Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Οκτ 2016


Η διαχειριστική κοσμογονία του Σελήμ Ισά στην Κομοτηνή

Κείμενο Ειδικού Συνεργάτη

Έναν μοναχικό και δύσκολο αγώνα δίνει εδώ και μερικούς μήνες  στην Θράκη ένας έλληνας μειονοτικός  προσπαθώντας να αποκρούσει τις επιθέσεις των φανατικών και του Προξενείου, αλλά και την υπονόμευση από συμφέροντα που βολεύονταν όλα αυτά τα χρόνια στην Ροδόπη από την σύγκρουση, την αντιπαράθεση, την διαίρεση..

Ο Σελήμ Ισά, ο επικεφαλής της Διαχειριστικής Επιτροπής των Βακουφίων της πόλης  εδώ και 20 μήνες δίνει την δική του μάχη  και παρά τις αντίξοες συνθήκες οι προσπάθειες του αποδίδουν  καρπούς ,που αποτελούν ίσως την μοναδική εδώ και χρόνια αχτίδα φωτός  στο μειονοτικό στην Ροδόπη.

Ο Σελήμ διορίστηκε Πρόεδρος στην Διαχειριστική Επιτροπή (ΔΕ) τον Γενάρη του 2016, ενώ για ένα οκτάμηνο πριν ήταν τύποις αντιπρόεδρός της – και στην πραγματικότητα ιθύνων  νους. Ο διορισμός του σε μία θέση που μέχρι τότε ήταν συνώνυμο της αδιαφάνειας και της κακοδιαχείρισης (για να το πούμε κομψά) ήταν το σημείο καμπής στην ιστορία του θεσμού, στο εξής θα μιλάμε για την εποχή πριν τον Σελήμ και για την μετέπειτα. Η ΔΕ επί δεκαετίες λειτουργούσε ως φυτώριο διαφθοράς και ως ταμείο χωρίς …ταμία. Μειονοτικοί και πλειονοτικοί, που έβρισκαν την κατάλληλη άκρη εκμεταλλεύονταν την τεράστια περιουσία της για ίδιον όφελος και άφηναν τον πραγματικό δικαιούχο – δηλαδή την τοπική μουσουλμανική κοινωνία – χωρίς κανένα κέρδος. Ποιος θα μπορούσε να επιδείξει ακεραιότητα χαρακτήρα όταν απουσιάζει κάθε θεσμικό πλαίσιο, κάθε έννοια ελέγχου, και μάλιστα σε μια κοινωνία σαν την δική μας προ κρίσης, όπου η κλεψιά ήταν ο κανόνας; Οι ιθύνοντες της ΔΕ όχι μόνο δεν νοιάζονταν για την διάσωση – αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας που διαχειρίζονταν, όχι μόνο την άφηναν να ρημάζει αλλά και επί δεκαετίες δεν έδιναν δραχμή στο ελληνικό κράτος από τα συσσωρευμένα χρέη τους!

Εξόφληση χρεών

Με μια δυο μικροαλλαγές στο προσωπικό της ΔΕ ο Σελήμ έπιασε δουλειά, με  πρώτη μέριμνά την  τήρηση της νομιμότητας. Τα χρέη της ΔΕ προς τον δήμο Κομοτηνής είχαν ξεπεράσει τις 150.000 ευρώ και με τους τόκους τις 200.000, αφού κάποια οφείλονταν από 25 χρόνια πριν! Ο Σελήμ μπήκε στη ρύθμιση των 100 δόσεων και έκτοτε ο Δήμος εισπράττει μια μηνιαία δόση κοντά στα 3.000 ευρώ. Με τρόπο ανάλογο κινήθηκε και για το Κτηματολόγιο, όπου δεν είχαν δηλωθεί ποτέ τα ακίνητα της ΔΕ, δήθεν αναμένοντας κάποιαν ευνοϊκή ρύθμιση. Ξαφνικά άρχισαν να… βρίσκονται τα χρήματα και βαθμηδόν να δηλώνονται τα ακίνητα της ΔΕ, ώστε να κλείσουν όλες οι εκκρεμότητές της προς το ελληνικό Δημόσιο.

Τεμένη

Σημαντικό δείγμα γραφής δόθηκε τον Απρίλιο του 2015, όταν παραμονές της έλευσης στην Κομοτηνή του συνεδρίου της FUEN (Ομοσπονδία μειονοτικών κομμάτων της Ευρώπης) κάηκε το τζαμί Μαχμούτ Αγά, πίσω από το κεντρικό πάρκο της πόλης. Προβοκάτσια ή όχι, θα ήταν μεγάλη δυσφήμηση αν στον ερχομό των ξένων ένα μουσουλμανικό τέμενος έχασκε καμμένο. Παρά το ασφυκτικό όριο των τριών εβδομάδων, οι εργασίες έγιναν πυρετωδώς με διπλοβάρδιες και το τζαμί έγινε εγκαίρως πραγματικά καινούργιο!

Το μόνο τέμενος της Κομοτηνής που παρέμενε σε κακή κατάσταση ήταν αυτό του «Ταμπακχανέ», για το οποίο τα παράπονα των μειονοτικών δεν ήταν αδικαιολόγητα. Ο Σελήμ ξεκίνησε εργασίες και έρανο για την αναστήλωση του μιναρέ αλλά και του τζαμιού γενικότερα. Ο έρανος που έγινε έδειξε πόσο ριζικά διαφοροποιήθηκε η στάση του απλού μουσουλμάνου έναντι του θεσμού της ΔΕ, που παλιότερα τον έβλεπαν περίπου ως πρακτόρικο: δεκάδες χιλιάδες ευρώ προσφέρθηκαν, σχεδόν όλα σε υλικά, καθ’  υπόδειξη του νέου προέδρου. Κι αυτό παρά το σαμποτάζ που έκανε ο τουρκομουφτής Σερήφ στα χωριά που ήλεγχε και έδινε γραμμή να μην δώσει κανένας τίποτε. Άλλωστε όλοι οι έρανοι που διενεργούνται πια από την ΔΕ, της αποδίδουν δύο και τρεις φορές περισσότερα χρήματα από άλλοτε, παρότι η οικονομική κρίση έχει πλήξει τους πάντες! Ήδη το «Ταμπακχανέ» ολοκληρώθηκε εξωτερικά με τρόπο εντυπωσιακό και σύντομα θα γίνουν τα εγκαίνιά του, προς απογοήτευση όσων προθυμοποιήθηκαν ακόμη και να «λαδώσουν» τον Σελήμ για να μην το αναστηλώσει και στερηθούν αυτοί το τεκμήριο της «ελληνικής καταπίεσης»!

Σχολεία

Το μεγαλύτερο μειονοτικό σχολείο της Κομοτηνής είναι το Ιδαδιέ. Μέσα στο καλοκαίρι του 2015 ανακαινίστηκε ριζικά (ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, κουφώματα, σοβάδες, βάψιμο, οροφές…) με κοστολόγιο χαμηλότερο εκείνου που προ διετίας είχε πληρωθεί μόνο για ένα χέρι μπογιάς! Οι έπαινοι όλων των γονέων στα εγκαίνια του Σεπτεμβρίου 2015 προς την διοίκηση της ΔΕ ήταν ανυπόκριτοι και φυσικά απολύτως δικαιολογημένοι, αφού ήταν η πρώτη ανακαίνιση από το …1955.

Οι απαραίτητες συντηρήσεις έγιναν και στα μειονοτικά σχολεία του Kιρ Μαχαλά και στου Γενιντζέ Μαχαλά. Μιλάμε για αντικατάσταση ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, για σοβάντισμα – βάψιμο – επισκευές κουφωμάτων κτλ.

Το ιεροσπουδαστήριο Χαϊριγιέ διέθετε ένα οικοτροφείο όπου έμεναν οι μαθητές από τα γύρω χωριά. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν, το κτίριο άλλαξε όψη και ήδη φιλοξενεί μεσοβδόμαδα τα 40 περίπου αγόρια που φοιτούν σ’ αυτό αλλά και τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας που ήδη ξεκίνησαν σε συνεργασία με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μια άλλη πρωτοβουλία που θα λύσει το χρόνιο πρόβλημα χώρου στο μειονοτικό σχολείο του Μάστανλη. Εκεί που η πολιτεία σχεδίαζε να φτιάξει – πότε άραγε; – νέο μειονοτικό σχολείο κόστους 1.000.000 ευρώ (!), ο Σελήμ βρήκε άλλη, άμεση λύση με λίγες δεκάδες χιλιάδες ευρώ που αυτές τις μέρες υλοποιείται. Άλλο ένα θέμα τριβής μεταξύ της μειονοτικής κοινωνίας και της πολιτείας εξαφανίζεται, χωρίς να δώσει το κράτος ούτε ένα ευρώ.

Νεκροταφεία

Οι χώροι των μουσουλμανικών νεκροταφείων ήταν παρατημένοι και σχεδόν άβατοι από την άγρια βλάστηση και την τέλεια εγκατάλειψη. Αυτήν την προσβολή προς την μειονοτική κοινωνία την έσβησε ο Σελήμ με διαρκείς εργασίες οι οποίες έφεραν τα νεκροταφεία της μειονότητας σε μια κατάσταση που κανείς δεν είχε ξαναδεί: τα χόρτα κουρεμένα, τα ξερά δέντρα κομμένα, οι διάδρομοι τσιμεντοστρωμένοι, οι τάφοι αριθμημένοι, οι περιφράξεις καινούργιες, οι τοίχοι βαμμένοι… Στο τελευταίο μπαϊράμ αυτό ήταν το κύριο θέμα συζήτησης όλων όσων τα επισκέφθηκαν κι έφυγαν εντυπωσιασμένοι από την πρωτοφανή μέριμνα. Απόδειξη της εντατικής εργασίας είναι και η αγορά δύο επαγγελματικών οχημάτων για τις δουλειές που απαιτεί η συντήρηση τέτοιων χώρων.

Φροντίδα παντού

Όλα τα περιουσιακά στοιχεία και οι χώροι της αρμοδιότητας της ΔΕ έχουν πια κάποιον να τα φροντίζει. Από τον καθαρισμό των μαρμάρων στους τάφους του Γενί τζαμί μέχρι την μηχανοργάνωση της βιβλιοθήκης στη Μουφτεία και από την πλήρη καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων μέχρι την φύλαξη των κεντρικών τεμενών με συστήματα ασφαλείας κτλ. Με τις εργασίες αυτές δίνεται εργασία σε πλήθος ανθρώπων (μεταξύ αυτών και σε κάποιους Σύριους πρόσφυγες που μένουν προσωρινά στην Κομοτηνή) αλλά και κινείται η τοπική αγορά. Εδώ πρέπει να τονιστεί η επιμονή του Σελήμ στους προμηθευτές για ελληνικά προϊόντα, ασχέτως τιμής, κάτι ακατανόητο για ορισμένους εξ αυτών…

Κοινωνική παρουσία

Η κοινωνική – φιλανθρωπική δραστηριότητα της ΔΕ επί Σελήμ έχει απογειωθεί. Πλέον δεν είναι μόνο ότι το ταμείο της είναι εύρωστο αλλά και ότι ο πρόεδρός της κινήθηκε έξυπνα και εξασφάλισε μερίδιο στην βοήθεια τροφίμων του Δήμου Κομοτηνής. Για πρώτη φορά τόσες χειμαζόμενες οικογένειες μουσουλμάνων δέχονται βοήθεια, είτε στο τζαμί είτε στο σπίτι τους, φέτος και με διανομή σχολικών τσαντών και υλικού για παιδιά απόρων.

Ταυτόχρονα, με δική του πρωτοβουλία ο Σελήμ επισκέφθηκε επαγγελματίες (αμφοτέρων των θρησκευμάτων) που πληρώνανε υψηλά ενοίκια στην ΔΕ – βάσει παλιών συμβολαίων – και τα μείωσε στους καλοπληρωτές, πριν ακόμη αυτοί το ζητήσουν! Παράλληλα έστειλε στα δικαστήρια όσους χρωστούσαν αδικαιολόγητα μεγάλα ποσά και αρνούνταν συμβιβασμό – συνήθως για πολιτικούς λόγους.

Σημειωτέα και η προ μηνών (29/3/2016) μεταφορά 20 τόννων βοήθειας στους πρόσφυγες της Ειδομένης (τρόφιμα, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής, πάνες κτλ), ενώ είναι χαρακτηριστικό πως για την ίδρυση του κοινωνικού ιατρείου Κομοτηνής, η ΔΕ ήταν ο πιο γενναιόδωρος χορηγός.

Το προξενικό κύκλωμα

Υπήρχαν ωστόσο και ζητήματα ηθικής τάξεως – κι εθνικής σημασίας – προς τακτοποίηση. Ο τουρκομουφτής Ιμπραήμ Σερήφ συνέχιζε να υπονομεύει τον νόμιμο μουφτή (και πεθερό του Σελήμ) Μέτσο Τζεμαλή, νοικιάζοντας γραφεία της …ΔΕ! Καταγγέλθηκε το συμβόλαιο και ο ευνοούμενος της Άγκυρας τα μάζεψε κι έφυγε (σήμερα εκεί στεγάζεται το οικοτροφείο των 15 κοριτσιών που φοιτούν στο Ιεροσπουδαστήριο). Αυτονόητο; Για τη Θράκη καθόλου! Ο ομόλογος του Σερήφ στην Ξάνθη, ο Αχμέτ Μέτε, λ.χ., μένει δωρεάν σε ακίνητο της τοπικής ΔΕ.

Επίσης ο Σελήμ έχει καλέσει την προξενική ΠΕΚΕΜ να του αδειάσει τη γωνιά από το ακίνητο που επί δεκαετίες καταλαμβάνει (επί της Λεωφόρου Ηρώων) και αναμένεται η εκδίκαση της υπόθεσης στα δικαστήρια, με βέβαιη την θετική κατάληξη για τον ιδιοκτήτη.

Η μεγάλη σύγκρουση αναμένεται βέβαια στο στέκι της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής», το οποίο επίσης ανήκει στην ΔΕ, αλλά οι διοικούντες το παράνομο σωματείο δεν έδωσαν ποτέ ενοίκιο (γιατί «δεν θέλουν να αναγνωρίσουν» την ΔΕ). Επειδή οι προξενικοί το έχουν ως σύμβολο «αντίστασης» και εκεί διοργανώνουν όλες τους τις εκδηλώσεις, αναμένεται να ρίξουν όλα τα μέσα που διαθέτουν για να αποτρέψουν μια έξωσή τους. Ώς στιγμής οι κρούσεις για πληρωμή ενοικίου (και για τα 31 χρόνια που πέρασαν!) από την πλευρά του Σελήμ είναι προφορικές αλλά αναμένονται και οι έγγραφες…

Το μέλλον

Όλα αυτά έχουν ήδη αλλάξει το κοινωνικό κλίμα στην Κομοτηνή (δείτε λ.χ. στο Facebook της ΔΕ την επισκεψιμότητα και τα likes) και πρόκειται να το μεταστρέψουν συνολικά. Μία και μοναδική επιλογή προσώπου στην κατάλληλη θέση έδειξε τι δυνατότητες υπάρχουν για πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη, χωρίς να δαπανηθεί μία δεκάρα! Η χρηστή και άρτια διαχείριση, βεβαίως, προϋποθέτει εντιμότητα, θάρρος, ικανότητες και φιλοπατρία, στοιχεία που ποτέ δεν είχαν εμφανιστεί στους παλαιότερους διοικούντες της ΔΕ. Το αποτέλεσμα ήταν η διαρκής δυσφήμηση της ελληνικής πολιτείας, η δικαιολογημένη δυσαρέσκεια των μουσουλμάνων της Κομοτηνής, η εικόνα της εγκατάλειψης σε όλα τα βακούφια, με αντάλλαγμα το μαύρο χρήμα στις τσέπες των ιθυνόντων. Ιθυνόντων που τώρα εκτίθενται ανεπανόρθωτα από όσα πετυχαίνει ένας ΑΚΕΡΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ, ο Σελήμ Ισά, ο οποίος δεν καταλαβαίνει ούτε από απειλές ούτε από καλοπιάσματα και δηλώνει χαμηλοτόνως ότι απλώς κάνει το καθήκον του.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιάννη Σιδέρη

Σύγχυση, κατήφεια και ξάφνιασμα για την ροπή των πραγμάτων, διακατέχει το Μαξίμου, μετά τον καταιγιστικό πυρ που δέχτηκε από την αντιπολίτευση, τα Μέσα Ενημέρωσης, αλλά κυρίως από τις ενώσεις των δικαστών και μεμονωμένους νομικούς επιστήμονες.

Έτσι απεγκλωβίστηκε από το μελό για τα «παιδιά» που θα μείνουν εκτός παιδικών σταθμών (λες και έφταιγε το ΣτΕ που ο κ. Παππάς έκανε έναν αντισυνταγματικό νόμο) και αποφάσισε να φερθεί προσχηματικώς θεσμικά – προσχηματικώς γιατί δεν περίμενε καν τη δημοσίευση της απόφασης του ΣτΕ. Εξήγγειλε αυθημερόν και πομπωδώς νέες ρυθμίσεις επί της (προσωρινής πλέον) αδειοδότησης των καναλιών, για να δείξει ότι ακόμη διατηρεί τον έλεγχο της κατάστασης.

Ο πρωθυπουργός  επικοινώνησε με τον πρόεδρο της Βουλής και ζήτησε να συγκληθεί τη Δευτέρα, πριν την κατάθεση της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας, η Διάσκεψη των προέδρων για συγκρότηση νέου ΕΣΡ.

Ασχέτως αν η τύχη του τελευταίου είναι προδιαγεγραμμένη, ακολούθησε τύποις την αρμόζουσα διαδικασία, την οποία δεν ακολούθησε όταν κατέθετε τον επίμαχο νόμο, όταν μοίραζε κανάλια, όταν επαίρετο για εισπράξεις δόσεων που θα πήγαιναν σε φτωχά παιδιά και σε στελέχωση νοσοκομείων, όταν εισηγούνταν σε πέντε μέρες «από την δημοσίευση της παρούσης» να ρίξει μαύρο σε όσα κανάλια έμειναν εκτός διαγωνιστικού νυμφώνος. Και όλα αυτά τα έκανε πριν αποφασίσει το αρμόδιο όργανο, το ΣτΕ.

Απαξιωτικοί προς τους Θεσμούς

Η νεαρή ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, άπειρη θεσμικά και φανατική ιδεολογικά, χαρακτηρίζεται από μία απαξιωτική στάση έναντι θεσμών και θεσμικών διαδικασιών. Οι θεσμοί δεν είναι ουσία, είναι ένα άδειο κέλυφος, το περιεχόμενο του οποίου το δίνει η εκάστοτε εξουσία, και οι θεσμικές διαδικασίες δεν έχουν δημοκρατική αυταξία, παρά είναι το μέσο για να υπηρετούνται οι κυβερνητικές στοχεύσεις.

Μπορεί η υπεύθυνη Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ κα Ράνια Σβίγκου να επέμενε και χθες, ότι «οι ήττες, είτε οι νίκες δεν συντελούνται στις αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά συντελούνται στο πεδίο της κοινωνίας, στο πεδίο του Κοινοβουλίου», αλλά η μέγιστη πολιτική ήττα συνετελέσθη στην αίθουσα του δικαστηρίου. Και ήταν μια ήττα που με ζήλο και... αγωνιστική ελαφρότητα, προετοίμασε ο ΣΥΡΙΖΑ!

Η κυβέρνηση δεν ήθελε να ρυθμίσει το τηλεοπτικό τοπίο αλλά να το ελέγξει.

Υπενθυμίζουμε ότι ΕΣΡ υπήρχε με νόμιμη σύνθεση, έστω και με τα 4 από τα 7 μέλη του. Πρόεδρος ήταν η κ. Λίνα Αλεξίου, μητέρα της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Όμως τα πρόσωπα που το απάρτιζαν δεν ήταν «ευπροσήγορα» στις κυβερνητικές επιδιώξεις. Εξ αυτού και απηλλάγησαν των καθηκόντων τους.

Παράλληλα, τον Ιανουάριο του 2016, η κυβέρνηση με νόμο, αύξησε τα μέλη του ΕΣΡ από 7 σε 9, ώστε με τα υπάρχοντα μέλη να μην υφίσταται νόμιμη συγκρότηση του οργάνου. Με τον τρόπο αυτό, καθιστούσε αδύνατη και την εκλογή νέων μελών και άρα την συγκρότηση του οργάνου, δεδομένου ότι η εκλογή νέων μελών απαιτούσε συναίνεση ευρύτατης πλειοψηφίας με το - μάλλον υπερβολικό ποσοστό -  των 4/5 της διάσκεψης των προέδρων. Αυτή την συναίνεση με την έλευση Μητσοτάκη στην αρχηγία της ΝΔ δεν θα την απολάμβανε. Από το Μαξίμου διαμηνύουν ότι εάν η ΝΔ δεν συναινέσει και τώρα, θα υπάρξει μεγάλη σύγκρουση (επί Μεϊμαράκη είχαν δοθεί μηνύματα τέτοιας συναίνεσης).

Λόγω αυτής της αδυναμίας, η κυβέρνηση αξιοποίησε ρύθμιση του νόμου Παππά, που λόγω ανωτέρας βίας (μη συγκρότησης ΕΣΡ) έδιδε όλες τις εξουσίες στον υπουργό.

Έτσι φτάσαμε στο υπερθέαμα των εγκλείστων «μπουρζουάδων» (ως επί το πλείστον συνεργατών τους) σε ράντζα εκστρατείας, για να παραληρούν από αγωνιστικό ενθουσιασμό τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ: Εξευτέλισαν, διέλυσαν, κατατρόπωσαν τη διαπλοκή. Της τα πήραν χοντρά για να βρουν απάγκιο τα παιδιά σε παιδικούς σταθμούς και να στελεχωθούν τα νοσοκομεία, γιατί είναι μια κυβέρνηση που αγαπάει τον απλό λαό και στέκεται δίπλα του - τη στιγμή βέβαια που με το έργο της τον φτωχαίνει περαιτέρω (παρεμπιπτόντως και στο νόμο της ΕΡΤ, ο υπουργός είχε περάσει ρύθμιση η οποία του έδινε την αποκλειστική αρμοδιότητα να επιλέγει τον Πρόεδρο και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΕΡΤ). Αυτοί που σήμερα αγανακτούν - δικαίως ή αδίκως, δεν το γνωρίζουμε - για τα «έργα και τις ημέρες» του κου Ταγματάρχη, τότε προσπέρασαν τις υπερεξουσίες του υπουργού, γιατί ήταν «επείγον» να ανοίξει η ΕΡΤ).

Τελικά οι μάχες δεν χάνονται μόνο  στο πεδίο της κοινωνίας αλλά και στις αίθουσες των δικαστηρίων, όταν άπειροι ηγέτες, μεθυσμένοι από την πρόσκαιρη δύναμη και την αρχική πάνδημη λαϊκή αποδοχή και ενθάρρυνση, νιώθουν παντοδύναμοι.

Και τότε αρχίζουν τις θεσμικές πιρουέτες στην άκρη του γκρεμού, που ενίοτε τους απορροφά…

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μας τα λέγαν κάθε βράδυ από τα Λονδίνα τους…

Γράφει ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή

Ήταν μέρες όπως και τις σημερινές, με τα σύννεφα του πολέμου να μας πλησιάζουν επικίνδυνα, καθώς ο νεοσουλτάνος βρυχάται, αναπολώντας τις δόξες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας-τυραννίας.

Ήταν, τότε, που ο Αδόλφος Χίτλερ, έθετε σε λειτουργία την άρτια πολεμική του μηχανή, θέλοντας να καθυποτάξει τους λαούς της Ευρώπης, με σύμμαχο του τον εξίσου παρανοϊκό με αυτόν Benito Amilcare Andrea Mussolini (Μπενίτο Μουσολίνη). Ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Benito Mussolini, ηγέτης τότε, του φασιστικού βασιλείου της Ιταλίας, απαιτεί από τον τότε κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά, την εντός τριών (3) ωρών απόφαση της Ελλάδος να επιλέξει μεταξύ της παράδοσης ή του πολέμου. Και φυσικά εισέπραξε ένα ηχηρότατο ΟΧΙ.

Το τί ακολούθησε είναι γνωστό σε όλους μας. Οι σιδερόφρακτοι Ιταλοί υπέστησαν ολοκληρωτική ήττα σε όλα τα μέτωπα! Οι Έλληνες στρατιώτες, συστρατευόμενοι στον κοινό αγώνα κατά των εισβολέων, έγραψαν σελίδες απαράμιλλης δόξας και ηρωισμού. Το Έπος του 1940. Οι Άγιοι Σαράντα, το Αργυρόκαστρο, το Τεπελένι, η Κορυτσά, η Χιμάρα και άλλα ελληνικά εδάφη της Β. Ηπείρου ελευθερώθηκαν ύστερα από πολλά χρόνια δουλείας από τους γενναίους Έλληνες στρατιώτες. Και ήταν αυτό ένα καλό μάθημα για τους Αλβανούς συμμάχους του Χίτλερ. Διακόσιες δεκαεννέα μέρες, περισσότερο από κάθε λαό της Ευρώπης χρειάστηκαν για να πέσει και το τελευταίο ελληνικό οχυρό στα χέρια του εχθρού, με συντριπτικές πάντα απώλειες για τα στρατεύματα του Χίτλερ και των συμμάχων του. Η Ελλάδα, όμως, δεν καθυποτάχτηκε ποτέ, αφού ούτε για μια στιγμή δεν έπαψε να κτυπά με κάθε μέσο τον εχθρό σε κάθε γωνιά της σκαλωμένης ελληνικής γης.
Η γενναία αντίσταση του Ελληνικού λαού απέσπασε τον Διεθνή θαυμασμό. Διαβάσουμε από την εφημερίδα «ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ», έκδοση Ενώσεως Αποστράτων Στρατού Ξηράς (Ε.Α.Σ.Σ.), Οκτώβριος 2011. Πρόκειται για τους διθυραμβικούς ύμνους των συμμάχων για τον ηρωισμό των παιδιών της Ελλάδας, που μαζί τους πολεμούσαν, όπως και σε όλους τους εθνικούς αγώνες, χιλιάδες εθελοντές Έλληνες αδελφοί από το μαρτυρικό νησί της Κύπρου.

Η διεθνής αναγνώριση του ηρωισμού των Ελλήνων μαχητών αναγνωρίστηκε ακόμα και από το ίδιο τον Adolph Hitler, ο οποίος σε ομιλία του στο Reichstag στις 4 Μαΐου 1941, έλεγε: «Χάριν της ιστορικής αλήθειας πρέπει να επιβεβαιώσω ότι μόνο οι Έλληνες, απ’ όλους τους αντιπάλους που μας αντιμετώπισαν, πολέμησαν με το μεγαλύτερο θάρρος και περισσότερο αψήφησαν το θάνατο …».

«Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει στο ελάχιστο τις πράξεις αυτοθυσίας των Ελλήνων, οι οποίες ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για τη νικηφόρα έκβαση της κοινής προσπάθειας των εθνών, κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ, για την ανθρώπινη ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Εάν δεν ήταν η ανδρεία των Ελλήνων και το θάρρος τους, η έκβαση του Β’ ΠΠ θα ήταν ακαθόριστη», δήλωνε ο πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Winston Churchill, ενώπιον του βρετανικού Κοινοβουλίου στις 24 Απριλίου 1941. Το είπε και πρωθύστερα με ένα άλλο διαφορετικό τρόπο σε ομιλία του στο ΒΒC: «Μέχρι τώρα συνηθίζαμε να λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

«Λυπάμαι» είπε ο Jojeph Stalin, ηγέτης της Σοβιετικής Ενώσεως,σε μια ομιλία στο ραδιοσταθμό της Μόσχας στις 31 Ιανουαρίου 1943, μετά από τη νίκη του Stalingrad και τη συνθηκολόγηση της 6ης γερμανικής στρατιάς υπό τον στρατηγό Vοη Ρaulus «επειδή γερνώ και δεν θα ζήσω πολύ για να ευχαριστήσω τους Έλληνες, των οποίων η αντίσταση ήταν αποφασιστική για το Β’ ΠΠ.». Γράφει ο Σοβιετικός Στρατηγός Georgy Constantinovich Zhoukov, στα απομνημονεύματά του για το Β’ ΠΠ: «Εάν οι Ρώσοι κατόρθωσαν να προβάλουν αντίσταση στην είσοδο της Μόσχας για να σταματήσουν και να αποτρέψουν το γερμανικό χείμαρρο, το οφείλουν στους Έλληνες, οι οποίοι καθυστέρησαν τις γερμανικές μεραρχίες, την ώρα που θα μπορούσαν να μας κάνουν να γονατίσουμε».

Ο Υπουργός Πολέμου και Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας, Sir Robert Antony Eden και μετέπειτα ο Πρωθυπουργός (1955-1957, τότε που πολέμησε μετά μανίας του Έλληνες στην Κύπρου που αγωνίζονταν και λευτεριά και ΕΝΩΣΗ), σε μια ομιλία του στις 24 Σεπτεμβρίου 1942, στο βρετανικό Κοινοβούλιο, δήλωνε: «Ανεξάρτητα από αυτό που οι μελλοντικοί ιστορικοί θα πουν, αυτό που μπορούμε να πούμε τώρα, είναι ότι η Ελλάδα έδωσε στο Mussolini ένα αξέχαστο μάθημα, ότι ήταν το κίνητρο για την επανάσταση στη Γιουγκοσλαβία, ότι κράτησε τους Γερμανούς στην ηπειρωτική χώρα και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι ανέτρεψε τη χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων της Γερμανικής Ανώτατης Διοίκησης και έφερε έτσι μια γενική αντιστροφή ολόκληρης της πορείας του πολέμου και νικήσαμε».

«Είμαι ανίκανος να δώσω το κατάλληλο εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδας», δήλωνε με θαυμασμό ο άγγλος στρατηγός Sir Harold Leofric George Alexander, σε μια ομιλία του στο βρετανικό Κοινοβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 1941.

Ο Maurice Schumann, Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, σε ένα από πολλά μηνύματα που απηύθυνε από το BBC του Λονδίνου στους υποδουλωμένους λαούς της Ευρώπης στις 28 Απριλίου 1941, ημέρα που ο Hitler κατέλαβε την Αθήνα, έλεγε: «Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της βασανισμένης, ματωμένης αλλά ζωντανής Ευρώπης. Δεν ήταν ποτέ μια ήττα τόσο αξιότιμη για εκείνους που την υπέστησαν».
Σε ομιλία του στο γαλλικό Κοινοβούλιο μετά από το τέλος του Β’ ΠΠ, ο Charles de Gaull, δήλωνε: «Είμαι ανίκανος να δώσω το κατάλληλο εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδας».

Ο Ραδιοσταθμός της Μόσχας, όταν επιτέθηκε ο Hitler στην ΕΣΣΔ, αναφερόμενος στους Έλληνες, μετέδιδε: «Πολεμήσατε άοπλοι και νικήσατε, μικροί ενάντια σε μεγάλους. Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, επειδή μας δώσατε το χρόνο να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε».

Και ο Benito Mussolini, σε ομιλία του στις 4 Μαΐου 1941, ταπεινωμένος από την οδυνηρή ήττα που υπέστη παραδέχθηκε: «Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξε ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο στα στρατιωτικά και ότι πάντα μας περιμένουν εκπλήξεις».

Η πιο συγκλονιστική και βαρυσήμαντη δήλωση, όμως, ανήκει στον τότε πρόεδρο των Η.Π.Α. Franklin D. Roosevelt: «Την 28η Οκτωβρίου 1940 στην Ελλάδα δόθηκε μια προθεσμία τριών ωρών για να αποφασίσει σχετικά με τον πόλεμο ή την ειρήνη, αλλά ακόμα κι αν δίνονταν τρεις ημέρες ή τρεις εβδομάδες ή τρία έτη, η απάντηση θα ήταν η ίδια. Οι Έλληνες δίδαξαν την αξιοπρέπεια στο πέρασμα των αιώνων. Όταν όλος ο κόσμος έχασε την ελπίδα του, οι Έλληνες τόλμησαν να αμφισβητήσουν το αήττητο του γερμανικού τέρατος, υψώνοντας απέναντι του το υπερήφανο πνεύμα της ελευθερίας. Η ηρωική προσπάθεια των Ελλήνων ενάντια στην επίθεση της Γερμανίας, αφού νίκησαν τόσο βροντερά τους Ιταλούς στην προσπάθειά τους να εισβάλουν στο ελληνικό χώμα, γέμισε τις καρδιές των αμερικανών με ενθουσιασμό και κίνησε την συμπάθεια τους».

Τον ηρωισμό του Έλληνα στρατιώτη εξύμνησαν ακόμα και γερμανοί. Στις 10 Απριλίου 1941, μετά από την ελληνική συνθηκολόγηση με τη Γερμανία, τα βόρεια οχυρά της Ελλάδας παραδίνονται. Οι γερμανοί εκφράζοντας το θαυμασμό τους στους Έλληνες στρατιώτες, δήλωσαν ότι είναι τιμημένοι και υπερήφανοι έχοντας ως αντίπαλό τους έναν τέτοιο στρατό και ζήτησαν να επιθεωρήσει ο Έλληνας διοικητής το γερμανικό στρατό σε μια ένδειξη τιμής και αναγνώρισης! Η μισητή σβάστικα αναρτήθηκε μόνο μετά την πλήρη απόσυρση του ελληνικού στρατού. Ένας γερμανός αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας δήλωσε στο διοικητή της ομάδας μεραρχιών ανατολικής Μακεδονίας, υποστράτηγο Δέδε, ότι ο Ελληνικός Στρατός ήταν ο πρώτος στρατός στον οποίο τα μαχητικά αεροπλάνα Stuka δεν προκάλεσαν τον πανικό.

«Οι στρατιώτες σας» είπε, «αντί της μανιώδους φυγής, όπως έκαναν στη Γαλλία και στην Πολωνία, μας πυροβολούσαν από τις θέσεις τους».
Η Ελλάδα, κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ, ήταν η μόνη χώρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους στρατούς τεσσάρων χωρών ταυτόχρονα, δηλαδή της Αλβανίας, της Ιταλίας, της Γερμανίας και της Βουλγαρίας. Σε αυτόν τον ανελέητο πόλεμο, η Ελλάδα έχασε σχεδόν το 10% του πληθυσμού της! Αντίστοιχα οι ανθρώπινες απώλειες για τις άλλες χώρες ήταν: Σοβιετική Ένωση 2,8%, Ολλανδία 2,2%, Γαλλία 2%. Πολωνία 1,8%, Γιουγκοσλαβία 1,7%, Βέλγιο 1,5%.

Η διάρκεια της αντίστασης στις δυνάμεις του Άξονα, σε ημέρες για την Ελλάδα ήταν 219! Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης αναφέρουμε ότι αντίστοιχα η αντίσταση της Νορβηγίας κράτησε 61 μέρες, της Γαλλίας (η υπερδύναμη της εποχής) 43, της Πολωνίας 30, του Βελγίου 18, της Ολλανδίας 4, της Γιουγκοσλαβίας 3, της Τσεχοσλοβακίας του Λουξεμβούργο και της Δανίας 0! Οι Δανοί μάλιστα παραδόθηκαν σ’ ένα μοτοσικλετιστή που μετέφερε αίτημα του Hitler στο Δανό βασιλιά για διέλευση του Ναζιστικού στρατού (!!!). Ο Δανός βασιλιάς για να δείξει την υποταγή του, παρέδωσε το Στέμμα του στο μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στο Hitler …. Και η παραχαϊδευμένη όλων σήμερα Τουρκία τήρησε ουδέτερη έως φιλογερμναική στάση! Η Τουρκία του Ρεζέπ Ταγίπ Ερντογάν που σήμερα επιχειρεί να θέσει υπό τον έλεγχο του ξένα εδάφη αμφισβητώντας ευθέως Διεθνείς Συμφωνίες που δημιούργησαν συνθήκες ομαλότητας μεταξύ των λαών της περιοχής μας και οι οποίες συνομολογήθηκαν και υπορράφτηκαν με το αίμα χιλιάδων αθώων ψυχών.

Κι όμως παρά την τεράστια από κάθε άποψη προσφορά του Ελληνισμού στην παγκόσμια ελευθερία, μετά το τέλος του πόλεμου ούτε οι ξένοι δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους, αλλά ούτε και εμείς φανήκαμε αντάξιοι των περιστάσεων. Ο Εμφύλιος πόλεμος (με αγγλική συνέργεια) που ακολούθησε ακύρωσε κάθε ελπίδα για διεκδίκηση όσων οι σύμμαχοι υπόσχονταν στις δύσκολες ώρες του πολέμου. Οι διθυραμβικοί ύμνοι των οποίων έμειναν γράμμα κενό με αποτέλεσμα η Ελλάδα να χάσει διαπαντός παλαιόθεν ελληνικά εδάφη που ελευθέρωσε, όπως τα ιερά χώματα της Β. Ηπείρου, εκεί που παραμένουν ακόμα άταφα τα κορμιά του Ελλήνων πολεμιστών! Και η Κύπρος, η παλαιόθεν Ελληνίδα Μεγαλόνησος, αναγκάστηκε να δώσει τα καλύτερα παιδιά της, βωμό στον αγώνα ελευθερίας από τους άγγλους αποικιοκράτες, που άλλα μας έταζαν κατά τη διάρκεια του πολέμου κάθε βράδυ από τα Λονδίνα τους….

* O Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή είναι Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας και κατάγεται από το Μονάγρι Λεμεσού
a.avgoustis@hotmail.com
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Ο Λεωνίδας και οι 300 “ημίθεοι” Σπαρτιάτες μαχητές του, πήραν την ηρωική απόφαση. Θα αναμετρηθούν αυτοί οι λίγοι, στα στενά των Θερμοπυλών, με τους αμέτρητους Πέρσες, γιατί έτσι πρόσταζε το καθήκον για την τήρηση των νόμων και η πεποίθηση της αφοσίωσης προς την Πατρίδα. Το μήνυμά τους, έγινε παιάνας των γενναίων. «Ω ξειν΄, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Από τέτοια μηνύματα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης εμπνεύσθηκαν ολόκληρες γενεές Ελλήνων ανά τους αιώνες και σηματοδότησαν πως «μόνο εμείς οι Έλληνες, αντίθετα από τους βαρβάρους, δεν μετράμε ποτέ το πλήθος του εχθρού στη μάχη» (Αισχύλος).

Χρυσοποίκιλτα στολίδια της πολύχρονης Ελληνικής Ιστορίας μας, Μεγάλοι Έλληνες που χάραξαν τα ονόματά τους στην παγκόσμια Ιστορία, και έγιναν θρύλος στους αιώνες: Οι Αυτοκράτορες του Βυζαντίου, Ιουστινιανός, Ηράκλειος, Νικηφόρος Φωκάς, Ιωάννης Τσιμισκής, Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, Ανδρόνικος Κομνηνός, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και πολλοί άλλοι. Ακολούθως, ενδεικτικά αναφέρω: οι Λάμπρος Κατσώνης, Αλέξανδρος Υψηλάντης, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Παπαφλέσσας, Ιωάννης Καποδίστριας, Χαρίλαος Τρικούπης, Παύλος Κουντουριώτης και Ιωάννης Μεταξάς.

Ο Κυβερνήτης της Νίκης

Ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν ο Κυβερνήτης της Ελλάδος που αντιστάθηκε στα επεκτατικά καθεστώτα του Άξονα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και διαμόρφωσε ουδέτερη και περήφανη εξωτερική πολιτική. Πιο αναλυτικά, τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε στον Μεταξά τελεσίγραφο ελεύθερης διέλευσης του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου να καταλάβει λιμένες και αεροδρόμια της χώρας για τον ανεφοδιασμό του στρατού του Άξονα ώστε να περάσει στην Αφρική.

Ο Μεταξάς με την άρνησή του και την απόκρισή του «επομένως έχουμε πόλεμο», σηματοδότησε μια από τις πιο χρυσές και ένδοξες σελίδες της νεώτερης Ιστορίας μας. Στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό, ο Ιωάννης Μεταξάς μεταξύ των άλλων είπε: «Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

Το “ΟΧΙ” το είπε ο Μεταξάς και ακολούθησε σύσσωμος ο ελληνικός λαός

Εκείνο το πρωινό, λοιπόν, του περήφανου «ΟΧΙ», που ακούστηκαν οι σειρήνες του πολέμου, ο Ελληνικός λαός ξεχύθηκε στους δρόμους, όχι για να διαδηλώσει κατά της κυβέρνησής του, αλλά για να αποχαιρετήσει τα νιάτα της Ελλάδος που έφευγαν για το Μέτωπο. Ελληνικά νιάτα, που δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή πως αποχωρίζονται το αραλίκι στους καφενέδες και την ρέμπελη ζωή των νεανικών τους χρόνων. Νέοι που αρματώθηκαν για να σώσουν την τιμή της Πατρίδος και της οικογένειάς τους από τον κατακτητή. Νέοι που εμπνέονταν από την περήφανη στάση του ηγέτη τους και εκστασιάζονταν με τους στίχους του Κωστή Παλαμά: «Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα, μεθύστε με το Αθάνατο κρασί του εικοσιένα». Τα δάκρυα του αποχωρισμού, της μάνας και του πατέρα, δεν ήταν δάκρυα λύπης αλλά δάκρυα περηφάνιας και χαράς. Στους σταθμούς των τραίνων, κατά τον αποχωρισμό, ξαναζούσε η μάνα Σπαρτιάτισσα που παραδίδοντας την ασπίδα στο παιδί της, το πρόσταζε «ή ταν ή επί τας». Τις ημέρες εκείνες ξεδιπλώθηκε το τεράστιο μεγαλείο του Έλληνα, που ανάγκασε τον Πρωθυπουργό της Αγγλίας να εκφωνήσει από το ΒΒC το περίφημο και διαχρονικό: «Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Γυναίκες Ηπειρώτισσες, ξαφνιάσματα της φύσης

Εκείνη τη χρονιά, ο Ελληνικός Στρατός, παρά τον βαρύ χειμώνα αλλά και το ελλειμματικό πολεμικό υλικό έναντι του εχθρού, πολεμούσε γενναία και κατατρόπωνε τον εχθρό, σε όλο το εύρος της Ελληνοαλβανικής μεθορίου. Στις μάχες στο Καλπάκι, στην Κόνιτσα, άξιος συμπαραστάτης των στρατιωτών μας, ήταν η γυναίκα μάνα, η γυναίκα σύζυγος, η γυναίκα Ελληνίδα. Η προσφορά της, ανυπολόγιστη! Αυτή, ενέπνευσε αρκετά χρόνια μετά τον μουσικοσυνθέτη Γιώργο Κατσαρό να αποδώσει στην Ηπειρώτισσα γυναίκα την πρέπουσα τιμή, με τον ύμνο: «Γυναίκες Ηπειρώτισσες, ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δεν ρώτησες ποιον πας να κατακτήσεις».
Και είναι υψίστη τιμή και παρακαταθήκη για εμένα προσωπικά, που η αξέχαστη μητέρα μου και οι αδελφές της ήταν μέσα σε εκείνες τις Ηπειρώτισσες γυναίκες.
Όταν σε αυτήν την αντάρα του πολέμου, μια άλλη μεγάλη Ελληνίδα, η τραγουδίστρια της Νίκης, η Σοφία Βέμπο, εγκατέλειψε την θαλπωρή της Πρωτεύουσας και μετατρέποντας πολλά τραγούδια της σε πατριωτικά, περιδιάβαινε το μέτωπο και εξύψωνε το ηθικό των παλικαριών μας, τραγουδώντας: «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά, παιδιά στη γλυκιά Παναγιά προσευχόμαστε όλες να ΄ρθετε ξανά».

Όταν ο ελληνικός λαός είχε φρόνημα και δεν καθ΄ όταν φρόνιμα

Τότε ο ελληνικός λαός είχε φρόνημα για την πατρίδα, ήταν ένας λαός που πίστευε στις αρετές της φυλής μας, ένας λαός που διαφύλαττε ως κόρη οφθαλμού τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις μας, ένας λαός που είχε βαθιά πίστη στην Παναγιά που τον συντρόφευε στα χαρακώματα, ένας λαός που κανείς μα κανείς δεν μπορούσε να του επιβάλλει να κάτσει φρόνιμα.

Ο Μεταξάς έστειλε στο διάολο τους “δανειστές” και δεν υπέγραψε Μνημόνιο

Αυτό το φρόνημα στον ελληνικό λαό το μεταλαμπάδευσε και ο Ιωάννης Μεταξάς. Όταν εν έτει 1936 η Ελλάδα έφθασε σε αδυναμία αποπληρωμής δανείου προς την βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique και αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση αυτού του δανείου. Τότε η Βελγική κυβέρνηση προσέφυγε κατά της χώρας μας στο Διεθνές Δικαστήριο, που είχε ιδρυθεί από την Κοινωνία των Εθνών, με την κατηγορία, ότι αθετεί τις διεθνείς δανειακές της υποχρεώσεις. Ακλούθησαν διαδοχικά υπομνήματα της κυβέρνησης Μεταξά και μεταξύ άλλων αναφέρονταν τα εξής:
«Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία καθιστά αδύνατο για τις κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς το λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή, να παρασχεθεί στο λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και, φυσικά, το καθήκον του κράτους, να εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημόσιων υπηρεσιών, υπερτερεί έναντι της πληρωμής των χρεών του. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, εάν αυτό θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών του και έχει ως αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της Διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και διοίκηση, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους».
Το Διεθνές Δικαστήριο, με βάσει την παραπάνω επιχειρηματολογία, δικαίωσε την Ελλάδα. Διερωτάται, λοιπόν ο κάθε ένας εξ ημών, μήπως τότε η Ελλάδα ήταν περισσότερο ισχυρή σε σχέση με σήμερα; Προφανώς όχι…Τα αυτονόητα, όμως, ίσχυαν ακόμα και επί της Δικτατορίας του Μεταξά!!

Η τεράστια διαφορά του μακρινού χθες με το σήμερα

Σήμερα κυβερνήτης της Ελλάδος δεν είναι ο Ιωάννης Μεταξάς. Είναι ο “αριστερός” Αλέξης Τσίπρας και κυβέρνηση όλη η αλητοπαρέα του. Που δεν θα χάσει την ευκαιρία να μας θυμίσει ότι το περήφανο “ΟΧΙ” το είπε ο ελληνικός λαός και όχι ο τότε Κυβερνήτης της Ελλάδος.

Αυτός – ο Αλέξης Τσίπρας – αλλά και οι προηγούμενοι κυβερνήτες της Ελλάδος, οδήγησαν την Πατρίδα μας στην απόλυτη εξαθλίωση. Υπογράφουν Μνημόνια με τους “δανειστές – τοκογλύφους” εταίρους μας στην ΕΕ, προστατεύοντας τα συμφέροντά αυτών και όχι τα συμφέροντα του λαού και της Πατρίδος.
Ας κάνει ο καθένας από εμάς τις συγκρίσεις του και ας βγάλει τα συμπεράσματά του!!

Τι πράττει ο λαός μας σήμερα;

Αλλά τελικά, που βρίσκεται σήμερα η ελληνική περηφάνια, ο εγωισμός, ο τσαμπουκάς που διέθετε παλιά ο Έλληνας;
Είναι δυνατόν όλοι αυτοί, της σημερινής κυβερνήσεως – αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων των Μνημονίων - να είναι Έλληνες, απόγονοι όλων των Ελλήνων που παραπάνω αναφέρω;
Είναι δυνατόν να κυλάει στις φλέβες τους αίμα ελληνικό;
Είναι δυνατόν αυτά τα σημερινά άψυχα και άβουλα ανθρωπάκια να αυτοαποκαλούνται Έλληνες και να διαχειρίζονται τις τύχες μας;

Πρέπει, επιτέλους, να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε πως, οι πρόγονοί μας έδωσαν τη ζωή τους. Και όσοι τελικά επέζησαν από τον υπέρ πάντων αγώνα, έδωσαν στην Πατρίδα χέρια και πόδια.

Γι΄ αυτό πρέπει, επιτέλους να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε πως οι πρόγονοί μας δεν άφησαν τα κόκαλά τους, που είναι ακόμη μετά από τόσες δεκαετίες διάσπαρτα και άταφα στη Βόρειο Ήπειρο, για να έρχονται σήμερα οι επικυρίαρχοι Γερμανοί και να μας κυριεύουν, χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά.
Γιατί τους επιτρέπουμε να μας βιάζουν καθημερινά;
Γιατί ανεχόμαστε την μετάλλαξη που μας επιβάλλουν;
Πότε θα αντιδράσουμε;
Θα παραδώσουμε στα παιδιά μας μια Πατρίδα καθημαγμένη και κατεστραμμένη;

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Με ισχύ 2.000 φορές (!) τη βόμβα στη Χιροσίμα, θα σβήνει από τον χάρτη μια περιοχή όσο η Γαλλία

Η εικόνα του νέου ρωσικού πυρηνικού υπερόπλου, που δημοσιοποιήθηκε την εβδομάδα που μας πέρασε, θα ήταν αρκετή για να ριζώσει τον φόβο μιας νέας πόλωσης, στρατηγικά παρεμφερούς εκείνης του Ψυχρού Πολέμου, που κράτησε τον κόσμο διασπασμένο τον 20ό αιώνα, έστω κι αν τα στρατόπεδα της ισορροπίας του τρόμου έχουν σήμερα αναδιαμορφωθεί ριζικά.

Η ίδια η Μόσχα έδωσε στη δημοσιότητα το φωτογραφικό υλικό του RS-28 Sarmat, όπως έδωσε και το όνομα «Σατανάς 2» σε αυτόν τον νέο θερμοπυρηνικό, βαλλιστικό πύραυλό της, βάρους 10 τόνων και χωρητικότητας άλλων 10 τόνων πυρηνικού φορτίου, που θα αντικαταστήσει το στρατηγικό πυρηνικό όπλο της δεκαετίας του 1970 (κατά πολύ μεταγενέστερο RS-36M). Το νέο υπερόπλο, με ισχύ πυρός 2.000 φορές μεγαλύτερη από της βόμβας που ισοπέδωσε τη Χιροσίμα στη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θα μπορούσε να σβήσει από τον χάρτη μια περιοχή στο μέγεθος της Γαλλίας ή του Τέξας, έγραψε το ρωσικό πρακτορείο Sputnik.

Σύμφωνα με τον Τύπο στη Δύση, η Ρωσία τον περασμένο Απρίλιο πραγματοποίησε δοκιμή υπερηχητικής πυρηνικής κεφαλής, σχεδιασμένης ώστε να μην ακολουθεί συγκεκριμένη τροχιά και έτσι να είναι αδύνατον να αναχαιτιστεί. Που, μάλλον, προορίζεται για... «κεφαλή του Σατανά».

Επίδειξη δύναμης

Με τον «Σατανά» να συμβολίζει μια νέα κούρσα εξοπλισμών, προμηνύοντας μια νέα εποχή -θερμού ή ψυχρού- πολέμου, και με τη Ρωσία να στέλνει αεροπλανοφόρα στη Μεσόγειο κατά μήκος ευρωπαϊκών ακτών, σε μια επιπλέον κίνηση επίδειξης δύναμης, το ΝΑΤΟ λαμβάνει τα μέτρα του, έστω σε επίπεδο συμβολικών κινήσεων.

Προχθές η ηγεσία της Συμμαχίας άσκησε πιέσεις στους συμμάχους προκειμένου να συνεισφέρουν στη μεγαλύτερη ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στα σύνορα με τη Ρωσία. Οι ηγέτες των κρατών-μελών της Συμμαχίας είχαν, άλλωστε, δεσμευτεί προ μηνών να στείλουν δυνάμεις στις Βαλτικές Δημοκρατίες (Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία) και στα ανατολικά σύνορα της Πολωνίας (συνολικά τέσσερις σχηματισμοί μάχης 4.000 στρατιωτών). Αλλά μέχρι στιγμής έχουν ανταποκριθεί μόνο οι ισχυρότεροι σύμμαχοι (ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία), όπως και ο Καναδάς και η Δανία.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Wall Street, Goldman Sachs, Κοινωνίες και Δημοκρατία

Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Η σκληρή προεκλογική εκστρατεία των προεδρικών εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά το εξαιρετικά χαμηλό της επίπεδο, κατάφερε να αναδείξει ένα θέμα το οποίο αναμένεται να κυριαρχήσει τα αμέσως επόμενα χρόνια. Ένα θέμα το οποίο έχει τη δυναμική να τινάξει στον αέρα τον κόσμο και την πολιτική που είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα.

Αν και πολλές φορές στο παρελθόν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στις ΗΠΑ, το θέμα των σχέσεων της Wall Street και των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων με τις πολιτικές ηγεσίες, τους υποψηφίους, και το σύστημα διακυβέρνησης ευρύτερα, είχε αποτελέσει θέμα συζήτησης, ποτέ δεν είχε καταστεί κυρίαρχο. Στο τέλος χάνονταν ανάμεσα στις κλασικές πολιτικές αντιπαραθέσεις και θέματα.

Αυτή τη φορά λόγω της συγκυρίας και των δυο υποψηφίων, της Χίλαρι Κλίντον και του Ντόναλντ Τράμπ, το θέμα αυτό κυριαρχεί στην πολιτική αντιπαράθεση όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα.

Μια σειρά πολιτικών σχηματισμών, στην Ευρώπη και σιγά σιγά και στον υπόλοιπο πλανήτη, που ξεκινούν από τον ακραία συντηρητικό χώρο, περνούν από εθνικιστικά, ξενοφοβικά, ρατσιστικά, κινήματα και φθάνουν μέχρι τον ακραίο λαϊκισμό, έχουν καταστήσει την παρασκηνιακή, στην ουσία, διακυβέρνηση του πλανήτη, από την Goldman Sacks και τις πολυεθνικές κολοσσούς, βασικό διακύβευμα στις εκλογικές διαδικασίες.

Μέσω αυτής της αντιπαράθεσης έχει γίνει πλέον κτήμα στις πλειοψηφίες των κοινωνιών η άποψη ότι κινητήριος μοχλός της διακυβέρνησης σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι πλέον οι ιδεολογίες και η διαμάχη μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Αυτό που κατευθύνει τις αποφάσεις είναι το συμφέρον των χρηματοπιστωτικών κολοσσών και των παγκόσμιας εμβέλειας πολυεθνικών. Η σύγκρουση δεν είναι πλέον ανάμεσα στην δεξιά και την αριστερά ή ανάμεσα στους συντηρητικούς και σοσιαλδημοκράτες. Η σύγκρουση είναι ανάμεσα στο Globalists (θιασώτες της παγκοσμιοποίησης) και τις Local Societies (τις τοπικές κοινωνίες, τους λαούς των κρατών). Globalists vs The People.

Ολόκληρες γενιές σε παγκόσμια κλίμακα ανδρώθηκαν και εκπαιδεύτηκαν προσδεμένες στο άρμα της παγκοσμιοποίησης. Στα προγράμματα των πανεπιστημίων, στην αγορά εργασίας, στις επιχειρήσεις, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το ευαγγέλιο ήταν η Παγκοσμιοποίηση.

Πολιτικοί σε όλο τον πλανήτη εάν ήθελαν να επιβιώσουν και να κυβερνήσουν έπρεπε να περάσουν μέσα από την κολυμπήθρα της παγκοσμιοποίησης και να δηλώσουν υποταγή στα κελεύσματά της.

Μετά το σκάσιμο της Lehman Brothers και την παγκόσμια οικονομική κρίση που προκάλεσε το 2008, άρχισε να γίνεται γνωστός και να συζητιέται σε ευρεία κλίμακα ο ρόλος ατού του τύπου εταιριών και συμφερόντων στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Οι πολιτικές που προωθούσαν έγιναν αιτία για καταστροφή οικονομιών σε όλο τον πλανήτη. Το όνομα Goldman Sachs, άρχισε να γίνεται συνώνυμο με τη Μαφία. Όλοι αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε ότι η σημασία και η αξία των μετοχών και των ομολόγων, ήταν πολύ μεγαλύτερη από αυτή των κοινωνιών και του απλού πολίτη. Από το συμφέρον της Κοινωνίας του Δήμου είχαμε, μέσω συμφωνιών πίσω από κλειστές πόρτες, στο συμφέρον των χαρτιών και των τραπεζών – χρηματοπιστωτικών οργανισμών.

Το Brexit, αποτέλεσε ένα γεγονός που συντάραξε τον πλανήτη. Μόλις πριν από λίγες ημέρες μάθαμε ότι η νέα Πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τερέζα Μέϊ, την ώρα που συγκλονίζονταν ολόκληρη η Μεγάλη Βρετανία, η Ευρώπη και ο Πλανήτης, με την σκληρή προεκλογική εκστρατεία ενόψει του Δημοψηφίσματος, ήταν πολύ πιο ειλικρινής στα λεγόμενα και τις απόψεις της έναντι των στελεχών της Goldman Sachs και των τραπεζών, από ότι ήταν όταν απευθύνονταν στο λαό του Ηνωμένου Βασιλείου.

Λόγω των WikiLeaks, έχουμε πλέον μάθει ότι οι πραγματικές ιδέες, απόψεις και πολιτικές της Χίλαρι Κλίντον, είναι διαμετρικά αντίθετες με αυτές που διατυπώνει στις προεκλογικές συγκεντρώσεις και ομιλίες της, στις οποίες σκίζει τα ιμάτιά της, δήθεν, για τα συμφέροντα των αδυνάτων και των φτωχών πολιτών. Και όσο αφορά που εξέφρασε τις πραγματικές; Που αλλού; Σε πληρωμένες με εκατοντάδες δολάρια ομιλίες, πίσω από κλειστές πόρτες στα στελέχη της Goldman Sachs.

Μετά από όλα αυτά υπάρχει λόγος να απορεί κανείς όταν ο δήθεν έγκυρος Economist, διακηρύσσει σε άρθρο του ότι οι Globalists θα πρέπει να κλείσουν τη μύτη τους σε όλη τη μπόχα που περικυκλώνει την κα Κλίντον και να την ψηφίσουν έναντι του επικίνδυνου για τα συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης Ντόναλντ Τράμπ.

Δυστυχώς για τους αποκαλούμενους Globalists και τη Goldman Sachs, ο πραγματικά επικίνδυνος αντίπαλος δεν είναι ό Ντόναλντ Τράμπ. Ο κ. Τράμπ συγκυριακά είναι ο φορέας μιας αγανάκτησης των απλών πολιτών η οποία ξεπερνά κατά πολύ τα όρια των ΗΠΑ, και ίσως να μην είναι και ο ιδανικός εκπρόσωπος αυτού του κινήματος αγανάκτησης.

Εκτός απρόοπτου και ενός θαύματος η εκλεκτή του συστήματος των Globalists, η κα Κλίντον, θα κερδίσει τον κ. Τράμπ, Και σίγουρα την επόμενη ημέρα της νίκης όλου θα πανηγυρίσουν και θα θριαμβολογήσουν για τη νίκη του σοβαρού συστήματος, έναντι του τρελού και επικίνδυνου επιχειρηματία. Ο σοβαροί θα έχουν κερδίσει το λαϊκισμό, το ρατσισμό, την ξενοφοβία και ότι κακό πετάει και κολυμπάει.

Όλα καλά, όλα ανθηρά. Μήπως όμως αυτή η νίκη θα είναι εφήμερη και πύρρειος; Μήπως αυτή η νίκη, μετά από αυτή τη σκληρή αντιπαράθεση και το βρώμικο πόλεμο, θα αποδειχθεί ήττα; Μήπως η αγανάκτηση εξελιχθεί σε μίσος και πόλεμο μέχρις εσχάτων ανάμεσα στη Δημοκρατία – Κοινωνία και την Goldman Sachs;

Μήπως;

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Δημοσιογράφος
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το αποκαλούμενο επισήμως «Τέμενος της Απελευθέρωσης», το οποίο ανακαινίζεται αυτή την εποχή στην παλαιά πόλη του Γκαζίαντεπ, στη Νοτιοανατολική Τουρκία, αποτελεί ορόσημο στη διαδρομή ανάμεσα σε ένα μεγάλο έγκλημα του 20ού αιώνα και ένα άλλο που διαπράχθηκε στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, γράφει ο Ρόμπερτ Φισκ στον «Independent».

«Αυτό που δεν θα σας πει κανείς στο Γκαζίαντεπ, που δεν αναφέρεται σε κανέναν τουριστικό οδηγό, είναι ότι το τζαμί υπήρξε η μητρόπολη των τουλάχιστον 20.000 αρμενίων χριστιανών που ήταν θύματα του μεγαλύτερου εγκλήματος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου: της γενοκτονίας των Αρμενίων. Τους απέλασαν οι οθωμανοί Τούρκοι από την πόλη αυτή, όπου ζούσαν εκατοντάδες χρόνια, για να τους εκτελέσουν και να τους ρίξουν σε μαζικούς τάφους. Οι δολοφόνοι ήταν Τούρκοι και Κούρδοι» τονίζει ο βετεράνος πολεμικός ανταποκριτής που επισκέφτηκε πρόσφατα την περιοχή.

Συνολικά ως και 32.000 Αρμένιοι - σχεδόν ολόκληρος ο χριστιανικός πληθυσμός της πόλης, που τότε ονομαζόταν Αντέπ, ο οποίος αριθμούσε 36.000 άτομα - απελάθηκε στη Χάμα, στη Χομς και σε άλλες πόλεις της Συρίας το 1915. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι του Αντέπ λεηλάτησαν τα σπίτια όσων απελάθηκαν, παίρνοντας ακόμη και τους θησαυρούς της μητρόπολης, την οποία μετέτρεψαν σε αποθήκη και στη συνέχεια σε φυλακή. Ως τζαμί άρχισε να λειτουργεί το 1986.

Το μοναδικό εμφανές σημάδι του παρελθόντος είναι η χρονολογία «1892» σκαλισμένη στην ανατολική πλευρά της αρχικής εκκλησίας. Σηματοδοτούσε την ολοκλήρωση του έργου αυτού του μεγάλου αρμένιου αρχιτέκτονα Σαρκίς Μπαλιάν - ήταν ο επίσημος αρχιτέκτονας του Σουλτάνου Αμπντουλχαμίντ Β' τον 19ο αιώνα, το οποίο αποτελεί τρομερή ειρωνεία, δεδομένου ότι ο Αμπντουλχαμίντ ξεκίνησε τον πρώτο γύρο της σφαγής των 80.000 Αρμενίων (ο αριθμός των θυμάτων μπορεί να φθάνει και τις 300.000) δύο χρόνια μετά την ανέγερση της εκκλησίας.

Στο Αρμενικό Ολοκαύτωμα του 1915 - «ακόμη και οι Ισραηλινοί χρησιμοποιούν τον όρο αυτόν για τη γενοκτονία των Αρμενίων» γράφει ο Φισκ - ενάμισι εκατομμύριο Αρμένιοι σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους.

Υπέρ του πλιάτσικου και κατά των Γάλλων

Εξω από την πρώην αρμενική εκκλησία, ο βραβευμένος βρετανός δημοσιογράφος συνάντησε έναν γηραιό σύγχρονο πρόσφυγα πολέμου από τη Συρία. Ναι, γνώριζε ότι το τζαμί ήταν κάποτε εκκλησία. Πριν από έναν αιώνα, οι Αραβες της Βόρειας Συρίας - της περιοχής που σήμερα κατέχει το Ισλαμικό Κράτος - ήταν οι μοναδικοί φίλοι που βρήκαν οι Αρμένιοι στις μεγάλες ερήμους όπου τους έστειλαν για να πεθάνουν.

Οταν τελείωσε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, οι συμμαχικές δυνάμεις μπήκαν στο Αντέπ. «Πρώτοι ήταν οι Βρετανοί, οδηγούμενοι από τον αποτρόπαιο σερ Μάικ Σάικς - των διαβόητων συνόρων Σάικς - Πικό - και μετά οι Γάλλοι τον Οκτώβριο του 1919. Οι μουσουλμανικές ελίτ που είχαν καταλάβει την πόλη, τα σπίτια και τις περιουσίες των Αρμενίων, φοβήθηκαν ότι οι νεοφερμένοι θα απαιτούσαν αποκατάσταση. Μάχες ξέσπασαν ανάμεσα στους μουσουλμάνους και τους Γάλλους και οι πρώτοι ανακάλυψαν με ενθουσιασμό τον αγώνα για την ανεξαρτησία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Ετσι ξεκίνησε η ψεύτικη ιστορία της πόλης» γράφει ο Φισκ.

Η μεγαλύτερη πηγή γνώσης για αυτή την περίοδο είναι ο Ουμίτ Κουρτ, απόφοιτος του Χάρβαρντ, κουρδοαραβικής καταγωγής, που γεννήθηκε στο σύγχρονο Γκαζίαντεπ. Ο κ. Κουρτ, που σήμερα διδάσκει στο Κέντρο Μεσανατολικών Σπουδών του Χάρβαρντ, έκανε το διδακτορικό του για τους Αρμένιους του Αντέπ από το 1890 και μετά, επικεντρωνόμενος στη μεταβίβαση περιουσιών, στις κατασχέσεις, στις απελάσεις και στο μακελειό. Το συμπέρασμά του είναι θλιβερό: «Η περίφημη μάχη του Αϊντάμπ [sic] κατά των Γάλλων ήταν τόσο ένας οργανωμένος αγώνας μιας ομάδας ωφελημένων από τη γενοκτονία που ήθελαν να κρατήσουν τα λάφυρά τους όσο και ένας αγώνας εναντίον μιας κατοχικής δύναμης».

Οι Γάλλοι εγκατέλειψαν το Αντέπ τον Δεκέμβριο του 1919. Το νέο τουρκικό κράτος απένειμε στους μουσουλμάνους μαχητές της πόλης τον τιμητικό τίτλο «γκαζί» - «βετεράνοι» - και το Αντέπ έγινε Γκαζίαντεπ. Η μητρόπολη μετονομάστηκε σε «Τέμενος της Απελευθέρωσης» - «Κουρτουλούς Τζαμί» - προς τιμήν της νίκης επί των Γάλλων.

Γερμανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι των Οθωμανών

Σύμφωνα με την επίσημη τουρκική εκδοχή, οι Αρμένιοι πέθαναν «τραγικά» στο χάος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όπως και οι μουσουλμάνοι. Γερμανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι παρακολούθησαν τη γενοκτονία. Ο Χίτλερ ρώτησε ο 1939 τους στρατηγούς του οι οποίοι «θυμήθηκαν» τους σφαγιασθέντες Αρμενίους.

«Η επίσημη τουρκική εκδοχή για την τύχη των αρχικών Αρμενίων του Γκαζίαντεπ αναφέρεται στη "μετεγκατάστασή" τους - όρο που χρησιμοποιούσαν και οι ναζί όταν έστελναν τους Εβραίους προς εξολόθρευση στην Ανατολική Ευρώπη. Πέρυσι, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετέφερε επίτηδες την ημέρα του εορτασμού της μάχης της Καλλίπολης του 1915, για να συμπέσει με την ημέρα μνήμης της έναρξης της γενοκτονίας των Αρμενίων, σε μια προσπάθεια να εξαλείψει κάθε ανάμνηση από το έγκλημα - αλλά η κυβέρνηση επέτρεψε στους Αρμενίους να παρελάσουν στην Κωνσταντινούπολη για να τιμήσουν τους νεκρούς τους του 1915» καταλήγει ο Φισκ.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Καραμπελιά

Η ήττα την οποία υπέστη η κυβέρνηση με την απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες είναι μία ήττα καθολική και πολλαπλών διαστάσεων. Κατά αρχάς, το προφανές, σε πρώτη ανάγνωση, ότι η κυβέρνηση και η στενή ομάδα του Μαξίμου -Τσίπρας, Παππάς, Γεροβασίλη κ.λπ.- όχι μόνο απέτυχαν να διευθετήσουν κατά το δοκούν το τηλεοπτικό τοπίο, αλλά βρίσκονται πλέον μπροστά σε μια πραγματικότητα απολύτως αρνητική για την κυβέρνηση.

Ας δούμε τις βασικές της παραμέτρους.

Αρχικώς, αντί για τέσσερα ευκολότερα ελεγχόμενα κανάλια θα βρεθεί μπροστά σε δέκα εχθρικά κανάλια. Εκείνα που οδηγούνταν σε κλείσιμο έχουν προφανώς στραφεί ενάντιά της· αλλά και οι τέσσερεις εκλεκτοί «υπερθεματιστές», ιδιαίτερα οι δύο νέοι αδειοδοτηθέντες –ο Μαρινάκης και ο Σαββίδης– μετά το φιάσκο που τους οδήγησε σε οικονομική αιμορραγία και εξευτελισμό, θα στραφούν και αυτοί αναπόφευκτα άμεσα ή σε βάθος χρόνου ενάντια στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Διότι είναι διαφορετικό πράγμα να συμμετέχεις σ’ ένα κλειστό και στενό κλαμπ «αδειούχων» και διαφορετικό σε μια αγορά δέκα τουλάχιστον καναλιών που ήδη μαστίζεται από διαφημιστική συρρίκνωση και κρίση. Παράλληλα στο ίδιο πεδίο, εκείνο των τηλεοπτικών σταθμών η κυβέρνηση οδηγήθηκε σε σύγκρουση –στην οποία και ηττήθηκε– με τους δημοσιογράφους και τους τεχνικούς των καναλιών τους οποίους καταδίκαζε σε ανεργία, όταν συχνά επρόκειτο μάλιστα για οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, μετά από αυτή την παταγώδη αποτυχία το τηλεοπτικό τοπίο, συνολικά, θα γίνει περισσότερο εχθρικό και αφιλόξενο για την κυβέρνηση. Για να μην αναφερθούμε στον μεγάλο απόντα της τελικής αδειοδότησης, τον Καλογρίτσα, που αποτελούσε την κεντρική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ –συνδεδεμένη μάλιστα και με την παράλληλη έκδοση εφημερίδας. Ο οποίος όχι μόνο «κάηκε» ολοκληρωτικά, αλλά θα οδηγηθεί σε πλείστες όσες περιπέτειες – φορολογικές, δανειακές, περιπλοκές με τις τράπεζες κ.ο.κ. και επομένως, από στρατηγικός σύμμαχος με την πρώτη ευκαιρία κινδυνεύει να στραφεί κι αυτός ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως σημαντικότερη είναι η ήττα της κυβέρνησης απέναντι στους δικαστικούς, ήττα που απειλεί να προσλάβει σαρωτικές διαστάσεις. Διότι ενώ μέχρι πρόσφατα η κυβέρνηση φαινόταν να προχωρά, κουτσά-στραβά, στον έλεγχο του δικαστικού σώματος, χρησιμοποιώντας το μαστίγιο και το καρότο ταυτόχρονα, δηλαδή τις διώξεις εναντίον των μη αρεστών δικαστών και τις οικονομικές παροχές προς όφελός τους. Αυτές οι κινήσεις ενορχηστρωμένες από δύο μάλιστα αρμόδιους υπουργούς, τον Παρασκευόπουλο και τον Παπαγγελόπουλο, της είχαν επιτρέψει να ελέγξει με δικούς της ανθρώπους την ηγεσία του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ εκπαραθύρωσαν και τον Ντογιάκο.

Και όμως, τελικώς, τα κατάφεραν να οδηγηθούν σε μια μετωπική και ατελέσφορη σύγκρουση με το δικαστικό σώμα. Διότι στην προσπάθεια τους να επιβάλλουν με αντισυνταγματικό τρόπο τον περιορισμό του αριθμού των καναλιών με τον νόμο Παππά, οδηγήθηκαν αναπόφευκτα σε σύγκρουση με την Τρίτη εξουσία το δικαστικό σώμα συλλήβδην. Σύγκρουση η οποία ξέφυγε από κάθε έλεγχο μια και εκφράστηκε ανοιχτά με απροκάλυπτους εκβιασμούς και διαπόμπευση της προσωπικής ζωής ανωτάτων δικαστών. Και το επιστέγασμα, οι δηλώσεις Γεροβασίλη το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, του Παππά και άλλων κυβερνητικών στελεχών, που χαρακτηρίζουν ανοικτά τους δικαστές, όργανα της διαπλοκής και των δανειστών! Αυτά μάλιστα, από την πλέον διαπλεκόμενη κυβέρνηση –από τη γάτα των Ιμαλάϊων μέχρι τα βοσκοτόπια του Καλογρίτσα, και την πλέον υποτακτική στις επιταγές της τρόικα. Έτσι, μία σύγκρουση που αφορούσε την «τέταρτη εξουσία», δηλαδή τον Τύπο, οδήγησε σε αποξένωση και αντιπαλότητα τόσο με την «τέταρτη» όσο και με την τρίτη εξουσία!

Στην κυβέρνηση πια απομένει ο έλεγχος της νομοθετικής εξουσίας, της Βουλής, και της εκτελεστικής, δηλαδή του κράτους. Πρόκειται για μία πρωτοφανή στην μεταπολιτευτική περίοδο διαίρεση ανάμεσα στους πυλώνες της πολιτείας η οποία θυμίζει την ανάλογη σύγκρουση της κυβέρνησης Παπανδρέου με τον Τύπο και τον Άρειο Πάγο επ’ ευκαιρία του σκανδάλου Κοσκωτά, αλλά ποτέ δεν είχε προσλάβει τόσο ανοικτή και απροκάλυπτη διάσταση μεταξύ πολιτείας και δικαστών.

Μια κυβέρνηση που στηρίζεται σε μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, 153 εδρών, η οποία έχει απολέσει αναμφίβολα τη λαϊκή συναίνεση για τις πολιτικές της, και αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα και αυξανόμενες εσωτερικές αντιθέσεις, βρέθηκε στο σημείο καμπής της διαδρομής της.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μέχρι σήμερα, από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι τις 26 Οκτωβρίου 2016, η πορεία της κυβέρνησης μπορούσε να αναπαρασταθεί από δύο αποκλίνουσες καμπύλες. Η μία ήταν εκείνη της σχέσης με την πραγματική οικονομία, το διεθνές περιβάλλον και τους δανειστές που ήταν καθοδική –από το κακό στο χειρότερο– και σημαδεύεται από τα capital control’s, το νέο μνημόνιο, το υπερταμείο, την κατακρεούργηση την συντάξεων κ.λπ. Ταυτόχρονα όμως κατά παράδοξο τρόπο η καμπύλη της πολιτικής ζωής, είχε αντίστροφη πορεία: Πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά μέσω της προεδρικής εκλογής, εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ τον Ιανουάριο του 2015, καθολική επικράτηση στο δημοψήφισμα παρά τον ψευδεπίγραφο και αυτοκτονικό του χαρακτήρα, επικράτηση στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Και όλα αυτά, συνοδευόμενα με άλλες παράπλευρες νίκες, όπως η εκλογή ενός απόλυτα ελεγχόμενου πρόεδρου Δημοκρατίας, ο σταδιακός έλεγχος της κορυφής των δικαστικών οργάνων, η σταδιακή υποταγή ενός μεγάλου μέρους του Τύπου, κ.λπ. Έτσι, η κυβέρνηση φαινόταν να πηγαίνει κατά κρημνών στην πραγματική διαχείριση της οικονομίας, των εξωτερικών σχέσεων, του μεταναστευτικού κλπ, και ταυτόχρονα να επικρατεί στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο! Ο Τσίπρας ήταν ο μεγάλος νικητής των εσωτερικών πολιτικών αναμετρήσεων παρά τις καταστροφές που επισώρευε στην κοινωνία.

Στις 26 Οκτωβρίου του 2016, αυτή η διχοτόμηση έπαψε να υπάρχει. Η εσωτερική πολιτική καμπύλη ήρθε να συναντήσει αιφνίδια, την καμπύλη της οικονομίας, των εξωτερικών σχέσεων, του διαρκώς καταβαραθρούμενου κύρους της χώρας.

Η απόφαση του ΣΤΕ σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ, ακόμα και της ίδιας της μακροημέρευσης των πολιτικών κομμάτων που την συγκροτούν. Δηλαδή, επί τέλους, η πραγματική κοινωνία αρχίζει να επιβάλει την παρουσία της απέναντι στην πολιτική εξουσία και να διαμορφώνει την πορεία της. Η αστική τάξη των ιδιοκτητών του Τύπου, οι υψηλόβαθμοι δικαστικοί, οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί των καναλιών, έρχονται να συναντήσουν τους συνταξιούχους, τους δανειολήπτες, τους υγειονομικούς στην απόρριψη της κυβέρνησης.

Αίφνης, ο βασιλιάς αποκαλύπτεται στα μάτια όλων γυμνός, όπως πράγματι ήταν. Στο εξής, η σύμπτωση αυτών των δύο πτωτικών «γραφημάτων», της κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας και της πολιτικής, θα δημιουργήσει συνθήκες χιονοστιβάδας. Μετρημένοι είναι πλέον οι μήνες της κυβέρνησης προτού κατακρημνιστεί.

* Ο Γιώργος Καραμπελιάς είναι συγγραφέας και επικεφαλής του Κινήματος Άρδην. Περισσότερα για την πολιτική συγκυρία, στο πρόσφατο βιβλίο του "Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, η Υπέρβαση", που κυκλοφορεί από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Δεν είναι καλά τα νέα για το Μέγαρο Μαξίμου που έχει αναγάγει σε ύψιστο στόχο του την επίτευξη «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, ή στη χειρότερη περίπτωση, «ρύθμισης» που θα επιτρέπει την αποπληρωμή του με προνομιακούς όρους και σημαντική χρονική επέκταση των ωριμάνσεων, καθώς ολοένα και περισσότεροι συντάσσονται με τη θέση Σόιμπλε, ότι για μια τουλάχιστον δεκαετία, η Ελλάδα δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει πρόβλημα…

Τελευταίο κρούσμα ήταν ο ίδιος ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ που αποδέχεται πλέον και επίσημα τη σκληρή γραμμή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για μετάθεση της συζήτησης, λαμβάνοντας αποστάσεις από τη διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού ταμείου (ΔΝΤ), Κριστίν Λαγκάρντ.

Τα κακά μαντάτα στέλνει στην Αθήνα και σε μια κυβέρνηση που πυροβόλησε τα πόδια της στο θέμα των αδειών για τα τηλεοπτικά κανάλια, η «Wall Street Journal». «Είμαι μάλλον στο πλευρό του Σόιμπλε, παρά της [διευθύντριας του ΔΝΤ] Λαγκάρντ», η οποία έχει ζητήσει να επιλυθεί το ζήτημα το ταχύτερο δυνατό.

Η απάντηση στο ότι το ελληνικό χρέος άγγιξε το 180% του ΑΕΠ, ο Ρέγκλινγκ απαντά ότι δεν έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία αφού οι τόκοι που πληρώνονται κάθε χρόνο «είναι 1%», χάρη στα χαμηλότοκα δάνεια στήριξης που έχουν προσφέρει οι Ευρωπαίοι εταίροι της Αθήνας, όροι που είναι καλύτεροι από αυτούς που απολαμβάνουν η Γαλλία ή/και το Βέλγιο, σε μια απόδειξη της αλληλεγγύης της Ευρωζώνης στην Ελλάδα (μόνο που κυβερνητικοί αξιωματούχοι αυτό δεν το αποδέχονται αποκαλώντας τους δανειστές τους, με αυτούς τους όρους, ως «τοκογλύφους»).

Πρόκειται για τελειωτικό πλήγμα στην ελληνική πλευρά που επιδιώκει την ένταξη στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» (QE: quantitative easing) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), κυρίως όμως για να έχει να παρουσιάσει ένα επίτευγμα στον ελληνικό λαό, ως αποτέλεσμα της «σκληρής διαπραγμάτευσης».

Το πρόβλημα είναι πως δεν αντιλαμβάνονται ότι κανείς δεν θα τους προσφέρει τέτοιο «δώρο» διότι κανείς δεν επιθυμεί να χάσει τα χρήματά του, αφού συνεχίζει την παρανοϊκή κατ’ αποκλειστικότητα προσήλωση στη φορομπηχτική πολιτική, αρνούμενοι να αντιληφθούν ότι αυτό έχει ημερομηνία λήξης.

Η πολιτική της κυβέρνησης στην υλοποίηση του «προγράμματος» ακολουθεί την αναλογία 97% φόροι και μόλις 3% περικοπή δαπανών και αυτό το τελευταίο με ερωτηματικό, οπότε εάν προσθέσει κανείς στην εξίσωση και τον πολιτικό παράγοντα στις χώρες-δανειστές, π.χ. στη Γερμανία όπου έρχονται εκλογές, εξάγει εύκολα το συμπέρασμα… όχι όμως και η ελληνική κυβέρνηση.

Και από τις ΗΠΑ όμως τα μηνύματα είναι αποκαρδιωτικά για την κυβέρνηση, αφού ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζος Έρνεστ, δήλωσε ότι ο Ομπάμα δεν θα μεσολαβήσει για ένα νέο οικονομικό διακανονισμό ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση και ξεκαθάρισε ότι θα ζητήσει τη συνέχιση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων που είναι καλές για την μακροπρόθεσμη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση στην Ελλάδα.

Σα να μην έφτανε αυτό και η Κριστίν Λαγκάρντ τραβάει το χαλάκι κάτω από τα πόδια του Αλέξη Τσίπρα, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο αλλαγής της στάσης του ΔΝΤ στο θέμα του ελληνικού χρέους και να προσχωρήσει και αυτή στη γραμμή Σόιμπλε, δηλαδή να υπογραμμίζει ότι απαιτείται ρύθμιση του χρέους, όταν όμως ανακύψει το πρόβλημα και αφού η Αθήνα έχει αντιληφθεί τα στοιχειώδη που δεν αντιλαμβάνεται.

Δεν πρόκειται να μας ελαφρύνουν το χρέος για να παίζουν οι πολιτικοί, φορτώνοντας το Δημόσιο και τις πλάτες φορολογουμένων και δανειστών με δημοσίους υπαλλήλους. Επειδή όμως το Μέγαρο Μαξίμου ΔΕΝ καταλαβαίνει, όλα δείχνουν ότι αποφάσισαν να τους τελειώσουν…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μεγαλοϊδεατισμών συνέχεια για τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κατά τη διάρκεια συνεδρίου ανέφερε ότι «θα υπερασπιστούμε και θα προστατέψουμε τους ομοεθνείς μας στην Ελλάδα», αλλά και «τα αδέλφια μας μέχρι και την Αφρική, από τη Μεσόγειο μέχρι και τις ατελείωτες στέπες της Κεντρικής Ασίας».

«Οτιδήποτε συμβαίνει στη περιοχή έχει άμεση σχέση με την Τουρκία… Γυρίσαμε ποτέ στο παρελθόν την πλάτη μας όταν αντιμετώπισαν δυσκολίες οι ομοεθνείς μας στην Βουλγαρία, στην Ελλάδα, στη ‘’Μακεδονία’’, τα αδέλφια μας στην Βοσνία, στην Αλβανία και στο Κόσοβο;» διερωτήθηκε ο Ερντογάν.

«Είπαμε ποτέ πως οι υποθέσεις αυτές είναι εσωτερικές; Μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη μας; Όπως έχω αναφέρει, άλλα είναι τα φυσικά μας σύνορα και εντελώς διαφορετικά είναι τα σύνορα της καρδιάς μας» υποστήριξε ο τούρκος πρόεδρος συμπληρώνοντας ότι «τα αδέρφια μας, που βρίσκονται από την Ευρώπη μέχρι και την Αφρική, από τη Μεσόγειο μέχρι και τις ατελείωτες στέπες της Κεντρικής Ασίας βρίσκονται στα σύνορα της καρδιάς μας. Για εμάς τα Βαλκάνια είναι το ένα μέρος της καρδιάς μας και ο Καύκασος το άλλο μέρος».

«Η έχθρα προς τους ξένους στην Ευρώπη αυξάνεται, και εμείς είμαστε οι πρώτοι που αντιδρούμε. Γιατί; Διότι εκεί ζουν 5 εκατομμύρια πολίτες μας που έχουν τις ρίζες τους στην Τουρκία. Επιπλέον πρέπει να προσθέσουμε και τα αδέλφια μας από το Τουρκιστάν, το Αφγανιστάν και την Κεντρική Ασία που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη. Είναι ηθική μας υποχρέωση να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα τους και να βρούμε λύσεις στα προβλήματα τους» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Ερντογάν.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Την στιγμή που ο υπουργός εξωτερικών της Αλβανίας Ντ. Μπουσάτι στέκονταν πειθήνιος μπροστά στον Ερντογάν ακούγοντας τις «εντολές» για αντιμετώπιση των Γκιουλενιστών που δρουν στην Αλβανία, στα Τίρανα συνεχίζονται οι ανθελληνικές δηλώσεις που έχουν αποθρασύνει τον ακραίο αλυτρωτισμό των Τσάμηδων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Ράμα.

Ο κ. Μπουσάτι επισκέφτηκε την Άγκυρα στο πλαίσιο της επιχείρησης «δημοσίων σχέσεων» που έχει επιδοθεί το καθεστώς Ερντογαν και δέχθηκε δριμείες συστάσεις για την άμεση εξάρθρωση όλων των δικτύων που είχαν αναπτυχθεί στην Αλβανία από το Ίδρυμα Φετουλάχ Γκιουλεν που με εντολή του …Ερντογάν τα προηγούμενα χρόνια είχε λειτουργήσει σχολεία, κοινωνικές δομές και τζαμιά στην Αλβανία στο πλαίσιο της γνωστής νεοθωμανικής ατζέντας του τούρκου υπουργού. Τα Τίρανα έχουν ήδη δεσμευθεί ότι θα αξιοποιήσουν τα στοιχεία που τους έδωσαν οι τουρκικές Αρχές και θα ελέγξουν τον μηχανισμό του Γκιουλεν στην Αλβανία..

Και ενώ μπροστά στον Σουλτάνο η «περήφανη» κυβέρνηση Έντι Ράμα υποκλίνεται, επιμένει να προκαλεί την Αθήνα, έχοντας με τις επιλογές της αποθρασύνει όλα τα ακραία εθνικιστικά στοιχεία με τα οποία μάλιστα και συνεργάζεται.

Ο κυβερνητικός εταίρος του κ. Ράμα και πρόεδρος του κόμματος των Τσαμηδων PDIU κ. Ιντρίζι ξεσπάθωσε και πάλι εναντίον της Ελλάδας. Μιλώντας χθες στο Εθνικό Συνέδριο του κόμματός του δήλωσε ότι το θέμα των Τσάμηδων θα επιλυθεί μόνο ένα αντιμετωπισθεί ως «εθνικό θέμα» και για τον λόγο αυτό θα αναλάβει πρωτοβουλία για την συγκρότηση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που θα αναλάβει να προωθήσει το θέμα των Τσάμηδων και θα καταγράψει τους «Τσάμηδες που θανατώθηκαν στην διάρκεια της Ελληνικής Γενοκτονίας». Ο κ. Ιντριζι μάλιστα κάλεσε την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει το κόμμα του να θέσει το θέμα του Εμπολέμου στην επόμενη Υπουργική Σύνοδο του ΝΑΤΟ καθώς και οι δυο χώρες είναι μέλη της Συμμαχίας.

Με αφορμή μάλιστα την συζήτηση που ξεκίνησε για το γνωστό θέμα των Στρατιωτικών Κοιμητηρίων στην μνήμη των ελλήνων πεσόντων του Αλβανικού Μετώπου, ο αρχηγός των Τσάμηδων προειδοποίησε ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την κατασκευή τους εάν πριν δεν επιτραπεί η ανέγερση αντίστοιχων κοιμητηρίων για τους ..Τσάμηδες στην Ελλάδα.

«Θα προστατεύουμε τα δικαιώματα των Αλβανών Τσάμηδων. Η Αλβανία δεν μπορεί να έχει νεκροταφείο για τους έλληνες στρατιώτες χωρίς να έχει προηγηθεί η ανέγερση Νεκροταφείων για το λαό των Τσαμηδων στην Ελλάδα. Θα κάνουμε κρίσιμα βήματα στο ζήτημα αυτό. Θα συγκροτήσουμε Κοινοβουλευτική Επιτροπή αρμόδια για το Τσάμικο, θα ζητήσουμε στο Κοινοβούλιο την καταγραφή των αληθινών περιστατικών του 1944 και αμέσως μετά θα καταγράψουμε όλους όσους θανατώθηκαν στην διάρκεια της Γενοκτονίας των Τσάμηδων από την Ελλάδα. Αυτό είναι το ηθικό χρέος μας..» είπε ο κ. Ιντριζι.

Όμως ένα ακόμη ακραίο δείγμα της ανθελληνικής ρητορικής που έχει υιοθετηθεί στα Τίρανα, δόθηκε από την Γ.Γ. και βουλευτή του κόμματος PDIU Μεσίλα Ντόντα που στο πλαίσιο της προσπάθειας διεθνοποίησης του ζητήματος των Τσαμηδων το έθεσε στην Διακοινοβουλευτική Συνέλευση που συνεδριάζει στην Γενεύη.

Μπροστά σε κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες από όλο τον κόσμο η κ. Ντόντα παρουσίασε το «δράμα των Τσαμηδων και της Τσαμουριάς ,υπό το πρίσμα της Συνθήκης για την Προστασία των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών. Η αλβανίδα βουλευτής έκανε ειδική μνεία στην προσωπική εμπειρία της από την .. «Γενοκτονία εις βάρος 30 χιλιάδων Αλβανών της Τσαμουριάς ,περιοχή που ανήκει σήμερα στην βόρεια Ελλάδα(!)» ενώ απέδωσε την «επιχείρηση εθνοκάθαρσης εις βάρος τους σε …φιλοναζιστικές συμμορίες της εποχής»!

Θέλοντας να κεντρίσει το συναίσθημα των κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών αναφέρθηκε στον γιο της που «δεν έχει κανένα δικαίωμα να κληρονομήσει τον πάππου του, δεν έχει ιθαγένεια (ελληνική) αποδίδοντας την παραβίαση των κληρονομικών δικαιωμάτων στον Νόμο του Εμπολέμου κάνοντας έτσι λόγο για «παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων αλλά και για Γενοκτονία που έμεινε ατιμώρητη».

Κατηγορώντας τον Ναπολέοντα Ζέρβα για συνεργασία με τους ..Ναζί, με σκοπό να εκδιώξει τους Τσαμηδες, η αλβανίδα βουλευτής κατηγόρησε την Ελλάδα ότι στέκεται στην «λάθος πλευρά της ιστορίας χωρίς να έχει ζητήσει συγγνώμη και συνεχίζοντας να μην επιτρέπει στους Τσαμηδες να επιστρέψουν στα σπίτια τους» και το ανθελληνικό αυτό παραλήρημα ολοκληρώθηκε με την ανιστόρητη και προκλητική επίθεση εναντίον της Ελλάδας ότι «ταυτίζεται με το χιτλερικό και σταλινικό καθεστώς και όχι με την δημοκρατική Γερμανία και Ουκρανία, την ευρωπαϊκή Κροατία, οι οποίες έχουν δώσει λύση σε ανάλογα θέματα, με ιστορίες γενοκτονίας σε βάρος μειονοτήτων»…

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



“Αν”, ένα θαυμάσιο ποίημα του Ρ. Κίπλινγκ, σίγουρα το γνωρίζετε οι περισσότεροι. Δανείζομαι εδώ τον τίτλο του, για να εκφράσω κάποιες σκέψεις.

Αν νιώθετε ότι κάποιοι έχουν χτυπήσει χωρίς έλεος τη ζωή σας...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι έκλεψαν την αξιοπρέπειά σας, κάτι περισσότερο, ότι τσάκισαν την ελληνική λεβεντιά σας...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι εξόρισαν τα παιδιά σας μακριά από σας τους γονείς, τ' αδέλφια και την πατρίδα τους...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι έβγαλαν τη μπουκιά μέσα από το στόμα των μικρών σας παιδιών για να την καταβροχθίσουν αυτοί...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι στέλνουν σε εργασιακά κάτεργα τα πιο μεγάλα παιδιά σας κι εσάς τους ίδιους...

Αν νιώθετε ότι κάποιοι, μέρα με τη μέρα, σας στερούν όλο κι περισσότερο τη δυνατότητα να γιατρευτείτε αν αρρωστήσετε...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι οδηγούν ανθρώπους στην απόγνωση και στην αυτοκτονία και ότι κάθε αυτοκτονία μπορεί να ήταν -ή ίσως θα είναι- του δικού σας πατέρα, του δικού σας παιδιού, του δικού σας αδελφού...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι το σπίτι, το χωράφι ή το μαγαζάκι, που με κόπους αποκτήσατε, τα έχουν “βάλει στο μάτι” ώστε ν' αυξήσουν τ' αμύθητα κέρδη τους...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι θέλουν να σας ακριβοπουλήσουν ίσως και τον αέρα που αναπνέετε , σίγουρα πάντως τα άλλα κοινά αγαθά που η μάνα-γη απλόχερα χαρίζει, την ενέργεια (μόνο μετασχηματισμοί της είναι αναγκαίοι!) και το νερό...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι ευτέλισαν τόσο πολύ τη ζωή σας, ώστε να είστε εκτεθειμένοι σε κάθε είδους εγκληματικές διαθέσεις και πράξεις...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι φιμώνουν κάθε διαμαρτυρία σας, κατηγορώντας σας για φασίστες, απλά γιατί δεν έχετε την ίδια γνώμη μ' αυτούς...

Αν νιώθετε ότι κάποιοι μέρα με τη μέρα σας κάνουν όλο και πιο μικρούς, όλο και πιο ανήμπορους να αποφασίζετε εσείς για τα ουσιαστικά της ζωής σας...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι, όλο και πιο βίαια, σας απωθούν από τα κέντρα των αποφάσεων (λέγε με Κοινοβούλια της αστικής “Δημοκρατίας”! -τα φανερά και τα κρύφια!) όπου παίρνουν αποφάσεις για σας χωρίς εσάς...
Αν νιώθετε ότι κάποιοι θέλουν να σας εξαϋλώσουν μέχρι να χωρέσετε μέσα σ' ένα μικρό νούμερο, το ένα επτάκις δισεκατομμυριοστό του ανθρωπίνου συνόλου.
Αν νιώθετε ότι κάποιοι θέλουν τούτη η πατροπαράδοτη ελληνική γη μας σε λίγο να μην ανήκει σε μας, αλλά να τη διαφεντεύει ένας πολυ(α)πολιτιστικός αχταρμάς...
Αν νιώθετε ότι αυτή πατρίδα, που από κάποιους “χάνεται” και λιώνει όπως μια χούφτα χιόνι, είναι η δική σας πατρίδα...
Αν νιώθετε ότι αυτή η γη που κάποιοι λεηλατούν και καταστρέφουν, χωρίς έλεος και χωρίς σταματημό, είναι η δική σας γη...

Αν τα νιώθετε όλα αυτά, τότε ήρθε η ώρα να αναρωτηθείτε ποιοι είναι αυτοί οι κάποιοι στο Διεθνές στερέωμα και στην Ελλάδα και να τους αναγνωρίσετε έναν-έναν ως συγκεκριμένα, υπαρκτά και ζωντανά “πρόσωπα” και όχι με τις αφηρημένες έννοιες-σύνολα: του διεθνούς κατεστημένου, της διεθνούς ελίτ, του διεθνούς χρηματοοικονομικού Συστήματος, της Παγκόσμιας Νέας Τάξης, του εγχώριου κατεστημένου και όλα τα υπόλοιπα.

Τότε ήρθε η ώρα να αρχίσετε να αναγνωρίζετε ένα προς ένα τα πρόσωπα που αποτελούν αυτούς τους “ κάποιους” που ροκανίζουν τη ζωή της ανθρωπότητας και του πλανήτη ο οποίος μας στηρίζει , μας θρέφει, μας ζωογονεί. Τόσον στη διεθνή σκηνή, όσον και στην Ελλάδα.

Έχει μεγάλη διαφορά να αναγνωρίσουμε έναν προς έναν ποιοι είναι “οι καλλικάντζαροι” της Ελλάδος, που λιώνουν τη ζωή μας και την πατρίδα μας, από να τους βάζουμε όλους μαζί σ' ένα τσουβάλι με ετικέτα “πολιτικό κατεστημένο”. Και αν αρχίσουμε να ασκούμεθα στο να τους αναγνωρίζουμε έναν προς έναν, τότε θα σταματήσει αυτή η παλινδρόμηση που μας εξοντώνει σαν λαό, να οδηγούμεθα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση από τον “Άννα στον Καϊάφα” και τους συνακολούθους τους.

Η αντίδραση πρέπει να είναι άμεση: σε αναγνώρισα άπαξ ως εχθρό της πατρίδας μου και δικό μου, “παίρνω όρκο” ότι ποτέ ξανά δε θα σε “σταυρώσω” -και όχι μόνον! Στο χώρο της πολιτικής τα πράγματα λειτουργούν αντίθετα απ' ότι στο χώρο της λαϊκής φαντασίας, οι καλλικανζαραίοι φεύγουν, αν δεν τους “σταυρώσεις”! Και επειδή η ζωή απεχθάνεται το κενό, κάποια πιο ανθρώπινα πλάσματα θα πάρουν τη θέση τους, αλλά αυτό δεν έρχεται τόσο απλά!

Γι αυτό ας ζυγιάσετε καλά τα πράγματα και ας αναμετρήσετε τη δύναμή σας. Κι αν αντέχετε, βγείτε στους δρόμους και φωνάξτε:
'Μένα με λένε Αντώνη (λέγε με Έλληνα) κι αν είστε άντρες 'λάτε δω στο μαρμαρένιο αλώνι... (εκεί που πάλευε ο Διγενής!)

Κι αν, εσύ Έλληνα -Διγενή, είσαι αποφασισμένος με καρδιά και ψυχή να παλέψεις στο μαρμαρένιο αλώνι κι αν χρειαστεί να πεθάνεις -αφού έτσι κι αλλιώς σε πεθαίνουν- θα διαπιστώσεις ότι οι “κάποιοι” μπορούν και σε συντρίβουν, επειδή έχουν πάρει τ' όπλο σου και σ' έχουν αφοπλίσει. Τότε, άρπαξέ τους το όσο πιο γρήγορα μπορείς! Το 'χουν σε μιαν άκρη παραπεταμένο και παραμελημένο. Αν και παλιό όσο και ο Παρθενώνας, κατανικάει όλα τα δικά τους: λέγεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Όμως δημοκρατία σημαίνει “όλοι μαζί”, σημαίνει καθολική συμμετοχή, αλλιώς δεν είμαστε παρά μια κάστα, επαγγελματική, μειονοτική, ιδεολογική ή...πολιτικό κόμμα! Η καθολική, ωστόσο, συμμετοχή στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή μας δεν κατακτάται από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορεί να ηχεί παράξενο, αλλά εκεί που έχουν φθάσει σήμερα τα πράγματα (στην απόλυτη μοναξιά του ατομικισμού!) το “όλοι μαζί” αρχίζει από δύο. Ναι καλά ακούσατε, από δύο!

Οι δύο αυτοί είσαι εσύ και ο διπλανός σου, ο γείτονάς σου, ο φίλος σου, κάποιος που σκεφτόσατε, ή μάλλον υποφέρετε, το ίδιο. Μετά μεγαλώνετε τη δυάδα σας, με κάποια προσπάθεια βέβαια, γίνεστε τρεις, τέσσερις, γίνεστε πέντε. Συλλογάσθε πάνω στα πολιτικά πράγματα, αναζητάτε ιδέες, λύσεις... πότε στο σπίτι του ενός και πότε του άλλου. Ας είστε μακριά από τα κέντρα εξουσίας. Είστε στο δρόμο για να τα φτάσετε.

Και κάποια πεντάδα ή εξάδα ή δεκάδα θα δείτε ότι θα ξεχωρίσει θα γίνει εκατοντάδα και βάλε... Η κοινωνική γεωμετρική πρόοδος είναι μια αύξουσα συνθήκη, που εξελίσσεται τάχιστα, αρκεί να υπάρξει μια δυνατή “μικρή μαγιά'' και το αλευράκι των μικρότερων ομάδων, που ήδη λειτουργούν και αναζητούν το πολιτικό βέλτιστο. Η αναζήτηση, το να μη δέχεται ο οποιοσδήποτε παθητικά τις καταστάσεις και το “σεβίρισμά” τους, είναι μεγάλο κεφάλαιο, γιατί ωριμάζει τον άνθρωπο πολιτικά, τον μεταβάλλει από παθητικό δέκτη σε ενεργό πολίτη!

Και η δυναμική ομάδα της “μαγιάς”, δεν μπορεί παρά να δει την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα ως ένα Όλον. Δεν μπορεί παρά να δει την πλήρη εικόνα. Κι από τη σωφροσύνη του συλλογικού νου της θα προκύψει ένα σωστό, ασφαλές και δίκαιο σχέδιο εξόδου από τη “συφορά”, από τούτο το σχέδιο θανάτου μας, που οι κάποιοι έχουν εκπονήσει για μας και που δε σκοπεύουν να το σταματήσουν πριν το ολοκληρώσουν, εκτός αν τους σταματήσουμε!

Και θα 'ρθει η στιγμή που όλες οι μικρότερες ομάδες, οι πεντάδες, οι εξάδες, οι όσες, θα ενωθούν με αυτήν που αποδείχτηκε ότι είχε τη δύναμη να εκπονήσει το πληρέστερο σχέδιο, όπως τα ρυάκια με το μεγάλο ποτάμι. Το ποτάμι του “Όλοι μαζί από τα κάτω”, το ποτάμι της αληθινής δημοκρατίας. Κι από τα βάθη της συλλογικής ψυχής όλων τους θα προκύψει το νέο Όραμα για την Ελλάδα, που ίσως αποτελέσει το κοινό Όραμα ενός νέου παγκόσμιου πολιτισμού.

Εμπρός Έλληνες, ελάτε να σηκώσουμε τον ολόλαμπρο ήλιο της πάνω από την Ελλάδα, πάνω από τη ζωή μας, για να δούμε επιτέλους “στον ήλιο μοίρα”. Εμπρός να σηκώσουμε το γαλανόλευκο σταυρό πάνω από την Ελλάδα, τιμώντας Εκείνον που τον καθαγίασε ως σύμβολο, ταυτόχρονα καλλιεργώντας τις ελληνικές Αρετές. Μην πιστεύετε αυτούς που διακηρύττουν ότι αυτά τα δύο είναι ξέχωρα. Ένα είναι! Γιατί ο ίδιος λαός τα σαρκώνει στη δυνητική του Τελειότητα, που είναι και η πηγή κάθε Οράματός του για το μέλλον.

Τότε δεν υπάρχει κανένας που μπορεί να σε νικήσει εσένα Έλληνα στο μαρμαρένιο αλώνι, γιατί με τις δύο αυτές πνευματικές Δυνάμεις συνδυασμένες μέσα σου δε γίνεται να νικηθείς ποτέ και από κανέναν. Μπορεί να σκοτωθείς, μα συ θα είσαι ο νικητής, στη ζωή και στο θάνατο.

Είθε να ζει μέσα στην ψυχή μας το αιώνιο ΟΧΙ του Έλληνα σε κάθε κατακτητή, σε κάθε βαρβαρότητα, μέσα και έξω του.
Είθε να ζει στην ψυχή μας η αιώνια πίστη του Έλληνα σε όλων των ανθρώπων την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ένας Έλληνας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου