Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Μαΐ 2014

Πριν μερικές ημέρες, κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο το αίτημα συμμετοχής του κόμματος DEB, Κόμμα Ισότητας – Ειρήνης και Φιλίας (για την ακρίβεια της «ευρωπαϊκής εκδοχής» του, ΚΙΕΦ, ) στις ευρωεκλογές.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη, ηθική ή συμπλέουσα με τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας η συγκεκριμένη κατάθεση αίτησης συμμετοχής στις Ευρωεκλογές. Και αυτή η απορία προκύπτει με βάση τις δεδηλωμένες θέσεις του προέδρου του κόμματος κ. Μουσταφά Αλή Τσαβούς (πρώην καφετζή της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής») ο οποίος αναφέρεται σε «τούρκους» της Θράκης, αλλά και τα έργα του συγκεκριμένου «τουρκικού κόμματος» το οποίο μετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό και στις οποίες διάφοροι «παράγοντες» βάλουν κατά της Ελληνικότητας της Θράκης, με μόνιμη «συνοδεία» την σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης».

Με δεδομένη την κυβερνητική «ευαισθησία», την φοβικότητα και τις γνωστές θέσεις περί ελληνοτουρκικής φιλίας, αλλά και με δεδομένη την εκβιαστική υποψηφιότητα των Γκρίζων Λύκων, οι οποίοι εάν δεν νομιμοποιηθούν να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές θα κατηγορήσουν την Ελλάδα στο ΕΔΑ ως μη δημοκρατική χώρα (και φυσικά θα… δικαιωθούν), ενώ εάν συμμετάσχουν (και φυσικά δεν θα εκλεγούν) θα κατηγορήσουν την Ελλάδα στην διεθνή κοινότητα ως μη δημοκρατική χώρα, λόγω του ορίου 3% στο ποσοστό δικαιώματος εκλογής – αντιπροσώπευσης (ενώ στην Τουρκία, «μητέρα πατρίδα» τους, το όριο εκλογής είναι το 10%!!!). Και αυτή θα είναι η πρώτη από την σωρεία επιπτώσεων που θα υπάρξουν (και φυσικά θα προωθηθούν καταλλήλως από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών) προκειμένου να αμαυρωθεί η Ελλάδα.

Πιέζοντας και εκβιάζοντας, λοιπόν, οι Γκρίζοι Λύκοι θα χρησιμοποιηθούν ως «μονάδα μέτρησης» της τουρκικής ισχύος στην Θράκη (σημειώνουμε πως η Άγκυρα επηρεάζει ένα ποσοστό του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης, του οποίου τη δυναμική –για τους δικούς του λόγους- θέλει να μετρήσει με απόλυτη ακρίβεια το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών), ανοίγοντας το «Κουτί της Πανδώρας» για την επόμενη ημέρα στην Ελλάδα και δη στην Ελληνική Θράκη (αλλά και στα νησιά της Κω και της Ρόδου), όπου αναμένεται να υπάρξει ισχυρή κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας, η οποία θα στηριχτεί και στο αναμενόμενο αποτέλεσμα των εκλογών, μέσα από το οποίο η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα βρεθεί σε αρκετά δύσκολη θέση.

Ο Άρειος Πάγος καλείται να λύσει τον «Γόρδιο Δεσμό» και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, που δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν τόσο οι κυβερνώντες (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), όσο και άλλα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) τα οποία λίαν προσφάτως έχουν εναγκαλισθεί με ιδιαίτερα θερμό τρόπο με το τουρκικό προξενεί της Κομοτηνής, αλλά «αποφεύγουν» την οποιαδήποτε δημόσια αποδοχή των Γκρίζων Λύκων.

Με βάση το άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος, ορίζεται σαφώς πως 
«Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η δράση τους εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».
Επομένως, ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ που εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι οι προϋποθέσεις της ίδρυσης ενός κόμματος.

Αυτό σημαίνει ότι ο Άρειος Πάγος, προκειμένου να ανακηρύξει τον συνδυασμό, καλείται να ερευνήσει αν υπάρχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις. Άρα πρέπει να ελέγξει, με απλά λόγια, τη θεωρία και την πράξη του υποψηφίου κόμματος ήτοι

1. Ποιά είναι η ΟΡΓΑΝΩΣΗ – γι αυτό και καταθέτουν καταστατικό – ιδρυτική πράξη και

2. Ποιά η ΔΡΑΣΗ, είτε αναμενόμενη με βάση το θεωρητικό υπόβαθρο όπως προκύπτει από το καταστατικό, είτε ήδη εν εξελίξει, κοινή τοις πάσι και δεδομένη.

3. Ο σκοπός, κατά το Σύνταγμα, είναι να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Αυτά τα τρία στοιχεία είναι υποχρεωμένος να ελέγξει ο Άρειος Πάγος, ο οποίος εγγυάται την τήρηση του άρθρου 29 του Συντάγματος.

Ερευνητέο, όμως είναι το τι πράγματι ελέγχεται. Η διαδικασία της ίδρυσης πολιτικών κομμάτων, περιγράφεται στο άρθρο 29 του Ν.3023/2002, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του οποίου:
«Το πολιτικό κόμμα πριν αναλάβει δραστηριότητα καταθέτει ιδρυτική δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Τη δήλωση καταθέτει ο Πρόεδρος ή η Διοικούσα Επιτροπή του και σε αυτή αναφέρεται ότι η οργάνωση και η δράση του εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».
Το ερώτημα που προκύπτει εύλογα, είναι εάν πράγματι τηρείται η επιταγή του Συντάγματος, δηλαδή εάν ελέγχεται η ύπαρξη των παραπάνω προϋποθέσεων, ή η τήρησή τους επαφίεται, στον “πατριωτισμό” των κομμάτων. Εάν δηλαδή, τελικώς, γίνεται ενδελεχής μελέτη του υποβαλλόμενου καταστατικού / ιδρυτικής διακήρυξης ή αυτές τοποθετούνται άμα τη αφίξει σε κάποιο αρχείο.

Διότι εάν δεν συμβαίνει αυτό, δηλ. εάν επί της ουσίας δεν ερευνάται η δράση και ο ΑΠ αρκείται 1ον στην δήλωση της παραπάνω παραγράφου 1 του άρθρου 29 του Ν.3023/2002 δηλαδή στην δήλωση του αρχηγού, ουσιαστικά, του κόμματος ότι οργάνωση και η δράση του κόμματός του εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, και 2ον σε κάποιες τελείως τυπικές προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος στην επόμενη παράγραφο του ίδιου άρθρου (έμβλημα κτλ), τότε το δημοκρατικό πολίτευμα μένει στην ουσία “ακάλυπτο” από πιθανές προσβολές κάποιων που πίσω από μία προσχηματική δήλωση, κρύβουν άλλους σκοπούς. Το ίδιο και η Ελληνική Δημοκρατία.

Ο Άρειος Πάγος είναι εγγυητής των παραπάνω όρων που θέτει το Σύνταγμα.
Είναι δυνατόν να αρκείται σε μία δήλωση; κι αν αυτή είναι ή αποδειχθεί ψευδής;

Αλήθεια, δεν υπήρξαν ποτέ εκ των υστέρων προβληματισμοί στον Άρειο Πάγο σχετικά με την δήλωση-διαβεβαίωση κάποιου κόμματος περί δήθεν οργάνωσης και δράσης που εξυπηρετεί το δημοκρατικό πολίτευμα;

Η Δημοκρατία προστατεύεται με βάση τα όσα ορίζει το Σύνταγμα. Όταν το Σύνταγμα επιβάλει ένα καθήκον, αυτό πρέπει να τηρείται. Αν ο Άρειος Πάγος διαπιστώσει ότι η δράση ενός κόμματος δεν εξυπηρετεί την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, υποχρεούται να μην ανακηρύξει τον/τους συνδυασμούς του.

Για άλλη μία φορά, οι προϋποθέσεις είναι η οργάνωση και η δράση, γιατί από αυτές θα έχουμε πρόβλημα, αν “η δήλωση” αποδειχθεί ψευδής. Αν παραδείγματος χάριν, ζητείται από τον Άρειο Πάγο η ανακήρυξη κόμματος που -πραγματικός- σκοπός του είναι η πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων ή των Ρομά, η απόδοση σε αυτούς ανύπαρκτης εθνικής ταυτότητας προκειμένου αυτοί οι άνθρωποι να προσδεθούν σε ξένο κράτος και να εξυπηρετούν άθελά τους σκοπούς του, αν το κόμμα αυτό έχει απόλυτη εξάρτηση από θεσμούς και όργανα του ξένου κράτους, αν οι υπεύθυνοί του λαμβάνουν εντολές απευθείας από αυτό, και αν μέλη – φίλοι του τυγχάνουν παράνομες οργανώσεις και ψευτομουφτήδες που περιφρονούν επί δεκαετίες τους Νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα ανακηρυχθεί ένα τέτοιο κόμμα, επειδή ο αρχηγός του δήλωσε ότι έχει… δημοκρατικούς σκοπούς;

Θα υποκύψει και το Ανώτατο Δικαστήριο στην δύναμη της νεοελληνικής συνήθειας “στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις”;

Καθήκον του Αρείου Πάγου είναι να εγγυηθεί ότι θα τηρηθεί ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ το Σύνταγμα. Ο τελευταίος Ειρηνοδίκης αυτής της χώρας που του ζητείται να ανακηρύξει π.χ. πολιτιστικό ή αθλητικό Σωματείο, μελετάει σχολαστικά το καταστατικό του, με ζήλο που θα ζήλευε και ο Ηρακλής Πουαρώ, ανακαλύπτοντας και το πιο ασήμαντο κώλυμα, την παραμικρή σκιά.

