολιτική ατζέντα των Σκοπίων. Η υπόθεση αυτή φαίνεται ότι δεν είναι απλή και σύμφωνα με διπλωματικές πηγές συζητείται εδώ και αρκετό διάστημα στο παρασκήνιο με πρωτοβουλία του Βερολίνου. Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί μια τέτοια συζήτηση και για τον σκοπό αυτό θα συγκροτηθεί επιτροπή υψηλού επιπέδου.

Η Αθήνα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, φαίνεται πως έχει λάβει διαβεβαιώσεις ότι τα Σκόπια αποδέχονται τη συζήτηση και ότι έχουν δεσμευθεί ότι δεν θα θέσουν στο τραπέζι κανένα άλλο θέμα (π.χ. ζήτημα μειονότητας) και γι’ αυτούς τους λόγους υπάρχει θετική προσέγγιση τόσο από τον κ. Αλέξη Τσίπρα όσο και από τον κ. Νίκο Κοτζιά. Πάντως, όπως παρατηρούν διπλωματικές πηγές, το θέμα του αλυτρωτισμού μονομερώς το θέτει η ΠΓΔΜ για να στηρίξει την πολιτική εξαρχαϊσμού του κ. Νίκολα Γκρούεφσκι.

Οι ίδιες πηγές σημείωναν ότι η ιδέα αυτή έρχεται ακριβώς τη στιγμή που το οικοδόμημα του κ. Γκρούεφσκι τρίζει εν μέσω σφοδρών καταγγελιών για παρακολουθήσεις, τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας, όξυνση των προβλημάτων με τους Αλβανούς και αυταρχική διακυβέρνηση.

Τρεις συντονιστές

Πάντως, ο κ. Κοτζιάς προωθεί μεγάλες αλλαγές στο υπουργείο Εξωτερικών με την ανασύσταση του Επιστημονικού Συμβουλίου, όσο και του Κέντρου Ανάλυσης Σχεδιασμού, το οποίο ο κ. Κοτζιάς φιλοδοξεί να μετατρέψει σε «δεξαμενή σκέψης». Επίσης δημιουργεί τρεις θέσεις συντονιστών, με την Κίνα, τη Ρωσία και τη Γερμανία, ενώ ειδική επιτροπή δημιουργείται για την ενίσχυση της διαπραγματευτικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η μέγιστη παραχώρηση που δέχεται να κάνει ο τέως πρωθυ­πουρ­γός είναι το πολύ μια εθνική συνδιάσκεψη. Ένα όργανο δηλαδή που δεν έχει καταστατική δικαιο­δοσία λήψης οποιασ­δή­ποτε απόφα­σης

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Yπέροχο θα ήταν πραγματικά για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να παρέμενε ο Αντώνης Σαμαράς πρόεδρος της ΝΔ. Ένας τέως πρωθυπουργός που εκδιώχθηκε από την εξουσία με την ψήφο του λαού και μάλιστα με οκτώμισι (!) εκατοστιαίες μονάδες διαφορά, ποτέ μέχρι τώρα στην Ελλάδα δεν έχει επιστρέψει στη διακυβέρνηση της χώρας, τουλάχιστον τον τελευταίο μισό αιώνα. Δικαίως θεωρείται από τους πολίτες ως περιφερόμενο πολιτικό πτώμα.

Δίκιο είχε η Ντόρα. «Ολοι οι αρχηγοί (σ.σ. της ΝΔ) μετά από ήττες παραιτούνταν. Ούτε κακοί πρωθυπουργοί ήταν ούτε κακοί αρχηγοί. Ηξεραν όμως μια απλή αλήθεια - ότι η προσπάθεια δικαίωσης του δικού τους έργου υπονομεύει την προοπτική της επόμενης ημέρας» της παράταξης, είπε απευθυνόμενη προς τον Αντώνη Σαμαρά κατά τη... δεκάωρη (!) συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.

«Δεν φεύγω με τίποτα!» ήταν η ουσία της απάντησης του τέως πρωθυπουργού. Το είπε φυσικά με τρόπο ηρωικό, προκαλώντας απέραντη θυμηδία: «Εγώ δεν είμαι παντρεμένος με τη θέση μου» διακήρυξε. «Αλλά δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τη μάχη σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για τη χώρα» έσπευσε να προσθέσει προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

Εκτακτο συνέδριο της ΝΔ δεν προτίθεται κατά κανένα τρόπο να διοργανώσει ο Αντώνης Σαμαράς. Ο λόγος είναι απλούστατος. Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι ζητούν έκτακτο συνέδριο με μοναδικό στόχο να τον καθαιρέσουν από αρχηγό. Τρελός είναι να τους διευκολύνει; Δεν έχει κι άδικο, εδώ που τα λέμε. Η μέγιστη παραχώρηση που μεγαλόψυχα δέχεται να κάνει ο τέως πρωθυπουργός είναι το πολύ πολύ μια εθνική συνδιάσκεψη.

Ενα όργανο δηλαδή που δεν έχει καταστατική δικαιοδοσία λήψης οποιασδήποτε απόφασης, άρα είναι ακίνδυνο για τον Σαμαρά! Οι αντιπρόσωποι όμως μπορούν εκεί να πουν ό,τι θέλουν και να... ξεχαρμανιάσουν!

«Τούρμπο» ο Δένδιας. «Τα περί εθνικής συνδιάσκεψης δεν έχουν έννοια. Η εθνική συνδιάσκεψη δεν προβλέπεται από το καταστατικό ως αυτοτελές όργανο του κόμματος και δεν έχει την παραμικρή αποφασιστική αρμοδιότητα» δήλωσε. «Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Νίκο Δένδια που μου έλεγε ότι πρέπει να ξεκουραστώ. Τώρα κατάλαβα τι εννοούσε!» σχολίασε πικρόχολα ο Σαμαράς.

Πολύ πιο λαϊκά τα «έσουρε» στον πρώην υπουργό ο Γεράσιμος Γιακου­μάτος. «Μπράβο, ρε Νίκο!» είπε και συνέχισε: «Ποιοι φωνάζουν; Μεγαλο­σχήμονες και όσοι ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς. Νεκροθάφτες και παραπληροφορητές... Οποιος θέλει για αρχηγός, εδώ είμαστε. Αλλά κάποιοι μοστράρουν στα έντυπα σαν αρχηγοί της δεκάρας!» τον κατακεραύνωσε.

«Μια ωραία ατμόσφαιρα» επικρατεί λοιπόν στη ΝΔ, όπως όλοι καταλαβαίνουν. «Δεν βιαζόμαστε εμείς να ανατρέψουμε την κυβέρνηση, εκείνοι βιάζονται να διαλυθούν» είπε ο Αντώνης Σαμαράς. «Η κυβέρνηση δεν θα αντέξει ούτε μέχρι το Πάσχα!» απεφάνθη και ο Αδωνις Γεωργιάδης, προσδιορίζοντας χρονικά την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μέσα στον... Μάρτιο, βία το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου! Καλύτερα να πέσει τη Μεγάλη Παρασκευή, 10 Απριλίου!

«Πρωτόγνωρες ευθύνες θα κληθεί να αναλάβει η παράταξη σύντομα» δήλωσε βαθυστόχαστα ο τέως πρωθυπουργός. Λέτε αυτές οι «πρωτόγνωρες ευθύνες» της ΝΔ να μην αφήσουν τα στελέχη της, τώρα που όλοι έχουν αράξει, να... κάνουν Πάσχα; Ή μήπως όλα αυτά είναι «μπούρδες» που πουλάει ο Σαμαράς μήπως και σώσει τη θέση του; Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με την εσωτερική πτώχευση, αυτό που στο εξωτερικό αποκαλούν Graccident και έχει προς το παρόν αντικαταστήσει το Grexit, φλερτάρει η κυβέρνηση, καθώς χάνει χρόνο διεκδικώντας χρηματοδότηση που οι πιστωτές δεν είναι διατεθειμένοι να της δώσουν χωρίς αντάλλαγμα.

Γράφει ο Βασίλης Ζήρας

Η Ευρωζώνη περιμένει από την Αθήνα την υλοποίηση των μέτρων για τα οποία δεσμεύθηκε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης με την επιστολή που έστειλε στον πρόεδρο του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, στις 23 Φεβρουαρίου. Με εκείνη την επιστολή, ο κ. Βαρουφάκης δεσμευόταν, μεταξύ άλλων, ότι θα κάνει αλλαγές στον ΦΠΑ, καταργώντας εξαιρέσεις και ειδικά καθεστώτα, θα ενισχύσει την ανεξαρτησία της Γενικής Γραμματείας Εσόδων, θα περιορίσει τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, θα προχωρήσει σε συγχωνεύσεις ασφαλιστικών φορέων, θα ενισχύσει τη σχέση μεταξύ εισφορών και παροχών, θα συνεχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη κ.ά.

Επίσης, η Ευρωζώνη θεωρεί ότι όλα αυτά αποτελούν μέρος του προγράμματος και η υλοποίησή τους, που θα αξιολογείται και θα πιστοποιείται από την τρόικα (άλλως θεσμοί), είναι προαπαιτούμενο για τη συνέχιση της χρηματοδότησης.

Η κυβέρνηση, από την άλλη, θεωρεί ότι εφαρμόζοντας ένα μέρος από αυτά –το πιο ανώδυνο– δικαιούται κάποιας μορφής χρηματοδότηση, ώστε να μη χρεοκοπήσει το κράτος έως τον Ιούνιο, όταν θα ολοκληρώνονται οι συζητήσεις για το επόμενο πρόγραμμα. Ετσι, στη νέα επιστολή Βαρουφάκη προς τον κ. Ντάισελμπλουμ, ενόψει του Eurogroup της Δευτέρας, όχι απλώς δεν υπάρχει εξειδίκευση των μέτρων για τα οποία είχε δεσμευτεί με την προηγούμενη, αλλά επίσης τα περισσότερα και πιο ουσιαστικά απουσιάζουν εντελώς.

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις ευφάνταστες ιδέες για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής με τις νοικοκυρές και τους τουρίστες που θα δουλεύουν ως «μυστικοί εφοριακοί» έχουν προκαλέσει θυμό, αγανάκτηση και θυμηδία από την πλευρά των εταίρων και πλήρη κατάρρευση της αξιοπιστίας της Αθήνας. Σύμφωνα με κοινοτικό αξιωματούχο, υπήρξε κράτος-μέλος που πρότεινε να μην περιληφθεί το θέμα της Ελλάδας στην ατζέντα του Eurogroup.

Κι ενώ η Αθήνα φαίνεται να ακολουθεί μια παρελκυστική τακτική, ο χρόνος δουλεύει εναντίον της, καθώς κάθε μέρα που περνάει βρίσκεται όλο και πιο κοντά στη χρεοκοπία, αφού εξαντλούνται τα ταμειακά διαθέσιμα του Δημοσίου. Με βάση τις εκτιμήσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, το Δημόσιο χρειάζεται περίπου 1 δισ. ευρώ, πλέον των εκτιμώμενων εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού, για να καλύψει το σύνολο των βασικών υποχρεώσεών του στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Οι εναλλακτικές που έχει είναι ελάχιστες και απελπιστικά βραχυπρόθεσμες.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, διά του προέδρου της Μάριο Ντράγκι, κατέστησε σαφές με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν προτίθεται να επιτρέψει στις τράπεζες να αυξήσουν τα δάνειά τους προς το Δημόσιο, αγοράζοντας περισσότερα έντοκα γραμμάτια από αυτά που έχουν ήδη στο χαρτοφυλάκιό τους.

Η κυβέρνηση έχει ήδη δεσμεύσει όποια ταμειακά διαθέσιμα δημοσίων φορέων μπορούσε, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει για βραχυχρόνιο δανεισμό μέσω repos. Εχει πάρει ήδη 250 εκατ. ευρώ από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, 450 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (προκαλώντας την αντίδραση του Μόνιμου Μηχανισμού Εποπτείας της ΕΚΤ) και 144 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων. Επίσης, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Μάρδας έχει δώσει εντολή να σταματήσει η πληρωμή οποιασδήποτε άλλης δαπάνης πλην των απολύτως αναγκαίων, δηλαδή μισθών και συντάξεων. Η εξόφληση υποχρεώσεων αναβάλλεται από τον ένα μήνα στον άλλο. Ακόμη κι έτσι, όμως, υπάρχει ακόμη μια τρύπα που εκτιμάται σε 1 δισ. ευρώ περίπου και υπό την προϋπόθεση ότι αναχρηματοδοτούνται τα έντοκα που λήγουν. Ωστόσο και αυτό το τελευταίο δεν είναι δεδομένο.

Η εντολή της ΕΚΤ προς τις τράπεζες είναι να αναχρηματοδοτήσουν όχι το σύνολο των εντόκων που αγόρασαν κατά την έκδοσή τους, αλλά αυτά που είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους στις 18 Φεβρουαρίου. Κάποιες, όμως, έχουν πουλήσει στο μεταξύ ένα μέρος. Για παράδειγμα, αυτό τον μήνα λήγει η έκτακτη έκδοση 3μηνων εντόκων 1,6 δισ. ευρώ, που είχε πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο και είχε καλυφθεί στο σύνολό της από τις ελληνικές τράπεζες. Σήμερα, αυτές έχουν στην κατοχή τους το 1,3 δισ. Τα υπόλοιπα 300 εκατ. τα πούλησαν πριν από τις 18/2 και σύμφωνα με την οδηγία της ΕΚΤ δεν μπορούν να τα αναχρηματοδοτήσουν. Είναι μια επιπλέον «τρύπα» 300 εκατ. ευρώ.

Το Γενικό Λογιστήριο προσπαθεί να πείσει την ΕΚΤ, με τη βοήθεια της Κομισιόν, να επιτρέψει στις τράπεζες να αναχρηματοδοτήσουν και τα 300 εκατ. ευρώ που πούλησαν, αλλιώς η τρύπα μεγαλώνει και η μόνη εναλλακτική που έχει είναι να καταφύγει στον δανεισμό από τα ρευστά διαθέσιμα που έχουν κυρίως ασφαλιστικά ταμεία και ο ΟΑΕΔ στις εμπορικές τράπεζες. Ωστόσο, αυτός ο δανεισμός ενδέχεται να είναι υποχρεωτικός, δηλαδή να γίνει με νομοθετική ρύθμιση, δεδομένου ότι οι διοικήσεις των Ταμείων αρνούνται προς το παρόν να συναινέσουν.

Ακόμη κι έτσι, πάντως, η κυβέρνηση θα περάσει τον κάβο του Μαρτίου, στη διάρκεια του οποίου είχε υποχρεώσεις ύψους 2,5 δισ. ευρώ, περίπου, για την εξυπηρέτηση του χρέους (το 1,5 δισ. ήταν δόσεις προς το ΔΝΤ), αλλά θα βρεθεί και πάλι με ταμειακό έλλειμμα τον Απρίλιο.

Τον επόμενο μήνα οι υποχρεώσεις προς το εξωτερικό για την εξυπηρέτηση του χρέους είναι μόλις 615 εκατ. (415 εκατ. δόση προς το ΔΝΤ και 200 εκατ. ευρώ τόκοι). Αυτό σημαίνει ότι ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμών θα αφορά υποχρεώσεις προς το εσωτερικό, μισθούς και συντάξεις. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση επείγεται να περάσει την έκτακτη ρύθμιση οφειλών, προκειμένου να μαζέψει όσο περισσότερα έσοδα μπορεί μέχρι το τέλος Μαρτίου.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Είμαστε, λοιπόν, σε ένα αδιέξοδο. Πνιγμένοι στα χρέη -350 τόσα δισ. ευρώ στην πλάτη των πολιτών-, ούτε μέλλον έχουμε, ούτε διέξοδος υπάρχει? Γιατί να μην παραδεχόμαστε την αλήθεια; Υπάρχει έστω και μία εξέλιξη που δικαιολογεί την παραμικρή αισιοδοξία;

Το θέμα είναι τι θα συμβεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, διότι, ό,τι και να γίνει, πιστεύω ότι δεν θα αργήσει. Υπάρχει περίπτωση να αποδεχθούν οι δανειστές τις θέσεις της κυβέρνησης, η οποία έχει εντολή από τη λαϊκή ψήφο να τερματίσει τον αναχρονισμό του Μνημονίου;

Δυσκολεύομαι να το πιστέψω και για να είμαι ειλικρινής, μιλώντας με έναν αξιωματούχο στην Ουάσιγκτον, πληροφορήθηκα ότι «ακόμα και να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο (ο κ. Τσίπρας), θα νομίζετε πως πρόκειται για... όνειρο». Ανησυχεί σφόδρα, και δικαιολογημένα, τον καθένα το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο Β'. Και δεν πρόκειται για παραπληροφόρηση των εχθρών της.

Ο υπουργός Οικονομικών το βροντοφωνάζει σε κάθε ευκαιρία, ασχέτως εάν ήδη έχει αλλάξει τις υποσχέσεις και τις αρχές του ο ΣΥΡΙΖΑ, που αφελώς πιστεύαμε πως είναι αδιαπραγμάτευτες.

Ο κ. Βαρουφάκης, ένας πολύ αλαζονικός και αυθάδης τύπος, μου δίνει την εντύπωση ότι νομίζει πως επειδή έχει λυμένο το οικονομικό του πρόβλημα, το ίδιο συμβαίνει και με τους πολίτες. Ε, δεν έχουν έτσι τα πράγματα, διότι όταν του ζητήσει ο πρωθυπουργός να του αδειάσει τη γωνιά, κέρδος θα έχει, αφού και το νέο του βιβλίο θα γράψει και σε ένα από τα μεγάλα πανεπιστήμια θα προσληφθεί. Στο μεταξύ, πίσω του θα έχει αφήσει κατακαμένη γη...

Για να σπάσει το αδιέξοδο, δύο πράγματα θα συμβούν: ή ο κ. Τσίπρας θα ακολουθήσει τον δρόμο των προηγούμενων, που είναι και το πιο πιθανό, ή θα σηκώσει το λάβαρο της επανάστασης και όπου τον βγάλει? Στη θέση που βρίσκεται, μόνο ένας τρελός θα τον ζήλευε...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δεν ασχολούμαι ποτέ με τα κομματικά δρώμενα. Αλλά δεν μπορώ να μη σχολιάσω τους αστούς νεοφιλελεύθερους της ΝΔ, που συνασπίστηκαν για να διώξουν τον Σαμαρά. Οπως και να δει κανείς τα εκλογικά αποτελέσματα, άθλος είναι το 26% για έναν πρωθυπουργό και ένα κόμμα που έχει επιβάλει στον λαό τα πιο σκληρά μέτρα τα τελευταία 100 χρόνια. Αυτοί που τον κατηγορούν, αν ήταν στη θέση του, θα είχαν επιβάλει ακόμα χειρότερα μέτρα, διότι αυτό επιτάσσει η ιδεολογία τους και, βεβαίως, θα έψαχναν την ψήφο τους με το κερί...

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μεγάλη αίσθηση έχει προκαλέσει στην Τουρκία η φωτογραφία που δημοσίευσε η τουρκική εφημερίδα, Sözcü και που δείχνουν την γνωστή στον εμπορικό χώρο της μόδας Τουρκάλα Eda Taşpınar, να περιμένει στην ουρά έξω από την ελληνορθόδοξη εκκλησία της Παναγίας στην Κωνσταντινούπολη, που έχει γίνει γνωστή σαν Αη Πρώτης, για να προσευχηθεί και να ανάψει ένα κερί την ώρα που ο Παπάς διάβαζε ψαλμούς.

Είναι γνωστό πως η εκκλησία αυτή κάθε πρώτη του μηνός, και γι αυτό οι Τούρκοι την έχουν ονομάσει Αη Πρώτης, γίνεται τόπος προσκυνήματος μουσουλμάνων από άντρες και γυναίκες Μάλιστα η εφημερία Sabah έχει αποκαλέσει χαρακτηριστικά αυτή την ελληνική εκκλησία σαν «Πόρτα της Ελπίδας».
Εδώ και καιρό, όπως αποκάλυψε η τουρκική εφημερίδα, η εκκλησία αυτή έχει γίνει τόπος προσέλευσης και προσκυνήματος των Τούρκων μουσουλμάνων, οι οποίοι μάλιστα της έχουν δώσει και δικό τους όνομα αποκαλώντας της «Ay Bir», δηλαδή ο «Αη Πρώτης», εξ αιτίας της μεγάλης προσέλευσης που γίνεται στην εκκλησία της Παναγίας κάθε πρώτη του μηνός.
Η προσέλευση αυτή γίνεται ανεξάρτητα από το θρησκευτικό χαρακτήρα που έχει ο μήνας για τους μουσουλμάνους, είτε δηλαδή είναι ο μήνας του Ραμαζανίου, ή κάποιος με άλλη θρησκευτική μουσουλμανική εορτή. Χαρακτηριστικό είναι πως οι άνθρωποι αυτοί έρχονται από κάθε γωνιά της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και απομακρυσμένες περιοχές, καθώς η φήμη της εκκλησίας όπου η Παναγία βοηθάει τους ανθρώπους που προσεύχονται στην χάρη Της, έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις.

Για το ίδιο θέμα η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα Star, έγραψε σχετικά ότι Τουρκάλες με τις χαρακτηριστικές μαντίλες πηγαίνουν σε ελληνικές εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης, ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα στην Παναγία και φιλάνε το χέρι του παπά ζητώντας του κάποια βοήθεια στα προβλήματα τους.
Μουσουλμάνοι και κυρίως γυναίκες, πηγαίνουν στις εκκλησίες, για να προσκυνήσουν εικόνες και ανάβουν κεριά, ζητώντας κάποια χάρη από την Μεγαλόχαρη, ενώ προσκυνάνε τους Παπάδες, όπως τους μουσουλμάνους Μπαμπάδες, Ντεντέδες και άλλους αγίους.
Ανάμεσά τους και διάσημοι Τούρκοι, όπως οι καλλιτέχνες Μπουλέντ Έρσοϊ και Ζενγκίν Οζέρ. Φτάνουν στο σημείο, όπως γράφει η ίδια η Star, να προσκυνήσουν ακόμα και τις άγιες εικόνες (όπως έχει προβληθεί στον άγιο Γεώργιο τον Κουδουνά), κάτι το οποίο απαγορεύεται με αυστηρό τρόπο από το Ισλάμ, εκπλήσσοντας και τους ίδιους τους Παπάδες που γίνονται αποδέκτες όλων αυτών των δεήσεων, κυρίως απελπισμένων ανθρώπων.

Τώρα, άλλη μια επώνυμη της τουρκικής κοινωνίας, η Eda Taşpınar, κόρη του διάσημου Τούρκου γλύπτη, Kenan Yontunç, που είχε γίνει γνωστός για τα αγάλματα του Κεμάλ Ατατούρκ που είχε φιλοτεχνήσει, προσέρχεται και μάλιστα δημόσια στην ελληνορθόδοξη εκκλησία για να προσευχηθεί και να ανάψει ένα κερί!

Ας τα βλέπουν αυτά κάποιοι ισλαμολάγνοι εδώ στην χώρα μας που ονειρεύονται την εξαφάνιση της Ορθοδοξίας από την ίδια την πηγή της.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Κατερίνας Γκαράνη 


Η πατρίδα μου είναι οι κάμποι και τα βουνά. Είναι μύθοι και ιστορίες, είναι ήρωες και προδότες, είναι το παρελθόν. Η πατρίδα μου δεν είναι το παρόν. Αυτό που ζούμε είναι μία μεγάλη κενή παράγραφος της ιστορίας που μπορεί να έχει μυριάδες λέξεις αλλά χαρακιά στον χρόνο καμία.

Ο λαός μου αντί να γράφει την ιστορία του έχει αφεθεί να γράφουν την ιστορία άλλοι για αυτόν. Για κάποιο άγνωστο λόγο ο καθένας βλέπει στο πρόσωπο του πολιτικού εξουσιαστή τον εκπρόσωπο των δικών του δικαιωμάτων. Αυτό θα είχε συνέπεια αν και ο εξουσιαστής έβλεπε τον εκπρόσωπό του στο πρόσωπο του κάθε Έλληνα. Μην βαυκαλιζόμαστε ότι επειδή έβαλαν μία ετικέτα στο κοστούμι της δημοκρατίας ότι ο καθένας μας έχει την εξουσία. Αν αυτό συνέβαινε τότε ο πρωθυπουργός δεν θα τολμούσε να απειλήσει τους εταίρους ότι “αν με ρίξετε, τότε θα εκλεγώ με 50%. Είμαι ακόμη νέος”. Είσαι όμως και βάρβαρος, διότι ποτέ ένας Έλληνας δεν θα είχε σίγουρη την εξουσία του βασισμένη, όχι σε αυτά που έπραξε υπέρ του λαού, αλλά σε αυτά που μπορεί να πράξει εναντίον του εις το όνομα μιας προσωρινής νίκης για το βιβλίο της ιστορίας που δεν θα είναι χαρακιά αλλά μουτζούρα.

Ο συνωστισμός που επικρατεί σε κόμματα αποδεικνύει ότι ο λαός μου δεν έχει σκοπό να αφήσει το στίγμα του παρά μόνο να περάσει παράλληλα με την πραγματική ζωή. Ο λαός μου φοβάται.

“Ω, τι αλαζονεία” θα πει ο αναγνώστης η γράφουσα να αποκαλεί “λαός μου” λες και είναι ο αρχηγός. Αυτό όμως είναι η σημασία να λέγεσαι Έλληνας. Να είσαι πάντα ο αρχηγός, να εκπροσωπείς σε κάθε σου απόφαση τον διπλανό και να ορίζεις την επιλογή σου μέχρι εκεί που φθάνει η επιλογή του συνοδοιπόρου σου. Να μη φοβάσαι να χάσεις τα πολλά ή όλα αν είναι να κερδηθούν τα πάντα για το σύνολο.

Αυτά μόνο οι αρχηγοί τα υιοθετούν, όχι με επιστολές και λόγους από τηλεοπτικά παράθυρα αλλά από το πεδίο της μάχης. Δεν είναι αρχηγοί αυτοί που κάθονται τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά τα πέντε τελευταία χρόνια στους θρόνους της εξουσίας. Είναι φύλαρχοι και μάλιστα κιοτήδες. Κάνουν τις μαγκιές τους σε διεθνές επίπεδο θεωρώντας ότι εξουσιάζουν μία αφρικανική φυλή στα βάθη του Κονγκό.

Πουλάνε την γη, στοιβάζουν σε καράβια τους δυνατούς στέλνοντάς τους για παραγωγή στις μητροπόλεις των αποικιοκρατών και φέρνουν “ανθρωπιστές” αποικιοκράτες για να μάθουν στους “Κονγκολέζους” πως να κρατάνε το τσαπί και πως να λένε “ευχαριστώ” που δεν τους έσφαξαν.

Λοιπόν, αυτός δεν είναι ο λαός μου και σίγουρα το Κονγκό δεν είναι η πατρίδα μου. Ο προσηλυτισμός υπέρ της πανευρωπαϊκής ιδέας είναι χειρότερος και από αυτόν που διαιώνισαν σταυροφόροι και ισλαμιστές για να πειθαρχήσουν κάθε τι ελεύθερο που τους απειλούσε.

Φοβόμαστε γι' αυτό έχουμε πάψει να γράφουμε ιστορία. Φοβόμαστε να υπερασπιστούμε την διαφορετικότητα του να είσαι Έλληνας. Φοβόμαστε να παραδεχθούμε ότι είμαστε Έλληνες πάνω απ' όλα.

Είτε κουτσοί, είτε στραβοί, είτε χιλιάδες ράτσες που μπλέχτηκαν και κατέληξαν στο είδος Έλληνας, αυτό είμαστε. Μας αρέσει να διαβάζουμε Όσκαρ Ουάιλντ και την ίδια στιγμή να ακούμε κλαρίνα στην διαπασών. Να θαυμάζουμε τον Παρθενώνα και να μην πετάμε τον τενεκέ από το τυρί αλλά να το φτιάχνουμε γλάστρα. Να είμαστε φιλόξενοι αλλά όχι δουλικά. Να λέμε "ευχαριστώ" με τον ίδιο αυθορμητισμό που λέμε "άει στο διάολο".

Δεν χρειάζεται ο λαός μου υπερασπιστές εκπροσώπους που μιλάνε για ισότητα των λαών της Ε.Ε στα λουσάτα γραφεία των Βρυξελλών και την ίδια στιγμή οι ίδιοι να προτρέπουν τον λαό μου να το βουλώσει, να σκύψει γιατί “τώρα γίνονται σκληρές διαπραγματεύσεις”.

Δεν έχει ανάγκη εκπροσώπους υπουργούς που τρομοκρατούν τον λαό μου ότι θα κάνουν ντου οι τζιχαντιστές από τα παράλια της Κρήτης. Ο λαός μου έχει τα κότσια με δρεπάνια να πάρει κεφάλια που θα κάνουν ντου στην Κρήτη. Το έχει αποδείξει και παλιότερα γράφοντας ιστορία.

Όποιος φοβάται να είναι Έλληνας να το δηλώσει, να φτιάξει βαλίτσες και να πάει εκεί που υπάρχει ένας λαός που φοβάται για να έχει λόγο να εξουσιαστεί. Τον δικό του φόβο ότι δεν μπορεί να φέρει το φορτίο της ταυτότητας Έλληνας, ο κάθε είδους εξουσιαστής να μην τον συγχέει με την αγωνία που έχει ο λαός μου. Άλλο αγωνία και άλλο φόβος.

Δεν έχει ανάγκη καμίας ελπίδας ο Έλληνας. Την ελπίδα την γράφει στα άγραφα χιλιετίες τώρα. Ο λαός μου έγραφε ιστορία μέχρι να έρθουν δειλά ανδρείκελα που του πήραν την πένα από τα δάκτυλα. Είτε αυτή ήταν τσαπί, είτε κατσαβίδι, είτε μυστρί, είτε γνώση, είτε επιστήμη, είτε νυστέρι, είτε μαχαίρι, είτε ακόμα και κατσαρόλα. Η ιστορία γράφεται από παρέες και ο λαός μου ήταν πάντα μια μεγάλη παρέα. Μικρή για τα μέτρα του κόσμου, άπειρη για τα μέτρα του σύμπαντος.

Η παράγραφος του παρόντος μένει κενή επειδή ο λαός μου έπαψε να νιώθει αρχηγός και υποτάχθηκε περιμένοντας στην ουρά να έρθει η ώρα του να ζήσει. Ξέχασε όμως ότι η ζωή περνάει στους λεπτοδείκτες της ιστορίας όσο αυτός περιμένει ένα τίποτε από έναν Τίποτα εξουσιαστή που παπαγαλίζει την προσωπική του ανούσια ιστορία.

Η αναμονή δεν γεννά ιστορία παρά μόνο τον φόβο ότι δεν θα προλάβεις να σκαλίσεις στην πέτρα του βουνού και του κάμπου, στον βράχο του ποταμού και της θάλασσας ότι σε αυτή την πατρίδα και γι' αυτή την πατρίδα ήσουν αρχηγός.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Είναι η ώρα του [Εθνικού] Μετώπου» δηλώνει η επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος της Μαρίν Λεπέν σε συνέντευξή της στους «Financial Times».

Σημειώνεται πως το κόμμα της Μαρίν Λεπέν είναι αυτή τη στιγμή το ισχυρότερο κόμμα στη Γαλλία και προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις για τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών που θα γίνουν μέσα στον Μάρτιο στη Γαλλία.

Η Μαρίν Λεπέν δήλωσε πως η καλύτερη λύση για τη Γαλλία είναι η έξοδος από το ευρώ.
«Μας λένε ότι θα είναι καταστροφικό, ότι θα βρέξει βατράχια, ότι ο Σηκουάνας θα γίνει ποτάμι αίματος, είναι η Αποκάλυψη σύμφωνα με τον Γιούνκερ και τους άλλους, όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πολλά προβλήματα», 
δήλωσε.

Μάλιστα υπογράμμισε πως
"η έξοδος της Γαλλίας από ευρώ, της δεύτερης ισχυρότερης οικονομίας, θα οδηγούσε και στην κατάρρευση της ευρωζώνη και επιπλέον το πιο αδύναμο φράγκο θα οδηγούσε σε τόνωση στις γαλλικές εξαγωγές".

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Αν η ΕΕ δεν αποδεχτεί το σχέδιο της Ελλάδας, θα μπορούσαμε να πάμε σε εκλογές ή να κάνουμε ένα δημοψήφισμα, δηλώνει σε συνέντευξή του στην Corriere della Sera ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, μια μόλις μέρα πριν την κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες.

Συγκεκριμένα, ο κ. Βαρούφάκης σε ερώτηση της Corriere della Sera αν μια μη επίτευξη συμφωνίας με τις Βρυξέλλες θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα, απαντά:
«Θεωρώ ότι η κυβέρνηση θα επιβίωνε, ούτως η άλλως. Η μεγάλη μας δύναμη είναι η σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο: Εμείς δεν λέμε ψέματα στους Έλληνες. Μετά από πέντε χρόνια στα οποία η ιθύνουσα τάξη δήλωνε ότι ήθελε να σώσει την χώρα και έριχνε όλο το βάρος στις πλάτες των φτωχών, ο κόσμος καταλαβαίνει. Με σταματάει στον δρόμο και μου ζητά μόνον να πω την αλήθεια και να ξαναδώσω αξιοπρέπεια στην χώρα».

Η ιταλική εφημερίδα επιμένει και ρωτά τον υπουργό: «Αν όμως οι Βρυξέλλες δεν δεχθούν το σχέδιό σας;»
«Θα μπορούσαν να υπάρξουν προβλήματα. Αλλά, όπως μου είπε ο πρωθυπουργός μου, δεν είμαστε κολλημένοι στις καρέκλες. Μπορούμε να προκηρύξουμε και πάλι εκλογές, να κάνουμε ένα δημοψήφισμα» (για το ευρώ, αποσαφηνίζει η Κοριέρε).

Ο υπουργός Οικονομικών μιλάει και για τη σημασία που έχει ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα για την Ελλάδα, για τις επενδύσεις, για τους κινδύνους που προκαλούν οι συζητήσεις περί Grexit, για τις σχέσεις του με τον Μάριο Ντράγκι, αλλά και για την ρευστότητα δηλώνοντας ότι: «Μπορώ μόνον να πω ότι έχουμε τα αναγκαία χρήματα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, για τα υπόλοιπα θα δούμε».

«Δεν νομίζω ότι χρειάζεται ένα νέο δάνειο, δεν θα επιστρέψουμε στον μηχανισμό του δανείου έναντι ενός προγράμματος που πρέπει να σεβαστούμε» αναφέρει και συμπληρώνει: «Η ιδέα που προτείνουμε στους ευρωπαίους εταίρους είναι αυτή ενός σχεδίου που να ξαναδώσει στην Ελλάδα την δυνατότητα να αναπτυχθεί και να σταματήσει την ανθρωπιστική κρίση».

Αποσαφηνίζει δε ότι από τώρα μέχρι τον Ιούνιο θα πρέπει να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και στην συνέχεια θα πρέπει να αρχίσει μια δεύτερη φάση, ένα δεύτερο επίπεδο, με την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Με ένα «συμβόλαιο για την ανάπτυξη που να βασίζεται σε μια λογική φορολογική προσέγγιση».

Τα κύρια σημεία που θέτει είναι «ένα αναθεωρημένο πρωτογενές πλεόνασμα, διότι εκείνο που προβλέφθηκε στο παρελθόν θα στραγγάλιζε την Ελλάδα, μια έξυπνη αναδιάρθρωση του χρέους και ένα πρόγραμμα επενδύσεων μεγάλης κλίμακας».

Τονίζει ότι «η αντικατάσταση του σημερινού χρέους με ομόλογα συνδεδεμένα με την ονομαστική ανάπτυξη δεν αποτελεί μονομερή πράξη» και ότι «θα είχε ως ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα την αποστολή του μηνύματος ότι η Ευρώπη είναι εταίρος της Ελλάδας στην ανάπτυξη».

Σχετικά με το πρόγραμμα επενδύσεων, υπογραμμίζει ότι «το μοντέλο του είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, για όλη την Ευρώπη», από την στιγμή που «υπάρχει μεγάλη ρευστότητα, η ΕΤΕ μπορεί να εκδώσει μεγάλη ποσότητα ομολόγων, να συγκεντρώσει κεφάλαια των επενδυτών και να τα χρησιμοποιήσει για χρήσιμα, καλά σχέδια».

Στην ερώτηση ποια είναι η αντίδραση του Eurogroup στις προτάσεις αυτές, απαντά: «Σιωπή. Επικρατεί σιωπή, η Ευρώπη προχωρεί βυθισμένη στην νωθρότητα. Είναι σαν ένα μεγάλο πλοίο που χρειάζεται καιρό για να αλλάξει πορεία. Και επιπλέον, αν η αλλαγή αυτή προέρχεται από μια κυβέρνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς υπάρχει ο φόβος ότι από πίσω μπορεί να κρύβεται κάτι το ύποπτο».

Προσθέτει ότι «η Ελλάδα δεν επέστρεψε στην ύφεση, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είχε ποτέ εξέλθει από αυτή και είναι αναληθές να υποστηρίζει, κανείς, το αντίθετο». Και διερωτάται: «Ποιος θα έρθει στην Ελλάδα να επενδύσει αν γίνεται συνεχώς λόγος για Grexit. H αναφορά στο Grexit περιέχει δηλητήριο, και όταν σταματήσει - αυτό είναι μια πολιτική επιλογή - θα ακολουθήσει ιδιαίτερα θετική αντίδραση των αγορών, θα μπορούσαν ακόμη και να δημιουργηθούν φούσκες. Για τον λόγο αυτό η ανάπτυξη πρέπει να έχει ισχυρές βάσεις, και αυτές προέρχονται από μια συμφωνία με την Ευρώπη».

Ο επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών χαρακτηρίζει «τυπική», την σχέση του με τον Μάριο Ντράγκι και προσθέτει: «Προς την Ελλάδα η ΕΚΤ ακολουθεί την αρχή της πειθαρχικής προσέγγισης. Το 2012, σε συνθήκες κρίσης παρόμοιες αλλά με μια συντηρητική κυβέρνηση, έδειξε ευελιξία, αύξησε χωρίς κανένα πρόβλημα την δυνατότητα της κυβέρνησης να εκδίδει ομόλογα βραχυπρόθεσμης λήξης. Τώρα, όμως, μείωσε πολύ τα περιθώρια κινήσεών μας».

Απαντώντας, τέλος, στην ερώτηση «αν θεωρεί ότι τον Ιούλιο η ΕΚΤ θα αγοράσει ελληνικά ομόλογα στα πλαίσια του προγράμματος Ποσοτικής Χαλάρωσης (Quantitative Easing)», ο κ. Βαρουφάκης εξηγεί: «Θεωρώ ότι το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης θα έπρεπε να εφαρμόζεται εκεί όπου υπάρχει η μέγιστη έλλειψη ανάπτυξης. Αντιθέτως, θα αγοραστεί μεγάλη ποσότητα γερμανικών ομολόγων. Θεωρώ ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να είχε αγοράσει χθες ελληνικά ομόλογα. Όχι αύριο. Θεωρώ τον Ντράγκι εξαιρετικό διοικητή, δεδομένης της κατάστασης περιορισμένης ελευθερίας στην οποία κινείται. Αλλά η ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας πρέπει να λειτουργεί προς δυο κατευθύνσεις: και η ΕΚΤ δεν πρέπει να προχωρεί σε κρίσεις πολιτικού περιεχομένου, πρέπει να μεταχειρίζεται όλες τις χώρες με τον ίδιο τρόπο».

Πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου