Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Απρ 2011

Οι πρόσφατες σαρωτικές πολιτικές ανακατατάξεις στη Βόρεια Αφρική και η αβεβαιότητα στον λοιπό αραβικό κόσμο δημιούργησαν την προσδοκία του συνταγματισμού, του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας. Αν και δεν είναι άτοπη αυτή η προσδοκία, πρέπει κανείς να την προσεγγίσει με γνώμονα τη θεσμική και ιστορική πορεία της δημοκρατίας και συναφών μορφών διακυβέρνησης στους κόλπους του Ισλάμ.

Οι πηγές του Ισλάμ ανάγονται κατά κύριο λόγο στον εκπεφρασμένο λόγο του Θεού προς τον Μωάμεθ (το Κοράνι, δηλαδή), τις πράξεις και τους λόγους του Μωάμεθ (η λεγόμενη σούνα) και την ερμηνεία των δύο αυτών πηγών από πεφωτισμένους διδασκάλους. Σε αντίθεση με τον Χριστιανισμό, το ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων δεν αποτελεί απλώς ένα θρησκευτικό κείμενο που αποτυπώνει τον θείο λόγο, αλλά είναι επιπλέον ένας λεπτομερής κώδικας κανόνων που ρυθμίζει κάθε πτυχή της ζωής ενός μουσουλμάνου. Για τον λόγο αυτό Ισλάμ και ισλαμικό δίκαιο (ή άλλως σαρία, που σημαίνει κυριολεκτικά δρόμος) είναι όροι συνώνυμοι και αλληλένδετοι.

Ετσι λοιπόν εξηγείται γιατί ο μέσος μουσουλμάνος δέχεται αδιαμαρτύρητα τις βάναυσες ποινές που επιτάσσει το Κοράνι ή την άνιση μεταχείριση των γυναικών, μεταξύ άλλων. Υπό τη βάση αυτή είναι λογικό λοιπόν οι ερμηνευτές του ισλαμικού δικαίου να σφετερίζονται τις πηγές του με τέτοιον τρόπο που να βολεύει τις όποιες επιδιώξεις τους. Δεν είναι διόλου παράξενο λοιπόν το γεγονός ότι παραδοσιακά έχουν αναπτυχθεί στον μουσουλμανικό κόσμο τέσσερις κύριες ερμηνευτικές σχολές, μία εκ των οποίων έχει υιοθετηθεί από κάθε μουσουλμανικό κράτος και υπό τις διδαχές της οποίας συντάσσονται νόμοι και πολιτικές γραμμές.

Το ερώτημα που προκύπτει λοιπόν είναι κατά πόσο το Κοράνι και οι πηγές του συντάσσονται υπέρ κάποιας μορφής δημοκρατίας. Προτού απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό γίνεται αντιληπτό ότι ακόμη και αν προβλεπόταν δημοκρατική διακυβέρνηση στο Κοράνι ή τη σούνα, οι διάφοροι κορανικοί ερμηνευτές, οι αποφάσεις των οποίων έχουν δεσμευτική ισχύ στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες, θα μπορούσαν κάλλιστα να απορρίψουν την ύπαρξή της. Εξ ορισμού, ένα κοινωνικο-θρησκευτικό σύστημα, το οποίο υπάγεται σε λεπτομερείς κανόνες καλής συμπεριφοράς και κοινωνικής δικαιοσύνης και το οποίο ουδόλως αναγνωρίζει υπέρτατους επίγειους -πολύ δε περισσότερο κληρονομικούς- άρχοντες, δεν μπορεί να αντίκειται σε δημοκρατική διακυβέρνηση σε ευρεία έννοια. Πολλώ δε μάλλον τη στιγμή που ο ίδιος ο Μωάμεθ όρισε ότι οι σημαντικές αποφάσεις των κατά τόπο μουσουλμανικών κοινοτήτων πρέπει να λαμβάνονται από συμβούλια σοφών ή γερόντων (τη λεγόμενη σούρα), κάτι που αντιστοιχεί με το αρχαιοελληνικό πολίτευμα της αριστοκρατίας.

Είναι έκδηλο ότι η έλλειψη δημοκρατικών παραστάσεων στο Ισλάμ, ιδίως δε στο σύγχρονο, είναι αποτέλεσμα παραποίησης των θεμελιωδών αρχών του από συγκεκριμένες οικογενειοκρατίες και τους υποστηρικτές τους. Η Σαουδική Αραβία μάλιστα πήρε το όνομά της από την άρχουσα οικογένεια, αυτή του οίκου των Σαούδ. Τα τελευταία τριάντα χρόνια μαίνεται μία φιλοσοφική πάλη σχετικά με το πώς θα εξέλθει το Ισλάμ από τον πολιτικό και θεολογικό μεσαίωνα στον οποίο βρίσκεται. Η κρατούσα γνώμη μεταξύ φιλελεύθερων μουσουλμάνων στοχαστών -και με την οποία ταυτίζομαι απόλυτα- είναι ότι η οιαδήποτε αποδοχή δυτικού στυλ ατομικών ελευθεριών και δημοκρατικών ιδεωδών πρέπει – για να είναι βιώσιμη και καθολικά αποδεκτή- να προέλθει μέσα από τους ίδιους τους κόλπους και τις πηγές του Ισλάμ.

Η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) είχε λάβει ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 πληροφορίες ότι τα εξτρεμιστικά Ισλαμιστικά στοιχεία που μετέπειτα απασχόλησαν τη διεθνή κοινή γνώμη ως φορείς πολύνεκρων τρομοκρατικών επιθέσεων, είχαν είτε περάσει είτε εγκατασταθεί για ένα διάστημα στη χώρα.

Λόγω και της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, συστηματική παρακολούθηση πυρήνων εξτρεμιστών, κυρίως στην Αθήνα έλαβε χώρα με τουλάχιστον 2.000 υπόπτους ενώ άλλα 50.000 άτομα τέθηκαν σε βάσεις αρχείου λόγω διασυνδέσεων η ενδείξεων για τυχόν μελλοντική δράση. Εκείνη την περίοδο Έλληνες αξιωματούχοι και στελέχη της Ε.Λ.Α.Σ, εκπαιδεύτηκαν σε θέματα ασσύμετρων απειλών και της σύγχρονης τρομοκρατικής δράσης στις ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ, Γαλλία και άλλες χώρες ενώ τέθηκε σε εφαρμογή ένα συνεχές σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών που εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε απολύτως επιτυχές.

Μετά το 2004 και σε συνδυασμό με την ραγδαία αύξηση της λαθρομετανάστευσης από τις Μουσουλμανικές χώρες, οι Ελληνικές Αρχές ατόνησαν, με συνέπεια να δημιουργηθεί μια σχεδόν ανεξέλεγκτη κατάσταση και να αναζωπυρωθούν οι εξτρεμιστικοί πυρήνες στην Αθήνα, όπου σύμφωνα με ασφάλεις πληροφορίες δρουν ομάδες της Χαμάς, Χεζμπολλάχ, Ιρακινών, της Αλ Σαχάμπ της Σομαλίας και η Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Δυστυχώς η Ελληνική Πολιτεία αφιέρωσε λίγους πόρους και στελεχιακό δυναμικό για την παρακολούθηση και αντιμετώπιση της κατάστασης που συνδέεται τόσο με την εθνική όσο και με τη διεθνή ασφάλεια.

Παρόλα αυτά, οι κρατικές αρχές διατηρούν δίκτυα πληροφοριοδοτών στους κύκλους των ακραίων Ισλαμικών στοιχείων ενώ κατά καιρούς υπάρχει αξιόπιστη ροή πληροφοριών τόσο με τους Νατοϊκούς εταίρους όσο και με τα γειτονικά Βαλκανικά κράτη. Η κατάσταση πάντως σε γενικές γραμμές δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως επαρκής καθότι η διαρκής και ανεξέλεγκτη είσοδος ατόμων στην Ελλάδα από Ισλαμικές χώρες καθιστά την αντιμετώπιση του προβλήματος δυσχερέστατη. Οι Ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμάται λόγου χάρη ότι διατηρούν κλιμάκια συλλογής πληροφοριών όπως και αντικατασκοπείας για τις επιχειρήσεις και οργανισμούς που συντηρούν σε Ελληνικό έδαφος. Η ύπαρξη ενός ικανού αριθμού αντί-καθεστωτικών Ιρανών όπως και της κρατικής τράπεζας εξαγωγών του Ιράν στο κέντρο της Αθήνας (Τράπεζα Σαντεράτ), συνομολογούν σε αυτό το συμπέρασμα. Πιο συγκεκριμένα η Σαντεράτ είναι στη μαύρη λίστα των Αμερικανικών αρχών για ξέπλυμα χρήματος προς τη Χεζμπολλάχ, ενώ ταυτόχρονα αρμόδια επιτροπή του Αμερικανικού Κογκρέσου ήδη από το 2007 έχει συντάξει συλλογικό τόμο για θέματα ασφαλείας όπου καταγράφεται ότι δρα καλά οργανωμένη ομάδα της Χεζμπολλάχ στην Αθήνα που ασχολείτε με λαθρεμπόριο καπνού και ξεπλένει τα χρήματα της στην Αθήνα και τα στέλνει προς ενίσχυση της μητρικής οργάνωσης στη Βυρρητό.

Στη γειτονική Αλβανία, οι Ιρανοί έχουν αποκτήσει αξιόλογη επιρροή μέσω ιδρυμάτων όπως το Albania – Iran Friendship Association, Kuran Foundation, Saadi College, Saadi Sirazi Cultural Foundation κ.α. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί ότι η διείσδυση των Ισλαμικών στοιχείων στην Ελλάδα λαμβάνει χώρα όχι μόνο μέσω των εισερχόμενων λαθρομεταναστών από τη Μέση Ανατολή και την Ασία, αλλά και μέσω των στρατολογημένων από τους Ισλαμικούς κύκλους, Αλβανών, Βούλγαρων, Σκοπιανών και λοιπών Βαλκανικών στοιχείων. Το ζήτημα έχει σαφέστατα διττή όσο και περίπλοκη πλευρά και απαιτεί μια εντελώς διαφορετική αρχιτεκτονική ασφαλείας από αυτή που διέπει τη σημερινή Ελληνική κρατική δομή.

Ταυτόχρονα πρέπει να θεωρείτε ως δεδομένο ότι ενεργή στον Ελλαδικό χώρο είναι η Πακιστανική υπηρεσία πληροφοριών καθότι η Ελλάδα είναι ο κατεξοχήν πλέον διάδρομος μεταφοράς των υπηκόων του Πακιστάν στην ΕΕ. Παρουσία στην Ελλάδα ακόμα και μέσω Ελλήνων τη καταγωγή διαφαίνεται ότι διατηρούν τα περισσότερα Μουσουλμανικά κράτη όπως η Αίγυπτος, Συρία, Σαουδική Αραβία, Λιβύη κ.α Από τα τέλη Μαΐου του 2009 και την τότε προβοκάτσια εις βάρος του Ελληνικού κράτους με το περιβόητο «σκίσιμο του Κορανίου», αποκαλύφθηκε ότι έχει εμφιλοχωρήσει η υποστήριξη των Ισλαμιστικών κέντρων και σε κλιμάκια του Ελληνικού κράτους αλλά και στα εθνικής εμβελείας ΜΜΕ. Η μαρτυρία ενός Σύριου προαγωγού και εν τη παρούσα φάση καταδικασμένου διαρρήκτη, είχε ως συνέπεια να αποδειχθεί ότι και εσωτερικοί κύκλοι επιθυμούν την πολυδιάσπαση της συνοχής της Ελληνικής κοινωνίας διαμέσου των Ισλαμιστών λαθρομεταναστών. Η δε οργάνωση αυτών κατέστη δυνατή σε ταχύ χρονικό διάστηκα χάρης τη βοήθεια Ελλήνων παραπολιτικών και ακραίων παραγόντων που διατηρούσαν συνδέσμους στις κοινότητες του Μουσουλμάνων και συντόνιζαν τις κινήσεις τους όπως και την προβολή τους στα ΜΜΕ.

Η Ελλάδα σε γενικές γραμμές θεωρείτε ως σημαντική για την περαιτέρω εξάπλωση του Ισλαμιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη ως χώρος τράνσιτ αλλά και λογιστικής υποστήριξης. Το 2008 στην Ιταλία Σουδανός δουλέμπορος συννελήφθη από τις εκεί Αρχές κατηγορούμενος ως συνεργός σε τρομοκρατική ομάδα, ενώ ο ίδιος είχε ζήσει και στην Ελλάδα όπου παράλληλα με το τράφικινγκ λαθρομεταναστών διατηρούσε επαφές με πληθώρα Ισλαμιστικών κύκλων. Η κοινότητα των Σουδανών στην Αθήνα είχε γίνει αντικείμενο προηγούμενης αστυνομικής έρευνας όταν συννελήφθηκαν ανώτερα μέλη της να διακινούν ποσότητες ναρκωτικών στα ίδια τα γραφεία της ένωση τους.

Τέλος η νεοεισερχόμενη σε ολοένα και αυξανόμενους ρυθμούς κοινότητα των Σομαλών στην Αθήνα, εάν και σχεδόν κατά 100% άνεργη ή άεργη, εμφανίζεται ραγδαίως εμπλεκόμενη στο λιανεμπόριο ναρκωτικών ουσιών αλλά και στη δημιουργία κλειστών γειτονιών τύπου γκέττο με τεμένη και χώρους αποθήκευσης λαθραίων προϊόντων. Εάν και υπάρχουν προς το παρόν ενδείξεις, είναι πολύ πιθανό η πλέον επίφοβη Σομαλική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Σαχάμπ να έχει επεκταθεί μέσω αυτών και στην Ελλάδα, καθότι οι Σομαλοί λαθρομετανάστες κατά κύριο λόγο φτάνουν στη χώρα μέσω Σουδάν και με απευθείας πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη εν συνεχεία προωθούνται στη χώρα. Τόσο στο Σουδάν όσο και στη Σομαλία η μετακίνηση αυτή των ανθρώπων ελέγχεται ως επί το πλείστον από εξτρεμιστικές οργανώσεις που μετέπειτα ζητούν ανταλλάγματα για την μεταφορά τους στην Ευρώπη είτε αυτό είναι πάσης φύσεως παράνομη δραστηριότητα, είτε συλλογής πληροφοριών και ενδεχομένως και της διάπραξης σοβαρών εγκληματικών πράξεων όπως η προετοιμασία τρομοκρατικής επίθεσης.



Μετά την εντολή εκκένωσης της Συρίας από τους αμερικανούς πολίτες και την μετατροπή των συγκρούσεων που γίνονταν επί ημέρες σε Συριακές πόλεις σε εμφύλιο μεταξύ στρατού και πολιτών, το καμπανάκι κινδύνου φαίνεται πως χτύπησε στην Άγκυρα, αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συγκαλέσει σε έκτακτη σύσκεψη (σήμερα 26/4/2011 το απόγευμα) το Συμβούλιο Ασφαλείας της γείτονος χώρας.

Ο μεγάλος φόβος της τουρκικής κυβέρνησης βρίσκεται στην στάση που θα κρατήσουν οι Κούρδοι και στην σοβαρή πιθανότητα να μεταφερθούν οι σκληρές συγκρούσεις από την Συρία στην ανατολική και νοτιο-ανατολική Τουρκία. Οι Κούρδοι που βρίσκονται στη βόρεια Συρία, καθώς και Κούρδοι από το βόρειο Ιράκ είναι δεδομένο πως θα στηρίξουν ή θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τις εξελίξεις και να θέσουν την κυβέρνηση Ερντογάν μπροστά σε τραγικές αποφάσεις…

Η Ελλάδα «σανίδα σωτηρίας» για την Τουρκία

Μέχρι και σήμερα και κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών η τουρκική κυβέρνηση είχε προβεί σε εκατοντάδες συλλήψεις Κούρδων –κυρίως στη νοτιο-ανατολική Τουρκία-, σε μία προσπάθεια να καταστείλει μία Κουρδική επανάσταση πριν αυτή πάρει σάρκα και οστά. Είναι δεδομένο πως η σημερινή βραδιά είναι πολύ κρίσιμη για το μέλλον της Τουρκίας και την μελλοντική της (γεωγραφική) μορφή. Δυστυχώς, για την Άγκυρα, μία καθολική Κουρδική επανάσταση είναι δυνατόν να μεταφερθεί και σε άλλες εθνικές μειονότητες που ζούνε στην Τουρκία. Και κάτι τέτοιο, δεν θα είναι πρόβλημα, αλλά θα φέρει στο προσκήνιο την πολυσυζητημένη διάλυση της γείτονος.

Κατά πόσο ενδιαφέρει την Ελλάδα τι θα συμβεί στην Τουρκία; Είτε θέλουμε να το κατανοήσουμε είτε όχι, η δημιουργία εξωτερικού κινδύνου λειτουργεί πάντα θετικά αφού καταφέρνει να συσπειρώσει τους πολίτες μίας χώρας. Και, δυστυχώς, η πιο εύκολη λύση για την κυβέρνηση Ερντογάν είναι η δημιουργία ενός σοβαρού θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα. Επεισόδιο που θα του δώσει την ευκαιρία να κερδίσει χρόνο ή και κάλυψη για να αντιμετωπίσει τους Κούρδους με οποιονδήποτε τρόπο.

Κωνσταντίνος

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος


Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., συνεχίζει να κάνει καθημερινά τα ίδια τραγικά λάθη με τις αλόγιστες αποφάσεις της.

Αποφάσεις που ζημιώνουν την χώρα και αντί να δημιουργούν όραμα και προϋποθέσεις ανάτασης της δεινής οικονομικής κατάστασης που διερχόμαστε από την ημέρα υπαγωγής της Ελλάδος στους όρους του επαχθούς μνημονίου, βυθίζει την Ελληνική κοινωνία στην άβυσσο των άθλιων επιλογών της.

Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υποθήκευσε το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών των Ελλήνων, υπογράφοντας την Διεθνή συνθήκη (μνημόνιο) της Ε.Ε., του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, δηλαδή των διεθνών τοκογλύφων και κερδοσκόπων χωρίς καν να την διαβάσει. Διότι μετά ένα χρόνο έχουν καταστεί πλέον κατανοητοί από όλους μας οι επαχθείς όροι του. Οι οικονομικές αποφάσεις του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών από την ημέρα ψηφίσεως του μνημονίου είναι αποφάσεις τριτοκοσμικές και οδήγησαν μέσα σε ένα χρόνο από την εφαρμογή του, σε πλήρη μαρασμό και εξαθλίωση την μεσαία αστική τάξη που αποτελεί την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας και τον αιμοδότη της οικονομίας μας, αφήνοντας ανέγγιχτους τους έχοντες και κατέχοντες.

Είναι ανήμποροι μετά από ένα χρόνο να τιθασεύσουν την φοροδιαφυγή, την φοροκλοπή και το παραεμπόριο. Έτσι το δημόσιο μη μπορώντας να αυξήσει τα έσοδά του καταφεύγει σε σπασμωδικές φοροεισπρακτικές αποφάσεις, όπως οι τρείς διαδοχικές αυξήσεις του ΦΠΑ των καταναλωτικών αγαθών προκειμένου να επιτύχει δημοσιονομική ισορροπία.

Όμως και ο πιο αδαής πολίτης περί των οικονομικών γνωρίζει πως με τις συνεχείς αυξήσεις του ΦΠΑ δεν αυξάνονται τα έσοδα, γιατί απλά περιορίζεται η κατανάλωση στα απαραιτήτως αναγκαία και ταυτόχρονα μεγαλώνει η φοροδιαφυγή.

Μέσα λοιπόν σε ένα πλαίσιο φοροεισπρακτικών μέσων, η Κυβέρνηση προς υποτιθέμενη αύξηση των εσόδων της και των δεσμεύσεων που απορρέουν από το μνημόνιο, σκέπτεται να καταργήσει τις φοροαπαλλαγές που προκύπτουν από τους τόκους των στεγαστικών δανείων.

Στην πατρίδα μας πρωτεύον μέλημά μας είναι να μπορέσουμε να προσφέρουμε ένα «κεραμίδι» πάνω από τα κεφάλια των παιδιών μας προκειμένου να στεγάσουμε τα όνειρα και τις ελπίδες τους. Γι’ αυτό η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη στον τομέα της ιδιοκατοίκησης.

Αυτό το όνειρο σκέπτεται αυτή η κυβέρνηση να το αφαιρέσει από τον λαό της, παραγνωρίζοντας επιπρόσθετα, ότι ένα τέτοιο μέτρο θα βυθίσει ακόμη περισσότερο την οικονομική δραστηριότητα, μέσω της οποίας ζουν πολλά επαγγέλματα που ήδη βρίσκονται στο ναδίρ των δραστηριοτήτων τους. Κατά αυτόν δε τον τρόπο θα αυξήσει και τα ποσοστά ανεργίας που ήδη έχουν εκτιναχτεί σε ποσοστό άνω του 15%.

Αντί λοιπόν να προσφέρει επιπλέον φορολογικά κίνητρα για την απόκτηση πρώτης κατοικίας κυρίως νέων ζευγαριών, μέσω στεγαστικών δανείων, με ευμενείς όρους, σκέπτεται να κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης έχει πάθει πλήρη παράκρουση, γιατί πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος τις χθεσινές δηλώσεις του Υφυπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης κ. Ντίνου Ρόβλια, στην συνέλευση της κεντρικής ένωσης επιμελητηρίων που γεμάτος αισιοδοξία είπε: «εντός δωδεκαμήνου θα ανακάμψει η οικονομία».

Επειδή θεωρώ πως η Κυβέρνηση γνωρίζει, πως από το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» μέχρι της γενικευμένης πλέον πτώχευσης του λαού μας η απόσταση «απέχει παρασάγγας», προτρέπω τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Παπακωνσταντίνου, να προσφέρουν την μεγαλύτερη υπηρεσία προς την πατρίδα και τον λαό της με την άμεση παραίτησή τους και την προσφυγή στις κάλπες από την στιγμή που δεν έχουν καμία νομιμοποίηση για όσα πράττουν εις βάρος του Ελληνικού λαού.

Επειδή σίγουρα έχετε μπερδευτεί τι είναι η αναδιάρθρωση, τι είναι η επιμήκυνση, τι είναι το haircut και το κούρεμα, τι θα πάθουμε από όλα αυτά και τι θα μας βοηθήσουν όλα αυτά, θα σας εξηγήσουμε τι ακριβώς είναι αυτοί οι πολύπλοκοι όροι που ακούμε.

Όταν λέμε αναδιάρθρωση εννοούμε την αλλαγή των όρων του χρέους μας. Αυτό δεν πρέπει να μας τρομάζει γιατί την «αλλαγή» την ξέρουμε πολύ καλά από το παρελθόν και την ξέρει πολύ καλά και ο πρωθυπουργός από τον Ανδρέα που ήταν πατέρας του και φώναζε από τα μπαλκόνια «Ήρθε η ώρα της Αλλαγής». Tώρα οι πολιτικοί δεν βγαίνουν στα μπαλκόνια, αλλά φαίνεται πως έχει έρθει η ώρα της αλλαγής των όρων του δανείου μας και το κρύβουμε σαν καλά φυλαγμένο μυστικό γιατί καραδοκούν να το μεταδώσουν κάποιοι τορναδόροι και τζογαδόροι με μέιλ από τα Δωδεκάνησα ή και το Λονδίνο.

Κάνουμε λοιπόν τον αδιάφορο ότι θα γίνει αναδιάρθρωση και κάνουμε μάλιστα και κατηγορηματική διάψευση όταν είμαστε ο κ. Παπακωνσταντίνου. Βγαίνουμε όμως και το φωνάζουμε φόρα παρτίδα αν είμαστε ο κ. Σημίτης, που δεν τον συλλαμβάνουν γιατί δεν είναι τορναδόρος , παρότι επί πρωθυπουργίας του είχε βάλει την οικονομία στον τόρνο και είχε βγάλει και διαφήμιση που έλεγε «Με το ευρώ καλύτερα» ενώ τώρα μας λέει «Με τη δραχμή καλύτερα».

Η αναδιάρθρωση με αυτά και με αυτά έχει γίνει η πιο δημοφιλή λέξη στη χώρα μας και την ξεστομίζουμε πιο εύκολα και απο τη δημοφιλέστερη στη χώρα μας, χωρίς να βάζουμε μάλιστα και μπιπ. Χιλιάδες πιστοί και πολίτες ευχήθηκαν αυτές τις Αγιες μέρες «Καλή αναδιάρθρωση» με την προσδοκία η ευχή να πιάσει τόπο και όχι να μας αφήσει στον τόπο.

Η αναδιάθρωση μοιάζει σε πολλά σημεία με τη χοληστερίνη. Υπάρχει η καλή και η κακή χοληστερίνη, όπως και η καλή και η κακή αναδιάρθρωση.

Η καλή αναδιάρθρωση είναι αν συμφωνήσουμε με τους πιστωτές μας. Σαν δηλαδή να χρωστάμε στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς 100 ευρώ και να συμφωνήσουμε χαρούμενοι και οι δύο να του χρωστάμε μόνο 50 ευρώ. Βρείτε εσείς έναν ψιλικατζή να συμφωνήσει σε αυτό, για να προχωρήσουμε εμείς στο επόμενο στάδιο να σας βρούμε μερικές χιλιάδες τράπεζες που να συμφωνούν με την πρωτοποριακή ιδέα μας για την οικειοθελή αναδιάρθρωση,όπως λέγεται. Μπορούμε να τους συγκινήσουμε κάπως αν τους πούμε ότι θέλουμε να στείλουμε ένα αξιοπρεπές δώρο στον γάμο του αιώνα στο Λονδίνο, αλλά μάλλον το κόλπο αυτό δεν θα πιάσει.

Ο άλλος τρόπος αναδιάρθρωσης -η κακή χοληστερίνη που λέγαμε-είναι αυτός που αποφασίζουμε την αναδιάρθρωση μόνοι μας και τον ανακοινώνουμε ξαφνικά στους δανειστές για να τους κοπούν τα ήπατα και να καταρρεύσουν σαν τη Μανωλίδου.

Υπάρχει όμως ο κίνδυνος να θυμώσουν άγρια μόλις συνέλθουν και θα μας στήσουν στον τοίχο με απρόβλεπτες συνέπειες ακόμα και για τη φυσική υπόστασή μας σαν χώρα και θα είναι πολύ δραματικά τα πράγματα, αφού θα μας εξαφανίσουν από το χάρτη και δεν θα συμμετάσχουμε στην Γιουροβίζιον, ούτε βέβαια στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Τα πράγματα δηλαδή είναι πολύ δύσκολα γι αυτό και πρωθυπουργός πήγε ένα τετραήμερο στην Ύδρα για να σκεφτεί τι να κάνει, αν και τάχει πάρει με τον Παπακωνσταντίνου που του αρπάζει το προεδρικό αεροσκάφος και πάει βόλτες από εδώ κι από κει, που έχει όμως και ένα πλεονέκτημα αυτό. Το πρωθυπουργικό αεροπλάνο είναι το πρώτο που κέρδισε μπόνους 1 εκατομμύρια μίλια τα οποία αν τα εισπράξουμε σε ρευστό φτάνουν και περισσεύουν για να μη συρθούμε σε καμία από τις δύο ζοφερές περιπτώσεις αναδιάρθρωσης που σας περιγράψαμε και επεξηγήσαμε ακριβώς...
  • Τα 50 δις δεν είναι η σωτηρία αλλά το κόστος της αποτυχίας τους
Ένας αποτυχημένος εξωκοινοβουλευτικός υπουργός και ένας πρωθυπουργός που απότυχε να διαχειριστεί μια κρίση, και στο 5μηνο της θητείας του αφαιρέθηκε, από την ευρωζώνη, η εξουσία για λόγους ασφαλείας. Σε μια δημοκρατική συνειδητοποιημένη χώρα θα είχαν παραιτηθεί. Στην χώρα μας το κόστος της αποτυχίας του μετριέται ελληνική γη και ύδωρ.

Έτσι τα 50 δις δεν είναι η σωτηρία μας αλλά το κόστος της αποτυχίας τους. Η απόζημίωση που θα πληρώσουμε…

Σε λίγες ημέρες στις 3 Μαΐου αναμένεται να παρουσιάσει η κυβέρνηση στην τρόϊκα έναν κατάλογο με 30 προγράμματα που αφορούν την αξιοποίηση φιλέτων της δημόσιας περιουσίας. Το σχέδιο επικοινωνιακά πλασάρεται ως «μεγαλόπνοο και υπερφιλόδοξο» και έτσι στρέφει την κουβέντα από τις κολοσσιαίες ευθύνες τους προς το εάν είναι εφικτό και μπορετό.

Είναι από τις φορές που αναρωτιέται κανείς -και πόσο μάλλον αν μας κοιτά εξ αποστάσεως- εάν ο πιο έξυπνος πολιτικός στην χώρα μας είναι ο κ. Παπανδρέου. Αν οι βουλευτές κυβέρνησης και αντιπολίτευσης αλλά και οι δημοσιογράφοι είναι παντελώς ηλίθιοι.

Αν επιλεχτήκαν τελικά για αυτό τους το προσόν και έτσι αδυνατούν να επεξεργαστούν πολιτική σκέψη, επιλέγοντας μόνο μανιχαιστικά να τάσονται υπέρ ή κατά διαφόρων αποφάσεων. Αν η βαθύτερη ανάλυση του γίγνεσθαι στην οποία μπορούν να φτάσουν διανοητικά είναι το “καλό» το «φτου κακά» και το “μη τζιζ”!

Αντί λοιπόν σήμερα να μιλάμε για ειδικό δικαστήριο ή ακόμη καλύτερα (και φτηνότερα) για ένα τιμητικό χαρακίρι, φτάσαμε σήμερα να κοστολογούμε ελληνική γη, δημόσιο πλούτο και περιουσία του λαού η οποία και θα δοθεί ως αντάλλαγμα της αποτυχίας τους. Ως αποζημίωση…

Η Πώληση του 10% του ΟΤΕ στους Γερμανούς

Η Πώληση της ΛΑΡΚΟ,

Η επέκταση της σύμβασης για την εκμετάλλευση του αεροδρομίου “Ελευθέριος Βενιζέλος”,

Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων,

Η ΔΕΗ,

Ο Ιππόδρομος .

Ο ΟΠΑΠ

Η Αγροτική

Σαν να έχουμε χάσει πολεμο…

Πηγή




Οι ανακοινώσεις της Eurostat , για όσους γνωρίζουν, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η αναμενόμενη εξέλιξη. Σήμερα επιβεβαιώθηκε η συνολική αποτυχία της πολιτικής Παπανδρέου και η πλήρης κατάρρευση του μνημονίου. Βέβαια, δεν χρειαζόταν Νόμπελ οικονομίας για να αντιληφθεί κάποιος ότι τα νούμερα του μνημονίου δεν έβγαιναν. Το ήξερε και ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικών.

Έγκλημα εκ προμελέτης Άρα αυτό που συνετελέσθη ήταν ένα έγκλημα εκ προμελέτης. Με πλήρη συναίσθηση μας οδήγησαν εδώ. Που βρισκόμαστε, μετά από ένα χρόνο μνημονίου;

- τα spreads ξεπέρασαν τις 1200 μονάδες!

- το έλλειμμα έφτασε στο 10,5 %, όσο περίπου το υπολόγιζε ο κ. Προβόπουλος τον Αύγουστο του 2009, αν δεν λαμβάνονταν μέτρα!

- η οικονομία μας βρίσκεται σε βαθειά ύφεση

- η ανεργία ξεπέρασε το 15%

- παρά τα 17 φορολογικά νομοσχέδια, τα έσοδα είναι εκτός στόχων

- οι δαπάνες έχουν εκτροχιαστεί

- Το δημόσιο χρέος στο τέλος του 2010 έφτασε τα 328,5 δις ευρώ έναντι 298.7 δις ευρώ το 2009! Δηλαδή, αυξήθηκε μέσα σ’ ένα χρόνο κατά 30 δισ ευρώ.

Και ποια είναι η απάντηση της κυβέρνησης; Πρόσθετα εισπρακτικά μέτρα! Μετά απ’ όλα αυτά, υπάρχει στ’ αλήθεια κάποιος που πιστεύει ότι το μνημόνιο αποτελεί λύση;

Η οδός του μαρτυρίου Με τα κοράκια να ακονίζουν τα νύχια τους, έτοιμα να στήσουν χορό, οι εταίροι μας, εν τη μεγαλοθυμία τους, μας κάνουν την τιμή να διαλέξουμε το τέλος μας: ένα διαρκές μνημόνιο που θα μας εξευτελίζει καθημερινά, ή μια πτώχευση που θα μας οδηγήσει δεκαετίες πίσω;

Οι λύσεις που μας προτείνουν στηρίζονται στην περαιτέρω εξαθλίωση της κοινωνίας μας και στο ξεπουλήσουμε και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες της περιουσίας του δημοσίου.

Καμιά δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Πρώτον γιατί η κοινωνία βρίσκεται ήδη στα έσχατα όρια της αντοχής της και δεύτερον γιατί με τις σημερινές τιμές το προσδοκώμενο τίμημα από την περιουσία του δημοσίου δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα! Μόνοι κερδισμένοι θα είναι οι αγοραστές!

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος: Η Ελλάδα σταδιακά μετατρέπεται σε χώρα περιορισμένης ευθύνης. Ξένοι προτείνουν, αποφασίζουν, ελέγχουν. Μόνο την υλοποίηση ανέλαβε η Κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά και εκεί απέτυχε!

Ποιο είναι το πολιτικό συμπέρασμα από τα προαναφερθέντα; Ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν μπορεί άλλο. Δέσμια των ιδεοληψιών, των εσωτερικών αντιθέσεων και της προφανούς ανικανότητά της βρίσκεται στα όρια της πολιτικής παράλυσης. Ανέλαβε την υποχρέωση να εφαρμόσει μια πολιτική η οποία το φέρνει σε ευθεία ρήξη με τον σκληρό πυρήνα της εκλογικής της πελατείας. Αυτό σημαίνει πλήρες αδιέξοδο! Ο κ. Παπανδρέου βουλιάζει στην ατολμία και την αναποτελεσματικότητά του. Η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσον μιας θύελλας να πορεύεται χωρίς σχέδιο.

Υπάρχει εναλλακτική πρόταση;

Με δεδομένη την παταγώδη αποτυχία του κ. Παπανδρέου, είναι οξύμωρο για τη χώρα να προσδοκά λύση από τον ίδιο.

Άρα η λύση πρέπει να έρθει από κάπου αλλού.

Η Ν.Δ. έχει υποχρέωση να απαντήσει σύντομα, στα ερωτήματα που απασχολούν το μέσο πολίτη:

Πρώτον: υπάρχει άλλη πολιτική εξόδου της χώρας από την κρίση ή έχει δίκιο ο κ. Παπανδρέου που επιμένει ότι το μνημόνιο αποτελεί μονόδρομο;

Δεύτερον, η Ν.Δ. έχει το πρόγραμμα, την τόλμη, τα στελέχη και την αποφασιστικότητα να εφαρμόσει αυτήν την πολιτική;

Αν η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι καταφατική, τότε ο κ. Σαμαράς μετά το πολυαναμενόμενο «Ζάππειο ΙI», οφείλει να υποβάλλει πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης και να ζητήσει εκλογές. Βέβαια τις εκλογές τις αποφασίζει η Κυβέρνηση, αλλά υπάρχουν τρόποι για να εξαναγκασθεί μια κυβέρνηση να προκηρύξει εκλογές.

Η Ελλάδα πρέπει να σηκωθεί όρθια και να διεκδικήσει. Να αρνηθεί να υποκύψει σε πολιτικές που εξυπηρετούν μια χούφτα κερδοσκόπους.

Να στείλει ένα σαφέστατο μήνυμα: «δεν ζητάμε από κανένα να μας χαρίσει ό,τι δικαιούται, αλλά ούτε πρόκειται να χαρίσουμε σε κανέναν ό,τι μας ανήκει.

Και κάτι τελευταίο: μια πολιτική που εξαθλιώνει τους ανθρώπους δεν είναι μόνο πολιτικά απαράδεκτη. Είναι προδήλως ανήθικη, ενώ έρχεται και σε ευθεία αντίθεσή με το Σύνταγμά μας στο Άρθρο 25 ορίζει: «τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους της κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους

Διαφορετικά ο δρόμος θα είναι μακρύς και επώδυνος. Πολύ φοβούμαι και ταπεινωτικός…




  • Αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτηθήκαμε από την ασυλία της εθνικής κυριαρχίας
  • Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι πλέον κατοχική κυβέρνηση που υπάρχει για να εξυπηρετεί και να επιβάλει τα συμφέροντα των "δάνειων δυνάμεων" και των αγορών
  • Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και όλες οι πηγές πλούτου

H ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα χρέους της πνευματικής ηγεσίας της χώρας απέναντι στον λαό που αγωνιά, απέναντι στον λαό που τη γέννησε και την ανέθρεψε.Η ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα ευαισθησίας της πανεπιστημιακής κοινότητας, η οποία, από το ανώτατο επίπεδο της γνώσης, σκύβει και ακούει τους παλμούς αγωνίας του Ελληνικού Λαού, που βιώνει καθημερινά το δυσβάστακτο βάρος της κρίσης.

Η μεγάλη κοινωνικοπολιτική κρίση είναι στον τρίτο της χρόνο και η επιβολή των σκληρών όρων του δανεισμού της χώρας μας στον δεύτερο χρόνο. Η αγωνία του Ελληνικού Λαού όλο αυτό το χρονικό διάστημα ήταν πνιγμένη μέσα σε μια απέραντη ένοχη σιωπή. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η πολιτική ηγεσία του τόπου και το τεράστιο σύστημα καιροσκόπων, που παραλύει τις δυνάμεις της κοινωνίας, σιωπούσαν. Τα πολιτικά κόμματα και η εθνική αντιπροσωπεία απολάμβαναν την εξουσία και ψιθύριζαν λόγια που, αντί να αποκαλύπτουν την αλήθεια, τη νόθευαν ή την κάλυπταν. Εν τω μεταξύ, οι απλοί πολίτες ρωτούσαν πού είναι η πνευματική μας ηγεσία.

Σήμερα, χάρη στους οργανωτές της ημερίδας, γίνεται αυτό το πρώτο βήμα από το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας, του οποίου η ιστορία είναι στενά δεμένη με την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας και πλούσια σε αγώνες ιδεών του πνεύματος και της Δημοκρατίας.

Ο τίτλος της ημερίδας, «Η ελληνική κρίση», είναι εύγλωττος. Η θεματική της δεν απεικονίζει απλώς την περιγραφή κάποιων τομέων της ελληνικής ζωής που έπληξε η κρίση. Η περιγραφή του στόχου της ημερίδας στο δεύτερο μέρος του τίτλου, «Για μια νέα θεσμική μεταπολίτευση», δεν περιορίζεται μόνο σε κάποιες προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης και νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι επιστημονικοί προβληματισμοί του υπότιτλου της ημερίδας δεν αναφέρονται σε κοινά προβλήματα της καθημερινής διακυβέρνησης της χώρας. Η λέξη-κλειδί του τίτλου της ημερίδας, «μεταπολίτευση», εκφράζει και παραπέμπει σε μια πολύ βαθύτερη ανάγκη και σε έναν πολύ βαθύτερο στόχο της εποχής μας. Ο στόχος της ημερίδας μας, είτε αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει οι οργανωτές της είτε όχι, είτε όλοι εδώ, εισηγητές και ακροατές, το θέλουμε είτε όχι, απεικονίζει και διαλαλεί την πραγματικότητα δύο επιπέδων: Του εθνικού μας επιπέδου, ότι η πολιτική ηγεσία και η πολιτική εκπροσώπηση του ελληνικού λαού ουσιαστικά και οριστικά έχουν σήμερα ξοφλήσει. Του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου επιπέδου, ότι η κρίση δεν είναι απλώς κρίση οικονομική: Είναι κρίση ολόκληρου του κοινωνικοπολιτικού συστήματος και των αξιών του πολιτισμού μας. Πρέπει, επίσης, να προσθέσω ότι η σημερινή ημερίδα δεν είναι απλώς επιστημονική. Είναι βαθύτατα πολιτική. Και επειδή ο σημερινός άνθρωπος, κάτω από τη βαθιά πολιτική κρίση που περνά η ανθρωπότητα, άρχισε να φοβάται, όταν ακούει τη λέξη πολιτική, διευκρινίζω ότι όλοι μας εδώ σήμερα ασκούμε πολιτική. Αλλά ασκούμε την πολιτική που δίδαξε ο Αριστοτέλης για το ευ ζην της δημοκρατίας και όχι για την πολιτική του ηγεμόνα, που δίδαξε ο Μακιαβέλι και που εφαρμόζεται σήμερα. Αυτά, κυρίες και κύριοι, εκφράζει ο όρος «μεταπολίτευση». Αν αυτός ο στόχος δεν συνειδητοποιηθεί και δεν διαμορφώσει και δεν εμπεδώσει στη συνείδησή μας αυτήν την κατεύθυνση και αυτό το πνεύμα προβληματισμού και αυτήν την αγωνιστική έννοια της πολιτικής, η σημερινή ημερίδα δεν θα έχει επιτύχει.

Το κύριο θέμα. Οι Συμβάσεις Δανεισμού

Δεν θα σας καταπονήσω με τις λεπτομέρειες των ατελεύτητων παραβιάσεων υπερκείμενων κανόνων δικαίου που ενέχουν οι Συμβάσεις Δανεισμού της χώρας μας. Θα θέλαμε, άλλωστε, μακράς διάρκειας σεμινάρια για να αναλυθούν όλοι οι αθέμιτοι όροι των πολυσέλιδων και ιδιόρρυθμης διατύπωσης κειμένων των εν λόγω Συμβάσεων. Θα αναφερθώ μόνο, με σύντομη περιγραφή, στις τρεις βασικές κατηγορίες των όρων που παραβιάζουν υπερκείμενο δίκαιο και, στη συνέχεια, θα σας απασχολήσω σε γενικές γραμμές με τη διαδικασία σύναψης και εφαρμογής αυτών των Συμβάσεων.

Όταν λέγω «Συμβάσεις Δανεισμού», εννοώ τις τρεις βασικές συμβάσεις, στην αγγλική και στην ελληνική, που περιλαμβάνονται σε ενιαίο πακέτο στο κατατεθειμένο στη Βουλή σχέδιο νόμου με ημερομηνία 3 Ιουνίου 2010 και με τίτλο «Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ αφ’ ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας ως δανειολήπτη (στο εξής: Δανειολήπτης) και αφ’ ετέρου των λοιπών δεκαέξι κρατών-μελών της Ευρωζώνης ως δανειστών (στο εξής: Δανειστές)», καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 «Διακανονισμού χρηματοδότησης αμέσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης». Συγκεκριμένα, είναι οι εξής Συμβάσεις:

α) η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των κρατών-μελών της Ευρωζώνης της 8.5.2010, 80.000.000.000 ευρώ (πρόκειται για το ποσόν που ανέλαβαν να καταβάλουν τα δεκαέξι κράτη μέλη της Ευρωζώνης, εκτός από τα 30.000.000 ευρώ του ΔΝΤ), με επτά Παραρτήματα·

β) το «Μνημόνιο Συνεννόησης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ενεργεί για λογαριασμό των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, της 3.5.2010, το οποίο περιλαμβάνει: το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, το Μνημόνιο στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και το Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης·

γ) η Συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), με την οποία το ΔΝΤ εγκρίνει τους όρους των παραπάνω Συμβάσεων Δανεισμού και τον από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμό χρηματοδότησης αμέσου ετοιμότητας και τη Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης Έγκρισης. Στις τρεις αυτές Συμβάσεις περιλαμβάνεται, επίσης, για κύρωση (!) και η «Συμφωνία μεταξύ των πιστωτών» με πέντε Παραρτήματα, με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των δεκαέξι δανειστών, την οποία Συμφωνία αποδέχεται η Ελλάδα με το άρθρο 4 παρ. 1 της βασικής Σύμβασης, χωρίς να συμμετέχει στη διαπραγμάτευση και να είναι υπογραφέας της.

Οι βασικές κατηγορίες των παραβιάσεων

Οι κατηγορίες των παραβιάσεων του υπερκείμενου δικαίου (όταν λέγω «υπερκείμενο δίκαιο» εννοώ: το Σύνταγμα, το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Διεθνές Δίκαιο, στο οποίο περιλαμβάνεται και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) είναι τρεις.

α. Αρχίζοντας από την πρώτη πρέπει να πω ότι αποτελεί την πιο σοβαρή και την πιο επονείδιστη κατηγορία των παραβιάσεων. Η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», όπως κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται η βασική Σύμβαση των Συμβάσεων Δανεισμού, από την ισχύ της οποίας εξαρτώνται όλες οι άλλες, περιλαμβάνει τον όρο με τον οποίο η Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση ασυλίας απέναντι στους δανειστές της. Το κείμενο του άρθρου 14 παρ. 5 της Σύμβασης, που περιέχει αυτόν τον όρο, ορίζει, επί λέξει, τα εξής: «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

Η διατύπωση του όρου «ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία» καλύπτει, αναμφίβολα, όλες τις ασυλίες – και τις ασυλίες εθνικής κυριαρχίας, και κάθε άλλη ασυλία που έχει το κρατος, το ίδιο και η περιουσία του. Αυτός, άλλωστε, ο «δικολάβος» του Λονδίνου –στην ουσία, όπως θα δούμε, πρόκειται για δικηγορικό γραφείο με νοοτροπία δικολάβου άλλων εποχών– ο οποίος συνέταξε τη Σύμβαση, μη γνωρίζοντας, προφανώς, πολύ καλά το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, το επεξηγεί –για να το καταλάβουν όλοι– στο υπόδειγμα Νομικής Γνωμοδότησης που επισυνάπτεται στη Σύμβαση και υπογράφουν, όπως έχει, δύο νομικοί σύμβουλοι του κράτους.

Διευκρινίζομε δε ότι το κείμενο αυτό του υποδείγματος γνωμοδότησης αποτελεί αναπόσπαστο δεσμευτικό μέρος της Σύμβασης. Η εν λόγω επεξήγηση έχει ως εξής: «Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά (στο αγγλικό κείμενο: «are immune on the grounds of sovereignty or otherwise»), λόγω δικαιοδοσίας, κατάσχεσης –συντηρητικής ή αναγκαστικής– ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με τη Σύμβαση».

Όταν διάβαζα για πρώτη φορά το κείμενο του όρου, ανέπνευσα προ στιγμήν, όταν είδα το κείμενο να καταλήγει στη φράση «στον βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος» (στο αγγλικό κείμενο χρησιμοποιείται για τη φράση «αναγκαστικός νόμος»: «mandatory law»). Η στιγμιαία ανακούφισή μου ήταν πολύ σύντομη. Η φράση «αναγκαστικός νόμος», στην ελληνική της διατύπωση, δεν αποτελεί ισχύοντα νομικό όρο. Παλαιά, αναγκαστικός νόμος ήταν εκείνος που, αντισυνταγματικά, ετίθετο σε ισχύ από την εκτελεστική εξουσία. Στην αγγλική της διατύπωση, διαπίστωσα ότι η χρησιμοποιούμενη λέξη δεν αποτελεί όρο του Διεθνούς Δικαίου και της πρακτικής των διεθνών συμβάσεων.

Για τη γνωστή έννοια του jus cogens, η παραβίαση κανόνων του οποίου καθιστά άκυρες τις διεθνείς συμβάσεις, χρησιμοποιείται στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, όπως μας πληροφορεί ο Χρήστος Ροζάκης, ο αγγλικός όρος «peremptory» και ο γαλλικός «imperatif». Βεβαίως, αν είχε την έννοια του jus cogens, θα εκμηδενιζόταν ολόκληρος ο όρος, ο οποίος, ούτως ή άλλως, ως αντίθετος στο jus cogens, είναι άκυρος. Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι στο ερώτημα που έθεσα προς την κυβέρνηση και την επιστημονική κοινότητα, με τη μελέτη μου που δημοσίευσε και κυκλοφόρησε δωρεάν ο ΔΣΑ, για μια ερμηνεία που θα μπορούσε να βοηθήσει στον μετριασμό του πρωτοφανούς αυτού όρου, δεν έχω δει μέχρι στιγμής απάντηση.

Απλούστατα, γιατί δεν υπάρχει απάντηση. Ο σκοπός του όρου είναι η καθολική και ολοκληρωτική παραίτηση απέναντι στους δανειστές από τα δικαίωματα κυριαρχίας. Άλλωστε, από τους δύο νομικούς συμβούλους του κράτους βεβαιώνεται, με βάση το δεσμευτικό υπόδειγμα, ότι η παραίτηση είναι «έγκυρη, δεσμευτική και εκτελεστή». Από τη θέση αυτή αισθάνομαι υποχρεωμένος να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη ότι βρέθηκαν έλληνες επιστήμονες και δημόσιοι λειτουργοί που βεβαίωσαν με την υπογραφή τους ότι οι Συμβάσεις αυτές –και ιδίως ο όρος παραίτησης από της ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας– είναι «έγκυρες, δεσμευτικές και εκτελεστές».

Ο όρος γενικής παραίτησης απέναντι στους δανειστές από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας –και μάλιστα «αμετάκλητα και άνευ όρων»– είναι πρωτοφανής, όσο, τουλάχιστον, μπορώ να γνωρίζω, στην πρακτική των διεθνών συμβάσεων δανεισμού από τότε που έχει η ανθρωπότητα συγκροτημένο Διεθνές Δίκαιο και ισχύει η αρχή σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών.

β. Ερχόμαστε στη δεύτερη κατηγορία αθέμιτων και επαχθών όρων των Συμβάσεων Δανεισμού. Πρόκειται για το άρθρο 4 της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης» – ακούστε τη διευκόλυνση που μας κάνουν οι εταίροι μας της ΕΕ, δείχνοντας τον σεβασμό τους προς τη θεμελιώδη αρχή της αλληλεγγύης, που διέπει την Ένωση. Το εν λόγω άρθρο, με ένα πολύπλοκο, γνήσια δικολαβικό κείμενο, είναι τόσο εκτεταμένο και πολύπλοκο, ώστε δεν μπορεί, όχι να αναλυθεί, αλλά ούτε να αναγνωσθεί σε μια διάλεξη. Γι’ αυτό επιτρέψτε μου να αναλάβω την ευθύνη να σας μεταφέρω το συνολικό του νόημα με μία και μόνο φράση: Ορίζει, υπέρ των Δανειστών, την πλήρη δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου είτε αυτή είναι ακίνητη, κινητή, σε χρήμα και κάθε είδους αξιόγραφα και δικαιώματα, ή πήγες του –επίγειου, υπόγειου, θαλάσσιου και υποθαλάσσιου– εθνικού πλούτου, αφού απαγορεύει τη χορήγηση κάθε μορφής προτεραιότητας «σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημόσιου χρέους». Ακόμη και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλισμένων και των εχόντων ομόλογα του Δημοσίου, έρχονται δεύτεροι, σύμφωνα με τον δικολαβικό όρο.

γ. Η τρίτη κατηγορία παραβιάσεων είναι εκείνη που περιλαμβάνει τις παραβιάσεις δικαιωμάτων του ανθρώπου και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων κι αρχών που εγγυώνται στους έλληνες πολίτες το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο.

Οι παραβιάσεις αυτές περιέχονται στο Μνημόνιο Συνεννόησης με τα Παραρτήματά του και στα «επικαιροποιημένα» Μνημόνια. Εδώ είναι οι περικοπές ήδη νομοθετικά προσδιορισμένων μισθών και συντάξεων, η επιβολή οικονομικών βαρών όλων των κατηγοριών, οι περικοπές δαπανών και οι κάθε είδους επεμβάσεις στον κρατικό μηχανισμό και, βεβαίως, και ο έλεγχος της εκτελεστικής εξουσίας από την «τρόικα».

Αυτές όλες οι παραβιάσεις είναι διάσπαρτες στο Μνημόνιο Συνεννόησης και στα Παραρτήματά του, καθώς και στα λεγόμενα «επικαιροποιημένα» Μνημόνια (τέσσερα μέχρι σήμερα), τα οποία, σύμφωνα με το προοίμιο του Μνημονίου Συνεννόησης, αποτελούν επίσης διεθνείς συμβάσεις και δεσμεύουν την Ελλάδα. Σημειώνεται ότι σ’ αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων του Δημοσίου, τις οποίες επέβαλε ο ν. 3548/2010 και για την προσβολή των οποίων αναμένεται η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Σχετικά με την υπόθεση αυτή, ειδικότερα, που εκκρεμεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, απευθυνόμενος στην κοινότητα των συναδέλφων νομικών, επισημαίνω τα ακόλουθα:

αα. Σύμφωνα με τη σαφή διατύπωση του άρθρου 17 §1 και 2, του άρθρου 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της επίσημης «Επεξήγησής» του όσον αφορά στο άρθρο 17 του ΧΘΔ της ΕΕ, καθώς και σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ και με την απόφ. 40/1998 της Ολομ. του Αρείου Πάγου, οι περικοπές νομοθετημένων αποδοχών και παροχών είναι άκυρες γιατί αποτελούν προσβολή του δικαιώματος της περιουσίας και όχι νόμιμο περιορισμό του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, που θα μπορούσε να είναι συμβατός κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.

ββ. Οι περικοπές παραβιάζουν και άλλες εγγυήσεις, όπως τις εγγυήσεις των αντίστοιχων κοινωνικών δικαιωμάτων και της αρχής της αναλογικότητας των βαρών, είναι δε και ανυπόστατες λόγω του ανυπόστατου του ν. 3845/2010.

γγ. Τα συνταγματικά δικαστήρια της Λετονίας και της Ρουμανίας έκριναν ως αντισυνταγματικές τις αντίστοιχες περικοπές συντάξεων στη χώρα τους, με βάση αντίστοιχο όρο δανειοδότησης από το ΔΝΤ, το οποίο και αποδέχτηκε τη δικαστική απόφαση.

Οι δικαστικές αυτές αποφάσεις μας δείχνουν ότι υπάρχουν δικαστές στην Ευρώπη, και μάλιστα σε χώρες που εντάχθηκαν μόλις χθες στη μεταπολεμική νομιμότητα της δυτικής Ευρώπης.

δδ. Όσον αφορά τη σχετική υπόθεση των περικοπών που εκκρεμεί στο ΣΤΕ, έχω να πω τα έξης: Ολόκληρος ο ελληνικός λαός, και όχι μόνο οι δημόσιοι λειτουργοί και συνταξιούχοι που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, αναμένει με αγωνία την κρίση του Ανώτατου Δικαστηρίου. Η αγωνία είναι και δική μου. Ως πανεπιστημιακός δάσκαλος του Δικαίου αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω την απογοήτευσή μου για την εισηγητική έκθεση που αναγνώσθηκε κατά τη δημόσια συνεδρία του Δικαστηρίου. Ουδέποτε, κατά την πολυετή σταδιοδρομία μου, άκουσα δικαστική εισήγηση, που αποτελεί στοιχείο της δικαστικής διαδικασίας, να έχει περιεχόμενο πολιτικό, να στηρίζεται, δηλαδή, σε έγγραφα της επίσημης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης, χωρίς νομικούς χαρακτηρισμούς των κρίσιμων πράξεων και χωρίς νομικά επιχειρήματα. Ελπίζω ότι το Δικαστήριο, όχι μόνο δεν θα λάβει υπ’ όψιν του, αλλά θα απαλείψει από το σκεπτικό της απόφασής του το αθέμιτο αυτό στοιχείο, που το προσβάλλει.

Αν κανείς αναγνώσει τη «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» –φοβούμαι ότι πολύ λίγοι από την επιστημονική κοινότητα και από την κοινότητα των πολιτικών είχαν μέχρι σήμερα το ενδιαφέρον να τη βρουν και να την αναγνώσουν– θα διαπιστώσει πλήθος λεόντειων όρων και διατάξεων, που πράγματι παραπέμπουν στη νοοτροπία δικολάβων άλλων εποχών.

Οι διατάξεις αυτές, πέραν του ότι είναι αθέμιτες, τέθηκαν μόνο υπέρ των δανειστών και καμία φορά υπέρ του οφειλέτη. Πρόκειται, δηλαδή, για γνήσιες λεόντειες συμφωνίες και για κατάφωρη παραβίαση της αρχής της συμβατικής ισότητας. Τις αθέμιτες αυτές διατάξεις, λόγω χρόνου, είμαι αναγκασμένος να τις αντιπαρέλθω.

Η παραίτηση από όλες τις ασυλίες και η δέσμευση της δημόσιας περιουσίας

Επανέρχομαι στις δύο πρώτες κατηγορίες των αθέμιτων όρων:

Θα ήθελα, κατ’ αρχάς, να διατυπώσω κάποιες σύντομες, συνθηματικές δυστυχώς, παρατηρήσεις για τις δύο βασικές κατηγορίες των επονείδιστων όρων.

α. Η παραίτηση από τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση για την ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας θα πρέπει να τεθεί και κάτω από το πρίσμα ενός τρίτου όρου. Του όρου εκείνου που ορίζει ότι οι δανειστές μπορούν να συμφωνήσουν να μεταβιβάσουν τα δικαιώματά τους σε τρίτο (οργανισμό ή τρίτη χώρα). Αυτό το δικαίωμα, που δεν το έχει, βεβαίως, στο αντίστοιχο περιεχόμενό του η Ελλάδα, φωτίζει καλύτερα τον στόχο καθολικής πολιτικής υποδούλωσης της χώρας μας.

β. Κάτω από το πρίσμα αυτό, με τις δύο παραπάνω κατηγορίες όρων:

αα. Η Ελλάδα εντάσσεται σε ορισμένο μπλοκ κρατών και συμφερόντων – κάτι που επιδιώκουν ιδιαίτερα οι δυνάμεις που εκπροσωπούνται από το ΔΝΤ και την Ευρώπη της Γερμανίας, σήμερα, μετά την κατάρρευση του μπλοκ της Σοβιετικής Ένωσης και την εμφάνιση στον ορίζοντα νέων υπερδυνάμεων.

ββ. Η Ελλάδα χάνει κάθε ελευθερία εξωτερικής πολιτικής, αφού, κάτω από την απειλή της ολοκληρωτικής δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας και της δημόσιας περιουσίας, δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με κανένα τρίτο κράτος, χωρίς την έγκριση των δανειστών της. Η απειλή αυτή στερεί την ελευθερία κινήσεων για την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων, δημιουργεί άλλοθι σε κάθε κυβέρνηση που θα είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τα συμφέροντα των αντιπάλων μας, και ανοίγει εύκολο πολιτικό δρόμο για την αμφισβήτηση από τρίτες χώρες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

γγ. Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και για την αντιμετώπιση παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων και ιδίως της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας (παραμεθόριες περιοχές και παραμεθόρια νησιά και θαλάσσιες ζώνες).

δδ. Δεσμεύονται όλες οι πήγες πλούτου για αξιοποίηση υπέρ των δανειστών, που προστατεύονται ως αγαθά του φυσικού και του ιστορικού μας περιβάλλοντος (όπως εθνικοί δρυμοί, αρχαιολογικοί χώροι με πλούσια πολιτισμική κληρονομιά των Ελλήνων, όπως η Ακρόπολη, η Ολυμπία, οι Δελφοί, η Βεργίνα, η Κνωσός και τόσοι άλλοι).

εε. Δεσμεύονται υπέρ των δανειστών ο ορυκτός και ο υποθαλάσσιος πλούτος, που τόσο εποφθαλμιά το αδηφάγο υπερεθνικό κεφάλαιο.

στστ. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα-θύμα της χιτλερικής θηριωδίας που δεν έλαβε από τη Γερμανία αποζημίωση για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που υπέστη ο λαός της, ούτε της επεστράφη το αναγκαστικό δάνειο που άρπαξε με τη βία στην Κατοχή η χώρα αυτή από την καθημαγμένη και λιμοκτονούσα πατρίδα μας. Με τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης υπεγράφη όρος σύμφωνα με τον οποίο δεν μπορεί η Ελλάδα να συμψηφίσει τις απαιτήσεις προς αντίστοιχο ποσό των υποχρεώσεών της από το δάνειο. Με τον όρο αυτό απεμπόλησε η Ελλάδα το δικαίωμα συμψηφισμού ακόμη και αυτής της αξίωσης – η οποία άλλωστε είναι και η μόνη σημαντική που έχουμε, ασφαλώς, από τρίτη χώρα.

Η μεθόδευση της επιβολής των Συμβάσεων και η παράκαμψη της Εθνικής Αντιπροσωπείας

Δύο μέρες πριν από την υπογραφή της βασικής Δανειακής Σύμβασης, στις 6 Μαΐου 2010, δημοσιεύθηκε ο ν. 3548, που προέβη στις πρώτες περικοπές που είδαμε. Ο νόμος αυτός έχει τον παραπλανητικό τίτλο: «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Τα επτά άρθρα του αριθμούνται ολογράφως, όπως τα άρθρα των κυρωτικών νόμων. Ο νόμος έχει, επίσης, επισυνημμένα διεθνή κείμενα μη νομικά, μεταξύ των οποίων και μέρος των διατάξεων του Μνημονίου, πριν από τη θέση του σε ισχύ με την υπογραφή της βασικής Σύμβασης. Παρά ταύτα, είναι σαφές ότι ο νόμος δεν είναι εκτελεστικός ή κυρωτικός των διεθνών συμβάσεων, αφού αυτές υπογράφηκαν μετά. Με αυτόν τον νόμο εξαπατήθηκε ο ελληνικός λαός, που πίστεψε ότι συζητήθηκε στη Βουλή κυρωτικός νόμος. Όχι μόνον η κυβέρνηση, αλλά και τα μέλη της Βουλής έχουν τεράστια ευθύνη γι’ αυτήν την εξαπάτηση, που αποτελεί μέρος της αντισυνταγματικής παράκαμψης της λαϊκής αντιπροσωπείας.

Στις 8 Μαΐου 2010 υπεγράφη η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης, η οποία όριζε ότι θα ετίθετο σε ισχύ μετά την υπογραφή της και με τη λήψη της Νομικής Γνωμοδότησης και τη δέσμευση ικανού αριθμού των δανειστών. Πέντε ημέρες μετά τη δημοσίευση του ν. 3845 και τρεις μέρες μετά την υπογραφή της βασικής Σύμβασης, δημοσιεύθηκε ο ν. 3847 της 11ης Μαΐου 2010, ο οποίος στο άρθρο Μόνο παρ. 9 ορίζει τα εξής: «Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγουμένου εδαφίου (δηλαδή: οι Συμβάσεις Δανεισμού) εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής των».

Όπως βλέπει κάνεις, απλός νόμος κατάργησε το Σύνταγμα! Κατάργησε, δηλαδή, τις συνταγματικές διαδικασίες επικύρωσης και κύρωσης συνθηκών με τα τρία πέμπτα των μελών της Βουλής, που ορίζουν τα άρθρα 36 § 2 και 28 § 2 του Συντάγματος. Την κατάφωρη και σοβαρότατη αυτή παραβίαση του Συντάγματος κανένας παράγοντας της νομοθετικής λειτουργίας και κανένα όργανο του κράτους δεν την έχουν επισημάνει.

Παρά ταύτα, οι Συμβάσεις Δανεισμού κατατέθηκαν στη Βουλή για κύρωση στις 3 Ιουνίου 2010. Οι Συμβάσεις αυτές ούτε επικυρώθηκαν με βάση το άρθρο 36 § 2 (και το Διεθνές Δίκαιο), για να έχουν ισχύ ως διεθνείς συμβάσεις, ούτε κυρώθηκαν με βάση το άρθρο 28 § 2 με τα τρία πέμπτα των μελών της Βουλής, για να ισχύουν ως εσωτερικό δίκαιο. Αλλά ούτε καν μοιράστηκαν στους βουλευτές, ούτε παρουσιάστηκαν για συζήτηση, όπως προανήγγελλε ο ν. 3847. Όσο γνωρίζω, κανένα κόμμα της Βουλής και κανείς βουλευτής δεν ζήτησε την τήρηση των συνταγματικών διαδικασιών επικύρωσης και κύρωσης των Συμβάσεων Δανεισμού, ούτε καν τη διανομή των κειμένων τους και τη σχετική συζήτηση. Όλα, συνεπώς, τα κόμματα και οι 300 βουλευτές ευθύνονται για τη σοβαρότατη παραβίαση του Συντάγματος και του δημοκρατικού πολιτεύματος και για την απόκρυψή τους από τα όργανα του πολιτεύματος και από τον λαό. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι πολλοί βουλευτές μπερδεύουν τα κείμενα που είχαν συζητήσει με την ψήφιση του ν. 3845, με την ψήφιση του «Μνημονίου», όπως λένε. Ψήφιση, όμως, του πραγματικού «Μνημονίου» δεν έγινε ποτέ. Αυτήν την τραγική αδιαφορία και αβελτηρία ή και υστεροβουλία των πολιτικών εκμεταλλεύτηκε η κυβέρνηση και οι δανειστές μας και έπλεξαν την όλη άνομη μεθόδευση υπογραφής και θέσης σε ισχύ των Συμβάσεων Δανεισμού. Η τεχνική των κειμένων των Συμβάσεων μου ήταν από την αρχή ύποπτη, γιατί μου θύμιζε την τεχνική και τη σωρευτική παραβίαση όλων των αρχών του Σχεδίου Ανάν. Αποκαλύφθηκε σήμερα ότι το ίδιο γραφείο του Λονδίνου που συνέταξε το μοναδικό έκτρωμα εγγράφου Διεθνούς Δικαίου συνέταξε και τα κείμενα των Συμβάσεων Δανεισμού της Ελλάδας. Από τη θέση αυτή θέλω να ρωτήσω, ως έλληνας πολίτης, δύο ερωτήματα:

Πρώτον, οι δεκαέξι χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα και το ΔΝΤ δεν είχαν νομικές υπηρεσίες των υπουργείων Εξωτερικών με ειδικούς διεθνολόγους, για να συντάξουν, όπως γινόταν ανέκαθεν, τις Συμβάσεις Δανεισμού, αντί να τις αναθέσουν στο μη ειδικευμένο, όπως φαίνεται από τα κείμενα, δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου και να επιβαρύνουν με την τεράστια αμοιβή την Ελλάδα, που… έσπευσαν να βοηθήσουν;

Δεύτερον, πόσα εκατομμύρια πλήρωσε η ήδη πτωχευμένη Ελλάδα στον επαγγελματία κατασκευαστή του Λονδίνου για την κατασκευή της αγχόνης της;

Η εξουσία που ασκείται στην Ελλάδα με βάση τις Συμβάσεις Δανεισμού

Η παράκαμψη της Λαϊκής Αντιπροσωπείας και του Προέδρου της Δημοκρατίας για τις πιο σοβαρές διεθνείς συμβάσεις και με τους πιο επονείδιστους όρους της ιστορίας του ελληνικού κράτους αποτελεί σοβαρή παραβίαση του πολιτεύματος.

Ο όρος της Σύμβασης Δανεισμού με τον οποίο παραιτείται η Ελλάδα απέναντι στους δανειστές της από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ασυλία αποτελεί επονείδιστο και πρωτοφανή στις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις όρο υποτέλειας.

Η ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας, ο εξευτελισμός του κράτους με λεόντειους όρους και με παραβιάσεις πολλών θεμελιωδών αρχών του υπερκείμενου δικαίου, καθώς και η παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων και δικαιωμάτων του ανθρώπου αποτελούν πρωτοφανούς σκληρότητας επονείδιστους όρους.

Από όλες αυτές τις παραβιάσεις θεμελιωδών άρχων της Δημοκρατίας προκύπτουν τα έξης:

(α) Οι Συμβάσεις Δανεισμού είναι εκτός του Συντάγματος, εκτός της ευρωπαϊκής νομιμότητας και εκτός της διεθνούς νομιμότητας. Είναι, συνεπώς, ανυπόστατες, τόσο λόγω της παράκαμψης της Βουλής στην επικύρωση και στην κύρωσή τους με τα τρία πέμπτα των μελών της, όσο και λόγω παραβίασης θεμελιωδών αρχών όλων των βαθμίδων του υπερκείμενου δικαίου από βασικούς και ουσιώδεις όρους τους.

(β) Ειδικότερα: Ο ειδεχθέστερος από όλους τους όρους της παραίτησης από τα δικαιώματα κυριαρχίας δεν μπορούσε να επικυρωθεί ούτε με ομόφωνη απόφαση των 300 μελών της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Αλλά ούτε με δημοψήφισμα μπορούσε να αποφασιστεί ή να επικυρωθεί, γιατί το εκλογικό σώμα δεν μπορεί να αλλοτριώσει ούτε την κυριαρχία της Ελλάδας, ούτε τη Δημοκρατία, δεσμεύοντας το σύνολο των πολιτών και τις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων.

(γ) Η εξουσία που ασκείται με βάση τις Συμβάσεις Δανεισμού είναι έκτος του Συντάγματος, εκτός της Ευρωπαϊκής Νομιμότητας και εκτός της διεθνούς νομιμότητας. Αποτελεί de facto εξουσία. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση κατοχής. Είναι χειρότερη η θέση της από τη θέση προτεκτοράτου, του οποίου την ασφάλεια και τα σύνορα εγγυάται η προστάτιδα δύναμη. Οι Συμβάσεις Δανεισμού αλλοτρίωσαν την εθνική κυριαρχία και την εθνική περιουσία και επικράτεια στους δανειστές της Ελλάδας, χωρίς αυτοί να της εγγυώνται και να της διασφαλίζουν την ασφάλειά της και τα σύνορά της. Διασφαλίζουν μόνο την ασφάλεια των συμφερόντων τους. Η θεμελιώδης αρχή της Αλληλεγγύης, που, υποτίθεται, διέπει την ΕΕ, ποδοπατήθηκε με τις Συμβάσεις Δανεισμού κατά το χειρότερο και με πρωτοφανή στη νεώτερη Ιστορία τρόπο.

(δ) Οι Συμβάσεις Δανεισμού, όχι μόνο την αρχή της αλληλεγγύης ποδοπατούν, αλλά με τους όρους τους παραβιάζουν τη θεμελιώδη διάταξη της Σύμβασης της Βιέννης του 1969, που απαγορεύει την πολιτική και την οικονομική βία.

(ε) Η κυβέρνηση μπορεί να θέσει το τεράστιο για την Ευρώπη ζήτημα της νομιμότητας των Συμβάσεων. Προβλέπονται τρόποι και από τις ίδιες τις Συμβάσεις.

Ό,τι δεν έπραξε κατά τη σύναψη των Συμφωνιών, μπορεί να το κάμει τώρα. Θα προσθέσω, όμως, και τούτο: Όσον αφορά την παραίτηση από τα δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας, δεν θέλω να ακούσω την ερώτηση που μας έχουν υποβάλει, αν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς. Παραίτηση από την εθνική κυριαρχία δεν γίνεται ούτε με το περίστροφο στον κρόταφο. Διαφορετικά, θα ακυρώναμε όλες τις ηρωικές αντιστάσεις και όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες της Ιστορίας των λαών.

Επίλογος

Λυπάμαι αν μίλησα με πάθος, υπερβαίνοντας τα όρια της επιστημονικής νηφαλιότητας. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα ότι ο επιστήμονας και ιδιαίτερα ο πανεπιστημιακός δάσκαλος έχει υποχρέωση όχι μόνο να θέτει τις γνώσεις του στην υπηρεσία του λαού στον οποίο ανήκει, αλλά και να αγωνίζεται με αυτές και να τις χρησιμοποιεί στον άγωνα για το καλό όλων των ανθρώπων, για το δίκαιο και για τον πολιτισμό, όταν ποδοπατούνται όπως ποδοπατούνται σήμερα. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο πανεπιστημιακός δάσκαλος θα πρέπει να διδάσκει πάντοτε, όχι μόνο από το εύκολο βήμα της διδασκαλίας του, αλλά κυρίως με το παράδειγμά του, το «τόλμα φρονείν» του Αισχύλου και το αντίστοιχο του Ορατίου «sapereaude», που ο Καντ το ανέδειξε ως το σύνθημα του Διαφωτισμού. Στις περιπτώσεις, μάλιστα, όπως η σημερινή, τολμώ να πω ότι είναι, ίσως, χρησιμότερο το «αγανάκτησε» του μεγάλου αντιστασιακού κατά του χιτλερισμού και υποστηρικτή των δικαιωμάτων του ανθρώπου Stefane Hessel. Ανησυχώ βαθύτατα για το μέγεθος της ανομίας του Σχεδίου Ανάν που ήλθε από τον κορυφαίο φρουρό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της παγκόσμιας δημοκρατικής νομιμότητας, τον Γ.Γ. του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, και από το μέγεθος της ανομίας των Συμβάσεων Δανεισμού που ήλθαν από την καρδιά της Ευρώπης. Και άλλη φορά η ήπειρος, που υπερηφανεύεται ότι είναι η κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, γέννησε την καταστροφή και τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Γι’ αυτό καταλήγω με μια έκκληση: Να φροντίσει η κυβέρνηση να απαλλαγούν οι Συμβάσεις Δανεισμού από τους επονείδιστους και άνομους όρους που αποτελούν ντροπή για την Ελλάδα και για την Ευρώπη και στη συνέχεια να αποκαταστήσει το δημοκρατικό πολίτευμα που τραυματίστηκε βάναυσα, υποβάλλοντάς τες να κυρωθούν από την Εθνική Αντιπροσωπεία και θέτοντας τέλος στον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας.

Αν δεν γίνουν αυτά, η Ελλάδα οδηγείται, με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας, σε αγώνα των πολιτών της, σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος.

Πηγή




Κάποτε θυμάμαι πως για τα δεινά της Ελλάδας έφταιγε το Κυβερνών Κόμμα! Τώρα πια βρήκαμε άλλη λύση, πως φταίει κάτι άυλο, η οικονομική κρίση! Μάλιστα, άρα δεν φταίνε τα κόμματα, μάλιστα προσπαθούν να μας βγάλουν από τη κρίση με όλη τους τη δύναμη! Καλή φάση, έφυγε και η ρετσινιά από τα κόμματα έτσι! Τώρα φταίει το ΔΝΤ, φταίει η οικονομική κρίση!
...μισό λεπτό! Θα ξαναρωτήσω πάλι, ποιό είναι το ΔΝΤ, μία που είναι ιδιωτική εταιρία; Είναι η μοναδική ιδιωτική εταιρία που δανείζει χρήματα; Αν όλες οι χώρες χρωστάνε, ποιά χώρα γίνεται πλούσια; Θα ξαναρωτήσω: Τα κέρδη από τη χασούρα των άλλων χωρών ποιοί τα λαμβάνουν; Οι απαντήσεις υπάρχουν, αρκεί να το ψάξουμε! Γίνονται αλλαγές στη χώρα μας από το ΔΝΤ, που γνωρίζουμε πως είναι παράνομα εδώ! Πειράζουν ή μάλλον βρήκαν ευκαιρία να πειράξουν πράγματα Συνταγματικά Κατοχυρωμένα όπως τους μισθούς και τις συντάξεις με τη δικαιολογία του ΔΝΤ! Ποιοί μας έφεραν σε αυτή τη φάση;
...φυσικά τα κόμματα! Οταν λέω κόμματα, εννοώ όλα! Ειδικά τα Ελληνικά κόμματα που είναι τα ίδια δανεισμένα για τα επόμενα 15 χρόνια στις τράπεζες, και για αυτό αφήνουν τις τράπεζες να αλωνίζουν και να θερίζουν τους πάντες! Γιατί όλα έχουν την ευθύνη τους και δεν υπολογίζεται σε μεγάλη και μικρή, είναι ευθύνη, όχι καρβέλι ψωμί! Νομίζουν πως με τη καραμέλα της οικονομικής κρίσης μας έπεισαν πως δεν έχουν ευθύνη! Μα φυσικά ξέρουμε πως η οικονομική κρίση είναι δικαιολογία! Δεν υπάρχει οικονομική κρίση, απλά θέλουν να μας περάσουν μία κοινωνική κρίση, μία που όσοι διακινούσαν χρήματα, πάλι αυτοί τα διακινούν, πάλι αυτοί κινούν τα νήματα! Τώρα λοιπόν ποιά είναι η ανάγκη τους;
...αν θεωρήσουμε πως κάποιοι τυπώνουν τα χρήματα, ή κάποιοι τα έχουν συγκεντρωμένα, γιατί τόσο εύκολα δημιούργησαν αυτό το χαμό; Οι απαντήσεις πολλές, των ΜΜΕ και των συνωμοσιολόγων! Η αλήθεια είναι πως των δεύτερων μου έρχονται πιο λογικές, γιατί όπως και να είναι, είδαν πιο μακριά, όπως έβλεπαν μακριά και τότε που όλα ήταν καλά και έφταιγαν τα κόμματα! Είδαμε πως ο Πάγκαλος πετάει ατάκες που σιγά-σιγά ο μέσος νους τις αποδέχεται! Είδαμε πως μετά τρωγόμαστε μεταξύ μας! Είδαμε πως αλλάζει το Ελληνικό σκηνικό μέρα με την ημέρα και μας πάνε σταδιακά στο να φάμε ο ένας τον άλλο! Λες αυτό να είναι το σχέδιο;
...το κλασσικό κόλπο που έκαναν από πάντα στην Ελλάδα ήταν πως όταν έπαιζε ένα οικόπεδο φιλέτο, έκαιγαν τη περιοχή και έβαζαν γύρω από το φιλέτο συρματοπλέγματα και περιφράξεις! Δεν σταματούσαν όμως εκεί! Αφηναν το κάθε Ελληναρά να καταπατήσει τη καμένη περιοχή γύρω από το φιλέτο, έτσι ώστε να αποκτήσει ένα κεραμίδι στο κεφάλι του και έτσι μαζί με τη γλάστρα να ποτιστεί και ο βασιλικός! Δεν γίνονταν όμως για τη καλή τους τη καρδιά, για να φάνε όλοι! Απλούστατα όταν έρχονταν οι μπουλντόζες για να ρίξουν τα αυθαίρετα, φώναζαν οι "μικροί", έκλαιγαν, και έτσι σταματούσαν! Ετσι και το φιλετάκι ήταν απείραχτο αλλά και ο "μικρός" προφύλαξε το φιλετάκι! Πόσες φορές το έχουμε δει αυτό το κόλπο; Με πόσες παραλλαγές; Αν χρειαστούν κάποια στιγμή να ρίξουν κεφάλια, το πιο απλό είναι να δείχνουν ποιός έχτισε παράνομα, (φυσικά όχι το φιλατάκι που λέγαμε πριν) για να τον λιθοβολήσουμε και μάλιστα βάζοντας όλους στο ίδιο καζάνι! Βλέπε δικηγόρους, φορτηγατζήδες, δημόσιους υπαλλήλους, εργαζόμενους στα ΕΛ.ΠΕ. κλπ, ξεχνώντας πως υπάρχουν ανάμεσά τους και υπάλληλοι των stage, υπάλληλοι που αμείβονται με 800 ευρώ! Δεν θα ξεχάσω την ατάκα ενός υπάλληλου των ΕΛ.ΠΕ. που είπε πως αν του μειώσουν το μισθό δεν θα πάει η διαφορά στο Κράτος, αλλά στο Δ.Σ. και στους μετόχους, αλλά πέρασε στα ψηλά γράμματα και κρατήσαμε το μισθό του πως είναι υψηλός...
...από εκεί και πέρα! Το σκηνικό στην Ελλάδα αλλάζει! Γιατί; Σίγουρα υπάρχει λόγος, τίποτα δεν είναι τυχαίο, το έχω ξαναγράψει με παραδείγματα και σε παλαιότερα θέματα! Γιατί το κάνουν όμως; Δεν είναι ο λόγος για το κέρδος το οικονομικό, αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Μας βάζουν αρχικά να αναρωτιόμαστε για τις ρίζες μας, μετά για το αν υπάρχει λόγος να αποδεχτούμε τις παλαιότερες γενιές μια που αυτές κατέστρεψαν τη χώρα, μετά τα βάλαμε με τη θρησκεία, τα βάλαμε με όλους! Με όλους τους γύρω μας, όχι με αυτούς που έπρεπε! Μετά ξεκίνησε να προσπαθούμε ο ένας να φάει τις σάρκες του διπλανού μας! Ξεκίνησε ο κανιβαλισμός, που μας λένε ποιός έχει μισθό και τρέχουμε σα ζόμπι να τον φάμε! Μετά όμως; Ξέρουμε πως όταν δεν κινείται το χρήμα δεν υπάρχει και εξέλιξη! Αυτό το ξέρουν και όσοι μας βάζουν να το κάνουμε...
...αυτοί που έχουν δις ευρώ, αυτοί που έχουν δις για να φάνε 30 γενιές από δαύτους και δεν υπάρχει λόγος να κερδίσουν άλλα! Κι όμως, όπως βλέπουμε για να το κάνουν, κάτι έχουν στο μυαλό τους! Οπως έχω ξαναγράψει όλα τα "δοχεία σκέψεων" όπως τώρα εύηχα τα έχουν ονοματίσει, έχουν από πίσω τους θρησκευτικό υπόβαθρο! Δεν μπαίνουν εκεί για το χρήμα, γιατί αν δείτε ποιοί είναι όλοι αυτοί που συμμετέχουν από χρήμα, έχουν όσο θέλουν! Αλλού είναι το σημείο που τους ενδιαφέρει και εμείς σαν άβουλα πλάσματα τρωγόμαστε μεταξύ μας! Αν διαβάσετε κατά καιρούς τα θέματα που έχω αναρτήσει στις Λίγες Σκέψεις, θα δείτε πως όλα είναι κατόπιν σχεδίου, οι ανάγκες μας, αυτά που μας αρέσουν, αυτά που μισούμε, αυτά που βλέπουμε! Η προσπάθεια μου να σας αναφέρω κάποιες σκέψεις μου, είναι απλά για να σας κάνω να σκεφτείτε και τη δική μου πρόταση, πως αλλού θέλουν να μας πάνε! Το κάνουν πολύ εύκολα, καταφέρνουν να μας κάνουν να κινούμαστε σαν μαριονέτες στα χέρια τους!
...οι ανάγκες μας σαν άνθρωποι είναι ελάχιστες και στη πράξη δεν κοστίζουν! Να φάμε κάτι, να αγαπήσουμε, να ερωτευτούμε, να ονειρευτούμε, να ζήσουμε! Τα υπόλοιπα είναι απλά για να καλύπτουν όλα τα παραπάνω κενά που κατά καιρούς μπορεί να μην έχουμε! Μας έκαναν όμως πλύση εγκεφάλου πως άλλες είναι οι αξίες, να ψωνίζουμε, να καταναλώνουμε, να δανειζόμαστε και να ορίζουμε τον άνθρωπο από αυτά που έχει και όχι από αυτά που είναι! Μάλιστα τα τελευταία 80 χρόνια κατάφεραν με τη βοήθεια και του Κομουνισμού, αλλά και του Φασισμού να μας πείσουν πως η δουλειά είναι δικαίωμα (λες και δεν ξέρουν πως η λέξη δουλειά βγαίνει από τη δουλεία) και η εργασία απελευθερώνει (βλέπε κρεματόρια)! Θα ήθελα να μου πει κάποιος στη παγκόσμια ιστορία, από τότε που βγήκαν οι εργασίες, τί δουλειά έκαναν οι πλούσιοι! Από αριστοκράτες, έως απλά τους πάμπλουτους! Καμία εργασία, είχαν άλλους να δουλεύουν για αυτούς, τους ονόμαζαν manager ή έμπιστους και τα δουλικά τους (από τη δουλειά) έβγαζαν για να τους θρέφουν σε κάθε εποχή. Αυτοί πάντα κινούσαν τα νήματα, αυτοί πάντα κρατούσαν καθαρό το αίμα τους, αφού παντρεύονταν σε κλειστό κύκλο ώστε αυτοί και μόνο αυτοί να ορίζουν τις καταστάσεις παγκόσμια! Ψάξτε το και θα βρείτε λαβράκια...
...Ας ξεκολλήσουμε λίγο από αυτά που μας δίνουν σαν ανάγκες και ας δούμε τις πραγματικές μας ανάγκες γιατί κανένας δεν μας υποσχέθηκε πως το καλοκαίρι θα ζούμε για να κάνουμε μπανάκια! Ας ξεκολλήσουμε από τη μιζέρια μας και να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το διπλανό μας, μπας και ο διπλανός μας, μας δει και καταλάβει πως δεν είναι μόνος ή μπορεί να έχει λύσεις για το δικό μας πρόβλημα! Να ξαναγεννηθούν οι γειτονιές που παραλίγο να ξεχάσουμε.
...τα πράγματα στη πράξη είναι εύκολα, εμείς αφήνουμε να γίνουν δύσκολα! Αν διαβάσουμε λίγο ιστορία, λίγα θρησκευτικά, θα δούμε πως δεν μας είναι "κινέζικα"! Δεν βγήκαν από άλλο πλανήτη, είναι παραδείγματα και παραβολές για εμάς και πού ξέρεις, μπορεί να βρεις το παράδεισο που ψάχνεις εκεί δίπλα σου! Είμαστε 10.000.000 Έλληνες, δεν μπορεί να μην υπάρχει κάποιος να σου προσφέρει αυτό που πραγματικά έχεις ανάγκη, ίσως να μην έψαξες καλά ή με λάθος τρόπο. Διαφορετικά απλά αν συνεχίσουμε να τρώμε τις σάρκες του διπλανού μας, όλο και κάποιος πιο έξυπνος θα φάει τη δική μας και αυτό θα μας φέρει απλά σε μία καθημερινή κόλαση, κάτι που ζούμε αυτές τις ημέρες. Στη πράξη οι Χριστιανικές γιορτές λειτουργούν εκτός από εκδηλώσεις πίστης ίσως και σαν παράδειγμα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε! Που ίσως αν το δούμε σαν παράδειγμα, ίσως ο μικρόκοσμος μας να λειτουργήσει διαφορετικά...
"Σκέψου πως εκατομμύρια σπερματοζωάρια βγήκαν αλλά το δυνατότερο και γρηγορότερο, ίσως και ικανότερο ήταν αυτό που γονιμοποίησε το ωάριο που εμείς δημιουργηθήκαμε! Δεν είναι τυχαίο, έτσι πράττει η φύση για να αντέχουμε τα πάντα, να βρίσκουμε λύσεις και να επιβιώνουμε!" Ωραίο πράγμα είναι να ξέρεις τη θέση σου στο κόσμο και να μπορείς να δείχνεις πως πράγματι είσαι το δυνατότερο και το γρηγορότερο σπερματοζωάριο που ξέρει να επιβιώνει και τί του γίνεται γύρω του..."


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"






Ποιά Δημοκρατία κινδυνεύει ρε Πάγκαλε, η Δημοκρατία του ΔΝΤ και της Τρόικας;

Η δημοκρατία του ΓΑΠ και του ξεπουλήματος της Εθνικής μας κυριαρχίας;

Η δημοκρατία των τραπεζών και τον τοκογλύφων;

Ή μήπως εννοείς τη δημοκρατία του «Τσοβόλα δώστα όλα», τη δημοκρατία του Σημίτη, του χρηματιστηρίου και του «ευχαριστώ τους Αμερικάνους;»

Δεν πιστεύω βέβαια να εννοείς τη Δημοκρατία του υποβρυχιάκια (και όχι μόνο) Τσοχατζόπουλου, του παρ’ ολίγον πρωθυπουργού (αυτός θα είχε ξεπουλήσει πιο νωρίς από σας την Ελλάδα) τη δημοκρατία των μιζο-εξοπλιστικών προγραμμάτων, των δημοσίων έργων, τη δημοκρατία της ΖΗΜΕΝΣ και του Βατοπεδίου, των τοξικών ομολόγων, του Μαντέλη και του Τσουκάτου, τη δημοκρατία των αρπακτικών που «μαζί τα φάγατε», των νταβατζήδων, των μιζαδόρων, των μεσαζόντων, των συμβουλατόρων, των ελεεινών παρατραπεζικών, των εκδοτοεκβιαστών και εκδοκουμανταδόρων τύπου Λαμπράκη, των χοντροφοροφυγάδων φίλων σας, των ημετέρων, των ανικανοδιορισμένων, των εγκαθέτων, ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΕΝΝΟΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ) των … των… των…

Δε μας χέζεις ρε Πάγκαλε, που ξαφνικά θυμήθηκες τη Δημοκρατία που την βιάσατε και την βιάζετε κατ’ εξακολούθηση εσύ και όμοιοί σου τηλεκατευθυνο-παπαρο-σοσιαλ-αρπαχτο-μειοδότες…

Κάντε μας τη χάρη και πάρτε δρόμο όσο ακόμα είναι νωρίς (για σας) κι αφήστε την έρμη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ να της γιάνει τις πληγές αυτός που τη γέννησε, Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ…

Άντε μπράβο!

Όπου κορόιδα είναι όσοι δεν διαθέτουν αυθαίρετη αλλά νόμιμη κατοικία… Και είναι κορόιδα γιατί απλούστατα για μια ακόμα φορά στρώνεται το κόκκινο χαλί για την επιβράβευση όσων χτίζουν όπου θέλουν, όπως θέλουν, χωρίς μελέτες, χωρίς να πληρώνουν φόρους, ΙΚΑ και αμοιβές για την έκδοση οικοδομικής άδειας. Και επειδή δεν βρισκόμαστε στην Ελλάδα της δεκαετίας του ΄50 και του ΄60, οι καθ΄ύλην αρμόδιοι καλά θα κάνουν εάν προχωρήσουν στην τακτοποίηση των αυθαιρέτων να μην μας φλομώσουν με λόγους δεκάρικους για το κοινωνικό πρόβλημα που λύνεται, για τους μικροϊδιοκτήτες που απεγκλωβίζονται… Μην μας φλομώσουν με φανφάρες για τα εκατομμύρια που θα εισρεύσουν στο δημόσιο ταμείο γιατί εάν κάνουν… ταμείο, θα βγουν χρεωμένοι.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους κάποιος προχωρά στην κατασκευή αυθαιρέτου όταν:

- αγόρασε εις γνώση του οικόπεδο εκτός σχεδίου

- αγόρασε εις γνώση του δάσος ή δασική έκταση

- καταπάτησε με θράσος δάσος, δασική έκταση ή αιγιαλό

Και αυτός ο κάποιος επιβραβεύεται με φως, νερό, τηλέφωνο αφού κανένας δήμος και καμιά δημόσια υπηρεσία δεν τηρεί τον νόμο και δεν ενδιαφέρεται εάν δίνει παροχές σε παράνομο κτίσμα.

Και το παράλογο συνεχίζεται αφού όλοι τρέμουν το πολιτικό κόστος και την οργή του αυθαίρετου. Έτσι όχι μόνον δεν προχωρούν σε κατεδαφίσεις αλλά:

- το υπουργείο Οικονομικών δεν τολμά να εισπράξει βεβαιωμένα πρόστιμα

- οι δήμοι και οι πολεοδομίες δεν τολμούν να επιβάλλουν πρόστιμα

Και τώρα η αποθέωση της αυθαίρετης Ελλάδας έρχεται με την πρόταση του υπουργείου Οικονομικών να μειωθούν στο ελάχιστο τα πρόστιμα και να επιβραβευθούν οι αυθαίρετοι.

Για την ιστορία παραθέτω τα δικαιολογητικά για την έκδοση οικοδομικής άδειας και τη διαδικασία που απαιτείται μόνον από τα ΚΟΡΟΪΔΑ.

Οικοδομική άδεια:

- Αίτηση ιδιοκτήτη

- Δηλώσεις αναθέσεως και αναλήψεως μελέτης επιβλέψεως οικοδομικών εργασιών

- Τεχνικές εκθέσεις και προϋπολογισμός

- Αρχιτεκτονική και στατική μελέτη

- Μελέτες θερμομόνωσης, ύδρευσης – αποχέτευσης

- Μελέτη πυροπροστασίας και έγκριση της από την πυροσβεστική υπηρεσία, εφόσον απαιτείται

- Μελέτη καυσίμου (φυσικού ) αερίου, όπου απαιτείται

- Συμβολαιογραφική δήλωση για δέσμευση χώρου στάθμευσης, όπου αυτό είναι απαραίτητο

- Υδραυλική μελέτη (ύδρευση – αποχέτευση) για κτίριο όγκου μεγαλύτερου των 800 κυβ.μετρ. συνολικά ή περισσότερων από ένα ορόφους

- Μελέτη εγκαταστάσεων (όλες Μ/Η μελέτες ) για κτίριο επιφάνειας μεγαλύτερου των 300τ.μ. που περιλαμβάνονται στο Δ.Δόμησης (δηλ.δεν περιλαμβάνονται το υπόγειο και η πυλωτή) και συνολικού όγκου μεγαλύτερου των 1300 κυβ.μετρ. ή περισσότερων των 3 ορόφων

- Υψόμετρο δήμου ή κοινότητας για εντός σχεδίου πόλεως οικοδομές

- Έγκριση αρχαιολογίας για οικοδομές που ανεγείρονται σε χώρους ελεγχόμενους από το υπουργείο Πολιτισμού

- Έγκριση ΔΕΗ για οικοδομές όγκου άνω των 2500κ.μ.

- Βεβαίωση δασαρχείου για οικοδομές εκτός σχεδίου πόλεως

- Τίτλοι κυριότητας για οικόπεδα ή γήπεδα τα οποία είναι άρτια κατά παρέκκλιση

- Εγκρίσεις διαφόρων φορέων ( βιομηχανίας, συγκοινωνιών, ΕΟΤ ), αναλόγως με τη χρήση των κτιρίων

- Απόδειξη προκατάθεσης αμοιβής μελέτης από Εθνική Τράπεζα

- Άδειες όλων των υφισταμένων κτισμάτων όταν πρόκειται για προσθήκες ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο από το οποίο αποδεικνύεται η νομιμότητα τους

- Δήλωση αντοχής στις περιπτώσεις προσθήκης με το σχετικό ξυλότυπο ή και με μελέτη αν χρειάζεται, η οποία θα υπογράφεται από δύο πολιτικούς μηχανικούς

- Πιστοποιητικό ιδιοκτησίας (υποθηκοφυλακείο)

- Φορολογική ενημερότητα του ιδιοκτήτη

- Βεβαίωση ΤΣΜΕΔΕ και ΤΕΕ για τις συνδρομές μηχανικών.

Διαδικασία έκδοσης:

- Έλεγχος τήρησης των γενικών και ειδικών πολεοδομικών διατάξεων και των προδιαγραφών, όσων αφορά την αρχιτεκτονική μελέτη.

- Έλεγχος των στατικών μελετών σύμφωνα με τις προδιαγραφές και τους κανονισμούς.

Έλεγχος θερμομόνωσης και εγκαταστάσεων.

Έλεγχος των φορολογικών και πληρωμή τους, που γίνεται με τα αντίστοιχα σημειώματα καταβολής φόρων και εισφορών (προκαταβολή Ι.Κ.Α., υπέρ δήμου, Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. κ.λ.π.).

- Κόστος αμοιβές ιδιωτών μηχανικών για όλες τις επί μέρους μελέτες και επιβλέψεις (αρχιτεκτονική, στατική, θερμομόνωσης κ.λ.π.), φόροι και εισφορές.

Ο έλεγχος της οικοδομικής άδειας για την εφαρμογή των εγκεκριμένων σχεδίων, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερόμενου πολίτη, γίνεται από υπαλλήλους της υπηρεσίας σε 2 στάδια. Το πρώτο στάδιο όταν έχει γίνει ο φέρων οργανισμός (σκελετός) και ο οργανισμός πλήρωσης (τούβλα) και το δεύτερο στάδιο όταν ολοκληρωθεί η οικοδομή. Ακολουθεί θεώρηση της οικοδομικής άδειας για να μπορέσει ο πολίτης να συνδέσει την οικοδομή του με τα δίκτυα ΔΕΗ και ΔΕΥΑΧ. Με δήλωση του ιδιώτη μηχανικού θεωρείται η άδεια για σύνδεση. Ο πολίτης με σχετική αίτησή του μπορεί να πάρει αντίγραφο οικοδομικής άδειας και οποιοδήποτε από τα εγκεκριμένα σχέδια και έγγραφα του φακέλου της οικονομικής άδειας.

Οι φόροι των οικοδομικών αδειών επιβάλλονται ανάλογα με το συμβατικό προϋπολογισμό του έργου.

Κρατήσεις που καταβάλλονται

- Υπέρ ΙΚΑ

- Υπέρ του δήμου στον οποίο ανεγείρεται η οικοδομή

- Υπέρ ΤΕΕ

- Υπέρ ΤΣΜΕΔΕ




Θα ακούμε από σήμερα και για το προσεχές δεκαπενθήμερο την εξής «κομψή» διατύπωση: Κρίσιμο χαρακτηρίζεται το επόμενο διάστημα για την ελληνική οικονομία καθώς θα πρέπει να εξειδικευθεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και το πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων για να παρουσιασθεί μέχρι τα μέσα Μαΐου στη Βουλή και να ψηφισθεί μέχρι τις αρχές Ιουνίου. Με άλλα λόγια, ξηλωθείτε..

Ακούγοντας τα περί «μεσοπρόθεσμου προγράμματος», να έχετε κατά νου, νέα μεγάλα χαράτσια, μισθολογικές περικοπές, αύξηση φορολογίας, περικοπές δημόσιων δαπανών στην υγεία, την παιδεία, πάγωμα των δημόσιων επενδύσεων. Η νέα επιδρομή στο λαικό εισόδημα θα δικαιολογηθεί με το γνωστό «δεν γίνεται διαφορετικά» γιατί βρέθηκε ,«νέα μαύρη τρύπα» στον προυπολογισμό και γιατί δεν αποδίδει ο εισπρακτικός μηχανισμός...

Εκτός και πέραν τούτων (περικοπών, φόρων) μέσα στην επόμενη βδομάδα θα πρέπει να «εξειδικευθεί το πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων» για να παρουσιασθεί μέχρι τα μέσα Μαΐου στη Βουλή και να ψηφισθεί μέχρι τις αρχές Ιουνίου.

Ολα αυτά τα ...εξειδικευμένα μέτρα και προγράμματα αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, με απλά λόγια σημαίνουν το εξής απλό: δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που θα... εκταμιευθούν από την τσέπη των Ελλήνων εργαζομένων και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας θα κατευθυνθούν στα σεντούκια των τοκογλύφων- δανειστών μας!

Υ.Γ. Οι κομψές διατυπώσεις συνοδεύονται από ένα έωλο επιχείρημα: «Δεν γίνεται αλλιώς, δεν υπάρχει άλλος τρόπος».
Οσο η ελληνική κοινωνία αποδέχεται αυτό το επιχείρημα, η επιδρομή στο εισόδημά της και η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας θα συνεχιστεί απρόσκοπτα.



  • «Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους έχει ήδη καθυστερήσει» τονίζει το Bloomberg σε δημοσίευμα της Τρίτης του Πάσχα

Ειδικότερα, στο άρθρο υποστηρίζεται ότι η Ελλάδα πρέπει να ανακοινώσει ένα «κούρεμα» χρέους ύψους 50% και να επιβάλει τριετή αναστολή των πληρωμών τόκων για τα δάνεια που θα παραμείνουν σε εκκρεμότητα. Ο Μάθιου Λύν, αρθρογράφος του Bloomberg και συγγραφέας με ενασχόληση με τα ελληνικά θέματα, αναφέρει πως ένα χρόνο μετά τη διάσωση της Ελλάδας από τους εταίρους της στην Ευρωζώνη η κατάσταση παραμένει ζοφερή. Όπως τονίζει, οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων έχουν εκτιναχθεί σε νέα υψηλά επίπεδα και το κόστος της ασφάλισης έναντι κίνδυνου χρεοκοπίας έχει αυξηθεί σε επίπεδα ρεκόρ.

«Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε γιορτάσει την επέτειο του πακέτου διάσωσης με διαφορετικό τρόπο - με την αναγγελία ότι θα αποχωριστεί μέρος των χρεών της», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Λυν. Σύμφωνα με τον ίδιο, όσο πιο γρήγορα η Ελλάδα επιβάλλει ένα κούρεμα τόσο το καλύτερο για όλους, καθώς η καθυστέρηση θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες περικοπές χρέους και σε μεγαλύτερο πόνο. «Και όταν γίνει αποδεκτή η πρώτη πτώχευση στην Ευρωζώνη, τότε θα μπορεί να ξεκινήσει μια λογική συζήτηση για το πώς θα ισχυροποιηθεί το ενιαίο νόμισμα», αναφέρει ο αρθρογράφος του Bloomberg.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας οι τιμές στην αγορά κατέδειξαν ότι οι περισσότεροι επενδυτές έχουν ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ελληνική αναδιάρθρωση είναι τελειωμένη υπόθεση. Αναφερόμενος, δε, σε αξιωματούχους σε Αθήνα και Βρυξέλλες που αρνούνται την αναδιάρθρωση, τονίζοντας πως δεν αποτελεί επιλογή, ο Λυν υποστηρίζει πως «θα πρέπει να σταματήσουν να υποκρίνονται». Ο ίδιος επικαλείται έρευνα που παρουσιάσθηκε προ ημερών στη Royal Economic Society και μελέτα 202 περιπτώσεις αναδιαρθρώσεων σε 68 έθνη από το 1970 βάσει της οποίας καταδεικνύεται πως οι αναδιαρθρώσεις που γίνονται με υψηλότερες περικοπές αποτίμησης (χαμηλότερα ποσοστά ανάκτησης) συνοδεύονται με σημαντικά υψηλότερα spreads (κόστος δανεισμού) και μεγαλύτερες περιόδους αποκλεισμού των χωρών από τις αγορές κεφαλαίων.



Πριν συμπληρωθεί χρόνος από την υπογραφή του Μνημονίου και της Δανειακής Σύμβασης, είναι σαφές, ακόμα και σε όσους την επέβαλαν, ότι οδηγεί σε ανήκεστο βλάβη, αν όχι καταστροφή της ελληνικής οικονομίας-κοινωνίας. Ο πραγματικός σκοπός τους δεν είναι η έξοδος μιας Ελλάδας στο επίπεδο περίπου που την ξέραμε στις αγορές, μετά από μια περίοδο θυσιών, αλλά η μετατροπή της σε χώρα του Τρίτου Κόσμου, υπό συγκαλυμμένο αποικιακό έλεγχο. Αν η ελληνική κοινωνία δεν βρει τρόπο αντίδρασης, θα καταστραφούν οι οικονομικές προϋποθέσεις ύπαρξης στοιχειωδώς κυρίαρχου, ανεξάρτητου, δημοκρατικού κράτους. Η ύπαρξη τέτοιου κράτους, στην ουσία, όχι μόνο στον τύπο, είναι προϋπόθεση για την προκοπή, αν όχι επιβίωση του ελληνικού λαού.

Tρεις από τους πέντε «σοφούς», για οικονομικά θέματα, που συμβουλεύουν τη Μέρκελ, διατύπωσαν δημοσίως την πεποίθηση ότι το μνημόνιο «δεν βγαίνει». Τα ίδια δηλώνει η Βάσω Παπανδρέου, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Σε πρόσφατο «γκάλοπ» του BBC μεταξύ αναλυτών, η πλειοψηφία προέβλεψε ελληνική χρεωκοπία. ‘Οσοι λένε ακόμα ότι το μνημόνιο μπορεί να βγει, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα χρέους και ελλειμμάτων, πρέπει να θεωρηθούν είτε ανόητοι, είτε, πιθανότερο, απατεώνες.

Ο ελληνικός λαός γνωρίζει την πραγματικότητα, ακόμα κι όταν την κρύβει από τον εαυτό του. Μαρτυρά την επίγνωση αυτή το «βλέμμα μελλοθανάτων» των επιβατών σε κάθε βαγόνι του μετρό, ο διπλασιασμός των αυτοκτονιών στη χώρα, το 80% των νέων που δηλώνει ότι θάθελε να φύγει από τη χώρα. ‘Oλοι ξέρουμε τι σημαίνουν τα ενεχυροδανειστήρια που ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά, οι διαφημίσεις των κορακιών που αγοράζουν χρυσαφικά κι ασημικά. Κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε, αλλά πίσω από κάθε «ενοικιάζεται» κλειστού μαγαζιού, κρύβονται ανθρώπινες και οικογενειακές τραγωδίες. Σύντομα, ορισμένοι ήδη από τώρα, εκατομμύρια συμπολίτες, βρίσκονται ή θα βρεθούν προ της “επιλογής” να πεθάνουν από ασιτία ή από έλλειψη φαρμάκων, που δεν μπορούν ή δεν θα μπορούν να αγοράσουν. Θα χρειαζόμαστε βιβλίο για να περιγράψουμε αναλυτικά την ταχύτατη, συστηματική κατεδάφιση της χώρας, στην οποία επιδίδονται, με τόση επιτυχία, τα ανθρωπάκια μιας υποτελούς κυβέρνησης, άψογης σε ρόλο “διαχειριστή πτωχευμένης επιχείρησης”, για λογαριασμό των δανειστών. Αφού γκρέμισαν, σε λιγότερο από χρόνο, το υποτυπώδες κοινωνικό κράτος που απέκτησαν οι ¨Ελληνες σε διάστημα ενός αιώνα, ετοιμάζονται τώρα να οργανώσουν την λεηλασία της χώρας με το πρόγραμμα των “50 δισεκατομμυρίων”.

Γράφω από παιδί, είναι η δουλειά μου. Αλλά τώρα δυσκολεύομαι κι εγώ, δεν ξέρω τι να γράψω. Διαλέγω την αλήθεια, τρέμοντας μήπως ενισχύσω άθελά μου τη μαζική κατάθλιψη, κατ’ εξοχήν όπλο των εχθρών μας, στοιχείο ενός ψυχολογικού πολέμου κατά του ελληνικού λαού που στηρίζεται στην καθολική ενοχοποίηση, στην ιδιοτελή αντιπαράθεση ενός στρώματος στο άλλο, στην καλλιέργεια φόβου και πανικού, για να παραλύσουν τους ¨Ελληνες, “σακατεύοντας” κάθε εθνική αυτοπεποίθηση (και καταστρέφοντας, en passant, τη διεθνή εικόνα της χώρας). Tο σχέδιο αυτού του πολέμου εκτελεί, υπό την καθοδήγηση μιας στρατιάς ξένων συμβούλων, η παρούσα “ελληνική κυβέρνηση”. Σχέδιο που εκπονήθηκε στα «στρατηγεία» μιας παγκόσμιας «Αυτοκρατορίας του Χρήματος», του τέρατος του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου που προέκυψε από τέσσερις δεκαετίες αποφορολόγησης του κεφαλαίου, διαρκών “απελευθερώσεων” και “απορρυθμίσεων” “αγορών”, ροών κεφαλαίων και εμπορευμάτων.

Απαλλαγμένες από το αντίπαλο σοβιετικό δέος, με υποταγμένους και εξαγορασμένους ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και συνδικάτα, οι “αγορές” επιχειρούν να κατεδαφίσουν ότι απέμεινε από τον μεταπολεμικό ιστορικό συμβιβασμό Κεφαλαίου-Εργασίας, το κοινωνικό κράτος, τη Δημοκρατία, τον πολιτισμό της Ευρώπης. Επιχειρούν, με την καιροσκοπική συνδρομή της γερμανικής ηγεσίας, να ευθυγραμμίσουν ευρωπαϊκούς οικονομικοπολιτικούς θεσμούς με τον νέο συσχετισμό δυνάμεων, που προέκυψε από τη γιγάντωση του χρηματιστικού κεφαλαίου, τη σοβιετική κατάρρευση, την ευρωπαϊκή παρακμή.

Η Ιστορία, και οι επόμενες γενιές των Ελλήνων, θα καταγράψουν την κολοσσιαία ευθύνη της παρούσας ηγεσίας της ελληνικής κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο στην ελληνική καταστροφή, αλλά και γιατί επέτρεψε, από δω, να εκδηλωθεί ευκολότερα ο μεγάλος πόλεμος κατά της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, που συνεχίζεται ήδη σε Ιρλανδία και Πορτογαλία, αύριο Ισπανία, μεθαύριο Ιταλία, κάποια στιγμή Γαλλία. Σύμμαχος σήμερα των “αγορών”, το Βερολίνο κινδυνεύει να συνειδητοποιήσει πολύ αργά, το φοβερό τίμημα του Φάουστ για τη συμμαχία του με τις “αγορές” και τις πρόσκαιρες επιτυχίες εις βάρος της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Αυτό το γενικό πλαίσιο “υπερκαθορίζει” την ελληνική κρίση. Χωρίς το πρώτο δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε τη δεύτερη. Αλλά δεν μπορούμε να την ερμηνεύσουμε κι αν αγνοήσουμε τρεις παράγοντες, χωρίς τους οποίους η Ελλάδα δεν θα ήταν πιθανώς η πρώτη που θα υφίστατο την επίθεση:

α) την κατάρρευση όχι μόνο της ελληνικής παραγωγικής-εξαγωγικής βάσης, αλλά και του συνόλου των ελληνικών δομών και συστημάτων συλλογικών αξιών, καθώς η χώρα ολοκλήρωνε τον μετασχηματισμό της σε απέραντο “λαμογιστάν, εργολαβιστάν, ρουσφετιστάν”. Αναγκαστική ή οικειοθελής, η προσχώρηση ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων στις πρακτικές και την ιδεολογία του “λαμογιστάν”, ο εξωφρενικός κυνισμός, η ιδιοτέλεια, ο ξετσίπωτος ατομικισμός, η κουλτούρα της απάτης που χαρακτηρίζουν σημαντικό τμήμα των μεσαίων και ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων, σήμερα περισσότερο από χθες, όταν δεν θίγονται άμεσα τα ίδια, εμποδίζουν την ελληνική κοινωνία να αμυνθεί

β) τη γεωπολιτική θέση της χώρας, που αλληλεπιδρά πολύπλευρα με την οικονομική της θέση. Π.χ. η Ελλάδα υφίσταται μια γεωπολιτική πίεση που οδήγησε στην παροχέτευση τεράστιων πόρων στην άμυνα. ‘Εγινε η κύρια πύλη εισόδου μεταναστών από τις ζώνες των πολέμων και της εξαθλίωσης. Η επιλογή των ελληνικών κυβερνήσεων να στηρίξουν ενθουσιωδώς την αμερικανική πολιτική τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, προσέθεσε και άλλα σοβαρά κίνητρα στη Μέρκελ να επιτεθεί στην Ελλάδα. Αν η Αθήνα έπαιζε το γεωπολιτικό “χαρτί” της έξυπνα, θα βελτίωνε ασφαλώς τη διαπραγματευτική της θέση. Θα την έπαιρναν στα σοβαρά και θα τη λογάριαζαν πολύ περισσότερο, αν αρνούνταν αίφνης τη χρήση του ελληνικού χώρου στον πόλεμο κατά της Λιβύης, σε συμμαχία με σημαντικές διεθνείς δυνάμεις που δεν θέλουν τον πόλεμο, παρά παίζοντας διαρκώς ρόλο δουλοπρεπούς “προθύμου”, χωρίς καν να διαπραγματεύεται αντάλλαγμα. Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη, είπε ο Ανδρέας σε μια ιστορική συνέντευξη στο Τάιμ, λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας, επί των ημερών όμως του Γιώργου η χώρα είναι απολύτως προβλέψιμη

γ) τα πνευματικά, ηθικά, ψυχολογικά χαρακτηριστικά της σημερινής ηγεσίας κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ, την καθιστούν ιδεώδη “φορέα αυτοκαταστροφής” του ελληνικού “συστήματος”, κατά το κλασικό πρότυπο Γκορμπατσώφ. Το ότι το κάνει αυτό χωρίς ενδεχομένως πλήρη συνείδηση των συνεπειών, την καθιστά περισσότερο, όχι λιγότερο επικίνδυνη, γιατί είναι πιο αποφασισμένη και γιατί μπορεί, με την επιμέρους ειλικρίνειά της, να εξαπατά αποτελεσματικότερα. Δεν υπάρχει μόνο το Μνημόνιο, υπάρχει και το “Μνημόνιο πίσω από το Μνημόνιο”, το πρόγραμμα διαχείρισης της ελληνικής κατάστασης και των αντιδράσεων του ελληνικού λαού και στην εκτέλεσή του η κυβέρνηση τα κατάφερε καλύτερα κι από ότι με το ίδιο το Μνημόνιο.

Για να εξηγήσουμε το τελευταίο σημείο, πολιτικοί όπως οι Γκορμπατσώφ ή Παπανδρέου οδηγούν σε αυτά τα αποτελέσματα γιατί μπερδεύουν τον εχθρό με τον φίλο. Πάρτε το παράδειγμα μιας επιχείρησης που έχει πρόβλημα με την τράπεζά της. Η επιχείρηση και η τράπεζα επιχειρούν να βρουν έναν συμβιβασμό, έχοντας συνείδηση ότι βασικά είναι αντίπαλοι, αφού ο ένας θέλει να αυξήσει το βάρος του άλλου στον διακανονισμό. Τι θα συνέβαινε όμως στην επιχείρηση αν ο ιδιοκτήτης της πίστευε ότι η τράπεζα είναι βασικά καλοί άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν την επιχείρησή του, που είναι μόνη υπεύθυνη για το πρόβλημά της; Τι θα συνέβαινε στην επιχείρηση, αν ο ιδιοκτήτης της έβγαινε και έλεγε στον κόσμο ότι είναι υπερχρεωμένη, στην εντατική, Τιτανικός, διεφθαρμένη και κακοδιοίκητη; Το πιθανότερο είναι ότι μια τέτοια επιχείρηση θα έκλεινε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ακόμα κι αν δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα. Ασφαλώς τα προβλήματα της Ελλάδας είναι πολύ προγενέστερα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αλλά η κυβέρνηση αυτή έδρασε και δρα όπως ένας γιατρός που τον φωνάζουν για εγκεφαλική αιμορραγία και δίνει αντιπηκτικά στον ασθενή, οδηγώντας τον μια ώρα αρχύτερα στα θυμαράκια. Το πρώτο πράγμα που πρέπει κάποιος να κάνει σε έναν τέτοιο περιστατικό, είναι να διώξει τον γιατρό.

¨Όταν αντιμετωπίζουν κίνδυνο τα ζώα είτε φεύγουν, είτε παλεύουν. Το χειρότερο που μπορεί να τους συμβεί, και συμβαίνει τώρα στον ελληνικό λαό, είναι να παραλύσουν. Αλλά για να μπορέσει να αντιδράσει ο ελληνικός λαός και να είναι κάπως αποτελεσματική η αντίδρασή του, χρειάζεται, ούτε λίγο, ούτε πολύ, να βρει τη δύναμη, τη φαντασία, το κουράγιο, τις ιδέες να “επανιδρύσει” τη χώρα του, πρωταγωνιστώντας ταυτόχρονα στην ευρωπαϊκή επανίδρυση. Nα αποκαταστήσει συλλογικότητες, να ξαναβρεί την αλληλεγγύη, να αποκτήσει νέα πολιτικά υποκείμενα, που θα αποσπάσουν το ελληνικό κράτος και την κυβέρνηση από τον έλεγχο των ξένων δανειστών και δυνάμεων, ώστε να μπορέσει ο ελληνικός λαός να υπερασπισθεί τον εαυτό του διεθνώς. Θα χρειαστούν ίσως οι ¨Ελληνες τις ηρωϊκές παραδόσεις τους, για να στηρίξουν τον αγώνα τους, στις πολύ διαφορετικές σημερινές συνθήκες, θα χρειαστούν όμως να τον συνδέσουν με τον ευρύτερο αγώνα για μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της Ευρώπης, μόνο πλαίσιο που, αν φαίνεται κάπως ουτοπικό σήμερα, μπορεί να αποβεί μακροπρόθεσμα νικηφόρο. Είμαστε ακόμα πολύ μακριά από αυτά. Ούτε φως, ούτε άκρη δεν φαίνεται στο τούνελ. Η ιστορία όμως είναι καμιά φορά πονηρή. Ίσως, αν υπάρχει μια πιθανή παρηγοριά μέσα στη μαυρίλα, την προσφέρει παραδόξως το ίδιο το πάχος του σκοταδιού. Είναι τόσο σοβαρή, σχεδόν θανάσιμη η απειλή, που ενδέχεται να προκαλέσει, στο τέλος, σωτήρια έγερση.