Είναι καθήκον του Αρείου Πάγου να ξεπεράσει τους Ειρηνοδίκες, και χωρίς καμία απολύτως σκωπτική διάθεση, δεν είναι καθόλου εύκολο, αφού επιπλέον δύναται να του ασκηθούν πιέσεις προς την κατεύθυνση της άδειας συμμετοχής του συγκεκριμένου κόμματος στις Ευρωεκλογές…

Σε μία τέτοια εξέλιξη, δυστυχώς, ο Άρειος Πάγος θα αναγνωρίσει έμμεσα «τουρκική μειονότητα» στην Θράκη, παραβιάζοντας ή και καταλύοντας εκ μέρους της Ελλάδας τη Συνθήκη της Λοζάνης, της οποίας την κατάργηση επιθυμεί διακαώς η Τουρκία, προκειμένου να θέσει θέμα από μηδενικής βάσης έναρξης ελληνοτουρκικών συζητήσεων για το σύνολο των θεμάτων που η τουρκική πλευρά θα θέσει αυθαίρετα στο τραπέζι των συνομιλιών, θεωρώντας η ίδια πως μία σωρεία «προβλημάτων» απαιτείται να «επιλυθούν». Και αυτά τα θέματα δεν θα περιοριστούν στην Θράκη, αλλά μέσω της υφαλοκρηπίδας θα «κατέβουν» στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θα τεθεί θέμα τουρκικών μειονοτήτων σε Κω και Ρόδο, ενώ θα τεθεί επίσημα θέμα καθορισμού –με την συναίνεση της ελληνικής πλευράς- του Καστελλόριζου, με αποτέλεσμα, να υπάρξει χωρισμός του Αιγαίου, αισθητή μείωση της Ελληνικής ΑΟΖ και φυσικά, οι βάσεις για την δημιουργία ενός ισλαμικού κόμματος εντός της Ελλάδας που (υπό την σκέπη της Τουρκίας) θα καλέσει όλους τους μουσουλμάνους της Ελλάδας να το βοηθήσουν να μπει στην Ελληνική Βουλή…

Το DEB και η «ευρωπαϊκή» του εκδοχή δεν αποτελούν παρά το προοίμιο σοβαρών και ιδιαιτέρως δυσάρεστων εξελίξεων όχι μόνο επί των ελληνοτουρκικών θεμάτων, αλλά και επί θεμάτων εσωτερικής ειρήνης και ασφάλειας μεταξύ Ελλήνων πολιτών, η οποία διαταράσσεται συστηματικά από τις πύρινες δηλώσεις τουρκισμού και τουρκικής εθνικοφροσύνης των Γκρίζων Λύκων.

Ο Άρειος Πάγος, λοιπόν, καλείται να λύσει τον συγκεκριμένο γόρδιο δεσμό, με τέτοιο τρόπο ώστε να προφυλάξει, πρωτίστως, τα συμφέροντα της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών. Η απόφασή του, είναι βέβαιο πως θα σηματοδοτήσει σωρεία εξελίξεων, τις οποίες όμως μία Ελληνική κυβέρνηση με πραγματική θέληση υπεράσπισης της χώρας είναι σε θέση να «διαγράψει» πριν καν αυτές οι εξελίξεις αρχίσουν την εμφάνισή τους… Και η σημερινή κυβέρνηση (Σαμαρά – Βενιζέλου), έχει αποδείξει πως δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει επαρκώς τα εθνικά θέματα, τα οποία αναμένεται να υπάρξει μία τάση κορύφωσης μετά τον Μάιο των εκλογών…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει η Κέζα Λώρη

Πολύ τα έχει στρογγυλέψει ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να πιάσει το μεγάλο κοινό. Είναι προφανές ότι δεν επιδιώκει πλέον τη ρήξη με το κατεστημένο, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να μετατρέψει τη χώρα σε παράδεισο. Ετσι ο ΣΥΡΙΖΑ μετατοπίζεται σταθερά στον άξονα Αριστεράς/ Δεξιάς. Μετατρέπεται σε Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Κεντροαριστεράς.

Είναι ενδιαφέρουσα η παραδοχή του Αλέξη Τσίπρα ότι δεν μπορεί να κάνει μάγια. Είπε: «δεν είμαι ο Χάρι Πότερ και αυτά που κατέστρεψαν σε τέσσερα χρόνια να τα αποκαταστήσω σε μια μέρα». Λίγη σαφήνεια δεν βλάπτει, δηλαδή να ειπωθεί ξεκάθαρα τι είναι αυτό που θα αποκατασταθεί και με ποιο χρονοδιάγραμμα. Είναι διαφορετικό να επανέλθουν οι συντάξεις στο πρότερο ύψος τους όπως υπόσχεται και διαφορετικό να λειτουργήσουν εκ νέου οι οργανισμοί του δημοσίου που δεν έχουν αντικείμενο. Ένα πιο απτό παράδειγμα: πως θα αποκατασταθεί η κρατική τηλεόραση; Αν είναι να επαναπροσληφθούν εκείνοι που δεν είχαν πατήσει ποτέ το πόδι τους στο ραδιομέγαρο, δημιουργείται πρόβλημα.

Προσπερνάμε το κυρίως ζητούμενο, πού θα βρεθούν τα χρήματα για να καταργηθούν τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα και οι δεσμεύσεις. Σήμερα δεν είναι όπως πριν τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα ξαναπήρε λεφτά τα οποία κάποτε θα κληθεί να επιστρέψει. Οι συμφωνίες αυτές δεν μπορούν να ακυρωθούν, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση. Αντε να γίνει ένα κούρεμα αλλά είναι σαφές ότι το όνειρο της σεισάχθειας είναι όνειρο απατηλό. Δεν υπάρχει πρακτικά η δυνατότητα να γίνουν όλα όσα ευαγγελίζεται ο Αλέξης Τσίπρας εξ ου και αρχίζει τις αναφορές στον ήρωα της Ρόουλινγκ. Υπόσχεται πολλά αλλά τα υπόσχεται με επιφύλαξη.

Προκύπτει όμως ένα πρακτικό ερώτημα: δεν βλέπει ο Αλέξης Τσίπρας την ευκαιρία να οικοδομηθεί διαφορετικά το κράτος; Κι όμως, θέλει τα πάντα όπως πριν, ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται ότι οι υπάλληλοι της Βουλής θα συνεχίσουν να εισπράττουν παράλογα επιδόματα, ότι τα σκουπίδια της ανατολικής Αττικής θα ρίπτονται ες αεί εκεί όπου ζουν οι τσιγγάνοι. Δεν παίρνει θέση για τις παθογένειες του ελληνικού κράτους. Ανάμεσα στις ακρότητες υπάρχει και η λογική: η εκτίναξη των δαπανών για τα φάρμακα δικαιολογεί μέτρα, το περίσσευμα ανθρώπινου δυναμικού στον δημόσιο τομέα δικαιολογεί αποφάσεις.

Από τις δηλώσεις των τελευταίων ημερών η πιο εύγλωττη είναι αυτή που αφορά τον ευρωσκεπτικισμό. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι οι λύσεις θα δοθούν σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, θα αλλάξουν εκεί οι ισορροπίες. Αυτό από μόνο του δίνει την απάντηση σε όλα. Καταλάβαμε…

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Το τέλος έρχεται. Το κακό πλησιάζει. Είναι έτοιμες να ηχήσουν οι εφτά σάλπιγγες της Αποκάλυψης. Και οι εφτά πληγές του Φαραώ θα πέσουν όλες πάνω μας.

Πότε θα γίνουν όλα αυτά; Σύντομα, πολύ σύντομα. Σε λίγες μόνον ημέρες, αν, οι άφρονες, κάνουμε το τελευταίο και τραγικό, το οριστικό και αμετάκλητο λάθος και δεν ψηφίσουμε ΠαΣοΚ!...

Τι γελάτε; Αυτά δεν λένε με μία φωνή από το αρχηγείο της Χαριλάου Τρικούπη; Δεν απειλούν ότι αν το ΠαΣοΚ πέσει κάτω από το 10% θα φύγει από την κυβέρνηση, η οποία θα καταρρεύσει και μαζί της θα πάρει και στη σταθερότητα σε αυτό τον τόπο;

Αυτά ακριβώς δεν είπε ο αρχηγός του Κινήματος; Και λίγα είπε ο άνθρωπος: εδώ ο άλλος είπε ότι αν καταψηφιστεί το ΠαΣοΚ θα γίνουμε... Ουκρανία!...

Λοιπόν: το συμπέρασμα είναι ένα: οι άνθρωποι έχουν χάσει κάθε μέτρο και κάθε επαφή με τον πραγματικό κόσμο. Είναι απλώς αλλού...

Πρώτον, το 10% που ονειρεύονται δεν αναμένεται, έτσι κι αλλιώς, όχι να το φτάσουν, αλλά ούτε καν να το πλησιάσουν από απόσταση. Αργά το σκέφτηκαν...

Δεύτερον, μόνον ο Λουδοβίκος πίστευε ότι μετά από αυτόν έρχεται το χάος – άλλο τέτοιο περιστατικό στη διεθνή πολιτική ιστορία (ή στα ιατρικά χρονικά), δεν έχει καταγραφεί.

Τρίτον, για να μην ανησυχεί για τη φοβερή και τρομερή σημασία του για τον τόπο, το ΠαΣοΚ ας σκεφτεί ότι έχουν ήδη δημιουργηθεί οι δυνάμεις που σκοπό έχουν να το αντικαταστήσουν στην πολιτική ζωή του τόπου – δεν το ξέρει; Μέχρι πριν από ένα μήνα μαζί ήταν, καρποί της ίδιας ελιάς...

Τέταρτον, αν πραγματικά το ενδιαφέρον του ΠαΣοΚ είναι το μέλλον αυτής της χώρας κι αν πιστεύει αυτά που λέει, ε, ας κάνει κάτι χρήσιμο κατά τα δικά του μέτρα: ας ψηφίσει μαζικά... Νέα Δημοκρατία... Η Ελλάδα δεν είναι το θέμα τους; Τους ίδιους στόχους δεν υπηρετούν; Ιδού η λύση!

Και, πέμπτον, και τελευταίο, έστω αυτή την ύστατη, την τελευταία ώρα: ε, ας μην υποτιμούν τόσο τη νοημοσύνη των ανθρώπων και ας αντέξουν την πικρή, σκληρή αλήθεια:

Ναι, υπάρχει ζωή και μετά το ΠαΣοΚ...

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μεγάλη κατάνυξη υποδέχθηκαν εχθές Τρίτη τα γραφεία της Ελιάς και του Ποταμιού τις μεγάλες πέτρινες μπανιέρες του Σιλωάμ από την Ιερουσαλήμ.

Στελέχη και οπαδοί του Πασόκ συρρέουν από όλη την Ελλάδα να μπανιαριστούν και να αναγεννηθούν στα καινούρια κομματικά σχήματα.

Πρώτος με δάκρυα στα μάτια πλύθηκε ο Σταύρος Θεοδωράκης με νονό τους Μπόμπολα και Ψυχάρη και λαδάκι δανεικό από ελιές στυμμένες του θείου του Σιμίτη.
Φήμες λένε ότι το σακίδιο του Θεοδωράκη είναι τόσο Πασόκ που χρειάστηκε να το μπανιάρουν τρείς φορές και πάλι να κρατάει μια μυρωδιά.

Δύσκολες στιγμές πέρασαν στα ''λουτρά'' της Ελιάς όταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος προσπάθησε να χωρέσει στην μπανιέρα με αποτέλεσμα να βγουν έξω όλα τα νερά και να καταβρέξουν τους παρευρισκόμενους.
Τελικά ο Ευάγγελος πλύθηκε όρθιος με νονό τον ίδιο και λαδάκι από το σπίτι.
Φράσεις που ακούστηκαν όπως ''τα σκατά χαλβάς δεν γίνονται'' από παρευρισκόμενους είναι ανεπιβεβαίωτες.

Τα ιερά νερά που πλύθηκαν οι δυο άντρες σφουγγαρίστηκαν και συλλέχθηκαν από οπαδούς και μετά εμφιαλώθηκαν και στάλθηκαν στα γραφεία του Σύριζα που λόγω όγκου μετανοούντων Πασόκων περιμένει την ''φουσκωτή πισίνα Σιλωάμ'' για να εξυπηρετηθεί…

Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες από τα ταμεία των δημοσκοπικών εταιρειών, υπάρχουν σοβαρές σκέψεις μετά τις εκλογές να υπάρξει νέο κόμμα με όνομα "Κελιά" ή «Ελαιοπόταμος», που θα δείχνει την ενότητα και θα παραπέμπει πονηρά στον Γοργοπόταμο και σε έναν γάμο με το ΣΥΡΙΖΑ…

Πανίκας

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κύριε εκπρόσωπε του Αρχιεπισκόπου, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κύριοι υπουργοί, φίλες και φίλοι,

Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα! Για πρώτη φορά μιλάμε για το αύριο, χωρίς να φοβόμαστε ότι αυτό είναι κάτι το δύσκολο, ή το μάταιο, ή το μακρινό. Για πρώτη φορά νοικοκυρεύουμε τη Χώρα και τελειώνουμε με τα ελλείμματα που μας γονάτιζαν, κατακτούμε την ανταγωνιστικότητα που μας αξίζει. Δηλαδή την Ελευθερία που μας αξίζει! Γιατί χωρίς ανταγωνιστικότητα θα ήμασταν πάντοτε εξαρτημένοι, από τους δανειστές και τα δανεικά. Για πρώτη φορά οραματιζόμαστε ένα αύριο, χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος.

Τα τελευταία δύο χρόνια αποδείξαμε στους εαυτούς μας πρώτα απ’ όλα, αλλά και σε όλους τους γύρω μας, ότι η Ελλάδα μπορεί: Να ξεπεράσει την κρίση του δανεισμού! Να κερδίσει το χαμένο έδαφος δεκαετιών. Και ήδη πετύχαμε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική εξυγίανση που έχει γίνει ποτέ. Ήδη εφαρμόζουμε το πιο σαρωτικό κύμα μεταρρυθμίσεων που υπήρξε ποτέ. Και ήδη ανακτήσαμε ως Χώρα την αξιοπιστία μας απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο. Ήδη κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών, με πολύ κόπο, με τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού, αλλάξαμε διεθνώς την εικόνα της Χώρας μας.
Σταθεροποιήσαμε την Πατρίδα και τη μετατρέπουμε σε παράγοντα σταθερότητας, σε μια περιοχή πολύ ανήσυχη. Με πολλούς κόπους και πολλές θυσίες, κερδίσαμε το σεβασμό του υπόλοιπου κόσμου. Και – το πιο σημαντικό – κερδίσαμε ξανά τη δική μας χαμένη αυτοπεποίθηση.

Τώρα, λοιπόν, μιλάμε για το αύριο με άλλους όρους. Όχι ένα αύριο που μας επιβάλλει αναγκαστικά η μοίρα μας, χωρίς εμείς να μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Αλλά το αύριο που μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κερδίσουμε, με τη δημιουργικότητα και τα ταλέντα μας, ως λαός, με τα πλεονεκτήματα και τη μοναδική γεωπολιτική μας θέση, ως Χώρα. Το αύριο που μας αξίζει. Το αύριο που αξίζει σε όλους τους δημιουργικούς Έλληνες, που θέλουν ευκαιρίες και αξιοκρατία. Που απαιτούν απέναντί τους ένα κράτος έντιμο, που δεν θα τους προκαλεί ασφυξία κι ούτε θα νοθεύει τους κανόνες του παιγνιδιού. Που έχουν ανάγκη από ένα υγιές τραπεζικό σύστημα απέναντί τους, που θα τους χορηγεί ρευστότητα, θα τους παρέχει στήριξη και ασφάλεια. Μιλάω για το αύριο μιας χώρας που δεν θα περάσει ποτέ ξανά από κρίση, όπως εκείνη που περάσαμε τα τελευταία χρόνια. Μιλάω για το αύριο της Νέας Ελλάδας! Μιας Χώρας πρότυπο από πλευράς Ανάπτυξης, πρότυπο από πλευράς ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, μιας Χώρας ισχυρής, μιας Χώρας θωρακισμένης, μιας Χώρας με ρόλο στην περιοχή της και με επιρροή πέρα από την περιοχή της, στην Ευρώπη, στον κόσμο ολόκληρο…

Με δύο λόγια, μιλάω για Την Ανάπτυξη που θέλουμε και που μπορούμε… Αλλά και για την Πολιτεία που μας αξίζει! Τη σύγχρονη Πολιτεία που μπορεί να κάνει τρία πράγματα:
Να θεραπεύσει τις αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος.
Να εγγυηθεί την Ελευθερία, την Ασφάλεια και την ευημερία του Έλληνα Πολίτη.
Και να απελευθερώσει – το κυριότερο από όλα- τη δυναμικότητα του Έλληνα, το δυναμικό της Χώρας, για να επιτύχουμε την Ανάπτυξη και την ευημερία που αξίζουμε.
Για το μοντέλο Ανάπτυξης θα σας μιλήσω την επόμενη εβδομάδα. Σήμερα θα σας μιλήσω για την ανασυγκρότηση, για την Αναγέννηση της δημοκρατικής μας Πολιτείας. Για τις μεγάλες τομές που προτείνουμε και που θα αποτελέσουν τον κορμό της απαραίτητης συνταγματικής μεταρρύθμισης. Αλλά και για τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές, πέρα από το Σύνταγμα, μερικές των οποίων ήδη γίνονται ή θα προωθηθούν άμεσα ή λίγο αργότερα.

Η παράταξη αυτή, αγαπητοί φίλοι, ιδρύθηκε μέσα από δύο ιστορικές παρακαταθήκες που έχει αφήσει στον τόπο.
Την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974.
Και την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια το 1981.
Αυτή είναι η κληρονομιά μας. Και είναι η κληρονομιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Σήμερα, 40 χρόνια μετά, καλούμαστε να κάνουμε το επόμενο ιστορικό άλμα: Να αλλάξουμε τη πολιτειακή και αναπτυξιακή ταυτότητα της Χώρας. Η Πολιτεία που θεμελιώσαμε το 1975, αποκατέστησε τις ελευθερίες των Ελλήνων, έκλεισε τον ιστορικό κύκλο του διχασμού. Στα χρόνια, όμως, που μεσολάβησαν πέρα από τις μεγάλες κατακτήσεις, είχαμε και σοβαρές καθυστερήσεις. Και προβλήματα. Και αγκυλώσεις:
Τη στιγμή που όλες οι ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, απελευθέρωναν τις οικονομίες τους, εμείς φορτώναμε την κοινωνία μας με το βάρος του κρατισμού.
Τη στιγμή που σε όλο τον κόσμο κατέρρεαν τα σύνορα στην επικοινωνία και το εμπόριο, εμείς εγκλωβίσαμε την οικονομία μας στα τείχη ενός συντεχνιακού προστατευτισμού και μιας ασφυξίας γραφειοκρατικής.
Τη στιγμή που οι κοινωνίες σ’ όλο τον κόσμο επέλεγαν τη δημιουργική συναίνεση για τα μεγάλα ζητήματα, εμείς επιλέξαμε τον καταστροφικό δρόμο του κομματικού φανατισμού.
Κι έτσι, αρχίσαμε να μένουμε πίσω. Όλο και περισσότερο… Πίσω σε σχέση με τους εταίρους μας. Πίσω σε σχέση με τις ανάγκες της κοινωνίας μας. Πίσω στην ανταγωνιστικότητα και την επιχειρηματικότητα…

Και αυτή η υστέρηση, έφερε την παραγωγική κρίση. Κι αυτή η παραγωγική κρίση με τη σειρά της οδήγησε σε αυτή τη συνεχή εξάρτηση από τα δανεικά και τους δανειστές. Που με τη σειρά της μας έφερε στο κατώφλι της χρεωκοπίας. Που μας οδήγησε τελικά στην κατάρρευση εκείνου που ονομάστηκε «καθεστώς της μεταπολίτευσης».

Τα τελευταία δύο χρόνια, αποτρέψαμε την πλήρη χρεοκοπία της Χώρας. Αποτρέψαμε την έξοδο από την ευρωζώνη. Εξυγιάναμε τα δημοσιονομικά. Ξαναβάλαμε την Ελλάδα σταθερά στην Ευρώπη, στο διεθνές προσκήνιο, στις διεθνείς αγορές. Αλλάζουμε πορεία, αλλάζουμε σελίδα. Σ’ αυτή τη νέα πορεία, πρέπει, όμως, απαραιτήτως να βγούμε νικητές.

Και για να το πετύχουμε αυτό, χρειαζόμαστε, φίλες και φίλοι, ένα καινούργιο Σύνταγμα. Ένα νέο Καταστατικό Χάρτη της Χώρας. Γιατί το σημερινό Σύνταγμα έχει κλείσει τον κύκλο του. Όπως έκλεισε τον κύκλο της και η εποχή των Μνημονίων. Η Χώρα, λοιπόν, χρειάζεται μια καινούργια αρχιτεκτονική.

Γι’ αυτό το λόγο, προχωράμε σήμερα στην πρόταση για Συνταγματική Αναθεώρηση. Με στόχο στις 3 Σεπτεμβρίου να ξεκινήσει και επίσημα η συνταγματική διαδικασία, ώστε η επόμενη Βουλή να είναι Αναθεωρητική.
Γιατί δεν είναι δυνατόν, όλοι να συμφωνούμε ότι πρέπει να γίνουν αληθινές θεσμικές τομές παντού, κι όταν ξεκινάει η συνταγματική αναθεώρηση, κάποιοι να διστάζουν, ή να κάνουν πίσω. Δεν μπορεί όλοι να μιλάνε για συνταγματική μεταρρύθμιση, οι περισσότεροι να συμφωνούν για το τι πρέπει να αλλάξουμε και τελικά ή να μην ξεκινάει ποτέ αυτή η μεταρρύθμιση ή όταν ξεκινήσει να συρρικνώνεται σε ένα άτολμο εγχείρημα. Εμείς σήμερα τολμάμε! Είμαστε ανοικτοί στο διάλογο με όλα τα κόμματα. Με τον καθένα. Θέτουμε την ατζέντα της μεταρρύθμισης. Θα συζητήσουμε τα πάντα. Θα ακούσουμε τους πάντες. Κανείς μας δεν έχει το μονοπώλιο της ορθότητας. Το μέλλον της Ελλάδας είναι, άλλωστε, κοινό για όλους μας και από κοινού - όλοι μαζί - θα το θεμελιώσουμε. Αλλά σήμερα, εμείς τολμάμε. Δεν βιάζεται η παράταξή μας! Η Ελλάδα βιάζεται…

Έτσι, λοιπόν, το Σύνταγμα της Νέας Ελλάδας χρειάζεται πάνω από όλα να θεμελιώσει την Εθνική συναίνεση στα μεγάλα ζητήματα που αντιμετωπίζει το Έθνος μας και να εγγυηθεί τη λειτουργία των θεσμών. Η Χώρα, για να κάνει αληθινά άλματα στη νέα εποχή, χρειάζεται πάνω από όλα σταθερότητα και θεσμική θωράκιση.

1. Για αυτό τον λόγο προτείνουμε την ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας και την άμεση εκλογή του από τους Έλληνες πολίτες.
2. Ακόμα, ισχυρές εγγυήσεις για εξάντληση της διάρκειας της κοινοβουλευτικής περιόδου, για εξάντληση της τετραετίας. Με σταθερό εκλογικό σύστημα. Ένα σταθερό εκλογικό σύστημα που θα μπορεί να αλλάζει, μόνο με ισχυρές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, από τα τρία πέμπτα της Βουλής.
3. Για τους ίδιους λόγους προτείνουμε, επίσης, τη θεσμοθέτηση συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος και αντίστοιχου οργανογράμματος με απόφαση των 3/5 της Βουλής.
4. Ακόμα, μια ευέλικτη Κυβέρνηση, μικρή, με θεσμοθέτηση τριών Μόνιμων Υπηρεσιακών Υφυπουργών - Εξωτερικών, Άμυνας και επί του Προϋπολογισμού - με 5ετή θητεία.
5. Την κατάργηση των πολλών Γενικών Γραμματέων των υπουργείων, όπως είναι σήμερα, με αντίστοιχη αναβάθμιση του ρόλου των Γενικών Διευθυντών. Και με θέσπιση ενός μόνο Γενικού Γραμματέα σε κάθε υπουργείο.

Το Σύνταγμα της Νέας Ελλάδας οφείλει, επίσης, να εγγυηθεί την ισονομία. Η ισονομία είναι η βασική προϋπόθεση της Δημοκρατίας. Να βάλει τέλος στα ιδιαίτερα προνόμια του πολιτικού κόσμου, που πλήγωσαν τη Δημοκρατία μας και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα. Προτείνουμε λοιπόν:

6. Την αναθεώρηση της διάταξης που προσδιορίζει την ποινική ευθύνη των υπουργών. Γιατί με τη σημερινή της μορφή είναι πια ξεπερασμένη.
7. Την αναθεώρηση της διάταξης για την ασυλία των Βουλευτών. Γιατί η ασυλία πρέπει να περιορισθεί αποκλειστικά στα όρια της άσκησης των κοινοβουλευτικών καθηκόντων του κάθε βουλευτή.
8. Προτείνουμε τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό των Πολιτικών Κομμάτων, με αξιόπιστες εγγυήσεις διαφάνειας στα οικονομικά των κομμάτων.
9. Την κατάργηση των βουλευτικών προνομίων που δεν έχουν σχέση με τα καθήκοντα του Βουλευτή.
10. Στο πλαίσιο αυτό θα προωθήσουμε και τον εξορθολογισμό των διατάξεων για τα Μ.Μ.Ε. ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια και η αντικειμενικότητά τους.

Η επόμενη αρχή που πρέπει να κατοχυρώσουμε στο νέο Σύνταγμα της Χώρας μας, είναι η ουσιαστική διάκριση των εξουσιών.
Η Νέα Ελλάδα χρειάζεται υπουργούς που παίρνουν αποφάσεις χωρίς προηγουμένως να έχουν κάνει εκατό συνεδριάσεις μεταξύ τους, υπολογίζοντας πολλές φορές μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Αυτή η Νέα Ελλάδα απαιτεί βουλευτές που αφοσιώνονται στην ελεγκτική και στη νομοθετική τους αποστολή και δικαστές που αποδίδουν με ανεξαρτησία και με ταχύτητα τη Δικαιοσύνη.
Για να θεμελιώσουμε λοιπόν την ουσιαστική διάκριση των εξουσιών προτείνουμε:

11. Τo ασυμβίβαστο του αξιώματος του υπουργού με εκείνο του Βουλευτή. Έτσι η Βουλή θα πάψει να είναι πια προθάλαμος υποψήφιων υπουργών και θα γίνει Συνέλευση εκπροσώπων του λαού. Με αναβαθμισμένες εξουσίες στην άσκηση του νομοθετικού τους έργου και του κοινοβουλευτικού τους ελέγχου.
Επιπλέον προτείνουμε:
12. Την αναθεώρηση του άρθρου 90, ώστε να ενισχυθεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και να περιοριστεί η διακριτική ευχέρεια της Εκτελεστικής Εξουσίας ως προς την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
13. Επίσης, να σταματήσει η διάχυση που υπάρχει σήμερα στον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων. Και να δημιουργηθεί ένα Ειδικό και Μόνιμο Δικαστικό Σώμα, που θα έχει την αποκλειστική ευθύνη να ελέγχει τη συνταγματικότητα με αδιαμφισβήτητο τρόπο. Αυτό είναι και σημαντική προϋπόθεση για την επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης. Αλλά και για την απελευθέρωση σειράς επενδύσεων που δυστυχώς εκκρεμούν.

Οφείλουμε επίσης, φίλες και φίλοι, να ενισχύσουμε την αρχή της λογοδοσίας και της θέσπισης χρονικών ορίων στην άσκηση των καθηκόντων.
Η Νέα Ελλάδα δεν έχει ανάγκη, δεν χρειάζεται, ισόβιους άρχοντες. Χρειάζεται περισσότερη αποτελεσματικότητα, περισσότερη ανανέωση και περισσότερη λογοδοσία για το παραγόμενο έργο των αιρετών της δημόσιων λειτουργών.

Προτείνουμε συνεπώς για ανοικτή συζήτηση:
14. Τη θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τη θητεία του Πρωθυπουργού.
15. Τη θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τις θητείες των Περιφερειαρχών, των Δημάρχων και των Συνδικαλιστών.
16. Με ανοιχτή συζήτηση προτείνουμε τη μείωση του αριθμού των Βουλευτών.
17. Και βεβαίως, την ενίσχυση του ρόλου των Βουλευτών, τόσο σε νομοθετικό –επαναλαμβάνω- όσο και σε ελεγκτικό επίπεδο.

Για να περάσουμε στην Νέα Ελλάδα, όμως, θέλουμε ένα Σύνταγμα που θα κατοχυρώνει την εφαρμογή του στρατηγικού σχεδιασμού στην χάραξη και στην υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής.
Έτσι, από τις πιο σημαντικές επιδιώξεις της συνταγματικής αναθεώρησης είναι και το να θεμελιώσει ένα πολιτειακό περιβάλλον που δεν θα εμποδίζει την ανάπτυξη. Αλλά, αντίθετα, θα ενθαρρύνει την παραγωγική διαδικασία, θα είναι σύμμαχος στην επιχειρηματικότητα και σύμμαχος στην προσέλκυση επενδύσεων.
Διότι εστία των κακών ήταν το κράτος. Και αυτό το κράτος το αλλάζουμε!
Και προτείνουμε:

18. Την υποχρεωτική σύνταξη μελέτης σκοπιμότητας για τα μεγάλα δημόσια έργα και τις σημαντικές προμήθειες του Δημοσίου.
19. Την οριοθέτηση της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί των δημόσιων συμβάσεων, ώστε να μη συγκρούεται με εκείνη του Συμβουλίου της Επικρατείας.
20. Την ίδρυση ειδικού τμήματος στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την γρήγορη εκδίκαση υποθέσεων μεγάλων δημόσιων συμβάσεων και ιδιωτικών επενδύσεων.
21. Την αναμόρφωση της οικονομικής θεματικής του Συντάγματος. Τη σύνδεση της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας με την οικονομική μας ανάπτυξη και την εξασφάλιση της ανάλογης ωφέλειας για το κοινωνικό σύνολο.
22. Την αναθεώρηση του άρθρου 17, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική η προστασία του πυρήνα του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας. Πιο συγκεκριμένα, να προβλεφθούν σαφείς χρονικοί περιορισμοί στη δέσμευση ακινήτων με σκοπό την απαλλοτρίωση…
23. Την προσθήκη στο άρθρο 79 της υποχρέωσης αναλυτικού απολογισμού απ’ όλους τους φορείς που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο Προϋπολογισμό.
24. Την αναθεώρηση του άρθρου 24 (και του άρθρου 117 παρ. 3 και 4), ώστε να γίνει πληρέστερη η προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και η αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων σε βάρος, όχι μόνο της ατομικής ιδιοκτησίας, αλλά και της ίδιας της περιουσίας του Δημοσίου.
Το περιβάλλον δεν οφείλουμε μόνο να το προστατεύουμε, οφείλουμε και να το βελτιώνουμε. Τα δάση δεν οφείλουμε μόνο να τα διαφυλάσσουμε, αλλά και να δημιουργούμε δάση σε αναδασωτέες περιοχές, ή σε περιοχές που προσφέρονται γι’ αυτό. Και, παράλληλα, οφείλουμε να οριοθετήσουμε τους βοσκότοπους, χωρίς τους οποίους υφίσταται σοβαρή καταστροφή η κτηνοτροφία μας. Την ίδια ευθύνη έχουμε όχι μόνο απέναντι στα δάση, αλλά και απέναντι στα υδάτινα αποθέματα της χώρας και τη διαχείρισή τους. Για περιβαλλοντικούς, αλλά και αναπτυξιακούς λόγους.

Και βέβαια είμαστε, φίλες και φίλοι, αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην
25. Αναθεώρηση του άρθρου 16, για την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών και μη κερδοσκοπικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Έτσι ώστε η γνώση να συνδεθεί με την παραγωγή και με την αγορά. Έτσι ώστε η γνώση και η έρευνα να μην παραμείνουν ένα αντιπαραγωγικό μονοπώλιο στα χέρια των λίγων.
Γιατί για ποια Παιδεία συζητάμε, όταν απαγορεύονται τα ιδιωτικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα; Πώς θα υπάρξει δημόσια Παιδεία, χωρίς το γόνιμο ανταγωνισμό στη Γνώση;
Άλλωστε, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα, δημόσιο και ιδιωτικό, θα βρίσκεται υπό την εποπτεία, υπό τον έλεγχο του Κράτους, ώστε να εγγυάται την πλήρη, την ουσιαστική και την ελεύθερη εκπαίδευση των νέων. Αλλά και την παραμονή τους στην Ελλάδα. Και τη διάχυση της γνώσης και της έρευνας στην Ελληνική οικονομία.
Δεν μπορεί η Ελλάδα να παραμένει η μόνη χώρα στην Ευρώπη που… συνταγματικά απαγορεύει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια! Θα πρέπει αυτό να τελειώσει, να το ρίξουμε στο κάλαθο του χθες μια για πάντα.

Η Νέα Ελλάδα προφανώς απαιτεί, φίλες και φίλοι, περισσότερη και καλύτερη Δημοκρατία.
Απαιτεί τη συμμετοχή των πολιτών σε καίριες αποφάσεις που αφορούν στην ποιότητα της ζωής τους και στην προάσπιση των βασικών τους δικαιωμάτων.
Απαιτεί και την αναγνώριση από την πολιτεία, του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι, στην εποχή μας, η κοινωνία βρίσκεται πολλές φορές πολύ πιο μπροστά και από τους επίσημους θεσμούς του κράτους.

Για αυτό το λόγο προτείνουμε την:
26. Αναθεώρηση των διατάξεων για τα δημοψηφίσματα, ώστε να προβλέπεται διενέργεια δημοψηφίσματος και με λαϊκή πρωτοβουλία! Αυτό θα αποτελέσει μια πραγματική, μια καίρια τομή, που θα διευρύνει τη συμμετοχή των πολιτών στην άσκηση της διακυβέρνησης της Χώρας. Και προτείνουμε επίσης:
27. Τον εξορθολογισμό των διατάξεων που αφορούν στη λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών, έτσι ώστε να καταστούν πιο αποτελεσματικές στο έργο τους για την προάσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη. Να είναι πραγματικές «αρχές» στην υπηρεσία του δημοσίου συμφέροντος, όχι γραφειοκρατικά όργανα χωρίς ουσιαστική παρέμβαση. Και να είναι ανεξάρτητες, όχι ανεξέλεγκτες!
28. Την προτεραιότητα μετά στην ασφάλεια του πολίτη. Που πρέπει να αναβαθμιστεί και να θωρακιστεί. Γιατί η ασφάλεια είναι δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών, είναι υποχρέωση της Πολιτείας και αποτελεί η ίδια μια ουσιώδη ανθρώπινη ελευθερία!
Για να ακριβολογούμε, η ασφάλεια αποτελεί την προϋπόθεση όλων των άλλων δημοκρατικών ελευθεριών! Μια κοινωνία όπου οι πολίτες δεν νιώθουν ασφαλείς, ούτε ελεύθεροι είναι, ούτε δημοκρατικά μπορεί να λειτουργήσει.
29. Την κατοχύρωση του δικαιώματος της ελεύθερης διακίνησης όλων και της ανεμπόδιστης πρόσβασης στην εργασία τους. Ώστε να μην διαταράσσεται συνεχώς η κοινωνικοοικονομική ζωή από την αυθαιρεσία ατόμων ή μικρών ομάδων.
30. Τέλος, το Σύνταγμα της Νέας Ελλάδας οφείλει με ρητή πρόβλεψη να προστατέψει την Εθνική μας ταυτότητα και την Ελληνική μας γλώσσα.
Στην εποχή που ζούμε, η ανάδειξη της Εθνικής ταυτότητας είναι ένα τεράστιο πολύτιμο συγκριτικό πλεονέκτημα και πλούτος για την ανάπτυξη και την πρόοδο των Εθνών. Πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται για έθνη όπως η Ελλάδα, ο διαχρονικός πολιτισμός της οποίας θεωρείται οικουμενική παράδοση κάθε σύγχρονης κοινωνίας.
Δεν μπορούν όλοι οι υπόλοιποι να σέβονται τον Πολιτισμό μας, περισσότερο απ’ ό,τι τον σεβόμαστε εμείς οι ίδιοι!

Φίλες και φίλοι,
Αυτά όλα είναι μεγάλες θεσμικές τομές, που βάζουμε στην ημερήσια διάταξη, εν όψει της αναγκαίας αναθεώρησης του Συντάγματος.
Η οποία πρέπει να ξεκινήσει απ’ αυτή τη Βουλή και να ολοκληρωθεί στην επόμενη. Διαφορετικά θα χαθούν κι άλλα υπέρ-πολύτιμα χρόνια.
Το επαναλαμβάνω: Δεν βιαζόμαστε εμείς…
Η Ελλάδα βιάζεται! Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει.
Δεν απαιτούν όλα όσα ανέφερα αλλαγή του Συντάγματος. Κάποια αποτελούν θεσμικές τομές που μπορούν να γίνουν άμεσα.
Ενώ υπάρχουν και αρκετές μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που έχουν ήδη ξεκινήσει και προχωρούν. Και θα ήθελα με την ευκαιρία ενδεικτικά να σας αναφέρω μόνο ορισμένες:

Πρώτον, το συμψηφισμό οφειλών του ΦΠΑ: Γιατί με το νέο σύστημα η καταβολή του ΦΠΑ θα πραγματοποιείται, όταν το τιμολόγιο πληρωθεί. Δίνει τεράστια ανάσα ρευστότητας στις επιχειρήσεις. Και στόχος μας είναι να επεκταθεί αργότερα και σε όλες τις οφειλές ιδιωτών προς το δημόσιο. 

Δεύτερον, τον εξορθολογισμό της Φορολογικής Διοίκησης, με απλούστευση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, με συγχώνευση των ΔΟΥ και με την ψηφιακή διασύνδεσή τους. Ήδη –ακούστε τον αριθμό- το 97% των φορολογικών δηλώσεων υποβάλλονται ηλεκτρονικά! Κι αυτό επιτρέπει πλέον αυτόματες διασταυρώσεις στοιχείων, που περιορίζουν την φοροδιαφυγή. Το ίδιο και το σύστημα ιχνηλάτησης καυσίμων που τίθεται σε λειτουργία. 

Τρίτον, απλοποιήσαμε τον Κώδικα Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών, καταργήσαμε τα δελτία αποστολής, εισάγοντας την ηλεκτρονική τιμολόγηση και την άυλη σήμανση. Έτσι μειώνεται το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων και διευκολύνεται ο έλεγχος των αρχών. Γιατί για χρόνια, υπήρχε χάος ανομίας στις συναλλαγές. Και αυτό πια τελειώνει…

Τέταρτον, εκσυγχρονίσαμε το ασφαλιστικό σύστημα: αναφέρω το πρόγραμμα ΑΤΛΑΣ, που καταγράφει το σύνολο του ασφαλιστικού βιογραφικού του κάθε Έλληνα πολίτη. Το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ για την απονομή και τον έλεγχο των συντάξεων. Και το πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ, που ελέγχει την απόδοση επιδομάτων και ληξιαρχικών πράξεων. Έτσι τελειώνουν εκείνα τα κυκλώματα που λυμαίνονταν το χώρο, τελειώνουν οι καθυστερήσεις, τελειώνουν τα «γρηγορόσημα». 

Πέμπτον, προχωρήσαμε σε μεγάλες – και πρωτοφανείς για την Ελλάδα - αλλαγές στην Αδειοδότηση των Επιχειρήσεων. Έτσι, μαζί με τον επενδυτικό νόμο, υπάρχει πλέον ένα νομοθετικό πλαίσιο αντίστοιχο με εκείνο που έχουν χώρες με μεγάλα αναπτυξιακά επιτεύγματα. Γιατί ανάπτυξη και απασχόληση, σημαίνει επενδύσεις και επιχειρηματικότητα. Εμείς ως πρόσφατα, είχαμε ένα περίπλοκο, ένα γραφειοκρατικό σύστημα που έδιωχνε τις επενδύσεις, αποθάρρυνε την επιχειρηματικότητα. Τώρα έχουμε μία Κεντρική Μονάδα Αδειοδοτήσεων που αποτελεί το one-stop-shop, για την αδειοδότηση σημαντικών επενδύσεων, ενώ παράλληλα το fast track επιταχύνει τις στρατηγικές επενδύσεις.

Και τέλος, προχωράμε σε συνεχείς αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση: Αξιολογούνται για πρώτη φορά και οι δομές της Δημόσιας Διοίκησης και το προσωπικό της Δημόσιας Διοίκησης! Εφαρμόζονται, επιτέλους, νέα οργανογράμματα σύγχρονα στα υπουργεία και συμπληρώνονται από το νέο μηχανισμό αξιοκρατικής επιλογής των προϊσταμένων. Ολοκληρώνονται και ήδη λειτουργούν: το Εθνικό δημοτολόγιο, η ηλεκτρονική Πολεοδομία, το Σύστημα Ηλεκτρονικών Προμηθειών του Δημοσίου, η εφαρμογή συστημάτων διαχείρισης πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, οι ηλεκτρονικές πληρωμές προς το δημόσιο, η μείωση των διοικητικών βαρών, το άνοιγμα των δημόσιων δεδομένων.
Και επαναλαμβάνω ολοκληρώνονται ή θα λειτουργήσουν πάρα πολύ σύντομα ορισμένες από αυτές. Όλα αυτά δημιουργούν, φίλες και φίλοι, τη δημόσια διοίκηση του 21ου αιώνα, με παροχή ψηφιοποιημένων υπηρεσιών στους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

Σας ανέφερα μερικά μόνο στοιχεία από αυτό που λέμε μεταρρυθμιστική κοσμογονία που γίνεται αυτή τη στιγμή. Δεν μίλησα για όλα. Ούτε για την κατάργηση των άχρηστων οργανισμών μίλησα. Ούτε για την ηλεκτρονική υπογραφή που καταργεί εκατοντάδες χιλιάδες ώρες ταλαιπωρίας των πολιτών. Ούτε για τα εκατοντάδες άχρηστα πιστοποιητικά που πια δεν θα τα χρειαστούμε. Ούτε για τα ανοιχτά πλέον μουσεία μας. Ούτε για το νέο, πραγματικά ενιαίο μισθολόγιο...
Αυτά που ανέφερα έχουν ξεκινήσει. Βρίσκονται ήδη στη δύσκολη φάση της προσαρμογής. Και δεν μιλάμε για λόγια, για υποσχέσεις, για ευχές. Μιλάμε για πράγματα που ήδη γίνονται, ήδη «τρέχουν»…
Οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και οι υπόλοιπες μεγάλες θεσμικές αλλαγές που σας ανέφερα σήμερα, θα συμπληρώσουν και θα δώσουν νέα ώθηση σε μια αληθινή μεταμόρφωση της Πατρίδας μας. Από ένα προβληματικό κράτος φορτωμένο με γραφειοκρατία, από μια Ελλάδα γεμάτη ελλείμματα και στρεβλώσεις, σε μια Πολιτεία σύγχρονη, αναπτυξιακή και δημοκρατική.

Αγαπητοί Φίλοι,
Η Παράταξή μας δεν συμβιβάζεται με την ιδέα μιας απλής διαχείρισης.
Το 1975 αλλάξαμε την Ελλάδα! Την αλλάζουμε και τώρα με πολύ αγώνα και πολλές θυσίες, αφήνουμε πίσω μας την εποχή των μνημονίων. Και η Πατρίδα μας, πράγματι, αλλάζει σελίδα. Απέναντί μας έχουμε τις πολιτικές δυνάμεις της αδράνειας: Όσους επενδύουν στο λαϊκισμό, στο φόβο, στο διχασμό, να διαιρέσουν, όχι να ενώσουν τους Έλληνες. Όλους εκείνους που προσπαθούν να μας κρατήσουν στο χθες. Απέναντί μας έχουμε όσους νοσταλγούν όλα όσα οι Έλληνες δεν θέλουν να θυμούνται: όταν καίγονταν οι δρόμοι, οργίαζαν οι κουκουλοφόροι, παρέλυαν καθημερινά οι πόλεις, όταν κυριαρχούσαν οι ανεξέλεγκτες συντεχνίες και οι αυθαιρεσίες μικρών, λίγων αλλά οργανωμένων ομάδων. Αλλά σίγουρα και οργανωμένων συμφερόντων! Όταν οι πανεπιστημιακοί χώροι είχαν παραδοθεί σε ομάδες παρανόμων, όταν κατέρρεε η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας και όταν βούλιαζε ο Προϋπολογισμός από τα ανεξέλεγκτα ελλείμματα.
Απέναντί μας έχουμε αυτούς που θέλουν, με κάθε τρόπο, να μας γυρίσουν πίσω, όχι μπροστά να πάμε: Πίσω στην κρίση. Και σε ό,τι μας έφερε σε αυτήν την κρίση… Πίσω στα μνημόνια, στη δανειακή εξάρτηση… Όσους αγωνίζονται να διατηρήσουν τις παθογένειες του Ελληνικού Κράτους, για να μπορέσουν να έχουν λόγο ύπαρξης! Γιατί χωρίς κρίση δεν θα έχουν από τίποτα άλλο να τρέφονται. Σε μίαν Ελλάδα άλλη από εκείνη που θέλουμε, άλλη από εκείνη που αξίζουμε. Σε μια Χώρα που θα ανακυκλώνει συνέχεια πότε την φτώχεια, πότε τη μιζέρια, πότε και τα δύο μαζί.

Η παράταξή μας τα παραμέρισε όλα αυτά… Και η παράταξή μας με το έργο, τον αγώνα της και με αυτές τις προτάσεις φέρνει σήμερα τη Νέα Ελλάδα!
Με δύο καθοριστικές τομές, όπως κάναμε και το 1975:
Τότε ήταν η αποκατάσταση της δημοκρατίας και η Ευρώπη.
Σήμερα, είναι η αναπτυξιακή αναγέννηση της οικονομία μας και η συνταγματική αναθεώρηση.
Για μιαν Ελλάδα που παράγει πλούτο, όχι ελλείμματα. Για μια σύγχρονη Πολιτεία που θα τρέχει με τους ρυθμούς της εποχής μας. Που δεν θα μένει πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο.

Για αυτή την Νέα Ελλάδα, δεν πρόκειται να κάνω πίσω. Δεν θα συμβιβαστώ. Σας καλώ να μου δώσετε την εντολή για να αλλάξουμε μαζί την Ελλάδα. Οδηγώντας τον τόπο και το έθνος μας στο μέλλον. Αυτή η Βουλή βάζει την ατζέντα των μεγάλων αλλαγών. Η επόμενη Βουλή, χρειάζεται δυνάμεις υπεύθυνες, για να μπορέσει να είναι Αναθεωρητική. Για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας σε μία Πατρίδα που προσφέρει στους πολίτες Ασφάλεια, Αυτοπεποίθηση, Υπερηφάνεια, που την αξίζουμε για μια οικονομία Ανταγωνιστικότητας, Ανάπτυξης, Ευημερίας. Για μια κοινωνία δημοκρατική, που κοιτάει μπροστά. Με δικαιοσύνη για όλους και με ευκαιρίες για όλους. Τα θεμέλια μιας τέτοιας πατρίδας είναι αυτά που ήδη βάζουμε!

Ζητώ να δώσετε στην Παράταξή μας τη δύναμη, αυτό να το κάνουμε πραγματικότητα.
Ζητώ να δώσετε στην Παράταξή μας τη δύναμη, να παραμερίσουμε τα εμπόδια και τους νοσταλγούς του χθες.
Ζητώ να δώσετε στην Παράταξή μας τη δύναμη, να νικήσουμε οριστικά όσους θέλουν να κρατήσουν την Ελλάδα πίσω.
Ζητώ να δώσετε στην Παράταξή μας τη δύναμη, για να πετύχουμε το μεγάλο άλμα στο αύριο.

Θυμηθείτε λίγο: Επί δύο χρόνια δώσαμε μαζί μεγάλες, δύσκολες μάχες. Και νικήσαμε! Λίγοι το πίστευαν τότε… Αλλά τώρα η Πατρίδα είναι όρθια στα πόδια της.
Τώρα την κοιτάζουν με έκπληξη, ακόμα κι εκείνοι που μας είχαν «τελειωμένους».
Ζητώ να δώσετε στην Παράταξή μας τη δύναμη να πάμε την Ελλάδα πιο ψηλά, πιο μακριά.
Και να κόψουμε όλες τις γέφυρες με το χθες.
Να αποστομώσουμε μια και καλή όσους νοσταλγούν αυτό το χθες της ντροπής.
Και να περπατήσουμε μαζί το δρόμο που οδηγεί σε μια Νέα Ελλάδα!
Της αξιοσύνης. Της ανταγωνιστικότητας. Της ευημερίας.
Και πάνω απ’ όλα της αξιοπρέπειας!
Σας ευχαριστώ πολύ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ποια είναι τα σχέδια Ερντογάν και τι φοβάται

''Φτιάχνουν'' κλίμα στην Τουρκία - ακόμα  και με διαδικαστικές αντιφάσεις - για  το άνοιγμα  του συμβόλου της Χριστιανοσύνης και της Ορθοδοξίας,της εκκλησίας της Αγιά Σοφιάς, σε (μουσουλμανικό ) προσκύνημα, σε μετατροπή της δηλαδή σε Τζαμί για προσευχή.

Γράφει ο Γ. Λιγουριώτης 


Στις πρώτες προκλητικές σκέψεις που -κατ ελάχιστον-  ήθελαν  τον Ερντογάν να επιθυμεί να διοργανώσει ''μουσουλμανική προσευχή'' στην Αγιά Σοφιά κατά την μαύρη επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης μαζί με άλλους ισλαμιστές ηγέτες προσκεκλημένους του στις 29 Μαΐου, έρχεται τώρα να ''προστεθεί '' μια ''διαμάχη'' μεταξύ βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ και αποχωρήσαντος συναδέλφου του που φέρεται όμως να πρόσκεινται στο (ισλαμιστικό) Κίνημα του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ ιμάμη Γκιουλέν (Gulen), ουσιαστικά για το πως - και όχι αν - θα γίνει  μετατροπή της σε μουσουλμανικό ''προσκύνημα''.Εδώ να σημειώσουμε ότι  από την εποχή του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ η Αγιά Σοφιά  λειτουργούσε ως Μουσείο.

Και σχεδιασμός και παρορμητισμός...

Να θυμίσουμε  ότι  κ. Ερντογάν  δεν είναι η πρώτη φορά που εκδηλώνει  ισλαμιστικές ''εξάρσεις'', οι οποίες όμως έχουν πάντα σταθερό προσανατολισμό και στόχευση. Μάλιστα και προ μηνών είχε πάλι καλλιεργήσει ''προσδοκίες'' για μετατροπή του συμβόλου του Χριστιανισμού, σε Τζαμί για να ...αποσυμφορήσει  παρακείμενο Τέμενος... 


Η προκλητική αυτή ενέργεια μπορεί μεν να ερμηνεύεται από κάποιους αναλυτές , σε πολιτικό επίπεδο, ως μια ενέργεια που στόχο έχει τη συσπείρωση του τουρκικού ισλαμικού στοιχείου, εν όψει των προεδρικών εκλογών του Αυγούστου όπου θα είναι υποψήφιος, ωστόσο είναι μια ενέργεια με πολύ μεγαλύτερη στόχευση που είναι ήδη υπο αξιολόγηση γενικότερα  από την δύση. αφού θεωρείται ευρύτερη πρόκληση και  όχι μόνο απέναντι στην Ορθοδοξία, εκτιμάται δε ως πιθανό να προχωρήσει πιο ''αποφασιστικά'' καθώς νιώθει στριμωγμένος  από τον Γκιουλέν σε διαφορά θέματα -τον θεωρεί πίσω από τις αποκαλύψεις για σκάνδαλα- και ίσως θέλει "να του βγει μπροστά" σε ισλαμιστική υστερία...

Εχει πάντως και άλλα ''μπουμπούκια'' στο κόμμα του που τον ωθούν σε αυτή την κατεύθυνση, αν και δεν του λείπει ο παρορμητισμός...


Το νέο επεισόδιο στο σήριαλ
Στο νέο επεισόδιο του σήριαλ  ''πρωταγωνιστεί''  ο αν. βουλευτής  κ. Hami Yildirim. που παραιτήθηκε από το κυβερνών κόμμα AKP και λέγεται ότι πρόσκειται στο κίνημα Gulen. Αυτός λοιπόν  υπέβαλε πρόταση νόμου στη  Τουρκική Εθνοσυνέλευση για το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας στο προσκύνημα.Ο κ. Yildirim στην αιτιολογία της πρότασής του είπε:  

«Η χρησιμοποίηση της Αγίας Σοφίας σήμερα πέραν της πρόθεσης της αφιέρωσής της ως ευαγές ίδρυμα είναι λάθος και από νομικής πλευράς και από εθιμικής και από ηθικής.
Αυτό είναι απαράδεκτο. Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε σύμφωνη κατάσταση με την πρόθεση αφιέρωσής της είναι και νομική και ηθική ευθύνη, αλλά απαιτείται και από πλευράς συνείδησης. Εκείνοι, οι οποίοι αποφεύγουν αυτή την ευθύνη και το καθήκον, θα είναι υπεύθυνοι και ενώπιον του τουρκικού έθνους και ενώπιον της ιστορίας και ενώπιον των επόμενων γενεών».
Με πρόταση νόμου 
Στο μεταξύ, ο βουλευτής Κωνσταντινούπολης του AKP, κ. Bulent Turan , που αντέδρασε στον κ. Yildirim, είπε: «Ένας βουλευτής, ο οποίος, μετά την παραίτηση του από το κυβερνών κόμμα, δεν συμμετείχε σχεδόν καθόλου στις εργασίες της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, υποβάλλοντας πρόταση νόμου για το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας στο προσκύνημα είναι κάτι σα να κλέβει ρόλο».

Ο Turan υποστήριξε ότι δε χρειάζεται οπωσδήποτε μια νομική ρύθμιση για το άνοιγμα του τεμένους της Αγίας Σοφίας στο προσκύνημα, που είχε κλείσει το 1934 μ’ ένα διάταγμα που δεν είχε αριθμό, που δε δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και δεν διατηρήθηκε το αυθεντικό κείμενο. Το όλο θέμα προβάλει η εφημερίδα  Huriyet με τον τίτλο «Μπορεί να ανοίξει το προσκύνημα», όπου και γράφει ότι ο βουλευτής Κων/πολης του AKP κ. Bulent Turan ισχυρίστηκε πως το Μουσείο της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη μπορεί να ανοίξει στο προσκύνημα, όπως τα τεμένη της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούντα και στο Ίζνικ.


Υπολογίζει τις διεθνείς αντιδράσεις

Πάντως η κυβέρνηση Ερντογάν που φέρεται να έχει περιλάβει τους προκλητικούς σχεδιασμούς για μετατροπή της Αγιας Σοφίας σε τζαμί ή έστω σε χρησιμοποίησή της για προσευχή στην  επέτειο της Αλώσεως της Πόλης, σε ευρύτερο ''πακέτο'' αλλαγών (περιλαμβάνει και άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, έγκριση χώρων προσευχής για Αλεβίτες κλπ), είναι σίγουρο ότι έχει κατά νου πως μια όποια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε έντονη διεθνή αντίδραση και το μετράει πολύ. 


Η αντίδραση του Οικουμενικού Πατριάρχη και η Ελλάδα
Ηδη από τη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που ολοκληρώθηκε την Κυριακή της Ορθοδοξίας στην Κωνσταντινούπολη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έκανε παρέμβαση  με εμφατικό τρόπο στη προϋπάρχουσα συζήτηση  σχετικά με τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Ο Πατριάρχης τόνισε πως αν η Αγία Σοφία, που από το 1934 λειτουργεί ως μουσείο, πρόκειται να μετατραπεί πάλι σε χώρο λατρείας, «θα πρέπει να λειτουργήσει ως Εκκλησία, διότι γι’ αυτό κτίστηκε».


Η δήλωσή του κινητοποίησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς ο Κύπριος ευρωβουλευτής κ. Τάκης Χατζηγεωργίου κατέθεσε ερώτηση για το θέμα, ζητώντας να μάθει κατά πόσον η Κομισιόν συμφωνεί ή διαφωνεί «με την άποψη πως εάν πρόκειται η Αγία Σοφία να μετατραπεί σε κάτι διαφορετικό από ό,τι είναι σήμερα, αυτό να είναι σε Εκκλησία προκειμένου να προστατευτεί η πολιτιστική και ιστορική της ταυτότητα».


Οπως έχει γράψει παλιότερα η Καθημερινή το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών θεωρεί ότι όλη αυτή η συζήτηση είναι ανεδαφική και ότι ο κ. Ερντογάν δεν θα τολμήσει, φοβούμενος τις ισχυρές αντιδράσεις από τον χριστιανικό κόσμο. 

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ωστόσο, όπου παρακολουθούν τα πράγματα καθημερινά και εκ του σύνεγγυς, εκτιμούν, ότι το θέμα είναι σοβαρό. Γνωρίζουν ότι τα γεγονότα στο Γκεζί, η σύγκρουση με τον Φετουλάχ Γκιουλέν και οι αποκαλύψεις για τις υποθέσεις διαφθοράς αποτελουν δεδομενα που μπορεί να επηρεάσουν τον κ. Ερντογάν.
Τώρα προστίθεται και το θέμα της υποψήφιότητάς του για την Προεδρία...

Συνεπώς χρειάζεται και νέα θεώρηση και από την Αθήνα και διεθνώς...

Πηγή OnAlert

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Αντώνη, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ

Υπάρχει η εντύπωση πως οι Έλληνες πρωθυπουργοί δεν έχουν χιούμορ αλλά ο Αντώνης Σαμαράς βγάζει πάρα πολύ γέλιο. Θα έλεγα πως ξεπερνάει και τον Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος ξέρει πολύ καλά πώς να πει ένα αστείο. Μάλιστα, ο Αντώνης Σαμαράς είναι καλύτερος από τον Μπαράκ Ομπάμα γιατί λέει τις πολύ αστείες ατάκες του χωρίς να γελάει. 

Σε συνέντευξή του στον ΑΝΤ1, ο Αντώνης Σαμαράς είπε ειρωνικά «Πολύ στο φεύγα είναι ο κ. Τσίπρας, φύγε από κυβέρνηση, Ευρώπη, πολύ φευγάτο τον βλέπω».

Ο μόνος φευγάτος που βλέπω εγώ είναι ο Αντώνης Σαμαράς. Ο Σαμαράς είναι αυτός που θα φύγει μετά τις ευρωεκλογές. Όχι ο Τσίπρας.

Επίσης, ο Αντώνης Σαμαράς είναι φευγάτος και νοητικά, αφού έχει υποστηρίξει πως μιλάει με τον Θεό.

Το ακόμα καλύτερο που είπε ο Αντώνης Σαμαράς είναι ότι «ο Τσίπρας αναδείχτηκε μέσα από την κρίση. Όταν θα φύγει η κρίση, θα εξαφανιστεί κι αυτός».

Αν ο Τσίπρας εξαφανιστεί αφού φύγει η κρίση, μας βλέπω να γερνάμε με τον Τσίπρα. 
Θα μας θάψει όλους.

Αλλά δεν καταλαβαίνω τι εννοεί ο Αντώνης Σαμαράς όταν λέει «ο Τσίπρας αναδείχτηκε μέσα από την κρίση».

Ο Σαμαράς μέσα από τι αναδείχτηκε; 
Δεν αναδείχτηκε μέσα από την κρίση;
Θα γινόταν ποτέ πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς, αν ο Κώστας Καραμανλής δεν έφτανε το χρέος στο Θεό, αν η χώρα δεν χρεοκοπούσε κι αν ο Γιώργος Παπανδρέου δεν οδηγούσε την χώρα στα Μνημόνια;

Ας ενημερώσει κάποιος τον Σαμαρά πως, αν δεν υπήρχε κρίση, το πολύ-πολύ να διόριζε ακόμα Καλαματιανούς στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Το σενάριο των ολιγαρχών ήθελε την Ντόρα Μπακογιάννη να διαδέχεται τον Κώστα Καραμανλή στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας –κι αυτό το ξέρει καλά ο Σαμαράς- αλλά η Ντόρα Μπακογιάννη είναι τόσο αντιπαθητική και ήταν τόσο ταυτισμένη με την χρεοκοπία –ως μέλος της κυβέρνησης Καραμανλή- που αναγκάστηκαν να επιτρέψουν στους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας να κάνουν την «επανάστασή» τους και, αντί για την Ντόρα, να κάνουν πρόεδρο του κόμματος τον Σαμαρά, τον οποίο, μέχρι την προηγούμενη ημέρα, κατηγορούσαν ως «προδότη»• βέβαια, κάπου τους καταλαβαίνω τους ανθρώπους γιατί κι εμένα αν μου έβαζαν το πιστόλι στον κρόταφο και μου έλεγαν «Μπακογιάννη ή Σαμαράς», τον Σαμαρά θα ψήφιζα, ώστε να μη γίνει πρωθυπουργός της χώρας -μετά το ζαβό παιδί του Παπανδρέου- και η αλόγα κόρη του Μητσοτάκη.

Οπότε, ας ενημερώσει κάποιος τον Σαμαρά πως δεν αναδείχτηκε μόνο ο Τσίπρας μέσα από την κρίση αλλά και ο ίδιος.

Γενικά, από αρχαιοτάτων χρόνων, συνηθίζεται να αναδεικνύονται οι άνθρωποι μέσα από κρίσεις.
Αν δεν γινόταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, θα αναδεικνυόταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ;

Βασικά, μόνο μέσα από κρίσεις αναδεικνύονται οι άνθρωποι• όταν δεν υπάρχει κρίση, είναι όλοι αραχτοί και την περνάνε φίνα.

(Είπε και άλλα ο Αντώνης Σαμαράς αλλά αυτά αφορούν το μέλλον, οπότε δεν έχουν καμία σημασία, αφού ο Σαμαράς τελειώνει τώρα και θα αρχίσει πάλι τα ψυχολογικά μασάζ με τους κολλητούς του και τις συνομιλίες του με τον Θεό. Αντώνη, να πεις στον Θεό να βοηθήσει την Εθνική μας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας. Και να μου πεις τι θα σου πει, για να παίξω στοίχημα και να αυξήσω το πλεόνασμά μου.)




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου