Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Φεβ 2011


Οι λογιστές που μας κυβερνούν έχουν την αίσθηση ότι το Βατοπέδι ήταν «το σκάνδαλο», ενώ το ξεπούλημα 50 δισεκατομμυρίων δημόσιου πλούτου σε περίοδο κρίσης, με χρονοδιάγραμμα αναγκαστικής εκποίησης, θα είναι «εθνικό έργο» αξιοπρέπειας και καλής διακυβέρνησης.Βέβαια, οι αγοραστές δεν θα έχουν παρά να περιμένουν να τελειώνει ο χρόνος για κάποια από τις επόμενες δόσεις, οπότε η κυβέρνηση θα ξεπουλήσει όσο όσο, μιλώντας για υποχρεωτική εκποίηση διότι «το επιβάλλει ο μονόδρομος». Προκλητικά δε θα μας...
καλούν να τους πούμε τότε ποιους εναλλακτικούς αγοραστές έχουμε υπόψη μας.
Οι λογιστές, οι τοκογλύφοι των τραπεζών και των εργολάβων καθώς και τα φερέφωνά τους, ανακάλυψαν την ανάγκη να παριστάνουν τις μωρές παρθένες έναντι υπαλλήλων διεθνών οργανισμών που τους εξέθεσαν δημοσιοποιώντας τον ήδη υπάρχοντα προγραμματισμό του μεγαλύτερου σκανδάλου της σύγχρονης Ελλάδας. Καμώνονται ότι τσακώθηκαν μαζί τους, ασφαλώς όχι βέβαια για την πολιτική, αλλά για την επικοινωνία της λογιστικής της εκποίησης. Αναρωτιέμαι, πού πάει η κυβέρνηση; Είναι δυνατό να τσακώνεται με τους εκπροσώπους «της μονοδρομικής λύσης σωτηρίας της χώρας»; Με αυτούς στους «οποίους χρωστάμε και δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε»;
Η ανακοίνωση εκ μέρους των υπαλλήλων της τρόικας για την εκποίηση του εθνικού μας πλούτου, αποκληρώνοντας τις επόμενες γενιές, απέδειξε ότι στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Η Βουλή δεν είχε καν το δικαίωμα να ψηφίσει την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Τους βουλευτές η κυβέρνηση τούς βλέπει απλά ως μαριονέτες ενός θεάτρου σκιών που ψηφίζουν την περαίωση με την οποία οι φοροφυγάδες καλούνται να βάλουν χαρτόσημα στη φοροκλοπή τους, αλλά είναι έτοιμοι να στείλουν φτωχούς ανθρώπους φυλακή εάν δεν πληρώσουν 1,40 ευρώ. Μια κυβέρνηση που ωρύεται ότι δεν θα αφήσει να καταργηθεί η νομιμότητα, ενώ παραβιάζει κάθε μέρα το Σύνταγμα. Η οποία εισήγαγε στη Βουλή τη διαγραφή 24 δισεκατομμυρίων χρεών εκείνων που εδώ και χρόνια πράττουν: «δεν πληρώνω - δεν πληρώνω για τα εκατομμύριά μου»...
Οι δημόσιες δηλώσεις των αλλοδαπών υπαλλήλων αποκάλυψαν ότι στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Την εκποίηση δεν την γνώριζε θεσμικά ούτε καν το υπουργικό συμβούλιο. Μόνο ένας υπουργός. Ισως και κάποιοι κομματικοί που η πολιτική τους ευστροφία τούς οδήγησε καμαρωτοί καμαρωτοί να δηλώνουν ότι αυτά τα προέβλεπε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, ενώ άλλοι, της Ν.Δ., περιφέρονταν από κανάλι σε κανάλι υποστηρίζοντας ότι εκείνοι τα είπαν πριν την τρόικα. Ω! Τι τιμή και τι δόξα!
Η φασαρία για την αποκάλυψη της εκποίησης δείχνει ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ απέτυχε ακόμα και στην πρόθεσή της να δημιουργήσει τεχνική κρίση με την τρόικα, για λόγους επικοινωνιακούς και εκλογικούς. Δείχνει, επίσης, ότι η τρόικα θέλει να δέσει τον γάιδαρο των συμφερόντων που εκπροσωπεί τώρα που υπάρχει μια κυβέρνηση που της επιτρέπει επί της ουσίας όλα. Διότι, μη μου πείτε ότι είναι αδιάφορο το ότι δεν υπάρχουν ανάλογα επεισόδια στο Δουβλίνο. Οτι ουδείς τόλμησε να πει οποιαδήποτε κουβέντα εις βάρος της Ιρλανδίας. Οτι η τρόικα δεν τόλμησε να κάνει εκεί αυτά που κάνει εδώ. Διότι αυτές οι διαφορές μάλλον δεν οφείλονται στο ότι τα εκεί τροϊκανόπαιδα έχουν καλύτερο χαρακτήρα από τα εδώ. Μάλλον τελικά έχει να κάνει με το τι κυβέρνηση και επιχειρηματίες «διαθέτει» η Ελλάδα..

Τηλεφωνήτρια: "Pizza Hut, καλησπέρα σας".
Πελάτης: "Καλησπέρα, θα ήθελα να δώσω μια παραγγελία".
Τηλεφωνήτρια: "Θα μπορούσα να έχω τον ΕΑΤ σας, παρακαλώ;"
Πελάτης: "Τον Εθνικό Αριθμό Ταυτοποίησής μου (National ID Number), ναι, μια στιγμή, ορίστε, είναι ο 6102049998-45-54610".
Τηλεφωνήτρια: "Ευχαριστώ, κύριε Sheehan. Λοιπόν η διεύθυνσή σας είναι 1742 Meadowland Drive, και ο αριθμός τηλεφώνου σας 494-2366. Το επαγγελματικό τηλέφωνό σας στην Lincoln Insurance είναι 745-2302 και ο αριθμός του κινητού σας 266-2566. Από ποιον αριθμό καλείτε;"
Πελάτης: "Εεε; Είμαι στο σπίτι. Από πού τις βγάζετε όλες αυτές τις πληροφορίες;"
Τηλεφωνήτρια: "Είμαστε συνδεδεμένοι με το σύστημα, κύριε".
Πελάτης: (Στεναγμός) "Α μάλιστα ! Θα ήθελα δύο σπέσιαλ πίτσες με κρέας..."
Τηλεφωνήτρια: "Δεν νομίζω ότι θα ήταν καλή ιδέα, κύριε."
Πελάτης: "Α μπα;"
Τηλεφωνήτρια: "Σύμφωνα με τον ιατρικό σας φάκελο, υποφέρετε από υπέρταση και το επίπεδο της χοληστερόλης σας είναι υψηλό. Η ασφάλεια περίθαλψης που έχετε σας απαγορεύει μια τόσο επικίνδυνη για την υγεία σας επιλογή".
Πελάτης: "Αϊ ! Τι μου προτείνετε λοιπόν;"
Τηλεφωνήτρια: "Μπορείτε ν α δοκιμάσετε την Πίτσα Λάιτ με γιαούρτι σόγιας. Είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει πολύ."
Πελάτης: "Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα μου αρέσει αυτή η πίτσα;"
Τηλεφωνήτρια: "Συμβουλευτήκατε τις 'Νόστιμες συνταγές με σόγια' στη βιβλιοθήκη της περιοχής σας την περασμένη εβδομάδα, κύριε. Εξ ου και η πρόταση μου."
Πελάτης: "Καλά, εντάξει. Δώστε μου δυο, οικογενειακό μέγεθος. Τι οφείλω;"
Τηλεφωνήτρια: "Πραγματική ευκαιρία για σας, τη σύζυγό σας και τα τέσσερα παιδιά σας, κύριε. Οφείλετε 49,99 $".
Πελάτης: "Να σας δώσω τον αριθμό της πιστωτικής μου κάρτας".
Τηλεφωνήτρια: "Λυπάμαι, κύριε, αλλά φοβάμαι ότι θα πρέπει να πληρώσετε μετρητοίς... Το υπόλοιπο της πιστωτικής σας κάρτας έχει υπερβεί το όριο".
Πελάτης: "Θα πάω να βγάλω μετρητά από το μηχάνημα προτού έρθει ο υπάλληλός σας".
Τηλεφωνήτρια: "Ούτε αυτό είναι δυνατόν, κύριε. Ο τραπεζικός σας λογαριασμός είναι ακάλυπτος".
Πελάτης: "Να μη σας ενδιαφέρει. Εσείς στείλτε μου τις πίτσες. Θα έχω τα μετρητά. Πόσην ώρα θα πάρει;"
Τηλεφωνήτρια: "Έχουμε μια μικρή καθυστέρηση, κύριε. Θα είναι στο σπίτι σας σε 45 λεπτά περίπου. Εάν βιάζεστε, μπορείτε να έρθετε να τις πάρετε, αφού βγάλετε τα μετρητά, αλλά η μεταφορά πίτσας με μοτοσικλέτα είναι τουλάχιστον ακροβασία".
Πελάτης: "Πού στο διάολο ξέρετε ότι έχω μηχανή;"
Τηλεφωνήτρια: "Βλέπω εδώ ότι επειδή δεν καταβάλατε εμπρόθεσμα τις δόσεις, το αυτοκίνητό σας έχει κατασχεθεί. Αλλά η Χάρλεϊ έχει εξοφληθεί, οπότε απλώς συμπέρανα ότι θα την χρησιμοποιούσατε..."
Πελάτης: "@#%/$@&?#!"
Τηλεφωνήτρια: "Σας συμβουλεύω να παραμείνετε κόσμιος, κύριε. Έχετε ήδη καταδικαστεί τον Ιούλιο του 2006 για προσβολή οργάνου της τάξεως."
Πελάτης: (Άφωνος)
Τηλεφωνήτρια: "Κάτι άλλο κύριε;"
Πελάτης: "Όχι τίποτα. Α ναι, μην ξεχάσετε τα δυο λίτρα δωρεάν Κόκα Κόλα μαζί με τις πίτσες, σύμφωνα με τη διαφήμισή σας".
Τηλεφωνήτρια: "Λυπάμαι, κύριε, αλλά υπάρχει ρήτρα στη διαφήμισή μας που μας απαγορεύει να προσφέρουμε δωρεάν αναψυκτικά σε διαβητικούς".

Αναγνώστης

Το κείμενο που ακολουθεί το βίντεο είναι το παρακάτω (προκύπτει από την συνέντευξη δυο Αμερικανών γερουσιαστών):
Εάν η αμερικανική κυβέρνηση δεν πάρει άμεσα μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, τότε σε λίγα χρόνια, θα καταλήξουμε σαν την Ελλάδα, δήλωσε την προηγούμενη Τετάρτη στο δίκτυο CNBC, ο πρώην γερουσιαστής των δημοκρατικώνJudd Gregg.

« Το έθνος αυτό, βρίσκεται σε μία πορεία, όπου εάν δεν κάνουμε κάτι, εάν δεν θέσουμε υπό έλεγχο την κατάσταση που επικρατεί σε όλη την ομοσπονδία καθώς και στην δημοσιονομική πολιτική, τότε είμαστε Ελλάδα, είμαστε μία μπανανία», πρόσθεσε Judd Gregg.

Περαστικά μας!!







Πέρα από τα αστεία, δυστυχώς ο περισσότερος κόσμος δεν έχει καταλάβει ότι ο ΓΑΠ απλά ολοκληρώνει ένα έργο που άρχισε από τη δεκαετία του 1980 τουλάχιστον και είχε πρωτοπόρο το ΠΑΣΟΚ (στην κυβέρνηση) και τη μαρξιστική αριστερά (στην πολιτισμική βάση της κοινωνίας). Αυτό το καταλαβαίνει κανείς βλέποντας τη συνέχεια σε κάποιες βασικές πολιτικές και πρακτικές εδώ και τρεις δεκαετίες:
  • αφελληνισμός και πλήρες ξεχαρβάλωμα της παιδείας στο όνομα του ‘εκσυγχρονισμού’ (αλήθεια πόσο καλά τα πάνε στα γράμματα σήμερα τα ‘εκμοντερνισμένα’ ελληνόπουλα που έχουν επιτέλους απαλλαγεί από την οπισθοδρομική και ανορθόλογη παράδοσή τους;),
  • στοχοποίηση όποιου αντιμάχεται το κυρίαρχο πολιτισμικό παράδειγμα με την παλιά αλλά αποτελεσματική τακτική του κολλήματος ‘ετικέτας’ από τα ΜΜΕ που υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ καθώς και με το κλείσιμο επαγγελματικών διόδων ώστε να αναγκαστεί είτε να υποκύψει είτε να φυτοζωεί,
  • ξεδιάντροπος ενδοτισμός στον τουρκικό επεκτατισμό, που σύντομα θα οδηγήσει σε εδαφική συρρίκνωση (με ό,τι άλλο συνεπάγεται αυτό),
  • ιδιωτικοποιήσεις χωρίς μέτρο και με καθαρά εισπρακτικά κριτήρια (κοινώς, ξεπούλημα εθνικού πλούτου),
  • προώθηση της λαθρομετανάστευσης με την ουσιαστική άρνηση του κράτους να προστατεύσει τα σύνορά του και να εφαρμόσει τους νόμους και, κυρίως, με την επιβολή της ιδεολογίας της ‘πολυπολιτισμικότητας’ (γιατί περί επιβολής πρόκειται όταν υβρίζεται ως ρατσιστής και φασίστας όποιος διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμα κάθε λαού να αποφασίζει για το ποιος θα συμμετέχει στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος που ο ίδιος ο λαός έφτιαξε),
  • αδιαφορία για τη ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας αλλά, την ίδια στιγμή, επίδειξη σιδερένιας πυγμής σε βάρος απλών πολιτών που διαμαρτύρονται προς το κράτος για τις αδικίες που (θεωρούν τουλάχιστον) ότι υφίστανται.
Ο ΓΑΠ είναι ο ζωγράφος που βάζει τις τελευταίες πινελιές σε ένα τεράστιο έργο που ξεκίνησαν άλλοι καλλιτέχνες πριν από αυτόν και που ιδεολογικά τροφοδοτείται από το εξωτερικό. Αν τον βλέπουμε ως mastermind, μας διαφεύγει η ουσία της υπόθεσης.


Μόλις δυο μήνες πριν, και σε ανύποπτους καιρούς, με γνώμονα μόνο τη δική μας λαχτάρα για ανατροπή, και πριν ακόμα φουντώσει ο εξεγερσιακός πυρετός των αράβων, γράφαμε διάφορα σενάρια για το πώς στο καλό «Πέφτει μια κυβέρνηση».

Θαρρείς κι οι ουρανοί μας έκαναν τη χάρη να είναι εκείνη τη στιγμή ανοιχτοί, και τα σήματά μας να βρούνε το δρόμο που φτάνει ψηλά στ’ αφτιά αυτών που διαφεντεύουν τα μυστήρια του κόσμου. Και για να συντρέξουν τον καημό μας, μάς χάρισαν όχι μια, όχι δυο, μα δέκα ολάκερες εξεγέρσεις στη γειτονιά, έτσι για να ΄χουμε πολλές να μελετάμε και να μαθαίνουμε.

Κι έβρεξαν λοιπόν οι ουρανοί εξεγέρσεις. Εξεγέρσεις στην Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο, με λίγα λόγια σ’ ολάκερη τη βόρεια Αφρική, μετά στη Συρία, Ιορδανία, Ιράκ, Ιράν, Μπαχρέιν και Υεμένη. Σαν να παραήτανε πολλές. Παραπάνω απ’ όσες ζητήσαμε. Δυο από αυτές, στην Τυνησία και Αίγυπτο έδωσαν όχι μόνο καρπούς, μα ολόκληρο καινούργιο δέντρο, το οποίο όμως αν το αφήσουν χωρίς πότισμα, θα ξεραθεί και θα ψοφήσει. Και φαίνεται να το γνωρίζουν αυτό οι Τυνήσιοι και οι Αιγύπτιοι, που το παλεύουν ακόμα καθημερινά.

Τι μάθαμε τελικά;
Πρώτα, ότι οι επαναστάσεις θέλουν χρόνο για να ψηθούν. Στην Τυνησία, μα ειδικά στην Αίγυπτο όπως είδαμε, ψήνονταν εδώ και χρόνια με αλλεπάλληλες απεργίες και μικρότερης έντασης και συμμετοχής διαδηλώσεις, όπως και με εκτεταμένες grassroot οργανώσεις αλληλεγγύης. Το ίδιο και παλιότερα, το 1979, στην επανάσταση των ιρανών. Τίποτε δεν γίνεται αυτόματα, οι επαναστάσεις θέλουν προεργασία, γι αυτό και η κάθε μια απεργία, είτε μικρή, είτε μεγάλη, έχει τη σημασία της. Δίνει σήμα, ενεργοποιεί και οργανώνει δυνάμεις, δοκιμάζει αντοχές, πειραματίζεται με τακτικές, φτιάχνει συμμαχίες, τέλος πάντων καμιά τους δεν πηγαίνει χαμένη, μιας και όλη αυτή η συσσωρευμένη εμπειρία κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα απελευθερωθεί σε μια μόνο εκρηκτική στιγμή.

Δεύτερο, ότι τα καθεστώτα, ακόμα και όταν η κατακραυγή είναι μεγάλη, δεν εγκαταλείπουν με την πρώτη τη βολή τους, παρά μετέρχονται διαφόρων τρόπων, ώστε να συνεχίσουν να κινούν τα νήματα. Αλλάζουν πρόσωπα της κυβέρνησης, όπως στη Συρία, κάνουν κάποιες πολιτικές παραχωρήσεις, όπως για παράδειγμα στην Αλγερία με την υπόσχεση άρσης του νόμου έκτακτης ανάγκης, και στην Υεμένη με την υπόσχεση τού επί 30 χρόνια προέδρου της ότι μέχρι τις επόμενες εκλογές θα έχει αποσυρθεί, ή υπόσχονται αυξήσεις σε μισθούς.

Εδώ βρίσκεται και το κρίσιμο σημείο. Κι εδώ χρειάζεται ένταση της πίεσης, και συγκέντρωση δυνάμεων. Αν συναινέσεις, τα χάνεις όλα. Μια κυβέρνηση όμως που παραπαίει και φαίνεται πρόθυμη να κάνει παραχωρήσεις, βρίσκεται ταυτόχρονα και σε θέση αδυναμίας. Αύξηση της καταστολής, σημαίνει επίσης το ίδιο πράγμα: Αδυναμία. Όταν η βία από τη μεριά του καθεστώτος περάσει κάποιο κρίσιμο σημείο, υπάρχουν πολλές πιθανότητες, οι ίδιες οι δυνάμεις καταστολής να αλλάξουν στρατόπεδο.

Τρίτο, ότι ο στρατός μπορεί να παίξει ένα σημαντικό ρόλο και να γείρει τη ζυγαριά προς τη μια ή την άλλη μεριά. Στην Αίγυπτο, όπου είχε ανέκαθεν κυρίαρχο ρόλο, μιας και όλοι οι πρόεδροι προέρχονταν από τις τάξεις του, όπως και το προνόμιο να κάνει business, σ’ εκείνη την κρίσιμη στιγμή όπου τίποτε ακόμα δεν είχε κριθεί, δεν στράφηκε εναντίον των εξεγερμένων, και δεν πυροβόλησε. Στην επανάσταση όμως του Ιράν, ο στρατός του Σάχη, δεν είχε καθόλου διστάσει να το κάνει. Το ότι, παρά την αιματοχυσία, οι εξεγερμένοι τον αγνόησαν και συνέχισαν, συνέβαλλε αποφασιστικά και στην επικράτησή τους.

Τέταρτο, ότι χρειάζεται πείσμα και αποφασιστικότητα, επιμονή και πίστη ότι αυτή είναι η ώρα η κατάλληλη και άλλη καμιά. Καμιά καθυστέρηση, καμιά οπισθοχώρηση. Μια ώρα που δεν θα έχει προσυμφωνηθεί, μια στιγμή που δεν θα έχει προσχεδιαστεί, μα που ο καθένας ενδόμυχα θα γνωρίζει ότι είναι αυτή και καμιά άλλη.

Πέμπτο, και το κυριότερο, ότι εξέγερση δεν γίνεται αν οι εξεγερμένοι δεν συνειδητοποιήσουν ότι θα υπάρξουν και νεκροί, κι ότι κανένας απ’ αυτούς δεν θα έχει το προνόμιο να εξαιρεθεί. Αν όμως προς στιγμή δειλιάσουν και υποχωρήσουν, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το αίμα και μυρωδιά έχει και μνήμη, που δύσκολα σβήνουν.


Έτρεξαν τα κυβερνητικά παπαγαλάκια να "δούνε" αναρχικούς!!!

Πήγε ο Γιώργος Παπανδρέου να μιλήσει στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αλλά, ενώ είχε αρχίσει να μιλάει ο Ελληνας πρωθυπουργός πολλοί φοιτητές σήκωσαν πανό και άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα εναντίον του Παπανδρέου και φώναζαν ότι με την πολιτική του πεινάνε οι Ελληνες πολίτες
Διακόπηκε η ομιλία για ένα τέταρτο και αφού έβγαλαν έξω τους φοιτητές άρχισε να μιλάει ο Παπανδρέου
Ομάδα ελλήνων φοιτητών αλλά και ορισμένοι γερμανοί εισέβαλαν στην αίθουσα των διαλέξεων γερμανικού πανεπιστημίου, όπου εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στο βήμα ο έλληνας πρωθυπουργός και πραγματοποιούσε ομιλία.


Από την εισβολή των φοιτητών διεκόπη η ομιλία του πρωθυπουργού και μάλιστα ακούστηκαν χυδαίες εκφράσεις από τους φοιτητές, γεγονός που εξόργισε τον πρωθυπουργού. Οι φοιτητές μάλιστα ξεπέρασαν τα όρια, καθώς ζητούσαν με τρομερά άσχημο τρόπο να εγκαταλείψει την Ελλάδα σύσσωμη η κυβέρνηση.
Η εικόνα αυτή προκαλεί αίσθηση καθώς αποτελεί ενέργεια που αμαυρώνει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό. Με την παρέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων, η μικρή ομάδα φοιτητών βρέθηκε εκτός του πανεπιστημίου και δεν τους επέτρεψαν να σηκώσουν πανό .
Ο πρωθυπουργός λίγο αργότερα έφυγε από την αίθουσα για να επιστρέψει λίγο αργότερα στο βήμα.
Αλλά και έξω από το πανεπιστήμιο εκτός από τους έλληνες φοιτητές υπήρχαν και γερμανοί φοιτητές που ανήκουν στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά και οι οποίοι με συνθήματα προσπαθούσαν να εισέλθουν στο κτίριο.
Μάλιστα, οι φοιτητές χτυπούσαν με τα χέρια τους τις πύλες του πανεπιστημίου, βρίζοντας τους αστυνομικούς που τους εμπόδιζαν να ξαναμπούν μέσα στους χώρους του πανεπιστημίου.




Τα παπαγαλάκια του ΔΝΤ "είδαν" αναρχικούς στην επίθεση κατά του Παπανδρέου

Αναρχικοί λέει ο ΣΚΑΙ, ακτιβιστές λέει το REUTERS. Και που το καταλάβατε ρε σείς στο ΣΚΑΪ, ότι ήταν αναρχικοί; Πότε είναι αναρχικοί και πότε είναι "πολίτες που διαμαρτύρονται";
Ομάδα αναρχικών διέκοψε την ομιλία του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, στο ...
πανεπιστήμιο Humboldt της Γερμανίας.
Στην αίθουσα μπήκαν περίπου 30 αναρχικοί, οι οποίοι εξαπέλυσαν λεκτική επίθεση κατά του έλληνα πρωθυπουργού.
Από την πλευρά του, ο κ. Παπανδρέου κάλεσε στο βήμα έναν από αυτούς, προκειμένου να αναφέρει τις θέσεις τους.
Μετά το περιστατικό, η ομιλία του πρωθυπουργού συνεχίστηκε κανονικά.
Ο κ. Παπανδρέου βρίσκεται στο Βερολίνο, όπου την Τρίτη θα συναντηθεί με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και την επομένη στο Ελσίνκι με την Φινλανδή ομόλογό του.


ΤΑ ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑΣ
Σήμερα το απόγευμα, εξάλλου, και ο κύριος Πρωτόπαππας γνώρισε τι σημαίνει κράξιμο, όταν παρέα νεαρών τον είδε σε εστιατόριο και του έστειλε "τα μηνύματα της βάσης"...
Μάλλον δεν αργεί ο καιρός που θα υπάρξει μεταβολή της αντίδρασης και από κράξιμο θα αρχίσουν οι... φάπες...






Μόλις γύρισα από την ανάκριση έπεσα πάνω σ’ αυτό: Η αποκάλυψη του Στρος Καν, είναι μήνυμα προς τον ελληνικό λαό για έγερση...
Στην αρχή λέει: Είναι τόσο ισχυρή η προπαγάνδα του καθεστώτος, που δεν πρόκειται να κουνηθεί τίποτα. Άλλωστε, λίγο πολύ όλοι έχουμε αντιληφθεί τι έχει συμβεί και όμως....το ανεχόμαστε. Μας το έχουν δώσει λίγο λίγο σε φέτες σαν το σαλάμι και το έχουμε ήδη χωνέψει. Το γιατί, είναι ανεξερεύνητο και μάλλον αρμοδιότητα άλλων επιστημόνων.
Και κλείνει με το εξής: Εμείς τώρα ξέρουμε. Όλοι αυτοί θέλουν το κακό μας. Καναπέ λοιπόν και βαθύ ύπνο.. Α, και μην ξεχάσετε και τον φραπέ…


Πολλοί κατηγορούν τον πολίτη για απραξία, δεν έχω ακούσει κανέναν απ' αυτούς να προτείνει κάτι. Τι επιλογές έχουμε να δηλώσουμε τη διαφωνία μας σήμερα, ποιον τρόπο για να απαιτήσουμε δικαιοσύνη;

Αποφάσισα αφ’ εαυτής να καταγγείλω τις πράξεις τους, αφού πρώτα απευθύνθηκα στον δικηγορικό σύλλογο Αθηνών, ο οποίος απέρριψε τη μεμονωμένη συμμετοχή μου στη συλλογική προσφυγή τους κι αφού καμία οργάνωση/συλλογικότητα στις οποίες μετέχω δεν είχε σκοπό να καταφύγει συλλογικά στη λύση αυτή. Δεν μπορούσα να μείνω άπραγη, οπότε αποφάσισα να κινήσω τη διαδικασία μόνη μου, εκτός συλλογικότητας. Το διάβημά μου θεωρείται ουτοπικό, ανυπόστατο. Η καταγγελία μου μπορεί εύκολα να ακυρωθεί, δεν είναι νομικά εμπεριστατωμένη, δεν την υπογράφει πλήθος κόσμου για να μπορέσει να σταθεί. Και το να ακυρωθεί είναι το λιγότερο, μπορεί πολύ εύκολα να στραφεί και εναντίον μου.. Είναι ο λόγος που ρωτώ, τι περιμένετε από τον πολίτη μεμονωμένα να κάνει; Σε συλλογικό επίπεδο έδωσε κανείς καμία λύση κι αντ’ αυτής εμείς προτιμήσαμε τον καναπέ; Και τον φραπέ;

Η κατάθεση στον ανακριτή
Την Πέμπτη έλαβα κλήση για ανάκριση για να εξεταστώ ως μάρτυρας στην ποινική υπόθεσή μου με αρ. πρωτ. 11791/18-10-2010 (http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2010/10/blog-post_3651.html). Η ανακρίτρια μου ζήτησε, εκ μέρους του Εισαγγελέα, κάποιες διευκρινήσεις (όπως ακριβώς αναφέρεται στην κλήση, βλ. συνημμένα). Δήλωσα λοιπόν συγκεκριμένα ότι μηνύω τον πρωθυπουργό και ολόκληρο το υπουργικό συμβούλιο, γιατί πράττουν αντίθετα απ’ ότι τους εξουσιοδότησε ο ελληνικός λαός. Ότι οι εντολές που παίρνουν από την ΕΕ και το ΔΝΤ δεν υπερισχύουν του Ελληνικού Συντάγματος. Ζήτησα την παρέμβαση του Εισαγγελέα για να απαιτήσει την παύση όλων των εργασιών της κυβέρνησης έως ότου πάρουν εκ νέου εντολή. Να ερωτηθεί πρώτα ο Ελληνικός λαός αν είναι σύμφωνος με τις αποφάσεις τους.

Από τη στιγμή που αποφάσισα να μπω σ' αυτή τη διαδικασία ήξερα ότι το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ή κανένα ή πολύ κακό, με ένα ποσοστό μηδαμινό να δικαιωθώ. Το επέλεξα γιατί το βρήκα πολύ καλύτερο από το τίποτα (το τίποτα που είχαν να προτείνουν οι συλλογικότητες).

Εχω την αίσθηση ότι αυτοί που κατηγορούν είναι εκτός πεδίου μάχης. Γιατί αν ήταν μέσα θα ήξεραν ποιος είναι ο πραγματικός ένοχος και θα πολεμούσαν αυτόν.


Στεφανία Λυγερού

Υ.Γ. Η ανακρίτρια ευγενέστατη, κάθε πρόταση που έγραφε με ρώταγε αν μου αρέσει ή αν θέλω να την διατυπώσει αλλιώς!!




Seamos realistas,exijamos lo imposible
Ας το παραδεχτούμε, ζητούμε το αδύνατο

Το πιο απεχθές αποτέλεσμα των εξελίξεων στην Ελλάδα, είναι η εθνική απογοήτευση και η καθημερινή μιζέρια. Ζούμε απλά την κάθε μέρα που περνάει και σκεφτόμαστε πώς θα μας ξημερώσει η επόμενη. Ασχολούμαστε με τις δηλώσεις των τραγικών πολιτικών τύπου Πάγκαλος, Γιωργάκης και Αντώνης Σαμαράς, σπάμε το κεφάλι μας να εξασφαλίσουμε τον επιούσιο, μετράμε τα κουκιά μας και ποτέ δεν βγαίνουν. Η χώρα βουλιάζει και μεις είμαστε κρεμασμένοι στο καράβι και ψάχνουμε σωτήρα.
Για όποιον δεν το έχει ακόμη καταλάβει, ζούμε την πιο σημαντική στιγμή της νεώτερης πολιτικής μας ιστορίας. Μπορεί να μην έχουμε πόλεμο, χούντα ή κατοχή, αλλά οι συνθήκες της καθημερινότητάς μας δεν διαφέρουν και πολύ από τα παραπάνω. Δεν καλοπερνάμε, δεν χαμογελάμε, δεν ονειρευόμαστε. Η χειρότερη επίθεση που μπορεί να δεχθεί ένας λαός, είναι να μην έχει προοπτική. Η δική μας εξαντλείται στο αύριο και ως εκεί. Δεν μας επιτρέπεται πια να σκεφτούμε παραπέρα.
Σκέψου λίγο: Πότε πέρασες πραγματικά καλά το τελευταίο εξάμηνο; Πότε γέλασες με την ψυχή σου; Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες ένα μακροπρόθεσμο πλάνο; Το μόνο μακροπρόθεσμο πλάνο που γυρνάει στο μυαλό σου, είναι να φύγεις από αυτή τη χώρα. Να μπορέσεις να ζήσεις με αξιοπρέπεια σε μια χώρα του εξωτερικού.
Αν κάτσεις και σκεφτείς τα τεκτενόμενα, οι επιλογές σου είναι ελάχιστες. Αν διαβάζεις τα νέα θα έμαθες για την επιβολή του νέου διατροφικού κώδικα σε λίγο καιρό από τώρα και ίσως να αποφάσισες να σκεφτείς, πως τα σενάρια συνομωσίας που άκουγες να πλέκονται από καιρό δεν είναι και τόσο στην φαντασία κάποιου μεσσιανιστή προφήτη. Η πορεία που ακολουθεί ο κόσμος και οι συγκυρίες που ζεις στην μικρή σου Ελλάδα, πρέπει να έχουν μια μυστική ένωση μεταξύ τους. Δεν προλαβαίνεις όμως να σκεφτείς, έχεις να λύσεις βασικότερα προβλήματα. Αυτό είναι και το σχέδιο. Και ίσως το μεγαλύτερο σχέδιο από όλα τα σχέδια του κόσμου, είναι να σε κάνουν να πιστέψεις πως δεν υπάρχει σχέδιο γιατί μόνο τότε θα μπορούν να σου πασσάρουν με ευκολία την νέα τάξη πραγμάτων. Αυτή είναι η βασική σημειολογική κατεύθυνση όλων των μεγάλων κόλπων: κάντους να νομίζουν πως δεν υπάρχει κόλπο.
Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές. Αφού η νέα πραγματικότητα ορίζει τις συνιστώσες της άβουλης υποταγής μας, ας απαντήσουμε πως ζητάμε το αδύνατο. Μόνο με την αντίδραση και την ανυπακοή μπορούμε να επιβιώσουμε. Η καλά οργανωμένη προπαγάνδα, που ποινικοποιεί την αντίσταση και την άρνηση της νέας τάξης, είναι μέρος του κόλπου. Θέλουν απλά να σε υπνωτίσουν, να σε κάνουν βιοπαλαιστή που θα λες "σας ευχαριστώ" για τα ψίχουλα που θα σου πετάνε και αφού δεν μπορούν εύκολα να περιορίσουν την σκέψη σου, θα περιορίσουν την βιολογική σου ευεξία γιατί τότε μόνο θα μπορέσουν να σε υποτάξουν εντελώς.
Κατάλαβε καλά πως δεν υπάρχουν ιδεολογίες και πολιτικές πλέον. Ο μικροαστισμός και η περίοδος βολέματος, περάσανε ανεπιστρεπτί. Δεν υπάρχουν αριστεροί και δεξιοί. Δεν υπάρχουν παρά μόνο οι οικονομικές λέσχες που ορίζουν την τύχη σου. Και ακόμα και ανα δεν το έχεις καταλάβει καλά αυτές ορίζουν τα πάντα στην ζωή σου. Αυτό είναι το ΔΝΤ, αυτό είναι ο codex alimentarius, αυτή την πολιτική πλασσάρει ο Παπανδρέου σαν εντολοδόχος των παγκόσμιων οικονομικών συμφερόντων.
Η μόνη ρεαλιστική απάντηση σε αυτό τον παραλογισμό είναι η επιδίωξη του αδύνατου. Για να εξασφαλίσουμε το ελάχιστο που μας ανήκει.


Πράματα και θάματα πρόκειται να δούμε (;) τις επόμενες 2 (τουλάχιστον) μέρες!
Σύμφωνα με πληροφορίες τις τελευταίες 4-5 ημέρες, παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα:

  • στο αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ όπου με πτήσεις της πολιτικής αεροπορίας καταφθάνουν για ... τουρισμό τύποι ....μυστήριοι! Μιλάμε για λεγεωνάριους της γνωστής Λεγεώνας των Ξένων (ευρισκόμενοι σε άδεια προφανώς). Ταξιδεύουν σε ομάδες των 4 ή 5 ΜΟΝΟ, παραλαμβάνονται από ΙΧ και εξαφανίζονται προς Αθήνα... ΟΛΟΙ τους ανήκουν σε "εξωτικές" φυλές και ΚΑΝΕΝΑΣ στην καυκάσια ή έστω ινδοευρωπαϊκη...
  • στους συνοριακούς σταθμούς με ΣΚΟΠΙΑ και ΑΛΒΑΝΙΑ εισέρχονται παρόμοιας σύνθεσης ομάδες των 4-6 ατόμων από τους οποίους ο καλύτερος έχει βιάσει και δολοφονήσει τη μάνα του. Σύμφωνα με μαρτυρία ντόπιων που... ξέρουν πρόσωπα και πράγματα, έχουν αναγνωριστεί αρκετοί Κοσοβάροι με δράση στα μέτωπα της Βοσνίας και του Κοσόβου.

ΑΠΟΡΙΕΣ
Τι γυρεύουν οι αλεπούδες στο παζάρι; Γιατί κατευθύνονται (και... στρατοπεδεύουν) στην Αθήνα; Υπάρχει σχέση της "Ελληνικής" Αστυνομίας ή του ΓΕΣ ή κάποιων ΜΚΟ στη μετακίνηση ή στο "στρατωνισμό" αυτών των ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΩΝ ΟΜΑΔΩΝ;

Θα επανέλθουμε...

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΣΧΕΤΟ.
Στην Αργεντινή όταν ο η λαίκή δυσαρέσκεια ξέφυγε από τον έλεγχο των ΜΜΕ και των συνδικάτων, δράση ανέλαβαν παραστρατιωτικές ομάδες χορηγούμενες από τις εκεί μυστικές υπηρεσίες ή από κονδύλια ασφαλείας που διέθεσαν ιδιωτικές επιχειρήσεις και εταιρείες!

Η «Al Jabbar», είναι μια μουσουλμανική οργάνωση που έχει συσταθεί στη χώρα μας και δραστηριοποιείται σχετικά με τα θρησκευτικά δικαιώματα των εδώ μουσουλμάνων μεταναστών. Ο αριθμός των μελών της το 2009 υπολογίζονταν στους 45.000.

Εδώ και μερικά χρόνια ο κύριος στόχος τους είναι να κατασκευάσουν ένα δικό τους χώρο λατρείας (τζαμί) καθώς και κάποιο μουσουλμανικό νεκροταφείο. Πριν από δύο χρόνια κατασκεύασαν ένα «πολιτιστικό κέντρο» στο Μοσχάτο που χρησίμευε σαν τόπος λατρείας.

Παράλληλα αγόρασαν το 2008-2009 ένα κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Αισχύλου 37. Το συνολικό κόστος της αγοράς αλλά και της ανοικοδόμησης του συγκεκριμένου κτιρίου ήταν 550.000 ευρώ. Τον Απρίλιο του 2009 σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπίας» (εδώ το δημοσίευμα) αναφέρθηκε πως η εν λόγω οργάνωση είχε αποταμιεύσει περίπου στις 400.000 ευρώ ενώ βρίσκονταν παράλληλα υπό τη προσπάθεια εξεύρεσης των υπολοίπων 150.000 ευρώ.

Ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, Ναίμ Ελ Γαντούρ, δήλωσε τότε (2009) πως «τα μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας, είναι οι βασικοί αρωγοί της συγκεκριμένης προσπάθειας. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε τότε, τα μέλη της οργάνωσης εργάζονται στη χώρα μας σαν εργάτες, μικροί έμποροι, αλλά και πολλοί από αυτούς ζούνε καθαρίζοντας τα τζάμια των αυτοκινήτων στα φανάρια».

Ερωτήματα που προκύπτουν:

1. Κατά πόσο η συγκεκριμένη οργάνωση είναι νόμιμη και πληροί όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις νομότυπης σύστασης που έγκειται στους νόμους του κράτους;

2. Κατά πόσο τα 45.000 μέλη της (το 2009) – και πόσα άλλα σήμερα ή αύριο – βρίσκονται νόμιμα στη χώρα μας;

3. Πως αποταμιεύθηκε το ποσόν των 400.000 ευρώ μέχρι τώρα, την ώρα που ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας Ναίμ Ελ Γαντούρ, ξεκαθαρίζει πως οι βασικοί αρωγοί της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι άνθρωποι χαμηλόμισθοι, μικροί έμποροι (ας μας ξεκαθαρίσει τι εννοεί μικροί έμποροι - πιθανόν τους παράνομους με τα καρότσια), αλλά και οι επαίτες των φαναριών;

4. Ποιοι από αυτούς φορολογούνται και έχουν ΑΦΜ;

5. Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη θα υπήρχαν τα συγκεκριμένα διλήμματα;

6. Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη δεν θα είχε γίνει ήδη ο απαιτούμενος έλεγχος;

Το Ελληνικό κράτος είναι ανύπαρκτο και συμπεριφέρεται ρατσιστικά πρωτίστως στον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη, σημειωτέον που δεν ξέρει αν θα συνταξιοδοτηθεί, και μετέπειτα σε όσους έφτασαν στη χώρα μας, για διάφορους λόγους.

Σε κάθε περίπτωση το θέμα της λαθρομετανάστευσης είναι πέρα του δέοντος σοβαρό, είναι παράλληλα λυπηρό και για τους ίδιους που μπαίνουν στη διαδικασία να μεταναστεύσουν και χωρίς αμφιβολία κρύβει «παγίδες» που μοιάζουν με χειροβομβίδες στην…τσέπη μας.

Και όλα αυτά εις αναμονή… ανάπτυξης.




Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον “τοποτηρητή” και στα καθ’ ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο. Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων; Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;

Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας.
Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008.

H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό!
Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα.... αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής. Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν.

Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).

Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών.

Αφού σώθηκαν οι από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.

Η ΦΙΡΜΑ

Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.
Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.

Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”
Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.
Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.

¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.

“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”

H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους …,βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:
>> Mario Draghi
Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
>> Otmar Issing
Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.
>> Lloyd Blankfein
Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.
>> Henry Paulson
Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους. Lawrence Summers. Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας Dan Jester.Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs

Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”

To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:

“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.

Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.

¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων.

Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.

Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.

Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!

Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.

H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.

Η τελική επίθεση

Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.

Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.

Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)

Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης

Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.

Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι.

Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.

Από τον Kόσμο του Επενδυτή

Ένα ενεργό ιστολόγιο με παράξενη θεματολογία. Τόσο παράξενη που ίσως κάποιοι αρχίσουν να σκέφτονται επιτηδευμένη καθοδήγηση μέσω διαδικτύου, για στήσιμο «εξεγέρσεων», «αντιδράσεων» κ.α. από τα γνωστά θολά κέντρα, από πρεσβείες και από τους ανθρώπους των σκιών που μάλλον έχουν πολύ καλύτερη οργάνωση από το ίδιο το Ελληνικό κράτος και τις υπηρεσίες του. Οι «σακκουλάδες» έχουν αντικατασταθεί από τους «ιντερνετάδες», τους «ιστολόγους» και άλλα θλιβερά που σχεδιάζουν, οργανώνουν και εκτελούν σχεδόν κατά… παραγγελία. Και οι διαδικτυακοί τόποι του είδους, κλείνουν και ανοίγουν σαν... κανονικά καταστήματα...!
Στην στήλη δεξιά, προσέξτε σε πόσες γλώσσες κάνουν αναρτήσεις... Και οι ετικέτες (Τags) στην ίδια στήλη περιλαμβάνουν από Γρηγορόπουλο μέχρι ...τους νεκρούς της Mάρφιν (Μay 5th Deaths) ...μέχρι Κερατέα!
Όλα τα παραπάνω, παύουν να είναι πλέον εικασίες, όταν βρεθούμε εδώ: Φηφιακά μέσα και οι εξεγέρσεις στην Ελλάδα (Digital Tools and the Greek Riots).
Τις σελίδες αυτές τις βρήκα εκείνες τις ημέρες του Δεκέμβρη, βάζοντας απλά "Athens student riots" στο Google. Αναζητώντας μια απάντηση στο ερώτημα "Γιατί η πόλη μας όπως την ξέρουμε, η μεγάλη, θορυβώδης και πολυσύχναστη, αλλά κατά τα άλλα σχετικά ασφαλής σε σύγκριση με άλλες στην Ευρώπη, μετατράπηκε ξαφνικά, μέσα σε μια νύχτα, σε μια στημένη αρένα με φωτιές, βανδαλισμούς και λεηλασίες;" Έκανα το ψάξιμο στην αγγλική γλώσσα, ελπίζοντας να βρω περισσότερα πράγματα έτσι. Και δεν έπεσα έξω... Να πω μόνο τρία πράγματα:
(1) Το 1/3 περίπου των σελίδων που είχα αποθηκεύσει τότε (και που δεν ξαναείδα από τότε μέχρι χτες) είναι σήμερα "dead links" (έχουν σβηστεί). Ανάμεσά τους, η πιο σοκαριστική από εκείνες τις σελίδες...
(2) Το ίδιο ψάξιμο στο Google σήμερα μου βγάζει μόνο λίγες σελίδες για τότε και περισσότερες για τα συλλαλητήρια του 2010 (Marfin, φορτηγατζήδες, κλπ) που για το αγγλοαμερικάνικο διαδίκτυο ήταν και αυτά "riots" (εξεγέρσεις)(!)...
(3) Θα προσέξατε ότι ανάμεσα σε αυτά τα ιστολόγια υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για... μάλλον παρακρατικές ενέργειες. Το ακόμη πιό ενδιαφέρον είναι ότι συνεχίζουν να παραμένουν ενεργά από τότε και ανανεώνεται με αναρτήσεις. Η σελίδα που είχα αποθηκεύσει τότε ήταν αυτή η καταχώρηση.
Οι ετικέτες τότε ήταν μόνο για καταλήψεις σχολών σε όλη την Ελλάδα, για την κατάληψη στο στούντιο της ΕΡΤ: ΤV occupations, για τον Γρηγορόπουλο, κτλ. Πήγα στην αρχική του ιστολογίου και σοκαρίστηκα όταν είδα ότι οι αναρτήσεις δεν σταμάτησαν από τότε. Και έχουν "εμπλουτιστεί" και οι ετικέτες (για την Μάρφιν: may 5th deaths, για την οικονομική κρίση: financial crisis, την απεργία φορτηγατζήδων: lorry driver strike, για την Κερατέα: Κeratea anti-landfill struggle, για την απεργία πείνας των 300, και υπάρχουν και ονόματα μουσουλμάνων μέσα...).
Το τι σημαίνουν όλα αυτά δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε αναλυτικά.
Όλες τις αυθόρμητες αντιδράσεις, όλα τα συλλαλητήρια και τις συγκεντρώσεις μας θα είναι πάντα έτοιμοι να τις οικειοποιούνται και να τις μετατρέπουν σε έκτροπα. Οι κάτοικοι της Κερατέας (και όποιοι άλλοι ενδεχομένως θα εξεγερθούν στο μέλλον) θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι για όλα αυτά.
Ποιός το περίμενε ότι θα όλοι αυτοί οι «ξεχασμένοι» αλλά πάντα ενημερωμένοι διαδικτυακοί τόποι με τις πληροφορίες τους, θα ήταν και ΦΕΤΟΣ επίκαιροι με τις αραβικές χώρες να φλέγονται η μία μετά την άλλη;

Αναγνώστης




Και ο Κάρολος Παπούλιας θα σας γράψει παιδιά...

Μέχρι πριν λίγο καιρό, οι συζητήσεις περί των επικείμενων συγχωνεύσεων και υποβαθμίσεων των δημόσιων σχολείων απέπνεαν -υποτίθεται- την κινδυνολογική διάθεση των πάσης φύσεως πνευμάτων αντιλογίας. Να όμως, που δεν άργησαν να ξεφουρνιστούν από το χυτήριο του υπουργείου, τα υπηρεσιακά έγγραφα που επιβεβαιώνουν κραυγαλέα τις ενοχλητικές εκείνες προβλέψεις. Εγκύκλιοι με απρόσωπα νούμερα, διευθύνσεις σχολικών μονάδων και καλλικρατικές υπογραφές, παραδίδουν στην πυρά, με την ευσυνειδησία που παραδίδονταν κάποτε στην πυρά τα αιγοπρόβατα των θυσιών, άχρηστα κέντρα υποδοχής... μαθητών… Πρόκειται για τα ίδια ακριβώς κτίρια που κάποτε εγκαινίαζαν όλο καμάρι, υπουργοί και παρατρεχάμενοι. Τη μακρινή εκείνη εποχή ο αριθμός των ανεγερθέντων και των ανεγειρόμενων Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων, η εκπαιδευτική αραίωση, ο σχολικός μαξιμαλισμός, ακόμα κι αν είχαν προφανέστατα επιφανειακό χαρακτήρα, αποτελούσαν καύχημα των κυβερνήσεων και βεβαίως, χαρά των εργοληπτών που έθαλλαν συγκαλυμμένα στους κόλπους του γενναιόδωρου Δημοσίου. Και εν πάση περιπτώσει, για να επανδρωθούν οι νέες υποδομές, χρειάστηκαν περισσότεροι εκπαιδευτικοί…

Τώρα όμως διανύουμε περίοδο κρίσης και το δοκιμαζόμενο σύστημα απέκτησε άλλες συμπάθειες. (Πιο μεγαλεπήβολες, πιο υψηλές, πιο αόρατες). Και βεβαίως, αισθάνεται πέρα για πέρα ικανό να ζήσει χωρίς την εκτίμηση των τοπικών κοινωνιών και των μη προνομιούχων πολιτών που θα δουν τώρα τα παιδιά τους να παστώνονται και να… ξεπετιούνται εκπαιδευτικώς, στο όνομα της οικονομικής εξυγίανσης. Τέτοια παιδιά είναι και οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ανατολικού Σελίνου Ροδοβανίου (στο νομό Χανίων βρίσκεται)… Τόσο τα ίδια, όσο και οι γονείς τους, πληροφορήθηκαν ότι πάνε για υποβάθμιση (από 4θέσιο το σχολείο, γίνεται 2θέσιο). Και υποβάθμιση στις ήδη δυσπρόσιτες περιοχές σημαίνει «βρείτε άλλο τρόπο να ξεστραβωθείτε, πιτσιρίκια…». Με τη βοήθεια του δασκάλου τους λοιπόν, αποφάσισαν να παρακάμψουν τους πολιτικούς εγνωσμένου κυνισμού (από παιδικό ένστικτο δε σκέφτηκαν ούτε στιγμή να ενοχλήσουν την μητέρα όλων των εκπαιδευτικών δυσανεξιών, Άννα Διαμαντοπούλου) και να απευθυνθούν στον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ήσυχος παππούλης, σου λένε, είναι, με τα πίτουρα δεν πολυανακατεύεται και γράφει και πολύ ωραίες εκθέσεις στις εορτές και στις αργίες, όπως κι εμείς… Βρήκαν λοιπόν το σημείο ταύτισης μαζί του. Και του έγραψαν γράμμα. Για να επικαλεστούν το συναίσθημά του.

Τι να τους πει όμως κι ο πρόεδρος; Είναι κατάκοπος μετά τον τελευταίο σχολιασμό των γηπεδικών εκτρόπων. Κι έπειτα, ακόμα κι να δώσει σημασία στους μικρούς μαθητές (που δεν αποκλείεται), ακόμα κι αν τους καλέσει στο Μέγαρο και τους τρατάρει κοκάκια, δεν μπορεί να τους φανεί χρήσιμος παραπέρα. Έχει γνώμη το σήμα της αυτοβιομηχανίας που φιγουράρει στο πρόσθιο μέρος του καπό περί του τι γίνεται στη μηχανή; Μπορεί να υπεισέλθει; Μπορεί να υπεισέλθει, ειδικά αν στη βιομηχανία κάνει κουμάντο μια τόσο σιδηρά κυρία, παρέα με τόσα ιδιωτικά συμφέροντα;

Φάτε παιδιά το κοκάκι σας και πάρτε το απόφαση. Τα δωρεάν και δημόσια αγαθά δεν είναι πια για όλους. Ούτε καν αυτά. Και μη σκεφτείτε να το ρίξτε στη γεωργία και στην κτηνοτροφία. Τι θα τα κάνουμε τόσα ομοειδή προϊόντα, Ε.Ε….;


Ο τίτλος της ανάρτησης ανήκει στο "Ελλάδα η χώρα του τίποτε..."



  • Άγγελος Μ. Συρίγος
Δικηγόρος- επ. καθηγητής διεθνούς δικαίου και εξωτ. πολιτικής

Εδώ και καιρό η κρατική πολιτική έναντι της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη εμφανίζει μία περίεργη στασιμότητα. Κάποια από τα εκκρεμή θέματα είναι τα ακόλουθα:
Το πρώτο θέμα είναι ο μη διορισμός ιεροδιδασκάλων. Από το 2007 υπάρχει ένας νόμος για την επιλογή 240 ιεροδιδασκάλων που θα καλύψουν τις θρησκευτικές ανάγκες των Μουσουλμάνων της Θράκης. Λόγω της τουρκικής προπαγάνδας οι υποψήφιοι ιεροδιδάσκαλοι θεωρήθηκαν εν δυνάμει προδότες, εάν δέχονταν την πρόσληψη με τους όρους του υφιστάμενου νόμου.
Με την πολύτιμη βοήθεια της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων του υπουργείου Εξωτερικών που εδρεύει στην Ξάνθη, ετοιμάσθηκε από τις αρχές του 2009 τροποποίηση του νόμου η οποία διόρθωνε τα τυπικά κωλύμματα που εμπόδιζαν την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Έκτοτε το θέμα έχει κολλήσει. Οι συγκεκριμένοι ιεροδιδάσκαλοι, που εκτελούν απλήρωτοι τα θρησκευτικά τους καθήκοντα είναι φίλα προσκείμενοι προς τους νόμιμους Μουφτήδες. Δίπλα τους ο μηχανισμός του τουρκικού προξενείου αμοίβει πλουσιοπάροχα όσους ιεροδιδασκάλους επιλέξουν να υποστηρίξουν τους ψευδομουφτήδες.
Δεύτερο θέμα είναι η δημιουργία δημοσίων σχολείων σε μειονοτικές περιοχές. Η μειονοτική εκπαίδευση, εγκλωβισμένη σε συμφωνίες του 1951 και του 1968 είναι εντελώς παρωχημένη. Γεωμετρικά αυξανόμενος αριθμός μουσουλμάνων μαθητών στρέφονται προς τη δημόσια εκπαίδευση. Αρκεί, όμως, να μπορούν να την βρουν. Σε ολόκληρη την ορεινή περιοχή της Ξάνθης και της Ροδόπης δεν υπάρχει ένα δημόσιο δημοτικό σχολείο. Όσα παιδάκια θέλουν να πάνε σε δημόσιο δημοτικό πρέπει να ταξιδεύουν έως και 60 χλμ μακριά από το χωριό τους. Η μοναδική μέριμνα του υπουργείου Παιδείας όλο αυτό τον καιρό ήταν η επαναλειτουργία του προγράμματος εκπαιδεύσεως Μουσουλμανοπαίδων των Φραγκουδάκη-Δραγώνα, ύψους 10.300.000 ευρώ.
Ένα τρίτο πρόβλημα είναι τα λεγόμενα «Κουράν Κουρσού», τα τουρκόγλωσσα φροντιστήρια του Κορανίου. Ξεκίνησαν στις αρχές του 2000 και σήμερα είναι πάνω από 170. Τα περισσότερα Κουράν Κουρσού έχουν καθημερινό απογευματινό πρόγραμμα. Εκτός από τη διδασκαλία του Κορανίου το πρόγραμμα περιλαμβάνει μαθήματα τουρκικής γλώσσας και ιστορία και πατριδογνωσία της Τουρκίας. Στο τέλος της σχολικής περιόδου, τα Κουράν Κουρσού διοργανώνουν εκδηλώσεις, όπου συνήθως ακούγονται ακραίες τουρκικές εθνικιστικές κορώνες. Η χρηματοδότησή τους βασίζεται στους γονείς των μαθητών αλλά και σε βοήθεια από το τουρκικό προξενείο. Μοναδικό αντίβαρο των Κουράν Κουρσού είναι, δυνητικά, ένα ελκυστικό ολοήμερο σχολείο το οποίο θα βοηθά τα παιδιά στα μαθήματά τους και θα τους διδάσκει μέσω των ιεροδιδασκάλων και το Κοράνιο. Αλλά είπαμε... το θέμα των Ιεροδιδασκάλων έχει βαλτώσει ενώ μοναδική μέριμνα του υπουργείου Παιδείας ήταν το πρόγραμμα των Φραγκουδάκη-Δραγώνα...
Ο μόνος σοβαρός κρατικός φορέας που έχει απομείνει να παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στη Θράκη είναι η επιτόπια υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Κατά τα άλλα, η εγκατάλειψη της μειονότητας είναι εμφανής. Εξίσου εμφανές είναι ότι όλες τις ενέργειες για τη μειονότητα παρεμποδίζουν οι δύο μουσουλμάνοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Συνδέουν οποιαδήποτε αλλαγή στα μειονοτικά με την εκλογή Μουφτήδων. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 διεδίδετο ότι υπήρχε ανοχή έναντι των δύο βουλευτών λόγω των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.
Τώρα τί δικαιολογία υπάρχει για την απόλυτη αδράνεια;

Έθνος της Κυριακής, 20 Φεβρουαρίου 2011


Ο άσωτος της ευαγγελικής παραβολής κυλιέται και κολυμπάει μέσα στο βούρκο της ασωτείας. Και πάει, όπου τον πάει το ποτάμι της διαφθοράς.
Και, όταν φθάνει στον πυθμένα της διαφθοράς, του κάνουν την «τιμή» να τον χειροτονήσουν χοιροβοσκό. Που σημαίνει ότι, από διεφθαρμένο, τον προάγουν σε διαφθορέα. Προαγωγό και μάνατζερ της διαφθοράς. Και απ’ το βούρκο τον σπρώχνουν στο βόθρο.
Αλλά εδώ αντιστέκεται. Αισθάνεται ότι αυτό το «αξίωμα» δεν του πάει. Και ότι δεν μπορεί να παίξει αυτόν το ρόλο:
Μπορεί να έχει παραβιάσει, κατά συρροήν, τη συνείδησή του. Και, μαζί της, πολλές ηθικές και πνευματικές αξίες και αρχές. Αλλά δεν μπορεί να καταργήσει, να εξαφανίσει τη συνείδησή του:

Δεν θα μπορούσε, για να ρθούμε, για παράδειγμα, στην εποχή μας, να γίνει μέλος μιας λέσχης, ή οποιαδήποτε μυστικής οργάνωσης, που θα αποσκοπούσε στην εξόντωση των συνανθρώπων του. Με την πείνα ή τον πόλεμο. Ή ακόμη με μεταλλαγμένα τρόφιμα ή τα δολοφονικά φάρμακα…
Ούτε να μεθοδεύσει την αποσάθρωση του πολιτισμικού τους ιστού. Με τη διάβρωση της εθνικής και ιστορικής και θρησκευτικής τους συνείδησης. Και την, δια παντός τρόπου και μέσου υπονόμευση της παιδείας τους. Και μάλιστα των ίδιων των συμπατριωτών του.
Δεν θα μπορούσε να προδώσει και να πουλήσει κάποιον, στον οποίο υποσχέθηκε άσυλο και φιλοξενία. Και πολύ περισσότερο δεν θα μπορούσε να προδώσει και να ξεπουλήσει την ίδια του την πατρίδα. Ή να μεθοδεύσει την υποδούλωση των συμπατριωτών του στο ζυγό μιας αδιέξοδης χρεοκοπίας και μιας αδηφάγου τοκογλυφίας.
Κι ακόμη δεν θα μπορούσε να κάμει θεό του το Μαμωνά, θρησκεία του το σατανισμό, ηθική του την υποκρισία και τον αμοραλισμό και τρόπο ζωής το έγκλημα.

Που, συμπερασματικά, σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να φτάσει στην πώρωση και να γίνει συνειδητά ασυνείδητος.

Η ασωτεία έχει όρια. Η πώρωση είναι απεριόριστη και αδιέξοδη. Η μόνη διέξοδός της είναι το πέρασμα απ’ τη διαφθορά στη διαστροφή.
Ο διεφθαρμένος είναι ένας ηθικά άρρωστος, που, όσο βαριά κι αν είναι η αρρώστια του, μπορεί να θεραπευθεί. Ο διαφθορέας είναι ανίατος. Με την έννοια ότι είναι η ίδια η αρρώστια. Αφού έχει ταυτιστεί μα τη διαστροφή.

Ο Χριστός συντρώγει με τις πόρνες και τους τελώνες. Συγχωρεί, μέσα στην οδύνη του σταυρού, τους σταυρωτές του και τους παρατρεχάμενους, που τον βρίζουν και τον χλευάζουν. Και παρακαλεί τον πατέρα του να τους συχωρέσει. Γιατί, μεθυσμένοι με το κρασί της περιρρέουσας κοινωνικής διαφθοράς και την αυτπάτη της εξουσίας, δεν ξέρουν τι κάνουν και τι λένε.
Κατακεραυνώνει όμως, με τα περίφημα ουαί του, τους γραμματείς και τους φαρισαίους. Τη νομική και θρησκευτική αριστοκρατία. Που έχουν ταυτιστεί με τη διαστροφή. Σε σημείο ώστε να θεοποιήσουν τη διαστροφή και το έγκλημα και να δολοφονήσουν το Θεό,…

Και αυτή είναι απάντηση σε όσους προσπαθούν να δημιουργήσουν αισθήματα ενοχής στο λαό και να διασύρουν τη χώρα:

Άλλο είναι να έχει κάνει κάποιος κάποια λάθη. Και άλλο να ταυτίζεται με τη διαστροφή και όσους ταυτίζονται με αυτήν:
Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει η δυνατότητα της μεταστροφής και ο δρόμος της επιστροφής. Και για τους λαούς και για τα άτομα.Ο ανηφορικός και δύσκολος δρόμος της «αιδούς και δίκης» (=αλληλοσεβασμού και δικαιοσύνης) του Ησιόδου και το Ευαγγελίου. Που οδηγεί στην Ελευθερία. Τη βγαλμένη απ’ τα κόκαλα των ηρώων και αγίων, τα ιερά.
Ενώ ο-χωρίς επιστροφή- δρόμος της διαστροφής οδηγεί στα βάραθρα του ατιμωτικού εξανδραποδισμού. Με τους αδηφάγους τοκογλύφους του ΔΝΤ και τους πολεμοκάπηλους δολοφόνους του ΝΑΤΟ…

Κι εμείς καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα στη λυτρωτική επιστροφή στην ελευθερία ή την υποδούλωσή μας σε όσους έχουν θεμελιώσει τα συμφέροντά τους και την εξουσία του στη διαστροφή.

Για να μας οδηγήσουν αναπόδραστα στην καταστροφή!…

Παπα-Ηλίας





  • Είναι δυνατόν να υπάρξει λίπος στον εγκέφαλο; Και αν ναι, πώς δημιουργείται; Τι επιπτώσεις έχει στην εγκεφαλική λειτουργία και στον κοινωνικό περίγυρο;
  • Τα ερωτήματα αυτά απασχόλησαν ομάδα ειδικών και μετά από έρευνα βρέθηκε ο άνθρωπος που ανέπτυξε (χωρίς κλινικά πειράματα) άγνωστη ποσότητα λίπους στον εγκέφαλό του. Τα αποτελέσματα της κοινωνικής του συμπεριφοράς και αντίληψης, όσο και ο τρόπος λειτουργίας του εγκεφάλου του, έχουν τρομάξει την επιστημονική κοινότητα.

«Η προσπάθεια που κάνουμε να μετατρέψουμε το ΔΝΤ σε μπαμπούλα είναι πολύ λανθασμένη» σχολίασε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του MEGA και υποστήριξε ότι ο διεθνής οργανισμός έχει παρέμβει με αποτελεσματικότητα σε πολλές χώρες.

Με αφορμή τη δήλωση του Ντομινίκ Στρος Καν ότι ο Πρωθυπουργός είχε ζητήσει την παρέμβαση του ΔΝΤ από το Δεκέμβριο του 2009, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρκέστηκε να δηλώσει ότι «με τα δεδομένα που υπήρχαν βρίσκει παράξενο να μη συζητήσει ο Πρωθυπουργός με τον επικεφαλής του ΔΝΤ για τα δύσκολα δεδομένα της χώρας».

Επιπλέον, ο κ. Πάγκαλος παρατήρησε ότι σε πολλές περιπτώσεις το ΔΝΤ εμφανίζει λιγότερες απαιτήσεις σε σχέση με την ΕΕ, θέτοντας ως παράδειγμα το ζήτημα ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων.

Εξάλλου παραδέχθηκε ότι υπάρχει πρόβλημα συντονισμού στην κυβέρνηση, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «έχει επανέλθει η αδράνεια των θεσμών».

Συγκεκριμένα, εντόπισε το πρόβλημα σε ζητήματα συναρμοδιότητας των υπουργείων. Όπως είπε, οι κατακόρυφες διασυνδέσεις δεν πρέπει να είναι σημαντικότερες από την οριζόντια αλληλεγγύη, που είναι η συναρμοδιότητα.

Κατακρίνοντας την πολιτική που ακολουθεί ο Αντώνης Σαμαράς, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης χαρακτήρισε «παραμύθια για μικρά παιδιά» τον ισχυρισμό της ΝΔ ότι μπορεί να επιτευχθεί ανάπτυξη όσο υπάρχει έλλειμμα.

Τέλος, κληθείς να σχολιάσει τις χθεσινές δηλώσεις της γ.γ. του ΚΚΕ στις οποίες μεταξύ άλλων ανέφερε πως «εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι», σημείωσε πως «το πρόβλημα της κ. Παπαρήγα είναι ότι έχει μια σειρά ψευδαισθήσεις, πιστεύει ότι ο κόσμος σκέφτεται όπως αυτή νομίζει».





Η δήλωση του επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος - Καν ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γ. Παπανδρέου ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη χώρα μας, παρότι δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, για πολλούς ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Το ρεπορτάζ της χθεσινής Καθημερινής έλεγε για την ακρίβεια ότι ο Στρος - Καν έκανε τη σχετική δήλωση σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα. Τι είπε ο... φίλος μας ο Ντομινίκ; Αντιγράφω από το ρεπορτάζ της εφημερίδας:

«Σύμφωνα με τον κ. Στρος- Καν, όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός του έθεσε πριν από 14 μήνες την ιδέα προσφυγής στο ΔΝΤ, εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε μία χώρα της Ευρωζώνης».

Γιατί, όμως, πρόκειται περί «βόμβας», όπως χαρακτηρίστηκε η συγκεκριμένη είδηση; Υποτίθεται επειδή αποκαλύπτεται ότι ο Παπανδρέου εσκεμμένα και προσχεδιασμένα μας οδήγησε στο ΔΝΤ και την τριπλή επιτήρηση, της οποίας τα καταστροφικά αποτελέσματα και το πλήρες αδιέξοδο ήδη διαπιστώνει και υφίσταται ολόκληρη η χώρα.

Μήπως όμως ο ίδιος και οι υπουργοί του δεν έχουν κατ’ επανάληψη πει ότι τον παρόντα μηχανισμό «στήριξης» τον δημιούργησαν οι ίδιοι;

Μήπως αυτό δεν το γνωρίζαμε ήδη από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλο, ο οποίος έχει δηλώσει ότι πριν από τις εκλογές του 2009 Καραμανλής και Παπανδρέου είχαν εγκαίρως ενημερωθεί από τον ίδιο για την κατάσταση της οικονομίας;

Μήπως αυτό δεν το γνωρίζαμε ήδη από τη μαρτυρία του νυν υφυπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη, ο οποίος έχει δηλώσει ότι ήδη από τις 5 Οκτωβρίου (την... επομένη των βουλευτικών εκλογών) το ΠΑΣΟΚ, πριν ακόμη αναλάβει την κυβέρνηση και ενημερωθεί επισήμως, είχε αποφασίσει την προσφυγή στο ΔΝΤ – άρα γνώριζε άριστα από πριν και είχε μάλιστα ήδη επιλέξει το... «φάρμακο»;

Βεβαίως λοιπόν ο πρωθυπουργός ήξερε και βεβαίως είχε επιλέξει τον δρόμο στον οποίο θα έβαζε την Ελλάδα. Μήνες τώρα το λέμε. Όσο για το τι ακριβώς ήξερε και από πότε, θυμίζουμε ότι, σε κείμενό μας με τίτλο Ομερτά συνενοχής, στις 7 Οκτωβρίου 2010, γράφαμε:

«Ο σοσιαλδημοκράτης Γερμανός πολιτικός Πέερ Στάινμπρουκ, τον Ιανουάριο του 2009, ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του “μεγάλου συνασπισμού” υπό την Άγγελα Μέρκελ. Από μια μαρτυρία του (η οποία καταγράφεται στο βιβλίο του με τίτλο Under Strich, που στα ελληνικά σημαίνει κάτι σαν “Ο απολογισμός”) προκύπτει ότι ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου γνώριζε την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας από τον Ιανουάριο του 2009!

Όπως καταγράφεται σε χθεσινά δημοσιεύματα (Ελευθεροτυπία, Ελεύθερος Τύπος κ.λπ.), Στάινμπρουκ και Παπανδρέου είχαν συναντηθεί εκείνες τις μέρες στο Βερολίνο και, όπως ισχυρίζεται ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφού άκουσε όσα του είπε ο Γερμανός ομοϊδεάτης του για την εξαιρετικά κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, “του ζήτησε συμβουλές για τη μείωση του ελλείμματος”.

Ύστερα από την ενημέρωση, ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι “δεν είναι πλέον σίγουρος αν πραγματικά θέλει να κερδίσει τις εκλογές”...».

Γιατί όμως ο Ιανουάριος του 2009 είναι σημαντικός μήνας και γιατί η πληροφόρηση που δίνει ο Στάινμπρουκ στον Παπανδρέου είναι κρίσιμης σημασίας; Διότι εκείνο τον μήνα η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα κάλυψης των ελληνικών ομολόγων. Είναι η πρώτη κρίση δανεισμού μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης. Αυτού του είδους την κρίση παρέλαβε η κυβέρνηση Παπανδρέου και, εξ αιτίας των δημόσιων χειρισμών της, τη μετέτρεψε σε κρίση χρέους φέρνοντας την Ελλάδα σε κατάσταση χρεοκοπίας...

Το «πιστόλι»

Να θυμίσουμε ότι ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009 ο νυν πρωθυπουργός απειλούσε τους Ευρωπαίους πως, αν δεν «βοηθήσουν» την Ελλάδα, θα προσφύγει μονομερώς στο ΔΝΤ. Ήταν το περίφημο «πιστόλι πάνω στο τραπέζι». Βεβαίως λίγο αργότερα όλοι καταλάβαμε πού ακριβώς θα κατέληγε το πιστόλι...

Εκείνη άλλωστε την εποχή κυβερνητικά στελέχη έλεγαν σε δημοσιογράφους ακόμη και την ακριβή επιχειρηματολογία περί προσφυγής στο ΔΝΤ αν δεν «βοηθούσε» η Ε.Ε.: το ΔΝΤ θα μας δάνειζε... φθηνότερα! Τα παλληκάρια είχαν ήδη κάνει όχι μόνο την προσέγγιση, αλλά και τη συμφωνία. Έλειπε μόνο το σερβίρισμα.

Τα ερωτήματα όμως που συνεχώς επανέρχονται από ΜΜΕ και αντιπολίτευση είναι γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είπε την αλήθεια αμέσως μετά τις εκλογές και γιατί δεν έλαβε μέτρα που θα περιόριζαν το έλλειμμα για να μην αναγκαστούμε να προσφύγουμε στον περίφημο «μηχανισμό». Την απάντηση δίναμε στο ίδιο κείμενό μας τον Οκτώβριο:

● «Σύμφωνα με όσα ο ίδιος ο νυν υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου είπε στο Mega, δεν μπορούσε η κυβέρνηση να αναιρέσει όσα το ΠΑΣΟΚ έλεγε προεκλογικά: δηλαδή όλα όσα εν συνεχεία στην πράξη αναίρεσε στο φορολογικό, το ασφαλιστικό κ.λπ.».

● «Κατά έναν άλλο ισχυρισμό, το να μιλούσαν θα επιδείνωνε το διεθνές κλίμα. Αυταπόδεικτο το ψέμα, από τη στιγμή που ο ίδιος ο πρωθυπουργός γύριζε τον πλανήτη φωνάζοντας ότι η Ελλάδα είναι μια χρεοκοπημένη και βαθύτατα διεφθαρμένη χώρα προκαλώντας διεθνή σάλο και θέτοντας επί της ουσίας ο ίδιος την Ελλάδα “εκτός αγορών”».

Σήμερα απλώς αποδεικνύεται, κατά τον πιο επίσημο τρόπο, το γιατί έγινε εκείνη η απίστευτη εκστρατεία δυσφήμησης της χώρας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της.

Πολλαπλό αδιέξοδο

Αν όμως μένει κάτι από την κατραπακιά που ρίχνει ο Στρος - Καν στον Παπανδρέου, δεν είναι τα παραπάνω ερωτήματα, που κατά κόρον έχουν ήδη τεθεί, αλλά το γιατί το ΔΝΤ επιλέγει να εκθέτει συνεχώς την κυβέρνηση τις τελευταίες μέρες. Ας μην ξεχνάμε ότι, λίγα εικοσιτετράωρα νωρίτερα, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΔΝΤ David Hawley δήλωνε πως το σχέδιο του πλήρους ξεπουλήματος της ελληνικής περιουσίας μέχρι τα 50 δισ. ευρώ δεν ήταν σχέδιο του Ταμείου, αλλά της κυβέρνησης.

Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε αυτό που κατ’ επανάληψη έχουν καταγράψει τα ρεπορτάζ του «Π»: τη δυσαρέσκεια των Ευρωπαίων για τους συνεχείς εκβιασμούς της κυβέρνησης και την προσκόλλησή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αυτό που αρχίζει να φαίνεται λοιπόν είναι ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε πολλαπλό αδιέξοδο. Καθώς οι ανισορροπίες μεταξύ ΔΝΤ και ισχυρών Ευρωπαίων δείχνουν να εξομαλύνονται με την υιοθέτηση του μόνιμου μηχανισμού επιτήρησης, εσαεί λιτότητας και ελεγχόμενων πτωχεύσεων, ο οποίος αποτελεί την επιθυμητή από τις «αγορές» «ενιαία απάντηση» στην κρίση της Ευρωζώνης, η Ελλάδα καλείται να «ξεμπερδεύει». Αφού ο λογαριασμός έτσι κι αλλιώς δεν βγαίνει και η αναπόφευκτη κατάληξη είναι η ελεγχόμενη πτώχευση, καλείται να ξεφορτωθεί με το ζόρι και σε ελάχιστο χρόνο την περιουσία της.

Ο χρόνος που έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση Παπανδρέου, ώστε να υλοποιήσει όσα η ίδια έχει ήδη συμφωνήσει με τους δανειστές και επιτηρητές της χώρας, είναι ελάχιστος. Όσα ψέματα κι αν λέει περί «αξιοποίησης» της εθνικής περιουσίας ή περί νόμου που θα απαγορεύει το ξεπούλημα «ελληνικής γης», Ευρωπαίοι και ΔΝΤ ξεκαθαρίζουν πανομοιότυπα ότι απαιτούν πώληση - ρευστοποίηση.

Αρχίζει ο Γολγοθάς

Η αδυναμία της κυβέρνησης όμως σήμερα να διαχειριστεί πολιτικά στο εσωτερικό της χώρας τις συμφωνίες της είναι προφανής. Όπως άλλωστε και η προσπάθειά της να μετριάσει τις εντυπώσεις ή, έστω, να βρει το «επικοινωνιακό» μοντέλο για να περάσει τα πρωτοφανή που έχει συμφωνήσει μέσω της δανειακής σύμβασης για τα 110 δισ. ευρώ του μηχανισμού «στήριξης». Κανείς ωστόσο δεν δείχνει διατεθειμένος να την περιμένει:

● Η ελληνική κοινωνία, σοκαρισμένη και έκπληκτη από το μέγεθος της επίθεσης που εξαπολύθηκε εναντίον της, δείχνει ότι πλησιάζει στο όριο αντοχής της.

● Οι διεθνείς νταβατζήδες απαιτούν «εδώ και τώρα» τη ρευστοποίηση κάθε σημαντικού περιουσιακού στοιχείου και την εκχώρηση – με απειλή κατάσχεσης – όσων είναι αδύνατο ή ασύμφορο να ρευστοποιηθούν.

Εύκολη πολιτική διαχείριση δεν υπάρχει πια. Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα πρέπει να πιει το πικρό ποτήρι μέχρι το τέλος και μάλιστα μόνη ή, στην καλύτερη περίπτωση, με τη μορφή μιας «ψευδο-οικουμενικής» με τσόντες από «μνημονιακά» κόμματα και κομματίδια – για όσο υπάρχουν ακόμη, καθώς ύστερα από εκλογές δεν είναι βέβαιο τι θα επιβιώσει κοινοβουλευτικά.

Όσο η κοινωνική κρίση θα οξύνεται τόσο περισσότερο κάθε ράπισμα στην κουρελιασμένη «αξιοπιστία» του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του θα γίνεται επικίνδυνο ακόμη και για την επιβίωσή της. Όσο οι – εγχώριοι και διεθνείς – νταβατζήδες θα πιέζουν για την επίσπευση των υπεσχημένων και των υπογεγραμμένων τόσο η κυβέρνηση θα διακινδυνεύει να βρεθεί προ της πλήρους απαξίωσης.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω χρήζει πολλών αναγνώσεων το κύριο άρθρο της χθεσινής Καθημερινής, το οποίο καταλήγει ως εξής:

«Ο κ. Παπανδρέου έδωσε το σύνθημα, με τον χειρισμό στην υπόθεση της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, στο βαθύ ΠΑΣΟΚ και τις συντεχνίες να σηκώσουν παντιέρα και να καταστήσουν αδύνατη την υλοποίηση του Μνημονίου.

Αυτός ο ίδιος προκαλεί την τύχη του με τις αποφάσεις του και το στυλ διακυβέρνησης. Και συνεπώς ο ίδιος θα φέρει την ευθύνη – και όχι το βαθύ ΠΑΣΟΚ ή οι συντεχνίες – όταν οι δανειστές μας αρνηθούν να πληρώσουν μια δόση του δανείου οδηγώντας τη χώρα σε μια άνευ προηγουμένου δοκιμασία. Αν ο κ. Παπανδρέου το καταλάβει αυτό σήμερα, όχι αύριο, και δράσει αναλόγως, έχει ακόμη λίγες ελπίδες να είναι ο πολιτικός που θα μας βγάλει από την κρίση. Αν όχι...».

Αν όχι... έχει κι αλλού πορτοκαλιές. Το κρίσιμο καταληκτικό ερώτημα όμως είναι αν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, που μόνο με ψέματα κινήθηκαν ήδη πριν κατακρεουργήσουν εκλογικά τον Καραμανλή, έχουν τη δύναμη να ανέβουν τον Γολγοθά που μας περιμένει όλους – ο οποίος μόλις τώρα αρχίζει. Εγκαταλελειμμένοι μάλιστα από τους κηδεμόνες και συνεργούς τους (Τρόικα), οι οποίοι πλέον συμπεριφέρονται ανοιχτά ως κοινοί εκβιαστές.

Το ζήτημα πάντως δεν είναι αν η συγκεκριμένη κυβέρνηση θα δεχτεί αυτόν τον ανοιχτό εκβιασμό, αλλά αν ο ελληνικός λαός θα θελήσει να παραμείνει απαθής θεατής σε μια τραγωδία της οποίας ο κεντρικός ήρωας είναι και θα παραμείνει ο ίδιος...





Όπως και άλλοτε, η διαταγή είναι μία: "διατάσσεσαι να επιζήσεις"...
ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ… ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΤΟΥΣ!
Είναι κάτι τυπάκια, όχι ιδιαζόντως δημιουργικά, όχι όμως και ατάλαντα, που χρόνια τώρα περιφέρονται σε εφημερίδες και κανάλια «εκφέροντας άποψη»! Δεν μένουν(παραδόξως) ποτέ άνεργοι-ες, έχουν ταλέντο στο να αναπαράγουν την στιγμή, εντυπωσιάζοντας αυτούς που το πρωί έχουν την έγνοια του μεροκάματου αλλά δεν μπορούν να προβλέψουν ούτε όσα προβλέπει ένας αγρότης κοιτάζοντας κάθε βράδυ τον καιρό να αλλάζει… Το Αύριο! Φταίει που όλοι έχουν κοινό την έλλειψη φαντασίας και την ψυχοπαθητική εμμονή-πίστη σε αυτό που λέμε «ρεαλιστική πραγματικότητα», επειδή έχουν αποστερηθεί στην κρίσιμη ηλικία των 3-8 ετών το δικαίωμα να θυμώνουν στον μπαμπά και να ονειρεύονται πέρα από την μαμά, την πέρα από τα χρόνια τους και «τα κυβικά» τους, ευειδή 20χρονη κόρη του γείτονα…

Χωρίς μακροπερίοδο αναζήτηση, στην Δημόσια ζωή και στον Δημόσιο λόγο καταντάς εύκολα «εργαλείο» στα χέρια όσων θέλουν να χειριστούν τα πάθη σου, όπως ειδικά συμβαίνει με τους ευνούχους των media.Και ύστερα ο έλεγχος από πολιτικούς-προαγωγούς φαίνεται παιχνιδάκι!

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΗΣ CIA…
Το παλιό εγχειρίδιο στρατολόγησης πρακτόρων της πιο γνωστής υπηρεσίας πληροφοριών στον κόσμο, έλεγε ότι πρέπει να επιλέγονται για πράκτορες, ΜΟΝΟΝ όσοι πληρούν τρεις προυποθέσεις: 1ον. Να είναι εκβιάσιμοι, κατά προτίμηση λόγω κάποιας ιδιαίτερης σεξουαλικής δραστηριότητας ή επιλογής. 2ον. Να πιστεύουν πραγματικά σε κάτι, ώστε αυτό να μπορεί διαστραφεί όταν χρειασθεί αλλά να μην έχουν απολύτως την λογική ενός «μισθοφόρου». 3ον.Να δέχονται χρήματα ακόμη και αν δεν τα έχουν ανάγκη ή δεν τα ζητούν διότι έτσι δημιουργούν νέες ανάγκες και εξάρτηση που πλέον είναι δύσκολο να αποβάλλουν, καθιστώντας σταθερή τη σχέση με την υπηρεσία.

Αν στρατολογείς με αυτά τα κριτήρια μπορείς να ελέγχεις δημοσιογράφους, πολιτικούς, «αντιστασιακούς» της πόλης και του βουνού(από την πλατεία Μαβίλη, την Ρέα, τον Διόνυσο, την Νέα Πεντέλη και τη Μαρίνα Αλίμου), μπορείς να καθορίσεις από το 1985 ότι το μεταναστευτικό(!) και η Τρομοκρατία θα είναι το υπ. αριθ.1παγκόσμιο πρόβλημα το… 2011 αλλά δεν μπορείς να ελέγξεις ένα Χομεινί, ένα Αφγανιστάν, ένα Ιράκ ή μία Κρίση που για αλλού την ξεκίνησες και αλλού αυτή σε πάει…

ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ (δημώδες)
«Τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία. Τα μεγάλα προστατεύονται από τη δημόσια δυσπιστία» έλεγε ο Μάρσαλ Μακ Λούαν. Με φίλους συχνά γελάμε όταν λέμε κάποια πράγματα που ο καθένας από τον χώρο του γνωρίζει: οι πλέον άσχετοι τα απορρίπτουν με μια απλή κίνηση του κεφαλιού, που δείχνει την απεριόριστη απαξία τους για τις «βλακείες» μας! Την ίδια ώρα επαναλαμβάνουν οικονομικές-πολιτικές καραμέλες που τους μοίρασε ο προσωπικός τους-κατά το πρότυπο του γιατρού- αρθρογράφος ή τηλεσχολιαστής!

Το ίδιο ισχύει και για το διαδίκτυο: γράφονται τόσα πολλά που είναι δύσκολο να βρεις τι είναι αλήθεια. Τυχαίο είναι που οι πιο βλάκες τελικώς δημοσιογράφοι, πολιτικοί, δημοσκόποι, αναλυτές επαναλαμβάνουν εδώ και μια δεκαετία, σε όποια ερώτηση δεν τους βολεύει, ότι πρόκειται για «θεωρία συνομωσίας»;

ΠΑΜΕ ΟΠΩΣ ΤΟ… 1941;
Τον τελευταίο καιρό φίλοι εξομολογούνται ότι «δεν βλέπουν στον ορίζοντα καμία προοπτική»! Δεν είναι τυχαίο: έχουμε περίοδο ανομίας, το νέο δεν έχει πάρει μορφή ακόμη και για αυτό δεν μπορεί να το «δει» κανείς. Πόσοι το 1941 δεν ήταν απελπισμένοι από την σαρωτική επέλαση του Άξονα; Πόσοι από αυτούς πίστευαν ότι σε 30-40 μήνες ο Μουσσολίνι θα κρέμεται σε μία κολώνα από τον Πέντρο και τον Μπιλ της 52ας Ταξιαρχίας των Γαριβαλδινών, στην Ιταλία και ότι ο Χίτλερ με την Εύα Μπράουν θα αυτοκτονούσαν ανάμεσα σε «επίλεκτα» 15χρονα της Βέρμαχτ;

Δεν είναι εύκολο να πιστεύεις στην νίκη του καλού, στην εποχή που το κακό δεν είναι μόνο…life style αλλά κτυπά ως απειλή για την ίδια την επιβίωση!

Όπως όμως είχε πει πολύ σοφά τότε και ένας γνωστός για το μουστάκι του και όχι μόνον, η γενική εντολή προς τους αποκομμένους, τους διάσπαρτους, τους ομήρους και τους εγκλωβισμένους έως ότου ανασυγκροτηθούν οι δυνάμεις Αντίστασης, είναι μία: «διατάζεσαι να επιζήσεις…»

ΘΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ «ΝΕΑ ΤΑΞΗ»;
Ακούγεται πολύ βαρύ αλλά… μας τά΄ παν κι άλλοι. Η ζωή λατρεύει την διαφορά. Οι άνθρωποι διαφέρουν τόσο όσο και τα πρόσωπα τους. Και ποτέ δεν ομονόησαν για κανέναν –ισμό. Είναι αργά για να το κάνουν τώρα. Εκτός και αν λ.χ. οι ΗΠΑ αποφασίσουν να κυριαρχήσουν έναντι της Κίνας, χάνοντας το πιο σημαντικό πράγμα που έχουν και αυτές, και η (sic)Ενωμένη Ευρώπη, η Ινδία, η Βραζιλία και όλες μαζί οι εταιρείες τους: εμάς τους πελάτες τους… Άλλο μικροί πόλεμοι και άλλο γενικευμένη αντιπαράθεση. Και όταν η κάθε Μέρκελ δει ότι η Κίνα δεν είναι αφελής όταν αγοράζει τόσα πολλά προιόντα της, η διεθνής «κοινότητα» θα γίνει, πάλι, καλύτερη. Κανείς δεν έχει βρει τον «μοχλό» που είναι ικανός να κινήσει τον κόσμο!

ΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ… ΕΠΑΙΟΝΤΕΣ;
Ότι οι ΗΠΑ δεν προτίθενται να εγκαταλείψουν την Μεσόγειο που την βλέπουν σαν …διάδρομο για τα Αεροπλανοφόρα τους! Πιο σοβαρά, οι Θαλάσσιες Δυνάμεις στις «ζεστές θάλασσες του Νότου» θα εγκλωβίζουν πάντα τις Χερσαίες από το να κυριαρχήσουν στην Παγκόσμια Νήσο, όπως έλεγε ο γέρο- Σπάικμαν. Και παρά αυτά που προείπε ο πολύς Κλάουσχόφερ ακόμη και αν ξαναελεγχθεί η Heartland από την Γερμανική Ευρώπη ή και από νέα συμμαχία με τους φορείς τους Παν-Σλαβισμού, πάλι το παιχνίδι θα ξαναχαθεί για τους «Κεντρικούς»: τυχαία κτύπησαν οι Αμερικανοί από Ιράκ και Αφγανιστάν έως Γιουγκοσλαβία; Από το ΄90 αποκλείουν συστηματικά τις διεξόδους των Χερσαίων δυνάμεων,στην νέα πορεία τους για την παγκόσμια κυριαρχία….

ΘΕΕ ΜΟΥ, ΠΑΛΙ Η ΙΔΙΑ ΕΛΛΕΙΨΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ…
Όταν κατέρρεε η δήθεν ΕΣΣΔ, τα πρώτα κράτη που αυτονομήθηκαν ήταν κάτι Εσθονίες, Λιθουανίες, Λετονίες για να ακολουθήσει η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας προς όφελος της Κροατίας και της Σλοβενίας. Τα συμμαχικά κράτη των ΝΑΖΙ! Αυτά σε καιρούς που υλοποιούνταν τα σχέδια για Οικολογία, κόψιμο του Τσιγάρου, Βιο- Βενζίνη και απόλυτη αποστέρηση των Βαλκανίων( της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης) από τους φυσικούς πόρους και το παραγωγικό δυναμικό της… όπως επί Χίτλερ. Τυχαίο-δεν νομίζω. Βλακώδες στην επανάληψη του, σίγουρα. Μερικές φυλές, όπως οι Γερμανοί, φαίνεται πως έχουν πρόβλημα με την παραγωγική σκέψη. Ετοιμαστείτε για τον νέο γύρο, η βλακεία, είχε δίκιο ο εβραίος που έπαιζε με τα πυρηνικά, είναι αήττητη!

ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΟΙ ΝΕΟΠΛΟΥΤΟΙ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ;
Ότι είχαν καταλάβει και το 1941! Τίποτε. Ο Λεμπέσης είχε δίκιο όταν έλεγε ότι πλουτίζουν οι βλάκες γιατί κάνουν πράγματα που δεν θα έκανε ένας ευφυής, επειδή θα αναλογιζόταν τις συνέπειες. Στην Κατοχή υπήρχε ο βαθύπλουτος Μαραθέας. Το βιός του μεγάλωνε, η περιουσία όπως λέγαν τότε… αυγάτιζε. Η φύση έχει πολλούς τρόπους να φανερώνει την απέχθεια της προς την υπερβολή. Βρέθηκε ένα από τα πιο διεστραμμένα άτομα, ο περιβόητος(πως χάθηκε, δεν θα μας πει ποτέ κάποιος εξ ευωνύμων;) ο «Αχιλλέας», το Alter Ego του Βελουχιώτη και αφού τον απήγαγε, τον κακοποίησε και χωρίς εντολή και φανερό λόγο, τον έσφαξε!

Ανάλογα παραδείγματα πολλά. Μπορούμε να υπολογίσουμε τις τροχιές των πλανητών αλλά όχι πως θα αντιδράσει ο διπλανός μας όταν τον κυριεύσουν τα πάσης φύσεως ένστικτα του… Ωστόσο ακόμη οι κυβερνητικοί-Χρηματιστηριακοί… τσέλιγκες, προεστοί, προύχοντες, δημογέροντες και Κεχαγιάδες, δεν έχουν καταλάβει ότι οι ειδικές περιστάσεις απαιτούν και ειδικές πολιτικές… Κάθε πρωί συζητούν για το αν θα πάρουν οι Τράπεζες την επόμενη δόση, φθάνοντας τα 110 δις. Ευρώ, μη «δίνοντας μία» σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, σε μια χώρα όπου πρώην ευκατάστατοι πολίτες πένονται και πρώην ευυπόλυπτοι προετοιμάζονται διά Road Show εντός γνωστών σωφρονιστικών καταστημάτων!

Συμπέρασμα: αν δεν μπορούν οι «ισχυροί της Γης» να επιδείξουν φαντασία και να φρενάρουν λίγο την απληστία τους(αλήθεια τι έγιναν οι μεγαλοδημοσιογράφοι που έλεγαν ότι «οι αγορές αυτορυθμίζονται»;) περιμένετε να το κάνει ο κυριούλης του ΣΕΒ; Όχι μέχρι τέλος θα το πάει…

ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ: όταν πέθαιναν κατά εκατοντάδες στους δρόμους τον σκληρό Απρίλη του ΄41 οι Αθηναίοι, δεν εξεγέρθηκαν. Έφταναν στο θάνατο με την αξιοπρέπεια του απελπισμένου. Τους βρήκαν μπροστά τους οι δυνάμεις Κατοχής για κάτι πολύ «απλούστερο», που όλη η άλλη Ευρώπη είχε αποδεχθεί: την «Πολιτική Επιστράτευση» Εργατών!

Υπάρχουν ένστικτα κατώτερα και ανώτερα. Αξίες που αγνοούν γιατί ο κάθε υποβρυχιο-πολιτικός ή οικονομο-τσιμεντάς δεν συνεπάγεται πως έχει και ανώτερες κεντρικές νευρικές λειτουργίες ή ιδεοπαραγωγή! Μια μέρα, για κάτι «απλό», κάποιος θα θίξει τον ταπεινωμένο ψυχισμό του αιώνιου Έλληνα. Τότε πάλι θα το αισθανθούν πολλοί, την ύστατη ώρα. Και θα είναι αργά και πάλι. Έως τότε συνέλληνα «διατάζεσαι να επιζήσεις…»