Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Νοε 2014


 

Σχολιάζει ο Κλεισθένης

Είναι απορίας άξιο γιατί δεν στηρίζεται η συγκυβέρνηση από την τρόικα αν και είναι πλήρως υποταγμένη.
Κανείς μας δεν μπορεί να ξέρει τι διαμείβεται στα κλειστά γραφεία όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Μπορούμε όμως λαμβάνοντας υπ’ όψη τα δεδομένα να δώσουμε απάντηση στο ερώτημα.

Δεδομένο Ι: Η τρόικα γνωρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται κατά πολλές μονάδες ανεξάρτητα του τι παρουσιάζουν οι κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις. Γνωρίζει επίσης ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη. Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι του ΣΥΡΙΖΑ ή τουλάχιστον με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεδομένο ΙΙ: Ο ΣΥΡΙΖΑ μετακινήθηκε κατά πολύ σε σχέση με όσα έλεγε πριν λίγο καιρό αλλά δεν μπορεί να πάει δεξιότερα, υπάρχει η ομάδα του Λαφαζάνη του 30%.

Υπάρχουν επίσης και το ΚΚΕ και ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η πολεμική που θα του ασκηθεί απ’ το ΚΚΕ είναι ήδη γνωστή, έχει αρχίσει προ πολλού. Ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ αν και εκλογικά έχει μικρό ποσοστό επηρεάζει πολύ περισσότερους. Θα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν οι πολίτες αν κατέβουν στους δρόμους.

Δεδομένο ΙΙΙ: Η εκλογή προέδρου απ’ την παρούσα βουλή με πρωθυπουργό τον Σαμαρά είναι αδύνατη. Η πρόταση για αλλαγή πρωθυπουργού δεν έγινε δεκτή. Αυτό σημαίνει ότι τον Μάρτιο θάχουμε εκλογές.

Δεδομένο IV: Η τρόικα γνωρίζει ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση θα είναι πολύ δύσκολο να εφαρμόσει πλήρως την πολιτική λιτότητας και το ξεπούλημα του δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Ο χρόνος λοιπόν που απομένει είναι λίγος.

Η τρόικα θέλει, να περάσει η υποτακτική της συγκυβέρνηση, όσο το δυνατό περισσότερα μέτρα. Να κάνει όσο το δυνατό περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις. Να αλλάξει ότι απέμεινε στις εργασιακές σχέσεις κτλ. Πολλά από όσα ζητάει η τρόικα είναι απαιτήσεις της ντόπιας ελίτ.

Το να υποχωρήσει στις απαιτήσεις της δίνοντας στήριξη στην συγκυβέρνηση σημαίνει χάσιμο χρόνου. Γνωρίζουν, οι της τρόικα, ότι όσο και να στηρίξουν την συγκυβέρνηση δεν θα καταφέρουν πολλά. Ο καταποντισμός του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ είναι βέβαιος.

Επειδή δεν θέλουν να παίξουν σε χαμένο παιγνίδι, θυσιάζουν την υποτακτική τους συγκυβέρνηση προκειμένου να εκτελεστούν όσο το δυνατό περισσότερα από όσα έχουν στο πρόγραμμα. Το πρόσταγμα είναι, αφού ο χρόνος είναι λίγος κάντε όλα όσα ζητάμε κι ας πέσετε, ας συντριβείτε στις εκλογές. Όσα περισσότερα φορτώσετε στον ΣΥΡΙΖΑ τόσο λιγότερα θα μπορέσει ν’ αλλάξει.

Η συνταγή γνωστή.
Δεν είναι κουτοί οι κουτόφραγκοι.

Πηγή Ιδεοπηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια κουβέντα με τον Χένρι Κίσινγκερ είναι πάντα ενδιαφέρουσα, ακόμη κι αν ο πάλαι ποτέ «Μέτερνιχ» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής δεν πει απολύτως τίποτα. Το οποίο, όμως, δεν συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση, καθώς σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Spiegel, με αφορμή το νέο βιβλίο του υπό τον τίτλο «Παγκόσμια Τάξη» [World Order], μίλησε για πολλά και διάφορα: για τη νέα γεωπολιτική τάξη πραγμάτων στο κόσμο, τις εστίες συγκρούσεων ανά την υφήλιο, την Χίλαρι Κλίντον, ακόμη και τις τυχόν τύψεις που μπορεί να έχει σχετικά με τις αποφάσεις που πήρε πριν σαράντα χρόνια σχετικά με τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Οι δημοσιογράφοι του γερμανικού περιοδικού τον ρωτάνε αρχικά για την κατάσταση χάους που φαίνεται να επικρατεί παγκοσμίως σε πολλές γεωπολιτικές ζώνες.

«Το γεωπολιτικό αυτό χάος όντως υπάρχει και μας απειλεί, διαμέσου της εξάπλωσης των όπλων μαζικής καταστροφής, της τρομοκρατίας που ξεπερνά τα εθνικά σύνορα, αλλά και του φαινομένου των ακυβέρνητων εδαφών, όπως η Λιβύη, τα οποία έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην παγκόσμια αταξία. Αλλά, όλως παραδόξως, συμβαίνει κάτι άλλο παράλληλα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που μπορούμε να μιλήσουμε για μια παγκόσμια τάξη. Κι εξηγώ: Μέχρι πρότινος, υπήρχε μόνο η περιφερειακή τάξη, όμως σήμερα έχουμε και την παγκόσμια, αλλά χωρίς καθολικά αποδεκτούς κανόνες. Υπάρχει η κινεζική άποψη, η ισλαμική, η δυτική και, ως ένα βαθμό, η ρωσική. Κι όλες αυτές οι απόψεις δεν είναι πάντα συμβατές» σημειώνει ο 91χρονος πολιτικός

Προσθέτει δε πως «η αποκατάσταση μιας νέας παγκόσμιας τάξης είναι δυνατή διαμέσου μιας ισορροπίας δυνάμεων, κατά το πρότυπο της Ευρώπης μετά τη Συνθήκη της Βεστφαλίας, το 1648. Ελπίζω μόνο να αποδειχθούμε αρκετά σοφοί ώστε να μη χρειαστούμε έναν νέο Τριακονταετή Πόλεμο για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα».

Επόμενο κεφάλαιο: Ουκρανία και Κριμαία

Εδώ ο Κίσινγκερ είναι σαφής: «Η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία αποτελεί ένα σύμπτωμα και όχι την αιτία της κρίσης. Επίσης, η Κριμαία αποτελεί ειδική περίπτωση. Η Ουκρανία ανήκε στη Ρωσία επί καιρό. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι μια χώρα μπορεί να πάρει την επαρχία μιας άλλης. Αλλά αν η Δύση θέλει να είναι ειλικρινής με τον εαυτό της, πρέπει να παραδεχτεί ότι διέπραξε λάθη. Η ΕΕ και οι ΗΠΑ φέρουν ευθύνη για την κλιμάκωση της κρίσης, καθώς δεν κατανόησαν τις επιπτώσεις των γεγονότων που ξεκίνησαν με τις διαπραγματεύσεις για τις οικονομικές σχέσεις Ουκρανίας - ΕΕ και κορυφώθηκαν με τις διαδηλώσεις στο Κίεβο. Όλα αυτά θα έπρεπε να είχαν αποτελέσει θέματα διαλόγου με τη Ρωσία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και η ρωσική αντίδραση ήταν η πλέον ενδεδειγμένη. Η Ουκρανία είχε πάντα μια ιδιαίτερη σημασία για τη Ρωσία και ήταν λάθος να μην το συνειδητοποιήσουμε». «Η προοπτική της έναρξης ενός νέου ψυχρού πολέμου είναι πραγματική. Ένας τέτοιος κίνδυνος υπάρχει και δεν μπορούμε να τον αγνοήσουμε» λέει ο πάλαι ποτέ σύμβουλος ασφάλειας και ΥΠΕΞ των ΗΠΑ επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον και Τζέραλντ Φορντ (1969-1977), χαρακτηρίζοντας «εντελώς αντιπαραγωγικό» το εφαρμοζόμενο καθεστώς κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, καθώς «τα περιοριστικά μέτρα ενέχουν τον άμεσο κίνδυνο, τα μεγάλα κράτη σαν την Ρωσία στο μέλλον να προσπαθήσουν να λάβουν μέτρα προστασίας, ρυθμίζοντας σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια αγορά».

Ο Κίσινγκερ μιλάει ξεκάθαρα για μια απόπειρα της Ρωσίας να επιβάλλει μερκαντιλιστική πολιτική, δηλαδή την εμποροκρατία, μια παμπάλαια οικονομική θεωρία που πρεσβεύει ότι η μεγιστοποίηση των καθαρών εξαγωγών είναι η καλύτερη διαδρομή για την εθνική ευημερία. «Για το λόγο αυτό πρέπει να θυμόμαστε ότι η Ρωσία είναι σημαντικό κομμάτι του διεθνούς συστήματος και συνεπώς χρήσιμο για την συμφωνία σε μια σειρά από αλλά ζητήματα, όπως για τα πυρηνικά του Ιράν ή την Συρία. Αυτό πρέπει να προτιμηθεί έναντι μιας τακτικής κλιμάκωσης σε μια μεμονωμένη περίπτωση. Από τη μια είναι σημαντικό να παραμείνει ανεξάρτητη η Ουκρανία, έχοντας το δικαίωμα να συνάπτει οικονομικές συμμαχίες της επιλογής της. Αλλά δεν πιστεύω ότι είναι νόμος της φύσης ότι κάθε κράτος πρέπει να έχει το δικαίωμα να είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Ξέρουμε καλά πως το ΝΑΤΟ δεν θα πάρει ποτέ μια ομόφωνη απόφαση για την ένταξη της Ουκρανία σε αυτό», συνοψίζει ο Κίσινγκερ.

Επόμενη κατηγόρια ερωτήσεων: Αμερικανική εσωτερική πολιτική και ειδικά οι προσεχείς προεδρικές εκλογές του 2016. Ο Κίσινγκερ, ως βέρος Ρεπουμπλικάνος, διευκρινίζει, ότι θα προτιμούσε μια πολιτική αλλαγή στον Λευκό Οίκο, παροτρύνοντας το κόμμα του να βρει έναν δυνατό υποψήφιο.

Ταυτόχρονα εκφράζεται θετικά για την –διαφαινόμενη Δημοκρατική υποψήφιο- Χίλαρι Κλίντον, χαρακτηρίζοντάς την «φίλη με ισχυρή προσωπικότητα» και εκτιμώντας ότι «θα μπορούσε να ανταποκριθεί επάξια» στα καθήκοντα του προέδρου των ΗΠΑ.

Η συνέντευξη ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να κλείσει διαφορετικά, παρά μόνο με μια αναφορά στα προ δεκαετίας πεπραγμένα του Κίσινγκερ και ειδικότερα στις αμφιλεγόμενες αποφάσεις του στον πόλεμο του Βιετνάμ. «Θα θέλατε πολύ να παραδεχόμουν μπροστά σας πως μετανιώνω για την επιθετική πολιτική που ακολούθησα στο Βιετνάμ», αντιτείνει με χιούμορ ο Κίσινγκερ σημειώνοντας πως «πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πως ο Νίξον κληρονόμησε αυτόν τον πόλεμο από τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον. Και η κυβέρνηση Νίξον άρχισε σταδιακά να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από το 1971 κιόλας. Αυτό που θα σας πω είναι το ότι εγώ και οι συνεργάτες μου ενεργήσαμε κατόπιν ωρίμου σκέψεως. Όσον αφορά στις στρατηγικές αποφάσεις που έλαβα, έκανα αυτό που θεωρούσα καλύτερο για τη χώρα μου».

«Η Ιστορία πρέπει να ανακαλύπτεται κι όχι να διακηρύσσεται. Αυτό είναι κάτι που το μαθαίνουμε μεγαλώνοντας. Αυτό που θέλω να πω είναι πως δεν πρέπει να σκέφτεσαι πως επηρεάζεις τον ρου της Ιστορίας μόνο με την θέληση σου. Για το λόγο αυτό κι είμαι ενάντιος στην έννοια μιας δυνητικής επέμβασης, της οποίας δεν γίνεται να γνωρίζεις τις πιθανές της επιπλοκές» καταλήγει ο 91χρονος πολιτικός.

Πηγή in.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Το Δ' Ράιχ κάνει αισθητή την παρουσία του
Γερμανός Στρατηγός Σχεδιάζει Γυμνάσια Πολέμου Εναντίον της Ρωσίας

Γράφει ο Γιοχάνες Στερν
Πηγή WorldSocialist
Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

«Εβδομήντα πέντε χρόνια από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το γερμανικό γενικό επιτελείο προετοιμάζεται και πάλι για πόλεμο με την Ρωσία.
Αυτό γίνεται σαφές με άρθρο που δημοσιεύθηκε την περασμένη βδομάδα στην εφημερίδα Die Welt, όπου ο Γερμανός στρατιωτικός ηγέτης στο ΝΑΤΟ στρατηγός Xανς Λόθαρ Ντομρόζε (Hans Lothar Domrose), ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της  ενιαίας συμμαχικής στρατιωτικής διοίκησης, μιας από τις τρεις ομάδες διοίκησης των επιχειρησιακών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, διατυπώνει θέσεις που ισοδυναμούν με ανοικτή απειλή πολέμου εναντίον της Ρωσίας.

Ο στρατηγός Ντομρόζε αναφέρει ότι, για πρώτη φορά, το ΝΑΤΟ προετοιμάζει μεγάλης κλίμακας στρατιωτικά γυμνάσια σε περιοχές πλησίον των συνόρων της Ρωσίας: «Μέχρι τώρα διεξήγαμε μείζονα γυμνάσια, 25.000 έως 40.000 ανδρών, μόνο  στα δυτικά κράτη του ΝΑΤΟ. Στο μέλλον -είμαι βέβαιος- ότι θα το κάνουμε στην Ανατολική Ευρώπη και στις Βαλτικές χώρες».

Εικοσιπέντε χρόνια από την διάλυση της Σοβιετικής ΄Ενωσης, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να συγκεντρώσει δεκάδες χιλιάδες στρατό κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Ουάσιγκτον και Βερολίνο σχεδίασαν ένα -με φασιστική ηγεσία- πραξικόπημα στο Κίεβο τον περασμένο Φεβρουάριο για να εγκαθιδρύσουν άλλο, δυτικόστροφο και φανατικά αντί-ρωσικό καθεστώς.

Τώρα οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ συνεχίζουν την στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας, μια πολιτική που συνεπάγεται τον πολύ πραγματικό κίνδυνο σύρραξης με μια πυρηνική δύναμη. Ακόμη και τμήματα του Δυτικού Τύπου, που επί μήνες προπαγάνδιζαν εναντίον της Ρωσίας, χαρακτηρίζουν αυτό το σχέδιο σαν «προκλητική ενέργεια  απέναντι στη Ρωσία» (Σπήγκελ).

«Θα δημιουργήσουμε μια Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ, από 5.000-7.000 άνδρες, που θα μπορεί να αναπτυχθεί σε δύο έως πέντε ημέρες σε μια περιοχή,» είπε ο Γερμανός στρατηγός. «Τα σχέδια μας προβλέπουν τη συμμετοχή αυτής της δύναμης  στα μεγάλα γυμνάσια «Περίσταση Τρίαινας» στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, τον Σεπτέμβριο του 2015. Αν όλα εξελιχθούν κατά το σχέδιο, η δύναμη ταχείας ανταπόκρισης θα είναι έτοιμη να αναπτυχθεί από τα τέλη του 2015».

Ο Γερμανός επιτελάρχης του ΝΑΤΟ εξήγησε ότι μόνο κράτη που διαθέτουν εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας και εκπαιδευμένους στρατιώτες θα μπορούν να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη ΝΑΤΟ-ϊκή δύναμη αιχμής, στην οποία η Γερμανία θα έχει ηγετικό ρόλο.
«Σχεδιάζουμε -είπε- το καθένα από έξη έως δέκα κράτη που θα σχηματίζουν την αιχμή του δόρατος θα διατηρεί την ηγεσία για ένα χρόνο. Κατά το ισχύον σχέδιο την ηγεσία σε κάθε κύκλο θα έχει ένα ηγετικό κράτος, που βεβαίως συμπεριλαμβάνει τη Γερμανία. Αλλά αυτή η εξαιρετικά ευκίνητη δύναμη πρέπει να υποστηρίζεται από μεγάλη αεροπορική δύναμη για να μπορεί να φθάνει γρήγορα στις ζώνες επιχειρήσεων».
Και αυτή η ανάγκη μέσων ταχείας μεταφοράς αποτελεί –σημείωσε- μείζονα πρόκληση για τα κράτη του ΝΑΤΟ…

«Ανάγκη αύξησης στρατιωτικών δαπανών»
Εδώ ο στρατηγός Χανς Λόθαρ Ντομρόζε ξεκαθάρισε με ωμότητα πως τα σχέδια πολεμικής ετοιμότητας απαιτούν αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες και θα κοστίσουν πολύ χρήμα: « Η δύναμη αυτή πρέπει να είναι καλά οπλισμένη και εκπαιδευμένη-είπε. Πρέπει να είναι πάντα έτοιμη προς ανάπτυξη, ακόμη και τα Σαββατοκύριακα. Αυτό δεν γίνεται φθηνά. Θα απαιτηθεί υψηλότερη οικονομική επένδυση στην αμυντική ετοιμότητα του ΝΑΤΟ».

Το ΝΑΤΟ θα πρέπει να εκσυγχρονισθεί, τόνισε ο Γερμανός επιτελάρχης. «Το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι έτοιμο για έναν ενδεχόμενο πόλεμο στον 21ο Αιώνα. Αυτό περιλαμβάνει άμυνα κατά συμβατικών επιθέσεων, αλλά και την ικανότητα απόκρουσης ηλεκτρονικών (cyber-attacks) επιθέσεων όπως και ελέγχου τοπικών κινήσεων αποσταθεροποίησης από εχθρικές ανατρεπτικές δυνάμεις δυσχερούς ταυτοποίησης» (Σημ. Μεταφρ: Εδώ χωρεί κάθε λαϊκή εξέγερση, η ογκώδης διαδήλωση απειλητική για καθεστώτα Κουίσλιγκ).

Ως δικαιολογία της προετοιμασίας για νέο πόλεμο, ο στρατηγός Ντομρόζε επικαλέσθηκε τη ρωσική αντίδραση στο δυτικο-κίνητο πραξικόπημα στην Ουκρανία. « Η προσάρτηση της Κριμαίας και η παραβίαση των διεθνών κανόνων μας αιφνιδίασε- είπε. Δεν το περιμέναμε. Διαπιστώσαμε ότι ο πρόεδρος Πούτιν έχει κάνει το ρωσικό στρατό πιο αξιόμαχο και ότι τα ρωσικά στρατεύματα είναι απίστευτα γρήγορα».

Αυτές οι δηλώσεις ενός από τους κορυφαίους Γερμανούς στρατιωτικούς υπογραμμίζει τη συνέχεια στις παραδόσεις του γερμανικού γενικού επιτελείου και της Βέρμαχτ του Β’ Π.Π., που εξαπέλυσαν την χιτλερική επιχείρηση Μπαρμπαρόσα εναντίον της τότε Σοβ. Ένωσης, που στοίχισε τη ζωή σε 27 εκατομμύρια Ρώσους. Μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας ο γερμανικός ιμπεριαλισμός υιοθέτησε πιο φιλειρηνική στάση, για μερικές δεκαετίες. Τώρα Γερμανοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και στρατιωτικοί εξαπολύουν ακονίζουν την πολεμική ρητορική τους κατά της Ρωσίας. 

Πιστοί στη παράδοση της Βέρμαχτ
Η οικογενειακή ιστορία του στρατηγού Ντομρόζε κάνει τις δηλώσεις περισσότερο δυσοίωνες. Ο πατέρας του υπηρέτησε στο τελευταίο πόλεμο ως διοικητής λόχου της Βέρμαχτ στο Ανατολικό Μέτωπο. Με τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, επανεντάχθηκε στο στράτευμα και έκανε επιτυχή καριέρα. Το 1975 έγινε αρχηγός του γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων. Τώρα ο γιός του προφανώς ανέλαβε να ολοκληρώσει το έργο που ο πατέρας του δεν μπόρεσε να φέρει εις πέρας: Να καθυποτάξει τη Ρωσία.

Έχοντας συναίσθηση της ιστορικής βαρύτητας των δηλώσεων του στρατηγού Ντομρόζε, το γερμανικό υπουργείο των Εξωτερικών επιχείρησε διά του εκπροσώπου του την εκτόνωση των εντυπώσεων, δηλώνοντας κατευναστικά ότι γυμνάσια τέτοιας έκτασης δεν σχεδιάζονται για το άμεσο μέλλον και ότι «η διατήρηση εποικοδομητικών σχέσεων με τη Ρωσία λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν».
Πρόκειται βέβαια για υποκριτικά φληναφήματα. 

Στην πραγματικότητα οι δηλώσεις του Γερμανού Επιτελάρχη εκφράζουν την νέα, επιθετική εξωτερική πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης και έχουν συζητηθεί στα υψηλότερα κλιμάκιά της.

Ο Ντομρόζε διατηρεί στενούς δεσμούς με τον Γερμανό Πρόεδρο Γιοακίμ Γκώκ, ο οποίος έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην αναβίωση του γερμανικού μιλιταρισμού. Στην περσινή επίσημη γιορτή της πρωτοχρονιάς στην προεδρική κατοικία στο Βερολίνο, ο στρατηγός πόζαρε στους φακούς δίπλα στον Γερμανό Πρόεδρο.

Λίγες βδομάδες αργότερα, στη Διάσκεψη Ασφαλείας στο Μόναχο, ο Γκώκ, ο υπουργός των Εξωτερικών Φρανκ- Βάλτερ Σταϊνμάγιερ και η υπουργός ΄Αμυνας Ούρσουλα Φον ντεν Λέϋεν ανακοίνωσαν το τέλος της γερμανικής στρατιωτικής αυτοσυγκράτησης.

Μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία, ακολούθησε η γερμανική στρατιωτική ανάμειξη στη Μέση Ανατολή. Και τώρα έχουμε ολοένα πιο απροκάλυπτες προετοιμασίες πολέμου εναντίον της Ρωσίας.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα Ντι Ζάϊτ ( Die Zeit), με τίτλο  «Η Αποχή Αποκλείεται», ο υπουργός των Εξωτερικών Στάϊνμάγερ προειδοποίησε :
«Θα πρέπει να προετοιμασθούμε για το γεγονός ότι οι κρίσεις θα γίνουν μια φυσιολογική κατάσταση στα ερχόμενα χρόνια» 
Όταν ο δημοσιογράφος του παρατήρησε πως «αντίθετα με την πολιτική «ελίτ», οι Γερμανοί πολίτες δεν θέλουν να ακούνε για διεθνείς υποχρεώσεις και ακόμη λιγότερο για στρατιωτικές επεμβάσεις», ο σοσιαλιστής (!) υπουργός Στάϊνμάγερ απάντησε: 
«Σε πείσμα αυτού (της λαϊκής αντίθεσης σε πολεμικές περιπέτειες), η αποχή δεν είναι επιλογή. Η πεποίθηση πως μπορούμε να ζήσουμε σε μια νησίδα ειρήνης στην Ευρώπη και πως θα αφεθούμε σε ησυχία από τον κόσμο, δεν μπορεί να λειτουργήσει». 
Y. Το άρθρο του Γιοχάνες Στερν αναδημοσιεύεται από τη ρωσική επιθεώρηση «Στα Εσώτερα της Ρωσίας», με την ακόλουθη αναμνηστική φωτογραφία:



ΝΑΤΟ: Επιχείρηση ετοιμότητας στα ρωσοπολωνικά... από euronews-gr

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η προκλητική Άγκυρα, η φοβική Αθήνα και οι άλλοι…

Γράφει ο Σωτήρης Σιδέρης

Παγιδευμένη στον δογματισμό και την έπαρση που διακατέχει το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου, η Τουρκία παίζει με τη φωτιά, απειλώντας τους πάντες, ενώ από τις αποφάσεις που θα λάβει το αμέσως επόμενο διάστημα θα εξαρτηθούν η ειρήνη και η σταθερότητα στην περιοχή μας.

Η Τουρκία μπορεί να μην είναι τόσο ισχυρή για να πραγματοποιήσει τις απειλές της, είναι, ωστόσο, αρκετά ισχυρή για να τις διατυπώνει, γι αυτό κάθε της κίνηση προκαλεί κρίση, φόβους αλλά και αντιδράσεις κι είναι θέμα χρόνου η ένταση να γίνει ορατή και στις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτός είναι ο λόγος που το υπουργείο Εξωτερικών προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτούς διαύλους με την Άγκυρα και σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο αποφασίστηκε η πραγματοποίηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, στις 5-6 Δεκεμβρίου, με πλήθος ερωτημάτων να συνοδεύουν την απόφαση αυτή, όπως θα δούμε στην πορεία.

Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα μόνο… εντελώς εκτός διπλωματικού κλίματος μπορούν να χαρακτηριστούν οι πανηγυρισμοί του κυβερνητικού στρατοπέδου –κυρίως του Μεγάρου Μαξίμου- που δίνουν την εντύπωση ότι επίκειται συμφωνία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ, που θα λαμβάνει υπόψη το Καστελλόριζο. Ούτε συμφωνία πρόκειται να υπάρξει στο ορατό μέλλον ούτε κάποια εξέλιξη θα σημειωθεί άμεσα στο θέμα αυτό, αναφέρει συνδυασμός πληροφοριών και εκτιμήσεων διπλωματικών και πανεπιστημιακών πηγών που έχουν γνώση των διεργασιών.
Όλα αυτά επιβεβαιώνουν την εικόνα μίας κυβέρνησης η οποία κινείται στο επίπεδο του εντυπωσιασμού, υποβαθμίζοντας τη στρατηγική της έντασης που ακολουθεί η Τουρκία στη βάση συγκεκριμένου σχεδίου, γνωστού στην Αθήνα από το 2011.

Οι οριοθετήσεις, εξάλλου, στη Μεσόγειο απαιτούν συνεργασίας με πολιτική βούληση και δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν λύσεις εν μέσω εντάσεων, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που υπογραμμίζουν, ωστόσο, την ανάγκη να κλονιστεί η αλαζονεία της γείτονος πριν καταστεί ανεξέλεγκτη.

Από έμπειρη διπλωματική πηγή επισημαίνεται ακόμη ότι η τριμερής συνεργασία Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Αιγύπτου δεν μπορεί να «αφυδατώσει» την τουρκική απειλή έναντι της χώρας μας σε διμερές επίπεδο. Με απλά λόγια, η κατάσταση είναι δύσκολη, σύνθετη και υπερβαίνει τις όποιες «κορώνες» εσωτερικής κατανάλωσης του Μεγάρου Μαξίμου.

Οι λεπτές γραμμές
Παρά τη διακήρυξή τους, που είναι βαρυσήμαντη από κάθε άποψη και θέτει την Άγκυρα προ των ευθυνών της, τόσο η Αθήνα όσο και το Κάιρο θα κάνουν ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις. Σημειώνεται ότι η κοινή δήλωση Σαμαρά – Αναστασιάδη – Σίσι κάνει λόγο για θαλάσσιες ζώνες γενικότερα και όχι ειδικά για την ΑΟΖ, που περιλαμβάνεται στις θαλάσσιες ζώνες.

Μείζονος πολιτικής σημασίας, είναι, πάντως, η προσήλωση των τριών χωρών στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ουσιαστικά καλούν την Τουρκία να την κυρώσει και να προσέλθει σε διάλογο, υπογραμμίζοντας ότι κάθε λύση στην περιοχή δεν μπορεί να γίνεται εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι η σχέση της γείτονος με το ψευδοκράτος και οι μεταξύ τους συμφωνίες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα, γι αυτό και η Άγκυρα καταφεύγει στην απειλή για βία προκειμένου να έχει στη συνέχεια πολιτικά αποτελέσματα. Με βάση τη δήλωση του Καΐρου, η Αίγυπτος αναγνωρίζει την επήρεια του Καστελλόριζου στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών –πολύ θετική εξέλιξη για τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις-, αλλά απέχουμε πολύ από την οριοθέτηση και από την αποσόβηση των τριβών με την Τουρκία, που, ως γνωστόν, δεν αναγνωρίζει την επήρεια του ακριτικού μας νησιού.

Η Τουρκία θα αντιδράσει και η Αίγυπτος δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι α εργαστεί στο μέλλον για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών με τον δυναμισμό που εμφάνισε στη Διακήρυξη του Καΐρου. Γι αυτό τον λόγο στο υπουργείο Εξωτερικών επικρατεί κλίμα αναμονής ενόψει της αντίδρασης της Τουρκίας, ίσως και κοντά στο Καστελλόριζο, που είναι το σημείο εκκίνησης των συνομιλιών Ελλάδας – Αιγύπτου με βάση τη Διακήρυξη του Καΐρου. Έχει ιδιαίτερη αξία, πάντως, το στοιχείο ότι όσο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή υπάρχουν οι τζιχαντιστές που ψάχνουν δίκτυα και στην Αίγυπτο πλέον και όσο στην Τουρκία υπάρχει ο Ερντογάν, οι σχέσεις Άγκυρας – Καΐρου δύσκολα θα αποκατασταθούν. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία επιχείρησε επί Μόρσι να ακυρώσει τη συμφωνία Αιγύπτου – Κυπριακής Δημοκρατίας για την ΟΑΖ και ίσως τα πράγματα να είχαν πάρει αρνητική τροπή αν ο ηγέτης των Αδελφών Μουσουλμάνων δεν είχε ανατραπεί.

Επιχείρηση κατευνασμού
Σημειώνεται ότι το προσεχές διάστημα η ελληνική διπλωματία θα εργαστεί ώστε να παραμείνουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία, καθώς προβλέπεται αύξηση της έντασης στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου και στη μεσόγειο, αλλά μάλλον με δειλό τρόπο. Η κατάσταση στην Κύπρο και η ένταση στο Αιγαίο συνετέλεσαν στο να μην μιλά κανείς για την πραγματοποίηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας που είχε προγραμματιστεί γι αυτό το μήνα στην Αθήνα. Μετά τις αντιδράσεις της Τουρκίας όμως η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε εσπευσμένα να ανακοινώσει την πραγματοποίηση του Συμβουλίου τον Δεκέμβριο, εν μέσω έντονων ερωτημάτων.

Διπλωματικοί κύκλοι έκαναν λόγο για φοβισμένη κίνηση που στόχο έχει να κατευνάσει την Τουρκία και όχι να συζητηθεί κάποιο φλέγον θέμα. Η Αθήνα προχωρά σε μία τέτοια κίνηση τη στιγμή που η Άγκυρα απειλεί την Ελλάδα, εκβιάζει την Κυπριακή Δημοκρατία, περιφρονεί το διεθνές δίκαιο και αρνείται να συμμορφωθεί με τη διεθνή νομιμότητα. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου προβαίνει σε άτακτες κινήσεις χωρίς αντίκρυσμα και χωρίς περιεχόμενο. Γιατί, σημειωτέον, από την ατζέντα του Συμβουλίου έχουν εξαιρεθεί τα μεγάλα πολιτικά και διπλωματικά προβλήματα, κατά συνέπεια απορεί κανείς τι θα συζητήσουν εντέλει οι δυο κυβερνήσεις.

Εκστρατεία ενημέρωσης
Από την άλλη, λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος που δείχνουν πολλές κυβερνήσεις, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, Ελλάδα, Αίγυπτος και Κυπριακή Δημοκρατία θα ενημερώσουν σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου για τα αποτελέσματα της Τριμερούς και θα τους επιδώσουν την διακήρυξη του Καΐρου. Κύρια στόχευση είναι η κατανόηση, κυρίως από πλευράς των μεγάλων δυνάμεων, των προθέσεων των τριών χωρών, ότι, δηλαδή, δεν επιδιώκουν να συγκροτήσουν αντιτουρκικό άξονα, αλλά εργάζονται για την δημιουργία ενός νέου μοντέλου συνεργασίας σε μία ιδιαίτερα ταραγμένη περιοχή του πλανήτη, που κατά κοινή ομολογία εμφανίζει κενά ασφαλείας.
Αυτονόητος στόχος της ελληνικής διπλωματίας, με βάση τις ίδιες πηγές, είναι να υποστηριχθεί επίσημα πλέον, η τριμερής συνεργασία Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Αιγύπτου από τις μεγάλες χώρες και την Ε.Ε., ώστε να πιεστεί ακόμη περισσότερο η Τουρκία να αναθεωρήσει την στάση της. Ιδιαίτερα η Αθήνα και η Λευκωσία θέλουν να υπογραμμίσουν την ανάγκη να αποφευχθεί η κλιμάκωση της έντασης εκ μέρους της γείτονος και είναι αρμοδιότητα των μεγάλων χωρών να απευθύνουν τις σχετικές συστάσεις.

Η αντίδραση
Παρά την ανοχή που επέδειξαν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ και ΕΕ, η Τουρκία δείχνει σημάδια έντονου εκνευρισμού μετά τη Σύνοδο Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Αιγύπτου. Τώρα, λοιπόν, επιχειρεί τον απεγκλωβισμό της από την Κυπριακή ΑΟΖ, υπό τον όρο ότι θα αποσπάσει πολιτικά οφέλη, να συμφωνηθεί, δηλαδή, κατά κάποιον τρόπο η συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου, ακόμη και χωρίς συμφωνία στο πολιτικό πρόβλημα. Η πρώτη πρόταση, παρά την άθλια απόπειρα του ΟΗΕ να δημιουργηθεί κοινή επιτροπή Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, απορρίφθηκε, αλλά ήδη αναζητούνται πλάγιοι δρόμοι που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή στην ομηρία της Λευκωσίας στο θέμα των υδρογονανθράκων. Σαν να ζητούσε η Κυπριακή Δημοκρατία να υπάρξει από τώρα συμφωνία για επιστροφή εδαφών από την Τουρκία, χωρίς προηγούμενη λύση του πολιτικού προβλήματος.

Αποτελεί μέγα ολίσθημα για τον ΟΗΕ ουσιαστικά να αναγνωρίζει τον ρόλο της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ και να τον εντάσσει στο διαπραγματευτικό πλαίσιο, ενώ η λογική και η νομιμότητα απαιτούν την άνευ όρων αποχώρηση των τουρκικών πλοίων από την περιοχή.
Ευθύνες έχει και η Ελληνική κυβέρνηση, που δεν προετοιμάστηκε όλο αυτό το διάστημα, παρότι ήταν φανερή η πολιτική της γείτονος.

Στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ιδιαίτερα στην υπηρεσιακή ιεραρχία, επικρατεί κινητικότητα, με την έννοια ότι δρομολογούνται ιστορικές εξελίξεις και η Ελλάδα έχει μία ακόμη ευκαιρία να αναβαθμιστεί στην περιοχή, αλλά και να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα, αρκεί να υπάρξει συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της Τουρκίας, όσο και συνεργασίας με το Ιράν και το Ισραήλ, που είναι οι μεγάλοι παίκτες της ευρύτερης περιοχής.
Ουδείς, ωστόσο, στο ΥΠΕΞ συμμερίζεται τις διαρροές για εσωτερική κατανάλωση που έκανε τις τελευταίες ημέρες το Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με την ΑΟΖ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να γίνονται στέρεα βήματα.

Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, ήδη υπάρχει προεργασία, που θα εντατικοποιηθεί, η οποία αποβλέπει στην ενεργό συμμετοχή της Τεχεράνης στον υπό διαμόρφωση «Συνεταιρισμό της Μεσογείου». Το Ιράν είναι ενήμερο για τη συνεργασία με την Αίγυπτο και θα ενημερωθεί πληρέστερα κατά την επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα το προσεχές διάστημα. Σημειώνεται ότι το Ιράν είναι έντονα δυσαρεστημένο από τη στήριξη που παρέχει η Τουρκία στους τζιχαντιστές και αναζητεί τρόπους περιορισμού της επιρροής της Άγκυρας στην περιοχή.
Η συνεργασία όλων αυτών των χωρών είναι ικανή να προσφέρει σε βάθος χρόνου σημαντικό κεφάλαιο ασφάλειας, ανάπτυξης και πολύπλευρης συνεργασίας και στην Ελλάδα και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η Γερμανία έχει εντείνει την προσοχή της στις κινήσεις της Αθήνας, της Λευκωσίας και του Καΐρου και ζητά πρόσθετα στοιχεία.

Εν αναμονή του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε.
Υπό το πρίσμα αυτό, οι διαβουλεύσεις που αναμένονται στο πλαίσιο της Ε.Ε. κρίνονται εξαιρετικά σημαντικές. Στις 17 Νοεμβρίου (χθες) πραγματοποιήθηκε το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ένωσης, όπου ο Ευάγγελος Βενιζέλος ενημέρωσε τους ομολόγους του εφ’ όλης της ύλης. Η Ελληνική πλευρά θέλει να ενισχύσει το ασθενές μήνυμα των Βρυξελλών, όπως διατυπώθηκε στα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 24ης Οκτωβρίου, με στόχο να πιεστεί η Τουρκία να αναδιπλωθεί άνευ όρων. Είναι η στιγμή που θα αποκαλυφθεί τι ακριβώς επιδιώκει η Ε.Ε. με το να τηρεί στάση ανοχής έναντι της γείτονος. Καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές, πάντως, θεωρούν βέβαιο ότι στην πρόταση του ΟΗΕ για τη συγκρότηση κοινής επιτροπής Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων έχει βάλει το… χέρι της και η Ε.Ε. Άρα ευθύνη του κ. Βενιζέλου είναι να καταστήσει σαφές στο Συμβούλιο υπουργών ότι η στάση της Ένωσης είναι λανθασμένη και όσο δείχνει ανοχή στην Άγκυρα τόσο πιο επιθετική θα γίνεται.

Το Συμβούλιο αυτό κρίνεται πολύ σημαντικό και γιατί κάποια στιγμή η Αθήνα και η Λευκωσία, όπως και συνολικά η Ε.Ε., θα πρέπει να αποσαφηνίσουν τι θα κάνουν με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, δεδομένου ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει δεσμευτεί να μπλοκάρει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Στην πορεία, πάντως, προς τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου βρίσκονται πολλά και σημαντικά θέματα για την ελληνική πλευρά.
Επιγραμματικά η ατζέντα οφείλει να περιέχει:
1. Την άνευ όρων αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής ΑΟΖ ώστε να συνεχιστούν οι έρευνες χωρίς πιέσεις και να αποσυνδεθούν από τις διαπραγματεύσεις για το πολιτικό πρόβλημα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να απομακρυνθούν από την περιοχή εντός και γύρω από την ΑΟΖ όλοι οι ξένοι στόλοι, του ΝΑΤΟ και των διαφόρων χωρών.
2. Η ΕΕ οφείλει να τοποθετηθεί με σαφήνεια, καθώς η Κυπριακή ΑΟΖ είναι ευρωπαϊκή ΑΟΖ, είναι νομίμως οριοθετημένη και έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ. Προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι η Ελλάδα, ενώ ψήφισε πανηγυρικά την Κοινή Πολιτική Άμυνας και Ασφάλειας, δεν την έχει επικαλεστεί ακόμη στην περίπτωση της ΑΟΖ, ώστε να προκαλέσει αν μη τι άλλο διλήμματα στην Ε.Ε. Σημειώνεται ότι με απόφαση της ΕΕ στρατεύματα έχουν μεταβεί στην Κεντρο-αφρικανική Δημοκρατία, αλλά στην περίπτωση της Κύπρου δεν υπάρχει ούτε μία δήλωση. Μάλιστα, εντύπωση προκαλεί η σιωπή της Μογκερίνι, της νέας υπερ-επιτρόπου Εξωτερικών της ΕΕ, όπως και το γεγονός ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση.
3. Τη διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας αν συνεχίσει να απειλεί είτε στην Κύπρο είτε στο Αιγαίο, επικαλούμενη, μάλιστα, δεκάδες αποφάσεις Συνόδων Κορυφής και τα κριτήρια Κοπεγχάγης, που απορρίπτουν κατηγορηματικά τη χρήση ή την απειλή για χρήση βίας.
4. Τη σαφή δήλωση του Συμβουλίου Υπουργών και μετά της Συνόδου Κορυφής ότι η Ε.Ε. τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ της Διακήρυξης του Καΐρου και υποστηρίζει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας.
5. Την απαίτηση της Ε.Ε. η Τουρκία να κυρώσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.
6. Την κατηγορηματική δήλωση εκ μέρους της ΕΕ –προφανώς και του ΟΗΕ- ότι δεν αναγνωρίζει ως έγκυρες συμφωνίες που συνάπτει η Τουρκία με το ψευδοκράτος, κατά συνέπεια η τουρκική παρουσία στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι απολύτως εκτός του πλαισίου της διεθνούς νομιμότητας.

Αν έστω και μέρος αυτής της ατζέντας υιοθετηθεί και οδεύσει προς έγκριση από τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, το πλαίσιο διαλόγου και συνεννόησης θα επηρεαστεί προς θετική κατεύθυνση και η Τουρκία θα υποχρεωθεί να καταλάβει ότι είναι προς το συμφέρον της να αλλάξει τακτική.
Η κατάσταση προφανώς είναι και δύσκολη και περίπλοκη. Και ίσως να γίνει και πολύ επικίνδυνη, αν η προληπτική διπλωματία των διεθνών οργανισμών δεν ενεργοποιηθεί για να διαφυλάξει την σταθερότητα στην περιοχή.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 263



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Delek και Avner ανέβασαν κατά 12% την εκτίμησή τους

Οι ισραηλινές εταιρείες Delek και Avner συνιδιοκτήτριες με την αμερικανική Noble, του τεμαχίου «Αφροδίτη» της κυπριακής ΑΟΖ, με ανακοίνωση στο Χρηματιστήριο του Τελ Αβίβ, ανέβασαν κατά 12% την εκτίμησή τους για την ποσότητα φυσικού αερίου που υπάρχει στο κοίτασμα.

Οι εταιρείες αναφέρουν ότι, σύμφωνα με τη νέα τους εκτίμηση, στο κοίτασμα υπάρχουν 4,54 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου.

Οι νέες ποσότητες που ανακοινώθηκαν αποτελούν εκτιμήσεις των τριών εταιρειών και βασίζονται σε στοιχεία που αντλήθηκαν από νέες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο κοίτασμα «Αφροδίτη».

Στην ανακοίνωση των τριών εταιρειών αναφέρεται επίσης ότι στόχος είναι το φυσικό αέριο να διατεθεί στην διεθνή αγορά επειδή η αγορά της Κύπρου είναι μικρή για να απορροφήσει το σύνολο των ποσοτήτων.

Παρά την αύξηση των ποσοτήτων αυτές δεν είναι ικανοποιητικές για να υποστηρίξουν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης για τερματικό υγροποίησης στο Βασιλικό.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Οδηγία» χρήσης των κοινωνικών δικτύων από την Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας (Diyanet). Η κοινοποίηση προσωπικών φωτογραφιών στο Facebook και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ανάρμοστη και αντίθετη με το Ισλάμ, αναφέρει η Διεύθυνση.

Η Diyanet υπάγεται απευθείας στο πρωθυπουργικό γραφείο και είναι η ανώτερη αρχή σε ό,τι αφορά τα θρησκευτικά ζητήματα.

«Αντιβαίνει στη θρησκεία να εκθέτει ένα άτομο την ιδιωτική του ζωή στις εικονικές πλατφόρμες και να την μοιράζεται με άλλα άτομα» αναφέρει η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων.

Ζητά «προσοχή απέναντι σε αυτό τον κίνδυνο», τονίζοντας ότι «χρειάζεται προσευχή στο Θεό για να αποτραπούν οι αμαρτίες».

Και προσθέτει στις υποδείξεις, τις οποίες επικαλείται η εφημερίδα Haberturk, ότι οι πολίτες πρέπει «να ασχοληθούν με πιο χρήσιμα πράγματα».

Η Diyanet αναφέρει στη συνέχεια πως άνδρες και γυναίκες έχουν το ίδιο δικαίωμα να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο, αλλά οι πολίτες πρέπει να προστατεύουν την ιδιωτική τους ζωή, και να ακολουθούν τον τρόπο ζωής του Ισλάμ.

Η Τουρκία βυθίζεται, πλέον, με πολυ γοργά βήματα στο αυστηρό Ισλάμ και τους κανόνες που αυτό επιβάλε, ελέω του "σουλτάνου" Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η τουρκική κυβέρνηση ζητούσε ιδίως από την Ουάσινγκτον να εξοπλίσει και να εκπαιδεύσει τις δυνάμεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ΕΣΣ) για να συνεχίσει τον πόλεμο εναντίον του καθεστώτος του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ

«Δεν θα συμμετάσχουμε στο μέτωπο κατά του ΙΚ αν δεν ικανοποιηθούν οι όροι μας» διεμήνυσε σήμερα Τετάρτη ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, διευκρινίζοντας ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει ικανοποιήσει ακόμη τους όρους που είχε θέσει η Άγκυρα.

Η τουρκική κυβέρνηση ζητεί από την Ουάσινγκτον να εξοπλίσει και να εκπαιδεύσει τις δυνάμεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ΕΣΣ) για να συνεχίσει τον πόλεμο εναντίον του καθεστώτος του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, να δημιουργηθεί μια ουδέτερη ζώνη κατά μήκος των συνόρων Τουρκίας-Συρίας καθώς και μια περιοχή απαγόρευσης πτήσεων.

Ο Ερντογάν απαίτησε από τον διεθνή συνασπισμό να «λάβει τώρα μέτρα όσον αφορά την περιοχή απαγόρευσης πτήσεων και τη ζώνη ασφαλείας, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό» του ΕΣΣ. Αλλά όπως διευκρίνισε, «θα κοροϊδεύαμε τους εαυτούς μας αν μιλάγαμε μόνο για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό του ΕΣΣ... Στη Συρία, ο στόχος μας είναι να ανατρέψουμε το καθεστώς του Άσαντ».

Στο πλαίσιο αυτό, ο πρόεδρος της Τουρκίας απείλησε ότι η χώρα του δεν θα συμμετέχει πλέον στον συνασπισμό εάν οι όροι που έχει θέσει δεν ικανοποιηθούν. «Προφανώς η Τουρκία θα διατηρήσει τη θέση της έως το τέλος αυτής της διαδικασίας», επέμεινε.

Ο Ερντογάν έκανε την τοποθέτηση αυτή ενώ ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος Τζον Άλεν επισκέπτεται την Τουρκία για να συζητήσει με ανώτερους αξιωματούχους της τουρκικής κυβέρνησης για τα μέσα και τους τρόπους για να «αντιμετωπιστεί η απειλή του ΙΚ», σύμφωνα με έναν εκπρόσωπο της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Άγκυρα.

Μέχρι σήμερα η μόνη γνωστή συνεισφορά της Άγκυρας στον διεθνή συνασπισμό ο οποίος δρα εναντίον του ΙΚ, το οποίο έχει καταλάβει τεράστιες εκτάσεις της επικράτειας της Συρίας και του Ιράκ, είναι πως επέτρεψε σε Κούρδους μαχητές από το Ιράκ να διέλθουν από το έδαφος και τα σύνορά της για να απωθήσουν την έφοδο των τζιχαντιστών στη συριακή πόλη Κομπάνι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η παγκοσμιοποίηση και η πανθρησκεία σε όλο της το μεγαλείο! Μέσα στον καθεδρικό, υποτίθεται χριστιανικό ναό της αμερικανικής πρωτεύουσας, στην Ουάσιγκτον, πριν από λίγες μέρες μουσουλμάνοι τέλεσαν την μουσουλμανική προσευχή της Παρασκευής (Cuma), γνωστή ως namaz, για πρώτη φορά στην ιστορία του ναού και για πρώτη φορά σε ναό που δεν έχει καμία σχέση με την θρησκεία του Ισλάμ, καθώς έχει κτιστεί για την χριστιανική λατρεία.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Όπως αναφέρεται με διθυραμβικό ύφος σε τουρκικά δημοσιεύματα, μέσα στον καθεδρικό ναό της αμερικανικής πρωτεύουσας εκεί που γίνονται οι επίσημες ορκωμοσίες πάνω στην Βίβλο υπουργών της αμερικανικής κυβέρνησης και γερουσιαστών της αμερικανικής γερουσίας, τελέστηκε στις 14 Νοέμβριου 2014 για πρώτη φορά μουσουλμανική τελετή και μερικές εκατοντάδες μουσουλμάνοι των Ηνωμένων Πολιτειών συγκεντρωθήκαν εκεί για να προσευχηθούν στον Αλλάχ και στον προφήτη τους τον Μωάμεθ.

Την πρωτοβουλία αυτού του ιστορικού, όπως χαρακτηρίστηκε από τους μουσουλμάνους γεγονός, την είχε αναλάβει ο μουσουλμάνος πρέσβης της Νότιας Αφρικής στην Ουάσιγκτον, İbrahim Resul, σε συνεργασία με τους ηγέτες μουσουλμανικών ενώσεων και μουσουλμανικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ.

Όπως αναφέρεται το ezan, δηλαδή η γνωστή προσφώνηση των μουσουλμάνων προς τον μοναδικό Αλλάχ, την έκανε ο Αμερικανός μουφτής, Muhammed Mecid, ο οποίος είναι και πρόεδρος της μουσουλμανικής κοινότητας του Dulles, η οποία έχει την συμβολική ονομασία, «Adams».

Για το ιστορικό αυτό γεγονός εξέφρασε την απόλυτη ικανοποίηση του ο πρόεδρος του Ιδρύματος, «Σύνδεσμοι Αμερικανικού Ισλάμ», (CAIR), Rulla Allouch, ο οποίος σε δηλώσεις του τόνισε πως σήμερα επιτεύχτηκε άλλο ένα βήμα προσέγγισης μουσουλμάνων και χριστιανών και πρόσθεσε ότι οι προσπάθειες αυτές θα συνεχιστούν για την προσέγγιση και με άλλες θρησκείες, όπως ο βουδισμός και ο ινδουισμός που στις ΗΠΑ έχουν αρκετούς οπαδούς με τους οποίους υπάρχει συνεχής διάλογος με τους μουσουλμάνους των ΗΠΑ.

Η εντυπωσιακή αυτή κίνηση να τελεστεί μέσα στον χριστιανικό καθεδρικό ναό της αμερικανικής πρωτεύουσας της Ουάσιγκτον μουσουλμανική τελετή, προκάλεσε την αντίδραση κάποιων Αμερικανών πολιτών οι οποίοι συγκεντρώθηκαν την ίδια ώρα που τελείτο το namaz έξω από τον ναό φωνάζοντας συνθήματα κατά της κατάληψης του χριστιανικού ναού από τους μουσουλμάνους.
Μάλιστα μια κυρία, όπως αναφέρεται στα τουρκικά δημοσιεύματα, φώναζε δυνατά στην είσοδο του ναού:
«Σε αυτή την χώρα έχουν κτιστεί αμέτρητα τζαμιά για τις ανάγκες της ισλαμικής λατρείας γιατί σήμερα έρχεστε εδώ μέσα στον χριστιανικό καθεδρικό ναό και τελείτε το μουσουλμανικό namaz;»
χωρίς φυσικά να λάβει κάποια απάντηση από τους μουσουλμάνους που βρίσκονταν εκείνη την ώρα μέσα στον ναό.

Το πρωτοφανές αυτό γεγονός, θεωρήθηκε σαν άλλο ένα σημαντικό βήμα προσέγγισης των θρησκειών προς την τελική ευθεία για την καθιέρωση και επικράτηση της παγκόσμιας θρησκείας όπου δεν θα υπάρχουν, όπως τονίζουν οι παγκοσμιοποιητές, διαφορές μεταξύ των διαφόρων θρησκειών και όλοι μαζί θα υμνούν τον ένα και μοναδικό Θεό, (Αλλάχ, Βράχμα, Βισνού και… δεν συμμαζεύεται!).

Σκεφτείτε αλήθεια με αυτή την λογική αν αύριο αιτήσουν να παραχωρηθούν και κάποιοι ελληνορθόδοξοι ναοί στους μουσουλμάνους, που συνεχώς αυξάνονται στην χώρα μας χωρίς να υπάρχει κανένας έλεγχος, για να τελέσουν το namaz, καθώς αυτό θα θεωρηθεί φυσιολογικό και απαραίτητο από όλους όσους πρεσβεύουν πως είναι μια αναγκαία κίνηση χάριν της… παγκόσμιας «αγάπης» και της προσέγγισης των θρησκειών.

Σκεφτείτε μήπως αυτή η άποψη έχει και κάποιους ελληνορθόδοξους ποιμενάρχες οπαδούς και δεν θα έβλεπαν αρνητικά, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως μια τέτοια εξέλιξη, (ελπίζουμε πως κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο!).

Αναρωτηθήκατε όμως ως που μπορούμε να φτάσουμε για χάριν της Νέας Εποχής και της Νέας Τάξης;

Το παράδειγμα του καθεδρικού ναού της Ουάσιγκτον αύριο μπορεί να γίνει και δικό μας «προοδευτικό» παράδειγμα «χριστιανικής αγάπης» και «ενότητας»!

Αλί και τρισαλί μας!!!!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

"Εκπτώσεις ΔΕΗ", το πιό πετυχημένο ανέκδοτο, μετά το "κάνουμε διαπραγμάτευση"... 

«Κάθε θαύμα τρεις ημέρες». Λέει ο θυμόσοφος ελληνικός λαός. Στην Ελλάδα της κρίσης ακόμη και τα θαύματα δείχνουν να μπαίνουν στη μέγγενη, αφού πλέον δεν κρατούν ούτε καν τρεις ημέρες. Δεν πρόλαβε να …ξεφουρνίσει η ΔΕΗ τη διαφημιστική καμπάνια, με την οποία υπόσχεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις εκπτώσεις στα τιμολόγια του ρεύματος από το 2015, και ήδη όχι μόνο κάηκε το «ψωμί», αλλά ο θησαυρός αποδείχθηκε –κυριολεκτικά- άνθρακες.

Η τηλεοπτική καμπάνια της ΔΕΗ, με πρωταγωνιστή τον φούρναρη της γειτονιάς, που δηλώνει ευχαριστημένος γιατί η επιχείρηση του μειώνει το τιμολόγιο ρεύματος, αλλά και οι αντίστοιχες που παίζουν σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, μάλλον σε στάχτη στα μάτια παραπέμπουν. Γιατί μπορεί αρκετοί να είδαν το «τυράκι», αλλά κανείς δεν μπορεί εύκολα να δει τη φάκα.

Μπορεί η ΔΕΗ στην επίσημη ανακοίνωσή της, να διαφημίζει «τιμολογιακές μειώσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις» και «σημαντικά εμπορικά κίνητρα μέσω νέας εκπτωτικής πολιτικής από τις αρχές Ιανουαρίου 2015», ωστόσο, το σχετικό …παραμύθι έχει και «κακό δράκο».

Για να μπορέσει κάποιος εταιρικός πελάτης να τύχει των διαφημιζόμενων εκπτώσεων θα πρέπει να έχει –σε ετήσια βάση- κατανάλωση ρεύματος άνω του 1GWh. Για τους γνωρίζοντες, τη συγκεκριμένη κατανάλωση, ακόμη και 40 χρόνια φούρναρης να είναι ο επαγγελματίας, δύσκολα θα την πετύχει, αφού, ακόμη και ο πιο παραγωγικός φούρνος, δεν καταναλώνει πάνω από 50 MW. Οι δε διαφημιζόμενες εκπτώσεις αφορούν -στην καλύτερη περίπτωση- επιχειρήσεις με κατανάλωση άνω των 1.000 MW σε ετήσια βάση.
Πώς αλλιώς μπορεί να εκληφθεί όλο αυτό το επικοινωνιακό πυροτέχνημα της ΔΕΗ παρά ως εμπαιγμός προς τους μικροεπιχειρηματίες, που ενώ έχουν «καεί στον χυλό» αυξήσεων μέχρι και 50% στα τιμολόγια, «φυσάνε και το γιαούρτι», με εκπτώσεις που αφενός κυμαίνονται στα επίπεδα του 5% και αφετέρου δεν αφορούν παρά μια μειοψηφία επαγγελματιών, που καναταναλώνουν άνω των 1.000 MW;

Άντε να συγχωρήσουμε τη ΔΕΗ, που αν και μονοπώλιο, επιλέγει μέσα από διαφημιστικά σποτ να μας πείσει να προτιμήσουμε αυτή έναντι του ανταγωνισμού (ποιου ανταγωνισμού αλήθεια όταν η περιβόητη απελευθέρωση της αγοράς παραμένει στα χαρτιά).

Άντε να είμαστε καλοπροαίρετοι και να μην ανοίξουμε την κουβέντα για τη χρονική συγκυρία που επιλέγει η ΔΕΗ να κάνει τις όποιες μειώσεις στους επιχειρηματίες (έξι χρόνια τώρα, από την έναρξη της κρίσης, ψήνονται από επανωτά ηλεκτροσόκ, τώρα επιλέγει η ΔΕΗ να δείξει τη γενναιοδωρία της;).

Αλλά την ωμή παραπλάνηση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, που σιγοψήνεται από την αρχή της κρίσης στο καζάνι των απανωτών αυξήσεων, καμία διαφημιστική «αδεία» δεν μπορεί να την επιτρέψει.

Και εδώ έρχονται οι δεύτερες σκέψεις για τη σκοπιμότητα αυτής της καμπάνιας και το «timing» της. Μήπως, με αυτή την καμπάνια, που φαντάζομαι έχει και υψηλό media spending που λεν και οι ειδικοί, η ΔΕΗ επιχειρεί να «τροφοδοτήσει» τα μέσα με ...σιωπή, για να συνεχίσει ανενόχλητη τις μονοπωλιακές πρακτικές της;

Από όποια γωνιά κι αν το δεις, αθέμιτη πρακτική εμφανίζεται...

Νικ. Αρ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η παρακμή της πολεμικής βιομηχανίας οδηγεί σε γεωπολιτική συρρίκνωση τις ΗΠΑ

Γράφει ο δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας

Ένα από τα δομικά στοιχεία της παρανοϊκής αντίληψης περί αμερικανικής παντοδυναμίας η οποία επιμένει να στοιχειώνει τη σκέψη των Ελλήνων (συμπεριλαμβανομένων των πιο ακραιφνών αντιαμερικανών), είναι η πίστη στη στρατιω-τική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ακόμη κι όσοι έχουν αποδεχτεί ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε τροχιά καθόδου όσον αφορά στην οικονομία και τη γεωπολιτική τους επιρροή, θεωρούν ότι στον στρατιωτικό τομέα είναι απλώς πανίσχυρες.

Επίσης, είναι σχεδόν καθολικά αποδεκτό ότι οι πολεμικές βιομηχανίες έχουν κολοσσιαία οικονομικά μεγέθη και ελέγχουν το αμερικανικό πολιτικό σύστημα.

Ο γράφων έχει προσπαθήσει να καταπολεμήσει αυτή την αντίληψη, τονίζοντας ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ... στον χιμαιρικό «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία» και η συνεπακόλουθη αυτοκαταστροφική εμπλοκή στο Αφγανιστάν και το Ιράκ προκάλεσαν τεράστια ζημιά στην αμερικανική πολεμική ικανότητα και οδήγησαν το στρατοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα σε παρακμή.

Αυτό συνέβη γιατί ο εγκλωβισμός σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο εναντίον αντιπάλων χαμηλής τεχνολογίας κατέστησε άχρηστα πλείστα προγράμματα υψηλών τεχνολογιών, τα οποία αποσκοπούσαν στην ανάπτυξη ικανοτήτων για την αντιμετώπιση «παραδοσιακών» ισχυρών στρατευμάτων, όπως ήταν ο παλιός καλός Σοβιετικός Στρατός1.

Ωστόσο, η κατάσταση ενδέχεται να είναι πολύ χειρότερη για τους Αμερικανούς.

Συγκεκριμένα, στο τελευταίο τεύχος της διάσημης επιθεώρησης Foreign Affairs ο πρώην υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ και μεγαλο-στέλεχος πολεμικών βιομηχανιών William J. Lynn III αποδομεί ολοκληρωτικά την κυρίαρχη εικόνα της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας2.

Σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία και παγκοσμιοποιημένη οικονομία

Σε πολύ γενικές γραμμές, το άρθρο του Foreign Affairs υποστηρίζει ότι ο συνδυασμός των μειωμένων εξοπλιστικών δαπανών, της άκαμπτης γραφειοκρατίας και της παγκο-σμιοποίησης έχει μετατρέψει το πάλαι ποτέ πανίσχυρο αμερικανικό στρατοβιομηχανικό σύμπλεγμα σε μια ομάδα «μικρομεσαίων» εταιρειών, με αποτέλεσμα η εμπορική αξία της Google, που ανέρχεται στα 400 δις δολάρια περίπου, να είναι σχεδόν διπλάσια από αυτή της Lockheed Martin, της General Dynamics της Raytheon και της Northrop Grumman μαζί.

Το άρθρο δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μέχρι εξαφανίσεως μείωση των κονδυλίων για έρευνα και ανάπτυξη (R&D), που είναι το άλφα και το ωμέγα για την πολεμική βιο-μηχανία, μια και είναι αυτή που παράγει την υψηλή τεχνολογία του μέλλοντος.

Ακόμη και στο κοντινό παρελθόν, η επικέντρωση στη στρατιωτική έρευνα και ανάπτυξη ήταν ο παράγοντας που επέτρεπε στις ΗΠΑ να διατηρούν την πρωτοκαθεδρία στα παγκό-σμια οικονομικά δρώμενα, ευρισκόμενες ένα βήμα μπροστά από τους ανταγωνιστές τους, καθώς ανέπτυσσαν νέους βιομηχανικούς χώρους, όπως συνέβη με τη μικροηλεκτρονική και την πληροφορική. Όμως, απ' ό,τι φαίνεται, κάτι τέτοιο δεν ισχύει σήμερα.

Το Foreign Affairs μας πληροφορεί ότι οι μεγαλύτερες αμερικανικές πολεμικές βιομηχα-νίες (General Dynamics, Raytheon, Boeing, Lockheed Martin και Northrop Grumman) δαπάνησαν όλες μαζί περίπου 4 δις δολάρια για έρευνα και ανάπτυξη το τελευταίο έτος. Το ποσό αυτό είναι περίπου το μισό απ' αυτό που ξοδεύει ετησίως η Microsoft ή η Toyota για αντίστοιχους σκοπούς.

Σύμφωνα δε με το άρθρο του Foreign Affairs, η παρακμή του αμερικανικού στρατοβιομηχανικού συμπλέγματος έχει και δομικά χαρακτηριστικά και δεν οφείλεται απλώς σε μια περιστασιακή έλλειψη χρημάτων.

Μεταξύ των άλλων, οι πολεμικές βιομηχανίες έχουν εγκλωβιστεί κι αυτές στον κόσμο του καπιταλισμού νέας γενεάς και, αντί να επενδύουν σε καινοτόμα προϊόντα και στην παραγωγική δραστηριότητα, στρέφουν τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους στην παγκόσμια χρηματαγορά έτσι ώστε να επιτυγχάνουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα οικονομικά αποτελέσματα, τα οποία ναι μεν ικανοποιούν τα απρόσωπα επενδυτικά σχήματα που κατέχουν μεγάλο μέρος των μετοχών τους, υπονομεύουν όμως το μέλλον τους.

Με το βλέμμα στις εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες

Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην στην παγκόσμια στρατιωτική τεχνολογία και πλέον οι εμπορικά διαθέσιμες τε-χνολογίες είναι αυτές που οδηγούν την κούρσα.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της τρισδιάστατης εκτύπωσης, με τις απροσδιό-ριστες ακόμη θετικές εφαρμογές που μπορεί να έχει στη διοικητική μέριμνα.

Έτσι, όποιος έχει την καλύτερη πρόσβαση σε εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες είναι θεωρητικά και εκείνος που μπορεί να επιτύχει τα καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά στην ανάπτυξη προηγμένων στρατιωτικών συστημάτων στο μέλλον.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι ΗΠΑ θα είχαν το πλεονέκτημα. Όμως η άκαμπτη γρα-φειοκρατία του Πενταγώνου, που όσο πάει γίνεται και πιο άκαμπτη, αποτρέπει τις αμε-ρικανικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας να συνεργαστούν με τις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Για παράδειγμα, μια εταιρεία λογισμικού δεν έχει καμιά διάθεση να εγκλωβίσει το προϊόν της στην αποκλειστική χρήση του Πενταγώνου, όπως απειλεί το τελευταίο για λόγους διασφάλισης του απορρήτου.

Πολλώ δε μάλλον όταν, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει πρόσβαση σε μια τεράστια παγκοσμιοποιημένη αγορά, ενώ το Πεντάγωνο δεν είναι πλέον και τόσο μεγάλος πελάτης ώστε να διεκδικεί την αποκλειστικότητα. Κι αυτή είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου.

Ένα δαιδαλώδες πλέγμα νομικών δεσμεύσεων και υποχρεώσεων καθιστά περίπου απαγορευτική τη συνεργασία με το Πεντάγωνο, ιδιαίτερα δε σε μικρές εταιρείες που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την πανάκριβη νομική υποστήριξη που χρειάζονται για να βγάλουν άκρη.
Όμως ακριβώς αυτές οι νέες και μικρές εταιρείες είναι που παραδοσιακά αναπτύσσουν κρίσιμες καινοτόμες τεχνολογίες, τις οποίες χρειάζεται απεγνωσμένα η αμερικανική πολεμική μηχανή και τώρα δεν μπορεί να τις αποκτήσει.

Παρεμπιπτόντως, με βάση τα παραπάνω προκύπτει αυτομάτως το συμπέρασμα ότι χώρες με δικό τους προηγμένο τεχνολογικό δυναμικό και με καλύτερη πρόσβαση στις εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες, με προε- ξάρχουσα την Κίνα, είναι μόνο θέμα χρόνου να ξεπεράσουν τους Αμερικανούς στον κρίσιμο τομέα των προηγμένων οπλικών συ-στημάτων.

«Μαύρα» προγράμματα και «μυστικά υπερόπλα»

Έτσι, στο κοντινό μέλλον οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μην έχουν πρόσβαση στις νέες εμπορικές υψηλές τεχνολογίες, την ίδια στιγμή που δεν θα έχουν δική τους έρευνα και ανάπτυξη για τη δημιουργία προηγμένων όπλων. Άρα οδηγούνται ολοταχώς προς την παρακμή και την απαξίωση.

Παρακμή που κρύβεται, στο επίπεδο της εικόνας, από την προσεκτική προβολή υπολειμμάτων προγραμμάτων παλαιοτέρων και καλύτερων εποχών, όπως αυτό του διαστημοπλάνου Χ-37Β, που σήμερα καρκινοβατεί, και από τις πάσης φύσεως συνωμοσιολογικές θεωρίες για μυστικά αμερικανικά προγράμματα διαφόρων υπερόπλων.

Ειρήσθω εν παρόδω, «μαύρα» προγράμματα για την ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων υπήρχαν και προφανώς συνεχίζουν να υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όμως αυτά είναι προέκταση των «φυσιολογικών» αμυντικών προγραμμάτων.

Όταν, λοιπόν, ο αμυντικός προϋπολογισμός έχει καταρρεύσει, οι πολεμικές βιομηχανίες τείνουν να μετατραπούν σε επενδυτικές που αναζητούν το βραχυχρόνιο κέρδος στην παγκοσμιοποιημένη χρηματαγορά κι η πρόσβαση στις καινοτόμες εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες είναι προβληματική, κανένα μυστικό κέντρο ερευνών δεν μπορεί να σώσει την παρτίδα.

Θα πρέπει κάποια στιγμή, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, να ξεφύγουμε από τον κόσμο του... Χόλυγουντ, όπου έχουμε επιλέξει να ζούμε, και να εξετάσουμε την ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών όπως πράγματι είναι.

Για να γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράγματα για την αμερικανική υψηλή πολεμική τεχνολογία, η μόδα για συνεχείς εξαγορές και συγχωνεύσεις δεν άφησε αλώβητη ούτε την πολεμική βιομηχανία.

Έτσι, κατέληξε να υπάρχουν μόλις πέντε μεγάλες εταιρείες, που προέκυψαν έπειτα από σωρεία συγχωνεύσεων και εξαγορών, με αποτέλεσμα να μειωθούν ο ανταγωνισμός και η συνεπακόλουθη ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και τεχνολογιών.

Αναγκαία η απελευθέρωση από την εικονική πραγματικότητα

Κοντολογίς, η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ φαίνεται πως παρακμάζει με ρυθμούς τα-χύτερους απ' ό,τι πιστεύαμε.

Σε συνδυασμό με μια σειρά από άλλους παράγοντες, το γεγονός αυτό καθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες έναν αμφισβητήσιμο μεγάλο «παίκτη» του διεθνούς συστήματος και σε καμιά περίπτωση τον αναντίρρητο παγκόσμιο επικυρίαρχο, όπως επιμένουν να πιστεύουν οι Έλληνες.

Η ανορθολογική αυτή εμμονή στην αμερικανική παντοδυναμία μπορεί να έχει καταστρεπτικές συνέπειες στο μέλλον.

Αυτή την κρίσιμη εποχή, τη στιγμή που η ελληνική εξωτερική πολιτική είχε μια μεγάλη επιτυχία με τη συμφωνία με την Αίγυπτο όσον αφορά στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο, η... μεταφυσική πίστη στις δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών να μας στηρίξουν ή να μας υπονομεύσουν μπορεί να οδηγήσει σε εντελώς λανθασμένη διαχείριση του διπλωματικού αυτού άσου.

Κι αυτή είναι απλώς μία και μόνο πλευρά του σύνθετου γεωπολιτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας.

* Διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 263

1. Περισσότερα ο αναγνώστης μπορεί να βρει στο βιβλίο του υπογράφοντος "Η στρατιωτική άνοδος της Κίνας και η γεωπολιτική του πολέμου στη Μέση Ανατολή", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη.

2. William J. Lynn III, "The End of the Military Industrial Complex", Foreign Affairs, Volume 93, Number 6, November / December 2014, σελ. 104-110.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Φόβοι για πιθανά νέα κόλπα Νταβούτογλου στην Αθήνα
Ειδική σύσκεψη υπουργών στο ΥΠΕΞ για την προετοιμασία εν όψει των συναντήσεων του Δεκεμβρίου

Εν μέσω προκλήσεων, φραστικών επιθέσεων, απειλών (για λαϊκή κατανάλωση), αλλά και της διατύπωσης νέου casus belli σε βάρος της Ελλάδας σε περίπτωση που προχωρήσει στην ανακήρυξη ΑΟΖ, η Αθήνα προετοιμάζεται για τη σύγκληση του τρίτου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, το διήμερα 5-6 Δεκεμβρίου.
Με αυτό το αντικείμενο συγκαλείται σήμερα, στο υπουργείο Εξωτερικών, ειδική διυπουργική σύσκεψη, υπό την προεδρία του ΥΠΕΞ Ευ. Βενιζέλου, με τη συμμετοχή όλων των αρμοδίων υπουργών, προκειμένου να υπάρξουν ενημέρωση και συντονισμός, εν όψει των διμερών συναντήσεων και τη διαμόρφωση ατζέντας των συζητήσεων.

Ψυχροπολεμικό κλίμα
Και ενώ η Άγκυρα φροντίζει κατά την πάγια τακτική της να καλλιεργεί ψυχροπολεμικό κλίμα πριν από τις συναντήσεις Σαμαρά – Νταβούτογλου, η ελληνική πλευρά λαμβάνει μέτρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε διπλωματική «εκτροπή» κατά την παρουσία της τουρκικής αντιπροσωπείας στην Αθήνα.

Ήδη καταγράφονται φωνές αναλυτών που προειδοποιούν για ενδεχόμενη πρόκληση –τύπου Αλβανού προέδρου στο Βελιγράδι- επισημαίνοντας ότι, ούτως ή άλλως, αποτελεί παρακινδυνευμένη ενέργεια η σύγκλιση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, με την Άγκυρα να καταπατά την Κυπριακή ΑΟΖ και να απειλεί εκ νέου με πόλεμο την Ελλάδα.
Η διυπουργική συνάντηση είχε προγραμματιστεί για τις 12 μ.μ. το μεσημέρι στο υπουργείο Εξωτερικών.
Με το ίδιο θέμα της προετοιμασίας του τρίτου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας Τουρκίας, αλλά και στο πλαίσιο των τακτικών πολιτικών ελληνοτουρκικών διαβουλεύσεων, έχει προγραμματιστεί συνάντηση του γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη Αναστάσιου Μήτσιαλη, με τον υφυπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, πρέσβη Φεριντούν Σινιρλίογλου, την Κυριακή.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Επιχειρούν να επιβάλουν νέο σύνδρομο Στοκχόλμης!

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Προκαλεί ανάμικτα αισθήματα οργής και αηδίας η όψιμη γερμανοφιλία που κάποιοι επιχειρούν να επιβάλουν στην ελληνική κοινωνία, καλλιεργώντας ένα νέο συλλογικό σύνδρομο Στοκχόλμης.

Σύμφωνα με τον Σουηδό ψυχίατρο Nils Bejerot που καθιέρωσε τον όρο, ένας «όμηρος», π.χ. ληστείας, αναπτύσσει μηχανισμούς άμυνας που βασίζονται (συνήθως ασυνείδητα) στην ιδέα ότι ο εγκληματίας δεν θα τον βλάψει, εάν αυτός είναι συνεργάσιμος. Ο αιχμάλωτος προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια του εγκληματία με σχεδόν παιδαριώδη τρόπο και αντιλαμβάνεται τις προσπάθειες όσων επιδιώκουν να τον σώσουν ως ενέργειες που πιθανώς θα τον βλάψουν, αντί να πετύχουν την απελευθέρωσή του.

Ειδικότερα, η μακροχρόνια ομηρία, ιδιαίτερα σε πολιτικές ή ιδεολογικές καταστάσεις, ωθεί τον αιχμάλωτο να εξοικειωθεί με τις απόψεις του εγκληματία και την ιστορία των αδικημάτων του κατά της Αρχής.
Στην Ελλάδα, λοιπόν, κάποιοι φαίνεται ότι αρχίζουν και εξοικειώνονται με τα εγκλήματα των Γερμανών κατά της ανθρωπότητας. Και τα παλαιότερα και τα σύγχρονα.

Αλλιώς, δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί η αναγόρευση του γερμανού καθηγητη Χάινς Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης, την ώρα που ο ίδιος σε βιβλίο του για την Μάχη της Κρήτης προσπαθεί να εξωραΐσει τις ναζιστικές θηριωδίες, προβάλλοντας τον ηρωικό ανταρτοπόλεμο του τοπικού πληθυσμού ως «βρώμικο και κτηνώδη»!

Το βιβλίο του Ρίχτερ είναι και ιστορικά «αιρετικό», καθώς, εις πείσμα όλων των έως τώρα μαρτυριών, ισχυρίζεται ότι αποτελεί μύθο ότι η Μάχη της Κρήτης καθυστέρησε τη ναζιστική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ!
Το γεγονός επισημαίνει με δημόσια επιστολή του ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μανούσος Παραγιουδάκης, ζητώντας την ακύρωση της προγραμματισμένης για σήμερα «βράβευσης»/

Την ίδια ώρα, αντιθέτως, ο σημερινός αρχηγός ΓΕΕΘΑ θεώρησε σκόπιμο να καταθέσει στεφάνι στο γερμανικό νεκροταφείο του Διονύσου, τιμώντας τη γερμανική «ημέρα πένθους».
Ασφαλώς και οι νεκροί των πολέμων πρέπει να τιμώνται, ανεξαρτήτως προέλευσης. Δεν θυμάμαι ποτέ όμως Γερμανό στρατιωτικό να συμμετείχε σε εκδηλώσεις πένθους για τα θύματα της Κατοχής.

Κακά τα ψέματα, οι αμετανόητοι Γερμανοί βαρύνονται με πολλές αμαρτίες.
Είναι αυτοί που αιματοκύλισαν δύο φορές τον πλανήτη χωρίς να ζητήσουν συγχώρεση και είναι αυτοί που σήμερα επιχειρούν να ποδηγετήσουν την Ευρώπη χωρίς ίχνος μεταμέλειας για το βαρύ παρελθόν τους.

Στην περίπτωση της Ελλάδας είναι οι σύγχρονοι οικονομικοί δυνάστες μας, κυρίως όμως είναι οι εκμαυλιστές μιάς ολόκληρης τάξης πολιτικών που «λαδώθηκαν» με μίζες.
Η ταύτιση μαζί τους δεν μπορεί να προτάσσεται ως… εθνικός μονόδρομος, παρά μόνο από ψυχικά διαταραγμένους!

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Ανδρέας Μπανούτσος
(Αναλυτής Διεθνών Σχέσεων με ειδικότητα σε θέματα Ασφαλείας) 

Στις 10 Νοεμβρίου μια μερίδα Τζιχαντιστών της Αλγερίας, της Λιβύης, της Αιγύπτου, της Σαουδικής Αραβίας και της Υεμένης έδωσαν όρκο πίστης και υποταγής στον αυτοαποκαλούμενο χαλίφη του «Ισλαμικού Κράτους» Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι διαψεύδοντας κατά αυτόν τον τρόπο έμμεσα τις φήμες που κυκλοφόρησαν προ δεκαημέρου ότι ο «χαλίφης» τραυματίστηκε θανάσιμα από τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

O Αλ Μπαγκντάντι σε ηχογραφημένο του μήνυμα αποδέχτηκε τον όρκο πίστης των Τζιχαντιστών στο πρόσωπό του και ανακοίνωσε την επέκταση του Ισλαμικού Κράτους στις προαναφερόμενες χώρες και την δημιουργία νέων επαρχιών για το χαλιφάτο. Οι ιδεολόγοι του Ισλαμικού Κράτους εξέφρασαν την άποψη ότι με την επανασύσταση του Ισλαμικού χαλιφάτου (ως τελευταίο Ισλαμικό χαλιφάτο οι Μουσουλμάνοι θεωρούν την Οθωμανική Αυτοκρατορία που διαλύθηκε το 1923) όλες οι υπόλοιπες Τζιχαντιστικές ομάδες οφείλουν υποταγή στον Αλ Μπαγκντάντι καθώς το χαλιφάτο επεκτείνεται στα εδάφη τους. Το ιδεολόγημα αυτό είναι κεντρικό και στην ιδρυτική διακήρυξη του Ισλαμικού χαλιφάτου που έλαβε χώρα περί τα τέλη του περασμένου Ιουνίου.

Ο όρκος υποταγής από μερίδα των Τζιχαντιστών στις χώρες αυτές σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι o Αλ Μπαγκντάντι έχει αναγνωριστεί ως χαλίφης από όλες τις κατεστημένες Τζιχαντιστικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των παρακλαδιών της Αλ Κάιντα. Για παράδειγμα η Ansar al Sharia της Λιβύης και η AQAP (Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο) δεν έχουν ορκιστεί υποταγή στο Ισλαμικό Κράτος και τον Αλ Μπαγκντάντι.

Το Ισλαμικό Κράτος σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές προσελκύει πολλούς νέους σε ηλικία Τζιχαντιστές, αλλά δεν επιτυγχάνει να εξασφαλίσει την αφοσίωση των πιο έμπειρων Τζιχαντιστών και των κατεστημένων Τζιχαντιστικών οργανώσεων. Στην περίπτωση ωστόσο της Αλγερίας τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά από τη Λιβύη και την Αραβική χερσόνησο. Εκεί μια σημαντική μερίδα βετεράνων Τζιχαντιστών της AQIM (Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ) ορκίστηκαν αφοσίωση στον χαλίφη Αλ Μπαγκντάντι και αυτοαποκαλούνται Jund al Khilafah μια επωνυμία που σκοπεύει να τους συνδέσει ευθέως με το χαλιφάτο του Αλ Μπαγκντάντι.

Οι Τζιχαντιστές αυτής της νεότευκτης Αλγερινής Τζιχαντιστικής οργάνωσης ευθύνονται για τον αποκεφαλισμό του Γάλλου ομήρου Hervé Gourdel τον περασμένο Σεπτέμβριο. Να συμπληρώσουμε επίσης ότι η ανακοίνωση αφοσίωσης στον χαλίφη Αλ Μπαγκντάντι που εξέδωσαν οι Τζιχαντιστές της φράξιας της Αιγυπτιακής Ansar Bayt al-Maqdis (ABM) πιο γνωστής και με την επωνυμία Ansar Jerusalem, θεωρείται πολύ σημαντική καθώς η οργάνωση αυτή είναι υπεύθυνη για δεκάδες τρομοκρατικές επιθέσεις κατά του Αιγυπτιακού στρατού και των αρχών ασφαλείας στη χερσόνησο του Σινά. Η επιρροή του Ισλαμικού χαλιφάτου στο Σινά είναι σημαντική και βαίνει αυξανόμενη.

Οι Αιγυπτιακές αρχές έχουν δηλώσει ότι υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ του Ισλαμικού Κράτους και των Τζιχαντιστών του Σινά, οι οποίοι μεταξύ άλλων απείλησαν να καταστρέψουν την Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης, ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Κλείνοντας το σημερινό μας άρθρο να σημειώσουμε ότι η προβολή των βίντεο με τους αποκεφαλισμούς των Δυτικών ομήρων στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο από το Ισλαμικό Κράτος πέρα από την τρομοκράτηση των «απίστων» και των «αποστατών» του Ισλάμ αποσκοπεί κυρίως στη προσέλκυση -στρατολόγηση νέων σε ηλικία Τζιχαντιστών στις τάξεις του επεκτεινόμενου Ισλαμικού χαλιφάτου.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Της Νίκης Ζορμπά

Η πορεία της διαπραγμάτευσης Κυβέρνησης-Τρόικα, βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί. Οι δανειστές εμφανίζονται ανυποχώρητοι σε σειρά αιτημάτων τους -δεσμεύσεων που έχει λάβει η χώρα που δεν έχουν τηρηθεί αλλά και νέων που καλείται να συμφωνήσει- , δεδομένα στα οποία τοποθετείται ο ΣΥΡΙΖΑ δια δημοσίων παρεμβάσεων στελεχών του.

Σταχυολογώντας  τις δηλώσεις στελεχών της Κουμουνδούρου των τελευταίων ημερών:

Παναγιώτης Λαφαζάνης: "Με ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση η τρόικα δεν θα ξαναέλθει στην Ελλάδα, είναι οριστικό, είναι απόφασή μας, τα μνημόνια θα καταργηθούν και θα διαπραγματευτούμε τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους που θα πετύχουμε".

Αλέξης Μητρόπουλος: "Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρει να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είναι ενδεχόμενο να συνεχίσει τη μνημονιακή πολιτική. Είναι πολύ πιθανό. Δεν το λέω σίγουρο, γιατί είμαι μετρημένος".

Γιάννης Μπαλάφας: "Αυτονόητο είναι το ενδεχόμενο συζήτησης μεταξύ Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα δίχως όμως όρους΄.

Πάνος Σκουρλέτης: "Θεωρούμε ότι απαραίτητο βήμα οποιασδήποτε πραγματικής διαπραγμάτευσης υπέρ των συμφερόντων της χώρας προφανώς προϋποθέτει την ακύρωση του μνημονίου  και δεν μεταφράζεται σε συνεννόηση και συζήτηση με την τρόικα. Δεν μπορεί να υπάρξει. Η τρόικα είναι αυτοί που επιτηρούν την εφαρμογή του μνημονίου. Δεν είναι εξουσιοδοτημένοι για κάποιο άλλο πράγμα".

Γιάννης Δραγασάκης: "Το πρόβλημα έχει γίνει περίπλοκο και για τους δανειστές. Δηλαδή, δεν είμαστε μόνο εμείς που έχουμε διλήμματα και -για να σας δώσω και μία πολιτική ερμηνεία-, ενδεχομένως η σκληρή τους στάση δεν αφορά μόνο αυτή την κυβέρνηση. Ίσως θέλουν να δείξουν πώς θα φερθούν και στην επόμενη κυβέρνηση. Εφαρμόζουν μία σκληρή τακτική την οποία ενδεχομένως θα ήθελαν να συνεχίσουν και μετά, εάν τους παίρνει..".

Νίκος Βούτσης: "Έχουμε πει σε όλους τους τόνους ότι αποκλείουμε απολύτως τη συνεργασία με τη Ν.Δ. και με το ΠΑΣΟΚ, επειδή τόσα χρόνια εφάρμοσαν κατά γράμμα τις αντικοινωνικές πολιτικές των Μνημονίων. Κυβερνητικά σενάρια που θα τους ξαναβάλουν στο παιχνίδι της κυβερνητικής εξουσίας με τη σύμπραξη ή την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να δρομολογηθούν".

Δημήτρης Βίτσας: "Η κυβέρνηση που θα προκύψει στις επικείμενες εκλογές, με νωπή λαϊκή εντολή, θα διαπραγματευτεί για την κατάσταση στη χώρα με βασικό γνώμονα τις γνωστές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της χώρας, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και εξόφληση με αναπτυξιακή ρήτρα".

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Δεν θα βαρεθούμε να επισημαίνουμε πως η κρίση που μας δέρνει είναι κυρίως πολιτική.

Έχει να κάνει με τους τελείως διεφθαρμένους πολιτικούς, και  με το πολιτικό σύστημα πατσαβούρα.

Αν δεν ήταν έτσι δεν θα μπορούσαν τα χανουμάκια της παγκοσμιοποίησης, να εκβιάζουν, να άγουν και να φέρουν τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις μας.

Αν είχαμε πολιτικούς έντιμους και αδέκαστους, θα τους έλεγαν ''αμέτε στον διάολο'', και θα βάζανε μιά πραγματική τάξη στο κρατικό χάος, που έντεχνα και επίτηδες αφέθηκε να γιγαντωθεί, για να κρύβουν οι απατεώνες-πολιτικοί τις βρωμιές τους.

Γνωρίζουν όμως τα λυκόρνια των τοκογλύφων-δανειστών πως οι πολιτικοί μας, ιδίως αυτοί που κυβερνούν, είναι ο καλύτερος για την φυλακή και οι υπόλοιποι για το Γουδή.
 
Και τους εκβιάζουν. 

Πήραν είδηση ότι ο χειρότερος φόβος τους είναι μην χάσουν την εξουσία, και τους πλάκωσαν στα τηλεγραφήματα και στα e-mails, ζητώντας τους παντελόνια, καλσόν, και κ@λο! 
Τον δικό μας βέβαια!

Τους κρατούν απ' τον λαιμό, και θα τους κράταγαν και απ' τ' @@@ίδια, αν είχαν!

Θα τους χρησιμοποιήσουν όσο μπορούν και μετά θα τους παραδώσουν στον όχλο, σαν τον Καρατζαβλάκα! 
Διά ''τα περαιτέρω''!

Ας φανταστούμε λίγο ποιό θα μπορούσε να είναι το μέλλον της Αυτού Χυδαιότητας χωρίς εξουσία;  Ή του λεβεντόπουλου ''πρωθυπουργού'';
 
Ειδικό δικαστήριο, και μετά ο ένας στο κάγκελο κι ο άλλος στο ψυχιατρείο.

Αυτά όλα, τα ξέρουν όλοι μεταξύ τους.
Και οι μεν, και οι δε.

Μόνον εμείς κάνουμε πως δεν τα ξέρουμε.
Μόνον εμείς τους κοιτάμε σαν χάνοι.

Εμείς θα έπρεπε να στέλνουμε τα τελεσίγραφα και τα φαξ!
Ένα σκούντημα χρειάζονται μόνον για να καταρρεύσουν.

Ας τους το δώσουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Τα όσα συμβαίνουν με την τρόικα τις τελευταίες ημέρες ούτε παράδοξα είναι ούτε αναπάντεχα. Ηταν, αντιθέτως, προδιαγεγραμμένο ότι θα συμβούν, παρά την «έκπληξη» που εκφράζει για τις εξελίξεις η κυβέρνηση.

Την ίδια ώρα έρχονται οι δραματικές χθεσινές διαβεβαιώσεις του υπουργού Οικονομικών περί παραμονής της Ελλάδας στην ευρωπαική οικογένεια(!), που με τη δραματικότητά τους το μόνο που κατάφεραν είναι να αναδείξουν το μέγεθος του προβλήματος το οποίο η κυβέρνηση επιχειρεί συστηματικά να κρύψει.

Είναι απορίας άξιον αν ο υπουργός κατάλαβε τι ακριβώς είπε κι αν κατάλαβε, γιατί το έπραξε…

Όπως και να έχει, η τακτική που έχει εδώ και πολύ καιρό υιοθετήσει ο κλειστός πυρήνας της ομάδας Σαμαρά έχει ένα καθαρά προπαγανδιστικό χαρακτήρα και περιεχόμενο, στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Το βασικό δόγμα είναι ότι λέγεται κάτι, φτάνει ακόμα και να νομοθετείται, και, στη συνέχεια, αυτό το κάτι ανατρέπεται από την τρόικα η οποία δεν έχει συμφωνήσει σε αυτό…

Φυσικά, οι δανειστές δεν εγκλωβίζονται από τέτοιου είδους παιχνιδάκια, τα οποία αφήνουν να εξελίσσονται μέχρι που θα έρθει η στιγμή να κόψουν τα πόδια της κυβέρνησης, όπως αυτή τη στιγμή συμβαίνει. Είναι η στιγμή που οι όλοι οι λεονταρισμοί και οι εξυπνάδες αυτού του είδους θα παρασυρθούν από τις ασφυκτικές προθεσμίες σαν από τσουνάμι και τίποτα δεν θα μείνει όρθιο…

Με αυτό τον τρόπο, η τρόικα στέλνει τριπλό μήνυμα κυριαρχίας:
Πρώτον προς την ίδια την κυβέρνηση, ότι αυτές οι εξυπνάδες δεν περνάνε – στην ουσία αυτό συμβαίνει από την πρώτη ημέρα της διαβόητης «επαναδιαπραγμάτευσης»
Δεύτερον, προς την αντιπολίτευση, η οποία βλέπει το τι κάνουν οι τροικανοί προς τα «δικά τους παιδιά» και μπορεί έτσι να φανταστεί τι θα κάνουν με εκείνην όποτε πάρει την εξουσία και
Τρίτον, προς τον ελληνικό λαό στο σύνολό του, ο οποίος, φυσικά, μάτια έχει και βλέπει ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό στην υπόθεση…

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το μεγάλο δημοσιονομικό κενό των 3 δις που εκτιμά η τρόικα για το 2015 και, κυρίως, σε συνδυασμό με την γερμανική απόφαση να μην υπάρξει κούρεμα, αναδιάρθρωση ή οτιδήποτε άλλο ουσιώδες ως προς το αδιανόητου πλέον ύψους ελληνικό χρέος, συνθέτουν ένα σκηνικό απόλυτης και χωρίς διαφυγή πορείας προς το κενό – ειδικά δε από την ώρα που στη θέση αυτή προσχώρησε πλέον και επισήμως και η ΕΚΤ δια του ίδιου του Μάριο Ντράγκι.

Ακόμα και οι πλέον ένθερμοι υποστηρικτές αυτού του αδιέξοδου δρόμου έχουν πια αντιληφθεί και παραδέχονται τη φύση του. Παραδέχονται δε πια και τον ρόλο της γερμανικής πολιτικής σε αυτό το στραγγαλισμό της χώρας, ο οποίος την οδηγεί σταθερά προς την ασφυξία.
Δυστυχώς, όμως, είναι πλέον πολύ αργά…

Πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Κώστα Βενιζέλου 

Τα επιχειρήματα που καταγράφονται την τελευταία περίοδο από τους συνήθεις ύποπτους, για το θέμα των τουρκικών προκλήσεων και της αναστολής της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων, είναι ως να απευθύνονται σε ανθρώπους μειωμένης αντίληψης. Υποδεικνύουν πως θα μπορεί να συζητηθεί το θέμα των υδρογονανθράκων τώρα, αλλά, όπως εξηγούν, αυτό θα αφορά το μέλλον, την μετά τη λύση εποχή, καθώς τα επόμενα χρόνια δεν αναμένονται έσοδα.

Εάν ισχύει αυτό τότε προς τι η επιμονή για να ενταχθεί το θέμα τούτο σε ένα πλαίσιο συζήτησης; Υποστηρίζουν πως «οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να έχουν λόγο στις αποφάσεις καθώς τους αφορούν». Τούτο, μάλλον, όταν το αναφέρουν δεν θεωρούν ότι πρέπει να ισχύει για όλα τα ζητήματα. Καθώς ποτέ στο παρελθόν δεν εγέρθηκε θέμα ούτε και ζήτησαν να συζητηθεί, για παράδειγμα, οτιδήποτε όταν η Κυπριακή Δημοκρατία έκτιζε αεροδρόμια ή φράγματα νερού. Ούτε και η τουρκική πλευρά συζήτησε με την Κυπριακή Κυβέρνηση «το έργο του αιώνα», για μεταφορά νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα.

Το θέμα με τη συζήτηση του κεφαλαίου της ενέργειας μεταθέτει το πρόβλημα- για να το εξηγήσουμε με ποδοσφαιρικούς όρους- στο γήπεδο της ελληνικής πλευράς, υποβαθμίζοντας την εισβολή της Τουρκίας στην ελληνική ΑΟΖ. Είναι σαφής και πρόδηλη η προσπάθεια που καταβάλλεται. Αντί να συζητείται η παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, προβάλλεται «η ανάγκη να λυθεί η…διαφορά στις συνομιλίες» ή σε ένα παράλληλο επίπεδο. Τη γνωστή τακτική των Τούρκων, που με τη μέθοδο του σαλαμιού αποσπούν πλεονεκτήματα και οφέλη, την υιοθετούν και την πλασάρουν οι γνωστοί σύμμαχοί τους.

Το θέμα είναι απλό και δεν πρέπει να αναζητούνται από τη Λευκωσία ούτε φόρμουλες, ούτε και να δίνονται δικαιολογίες. Από τη στιγμή κατά την οποία όλοι παραδέχονται πως είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό και εξόρυξη φυσικού αερίου, θα πρέπει να «βλέπουν» και τις παραβιάσεις.
Όσον δεν αφορά τα υπόλοιπα, δηλαδή τα όποια έσοδα προκύψουν από τους υδρογονάνθρακες, εάν υπάρξει συμφωνία στο Κυπριακό, τότε θα επωφεληθούν όλοι. Είναι ζήτημα που θα το διαχειριστεί η Κυπριακή Δημοκρατία, είτε λυθεί είτε όχι το Κυπριακό. Άλλωστε, θα είναι και ένα ισχυρό κίνητρο για τους Τουρκοκύπριους για την εξεύρεση λύσης. Θα είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να συζητήσουν με την ε/κ πλευρά, χωρίς να ζητούν μερίδιο και για την κατοχική Τουρκία.

Άλλη φόρμουλα δεν υπάρχει. Επί της αρχής, υφίσταται υποτίθεται μια συμφωνία που αφορά την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου και είναι απορίας άξιον, πώς όλοι αυτοί που φώναζαν και πίεζαν για τις λεγόμενες συγκλίσεις, σήμερα προωθούν μέσω Άιντα πακέτα ιδεών, που από το παράθυρο διασφαλίζουν τουρκικές επιδιώξεις. 

Πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Παναγιώτης Λελιάτσος

Eπειδή κάποια στιγμή σε αυτή την χώρα θα πρέπει να αντιληφθούν οι πάντες πως το παιχνίδι εξουσίας διαπλοκής και εξυπηρέτησης των ημέτερων έχει γίνει κοινή πρακτική ακόμη και των υποτιθέμενων "πατριωτών" ας δουν κάποιοι τι ερώτηση είχε καταθέσει το πνευματικό και πολιτικό τέκνο του κυρίου Καρατζαφέρη και ως βουλευτής του ΛΑΟΣ κύριος Άδωνις Γεωργιάδης μαζί με τον συναγωνιστή του κύριο Αθανάσιο Πλεύρη σχετικά με την σύμβαση αγοράς των ελικοπτέρων super puma.

Αγωνιούσε για την πιθανή μη πληρωμή της αγοράς και αναρωτιόταν εάν υπήρχε ενδεχόμενο αλλαγής των συμβάσεων.
Όσο για την απάντηση του τότε υπουργού Εθνικής Αμύνης κύριου Βενιζέλου ήταν καθησυχαστική δεν συντρέχει κανένας λόγος αλλαγής των όρων της σύμβασης προμήθειας των εν λόγω ελικοπτέρων.


Και αναρωτιέται ο Ελληνικός λαός:
Προς τι η αγωνία σας κύριε Γεωργιάδη και κύριε Πλεύρη σχετικά με τους όρους και τις πληρωμές της αγοράς των εν λόγω ελικοπτέρων;

Η απάντηση προφανής.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι δυνάμεις των Κούρδων Πεσμεργκά, εξαπέλυσαν επίθεση σε χωριό του βορείου Ιράκ στις 17 Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια της οποίας έχασαν τη ζωή τους 25 ισλαμιστές μαχητές.

Το ιδιαίτερο στοιχείο σε αυτή την είδηση, είναι ότι η μεγάλη τους πλειοψηφία ήταν Τούρκοι, όπως αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμα η εφημερίδα «Χουριέτ».
Τα ονόματα θα δοθούν στη δημοσιότητα, αφού πρώτα οι τουρκικές αρχές ολοκληρώσουν το έργο τους.

Μεγάλος αριθμός Τούρκων (εκατοντάδες) θεωρείται πως έχει περάσει στις τάξεις του στρατού του Ισλαμικού Κράτους, με αποτέλεσμα η Τουρκία να έχει έναν λόγο παραπάνω να ανησυχεί για τις περίεργες ισορροπίες που διαμορφώνονται…

Με το πέρασμα του χρόνου αναφύονται συνεχώς ολοένα και περισσότερα περιστατικά που αποδεικνύουν όχι μόνο τις καλές σχέσεις των τζιχαντιστών με την τουρκική κυβέρνηση (και τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας), αλλά την πλήρη αποδοχή και απολύτως φιλική διάθεση σημαντικότατης μερίδας τούρκων πολιτών απέναντι στους εξτρεμιστές ισλαμιστές τζιχαντιστές...

To FBI παρακολουθεί 150 αμερικανούς τζιχαντιστές
Το FBI παρακολουθεί στενά 150 Αμερικανούς που πιστεύεται ότι ταξίδεψαν πρόσφατα στη Συρία, ενδεχομένως για να γίνουν τζιχαντιστές και να ενταχθούν σε ένοπλες οργανώσεις, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο διευθυντής της υπηρεσίας, Τζέιμς Κόμεϊ.

Σύμφωνα με τον Κόμεϊ, οι Αμερικανοί που πολεμούν στο πλευρό ξένων τζιχαντιστικών οργανώσεων συνιστούν βασική προτεραιότητα για το FBI επειδή υπάρχει πάντα η πιθανότητα ότι θα επιστρέψουν στις ΗΠΑ έχοντας τις γνώσεις, την εμπειρία και τις διασυνδέσεις που απαιτούνται για να εξαπολύσουν μια επίθεση στο αμερικανικό έδαφος.

«Έχουμε εντοπίσει σχεδόν 150 ανθρώπους που ταξίδεψαν από τις ΗΠΑ στη Συρία, για διάφορους λόγους. Αρκετοί από αυτούς για να πολεμήσουν» είπε ο διευθυντής του FBI.

Οι αμερικανικές αρχές επικεντρώνουν την προσοχή τους κυρίως σε εκείνους που πιστεύεται ότι εντάχθηκαν στο Ισλαμικό Κράτος, την τζιχαντιστική οργάνωση η οποία έχει καταλάβει μεγάλες εκτάσεις στο Ιράκ και τη Συρία και έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία στρατολόγησης μελών μέσω του διαδικτύου.

Ο Κόμεϊ απέφυγε να διευκρινίσει πόσοι από τους πολίτες αυτούς έχουν ήδη επιστρέψει στις ΗΠΑ, αφού πολέμησαν στο πλευρό των τζιχαντιστών στο εξωτερικό. «Είναι κάτι που το παρακολουθούμε πολύ στενά. Δεν θέλω να ξέρουν και πολλά για το τι γνωρίζουμε εμείς», σημείωσε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Δύο Παλαιστίνιοι οπλισμένοι με τσεκούρια, μαχαίρια και ένα πιστόλι, εισέβαλαν σε μία συναγωγή στη Δυτική Ιερουσαλήμ, σκοτώνοντας τέσσερις Εβραίους στη διάρκεια της πρωινής τους προσευχής. Λίγο αργότερα οι δράστες έπεσαν νεκροί από την ανταλλαγή πυρών με αστυνομικούς. Πρόκειται για την πλέον θανατηφόρα επίθεση εναντίον ισραηλινών πολιτών εδώ και τρία χρόνια.

«Είναι δύσκολο να φανταστούμε μία επίθεση πιο αποτρόπαια ή πιο σχεδιασμένη για να σπρώξει την Ιερουσαλήμ - μία πόλη ήδη όπου η κατάσταση είναι ήδη τεταμένη - σε ένα νέο επίπεδο φόβου και διενέξεων» αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Guardian. Και συνεχίζει: «Η συναγωγή είναι η συμβολική καρδιά κάθε εβραϊκής κοινότητας, όπως το τζαμί βρίσκεται στο επίκεντρο των μουσουλμανικών κοινοτήτων. Μία επίθεση σε συναγωγή συνιστά επίθεση στην εβραϊκή ταυτότητα. Αυτό που  πυροδότησε την επίθεση της Τρίτης δείχνει να είναι ο θάνατος ενός παλαιστίνιου οδηγού λεωφορείου, που βρέθηκε κρεμασμένος στο όχημά του. Οι ισραηλινές Αρχές είπαν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Πολλοί Παλαιστίνιοι πιστεύουν ότι ήταν λιντσάρισμα».

Η καταδίκη της επίθεσης στην εβραϊκή συναγωγή ήταν άμεση. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απείλησε ότι το Ισραήλ θα απαντήσει με «σιδηρά πυγμή». Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καταδίκασαν τις δολοφονίες, όπως και ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούτ Αμπάς. Οι οργανώσεις Χαμάς και Ισλαμική Τζιχάντ χαιρέτησαν την επίθεση, χαρακτηρίζοντάς την «απάντηση στα συνεχιζόμενα εγκλήματα στο τέμενος Αλ Ακσά (Χαράμ αλ Σαρίφ)» και «φυσικό επακόλουθο» των τελευταίων γεγονότων, αντίστοιχα.

Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε η οργάνωση Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PELP). «Οι αλλεπάλληλες επιθέσεις το τελευταίο διάστημα εγείρουν ερωτηματικά ως προς το εάν αυτό είναι η αρχή μίας νέας, τρίτης Ιντιφάντα. Αναλυτές υπογραμμίζουν την αδιαμφισβήτητη αυξανόμενη απογοήτευση μεταξύ των Παλαιστινίων εξαιτίας της αποτυχίας να βρεθούν πιο κοντά στον στόχο της δημιουργίας ενός κράτους, του χωρίς τέλος εποικισμού στη Δυτική Όχθη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ από τους Ισραηλινούς και της συνεχιζόμενης εξουθένωσης και δυστυχίας από το να ζουν υπό στρατιωτική κατοχή» αναφέρει το δημοσίευμα του Guardian.

Ωστόσο, προσθέτει, ότι η επίθεση δείχνει να ήταν ασυντόνιστη και να έγινε από «μοναχικούς λύκους» παρά ως μία καλά σχεδιασμένη επιχείρηση οργάνωσης. «Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει. Και παρότι τέτοιες ενέργειες δεν τυγχάνουν λαϊκής υποστήριξης μεταξύ των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης, στους εξαθλιωμένους προσφυγικούς καταυλισμούς, οι επιθέσεις χαιρετίζονται με ενθουσιασμό. Αν, όμως ο Νετανιάχου κλιμακώσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ως απάντηση στην αιματηρή επίθεση στην Ιερουσαλήμ, παρόμοιες ενέργειες θα γίνονται αποδεκτές από μεγαλύτερο μέρος του παλαιστινιακού πληθυσμού» τονίζει η βρετανική εφημερίδα.

Και καταλήγει: «Το ίδιο συνέβη το περασμένο καλοκαίρι, όταν η στρατιωτική επίθεση στη Γάζα συνέβαλλε στην άνοδο της δημοτικότητας της Χαμάς. «Αλλά ανεξαρτήτως του εάν τα πρόσφατα γεγονότα συνιστούν την αρχή ενός νέου κύκλου βίας μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων και ανεξαρτήτως του εάν η ένταση θα καταλαγιάσει προς το παρόν, αντίστοιχες αποτρόπαιες πράξεις και αιματοκυλίσματα θα συνεχίσουν να διαπράττονται στο μέλλον αν οι υποκείμενοι λόγοι της σύγκρουσης παραμένουν ανεπίλυτοι»
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου